Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 799/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 3, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 121 par. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 72 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski Sędziowie Sędzia NSA Bogdan Lubiński (spr.) Asesor WSA Ewa Cisowska-Sakrajda Protokolant asystent sędziego Arkadiusz Widawski po rozpoznaniu w Łodzi na rozprawie w dniu 7 grudnia 2007 r. przy udziale --- sprawy ze skargi Zakładu Farmaceutycznego A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego uiszczonego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej towarów akcyzowych zharmonizowanych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz Zakładu Farmaceutycznego A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością kwotę 5180,00 (pięć tysięcy sto osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 799/07

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł., po rozpatrzeniu odwołania "A" Spółka z o. o. w W. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...] r., odmawiającej dokonania zwrotu podatku akcyzowego w kwocie 79.352,00 zł zapłaconego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej towarów akcyzowych zharmonizowanych, utrzymał w mocy decyzję organu celnego I instancji.

Organy administracji prowadzące postępowanie w sprawie ustaliły następujący stan faktyczny.

W dniu 3 października 2006 r. "A" Spółka z.o.o. z siedzibą w W. złożyła do Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. wniosek o zwrot akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych w wysokości 79.352,00 zł z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej za miesiąc październik 2006 r.

Przedmiotem dostawy był preparat kosmetyczny do higieny jamy ustnej przeznaczony do sprzedaży detalicznej Agua Emoform klasyfikowany do kodu CN 3306. Do wniosku o zwrot akcyzy spółka załączyła kserokopię faktury VAT Nr [...] z dnia [...] r., WZ nr [...] z dnia [...] r., kopię karty nr 1 uproszczonego dokumentu towarzyszącego wewnątrzwspólnotowemu przemieszczeniu wyrobów akcyzowych przeznaczonych do konsumpcji, dotyczącego transakcji z faktury VAT nr [...], polecenie przelewu podatku akcyzowego z dnia [...] r. Następnie wniosek został uzupełniony poprzez przedstawienie potwierdzonej przez kierowcę kopii faktury nr [...] z dnia [...] r. i packing list Nr [...] protokoły wydania alkoholu etylowego z magazynu, kopię polecenia przelewu potwierdzającego zapłatę podatku akcyzowego w kwocie 79.352,00 zł.

Decyzją z dnia [...] r., Nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. odmówił przedmiotowej spółce zwrotu podatku akcyzowego we wnioskowanej wysokości. Wskazał, że preparat do higieny jamy ustnej Aqua Emoform nie jest wyrobem akcyzowym zharmonizowanym, zatem nie istnieje możliwość zwrotu zapłaconego podatku.

Od powyższej decyzji "A" Spółka z.o.o. z siedzibą w W. wniosła odwołanie. Strona odwołująca się wskazała, iż preparat do higieny jamy ustnej o nazwie Agua Emoform jest wyrobem akcyzowym zharmonizowanym w rozumieniu art. 72 ustawy o podatku akcyzowym, gdyż zawartość alkoholu etylowego w tym preparacie wynosi ponad 24 % objętościowo i tym samym dokonano dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobu akcyzowego zharmonizowanego i spełniono warunek do zwrotu podatku akcyzowego określony w § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych ( Dz.U. Nr 74, poz.674 ze zm.)

Do odwołania strona skarżąca załączyła postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...] r. w sprawie wiążącej informacji o przepisach prawa podatkowego zawierające stanowisko w/w organu m.in. w sprawie definicji "alkoholu etylowego-- zawartej w ustawie o podatku dochodowym, pismo Ministerstwa Finansów z dnia 24 marca 205 r. zawierające stanowisko w/w organu w sprawie definicji "alkoholu etylowego" zawartej w ustawie o podatku akcyzowym, decyzję Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...] r. nr [...] określającą kwotę podatku akcyzowego do zwrotu z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej towarów akcyzowych zharmonizowanych i kopię decyzji Naczelnika Urzędu Celnego II z dnia [...] r. Nr [...].

