Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 346/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie: WSA Magda Froncisz WSA Beata Łomnicka (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa [...] Spółki z o.o. w T. na decyzję Wojewody [...] z dnia 19 stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA 346/15

Uzasadnienie

Starosta T. decyzją z dnia 20 listopada 2014 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 i art. 151 § 1 pkt 1 kpa odmówił uchylenia decyzji Starosty T. nr [....] z dnia 12 marca 2013 r. udzielającej pozwolenia na budowę budynku handlowego na działce [....] położonej w W. wraz wewnętrznymi instalacjami oraz przyłączem gazu, pylonem reklamowym, zbiornikiem p.poż., rampą, drogami dojazdowymi, miejscami postojowymi i placami utwardzonymi.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że Przedsiębiorstwo [....] sp. z o.o. w T. w dniu 22 kwietnia 2013 r. złożyła wniosek o wznowienie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę zakończonej ostateczną decyzją z dnia 12 marca 2013 r. podnosząc, że jako strona nie brała udziału w prowadzonym postępowaniu w powyżej sprawie pomimo, że projektowana inwestycja znajduje się w strefie oddziaływania na nieruchomości Przedsiębiorstwa [....] . Wiadomość o wydaniu powyższej decyzji spółka powzięła w dniu 8 kwietnia 2013r.

Analizując dokumenty dotyczące pozwolenia na budowę organ stwierdził, że obszar oddziaływania inwestycji obejmuje działkę inwestora i działki z nią bezpośrednio sąsiadujące. Stronami postępowania byli więc właściciele działki nr [....] , na której usytuowano projektowany budynek handlowy oraz działek o nr : [....] , [....] w W.

Działki o nr : [....] [....] [....] położone w W. , a stanowiące wg. wypisu z rejestru gruntów własność Przedsiębiorstwo [....] sp. z o.o. w T. nie graniczą z działką nr [....].

Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia oraz treść art. 28 ust. 2 oraz art. 3 pkt 20 Pr. budowlanego organ I Instancji uznał, że zabudowa działki nr [....] w żaden sposób nie ogranicza prawa zabudowy nieruchomości skarżącej, a to skutkowało przyjęciem, że brak było podstaw do uznania Przedsiębiorstwa [....] sp. z o.o. w T. za stronę postępowania administracyjnego w powyższej sprawie.

W odwołaniu Przedsiębiorstwo [....] sp. z o.o. w T. zarzuciła błędne ustalenie, że skarżąca nie jest zainteresowana w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę budynku handlowego na działce [....] w W. poprzez uznanie, że nieruchomości skarżącej nie znajdują się w strefie oddziaływania inwestycji i na tej podstawie wniosła o uchylenie decyzji Starosty T. z dnia 20 listopada 2013 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi.

W uzasadnieniu Przedsiębiorstwo [....] sp. z o.o. w T. podniosło, że całość inwestycji związana jest z przebudową drogi, zmianami wodno-prawnymi i związanymi z nimi przebudową przepustu oraz inwestycją budowlaną obiektu wraz parkingami. Inwestor natomiast podzielił całość procesu inwestycyjnego na kilka pozwoleń budowlanych oraz pozwoleń wodno-prawnych. Skarżąca jest właścicielem nieruchomości położonej w nieznacznej odległości od działki, na której ma powstać obiekt handlowy, którego dotyczy zaskarżona decyzja. Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą na nieruchomości w postaci stacji paliw. Z drogi publicznej, przy której posadowiona jest stacja paliw będzie odbywał się również wjazd do mającego powstać pawilonu handlowego wobec czego droga publiczna ma zostać przebudowana, oraz ma nastąpić na niej zmiana organizacji ruchu.

Skarżąca została uznana za stronę wznowionego postępowania wodno-prawnego (sygn.akt.....).

W takich okolicznościach zdaniem skarżącej nie sposób przyjąć, że sama okoliczność, że nieruchomość skarżącej nie graniczy bezpośrednio z działką [....] , jest podstawą do stwierdzenia, że nieruchomość skarżącej nie znajduje się w strefie oddziaływania inwestycji. Organ określając strefę oddziaływania inwestycji powinien zbadać oddziaływanie całości zamierzenia budowlanego, a nie jego wybranych elementów. Całość inwestycji niewątpliwie wpływa na prawa skarżącej, mogąc spowodować utrudnienia w jego działalności, utrudniać wjazd i wyjazd z działki skarżącej oraz doprowadzić w przyszłości do podtopień nieruchomości skarżącej.

