Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 450/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art.3; art 134; art 190, art 145 par 1 pkt 2 lit b, art 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art 7, art 240 par 1 pkt 7 w zw. z art 219
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art 6 ust 1
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 31 stycznia 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Małecki Sędziowie Sędzia NSA Maria Skwierzyńska Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz (spr.) Protokolant st. sekr. sąd Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 czerwca 2008r. sprawy ze skargi K i P W na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998r. I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego P - J z dnia [...]r. Nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w P na rzecz skarżących kwotę [...] zł ( [...] złotych 00/100 ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; /-/ M. Jaśniewicz /-/ J. Małecki /-/ M. Skwierzyńska


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w P określił dla K i P W wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 r. w kwocie - [...] zł, za 1999 r. w kwocie - [...] zł, za 2000 r. w kwocie - [...] zł i za 2001 r. w kwocie - [...] zł. W uzasadnieniu wskazano, iż podatek dochodowy od osób fizycznych zobowiązani powinni opłacać nie w formie ryczałtu ewidencjonowanego, lecz w na zasadach ogólnych. Powyższa decyzja została utrzymana w mocy przez decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P z dnia [...] r. Wniesiona w dniu 28 października 2005 r. skarga na powyższe rozstrzygnięcie została oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w P w dniu 26 września 2006 r., w sprawie I SA/Po 1376/05. Wyrokiem z dnia 17 lipca 2007 r. w sprawie II FSK 159/07 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił w całości wyrok WSA w P z dnia 26 września 2006 r., o sygn. akt. I SA/Po 1376/05 i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W dniu 5 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w P w sprawie I SA/Po 1495/07 uchylił skarżoną decyzję wymiarową oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] r. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 5.02.2008 r., a akta administracyjne zostały zwrócone w dniu 18.02.2008 r.

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] zaliczył wpłatę w kwocie [...] zł dokonaną przez podatnika P W w dniu 19 lutego 1999 r. na zryczałtowany podatek dochodowy od przychodów ewidencjonowanych, na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. wynikającego z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P z dnia [...] r.

Na powyższe postanowienie podatnicy wnieśli w dniu 27 lipca 2006 r. zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w P. W uzasadnieniu pełnomocnik podatników zarzucił rażące naruszenie prawa w postaci art. 59 § 1 pkt.9; art.62 § 1; art. 70 § 1 oraz art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej poprzez:

zaliczenie wpłat na poczet tytułu innego niż wyraźnie wskazany przez podatników w dokumentach polecenia przelewu

zaliczenie wpłat na poczet zobowiązania, które w momencie wydawania zaskarżonego postanowienia nie istniały z uwagi na ich wygaśnięcie przez przedawnienie

doręczenie zaskarżonych postanowień bezpośrednio podatnikom, pomimo ustanowienia przez nich pełnomocnika.

Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia [...] r. Nr [...] działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 62 § 1 ordynacji podatkowej utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 62 § 1 ordynacji podatkowej, jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku począwszy od zobowiązania o najwcześniejszym terminie płatności, chyba że podatnik wskaże na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty. Podatnik dokonał w dniu 19 marca 1999 r. wpłaty kwoty [...] zł wskazując jednocześnie iż powyższa wpłata dotyczy zryczałtowanego podatku od przychodów ewidencjonowanych. Zdaniem organu podatkowego, skoro jednak podatnik nie posiadała z tego tytułu zobowiązań - co w jego ocenie wykazało, zakończone na etapie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P, postępowanie w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych, a jednocześnie nie wskazano innego rodzaju zobowiązania na jaki ma być powyższa wpłata zaliczona, organ podatkowy był zobowiązany do dokonania zaliczenia na poczet najstarszego zobowiązania. Zobowiązaniem o najwcześniejszym terminie płatności był podatek dochodowy od osób fizycznych za 1998 r. w kwocie [...] zł określony decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P z dnia [...] r. Ustosunkowując się do zarzutu zaliczenia wpłaty na poczet innego tytułu niż wyraźnie wskazany przez podatników w dokumentach polecenia przelewu, organ odwoławczy wskazał na art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej i podniósł wskazanie przez podatnika na zobowiązanie, które w ocenie organu podatkowego na nim nie ciążyło spowodowało konieczność wydania postanowienia o zaliczeniu wpłaty. Co do zarzutu przedawnienia zobowiązania podatkowego zdaniem organu podatkowego wygaśniecie przedmiotowego zobowiązania nastąpiło nie w trybie przewidzianym w art. 59 § 1 pkt.9 Ordynacji podatkowej, tj. wskutek przedawnienia, ale w trybie art. 59 § 1 pkt.1 Ordynacji podatkowej, tj poprzez zapłatę tego zobowiązania min. poprzez wpłatę mającą miejsce w dniu 19 lutego 1999 r. Postanowienie wydane w trybie art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej ma charakter deklaratoryjny, potwierdzający jedynie wygaśnięcie zobowiązania podatkowego i wskazujący na sposób zarachowania kwoty wpłaty na poczet zobowiązania.

Powyższe rozstrzygniecie zostało zaskarżone przez podatników - K i P W do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. W przedmiotowej skardze zarzucono naruszenie :

art. 62 § 1 ordynacji podatkowej poprzez zaliczenie wpłaty na poczet tytułu innego niż wyraźnie wskazany przez skarżących w dokumencie przelewu,

art. 59 § 1 pkt 9 ordynacji podatkowej i art. 70, ordynacji podatkowej poprzez zaliczenie tej wpłaty na poczet zobowiązania, które w momencie wydania zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia wydanego przez organ I instancji nie istniało z uwagi na jego wygaśnięcie przez przedawnienie

art. 53 § 1 ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie błędnej podstawy naliczenia odsetek za zwłokę

art. 127 ordynacji podatkowej poprzez poczynienie istotnych dla sprawy ustaleń faktycznych przez organ II instancji

art. 145 § 2 ordynacji podatkowej poprzez doręczenie zaskarżonego postanowienia bezpośrednio skarżącym, pomimo ustanowienia przez nich pełnomocnika.

