Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1351/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Przesław, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2014 r. sprawy ze skargi I. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu wniosku I. D. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Kolegium z dnia [...] lutego 2014 r. (sygn. akt [...]), odmawiającym wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Wójta Gminy I. nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r., stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie istniejącej oczyszczalni ścieków [...] w T., gm. I., na działkach o nr ew. [...], powołując się na art. 144 z zw. z art. 138 §1 pkt 1 oraz art. 61a §1 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. Wójt Gminy I. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie istniejącej oczyszczalni ścieków [...] w T., gm. I., na działkach o nr ew. [...]. Z uzasadnienia rzeczonej decyzji wynika, że powierzchnia istniejących już na wymienionych działkach obiektów nie ulegnie zmianie, a planowane obiekty zajmą powierzchnię 0,051 ha.

W ramach przedsięwzięcia planowana jest:

1. przebudowa pompowni ścieków surowych;

2. przebudowa budynku wielofunkcyjnego,

3. przebudowa bloku biologicznego,

4. przebudowa stacji [...],

5. przebudowa stacji dmuchaw,

6.przebudowa pompowni ścieków 110,

7. przebudowa budynku filtrów,

8. przebudowa studni pomiarowej ścieków surowych,

9. budowa drugiego bloku biologicznego,

10. budowa osadnika wtórnego radialnego,

11. budowa przepompowni osadu recyrkulowanego oraz nadmiernego,

12. budowa stacji [...],

13. przebudowa i budowa nowych sieci międzyobiektowych,

14. usprawnienie pracy biofiltra,

15. przebudowa i budowa instalacji sanitarnej, elektrycznej, sterowania i automatyki.

Planowane przedsięwzięcie umożliwić ma zwiększenie przepustowości oczyszczalni przy maksymalnym stopniu wykorzystania istniejących obiektów i urządzeń. Rozbudowa oczyszczalni powiązana jest z rozbudową sieci kanalizacyjnej na terenie gminy Izabelin i zwiększeniem ilości odprowadzanych ścieków.

W trakcie eksploatacji oczyszczalnia ścieków będzie źródłem emisji zapachowych, powstających w wyniku procesów biologicznych zachodzących w ściekach, jednak stężenia amoniaku i siarkowodoru nie osiągną dopuszczalnych poziomów stężenia. Obiekty oczyszczalni będą tak skonfigurowane, że zasięg oddziaływań tych substancji na powierzchni gruntu nie będzie wysoki. Biofiltry w instalacjach umożliwią dezodoryzację gazów odlotowych poprzez usuwanie amoniaku i siarkowodoru. Głównym źródłem emisji hałasu na terenie oczyszczalni są dmuchawy, jednak ich lokalizacja w budynku i obudowach dźwiękochłonnych minimalizują uciążliwości akustyczne. Poziom hałasu nie jest większy niż 71 dB. W wyniku realizacji inwestycji nowo powstałe dmuchawy (2 szt.) w dotychczasowym budynku dmuchaw nie spowodują natężenia hałasu większego niż 71 dB. Emitowany hałas nie przekroczy norm dopuszczalnych dla terenów zlokalizowanych w najbliższym otoczeniu inwestycji, gdyż ulegnie rozproszeniu dzięki zieleni izolacyjnej znajdującej się przy samej oczyszczalni ścieków.

Na podstawie przedłożonej przez inwestora dokumentacji (m.in. karty informacyjnej planowanego przedsięwzięcia) Wójt Gminy I. stwierdził, że rozbudowa oczyszczalni, ze względu na skalę przedsięwzięcia i rodzaj oddziaływania na środowisko na etapie realizacji oraz eksploatacji nie spowodują przekroczenia dopuszczalnych standardów jakości środowiska poza granicami terenu oczyszczalni.

Wnioskiem z dnia 25 października 2013 r. I. D. wystąpiła o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji ostatecznej Wójta Gminy I.

