Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 657/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-01-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 26 stycznia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 stycznia 2017 roku zażalenia na postanowienie o zawieszeniu postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] kwietnia 2012 roku Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia na pismo dotyczące pozostawienia wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich na rok 2007 bez rozpoznania; postanawia odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 09 września 2015 roku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne prowadzone pod sygn. akt III SA/Po 657/12 (k. 198-199 akt sądowych).

Strona skarżąca skorzystała z prawa do złożenia zażalenia (k. 207 akt sądowych).

Po prawomocnym zakończeniu postępowania w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty sądowej od skargi (postanowienie NSA z dnia 30 sierpnia 2016 roku o sygn. akt II GZ 776/16, k. 292-293 akt sądowych), na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 27 października 2016 roku (k. 304 akt sądowych), pismem z dnia 02 listopada 2016 roku, strona skarżąca została zobowiązana do wykonania prawomocnego zarządzenia o wysokości ustalenia wpisu od zażalenia poprzez uiszczenie opłaty w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 307 akt sądowych).

Wezwanie zostało doręczone adresatowi w dniu 15 listopada 2016 roku (k. 311 akt sądowych).

W odpowiedzi na wezwanie, w piśmie z dnia 22 listopada 2016 roku (k. 312 akt sądowych), R. P. wyjaśnił, że uiszczenie opłaty nie jest możliwe z uwagi na pogorszenie się sytuacji majątkowej strony skarżącej, o czym świadczą w szczególności "egzekucje komornicze i eksmisja strony skarżącej na bruk, a także jej wymeldowanie z urzędu na wniosek Prokuratora".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 220 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016, poz. 718 ze zm. – dalej P.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu - art. 220 §3 P.p.s.a.

Termin do uiszczenia wpisu od zażalenia upływał z dniem 22 listopada 2016 roku (wtorek).

Sąd uznaje, że zgłoszenie ponownego wniosku o prawo pomocy, w tym także z powołaniem się na pogorszenie sytuacji majątkowej strony skarżącej, nie przerwało biegu terminu do uiszczenie wpisu od zażalenia.

W niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym skarżący już wielokrotnie zgłaszał wnioski o przyznanie mu prawa pomocy (k.12-13, k. 82-83, k.154-156, k. 229-230, k. 315-316 akt sądowych). Postępowania wpadkowe wszczynane w przedmiocie przyznania prawa pomocy kończył się poprzez utrzymanie w mocy orzeczenia o odmowie przyznania prawa pomocy (postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2012 roku o sygn. akt II GZ 415/16, k. 43-51 akt sądowych), a następnie poprzez utrzymanie w mocy orzeczenia o umorzeniu postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy (postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 maja 2016 roku o sygn. akt II GZ 520/16, k. 274-276 akt sądowych).

Z uzasadnienia orzeczeń wydawanych w celu rozpoznania wniosków o prawo pomocy wynika, że skarżący nie wykazuje spełnienia ustawowych przesłanek dla przyznania mu prawa pomocy. Składane oświadczenia majątkowe zwierają ogólnikowe i nieudokumentowane zapewnienia o trudnej sytuacji majątkowej, które budzą wątpliwości, co do zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy. Skarżący uchyla się od wykonania obowiązku uzupełnienia oświadczenia majątkowego.

Wystąpienie z kolejnym żądaniem przyznania prawa pomocy w kontekście prawomocnego orzeczenia o odmowie przyznania prawa pomocy oraz nadal niezrealizowanego wezwania do uzupełnienie oświadczenia majątkowego, nosi znamiona nadużycia prawa w postaci obejścia przepisów o obowiązku przedstawienia dokładnych danych o stanie majątkowym i rodzinnym.

W konsekwencji ponowione żądanie przyznania prawa pomocy nie aktualizowało obowiązku sądu w zakresie przesłania skarżącemu formularza wniosku o prawo pomocy, a w konsekwencji ponownego uruchamiania trybu z art. 255 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Sąd nie znalazł podstaw do zmiany postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy na podstawie art. 165 P.p.s.a. Okoliczności wskazane w treści pisma z dnia 22 listopada 2016 roku (k. 312 akt sądowych) były już podnoszone w toku prowadzonych postępowań zakończonych postanowieniem o odmowie przyznania prawa pomocy, czy też postanowieniem o umorzeniu postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy.

Z powyższych względów, na podstawie art. 220 §3 oraz art. 58 §3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zażalenie podlegało odrzuceniu.