Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 1114/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 17 ust. 1 pkt 23, pkt 24
journal: Dz.U. 1993 nr 106 poz 482
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Jan Rudowski, Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska- Nowacka, Sędzia NSA del. Teresa Porczyńska (sprawozdawca), Protokolant Agata Han, po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2011 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w K. działającego z upoważnienia Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 lutego 2010 r. sygn. akt I SA/Gl 853/09 w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. w B. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w K. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 17 lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w K. działającego z upoważnienia Ministra Finansów na rzecz B. sp. z o.o. w B. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 11 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Gl 853/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po rozpoznaniu skargi B.Sp. z o.o. w B.uchylił interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 17 lipca 2009 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że wnioskiem z dnia 22 kwietnia 2009 roku podatnik B. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B. wniósł o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zwolnienia od opodatkowania odsetek od środków pochodzących z dotacji Unii Europejskiej ulokowanych na terminowych lokatach bankowych, po zakończeniu projektu.

Przedstawiając zaistniały stan faktyczny podatnik podał, że podstawową działalnością Spółki jest poręczanie kredytów dla małych i średnich przedsiębiorstw. Spółka realizowała projekt w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw w latach 2004 – 2006.

Celem tego projektu było :

- wzrost kapitału poręczycielskiego,

- rozwój przedsiębiorczości i wzrost innowacyjności poprzez wzmocnienie instytucji otoczenia biznesu,

- poprawa dostępności do zewnętrznego finansowania inwestycji przedsiębiorstw.

Projekt był finansowany ze środków Unii Europejskiej. Zgodnie z założeniami tego projektu Spółka otrzymała dofinansowanie w wysokości 5.000.000,00 złotych, które było przeznaczone na poręczanie kredytów. Środki te zostały ulokowane na rachunkach bankowych (na bankowych lokatach terminowych). Pod koniec 2008 roku została przeprowadzona kontrola projektu Unijnego i stwierdzono, że wszystkie warunki dotacji zostały wykonane. Jednym z warunków dotacji było między innymi, że środki otrzymane w ramach dotacji mogą być przeznaczone na działalność związaną z poręczeniem kredytów i pożyczek. W związku z tym środki pieniężne trzymane są dalej na lokatach terminowych w bankach.

W tym stanie faktycznym podatnik zapytał czy odsetki od środków pochodzących z dotacji Unii Europejskiej ulokowanych na terminowych lokatach bankowych, po zakończeniu projektu są zwolnione od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 i 24 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem podatnika na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 i 24 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odsetki od środków z dotacji Unii Europejskiej są zwolnione od opodatkowania, gdyż pochodzą ze środków otrzymanych z zagranicznego budżetu (budżet Unii Europejskiej), pod warunkiem, że środki te zostały ulokowane na terminowych rachunkach bankowych.

Interpretacją indywidualną z dnia 17 lipca 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdził, że stanowisko Spółki jest nieprawidłowe.

Organ podatkowy wskazał, iż dla zastosowania zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 24 u.p.d.o.p. istotne znaczenie ma określenie źródła, z którego wnioskodawca otrzymał dotację. Warunkiem jest bowiem otrzymanie dotacji bezpośrednio z zagranicy lub od podmiotu krajowego upoważnionego do ich rozdzielenia. Zdaniem organu podatkowego ze stanu faktycznego sprawy wynika, iż wnioskodawca jest jednym z beneficjentów uzyskujących środki unijne w ramach projektu sektorowego programu operacyjnego wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw w latach 2004 – 2006.

Podstawowym źródłem finansowania wsparcia Unii Europejskiej dla Polski przewidzianym na lata 2004 – 2006 były fundusze strukturalne. Status prawny środków pochodzących z funduszy strukturalnych regulują przepisy Rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 roku ustanawiające przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych oraz rozporządzenie Komisji (WE) nr 438/2001 z dnia 2 marca 2001 roku ustanawiające szczególne zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 dotyczącego zarządzania i systemów kontroli pomocy udzielanej w ramach funduszy strukturalnych, ustawy z dnia 30 czerwca 2005 roku o Narodowym Planie Rozwoju 2004 – 2006 (Dz.U. nr 116, poz. 1206 z późniejszymi zmianami). Plan ten dotyczył programów realizowanych w ramach wspólnotowej perspektywy finansowej 2004 – 2006 (faktycznie mogły być one wdrażane do końca 2008 roku).

