Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 213/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2020-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 1 i 2; art. 44 ust. 1, art. 53 ust. 1, art. 57, art. 61 ust. 8 pkt 2;
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska (spr.), Sędzia WSA Danuta Kuchta, Protokolant Starszy inspektor sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi Z.D. na informację Zarządu Województwa Ś. z dnia 10 czerwca 2020 r. nr (...) w przedmiocie nieuwzględnienia protestu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Z. D., prowadzący działalnośc gospodarczą pod nazwą U. P. “U." D. Z., pismem (...) został powiadomiony, że jego wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą: "Wdrożenie innowacyjnej usługi w branży funeralnej poprzez inwestycję w środki trwałe" złożony w ramach naboru nr RPSW.02.05.00-IZ.OO-26-253/19 dla Działania 2.5 "Wsparcie inwestycyjne sektora MŚP" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2014-2020, został odrzucony z powodu niespełnienia kryterium dopuszczającego ogólnego nr 11 (Zgodność projektu z zapisami Regulaminu konkursu/naboru) oraz kryterium dopuszczającego sektorowego nr 1 (Czy projekt dotyczy innowacji produktowej lub procesowej?).

Uzasadniając ocenę w zakresie kryterium dopuszczającego ogólnego nr 11 wskazano, że w złożonym przez wnioskodawcę projekcie zakłada się wdrożenie do sprzedaży nowego produktu w postaci trumien rattanowych i wiklinowych. Stanowi to cel główny projektu, który jak twierdzi sam wnioskodawca, wymaga realizacji celu pośredniego w postaci zakupu samochodu specjalistycznego, który zostanie dostosowany do przewozu ww. trumien. Informacja ta zawarta jest we wniosku

o dofinansowanie projektu w sekcji IV. Charakterystyka projektu w wierszu Krótki opis projektu. Zadeklarowany cel główny projektu nie jest tożsamy z zakresem rzeczowym inwestycji, który dotyczy de facto zakupu środka transportu. W ocenie organu zakup samochodu specjalistycznego wraz z zabudową w żaden sposób nie warunkuje możliwości wprowadzenia nowego rodzaju trumień do sprzedaży. Wnioskodawca po prostu kupi określony asortyment (trumny) od konkretnego producenta, potem wprowadzi na stan magazynowy u siebie i będzie mógł sprzedawać. Odnośnie kryterium dopuszczającego sektorowego nr 1, organ wskazał, że wprowadzane do oferty trumny wiklinowe oraz trumny rattanowe nie będą dla wnioskodawcy nowym produktem tylko w jego przypadku bedą nowym towarem.

Na powyższą informację Z. D. złożył do Instytucji Zarządzającej (IZ, Zarząd) protest, w którym nie zgodził się z oceną kryteriów oraz zarzucił naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez niezachowanie przejrzystości i rzetelności oceny projektu.

Kwestionując ocenę kryterium dopuszczającego ogólnego nr 11 wnioskodawca wskazał, że przedmiotem projektu jest wdrożenie innowacyjnej usługi w branży funeralnej, która jest całościowa i wbrew twierdzeniom oceniających nie polega jedynie na sprzedaży samych trumien rattanowych. Wnioskodawca szczegółowo opisał na czym polega usługa podnosząc, że żadna z firm pogrzebowych nie koncentruje się wyłącznie na sprzedaży trumien klientom.

