Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 99/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatek od czynności cywilnoprawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.43 ust.1 pkt 10 ustawy VAT, art.7 ust.1 ustawy VAT
journal: Dz.U. 2008 nr 209 poz 1320
law: Ustawa z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Wojtysiak (spr.),, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Michał Iwanowski, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 maja 2014 r. sprawy ze skargi H. i L. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie decyzją z dnia [..] r. o nr [...]- wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1, 72 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), zwanej dalej "O.p.", oraz art. 2 pkt 4, art. 10 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.), zwanej dalej "u.p.c.c." - Dyrektor Izby Skarbowej w S. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r., nr [...], którą odmówiono podatnikom H. i L.S. (zwanym dalej także "Podatnikami", "Stroną" lub "Skarżącymi") stwierdzenia nadpłaty podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie [...] zł, pobranego przez płatnika z tytułu umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego nr [...] oraz lokalu niemieszkalnego - garażu nr [..], położonych w S. przy ul. [...], zawartej w dniu 20.12.2012 r. w drodze aktu notarialnego Rep A nr [...]

Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie sprawy.

W dniu 20.12.2012 r. aktem notarialnym Rep A nr [...] pomiędzy "[...]" Spółka [..] w S. jako sprzedającą, reprezentowaną przez M. G., a H. i L.S. jako kupującymi, została zawarta umowa sprzedaży lokalu mieszkalnego nr [...] i lokalu niemieszkalnego-garażu nr [...], znajdujących się w S. przy ul. [...]. Z własnością ww. lokalu związany jest udział do [...] części w nieruchomości wspólnej, która stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali.

Cenę sprzedaży ustalono na kwotę [...] zł, w tym [...] zł za lokal mieszkalny oraz [...] zł za lokal niemieszkalny-garaż i cena ta została zapłacona Spółce. Notariusz poinformował kupujących o treści art. 6 u.p.c.c. oraz na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.c.c. pobrał podatek w kwocie [...] zł z tytułu sprzedaży lokalu mieszkalnego oraz lokalu niemieszkalnego.

W dniu 14.02.2013 r. M. G. działający w imieniu "[...]" Spółka [...] złożył przed notariuszem oświadczenie, Rep A nr [...] r., że w akcie notarialnym z dnia 20.12.2012 r., Rep A nr [...], na skutek błędu nie złożył oświadczenia, iż określona w tym akcie cena sprzedaży przedmiotów nabycia jest ceną brutto, ponieważ reprezentowana przez niego Spółka jest podatnikiem podatku VAT i z tytułu sprzedaży odprowadza należny podatek VAT.

W dniu 21.02.2013 r. wpłynął do organu podatkowego I instancji wniosek Podatników o stwierdzenie nadpłaty w kwocie [...] zł w podatku od czynności cywilnoprawnych, pobranego przez płatnika w związku z umową sprzedaży z dnia 20.12.2012 r. z uwagi na fakt, że Spółka sprzedająca jest podatnikiem podatku VAT i z tytułu sprzedaży odprowadza podatek VAT.

Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w S. ww. decyzją z dnia [...] r. odmówił Podatnikom stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych, pobranego przez płatnika w kwocie [...] zł, uznając, że żądanie stwierdzenia nadpłaty jest nieuzasadnione w okolicznościach przedmiotowej sprawy, w szczególności nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 2 pkt 4 u.p.c.c.

Od powyższej decyzji Podatnicy złożyli odwołanie z dnia 3.09.2013 r. z wnioskiem o jej zmianę przez stwierdzenie nadpłaty podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie [...] zł i zwrot nadpłaty wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 21.12.2012 r. Nie zgadzając się ze stanowiskiem organu, że w sprawie brak jest przesłanek do stwierdzenia i zwrotu nadpłaty podatku, wskazali, iż o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych decyduje fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania konkretnej czynności jest opodatkowana podatkiem VAT lub jest z niego zwolniona. Odwołująca strona wskazała, że zbywca [...] Spółka [...] była zarejestrowana jako podatnik VAT czynny, i dokonana czynność nie podlegała zwolnieniu z podatku VAT. Brak kontaktu Spółki z organem podatkowym, nieskładanie deklaracji podatkowych oraz dokonane w dniu 05.06.2013 r. wykreślenie tej Spółki z rejestru podatników VAT nie ma wpływu na ocenę, czy dana spółka była opodatkowana podatkiem VAT z tytułu umowy z dnia 20.12.2012 r., ponieważ wykreślenie zbywcy dokonane po dacie sprzedaży nie może mieć skutku wstecznego. Odwołujący podnieśli, że ww. Spółka w okresie po zawarciu niniejszej umowy sprzedawała także inne lokale mieszkalne i z tytułu tych umów była opodatkowana podatkiem VAT.

