Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 988/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6352 Obiekty i usługi hotelarskie
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 32
journal: Dz.U. 2001 nr 4 poz 25
law: Ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej.
article: art. 43 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 223 poz 2268
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka (spr.) Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Protokolant Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2010 r. sprawy ze skargi A. W. i L. P. na decyzję Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie usunięcia nieprawidłowości polegających na używaniu prawnie chronionej nazwy rodzajowej "hotel" oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w [...] z dnia [...] listopada 2009 r. zarządzającą usunięcie przez przedsiębiorców L. P. i A. W., skarżących w niniejszej sprawie, nieprawidłowości polegających na używaniu prawnie chronionej nazwy rodzajowej "hotel" bez posiadania decyzji o zaszeregowaniu obiektu "[...]" w [...] do określonego rodzaju obiektów hotelarskich – w części dotyczącej ustalenia 7 dniowego terminu na udzielenie informacji o sposobie wykonania zarządzenia i zobowiązał skarżących do poinformowania [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w [...] o sposobie wykonania decyzji w terminie 7 dni od daty usunięcia nieprawidłowości (pkt 1), a w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy (pkt 2).

Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniach [...] -[...] sierpnia 2009 r. u przedsiębiorców L. P. i A. W. - wspólników spółki cywilnej prowadzących działalność gospodarczą w spółce cywilnej pod nazwą "[...] " w obiekcie "[...] " przy al. [...] w [...], na podstawie upoważnień do przeprowadzenia kontroli nr [...] i nr [...], przeprowadzono kontrolę w zakresie świadczonych usług hotelarskich przez ww. przedsiębiorców.

W wyniku kontroli stwierdzono, iż w ww. obiekcie w [...] - pomimo braku decyzji Marszałka Województwa [...] o zaszeregowaniu obiektu do właściwego rodzaju i kategorii - przedsiębiorcy używali prawnie chronionej nazwy HOTEL do oznaczenia obiektu na:

1. papierze firmowym,

2. wizytówkach,

3. regulaminie pobytu,

4. stronach internetowych reklamujących obiekty hotelarskie,

5. budynku w którym znajduje się obiekt (od ul. [...] i ul. [...]),

6. drzwiach wejściowych,

7. chodniku przed wejściem do obiektu.

Powyższe nieprawidłowości opisane zostały w protokole kontroli nr [...], którego odbiór ww. przedsiębiorcy pokwitowali w dniu [...].08.2009 r.

W dniu [...].09.2009 r. [...] Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wystosował do kontrolowanych przedsiębiorców wystąpienie pokontrolne, z wnioskiem o usunięcie stwierdzonych uchybień.

W odpowiedzi ww. przedsiębiorcy poinformowali, że w miarę możliwości będą się starali usunąć stwierdzone nieprawidłowości oraz wystąpią z wnioskiem o wydanie decyzji o zaszeregowaniu obiektu w [...] przy al. [...] do grupy hoteli 2-gwiazdkowych.

Przeprowadzone w dniu [...].10.2009 r. rozeznanie wykazało, że nie zmieniono oznaczeń ww. obiektu i do dnia [...].11.2009 r. nie wpłynął do Urzędu Marszałkowskiego wniosek od ww. przedsiębiorców.

W dniu [...] listopada 2009 r. na podstawie art. 32 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2009 r., nr 151, poz. 1219) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071) [...] Wojewódzki Inspektor lnspekcji Handlowej wydał zarządzenie pokontrolne, w którym zarządził wobec przedsiębiorców L. P. i A. W. prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą "[...] " s. c. z siedzibą w [...] przy al. [...] usunięcie nieprawidłowości polegających na używaniu prawnie chronionej nazwy rodzajowej HOTEL nie posiadając decyzji o zaszeregowaniu obiektu przy ww. adresie do określanego rodzaju i kategorii.

W uzasadnieniu podniósł, iż nazwy rodzajów i oznaczenia kategorii obiektów hotelarskich - zgodnie z art. 43. ust. 1 ustawy o usługach turystycznych (Dz. U. z 2004r., nr 223, poz. 2268 z późn. zm.) podlegają ochronie prawnej i mogą być stosowane wyłącznie w odniesieniu do obiektów hotelarskich w rozumieniu tego aktu prawnego.

