Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 131/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2004-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

#NAG_SADU w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel, Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda, Protokolant Anna Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2004r. sprawy ze skargi M.B. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w [...] z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie podwyższenia podstawy emerytury p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r. Dowódca [...] na podstawie art. 104 kpa w związku z art. 15 ust.2 pkt 2 lit. b ustawy z 10 grudnia 1993r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin /Dz.U. z 2002r. Nr 11, poz. 108/ oraz § 1 ust.2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 27 lutego 1995r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur wojskowych /Dz.U. Nr 21, poz. 110/ po rozpatrzeniu wniosku M. B. o zaliczenie do okresu uzasadniającego podwyższenie podstawy emerytury o [...]% za lata [...]okres, w którym wnioskodawca wchodził w skład załogi okrętu [...]postanowił odmówić podwyższenia podstawy emerytury o [...]% za rok – za okres [...].

Jak wynika z uzasadnienia wnioskodawca nie wychodził w morze w wymaganej liczbie wyjść zgodne z rozporządzeniem Rady Ministrów z 27 lutego 1995r.

Zgodnie ze wskazanym rozporządzeniem wnioskodawca w ciągu danego roku kalendarzowego powinien wyjść w morze co najmniej przez 30 dni przy tym w danym dniu wyjścia w morze powinien być w morzu, co najmniej przez 6 godzin.

Decyzją z [...]r. Dowódca Jednostki Wojskowej [...] w [...]postanowił utrzymać w mocy decyzję Dowódcy [...]z [...]r. w sprawie odmowy podwyższenia emerytury o [...]% za rok, za okres [...].

Jednocześnie organ pouczył M. B. o prawie do wniesienia, jak określono, odwołania do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny u z n a ł , co następuje:

W myśl art. 31 ust.4 ustawy z 10 grudnia 1993r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin od decyzji wojskowego organu emerytalnego zainteresowanemu przysługuje odwołanie do właściwego sądu, według zasad określonych w kodeksie postępowania cywilnego.

Zgodnie zaś z treścią przepisów art.476 i 4778 Kodeksu postępowania cywilnego właściwy do rozpatrzenia niniejszej sprawy jest Sąd Okręgowy – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Pouczenie zawarte w decyzji z [...]r. jest nieprawidłowe.

Skarżący winien wystąpić z wnioskiem do właściwych wojskowych organów emerytalnych i w zależności od treści decyzji podjąć dalsze kroki prawne w sprawie.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ odrzucił skargę gdyż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.