Nadto, w odwołaniu Strona zawnioskowała o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków: W. K., J. F., R. S. - nabywców innych lokali mieszkalnych; względnie o wezwanie ww. osób do złożenia do akt sprawy umów sprzedaży zawartych z "[...]" Spółka [..] w 2013 r. na okoliczność opodatkowania przedmiotowych umów sprzedaży podatkiem od towarów i usług. Ponadto, strona odwołująca wskazała, że zapis § 3 tiret trzecie umowy z dnia 20.12.2012 r., dotyczący informacji z dnia 13.12.2012 r. o stanie zaległości w sprawie egzekucyjnej KM [...] prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w S., potwierdza - zdaniem odwołującej strony - że błędnie została opodatkowana ww. transakcja podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W dniu 25.10.2013 r. złożono wierzytelną kopię faktury VAT nr [...] z dnia [..].2012 r., wystawioną na kwotę brutto [...] zł (w tym [...] zł podatek VAT w stawce 8%), dokumentującą dokonanie przez odwołujących na rzecz M. G. [...] sp. [...] w S. zapłaty ceny sprzedaży za apartament [...] położony przy ul. D. w S..

Dyrektor Izby Skarbowej w S., po rozpatrzeniu odwołania, mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz stan faktyczny sprawy, nie znalazł podstaw do stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych pobranego w związku z zawarciem umowy sprzedaży w formie aktu notarialnego z dnia 20.12.2012 r.

Przywołując art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.c.c. organ wskazał, że podatkowi temu podlegają m.in. umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych. Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 4 u.p.c.c. nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne inne, niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług; zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem: umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach; umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych. Dalej wskazano, że notariusze są płatnikami podatku od czynności cywilnoprawnych dokonywanych w formie aktu notarialnego (art. 10 ust. 2 u.p.c.c.). Płatnicy obowiązani są uzależnić dokonanie czynności cywilnoprawnej od uprzedniego zapłacenia podatku (art. 10 ust. 3 u.p.c.c.). wskazano również, że o wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje to, czy strony umowy posiadają status podatnika VAT, lecz fakt, że jedna ze stron z tytułu dokonania konkretnej czynności cywilnoprawnej jest opodatkowana podatkiem od czynności cywilnoprawnych lub z niego zwolniona, przy uwzględnieniu wyjątków wskazanych w ww. przepisie.

Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że istotne w sprawie jest, że zgodnie z nowym brzmieniem (od 1.01.2009 r.) art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.) - zwanej dalej "ustawą VAT", zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy dostawa dokonywana jest w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim; pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawa budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata. Przyjęto zatem zasadę (z określonymi wyjątkami) zwolnienia od podatku VAT dostaw wszystkich obiektów budownictwa (mieszkaniowych, biurowych, produkcyjnych itp.). Dalej wskazano, że z tego zwolnienia przewidziano wyłączenia - obligatoryjne lub dobrowolne przez rezygnację z tegoż zwolnienia (art. 43 ust. 10 i 11 ustawy VAT), które jednak nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Wyjaśniono przy tym, że pierwsze zasiedlenie ma miejsce w momencie oddania do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi nowo wybudowanego budynku lub gruntowne odnowionego (gdy nakłady na odnowienie przekraczają 30% jego wartości początkowej) budynku, budowli lub jej części - w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (np. sprzedaż, najem, dzierżawa, leasing) - art. 2 pkt 14 ustawy VAT.

Według organu odwoławczego, w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie można mówić o pierwszym zasiedleniu w myśl ww. przepisów prawa. Jak wynika z materiału dowodowego, oddanie nieruchomości w użytkowanie Podatnikom nie nastąpiło po wybudowaniu nieruchomości, ani też po dokonaniu jej ulepszenia, na które wydatkowano co najmniej 30% wartości początkowej nieruchomości. Organ dokonał analizy, porównując ceny nabycia przedmiotowych lokali, tj. kwoty [...] zł (łącznie) z ceną ich zbycia, tj. [...] zł (łącznie), co wskazuje – zdaniem organu - na brak takich ulepszeń stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej nieruchomości. Strona nie złożyła także oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT. Przepis ten daje bowiem - pod pewnymi warunkami w nim wskazanymi - możliwość wyboru opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części.