Możliwość oznaczenia obiektu nazwą rodzajową jest prawem przedsiębiorcy, przysługującym mu jednak po uprzednim wypełnieniu przez niego określonych przepisami warunków. Nazwa HOTEL może być bowiem stosowana - stosownie do art. 43 ust. 1 ww. ustawy - wyłącznie w odniesieniu do obiektów hotelarskich posiadających decyzje Marszałka Województwa [...] (wcześniej Wojewody) o zaszeregowaniu obiektu do odpowiedniego rodzaju i kategorii obiektów hotelarskich.

Stosowanie nazwy HOTEL w stosunku do obiektu nie posiadającego decyzji o zaszeregowaniu obiektu do odpowiedniego rodzaju i kategorii jest działaniem bezprawnym, a przedsiębiorcy używali prawnie chronionej nazwy Hotel do oznaczenia obiektu na papierze firmowym, wizytówkach, regulaminie pobytu, stronach internetowych, budynku, w którym znajduje się obiekt, drzwiach wejściowych, chodniku przed wejściem do obiektu.

Taki stan rzeczy skutkuje, zdaniem organu, koniecznością wydania zarządzenia. Na podstawie art. 32 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz. U. z 2009 r., nr 151, poz. 1219) kontrolowani zostali zobowiązani do poinformowania organu kontroli o sposobie wykonania zarządzenia w terminie 7 dni od daty otrzymania zarządzenia.

W odwołaniu L. P. i A. W. zarzucili naruszenie art. 32 ustawy o Inspekcji Handlowej i wnieśli o jej uchylenie i umorzenie postępowania przed organem I instancji.

W uzasadnieniu skarżący nie kwestionując faktu braku decyzji o zaszeregowaniu obiektu przy Al. [...] w [...] stwierdzili, że z regulaminu pobytu usunęli słowo Hotel zastępując je wyraźnym słowem [...]. Słowo Hotel przy drzwiach wejściowych do budynku zostało również usunięte, a napis Hotel na podeście przed wejściem do [...] zasłonięty. Nowe wizytówki posiadają informację "[...] – Usługi hotelarskie", a napis hotel[...].pl podany przy adresie obiektu jest oznaczeniem strony internetowej.

Na budynku nieruchomości przy Al. [...] widnieje neon z oznaczeniem strony internetowej obiektu hotelarskiego [...]. Na tej stronie, jak wskazano w odwołaniu, widnieje informacja, że przedsiębiorcy świadczą usługi hotelarskie nie będąc hotelem w rozumieniu ustawy o usługach turystycznych. Podobnej treści wyjaśnienie widnieje w regulaminie [...] wywieszonym w holu i na kartkach regulaminu umieszczonych w pokojach. Nie jest to, zdaniem skarżących, oznaczenie obiektu i nie może być traktowane jako używanie prawnie chronionej nazwy Hotel.

W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że wszystkie ich działania mają prowadzić, a raczej już doprowadziły do stanu odpowiadającego wymogom określonym przez przepisy prawa w zakresie używania nazw rodzajowych oraz określeń kategorii obiektów hotelarskich, aż do momentu uzyskania stosownej decyzji właściwego organu o zaszeregowaniu powyżej wskazanego obiektu do określonego rodzaju obiektów hotelarskich.

Skarżący jednocześnie zakwestionowali ustalenie organu, że nazwa Hotel była umieszczona na papierze firmowym, bo spółka nie ma papieru firmowego.

Pismem złożonym w dniu [...] stycznia 2010 r. skarżący w uzupełnieniu odwołania zarzucili błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę decyzji polegający na przyjęciu, że strona nie usunęła nieprawidłowości opisanych w protokole kontroli z dnia [...] sierpnia 2009 r. i naruszenie art. 43 powołanej ustawy przez jego niewłaściwą interpretację i błędne zastosowanie. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji – zarządzenia kontrolnego i umorzenie postępowania. Ponownie poinformowali o usunięciu wskazanych w decyzji nieprawidłowości i stwierdzili, że na budynku przy Al. [...] widnieje jedynie oznaczenie strony internetowej obiektu hotelarskiego, które w ich ocenie, nie jest w żaden sposób przypisane do obiektu, gdyż napis ten nie identyfikuje obiektu lecz jedynie stronę internetową, która informuje o świadczeniu usług hotelarskich i nie służy oznakowaniu obiektu hotelarskiego. Dodatkowo zwrócili uwagę, że określenie "hotel[...]" jest wyłącznie nazwą własną umieszczoną w domenie internetowej, nazwą, której używanie nie jest uzależnione od spełnienia określonych warunków oraz wymogów określonych w ustawie o usługach turystycznych.

