Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 341/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 1 w zw. z art. 255
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. R. i A. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Po 1185/05 odmawiające M. R. i A. R. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi M. R. i A. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Po 1185/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił M. R. i A. R. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi M. R. i A. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. W uzasadnieniu stwierdzono na wstępie, że nowy, złożony w dniu 27 marca 2007 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmuje żądanie przyznania prawa pomocy w węższym, niż rozpoznany już wniosek, zakresie i dotyczy częściowego zwolnienia od kosztów sądowych tj. od wpisu w wysokości 500 zł, który skarżący są zobowiązani uiścić solidarnie. Sąd podał, że skarżący nie zadośćuczynili wskazanemu w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. obowiązkowi wykazania, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku koniecznego dla siebie i rodziny. Przedstawiony przez nich materiał dokumentujący ich sytuację życiową wskazuje, że są oni w stanie ponieść pełne koszty sądowe. Skarżący posiadają stałe źródła dochodu, a także oszczędności. Pomimo wezwania Sądu skarżący nie uzupełnili wniosku o przyznanie prawa pomocy. Nie udzielili przy tym informacji, czy prowadzą działalność gospodarczą lub rolniczą, czy posiadają nieruchomości, nie nadesłali wyciągów z rachunków bankowych i odpisów zeznań podatkowych za lata 2005 i 2006 r., ani nie podali szczegółowego spisu miesięcznych kosztów bieżącego utrzymania. Sąd podał, że z wniosku PPF wynika natomiast, że wnioskodawcy prowadzą wspólne gospodarstwo domowe ze studiującą córką i niepełnosprawnym synem, są właścicielami nieruchomości o pow. [...] m kw. i dwóch samochodów osobowych. Ich dochód miesięczny brutto wynosi [...] zł oraz wg oświadczenia w dacie złożenia wniosku z dnia 27 marca 2007 r. posiadali oni również na rachunku bankowym oszczędności w kwocie [...] zł.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucili Sądowi I instancji naruszenie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez stwierdzenie, że są w stanie uiścić wpis sądowy w wysokości 500 zł. Podali, że zgodnie wymogami wskazali we wniosku o przyznanie prawa pomocy składniki ich majątku oraz wszelkie wymagane oświadczenia o osiąganych dochodach. Wskazali dalej w zażaleniu, że stan środków na koncie bankowym nie może stanowić głównej przesłanki odmowy przyznania prawa pomocy, ponieważ ich wysokość nie jest wysoka biorąc pod uwagę roczny koszt utrzymania posiadanej nieruchomości. Wskazali, że renta przyznana synowi A. R. nie jest świadczeniem bezterminowym i może zostać cofnięta po upływie czasu, na jaki została przyznana. Podali, że zgodnie z wezwaniem Sądu z dnia 15 grudnia 2005 r. złożyli wszystkie wymagane dokumenty. Informacje w nich zawarte natomiast, przez doręczenie odpisów postanowienia wraz z uzasadnieniem zostały ujawnione osobom postronnym, nie będącym stronami w sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, co stanowi naruszenie ustawy o Ochronie Danych Osobowych. Skarżący wskazali, że skargę w tej sprawie złożyli do Prezesa WSA w Poznaniu, który rozpatrzył ją negatywnie. Stwierdzono, że konieczność uiszczenia wpisu w wysokości 500 zł stanowi dla skarżących ograniczenie prawa do Sądu. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Wskazać należy, iż sprawa z wniosków z dnia 23 listopada 2005 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych została prawomocnie zakończona postanowieniem NSA z dnia 7 listopada 2006 r. Wnioski z dnia 27 marca 2007 r. są odrębnymi wnioskami, dotyczą przyznania częściowego zwolnienia od kosztów sądowych tj. zwolnienia od wpisu sądowego od skargi i wszczynają nowe postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy. W tym postępowaniu Sąd również orzeka na podstawie akt sprawy i stosuje tę samą procedurę, w oparciu o którą rozstrzygnięto o zasadności wniosków z dnia 23 listopada 2005 r. Jeżeli zatem zawarte we wnioskach z dnia 27 marca 2007 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych oświadczenie M. R. i A. R. okazało się być niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budziło wątpliwości, to zasadnie i zgodnie z prawem Sąd I instancji w dniu 3 kwietnia 2007 r. wezwał ich do złożenia w zakreślonym terminie 7 dni dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych dotyczących ich stanu majątkowego, dochodów i stanu rodzinnego. (art. 255 p.p.s.a.). Zauważyć należy, iż wskazane w art. 255 p.p.s.a. uzupełniające postępowanie wyjaśniające co do rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego przeprowadza się w każdym wypadku, gdy okoliczności przedstawione we wniosku o przyznanie prawa pomocy budzą jakiekolwiek wątpliwości.

Skoro skarżący nie wykonali przedmiotowego wezwania tj. nie złożyli w zakreślonym terminie wskazanych dokumentów i oświadczeń, to nie udowodnili, że nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego dla siebie i rodziny. Zasadnie zatem i zgodnie z art. 255 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd Wojewódzki odmówił im przyznania prawa pomocy.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.