Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 749/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-02-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 239 pkt 1 lit. a, art. 243 par. 1, art. 245 par. 1 i 3, art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy postanawia: 1. ustanowić adwokata dla skarżącej;


UZASADNIENIE

W dniu [...] D.C. nadała do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oznaczyła, iż zakres jej żądania obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego osobie adwokata.

W uzasadnieniu podniosła, że od około roku jest osobą bezrobotną, bez prawa do pobierania zasiłku i uzyskuje miesięczny dochód z tytułu zasiłku okresowego, w kwocie [...] zł oraz dodatku mieszkaniowego w rozmiarze [...] zł.

Równocześnie oświadczyła, że gospodaruje samotnie i nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami wartościowymi. Posiada natomiast mieszkanie o powierzchni [...] m2, a nadto "ma zapisane" mieszkanie o powierzchni [...] m2, które otrzyma po śmierci matki.

Do wniosku strona dołączyła kopie decyzji administracyjnych o przyznaniu jej dodatku mieszkaniowego oraz zasiłku okresowego.

W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.

Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.

W pierwszej kolejności trzeba zaznaczyć, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona na decyzję wydaną w przedmiocie zasiłku okresowego, będącego jednym ze świadczeń przewidzianych w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r., Nr 175, poz. 1362 ze zm.). Zgodnie zaś z art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.

Skarżąca korzysta zatem w niniejszej sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa, a w konsekwencji, jej wniosek w omawianym zakresie jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (strona została już o tym poinformowana odrębnym pismem Sądu z dnia [...]).

Odnosząc się natomiast do wniosku D.C. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy podnieść, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego skarżącej doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.

Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie jest osobą bezrobotną i utrzymuje się ze świadczeń otrzymywanych w ramach szeroko pojętej pomocy społecznej, to jest zasiłku okresowego, w wysokości [...] zł oraz dodatku mieszkaniowego, w kwocie [...] zł miesięcznie (vide: nadesłane kopie decyzji z dnia [...] oraz z dnia [...], na mocy których wspomniane świadczenia zostały przyznane).

W tym stanie rzeczy uznano, iż wnioskująca wykazała w sposób dostatecznie wiarygodny, że uiszczenie kosztów związanych z reprezentowaniem w sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika przekracza jej możliwości płatnicze i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.