Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 839/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-11-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych
Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 , art 149 a, art. 258 par 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z Jej skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej p o s t a n a w i a : 1/ umorzyć postępowanie z wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, 2/ ustanowić adwokata.


UZASADNIENIE

Wyrokiem wydanym w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. oddalił skargę K. S. na opisaną w sentencji decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. w przedmiocie choroby zawodowej.

W terminie przewidzianym do złożenia skargi kasacyjnej od wydanego przez Sąd rozstrzygnięcia K. S. złożyła na urzędowym druku PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W uzasadnieniu wniosku podała, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata. Wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, źródło jej utrzymania stanowi renta w wysokości [...] zł. Miesięcznie ponoszone wydatki i zobowiązania to:[...] .

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (§ 3).

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 powołanej wyżej ustawy).

Zgodnie natomiast z art. 249a P.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Mając na względzie, że w niniejszej sprawie skarżąca jest zwolniona z obowiązku uiszczania kosztów sądowych na mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. spełnione zostały przesłanki umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy w części wniosku dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych.

Mając natomiast na względzie wskazane informacje odnośnie sytuacji materialnej i finansowej skarżącej należało uznać, że wniosek w części dotyczącej ustanowienia pełnomocnika z urzędu zasługuje na uwzględnienie, ponieważ poniesienie kosztów związanych z jego ustanowieniem, stanowić będzie dla niej nadmierne obciążenie. Skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, źródło jej utrzymania stanowi emerytura wynosząca [...] zł, a miesięczne koszty utrzymania kształtują się na poziomie ok. [...] zł, przy czym na uwadze należy mieć, że nie obejmują one kosztów zakupu żywności, czy odzieży.

W świetle przedstawionych argumentów przyjąć należy, że wnioskodawczyni wykazała, że spełnia przesłanki warunkujące ustanowienie pełnomocnika.

Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 246 § 1 P.p.s.a., art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak sentencji.