Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 947/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.), Asesorzy WSA Przemysław Szustakiewicz, WSA Janusz Walawski, Protokolant Wojciech Berezowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lipca 2005 r. sprawy ze skargi A. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją z dnia [...] marca 2004 r. nr [...], na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 23,art. 27 ust. 1 pkt 4 oraz art. 6 pkt 15 lit. a i b ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. - o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /tekst jednolity: Dz.U. z 2003 r Nr 58, poz. 514 z późn. zm./ oraz 104 KPA,: -orzekł o uznaniu Pani A. L. za osobę bezrobotną od dnia [...] lutego 2004 r.,

- nie przyznał prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Następnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. Starosta [...], na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b, art. 71, art. 72, art. 73 ust. 1 pkt 1 i ust. 4, art. 75 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. - o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy /Dz.U. z 01 maja 2004 r. Nr 99, poz. 1001 oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego /tekst jednolity Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 r. z późn. zm./, orzekł o przyznaniu Pani A. L. zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] sierpnia 2004 r., płatnego w cyklach miesięcznych z dołu w terminach wyznaczonych przez Urząd Pracy przez okres do 6 miesięcy, skrócony o czas nieprzysługiwania zasiłku.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że Pani A. L. zarejestrowała się w dniu [...] lutego 2004 r. i uzyskała z tym dniem status osoby bezrobotnej. W związku z tym, że w okresie 6-ciu miesięcy przed zarejestrowaniem się w powiatowym urzędzie pracy w/w spowodowała ze swojej winy rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia, prawo do zasiłku nabyła po 180 dniach od daty rejestracji.

Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 czerwca 2004 r. nowym stanem prawnym, tj. między innymi przepisem art. 73 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. - o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, okres pobierania zasiłku wynosi 6 miesięcy dla bezrobotnych zamieszkałych w okresie pobierania zasiłku na obszarze działania powiatowego urzędu pracy, jeżeli stopa bezrobocia na tym obszarze w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku nie przekroczyła 125%, przeciętnej stopy bezrobocia w kraju. W związku z tym, że stopa bezrobocia na obszarze działania [...] Urzędu Pracy w P. w dniu 30 czerwca roku poprzedzającego dzień nabycia prawa do zasiłku przez Panią L. nie przekraczała 125% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju, zasiłek dla bezrobotnych przysługuje przez okres 6 miesięcy.

W myśl art. 73 ust 4 cytowanej wyżej ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych ulega skróceniu o okresy nieprzysługiwania zasiłku, o którym mowa w art. 75 ust. 1 i 2 tj. w przedmiotowym przypadku o 180 dni.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. Starosta [...] na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b, art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. - o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy /Dz.U. z dnia 1 maja 2004 r. Nr 99, poz. 1001/ oraz art. 104 i 108 ustawy z dnia 14 06 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego /tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm./, orzekł o utracie przez w/w prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...] sierpnia 2004 r. z powodu upływu okresu jego pobierania.

Sąd [...] w P., [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, wyrokiem z dnia [...] lutego 2005 oddalił apelację od wyroku Sądu [...] w P. [...] Wydziału Pracy z dnia [...] listopada 2004 r., zasądzającego od pozwanego [...] na rzecz A. L. odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.

Pismem z dnia 22 lutego 2005 r. Pani A. L. w związku z wyrokiem [...] Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zwróciła się do [...] Urzędu Pracy w P. o zmianę statusu bezrobotnego bez prawa do zasiłku na bezrobotnego z prawem do zasiłku na okres 12-tu miesięcy.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2005 r. Starosta [...], na podstawie art. 147, 149 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2000 r Nr 98, poz. 1071 z późn. zm./, na wniosek strony wznowił postępowanie Pani A. L., zakończone ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] o przyznaniu w/w zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] sierpnia 2004 r. przez okres 6 miesięcy, skrócony o czas nieprzysługiwania zasiłku.

W uzasadnieniu podał, że w związku z podaniem z dnia 22 lutego 2005 r. o przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych na okres 12 miesięcy – wznowił postępowanie administracyjne.

Następnie ten sam organ decyzją z dnia [...] marca 2005 r., na podstawie art. 149 § 2 oraz art. 151 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2000 r. Nr 98 , poz. 1071 z późn zm./, po rozpatrzeniu sprawy Pani A. L., odmówił uchylenia decyzji Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. o przyznaniu w/w zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] sierpnia 2004 r. przez okres 6 miesięcy skrócony o czas nieprzysługiwania zasiłku.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że związku z pismem z dnia 22 lutego 2005 r., postanowieniem z dnia [...] marca 2005 r. wznowiono postępowanie od decyzji ostatecznej Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. o przyznaniu Pani zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] sierpnia 2004 r. przez okres 6-ciu miesięcy, skrócony o czas nieprzysługiwania zasiłku.

Po przeprowadzeniu postępowania zgodnie z art. 149 § 2 KPA, co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy ustalono, że brak jest przesłanek do wznowienia postępowania.

W dniu 4 kwietnia 2005 r. Pani A. L. wniosła odwołanie od wyżej wskazanej decyzji.

W uzasadnieniu odwołania wskazała, że jej zdaniem zmiana świadectwa pracy upoważnia ją do nabycia prawa do pobierania zasiłku na okres 12 miesięcy. Wobec powyższego uważa, że decyzja Starosty [...] z dnia [..] marca 2005 r. jest dla niej niesprawiedliwa i krzywdząca. Podnosi ponadto, że nowa okoliczność tj. Wyrok [...] Sadu Pracy jest argumentem by wznowić postępowanie i tym samym zmienić jej status na osobę bezrobotną z prawem do zasiłku na okres 12-tu miesięcy .