Decyzją z dani [...] lutego 2010 r. Nr [...] Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa art. 1 ust. 3 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r., Nr 151, poz. 1219), uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej ustalenia 7 dniowego terminu na udzielenie informacji o sposobie wykonania zarządzenia i zobowiązał A. W. i L. P. prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą "[...] " s.c. z siedzibą w [...] do poinformowania [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w [...] o sposobie wykonania decyzji w terminie 7 dni od daty usunięcia nieprawidłowością, a w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu decyzji podniesiono, iż przedmiotem postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją – zarządzeniem pokontrolnym była zasadność wydania na podstawie art. 32 ustawy o Inspekcji Handlowej i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego decyzji - zarządzenia pokontrolnego nakazującego przedsiębiorcom L. P. i A. W. usunięcie nieprawidłowości polegających na używaniu prawnie chronionej nazwy rodzajowej "hotel" bez posiadania decyzji o zaszeregowaniu obiektu przy ww. adresie do określonego rodzaju i kategorii.

W odwołaniu od decyzji wydanej przez [...] Inspektora Inspekcji Handlowej strony postępowania nie kwestionując, jak stwierdził organ, zasadności wydania zarządzenia pokontrolnego przyznali, że jedną z przeszkód uzyskania decyzji o zaszeregowaniu obiektu do określonego rodzaju obiektów hotelarskich był brak opinii pokontrolnej przeprowadzonej przez Komendanta Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w [...] przeprowadzonej [...] października 2009 r. Stwierdzili nadto, że nieprawidłowości zostały usunięte, tj. z regulaminu pobytu usunięto słowo "hotel", zastępując je słowem "[...], słowo "hotel" na drzwiach wejściowych do budynku zostało usunięte, a napis "hotel" na podeście przed wejściem do obiektu - zasłonięty.

Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów rozpatrując odwołanie uznał, na podstawie ustaleń inspektora reprezentującego [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w [...] przeprowadzającego rozeznanie w dniu [...] grudnia 2009 r., że oznaczenia obiektu przy Al. [...] w [...] nie zostały zmienione, a tym samym twierdzenia stron postępowania o usunięciu nieprawidłowości nie odzwierciedla stanu faktycznego. Organ drugiej instancji w toku postępowania odwoławczego nie dał wiary twierdzeniom stron postępowania, wziął natomiast pod uwagę materiał dowodowy zgromadzony przez inspektora Inspekcji Handlowej, w tym dokumentację fotograficzną wykonaną w dniu [...] grudnia 2009 r., z której wynika, że obiekt przy Al. [...] w [...] był oznakowany w sposób nieuprawniony. W szczególności ustalono wówczas, że nad drzwiami wejściowymi oraz na budynku znajdował się neon "HOTEL [...].pl", przy wejściu na drzwiach widniał napis "HOTEL [...] " oraz przed wejściem był ułożony z terakoty napis "HOTEL", a na wizytówce obiektu zamieszczono napis "HOTEL [...].pl".

W odwołaniu strony postępowania podniosły ponadto, że na budynku przy Al. [...] widnieje neon z oznaczeniem strony internetowej obiektu hotelarskiego "[...]", który ich zdaniem, nie jest w żadnej mierze oznaczeniem obiektu, a co za tym idzie nie może być to traktowane jako używanie prawnie chronionej nazwy "hotel" w rozumieniu ustawy o usługach turystycznych.

Organ nie podzielił powyższych twierdzeń, gdyż stwierdzając, iż z zebranych przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej materiałów wynika, że napis "HOTEL [...].pl" (zarówno na budynku, jak i na wizytówkach) jest wyeksponowany w taki sposób, że w żadnym razie nie kojarzy się z oznaczeniem strony internetowej, lecz z nazwą obiektu.

Odnosząc się do zarzutów kwestionujących ustalenie, że nazwa "hotel" była umieszczona na papierze firmowym, organ podniósł, że pojęcie "papier firmowy" nie określa w sposób jednoznaczny takich materiałów jak regulamin korzystania z obiektu, czy wizytówka. Użycie w zarządzeniu pokontrolnym sformułowania "papier firmowy" stanowi uchybienie, które jednak nie ma charakteru rażącego naruszenia przepisów i nie wpływa na trafność podjętego rozstrzygnięcia i nie mogłoby samoistnie powodować wydania przez organ drugiej instancji innego, niż wskazane w niniejszej decyzji rozstrzygnięcia.

