Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 435/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.18, art.19
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 grudnia 2016 r.; sygn. akt II SA/Ke 534/16 oddalające wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach: [...] od orzekania w sprawie II SA/Ke 534/16 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] maja 2016 r.; znak [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonanie transportu drogowego osób z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z 30 grudnia 2016 r., rozpoznając sprawę ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] maja 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego osób z naruszeniem warunków określonych w zezwoleniu, oddalił wniosek M. K. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach: [...] od orzekania w sprawie II SA/Ke 534/16.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym:

Na rozprawie w dniu 14 grudnia 2016 r. N. K., pełnomocnik skarżącej M. K., wniósł do protokołu o wyłączenie od orzekania sprawie sędziów: [...]. Podał, że sędziowie J. K., D. C. i D. P. brali już udział w rozprawie w dniu 1 grudnia 2016 r., a sędzia D. C. uczestniczyła dodatkowo w sprawach II SA/Ke 543/16 i II SA/Ke 532/16. Okoliczność ta wywołuje wątpliwość co do bezstronności tych sędziów w niniejszej spawie, ponieważ prowadzili oni już identyczne sprawy i mogą mieć wyrobione zdanie.

Wnioskowani do wyłączenia sędziowie złożyli pisemne oświadczenia, z których wynika, że nie znają osobiście strony, a nadto nie zachodzą w sprawie okoliczności tego rodzaju, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności w sprawie.

Oddalając wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wskazał, że przedstawione przez skarżącą okoliczności nie stanowią wystarczających przesłanek do wyłączenia ww. sędziów od rozpoznania sprawy II SA/Ke 534/16. Stwierdzenie, że sędziowie ci orzekali już w innych sprawach z udziałem skarżącej ma, zdaniem tego Sądu, charakter generalny i nie zostało poparte obiektywnymi okolicznościami oraz dowodami wskazującymi na realną wątpliwość co do bezstronności tych sędziów. Nie można bowiem upatrywać wystarczającej przesłanki wyłączenia sędziego tylko w tym, że ten sam sędzia brał udział w rozpoznawaniu innej sprawy, z której przebiegu lub wyniku wnioskodawca nie jest zadowolony. Subiektywne przekonanie wnioskodawcy co do istnienia przyczyn wyłączenia sędziów, nie poparte żadnymi dowodami, nie może stanowić podstawy wyłączenia sędziego (v. postanowienie NSA z dnia 25 września 2012 r., sygn. II OZ 798/12, Lex nr 1282370). Dodatkowo oświadczenia złożone przez sędziów, których wniosek dotyczy wskazują, że pomiędzy nimi a stroną nie zachodzą okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności.

