Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 695/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak Sędziowie Sędzia WSA Anetta Chołuj (sprawozdawca) Sędzia WSA Andrzej Nikiforów Protokolant st. specjalista Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 25 listopada 2022 r. sprawy ze skargi K. O. na rozstrzygnięcie Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania na rzecz zrównoważonego rozwoju Gmin Kąty Wrocławskie, Kobierzyce, Siechnice, Żórawina, Domaniów-Lider A4 z dnia 21 lipca 2022 r. nr 6/VII/22/AZ w przedmiocie negatywnej ponownej oceny projektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi K. O. (skarżąca, strona skarżąca) jest rozstrzygnięcie Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania na rzecz zrównoważonego rozwoju Gmin Kąty Wrocławskie, Kobierzyce, Siechnice, Żórawina, Domaniów - Lider A4 (dalej: LGD, Stowarzyszenie) z [....] lipca 2022 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej ponownej oceny projektu w wyniku rozpatrzenia przez Zarząd Województwa protestu złożonego w związku z oceną operacji w zakresie naboru wniosków o przyznanie pomocy na operacje w ramach poddziałania 19.2 w ramach "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. W dniu [...] marca 2022 r. skarżąca złożyła wniosek o przyznanie pomocy na operację pod nazwą "Rozwój przedsiębiorstwa poprzez stworzenie bazy noclegowej dla celów pracowniczych oraz turystycznych".

Pismem z [...] maja 2022 r. Rada LGD poinformowała skarżącą, że w dniu [...] maja 2022 r. jej wniosek został poddany weryfikacji i uznano, że nie spełnia wymagania zgodności z Lokalną Strategią Rozwoju (dalej: LSR), nie podlega zatem dalszej ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru i nie został wybrany do dofinansowania. Zarząd Województwa D. uchwałą z dnia [...] czerwca 2022 r. nr [...] uwzględnił protest skarżącej podzielając jej wszystkie zarzuty i przekazał sprawę Radzie LGD w celu ponownej oceny zgodności operacji z LSR w świetle zarzutów podniesionych w proteście.

W dniu [...] lipca 2022 r. Rada LGD działając na podstawie art. 22 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2022 r., poz. 943; dalej: u.r.l.s.) oraz art. 58 ust. 4 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2020 r., poz. 818 ze zm.; dalej: ustawa wdrożeniowa) dokonała ponownej oceny projektu i pismem z dnia [...] lipca 2022 r. poinformowała skarżącą o nieuwzględnieniu argumentów podniesionych w proteście a następnie uznanych przez Zarząd Województwa D. oraz o podtrzymaniu oceny w zakresie niezgodności z LSR, a także z Programem według Karty weryfikacji zgodności operacji z warunkami przyznania pomocy. W uzasadnieniu wskazała, że po wezwaniu przez Radę do uzupełnienia wniosku, skarżąca przedłożyła projekt budynku, przy pomocy którego zamierza prowadzić działalność gospodarczą przedstawioną w biznesplanie i polegającą na utworzeniu bazy noclegowej dla celów pracowniczych i turystycznych. W ocenie Rady LGD, ze złożonych w naborze dokumentów nie wynika, że realizacja przedsięwzięcia opisanego w biznesplanie będzie możliwa w budynku, który miałby powstać według przedłożonego przez skarżącą projektu. Z biznesplanu oraz opisu przedsięwzięcia wynika bowiem, że skarżąca zamierza prowadzić działalność gospodarczą polegającą na długotrwałym wynajmowaniu pięciu pokoi, przy czym w każdym mają znajdować się dwa miejsca. Tymczasem projekt budowlany i uzyskane na jego podstawie pozwolenie na budowę przewiduje, że dom ma się składać z trzech sypialni na piętrze oraz gabinetu i kuchni z jadalnią na parterze. Z wyjaśnień skarżącej zawartych w proteście wynika, że na etapie realizacji budynek zostanie zaadaptowany do użytkowania zgodnego z biznesplanem. Wprowadzone zostaną zmiany w postaci przebudowy parteru i będą to zmiany nieistotne w rozumieniu prawa budowlanego, nie wymagają więc dodatkowych pozwoleń. Do protestu skarżąca dołączyła rzut parteru i piętra z naniesionymi planowanymi zmianami rozmiarów i funkcji pomieszczeń. W odniesieniu do tego Rada LGD wskazała, że według prawa budowlanego ocena, czy zmiana w z zakresie projektu budowlanego jest istotna, należy do projektanta i wymaga sporządzenia przez niego odpowiedniej dokumentacji, oraz że biznesplan ani kosztorys opracowany przez skarżącą nie zawierają kosztów przystosowania budynku do prowadzenia określonej w biznesplanie działalności. W kosztorysie wnioskodawca nie uwzględnił również kosztów wykończenia węzłów sanitarnych.