Pierwszy z opisanych dokumentów stanowi pisemną urzędową interpretację, co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego w rozumieniu art. 14a ust. 1 Ordynacji podatkowej, drugi jest pismem wyjaśniającym Ministerstwa Finansów stanowiącym odpowiedź na skonkretyzowane zapytanie Spółki. Ponadto załączyła decyzję Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...] r. nr [...], w której została potwierdzona klasyfikacja wyrobu jako wyrobu akcyzowego zharmonizowanego, decyzję Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...] r. nr [...], w której organ podatkowy ponownie potwierdził klasyfikację wyrobu jako wyrób akcyzowy zharmonizowany. Zdaniem spółki wskazane rozstrzygnięcia wykazują jednoznacznie, iż zdaniem organów skarbowych dla celów podatku akcyzowego zakres wyrobów podlegających opodatkowaniu należy interpretować w sposób szeroki, tj. z uwzględnieniem wszelkiego rodzaju wyrobów, które w swoim składzie mają alkohol etylowy o rzeczywistej zawartości przekraczającej 1,2% ich objętości.

Po przeprowadzeniu dodatkowego postępowania dowodowego oraz poinformowaniu strony skarżącej o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się odnośnie zgromadzonego materiału dowodowego, Dyrektor Izby Celnej w Ł. wydał zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podzielił argumentację merytoryczną i prawną organu I instancji. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Celnej w Ł. wskazał na regulację zawartą w art. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym, w którym znajduje się katalog wyrobów zharmonizowanych obejmujący: paliwa silnikowe, oleje opałowe i gaz, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe określone w załączniku nr 2 do ustawy

Organ podatkowy podkreślił, iż podział napojów alkoholowych przyjęty w art. 67 oraz art. 68-72 ustawy o podatku akcyzowym jest dokładnym odzwierciedleniem postanowień Dyrektywy Rady UE 92/83 z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktur podatku akcyzowego od alkoholi i napojów alkoholowych. Obejmuje on piwo, wino, napoje fermentowane, alkohol etylowy i kategorię produktów pośrednich. Zaliczenie danego produktu do odpowiedniej grupy następuje z uwzględnieniem jego właściwości, w tym przede wszystkim rzeczywistej zawartości alkoholu.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, że zgodnie z art. 72 ust. 1 powołanej ustawy, alkoholem etylowym są wszelkie wyroby o rzeczywistej zawartości alkoholu przekraczającej 1,2% objętości oznaczone odpowiednio (...), nawet jeżeli są to wyroby stanowiące część wyrobu należącego do innego grupowania PKWiU i kodu CN.

Organ podatkowy podkreślił, że zgodnie z art. 2 pkt.2 oraz art. 67 ustawy o podatku akcyzowym, alkohol etylowy jest wyrobem akcyzowym zharmonizowanym. Produktem takim pozostanie również, gdy będzie stanowił część składową innego produktu. Natomiast sam produkt (w niniejszej sprawie - preparat do higieny jamy ustnej), nie jest już wyrobem akcyzowym zharmonizowanym.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. dodał, że w przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do zwrotu podatku akcyzowego, bowiem kwota tego podatku zapłacona została od alkoholu etylowego zużytego do produkcji preparatu do higieny jamy ustnej w wykonaniu obowiązku podatkowego powstałego na mocy obowiązującej ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym. Podatnik składając deklarację dokonał samoobliczenia podatku od alkoholu etylowego, a następnie wpłacił go w prawidłowej wysokości na konto Izby Celnej w Ł. Zgodnie z art. 28 ust.1 pkt.4 ustawy o podatku akcyzowym zakończenie procedury zawieszenia poboru akcyzy następuje w przypadku zużycia wyrobu akcyzowego zharmonizowanego w składzie podatkowym, z wyjątkiem przypadków, gdy wyrób ten jest przeznaczony do wyprodukowania innego wyrobu akcyzowego zharmonizowanego, obowiązek podatkowy powstaje z dniem jego zużycia. W przedmiotowej sprawie Spółka "A" zużyła wyrób akcyzowy zharmonizowany tj. alkohol etylowy i wyprodukowała z niego płyn do higieny jamy ustnej, a więc wytworzyła towar nie będący wyrobem akcyzowym zharmonizowanym. Obowiązek podatkowy powstał z dniem zużycia alkoholu etylowego. Dowodem dokonania pobrania i zużycia alkoholu etylowego do produkcji płynu do higieny jamy ustnej są protokoły wydania alkoholu etylowego nr [...],[...] i [...]. Opisana sytuacja wskazuje, iż podatek akcyzowy został uiszczony od ilości alkoholu etylowego zużytego do produkcji w. w. płynu.