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] Wojewoda [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1, art. 145 § 1 oraz 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r – Kodeks postępowania administracyjnego /Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm./, po rozpatrzeniu odwołania Pani A. L. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] marca 2005 r., orzekającej o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej tj. Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. o przyznaniu zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] sierpnia 2004 r. przez okres do 6 miesięcy skrócony o czas nieprzysługiwania zasiłku, postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podał, że po przeanalizowaniu zgromadzonych dokumentów oraz treści złożonego odwołania nie znalazł podstaw prawnych, które pozwoliłyby uchylić zaskarżone decyzje.

Od decyzji Pani A. L. złożyła odwołanie, wnosząc o przyznanie zasiłku dla bezrobotnych na okres 12-miesięcy, w związku ze zmianą świadectwa pracy w zakresie sposobu rozwiązania stosunku pracy. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczna wznawia się postępowanie jeżeli:

1. dowody, na podstawie których ustalone istotne dla sprawy okoliczności faktyczne , okazały się fałszywe,

2. decyzja została wydana w wyniku przestępstwa,

3. decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej który podlega wyłączeniu stosownie do art 24, 25 i 27,

4. strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu,

5. wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję,

6. decyzja została wydana bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu,

7. zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji /art. 100 § 2/,

8. decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.

W ocenie organu nie zachodzi żadna z wyżej wymienionych przesłanek stanowiących podstawę do uchylenia dotychczasowej decyzji. Wyrok [...] Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] lutego 2005 r. nie jest okolicznością, która może być podstawą do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 KPA, ponieważ rozstrzygnięcie Sądu w sprawie sposobu rozwiązania umowy o pracę, jest to okoliczność, która powstała dopiero po uprawomocnieniu się wyroku Sądu.

Decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. Pani A. L. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażając pogląd, że po uzyskaniu nowego świadectwa pracy, powinna uzyskać status osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku na okres 12 miesięcy.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie , podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powoływaną podstawą prawną.

Analizując skargę w tym zakresie Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie mogą się ostać z powodu naruszenia przepisów postępowania administracyjnego mającego istotny wpływ na wynik sprawy.

Przypomnieć w związku z tym należy, że wznowienie postępowania jest instytucją procesową stwarzającą prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie w którym ona zapadła, dotknięte było kwalifikowaną wadliwością prawną przewidzianą w art. 145 § 1 lub 145a § 1 KPA.

Wznowienie postępowania stanowi odstępstwo od ustanowionej w art. 16 § 1 KPA ogólnej zasady trwałości decyzji administracyjnej. W związku z tym w orzecznictwie i literaturze prawniczej podkreśla się, że przepisy dotyczące wznowienia postępowania wymagają rygorystycznego i ścisłego ich stosowania.

Postępowanie wznawia się w sprawie zakończonej ostateczną decyzją /także określonymi postanowieniami/. Granice wznowionego postępowania wyznacza zatem zakres sprawy administracyjnej, która została rozstrzygnięta w toku instancji przez wydanie decyzji /postanowienia/.

Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia /art. 149 § 1 KPA/. Postanowienie to stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy /art. 149 § 2 KPA/.

Postanowienie o wznowieniu postępowania otwiera następną fazę postępowania w sprawie wznowienia postępowania, to jest wszczyna tzw. postępowanie rozpoznawcze. Celem tego postępowania rozpoznawczego jest ustalenie istnienia podstawy wznowienia postępowania wskazanej w postanowieniu oraz w razie pozytywnego wyniku tych czynności – przeprowadzenie postępowania w celu rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, będącej przedmiotem decyzji ostatecznej. Badanie sprawy o wznowienie postępowania w zakresie określonym w art. 151 § 1 i art. 151 § 2 KPA może nastąpić dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania.

Z powyższego wynika, że postanowienie przewidziane w art. 149 § 1 KPA powinno dokładnie wyznaczać zakres wznowionego postępowania. Musi zatem nie tylko indywidualizować, dokładnie oznaczać decyzję rozstrzygającą sprawę, w której wznawia się postępowanie, ale także określać podstawy wznowienia.

W przedmiotowej sprawie postanowienie Starosty [...] z dnia [...] marca 2005 r. nie określa podstawy wznowienia, które enumeratywnie zostały wymienione w art. 145 § 1 KPA.

Badanie sprawy o wznowienie postępowania w zakresie określonym w art. 151 § 1 KPA jak i w art. 151 § 2 KPA może nastąpić dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania, o jakim mowa w art. 149 § 1 i § 2 KPA tj. po ustaleniu, że podanie o wznowienie zostało wniesione przez stronę z zachowaniem terminu określonego w art. 148 KPA oraz powołana została chociażby jedna z przyczyn wznowienia określonych w art. 145 § 1 KPA. Badanie zasadności wskazanych przyczyn wznowienia może nastąpić stosownie do treści art. 149 § 2 i 151 KPA, po wydaniu postanowienia o wznowieniu, czyli w postępowaniu co do przyczyn wznowienia /art. 149 § 2 KPA/, co do istnienia podstaw do uchylenia dotychczasowej decyzji na podstawie art. 145 § 1 /art. 151 KPA/.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja Wojewody [...], oraz utrzymana nią w mocy decyzja Starosty [...] z dnia [...] marca 2005 r. zostały wydane z mającym wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności art. 145 § 1, art. 149 § 1, art. 151 § 1 KPA.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 132, art. 145 § 1 pkt 1c, art. 134 § 1 oraz 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.