Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 35/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6041 Profilaktyka  i   rozwiązywanie  problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży,  zasad  usytuowania miejsc
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer AWSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Sędziowie NSA Piotr Lechowski Protokolant Monika Musiał po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. F. na uchwałę Rady Miasta L. z dnia 19 grudnia 2002r, nr [...] w przedmiocie ustalenia zasad usytuowania miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych postanawia skargę odrzucić


UZASADNIENIE

Rada Miasta L. w dniu 19.12.2002r. podjęła uchwałę Nr IY/20/2002 w sprawie ustalenia zasad usytuowania na terenie miasta L. miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych.

A. F. w dniu [...] 03.2006 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na uchwałę z dnia 19.12.2002 r. Nr IY/20/2002 w sprawie ustalenia zasad usytuowania na terenie miasta L. miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że uchwała ta jest niezgodna z prawem i narusza zasadę równości przedsiębiorców.

Rada Miasta L. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. W uzasadnieniu podniesiono, że zaskarżoną uchwałę podjęto na podstawie art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Stanowi ona akt prawa miejscowego. W ocenie Rady Miasta L. nie nastąpiło naruszenie zasady równości przedsiębiorców, ponieważ nie zróżnicowano pozycji przedsiębiorców z powodów cech nieistotnych. Sama ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi wprowadza ograniczenia wobec sprzedaży napojów alkoholowych. Zaskarżona uchwała ma charakter generalny, a nie indywidualny, a skarga oparta jest na subiektywnym przekonaniu skarżącego o naruszeniu jego prawa, które w istocie nie zostało naruszone. Przyznano, iż naruszono 7-dniowy termin przedłożenia uchwały wojewodzie, ale termin ten ma charakter instrukcyjny i z jego naruszeniem nie jest związany skutek w postaci stwierdzenia nieważności danego aktu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na uchwałę organu gminy (Rady Miasta L.) z dnia 19 grudnia 2002r. Nr IY/20/2002 w sprawie ustalenia zasad usytuowania na terenie miasta Limanowa miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych.

Jedną z przesłanek uzasadniających skuteczność wniesienia skargi na uchwałę organu uchwałodawczego gminy jest wyczerpanie trybu postępowania określonego w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity z 2001r. Dz. U. Nr 142, póz. 1591 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Dokonując wykładni przytoczonego przepisu należy wskazać, iż warunkiem skutecznego wniesienia skargi na uchwałę rady gminy jest kumulatywne spełnienie następujących przesłanek:

a) podjęcie uchwały lub zarządzenia przez organ gminy,

b) naruszenie interesu prawnego bądź obowiązku skarżącego w drodze uchwały (zarządzenia) organu gminy,

c) objęcie treścią uchwały lub zarządzenia organu gminy sprawy z zakresu administracji publicznej,

d) bezskuteczne wezwanie organu gminy do usunięcia naruszenia prawa.

W niniejszej sprawie skarżący nie spełnił wszystkich ww. przesłanek. Skarga dotyczy bowiem uchwały Rady Miasta L. z dnia 19 grudnia 2002 r. Nr IY/20/2002 w sprawie ustalenia zasad usytuowania na terenie miasta Limanowa miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych, w stosunku do której skarżący nie dokonał uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa dokonanego tą właśnie uchwałą.

Wniesienie zaś skargi bez uprzedniego (bezskutecznego) wezwania organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego bądź uprawnienia jest niedopuszczalne (tak NSA w wyroku z dnia 21 czerwca 1995r., sygn. akt III SA 1127/94, opub. w Pr. Gosp. 1995r., nr 11, póz. 21).

W związku z powyższym należy uznać, że w tej sprawie skarga jest niedopuszczalna, ponieważ nie został wyczerpany tryb postępowania określony w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym.

W związku z nie spełnieniem przesłanki dopuszczalności wniesienia skargi na uchwałę organu gminy, przewidzianej w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym w związku z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), skargę należy - zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - odrzucić, ponieważ jej wniesienie jest niedopuszczalne z powodu braku wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego.

W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji postanowienia.