Po jego rozpatrzeniu, postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. (sygn. akt [...]) Kolegium odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności rzeczonej decyzji. Kolegium podkreśliło, że wnioskodawczyni włada nieruchomością nie znajdującą się w bezpośrednim sąsiedztwie terenu przedsięwzięcia, którego dotyczy wspomniana decyzja ostateczna, nie wykazała również, że immisje z owego przedsięwzięcia będą odczuwalna na jej nieruchomości.

Pismem z dnia 24 lutego 2014 r. I. D. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, żądając załączenia do akt sprawy następujących dokumentów:

• "prognozy [...] z lutego 1999 roku",

• "prognozy [...] 2012, który dołączam na płycie CD",

• zamieszczonych na tej samej płycie CD dokumentów wskazujących na "fakt oddziaływania inwestycji w trakcie realizacji",

• "dowodu z akt Kolegium [...] w postaci mapy ewidencyjnej z zaznaczonym obszarem oddziaływania inwestycji w trakcie realizacji, wraz z pozostałymi kilkudziesięcioma załącznikami",

• decyzji "nr [...] Wójta Gminy I. z dnia [...] września 2009 roku o środowiskowych uwarunkowaniach, z której jednoznacznie wynika, iż przedmiotowe przedsięwzięcie (".") zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko".

Wymienione dokumenty w ocenie strony mają świadczyć o tym, iż nieruchomość stanowiąca jej własność "znajduje się w obszarze oddziaływania zlewni ścieków dowożonych zlokalizowanej przy ul. [...]".

Rozpatrując ponownie sprawę Kolegium wskazało, że zgodnie z dyspozycją art. 61a §1 k.p.a., gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Kolegium w pełni podzieliło pogląd zaprezentowany w zaskarżonym orzeczeniu przez inny jego skład, zgodnie z którym jedynie osoba legitymująca się prawem własności lub prawem użytkowania wieczystego do nieruchomości znajdującej się w zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia, którego dotyczy decyzja mająca zostać poddana ocenie w ramach postępowania nadzorczego, może skutecznie domagać się wszczęcia takiego postępowania. Zdaniem Kolegium, brak jest dowodu, że przedsięwzięcie polegające na rozbudowie istniejącej oczyszczalni ścieków [...] w T., gm. I., na działkach o nr ew. [...] oddziałuje lub może oddziaływać na teren nieruchomości, stanowiącej własność I. D., tj. na teren działek ew. nr [...]. W szczególności, za dowód istnienia takiego wpływu nie mogą zostać uznane dokumenty, które na żądanie wnioskodawczyni zostały dołączone do akt niniejszej sprawy, tj.:

