Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 435/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-09-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Beata Gibzińska po rozpoznaniu w dniu 6 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi E.K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia przyznać E.K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 lipca 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 435/18 oddalił skargę E.K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.

Skarżąca po otrzymaniu odpisu nieprawomocnego orzeczenia wraz z uzasadnieniem złożyła formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego w celu sporządzenia skargi kasacyjnej.

W uzasadnieniu wniosku podała, że obecnie nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie wraz z matką. Nie uzyskuje dochodu i utrzymuje się wyłącznie z renty matki, którą otrzymuje po zmarłym mężu w wysokości 2.047,00 zł. Oświadczyła, że jej matka posiada spółdzielcze mieszkanie własnościowe o powierzchni 67 m2 i nie ma żadnych oszczędności. Skarżąca nie posiada żadnego majątku oraz oszczędności. Jako zobowiązania i stałe wydatki wskazała comiesięczne opłaty za czynsz – 800 zł, prąd – 90 zł i leki – 50 zł.

Mając powyższe na względzie zważono, co następuje:

Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżąca, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Natomiast zgodnie z art. 262 P.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

W myśl art. 245 § 1 i 3 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować np. tylko ustanowienie radcy prawnego.

Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Referendarz sądowy mając na uwadze informacje zawarte w aktach administracyjnych i dane wykazane w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy uznał, że w przypadku skarżącej zachodzi ustawowa przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką. Jedynym źródłem utrzymania rodziny jest renta matki – 2.047,00 zł. Z kolei zobowiązania i stałe wydatki wynoszą łącznie ok. 940 zł. Oznacza to, że na codzienne utrzymanie rodziny pozostaje kwota ok. 1.100 zł, tj. ok. 550 zł na osobę. Ponadto skarżąca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności.

W tej sytuacji, w ocenie referendarza sądowego, biorąc pod uwagę wysokość uzyskiwanego dochodu oraz wskazane przez stronę koszty utrzymania należy stwierdzić, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i matki.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 239 § 1 pkt 1 lit. e oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji postanowienia.