Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 188/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

|Sygn. akt IV SAB/Wr 188/14 | , [pic], , WYROK, , W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, , , Dnia 17 czerwca 2015 r., , , Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w składzie następującym:, Przewodniczący, Sędziowie, , Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.), Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, , , Protokolant, Paulina Szpakowska, , , po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 17 czerwca 2015 r., sprawy ze skargi Z. R., na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., w przedmiocie rozpatrzenia podania z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie o stwierdzenie nieważności postanowienia SKO we W. z dnia [...] nr [...], stwierdzającego niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie spraw, , oddala skargę;, ,


UZASADNIENIE

Z. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie rozpatrzenia jego podania z dnia 15 maja 2014 r. w oparciu o art. 235 k.p.a. pomimo wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 23 czerwca 2014 r. odnośnie postanowienia SKO we W. z dnia [...] o nr [...] stwierdzającego niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dot. postanowień z dnia 6 lutego 2014 r. Według skarżącego "doszło do rażącej bezczynności ze strony organu odwoławczego i przewlekłości postępowania , którym Kolegium naraża jego zdrowie i życie, skazując współobywatela na śmierć z głodu".

Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podnosząc, że podanie skarżącego z dnia 15 maja 2014r. rozpatrzyło postanowieniem z dnia [...] nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności postanowienia Kolegium z dnia [...] o nr [...]. Zdaniem Kolegium nie można mówić o bezczynności i przewlekłości postępowania w sytuacji, gdy organ administracji wydał orzeczenie, ale nie takie, jakiego oczekiwała strona, prezentująca własną, "autorską" koncepcję prawną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania.

Zgodnie natomiast z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwana dalej p.p.s.a. (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - kontrola ta obejmuje również bezczynność organu.

Rozpoznając merytorycznie skargę należy podnieść, że przyjęte zostało, iż z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (por. T. Woś, M. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wyd. Prawnicze "Lexis-Nexis" (W-a 2005, str. 86). Wniesienie skargi na milczenie jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wyd. Lexis-Nexis", Warszawa 2006, str. 37).

Podkreślić przy tym należy, że zgodnie zaś z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Kontrola Sądu w takich sprawach sprowadza się więc do zbadania, czy rzeczywiście organ administracji publicznej pozostaje w zwłoce. W sytuacji zatem, gdy Sąd uzna skargę za uzasadnioną, może zobowiązać organ administracji do wydania w określonym terminie decyzji, postanowienia lub aktu czy też dokonania czynności z zakresu administracji publicznej, jeśli organ ten nie uczynił tego mimo obowiązku wynikającego z przepisów prawa.

Istotne jest przy tym, że w sprawach skarg na bezczynność organów administracji, wojewódzki sąd administracyjny orzeka biorąc pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili wydawania orzeczenia.

Aby zatem ocenić czy skarżony w niniejszej sprawie organ, tj. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. pozostaje w bezczynności, wskazać należy – jak to już wyżej Sąd podkreślił, że w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracyjnych sąd administracyjny orzeka, biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy istniejący w dacie orzekania, a właściwie w chwili zamknięcia rozprawy.

W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi wniesionej do tut. Sądu w dniu 11 lipca 2014r. jest zarzucana w/w Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu bezczynność w przedmiocie rozpoznania podania skarżącego z dnia 15 maja 2014 r. zatytułowanego: " skarga o ponowne rozpatrzenie sprawy". W podaniu tym skarżący zawarł żądanie (pkt 3 tegoż pisma), cyt.: "stwierdzenia nieważności na podstawie art. 156 § 1pkt 2 i 6 k.p.a. postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. o nr [...] stwierdzającego niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w sprawie postanowienia z dnia [...] odmawiającego rozpatrzenia wniosku strony o zmianę decyzji MOPS z dnia [...] w oparciu o art.154 k.p.a.".

Z akt sprawy niewątpliwie wynika, że opisane wyżej podanie wniesione zostało do Kolegium osobiście przez skarżącego w dniu 15 maja 2014 r., o czym świadczy prezentata SKO.

Niewątpliwe jest także w sprawie, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. - wbrew zarzutom skarżącego, rozpatrzyło opisany wyżej wniosek w/w z dnia 15 maja 2014 r., wydając w dniu [...] postanowienie Nr [...]. Kolegium w postanowieniu tym powołując się na przepis art.158 § 1 w związku z art.126 k.p.a. odmówiło stwierdzenia nieważności postanowienia tegoż Kolegium z dnia [...], Nr [...] stwierdzającego niedopuszczalność wniosku o skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy, w której Kolegium postanowieniem z dnia [...], Nr [...] odmówiło uzupełnienia co do rozstrzygnięcia "w przedmiocie wniosku strony o zmianę lub uchylenie decyzji organu pomocowego ze względu na słuszny interes strony i społeczny w oparciu o art.154 k.p.a." decyzji Kolegium z dnia [...], [...], odmawiającej stwierdzenia nieważności – wydanej z upoważnienia Prezydenta W. decyzji Kierownika Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej Nr [...] w Miejskim Ośrodku pomocy Społecznej we W. z dnia [...], [...] odmawiającej przyznania zasiłku celowego.

W świetle powyższych ustaleń, stwierdzić należy, że niezasadny jest podnoszony przez skarżącego zarzut bezczynności SKO we W., z tej to przede wszystkim przyczyny, iż Kolegium w terminie określonym do rozpatrzenia sprawy, wydając opisane wyżej postanowienie z dnia [...] - załatwiło ją w formie przewidzianej przepisami kodeksu postępowania administracyjnego .

Zgodnie bowiem z regulacją zawartą w art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Podane powyżej terminy załatwienia sprawy oznaczają okres, w którym dana sprawa powinna być rozstrzygnięta w formie decyzji (postanowienia).

Tak jak to już wyżej Sąd podkreślił, akta sprawy potwierdzają, że niniejsza sprawa wszczęta podaniem skarżącego z dnia 15 maja 2014 r. załatwiona została przez Kolegium wydanym w dniu [...] w/w postanowieniem, co równocześnie przeczy twierdzeniu skarżącego, jakoby Kolegium uchybiło przepisom kształtującym terminy załatwiania spraw.

W konsekwencji powyższych ustaleń nie można przyjąć, by Kolegium pozostawało w bezczynności w sprawie opisanego wyżej wniosku (podania) skarżącego z dna 15 maja 2014 r., skoro z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Z taką zaś sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

Tym samym zgodzić się należy z twierdzeniem Kolegium, że fakt wydania przez tenże organ rozstrzygnięcia, które nie spełnia oczekiwań skarżącego nie świadczy o bezczynności. Natomiast stanowisko Kolegium wyrażone w wydanym postanowieniu z dnia [...], skarżący może kwestionować w drodze wykorzystania stosownych środków zaskarżenia w toku postępowania administracyjnego, a następnie w ramach kontroli sądowoadministracyjnej .

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak wyżej.