Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 445/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-08-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległego podatku rolnego za lata 2002-2004 oraz pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku dotyczącego umorzenia zaległego podatku rolnego za lata 2005-2006 postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 2 lipca 2009 r., P. S. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W świetle powołanych uregulowań przyznaje się prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zatem to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, dodatkowego oświadczenia z dnia 27 lipca 2009 r. oraz nadesłanych dokumentów źródłowych (odpisów rachunków z dnia 10 kwietnia, 10 czerwca i 10 lipca 2009 r. do umowy zlecenia, odpisów zawiadomień o wszczęciu egzekucji z dnia 25 marca 2008 r. i 26 sierpnia 2003 r. oraz odpisów zawiadomień z dnia 15 grudnia 2008 r. o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną) ustalono, że wnioskodawca osiąga dochód z umowy zlecenia w wysokości 582,19 zł netto, jest właścicielem gospodarstwa rolnego (składającego się z 20 ha ziemi rolnej oraz domu o powierzchni 65 m2), które zostało zajęte w ramach wszczętych względem niego postępowań egzekucyjnych. Jak wskazał wnioskodawca, nie posiada on żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro, jest zadłużony na kwotę około 4.000.000 zł, z powodu ustanowionych zajęć komorniczych nie uprawia posiadanego przez siebie gospodarstwa rolnego, jest zobowiązany do płacenia alimentów na córkę, z którego to obowiązku wywiązuje się jedynie częściowo, nadto leczy się na liczne schorzenia.

Biorąc pod uwagę ustalone okoliczności faktyczne, w tym w szczególności wysokość dochodów wnioskodawcy, brak jakichkolwiek zasobów pieniężnych oraz wysokość ciążących na nim zobowiązań, uznano, iż wnioskodawca wykazał, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku koniecznego utrzymania.

W konsekwencji na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.