Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2593/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 82 ust. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Stawecki, Sędziowie sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Dawejnis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2017 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2016 r. Nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. 2016 r., poz. 23 ze zm.), zwanej dalej "Kpa" oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 290 ze zm.), zwanej dalej "Prawem budowlanym", po rozpatrzeniu odwołania Spółki [...] Sp. z o.o., utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2016 r., Nr [...], znak: [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Spółce [...] Sp. z o. o. z siedzibą w [...] pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, wielorodzinnego z usługami oraz zjazdem i infrastrukturą na działkach ew. nr [...], cz. [...], cz. [...] z obrębu [...] i cz. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] róg ul. [...] w [...].

Utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Wojewoda wskazał, że w toku postępowania odwoławczego Inwestor uzupełnił dokumentację projektową, a w szczególności uzupełnił projekt budowlany o projekt zagospodarowania terenu, sporządzony na kopii mapy do celów projektowych, zaopatrzonej w podpis projektanta poświadczający zgodność ww. kopii mapy do celów projektowych z oryginałem. W ocenie Wojewody Inwestor wykonał wszystkie zalecenia nałożone postanowieniem Prezydenta [...] z dnia [...] maja 2014 r., [...] oraz postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r., Nr [...], a także uzupełnił dokumentację projektową w związku z postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] maja 2016 r., Nr [...].

Wojewoda odniósł się również do zarzutów zawartych w odwołaniu spółki [...] wskazując, że projektowany budynek jest zgodny z warunkami określonymi w pkt 1.1.4 decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., Nr [...], o warunkach zabudowy i uwzględnia tolerancję ustaloną zgodnie z postanowieniem Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r" Nr [...]. Inwestor przedłożył, sporządzony przez projektanta rysunek zatytułowany "Obliczenie wysokości budynku - wyjaśnienie" oraz uwierzytelnioną kserokopię postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., Nr [...]. Organ wyjaśnił, że z przedłożonego projektu budowlanego, uzupełnionego ww. rysunkiem wynika, że projektowany budynek jest zgodny z warunkami określonymi w pkt 1.1.4 decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., Nr [...], o warunkach zabudowy i uwzględnia tolerancję ustaloną zgodnie z postanowieniem Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r, [...].

Odnośnie zarzutu nieuwzględnienia w postępowaniu wytycznych zawartych w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r" Nr [...], uchylającej decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2014 r., Nr [...], i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji należy stwierdzić, że w toku postępowania pierwszoinstancyjnego, jak również w toku postępowania odwoławczego, wskazane przez Wojewodę [...] nieprawidłowości i uchybienia zostały usunięte. Projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na mapie do celów projektowych, opatrzonej klauzulą, której wzór określa załącznik nr 5 do rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 5 września 2013 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. z 2013 r., poz. 1183). Ponadto wszelkie poprawki w projekcie budowlanym zostały prawidłowo autoryzowane. Projekt budowlany zawiera również opinię geotechniczną (str. 108-212 projektu budowlanego). Do projektu budowlanego załączono również uwierzytelnioną kopię decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., Nr [...] stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Ponadto wszystkie kopie dokumentów zostały prawidłowo uwierzytelnione. Wynika z tego, że zostały zrealizowane wytyczne zawarte w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r., Nr [...].

Odnośnie zarzutu niezgodności planowanej inwestycji z postanowieniem [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] grudnia 2013 r. w zakresie parametrów placu manewrowego kończącego drogę pożarową należy stwierdzić, że projekt zagospodarowania terenu w części opisowej (str. 7 projektu budowlanego) oraz projekt architektoniczno-budowlany w części opisowej (str. 32 projektu budowlanego) zawiera stwierdzenie, iż do budynku zaprojektowano dojazd pożarowy w postaci ul. [...] oraz drogi wewnętrznej przebiegającej wzdłuż elewacji północnej obiektu, którą zakończono placem manewrowym o wymiarach 15 m x 15 m (plac na wysokości elewacji wschodniej o zmiennych wymiarach). Powyższe jest zgodne z postanowieniem [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] grudnia 2013 r. wyrażającym zgodę na zastosowanie zaproponowanych rozwiązań zamiennych, zapewniających niepogorszenie warunków ochrony przeciwpożarowej dla projektowanego budynku. Zaproponowane rozwiązania, zaakceptowane powyższym postanowieniem, zostały przedstawione w opinii technicznej z zakresu ochrony przeciwpożarowej dotyczącej drogi pożarowej do budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową oraz garażem przy ul. [...] róg [...] (dz. ew. nr [...]), sporządzonej przez inż. M. B..

Wojewoda wskazał, że projekt zagospodarowania terenu został zaopiniowany "bez uwag" przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, inż. M. Br..

Odnośnie zarzutu wydania decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2016 r., Nr [...] w oparciu o nieprawidłowo uwierzytelnione kopie dokumentów Wojewoda wskazał, że zgodnie z art. 76a § 2 k.p.a. , zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. W aktach sprawy organu I instancji znajduje się pełnomocnictwo z dnia [...] października 2015 r., udzielone r.pr. E. M. do reprezentowania Spółki [...] Sp. z o. o. przed wszystkimi organami administracji publicznej, wszystkimi organami władzy i administracji państwowej, organami samorządu terytorialnego, urzędami, instytucjami i bankami, przedsiębiorstwami państwowymi, podmiotami gospodarczymi, osobami fizycznymi i prawnymi oraz sądami. Z powyższego wynika, że r.pr. E. M. jest uprawniona do uwierzytelnienia wszelkich kopii dokumentów, złożonych w niniejszej sprawie. Bez znaczenia jest zatem data uwierzytelnienia kopii dokumentu przez osobę do tej czynności konkretnie umocowaną.

Odnośnie zarzutu wydania kontrolowanej decyzji bez rzetelnego wyjaśnienia, czy dokumentacja projektowa została sporządzona przez osoby posiadające odpowiednie kwalifikacje należy stwierdzić, że w projekcie budowlanym znajduje się uwierzytelniona kopia decyzji z dnia [...] maja 1992 r. o stwierdzeniu posiadania przez mgr inż. arch. P. M. S. (projektanta) przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie, projektanta w specjalności architektonicznej (str. 222 projektu budowlanego), oraz zaświadczenie o wpisie mgr inż. arch. P. M. S. na listę członków [...] Okręgowej Rady Izby Architektów RP, z terminem ważności do dnia [...] czerwca 2017 r. (str. 226 projektu budowlanego). Ponadto w projekcie budowlanym znajduje się uwierzytelniona kopia decyzji z dnia [...] stycznia 2003 r. w sprawie nadania Panu P. K. (sprawdzającemu) uprawnień budowlanych do projektowania bez ograniczeń w specjalności architektonicznej (str. 224 projektu budowlanego), oraz zaświadczenie o wpisie mgr inż. arch. P. M. S. na listę członków [...] Okręgowej Rady Izby Architektów RP, z terminem ważności do dnia [...] czerwca 2017 r, (str. 227 projektu budowlanego). Z powyższego wynika, że zarówno projektant, jak i sprawdzający posiadają wymagane uprawnienia. W projekcie budowlanym (str. 5) znajduje się również oświadczenie projektanta i sprawdzającego, złożone w trybie art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego, o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Oświadczenie to, sporządzone w lutym 2015 r. zostało autoryzowane w dniu [...] czerwca 2016 r. Zatem brak aktualnego oświadczenia w dacie wydania kontrolowanej decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2016 r., Nr [...] został skutecznie konwalidowany na etapie postępowania odwoławczego.

Odnosząc się do zarzutu niedokonania przez Prezydenta [...], nakazanej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] października 2014 r., Nr [...], szczegółowej analizy bilansu miejsc parkingowych dla planowanej inwestycji organ wojewódzki nie dopatrzył się niezgodności projektowanej inwestycji z decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r!f Nr [...], o warunkach zabudowy. Wyjaśnił, że w projekcie budowlanym (str. 9) znajduje się bilans miejsc parkingowych, z którego wynika, że planowana inwestycja jest w tym zakresie zgodna w wymogami ww. decyzji o warunkach zabudowy. Wskazał też, że brak w uzasadnieniu decyzji Prezydenta [...] informacji o dokonaniu szczegółowej analizy bilansu miejsc parkingowych, w sytuacji, gdy projekt w tym zakresie jest zgodny z wymogami decyzji o warunkach zabudowy, nie może skutkować uchyleniem prawidłowo wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę.

