Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 428/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2009-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Powiatu
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. P. na uchwałę Rady Powiatu w Kluczborku z dnia [...], nr [...] w przedmiocie rozpoznania skargi na Starostę Kluczborskiego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] Rada Powiatu w Kluczborku podjęła, na podstawie art. 12 pkt 11 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1592 ze zm.) w związku z art. 229 pkt 4 K.p.a., uchwałę Nr [...] w sprawie rozpatrzenia skarg I. P. na Starostę Kluczborskiego. W § 1 tej uchwały uznano, po zapoznaniu się ze stanowiskiem Komisji Rewizyjnej Powiatu w Kluczborku, w sprawie rozpatrzenia skarg I. P., w pkt 1 zasadność w części skargi dotyczącej nie zachowania procedury rozpatrzenia, a w pkt 2 - niezasadność w części skargi dotyczącej remontu ulicy Fabrycznej w Kluczborku. Wykonanie uchwały powierzono Przewodniczącemu Rady Powiatu, zobowiązując do przesłania skarżącemu jej odpisu wraz ze stanowiskiem Komisji Rewizyjnej (§ 2). W § 3 uchwały określono, iż uchwała wchodzi w życie z dniem jej podjęcia.

Na powyższą uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wniósł I. P. Skarżący zarzucił, że podczas przeprowadzania prac projektowych dotyczących remontu ulicy Fabrycznej w Kluczborku, pominięto obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę dla całego przedsięwzięcia budowlanego oraz wszelkie procedury wynikające z przepisów rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Ponadto, nie dokonano analizy drogi przed przystąpieniem do prac budowlanych. Zdaniem skarżącego, w wyniku braku obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę doszło do zaniżenia grubości wzmocnienia nawierzchni ulicy Fabrycznej, obniżenia jej wytrzymałości i zmarnotrawienia środków publicznych. Skarżący wskazał również, że organy powiatu nie dokonując prawidłowej oceny stanu drogi i przeprowadzając powierzchowny remont naruszyły zapis art. 50 ustawy o samorządzie powiatowym.

W odpowiedzi na skargę, Starosta Kluczborski wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wywiódł, że projektowany remont ul. Fabrycznej nie stanowił budowy ulicy, ani innej inwestycji mogącej znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227) oraz paragrafu 3 ust. 1 pkt 56 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573). Ponadto w ocenie organu, w świetle przepisu art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, okoliczności podniesione przez I. P. nie rodzą po jego stronie uprawnienia do wniesienia skargi, co skutkować powinno jej odrzuceniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwaną dalej w skrócie P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Ponadto stosownie do treści art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Z kolei, w myśl art. 4 P.p.s.a. sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Ponadto wskazać należy na uregulowania Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące skarg wnoszonych przez obywateli, tzw. skarg społecznych na zaniedbania lub nienależyte wykonywanie zadań przez organy administracji albo ich pracowników. Skargę taką, jako odformalizowany środek społecznej kontroli działania administracji publicznej podejmowanej w interesie jednostki lub interesie publicznym, regulują przepisy Działu VIII "Skargi i wnioski" ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej K.p.a. Zgodnie z art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

Stosownie do art. 228 K.p.a., skargi składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia, a właściwe do rozpatrywania skarg organy wylicza przepis art. 229 K.p.a. Zgodnie z nim, jeżeli przepisy szczególne nie określają innych organów właściwych do rozpatrywania skarg, jest organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności:

1) rady gminy, rady powiatu i sejmiku województwa - wojewoda, a w zakresie spraw finansowych - regionalna izba obrachunkowa,

2) organów wykonawczych jednostek samorządu terytorialnego w sprawach należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej - wojewoda,

3) wójta (burmistrza lub prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - rada gminy,

4) zarządu powiatu oraz starosty, a także kierowników powiatowych służb, inspekcji, straży i innych jednostek organizacyjnych, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - rada powiatu,

5) zarządu i marszałka województwa, z wyjątkiem spraw określonych w pkt 2 - sejmik województwa,

6) wojewody w sprawach podlegających rozpatrzeniu według kodeksu - właściwy minister, a w innych sprawach - Prezes Rady Ministrów,

7) innego organu administracji rządowej, organu przedsiębiorstwa państwowego lub innej państwowej jednostki organizacyjnej - organ wyższego stopnia lub sprawujący bezpośredni nadzór,

8) ministra - Prezes Rady Ministrów,

9) organu centralnego i jego kierownika - organ, któremu podlega.

Przytoczone powyżej regulacje ustawy P.p.s.a. wyznaczają zakres przedmiotowy postępowania sądowoadministracyjnego, co oznacza, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w powołanych przepisach. W szczególności nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych objętych przepisami wymienionego wyżej Działu VIII K.p.a.

Zasada ta znajduje zastosowanie również w rozpoznawanej sprawie. Z akt sprawy wynika, że Rada Powiatu w Kluczborku zaskarżoną uchwałę z dnia [...], podjęła na podstawie przepisów o skardze w rozumieniu art. 227 i następnych K.p.a. Postępowanie skargowe objęte Rozdziałem 2 Działu VIII K.p.a. jest jednoinstancyjne, a przepisy nie przewidują środków zaskarżenia. Jeżeli jednak obywatel jest niezadowolony ze sposobu załatwienia sprawy przez organ może złożyć kolejną, nową skargę na działalność organu przy czym wymieniony przepis art. 229 K.p.a. określa w pkt 1 właściwy organ do rozpatrzenia skargi na działalność rady powiatu.

Reasumując, jeżeli Rada Powiatu rozstrzygnęła sprawę na podstawie przepisów Działu VIII K.p.a., a skarżący nie wskazał decyzji, postanowienia albo innego aktu lub czynności, które organ powinien był wydać, a które zgodnie z przepisami art. 3 i art. 4 P.p.s.a. mogłyby być przedmiotem skargi sądowoadministracyjnej, to w konsekwencji zastosowanie ma przepis art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy, postanowiono jak w sentencji.