W ocenie Prezesa UOKiK nie zasługuje również na uznanie argument stron postępowania, że obiekt działający przez wiele lat był nazywany hotelem i pod taką nazwą istnieje w świadomości wielu [...] oraz turystów. Zgodnie bowiem z obowiązującym w tym zakresie ustawodawstwem (w szczególności z ustawą o usługach turystycznych) zabronione jest używanie prawnie chronionej nazwy rodzajowej "hotel" bez uzyskania decyzji o zaszeregowaniu obiektu do określonego rodzaju i kategorii.

Prezes UOKiK uznał, że [...] Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej w [...] prawidłowo zastosował art. 104 kpa i rozstrzygnął sprawę właściwie - to jest wydał decyzję administracyjną - stosownie do dyspozycji udzielonej wprost w treści art. 32 ustawy o Inspekcji Handlowej.

Zwrócił nadto uwagę, że na podstawie decyzji - zarządzenia pokontrolnego [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w [...] z dnia [...] listopada 2009 r. o nr [...] nałożono na strony postępowania dwa obowiązki. Po pierwsze usunięcie nieprawidłowości i w tym zakresie decyzja została wydana stosownie do art. 32 ustawy o Inspekcji Handlowej, a po drugie poinformowanie organu pierwszej instancji o sposobie ich usunięcia. Pierwszy obowiązek znalazł się w sentencji decyzji zarządzenia pokontrolnego. Natomiast organ pierwszej instancji nie ustalił terminu wykonania tego obowiązku. Tym samym strony postępowania zostały zobowiązane do niezwłocznego usunięcia nieprawidłowości, a w powiązaniu z terminem poinformowania organu o wykonaniu obowiązku (7 dni po otrzymaniu decyzji) wiązałoby się to z utrudnieniem wykonania decyzji, biorąc pod uwagę, że stwierdzone przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w [...] uchybienia i ich charakter wskazują, że strony postępowania powinny uzyskać odpowiedni czas na ich usunięcie. Dokonując zmiany decyzji w tym zakresie organ wskazał, że usunięcie stwierdzonych naruszeń przepisów powinno nastąpić niezwłocznie, biorąc pod uwagę w szczególności interes konsumentów.

Drugi z obowiązków, o którym mowa powyżej, tj. poinformowanie organu o realizacji obowiązku nałożonego decyzją - zarządzeniem pokontrolnym, znalazł się w uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji. Takie rozwiązanie, zdaniem Prezesa UOKiK, jest nieprawidłowe. Ustalenie owych 7 dni jest działaniem władczym organu i jako takie powinno znaleźć się w sentencji decyzji, a nie w jej uzasadnieniu. Ponadto w opinii Prezesa UOKiK, druga nieprawidłowość polega na nadaniu temu obowiązkowi de facto rygoru natychmiastowej wykonalności, poprzez ustalenie, że strony postępowania mają obowiązek poinformowania organu w "terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego zarządzenia". Rygor natychmiastowej wykonalności w tym zakresie przedkłada się na rygor natychmiastowej wykonalności całej decyzji, gdyż poinformowanie organu o usunięciu nieprawidłowości jest możliwe dopiero po wykonaniu pierwszego z obowiązków, tj. usunięcia nieprawidłowości. Natomiast w przypadku istnienia podstaw do nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, powinno to znaleźć odzwierciedlenie w jej uzasadnieniu.

W tym stanie rzeczy organ orzekł, jak w pkt 1 decyzji uznając, że 7-dniowy termin na poinformowanie [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w [...] o sposobie wykonania decyzji liczony od daty usunięcia nieprawidłowości jest wystarczający.

W skardze na powyższą decyzję w części utrzymującej mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] listopada 2009 r.skarżący zarzucili:

1. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę decyzji polegający na przyjęciu, że strona nie usunęła nieprawidłowości opisanych w protokole kontroli nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009 r.

2. naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwą interpretację i błędne zastosowanie art. 43 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych.

