Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1269/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 106 par. 3, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 2 ust. 1 pkt 1-3, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 1 pkt 1 i pkt 2, art. 1a ust. 1 pkt 3, art. 6 ust. 3, ust. 8
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Protokolant: st. sekr. sąd. Ewa Szydłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lutego 2016 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zmiany ostatecznej decyzji ustalającej zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2013 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA/Po 1269/15

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] Wójt Gminy działając na podstawie art. 207 § 1w zw. z art. 254 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997rn ordynacja podatkowa ( t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm. ) dalej o.p. art. 6a ust.7 ustawy z dnia 15 listopada 1984r o podatku rolnym ( Dz.U. z 2013r poz. 1381 ze zm), art. 6 ust. 8 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tj.: z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm.), dalej: u.p.o.l i § 1 uchwały nr [...] Rady Gminy z dnia [...] w sprawie ustalenia stawek podatku od nieruchomości ( Dz. Urz. Woj. Wlkp. z 2012r poz. 4665) zmienił ostateczną decyzję nr [...] z dnia [...] ustalającą TC i AC łączne zobowiązanie pieniężne na [...] rok, poprzez ustalenie nowej kwoty łącznego zobowiązania pieniężnego z tytułu podatku od nieruchomości i podatku rolnego na [...] rok w wysokości [...].

Decyzję powyższą w części dotyczącej ustalenia wymiaru podatku od budynków i gruntów według stawek związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą zaskarżyli podatnicy, wnosząc o ponowne ustalenie tego wymiaru przy zastosowaniu stawek właściwych dla gruntów i budynków pozostałych. Podatnicy podnieśli, że nabyta przez nich nieruchomość błędnie została zakwalifikowana jako nieruchomość związana z prowadzeniem działalności gospodarczej, podczas gdy powinna zostać zakwalifikowana do gruntów i budynków pozostałych.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] w sprawie [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że decyzją z dnia [...] Wójt Gminy ustalił TC oraz AC łączne zobowiązanie pieniężne na rok [...] w wysokości [...]. Podatek od nieruchomości ustalony został od: budynków mieszkalnych o pow. [...] m, budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. [...] m2 , budynków pozostałych o pow. [...] m2, gruntów pozostałych o pow. [...] m, gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. [...] m2 Podatek rolny ustalono od gruntów rolnych o pow. [...] ha.

Decyzja powyższa stała się ostateczna.

W dniu [...] podatnicy złożyli wniosek o wszczęcie postępowania podatkowego w celu zmiany wysokości podatku od nieruchomości na [...] w związku z nabyciem własności nieruchomości składającej się z działki nr [...] zabudowanej budynkiem po byłej piekarni i zurbanizowanych działek gruntu niezabudowanych o nr [...] i nr [...], o łącznym obszarze [...]. Jednocześnie podatnicy złożyli korektę w sprawie podatku od nieruchomości, obowiązującą od [...], w której zadeklarowali do opodatkowania: budynki mieszkalne o pow. [...] m2, budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. [...] m2, budynki pozostałe o pow. [...] m2, grunty pozostałe o pow. [...] m2, grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. [...] m2.

Aktem notarialnym [...] z dnia [...] A i TC nabyli własność zabudowanej nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działka nr [...] oraz niezabudowanych działek gruntu o numerach [...], wszystko o łącznej powierzchni [...] ha. Działka nr [...] zabudowana jest m. in. budynkiem byłej piekarni. W § [...] umowy sprzedaży, podatnicy oświadczyli, że pozostają w związku małżeńskim w którym obowiązuje wspólność majątkowa oraz, że przedmiotową nieruchomość nabywają w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej pod firmą A. W dniu [...] dokonano zmiany aktu notarialnego [...] z dnia [...], poprzez sprostowanie oświadczenia podatników zawartego w § [...] umowy sprzedaży, w zakresie przeznaczenia nieruchomości. Nowa treść § [...] umowy sprzedaży ma następujące brzmienie: "Kupujący oświadczają, że pozostają w związku małżeńskim, w którym obowiązuje wspólność majątkowa". A i TC wyłączyli więc zapis o nabyciu nieruchomości w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Przedmiotem sporu w sprawie było ustalenie czy nabyta przez podatników w dniu [...] nieruchomość może być uznana, za nieruchomość związaną z prowadzoną przez AC działalnością gospodarczą i w konsekwencji czy powinna być opodatkowana według najwyższych stawek podatkowych czy stanowi majątek prywatny podatników niezwiązany z prowadzoną działalnością gospodarczą?

