Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1486/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-03-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2, art. 260
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 4 marca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Bogusław Klimowicz po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej – M. K. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

M. K. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2012 rok.

We wniosku tym skarżąca podała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Wskazała przy tym, że nie posiada żadnego majątku. Jej dom sprzedał komornik ("w odwołaniu"). Oświadczyła także, iż otrzymuje alimenty od J. K. w kwocie 400 zł miesięcznie. Jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Nie korzysta z pomocy społecznej. W 2012 roku otrzymała 436 euro zwrotu podatku za pracę wykonywaną w Holandii.

Zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2014 roku referendarz sądowy wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie dodatkowych dokumentów i informacji dotyczących jej sytuacji majątkowej, w tym do: przedstawienia decyzji właściwego urzędu pracy potwierdzającej fakt posiadania statusu osoby bezrobotnej, bez prawa do zasiłku, jednoznacznego wyjaśnienia kwestii posiadania domu wskazanego we wniosku, a także podania tytułu prawnego do nieruchomości, pod adresem której skarżąca zamieszkuje, podania kwoty i źródła środków wydatkowanych miesięcznie na utrzymanie i podstawowe opłaty eksploatacyjne wraz z wyjaśnieniem kwestii otrzymywania alimentów od J. K. oraz nadesłania wyciągów z ewentualnie posiadanych przez skarżącą rachunków i lokat bankowych z okresu ostatnich 6 miesięcy - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca pismem z dnia 20 stycznia 2014 roku wyjaśniła, że łącznie na opłaty eksploatacyjne wydatkuje kwotę

130 zł. Jest właścicielką nieruchomości, pod której adresem zamieszkuje. Do pisma skarżąca załączyła wymagane dokumenty dotyczące jej sytuacji majątkowej.

Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2014 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Pismem z dnia 17 lutego 2014 r. skarżąca złożyła sprzeciw na powyższe postanowienie, w którym wniosła o całkowite zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy stwierdzić, że zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. A zatem należy wskazać, iż wniesienie sprzeciwu nie powoduje poddania postanowienia wydanego przez referendarza sądowego w ramach prawa pomocy ocenie sądu, lecz utratę mocy przez to orzeczenie i przejęcie sprawy do rozpoznania przez sąd.

W przedmiotowej sprawie skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zatem rozpoznanie jej wniosku sprowadza się do ustalenia, czy spełniona jest przesłanka określona w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jego brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym uzależnione jest od wykazania przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym oraz pisma z dnia 20 stycznia 2014 roku, a także treści sprzeciwu wynika, że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jest właścicielką nieruchomości, pod adresem której zamieszkuje. Innego majątku nie posiada. Jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Utrzymuje się alimentów przekazywanych przez J. K. w kwocie 400 zł miesięcznie. Jej miesięczne wydatki na opłaty eksploatacyjne stanowią kwotę 130 zł.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż wniosek skarżącej w całości zasługuje na uwzględnienie i uzasadnia przyznanie M. K. prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Przedstawiona sytuacja materialna skarżącej w zestawieniu z kwotą wpisu od skargi w niniejszej sprawie (500 zł) dowodzi jednoznacznie, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Tytułem wyjaśnienia Sąd pragnie dodać, że zwolnienie od kosztów sądowych obejmuje całość postępowania przed sądem administracyjnym i wszystkie czynności, z którymi przepisy prawa wiążą obowiązek ponoszenia kosztów.

Wobec powyższego, Sąd działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 260 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

AK.