Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 302/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2, art. 247
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV w sprawie ze skargi K. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zmiany decyzji Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ś. z dnia [...] nr [...] przyznającej zasiłek okresowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie:

Pismem z 8 kwietnia 2015 r. K. S. (zwana dalej stroną lub skarżącą) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu między innymi na oznaczone w wyżej w tenorze postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...]. Wraz ze skargą strona złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Przesyłka pocztowa zawierająca powyższą skargę została nadana za pośrednictwem operatora pocztowego (InPost S.A.) i wpłynęła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w dniu 10 kwietnia 2015 r. Z akt administracyjnych organu drugiej instancji wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu 9 marca 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Wedle zaś art. 111 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r., poz. 121 ze zm.) termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jednakże, gdy początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przez stronę zaskarżonego postanowienia wynika, że podjęła ona przesyłkę poleconą w dniu 9 marca 2015 r., a zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi do sądu administracyjnego upływał z dniem 8 kwietnia 2015 r. Z akt sprawy wynika, że strona nadała przedmiotową skargę za pośrednictwem operatora pocztowego InPost S.A., która wpłynęła do organu odwoławczego w dniu 10 kwietnia 2015r. , a więc dwa dni po upływie ustawowego terminu.

Jednocześnie wyjaśnić należy , że w rozpatrywanym przypadku nie mógł znaleźć zastosowania przepis art. 83 § 3 p.p.s.a. stanowiący, że oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529, zwanej dalej p.p.) lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Według art. 3 pkt 13 p.p. poprzez operatora wyznaczonego należy rozumieć operatora pocztowego obowiązanego do świadczenia usług powszechnych. Zgodnie z art. 178 ust. 1 p.p. Poczta Polska S.A. pełni obowiązki operatora wyznaczonego w okresie 3 lat od dnia wejścia w życie ustawy, co – w myśl art. 192 p.p. – nastąpiło z dniem 1 stycznia 2013 r. Z powyższych przepisów wynika zatem, że art. 83 § 3 p.p.s.a. w okresie od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2015 r. znajduje zastosowanie jedynie w takich przypadkach, w których strona postępowania przed sądem administracyjnym nadała przesyłkę w placówce Poczty Polskiej S.A (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 10 czerwca 2014 r., sygn. akt II OZ 571/14, 9 września 2014 r., sygn. akt II OZ 877/14, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 11 lipca 2013 r., sygn. akt 472/13, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 10 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 1101/10). W niniejszej sprawie skargę na postanowienie organu strona nadała przesyłką rejestrowaną za pośrednictwem InPost S.A., czyli podmiotu niebędącego operatorem wyznaczonym w rozumieniu przepisów prawa pocztowego. W konsekwencji datę wniesienia skargi należało ustalić na dzień jej wpływu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. tj. na dzień 10 kwietnia 2015 r. Stwierdzenie powyższego oznacza , że skarżąca złożyła skargę po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co orzeczono w pkt I postanowienia . W odniesieniu do złożonego wraz ze skargą wniosku o przyznanie prawa pomocy należy natomiast wskazać, że w myśl art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Przy czym przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, o której mowa w art. 247 p.p.s.a., odnosi się do skargi wszczynającej postępowanie przed sądem administracyjnym. Z kolei bezzasadność skargi zachodzi wówczas, gdy obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie, bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej, wyklucza możliwość uznania żądania skarżącego. A zatem oczywista bezzasadność skargi wyklucza możliwość przyznania prawa pomocy. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Wskazana okoliczność stanowiła podstawę odrzucenia skargi stosownie do treści art. 58 §1 pkt 2 p.p.s.a. Z akt sprawy nie wynika także, aby skarżąca wystąpiła w określonym ustawą terminie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z uwagi na powyższe ustalenia oczywistym jest, że skarga K. S. jest bezzasadna z przyczyn procesowych. A zatem, skarżącej nie przysługuje prawo pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 28 września 2006 r.,sygn. akt I OZ 1338/06, a także J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, komentarz do art. 247, teza 5). W świetle powyższego domaganie się prawa pomocy w tej sprawie skutkowało oddaleniem wniosku na podstawie art. 247 p.p.s.a co orzeczono w pkt II postanowienia.