Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 132/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-06-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 270, art. 272 par. 1, art. 280, art. 281
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca),, Sędzia NSA Krystyna Sidor, Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. M. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 stycznia 2010r., sygn. akt II SA/Lu 812/09 p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 812/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił - jako wniesioną z uchybieniem terminu - skargę M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r. znak [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzenia postępowania egzekucyjnego w sprawie rozbiórki ogrodzenia.

W dniu 18 lutego 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga M. M. o wznowienie postępowania w powyższej sprawie.

W skardze tej skarżący podniósł, iż 30 - dniowy termin do wniesienia skargi został przez niego zachowany. To Sąd przez swoje niedbalstwo lub niechęć do sprawy, celowo przekazał skargę do organu już po upływie terminu do jej wniesienia.

W piśmie z dnia 18 marca 2010 r., uzupełniającym skargę skarżący wniósł o uchylenie postanowienia z dnia 7 stycznia 2010 r. w sprawie II SA/Lu 812/09 i jako podstawę wznowienia wskazał art. 280 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 273 § 1 tej ustawy, podnosząc, iż orzeczenie w postępowaniu karnym zostało uchylone - sprawa została umorzona z uwagi na brak dowodów winy skarżącego. Na dowód przedłożył zawiadomienie o terminie posiedzenia Sądu Rejonowego w Zamościu VII Wydział Grodzki wyznaczonego na 8 maja 2009 r. na którym to - jak wskazał – brał udział i sprawa została umorzona..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga M. M. o wznowienie postępowania sądowego podlega odrzuceniu, ponieważ brak jest ustawowej podstawy wznowienia.

Instytucja wznowienia postępowania uregulowana jest w przepisach art. 270 – 285 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "ustawa". Przepisy te wskazują kilka przypadków, w których można żądać wznowienia postępowania sądowego, zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Są to tzw. podstawy wznowienia, które muszą być wskazane w skardze o wznowienie postępowania (art. 279 ustawy).

Stosownie do przepisu art. 280 § 1 ustawy sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga wniesiona jest w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Brak któregokolwiek z tych wymagań powoduje konieczność odrzucenia skargi.

Termin do wniesienia skargi o wznowienie wynosi trzy miesiące, liczone od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277). Orzeczenie w sprawie II SA/Lu 812/09 wydane zostało w dniu 7 stycznia 2010 r., skarżącemu doręczone zostało w dniu 20 stycznia 20101 r. Skarga o wznowienie postępowania sadowego wniesiona została w dniu 18 lutego 2010 r., termin do wniesienia skargi został zatem zachowany. Okoliczność, że w dacie wniesienia skargi o wznowienie postanowienie z dnia 7 stycznia 2010 r. o odrzuceniu skargi w sprawie II SA/Lu 812/09 nie było jeszcze prawomocne, nie daje podstaw do odrzucenia skargi o wznowienie po uprawomocnieniu się orzeczenia.

Oparcie skargi na ustawowej podstawie wznowienia w rozumieniu powołanego przepisu oznacza powołanie jednej lub kilku podstaw wznowienia, wymienionych w przepisach art. 271 – 274 ustawy.

Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący wskazał przepis art. 280 § 1 i § 2 ustawy oraz art. 273 § 1 ustawy. Odnosząc się do tak określonych podstaw wznowienia wskazać należy, iż przepis art. 280 § 1 i 2 ustawy nie zawiera podstaw wznowienia. Podstawy te wskazane są w art. 271 – 274 ustawy. Powołany przez skarżącego przepis art. 273 § 1 ustawy stanowi, że można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.

Wobec wskazania ustawowej przyczyny wznowienia i zachowania terminu do wniesienia skargi, brak było podstaw do odrzucenia skargi na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zatem z przepisem art. 280 § 1 ustawy skarga o wznowienie postępowania skierowana została na rozprawę.

W myśl przepisu art. 281 ustawy na rozprawie sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca skargę, jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia, albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany.

