Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 682/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 10 par 1, 12 par 1, 15, 35 par 3, 61 par 4, 107 par 3, 140
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 141 par 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par 12 ust 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jerzy Stelmasiak sędzia NSA Maria Czapska-Górnikiewicz (spr.) sędzia del. WSA Czesława Nowak-Kolczyńska Protokolant starszy asystent sędziego Tomasz Godlewski po rozpoznaniu w dniu 7 października 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej R. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 października 2012 r. sygn. akt II SA/Po 655/12 w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu, 2. zasądza od Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu na rzecz R. J. kwotę 550 (pięćset pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

II OSK 682 / 13

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 4 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę R. J. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r., utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego.

Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu powyższego wyroku wskazał, iż decyzją z dnia [...] marca 2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kaliszu na podstawie art. 51 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.- zwanej dalej Prawem budowlanym) nakazał R. J. doprowadzenie budynku mieszkalnego nr 6, położonego na działce nr [...]/1 w B., gmina G., do stanu poprzedniego, poprzez:

- przywrócenie funkcji garażu pomieszczeniu aktualnie użytkowanemu jako pomieszczenie mieszkalne,

- przywrócenie lokalizacji szamba, zgodnie z projektem zagospodarowania terenu, stanowiącym załącznik do decyzji Starosty Kaliskiego z dnia [...] lipca 2007 r.,

- zamurowanie okien w ścianie od granicy z nieruchomością nr [...]/13.

Organ podał, iż w związku z zawiadomieniem przez R. J. o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego przeprowadzono czynności kontrolne w wyniku, których ustalono, że inwestor dokonał zmiany jego lokalizacji. Od strony północnej przesunięto budynek z projektowanego wymiaru 3 m na 4 m, a od strony południowej (granica działki nr [...]/8) z 4,16 m na 3,16 m (ściana z otworem okiennym). Nadto zmieniona została lokalizacja zbiornika szamba, a z projektowanego garażu wykonano pomieszczenie mieszkalne i zamiast bramy wjazdowej do garażu wykonano od strony zachodniej okno oraz dodatkowe okno od strony północnej. Zmiany te zgodnie z art. 36a ust. 5 pkt 1 i 6 Prawa budowlanego stanowią istotne odstąpienie od warunków pozwolenia na budowę. Ponieważ inwestor nie przedstawił decyzji zmieniającej pozwolenie na budowę w powyższym zakresie decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. organ zgłosił sprzeciw wobec zawiadomienia o zakończeniu budowy przedmiotowego budynku zrealizowanego na podstawie decyzji Starosty Kaliskiego z dnia [...] lipca 2007 r. o pozwoleniu na budowę.

Następnie decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego nałożył na inwestora obowiązek przedstawienia w terminie do dnia 2 marca 2012 r. projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany w dotychczas wykonanych robotach budowlanych. Ponieważ inwestor nie przedłożył wymaganego projektu budowlanego zamiennego, organ na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego podjął rozstrzygnięcie jak na wstępie, stwierdzając, że zasadne jest zobowiązanie inwestora do doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu poprzedniego. Nałożenie obowiązku zamurowania okien w ścianie od strony granicy z działką nr [...]/13 spowoduje, że ściana pełna, bez otworów, będzie zlokalizowana w odległości 3,16 m od granicy z tą działką, co pozwoli na spełnienie warunku określonego w § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Pozwoli to również na uniknięcie rozbiórki całego obiektu. Organ wskazał przy tym na treść § 232 pkt 6 ww. rozporządzenia oraz poinformował stronę, że decyzja taka podlega wykonaniu, gdy stanie się ostateczna.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył R. J. podnosząc, że niedotrzymanie terminu wykonania projektu zamiennego jest spowodowane przedłużającym się unormowaniem praw własnościowych do działek [...]/8 i [...]/13, co uniemożliwia przeprowadzenie ich scalenia. Jednocześnie opóźniło się wydanie mapy dla celów projektowych.

Decyzją z dnia [...] maja 2012 r. Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 104 § 1 i 2 oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. utrzymał w zaskarżoną decyzję w mocy. Podzielając ocenę stanu faktycznego i prawnego dokonaną przez organ I instancji, organ odwoławczy dodał, że Starosta Kaliski decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. uchylił decyzję z dnia [...] lipca 2007 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku.