Odnośnie zarzutu wydania rozstrzygnięcia bez prawidłowego przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w zakresie łącznej powierzchni miejsc parkingowych, tj, bez wydania postanowienia w trybie art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r. poz. 1235 ze zm.), Wojewoda stwierdził, że w projekcie budowlanym (str. 63 - 71) znajduje się uwierzytelniona kserokopia decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., Nr [...], znak: [...], stwierdzająca brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na realizacji garaży i parkingów samochodowych wraz z towarzyszącą im infrastrukturą o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż 0,5 ha, w ramach przedsięwzięcia polegającego na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami, garażem podziemnym, na dz. ew. nr [...]. Z treści uzasadnienia ww. decyzji wynika, że Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r., Nr [...], znak: [...], wydanym w trybie art. 63 ust. 2 ww. ustawy odstąpił od obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Z powyższego wynika, że postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przepisami prawa postanowienie zostało wydane. Zatem ten zarzut odwołania Wojewoda również uznał za bezzasadny.

Reasumując, stwierdził, że złożony projekt budowlany jest zgodny z wymogami określonymi w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego oraz jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi.

Spółka [...] w skardze skierowanej do Sądu zarzucił decyzji Wojewody [...] naruszenie:

naruszenie zasad ogólnych postępowania: art. 15 k.p.a., art. 6 k.p.a. i art. 8 k.p.a. poprzez uzupełnienie - na etapie postępowania odwoławczego, już po wydaniu decyzji przez organ I instancji, która to decyzja wobec konieczności uzupełnienia projektu budowlanego faktycznie okazała się błędna - projektu budowlanego o dokumenty, z którymi skarżący nie miał możności zapoznania się przed wniesieniem odwołania, co stanowiło naruszenie zasady dwuinstancyjności a jednocześnie oznaczało naruszenie zasady praworządności oraz obowiązku prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów administracji, jako że organ odwoławczy nie powinien był - w sytuacji oczywistego konfliktu interesów stron - działać z urzędu wyłącznie na korzyść strony przeciwnej, wskazując jej jakie konkretnie uchybienia powinna ona usunąć, pomimo że inwestor korzysta z pomocy profesjonalnego pełnomocnika procesowego oraz usług wyspecjalizowanych projektantów i architektów;

naruszenie przepisów postępowania administracyjnego : art. 136 k.p.a. w zw. z art. 138 § 2 k.p.a. poprzez uzupełnienie materiału dowodowego po wydaniu zaskarżonej decyzji oraz wyjaśnienie dopiero na etapie postępowania odwoławczego zakresu sprawy mającego istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie, podczas gdy w sytuacji, gdy zaskarżona decyzja organu I instancji z naruszeniem prawa zatwierdziła projekt budowlany i udzieliła pozwolenia na budowę, co uzasadniało uchylenie decyzji organu I instancji;

naruszenie przepisów postępowania administracyjnego : art. 40 k.p.a. w zw. z art 76a § 2 k.p.a. poprzez błędne uznanie - wbrew treści dokumentu pełnomocnictwa inwestora dla radcy prawnego E. M. - że pełnomocnik inwestora prawidłowo poświadczył za zgodność dokumenty załączone do projektu budowlanego, podczas gdy pełnomocnik poświadczył te dokumentu przed datą ustanowienia go pełnomocnikiem w sprawie zatem dokumenty takie nie mają wartości oryginałów, są jedynie kserokopią;

naruszenie art. 34 ust. 1 i ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 i ust 4 Prawa budowlanego poprzez zatwierdzenie projektu i udzielnie pozwolenia na budowę w sytuacji, gdy:

wysokość projektowanego budynku przekracza górną granicę, określoną w decyzji Prezydenta [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] sierpnia 2012 r.;

szerokość placu manewrowego dla drogi przeciwpożarowej jest mniejsza, aniżeli wynika to z postanowienia [...] Wojewódzkiego Komendanta Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] grudnia 2013 r.;

brak jest wymaganej decyzji w zakresie oceny o działy wania przedsięwzięcia na środowisko, zaś stanowisko zawarte w decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. oraz w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2011 r. na mocy których odstąpiono od przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, może wynikać z zaniżenia przez inwestora wartości charakteryzujących inwestycję.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 j.t.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 j.t.) dalej ppsa.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej opisane zasady, orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa .

