Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 4690/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-05-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek, , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska –Śpiewak, Asesor WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Protokolant Marzena Godlewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2005 r. sprawy ze skarg Z.F., A. i B. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2003 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2003 roku, Nr [...] Prezydent Miasta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Spółce Jawnej "W." [...] pozwolenia na budowę zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej bez podpiwniczenia, III kondygnacyjnych wraz z elementami zagospodarowania terenu na działce o nr ew. [...] w obrębie [...] położonej przy ul. U. róg B.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyli właściciele działek sąsiadujących z działką o nr ew. [...] Z.F., B.M., M.Z., T.Z., J. M., M. K., Z. K., D.T., A. K., B.K. i M.K. podnosząc zarzut, iż projekt budowlany jest niezgodny z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania ternu oraz z ustaleniami zawartymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ustalono rodzaj planowanej inwestycji jako osiedle mieszkaniowe – mieszkania w domach jednorodzinnych – bliźniaczych. Tymczasem w decyzji o pozwoleniu na budowę zawarte jest stwierdzenie, że dotyczy ona zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej. W rzeczywistości zdaniem odwołujących się jest to zespół czterech domów wielorodzinnych, III kondygnacyjnych w układzie klatkowym, w których będzie łącznie 90 mieszkań. Nie można więc mówić o zabudowie jednorodzinnej zaś zabudowa wielorodzinna na tym terenie jest niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Nadto tak zaprojektowane osiedle spowoduje naruszenie istniejącej już struktury zabudowy części Wesołej – Zachodniej oraz warunków przyrodniczo środowiskowych co znacznie pogorszy również warunki i komfort życia dotychczasowych mieszkańców.

Teren objęty zamierzeniem inwestycyjnym przeznaczony jest zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę niską jednorodzinną na działkach o powierzchni 0d 600 do 1000 m2. Po doprowadzeniu kanalizacji miejskiej istnieje możliwość intensyfikacji zabudowy tylko poprzez dogęszczenie czyli zmniejszenie działek. Sposób zagospodarowania działek musi być dostosowany do obecnie przeważającej na danym terenie jednorodzinnej zabudowy niskiej. Budowane przez Firmę "W." osiedle mieszkaniowe zniszczy niepowtarzalny prowincjonalny charakter tej części miasta, a mieszkańcom pogorszy jakość życia i wpłynie na obniżenie wartości ich nieruchomości.

Nadto odwołujący się podnieśli, że nie zostali prawidłowo powiadomieni o toczącym się postępowaniu w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zgłoszonego przez firmę "W.". Powiadomienia otrzymali bowiem wcześniej niż decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego o utrzymaniu w mocy decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Nadto skrócono im termin do zapoznania się z materiałem dowodowym i możliwość złożenia wniosków i uwag z 14 dni do 7 dni, a co więcej był to okres przedświąteczny co oznacza, że pozbawieni zostali możliwości wzięcia czynnego udziału w tej fazie postępowania.

Decyzją z dnia [...] października 2003 roku, Nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2003 roku.

W uzasadnieniu swojej decyzji Wojewoda [...] stwierdził, że inwestor spełnił wszystkie wymagania niezbędne do wydania mu pozwolenia na budowę.

Dla terenu inwestycji obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla Miasta [...] zatwierdzonego uchwałą Rady Narodowej [...] z dnia [...] maja 1980 roku, Nr [...], które dopuszczają możliwość realizacji inwestycji wnioskowanej przez inwestora. Teren inwestycji znajduje się w strefie oznaczonej symbolem planistycznym – jako jednostka "A", w którym preferuje się zlokalizowanie zabudowy mieszkaniowej niskiej na działkach normatywnych z możliwością intensyfikacji budowy. W obrębie tej jednostki przewidziana jest w planie rezerwa terenu dla zabudowy mieszkaniowej zorganizowanej (wysokiej lub niskiej intensywnej), której realizacja uwarunkowana jest doprowadzeniem miejskiej sieci kanalizacyjnej. Nadto zgodnie z ustaleniami obowiązującymi dla poszczególnych terenów przewidywana jest realizacja budownictwa jednorodzinnego na terenie położnym między ulica U., J., P., B. – przy założeniu możliwości intensyfikacji zabudowy w II etapie, tj. po doprowadzeniu kanalizacji miejskiej. Teren na którym inwestycja będzie realizowana posiada kanalizację miejską.

