Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1564/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
6560
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 86
journal: Dz.U. 2011 nr 108 poz 626
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity.

SENTENCJA

|Sygn. akt I SA/Kr 1564/14 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 listopada 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski, Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek (spr.), Sędzia: WSA Urszula Zięba, Protokolant: Ewelina Knapczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2014 r., sprawy ze skargi P. Sp. z o. o. w P., na interpretację indywidualną Ministra Finansów, z dnia 6 czerwca 2014 r. Nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego, - skargę oddala -


UZASADNIENIE

W dniu 27 lutego 2014 r. do Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Finansów wpłynął wniosek P. sp. z o. o. w P. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego. Wniosek został uzupełniony pismem z 26 maja 2014 r., będącym odpowiedzią na wezwanie organu z 16 maja 2014 r.

W uzasadnieniu wniosku wyjaśniono, że spółka rozpoczęła produkcję wyrobu o nazwie handlowej Ekkol, będącego mieszaniną poreakcyjną estrów kwasów karboksylowych i mieszaniny alkoholi oraz związków dwupierścieniowych - cykloheksylidenocykloheksanonów i innych związków organicznych, a mającego szerokie spektrum zastosowań. W kwestionariuszu technicznym przewidziano trzy jakości Ekkolu różniące się zawartością wody tj. Ekkol typu A, B, C z zawartością wody odpowiednio do 2%, do 10% i powyżej 10% . W dotychczasowej produkcji wykonano produkcje o zawartości wody do 2% i do 10%. Firma P. sp. z o.o. ustaliła kod nomenklatury celnej na CN 3824 90 97. Produkt Ekkol typu A został sprzedany do zużycia w celach grzewczych na co spółka otrzymała stosowne oświadczenia i odprowadziła stawkę akcyzową w wysokości 64 zł od tony produktu (produkt ma gęstość powyżej 890 kg/m3 w temperaturze 15ºC). Produkt typu B na dzień dzisiejszy będzie prawdopodobnie przeznaczony jako dodatek do produkcji asfaltów i możliwe jest również jego zużycie jako komponentu do produkcji innych produktów w procesie mieszania lub syntezy chemicznej. Poczyniono również próby zastosowania go do celów grzewczych, jednak ze względu na wysoką zawartość wody produkt ten został zwrócony przez klienta jako niepalny. W uzupełnieniu wniosku wnioskodawca sformułował pytanie, czy "w związku z powadzoną i planowaną produkcją produktu o nazwie Ekkol Typ A, Typ B, Typ C firma prawidłowo interpretuje art. 22 ust. 1 pkt 1- 5 oraz art. 47 ust. 1 pkt 1-9 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, że w momencie produkcji produkt Ekkol nie jest wyrobem akcyzowym i nie podlega produkcji w składzie podatkowym i dopiero w momencie sprzedaży tego produktu na cele opałowe nalicza i odprowadza stosowną stawkę akcyzową". Dodatkowo wskazał, że produkt Ekkol posiada taryfę celną 3824 90 97 bez względu na typ A, B, C, gdyż jego skład chemiczny nie ulega zmianie a jedynie różni się czystością tj. zawartością wody, przy czym produkt Ekkol nie jest oferowany, sprzedawany lub używany jako paliwo napędowe. Według wiedzy spółki technicznie nie jest możliwe zastosowanie go jako paliwa napędowego. Produkt Ekkol produkowany jest zawsze w tym samym procesie, tzn. stosowany jest proces estryfikacji oraz dodawane są związki pierścieniowe. Produkcja wszystkich typów odbywa się na jednej instalacji, a produkt magazynowany jest w tym samym parku zbiorników. Natomiast różne jakości tzn. produkcja typu A, B, C związana jest z jakością przeprowadzania procesu estryfikacji. Produkt produkowany jest w cyklu szarżowym. Jedna szarża produkcji to około 8 ton produktu gotowego. Stąd przy produkcji w skali np. jednego miesiąca potencjalnie może być wyprodukowanych po kilka szarż. Zasadniczo firma używa tego samego parku zbiorników do produkcji Ekkolu typu A i B. Nie mniej po procesie estryfikacji, gdy produkt końcowy wystygnie, z przyczyn ekonomicznych produkt typu B jest aktualnie przeładowywany i magazynowany w paletopojemnikach.