3. naruszenie przepisów postępowania poprzez nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w przedmiocie usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości i przyjęcie za podstawę do wydania decyzji II instancji wyników postępowania dowodowego przeprowadzonego przez organ I instancji tj. [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w [...] i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych w tym zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu podniesiono, iż w związku z decyzją – zarządzeniem pokontrolnym skarżący usunęli w wyznaczonym terminie wszelkie stwierdzone nieprawidłowości, a w szczególności z regulaminu pobytu usunięte zostało słowo hotel a zastąpione zostało słowem [...]. Usunięte zostało słowo hotel widniejące na drzwiach wejściowych, natomiast napis hotel umieszczony na podeście przed wejściem został zasłonięty. Nowe wizytówki posiadają informację www.hotel[...].pl. Natomiast na stronie internetowej www.hotel[...].pl widnieje wyraźna informacja, iż "[...]" świadczy usługi hotelarskie nie będąc hotelem w rozumieniu przepisów ustawy o usługach turystycznych.

Zdaniem strony organ II instancji błędnie ustalił, iż oznaczenia obiektu przy Al. [...] w [...] nie zostały zmienione, a tym samym twierdzenia skarżących o usunięciu nieprawidłowości nie odzwierciedla stanu faktycznego, bowiem strona skarżąca zastosowała się do zaleceń i nakazów wynikających z zarządzenia pokontrolnego. W szczególności napis hotel umieszczony na podeście przed wejściem został zasłonięty, a słowo hotel widniejące na drzwiach wejściowych zostało usunięte. Nowe wizytówki posiadają informację www.hotel[...].pl, a na drzwiach wejściowych widnieje napis OPEN [...]. Nad drzwiami wejściowymi oraz na budynku umieszczony został napis "[...] NOCLEGI". Natomiast na budynku widnieje tablica informacyjna o treści: [...] NOCLEGI [...] s.c. Aleja [...],[...], służąca oznakowaniu podmiotu prowadzącego określoną działalność gospodarczą w budynku przy ul. [...].

Oznakowanie podmiotu prowadzącego działalność i określenie rodzaju działalności jest konieczne i celowe, gdyż w w/w budynku działalność prowadzą również inne podmioty, których oznaczenia są uwidocznione na budynku. Tak więc umieszczenie tablicy informacyjnej na temat rodzaju prowadzonej działalności służy wyłącznie odróżnieniu od pozostałych podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w tym samym budynku. Inne podmioty prowadzące działalność w przedmiotowym budynku także w oznaczeniu na budynku wskazują adres domeny internetowej. Pozostał jedynie neon nad drzwiami budynku o treści HOTEL [...].pl. Skarżący są w trakcie zmiany tego neonu.

Organ II instancji w toku postępowania odwoławczego nie dał wiary twierdzeniom stronie postępowania o usunięciu nieprawidłowości, wziął natomiast pod uwagę wyłącznie materiał dowodowy zgromadzony przez organ I instancji, nie uwzględniając tym samym zmiany stanu faktycznego, który miał miejsce już po wydaniu decyzji I instancji, a zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa rozpoznanie sprawy w postępowaniu odwoławczym następuje w oparciu o stan faktyczny i prawny obowiązujący w dniu wydania decyzji przez organ odwoławczy zatem organ obowiązany jest uwzględnić zmiany stanu faktycznego, jakie zaszły w sprawie w okresie między wydaniem orzeczenia I instancji, a orzeczeniem II instancji.

W ocenie skarżących organ II instancji błędnie również zastosował i dokonał niewłaściwej wykładni art. 43 ust. 1 ustawy o usługach turystycznych.

Obiekt zlokalizowany przy ul. [...] w [...] nie jest oznaczony chronioną nazwą HOTEL w rozumieniu przepisów ustawy o usługach turystycznych. Wszelkie oznaczenia zostały usunięte i zastąpione słowem [...] - zarówno te z budynku, jak również znajdujące się m.in. na wizytówkach oraz w regulaminie pobytu.

Natomiast określenie "hotel[...]" jest wyłącznie nazwą własną umieszczoną w domenie internetowej www.hotel[...].pl, nazwą, której używanie nie jest uzależnione od spełnienia określonych warunków oraz wymogów określonych w ustawie o usługach turystycznych.

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym, zgodnie z § 2 powołanego artykułu, ta kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 202 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zw. dalej p.p.s.a.).

Badając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie nosi bowiem znamion wadliwości w rozumieniu art. 145 § 1 p.p.s.a. zgodnie z którym Sąd uwzględnia skargę wówczas, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa procesowego mogące mieć wpływ na wynik sprawy, przesłanki stanowiące podstawę wznowienia postępowania bądź podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonych aktów w sytuacji, gdy zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 156 § 1 k.p.a.