Odnosząc się do oceny kryterium dopuszczającego sektorowego nr 1 podniósł, że wprowadzenie do usługi funeralnej trumien rattanowych i wiklinowych wymagać będzie całkowitego przeorganizowania sposobu świadczenia usługi w trakcie logistyki pogrzebu, co wskazuje na innowację usługową. Trumny rattanowe i wiklinowe wymagają innego sposobu transportu samochodem, czy przenoszenia. Jego zdaniem, innowacyjne będzie również określenie warunków i sposobu kremacji trumny z ciałem. W wyniku realizacji projektu zmieni się sposób świadczenia usług pogrzebowych, z wykorzystaniem w.w. trumien, a więc wdrożona zostanie nowa usługa pochówku z wykorzystaniem takich trumien. Wnioskodawca nie zgodził się z oceną organu wskazując, że zakupiony samochód nie będzie służył do przewozu trumien do miejsca ich sprzedaży, tylko do przewozu ciała osoby zmarłej podczas uroczystości pogrzebowych. Wyjaśnił dodatkowo, że trumny do zakładów pogrzebowych przewożone są samochodem ciężarowym, a karawany służą do przewożenia ciał osób zmarłych, nie pustych trumien. Samochód przystosowany do przewożenia ciał ludzi złożonych do trumien rattanowych i wiklinowych ma niektóre wymiary inne niż klasyczny karawan przystosowany do trumien drewnianych oraz musi posiadać oddzielne, niż karawan do trumien drewnianych, dopuszczenia administracyjne do użytku. Oznacza to, iż nie da się przewozić ciał złożonych do trumien rattanowych karawanem z naczepą przystosowaną do trumien drewnianych i odwrotnie. Podważał stanowisko oceniajacych, że do świadczenia nowej usługi mógłby wykorzystywać pojazdy, które już posiada, zatem zakup nowego karawanu nie jest niezbędny.

Zarząd nie uwzględnił protestu, o czym poinformował wnioskodawcę w piśmie z (...) nr (...). Odnosząc sie do zarzutów i argumentacji zawartej w proteście, po przeanalizowaniu dokumentacji konkursowej, IZ stwierdził, że projekt spełnia kryterium dopuszczające ogólne nr 11.

Z kolei w zakresie oceny kryterium dopuszczającego sektorowego nr 1, IZ przychyliła sie do stanowiska wnioskodawcy i potwierdziła, że przedmiotem projektu będzie wprowadzenie na rynek nowej usługi. Przywołała i omówiła definicję kryterium, wskazując że z definicji tej wynika, że na wnioskodawcy ciąży obowiązek udowodnienia w treści dokumentacji aplikacyjnej, że w wyniku realizacji projektu wdrożona zostanie innowacja niestosowana w danym powiecie województwa świętokrzyskiego dłużej niż 3 lata. Ponadto, definicja przedmiotowego kryterium nie pozwala, zgodnie z art. 45 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, by w przypadku jakichkolwiek wątpliwości KOP mogła wezwać wnioskodawcę do uzupełnienia lub poprawienia projektu. Instytucja Zarządzająca wyjaśniła, że wnioskodawca winien m.in.:

1. w punkcie 3-1.3 biznes planu opisać w jaki sposób nowy produkt będzie się różnił od produktów konkurencji i winien również wskazać jego zalety wyróżniające go pośród istniejących produktów;

2. w punkcie 3-2.2 biznes planu winien opisać m.in. różnice w oferowanych produktach (czyt. również usługach) przez konkurencję;

3. w punkcie 2-3.5 określić skalę innowacyjności projektu wraz z podaniem weryfikowalnego źródła tych informacji (np. dokumenty patentowe, publikacje naukowe, dostępne badania, wynik przeszukiwania baz danych, literatura fachowa, opinia o innowacyjności).

Zdaniem Instytucji Zarządzającej wnioskodawca nie podał weryfikowalnego źródła informacji, nie przedłożył również stosownych ww. dokumentów, na podstawie których uznał, że nowa usługa będzie innowacyjna na skalę ponadregionalną. Wskazał jedynie w pkt 2-3.5, że obecnie żadna firma w Polsce nie oferuje do sprzedaży trumień rattanowych oraz że zakupywany w ramach projektu samochód specjalistyczny pogrzebowy będzie to pierwszy tego typu pojazd w Polsce". Zdaniem IZ omawiana dokumentacja nie zawiera wystarczających informacji (m.in. tych wskazanych powyżej), ani dokumentów by uznać, że innowacja wdrażana w wyniku realizacji projektu nie jest stosowana w danym powiecie województwa świętokrzyskiego dłużej niż 3 lata.

Wobec powyższego IZ stwierdziła, że projekt nie spełnia kryterium dopuszczającego sektorowego nr 1 - Czy projekt dotyczy innowacji produktowej lub procesowej?

