Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1104/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 28,art33 ust. 1, art. 34 ust. 4 , art. 36, art. 3 pkt 1, 2,7
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.
article: art. 77, art. 7 , 138 pkt 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par 1 pkt 1 lit. c w zw. art. 135
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski,, Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 lutego 2014r. sprawy ze skargi M. K. i Z. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] r. nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżących M. K. i Z. K. solidarnie kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., Nr[...] , wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku Z. K. z dnia [..] r., Starosta odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, obejmującego przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, położonego w miejscowości [...] na działce nr ew.[...] , obręb [...].

W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że wniosek inwestora dotyczy zamierzenia polegającego na przebudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego, stanowiącego w częściach ułamkowych współwłasność M. i Z. K.ch oraz J. R., w celu późniejszego dokonania podziału zabudowanej nieruchomości nr [..] w [...] , gm. [...] , na dwie zabudowane nieruchomości na działkach nr [...] oraz nr [...] . Do wniosku inwestor dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością przedkładając postanowienie Sądu Rejonowego Wydział [...] z dnia [...] r., sygn. akt [...] oraz cztery egzemplarze projektu budowlanego. Wskazanym postanowieniem z dnia [..] r., Sąd Rejonowy na wniosek M. i Z. K. zniósł współwłasność nieruchomości zabudowanej – działki nr [...] położonej w [...] o powierzchni 0,55 ha oraz nieruchomości siedliskowej - działki nr [...] położonej w [...] o powierzchni 0,12 ha oraz upoważnił wnioskodawców do wykonania ściany o grubości 25 cm na parterze budynku mieszkalnego uczestniczki postępowania J. R. oraz ścian działowych na poddaszu, przesuniętych o 88 cm wzdłuż całej szerokości budynku części uczestniczki według załącznika 11 (pomieszczenie 116) opinii biegłego inż. Z. Ć., stanowiącej integralną część tego postanowienia. Postanowieniem prawomocnym z dnia [..] r., sygn. akt [..] Sąd Okręgowy VII Wydział Cywilny Odwoławczy oddalił apelację od wymienionego wyżej postanowienia z dnia [..] r., natomiast Sad Najwyższy postanowieniem z dnia [...] r. sygn.. akt II CSK [..] odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

W trakcie postępowania administracyjnego zastrzeżenia zgłosiła uczestniczka J. R., dołączając opinię rzeczoznawcy w sprawie zniesienia współwłasności. W oparciu o art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane oraz właściwe przepisy wykonawcze do tej ustawy, organ dokonał sprawdzenia projektu budowlanego. Organ dostrzegł, że proponowany orzeczeniem sądowym podział nieruchomości pozbawia J. R. dostępu do istniejącego zjazdu z drogi wojewódzkiej. Wskazał na umieszczenie w tytule projektu budowlanego działki nr [...] , choć działka taka nie istnieje. Zauważył również, że imię i nazwisko inwestora na stronie tytułowej projektu winno być zgodne z imieniem i nazwiskiem wnioskodawcy we wniosku o pozwolenie na budowę. Organ dostrzegł, że nie podano w projekcie, czy działka nr [...] i przebudowany budynek są wpisane do rejestru zabytków lub podlegają ochronie konserwatorskiej. W opisie technicznym nie zamieszczono charakterystycznych parametrów budynku, jednakże organ nie wezwał inwestora do usunięcia nieprawidłowości w przedmiotowym projekcie, bowiem analizując dołączone do wniosku orzeczenie sądowe ustalił, że Z. K. nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością działki nr [...] na wykonanie zawartych w projekcie budowlanym robót budowlanych. Stwierdził, że zgodnie z adnotacją na postanowieniu Sądu Okręgowego z dnia [...] r., orzeczenie to stało się prawomocne z tym samym dniem, jak wynika natomiast z pkt 2 postanowienia Sądu Rejonowego z dnia [...] r., inwestor był upoważniony do wykonania przebudowy budynku w terminie 2 miesięcy od uprawomocnienia się orzeczenia. Jak podał organ pierwszej instancji, termin ten minął w dniu [...] r. Wobec tego organ stwierdził, że Z. K. nie posiadał prawa do wykonania robót budowlanych objętych projektem budowlanym.