Wojewoda [...] utrzymując w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2016 r., Nr [...], znak: [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Spółce [...] Sp. z o. o. z siedzibą w [...] pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, wielorodzinnego z usługami oraz zjazdem i infrastrukturą na działkach ew. nr [...], cz[...], cz. [...] z obrębu [...] i cz. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] róg ul. [...] w [...] nie naruszył wskazanych przez Stronę skarżącą zasad ogólnych postępowania: tj art. 15 k.p.a., art. 6 k.p.a. i art. 8 k.p.a. poprzez uzupełnienie - na etapie postępowania odwoławczego materiału dowodowego.

Zgodnie z art. 138 § 2 K.p.a. organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Tak sytuacja w przedmiotowej sprawie nie zaistniała. Organ odwoławczy ma kompetencje zarówno kontrolne, jak i merytoryczne. Oznacza to, że organ ten winien rozpatrzyć sprawę ponownie w jej całokształcie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 508/06, publ. LexPolonica nr 414841, Rzeczpospolita 2006/188 str. C2), a więc w oparciu o kompletny materiał dowodowy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że możliwość uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez organ odwoławczy powinna być stosowana tylko wyjątkowo, w warunkach ściśle określonych przepisem art. 138 § 2 K.p.a. Uchylenie decyzji lub postanowienia organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania może więc nastąpić tylko wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2008 r. sygn. akt II OSK 1629/07, publ. LexPolonica nr 2011114 i http://orzeczenia.nsa.gov.pl ; oraz z dnia 21 kwietnia 2009 r. sygn. akt II GSK 864/08, publ. LexPolonica nr 2056325 i http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sąd Administracyjny nie znalazł również podstaw do uwzględnienia zarzutów naruszenia innych przepisów postępowania ze skutkiem mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Organ odwoławczy nie naruszył w szczególności art. art. 7, 9 k.p.a., 77 § 1 i art. 84 § 1 k.p.a. Zarzuty skargi w tym zakresie nie miały zatem podstaw w obowiązującym prawie.

Sąd obligowany był ocenić, czy stan prawny oraz faktyczny rozpoznawanej sprawy ustalony przez wymienione organy, uprawniał Wojewodę [...] do wydania decyzji utrzymującej w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie Prezydenta [...].

W niniejszej sprawie przedmiotem dokonywanej przez Sąd kontroli jest prawidłowość orzeczenia zatwierdzającego projekt budowlany i udzielającego pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, wielorodzinnego z usługami oraz zjazdem i infrastrukturą na działkach ew. nr [...], cz. [...], cz. [...] z obrębu [...] i cz. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] róg ul. [...] w [...].

Jak wynika z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego roboty budowlane muszą być poprzedzone uzyskaniem decyzji ostatecznej o pozwoleniu na budowę a decyzja o pozwoleniu na budowę musi być zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzją o warunkach zabudowy w przypadku braku miejscowego planu.

Podnieść w tym miejscu należy, że stosownie do art. 4 Prawa budowlanego każdy ma prawo do zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na celu budowlane pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Norma ta kreuje więc wolność budowlaną jako zasadę prawa wypływającą z art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 2 Konstytucji RP, ustanawiających nakaz poszanowania wolności i własności. Zgodnie zaś z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Wobec zasady wolności budowlanej wspomniana ochrona interesów osób trzecich w procesie inwestycyjnym nie może prowadzić do sytuacji, w której osoby trzecie, a nie inwestor- właściciel nieruchomości, na której ma powstać obiekt budowlany, decydować będą o dopuszczalności jego wybudowania czy miejscu posadowienia (vide m.in. wyroki NSA z 14 listopada 2007 r. sygn. II OSK 1489/06 Lex 425367, WSA w Warszawie z 9 maja 2008 r. sygn. VII SA/Wa 223/08 lex 425367, WSA w Lublinie z 8 lipca 2008 r. sygn. II SA/Lu 211/08 lex 510195 i NSA z 2 marca 2010 r. II OSK 465/09 lex 577666).