Wojewoda [....] na podstawie art.81 ust.1 , art. 82 ust.3 Pr. budowlanego i art. 138 § 1 kpa decyzją z dnia 19 stycznia 2015 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W ocenie organu II instancji, przy uwzględnieniu treści art. 28 ust. 2 oraz art. 3 pkt 20 Pr. budowlanego, brak było możliwości przyznania skarżącej spółce przymiotu stronu w postępowaniu z wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę pawilonu handlowego z niezbędną infrastrukturą techniczno-komunikacyjną na działce [....] w W. , której granice są tożsame z granica inwestycji oznaczoną w projekcie zagospodarowania terenu literami A-B-C-D-E-F-G-H. Usytuowanie planowanej inwestycji nie powoduje oddziaływania na działki nr [....][....][....] , których właścicielem jest Przedsiębiorstwo [....] sp. z o.o. w T. , a które oddzielone są od działki inwestycyjnej działką nr [....] stanowiąca pas drogowy drogi wojewódzkiej nr [....] relacji Dąbrowa Tarnowska – Dąbrowa. Na wszelkie roboty budowlane zlokalizowane w obrębie pasa drogowego drogi wojewódzkiej nr 975 organem właściwym do wydania pozwolenia na budowę był Wojewoda [....] , a nie Starosta T. , który z resztą zgodnie z właściwością rozpatrzył wniosek o pozwolenie na budowę obiektu na działce [....] położonej poza pasem drogowym drogi, przy której zlokalizowane są także nieruchomości skarżącej. Decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 lipca 2013 r. utrzymano w mocy decyzję Wojewody [....] nr [....] z dnia 4 kwietnia 2013 r., w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę inwestorom zjazdu publicznego z drogi wojewódzkiej nr 927 do projektowanego pawilonu handlowego z przebudową odcinka drogi, oświetlenia ulicznego, przepustu na rowie melioracyjnym i chodnika na działkach [....] [....] [....] [....] [....] w W. WSA w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 6 marca 2014 r. sygn.. VII SA/Wa 1961/13, oddalił skargę Przedsiębiorstwa [....] sp. z o.o. w T. na ww. decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 lipca 2013r.

Organ odwoławczy zauważył, iż strona odwołująca się we wniosku o wznowienie postępowania, a także w toku dalszego postępowania nie wykazała, na czym polegać miało oddziaływanie planowanej wyłącznie na działce [....] w Wierzchosławicach inwestycji na nieruchomości stanowiące jej własność, co z kolei uzasadniałoby przyjęcie, że działki nr [....] [....] [....] znajdują się w obszarze oddziaływania budynku handlowego. W związku z tym podkreślił, że właściciel, a także użytkownik wieczysty sąsiedniej nieruchomości, aby stać się stroną w postępowaniu z wniosku o pozwolenie na budowę musi wykazać, iż znajduje się ona w ustalonym przez organ obszarze oddziaływania obiektu. Dlatego też należało ocenić jako niezasadny zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 4 kpa w zw. z art. 28 ust.2 Pr. Budowlanego wobec prawidłowego ustalenia przez organ I instancji obszaru oddziaływania planowanej inwestycji w postaci budowy pawilonu handlowego. Powyższe skutkować więc musiało przy stwierdzeniu braku przymiotu strony odmową uchylenia decyzji dotychczasowej na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Przedsiębiorstwo [....] sp. z o.o. w T. zaskarżyło decyzję Wojewody [....] z dnia 19 stycznia 2015 r. zarzucając jej:

- naruszenie art. 7 kpa i art. 77 kpa poprzez brak należytego zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego;

- naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 Pr. Budowlanego poprzez błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że nieruchomość należąca do skarżącej nie znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, w konsekwencji odmówienie skarżącej przymiotu strony;

- naruszenie art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 140 kpa poprzez nieodniesienie się w treści zaskarżonej decyzji do wszystkich argumentów wskazanych przez skarżącą.

W uzasadnieniu skargi skarżąca w pierwszej kolejności podniosła, że WSA w Krakowie w sprawie do sygn.. II SA/Kr 250/14 zakończonej wyrokiem z dnia 13 maja 2014 r. jednoznacznie wskazał, iż Przedsiębiorstwu [....] sp. z o.o. w T. przysługuje przymiot strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku handlowego na działce [....] w W. , czego organy obu instancji nie uwzględniły.