Zarzut niemożliwości zapoznania się przez strony postępowania z dokumentacją architektoniczno – budowlaną jest bezzasadny gdyż strony postępowania zapoznały się z tą dokumentacją.

Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyli B. i A. K. oraz Z. F. podnosząc zarzuty tożsame z zarzutami zawartymi w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] lipca 2003 roku.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonej decyzji z prawem materialnym i procesowym. Zaskarżona decyzja zdaniem Sądu nie narusza prawa.

Podzielić należy zdaniem Sądu pogląd Wojewody [...], iż brak jest postaw do odmowy wydania pozwolenia na budowę na rzecz Spółki Jawnej "W." [...] zaś zarzuty podnoszone przez skarżących nie mogą być podstawą uchylenia zaskarżonej decyzji.

Na wstępie stwierdzić należy, iż zgodnie z treścią art.5 ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 roku Nr 89 poz.414 ze zm.) w postępowaniu administracyjnym mającym na celu wydanie pozwolenia na budowę ochronie podlegają uzasadnione interesy osób trzecich. Są to interesy, które znajdują swoje umocowanie w przepisach prawa administracyjnego. Nie podlegają więc ochronie interesy osób skarżących polegające na naruszeniu struktury zabudowy części miasta Wesołej Zachodniej, naruszeniu warunków przyrodniczo środowiskowych zniszczeniu prowincjonalnego charakteru miasta czy też na obniżeniu wartości działki. Nie są to interesy prawne skarżących tylko interesy faktyczne. Możliwe, że w interesie skarżących leży zachowanie prowincjonalnego charakteru miasta, ale żaden przepis prawa budowlanego nie daje podstaw do tego by uznać, że zachowanie prowincjonalnego charakteru miasta jest chronione prawem. Nie jest to zabudowa zabytkowa chroniona jako zabytkowy układ urbanistyczny w oparciu o ustawę z dnia 23 lipca 2003 roku o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami lub w oparciu o poprzedzającą ją ustawę z dnia 15 lutego 1962 roku o ochronie dóbr kultury. Twierdzenie, iż realizacja inwestycji spowoduje naruszenie prowincjonalnego charakteru miasta jest zdaniem Sądu jedynie subiektywną oceną skarżących.

Odnośnie zarzutów pogorszenia warunków życia mieszkańców stwierdzić należy, że jeśli budowa jest zgodna prawem to pogorszenie warunków życia właścicieli sąsiednich nieruchomości jest normalnym i dopuszczalnym skutkiem zrealizowania inwestycji. Pogorszenie takie jest pogorszeniem interesów faktycznych, a nie prawnych. Mogą to być dla konkretnych osób w ich subiektywnym odczuciu interesy ważne, ale nie są one chronione przez prawo budowlane oraz przepisy szczególne. Inwestor jest właścicielem nieruchomości i może ją w sposób zgodny z prawem zagospodarować nawet jeśli narusza to interesy faktyczne osób trzecich. Bark jest również podstaw na gruncie obowiązujących przepisów prawa budowlanego by w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę brać pod uwagę, czy na skutek realizacji inwestycji nie zmniejszy się wartość działek sąsiadujących z inwestycją.

Zgodzić należy się, iż istnieje różnica między decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania ternu, a pozwoleniem na budowę. W decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu mowa jest o inwestycji polegającej na budowie osiedla mieszkaniowego – mieszkania w domach jednorodzinnych – bliźniaczych, gdy tymczasem pozwolenie na budowę dotyczy budowy zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej. Jest to naruszenie art.35 ust.1 pkt.b ustawy z dnia 07 lipca 1994 roku Prawo budowlane. Sąd może jednak uwzględnić skargę i uchylić decyzję jeśli naruszenie prawa materialnego miało wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu wymienione wyżej uchybienie nie miało wpływu na wydanie pozwolenia na budowę Spółce Jawnej "W." [...]. Zauważyć należy, iż wprawdzie wcześniejsza decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] listopada 2001 roku, Nr [...], w której mowa była o budowie osiedla domów jednorodzinnych w zabudowie szeregowej została uchylona to uchylenie to nastąpiło z powodu uchybień formalnych. Obowiązujący w dacie wydawania pozwolenia na budowę plan zagospodarowania przestrzennego nie zawiera wymogu budowy tylko domów jednorodzinnych bliźniaczych. Dopuszczalna jest też zabudowa budynkami jednorodzinnymi lub szeregowymi. Ponieważ w palnie zagospodarowania nie ma bezwzględnego zakazu budowy domów jednorodzinnych w zabudowie szeregowej wydanie decyzji o pozwoleniu tego typu obiektów uznać należy zdaniem Sądu za dopuszczalne.