Odwołanie od powyższej decyzji z dnia [..] r. wnieśli M. i Z. K., reprezentowani przez adw. J. C.. Decyzji tej zarzucili :

1) wydanie jej naruszeniem prawa przez niewłaściwe jego zastosowanie,

w szczególności art. 6, art. 7, art. 8, art. 9 i art. 11 K.p.a., poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, co doprowadziło do zaniechania "wzywania inwestora do usunięcia nieprawidłowości w projekcie",

2) naruszenie prawa materialnego, polegające na niewłaściwym jego zastosowaniu (art. 28, art. 33, art. 34 i art. 36 ustawy Prawo budowlane), poprzez przyjęcie,

że odwołujący się nie posiadają prawa do dysponowania nieruchomością na wykonywanie zawartych w projekcie budowlanym robót budowlanych, ponieważ od uprawomocnienia się postanowienia Sądu minęły dwa miesiące, a zatem termin minął w dniu [...] r.; organ nie zauważył przy tym, że termin ten jest uprawnieniem dla skarżących, a obowiązkiem dla J. R. z racji klauzuli wykonalności, któremu to obowiązkowi przeciwstawiała się przez [...] lata procesu i nadal się przeciwstawia w postępowaniu prowadzonym obecnie przez Starostę , który z rażącym naruszeniem obiektywizmu i profesjonalizmu

w istocie stał się stroną postępowania, a nie bezstronnym organem,

3) tendencyjną interpretacją faktów, prowadzącą do przyjęcia, że zastrzeżenia J. R. zgłoszone w toku postępowania administracyjnego wywołują skutek prawny, a które są identyczne jak w jej ustosunkowaniu się do wniosku złożonego w sprawie przed Sądem Rejonowym w sprawie z udziałem J. R. w przedmiocie egzekucji sądowej o sygn. akt [...] , które sąd zdyskwalifikował,

4) sprzeczność istotnych ustaleń z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego, poprzez:

a) uznanie, że podział nieruchomości, dokonany w toku postępowania o zniesienie współwłasności, pozbawia J. R. dostępu do istniejącego zjazdu z drogi publicznej,

b) przyjęcie, że w sprawie należy wydać pozwolenie na budowę, podczas gdy przesunięcie ścian takiego pozwolenia nie wymagało i kwalifikowało się do przyjęcia zgłoszenia,

c) pominięcie bardzo istotnej okoliczności, iż przesunięcie ścian przywróci pierwotny ich układ, a obecny stan w którym ściany parteru i poddasza są przesunięte, narusza prawo i zasady prawa budowlanego,

d) zignorowanie faktu prowadzenia przez Sądem Rejonowym sprawy o sygn. akt I [...] przeciwko J. R. w przedmiocie egzekucji sądowej, przez pominięcie, że Sąd ten prowadzi postępowanie nie wyrażając dezaprobaty dla upływu dwóch miesięcy od uprawomocnienia się postanowienia w związku z jej celowym i świadomym utrudnianiem egzekucji, w co wpisuje się w sposób zaangażowany Starosta.

Decyzją z dnia [...] r., Nr[...] , wydaną na podstawie 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji z dnia [...] r.

Przestawiając motywy podjętego rozstrzygnięcia organ odwoławczy powołał się na wynik ustaleń, poczynionych w oparciu o akta sprawy, z których wynikało, że Z. K. nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością nr [...] na wykonanie zawartych w projekcie budowlanym robót budowlanych. Według organu, szczegółowa analiza posiadanych dokumentów nie potwierdziła zasadności odwołania, bowiem inwestor na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego z dnia [..] r., sygn. akt [..] miał uprawnienie na wykonanie przebudowy budynku jednorodzinnego w okresie od [...] r. do [...] r. Jak zauważył organ drugiej instancji, to sąd rozstrzygnął o możliwości i terminie przebudowy części wspólnych przedmiotowej nieruchomości.

