Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 41/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący s. NSA: Jacek Hyla Sędziowie: s. NSA: Krzysztof Ziółkowski as. WSA: Krzysztof Gruszecki (spr.) Protokolant: Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2004r. na rozprawie sprawy ze skargi J. M.-B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta na prawach powiatu w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej nakazu rozbiórki oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 30 grudnia 2000r. pełnomocnik J.M.-B. wystąpił z wnioskiem o orzeczenie nakazu rozbiórki na podstawie art.48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku e (Dz.U.Nr 89. poz.414 ze zm.) w zakresie adaptacji części strychu na zmiany elewacji (wiatrotapa) w budynku jednorodzinnym przy ul. [...], w G. na osiedlu M.

Na tej podstawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wszczął postępowanie w sprawie samowolnie dokonanej adaptacji części strychu na mieszkanie oraz wiatrołapa w opisanym wyżej budynku jednorodzinnym. W trakcie postępowania przeprowadzono wizję lokalną oraz rozprawy administracyjne. Nie doprowadziło to jednak do zakończenia postępowania administracyjnego i wydania decyzji. W związku z tym pełnomocnik skarżącej J. M.-B. wniósł do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Budowlanego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że postępowanie w sprawie zostało wszczęte w dniu 30 grudnia 2000r. i do dnia wniesienia zażalenia nie wydano w nim żadnego rozstrzygnięcia. W związku z czym zdaniem pełnomocnika J. M.-B. miało miejsce poważne przekroczenie terminów do załatwienia sprawy administracyjnej.

Po otrzymaniu lego zażalenia Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie 104 K.p.a.. art.80 ust.2 pkt 1. art.81 ust.1 pkt 2, art.83 ust.1 oraz art.51 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawa budowlanego (Dz.U.Nr 89. poz.414 ze zm.) w dniu 14 marca 2002r., wydal decyzję nr [...] nakazującą R.B. inwestorowi dokonanych robót budowlanych w poddaszu i na wiatrołapie oraz elewacjach budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej, zlokalizowanej przy ul.[...] w G. przedłożenie projektów powykonawczych w celu doprowadzenia przedmiotowych robót do stanu zgodnego z prawem. Orzeczenie to jednak nie zostało doręczone J. M.-B. ani jej pełnomocnikowi, gdyż organ administracji uzna, że nie posiada ona przedmiotu sprawy w przedmiotowym postępowaniu.

Następnym pismem z dnia 9 kwietnia 2002r. J.M.-B. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na niewydajnie decyzji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnosząc o zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do wydania decyzji w zakresie przedmiotowym objętym jej wnioskiem z dnia 30 grudnia 2002r. oraz o zwrot kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżąca szczegółowo opisała przebieg dotychczasowego postępowania administracyjnego oraz przytoczyła argumenty przemawiające za tym, że posiada przymioty strony w tym postępowaniu, takie jak bycie współwłaścicielem nieruchomości objętej postępowaniem.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że wydał w dniu 14 marca 2002r. decyzję kończącą postępowanie w sprawie prac budowlanych w związku z czym w jego przekonaniu nie można mówić o bezczynności.

Ponadto organ administracji stwierdził, że w jego przekonaniu J.M.-B.nie była stroną w tym postępowaniu, gdyż jak wynika z Księgi Wieczystej KW [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy nie jest ona współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów; administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02.153.1271 z późn. zmianami) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów; ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270).

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.Nr 153 poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Dla jej oceny zasadnicze znaczenie ma charakter postępowania przed sądami administracyjnymi w sprawie skargi na bezczynność organów administracji oraz zakres kontroli dokonywanej przez sądy w ramach tego postępowania. Podstawę prawną do orzekania w tej kategorii spraw stanowi art.149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który określa, że "Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art.3 § 2 pkt 1-4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązków wynikających z przepisów prawa".

Z postanowień zacytowanego przepisu wynika, że instytucja skargi na bezczynność ma na celu ochronę strony, przez zobowiązanie organu do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd może orzec jedynie o obowiązku wydania rozstrzygnięcia w sprawie, nie może natomiast nakazać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego (por. wyrok NSA z 10 kwietnia 2001r. 1 SAB 37/00 -niepublikowany).

Z wykładni a contario art.149 ustawy wynika, że wydanie przez organ decyzji łub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy ta decyzja została podjęta z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Badanie tego stanu odbywa sic przy uwzględnieniu stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie orzekania, a właściwie w chwili zamknięcia rozprawy (wyrok NSA z 6 października 2000r., IV SA 105/00. niepublikowany).

Z zestawienia powyższych poglądów wynika więc. że Sąd w ramach rozpatrywania skargi na bezczynność bada jedynie czy w konkretnej sprawie zostało wydane rozstrzygnięcie, czy też nie. Nie bada natomiast terminowości jego wydania, ani tym bardziej jego strony merytorycznej. Prawidłowość wydania decyzji pod względem procesowym i materialnoprawnym może mieć miejsce w ramach innego postępowania.

W rozpatrywanym przypadku jak wynika z przedstawionego wyżej stanu faktycznego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w dniu 14 marca 2002r. wydał decyzję nr [...]. na podstawie art.80 ust.2 pkt 1. art.80 ust.1 pkt 2, art.83 ust.1 oraz art.51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nakazującą R. B. inwestorowi dokonanych robót budowlanych na poddaszu i na wiatrołapie oraz w elewacjach budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej, zlokalizowanego przy ul. [...] w G. przedłożenie projektu powykonawczego - inwentaryzacji dokonanych robót budowlanych związanych z adaptacją poddasza na funkcję mieszkalną oraz ociepleniem zewnętrznego wiatrołapu od strony ulicy wraz z orzeczeniem technicznym dotyczącym tych robót.

Orzeczenie to reguluje stan faktyczny opisany przez pełnomocnika skarżącej we wniosku o wszczęcie postępowania i obejmuje wszystkie wyrażone w nim elementy. Nie zostało ono co prawda podjęte na podstawie art.48 Prawa budowlanego tak jak chciała skarżąca, ale to rolą organu jest ustalenie jaki przepisy prawa materialnego stanowić będą podstawę rozstrzygnięcia, a badanie tego elementu decyzji może odbywać się w zwyczajnych lub nadzwyczajnych trybach weryfikacji.

W postępowaniu w sprawie bezczynności Sąd nie bada również komu organ administracji przyznał przymioty strony w rozumieniu art.28 K.p.a., a komu nie. Okoliczność ta może być bowiem weryfikowana w analogiczny sposób jak podstawa prawna rozstrzygnięcia.

Sam fakt, że organ administracji nie doręczy! decyzji kończącej postępowanie stronie, na wniosek której zostało ono wszczęte, również nie przesądza o bezczynności organu. Bezczynności z punktu widzenia obiektywnego nie ma gdyż decyzja administracyjna została wydana.

Dlatego też uwzględniając fakt, że w sprawie decyzja została wydana w dniu 14 marca 2002r., a skarga do Sądu została wniesiona w dniu 22 kwietnia 2002r. należy stwierdzić, że już w dacie wniesienia nie była ona uzasadniona, gdyż w obrocie prawnym funkcjonowała decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakładająca na R. B. określone obowiązki. W związku z tym skarga na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlegała oddaleniu.