Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 57/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
658
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Zobowiązano organ do rozpoznania wniosku/odwołania w terminie ...od otrzymania odpisu prawomocnego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 217,  art. 219
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 149
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska Sędziowie WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.) Ewa Kwiecińska Protokolant referent stażysta Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2011 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 4 października 2010 r. o wydanie zaświadczenia 1. zobowiązuje Ministra Obrony Narodowej do rozpatrzenia wniosku skarżącego M. K. z dnia 4 października 2010 w zakresie punktu 3 tego wniosku w terminie 14 dni od otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy administracyjnej 2. w pozostałym zakresie skargę oddala


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 4 października 2010 r., na podstawie art. 217 § 1 i 2 pkt 2 k.p.a. M. K. wystąpił do Ministra Obrony Narodowej o wydanie: 1) zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby wojskowej; 2) zaświadczenia potwierdzającego pełnienie zawodowej służby wojskowej na stanowisku służbowym sędziego lub potwierdzającego zwolnienie z tego stanowiska; 3) zaświadczenia potwierdzającego jego prawo do uposażenia z tytułu pełnienia zawodowej służby wojskowej w postaci uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o charakterze stałym w wysokości pobieranej na ostatnio zajmowanym stanowisku.

Zaświadczeniem, wydanym w dniu [...] października 2010 r. Minister Sprawiedliwości potwierdził, że M. K. pełni zawodową służbę wojskową jako sędzia wojskowego sądu garnizonowego w stanie spoczynku.

Decyzją Prezesa Wojskowego Sądu Garnizonowego w [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. ustalono wysokość uposażenia M. K. na rok 2011.

W dniu 2 stycznia 2011 r. M. K. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Obrony Narodowej polegającą na:

I. nie załatwieniu wniosku o wydanie decyzji administracyjnej w następujących kwestiach: 1) wydania decyzji administracyjnej, której przedmiotem powinno być określenie jego aktualnego stanowiska służbowego albo zwolnienie z dotychczasowego stanowiska służbowego i przeniesienie go do rezerwy kadrowej, względnie o wydanie decyzji odmownej (negatywnej) w zakreślonym wyżej przedmiocie, która da mu podstawę dochodzenia jego praw; w wypadku nie zastosowania art. 45 ustawy o służbie żołnierzy zawodowych wniósł o 2) wydanie przez organ kadrowy, jakim jest MON, decyzji o wypowiedzeniu mu stosunku zawodowej służby wojskowej z jednoczesnym przeniesieniem w stan dyspozycji, względnie o wydanie decyzji odmownej (negatywnej) w zakreślonym wyżej przedmiocie, która da mu podstawę dochodzenia jego praw;

II. nie załatwieniu w terminie przewidzianym w k.p.a. jego wniosku (żądania) z dnia 4 września 2010 r. w pkt 3 tego pisma, w którym zwrócił się do MON o wydanie zaświadczenia, potwierdzającego jego prawa do uposażenia z tytułu pełnienia zawodowej służby wojskowej w postaci uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o charakterze stałym w wysokości pobieranej na ostatnio zajmowanym stanowisku.

Na uzasadnienie skargi skarżący podał brak należytej reakcji organu na jego wniosek z dnia 4 października 2010 r. Zarzucił, że w odpowiedzi na jego wniosek organy wydawały mu zaświadczenia i decyzje, ale nie można ich uznać za rozpoznanie jego wniosku. Podkreślił, że posiada interes prawny w uzyskaniu zaświadczenia w zakresie pkt 3 wniosku z 4 października 2010 r., wyrażający się w tym, że wydanie zaświadczenia w tym zakresie pozwoliłoby mu na jasne ustalenie jego statusu służbowego i wyliczenie przysługujących mu jako żołnierzowi zawodowemu należności z tytułu odprawy i innych świadczeń, związanych ze zwolnieniem go z zawodowej służby wojskowej.

W odpowiedzi na skargę, Minister wniósł o umorzenie postępowania w sprawie ze skargi. Na uzasadnienie podniesiono, że sytuacja prawna skarżącego została uregulowana zgodnie z jego żądaniem, a zatem Minister Obrony Narodowej nie pozostaje już w bezczynności.

W dniu [...] stycznia 2011 r. Minister Obrony Narodowej złożył M. K. wypowiedzenie stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej z powodu rozformowania jednostki wojskowej, w której żołnierz pełnił zawodową służbę wojskową i braku możliwości wyznaczenia na inne stanowisko służbowe odpowiadające jego kwalifikacjom zawodowym (vide pismo na k. 7 akt administracyjnych).

W dniu 9 czerwca 2011 r. Minister Obrony Narodowej złożył do tutejszego Sądu pismo procesowe, w którym podtrzymał swoje stanowisko w kwestii bezzasadności skargi M. K., ze względu na wydanie żądanych przez niego zaświadczeń.

Pismem z dnia 29 czerwca 2011 r. skarżący podtrzymał swoją skargę i zarzucił, że organ nie rozumie istoty i ustawowych różnic, dzielących uposażenie żołnierza zawodowego i sędziego w stanie spoczynku. Doręczane mu dotychczas zaświadczenia nie wyczerpały jego uzasadnionego wniosku o doręczenie zaświadczenia stwierdzającego nie tylko prawo, ale i wysokość należnego uposażenia żołnierskiego. Zaznaczył, że w piśmie z dnia [...] czerwca 2011 r. Minister Obrony Narodowej przyznał, że nie wydał mu zaświadczenia potwierdzającego jego prawo do uposażenia z tytułu zawodowej służby wojskowej.