Wnioskodawca przedstawiając własne stanowisko stwierdził, że opisany produkt o kodzie CN 3824 90 97, którego końcowe przeznaczenie w momencie produkcji nie jest jeszcze znane tzn. może być przeznaczony na cele opałowe lub inne niż opałowe, nie jest wyrobem akcyzowym i nie podlega produkcji w składzie podatkowym. Spółka zwrócił uwagę, że niemożliwe jest zaplanowanie i rozdzielenie produkcji Ekkolu ze względu na cele grzewcze i inne. Stąd jedynym możliwym prawidłowym sposobem jest naliczenie stawki akcyzowej od ilości faktycznie sprzedanej w celach grzewczych. Dopiero zatem z momentem zawarcia transakcji handlowej i oświadczenia kupującego co do celów zużycia produktu wnioskodawca jest zobowiązany do naliczenia akcyzy.

W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 6 czerwca 2014 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej działając w imieniu Ministra Finansów uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Zdaniem organu w opisanych warunkach w momencie produkcji wyrobu o kodzie 3824 90 97 przeznaczanego zarówno do celów opałowych jak i innych celów jest on wyrobem akcyzowym, o którym mowa w poz. 26 załącznika nr 2 do ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm., powoływanej dalej jako "u.p.a."), podlegającym opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, którego produkcja winna odbywać się w składzie podatkowym w procedurze zawieszenia poboru akcyzy.

Organ wyjaśnił, że w świetle przepisu art. 45 u.p.a. w przypadku gdy produkowany w składzie podatkowym, zarówno do celów opałowych jak i innych niż opałowe, wyrób o kodzie CN 3824 90 97, zostanie przeznaczony do celów opałowych, to z momentem zakończenia procedury zawieszenia poboru akcyzy wyrób winien być opodatkowany odpowiednią stawką podatku akcyzowego. W stosunku zaś do tego wyrobu, względem którego zostanie zakończona procedura zawieszenia poboru akcyzy ze względu na jego przeznaczenie go do celów innych niż opałowe lub napędowe, nie będzie wymagana zapłata podatku akcyzowego, gdyż wyrób ten ze względu na swoje przeznaczenie stanie się wyrobem nieakcyzowym niepodlegającym opodatkowaniu akcyzą.

Organ nadmienił, że w sytuacji gdy wnioskodawca nie produkuje w składzie podatkowym wyrobu o kodzie CN 3824 90 97 (przeznaczonego zarówno do celów opałowych jak i innych niż opałowe lub napędowe), obowiązany jest do stosowania przepisu art. 22 u.p.a. W takiej sytuacji tj. w odniesieniu do produkcji wyrobu przeznaczonego do celów opałowych, wnioskodawca winien składać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklaracje w sprawie przedpłaty akcyzy, według ustalonego wzoru oraz obliczać i wpłacać przedpłatę akcyzy na rachunek właściwej izby celnej, w wysokości akcyzy, jaka będzie należna od wyprodukowanego wyrobu akcyzowego w danym miesiącu za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do ostatniego dnia miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym wyroby akcyzowe zostaną wyprodukowane.

Nie zgadzając się z takim zapatrywaniem organu spółka wezwała go do usunięcia naruszenia prawa w związku z wydaną indywidualną interpretacją. W uzasadnieniu przypomniano, że ustawa podatkowa jasno precyzuje, że wyroby sklasyfikowane pod taryfą CN 38249097 stają się wyrobem energetycznym tylko i wyłącznie jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych. Z kolei art. 86 pkt 3 u.p.a. przesądza natomiast w przypadku olejów opałowych, co należy rozumieć pod pojęciem zastosowania produktów do celów opałowych, wymieniając: produkcję do celów opałowych, oferowanie do celów opałowych lub zużycie do celów opałowych. Spółka zwróciła uwagę, że moment klasyfikacji produktu jako wyrobu energetycznego jest czasowo różny względem jego momentu produkcji. Ma to związek przede wszystkim z możliwością i faktycznym występowanie w obrocie prawnym pośredników, którzy nie zawsze zadeklarować mogą ostateczne przeznaczenie produktu.