W toku postępowania, podatnicy zgodnie wyjaśnili, że w dniu [...] nabyli nieruchomość zabudowaną budynkiem byłej piekarni w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Następnie dokonali oględzin nieruchomości i uznali że nabyty budynek nie nadaje się do prowadzenia działalności gospodarczej tzn. nie nadaje się na warsztat naprawy maszyn rolniczych. Z tych powodów podatnicy w dniu [...] dokonali zmiany w akcie notarialnym Rep. [...] z dnia [...], poprzez sprostowanie oświadczenia zawartego w § [...] umowy sprzedaży, w zakresie przeznaczenia nieruchomości, wyłączając zapis o nabyciu nieruchomości w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Podatnicy podnieśli, że przed przetargiem nie zapoznali się ze stanem technicznym nabywanego budynku. Nabywali go z zamiarem wykorzystania go w prowadzonej działalności gospodarczej, jednak po zakupie i oględzinach, uznali, że konstrukcja budynku nie pozwala na jego przebudowę i adaptację na warsztat naprawczy maszyn rolniczych. Ponadto podatnicy podkreślili, że budynek byłej piekarni nie nadaje się ze względów technicznych do prowadzenia działalności gospodarczej, co potwierdza opinia techniczna sporządzona przez inż. MZ. Wyjaśnili ponadto, że zakup powyższej nieruchomości został sfinansowany ze środków pochodzących z kredytu inwestycyjnego uzyskanego w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej. Nie ujęli nieruchomości w ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa i nie zamierzają jej w niej ujmować. Obecnie w budynku byłej piekarni przetrzymują prywatne rzeczy, stare meble, niepotrzebne przedmioty domowe.

Z akt sprawy wynika, że AC jest przedsiębiorcą i prowadzi działalność gospodarczą pod firmą A. Przeważającym przedmiotem działalności gospodarczej jest naprawa i konserwacja maszyn.

