Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 155/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-08-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Przyznano pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 250 i  art. 258  par. 1 i  par. 2  pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 2  ust. 1 i 3,  par. 18  ust. 1  pkt 1  lit. a i  par. 6  pkt 5
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
article: art. 5  ust. 1  pkt 1,  art. 8  ust. 1,  art. 41  ust. 1i  art. 146a  pkt 1
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku adwokata B. W. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanawia przyznać adwokatowi B.W. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wynagrodzenie w kwocie 2.952 (słownie: dwa tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa 00/100) złotych, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 552 (słownie: pięćset pięćdziesiąt dwa 00/100) złotych, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu.


UZASADNIENIE

W sprawie, przedmiotem skargi M. L. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jest oznaczona w sentencji postanowienia decyzja Dyrektora Izby Celnej we W. w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2012 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym również ustanowienie adwokata.

Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła stronie skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata B. W.

Ustanowiony z urzędu adwokat występował w imieniu skarżącego w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji zakończonym wyrokiem z dnia 4 lipca 2012 r.

Jak wynika z akt sprawy występujący na rozprawie przed Sądem substytut adwokata ustanowionego z urzędu złożył do protokołu wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego oraz oświadczenie, zgodnie z którym kosztów tych skarżący nie uiścił na rzecz ustanowionego z urzędu pełnomocnika.

Wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie wynosi 10.229 zł

W sprawie zważono, co następuje.

Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 poz. 270) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Natomiast na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jednolity w Dz. U. z 2002 r. nr 123, poz. 1058 ze zm., dalej powoływana jako ustawa - Prawo o adwokaturze) koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ponosi Skarb Państwa, a szczegółowe zasady ponoszenia tych kosztów, z uwzględnieniem sposobu ustalania tych kosztów, wydatków stanowiących podstawę ich ustalania oraz maksymalnej wysokości opłat za udzieloną pomoc Minister Sprawiedliwości określi w drodze rozporządzenia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Adwokackiej (ust. 2 art. 29 ustawy – Prawo o adwokaturze).

Wydane na podstawie wskazanej delegacji rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163 poz. 1348 ze zm. – dalej Rozporządzenie) w § 19 wprowadziło zasadę, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Z kolei w § 18 ust. 1 Rozporządzenia ustalone zostały stawki minimalne za konkretne czynności procesowe w pierwszej i drugiej instancji postępowania przed sądem administracyjnym. Przepis ten przewiduje odpowiednie stawki za występowanie w postępowaniu w pierwszej instancji (pkt 1) lit. a, b, c § 18 ust. 1 Rozporządzenia).

W sprawie wyznaczony dla strony skarżącej adwokat reprezentował stronę skarżącą w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji.

Z uwagi na fakt, że przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest należność pieniężna w kwocie 10.229 zł stawka minimalna wynagrodzenia adwokata świadczącego pomoc prawną z urzędu w postępowaniu sądowadministracyjnym w pierwszej instancji wynosi – stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1) lit a w zw. z § 6 pkt 5) Rozporządzenia – 2.400 zł.

Zastosowanie w sprawie stawki wynagrodzenia, zależnej od wartości przedmiotu zaskarżenia, znajduje uzasadnienie również w fakcie określenia w sprawie kwoty wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 zł na podstawie przepisu § 1 pkt 2) rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.), w którym wysokości tej opłaty sądowej prawodawca powiązał ze sporną kwotą zobowiązania podatkowego. Zdaniem referendarza sądowego przyjęty sposób obliczenia wynagrodzenia pełnomocnika procesowego z urzędu winien odpowiadać zasadom określania wysokości innych niż to wynagrodzenie kosztów postępowania sądowego – w tym wpisu sądowego od skargi.

Według § 2 ust. 3 Rozporządzenia w sprawach, których strona korzysta

z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą

w dniu orzekania o tych opłatach. Ponieważ stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% (art. 5 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), podatek, o który podwyższeniu podlegają poszczególne wyżej oznaczone składniki wynagrodzenia adwokata, wynosi w sprawie 552 zł (23% kwoty 2.400 zł wynagrodzenia za udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji).

Reasumując, referendarz sądowy postanowił, na podstawie wyżej powołanych przepisów prawa, przyznać ustanowionemu z urzędu adwokatowi B.W. łączną kwotę 2.952 zł kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, na którą składają się: wynagrodzenie – 2.400 zł oraz podatek od towarów i usług – 552 zł.

Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa oraz w art. 258 § 1 i § 2 pkt 8) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.