Spółka podkreśliła, że jej stanowisko znajduje dodatkowo uzasadnienie w interpretacji podatkowej Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 21 marca 2007 r. nr [...]. W dalszej kolejności spółka skoncentrowała się na wskazaniu cech charakterystycznych spornej substancji, które w istocie rzeczy z zasady czynią technologicznie nieusprawiedliwionym stosowanie jej na cele opałowe.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie spółka zarzuciła organowi:

- naruszenie art. 86 ust. 1 u.p.a. poprzez przytoczenie w interpretacji i zastosowanie w sprawie jego zmodyfikowanego brzmienia: "do celów opałowych jak i innych celów" w miejsce ustawowego sformułowania: "do celów opałowych lub napędowych";

- naruszenie w art. 47 ust. 1 u.p.a. poprzez zobowiązanie spółki do produkcji

wyrobów nieakcyzowych w składzie podatkowym wskutek błędnej interpretacji przepisu art. 86 ust. 1 u.p.a., zakładającej, że każdy produkt o kodzie 3824 90 97 jest wyrobem energetycznym;

- naruszenie art. 86 ust. 3 u.p.a. poprzez jego błędną interpretację, jakoby w każdej sytuacji ekonomicznej wyroby energetyczne musiały być produkowane w składach podatkowych, co powodowałoby, że część tego przepisu jest martwa;

- uchybienie dyrektywie in dubio pro tributario, nakazującej rozstrzygać wszelkie wątpliwości na korzyść podatnika.

W konsekwencji tak sformułowanych zarzutów zażądano uchylenia opisanej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując w całości dotychczasowe stanowisko w sprawie wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez m. in. kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem wydawanych przez nią decyzji, postanowień bądź innych aktów.

Stosownie zaś do art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Natomiast według art. 146 § 1 tej ustawy sąd uwzględniając skargę uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności. Tak więc tylko stwierdzenie, że zaskarżona interpretacja dotknięta jest wadą niezgodności z prawem skutkuje jej wyeliminowaniem z obrotu prawnego.

Z kolei odnosząc się do przepisów regulujących postępowanie w sprawie indywidualnych interpretacji prawa podatkowego, zwrócić należy uwagę na treść art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej stanowiącego, że minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego wydaje w jego indywidualnej sprawie pisemną interpretacje przepisów prawa podatkowego. Z kolei zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy dokonuje oceny prawnej stanowiska wnioskodawcy z przytoczeniem przepisów prawa. Postępowanie "interpretacyjne" opiera się więc wyłącznie na stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) przedstawionym przez wnioskodawcę. Tylko w stosunku do tak określonego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) wyrażana jest ocena prawna, tak przez samego podatnika, jak i przez organ podatkowy. Przy czym granice oceny prawnej stanowiska wnioskodawcy zawartej w indywidualnej interpretacji zakreślone są treścią pytania postawionego we wniosku o interpretację.

Dokonując kontroli legalności wydanej przez Ministra Finansów interpretacji indywidualnej na tle przedstawionego przez stronę skarżącą stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej wydania, Sąd uznał, że interpretacja ta nie narusza przepisów prawa w stopniu nakazującym jej uchylenie.

Zasadniczy spór w niniejszej sprawie koncentrował się na kwestii czy wyrób o nazwie Ekkol (CN 3824 90 97) produkowany przez spółkę o parametrach i właściwościach opisanych we wniosku powinien być jako wyrób akcyzowy produkowany w składzie podatkowym.

W zaskarżonej interpretacji Minister Finansów uznając za nieprawidłowe stanowisko skarżącej spółki uznał, że Ekkol jako wyrób przeznaczony zarówno na cele opałowe jak i inne cele jest wyrobem akcyzowym, którego produkcja powinna odbywać się w składzie podatkowym w procedurze zawieszonego poboru akcyzy.

Sąd w składzie orzekającym uznaje powyższe stanowisko za właściwe.

Stosownie do art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 625 ze zm., powoływanej dalej jako "u.p.a."), wyrobami akcyzowymi są wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy określone z załączniku do ustawy. W pozycji 41 załącznika nr 1 do w/w ustawy zawierającego wykaz wyrobów akcyzowych, zostały wymienione wyroby o kodzie CN ex 3824 90 97 – Pozostałe produkty chemiczne i preparaty przemysłu chemicznego lub przemysłów pokrewnych (włączając te składające się z mieszanin produktów naturalnych), gdzie indziej niewymienione ani nie włączone – jeżeli są przeznaczone dla celów opałowych.