Skargę na powyższą decyzję złożył R. J., wnosząc o uchylenie jej oraz decyzji ją poprzedzającej. Skarżący przyznał, że w trakcie budowy dokonano zmiany lokalizacji budynku przez co odległość od działki nr [...]/13 zmniejszyła się o 1 m oraz że została zmieniona lokalizacja zbiornika szamba i podział oraz przeznaczenie pomieszczenia projektowanego jako podwójny garaż wraz z dodatkowymi oknami. Zmiana lokalizacji budynku od strony działki nr [...]/7 (od strony północnej) miała jednak na celu umożliwienie lokalizacji ściany z oknami i uzyskanie wymaganej przepisami odległości 4 m. Spowodowało to zmniejszenie odległości ściany z oknami od granicy od strony południowej na mniej niż 4 m. W celu uzyskania wymaganej przepisami odległości została wydzielona dodatkowa działka o numerze [...]/13 i jej scalenie z działką nr [...]/8 pozwoli na uzyskanie wymaganej przepisami odległości ściany z oknami od granicy sąsiedniej działki budowlanej (działka nr [...]/14). Obecnie działki nr [...]/8 i [...]/13 mają tych samych właścicieli. Działka nr [...]/13 nie może być przy tym uznana za działkę budowlaną, bowiem ma 1,05 m szerokości. Nadto zdaniem skarżącego organy uchybiły art. 9 i art. 132 K.p.a., a do został załączony zamienny projekt budowlany.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko.

Rozpoznając powyższą skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż stan faktyczny niniejszej sprawy jest niesporny. Inwestor podczas realizacji inwestycji odstąpił od zatwierdzonego decyzją Starosty Kaliskiego z dnia [...] lipca 2007 r. projektu budowlanego poprzez: zmianę lokalizacji budynku mieszkalnego i szamba oraz zmianę przeznaczenia garażu na pomieszczenie mieszkalne wraz z zamontowaniem w nim okien. Takie odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego trafnie organy uznały za odstąpienie istotne (art. 36a ust. 5 pkt 1 i 6 Prawa budowlanego), które jest dopuszczalne po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Jego dokonane bez wymaganego pozwolenia skutkuje wstrzymaniem robót budowlanych i przeprowadzeniem postępowania z art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego oraz uchyleniem decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego).

Odnosząc powyższe do wydanej w sprawie decyzji z dnia [...] stycznia 2012 r. Sąd stwierdził, że w wyznaczonym terminie skarżący nie złożył wymaganego projektu zamiennego. W tej sytuacji organ I instancji był zobligowany do wydania decyzji opartej na art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego. Niewykonanie w terminie przedmiotowego obowiązku, stosownie do art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, powoduje konieczność wydania decyzji nakazującej zaniechanie dalszych robót bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Skarżący nie przedłożył wymaganego projektu zamiennego również w trakcie postępowania przed organem odwoławczym, zatem słusznie organ ten nie kwestionował zasadności decyzji z dnia [...] marca 2012 r.

Zastrzeżenia Sądu wzbudziło, co prawda określenie w decyzji organu I instancji numeru ewidencyjnego działki, na której zlokalizowany jest przedmiotowy budynek, bowiem numer ewidencyjny działki [...]/1 jest już nieaktualny i obecnie działka, na której zlokalizowany jest przedmiotowy budynek mieszkalny nosi numer [...]/8, jednak uchybienie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy. Lokalizacja budynku mieszkalnego nie budzi wątpliwości, a uchybienie to może być naprawione w trybie art. 113 § 1 K.p.a.

Sąd pierwszej instancji nie dopatrzył się naruszenia przez organ I instancji art. 9 K.p.a. W trakcie postępowania skarżący był informowany o swoich prawach i obowiązkach prawidłowo, a w decyzji z dnia [...] stycznia 2012 r. skarżącego poinformowano także o skutkach niewykonania nałożonego obowiązku. Sąd stwierdził też, iż legalizacja samowoli budowlanej nie jest obowiązkiem, a uprawnieniem inwestora. Nałożenie na organy obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego nie zwalnia strony od współudziału w realizacji tego obowiązku. Zatem, to w interesie inwestora było aktywne uczestniczenie w prowadzonym postępowaniu administracyjnym celem zalegalizowania wykonanych robót budowlanych. Organy nie miały obowiązku wskazywać skarżącemu możliwości podjęcia starań o przedłużenie terminu do wykonania obowiązków nałożonych na niego decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. Skarżący przedłożył projekt zamienny dopiero wraz ze skargą, a więc po upływie 4 miesięcy od wyznaczonego terminu.

