Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1352/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 53  par. 1,  art. 183  par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski, , , po rozpoznaniu w dniu 17 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. J. i W. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 693/09 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J. J. i W. G. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] września 2008 r., znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 693/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. J. i W. G. z dnia 1 kwietnia 2009 r. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] września 2008 r., znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazał, że na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] września 2008 r. (doręczonej skarżącym 9 września 2008 r.), pismem z dnia 8 października 2009 r., skarżący, reprezentowani przez pełnomocnika, złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarga ta została jednak odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 stycznia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1783/08, z uwagi na nienależyte opłacenie wpisu.

Następnie, pismem z dnia 1 kwietnia 2009 r., skarżący we własnym imieniu złożyli kolejną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w tej samej sprawie. Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż skarga ta została wniesiona po upływie trzydziestodniowego terminu od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto, Sąd pierwszej instancji wskazał, że złożona skarga została podpisana tylko przez jednego ze skarżących tj. przez W. G., podczas gdy podpis J. J. był jedynie skopiowany. Z uwagi na oczywiste przekroczenie terminu do wniesienia skargi, Sąd nie wzywał skarżących do uzupełnienia braku formalnego i odrzucił skargę postanowieniem z dnia 2 czerwca 2009 r.

Pismem z dnia 9 lipca 2009 r., skarżący wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 2 czerwca 2009 r., wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia Sądu pierwszej instancji celem prawidłowego wezwania skarżących o uiszczenie wpisu sądowego i merytorycznego rozpoznania sprawy. Skarżący zarzucili ponadto naruszenie przepisów postępowania poprzez uznanie, że nie przysługuje im prawo wystąpienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z uwagi na upływ ustawowego terminu do wniesienia skargi. W niniejszej sprawie wnieśli oni skargę niezależnie od swojego pełnomocnika, który w sposób nieprawidłowy opłacił wpis od skargi. Skarżący podnieśli, że zachodzi konieczność wyjaśnienia, kto winien dokonać uiszczenia wpisu sądowego w sytuacji, kiedy w pierwszej skardze wniesionej przez profesjonalnego pełnomocnika zachodziły braki formalne co do przedłożonego pełnomocnictwa, a następnie J. J. i W. G. osobiście złożyli skargę na decyzję z dnia [...] września 2008 r.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej, skarżący wskazali ponadto, że pierwsza skarga z dnia 8 października 2008 r. została wniesiona przez radcę prawnego - początkowo bez należytego umocowania, w związku z tym skarżący oczekiwali wezwania o wpis sądowy. Kiedy okazało się, że skarga została odrzucona, niezwłocznie sami wnieśli nową skargę. Na koniec skarżący wskazali, że niezależnie od braku formalnego wpisu, Sąd winien odnieść się do argumentów podnoszonych przez nich w obu skargach.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie może odnieść zamierzonego skutku.

Stosownie do treści art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej, z uwagi na brak przesłanek nieważności postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszym postępowaniu rozpoznaje skargę kasacyjną z dnia 9 lipca 2009 r. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 czerwca 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 693/09. Nie rozpoznaje natomiast zarzutów dotyczących sprawy zakończonej prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2009 r., sygn. akt IV SA/Wa 1783/08. Zarzuty skarżących, że niezależnie od swojego pełnomocnika, który w sposób nieprawidłowy opłacił wpis od skargi, wystąpili ze skargą już 1 kwietnia 2009 r., tak jak ich wniosek o wyjaśnienie, kto winien dokonać uiszczenia wpisu sądowego, kiedy zachodziły braki formalne w postaci braku pełnomocnictwa, winny być podnoszone w skardze kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2009 r. Ponieważ skarga kasacyjna od tego postanowienia nie została złożona, stało się ono prawomocne. W związku z tym, w postępowaniu ze skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 2 czerwca 2009 r., wyżej przedstawione argumenty nie mogą być skuteczne.

Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że od momentu doręczenia skarżącym w dniu 9 września 2008 r. decyzji Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] września 2008 r. - do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 1 kwietnia 2009 r. (nadanej 5 kwietnia 2009 r.) minęło więcej niż trzydzieści dni. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie

Z tego względu, zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę skarżących.

Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.