Odnosząc się do zarzutu proceduralnego IZ wskazała, że wnioskodawca nie przedstawił dodatkowych argumentów na potwierdzenie swojego zarzutu, jakkolwiek część zarzutów podnisionych w stosunku do obydwu kryteriów dawała podstawę do ich uwzględnienia.

Zgodne z zasadami konkursu niespełnienie co najmniej jednego z kryteriów dopuszczających ogólnych lub dopuszczających sektorowych powoduje odrzucenie wniosku. W wyniku rozpatrzenia protestu IZ uznała, że projekt nie spełnia kryterium dopuszczającego sektorowego nr 1. W związku z powyższym, pomimo uznania części zarzutów wnioskodawcy za zasadne, IZ podjęła decyzję o nieuwzględnieniu protestu.

Na powyższe rozstrzygnięcie Z. D. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniósł o uwzględnienie skargi

i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, ewentualnie gdyby została wyczerpana kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Zarzucił naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z rozdziałem 4 - Ogólne warunki wyboru projektów pkt 1) ppkt b) Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014-2020 w zw. z Regulaminem konkursu poprzez naruszenie zasady rzetelności rozumianej jako obowiązek zgodnej z ustanowionymi regułami oceny każdego projektu poprzez:

1. dokonanie oceny projektu w sposób nieuwzględniający w odpowiednim stopniu zapisów dokumentacji projektowej złożonej przez skarżącego i marginalizujący informacje zawarte we wniosku o dofinasowanie i jego uzupełnieniach,

a w konsekwencji wyciągnięcie błędnych wniosków, że na podstawie danych zamieszczonych w tej dokumentacji projekt nie spełnia kryterium wyboru projektów objętego niniejszą skargą;

2. a w rezultacie powyższego uchybienia, niedokonania pełnej oceny projektu wg wszystkich kryteriów wyboru projektu i odmowy przyznania dofinansowania projektowi; - co miało istotny wpływ na wynik oceny.

Uzasadniając zarzuty skarżący przedstawił zasady przejrzystości, rzetelności

i bezstronności wynikające z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej.

Odwołując się do zapisów dokumentacji konkursowej, w tym do § 3 ust. 9 Regulaminu Konkursu stwierdził, że jego projekt wpisuje się w założenia i cele konkursu, o czym świadczą zapisy biznes planu, tj. pkt 2 – 3 Informacja

o planowanej Inwestycji. Nadto, w tym samym dokumencie w części 3 - 2 Rynek, skarżący przedstawił analizę swojej konkurencji z całego województwa świętokrzyskiego, głównie koncentrując się na przedsiębiorcach funeralnych

z powiatu kieleckiego, a więc tego, na którego terenie sam jest zlokalizowany.

Cytując odpowiednie zapisy wskazał, że z analizy konkurencji jasno wynika, iż usług objętych projektem konkurencja nie świadczy.

Dodatkowo skarżący podniósł, że na etapie uzupełnień i wyjaśnień do wniosku o dofinansowanie przedstawił on pismo od potencjalnego producenta naczepy samochodowej - P.U.H.P Firma "O." Auto Handel i Przebudowa Pojazdów Samochodowych K. G. Treść tego dokumentu jednoznacznie dowodzi, że usługa objęta wnioskiem bazuje na nowatorskich rozwiązaniach technicznych w naczepie samochodu, bez których samo wykonywanie usługi byłoby niemożliwe albo znacząco utrudnione. Rozwiązania te nigdy wcześniej nie były stosowane. W konsekwencji niezbędność tych innowacyjnych rozwiązań technicznych w samym przedmiocie inwestycji (pojeździe samochodowym) należy uznać za jeden z przejawów innowacyjności samej usługi. Na potwierdzenie swojego stanowiska skarżący wskazał na wyrok WSA w Kielcach z 27 czerwca 2017 r.