"Ocena oddziaływania na środowisko systemu kanalizacji sanitarnej i oczyszczalni ścieków dla gminy Izabelin na podstawie rozwiązań zawartych w projektach budowlanych", datowana na luty 1999 r. Z "Oceny..." tej wynika, że "system kanalizacyjny zostanie wybudowany z materiałów zapewniających praktycznie całkowitą szczelność, a tym samym nie będzie następowało drenowanie wód podziemnych ani eksfiltracja ścieków", "obliczenia uciążliwości w zakresie hałasu projektowanej oczyszczalni nie wykazały przekroczeń przyjętych wartości poziomu dźwięku zarówno dla pory nocnej (40 dB) jak i dla pory dziennej (50 dB)", "w oczyszczalni jako produkty oczyszczania ścieków powstawać będą: piasek, skratki i osad nadmierny. Zarówno przepłukany piasek, jak i odwodnione skratki poddawane będą dezynfekcji, a następnie wywożone na składowisko odpadów stałych. Natomiast ustabilizowane osady nadmierne z procesu oczyszczania biologicznego będę poddawane odwadnianiu i wapnowaniu, a następnie, w zależności od wyników badań osadów, będą albo kierowane do rolniczego wykorzystania, albo (...) na składowisko odpadów", "emitowane z terenu oczyszczalni zanieczyszczenia powietrza nie powinny powodować uciążliwości poza terenem obiektu" oraz że "wpływ oczyszczalni na zdrowie ludzi może być związany głównie z zanieczyszczeniami gazowymi oraz mikrobiologicznymi i bakteriologicznymi, przy czym (...) oddziaływania te nie powinny wykroczyć poza ogrodzony teren oczyszczalni, względnie nie będą długotrwałe na określonym kierunku przeważających wiatrów. W związku z tym nie przewiduje się ujemnego wpływu na zdrowie mieszkańców budynków położonych poza terenem oczyszczalni (..). Do czasu zakończenia realizacji tej inwestycji i określenia rzeczywistego zasięgu oddziaływania oczyszczalni w postaci zanieczyszczeń gazowych, hałasu, aerozoli i odorów, na terenach bezpośrednio sąsiadujących z oczyszczalnią (w promieniu do 200 m od ogrodzenia) powinno się wstrzymać budowę nowych obiektów przeznaczonych na stały pobyt ludzi", "Prognoza oddziaływania na środowisko do projektu zmiany części "Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego części wsi T. i T., Etap 1", wraz z projektem uchwały zatwierdzającej ów Plan, załączone do odwołania na płycie cd.

Również żaden z pozostałych dokumentów przedłożonych przez wnioskodawczynię w formie plików jpg na załączonej do odwołania płycie cd, w tym dokumentacja postępowania administracyjnego o pozwoleniu na budowę i rozbudowę przedmiotowej oczyszczalni, zatwierdzone w drodze decyzji właściwych organów projekty budowlane czy dokumentacja z badań geotechnicznych terenu inwestycji nie może świadczyć o istnieniu po jej stronie interesu prawnego w żądaniu usunięcia

z obrotu prawnego wspomnianej decyzji ostatecznej.

Kolegium również w niniejszym składzie orzekającym nie doszukało się zatem istnienia po stronie I. D. interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a., niezbędnego dla uznania za stronę postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie istniejącej oczyszczalni ścieków [...] w T., gm. I., na działkach o nr ew. [...], jak i dla uznania za osobę uprawnioną do występowania z żądaniem stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji kończącej takie postępowanie. W sytuacji, zatem gdy brak jest dowodu, że określone przedsięwzięcie oddziałuje lub może oddziaływać na określone nieruchomości gruntowe, właściciel takich nieruchomości nie może skutecznie domagać się wszczęcia takich postępowań.

Jednocześnie Kolegium stwierdza, że nie znajduje w chwili obecnej podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji ostatecznej z urzędu.

Skargę na powyższe postanowienie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Pani I. D., domagając się wyeliminowania z obrotu prawnego kwestionowanej przez nią w postępowaniu nieważnościowym decyzji Wójta Gminy I. nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r., stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie istniejącej oczyszczalni ścieków [...] w T., gm. I., na działkach o nr ew. [...]. Zdaniem skarżącej dowodem na nieustanne oddziaływanie inwestycji -oczyszczalni ścieków- jest fakt uruchomienia w 2005r. zlewni ścieków dowożonych do T. oraz użytkowania nieruchomości oczyszczalni ścieków. W ocenie skarżącej należące do niej nieruchomości leżą w zasięgu oddziaływania inwestycji, co potwierdza prognoza [...] z listopada 1997r. oraz z 1999r. Skarżąca szeroko opisuje w skardze przebieg postępowań związanych z lokalizacją i działaniem oczyszczalni, które kwestionuje, wskazuje na postępowanie prokuratorskie. Podkreśla, że zwróciła się do Wójta z wnioskiem o wykup jej nieruchomości.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 2012, poz. 270 ze zm. zwanej w dalszej części p.p.s.a. ), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji i w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa wyeliminowanie takiego aktu z obrotu prawnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej jest odrębnym postępowaniem, które rządzi się swoimi prawami. Jednakże takie postępowanie, podobnie jak i inne postępowania, tj. prowadzone w trybie zwykłym lub nadzwyczajnym, wymaga w od organu administracyjnego ustalenia, czy z wnioskiem inicjującym postępowanie wystąpiła strona postępowania, tj. określony podmiot posiadający interes prawny. A zatem złożenie wniosku, w tym o stwierdzenie nieważności obliguje organ nieważnościowy do ustalenia, czy pod względem formalnoprawnym (m.in. podmiotowym) taki wniosek kwalifikuje się merytorycznego rozpoznania. Taka konieczność wynika z treści art. 157 § 2 w związku z art. 61a § 1 k.p.a.

