Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1308/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2005-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder Asesor WSA Kazimierz Maczewski /spr./ Protokolant Agata Banc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi I. B. w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie orzeczenia o niepełnosprawności p o s t a n a w i a o d r z u c i ć skargę


UZASADNIENIE

Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności orzeczeniem z dnia [...] znak: [...] zaliczył A. B. do osób niepełnosprawnych. Orzeczenie to zostało odebrane w dniu [...] Wydane orzeczenie zawierało prawidłowe pouczenie o przysługującym od niego odwołaniu, w tym wyraźnie o terminie jego złożenia, tj. w terminie 14 dni od daty doręczenia orzeczenia.

Pismem z dnia [...] skierowanym do Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności I. B. - matka niepełnoletniej A. B. - wniosła o ponowne ustalenie stopnia niepełnosprawności, podnosząc, że córka wymaga stałej i długotrwałej opieki, wobec znacznie ograniczonej możliwości samodzielnej egzystencji. Pismo to zostało potraktowane jako odwołanie od orzeczenia o niepełnosprawności z dnia [...].

Po rozpatrzeniu tego odwołania, postanowieniem z dnia [...] nr [...], wydanym na podstawie art. 134 w związku z art.129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz § 16 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (Dz. U. Nr 139, poz. 1328), a także art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 776 ze zm.), Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności stwierdził, iż wniesienie odwołania nastąpiło z uchybieniem terminu.

W uzasadnieniu tego postanowienia organ odwoławczy wskazał, że termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...], a zatem odwołanie sporządzone w dniu [...], które wpłynęło do organu I instancji w dniu [...], zostało wniesione z przekroczeniem wskazanego terminu. Organ odwoławczy podkreślił dalej, że termin do wniesienia odwołania nie został zachowany, mimo prawidłowego pouczenia o warunkach wniesienia odwołania. I. B. nie wniosła przy tym prośby o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i nie uprawdopodobniła braku winy w jego przekroczeniu, mimo, że organ odwoławczy pismem z dnia [...] poinformował odwołującą się o możliwości ubiegania się o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Wobec powyższego, organ II instancji stwierdził, że nie istnieją podstawy do uznania, iż opóźnienie zostało spowodowane okolicznościami, których odwołująca się nie mogła uniknąć nawet przy dołożeniu należytej staranności. Organ podkreślił również, że warunkiem skuteczności wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu dokonania tej czynności procesowej, a zatem uchybienie ustawowego terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia o niepełnosprawności A. B. powoduje bezskuteczność odwołania.

Pismem z dnia 22 listopada 2004 r. skierowanym do Starostwa I. B. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Uzasadniając ten wniosek I. B. wskazała, że nie była w stanie złożyć odwołania w terminie, ze względu na niezrozumienie treści otrzymanego orzeczenia, natomiast "po złożeniu tego orzeczenia i próbie uzyskania na córkę świadczenia pielęgnacyjnego", dopiero po miesiącu otrzymała odpowiedź, że takie świadczenie jej nie przysługuje i wtedy właśnie złożyła przedmiotowe odwołanie. I. B. podniosła też fakt konieczności sprawowania codziennej opieki nad córką.

Powyższe pismo I. B. Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności potraktował jako skargę na postanowienie z dnia [...] i przekazał do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie z wnioskiem o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie u z n a ł, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), zwanej dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z § 2 tegoż artykułu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na decyzje administracyjne (pkt 1) oraz postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2).

Wprawdzie na postanowienie Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania przysługuje skarga do sądu administracyjnego, to jednak z jednoznacznej treści pisma I. B. z dnia 22 listopada 2004 r., kierowanego do organu I instancji wynika, że pismo to jest wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, który to wniosek powinien być rozpoznany przez organ odwoławczy - zgodnie z art. 59 § 2 K.p.a.

Powyższy wniosek I. B. nie został rozpatrzony przez Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności , postępowanie w tej sprawie nie zostało więc zakończone orzeczeniem, od którego w myśl art. 3 § 2 pkt 1 lub 2 p.p.s.a. przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. Równocześnie sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia organu I instancji, bowiem w sprawach takich rozstrzyga organ odwoławczy (art. 59 § 2 K.p.a.).

W myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego orzeczono jak w petitum postanowienia.