M. K. i Z. K. skierowali do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r., wnosząc o jej uchylenie w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, jako naruszających prawo. Ponadto wnieśli o wystąpienie do Sądu Rejonowego o nadesłanie, w celu zapoznania się przez sąd administracyjny, akt sprawy o sygn.[...] .

Według skarżących, kwestionowana decyzja nie jest słuszna i zapadła z naruszeniem przepisów prawa materialnego i procedury administracyjnej. Wywiedli dalej, że postępowanie administracyjne nie było prowadzone zgodnie z art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a., a także przepisami Prawa budowlanego, w szczególności art. 29 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Zarówno Starosta jak i Wojewoda nie przeprowadzili analizy, czy przestawienie dwóch ścianek działowych pomiędzy obydwoma lokalami w ramach remontu obiektu w [...] nr [...] nie wymaga zgłoszenia remontu, czy wymaga zgłoszenia remontu do starostwa powiatowego lub też wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Z powołaniem się na pogląd wyrażony w orzecznictwie sądowoadministracyjnym skarżący wskazali, iż art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane stanowi, że pozwolenia na budowę nie wymaga wykonanie robót budowlanych, polegających na remoncie. W kwestii twierdzeń J. R.

o wpisaniu obiektu do rejestru zabytków, co miałoby ewentualny wpływ na kwestie formalne dotyczące remontu, skarżący podali, że sprawa była dokładnie badana przez Sąd Okręgowy w toku postępowania apelacyjnego w sprawie o sygn.[...] , który w tej mierze posłużył się wyjaśnieniem Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] r., iż przedmiotowa działka oraz obiekty na niej zlokalizowane, nie znajdują się w rejestrze zabytków oraz na obszarze – co również ważne – wpisanym do rejestru zabytków.

Zarzucili organowi przyjęcie dowodów uczestnika postępowania, w postaci m.in. opinii rzeczoznawcy J. P., pisma Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków z dnia [...] r. (na okoliczność, że budynek na działce nr [...] objęty jest ochroną konserwatorską) oraz opinii biegłego sądowego.

Zdaniem skarżących, Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji tylko na podstawie dwóch przesłanek nie mających związku ze sprawą administracyjną. Dotyczy to przyjęcia przez organ terminu wykonania przedmiotowych robót budowlanych na dzień [...] r., nie zwracając uwagi na konieczność uzyskania orzeczenia w sądowym komorniczym postępowaniu egzekucyjnym wobec braku zgody uczestniczki, jak i uznaniu, że inwestor winien posiadać zgodę współwłaścicieli budynku mimo postanowienia Sądu Rejonowego w przedmiocie zniesienia współwłasności.

W odpowiedzi na skargę, Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

W piśmie z dnia [...] r., uczestnik postępowania J. R. wniosła o oddalenie skargi i utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy. Uczestniczka zaprzeczyła okolicznościom i twierdzeniom skarżących, przedstawionym w skardze. Stanowisko skarżących jest - jej zdaniem - jedynie polemiką z decyzją organu. W przedstawionym uzasadnieniu skargi nie przedstawiono podstaw faktycznych oraz prawnych na dowiedzenie naruszenia przepisów prawa przez organ administracji. Uczestniczka nie zgodziła się z twierdzeniem skarżących, że na postawienie ścian działowych, będące jej zdaniem przebudową a nie remontem budynku, nie jest wymagane uzyskanie pozwolenia na budowę. Uważa, że wykonanie postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] r. nie stanowi odtworzenia pierwotnego stanu budynku, ale tworzy nowy stan na nieruchomości. Pkt 2 tego postanowienia upoważniał skarżących do przeprowadzenia prac budowlanych w terminie 2 miesięcy od dnia uprawomocnienia się postanowienia. Stwierdziła,

że wniesienie skargi kasacyjnej nie miało żadnego wpływu na tok uprawomocnienia się postanowienia. Niewykonanie orzeczenia sądu w wyznaczony terminie "leżało" zatem po stronie skarżących, reprezentowanych przez zawodowego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze, uczestniczka postępowania stwierdziła, że uznaje za słuszne stanowisko decyzji organu odwoławczego.

