Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 519/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2016-09-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Orzeczono o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: § 2, § 4 ust. 1-3, § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d
journal: Dz.U. 2015 poz 1805
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 15 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego T.L. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia w sprawie ze skargi K.D. na decyzję Wojewody "[...]" z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych postanawia przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na rzecz radcy prawnego T.L. kwotę 120 zł (sto osiemdziesiąt złotych) powiększoną o należny podatek VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia.


UZASADNIENIE

Radca prawny T.L., która po odrzuceniu skargi została na zasadzie prawa pomocy wyznaczona pełnomocnikiem skarżącego, złożyła wraz opinią o braku podstaw do wniesienia zażalenia wniosek o zasądzenie wynagrodzenia za jej sporządzenie, wskazując, iż nie zostało ono opłacone ani w całości, ani w części. Załączony został dowód wysłania opinii skarżącemu.

Podstawą rozpatrzenia wniosku jest art. 250 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. -

- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), stanowiący, iż wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych

w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych

i udokumentowanych wydatków.

Jak stanowi § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października

2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805), zwanego dalej rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę ustaloną zgodnie z przepisami rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego.

Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2 - 4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje

z uwzględnieniem zawiłości sprawy oraz nakładu pracy radcy prawnego oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy /.../ ( § 4 ust. 2 rozporządzenia).

Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia, opłata maksymalna

w postępowaniu zażaleniowym wynosi 240 zł. Przyjąć należy, iż w sytuacji, gdy

w sprawie podjęte zostało postanowienie, na które przysługuje zażalenie, wyznaczonemu radcy prawnemu należy się co do zasady wynagrodzenie zarówno

z tytułu sporządzenia i wniesienia zażalenia na to postanowienie, jak i z tytułu sporządzenia opinii o braku podstaw do jego wniesienia.

Nie stwierdzając zaistnienia przesłanek podwyższenia przyznawanej opłaty,

o których mowa w § 4 ust. 2 rozporządzenia, należało ją więc ustalić na 120 zł. Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, zostaje ona podwyższona o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.

Wobec powyższego postanowiono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 8 ww. ustawy.