Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 385/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] listopada 2013 r, nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Skarżąca Spółka M. Sp. z o. o. z siedzibą w Z. wniosła za pośrednictwem Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję ww. organu z [...] listopada 2013 r. w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Należy wskazać, że z konstrukcji powołanego przepisu wynika po pierwsze, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. orzeczenia NSA: z 28 września 2011 r., sygn. akt II OZ 852/11, z 11 grudnia 2012 r., sygn. akt II GSK 1927/12).

Ponadto należy zauważyć, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy.

Zgodnie z poglądem reprezentowanym w orzecznictwie, zgłaszając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Argumentacja powinna być spójna, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie (por. m.in. orzeczenie NSA z 9 września 2010 r., sygn. akt I OZ 671/10).

Według Sądu, należy przede wszystkim zauważyć, że zaskarżona decyzja wydana została w sprawie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Jak już wyżej wskazano, przedmiotem wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Bez wątpienia zaskarżona decyzja, jako stwierdzająca istnienie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego, a więc potwierdzająca istnienie określonego stanu rzeczy, nie mieści się w katalogu aktów, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają (por. orzeczenie NSA z 7 lutego 2014 r., sygn. akt II GZ 29/14).

Niezależnie od powyższego należy - zdaniem Sądu - wskazać, że strona skarżąca, składając przedmiotowy wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji Prezesa NFZ, w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że w niniejszej sprawie zachodzą jakiekolwiek przesłanki, o których mowa w przepisie art. 61 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.