Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 239/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Informacja publiczna
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 6   ust. 1  pkt 4a  lit. c
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras, Andrzej Kołodziej (spr.), Protokolant spec. Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 2 maja 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej 1) zobowiązuje Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia wniosku W.S. z dnia 2 maja 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie pkt 1 i 3 w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania; 2) w pozostałej części oddala skargę; 3) stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4) przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego E. K. kwotę 240 zł ( słownie: dwieście czterdzieści) oraz kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć 20/100) podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 2 maja 2011 r. W. S. zwrócił się do Urzędu Gminy [...] o wydanie na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej odpisów kompletu dokumentów związanych z brakowaniem dokumentacji w Gminie [...], które dotąd nie zostały mu wydane lub też powstały po złożeniu jego ostatniego wniosku w tej sprawie. W szczególności zażądał odpisów:

1. wniosków o pozwolenie na brakowanie wraz z załącznikami, skierowanych do Archiwum Państwowego [...],

2. pozwoleń wydanych przez AP [...] wraz ze wszelkimi załącznikami,

3. protokołów brakowania ze wszelkimi załącznikami.

Wniosek uzasadnił uzyskaniem informacji o "bezprawnym zniszczeniu na dużą skalę" dokumentów archiwalnych przez gminę.

W odpowiedzi na powyższy wniosek Wójt Gminy [...] pismem z dnia 10 maja 2011 r. poinformował wnioskodawcę, że dokumentacja archiwalna jest umieszczona na stronie bip.[...].pl oraz załączył wydruk ze strony urzędu, "gdzie jest umieszczona żądana informacja".

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wójta Gminy [...], polegającą na nieudzielaniu w pełni informacji publicznej żądanej w punktach 1 i 3 wniosku z dnia 2 maja 2011 r., W. S. wniósł o zobowiązanie organu do niezwłocznego udzielenia żądanej informacji zgodnie z wnioskiem oraz zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu stwierdził, że odpowiedź organu jest niepełna i wymijająca, a we wskazanej zakładce znajduje się jedynie zgoda AP [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] oraz Protokół oceny dokumentacji niearchiwalnej, bez żadnej daty sporządzenia, a nadto spis dokumentacji niearchiwalnej (aktowej) przeznaczonej do zniszczenia. Nie jest natomiast jasne, czy te dokumenty mają związek z przedstawionym zezwoleniem AP [...]. Skarżący podniósł jednocześnie, że organ nie udostępnił informacji żądanej w pkt 1 i 3 wniosku i powołał się w tym zakresie na wyrok WSA w Gliwicach, IV SAB/GL 45/09, zgodnie z którym "przedstawienie informacji innej niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca (w tym przypadku precyzyjnej informacji i odpisów konkretnych dokumentów) lub też informacji wymijającej, może powodować jego uzasadnione wątpliwości co do tego, czy organ w ogóle udzielił odpowiedzi, co w takiej sytuacji należy traktować jako nieudzielanie żądanej informacji".

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o jej oddalenie, ewentualnie odrzucenie na podstawie art. 58 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W uzasadnieniu podał, że w dniu 10 maja 2011r. organ dokonał stosowanej czynności materialno-technicznej udostępnienia żądanych informacji. Ponadto wskazał, że skarżący, po otrzymaniu stosownych informacji, wielokrotnie wnioskuje o podobne informacje, wykorzystując ustawę o dostępie do informacji publicznej jako narzędzie indywidualnej kontroli nad działalnością organu i ze względu na znaczną ilość tego typu wniosków, paraliżuje funkcjonowanie Urzędu. Na potwierdzenie załączył dokument Rady Gminy [...], odnoszący się do tej sprawy.

W piśmie procesowym z dnia 16 listopada 2011 r. pełnomocnik skarżącego z urzędu podniósł, że organ jest bezczynny w zakresie całego wniosku W.S., albowiem udzielona informacja jest niepełna, wybiórcza i nie czyni zadość żądaniu wnioskodawcy. Żądana informacja mieści się w ustawowym pojęciu informacji publicznej, gdyż informacją taką jest każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, zaś dokumenty, o których udostępnienie skarżący wnosił, mają niewątpliwie charakter dokumentów urzędowych.

Pełnomocnik wskazał, że z pisma organu z dnia 10 maja 2011 r. nie wynika, czy umieszczone na stronie BIP dokumenty są jedynymi wydanymi we wskazanym we wniosku z dnia 2 maja 2011 r. terminie. Skoro zatem informacja publiczna, o którą wnioskował skarżący, nie jest kompleksowo przedstawiona w Biuletynie Informacji Publicznej, to powinna być udostępniona na wniosek, w myśl art. 10 ust. 1 u.d.i.p., w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, co przewiduje art. 14 ust. 1 ustawy. Odnosząc się do załączonego do odpowiedzi na skargę Oświadczenia, Opinii i Deklaracji Rady Gminy [...] z dnia 19 maja 2011 r., stwierdził, że dokument ten nie ma bezpośredniego związku ze sprawą zapewnienia skarżącemu dostępu do informacji publicznej w żądanym zakresie. Natomiast powody, dla których nie udzielono odpowiedzi na wniosek w terminie wynikającym z u.d.i.p., w szczególności, czy opieszałość organu była zawiniona, czy też nie, zgodnie z orzecznictwem pozostają bez znaczenia dla przyjęcia stanu bezczynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów zasługuje na uwzględnienie w przeważającej części.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych oraz poglądami doktryny, informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona bądź odnoszona do szeroko rozumianych władz publicznych oraz osób pełniących funkcje publiczne, a także innych podmiotów, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie ich kompetencji. Informację publiczną stanowi więc m.in. treść i postać dokumentów urzędowych, w tym wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą, jak stanowi przepis art. 6 ust. 1 pkt 4a lit. c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Jednocześnie bliższa analiza art. 6 powołanej ustawy, poparta również orzecznictwem i stanowiskiem doktryny, wskazuje, iż wnioskiem o udostępnienie mogą być objęte jedynie informacje o określonych faktach, danych lub stanach zjawisk na dzień ich udostępnienia.