Z kolei zgodnie z art. 86 ust. 1 u.p.a. do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby:

1. objęte pozycjami CN od 1507 do 1518 00, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;

2. objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715;

3. objęte pozycjami CN 2901 i 2902;

4. oznaczone kodem CN 2905 11 00, niebędące pochodzenia syntetycznego, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;

5. objęte pozycją CN 3403;

6. objęte pozycją CN 3811;

7. objęte pozycją CN 3817;

8. oznaczone kodami CN 3824 90 91 i 3824 90 97, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych;

9. pozostałe wyroby, z wyłączeniem substancji stosowanych do znakowania i barwienia, o którym mowa w art. 90 ust. 1, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa silnikowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw silnikowych - bez względu na kod CN;

10. pozostałe wyroby będące węglowodorami, z wyłączeniem torfu, przeznaczone do użycia, oferowane na sprzedaż lub używane jako paliwa opałowe lub jako dodatki lub domieszki do paliw opałowych - bez względu na kod CN.

Należy również wskazać, że w załączniku nr 2 do ustawy zawierającym wykaz wyrobów akcyzowych do których stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i których produkcja odbywa się w składzie podatkowym, o którym mowa w Dyrektywie Rady 92/12/EWG, pod poz. 26 zostały wymienione wyroby o kodzie CN ex 3824 90 97, do których stosuje się procedurę zawieszenia poboru akcyzy i których produkcja odbywa się w składzie podatkowym – jeżeli wyroby te są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że skarżąca spółka zaklasyfikowała produkt o nazwie Ekkol do kodu CN 3824 90 97, jednocześnie podając, że wyrób ten posiada takie właściwości, które umożliwiają przeznaczenie go na cele opałowe.

Ustawa o podatku akcyzowym, obowiązująca od dnia 1 marca 2009 r., wprowadziła istotne zmiany w zakresie opodatkowania i obrotu wyrobami energetycznymi. Przede wszystkim wyroby energetyczne zostały zdefiniowane w art. 86 ustawy, przy czym wyodrębnionych zostało szereg kategorii tych wyrobów. Z wykładni językowej przepisu art. 86 ust. 1 u.p.a. wynika, że ustawodawca ustanowił podział na trzy grupy wyrobów energetycznych ze względu na stawkę akcyzy, mianowicie: 1) wyroby energetyczne określone w art. 89 ust. 1 pkt 1-13, sklasyfikowane według odpowiednich kodów CN; 2) wyroby energetyczne określone w art. 89 ust. 1 pkt 14 i 15 ustawy wyodrębnione ze względu na kryterium przeznaczenia oraz 3) wyroby energetyczne, o których mowa w art. 89 ust. 2 u.p.a., do których ma zastosowanie stawka podatku akcyzowego 0 zł, które zostały wymienione z uwagi na kryterium przeznaczenia, tj. tzw. inne cele. Zatem, podstawową kategorię wyrobów energetycznych stanowią paliwa silnikowe i paliwa opałowe zdefiniowane w art. 86 ust. 2 i 3 ustawy, dla których ustawodawca określił stawki akcyzy w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 ustawy. Zasadniczo stawki akcyzy w przypadku wyrobów wymienionych w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 ustawy mają zastosowanie bez względu na przeznaczenie tych wyrobów. Natomiast kolejną kategorią wyrobów są "pozostałe paliwa silnikowe" oraz "pozostałe paliwa opałowe", które zostały zdefiniowane w art. 86 ust. 1 pkt 9 i 10. Stawki dla takich wyrobów zostały określone w art. 89 ust. 1 pkt 14 i 15 ustawy. Jak podkreśla się w literaturze przedmiotu opodatkowanie "pozostałych paliw" uzależnione jest więc w praktyce od przeznaczenia danego wyrobu. Pozostałym paliwem silnikowym czy też pozostałym paliwem opałowym może więc być zarówno wyrób energetyczny wymieniony wprost w art. 86 ust. 1 pkt 1-8 u.p.a., inny niż te, dla których ustawodawca określił stawki akcyzy w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 u.p.a., jak również inne wyroby niewymienione w przepisach ustawy, ale przeznaczone dla celów opałowych lub napędowych lub jako dodatki lub domieszki do takich paliw." (Szymon Parulski: Komentarz do art. 86 ustawy o podatku akcyzowym. LEX).