I SA/Ke 296/17. Podniósł, że wózek wyjezdny w kształcie zaproponowanym przez producenta z Sędziejowic jest niezbędny dla realizacji całej usługi. Tylko w ten sposób można zapewnić bezpieczne wkładanie i wyjmowanie tak lekkich trumien bez ryzyka ich uszkodzenia i co gorsza bez ryzyka wypadnięcia z trumny zwłok człowieka. To element nieodzowny dla realizacji całej usługi funeralnej. Nadto cała naczepa pojazdu przystosowana jest do przewodu tego typu trumien i w każdym z jej elementów została zaprojektowana dla celów realizacji projektu i usługi skarżącego, co wynika z treści cytowanego powyżej pisma, którą skarżący przytoczył literalnie.

Zdaniem skarżącego kwestia poziomu innowacyjności usługi objętej projektem została wykazana w dwojaki sposób:

- po pierwsze, poprzez szeroką analizę konkurencji z branży funeralnej z powiatu kieleckiego, która nie świadczy analogicznych usług funeralnych;

- po wtóre, przedstawione pismo z 28.02.2020 r. potencjalnego producenta naczepy samochodowej (tj. P.U.H.P Firma "O." Auto Handel i Przebudowa Pojazdów Samochodowych K. G.), która to naczepa umożliwiłaby świadczenie usługi funeralnej jako takiej w kształcie zaproponowanym w projekcie, jest dowodem na to, iż innowacyjność całej usługi wynika także (dodatkowo) z nowatorskich

i innowacyjnych rozwiązań technicznych przedmiotu inwestycji, które nigdzie indziej nie zostały wdrożone i bez których świadczenie usługi jest wręcz niemożliwe.

W odpowiedzi na skargę Zarząd podtrzymał stanowisko przedstawione

w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz.U.2019.2325 ze zm.), dalej "ustawa p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do ustaw szczególnych, przewidujących kontrolę sądów administracyjnych sprawowaną w stosunku do działania organów administracji publicznej zaliczyć trzeba niewątpliwie ustawę z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (j.t. Dz.U.2016.217), dalej jako "ustawa wdrożeniowa".

Należy zaznaczyć, że kontrola sądu administracyjnego jest ograniczona

i powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy odpowiada definicji kryteriów wynikających z regulaminu. Dotyczy zatem oceny projektu pod względem spełniania kryteriów wyboru projektów co wynika z art. 37 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 44 ust. 1, a także w art. 53 ust. 1 i art. 57 ustawy wdrożeniowej. Kryteria wyboru projektów, muszą być przejrzyste, niedyskryminacyjne i zapewniać możliwość ich wyboru wpisujących się

w cele odpowiednich priorytetów programów operacyjnych zaś wybór projektów do dofinansowania winien być przeprowadzany przez właściwą instytucję w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, zatwierdzonych przez komitet monitorujący, zgodnych z warunkami określonymi w art.125 ust.3 lit.a rozporządzenia ogólnego.

Konkurs w rozpoznawanej sprawie został przeprowadzony na podstawie regulaminu jednoetapowego konkursu zamkniętego nr RPSW.02.05.00-IZ.00-26-253/19 w ramach Osi Priorytetowej 2 – Konkurencyjna gospodarka Działania 2.5 Wsparcie inwestycje dla sektora MŚP RPOWŚ na lata 2014 – 2020 (Regulamin), uchwalonego przez Zarząd, który wyznaczał ramy prawne postępowania konkursowego i do którego podmioty uczestniczące miały obowiązek zastosowania się. Zgodnie z zasadami określonymi w regulaminie projekt poddawany jest ocenie formalnej oraz dwuetapowej ocenie merytorycznej.

Procedura odwoławcza została wyczerpana. Skarżący po otrzymaniu informacji z (...), że projekt nr (...) pn. "Wdrożenie innowacyjnej usługi w branży funeralnej poprzez inwestycję w środki trwałe", został odrzucony, wniósł w terminie przewidzianym ustawą protest, który nie został uwzględniony. W ustawowym terminie 14 dni skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Powyższe oznacza, że możliwa jest merytoryczna kontrola przez Sąd zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Spór w sprawie sprowadza się do tego, czy ocena projektu skarżącego dokonana przez organ w zakresie kryterium dopuszczającego sektorowego nr 1: Czy projekt dotyczy innowacji produktowej lub procesowej (część B2 karty oceny projektów), została dokonana z zachowaniem zasad określonych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Należy wyjaśnić, że w uwzględnieniu protestu IZ uznała kryterium dopuszczające nr 11 (część B1 karty oceny projektów) za spełnione.