Brak ustawowej podstawy wznowienia oznacza, że podstawa ta, mimo jej wskazania w skardze, w rzeczywistości nie istnieje. Badając skargę na posiedzeniu niejawnym sąd ogranicza się do ustalenia, czy podstawa przytoczona w skardze odpowiada którejkolwiek z podstaw wymienionych w przepisach ustawy, nie ustala natomiast, czy podstawa ta istnieje w rzeczywistości. Dopiero na rozprawie może sąd dokonać takiej oceny. W postanowieniu z dnia 26 marca 1999 r. Sąd Najwyższy, na tle art. 411 kodeksu postępowania cywilnego, analogicznego do w skardze o wznowienie zarzutów w sposób odpowiadający ustawowo określonym podstawom, które uzasadniają wznowienie postępowania, nie oznacza, że skarga opiera się na takiej podstawie, jeżeli na rozprawie sąd stwierdzi, że przytoczone zarzuty okazały się bezzasadne, bowiem w rzeczywistości nie zachodzą powołane przyczyny wznowienia (OSNP 2000, nr 14, poz. 564).

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wskazana przez skarżącego podstawa wznowienia w rzeczywistości nie istnieje.

Jak już wskazano powyżej w niniejszej sprawie skarżący jako podstawę wznowienia postępowania powołał art. 273 § 1 ustawy, przy czym wyjaśnił, iż podstawa ta ma związek z faktem prowadzenia przeciwko niemu postępowania karnego, które zostało umorzone ze względu na brak dowodów winy.

Zgodnie z treścią art. 273 § 1 ustawy, można żądać wznowienia na tej podstawie, że:

1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;

2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.

Przepis ten wskazuje zatem, iż żądanie wznowienia postępowania jest uzasadnione wyłącznie w sytuacji, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy powołaną w skardze podstawą wznowienia, a treścią orzeczenia. Podstawa wznowienia zachodzi wówczas, gdy prawomocne orzeczenie sądu administracyjnego oparte zostało na sfałszowanym dokumencie albo skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym. W sprawie niniejszej żadna tego typu sytuacja nie wystąpiła. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 stycznia 2010 r., odrzucające skargę M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r. nie zostało oparte na dokumentach podrobionych lub przerobionych, czego zresztą skarżący nawet nie podnosi. Orzeczenie to nie zostało również wydane w oparciu o skazujący wyrok karny, następnie uchylony. Rozstrzygnięcie w nim zawarte było bowiem wyłącznie wynikiem stwierdzenia, iż skarga M. M. w sprawie II SA/Lu 812/09 została złożona po upływie terminu do jej wniesienia.

Umorzenie postępowania karnego przeciwko skarżącemu, na które powołuje się skarżący w piśmie z dnia 18 marca 2010 r., uzupełniającym skargę o wznowienie postępowania, nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania sądowego w sprawie II SA/Lu 812/09. Postępowanie w sprawie karnej, niezależnie od jego wyniku, pozostawało bowiem bez jakiegokolwiek związku i wpływu na treść postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 stycznia 2010 r. Również przytoczone w piśmie z dnia 18 marca 2010 r. okoliczności nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania sądowego, o której mowa art. 273 § 1 ustawy.

Brak jest również jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, iż orzeczenie w sprawie II SA/Lu 812/09 zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.

Ubocznie zauważyć należy, że w skardze o wznowienie postępowania skarżący kwestionował prawidłowość ustalenia, że skarga w sprawie II SA/Lu 812/09 wniesiona została po terminie. W związku z tym wyjaśnić należy, że w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania mogą być powoływane tylko te okoliczności, które stanowią podstawę do wznowienia postępowania. W postępowaniu zakończonym postanowieniem z dnia 7 stycznia 2010 r. skarżącemu przysługiwała skarga kasacyjna od postanowienia o odrzuceniu skargi, skarżący nie skorzystał jednak z możliwości zaskarżenia tego postanowienia, mimo pouczenia o terminie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej pismem z dnia 14 stycznia 2010 r., dołączonym do odpisu postanowienia (k. 14 akt II SA/Lu 812/09). Wyłącznie w tym trybie skarżący mógł podważać zgodność z prawem stanowiska Sądu.

Z przytoczonych powodów, wobec nieistnienia podstaw wznowienia, wskazanych w przepisie art. 273 § 1 pkt 1 i 2 ustawy, skarga o wznowienie podlega odrzuceniu z mocy art. 281 ustawy.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji.