Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 977/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-10-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 3, art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 12 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności jako członka zarządu spółki z o.o. za zaległości tej spółki w podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 2004 r. postanawia: przyznać prawo pomocy we wnioskowanym zakresie.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że obecnie nie ma pracy i jakichkolwiek dochodów. Wskazał, że wiek [...], stan zdrowia i zmagania z Urzędem Skarbowym dyskwalifikują go w ocenie ewentualnych pracodawców. Skromne dochody żony pozwalają tylko na pokrycie kosztów bieżących potrzeb życiowych. Natomiast Urząd Skarbowy dokonał zajęcia rachunków bankowych, w związku z czym nie jest możliwe korzystanie z debetów na koncie.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi wspólne gospodarstwo wraz z żoną, oboje nie posiadają jakichkolwiek nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Ich jedynym dochodem jest emerytura żony skarżącego w wysokości 1.220 zł brutto.

Na wezwanie do przedłożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących stanu majątkowego i finansowego, skarżący nadesłał wspólne zeznanie podatkowe małżonków za 2008 r. kopię decyzji ZUS z marca 2009 r. o wysokości emerytury, raport bankowy z obrotów na dwóch kontach oraz zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego w postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Z dokumentów tych wnika, że w 2008 r. małżonkowie uzyskiwali dochody ze stosunku pracy i z emerytury żony skarżącego w łącznej wysokości 38.026,47 zł. Wysokość emerytury netto wynosi 1.027,11 zł. Na rachunkach bankowych w okresie od 1 lipca do 28 września 2009 r. saldo wynosiło 1,56 zł i 50 zł. Kwota egzekwowana w postępowaniu egzekucyjnym w administracji wynosi 231.092,90 zł.

Ponadto wnioskodawca wyjaśnił, że nie posiadają z żoną środków transportu, zameldowani są u syna, gdzie mają prawo do pokoju z dostępem do kuchni. Skarżący nie korzysta z Pomocy Społecznej ani innych form wsparcia państwowego, nie korzysta też z zasiłku dla bezrobotnych, gdyż w dalszym ciągu stara się o podjęcie zatrudnienia. Miesięcznie ponoszone wydatki to na media 350-400 zł, środki higieny około 100 zł, lekarstwa – 100 zł. Pozostała kwota przeznaczana jest na żywność. Źródłem finansowania jest emerytura żony wnioskodawcy, poza tym w ostatnim okresie biorą pożyczki od rodziny i znajomych.

Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Skarżący powyższe wykazał.

Jedynym dochodem jego rodziny jest emerytura żony, której kwota może pozwolić jedynie na pokrycie podstawowych potrzeb w dwuosobowym gospodarstwie domowym, nawet jeśli wnioskodawca wraz z żoną mieszkają u syna i pokrywają tylko część kosztów związanych z utrzymaniem domu.

Argumentem przemawiającym za przyznaniem prawa pomocy w żądanym zakresie jest również bariera wiekowa utrudniająca uzyskanie zatrudnienia przez wnioskodawcę – zwłaszcza przy obecnej sytuacji na rynku pracy.

Powyższe zatem wskazuje, że skarżący nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Dodać w tym miejscu należy, że uwzględniony został fakt, iż jest on stroną postępowania przed tutejszym Sądem jednocześnie w jedenastu sprawach.

W związku z tym, na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.