Jak wynika z ugruntowanego stanowiska doktryny i orzecznictwa sądowoadministracyjnego, jest to tzw. "wstępny etap" rozpoznawania wniosku. Jeżeli przeprowadzona na tym etapie analiza wykaże, że wnioskodawcy nie przysługuje przymiot strony, to organ winien odmówić wszczęcia postępowania, co w niniejszej sprawie uczyniono.

Przechodząc zatem do merytorycznej oceny sprawy, należy wskazać, że co do zasady wszczęcie postępowania jest uzależnione od tego, czy z takim wnioskiem wystąpiła strona postępowania. Konsekwencją powyższego jest to, że na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Nie ulega wątpliwości, że przepis art. 61a § 1 k.p.a. jest podstawą prawną do odmowy wszczęcia postępowania w każdej sprawie zainicjowanej żądaniem, o jakim mowa w art. 61 k.p.a., w sytuacji gdy żądanie pochodzi od osoby nie będącej stroną.

Jak wynika z ugruntowanego stanowiska orzecznictwa sądowoadministracyjnego oraz doktryny, organ nadzorczy orzeka o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z przyczyn o charakterze formalnym (procesowym), które czynią stosowny wniosek niedopuszczalnym (jest to pogląd, choć ugruntowany na tle nieobowiązującej już regulacji art. 157 § 3 k.p.a., to aktualny w świetle obowiązującego art. 61a § 1 k.p.a.). Tak więc niedopuszczalność wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji następuje z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz 6. wydanie, Wydawnictwo C.H.Beck, s. 743).

Na uwagę zasługuje, że ww. analizy winien również dokonać organ odwoławczy, ponieważ istota administracyjnego postępowania odwoławczego polega na ponownym rozpoznaniu przez organ odwoławczy w całokształcie sprawy, niejako od początku, co oznacza, że organ II instancji obowiązany jest - poza rozpoznaniem odwołania - w pierwszej kolejności ustalić, czy rzeczywiście z wnioskiem w konkretnej sprawie wystąpił podmiot, któremu przysługuje przymiot strony. W postępowaniu nieważnościowym na etapie postępowania odwoławczego organ II instancji na podstawie art. 157 § 2 w związku z art. 15 k.p.a. winien zatem przeprowadzić postępowanie w ww. zakresie, tj. ustalić czy rzeczywiście zachodziły przesłanki formalnoprawne warunkujące dopuszczalność merytorycznego rozpoznania sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji. Organ odwoławczy w ramach obowiązującej zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego posiada zatem kompetencję do dokonania oceny legitymacji procesowej podmiotu, który występuje z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji, a więc ustala, czy przysługuje mu przymiot strony w rozumieniu art. 28 k.p.a.

Stosownie do art. 28 k.p.a. stroną jest ten, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Przepis art. 28 k.p.a. nie stanowi jednak samoistnej normy prawnej, gdyż ustalenie interesu prawnego lub obowiązku prawnego może nastąpić tylko w związku z normą prawa materialnego. Pojęcie "interes prawny", na którym oparta jest legitymacja procesowa strony w postępowaniu administracyjnym, należy ustalać według norm prawa materialnego, a mieć interes prawny znaczy to samo, co ustalić powszechnie obowiązujący przepis prawa, na którego podstawie można skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jakiejś potrzeby, albo żądać zaniechania lub ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danego podmiotu - strony postępowania (art. 28 k.p.a.).