W piśmie procesowym z dnia 27 września 2011 r. skarżący podkreślił, że nadal nie został załatwiony jego wniosek o wydanie zaświadczenia, potwierdzającego jego prawo do uposażenia z tytułu zawodowej służby wojskowej w postaci uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o charakterze stałym w wysokości pobieranej na ostatnio zajmowanym stanowisku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej przepisu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a p.p.s.a., a więc m. in. w sprawach, gdy organ pozostaje w bezczynności w wydaniu decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.).

Skarga okazała się uzasadniona w części.

W rozpoznawanej sprawie przedmiot skargi stanowiła bezczynność Ministra Obrony Narodowej, zwanego dalej Ministrem, w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie: 1) zaświadczenia potwierdzającego pełnienie przez M. K. służby wojskowej; 2) zaświadczenia potwierdzającego pełnienie zawodowej służby wojskowej na stanowisku służbowym sędziego lub potwierdzającego zwolnienie z tego stanowiska; 3) zaświadczenia potwierdzającego prawo M. K. do uposażenia z tytułu pełnienia zawodowej służby wojskowej w postaci uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o charakterze stałym w wysokości pobieranej na ostatnio zajmowanym stanowisku.

W związku z tak określonym przedmiotem sprawy wskazać należy, że stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a tej ustawy a mianowicie, gdy sprawa powinna zostać zakończona: decyzją administracyjną; postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemną interpretacją przepisów prawa podatkowego, wydaną w indywidualnej sprawie.

Stosownie do treści art. 217 k.p.a. wydanie zaświadczeń w postępowaniu administracyjnym przewidziane jest w dwóch przypadkach: jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa (art. 217 § 2 pkt 1 k.p.a.), oraz jeżeli dana osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego (art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a.). Zaświadczenia są aktami potwierdzającymi istnienie uprawnień lub obowiązków określonych tzn. stworzonych w uprzednio indywidualnych aktach prawnych. Postępowanie w przedmiocie wydania zaświadczenia może zakończyć się wydaniem zaświadczenia, odmową wydania zaświadczenia w ogóle lub odmową wydania zaświadczenia o żądanej treści z powodu niepotwierdzenia się, w toku postępowania wyjaśniającego, istnienia stanu faktycznego lub prawnego, którego potwierdzenia żąda osoba ubiegająca się o zaświadczenie.

Analiza akt sprawy, w szczególności dołączonych dokumentów w postaci wydawanych zaświadczeń i decyzji, doprowadziła Sąd do wniosku, że nie został rozpoznany wniosek M. K. o wydanie mu zaświadczenia potwierdzającego prawo do uposażenia z tytułu pełnienia zawodowej służby wojskowej w postaci uposażenia zasadniczego, wraz z dodatkami o charakterze stałym w wysokości pobieranej na ostatnio zajmowanym stanowisku. Organ nie wydał ani nie odmówił wydania zaświadczenia, o którym mowa w pkt 3 pisma M. K. z dnia 4 października 2010 roku.

Sąd uznał, że skoro żądanie M. K. w tym zakresie nie zostało rozpoznane w jakiejkolwiek formie, przewidzianej w art.219 k.p.a. i w terminie, o którym mowa w art. 217 § 3 k.p.a., Minister pozostaje w tym zakresie w bezczynności. Dlatego w tym zakresie Sąd uznał skargę za uzasadnioną i zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku M. K. z dnia 4 października 2010 r. w zakresie punktu 3 tego wniosku w terminie 14 dni od otrzymania prawomocnego wyroku sądu wraz z aktami administracyjnymi. Podstawą prawną orzeczenia w tym punkcie był art. 149 p.p.s.a.

Sąd oddalił skargę w pozostałym zakresie uznając, że organ załatwił pozostałe żądania skarżącego poprzez wydanie wyżej wskazanych zaświadczeń oraz poprzez złożenie M. K. wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. Dlatego nie można zarzucać organowi pozostawania w bezczynności w pozostałym zakresie, o którym mowa w skardze. W związku z tym należało skargę oddalić na podstawie art.151 p.p.s.a.

Na marginesie tylko zaznaczyć należy, że bezzasadnie powołuje się skarżący na wydanie mu zaświadczenia z dnia [...] października 2010 r. przez organ niewłaściwy (Ministra Sprawiedliwości), gdyż zwierzchni nadzór nad sądami wojskowymi sprawuje Minister Sprawiedliwości. W myśl art.5 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów wojskowych (tekst jednolity Dz.U.2007, nr 226, poz.1676 ze zm.), zwierzchni nadzór nad sądami powszechnymi sprawuje Minister Sprawiedliwości, w myśl § 4 tego przepisu zadania zwierzchniego nadzoru wykonuje komórka organizacyjna Ministerstwa Sprawiedliwości w randze departamentu. Zatem organ właściwy wydał skarżącemu zaświadczenie z dnia [...] października 2010 r.