Z powyższych przyczyn Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) oddalił skargę.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył R. J., zaskarżając go w całości i zarzucając mu:

a) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 61 § 4 oraz art. 10 § 1 K.p.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. wyrażające się w niezawiadomieniu strony (skarżącego) o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie nakazania doprowadzenia obiektu - budynku mieszkalnego zlokalizowanego w m. B. gm. G. do stanu poprzedniego, co uniemożliwiło stronie (skarżącemu) właściwe korzystanie z uprawnień przewidzianych w art. 10 § 1 K.p.a. z uwagi na brak znajomości przedmiotu postępowania i nie uchyleniu z powyższych powodów przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zaskarżonej decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r. oraz poprzedzającej jej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kaliszu z dnia [...] marca 2012 r., pomimo tego, że uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art.10 § 1 K.p.a. w związku z art. 140 K.p.a. oraz w związku z "art. 145 § 1

pkt lit. c" P.p.s.a. wyrażające się w uniemożliwieniu stronie w trybie art. 10 § 1 K.p.a. w zw. z art. 140 K.p.a. wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji odwoławczej co do zebranych materiałów i dowodów oraz zgłoszonych żądań i nie uchyleniu z powyższego powodu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zaskarżonej decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r. pomimo tego, że uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż uniemożliwił stronie złożenie projektu budowlanego zamiennego jeszcze na etapie postępowania administracyjnego;

c) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 15 K.p.a. oraz w związku z art. 145 § 1

pkt lit. c P.p.s.a. wyrażające się w braku w zaskarżonej decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r. uzasadnienia prawnego, zawierającego wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z wyjaśnieniem przepisów prawa, który to brak naruszył prawo strony do merytorycznego rozpoznania sprawy przez dwie instancje i nie uchyleniu z powyższych powodów przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zaskarżonej decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r. pomimo tego, że uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

d) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez nieustosunkowanie się w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku do zarzutu skarżącego odnoszącego się do braku konieczności zachowania w przedmiotowym przypadku odległości przewidzianej w § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, z uwagi na niespełnienie przez działkę nr [...]/13 cech działki budowlanej;

- z ostrożności procesowej, na wypadek nieuwzględnienia zarzutu określonego w pkt d, zarzucono:

e) naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie w stanie

faktycznym sprawy § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w związku z art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 4 pkt 3a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, wyrażające się w błędnym przyjęciu, iż działka o nr [...]/13 ma charakter działki budowlanej wobec czego znajduje zastosowanie wymóg zachowania co najmniej 4 metrowej odległości obiektu stojącego na działce [...]/8 od granicy z działką nr [...]/13 przewidziany w § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, podczas gdy wielkość oraz cechy geometryczne działki nr [...]/13 wykluczają uznanie jej za działkę budowlaną;

f) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 107 § 3 K.p.a. w związku z art. 145 § 1 pkt lit. c P.p.s.a. wyrażające się w nieprzedstawieniu w uzasadnieniu decyzji organów I i II instancji argumentacji prawnej i faktycznej wskazującej, dlaczego działkę o nr [...]/13 uznano za działkę budowlaną, wymagającej zastosowania wymogu zachowania co najmniej 4 metrowej odległości obiektu stojącego na działce [...]/8 od granicy z działką nr [...]/13, przewidzianego w § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i nie uchyleniu z powyższych powodów przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zaskarżonej decyzji Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r. oraz poprzedzającej jej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kaliszu z dnia [...] marca 2012 r., pomimo tego, że uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Wskazując na powyższe zarzuty kasacji, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu oraz o zasądzenie od organu, który wydał zaskarżoną decyzję zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Pismem z dnia 30 stycznia 2013 r. skarżący sprostował oczywiste omyłki pisarskie wniesionej skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest zasadna, aczkolwiek nie wszystkie przedstawione w niej zarzuty mogły zostać podzielone.

I tak, nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 61 § 4 oraz art. 10 § 1 K.p.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej organ nie musiał wszczynać odrębnego postępowania w przedmiocie nakazania doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu poprzedniego, bowiem nakaz ten stanowił konsekwencję zakończenia postępowania prowadzonego w sprawie istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego. Fakt zaś zawiadomienia o wszczęciu tego ostatniego postępowania nie był kwestionowany przez skarżącego. Nadto zauważyć należy, iż w toku prowadzonego postępowania organ I instancji poinformował skarżącego (decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r.), iż w przypadku nie wykonania w terminie nałożonego obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego zostanie wydana decyzja nakazująca zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego (art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego). Skarżący zatem miał świadomość, w jaki sposób prowadzone postępowanie może ulec zakończeniu, jeżeli nie wykona nałożonego na niego obowiązku.

Nie zasługiwał na uwzględnienie także zarzut naruszenia art. 10 § 1 w związku z art. 140 K.p.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. Podkreślić bowiem trzeba, iż zarzut naruszenia art. 10 § 1 K.p.a. przez niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego oraz możliwości wypowiedzenia się co do niego i składania wniosków może odnieść skutek wówczas, gdy stawiająca go strona wykaże, że zarzucane uchybienie uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych. Tymczasem organ odwoławczy prowadził postępowanie na podstawie akt sprawy zebranych przez organ I instancji, jak również sama strona skarżąca wiedziała o toczącym się przed nim postępowaniu i ciążącym na niej obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, którego termin wykonania już został przekroczony. To natomiast, czy w wyniku wypełnienia obowiązku z art. 10 § 1 K.p.a. strona uzyskałaby dodatkowy czas na wykonanie obowiązku przedłożenia ww. projektu, pozostaje bez znaczenia dla oceny legalności działań organów administracyjny, szczególnie uwzględniając inną zasadę ogólną, tj. zasadę szybkości (art. 12 § 1 K.p.a.) i konieczność terminowego wydania decyzji przez organ odwoławczy (art. 35 § 3 K.p.a.).