Należy zwrócić uwagę, że skarżąca w toku postępowania powoływała się na prawo własności nieruchomości i ograniczenia związane z wykonywaniem tego prawa w związku z negatywnym oddziaływaniem oczyszczalni ścieków.

Tymczasem interes prawny, o którym mowa w art. 28 k.p.a., może wynikać nie tylko z normy prawa materialnego administracyjnego, ale także z normy prawa materialnego należącej do każdej gałęzi prawa, w tym również do prawa cywilnego. Wystarczającą zatem okolicznością dla przyznania skarżącej statusu strony postępowania może być stwierdzenie, że działka do niej należąca znajduje się w zasięgu oddziaływania inwestycji.

W sprawie nie ulega wątpliwości, iż skarżąca nie była uznana za stronę postępowania, zakończonego kwestionowaną przez nią decyzją. Badając jej legitymację prawną organ podkreślił, że skarżąca nie podała przepisu prawa materialnego, który legitymowałby ją do posiadania interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. Jednak choć co do zasady to na stronie, która podnosi, iż legitymuje się interesem prawnym ciąży obowiązek wskazania tego interesu, organ sam zbadał, czy twierdzenia i okoliczności podnoszone przez skarżącą pozwalają na przyznanie jej przymiotu strony postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji.

W nauce przyjęto, że przymiot strony w sprawach o wydanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych będą miały podmioty mające tytuł prawny do nieruchomości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie zamierzonego przedsięwzięcia, gdyż będą narażone na jego oddziaływanie (M. Bar, B. Jędrośka "Proces inwestycyjny a ochrona środowiska; decyzje o uwarunkowaniach środowiskowych i inne wymagania prawne. Praktyczny podręcznik. Wrocław 2005 str. 45). W grupie tej oprócz podmiotów legitymujących się prawem własności mieścić się będą również władający nieruchomością posiadający inne prawa rzeczowe, swoim zakresem zbliżone do prawa własności (wyrok WSA w Bydgoszczy z 14 listopada 2005 r sygn. akt II SA/Bd 758/04 nie publ.). Oprócz posiadaczy nieruchomości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie stronami w postępowaniu w sprawie wydania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych będą również inni, których nieruchomości mieszczą się w zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia. Ustalenia w tym zakresie powinny być możliwe na podstawie dołączonej do wniosku mapy ewidencyjnej z zaznaczonym przebiegiem granic terenu, którego dotyczy podanie oraz obejmować obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie. Mówiąc o oddziaływaniu należy mieć na uwadze również te miejsca, gdzie uciążliwości związane z przedsięwzięciem mieszczą się w granicach norm określonych przez przepisy prawa lub decyzjach na ich podstawie wydanych. Gdyby Intencją ustawodawcy było ograniczenie oddziaływania tylko dutego przekraczającego określone normy, to art. 46s ust. 4 ustawy mówiłby o terenach, na których zachodzi konieczność wyznaczenia na podstawie art. 1 35-l 36 ustawy obszaru ograniczonego oddziaływania (K. Gruszecki "Decyzja o uwarunkowaniach środowiskowych, a zasada przezorności" Państwo i Prawo 2007/3/85).