Powołując się na przepis art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. organ odwoławczy stwierdził, że decydującym dla uznania, że nieruchomość jest związana z prowadzeniem działalności gospodarczej jest związek o charakterze formalnym - posiadanie nieruchomości przez przedsiębiorcę. Już samo posiadanie przedmiotu opodatkowania przez przedsiębiorcę, skutkuje uznaniem tego przedmiotu za związany z działalnością gospodarczą i zastosowaniem stawki podatku właściwej dla działalności gospodarczej. Nie ma przy tym znaczenia czy grunt, budynek bądź budowla są przez przedsiębiorcę faktycznie wykorzystywane dla celów działalności gospodarczej. W ocenie Kolegium, w przedmiotowej sprawie znajduje zastosowanie reguła z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. w odniesieniu do nieruchomości nabytych przez podatników w dniu [...]. W akcie notarialnym z dnia [...] podatnicy wprost oświadczyli, że nieruchomość nabywają w związku z prowadzoną przez AC działalnością gospodarczą. Zamiarem i pierwotnym celem podatników było prowadzenie i wykorzystanie nieruchomości do działalności gospodarczej. Okoliczność ta przyznana została przez podatników. Z ich wyjaśnień wynika natomiast, że po oględzinach budynku byłej piekarni uzyskali wiedzę, że konstrukcja budynku nie pozwala na jego przebudowę i adaptację na warsztat naprawczy maszyn rolniczych. W konsekwencji podatnicy zmienili oświadczenie zawarte w § [...] umowy nabycia z dnia [...]. Sprostowanie powyższego oświadczenia nie wynikało np. z omyłki notariusza w akcie notarialnym, lecz było celowym zabiegiem podatników. W ocenie Kolegium zmiana powyższego oświadczenia nie wywołuje skutków prawnych w kwestii uznania, że nieruchomość nabyta w dniu [...] związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Zdaniem Kolegium z przepisu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. wprost wynika, że każda nieruchomość (z wyjątkami wskazanymi w tym przepisie i nie występującymi w niniejszym przypadku) będąca w posiadaniu przedsiębiorcy, na potrzeby opodatkowania podatkiem od nieruchomości, traktowana jest jak nieruchomość związana z prowadzoną działalnością gospodarczą i to bez względu na to czy odpowiednie zapisy zostały zawarte w umowie nabycia. Ponadto nabyta nieruchomość w Z przy ul. T ma charakter stricte przemysłowy, gospodarczy (działka nr [...] - teren zabudowy przemysłowej (Ba); działka [...] zurbanizowane tereny niezabudowane (Bp), działka nr [...] - tereny przemysłowe (Ba)). Działka nr [...] zabudowana jest budynkiem byłej piekarni a więc ewidentnie obiektem o produkcyjnym charakterze. Kolegium nie dało wiary twierdzeniom odwołujących, że przed zawarciem umowy nie zapoznali się ze stanem budynku byłej piekarni. Twierdzenia te zdaniem Kolegium budzą wątpliwości i są sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego. Trudna do zaakceptowania jest teza, że przedsiębiorca nabywa nieruchomość za znaczną kwotę bez zapoznania się z jej stanem. Podatnicy zakup nieruchomości częściowo sfinansowali z kredytu inwestycyjnego, natomiast jego uzyskanie poprzedzone jest koniecznością dokonania wielu analiz dotyczących efektywności ekonomicznej, słuszności inwestycji, sporządzenia kosztorysów i innych kalkulacji, itp. Twierdzeniom podatników przeczy chociażby zapis zawarty w umowie sprzedaży z dnia [...], w której na stronie [...] opisano, że działka nr [...] zabudowana jest budyniem byłej piekarni z wyposażeniem obejmującym 2 piece piekarnicze przeznaczone do rozbiórki, wymagającym remontu dachu, wymiany orynnowania oraz okien. Tym samym podatnicy wiedzieli, co najmniej w momencie nabycia, że budynek byłej piekarni wymaga remontu. Okoliczność, że budynek nie spełnia oczekiwań podatników na zaadaptowanie go na magazyn maszyn rolniczych, nie oznacza, że w ogóle nie mógłby być wykorzystany do prowadzenia działalności gospodarczej. Fakt, że zakup nieruchomości sfinansowany został w części ze środków finansowych pochodzących z udzielonego podatnikowi jako przedsiębiorcy kredytu inwestycyjnego, również przemawia, za tym że nieruchomość miała wchodzić w skład przedsiębiorstwa AC. Zdaniem Kolegium słusznie organ I instancji uznał, że kredyt inwestycyjny zgodnie z definicją jest kredytem bankowym przeznaczonym na finansowanie realizowanych przez kredytobiorcę przedsięwzięć mających na celu odtworzenie, modernizację lub powiększenie wartości majątku trwałego. Ponadto w ocenie Kolegium, fakt że nieruchomość położona w Z przy ul. T nie figuruje w ewidencji środków trwałych prowadzonej przez podatnika dla celów działalności gospodarczej ma znaczenie drugorzędne i nie może decydować o podatkowej kwalifikacji nieruchomości. Organ podkreślił, że ujęcie danego składnika w ewidencji środków trwałych jest prawem przedsiębiorcy i to on decyduje jakie składniki majątku chce wprowadzić do ewidencji i jakie wydatki zaliczać do kosztów uzyskania przychodu w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Nielogicznym i nieznajdującym uzasadnienia jest twierdzenie podatników o nabyciu nieruchomości za znaczną kwotę ponad [...], po to by przechowywać w budynkach stare meble i inne przedmioty.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Kolegium działanie podatników polegające na zmianie oświadczenia zawartego w § [...] umowy sprzedaży z dnia [...], dokonane zostało wyłącznie w celu zmniejszenia obciążeń podatkowych stron z tytułu podatku od nieruchomości. Podobnie należy ocenić wszelką argumentację podatników podnoszoną na potwierdzenie, że nieruchomość nabyta stanowi składnik ich majątku prywatnego.