W ocenie organu przedsięwzięcie, zdefiniowane przez beneficjenta jako wprowadzenie innowacyjnego produktu – trumien rattanowych i wiklinowych nie jest innowacją produktową. Z kolei materiał aplikacyjny nie pozwala na stwierdzenie, że usługa – pochówek z wykorzystaniem ekologicznych trumien rattanowych i wiklinowych jest usługą innowacyjną w skali ponadlokalnej stosowaną w powiecie województwa świętokrzyskiego w okresie nie dłuższym niż 3 lata, co oznacza, że kryterium dopuszczające sektorowe Nr 1 nie zostało spełnione .

Zdaniem skarżącego przeprowadzona przez organ ocena spornego kryterium jest nierzetelna. Organ nie uwzględnił, że w pkt 2-3 biznes planu skarżący jednoznacznie wskazał, że żadna z firm Polsce nie oferuje do sprzedaży trumien rattanowych, ponadto przedstawiona w pkt 3-2 biznes planu analiza zakresu działania firm funeralnych z powiatu kieleckiego wskazuje, że planowanych w projekcie usług nie świadczy żadna z firm.

Odniesienie się do kwestii spornej wymaga przywołania definicji spornego kryterium, zawartej w załączniku nr 7 do Regulaminu – Kryteria wyboru projektów. Zgodnie z tą definicją ocenie podlega, czy projekt dotyczy innowacji produktowej lub procesowej. Nie jest możliwe dofinansowanie projektów, których efektem jest wyłącznie wdrożenie rozwiązania stanowiącego innowację marketingową lub organizacyjną. Do oceny kryterium przyjmuje się definicję innowacji określoną w podręczniku OECD Podręcznik Oslo zgodnie z którą przez innowację należy rozumieć wprowadzenie do praktyki w gospodarce nowego lub znacząco ulepszonego rozwiązania w odniesieniu do produktu (towaru lub usługi), procesu, marketingu lub organizacji. Zgodnie z ww. definicją można rozróżnić:

- innowację produktową - oznaczającą wprowadzenie na rynek przez dane przedsiębiorstwo nowego towaru lub usługi lub znaczące ulepszenie oferowanych uprzednio towarów i usług w odniesieniu do ich charakterystyk lub przeznaczenia;

- innowację procesową - oznaczającą wprowadzenie do praktyki w przedsiębiorstwie nowych lub znacząco ulepszonych metod produkcji lub dostawy;

- innowację marketingową - oznaczającą zastosowanie nowej metody marketingowej obejmującej znaczące zmiany w wyglądzie produktu, jego opakowaniu, pozycjonowaniu, promocji, polityce cenowej lub modelu biznesowym, wynikającej

z nowej strategii marketingowej przedsiębiorstwa;

- innowację organizacyjną - polegającą na zastosowaniu w przedsiębiorstwie nowej metody organizacji jego działalności biznesowej, nowej organizacji miejsc pracy lub nowej organizacji relacji zewnętrznych.

Dodatkowym efektem projektu może być wprowadzenie nowych rozwiązań organizacyjnych lub nowych rozwiązań marketingowych prowadzących do poprawy produktywności i efektywności przedsiębiorstwa.

Wspierane będą projekty obejmujące wprowadzenie na rynek produktu/usługi lub procesu, innowacyjnego co najmniej w skali ponadlokalnej (co najmniej powiatowej). Należy przez to rozumieć, że innowacja wdrażana w wyniku realizacji projektu może być stosowana w danym powiecie województwa świętokrzyskiego nie dłużej niż 3 lata. Weryfikacja nastąpi w oparciu o zapisy wniosku o dofinansowanie oraz dodatkowych dokumentów i danych potwierdzających innowacyjność projektu (np. dokumenty patentowe, publikacje naukowe, dostępne badania, wynik przeszukiwania baz danych, literatura fachowa, opinia o innowacyjności). Z przedstawionych dokumentów musi jednoznacznie wynikać, że innowacja wdrażana w wyniku realizacji projektu nie jest stosowana w danym powiecie województwa dłużej niż 3 lata.