Na rozprawie w dniu [...] r. stawił się pełnomocnik skarżących adw. J. C., który wnosił i wywodził, jak w skardze. Wniósł również o zasądzenie kosztów postępowania. Wskazał, że podstawą zarzutu skargi jest art. 29 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, a nie art. 29 ust. 1 pkt 1 oraz, że przesunięcie ściany działowej jest remontem, który może być zrealizowany na podstawie zgłoszenia. Skarżący takie zgłoszenie złożył do organu, ale nie zostało przyjęte.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Kwestionowaną przez skarżących decyzją z dnia [...] r. Wojewoda , utrzymał w mocy decyzję Starosty , mocą której na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.), odmówiono Z. K. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę obejmującego przebudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, położonego w miejscowości [...], na działce nr ew. [...] , obręb [...].

W świetle stanu prawnego oraz wywodów, które zostały przedstawione

w decyzjach obu instancji, przyjąć należy, iż organy uznały, że zakres prac objętych wnioskiem inwestora wymagał uzyskania pozwolenia na budowę. W świetle art. 28 ustawy Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem przypadków przewidzianych w art. 29-31 tej ustawy. Ustalenie, czy zamierzenie inwestycyjne będzie wymagało uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, czy też w ogóle nie zostało poddane rygorom ustawy Prawo budowlane, wymaga oceny organu architektoniczno- budowlanego, czy przedstawione we wniosku inwestora prace można zaliczyć do robót budowlanych w świetle uregulowań prawnych wskazanej ustawy, niezależnie od tego, że inwestor już złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę.

Dla właściwego zastosowania wymienionych wyżej przepisów, nieodzowne jest posłużenie się definicjami podstawowych pojęć używanych w ustawie Prawo budowlane. Stosownie do art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym należy przez to rozumieć: budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi (lit. a), budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami (lit. b), obiekt małej architektury (lit. c). Przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach (art. 3 pkt 2). Jak wynika z art. 3 pkt 6 ustawy, przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. Przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego (art. 3 pkt 7). Z kolei przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego. Stosownie do art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane, przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Stosownie do art. 4 ustawy Prawo budowlane, każdy ma prawo do zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Właściwe odczytanie normy prawnej ujętej w przedstawionych przepisach Prawa budowlanego wymaga od organu architektoniczno-budowanego każdorazowo indywidualnie ustalenia okoliczności faktycznych, obrazujących w jaki sposób, zgodny z art. 28, art. 29 – 31 Prawo budowlanego, inwestor może realizować prawo do zabudowy.

W ocenie Sądu, zebrany w sprawie materiał dowodowy nie potwierdza trafności stanowiska organu wyrażonego w decyzji odmawiającej Z. K. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Organ skupił się w swych wywodach na terminie, jaki zakreślił sąd powszechny na rozpoczęcie prac budowlanych w celu podziału nieruchomości, podczas gdy dla właściwego nadania biegu sprawie administracyjnej konieczne było ustalenie w pierwszej kolejności kwalifikacji i zakresu robót budowlanych, w świetle wymogów i rygorów prawnych, przewidzianych ustawą Prawo budowlane.

Pierwszorzędne znaczenie ma zatem określenie przez organ charakteru robót objętych wnioskiem Z. K., który wpłynął do organu w dniu [...] r. Zakres działań został szczegółowo przedstawiony w projekcie technicznym, dołączonym do wniosku.