Natomiast co do twierdzenia podatników, że nabyta w dniu [...] nieruchomość nie jest wykorzystywana w prowadzonej przez AC działalności gospodarczej, z uwagi na stan techniczny budynku byłej piekarni, który ze względów technicznych nie nadaje się do prowadzenia działalności Kolegium wyjaśniło, powołując się na liczne orzecznictwo sądów administracyjnych, że zwrot, że przedmiot opodatkowania "nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia działalności ze "względów technicznych" należy rozumieć, jako istnienie obiektywnych przeszkód sprawiających, że przedmioty opodatkowania nie są i trwale nie mogą być wykorzystywane w działalności gospodarczej. Wskazany charakter przeszkody sprawia, że nie może być ona determinowana wolą (działaniem lub zaniechaniem) podatnika, lecz okolicznościami zewnętrznymi i fizykalnymi, odnoszącymi się do substancji przedmiotu opodatkowania. Chodzić tu może zatem zarówno o takie wady fizyczne budynków i budowli, które uniemożliwiają w sposób stały korzystanie z nich przez przedsiębiorcę. "Względy techniczne" nie zachodzą natomiast w sytuacji przejściowego niewykorzystywania nieruchomości w bieżącej działalności gospodarczej wynikającego z podjętych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej decyzji np. o remontach. Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Kolegium doszło do przekonania, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniała przesłanka "względów technicznych" w odniesieniu do budynku byłej piekarni znajdującego się na działce nr [...]. W sprawie nie mamy do czynienia z trwałą niemożliwością wykorzystywania budynku do prowadzenia działalności gospodarczej.

W ramach postępowania dokonano oględzin budynków znajdujących się na działce nr [...], oraz przeprowadzono dowód z opinii biegłego RB na ustalenie stanu technicznego budynków znajdujących się na działce nr [...], położonej przy ul. T w Z, a w szczególności wskazanie, czy ze względów technicznych wyłączone jest w sposób trwały wykorzystywanie przedmiotowych budynków do prowadzenia działalności gospodarczej. Z opinii tej wynika, że budynek byłej piekarni posiada wszystkie cechy budynku określone w art. 1a ust. 1 u.p.o.l. Jest trwale związany z gruntem, posiada fundament, wydzielony jest z przestrzeni za pomocą ścian murowanych i posiada dach. W ocenie biegłego w obecnym stanie technicznym i wyposażenia (brak ogrzewania, niesprawne instalacje), budynek nie nadaje się do prowadzenia w nim działalności gospodarczej. Natomiast prowadzenie działalności gospodarczej w tym budynku jest możliwe, lecz wiąże się z remontem i adaptacją /dostosowaniem/ obiektu stosownie do prowadzonej działalności gospodarczej. Zdatność budynku do wykorzystywania go w prowadzonej działalności gospodarczej uwarunkowana jest przeprowadzeniem prac remontowych - wymiana stolarki okiennej, remont instalacji ogrzewania lub wymiana części instalacji, naprawa pokrycia dachowego, rynien i rur spustowych itp. Jedynym elementem konstrukcyjnym budynku, który jest w niezadawalającym stanie technicznym są kominy stalowe, które wymagają rozbiórki.

W ocenie Kolegium powyższa opinia techniczna nie daje podstaw do wyprowadzenia wniosku, że przedmiot opodatkowania w [...] nie nadawał się do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych. Z przedstawionej oceny wynika, że stan techniczny budynku i jego wyposażenia kwalifikuje go do remontu. Konieczność przeprowadzenia prac adaptacyjnych i remontowych, nie powoduje braku możliwości wykorzystywania budynku do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych. Budynek po byłej piekarni nie posiada takich wad, które w sposób trwały, uniemożliwiałyby korzystanie z budynku. Wszystkie przedstawione powyżej przeszkody w wykorzystaniu budynku, mają charakter przejściowy, usuwalny, a nie trwały. Względy techniczne nie mogą być utożsamiane z przeszkodami o charakterze przejściowym, wynikającymi ze stanu obiektu. Utrzymanie budynku w odpowiednim stanie technicznym, leży w gestii i zależy od woli właściciela czy posiadacza obiektu. Należy zaznaczyć, że nabywając nieruchomość podatnik zdawał sobie sprawę, że nabywany budynek byłej piekarni wymaga remontu, co wynika z treści umowy sprzedaży z dnia [...].