Ponadto skarżąca podniosła, że jej własnością są działki nr [....] [....] [....] położone w nieznacznej odległości od działki na której ma powstać obiekt handlowy. Skarżąca prowadzi na w/w nieruchomości działalność gospodarczą w postaci stacji paliw. Z drogi publicznej , przy której posadowiona jest stacja paliw będzie odbywał się również wjazd do mającego powstać pawilonu handlowego, wobec czego droga publiczna zostanie przebudowana wraz ze wszystkimi konsekwencjami, w tym zmianą organizacji ruchu. Inwestor w ramach w/w inwestycji, podzielił całość procesu budowlanego obiektu handlowego na kilka pozwoleń budowlanych oraz wodno-prawnych.

Skarżąca w postępowaniu dotyczącym tej samej inwestycji co przedmiotowa sprawa została uznana za stronę w wznowionym postępowaniu wodno-prawnym (sygn......), gdyż rów melioracyjny, który leży wzdłuż działki skarżącej, ma zostać przebudowany w ramach skarżonej inwestycji budowlanej. Również, by skarżona inwestycja mogła zostać ukończona niezbędne jest wykonanie zjazdów oraz wjazdów na posesje , a także zmiana organizacji ruchu na drodze publicznej przy której posadowiona jest nieruchomość skarżącej spółki.

W ocenie skarżącej kwestia ustalenia obszaru oddziaływania planowanej inwestycji nie była w niniejszej sprawie przedmiotem analizy i rozważań żadnego z organów. W decyzji organu I instancji wskazani jedynie , iż za strony postępowania zostali uznani właściciele nieruchomości bezpośrednio graniczących z działką [....] w W. Takie ustalenie jest całkowicie dowolne i niczym nie uzasadnione. Również organ odwoławczy w tej materii nie uzasadnił swojej decyzji oraz uznał niezgodnie ze stanem faktycznym, iż skarżąca nie przedstawiła, na czym polegać miałoby oddziaływanie w/w inwestycji na jej nieruchomość, podczas gdy skarżąca w sposób wyczerpujący oddziaływanie takie wykazała. Innymi słowy analiza zaskarżonej decyzji nie pozwala odpowiedzieć na pytanie na jakiej podstawie organy obu instancji uznały, że obszar oddziaływania projektowanego budynku ogranicza się do wskazanych działek , co niewątpliwie stanowi naruszenie art. 7 i 77 kpa.

W konsekwencji nie sposób przyjąć, że inwestycja nie oddziałuje na okoliczne nieruchomości, w tym na nieruchomość skarżącej, a tym samym skarżącej jako właścicielowi nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ppsa. Orzekanie - w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.

Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 ppsa. Jeżeli zaś sąd nie stwierdzi tego rodzaju naruszeń prawa, oddala skargę.

Skarga podlegała oddaleniu, choć nie wszystkie zarzuty były bezzasadne.

W kontrolowanym postępowaniu organy rozstrzygały, czy zachodziły podstawy do wznowienia postępowania zakończonego wydaniem pozwolenia na budowę. Skarżący, domagając się wznowienia postępowania, powołał się na art.145 § 1 pkt 4 kpa, twierdząc, że bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu. Stosownie do art. 147 kpa z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 wznowienie postępowania następuje tylko na żądanie strony.

Postępowanie wznowieniowe składa się z dwóch etapów. Na pierwszym z nich organ właściwy w sprawie wznowienia postępowania bada, czy istnieją podstawy do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania, o którym mowa w art. 149 § 1 kpa. Jeżeli brak jest takich podstaw, wydawane jest postanowienie o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 kpa). W przypadku wniosku Przedsiębiorstwa [....] sp. z o.o. w T. o wznowienie postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę organy zasadnie wydały postanowienie o wznowieniu tego postępowania i przystąpiły do merytorycznego badania decyzji objętej wnioskiem o wznowienie.