Dalej organ odwoławczy wskazał, że w wyniku zawartej w formie aktu notarialnego w dniu [...] r. umowy ustanowienia odrębnej własności lokali i sprzedaży, Rep A Nr [..], [...] Spółka z o.o. w S. nabyła od [...] Spółka [...]. w S. budynek mieszkalny wielorodzinny obejmujący [...] kondygnacje nadziemne i 1 kondygnację podziemną oznaczony nr [...], w tym położony w S. przy ul. [...] nr [...] lokal mieszkalny o pow. [...] m² wraz z pomieszczeniem przynależnym - komórką lokatorską nr [...] o pow. [...] m² za kwotę [...] zł. W akcie notarialnym zawarto zapis, że z tytułu zawartej umowy Spółka sprzedająca jest opodatkowana podatkiem VAT (§ 14). Natomiast na podstawie aktu notarialnego z dnia [...]r., Rep A nr [...], dokonano ustanowienia odrębnej własności lokalu i sprzedaży m.in. lokalu niemieszkalnego (garażu) nr [...], znajdującego się w S. przy ul. [...] o pow. [...] m². W § 5 zawarto zapis, że cena za trzy lokale niemieszkalne została ustalona na łączną kwotę brutto [...] zł, w tym należny podatek od towarów i usług w stawce 22%; cena za garaż nr [...] wyniosła – [...] zł. Zatem, łączna cena zakupu ww. lokalu mieszkalnego (z piwnicą) oraz ww. lokalu niemieszkalnego wraz z przynależnym udziałem w częściach wspólnych budynku i gruncie wyniosła [...] zł.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, organ odwoławczy wskazał, że na skutek zawarcia aktu notarialnego Rep. [...] dnia [...]., w wyniku którego Podatnicy nabyli ww. nieruchomość mieszkalną i niemieszkalną, nie miało miejsca pierwsze zasiedlenie, ponieważ [...] Spółka z[...] była właścicielem ww. nieruchomości przez okres dłuższy niż 2 lata. Wobec tego bezspornie w stosunku do nabycia przez Podatników nieruchomości przy ul. [...] w S. znajdzie wprost zastosowanie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT, co oznacza, że dokonana czynność powinna być zakwalifikowana jako zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT. W tym kontekście niecelowe jest więc – zdaniem organu odwoławczego - analizowanie sprawy w kierunku stosowania art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy VAT, który ma zastosowanie w przypadku, gdy nie występują przesłania z pkt 10.

Nadto, organ odwoławczy wskazał, że w relacji do podatku od czynności cywilnoprawnych - czynność w przedmiotowej sprawie należy do zwolnionych w zakresie podatku VAT. Jednocześnie przedmiotem umowy sprzedaży z dnia [...] r. jest lokal mieszkalny i lokal niemieszkalny (garaż), których sprzedaż w myśl art. 2 pkt 4 lit. b) u.p.c.c. stanowi wyjątek od reguły wyrażonej w tym przepisie (wyłączenia z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych), co oznacza, że czynność cywilnoprawna dokonana w drodze aktu notarialnego z dnia [...] r., Rep A nr [...], będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Zdaniem organu odwoławczego, uwzględniając wyżej opisany stan faktyczny i prawny sprawy, brak jest podstaw do przyjęcia, że dokonana czynność cywilnoprawna, jako zwolniona z podatku VAT, będzie podlegała wyłączeniu z podatku od czynności cywilnoprawnych. Według organu, treść art. 2 pkt 4 u.p.c.c. wskazuje, że celem takiego uregulowania było uszczelnienie systemu podatkowego przez objęcie opodatkowaniem czynności tego rodzaju, albowiem z tytułu sprzedaży nieruchomości nie jest możliwe objęcie czynności jednocześnie zwolnieniem od podatku od towarów i usług oraz podatku od czynności cywilnoprawnych. Zważywszy na powyższy wywód, nieuzasadniona jest także argumentacja dotycząca wykreślenia zbywcy z rejestru podatników podatku od towarów i usług oraz argumentacja w zakresie zapisu w treści aktu notarialnego z dnia 20.12.2012 r., tj. § 3 tiret trzecie (informacja Komornika Sądowego o stanie zaległości w sprawie egzekucyjnej KM [...] z dnia [...] Powyższe okoliczności nie mają wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, tak jak oczekuje tego Strona odwołująca - poprzez stwierdzenie i zwrot nadpłaty podatku od czynności cywilnoprawnych, pobranego przez płatnika od umowy sprzedaży w dniu 20.12.2012 r.