Stosownie do § 14 ust. 8 Regulaminu niespełnienie co najmniej jednego z kryteriów dopuszczających powoduje odrzucenie projektu.

Mając na uwadze powyższe zapisy Regulaminu Sąd stwierdza, że ocena kryterium, wbrew twierdzeniom skarżącego, została dokonana prawidłowo i nie uchybia generalnym formułom postępowania, w szczególności nie doszło do uchybienia normom zawartym w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej.

Przedmiotem postępowania jest ocena projektu, przy czym postępowanie toczy się nie według zasad określonych w k.p.a., które przepisy mają zastosowanie w ograniczonym wymiarze, lecz według zasad wynikających z ustawy wdrożeniowej. Właściwa instytucja jest związana konkretnym wnioskiem o dofinansowanie konkretnego projektu, co oznacza związanie treścią wniosku o dofinansowanie oraz załączoną przez wnioskodawcę i wymaganą w danym postępowaniu konkursowym dokumentacją. Poza zakres zawartych w nich oświadczeń woli i wiedzy wnioskodawcy kształtujących – w kontekście wymogów określonych regulaminem konkursu – przedmiotowo istotne elementy projektu instytucja ta nie może więc wykraczać, poprzez uczynienie przedmiotem oceny elementów nie wynikających z wniosku o dofinansowanie projektu oraz dołączonej do niego dokumentacji. W konsekwencji nie jest również zobowiązana do dokonywania ustaleń, czy też poszukiwania innych, niż wskazane przez wnioskodawcę argumentów, twierdzeń, czy też danych, z punktu widzenia których projekt mógłby być oceniony jako spełniający kryteria wyboru do dofinansowania. Byłoby to nie do pogodzenia z istotą oraz logiką omawianego postępowania, które jest postępowaniem konkursowym. Skoro warunkiem koniecznym przyznania dofinansowania jest spełnianie przez projekt określonych regulaminem konkursu i wynikających z przepisów prawa kryteriów wyboru projektów, to za uzasadnione uznać należy twierdzenie, że to podmiot wnioskujący o przyznanie wsparcia – a nie instytucja odpowiedzialna za zarządzanie i realizację programu wsparcia – jest zobowiązany wykazać, że zgłaszany przezeń projekt kryteria te spełnia. Zadaniem wymienionej instytucji jest bowiem ocena spełniania przez projekt tych kryteriów w oparciu o dane przedstawione przez samego wnioskodawcę (por. np. wyroki NSA z dnia: 14 czerwca 2017 r., sygn. akt II GSK 1549/17; 14 grudnia 2016 r., sygn. akt II GSK 5172/16).

W rozpatrywanej sprawie wnioskodawca nie wykazał, że zgłoszony projekt spełnia sporne kryterium.

Skarżący określając cel projektu wskazał (pkt IV wniosku), że celem projektu jest wdrożenie do sprzedaży innowacji produktowej w postaci trumien rattanowych i wiklinowych Z kolei w pkt X wniosku określił cel projektu jako wprowadzenie innowacyjnej usługi – pochówku z wykorzystaniem ekologicznego produktu - trumien rattanowych i wiklinowych wykonanych z wyłącznie z biodegradowalnych materiałow. W ocenie Sądu, organ rozpoznając protest w sposób uprawniony uznał, że określony w projekcie sposób wykorzystania trumien rattanowych, wiklinowych (sprzedaż) nie może być kwalifikowany w kategorii innowacji produktowej. Wprowadzenie nowego produktu na rynek następuje wyłącznie w przypadku producentów poszczególnych dóbr. Sama sprzedaż trumien, nawet spełniających wymóg nowego towaru na rynku nie wypełnia obowiązującej w konkursie definicji innowacyjności produktowej. Organ ocenia pod kątem innowacyjności projekt skarżącego, a nie producentów trumien. Przedstawiony natomiast we wniosku i dokumentacji aplikacyjnej sposób ich zastosowania, przy wykorzystaniu planowanego do zakupu w ramach realizacji projektu samochodu specjalistycznego, uzasadnia stanowisko IZ, że przedmiotem projektu jest wprowadzenie na rynek nowej w przedsiębiorstwie skarżącego usługi – pochówku z wykorzystaniem ekologicznych produktów - trumien rattanowych i wiklinowych.

