Postanowienie NSA, sygn. akt III OZ 714/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-10-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 1 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z zażalenia K.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2021 r. sygn. akt II SAB/Wa 736/20 o odrzuceniu skargi K.P. na bezczynność Platformy Obywatelskiej Rzeczypospolitej Polskiej z siedzibą w Warszawie w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 czerwca 2021 r. sygn. akt II SAB/Wa 736/20, po rozpoznaniu sprawy ze skargi K.P. na bezczynność Platformy Obywatelskiej Rzeczypospolitej Polskiej z siedzibą w Warszawie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 2 października 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, odrzucił skargę (pkt 1); zwrócił stronie skarżącej kwotę 100 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi (pkt 2).

W uzasadnieniu postanowienia podał, że stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi te zostały sprecyzowane w art. 46 P.p.s.a. W świetle art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z kolei przepis art. 46 § 2a P.p.s.a. stanowi, że w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, to powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania pism, przewidziane w w/w przepisie, dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b P.p.s.a.). Wobec powyższego uznać należy, że skarga – jako pismo w postępowaniu sądowym – musi być opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W przypadku braku tego elementu, sąd wzywa stronę skarżącą do podpisania skargi w przewidziany prawem sposób. Nieuzupełnienie w terminie tego braku formalnego skargi skutkuje jej odrzuceniem zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie K.P. wniósł za pośrednictwem organu skargę, która nie zawierała prawidłowego podpisu strony. Wezwanie Sądu do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia doręczono skarżącemu w dniu 25 stycznia 2021 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia w/w braku formalnego skargi upłynął zatem w dniu 1 lutego 2021 r. Skarżący w dniu 25 stycznia 2021 r. skierował do Sądu drogą elektroniczną przez ePUAP pismo zatytułowane "Odpowiedź na wezwanie", w którym wskazał, że w załączeniu przesyła podpisaną skargę. Z akt sprawy wynika jednak, że załącznik do pisma z dnia 25 stycznia 2021 r. zatytułowany "Skarga na bezczynność" nie zawiera podpisu strony. Podpisane zostało jedynie pismo przewodnie. W konsekwencji skarga nie została podpisana przez skarżącego, co obligowało Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.

Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia K.P. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając Sądowi pierwszej instancji nadmierny formalizm.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W rozpoznawanej sprawie, składowi orzekającemu wiadomy z urzędu jest fakt, że przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pod sygn. akt I FPS 2/21 zawisło postępowanie z wniosku Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 27 lipca 2021 r. sygn. akt I FZ 92/21, na podstawie art. 187 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego wyłaniające się na tle rozpoznawanej sprawy następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy przepis art. 46 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zgodnie z którym zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego, należy rozumieć w ten sposób, że chodzi w nim o zasady przyjęte dla określonych trybów składania podpisu elektronicznego określonych w § 2a, co oznacza, że załączniki złożone w ramach podpisanego podpisem zaufanym (kwalifikowanym) dokumentu przesłanego przez platformę ePUAP należy uznać za podpisane w rozumieniu art. 46 § 2a i 2b ww. ustawy, jako spełniające zasady zastosowanego trybu składania tego podpisu elektronicznego, zgodnie z którymi podpis zaufany (kwalifikowany) złożony przez profil zaufany ePUAP odnosi się do całej treści formularza wraz z załączonymi do niego plikami, a więc obejmuje także zawarte w nim załączniki?".

Naczelny Sąd Administracyjny, mając na uwadze uzasadnienie zaskarżonego postanowienia z dnia 30 czerwca 2021 r. oraz argumentację skarżącego podniesioną w zażaleniu uznał, że w tej sprawie zasadne jest zawieszenie postępowania sądowego. Zagadnienie będące przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów NSA dotyczy bowiem wykładni art. 46 § 2a i 2b P.p.s.a., a więc kwestii prawnej mającej istotne znaczenie w niniejszej sprawie.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku 193 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.