Projekt budowlany dotyczy budynków jednorodzinnych. Ze znajdującego się w aktach sprawy materiału dowodowego wynika, że do wniosek o wydanie pozwolenia na budowę złożony został w dniu 25 listopada 2002 roku zaś dokumentacja dołączona została w dniu 13 grudnia 2002roku. Zgodnie z treścią §33 pkt.1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz.690 ze zm.) jeżeli wniosek o pozwolenie na budowę złożony został przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia (tj. przez dniem 15 grudnia 2002 roku) i wnioski te opracowane zostały na podstawie dotychczasowych przepisów to o zastosowanie mają przepisy dotychczasowe. Przepisy te to rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U Nr 10, poz.46 ze zm.). Zgodnie z treścią §3 pkt.4 tego rozporządzenia przez zabudowę jednorodzinną rozumie się budynek mieszkalny jednorodzinny lub zespół takich budynków w układzie wolnostojącym, bliźniaczym, szeregowym, atrialnym, a także budynek zawierający nie więcej niż 4 mieszkania lub zespół takich budynków.

Analiza projektu wskazuje, iż każdy segment posiada 3 mieszkania. Każdy z tych segmentów posiada odrębna klatkę schodową i jest od siebie oddzielony ścianą. Istnieje możliwość prawnego i faktycznego wyodrębnienia każdego z segmentów. Nie można zdaniem Sądu zgodzić się z poglądem skarżących, że realizowana jest budowa czterech domów wielorodzinnych III kondygnacyjnych w układzie klatkowym.

Odnośnie zarzutu błędu w powiadomieniu skarżących o toczącym się postępowaniu stwierdzić należy, iż nie jest uchybieniem, że skarżący otrzymali zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę przed doręczeniem im ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymującej w mocy decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego stała się ostateczna z dniem jej wydania tj. z dniem [...] listopada 2002 roku. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania sporządzone zostało natomiast w dniu 6 grudnia 2002 roku. Przepisy kpa oraz prawa budowlanego nie wymagają by decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu musiała być doręczona stronom przed doręczeniem zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie wydania pozwolenie na budowę. Jest to kwestia wyłącznie techniczno organizacyjna zawiązana ze sprawnością działania organów administracji w wysyłaniu stronom pism urzędowych. Decyzja taka musi być jedynie ostateczna przed wydaniem pozwolenia na budowę i warunek ten został spełniony.

Odnośnie skrócenia terminu do zapoznania się z materiałem dowodowym to stwierdzić należy, iż przepisy kpa nie zawierają przepisu, który wskazywałby ściśle określony termin do zapoznania się z materiałem dowodowym. Jest to termin ustalany przez organy administracji. Zdaniem Sądu termin 7 dni jest na tyle długi, że skarżący mieli możliwość zapoznania się z materiałem dowodowym. O tym, że rzeczywiście zapoznali się z dokumentacją znajdującą się w aktach sprawy świadczy treść złożonego przez nich odwołania, z którego wynika, iż znany jest im projekt inwestycji. Nadto stwierdzić należy, iż termin do zapoznania się z materiałem dowodowym wyznaczany jest przez organ i nie było przeszkód by skarżący wystąpili o jego przedłużenie jeśli termin ten był dla nich niewystarczający. Nie można zdaniem Sądu podzielić poglądu skarżących, iż wyznaczony im termin 7 dni do zapoznania się materiałem dowodowym był terminem niewystarczającym do zapoznania się z tym materiałem i uniemożliwił im prawidłowy, czynny udział w postępowaniu.

Z powyższych względów na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97§1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1271 ze zmianami) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.