Powyższa opinia jest częściowo zbieżna z oceną wyrażoną przez MZ, sporządzoną na zlecenie podatników. Przedmiotem opinii było ustalenie przydatności do użytkowania budynku byłej piekarni wraz z ustaleniem stanu technicznego budynku, z uwzględnieniem możliwości wykorzystywania budynku w stanie istniejącym dla prowadzenia przez właściciela obiektu działalności gospodarczej o profilu - naprawa ciągników, urządzeń i maszyn rolniczych. Z opinii tej wynika, że budynek jest w średnim stanie technicznym pod względem konstrukcyjnym, w złym stanie technicznym jest instalacja elektryczna, a instalacja kominowa w bardzo złym stanie technicznym. W pkt [...] opinii jej autor stwierdził, że w stanie obecnym obiekt nie spełnia wymagań prowadzonej przez właściciela działalności tj. naprawa ciągników, urządzeń i maszyn rolniczych. Konieczne jest przystosowanie obiektu do tych celów.

Jak wskazał biegły RB w opinii z dnia [...], w odniesieniu do budynku byłej piekarni Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wydał żadnej decyzji nakazującej rozbiórkę, bądź nakazującej usunięcie zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzi, mienia lub środowiska. Co prawda, decyzja organów nadzoru budowlanego nie jest jedynym dowodem na wykazanie względów technicznych uniemożliwiających wykorzystanie nieruchomości do prowadzenia działalności gospodarczej, jednakże w niniejszej sprawie jest to dowód korelujący z innymi ustaleniami organu podatkowego, na potwierdzenie braku istnienia takich względów technicznych.

Budynek z agregatem prądotwórczym, w opinii biegłego RB, nadaje się do prowadzenia działalności gospodarczej. Podatnicy nie przedstawili żadnych okoliczności, które wskazywałyby, że nabyty przez nich w dniu [...] grunt, ze względów technicznych nie może być wykorzystywany do działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powyższe, Kolegium podzieliło stanowisko organu I instancji, że nabyte przez podatników w dniu [...] nieruchomości winny być opodatkowane według stawek właściwych dla gruntów i budynków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Opodatkowaniu podlegają również budowle związane z tą działalnością.

Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego podatnicy złożyli skargę do Sądu. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie art. 1a ust. 1 pkt 3 oraz art. 6 ust. 3 u.p.o.l., art. 22d ust. 2 ustawy z dnia 26.07.1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 1991 Nr 80 poz. 350 ze zm.) - dalej u.p.d.o.f..

Wskazując na powyższe wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Uzasadniając naruszenie art. 1 a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. zauważyli, że błędnie zdefiniowano majątek prywatny przedsiębiorcy, a dokładniej pozbawiono skarżących możliwości posiadania "takiego" majątku. Zgodnie z art. 6 ust. 3 u.p.o.l. poinformowali organ podatkowy o zmianie formy wykorzystywania przedmiotu opodatkowania. Natomiast organ I jak i II instancji marginalizując argumenty strony sam założył, że wskazana zmiana sposobu wykorzystania nie zaistniała, a był to jedynie celowy zabieg obniżający zobowiązania podatkowe. Jednym z argumentów organu podatkowego było źródło finansowania przedsięwzięcia, jednak należy pamiętać że sposób finansowania nie wskazuje sposobu wykorzystania zakupionej rzeczy. Również charakter zabudowy nie wyklucza użytku osobistego strony. W składanych oświadczeniach skarżący przedstawili cel wykorzystania zakupionej nieruchomości - jako magazyn dla prywatnych rzeczy. SKO mając na uwadze wartość zakupu uznało, w sposób nieuprawniony, to twierdzenie jako nielogiczne i nieuzasadnione. Ponownie okoliczności nie zostały wzięte pod uwagę, choćby fakt, że zakup nieruchomości jest dobrą prywatną inwestycją.

W decyzji organu odwoławczego wskazano, że wpis do ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa jest nieobowiązkowy by móc traktować nieruchomość jako majątek firmy. Zgodnie z art. 22d ust. 2 u.p.d..o.f. jasno mówi że "składniki majątku, o których mowo w ort. 22o-22c, z wyłączeniem składników wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania". Analizując decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego można zauważyć nieznajomość tego obligatoryjnego przepisu.

