Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1463/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Skarżony organ: Minister Gospodarki Morskiej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2006r. sprawy ze skargi R. G. na decyzję Ministra Gospodarki Morskiej z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy pilotów morskich oddala skargę


UZASADNIENIE

Minister Gospodarki Morskiej decyzją z dnia [...] maja 2006 r. na podstawie art. 138 § 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania Pana R. G. od decyzji Dyrektora Urzędu Morskiego w [...] z dnia [...] kwietnia 2006r. o skreśleniu z listy pilotów morskich utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu swojej decyzji Minister Gospodarki Morskiej wskazał, iż Dyrektor Urzędu Morskiego w [...] pismem z dnia [...] kwietnia 2006 r. powiadomił Pana R. G. o skreśleniu z listy pilotów morskich. Stosownie do art. 228 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski (Dz. U. Nr 138, poz. 1545) dyrektor urzędu morskiego skreśla pilota z listy pilotów w przypadku ukończenia przez pilota 65 roku życia. Z akt sprawy wynika, iż Pan R. G. ukończył 65 lat w dniu [...] marca 2006 r. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy w postępowaniu odwoławczym, organ odwoławczy uznał, iż ww. pismo Dyrektora Urzędu Morskiego w [...] jest decyzją w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego. Ponownie rozpatrując sprawę Minister Gospodarki Morskiej stwierdził, iż organ I instancji skreślając Pana R. G. z listy pilotów morskich zastosował się ściśle do postanowień art. 228 § 2 pkt 5 Kodeksu morskiego, w związku z tym nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Gospodarki Morskiej Pan R. G. cytowany dalej jako skarżący, wnosił o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji Dyrektora Urzędu Morskiego w [...] zarzucając im niezgodność z prawem, w szczególności z art. 22 w związku z art. 20, art. 32 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 10 § 1, art. 61 § 1 i art. 107 § 1 k.p.a. Wskazywał, iż organ I instancji rażąco naruszył przepisy k.p.a. bowiem wszczął z urzędu postępowanie administracyjne, nie powiadomił skarżącego o jego wszczęciu uniemożliwiając stronie udziału w tym stadium postępowania, wydał decyzję bez zamieszczenia pouczenia strony o możliwości wniesienia odwołania od niej. Wskazywał, iż przepis art. 228 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski jest niezgodny z powołanymi przepisami, wnosił o przedstawienie Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego, co do zgodności tego przepisu z Konstytucją. Podnosił, iż wyznaczenie sztywnej granicy wieku, do którego jest możliwe świadczenie usług pilotowej ogranicza możliwość jej świadczenia przez określoną kategorię osób.

W odpowiedzi na skargę Minister Gospodarki Morskiej wnosił o jej oddalenie. Uznał, iż jako organ odwoławczy jest zobowiązany do stosowania obowiązujących przepisów prawnych. Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego stwierdził, iż naruszenia nie stanowią wad kwalifikowanych skutkujących stwierdzeniem nieważności decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.

Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga R. G. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu, albowiem zaskarżona decyzja Ministra Gospodarki Morskiej z dnia [...] maja 2006r. odpowiada prawu.

Stosownie do art. 228 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 września 2001 r. Kodeks morski (Dz. U. Nr 138, poz. 1545) dyrektor urzędu morskiego skreśla pilota z listy pilotów w przypadku ukończenia przez pilota 65 roku życia. Skarżący ukończył w dniu [...] marca 2006 r. 65 lat życia, zasadnie zatem Dyrektor Urzędu Morskiego w [...] skreślił go z listy pilotów. Jak trafnie wskazał organ decyzja o skreśleniu ma charakter deklaratoryjny.

Do postępowania w sprawach uprawnień związanych z usługami pilotowymi mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Podnoszone przez skarżącego uchybienia dotyczące naruszenia przepisów procesowych przed organem I instancji nie stanowią podstawy do uwzględnienia skargi. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. c prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie każde naruszenie przepisów postępowania jest podstawą do uwzględnienia skargi, tylko takie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Brak zawiadomienia o wszczęciu postępowania oraz nieumieszczenie w decyzji dyrektora urzędu morskiego pouczenia o prawie odwołania stanowią wprawdzie naruszenie przepisów postępowania ale jako nie mające istotnego wpływu na wynik sprawy nie stanowią podstawy do uwzględnienia skargi. Skarżący pomimo braku pouczenia o prawie złożenia odwołania, złożył odwołanie, które zostało rozpatrzone przez organ odwoławczy.

Sąd nie podziela zarzutu co do niekonstycyjności przepisu art. 228 § 2 pkt 5 Kodeksu morskiego. Pilot podejmuje czynności mające bezpośredni wpływ na bezpieczeństwo na morzu, jego kwalifikacje wymagają posiadania pełnej sprawności psychofizycznej. Ustawodawca przyjął, iż wiek 65 lat jest datą graniczną posiadania tej sprawności.

Kwalifikacje pilota określone zostały w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 23 stycznia 2003 r. w sprawie kwalifikacji zawodowych pilotów morskich (Dz. U. Nr 39, poz. 339), wydanym na podstawie art. 36 ust. 7 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o bezpieczeństwie morskim (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 99, poz. 693). Kwalifikacje pilota związane są z kwalifikacjami członków załóg statków morskich i muszą odpowiadać wymaganiom umów międzynarodowych, w tym Międzynarodowej Konwencji o wymaganiach w zakresie szkolenia marynarzy, wydawania im świadectw oraz pełnienia wacht, 1978 sporządzonej w Londynie dnia 7 lipca 1978 r. (Dz. U. z 1984 r. Nr 39, poz. 201 i 202 oraz z 1999 r. Nr 30, poz. 286). Do wymagań określonych w ww. Konwencji odsyła przepis art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o bezpieczeństwie morskim. Zgodnie z art. VI ust. 1 załącznika do cyt. Konwencji, wiek - niezależnie od stanu zdrowia jest jednym z wymagań stawianych marynarzom.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak na wstępie.