W związku z powyższym, zdaniem organu podatkowego, środki pochodzące z funduszy strukturalnych nie korzystają ze zwolnienia przewidzianego w ustawie o p.d.o.p. dla środków z bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Nie są też dotacjami w rozumieniu ustawy o finansach publicznych. Do czasu zakończenia programów i projektów realizowanych w ramach Narodowego Planu Rozwoju w zakresie ich finansowania stosuje się zasady określone w przepisach art. 209 – 214 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 roku o finansach publicznych dotyczące udzielanych z budżetu państwa pożyczek na refinansowanie. Ponadto przyjęta na lata 2004 – 2006 zasada prefinansowania zakłada, że w początkowej fazie realizacji projektu związane z nim koszty pokrywa budżet państwa. Zwrot poniesionych nakładów następuje na etapie końcowym realizacji projektu, w ramach rozliczeń pomiędzy Polską a Unią Europejską. Skoro zatem pomoc jaką otrzymał wnioskodawca pochodzi ze środków pożyczonych z budżetu państwa na prefinansowanie realizowanych programów i projektów pomocowych, to dofinansowanie otrzymane przez Spółkę nie korzysta ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust.1 pkt 23 ustawy o p.d.o.p. Również nie będzie miał zastosowania przepis art. 17 ust. 1 pkt 24 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych na podstawie którego zwolnione są odsetki od tych środków lokowane na bankowych rachunkach terminowych.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ podatkowy stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 11 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Gl 853/09, uchylił zaskarżoną interpretację.

W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z generalną zasadą udzielania pomocy ze środków Unii Europejskiej wszelkie fundusze i programy pomocowe finansowane przez Unię Europejską są wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym. Było tak zarówno w okresie przedakcesyjnym (przed 1 maja 2004 roku) jak i po wstąpieniu Polski do Unii Europejskiej. Środki pochodzące z bezzwrotnej pomocy w założeniu mają za zadanie finansowanie działań popieranych przez Wspólnotę w ramach programów pomocowych, a nie budżetów poszczególnych państw za pośrednictwem podatków. Ta sama zasada dotyczy również i pozostałych środków pomocowych, finansowanych przez inne instytucje pozarządowe lub gminy. Zatem zasady tej nie może niweczyć przyjęty model dystrybucji tejże pomocy przez poszczególne państwa członkowskie dla jej beneficjentów, tj. podmiotów bezpośrednio realizujących zadania i cele, na które przeznaczone zostały określone środki pomocowe. Wyrazem przedstawionej wyżej zasady jest art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p.

Sąd pierwszej instancji stwierdził, że aby podatnik mógł mieć prawo do tego zwolnienia przedmiotowego powinien jednocześnie spełniać dwa warunki :

- uzyskać środki od wskazanego w przepisie podmiotu zagranicznego, bezpośrednio lub za pośrednictwem krajowego podmiotu lub podmiotów upoważnionych do ich rozdzielania,

- środki te muszą mieć określony w tym przepisie charakter, tj. stanowić bezzwrotną pomoc zagraniczną.

Brak spełnienia chociażby jednego z tych warunków pozbawia podatnika ustanowionego powołanym przepisem zwolnienia podatkowego. Zauważyć przy tym należy, iż przedstawione zwolnienie uregulowane jest całościowo, tzn. określa ono wszystkie warunki jakie musi spełnić podatnik, by móc skorzystać z ustanowionego w nim przywileju. Nie odwołuje się przy tym do innych przepisów i zawartych w nich warunków.

Odsetki od dochodów lub środków, o których mowa w art. 23, lokowanych na bankowych rachunkach terminowych (a więc na rachunkach, o których mowa w art. 50 ust. 1 pkt 3 ustawy – Prawo bankowe, a nie na rachunkach bieżących określonych w pkt 1 tego przepisu) zostały objęte zwolnieniem od dnia 1 stycznia 1997 roku na podstawie art. 1 pkt 6 lit.a ustawy z dnia 21 listopada 1996 roku o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. nr 137, poz. 639).