Przepisy Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych nie mogą mieć zastosowania w powyższej sprawie, ponieważ skarżąca spółka dokonała dostawy wewnątrzwspólnotowej płynu do higieny jamy ustnej, który to wyrób nie jest wyrobem akcyzowym i nie podlega obowiązkowi opodatkowania.

Na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] roku skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł pełnomocnik skarżącej spółki radca prawny A.N.

Pełnomocnik strony zarzucił decyzji:

- naruszenie przepisów art. 2 pkt 2 , art. 67 oraz art. 72 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym w związku z treścią załącznika nr 2 do ww. ustawy, poprzez uznanie, iż towar o nazwie handlowej Agua Emoform nie jest wyrobem akcyzowym zharmonizowanym,

- naruszenie art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez błędną ocenę stanu faktycznego polegającą na przyjęciu, iż fakt wyprodukowania płynu do higieny jamy ustnej Agua Emoform przy wykorzystaniu alkoholu etylowego i zapłaty akcyzy w ramach zawieszenia poboru akcyzy w składzie podatkowym nie pozwala na uznanie, ze sporny produkt jest wyrobem akcyzowym zharmonizowanym,

- naruszenie art. 60 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym oraz § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu podatku akcyzowego poprzez przyjęcie, iż na gruncie w/w regulacji prawidłowym jest stanowisko, iż fakt wyprodukowania płynu do higieny jamy ustnej przy wykorzystaniu alkoholu etylowego i zapłaty akcyzy w ramach zakończenia procedury zawieszenia poboru akcyzy w składzie podatkowym nie pozwala na uznanie, iż sporny produkt jest wyrobem akcyzowym zharmonizowanym,

- naruszenie prawa materialnego, tj. art. 60 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym w związku z § 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie zwrotu akcyzy poprzez odmowę zwrotu podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy wyrobów akcyzowych zharmonizowanych,

- art. 122 i art. 187 § 1 w związku z art. 194 Ordynacji podatkowej poprzez pominięcie zebranych w sprawie materiałów dowodowych, tj: postanowienia Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...] r. w sprawie wiążącej informacji o przepisach prawa podatkowego, zawierającego stanowisko ww. organu w sprawie definicji alkoholu etylowego zawartej w ustawie o podatku akcyzowym, pisma Ministerstwa Finansów z dnia 24 marca 2005 r. zawierającego stanowisko w. w. organu w sprawie zawartej w ustawie o podatku akcyzowym definicji "alkoholu etylowego", postanowienia Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie (informacja o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego) z dnia 23 czerwca 2006 r. dotyczącego płynów do spryskiwaczy zawierających alkohol,

- art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez nieustosunkowanie się przez Dyrektora Izby Celnej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji do wyżej wskazanych materiałów dowodowych,

- naruszenie art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego w niniejszej sprawie w sposób sprzeczny z prawomocnymi, wcześniejszymi w stosunku do zaskarżonej, decyzjami Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł., który w tożsamych stanach faktycznych i prawnych dokonał zwrotu podatku akcyzowego na rzecz Spółki.

Pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego na podstawie art. 200 p.p.s.a.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Odpowiadając na zarzuty zawarte w skardze organ podatkowy wskazał ponadto, że podatek akcyzowy jest podatkiem szczególnym, co oznacza, że opodatkowaniu podlega dokonywanie określonych czynności mających za przedmiot wyroby i artykuły nazwane wyrobami akcyzowymi.

