Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 42/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2016-03-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 rok postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

B.A. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2015 rok.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 lutego 2016 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych złożonej skargi przez określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto, zarządzeniem z dnia 3 lutego 2016 r. wezwano go do uiszczenia - w terminie 7 dni - wpisu sądowego w kwocie 100 zł, stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), pod rygorem odrzucenia skargi. Wyżej wymienione wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 11 lutego 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru pisma - k. 9 akt sądowych).

W zakreślonym przez Sąd terminie brak formalny skargi nie został usunięty. Skarżący nie uiścił również wymaganego wpisu sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Stosownie do treści art. 230 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zw. dalej "P.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga. W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 P.p.s.a.), uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.

Z kolei z przepisu art. 57 § 1 P.p.s.a. wynika, że do wymogów formalnych skargi, warunkujących skuteczność jej wniesienia, zalicza się 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, 2) oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego oraz 4) w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 (które nie dotyczą skargi w niniejszej sprawie) dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

W rozpoznawanej sprawie skarżący został skutecznie wezwany do usunięcia braków formalnych złożonej skargi przez określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. wezwania doręczono mu 11 lutego 2016 r. Jak wynika z akt sprawy, pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niedochowania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi oraz wezwania do usunięcia braków formalnych skargi w zakresie określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego, B.A. w zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 18 lutego 2016 r., nie wykonał żadnego z nałożonych na niego obowiązków.

W tym stanie rzeczy, na mocy powołanych na wstępie przepisów art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.