W zażaleniu na powyższe postanowienie, skarżąca, powołując się na art. 19 ppsa, podniosła, że zachodzi obawa, że sędziowie M. C. i D. P.mając "wyrobione zdanie o firmie N." wydadzą stronniczy wyrok, z uwagi na fakt, że Sąd przeznaczył "tylko 15 minut na rozprawę, czyli najmniej z całej wokandy". Zdaniem strony wywołuje to obawę, że Sąd może nie zbadać sprawy wnikliwie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy zauważyć, że instytucja wyłączenia sędziego jest istotną gwarancją procesową, realizującą zasadę bezstronności sędziego w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jej celem jest eliminowanie okoliczności, które mogą skutkować wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Biorąc pod uwagę, że w zażaleniu skarżąca zarzuciła rażące naruszenie przez Sąd I instancji art. 19 ppsa, a także że Sąd I instancji prawidłowo uznał, iż w sprawie nie zostały spełnione przesłanki wyłączenia sędziego, o których mowa w art. 18 ppsa, należy zauważyć, że zgodnie z art. 19 ppsa, niezależnie do przyczyn wymienionych w art. 18 ppsa, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywoływać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności w danej sprawie. Przez okoliczności, o których mowa w art. 19 ppsa, rozumieć należy zarówno okoliczności związane z osobistymi stosunkami między sędzią a stroną czy jej przedstawicielem, jak również inne uwarunkowania zewnętrzne i wewnętrzne, które w sytuacji konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości co do wydania orzeczenia opartego na w pełni zobiektywizowanych przesłankach. Przez stosunki osobiste rozumieć należy relacje charakteryzujące się istnieniem więzi uczuciowej, emocjonalnej bądź gospodarczej. Inne uzasadnione okoliczności mogą dotyczyć np. wcześniejszych związków sędziego z daną sprawą jak wykonywanie obowiązków służbowych jeszcze przed objęciem przez niego funkcji sędziego (v. postanowienie NSA z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt II OZ 353/14). Warunkiem koniecznym do uwzględnienia wniosku strony o wyłączenie sędziego na podstawie art. 19 ppsa jest - oparte wyłącznie na zobiektywizowanych przesłankach - uprawdopodobnienie istnienia opisanych okoliczności, które będą budzić wątpliwości odnośnie wydania przez sędziego orzeczenia.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego za prawidłową uznać należy ocenę wniosku skarżącej dokonaną przez Sąd I instancji. Zgodnie z ugruntowanym poglądem orzecznictwa i doktryny wyłączenie sędziego nie może nastąpić wyłącznie na skutek subiektywnego przeświadczenia strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, nieobiektywnie czy stronniczo (v. postanowienie NSA z dnia 15 marca 2012 r., sygn. akt II GZ 86/12; postanowienie z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 103/12; postanowienie NSA z dnia 6 sierpnia 2009 r., sygn. akt II OZ 648/09, Drachal J., Wiktorowska A., Zalasińska K. [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. Hauser R., Wierzbowski M., Warszawa 2011, s. 158, Tarno J. P., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 82). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, we wniosku skarżącej o wyłączenie wymienionych sędziów WSA zostały powołane jedynie zarzuty o takim właśnie charakterze.

Nie prowadzą one do stwierdzenia, że wymienieni we wniosku sędziowie mogą nie być bezstronni, bowiem nie odnoszą się one w jakimkolwiek zakresie do przesłanek, o których mowa w art. 19 ppsa. Autor wniosku nie podał, jakie konkretnie uwarunkowania zewnętrze lub wewnętrzne dotyczące sędziego mogłyby wpływać na nieobiektywne rozpoznanie i wydanie równie nieobiektywnego orzeczenia w sprawie. Okoliczności mogące stanowić podstawę do wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie powinny być tego rodzaju, że z uwagi na stosunek łączący sędziego z którąkolwiek ze stron bądź stosunek łączący sędziego ze sprawą, budzą wątpliwości co do jego bezstronności lub będą mieć wpływ na obiektywne orzeczenie w sprawie. Za taką okoliczność nie można uznać faktu brania udziału w wydaniu orzeczeń w innych sprawach skarżącej, a także przeznaczenie na rozpoznanie sprawy 15 minut (co wynikało z wokandy na dzień 14 grudnia 2016 r.). Powyższe okoliczności nie stanowią o bezstronności sędziów i w konsekwencji nie uzasadniają ich wyłączenia. Ponadto jak wynika ze złożonych przez sędziów oświadczeń, nie istnieje jakakolwiek okoliczność, która mógłby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności w tej sprawie. Skarżąca nie wykazała ani we wniosku, ani w zażaleniu okoliczności, które podważałyby wiarygodność złożonych oświadczeń.

Stanowisko to było podstawą dokonania przez Sąd I instancji oceny wniosku skarżącej, która przeprowadzona została w sposób prawidłowy i doprowadziła do trafnego stwierdzenia, że przedstawione przez skarżącą we wniosku argumenty i okoliczności, mające przemawiać za wyłączeniem sędziów, nie pozwalały na jego uwzględnienie.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.