Wyrobami akcyzowymi są wyroby wskazane w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym. Dzielą się one na wyroby akcyzowe zharmonizowane i niezharmonizowane. Art. 2 pkt.2 powołanej powyżej ustawy o podatku akcyzowym zawiera katalog wyrobów zharmonizowanych. Są nimi: paliwa silnikowe, oleje opałowe i gaz, napoje alkoholowe (piwo, wino, napoje fermentowane, produkty pośrednie, alkohol etylowy), wyroby tytoniowe (papierosy, cygara, cygaretki, tytoń do palenia) określone w załączniku nr 2 do ustawy. Dyrektor Izby Celnej w Ł. wskazał, że określenie wyrobów opodatkowanych akcyzą następuje poprzez ustalenie właściwego symbolu klasyfikacji PKWiU wprowadzonego Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz.U. Nr 89, poz.844) lub kodem CN wprowadzonej załącznikiem I do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Kodu CN 3306 90 do którego zaklasyfikowany jest preparat do higieny jamy ustnej o nazwie Agua Emoform nie zawiera załącznik 1 do w/w ustawy, w którym zostały wymienione wszystkie wyroby akcyzowe.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 67 ustawy o podatku akcyzowym wskazał, że podział napojów alkoholowych przyjęty w rozdziale 2 i konsekwentnie przestrzegany w przepisach art. 68-72 powołanej ustawy jest dokładnym odzwierciedleniem postanowień Dyrektywy Rady UE 92/83 z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatku akcyzowego od alkoholu i napojów alkoholowych. Zgodnie z art. 67 w/w ustawy napojami alkoholowymi są piwo, wino, napoje fermentowane, alkohol etylowy i produkty pośrednie. Zaliczenie danego produktu do odpowiedniej grupy następuje z uwzględnieniem jego właściwości, w tym przede wszystkim rzeczywistej zawartości alkoholu.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. uznał za niezasadny zarzut naruszenia w zaskarżonej decyzji art. 72 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Wskazał, że zgodnie z tym przepisem alkoholem etylowym są wszelkie wyroby o rzeczywistej zawartości alkoholu przekraczającej 1,2% objętości oznaczone odpowiednio symbolami PKWiU oraz kodami CN, nawet jeżeli są to wyroby stanowiące część wyrobu należącego do innego grupowania PKWiU i kodu CN. Alkohol etylowy jest niewątpliwie wyrobem akcyzowym zharmonizowanym. W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku o zwrot akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych jest preparat do higieny jamy ustnej Agua Emoform przeznaczony do sprzedaży detalicznej po 100 ml zaklasyfikowany do kodu CN 3306 90 i preparat ten nie jest w ogóle wyrobem akcyzowym. Pozycja CN 3306 obejmuje preparaty do higieny jamy ustnej lub higieny dentystycznej takie jak:

- wszystkie rodzaje środków do czyszczenia zębów

- pasty do zębów i inne preparaty do zębów

- środki do czyszczenia protez zębowych

- płyny do płukania ust i odświeżacze jamy ustnej

- plastry, proszki i tabletki do przytwierdzania protez zębowych.

Organ podatkowy podkreślił, że w świetle opisanej systematyki wyrobów akcyzowych nie jest zasadnym twierdzenie strony skarżącej, że sporny towar - płyn do płukania jamy ustnej Agua Emoform jest napojem alkoholowym i wyrobem akcyzowym zharmonizowanym.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. wskazał, że w przedmiotowej sprawie nie został naruszony art. 60 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym oraz § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. Podkreślił, że art. 60 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym stanowi, iż "Podmiotowi, który dostarczył wyroby akcyzowe zharmonizowane na terytorium państwa członkowskiego, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju przysługuje zwrot akcyzy. Zwrot akcyzy przysługuje na wniosek podmiotu."

W przedmiotowej sprawie "A" dokonała dostawy wewnątrzwspólnotowej płynu do higieny jamy ustnej Agua Emoform, który to wyrób nie jest wyrobem akcyzowym i nie podlega obowiązkowi opodatkowania.

Kwota podatku zapłacona została od alkoholu etylowego zużytego do produkcji preparatu do higieny jamy ustnej w wykonaniu obowiązku podatkowego powstałego na mocy obowiązującej ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym. Podatnik składając deklarację dokonał samoobliczenia podatku od alkoholu etylowego a następnie wpłacił go w prawidłowej wysokości na konto Izby Celnej w Ł.

Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących naruszenia art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa Dyrektor Izby Celnej w Ł. wyjaśnił, że postępowanie podatkowe w przedmiotowej sprawie zostało przeprowadzone dokładnie i w sposób wyczerpujący.