W ocenie Sądu wbrew zarzutom skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze dokonało rzetelnej oceny, czy skarżąca spełnia w/w przesłanki warunkujące uznanie ją za stronę postępowania. Przeprowadzona przez organ analiza wykazała, że brak jest dowodu, na to, iż przedsięwzięcie polegające na rozbudowie istniejącej oczyszczalni ścieków [...] w T., gm. I., na działkach o nr ew. [...] oddziałuje lub może oddziaływać na teren nieruchomości, stanowiącej własność I. D., tj. na teren działek ew. nr [...]. W szczególności, za dowód istnienia takiego wpływu nie mogą zostać uznane dokumenty, które na żądanie wnioskodawczyni zostały dołączone do akt niniejszej sprawy, tj.:

"Ocena oddziaływania na środowisko systemu kanalizacji sanitarnej i oczyszczalni ścieków dla gminy Izabelin na podstawie rozwiązań zawartych w projektach budowlanych", datowana na luty 1999 r. Z "Oceny..." tej wynika, że "system kanalizacyjny zostanie wybudowany z materiałów zapewniających praktycznie całkowitą szczelność, a tym samym nie będzie następowało drenowanie wód podziemnych ani eksfiltracja ścieków", "obliczenia uciążliwości w zakresie hałasu projektowanej oczyszczalni nie wykazały przekroczeń przyjętych wartości poziomu dźwięku zarówno dla pory nocnej (40 dB) jak i dla pory dziennej (50 dB)", "w oczyszczalni jako produkty oczyszczania ścieków powstawać będą: piasek, skratki i osad nadmierny. Zarówno przepłukany piasek, jak i odwodnione skratki poddawane będą dezynfekcji, a następnie wywożone na składowisko odpadów stałych. Natomiast ustabilizowane osady nadmierne z procesu oczyszczania biologicznego będę poddawane odwadnianiu i wapnowaniu, a następnie, w zależności od wyników badań osadów, będą albo kierowane do rolniczego wykorzystania, albo (...) na składowisko odpadów", "emitowane z terenu oczyszczalni zanieczyszczenia powietrza nie powinny powodować uciążliwości poza terenem obiektu" oraz że "wpływ oczyszczalni na zdrowie ludzi może być związany głównie z zanieczyszczeniami gazowymi oraz mikrobiologicznymi i bakteriologicznymi, przy czym (...) oddziaływania te nie powinny wykroczyć poza ogrodzony teren oczyszczalni, względnie nie będą długotrwałe na określonym kierunku przeważających wiatrów. W związku z tym nie przewiduje się ujemnego wpływu na zdrowie mieszkańców budynków położonych poza terenem oczyszczalni (..). Do czasu zakończenia realizacji tej inwestycji i określenia rzeczywistego zasięgu oddziaływania oczyszczalni w postaci zanieczyszczeń gazowych, hałasu, aerozoli i odorów, na terenach bezpośrednio sąsiadujących z oczyszczalnią (w promieniu do 200 m od ogrodzenia) powinno się wstrzymać budowę nowych obiektów przeznaczonych na stały pobyt ludzi", "Prognoza oddziaływania na środowisko do projektu zmiany części "Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego części wsi T. i T., Etap 1", wraz z projektem uchwały zatwierdzającej ów Plan, załączone do odwołania na płycie Cd. Podkreślić w tym miejscu należy, iż należące do skarżącej nieruchomości, leżą poza w/w zasięgiem oddziaływania.

Również żaden z pozostałych dokumentów przedłożonych przez skarżącą, w tym dokumentacja postępowania administracyjnego o pozwoleniu na budowę i rozbudowę przedmiotowej oczyszczalni, zatwierdzone w drodze decyzji właściwych organów projekty budowlane czy dokumentacja z badań geotechnicznych terenu inwestycji nie świadczą zdaniem organu o istnieniu po jej stronie interesu prawnego w żądaniu usunięcia z obrotu prawnego wspomnianej decyzji ostatecznej.

Z uzasadnienia postanowienie wynika także, że Kolegium nie doszukało się istnienia po stronie I. D. interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a., niezbędnego dla uznania za stronę postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie istniejącej oczyszczalni ścieków [...] w T., gm. I., na działkach o nr ew. [...], jak i dla uznania za osobę uprawnioną do występowania z żądaniem stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji kończącej takie postępowanie.

Z powyżej wymienionych względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.