Ponadto Rada zaznaczyła, że na etapie oceny wniosku nie ma miejsca na negocjacje z wnioskodawcą. Zatem informacje zawarte w proteście dotyczące planów przystosowania budynku do prowadzenia działalności zgodnej z biznesplanem, kosztów tych zmian oraz informacje o posiadanych już środkach własnych do wykończenia węzłów sanitarnych, powinny zostać umieszczone w treści wniosku i kosztorysu, czego zabrakło.

W dalszej części uzasadnienia Rada LGD poinformowała o podtrzymaniu swojej oceny również co do przewidywanych uzyskiwanych przychodów z planowanej działalności. Zaznaczyła, że skarżąca wyliczyła wysokość planowanych przychodów uwzględniając ceny za wynajem krótkoterminowy – weekendowy lub wakacyjny, tymczasem z wniosku o przyznanie pomocy wynika, że głównym przedmiotem planowanej działalności ma być najem długoterminowy. Według wyliczeń skarżącej cena miesięcznego wynajmu pokoju dwuosobowego średnio w okresie trzyletnim, to 3641 zł miesięcznie przy założeniu zawartym we wniosku, że usługa ma być adresowana do uchodźców, głównie matek z dziećmi, jest znacznie wyższa od cen usług oferowanych za tego typu nocleg na obszarze planowej działalności skarżącej.

W skardze na powyższe rozstrzygnięcie strona zarzuciła:

- naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2022 r., poz. 2000; dalej: k.p.a.) poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego a w szczególności poprzez pominięcie i nierozpatrzenie ponownie w sposób rzetelny i dokładny istoty sprawy;

- naruszenie art. 6 i art. 41 ustawy wdrożeniowej.

W oparciu o powyższe zarzuty, wniosła o:

- stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo,

- przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję,

- zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że pomieszczenia znajdujące się na parterze na etapie realizacji zostałyby zaadaptowane do przeznaczenia wskazanego w operacji. Według skarżącej wskazane zmiany według prawa budowlanego są zmianami nieistotnymi. Ponadto skarżąca podnosi, że ceny wynajmu miejsc noclegowych zweryfikowała na podstawie portali branżowych. Budżet kosztów kwalifikowanych nie uwzględnił wykończenia łazienek ponieważ zakup armatury oraz terakoty został dokonany wcześniej. Dodatkowo zarzuciła, że Rada nie odniosła się do stanowiska Zarządu Województwa, który uwzględnił protest. Skarżącej.

W odpowiedzi LGD wniosła o oddalenie skargi w całości oraz zasądzenie od skarżącej kosztów postępowania zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jego zgodności z obowiązującym prawem.

Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takie przepisy szczególne zawiera ustawa wdrożeniowa, której art. 61 ust. 1 mówi, że w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.

Podobnie art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach PROW na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2022 r., poz. 1234; dalej: u.p.r.o.w.) przewidujący prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach i w trybie określonym dla aktów lub czynności o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie nabór wniosków dotyczył wsparcia, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 14 lit. b ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach PROW na lata 2014-2020 – wsparcia na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność.

Skarżąca ubiegała się o przyznanie pomocy w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Stosownie do art. 24 u.r.l.s., podmiotem właściwym do udzielenia wsparcia jest zarząd województwa. Warunki udzielania i odmowy wsparcia na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, określone zostały w art. 17 tej ustawy.

Punktem spornym jest ocena operacji pod kątem jego zgodności z Lokalną Strategią Rozwoju. Zdaniem Sądu, prawidłowo Rada uznała, że nie jest ona zgodna z LSR, wobec tego nie podlega dalszej ocenie. Skarżąca nie zgadza się z tym i zarzuca organowi jej wadliwość i nierzetelność w zakresie braku argumentów świadczących o niezgodności wniosku z LSR, niezachowanie przesłanek bezstronności poprzez niewyczerpujące wyjaśnienia i kryteria oceny sformułowane w sposób nieprecyzyjny, przez co ona, jako wnioskodawca ponosi negatywne konsekwencje.

Według Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. (Dz.U.UE.L.2013.347.320) ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006, ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 oraz Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2019 r., poz. 664 ze zm.; dalej: rozporządzenie MRiRW) zgodność z LSR polega na:

1. zgodności ocenianego projektu z ogólnymi warunkami stawianymi przez Program Rozwoju Obszarów Wiejskich w zakresie działalności gospodarczej,

2. zgodności ocenianego projektu z Lokalną Strategią Rozwoju opracowaną przez Lokalną Grupę Działania.

