Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 568/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 157
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Krupiński po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K.J. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 568/14 oddalającego skargę kasacyjną K.J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 250/13 w sprawie ze skargi K.J. na decyzję Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 listopada 2015 r., sygn. akt I OSK 568/14, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną K.J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 250/13, którym oddalono jego skargę na decyzję Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...], wydaną w przedmiocie odmowy przyznania równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Sąd przyjął, że skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach i na mocy art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., oddalił ją w całości.

Pismem z dnia 5 stycznia 2016 r. K.J. wystąpił o uzupełnienie wyroku "w zakresie nierozstrzygniętym" i powołując się na wyroki, które uprzednio zapadły w jego sprawach w różnych instancjach, a dotyczących uprawnień do spornego równoważnika pieniężnego, zakwestionował stanowisko zajęte przez Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu niniejszej sprawy w zakresie granic związania tymi wyrokami, zarzucił wadliwe zastosowanie uchwały NSA o sygn. akt I OPS 9/13 a także inne uchybienia procesowe, takie jak dodatkowe uzupełnienie uzasadnienia stanowiska Sądu I instancji, zbyt lakoniczne uzasadnienie i częściową sprzeczność uzasadnienia pisemnego z motywami ustnymi ogłoszonymi na rozprawie. W konkluzji zażądał aby sprawa została w całości wyjaśniona i rozpoznana po uzupełnieniu materiału dowodowego, na podstawie którego wydano wyrok w jego sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1032/08.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Instytucja uzupełnienia orzeczenia służy temu, aby w szczególnej sytuacji pominięcia przez sąd jakiejś kwestii, która winna być przedmiotem zapadłego rozstrzygnięcia, wydane orzeczenie uczynić kompletnym.

W rozpoznawanej sprawie nie zaistniały przesłanki do uzupełnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 listopada 2015 r., albowiem wyrok ten zawiera wszystkie elementy wymagane prawem. Ponadto, należy podkreślić, że wniosek dotyczący uzupełnienia wyroku powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym przewidzianym w art. 46 i zawierać żądanie uzupełnienia orzeczenia ze wskazaniem jego przedmiotu. W rozpatrywanym przypadku wnioskodawca nie spełnił powyższego wymogu. Co więcej, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, z treści wniosku wynika, że dotyczy on w istocie uzupełnienia treści merytorycznej uzasadnienia wyroku, gdyż skarżący nie wskazał w jakim zakresie jego skarga kasacyjna nie została rozpoznana. Z sentencji wyroku z dnia 10 listopada 2015 r. wynika w sposób jasny, że skarga kasacyjna skarżącego została oddalona, a zatem Sąd orzekł o całości żądania skargi kasacyjnej, zaś strona nie wskazała jakiego dodatkowego orzeczenia wymaganego przepisami prawa w sentencji tej nie zamieszczono. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem prezentowanym w doktrynie i orzecznictwie (por. np. postanowienia NSA z 28 grudnia 2007 r., sygn. akt II OZ 1331/07, z 5 czerwca 2008 r., sygn. akt I OSK 511/08, z 30 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 1088/09, czy z 11 marca 2011 r., sygn. akt II OPP 50/10; a także J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, komentarz do art. 157, teza 3, M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz [w:] R. Hauser (red.), M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, komentarz do art. 157, teza 6 czy również T. Woś [w:] H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, komentarz do art. 157, teza 6), przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości uzupełniania uzasadnienia wyroku. Przepis art. 157 § 1 P.p.s.a. dotyczy bowiem jedynie sentencji orzeczenia sądu, a nie jego uzasadnienia.

Podkreślić przy tym należy, że pisemne uzasadnienie wyroku jest wiążącą formą uzewnętrznienia stanowiska Sądu i jako takie nie podlega możliwości dalszego procedowania, prowadzonego w formie procesowej z inicjatywy strony, która widziałaby potrzebę poszerzenia zawartej w nim argumentacji.

Z treści art. 157 § 2 i 3 P.p.s.a. wynika, że formę wyroku ma jedynie orzeczenie uzupełniające wyrok, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów. Natomiast orzeczenie oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku – tak jak w niniejszej sprawie - sąd wydaje w formie postanowienia. Przepisy te stanowią również podstawę do rozpoznania wniosku o uzupełnienie wyroku na posiedzeniu niejawnym, jeżeli jest on bezzasadny.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.