Zdaniem organu, nie mają też wpływu na rozstrzygnięcie oświadczenie złożone w dniu [...] r. przez działającego w imieniu Spółki [...] w S. M. G. w kwestii błędnego oświadczenia, że określona w ww. akcie cena nabycia jest ceną brutto (ponieważ Spółka jest podatnikiem VAT i z tytułu sprzedaży odprowadza należny podatek VAT), jak również przedłożona jako dowód w sprawie faktura VAT Nr [...] z dnia 20.12.2012 r.

Według organu odwoławczego, w kontekście tego, że decydujące znaczenie na ocenę tego, czy dokonania w dniu 20.12.2012 r. czynność cywilnoprawna podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, ma ustalenie momentu pierwszego zasiedlenia, nie ma również wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie treść powołanych aktów notarialnych dokumentujących dokonanie sprzedaży lokali przez Spółkę innym podmiotom w indywidualnym stanie faktycznym i prawnym.

Sumując, Dyrektor Izby Skarbowej w S., w świetle przedstawionego stanu faktycznego i prawnego sprawy, nie dopatrzył się zasadności zarzutów odwołania, a tym samym przesłanek do zastosowania wyłączenia od opodatkowania wynikającego z art. 2 pkt 4 u.p.c.c., nie znajdując tym samym podstaw do zmiany decyzji organu podatkowego I instancji odmawiającej Podatnikom stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Skarżący H. i L. S. wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r., zarzucając jej:

- naruszenie prawa procesowego, tj. art. 187 § 1 i art. 191 O.p. w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy przez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i brak odniesienia się w całości do niego, w szczególności do faktury VAT nr [...] z dnia 20.12.2012 r. na okoliczność objęcia podatkiem VAT umowy sprzedaży z dnia 20.12,.2012 r. pomiędzy [...] Spółka [...]. w S. a Skarżącymi.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że zaskarżona decyzja jest błędna, i że w kontekście innych tożsamych transakcji pomiędzy sprzedającą [...] Spółka [...] w S. a kupującymi, wskazanymi w odwołaniu, narusza interes podatników.

Przede wszystkim – zdaniem skarżącej - organ II instancji nie odniósł się do treści faktury VAT nr [...] z dnia 20.12.2012 r. dotyczącej przedmiotowej umowy sprzedaży, z której wynika, że czynność ta została objęta podatkiem od towarów i usług, jak w przypadku innych transakcji sprzedaży dokonywanych przez tą sprzedająca na rzecz innych nabywców lokali.

Nadto, Skarżący wskazali, że brak jest wskazania ze strony organu II instancji, czy umowy sprzedaży w sposób prawidłowy zostały zakwalifikowane jako objęte podatkiem VAT, skoro w identycznej sytuacji Skarżący znaleźli się w odmiennej, zdaniem organów podatkowych, sytuacji, li tylko wskutek braku precyzji w oznaczeniu ceny sprzedaży, tj. czy jest ona wyrażona brutto, czy netto, co później skorygowano stosownym oświadczeniem.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w S. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt (decyzję albo postanowienie) z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. W myśl zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", Sąd orzeka w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Kluczowym zarzutem skargi jest naruszenie prawa procesowego, tj. art. 187 § 1 i art. 191 O.p. mający istotny wpływ na wynik sprawy przez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności brak odniesienia się do faktury VAT nr [...] z dnia 20.12.2012 r. dotyczącej przedmiotowej umowy sprzedaży, z której wynika, że czynność ta została objęta podatkiem od towarów i usług.

Zdaniem Sądu, w stanie faktycznym występującym w rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja znajduje oparcie w przepisach prawa. Organ podatkowy bowiem prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy w oparciu o dowody mające istotne znaczenie dla merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, stosownie do art. 187 § 1 O.p. w związku z art. 188 O.p., zaś wnioskowanie organów nie wykroczyło poza granice swobodnej oceny dowodów (art. 191 O.p.), co stanowiło podstawę do uznania, że nie doszło do naruszenia prawa procesowego, a w konsekwencji brak podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi.

Sąd nie dopatrzył się także naruszenia prawa materialnego.