Obydwa warunki muszą być spełnione, żeby zaistniała zgodność z LSR. Przy czym operację uznaje się za zgodną w zakresie punktu 1, jeśli w przedłożonym biznesplanie wnioskodawca wykaże, że z przedsięwzięcia uzyska się dodatnie wskaźniki ekonomiczne (§ 4 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia MRiRW).

Sąd podkreśla, że sposób oceny operacji jest ściśle określony procedurą, która stanowi część dokumentacji konkursowej, a skarżąca składając wniosek oświadcza, że zna treść jej treść. Według tej procedury, otrzymać dofinansowanie może jedynie operacja zgodna z LSR oraz zgodna z ogólnymi warunkami stawianymi przez Program Rozwoju Obszarów Wiejskich. W przypadku, w którym przynajmniej jeden z tych warunków jest niespełniony, Rada LGD nie może uznać, że wniosek jest zgodny z LSR. Lista warunków jest udostępniona - w ramach dokumentacji konkursowej – na Karcie weryfikacji zgodności z LSR. Warunkiem niezbędnym do uznania operacji za zgodną z LSR są dodatnie wskaźniki ekonomiczne planowanego przedsięwzięcia wykazane w biznesplanie. W części VI Karty weryfikacji umieszczono pytanie nr 8 "czy operacja jest uzasadniona ekonomicznie i będzie realizowana zgodnie z biznesplanem".

W ocenie Sądu organ słusznie uznał, że przedstawiony przez skarżącą projekt budynku nie odpowiada założeniom biznesplanu w zakresie ilości pokoi i miejsc noclegowych. Wniosek oraz biznesplan dotyczy budowy budynku mieszkalnego na działce, która jest własnością skarżącej. Działka znajduje się na terenie przeznaczonym wyłącznie pod zabudowę jednorodzinną (według Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego). W biznesplanie skarżąca zaplanowała, że budynek będzie składał się z pięciu dwuosobowych pokoi, wspólnej kuchni, jadalni, kącika zabaw dla dzieci oraz węzłów sanitarnych. Tym samym będzie dysponować dziesięcioma miejscami noclegowymi. Do wniosku skarżąca nie dołączyła projektu budowlanego. Po wezwaniu strony przez Radę do złożenia wyjaśnień przedłożyła projekt budowlany i pozwolenie na budowę dotyczące domu jednorodzinnego składającego się z trzech sypialni, gabinetu, kuchni z salonem i jadalnią oraz węzłów sanitarnych. Skarżąca nie dołączyła do swojego wniosku dokumentów ani informacji o kosztach dotyczących przystosowania budynku do potrzeb prowadzenia działalności opisanej w biznesplanie podlegającym ocenie. Oczywistym jest, że takie przystosowanie nie pozostaje bez wpływu na koszty operacji, tym samym - na jej wskaźniki ekonomiczne. LGD nie mogła zatem ocenić na podstawie przedłożonych przez skarżącą dokumentów, czy możliwa jest realizacja tego przedsięwzięcia zgodnie z załączonym biznesplanem. Wniosek, wszystkie załączniki i zawarte w nich informacje muszą być spójne, a takiej spójności zabrakło.

Sąd w pełni podziela stanowisko organu, że wszystkie wnioski biorące udział w konkursie muszą być oceniane według jednolitych zasad. W myśl art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Rada nie może brać pod uwagę żadnych innych dokumentów czy informacji złożonych na etapie protestu, gdyż byłoby to sprzeczne z zasadami sprawiedliwości i przejrzystości. Swoją ocenę jest zobowiązana opierać jedynie na dokumentach i informacjach uzyskanych na etapie naboru wniosków. Zasada przejrzystości reguł oceny projektów nakłada na LGD nakaz jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców (beneficjentów) określenia kryteriów kwalifikowania projektów. Przejrzystość realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów (por. wyrok NSA z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt II GSK 1/17, CBOSA). Zatem plan budynku z naniesionymi zmianami oraz odpowiedni kosztorys takich zmian powinny być złożone najpóźniej na etapie uzupełnienia wniosku.

Ponadto skarżąca nie uwzględniła kosztów wykończenia łazienek w budżecie kosztów kwalifikowanych załączonym do wniosku, co czyni także założenie biznesowe niewiarygodnym i zaburza ocenę efektywności ekonomicznej przedsięwzięcia.