Reasumując skarżący zauważyli, że wydana decyzja nacechowana jest nieuzasadnionym fiskalizmem i jest dla strony krzywdząca. W ramach całego postępowania organ I jak i II instancji nie wziął pod uwagę argumentów świadczących o prywatnym wykorzystaniu nieruchomości przez skarżących. Organ podatkowy nie dokonał oględzin nieruchomości oraz nie zgromadził dowodów potwierdzających wykorzystanie nieruchomości do celów działalności gospodarczej, co może być podstawą wydania decyzji o wysokości podatku. Organy I i II instancji dokonywały jedynie błędnej wykładni art. 1a ust. 1 pkt.3 u.p.o.l.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1-3 u.p.o.l.- opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty, budynki lub ich części oraz budowle lub ich części. Podatnikami podatku od nieruchomości są m.in. osoby fizyczne będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych (art. 3 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy). Podstawę opodatkowania dla gruntów stanowi ich powierzchnia, a dla budynków lub ich części powierzchnia użytkowa (art. 4 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 u.p.o.l.). Definicje gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej zawiera przepis art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p..o..l.., zgodnie z którym za grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej uważa się grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, a także gruntów o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b (niemającymi zastosowania w rozpoznawanej sprawie), chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych

Natomiast przepis art. 6 ust.3 u.p.o.l. stanowi, że jeżeli w trakcie roku podatkowego zaistniało zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania w tym roku, a w szczególności zmiana sposobu wykorzystywania przedmiotu opodatkowania lub jego części, podatek ulega obniżeniu lub podwyższeniu, poczynając od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło to zdarzenie.

Wydanie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy było skutkiem wniosku, który złożyli podatnicy o wszczęcie postępowania podatkowego w celu zmiany wysokości podatku od nieruchomości na [...] w związku z nabyciem w dniu [...] własności nieruchomości składającej się z działki nr [...] zabudowanej budynkiem po byłej piekarni i zurbanizowanych działek gruntu niezabudowanych o nr [...] i nr [...], o łącznym obszarze [...]. Jednocześnie podatnicy złożyli korektę w sprawie podatku od nieruchomości, obowiązującą od [...]. Do wniosku dołączyli wypis aktu notarialnego umowy sprzedaży nieruchomości oraz aktu notarialnego zmiany tej umowy.

Wobec powyższego w sprawie istniały podstawy do zmiany decyzji ostatecznej, z [...] ustalającej łączne zobowiązanie za [...], w trybie art. 6 ust. 8 u.p.o.l. Przedmiotem sporu w sprawie było ustalenie czy nabyta przez podatników w dniu [...] nieruchomość może być uznana, za nieruchomość związaną z prowadzoną przez AC działalnością gospodarczą i w konsekwencji czy powinna być opodatkowana według najwyższych stawek podatkowych czy stanowi majątek prywatny podatników niezwiązany z prowadzoną działalnością gospodarczą? Kwestię sporną stanowi ocena materiału dowodowego na podstawie którego ustalono stan faktyczny w niniejszej sprawie.

Wbrew twierdzeniu skarżących organy prawidłowo dokonały tej oceny. Zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Wobec tego miały podstawy uznać, że nieruchomość, którą skarżący nabyli w dniu [...] była w [...] związana z prowadzoną przez AC działalnością gospodarczą, mimo, że nie była w tym czasie wykorzystywana w tej działalności. Świadczą o tym następujące okoliczności. W akcie notarialnym z dnia [...] podatnicy wprost oświadczyli, że nieruchomość nabywają w związku z prowadzoną przez AC działalnością gospodarczą. Zakup tej nieruchomości został sfinansowany ze środków pochodzących z kredytu inwestycyjnego uzyskanego w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej. Nieruchomość, którą kupili w Z przy ul. T ma charakter przemysłowy, gospodarczy (działka nr [...] - teren zabudowy przemysłowej (Ba); działka [...] zurbanizowane tereny niezabudowane (Bp), działka nr [...] - tereny przemysłowe (Ba)). Działka nr [...] zabudowana jest budynkiem byłej piekarni, a więc obiektem o produkcyjnym charakterze. Ponadto kupujący w § [...] aktu notarialnego umowy sprzedaży oświadczyli, że znany jest im stan techniczny budynku piekarni oraz granice działek. Słusznie więc, niezależnie od trafnych wywodów zawartych w zaskarżonej decyzji, Kolegium nie dało wiary twierdzeniom skarżących, że przed zawarciem umowy nie zapoznali się ze stanem budynku byłej piekarni. Organ II instancji dokonał właściwej oceny zmiany oświadczenia podatników zawartego w § [...] umowy sprzedaży z dnia [...]. Rację ma Kolegium, że zmiana tego oświadczenia nie wywołuje skutków prawnych w kwestii uznania, że sporna nieruchomość związana była w [...] z prowadzoną przez skarżącego działalnością gospodarczą.