W myśl art. 43 ust.1 pkt 10 ustawy VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 01.12.2008 r. (wprowadzony art. 1 ustawy z dnia 7 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw - Dz. U. z 2008 r., Nr 209, poz.1320) zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy (podkreślenie własne):

a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Bezsporną okolicznością jest, że na gruncie stanu faktycznego sprawy nie miały miejsca przytoczone wyżej wyjątki przewidziane w ww. art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT, a mianowicie, nie miała miejsca dostawa nieruchomości (przy czym zgodnie z art. 7 ust.1 ustawy VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, gdyż wcześniej, tj. od dnia 10.09.2010 r. (na mocy aktu notarialnego z dnia 10.02.2009 r., Rep. A nr [...]) Spółka [...] stała się właścicielem nieruchomości, obejmującej m. in. lokale wraz z udziałem w częściach wspólnych budynku (znajdujących się w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym w S. przy ulicy [...], [...], nabytych od [...] Spółka [...] z siedzibą w S. zbyte Skarżącym na podstawie aktu notarialnego - umowy sprzedaży z dnia 20.12.2012 r., Rep. A [...], co jednocześnie świadczy, że nie wystąpił również drugi wyjątek określony w lit. b) pkt 10 ust. 1 art. 43 ustawy VAT, bowiem pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres dłuższy niż 2 lata (Spółka [...] była właścicielem zbytych Skarżącym lokali przez okres dłuższy niż 2 lata).

A skoro, nie wystąpiły sytuacje przewidziane przez ustawodawcę jako wyjątki od zwolnienia od podatku VAT, oznacza to, że w stosunku do czynności sprzedaży Skarżącym lokali w dniu 20.12.2012 r. znajduje zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług (podatku VAT) wynikające wprost z art. 43 ust. 1 pkt. 10 ustawy VAT.

Natomiast, stosownie do art. 2 pkt 4 u.p.c.c. nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest:

a) opodatkowana podatkiem od towarów i usług,

b) zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem (podkreślenie własne):

– umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,

– (uchylone),

– umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

W związku z tym, że w niniejszej sprawie - jak wyżej wykazano - do czynności sprzedaży Skarżącym lokali w dniu 20.12.2012 r. ma zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług (podatku VAT) przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt. 10 ustawy VAT, to tym samym - w myśl przytoczonego wyżej przepisu art. 2 pkt 4 lit. b) tiret pierwsze u.p.c.c. – ta czynność sprzedaży Skarżącym nieruchomości podlega opodatkowaniu od podatku od czynności cywilnoprawnych jako wyjątek od zasady przewidującej zwolnienie od opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Ustawodawca bowiem wymieniając w art. 4 u.p.c.c. czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych z katalogu tego wprost wykluczył w pkt 4 lit. b) tego artykułu czynność w postaci umowy sprzedaży, której przedmiotem jest nieruchomość lub jej część (tutaj: lokale stanowiące odrębną własność wraz z udziałem we wspólnej części budynku), jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest zwolniona z podatku od towarów i usług, co właśnie ma miejsce w rozpoznawanej sprawie.

Zgodzić się zatem należy z organem, że nie mają znaczenia dla merytorycznego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy oświadczenie złożone w dniu 14.02.2013 r. przez działającego w imieniu Spółki [...] w S., M. G. co do błędnego oświadczenia, że określona w ww. akcie cena nabycia jest ceną brutto (ponieważ Spółka jest podatnikiem VAT i z tytułu sprzedaży odprowadza należny podatek VAT), jak również przedłożona jako dowód w sprawie faktura VAT Nr [...] z dnia 20.12.2012 r. Nie ma także wpływu na wynik niniejszej sprawy treść powołanych aktów notarialnych dokumentujących dokonanie sprzedaży lokali przez Spółkę innym podmiotom w indywidualnym stanie faktycznym i prawnym. W kontekście bowiem art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy VAT kluczowe znaczenie dla oceny prawnej, czy dokonana w dniu 20.12.2012 r. czynność cywilnoprawna podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, ma ustalenie momentu pierwszego zasiedlenia, co organ prawidłowo ustalił i uwzględnił dokonując oceny okoliczności faktycznych występujących w rozpoznawanej sprawie.

W tym stanie sprawy, nie znajdując podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu mającym wpływ na wynik rozpoznawanej sprawy, który nakazywałby wyeliminowanie tego aktu z obrotu prawnego, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Sąd orzekł o oddaleniu skargi.