W uzasadnieniu wskazano, że organ odwoławczy przyjął nieprawidłową podstawę naliczenia odsetek za zwłokę i poczynił własne ustalenia zarówno w zakresie podstawy naliczania odsetek za zwłokę jak i terminu ich początkowego naliczania co stanowi naruszenie zasady dwuinstancyjności. W ocenie pełnomocnika strony powyższe ustalenia nie wynikały z postanowienia wydanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] i tym samym pozbawiono podatników na tym etapie sprawy możliwości ustosunkowania się do tychże okoliczności. Strona skarżąca potwierdziła swoje dotychczasowe stanowisko zawarte wcześniej w złożonym zażaleniu dotyczące naruszenia w trakcie postępowania podatkowego art.62 § 1, 59 § 1 pkt 9 i art. 70 ordynacji podatkowej.

W odpowiedzi na złożoną skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł ojej oddalenie.

Postanowieniem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002, Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.) zawiesił postępowanie w przedmiotowej sprawie. W uzasadnieniu wskazano, iż będące przedmiotem zaskarżenia w danej sprawie postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P z dnia [...] r. zostało wydane w oparciu o ostateczną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P z dnia [...] r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 1998 - 2001 dla K i P W. Decyzja ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P, który orzeczeniem z dnia 26 września 2006 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Po 1376/05 oddalił skargę. Rozstrzygniecie to zostało jednak zaskarżone skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która wówczas nie była jeszcze rozstrzygnięta. W związku z powyższym Sąd uznał, że wydanie prawomocnego rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny pozostaje w bezpośrednim związku z prawidłowością rozstrzygnięcia w przedmiocie zaliczenia wpłaty podatnika na poczet zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 r.

Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P podjął z urzędu zawieszone postępowanie w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu wskazano na uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w P z dnia [...] r. i uchylenie zaskarżonych decyzji podatkowych po ponownym rozpoznaniu przez WSA w P sprawy orzeczeniem z dnia 5 grudnia 2007 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Po 1495/07. W związku czym ustała przyczyna dla której zawieszono postępowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądy administracyjne dokonują kontroli legalności działań administracji publicznej zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Na podstawie art.134 p.p.s.a. w postępowaniu sądowo - administracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które to związane są z materią zaskarżonych decyzji. Granice rozpoznania skargi przez Sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych w zaskarżonej sprawie, a z drugiej przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego ( zakaz reformationis in peius ).

Skarga okazała się zasadna.

Wyrokiem z dnia 17 lipca 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylając wyrok sądu I instancji w sprawie o sygn. akt FSK 159/07, wskazał w uzasadnieniu, iż faktyczne "naprzemienne" prowadzenie przez podatników działalności gospodarczej, nie pozbawiało żadnego z nich prawa do opłacania należnego podatku w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Zgodnie z art.6 ust.1 updf małżonkowie co do zasady podlegali odrębnemu opodatkowaniu, każde z nich było odrębnym podatnikiem w rozumieniu art.7 Ordynacji podatkowej, a przedmiotem opodatkowania były dochody w odniesieniu do zryczałtowanych form przychodu, uzyskane przez tę osobę, a nie źródło przychodów przejęte w roku podatkowym od małżonka, który skorzystał z niego w roku poprzednim, opłacając podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie było obejściem prawa wybór przez podatników - małżonków takiego sposobu prowadzenia działalności gospodarczej, który mieszcząc się w ramach swobody tej działalności w założeniu powodowałby określone "przewidywane" konsekwencje prawnopodatkowe.

Rozpoznający ponownie sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając w oparciu o art.190 p,p.s.a., przyjął wiążącą w danym postępowaniu wykładnię Naczelnego Sadu Administracyjnego, w związku z czym wydał orzeczenie uchylające skarżone decyzje organów podatkowych w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 1998 do 2001, wobec K i P W.

Będące przedmiotem niniejszego postępowania zaliczenie wpłaty dokonanie przez podatnika na poczet zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 r. zostało wydane w oparciu o uchyloną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P z dnia [...] r. oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P z dnia [...] r. W związku z wyeliminowaniem z obrotu prawnego w/w decyzji wymiarowych, organy podatkowe nie są uprawnione do kwestionowania wyboru podatnika odnośnie sposobu rozliczania się z budżetem państwa w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych i zaliczenie dokonanej uprzednio wpłaty na poczet tytułu innego niż wyraźnie wskazany przez skarżących w dokumencie polecenia przelewu.

Stosownie do przepisu art.145 § 1 pkt.2 lit.b) p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na postanowienie uchyla postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Zgodnie z art.240 § 1 pkt.7) w zw. z art.219 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2005, Nr 8 poz. 60 ze zm.; dalej Ordynacja podatkowa) w sprawie zakończonej postanowieniem ostatecznym wznawia się postępowanie, jeżeli postanowienie zostało wydane w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Tym samym Sąd był zobligowany do uchylenia zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego tylko już po ustaleniu tej okoliczności.

Z tej przyczyny za bezcelowe należy uznać dalsze rozpatrywanie kolejnych zarzutów skargi.

Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organy podatkowe winny zaniechać postępowania dotyczącego zaliczenia wpłaty na poczet zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 r.

Mając na uwadze powyższe, Sąd działając w oparciu o art.145 § 1 lit.b) p.p.s.a. i art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji orzeczenia.

/-/ M. Jaśniewicz /-/ J. Małecki /-/ M. Skwierzyńska