Zgodnie z opisem kryterium 1 warunkiem uznania, że wymogi tego kryterium zostały spełnione jest wykazanie, że planowana usługa jest usługą innowacyjną w skali ponadlokalnej stosowaną w powiecie województwa świętokrzyskiego w okresie nie dłuższym niż 3 lata.

Sąd podziela stanowisko organu, że dokumentacja projektowa nie zawiera danych pozwalających na stwierdzenie, że wdrożenie projektu będzie innowacją o zasięgu ponad lokalnym. Dokumentacja projektowa poza stwierdzeniem, że projekt ma na celu wprowadzenie do firmy sprzedaży innowacyjnej na skalę ponadregionalną usługi – pochówku z wykorzystaniem ekologicznych trumien rattanowych (pkt 2-3.5 biznes planu), że obecnie żadna z firm nie prowadzi tego rodzaju usług a ich promocja jest minimalna (pkt 3.1.2. biznes planu), nie zawiera wymaganych w opisie kryterium jak również zapisie do pkt 2-3.5 biznes planu dokumentów i danych potwierdzających wymaganą skalę innowacyjności projektu.

Zarówno opis znaczenia kryteriów jak i zapisy do pkt 2-3.5 biznes planu, określają w sposób jednoznaczny, że weryfikacja spełnienia kryterium 1 nastąpi nie tylko w oparciu o zapisy wniosku ale także dodatkowe dokumenty i dane potwierdzające innowacyjność projektu. Zapis tego kryterium zawiera jasny wymóg uwiarygodnienia innowacyjności projektu, przez załączenie przykładowo podanych dokumentów, przy czym opis kryterium wprost nakłada na ubiegających się o pomoc obowiązek nie tylko przedstawienia dokumentów uwiarygodniających innowacyjność projektu ale jednoznaczne potwierdzenie, że wdrażana innowacja nie jest stosowana w danym powiecie województwa dłużej niż 3 lata. Dokument uwiarygodniający winien odnosić się do analizy produktów/usług innych podmiotów działających na rynku ponadlokalnym i wskazywać na nowatorskie parametry planowane w projekcie w stosunku do innych oferowanych na rynku, z jednoznacznym potwierdzeniem okresu i skali zakładanego innowacyjnego produktu/usługi. Dokument taki winien być gwarancją rzetelności i zgodności ze stanem faktycznym twierdzeń składającego wniosek. Nie jest spełnieniem tego wymogu przedstawienie w pkt 3-2.2 – biznes planu listy podmiotów stanowiących konkurencję w stosunku do działalności skarżącego, bez wykazania czy przedsiębiorstwa te stanowią konkurencję dla firmy skarżącego w zakresie proponowanej usługi. Skarżący skoncentrował się na wskazaniu istotnych jego zdaniem dla prowadzenia działalności funeralnej czynników takich jak lokalizacja punktów obsługi klientów, obsługa cmentarzy, doświadczenie w branży, renoma w środowisku lokalnym, pomijając istotny z punktu widzenia kryterium wymóg wykazania w sposób weryfikowalny, że projektowana usługa nie jest przez firmy konkurencyjne oferowana. Inaczej mówiąc, nie podał weryfikowalnego źródła informacji, na podstawie których uznał, że nowa usługa będzie innowacyjna na skalę ponadlokalną.

Dokumentem potwierdzającym innowacyjność usługi nie może być też, jak zasadnie wskazuje organ w odpowiedzi na skargę, pismo z 27 lutego 2020 r. firmy P.U.H.P Firma "O." Auto Handel i Przebudowa Pojazdów Samochodowych K. G., potencjalnego producenta naczepy samochodowej. Pismo to po pierwsze dotyczy samochodu. Zawarte w nim stwierdzenie, że zabudowa pod usługi funeralne przy wykorzystaniu trumien wiklinowych jest pierwszą wykonywaną w firmie, odnosi się wyłącznie do rodzaju zabudów jakie są wykonywane w firmie wykonawcy naczepy. Informacja ta nie potwierdza tezy skarżącego, że przekształcony samochód będzie pierwszym tego typu specjalistycznym samochodem w Polsce (pkt 2-3.5 biznes planu). Z przedstawionego oświadczenia nie można wyprowadzać wniosku, że inne firmy nie wykonują takich zabudów, a tym samym inne podmioty działające w na rynku usług funeralnych nie dysponują samochodem pozwalającym na świadczenie usług przy wykorzystaniu trumien wiklinowych, rattanowych i usług takich nie świadczą.

Powtórzyć należy, że weryfikacja spełnienia kryteriów przeprowadzona jest przez organ w oparciu o dane i informacje przedstawione przez wnioskodawcę we wniosku i załącznikach. Podawane we wniosku oraz załączonej dokumentacji dane tworzą zbiór informacji podlegających ocenie według przyjętych w konkursie kryteriów. To na wnioskodawcy zgłaszającym do konkursu własny projekt o dofinansowanie ciąży obowiązek uważnego zapoznania się z priorytetami konkretnego programu operacyjnego, z przyjętymi przez IZ wymogami konkursu i na nim spoczywa obowiązek starannego i odpowiadającego założeniom danego programu operacyjnego przygotowania dokumentacji konkursowej potwierdzającej wniosek. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. W procedurze konkursowej rzeczą wnioskodawcy jest wykazanie, że projekt wpisuje się w warunki udzielenia pomocy, a w tym, że spełnia konkretne normy regulujące udzielenie dofinansowania. To wnioskodawca ma przedstawić stosowną argumentacją oraz wymaganymi regulaminem dokumentami, że kryterium innowacyjności w wymaganej skali będzie spełnione w wyniku realizacji projektu. Braki w złożonej dokumentacji, w tym brak przekonującej argumentacji, wymaganych dokumentów, podanie informacji w sposób niejednoznaczny winien zostać oceniony negatywnie.

W sytuacji, gdy wnioskodawca ogranicza się wyłącznie do stwierdzenia, że wyniku realizacji projektu zostanie wprowadzona innowacyjna na skalę ponadregionalną usługa – pochówku z wykorzystaniem trumien wiklinowych i rattanowych, przy czym nie przedstawia żadnych dokumentów potwierdzających, że innowacja wdrażana w wyniku realizacji projektu nie jest stosowana w danym powiecie województwa dłużej niż 3 lata, ocena organu, że wnioskodawca nie wykazał, że projekt prowadzi do wdrożenia innowacji w skali ponadlokanej, nie narusza zasad określonych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Wbrew zarzutom skargi IZ poddała analizie zapisy dokumentacji projektowej złożonej przez skarżącego, rozważyła argumentację i zarzuty zamieszczone w proteście, czego dowodem jest korekta stanowiska oceniających przez przyjęcie, że kryterium dopuszczające ogólne nr 11 zostało spełnione jak również przyjęcie, że w wyniku realizacji projektu zostanie wprowadzona na rynek nowa w przedsiębiorstwie skarżącego usługa – pochówku z wykorzystaniem ekologicznych produktów - trumien rattanowych i wiklinowych. Przy braku dodatkowych dokumentów potwierdzających wymaganą według definicji kryterium dopuszczającego nr 1 skalę innowacji, organ miał prawo uznać przedstawione przez wnioskodawcę dane za niewystarczająco potwierdzające skalę innowacyjności, a tym samym dokonana ocena nie nosi znamion dowolności.

Podsumowując, należy stwierdzić, że dokonana ocena nie jest oceną dowolną, mieści się w granicach sprawy zainicjowanej wnioskiem o dofinansowanie, jak również w granicach kryteriów wynikających z regulaminu i nie narusza reguł określonych w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej.

W związku z tym, że zarzuty skargi okazały się niezasadne, a Sąd z urzędu nie stwierdził innych naruszeń prawa, na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej skargę oddalił.