Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 833/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30 ust. 6 pkt 1
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski Sędziowie: WSA Ewa Rynczak (spr.) AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2008r. sprawy ze skargi .... Telefonii [...] Sp. z.o.o w W. na decyzję Wojewody .... z dnia [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [....] z dnia 2 kwietnia 2007 r. znak: [....] na podstawie art. 30 ust. 6 pkt. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118) oraz art. 104 kpa Prezydent Miasta K. wniósł sprzeciw wobec zgłoszenia zamiaru wykonania przez: [....] Telefonia Cyfrowa Sp. z o.o. z siedzibą w W. robót budowlanych polegających na: " rozbudowie stacji bazowej telefonii komórkowej BTS nr [....] " - montaż anten na istniejącym słupie reklamowym oraz montaż urządzeń obsługujących stację bazową na terenie obok słupa na działce nr [....] , obręb nr [....] przy ul. [....] w K.

W uzasadnieniu organ podał, że w dniu [....] .2007r. inwestor złożył wniosek- zgłoszenie . Zgodnie z art. 30 ust 1 pkt 3 lit. c w/w ustawy Prawo budowlane - zgłoszenia właściwemu organowi wymaga "...wykonanie robót budowlanych polegających na instalowaniu na obiektach budowlanych - urządzeń emitujących pola elektromagnetyczne, będących instalacjami w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo Ochrony środowiska, zaliczanych do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu tej ustawy.

Po analizie treści zgłoszenia oraz załączonego "Projektu budowlanego" stwierdzono, że przedmiotem zgłoszenia jest nie tylko "instalowanie dodatkowych urządzeń emitujących pola elektromagnetyczne", ale montaż dodatkowego masztu (usztywnianego zastrzałami) pod anteny TB, który będzie przedłużeniem istniejącego oraz istniejące urządzenia u podnóża słupa zostaną rozbudowane o dodatkowe nowe urządzenia w ilości 5 x BS-241 + 2x Node B (wg projektu).

Z powyższego wynika, że Inwestor zamierza rozbudować istniejącą stację bazową telefonii komórkowej znajdującą się na istniejącym słupie o dodatkową konstrukcję masztu przedłużającą jego maszt oraz dodatkowe urządzenia, które zostaną zamontowane obok słupa na terenie działki (u jego podnóża) na projektowanej konstrukcji - wg opisu i rysunków w projekcie: posadowionej na dwóch płytach drogowych o długości 6,0m ułożonych jedna obok drugiej, płyty należy "zanurzyć" w terenie i posadowić na podsypce z piasku.

Jest to zatem rozbudowa stacji na terenie działki o dodatkowe elementy budowlane zmieniająca jej sposób zagospodarowania. Zatem przedmiotowa inwestycja nie mieści się w katalogu obiektów oraz robót budowlanych wymienionych w art. 29 w/w ustawy, zwolnionych od uzyskania pozwolenia na budowę.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła [....] Telefonia Cyfrowa Sp. z o.o. z siedzibą w W. Strona odwołująca powołując się na treść art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. c ustawy Prawo budowlane oraz art. 3 pkt 6 i art. 46 ustawy Prawo ochrony środowiska zarzuciła, że zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych opisanych we wniosku zgłoszeniowym należy rozpatrywać w oparciu o przepisy aktualnie obowiązujące, a te nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę na wykonanie niniejszych prac.

Podniesiono również w oparciu o art. 107 § 3 kpa zarzut lapidarnego uzasadnienia wydanej decyzji w części dotyczącej uznania jakoby rozbudowa stacji już istniejącej poprzez przedłużenie istniejącej konstrukcji oraz dołożenie dodatkowych urządzeń technicznych zmieniała sposób zagospodarowania działki.

Decyzją z dnia 28 maja 2007 r. znak: [....] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.j. z 2003 r. Dz.U. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.), Wojewoda [....] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ wskazał, że zgłoszenie zamiaru wykonania robót budowlanych wpłynęło w dniu [....] .03.2007 r., w związku z czym zastosowanie mają przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo Budowlane (t.j. z 2003 r. Dz. U. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.).