Należy również uwzględnić, że wniosek ten został przez inwestora złożony

w szczególnych okolicznościach faktycznych. Rzecz dotyczy zgody, jaką inwestor uzyskał na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego Wydział [...] z dnia [...] r., sygn. akt[...] . Postępowanie sądowe toczyło się w sprawie z wniosku M. K. i Z. K. z udziałem J. R. i R. K. o zniesienie współwłasności nieruchomości na działce nr [...] obręb [...], gmina [...] .

Na mocy tego orzeczenia, Sąd powszechny przyznał wnioskodawcom m.in. współwłasność do ½ działki gruntu nr [...] o powierzchni 0,0270 ha zabudowaną częścią budynku mieszkalnego. W pkt 2 tego orzeczenia Sąd upoważnił wnioskodawców – M. K. i Z. K. do wykonania ściany o grubości 25 cm na parterze budynku mieszkalnego uczestniczki J. R. oraz ścian działowych na poddaszu przesuniętych o 88 cm wzdłuż całej szerokości budynku części uczestniczki, według załącznika 11, stanowiącego integralną część tego postanowienia, w terminie 2 miesięcy od daty uprawomocnienia się tego orzeczenia.

Analiza przedstawionych wyżej dokumentów wskazuje na zakres planowanych robót, polegających na wykonaniu ścian działowych w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, na co wyraźnie zgodę uzyskał inwestor orzeczeniem sądowym. Przedmiotowe ściany działowe stanowią podstawę do dokonania podziału fizycznego jednego budynku. Bez wątpienia robót tych nie można ich zaliczyć do robót budowlanych polegających na budowie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowy, rozbudowy, nadbudowy obiektu budowlanego (art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane). Organ podejmując się oceny prawnej zgłoszonego przez inwestora żądania, winien zastanowić się, czy wykonanie tych ścianek działowych można było rzeczywiście zakwalifikować w kategoriach robót polegających na przebudowie, montażu (metody realizacji obiektów budowlanych), czy remoncie (polegającym na działaniach odtworzeniowych). Stosownie bowiem do art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane, za przebudowę można uznać takie wykonywanie robót budowlanych, które wpływają na zmianę parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego.

Nieuzasadnione jest twierdzenie organu odwoławczego, że sąd powszechny rozstrzygał nie tylko o terminie, ale i możliwości przebudowy części wspólnych przedmiotowej nieruchomości. To przepisy ustawy Prawo budowlane określają przypadki wymagające uzyskania pozwolenia na budowę, czy też uprzedniego dokonania zgłoszenia, bądź też w ogóle pomijają pewne prace budowlane spod obowiązku reglamentacji administracyjnoprawnej. To, jak w świetle prawa cywilnego po wykonaniu robót zostanie zakwalifikowany dany budynek, nie ma znaczenia w zakresie kwalifikacji takich robót na gruncie prawa budowlanego (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 5 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 1564/11, opubl. w Lex nr 1134820).

Jeżeli bowiem wykonanie ściany działowej nie stanowi tego rodzaju zmiany parametrów użytkowych lub technicznych obiektu budowlanego, zamierzenia inwestora nie może potraktować jako przebudowy w rozumieniu ustawy Prawo budowlane. Potwierdzeniem takiego kierunku wykładni przepisów Prawa budowlanego można odnaleźć w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Jeśli zaś ścianka działowa nie jest elementem konstrukcyjnym budynku, nie wpływa na jego przeznaczenie, ani na stan techniczny oraz nie decyduje o przestrzennym wydzieleniu samodzielnych lokali mieszkalnych stanowiących przedmiot odrębnej własności, to czynności polegające na rozbiórce takiej ścianki lub jej wzniesieniu także nie są robotami budowlanymi, które wymagają pozwolenia na budowę lub zgłoszenia (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 17 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Lu 597/11, opubl. w Lex 1152927).