W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził powyższych naruszeń i w konsekwencji uznał, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym w świetle powołanego przepisu jej uchylenie.

Zasadnie skarżący podnoszą, iż organ odwoławczy orzeka wg stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie wydania jego decyzji tyle, że błędnie uznają, iż uwzględnienie tej zasady winno skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Podkreślić bowiem należy, iż przedmiotem decyzji zarządzenia kontrolnego jest zarządzenie na podstawie art. 32 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej zobowiązujące skarżących do usunięcia wskazanych nieprawidłowości. Kontrola ww. aktu, jak i decyzji organu odwoławczego obejmuje zatem ocenę stanu rzeczy stanowiącego podstawę faktyczną decyzji, jak i ocenę dokonanej przez organ subsumcji zastosowanych przepisów prawa do stanu faktycznego nie zaś późniejsze, po upływie terminu wyznaczonego w wystąpieniu pokontrolnym działania strony zmierzające do usunięcia wskazanych w zarządzeniu nieprawidłowości.

Skoro zatem zarządzeniem zobowiązano do usunięcia nieprawidłowości to w ramach kontroli dokonywanej w powyższym zakresie rozważenia wymaga, czy w świetle art. 32 powołanej ustawy istniały przesłanki do jego wydania. Z punktu widzenia powołanego przepisu, jak i przedmiotu tego aktu bez znaczenia dla oceny aktu pozostaje kwestia, czy i w jakim zakresie skarżący zastosowali się do zarządzenia i nieprawidłowości usunęli. Zbędne zatem jest odniesienie się do zarzutów skarżących wyprowadzonych z ich twierdzeń co do usunięcia stwierdzonych w zarządzeniu nieprawidłowości. Istotnym jest bowiem, czy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy uzasadniał wydanie przedmiotowego zarządzenia. W tym względzie organy dokonały prawidłowej oceny odwołując się do protokołu kontroli doręczonego skarżącym w dniu [...] sierpnia 2009 r. i wystąpienia pokontrolnego, a także przeprowadzając rozeznanie, w wyniku którego ustalono, iż nie zmieniono oznaczeń obiektu i tym samym nie usunięto wskazanych nieprawidłowości.

Podkreślić przy tym należy, iż w odpowiedzi na wystąpienie pokontrolne skarżący wyjaśnili jedynie, iż w miarę możliwości będą starali się usunąć stwierdzone nieprawidłowości i wystąpią z wnioskiem o wydanie decyzji o zaszeregowaniu ww. obiektu do grupy hoteli dwugwiazdkowych natomiast nie poinformowali o usunięciu nieprawidłowości i nie przedstawili dowodów na ich usunięcie. Uznać zatem należy, jak przyjął organ, że skarżący nie zastosowali się do wskazań zawartych w wystąpieniu pokontrolnym, nie przedstawiając dowodów na usunięcie nieprawidłowości w terminie wyznaczonym w wystąpieniu. Taki stan rzeczy uzasadniał w świetle art. 32 ustawy o Inspekcji Handlowej wydanie ww. zarządzenia. Zgodnie bowiem z art. 43 ust. 1 ustawy o usługach turystycznych nazwy rodzajów i oznaczenia kategorii obiektów hotelarskich podlegają ochronie prawnej i mogą być stosowane wyłącznie w odniesieniu do obiektów hotelarskich w rozumieniu powołanej ustawy.

Brak jest zatem podstaw, by zaskarżonej decyzji w pkt 2 przypisać wadliwość w rozumieniu art. 145 § 1 ppsa. Podnoszona przez skarżących okoliczność, iż w piśmie z dnia [...] stycznia 2010 r. skarżący powiadomili Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o usunięciu w wyznaczonym terminie wszelkich uchybień i nieprawidłowości powyższej oceny nie zmienia. Brak jest bowiem dowodu na to, iż w dacie zarządzenia nieprawidłowości zostały usunięte. W pkt 1 zaskarżonej decyzji organ uchylił zarządzenie w części dot. ustalenia 7 dniowego terminu udzielenia informacji i zobowiązał do poinformowania o sposobie wykonania decyzji w terminie 7 dni od daty usunięcia nieprawidłowości błędnie uznając, że zaskarżone rozstrzygnięcie obejmuje również orzeczenie w zakresie powyższego terminu. To jednak uchybienie pozostaje bez wpływu na wynik sprawy.

Z tego względu Sąd uznając zarzuty skargi za chybione orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 151 ppsa.