Budowa wolnostojących masztów lub wież antenowych, a także urządzeń technicznych nie została wymieniona w przepisach ustawy - Prawo budowlane, jako zwolniona z obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 29-30). Natomiast realizacja urządzeń antenowych na istniejącej wieży lub maszcie antenowym nie wymaga pozwolenia na budowę lecz dokonania zgłoszenia. Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. c, zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu na obiektach budowlanych - urządzeń emitujących pola elektromagnetyczne, będących instalacjami w rozumieniu ustawy Prawo ochrony środowiska, zaliczanych do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu tej ustawy.

Zważywszy na fakt, że przedmiotowa inwestycja oprócz wykonania robót budowlanych polegających na instalacji anten, obejmuje m.in. budowę masztu, nie jest możliwym realizacja całości tego zamierzenia tylko w trybie zgłoszenia.

W art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.), zawarta jest definicja budowli. Ustawodawca, tworząc ją, nie definiuje samego pojęcia, ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że jest to obiekt budowlany nie będący budynkiem lub obiektem małej architektury (definicja negatywna), wyliczając następnie w sposób przykładowy obiekty budowlane, zakwalifikowane jako budowle. Wolno stojące maszty antenowe zostały wprost wymienione w powyższej definicji. Ponadto w oparciu o te definicje, budowlą są: "...części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową". W konsekwencji za budowle nie uznaje się urządzeń technicznych, a jedynie ich części budowlane (takie jak fundamenty, maszty, słupy), jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową. Powyższe oznacza, że za budowle nie uznaje się całej stacji bazowej telefonii komórkowej składającej się m. in. z masztów i urządzeń antenowych, a jedynie jej części budowlane, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkowa. Natomiast przepisy ustawy Prawo budowlane nie definiują pojęć maszt antenowy oraz wieża antenowa. Ustawa posługuje się jedynie terminem - maszt. Należy jednak zauważyć, że definicje masztu antenowego oraz wieży antenowej występują w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 października 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie. Zgodnie z § 3 pkt 9 rozporządzenia, masztem antenowym jest antenowa konstrukcja wsporcza, z odciągami. Przez wieżę antenową należy rozumieć antenową konstrukcję wsporczą, bez odciągów (§ 3 pkt 13). Tak więc budowa wolnostojących masztów lub wież antenowych nie została wymieniona w przepisach ustawy prawo budowlane, jako zwolniona z obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, a realizacja urządzeń antenowych na istniejącej wieży lub maszcie antenowym nie wymaga pozwolenia na budowę, lecz dokonania zgłoszenia. W konsekwencji inwestycja składająca się jednocześnie z realizacji masztu antenowego (objętego obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę) oraz montażu urządzeń antenowych (wymagających zgłoszenia) winna być objęta jednym postępowaniem administracyjnym w sprawie pozwolenia na budowę. Inwestycja polegająca na instalowaniu masztów antenowych na istniejących obiektach budowlanych może stanowić rozbudowę lub nadbudowę obiektu budowlanego, która to nie została zwolniona z obowiązku uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem organu odwoławczego nie jest możliwa realizacja przedmiotowej inwestycji tylko i wyłącznie w trybie zgłoszenia. Montaż na istniejącym słupie dodatkowego masztu pod anteny, niewątpliwie stanowi nadbudowę istniejącego obiektu budowlanego, a rozbudowa urządzeń technicznych u podnóża słupa reklamowego stanowi proces nie objęty w ustawie Prawo budowlane zwolnieniem z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę.

Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła [....] Telefonia Cyfrowa Sp. z o.o. z siedzibą w W. , która zarzuciła:

1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, a w szczególności niewłaściwe zastosowanie:

- art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy Prawo budowlane poprzez uznanie, że zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę w konsekwencji nietrafnego uznania, że w zakres inwestycji wchodzi maszt;

- wadliwą wykładnię art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. c) ustawy Prawo budowlane, który stanowi podstawę do uznania, że do prowadzenia wskazanych robót wystarczającym jest zgłoszenie;

- art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane poprzez zaniechanie czynności polegającej na wezwaniu skarżącego do uzupełniania zgłoszenia o brakujące dokumenty, jeżeli organ miał wątpliwości co do charakterystyki planowanej inwestycji;

- art. 3 pkt 6 ustawy Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006 r., Nr 129, poz. 902) w zakresie uznania, że realizacja inwestycji polega między innymi na budowie masztu, podczas gdy zamierzenie inwestycyjne dotyczy jedynie montażu urządzeń emitujących pola elektromagnetyczne, będących instalacjami w rozumieniu ustawy Prawo ochrony środowiska, zaliczanych do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko;

- § 3 pkt 9, § 3 pkt 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 października 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie w zakresie wykładni pojęcia maszt antenowy,

2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 9 k.p.a. poprzez brak należytego poinformowania skarżącego o kwalifikacji inwestycji i wadliwe uznanie, że inwestycja obejmuje budowę masztu; naruszenie art. 10 k.p.a. poprzez pozbawienie strony czynnego udziału w sprawie, art. 77 § 1 k.p.a. w zakresie obowiązku zabrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący, art. 107 k.p.a. w zakresie nieprawidłowego uzasadnienia wydanej decyzji.

Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji i umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi wskazano, że art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. c) ustawy Prawo budowlane jest adresowany do operatorów telefonii komórkowej. Ustawą z dnia 18 maja 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 113, poz. 954) do pkt 3 w ust. 1 omawianego artykułu dodana została lit. c), rozszerzająca obowiązek dokonania zgłoszenia na instalowanie na obiektach budowlanych urządzeń (bez względu na ich wysokość) emitujących pole elektromagnetyczne, zaliczonych do instalacji mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Nie można zatem uznać, że zgłoszenie należy kwalifikować jako wymagające uzyskania pozwolenia na budowę z uwagi na treść art. 30 ust. 7 pkt 4 Prawo budowlane.

Wojewoda [....] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji z dnia 28 maja 2007 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Orzekanie, w myśl art. 135 p.p.s.a., następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Przepisy ustawy przewidując jedynie uprawnienia kontrolne sądów administracyjnych nie dają im kompetencji do zastępowania organów administracji publicznej w wykonywaniu ich zadań orzeczniczych.

Skarga jest nieuzasadniona.

Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji uznał, że decyzja ta nie narusza prawa. Organy administracji obu instancji w sposób prawidłowy przeprowadziły postępowanie , dokonując przy tym prawidłowej oceny zebranego materiału oraz wskazując na prawidłowe zastosowanie podstawy prawnej swojego rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji .

Istota sporu sprowadza się do tego czy roboty budowlane, określone we wniosku, polegające na rozbudowie stacji bazowej telefonii komórkowej BTS nr [....] - montażu anten na istniejącym słupie reklamowym oraz na montażu urządzeń obsługujących stację bazową na terenie obok słupa – wymagają zgłoszenia czy też pozwolenia na budowę stosownie do art. 29-30 ustawy –Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji (28.05.2007r.).

Inwestor do zgłoszenia z dnia [....] .03.2007r. dołączył "projekt budowlany z [....] 2005r.", sporządzony przez inż. B.G. nr upr.bud. [....] i mgr inż. E.W. . Z opisu projektowanej stacji wynika, że inwestor zamierza na istniejącej już stacji zainstalować maszt pod 2 anteny TB , który będzie usztywniony trzema zastrzałami, jako przedłużenie istniejącego masztu, na szczycie reklamy. Zamontowane też mają być dodatkowe urządzenia obok słupa u jego podnóża , posadowione na dwóch płytach drogowych o dł. 6,0 m ułożone jedna obok drugiej , zanurzone w terenie i posadowione na podsypce z piasku.

Zgodnie z art. 30 ust. pkt. 3 "c" zgłoszenia właściwemu organowi wymaga na obiektach budowlanych- urządzeń emitujących pola elektromagnetyczne , będących instalacjami w rozumieniu ustawy z dnia 27.04.2001r.-Prawo ochrony środowiska , zaliczanych do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy.

Z kolei w ustawie z dnia 27.04.2001r.- Prawo ochrony środowiska ( tekst jednolity : DZ. U. 2006r., Nr 129, poz. 902) artykuł 3 pkt.6 stanowi : że ilekroć jest mowa o instalacji, to przez to rozumie się :

a ) stacjonarne urządzenie techniczne ,

b ) zespół stacjonarnych urządzeń technicznych powiązanych technologicznie, do których tytułem prawnym dysponuje ten sam podmiot i położonych na terenie jednego zakładu,

c ) budowle nie będące urządzeniami technicznymi ani ich zespołami, których eksploatacja może spowodować emisję.

W ocenie Sądu organy administracji obu instancji prawidłowo ustaliły, że dodatkowe urządzenia obok słupa u jego podnóża o dł. 6,0 m wymagają zgłoszenia w myśl art. 30 ust. 1 pkt "c" ustawy z dnia 7.07.1994r.-Prawo budowlane (tekst jednolity; Dz. U 2006r., Nr 156,poz. 1118 ze zm. ).

