Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 318/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2009-06-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86,  art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 7 października 2008r., sygn. akt II SA/Ol 318/08 w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zwrotu równowartości kosztów poniesionych na naukę i utrzymanie w szkole wojskowej postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 7 października 2008r., sygn. akt II SA/Ol 318/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę A. P. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej z dnia "[...]" w przedmiocie zwrotu równowartości kosztów poniesionych na naukę i utrzymanie w szkole wojskowej.

Na wniosek A. P., Sąd sporządził odpis powyższego wyroku oraz jego uzasadnienie i doręczył je skarżącemu w dniu 30 października 2008r. Jednocześnie, stronie doręczono pouczenie o trybie i terminie wniesienia środka odwoławczego od przedmiotowego orzeczenia.

W dniu 16 czerwca 2009r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wraz z wnioskiem wniesiono skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż po wyroku WSA w Olsztynie skarżący wyjechał za granicę, a dalsze prowadzenie sprawy zlecił pełnomocnikowi. W czerwcu 2009r. skarżący przypadkowo dowiedział się, co następnie potwierdził w dniu 9 czerwca 2009r. w sądzie, że skarga kasacyjna od wyroku z dnia 7 października 2008r. nie została wniesiona z przyczyn leżących po stronie pełnomocnika. Następnie całą dokumentacje sprawy A. P. przekazał w dniu 12 czerwca nowemu pełnomocnikowi. Wskazano, że skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminu, bowiem dochował szczególnej staranności wymaganej w tego rodzaju przypadkach, w szczególności zlecając prowadzenie sprawy nowemu pełnomocnikowi, który w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu złożył wniosek o jego przywrócenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (zob. J.P. Tarno - "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dn. 2.10 2002r., sygn. V SA 793/02, publ. M. Pr. 2002, nr 23, s. 1059).

Wykazane przez pełnomocnika skarżącego okoliczności nie wykluczały możliwości zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Przede wszystkim z przedmiotowego wniosku nie wynika, aby po doręczeniu skarżącemu wyroku wraz z uzasadnieniem zaistniały jakiekolwiek okoliczności uniemożliwiające skarżącemu wniesienie skargi kasacyjnej w ustawowym terminie. Wskazać należy, iż skarżący (co wynika z treści wniosku) reprezentowany był przez pełnomocnika, który powinien dopilnować, aby czynność procesowa została dokonana terminowo. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością jakby działał na własną rzecz (por. postanowienie NSA z dn. 10 maja 2004r., sygn. FZ 7/04, niepubl.). Również w postanowieniu z dnia 29 lipca 2004r. (sygn. FZ 110/04, niepubl.) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że profesjonalny pełnomocnik powinien mieć świadomość wagi terminowego dokonywania określonych czynności procesowych. "Osoba działająca przez pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, tyle, że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy. Skarżącego natomiast obciąża odpowiedzialność związana z wyborem jednostki, której zleciła pomoc prawną, a skutki podejmowanych przez pełnomocnika działań i zaniechań obciążają mocodawcę". Także Sąd Najwyższy w postanowieniu z dn. 30 maja 2007r. (sygn. II CSK 167/07) wskazał, iż wniosku o przywrócenie terminu nie można opierać na tym, że to nie strona, a jej pełnomocnik zaniedbał dokonania czynności procesowej, albowiem błąd procesowy pełnomocnika obciąża stronę.

Mając zatem na względzie wyżej wskazane okoliczności faktyczne i prawne sprawy nie można mówić, że uchybienie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy skarżącego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.