Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 441/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2010-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. J. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

S. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty Strzeleckiego z dnia [...], nr [...], odmawiającą uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji własnej z dnia 2 października 2008 r., nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A S.A. pozwolenia na przebudowę istniejącej wytworni mas bitumicznych ze zwiększeniem wydajności do 240 Mg/h wraz z budową fundamentu pod wytwórnię [...], budowę drogi technologicznej, kanalizacji deszczowej z separatorem, ekranów akustycznych i zjazdu z drogi powiatowej w S. przy ul. [...] na działkach oznaczonych w operacie ewidencji gruntów i budynków numerami [...] i [...].

Dwoma pismami z dnia 26 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Opolu, w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu, wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł oraz uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez przesłanie dwóch egzemplarzy jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania,

pod rygorem odrzucenia skargi.

Pisma te zostały przesłane na adres podany w skardze i pod tym adresem doręczone w dniu 15 grudnia 2009 r. żonie skarżącego – E. J.

za pisemnym potwierdzeniem odbioru.

W aktach sprawy brak jest żądanych odpisów skargi; nie wpłynął również wpis od skargi, o czym świadczy stosowny zapisek urzędowy (k. 37 a.sąd.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić. Na wstępie należy wskazać, że w pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna

z przesłanek do jej odrzucenia, jakie zostały wymienione enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6).

Odnośnie braków formalnych skargi podać trzeba, że zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z ogólnych wymogów stawianych każdemu pismu procesowemu, określonym w art. 47 § 1 P.p.s.a., jest obowiązek strony wnoszącej pismo procesowe dołączenia

do pisma jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. Liczba odpisów pisma procesowego i odpisów załączników jest zatem zależna od liczby stron uczestniczących w postępowaniu, a odpisy składanego pisma procesowego wraz z odpisami załączników są doręczane następnie przez Sąd wszystkim pozostałym stronom (uczestnikom) postępowania. Brak wymaganych odpisów skargi stanowi brak formalny, w wyniku którego skarga strony nie może otrzymać prawidłowego biegu. Na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. skutkuje to wezwaniem strony przez przewodniczącego o uzupełnienie braku w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Obok wyżej wskazanych przesłanek dopuszczalności skargi, wymaganych przez przepisy P.p.s.a., warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi, jako pisma procesowego, jest również – stosownie do treści art. 230 p.p.s.a. – uiszczenie wpisu od skargi. Zgodnie z tym przepisem od pism wszczynających postępowanie, do jakich należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Na zasadzie art. 231 P.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W myśl § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, bez względu

na przedmiot sprawy, pobiera się wpis stały w wysokości 200 zł.

Niezachowanie wymogów formalnych, jak również nieuiszczenie wpisu od skargi, może skutkować wezwaniem przez Sąd do uzupełnienia braków oraz uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. określający, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., będący przepisem szczególnym w stosunku do ogólnej normy z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., i stanowiącym samodzielną podstawę prawną, w myśl którego sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.

W rozpoznawanej sprawie Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi, polegającego na dołączeniu jej odpisów oraz uiszczenia wpisu od skargi. Pisma Sądu, zakreślające termin wraz ze wskazaniem skutków jego niedochowania, zostały doręczone w dniu 15 grudnia 2009 r. żonie skarżącego,

co potwierdziła własnoręcznym podpisem. Doręczenie należało uznać za skuteczne.

Z tego względu zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin rozpoczął bieg w dniu

16 grudnia 2009 r. i upłynął z dniem 22 grudnia 2009 r. Skarżący został przy tym pouczony o terminie i skutkach niezastosowania się do wezwania Sądu.

Skoro we wskazanym przez Sąd terminie doszło ani do uzupełnienia braku skargi ani do uiszczenia wymaganego wpisu, stąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.