Treść wniosku o wznowienie złożonego przez skarżącą powodowała, że zasadnicze znaczenie dla końcowego rozstrzygnięcia miało zbadanie, czy działki o nr [....][....][....] , których właścicielem jest skarżąca znajdują się w obszarze oddziaływania inwestycji, na którą udzielono pozwolenia na budowę. Trafnie organy powołały się na treść art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, który stanowi, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego obszar oddziaływania obiektu to teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Zatem prawidłowy był wniosek wyprowadzony przez organy, że stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są tylko te osoby, których nieruchomości, po pierwsze, znajdują się w otoczeniu obiektu budowlanego, po drugie – są właścicielami tylko takich nieruchomości, na które tak będzie oddziaływał projektowany obiekt, że będą właśnie ze względu na ten obiekt (jego usytuowanie, gabaryty, konstrukcje) ograniczeni w zagospodarowaniu swojego terenu i to nie ze względu na swe subiektywne odczucia ale ze względu na obowiązujące przepisy prawne, które ustalają reguły oceny, czy nieruchomości sąsiednie w stosunku do terenu inwestycji w tym obszarze jego oddziaływania są położone.

W ocenie Sądu rozważania organów co do treści mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa były prawidłowe. Nie ulega także wątpliwości, że merytoryczne rozpatrzenie wniosku o wznowienie decyzji o pozwoleniu na budowę, który to wniosek zarzuca pozbawienie wnioskodawcy udziału w postępowaniu, powinno polegać na szczegółowym zbadaniu i odniesieniu się do zarzutów podniesionych we wniosku o wznowienie. W kontrolowanym postępowaniu zarzuty podniesione we wniosku o wznowienie znalazły się również w odwołaniu. W ocenie Sądu, Wojewoda jako organ odwoławczy odniósł się wprawdzie do jednego z zarzutów, a to kwestii przebudowy drogi wojewódzkiej nr [....] i budowy zjazdu z niej do działki nr [....] , które to zamierzenie zdaniem skarżących będzie utrudniać wjazd i wyjazd z nieruchomości skarżącej, tak nie zajął stanowiska co do kwestii podtopień jej nieruchomości. To uchybienie wszakże można oceniać w kategorii naruszenia art. 107 § 3 kpa, które pozostaje bez wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia w zaskarżonej decyzji.

W tym miejscu koniecznym jest przywołanie treści art. 33 ust. 1 Prawa budowlanego, który stanowi, że "Pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego."

Powyższe oznacza, że inwestor nie ma obowiązku realizowania jednorazowo całości inwestycji budowlanej. Może ją podzielić na części i realizować etapami, jednakże pod ściśle określonymi warunkami wskazanymi w art. 33 ust. 1. Ustawodawca w zdaniu pierwszym tego przepisu mówi o całym zamierzeniu budowlanym, nie definiując jednocześnie tego sformułowania. Aby zrozumieć wskazane określenie, najpierw należy odnieść się do znaczenia terminu "zamierzenie". Zgodnie z uniwersalnym słownikiem języka polskiego PWN pod określeniem "zamierzenie" należy rozumieć "wytknięty cel działania, zadanie, które ktoś zamierza wykonać; zamiar, projekt" (www.usjp.pwn.pl). Zamierzeniem budowlanym będzie zatem zadanie, zamiar, projekt polegający np. na budowie budynku mieszkalnego, urządzenia budowlanego, sieci, a także centrum handlowego czy też osiedla mieszkalnego składającego się z kilku budynków lub obiektów budowlanych. Poza tym należy zaznaczyć, że dopiero we wniosku o pozwolenie na budowę inwestor decyduje, jakie jest faktycznie jego zamierzenie budowlane w rozumieniu prawa budowlanego, zaś zadaniem organu jest wyłącznie sprawdzenie, czy jest ono zgodne z przepisami prawa. Etapowanie inwestycji budowlanej jest bowiem możliwe tylko i wyłącznie na wyraźny wniosek inwestora, a zatem to on decyduje, że będzie realizował określone zamierzenie budowlane w częściach.

Zgodnie z art. 33 ust. 1 jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów budowlanych, wnioskodawca zobowiązany jest przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu dla całego zamierzenia budowlanego. Przepis art. 34 ust. 3 pkt 1 stanowi zaś, że projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zostać sporządzony na aktualnej mapie i obejmować: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. Przy inwestycji, której realizacja przebiegać będzie etapami, projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony zgodnie z tym przepisem, nie musi przedstawiać szczegółowych informacji odnośnie do rozwiązań projektowych dotyczących inwestycji, których realizację przewidziano w dalszych etapach. Organ przy rozpatrywaniu sprawy o udzielenie pozwolenia na budowę konkretnego etapu inwestycji powinien sprawdzić projekt zagospodarowania działki lub terenu dla całego zamierzenia budowlanego w celu ustalenia, czy dany wniosek faktycznie dotyczy konkretnego etapu, czyli w istocie części całego zamierzenia budowlanego. Oznacza to, że wskazany dokument stanowi wyłącznie materiał dowodowy dla organu rozpatrującego sprawę, na podstawie którego dokona on analizy projektu zagospodarowania działki w odniesieniu do rozpatrywanej sprawy o pozwolenie na budowę danego etapu inwestycji (por. wyroki NSA: z dnia 1 października 2010 r. II OSK 1529/09, LEX nr 746613; z dnia 23 października 2009 r., II OSK 1641/08, LEX nr 571890).