Dodatkowo Dyrektor Izby Celnej w Ł. wskazał, że interpretacja dokonana postanowieniem Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...] r. oraz stanowisko zawarte w piśmie Ministerstwa Finansów z dnia 24 marca 2005 r. dotyczy zapytania podatnika "Czy alkohol etylowy zawarty w olejkach eterycznych, mieszaninach substancji zapachowych oraz innych wyrobach używanych do produkcji leków, podlega zwolnieniu od podatku akcyzowego na podstawie § 18 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. nr 97 poz. 966 z 2004 r.). Powyższa interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który nie występuje w niniejszej sprawie, dlatego nieuzasadnionym jest zarzut nieuwzględnienia jej w zaskarżonej decyzji. W/w interpretacje dotyczą kwestii zwolnienia od akcyzy - na podstawie § 18 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego - alkoholu etylowego do produkcji leków, zawartego w olejkach eterycznych i mieszaninach substancji zapachowych, oznaczonych kodem CN 3302. Organ dodał, iż zarówno alkohol etylowy objęty kodem CN 2207 10 00 i kodem CN 2207 20 00 jak i olejki eteryczne, mieszaniny kodu CN ex 3302 są wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi wymienionymi zarówno w załączniku nr 1 jak i nr 2 do ustawy o podatku akcyzowym. Co do postanowienia Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie z dnia 23 czerwca 2005 r. organ stwierdził, że zgodnie z art. 14 b § 2 Ordynacji podatkowej interpretacja, o której mowa w art. 14 a § 4 - jest wiążąca dla organów podatkowych i organów kontroli skarbowej właściwych dla wnioskodawcy. W przepisie tym chodzi o organy prowadzące postępowanie, w którym w charakterze strony występuje podmiot będący adresatem postanowienia wymienionego w art. 14a § 4. Tak więc rozstrzygnięcia naczelników innych urzędów celnych wiążą tylko w konkretnych sprawach, w których zostały wydane. Organ podkreślił przy tym, że Ministerstwo Finansów, Departament Podatku Akcyzowego i Ekologicznego prezentuje odmienny pogląd niż zawarty w w/w postanowieniu Dyrektora Izby Celnej w Szczecinie oraz skarżącego - że za alkohol etylowy nie można uznać wyrobów, w których alkohol ten stanowi jedynie składnik, i które zostały zaklasyfikowane do innych symboli, niż symbole PKWiU 15.91.10, 15.92.11, 15.92,12 oraz innych kodów niż kody CN 2208 i 2207, np. w wyrobach czekoladowych, lekach, spryskiwaczach itp.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( § 2 art. 1 powołanego aktu ).

Analogiczne unormowanie zawarte zostało w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.

Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Artykuł 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.

Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach, sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia ( art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. ).

Stwierdzenie wydania decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa wchodzi z kolei w rachubę, o ile zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż kognicja Sądu Administracyjnego obejmuje badanie zgodności danej decyzji z prawem, Sąd natomiast nie może dokonywać ustaleń, które mogłyby służyć merytorycznemu rozstrzygnięciu sprawy załatwionej zaskarżoną decyzją (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2005 r., I FSK 28/05, LEX nr 172996). Sąd uprawiony jest bowiem do kontroli decyzji pod względem ich zgodności z prawem, nie może jednakże zastępować organu w subsumpcji stanu faktycznego do określonej normy prawnej.

A zatem, przechodząc na grunt niniejszej sprawy, Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie, z którym postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Należy bowiem stwierdzić należy, iż ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego dokonana została w sposób odmienny od oceny dokonanej w decyzjach dotyczących wcześniejszych okresów podatkowych (decyzje Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł.: z dnia [...] r. nr [...] dotycząca miesiąca czerwca 2005 r. i z dnia [...] r. nr [...] dotycząca miesiąca sierpnia 2005 r.), bez wyjaśnienia w zaskarżonej decyzji przyczyn zmiany stanowiska organów celnych w tym samym stanie faktycznym i prawnym, co stanowi podstawę do przyjęcia naruszenia zaskarżoną decyzją zasady postępowania podatkowego sformułowanej w art.121 § 1 Ordynacji podatkowej. Z powołanego przepisu wynika obowiązek prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Przywołać tu należy stanowisko zaprezentowane w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2006 r., sygn. akt I FSK 527/05, ONSAiWSA 2006/5/134, w którym Naczelny Sąd Administracyjny uznał za godzące w art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa dokonywanie różnych ustaleń odnoszących się do tego samego elementu stanu faktycznego w odrębnych, co prawda, sprawach podatkowych, niemniej bazujących na tych samych faktach.