Ponadto Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, iż fakt że nieruchomość położona w Z przy ul. T nie figuruje w ewidencji środków trwałych prowadzonej przez podatnika dla celów działalności gospodarczej ma znaczenie drugorzędne i nie może decydować o podatkowej kwalifikacji nieruchomości. Jak stwierdził NSA w wyroku z dnia 12.09.2013r w sprawie II FSK 2621/11 zaewidencjonowanie środka trwałego wymaga konstytutywnej decyzji podatnika, nie następuje natomiast z mocy prawa. Systematyka ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że wprowadzenie danego składnika do ewidencji jest warunkiem niezbędnym do realizacji prawa podatnika do dokonywania odpisów amortyzacyjnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (z wyłączeniem gruntów). ( LEX nr 1375616) Natomiast zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2002 r. w sprawie III SA 3440/00, sam fakt zakupienia środka trwałego, który wymaga jeszcze dodatkowych prac, nie pozwala na wpisanie środka do ewidencji i rozpoczęcie dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Środek ten musi być gotowy, aby móc go wykorzystywać do prowadzenia działalności gospodarczej ( patrz: Dariusz. Laszczyk Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych Komentarz LexisNexis). Dlatego też niewprowadzenie przez przedsiębiorcę środka trwałego do ewidencji wywołuje jedynie skutki w sferze podatku dochodowego, a nie ma wpływu na wysokość podatku od nieruchomości.

Mimo, że nie było to podstawą zarzutów sformułowanych w skardze Sąd zbadał również zaskarżoną decyzję pod kątem wyjaśnienia przez organ istnienia bądź nieistnienia "względów technicznych" powodujących wyłączenie z opodatkowania przedmiotów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Organy w sposób bardzo wnikliwy przeprowadziły postępowanie dowodowe na tę okoliczność. Organ I instancji przeprowadził dowód z opinii biegłego – rzeczoznawcy budowlanego w celu ustalenia stanu technicznego budynków i możliwości wykorzystywania ich do prowadzenia działalności gospodarczej . Dokonano też oględzin tych budynków w obecności skarżących i biegłego. Organy obu instancji prawidłowo oceniły zebrany materiał dowodowy i w sposób uprawniony doszły do wniosku, że nie istnieją obiektywne przeszkody sprawiające, że przedmioty opodatkowania trwale nie mogą być wykorzystywane w działalności gospodarczej skarżącego. Wymagają jedynie remontów, o czym jednak skarżący wiedzieli już w momencie nabycia nieruchomości.

Na rozprawie w dniu [...] Sąd oddalił wniosek pełnomocnika skarżących o przeprowadzenie dowodu z dokumentów: wniosku o pozwolenie na rozbiórkę z dnia [...] oraz z licencji wydanej z upoważnienia Starosty z dnia [...] na okoliczność, że sporna nieruchomość miała i ma charakter prywatny, niezwiązany z prowadzoną przez skarżącego działalnością gospodarczą. Na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym dopuszczalne jest przeprowadzenie uzupełniającego dowodu z dokumentów, ale tylko w sytuacji, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania sądowego. Złożone do akt dokumenty pochodziły z [...] i [...] dlatego Sąd uznał, że nie mogą posłużyć do wyjaśnienia istotnych wątpliwości dotyczących okoliczności z [...].

Reasumując Sąd uznał, że stan faktyczny został w niniejszej sprawie ustalony prawidłowo wobec czego dawał podstawę do wydania zgodnego z prawem rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy we właściwy sposób dokonał interpretacji przepisów prawnych znajdujących w sprawie zastosowanie i nie dopuścił się błędu subsumcji. Zaskarżona decyzja zawiera wymagane prawem uzasadnienie faktyczne i prawne, spójne z rozstrzygnięciem zawartym w sentencji; powołuje również właściwą podstawę prawną. Tym samym - z powodów szczegółowo opisanych - Sąd wszystkie zarzuty skargi, dotyczące naruszeń przepisów prawa materialnego, ocenia jako chybione. Sąd nie dopatrzył się również naruszeń przepisów postępowania, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.