Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 34/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2010-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1 i 2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. A. na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie opłaty za przechowywanie towaru postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skargą z dnia 29 grudnia 2009r., wniesioną bezpośrednio do sądu, T. A. zwróciła się o ponowne rozpatrzenie jej sprawy z uwagi na fakt, iż nikt ze Służby Celej nie poinformował jej, że oprócz mandatu będzie musiała zapłacić jeszcze dodatkowe opłaty za przechowywanie zajętego towaru.

Sąd przekazał wniesioną skargę do Dyrektora Izby Celej. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi. Wskazał, że skarżąca w ustawowym terminie wniosła również zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego, które nie zostało jeszcze rozpatrzone. Tym samym w niniejszej sprawie postępowanie odwoławcze jest jeszcze w toku. Wobec czego skarżąca nie wyczerpała przysługującego jej w postępowaniu celno- podatkowym środka zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.) dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, zgodnie z § 2 art. 52 p.p.s.a. należy rozumieć zaś sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że skarżąca w zaskarżonym postanowieniu została prawidłowo pouczona o tym, że od wydanego postanowienia służy jej prawo do złożenia zażalenia do Dyrektora Izby Celej (k. 8v akt administracyjnych), zresztą z prawa tego skorzystała wnosząc w ustawowym terminie zażalenie do Dyrektora Izby Celej (k. 11 akt administracyjnych). Tym samym stwierdzić należy, że skarżąca przed wniesieniem skargi do sądu nie wyczerpała służącego jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie środka zaskarżenia. Postępowanie zażaleniowe przed organem odwoławczym jest jeszcze w toku i nie zostało zakończone. Zgodzić się należy z Dyrektorem Izby Celej, że samo wniesienie środka zaskarżenia przed jego rozpoznaniem nie może zostać uznane za spełnienie warunku , o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a.

Z przedstawionych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.

Dodatkowo wskazać należy, że dopiero na rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Celej, wydane po rozpatrzeniu wniesionego przez skarżącą zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego, przysługiwać jej będzie skarga do sądu administracyjnego.