Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 94/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 255
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. z dnia 15 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Wr 2116/14 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Wr 2116/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny we W.u odmówił G. P. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Sąd I instancji stwierdził, że wnioskodawca nie zareagował na wezwanie referendarza sądowego o nadesłanie dodatkowych dokumentów, ograniczając się jedynie do bezpodstawnych twierdzeń, że takie dokumenty złożył, a jego wniosek jest w pełni uzasadniony. WSA uznał, że brak jakichkolwiek dokumentów oraz wątpliwości co do samego oświadczenia powodują, że Sąd nie miał możliwości dokonania rzetelnej analizy sytuacji materialnej skarżącego i jego rodziny. Tym samym nie było możliwe stwierdzenie, czy faktycznie skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania przed sądem administracyjnym.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący. Zarzucił naruszenie art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie w przedmiocie przyznania prawa pomocy, podczas gdy skarżący zareagował na wezwanie i przesłał do Sądu wszelkie wymagane dokumenty w terminie.

Naczelny Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

W myśl przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego dla siebie i rodziny. Przepis ten zobowiązuje wnioskodawcę do wykazania okoliczności, które przemawiają za przyznaniem mu prawa pomocy. Zgodnie z art. 255 p.p.s.a. jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że skarżący nie zareagował na wezwanie referendarza sądowego z [...] października 2014 r. (doręczone skarżącemu [...] października 2014 r. – v. k. 19 akt sądowych) do nadesłania dodatkowych dokumentów obrazujących jego sytuację finansową. Twierdzenie skarżącego, że przesłał "wszelkie wymagane dokumenty" nie znajdują potwierdzenia w aktach sądowych. Skarżący nie wykazał, że wykonał wezwanie referendarza sądowego poprzez przesłanie dodatkowych dokumentów dot. stanu jego majątku. W konsekwencji Sąd nie mógł ocenić sytuacji finansowej skarżącego. Wobec powyższego Sąd I instancji prawidłowo odmówił G. P. przyznania prawa pomocy.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.