Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1539/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-12-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Rozgraniczenie nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Oddalono wniosek o ustanowienie pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, § 3 i art. 246 § 1 pkt 1, pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi M. N., B. N. i A. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2016 r. Nr [.] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego - postanawia - odmówić przyznania wnioskodawcy prawa pomocy.


UZASADNIENIE

M. N. wezwany został do solidarnego ze współskarżącą B. N. uiszczenia wpisu od ich skargi w wysokości 100 zł. W odpowiedzi wymieniony złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wskazał, że jest osobą poszukującą pracy, bez prawa do zasiłku. Utrzymuje się ze wsparcia otrzymywanego w ramach pomocy społecznej w kwocie 150 zł miesięcznie. Z uwagi na stan zdrowia zaprzestał prowadzenia gospodarstwa rolnego (o pow. 1 ha). Mieszka sam w domu o pow. 40 m.kw. Jest właścicielem (wraz z żoną) lasu o pow. 2 ha. Zamierza sprzedać posiadane nieruchomości, lecz nie znalazł jeszcze nabywcy. Miesięczne koszty wyżywienia to 90 zł, natomiast utrzymania mieszkania to 60 zł.

Oświadczenie strony uznano za budzące wątpliwości wobec wskazania w nim jako jedynego dochodu kwoty 150 zł otrzymywanej w ramach pomocy społecznej, dlatego wezwano składającego je do jego uzupełnienia. Wnioskodawca wskazał, że zasadniczo nie podejmuje jakichkolwiek prac dorywczych, jednak w sezonie letnim i jesiennym zbierał grzyby i owoce leśne, ze sprzedaży których uzyskał kwoty po 400 zł za lipiec, sierpień i wrzesień tego roku. Korzystał wcześniej z pomocy rodziny, jednak teraz już nie, w związku z toczącą się sprawą rozwodową. Comiesięczne wydatki wnioskodawcy to: wywóz śmieci – 15 zł, woda i kanalizacja – 80 zł, gaz – 30 zł, prąd – 70 zł, telefon – 46 zł. Opłata za śmieci została uiszczona przez żonę za cały 2016 rok. Opał wnioskodawca uzyskuje z własnego lasu. Skarżący jest współwłaścicielem samochodu, którego jednak nie używa z uwagi na jego stan techniczny. Niewielką część działki użytkuje jako przydomowy ogródek, z którego uzyskuje owoce i warzywa na potrzeby własne. Skarżący przedłożył także decyzję o umorzeniu II raty podatku rolnego, leśnego i od nieruchomości, decyzję (z dnia 30 listopada 2016 r.) o przyznaniu zasiłku celowego w wysokości 300 zł z przeznaczeniem na opał oraz w wysokości 100 zł z przeznaczeniem na lekarstwa i leczenie, fakturę dokumentującą zakup lekarstw w dniu 28 listopada 2016 r. na kwotę 51,94 zł oraz zestawienie, z którego wynika, że skarżący posiada trzy rachunki bankowe, których salda na dzień 5 grudnia 2016 r wynosiły 0 zł, 1 112,08 zł oraz 46,06 zł, potwierdzenie wpłaty opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi (19,50 zł) oraz powiadomienie o zamiarze wstrzymania dostaw energii elektrycznej.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:

Żądanie M. N. nie może zostać uwzględnione, bowiem pomimo wezwania strony do dokładnego wyjaśnienia jej sytuacji materialnej nadal istnieją wątpliwości w tym zakresie. Mianowicie, we wniosku składający go podał, że utrzymuje siebie i mieszkanie za kwotę 150 zł miesięcznie uzyskiwaną z pomocy społecznej. Z odpowiedzi na wezwanie wynika natomiast, że w listopadzie tego roku strona otrzymała w ramach wsparcia z pomocy społecznej kwotę 400 zł, w tym 300 zł na opał (tymczasem skarżący oświadczył, że opał uzyskuje ze swojego lasu). Ponadto wnioskodawca ujawnił, że zbierał grzyby i owoce leśne z czego w okresie lipiec – wrzesień uzyskał kwotę 1200 zł, korzystał także z pomocy rodziny, co jednak nie ma już miejsca. Wnioskodawca jest właścicielem dwóch domów, w tym jednego wraz z żoną. Nie wskazał, kto ponosi koszty utrzymania tego domu, w którym nie mieszka. Poza tym, jako comiesięczne wydatki na utrzymanie jednego z domów wnioskodawca wskazał pierwotnie kwotę 90 zł, a następnie w odpowiedzi na wezwanie o dodatkowe dane podał już kwotę 226 zł. Na należącym do niego jednym z rachunków bankowych saldo na dzień 5 grudnia 2016 r. wynosi 1 112,08 zł. Strona wyjaśniła, że jest kuratorem osoby ubezwłasnowolnionej częściowo i wskazane środki należą do tej właśnie osoby, jednak w żaden sposób tego nie udowodniła. Ponadto, wnioskodawca wydatkuje co miesiąc kwotę 46 zł na telefon, co budzi zdziwienie w sytuacji, gdy jedyne jego dochody to niewielkie kwoty z pomocy społecznej.

Te przedstawione wyżej okoliczności przesądzają o istnieniu wątpliwości co do rzeczywistej sytuacji finansowej strony. Należy zaś zaznaczyć, że prawo pomocy to instytucja wyjątkowa, bo stanowiąca wyłom od zasady, iż to strony postępowania sadowego ponoszą związane z nim koszty (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a."). W świetle art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego jako całkowite prawo pomocy (art. 245 § 2 P.p.s.a.) skierowane jest do osoby, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś częściowy wymiar prawa pomocy (zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie radcy prawnego – art. 245 § 3) adresowany jest do osoby, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Ze względu na wskazany wyjątkowy charakter prawa pomocy, zwłaszcza tego w całkowitym wymiarze, przy decydowaniu o jego przyznaniu nie mogą występować jakiekolwiek wątpliwości co do stanu rodzinnego, dochodowego czy majątkowego strony. Jeśli zaś występują, to nie mogą przemawiać na korzyść wnioskującego o wsparcie ze środków publicznych, których ilość jest przecież ograniczona.

Ponadto zwrócenia uwagi wymaga, że opłata od skargi, która obciąża skarżącego w niniejszej sprawie jest najniższą z przewidzianych przez ustawodawcę, a poza tym wnioskodawca obowiązany jest ją uiścić solidarnie wraz ze współskarżącą. Oznacza to, że zobligowani do uiszczenia przedmiotowej opłaty mogą wspólnie zdecydować o takim rozłożeniu ciężaru jej poniesienia, który to sposób uwzględniał będzie ich sytuację materialną. Zawodowy zastępca prawny (np. radca prawny) na tym etapie postępowania nie jest zaś konieczny w świetle uregulowań P.p.s.a., a sąd uwzględnia z urzędu wszystkie wady postępowania administracyjnego poprzedzającego postępowanie sądowe.

Z wymienionych powodów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, § 3 i art. 246 § 1 pkt 1, pkt 2 P.p.s.a.