W art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego nałożono na właściwy organ obowiązek sprawdzenia przed wydaniem powyższej decyzji:

1) zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska,

2) zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi,

3) kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7,

4) wykonania - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenia projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu lub jego sporządzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

W przypadku, gdy projektowana inwestycja mieści się w zakresie reguł projektowania i sytuowania budynków wyznaczonych przepisami prawa, w tym przepisami szczególnymi, nie można, zdaniem sądu, nawet z faktu dążenia do maksymalnego odpowiadającego inwestorowi wykorzystania powierzchni działki wyprowadzać wniosków zmierzających do ograniczenia prawa do swobodnego dysponowania nieruchomością, w tym jej zabudowy zgodnie z wolą inwestora.

Zwrócić należy uwagę, że projekt budowlany składa się z dwóch części: projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego. Ustawodawca zróżnicował zakres badania przez organ każdej z tych części projektu. Pierwsza z nich podlega ocenie zarówno pod kątem zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy terenu w braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska jak też z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.

Zakres badania drugiej części projektu budowlanego, tj. projektu architektoniczno-budowlanego został znacznie ograniczony. Organ administracji architektoniczno-budowlanej ocenia go wyłącznie pod kątem zgodności z wymaganiami ochrony środowiska (art. 35 ust. 1 pkt 1) – patrz komentarz do Prawa budowlanego pod redakcją Andrzeja Glinieckiego wyd. I LexisNexis str.333.

W świetle treści art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może ingerować w zawartość merytoryczną projektu budowlanego, a jego ocenie pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi podlega tylko projekt zagospodarowania działki lub terenu. Ograniczenie zakresu oceny projektu architektoniczno-budowlanego nastąpiło m.in. w rezultacie zmiany Prawa budowlanego dokonanego ustawą z 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. Nr 80, poz. 718 ze zm.). Na mocy art. 1 pkt 28 lit. b powołanej ustawy z 27 marca 2003 r. do Prawa budowlanego wprowadzono zasadę, zgodnie z którą odpowiedzialność za merytoryczną zawartość projektu architektoniczno-budowlanego ponosi wyłącznie projektant oraz - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu - sprawdzający projekt, którzy mają obowiązek dołączyć do projektu budowlanego oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 pr.bud.). Za naruszenie obowiązujących przepisów oraz zasad wiedzy technicznej lub urbanistycznej projektantowi grozi, w zależności od stopnia naruszenia, odpowiedzialność dyscyplinarna (art. 45 ust. 1 w zw. z art. 41 pkt 1 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów, tekst jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42 ze zm.) albo zawodowa (art. 45 ust. 2 powołanej ustawy z 15 grudnia 2000 r. w zw. z art. 95 pr.bud.). Nieprzestrzeganie przez projektanta w sposób rażący przy projektowaniu lub wykonywaniu robót budowlanych art. 5 pr.bud. stanowi ponadto wykroczenie podlegające karze grzywny (art. 93 pkt 1 pr.bud.).

Należy przy tym zauważyć, że mimo wyłączenia w art. 35 ust. 1 możliwości badania projektu architektoniczno-budowlanego pod kątem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, w art. 81 ust. 1 pkt 1 lit. c, jako jeden z podstawowych obowiązków organu architektoniczno-budowlanego nadal wskazuje się nadzór i kontrolę nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności badanie zgodności rozwiązań architektoniczno-budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej (Z. Kostka, Prawo budowlane. Komentarz, Gdańsk 2007, s. 119).

W niniejszej sprawie organ I instancji zarówno w przypadku projektu zagospodarowania działki lub terenu, jak i projektu architektoniczno-budowlanego, zbadał ich kompletność i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt lb. Organ sprawdził również, czy dołączono zaświadczenie o wpisie projektanta (projektantów) na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, ważne na dzień opracowania projektu (art. 35 ust. 1 pkt 3).

Podkreślenia nadto wymaga, że zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy, w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz art. 32 ust. 4, organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Zdaniem Sądu w ramach swoich obowiązków, określonych w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, Wojewoda [...] jako organ odwoławczy prawidłowo ustalił, że przedłożony projekt budowlany jest kompletny, a zamierzenie inwestycyjne nie narusza szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oraz warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Sąd w pełni podziela argumentację organu odwoławczego zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Analiza akt sprawy pozwala stwierdzić, że zaskarżona decyzja została wydana po spełnieniu przez inwestora wymogów zawartych w przepisach art. 32-35 Prawa budowlanego oraz po zweryfikowaniu decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy. Należy również podzielić stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym Inwestor wypełnił wszystkie obowiązki nałożone na niego, a zatwierdzony projekt czyni zadość wymogom określonych w przepisach prawa.