Kompleksowa analiza przepisów akcyzowych regulujących zakres wyrobów energetycznych, poziom ich opodatkowania oraz obowiązek produkcji wyrobów akcyzowych w składzie podatkowym, doprowadziła Sąd do konstatacji, że produkowany wyrób (Ekkol) jest wyrobem akcyzowym, którego produkcja powinna odbywać się w składzie podatkowym. Produkowany wyrób, który spółka zaklasyfikowała do kodu CN 3824 90 97, został wymieniony w załączniku nr 1 (wykaz wyrobów akcyzowych) oraz w załączniku nr 2 (wykaz wyrobów akcyzowych, do których stosuje się procedurę zawieszonego poboru akcyzy i których produkcja odbywa się w składzie podatkowym). Wyroby o kodzie CN wymienione zostały również w art. 86 ust. 2 pkt 8 u.p.a. jako wyroby energetyczne (akcyzowe) – jeżeli są przeznaczone do celów opałowych lub napędowych.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że produkowany przez spółkę wyrób (Ekkol) w momencie jego wyprodukowania może być przeznaczony do celów opałowych jak i innych celów. Produkcja odbywa się na jednej instalacji, a produkt jest magazynowany w tym samym parku zbiorników. W trakcie procesu produkcji nie możliwe rozdzielenie produkcji wyrobu ze względu na cele opałowe i inne cele. To sama skarżąca spółka oświadczyła, że nie jest w stanie na etapie produkcji wyrobu stwierdzić, w jakiej ilości produkuje wyrób przeznaczony na cele opałowe, a w jakiej do celów innych niż opałowe. Ilość ta określana będzie dopiero na etapie sprzedaży produktu. Racje ma zatem Minister Finansów, że na etapie produkcji mamy do czynienia z wyrobem energetycznym, który może być w całości przeznaczony na cele opałowe, a w takiej sytuacji jego produkcja powinna odbywać się w składzie podatkowym (poz. 26 załącznika nr 2 do u.p.a.).

Skarżąca spółka zarzuciła w skardze naruszenie prawa materialnego (art. 86 ust. 1 u.p.a.) poprzez nieuzasadnione rozszerzenie treści pkt 8. W ocenie Sądu ten zarzut jest chybiony. Minister Finansów dokonał jedynie wykładni art. 86 ust. 1 pkt 8 u.p.a. w kontekście przedstawionego stanu faktycznego i złożonych wyjaśnień, że skarżąca nie zna końcowego przeznaczenia wyrobu. A skoro spółka nie zna jego finalnego przeznaczenia, a wyrób może być przeznaczony w całości do celów opałowych, to taki wyrób jest co do zasady wyrobem akcyzowym, o którym mowa w załączniku nr 2 do u.p.a, podlegającym opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, którego produkcja winna odbywać się w składzie podatkowym w procedurze zawieszonego poboru akcyzy. Należy przy tym zgodzić się z organem, że przepis art. 86 ust. 3 u.p.a., do którego odwoływała się spółka, nie jest przepisem, który precyzuje moment powstania obowiązku podatkowego.

Nie odpowiada prawdzie zarzut, że w zaskarżonej interpretacji wskazano, że wyrób o kodzie CN 3824 90 97 jest zawsze wyrobem energetycznym (akcyzowym) bez względu na jego przeznaczenie. Minister Finansów wyjaśnił, że wyrób o kodzie CN 3824 90 97 przeznaczony do celów opałowych z momentem zakończenia procedury zawieszenia poboru akcyzy powinien być opodatkowany odpowiednią stawką akcyzy, jako wyrób energetyczny, natomiast wyrób ten, w stosunku do którego zostanie zakończona procedura zawieszenie poboru akcyzy ze względu na jego przeznaczenie do celów innych niż opałowe nie będzie obciążony zapłatą podatku akcyzowego, gdyż wyrób ten ze względu na jego przeznaczenie stanie się wyrobem nieakcyzowym niepodlegającym opodatkowaniu akcyzą. W zaskarżonej interpretacji wyjaśniono też skarżącej spółce na jakich warunkach (art. 22 ust. 1 u.p.a.) przysługuje jej prawo do produkcji opisanego wyrobu poza składem podatkowym.

W toku postępowania interpretacyjnego, a także w skardze strona odwoływała się do interpretacji podatkowej zawartej w postanowieniu Naczelnika Urzędu Celnego w Nowym Targu z dnia 21 marca 2007 r. Sąd po zapoznaniu się z jej treścią przychyla się do stanowiska Ministra Finansów, że jej przedmiotem nie była kwestia prowadzenia produkcji w składzie podatkowym, została udzielona w innym stanie prawnym i utraciła moc obowiązującą z uwagi na zmianę przepisów akcyzowych.

Reasumując, w ocenie Sądu prawidłowe jest stanowisko Ministra Finansów, że produkowany przez skarżącą spółkę produkt (Ekkol) w warunkach przedstawionych w stanie faktycznym należy uznać za wyrób akcyzowy, którego produkcja powinna odbywać się w składzie podatkowym w procedurze zawieszonego poboru akcyzy.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.