Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 23/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2017-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1-2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 37 par. 1, art. 17 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 26 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. H. na bezczynność Prezydenta Miasta S. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego i dodatku energetycznego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 3 marca 2017 r. B. H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta S. w sprawie jej wniosku z dnia 7 listopada 2016 r. o przyznanie pomocy w formie dodatku mieszkaniowego i dodatku energetycznego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, względnie oddalenie jako niezasadnej. W uzasadnieniu wniosku o odrzucenie skargi organ wskazał, że skarżąca nie poprzedziła skargi wniesieniem zażalenia do organu wyższego stopnia.

W piśmie z dnia 26 lipca 2017 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącej poinformował, że B. H. nie wnosiła w trybie art. 37 Kpa zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na bezczynność Prezydenta Miasta S. w przedmiocie wniosku o przyznanie pomocy w formie dodatku mieszkaniowego i dodatku energetycznego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "Ppsa", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 Ppsa).

Środkiem zaskarżenia w przypadku bezczynności organu administracji publicznej jest zażalenie wniesione w trybie art. 37 § 1 Kpa. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji jest zatem uprzednie, tj. przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, wniesienie zażalenia na bezczynność organu administracji do organu wyższego stopnia. Warunek ten będzie spełniony niezależnie od zajętego w tym przedmiocie stanowiska organu wyższego stopnia. Złożenie zażalenia wywiera skutek wyczerpania środków zaskarżenia i umożliwia stronie skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie kierowała do organu wyższego stopnia nad Prezydentem Miasta S., tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego (art. 17 pkt 1 Kpa), zażalenia w trybie art. 37 § 1 Kpa, co oznacza, że nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.

Okoliczność niewyczerpania środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu administracyjnym uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej. Odrzucenie skargi nie zamyka jednak skarżącej drogi do ponownego wystąpienia ze skargą na bezczynność organu administracji publicznej po wyczerpaniu trybu określonego w art. 37 § 1 Kpa.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 Ppsa.