Inwestor złożył prawidłowo wypełnione oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Projekt zagospodarowania działki został sporządzony zgodnie z art. 34 Prawa budowlanego spełniając wymagania § 8 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2012 r., poz. 462) i jest zgodny z przepisami techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, posiada informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia.

Ponadto co należy szczególnie podkreślić, projekt budowlany jest zgodny z decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., Nr [...] o warunkach zabudowy i uwzględnia tolerancję ustaloną zgodnie z postanowieniem Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r" Nr [...]. Inwestor przedłożył, sporządzony przez projektanta rysunek zatytułowany "Obliczenie wysokości budynku - wyjaśnienie" oraz uwierzytelnioną kserokopię postanowienia Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., Nr [...]. Organ wyjaśnił, że z przedłożonego projektu budowlanego, uzupełnionego ww. rysunkiem wynika, że projektowany budynek jest zgodny z warunkami określonymi w pkt 1.1.4 decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., Nr [...], o warunkach zabudowy i uwzględnia tolerancję ustaloną zgodnie z postanowieniem Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r" Nr [...].

Przedmiotowy projekt zawiera zatem wymagane ekspertyzy i opinie, które nie wskazują na to iż realizacja przedmiotowej inwestycji miała zagrażać lub naruszać interesy osób trzecich. W tym miejscu należy zauważyć, iż w przypadku wystąpienia takich naruszeń o realizacji prac niezgodnie z projektem budowlanym stanowiącym załącznik do pozwolenia na budowę, do podjęcia stosownych kroków właściwe są organy nadzoru budowlanego.

Strona skarżącą winna mieć na względzie, że decyzja o pozwoleniu na budowę nie ma charakteru uznaniowego. Jak wynika z treści art. art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zatem skoro inwestor spełnił w niniejszej sprawie wszystkie wymagania konieczne do udzielenia pozwolenia na budowę to Prezydent [...] nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę inwestorowi.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego obiekt budowlany należy projektować i budować w sposób zapewniający ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich. Nie wszystkie jednakże interesy osób trzecich podlegają ochronie; chronione są wyłącznie interesy prawne, a nie są chronione interesy jedynie faktyczne. Wyznacznikiem zakresu, w jakim wydający decyzję organ ma obowiązek chronić uprawnienia osób trzecich, są przepisy prawa materialnego. Naruszenie interesu prawnego rozumiane jest jako naruszenie konkretnych norm prawa materialnego, obowiązujących w procesie inwestycyjnym (por. wyrok NSA z dnia 7 lipca 1999 r., sygn. akt IV SA 1492/98). Zarzuty dotyczące szeregu utrudnień dla otoczenia w przypadku zrealizowania zamierzonej inwestycji nie mogą być prawnie skuteczne, gdyż dotyczą jedynie naruszenia interesów faktycznych skarżących, a nie interesu prawnego, rozumianego jako naruszenie konkretnych norm prawnych. Stwierdzić należy, iż w zasadzie każda inwestycja w zabudowie miejskiej powoduje uciążliwości i utrudnienia dla najbliższych sąsiadów. Jednakże, gdy w sprawie uzyskano wszelkie wymagane prawem uzgodnienia i opinie, to nie można stawiać skutecznego zarzutu, iż wydana decyzja o zatwierdzeniu projektu i udzieleniu pozwolenia budowlanego jest niezgodna z prawem.

Kończąc powyższe rozważania Sąd zauważa, że planowana inwestycja może spowodować szereg utrudnień dla otoczenia. W zasadzie każda inwestycja w zabudowie miejskiej powoduje uciążliwości i utrudnienia dla najbliższych sąsiadów. Jednakże, gdy w sprawie uzyskano wszelkie wymagane prawem uzgodnienia i opinie, to nie można stawiać skutecznego zarzutu, iż wydana decyzja o zatwierdzeniu projektu i udzieleniu pozwolenia budowlanego jest niezgodna z prawem.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę jako bezzasadną oddalił.