Tego rodzaju ustaleń i dokonanej w oparciu o nie analizy prawnej, zarówno organ pierwszej, jak organ drugiej instancji nie przeprowadził. Jest to tymczasem kwestia podstawowa, od której uzależnione być mogą dalsze kroki w postępowaniu prowadzonym na gruncie Prawa budowlanego, jeżeli bowiem okaże się, że wykonanie ściany zmieni jedynie wewnętrzny wygląd pomieszczenia, nie powodując zmiany charakterystycznych parametrów użytkowych lub technicznych budynku, należałoby poddać w wątpliwość konieczność uzyskania przez skarżących pozwolenia na budowę – przebudowę budynku jednorodzinnego. Wprawdzie takiej treści wniosek złożył do organu Z. K., jednakże to na organie prowadzącym postępowanie spoczywa obowiązek sprawdzenia zgodności zamierzenia inwestycyjnego i jego kwalifikacji z przepisami Prawa budowlanego.

Jeżeli zaś chodzi o podnoszoną w decyzji organu pierwszej instancji oraz w stanowisku uczestnika postępowania J. R. kwestię wpisania budynku do rejestru zabytków lub podlegania ochronie konserwatorskiej, Sąd zauważa,że stosownie do art. 29 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, wykonywanie robót budowlanych polegających na remoncie istniejących obiektów budowlanych obiektów wpisanych do rejestru zabytków wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Wynika z tego, że obowiązkiem organu będzie także bezsporne ustalenie, czy w przedmiotowym przypadku mowa jest o robotach polegających na remoncie, a także czy prace te podlegałyby szczególnej ochronie konserwatorskiej. Tego rodzaju ustaleń zabrakło w wywodach decyzji wydanej przez Starostę. Wojewoda utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji, przy uwzględnieniu dostrzeżonych wyżej braków ustaleń stanu faktycznego, dopuścił się naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W świetle zasady wyrażonej w art. 6 K.p.a., organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, w ramach tego obowiązku organ winien ustalić przepis prawa, jaki w danym stanie sprawy obowiązuje w znaczeniu dostatecznym na potrzeby wydania rozstrzygnięcia. Stosownie zaś do art. 7 i art. 77 K.p.a., jest przekonanie strony na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, zawierającego wszystkie istotne fakty prawotwórcze, do trafności rozstrzygnięcia, którego efekt zostanie przedstawiony w postaci pełnego uzasadnienia wydanego aktu administracyjnego o przekonującej treści (art. 107 § 3 K.p.a.). Tego rodzaju wymogom nie sprostały organy obu instancji, co Sąd biorąc pod uwagę także zarzuty skargi uwzględnił i uznał, że doszło naruszenia przepisów postępowania, które mogły mieć istny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Nadto dla końcowego załatwienia sprawy konieczne jest wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno zaskarżonej decyzji, jak i decyzji organu instancji (art. 135 ww. ustawy). Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, organ w pierwszej kolejności poczyni konieczne ustalenia stanu faktycznego pozwalające przyjąć, do jakiej kategorii określonej w art. 28 i następne Prawa budowlanego, należy zaliczyć roboty budowlane ujęte we wniosku Z. K. z dnia 18 marca 2013 r. W dalszej kolejności, w zależności od przyjętej kwalifikacji prawnej charakteru przedmiotowej inwestycji, organ rozstrzygnie o żądaniu inwestora w sposób przewidziany przepisami Prawa budowlanego i Kodeksu postępowania administracyjnego.

Z przedstawionych wyżej powodów na obecnym etapie sprawy niemożliwe byłoby przystąpienie do merytorycznej oceny zarzutów skargi odnoszących się do kwestii posiadania przez inwestora tytułu prawnego do nieruchomości oraz terminu, na jaki wyrokiem sądu powszechnego udzielono inwestorom zgody na przesunięcie ścian działowych, skoro sama kwestia konieczności uzyskania pozwolenia na budowę nie została w dostateczny sposób wyjaśniona.

Z tych względów, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" w związku z art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pkt I wyroku uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. O niewykonalności zaskarżonej decyzji (pkt II wyroku) orzeczono na podstawie art. 152 tej samej ustawy. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania oparte jest na podstawie art. 200, art. 205 § 2 oraz art. 209 P.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.).