Organy podatkowe odmawiając podatnikowi prawa do zwolnienia z podatku uznały, iż stoi temu na przeszkodzie fakt, iż zwrot poniesionych nakładów następuje na etapie końcowym realizacji projektu, w ramach rozliczeń między Polską a Unią Europejską. Tak więc pomoc faktycznie pokrywana jest za pomocą środków pożyczonych przez instytucję wdrażającą z budżetu państwa na prefinansowanie realizowanego projektu i dopiero po refundacji przez Unię kosztów danego projektu, publiczne środki wspólnotowe za pośrednictwem tejże instytucji wdrażającej wpływają z powrotem do budżetu państwa. Skoro zatem dofinansowanie nie zostało przez podatnika uzyskane bezpośrednio z bezzwrotnych pomocowych środków wspólnotowych, to – zdaniem organu – nie może korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 23 i 24 u.p.d.o.p.

W opinii Sądu przyjęcie prezentowanego przez organy podatkowe poglądu, zgodnie z którym samo prefinansowanie wydatków z budżetu państwa, a dopiero następujące później uzyskanie tych środków z Unii Europejskiej powoduje, iż zwolnienie określone w art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p. nie znajdzie zastosowania, byłoby równoczesną zgodą na to, że możliwość skorzystania z przedmiotowego zwolnienia byłaby zależna nie od ustanowionych w nim warunków, ale od przyjętego w państwie członkowskim modelu dystrybucji środków pomocowych, który jest niezależny od podatnika i na ustanowienie którego ten ostatni nie ma jakiegokolwiek wpływu. Mając na uwadze treść analizowanego przepisu wydaje się więc, że dla prawidłowej jego wykładni takie rozumienie nie jest dopuszczalne. Przepisy organizacyjne, techniczne, nie mogą bowiem niweczyć zasady, iż środki pomocowe są wolne od podatku dochodowego. Zawarty w art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p. wymóg zagranicznego pochodzenia środków bezzwrotnej pomocy rozumieć należy w ten sposób, iż jest on zachowany także i wtedy, gdy przedmiotowe środki w ostatecznym rozrachunku pochodzą z bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Nie stoi na przeszkodzie takiemu rozumieniu tego pojęcia fakt, iż uprzednio są one wykładane przez budżet państwa członkowskiego, a następnie w zależności od przyjętego w danym kraju modelu rozdziału tych środków są one refundowane przez bezzwrotne publiczne środki Wspólnoty Europejskiej.

Tylko takie rozumienie analizowanego art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p. jest zgodne z celem ustanowionego w tym przepisie zwolnienia, a jednocześnie, co na gruncie prawa podatkowego ma zasadnicze znaczenie, jest również zgodne z literalnym brzmieniem tego przepisu. Podkreślić zatem należy, iż omawiany przepis nie wymaga, by uzyskane przez podatnika środki pomocowe były uzyskane bezpośrednio z budżetu Unii Europejskiej czy innego wymienionego w tym przepisie podmiotu, tj. nie zakazuje on, by dany projekt nie mógł być sfinansowany poprzez zrefundowanie poniesionych uprzednio przez budżet państwa członkowskiego na ten cel środków. Zwolniony od podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p. będzie zatem dochód tego podatnika, który bezpośrednio realizuje cel programu, na który przeznaczone zostały środki pochodzące z bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Przy czym skorzystaniu z przedmiotowego zwolnienia nie stoi na przeszkodzie ta okoliczność, że podatnik otrzymał te środki z budżetu państwa, które w ostatecznym rozrachunku zrefundowane zostaną z publicznych środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Reasumując Sąd pierwszej instancji wskazał, że skoro dofinansowanie otrzymane przez skarżącą Spółkę korzysta ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie powołanego wyżej art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to również będzie miał zastosowanie przepis art. 17 ust. 1 pkt 24 tej ustawy, na podstawie którego wolne od podatku są także odsetki od dochodów lub środków lokowanych na bankowych rachunkach terminowych.