Natomiast co do przedłużenia istniejącego masztu pod wybudowanie dwóch anten na szczycie reklamy, to przepisy ustawy- Prawo budowlane nie definiują pojęcia "maszt antenowy", czy też "wieża antenowa". Pojęcia te są definiowane i zawarte w przepisach rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26.10.2005r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać telekomunikacyjne obiekty budowlane i ich usytuowanie (Dz. U. 2005r., Nr 219, poz. 1864) .

W myśl § 3 pkt 9 i pkt 13 tego rozporządzenia określenia użyte w rozporządzeniu jako "maszt antenowy" – oznaczają "antenową konstrukcję wsporczą- z odciągami", natomiast "wieża antenowa" oznacza "antenową konstrukcję wsporczą – bez odciągów".

A zatem pojęcie "maszt antenowy" nie mieści się w katalogu obiektów objętych zgłoszeniem, o którym mowa w art.29-30 ustawy –Prawo budowlane. W związku z tym, na budowę przedmiotowego masztu antenowego , w ocenie Sądu, będzie wymagane pozwolenie na budowę, a nie zgłoszenie. Wprawdzie inwestor twierdzi, że w zakres inwestycji nie wchodzi " budowa masztu antenowego, tylko na obiekcie budowlanym zostanie zamontowane urządzenie emitujące pole elektromagnetyczne, będące instalacją w rozumieniu ustawy z dnia 27.04.2001r.- Prawo ochrony środowiska zaliczanych do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu art.30 ust. 1 pkt 3 "c" – ustawy Prawo budowlane, które wymaga tylko zgłoszenia , jednakże stanowisko strony skarżącej jest błędne w świetle przedstawionego przez inwestora i wyżej omówionego przez Sąd projektu budowlanego z lipca 2005r. z którego jasno wynika , że przedmiotowa inwestycja obejmuje budowę masztu antenowego , a więc antenową konstrukcję wsporczą z odciągami i budowa tego rodzaju obiektu nie mieści się w przepisach art. 29 – 30 prawa budowlanego.

W ocenie Sądu organy administracji obu instancji prawidłowo przyjęły, że budowa przedmiotowego masztu antenowego wymaga uzyskania przez inwestora pozwolenia na budowę, a nie zgłoszenia.

Planowana rozbudowa stacji bazowej telefonii komórkowej BTS o dodatkowe elementy zmieni sposób zagospodarowania działki, w związku z tym całość tej inwestycji będzie wymagać uzyskania pozwolenia na budowę, a nie zgłoszenia.

W związku z tym organ administracji prawidłowo wniósł sprzeciw w myśl art. 30 ust.6 pkt 1 – ustawy Prawo budowlane. Zgodnie z tym przepisem jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy, lub wykonania robot budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę, to organ wnosi sprzeciw.

Odnośnie podniesionych zarzutów przez stronę skarżącą zmierzających do uznania, że przedmiotowa inwestycja wymaga tylko zgłoszenia, a nie pozwolenia na budowę, to w ocenie sądu są one nietrafne, biorąc pod uwagę dokonaną wyżej, przez Sąd, ocenę zebranego materiału dowodowego. Nietrafne i niczym nieuzasadnione są również zarzuty strony skarżącej dotyczące naruszenia przepisów art. 9 k.p.a. i art.10 kp.a przez organy administracji. Strona skarżąca jedynie lakonicznie stwierdziła, że organy naruszyły te przepisy , nie podając na czym miałoby to polegać to i z jakim skutkiem dla strony . Ponadto brak jest też podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, jak też decyzji organu I instancji i umorzenia postępowania , czego domaga się również strona skarżąca, nie podając przy tym podstawy prawnej takiego żądania . Tak więc wszystkie zarzuty strony skarżącej należy uznać za bezzasadne.

W ocenie Sądu organy administracji obu instancji w sposób prawidłowy zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy, właściwie przeprowadziły postępowanie administracyjne, wskazując przy tym na zastosowanie prawidłowej podstawy prawnej swojego rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji .

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2002r., Nr 153, poz.1270 ze zm. ) stosownie do którego w razie nieuwzględnienia skargi , sąd skargę oddala.