Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 161/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 4, 15 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 22 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art 130a ust. 104, 10d i 10 i
journal: Dz.U. 2010 nr 152 poz 1018
law: Ustawa z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw.
article: art. 1 pkt 10 lit. k, art. 13
journal: Dz.U. 2010 nr 152 poz 1018
law: Ustawa z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz sędzia NSA Elżbieta Kremer (spr.) sędzia del. NSA Jacek Hyla Protokolant asystent sędziego Justyna Żurawska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Częstochowa o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Prezydentem Miasta Częstochowy a Naczelnikiem Pierwszego Urzędu Skarbowego w Częstochowie w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku W. J. [...] złożonego [...] sierpnia 2012 r. o zwrot poniesionych wydatków i wynagrodzenia za dozór pojazdu marki [...] nr rej. [...] postanawia: wskazać Prezydenta Miasta Częstochowy jako organ właściwy w sprawie.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] maja 2014 r. Prezydent Miasta Częstochowy wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Naczelnikiem I Urzędu Skarbowego w Częstochowie. W uzasadnieniu wskazał, że Naczelnik US przekazał do załatwienia zgodnie z jego zdaniem właściwością miejscową wniosek W. J. – Pomoc Drogowa [...] złożony dnia [...] sierpnia 2012r. dotyczący zwrotu poniesionych koniecznych wydatków i wynagrodzeń za dozór pojazdu marki [...], usuniętego na zlecenie Komendy Miejskiej Policji w Częstochowie. Prezydent wskazał, że pojazd przeszedł na własność Skarbu Państwa i został zniszczony. Prezydent nie może wystąpić do sądu o przejęcie nieistniejących pojazdów, a tylko za przechowywanie przejętych pojazdów należałoby się wynagrodzenie. Wskazał na art. 13 ustawy nowelizującej Prawo o ruchu drogowym.

W odpowiedzi na ten wniosek Naczelnik I US w Częstochowie wniósł o wskazanie Prezydenta jako organu właściwego w sprawie. Wskazał, ze naczelnik nigdy nie orzekał o przejściu pojazdu na własność SP. Wskazał na art. 130a ust. 10h Prawa o ruchu drogowym i stwierdził, że decyzję o zapłacie kosztów przechowywania wydaje starosta. Postępowanie wszczęto po nowelizacji ww. ustawy. Przepisy nie zawężają konieczności zapłaty tylko do pojazdów przejętych przez starostę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: P.p.s.a. – Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), z zastrzeżeniem art. 22 § 1 k.p.a., sądy administracyjne rozpoznając spory o właściwość powstałe pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego i miedzy samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. W sprawie zaistniał negatywny spór kompetencyjny, gdyż każdy z dwóch występujących w nim organów administracji publicznej uważa się za niewłaściwy do jej załatwienia. Przedmiotem sporu jest to, który z organów – Prezydent Miasta Częstochowy czy Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Częstochowie – jest właściwy do rozpoznania wniosku W. J. o zwrot poniesionych przez niego kosztów i wynagrodzenia za sprawowanie dozoru nad przedmiotowym samochodem usuniętym z drogi publicznej i przekazanym pod dozór wnioskodawcy prowadzącemu parking.

Zgodnie z art. 130a ust. 10h ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2008 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 10d i 10i. Decyzję o zapłacie tych kosztów wydaje starosta. Przepis ten został dodany przez art. 1 pkt 10 lit. k/ ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2010 r. Nr 152, poz. 1018) zmieniającej z dniem 4 września 2010 ustawę – Prawo o ruchu drogowym. W tej ostatnio powołanej ustawie zmieniającej zamieszczone zostały również regulacje międzyczasowe. Nowela ta w art. 13 rozstrzygnęła o kosztach przechowywania pojazdów, które powstały po upływie terminu, o którym mowa w art. 130a ust. 10 Prawa o ruchu drogowym w brzmieniu dotychczasowym. Podkreślić przy tym należy, że rozstrzygając o kosztach, ustawodawca wskazał ogólnie na Skarb Państwa, bez wskazania statio fisci; jednoczenie jednak nie rozstrzygnięto w sposób odmienny, niż wskazany w znowelizowanym przepisie art. 130a ust. 10h – Prawo o ruchu drogowym, o organie orzekającym w tego rodzaju przypadkach.

Wniosek o zwrot wydatków został złożony w dniu [...] października 2010 r. Oznacza to, że postępowanie w tej sprawie zostało wszczęte po nowelizacji art. 130a ustawy – Prawo o ruchu drogowym i dodaniu do niego ust. "h" w obowiązującym obecnie brzmieniu. Ten zaś przepis wskazuje starostę jako organ właściwy do rozpoznania sprawy.

Uwzględniając powyższe regulacje należy stwierdzić, że organem właściwym w rozpoznawanej sprawie jest Prezydent Miasta Częstochowy pełniący funkcję Starosty.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 15 § 2 P.p.s.a orzekł, jak w sentencji.