Zgodnie z § 19 ust. 1 pkt 5 lit. b i c rozporządzenia MRiRW, wniosek o przyznanie pomocy powinien zawierać dane niezbędne do jej przyznania, w szczególności: opis planowanej operacji, w tym wskazanie celów ogólnych i szczegółowych LSR, których osiągnięciu będzie służyć realizacja operacji oraz wartości wskaźników, których osiągnięcie jest zakładane w wyniku realizacji operacji. Zdaniem Sądu sytuacja, w której skarżąca prognozuje przychody otrzymywane z przedsięwzięcia na podstawie "portali branżowych" i cen oferowanych przez podobne lokale w okolicy dotyczących najmu okazjonalnego czy weekendowego nie zaś długoterminowego, o jakim mowa w biznesplanie, uniemożliwia określenie wartości wskaźników, o których mowa w § 19 ust. 1 pkt 5 lit. b i c rozporządzenia MRiRW.

Raz jeszcze Sąd podkreśla, że za prawidłowe sporządzenie wniosku odpowiada wnioskodawca. Takie same wymagania zostały postawione wszystkim wnioskodawcom. Wniosek powinien być kompletny, a Rada nie może brać pod uwagę dodatkowych informacji przedstawionych po upływie terminu do jego złożenia, lub po terminie wyznaczonym do uzupełnienia wniosku w trybie pkt 2 rozdziału X Procedury wyboru operacji w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Na wnioskującym zatem spoczywa obowiązek wykazania, że jego projekt spełnia kryteria określone w regulaminie konkursu, o czym zgodnie z prawem skarżąca została poinformowana, co potwierdziła podpisując wniosek.

Kolejny zarzut skarżącej dotyczy naruszenia przez organ art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w szczególności poprzez nie wzięcie pod uwagę i nierozpatrzenie ponownie w sposób rzetelny i dokładny istoty sprawy. Z takim zarzutem skarżącej nie sposób się jednak – zdaniem Sądu – zgodzić. Sąd w pełni podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie przedstawione w uzasadnieniu wyroku z dnia 15 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Ol 942/17, że "Informacja o negatywnej ocenie projektu nie jest decyzją administracyjną i nieuprawniony jest wniosek, iż uzasadnienie takiej informacji powinno odpowiadać wymogom przewidzianym dla decyzji administracyjnej. Ustawa z 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 nie określa niezbędnych treści uzasadnienia negatywnej oceny projektu. W tej sytuacji trzeba przyjąć, że uzasadnienie takiej informacji musi zawierać taką treść, która pozwoli jej spełnić ustawową rolę tzn. umożliwić stronie wniesienie umotywowanego protestu od oceny, która jej nie satysfakcjonuje. Uzasadnienie musi zatem być zrozumiałe dla strony i wyraźnie, jednoznacznie wskazywać na przyczyny negatywnej oceny, a więc wymieniać uchybienia wraz z ich wyjaśnieniem. Strona powinna bowiem wiedzieć dokładnie dlaczego jej projekt został oceniony negatywnie. Jedynie gdy uzasadnienie zawiera taką treść i umożliwia stronie podjęcie polemiki z dokonaną oceną, można uznać je za odpowiadające prawu." (Wyrok WSA w Olsztynie z 15.02.2018 r., I SA/Ol 942/17, LEX nr 2452079). W ocenie Sądu Rada LGD uzasadniła informację z dnia 25 maja 2022 r. dotyczącą odrzucenia wniosku o dofinansowanie w sposób nieco lakoniczny (wskazane zostały przyczyny takiego stanu rzeczy i pouczono stronę o trybie odwoławczym), jednakże wciąż mieszczący się w granicach pozwalających skarżącej na skuteczne wniesienie protestu. Wskutek protestu Rada ponownie poddała wniosek ocenie i w zaskarżonym rozstrzygnięciu z 21 lipca 2022 r. wyczerpująco uzasadniła swoje stanowisko. Biorąc pod uwagę powyższe, nie można zatem uznać, że w rozpatrywanej sprawie LGD naruszyła art. 107 § 3 k.p.a.

Wbrew zarzutom skargi, Rada nie jest związana stanowiskiem ZWD jednak, aby ocena była jasna, stanowisko Rady, będące wynikiem ponownej oceny operacji (najpierw w ramach autokontroli, a następnie w wyniku nieuwzględnienia protestu) powinno zostać szczegółowo i wnikliwie uzasadnione, tak by faktycznie dostarczało wnioskodawcy skonkretyzowanych informacji na temat wad wniosku oraz pozwalało na podjęcie rzeczowej polemiki z przeprowadzoną oceną. W zaskarżonym rozstrzygnięciu Rada wyczerpująco uzasadniła swoje stanowisko

Ze względu na brak podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd oddalił skargę, na podstawie art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, o czym orzekł w sentencji wyroku.