Zauważyć nadto należy, że w sprawie, której przedmiotem jest wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę kolejnego etapu inwestycji budowlanej realizowanej etapowo, krąg podmiotów będących stronami tego postępowania wyznaczany jest na podstawie art. 28 ust. 2, w zależności od obszaru oddziaływania tego etapu. Udział danego podmiotu jako strony w postępowaniu dotyczącym pierwszego etapu inwestycji nie oznacza przy tym automatycznie, że podmiot ten będzie uznany za stronę w sprawach dotyczących kolejnych jej etapów. W każdej bowiem ze spraw z wniosku inwestora o pozwolenie na budowę wskazanego etapu inwestycji przez właściwy organ powinna być przeprowadzona analiza kręgu podmiotów, które pozostają w obszarze oddziaływania danego etapu.

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w sposób prawidłowy organy przyjęły i oceniły krąg uczestników skarżonego postępowania, dysponując przy tym wystarczającym materiałem dowodowym do podjęcia zaskarżonej decyzji. W aktach sprawy znajduje się mapa zawierająca projekt zagospodarowania terenu sporządzona zgodnie z wymogami art. 34 ust. 3 pkt 1 (karta 28 projektu budowlanego). Okolicznością bezsporną jest bowiem w sprawie, że inwestor w skarżonej sprawie zgodnie z uprawnieniem wynikającym z art. 33 ust.1 Prawa budowlanego realizuje zamierzone przedsięwzięcia budowlane etapowo, zaś przedmiotem skarżonego postępowania była ocena projektu budowlanego i pozwolenie na budowę budynku pawilonu handlowego na działce nr [....] . Dalej bezsporne jest, że toczy się odrębne postępowanie dotyczące wznowienia postępowania wodno-prawnego (dotyczącego przebudowy rowu melioracyjnego w ciągu drogi wojewódzkiej nr 927 w związku z planowaną inwestycją) zakończonego ostateczną decyzją Starosty T. z dnia 6 listopada 2012 r.

Wreszcie z ustaleń organu odwoławczego wynika także, że toczyło się i jest prawomocnie zakończone postępowanie w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę zjazdu publicznego z drogi wojewódzkiej nr 927, toczącego się także z udziałem skarżącej.

Z okoliczności powyższych wynika ponad wszelką wątpliwość po pierwsze, że uprawnienia wynikające z art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego skarżąca odnośnie obydwu kwestii ( budowa rowu melioracyjnego i budowa zjazdu z drogi wojewódzkiej nr 927) wskazanych przez nią jako uzasadniających przyjęcie, iż przysługuje jej przymiot strony w postępowaniu o pozwolenie na budowę pawilon handlowego wraz z wewnętrznymi przyłączami i niezbędna infrastruktura techniczno-komunikacyjną, skarżąca realizuje w postępowaniach dotyczących pozostałych etapów realizacji przedsięwzięcia budowlanego związanego z budową pawilonu handlowego na działce [....] . Po drugie z okoliczności powyższych wynika także bez wątpienia, że nieruchomość skarżącej, nie sąsiadując bezpośrednio z działką [....] pozostaje poza zasięgiem oddziaływania etapu inwestycyjnego związanego z samą budową pawilonu handlowego, zaś jego budowa na przedmiotowej działce pozostaje bez wpływu na sposób zagospodarowania nieruchomości skarżącej.

Wypada także zwrócić uwagę, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie toczącej się do sygn. II S/Kr 250/14, żadną miarą nie przesądził o fakcie uznania istnienia po stronie skarżącej przymiotu strony w skarżonym postępowaniu albowiem kontroli sądu poddane zostały decyzje organów w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania, które na skutek błędnego przyjęcia, iż strona skarżąca uchybiła terminowi z art. 148 § 2 kpa podlegały uchyleniu z tej przyczyny.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji biorąc za podstawę rozstrzygnięcia art. 151 ppsa.