Brak wyjaśnienia zmiany stanowiska w analogicznym według twierdzeń strony stanie faktycznym i prawnym, sugeruje przyjęcie niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, co stanowi o naruszeniu przepisów postępowania podatkowego (art.122 § 1, art.187 § 1ustawy Ordynacja podatkowa).

"A" Spółka z.o.o. z siedzibą w Warszawie do odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...] r. odmawiającej zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej towarów akcyzowych zharmonizowanych załączyła dwa dokumenty.

Pierwszym z nich było postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...] r. w sprawie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, zawierające stanowisko w/w organu m.in. w sprawie definicji "alkoholu etylowego-- zawartej w ustawie o podatku dochodowym. Wbrew stanowisku strony zaprezentowana interpretacja nie może być przywołana na potwierdzenie zasadności stanowiska strony, gdyż dotyczy substancji używanych do produkcji leków, a okolicznością niesporną jest, że oceniany produkt nie jest lekiem i nie był składnikiem leku.

Drugim dokumentem jest pismo Ministerstwa Finansów z dnia 24 marca 2005 r. zawierające stanowisko w/w organu w sprawie definicji "alkoholu etylowego" zawartej w art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. nr 29, poz. 257 ze zm.).

W ocenie Sądu należy zgodzić się argumentacją strony skarżącej, że jeżeli w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Celnej w Ł. nie ustosunkował się do treści tego dokumentu to oznacza, iż został on pominięty przy rozpatrywaniu sprawy. Organ odwoławczy prowadząc postępowanie nie ocenił przedstawionego dowodu, załączonego do odwołania i nie wyjaśnił przyczyn pominięcia tego dokumentu, co również oznacza naruszenie wskazanych wyżej przepisów postępowania podatkowego w sposób mogący mieć wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 72 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym z dnia 23 stycznia 2004 r. (Dz. U. z dnia 26 lutego 2004 r.) alkoholem etylowym w rozumieniu ustawy są wszelkie wyroby o rzeczywistej zawartości alkoholu przekraczającej 1,2 % objętości oznaczone odpowiednio symbolami PKWiU 15.91.10, 15.92.11 i 15.92.12 oraz kodami CN 2208 i 2207, nawet jeżeli są to wyroby stanowiące część wyrobu należącego do innego grupowania PKWiU i kodu CN oraz napoje zawierające rozcieńczony lub nierozcieńczony spirytus oznaczone odpowiednio symbolami PKWiU 15.91.10 i 15.92.11 oraz kodami CN 2208 i 2207 10 00, a także wyroby o rzeczywistej zawartości alkoholu przekraczającej 22 % objętości, oznaczone odpowiednio symbolami PKWiU 15.93.11, 15.93.12, 15.94.10 i 15.95.10 oraz kodami CN 2204 10, 2204 21 10, 2204 29 10, 2204, 2206 00 i 2205.

Odniesienie się do treści pisma Ministerstwa Finansów z dnia 24 marca 2005 r. przy uwzględnieniu treści cyt. art.72 ust.1 ustawy może mieć znaczenie dla określenia szerokiej definicji alkoholu etylowego, a w konsekwencji dla oceny czy preparat do higieny jamy ustnej o nazwie Aqua Emoform może być uznany za alkohol etylowy. Zawartość alkoholu etylowego w w/w produkcie przekracza w sposób istotny objętość określoną przepisem ustawowym. Zawartość czystego alkoholu w spornym produkcie wynosi ponad 24 % objętości.

Stwierdzając, że zaskarżona decyzja została podjęta z naruszeniem przepisów, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 p.p.s.a.

A.W.