Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 98/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2010-05-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
ustanowiono radcę prawnego
Powołane przepisy: article: art. 260, art. 246 par. 1, art. 245 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II SA/Ke 98/10 POSTANOWIENIE Dnia 21 maja 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Kuza po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym, wniosku E.H. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: I. ustanowić dla E.H. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych; II. oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

II SA/Ke 98/10

UZASADNIENIE

We wniosku o przyznanie prawa pomocy E.H. domagał się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Skarżący podał, że znajduje się w bardzo sytuacji finansowej, gdyż prowadzi gospodarstwo domowe z dwojgiem dzieci, które samotnie wychowuje i osiąga miesięczny dochód w wysokości 1780 zł, na który składa się renta skarżącego w wysokości 780 zł oraz alimenty na rzecz dzieci w kwocie po 500 zł.

Wnioskodawca wskazał, że jest właścicielem domu o powierzchni 150 m2, mieszkania o powierzchni 120 m2 oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 1,60 ha. Posiada także oborę i stodołę oraz oszczędności w kwocie 3500 zł.

Referendarz sądowy przy Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2010 r. ustanowił dla E.H. radcę prawnego, natomiast oddalił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Sprzeciw od powyższego postanowienia złożył E.H. i podnosząc, że jest ono sprzeczne z zasadami współżycia społecznego wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.

Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.), w razie wniesienia sprzeciwu na zarządzenie lub postanowienie referendarza w przedmiocie prawa pomocy, orzeczenie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

Przedmiotem osądu jest zatem złożony przez E.H. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) bądź osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym ), przy czym stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Z treści złożonego przez skarżącego wniosku wynika, że uzyskiwany przez niego dochód pozwala na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych, a w szczególności kosztów utrzymania i edukacji dzieci. Nie jest on natomiast w stanie ponieść wydatków związanych z korzystaniem z fachowej pomocy prawnej.

Podkreślić przy tym należy, że prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 lutego 2010 r. E.H. zwolniony został od wpisu sądowego od skargi, a zatem na tym etapie postępowania skarżący ewentualnie będzie zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł. Nie ulega zatem wątpliwości, że przedstawiona przez wnioskodawcę sytuacja majątkowa pozwala na poniesienie przez niego takiego wydatku.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3 i 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.