Ponadto w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że wniosek zainteresowanego rodzi po stronie dysponenta informacji obowiązek jej udostępnienia wtedy, gdy informacja ta nie została wcześniej udostępniona i nie funkcjonuje w obiegu publicznym. Przy czym, jedynie udostępnienie informacji w Biuletynie Informacji Publicznej zwalnia jej dysponenta od udostępnienia jej na wniosek, jak wynika z art. 10 ust. 1 ustawy (por. wyrok NSA z dnia 20 listopada 2003 r., II SAB 372/03, Lex Polonica, "Wokanda" 2004, nr 5, s. 33, wyrok WSA w Gliwicach z 22 stycznia 2004 r., II SA/Ka 2633/03, niepubl.).

Oceniając pod tym względem wniosek skarżącego, należy przyjąć, że żądane w nim informacje niewątpliwie są informacjami publicznymi, gdyż dotyczą realizowania przez organ zadań publicznych w zakresie prawidłowego postępowania z wytworzoną dokumentacją, co reguluje m.in. rozporządzenie Ministra Kultury z dnia 16 września 2002 r. w sprawie postępowania z dokumentacją, zasad jej klasyfikowania i kwalifikowania oraz zasad i trybu przekazywania materiałów archiwalnych do archiwów państwowych (Dz. U. Nr 167, poz. 1375).

Bez wątpienia Wójt Gminy [...] jako organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego, którą jest gmina, jest organem władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a więc podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej.

Uzasadnione jest zatem przyjęcie, że w sprawie ma zastosowanie ustawa o dostępie do informacji publicznej ze względu na jej zakres przedmiotowy i podmiotowy.

Zgodnie z przepisem art. 13 ust. 1 ustawy, udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.

Następuje ono w formie czynności materialno-technicznej udostępnienia informacji, natomiast jedynie w wypadku odmowy jej udostępnienia lub umorzenia postępowania, przewidziane jest załatwienie sprawy poprzez wydanie decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy).

W sytuacji, kiedy organ obowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej udostępnienia informacji publicznej bądź wydania decyzji odmawiającej jej udostępnienia, czy też umarzającej postępowanie w sprawie, a będący dysponentem żądanej informacji, czynności takiej nie dokonuje lub decyzji nie podejmuje, pozostaje w bezczynności. Nie ma przy tym znaczenia przyczyna takiego zachowania organu.

W rozpoznawanej sprawie Wójt Gminy [...] w odpowiedzi na wniosek skarżącego o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej brakowania dokumentacji, skonkretyzowany żądaniami zawartymi w pkt 1-3, poinformował go, że dokumentacja archiwalna jest umieszczona w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie bip.[...].pl., załączając wydruk ze stosownej strony Biuletynu. Nie poinformował przy tym, czy są to wszystkie dokumenty, jakimi dysponuje w zakresie żądań skarżącego, czy też istnieją inne dokumenty, które nie zostały zamieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej.

W ocenie Sądu taki sposób udzielenia informacji publicznej nie czyni zadość żądaniu skarżącego, stąd też organ pozostaje w bezczynności, odnośnie żądań z pkt 1 i pkt 3 wniosku.

Natomiast odnośnie żądania zawartego w pkt 2 wniosku, Wójt Gminy [...], zdaniem Sądu, nie pozostaje w bezczynności, gdyż we wspomnianym Biuletynie znajduje się zgoda Archiwum Państwowego [...] na brakowanie dokumentacji, a o to zwracał się skarżący.

Należy zgodzić się z pełnomocnikiem skarżącego, że załączona do odpowiedzi na skargę kopia dokumentu "Oświadczenie, Opinia i Deklaracja" nr I/2011 Rady Gminy [...] z dnia 19 maja 2011 r. w sprawie znieważania organów i funkcjonariuszy publicznych Gminy [...], nie ma znaczenia dla oceny pozostawania organu w bezczynności. W tym zakresie w orzecznictwie i doktrynie jednoznacznie przyjmuje się bowiem, że dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów dany akt nie został podjęty, a czynność nie została dokonana, w szczególności czy bezczynność organu została spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu, czy też wiąże się z przeświadczeniem, że w ogóle dana czynność nie powinna zostać dokonana (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 86).

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 i § 2 oraz art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. O przyznaniu wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 powołanej ustawy w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynność radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).