Sąd rozpoznający niniejszą kasację nie podzielił wreszcie zarzutu naruszenia art. 107 § 3 K.p.a. w związku z art. 15 K.p.a. i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a., bowiem wbrew ocenie autora kasacji uzasadnienie decyzji organu odwoławczego zawiera uzasadnienie prawne i pomimo swojej zwięzłości pozwala na ustalenie, dlaczego organ ten nakazał inwestorowi doprowadzenie budynku do stanu zgodnego z prawem. Z tych też przyczyn kontrola Sądu pierwszej instancji w tym zakresie nie zawiera takich wad, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a więc takich, które mogłyby stać się podstawą skutecznego zarzutu kasacyjnego (art. 174 pkt 2 P.p.s.a.).

Przechodząc do analizy kolejnych kwestii rozpoznawanej sprawy, stwierdzić trzeba, iż o ile sam stan faktyczny sprawy w aspekcie podejmowanych czynności procesowych, w tym nie wykonania przez inwestora nałożonego decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. obowiązku nie jest sporny, o tyle słusznie strona skarżąca wskazuje na te ustalenia faktyczne, których Sąd nie wziął pod uwagę, dokonując kontroli sądowoadministracyjnej. Ma to o tyle istotne znaczenie, że nałożenie na inwestora wydanymi w sprawie decyzjami obowiązków miało prowadzić do doprowadzenia istniejącego obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem. Warunkiem tego pozostaje stwierdzenie prawidłowości ustaleń w sferze stanu faktycznego.

W tym zakresie słusznie zwrócono uwagę, iż Sąd pierwszej instancji całkowicie pominął to, iż pomiędzy działką, na której zlokalizowany jest przedmiotowy budynek (nr [...]/8), a działką nr [...]/14 znajduje się należąca również do skarżącego działka nr [...]/13. Ustalenie to nie budziło wątpliwości Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który w odpowiedzi na skargę wprost przyznał, że "w dacie wydawania decyzji ostatecznej przez organ odwoławczy, inwestor nie przeprowadził procedury związanej ze scaleniem działki nr [...]/13 z działką o nr [...]/8 co sprawiłoby, że odległość okna od granicy z działką sąsiednią wyniosłaby min 4,0 m". Zatem ustalenie, iż dwie działki należące do skarżącego sytuują w łącznej odległości ponad 4 m projektowany obiekt budowlany zostało całkowicie zignorowane przez Sąd i to w sytuacji, gdy wyraźnie wskazywał na nie skarżący. Tymczasem Sąd ten winien ocenić, czy ustalenia te znajdują swoje odzwierciedlenie w aktach sprawy oraz jakie mają one znaczenie dla zastosowania §12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Sam fakt nieprzeprowadzenia przez stronę skarżącą scalenia działek nr [...]/8 i [...]/13 nie może mieć decydującego znaczenia, skoro jak słusznie zwraca uwagę skarżący kasacyjnie, przepis § 12 wskazuje na granice pomiędzy "działkami budowlanymi", a nie został przesądzony taki charakter działki nr [...]/13. Kluczowym pozostaje, zatem ustalenie rzeczywistej odległości wybudowanego budynku do sąsiedniej działki budowlanej i dopiero ustalenie, który z przepisów § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia znajdował w sprawie zastosowanie. Z tych też przyczyn podzielić należało zarzut naruszenia art. 141 § 4 P.p.s.a. w związku z § 12 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz zarzut naruszenia art. 107 § 3 K.p.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w związku z art. § 12 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia.

Wobec nie wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy dotyczących usytuowania przedmiotowego budynku, kwestia zastosowania właściwych przepisów prawa materialnego pozostawała na tym etapie sprawy przedwczesna. Z tych też przyczyn, Sąd rozpoznający niniejszą kasację nie mógł odnieść się do zarzutu naruszenia § 12 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia w związku z art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 4 pkt 3a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Zważywszy na powyższe, przy ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu dokona oceny okoliczności niniejszej sprawy, uwzględniając powyżej poczynione uwagi.

Mając przedstawione wyżej okoliczności na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie. O zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego orzeczono na mocy art. 203 pkt 1 tej ustawy.