Minister Finansów zaskarżył wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w całości i w tym zakresie wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Kwestionowanemu orzeczeniu zarzucił:

1/ na podstawie art 174 pkt 1 p.p.s.a., naruszenie przepisów prawa materialnego tj.:

- art. 17 ust. 1 pkt 23 i pkt 24 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych /Dz. U. z 2000r. Nr 54 poz. 654 ze zm, dalej "u.p.d.o.p."/ poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu przez WSA, że okoliczność czy środki bezzwrotnej pomocy wypłacane są bezpośrednio przez organizacje międzynarodowe, czy też następuje to za pośrednictwem podmiotów krajowych, w tym przy wykorzystaniu mechanizmu prefinansowania pozostaje bez znaczenia, bowiem kluczową przesłanką nabycia przedmiotowego zwolnienia o którym stanowi art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest ustalenie, że środki w ostatecznym rozrachunku pochodzą z bezzwrotnej pomocy zagranicznej, a zatem w sprawie znajdzie zastosowanie zwolnienie o którym stanowi art. 17 ust. 1 pkt 24 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych czyli zwolnieniu od opodatkowania podlegać będą odsetki od wskazanych przez wnioskodawcę dochodów, czy środków lokowane na bankowych rachunkach terminowych.

W ocenie organu podatkowego bezpośrednie otrzymywanie środków przez podatnika z bezzwrotnej pomocy przekazanej przez podmioty wskazane w przepisie art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowi konieczną przesłankę warunkującą zwolnienie. A zatem, skoro źródłem finansowania dochodów wnioskodawcy były środki z funduszy strukturalnych stanowiące refundację wcześniej poniesionych wydatków, których źródłem finansowania były krajowe środki publiczne, to nie jest to pomoc otrzymana ze środków bezzwrotnej pomocy, o której mowa w art. 17 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a zatem uzyskane przez podatnika odsetki od tych dochodów czy środków lokowane na bankowych rachunkach terminowych nie będą podlegały zwolnieniu od opodatkowania na zasadzie art. 17 ust. 1 pkt 24 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

- art. 84 Konstytucji oraz art. 17 ust. 1 pkt 23 i pkt 24 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania podczas gdy, zdaniem organu podatkowego nie mamy do czynienia z takim wyjątkiem, a uzyskane przez wnioskodawcę odsetki podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

2/ na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a., naruszenie przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy w tj.:

- art. 146 § 1 i art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 23 i pkt 24 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przez uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej, mimo że rozstrzygnięciu temu nie można było zarzucić naruszenia wskazanych w wyroku przepisów prawa materialnego, zatem gdyby Sąd dokonał prawidłowej wykładni art. art. 17 ust. 1 pkt 23 i pkt 24 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zaskarżona interpretacja nie zostałby uchylona, a skarga podatnika zostałaby oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do treści art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (pkt 1) albo naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 2). Strona Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną ich wykładnię. Zarzut naruszenia przepisów postępowania (art.146 § 1 i art.151 p.p.s.a.) jest w analizowanej sprawie wynikiem podnoszonej przez Organ błędnej wykładni przepisów prawa materialnego, co spowodowało uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej, mimo że nieuzasadnione było według organu stwierdzenie naruszenia tą interpretacją wskazanych w wyroku przepisów prawa materialnego. Zatem ocena zasadności zarzutu naruszenia przepisów postępowania (nie dotyczącego ustaleń w zakresie stanu faktycznego), wymaga w tej sprawie uprzedniej oceny zasadności zarzutu naruszenia wskazanych przepisów prawa materialnego.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p., wolne są od podatku dochodowego od osób prawnych dochody uzyskane przez podatników od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, pochodzące ze środków bezzwrotnej pomocy, w tym także ze środków z programów ramowych badań, rozwoju technicznego i prezentacji Unii Europejskiej i z programów NATO, przyznanych na podstawie jednostronnej deklaracji lub umów zawartych z tymi państwami, organizacjami lub instytucjami przez Radę Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, właściwego ministra lub agencje rządowe; w tym również w przypadkach, gdy przekazanie tych środków jest dokonywane za pośrednictwem podmiotu upoważnionego do rozdzielania środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej na rzecz podmiotów, którym służyć ma ta pomoc. Wykładnia przywołanych unormowań, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie pozostawia jakichkolwiek wątpliwości, że prawo do określonego tu zwolnienia przedmiotowego uzyskuje jedynie podatnik, który:

- uzyskał dochody od wymienionego w tej regulacji, przynajmniej jednego podmiotu; dochody te mogą być dystrybuowane przez inne upoważnione podmioty,

- dochody te muszą pochodzić ze środków bezzwrotnej pomocy.

Z niekwestionowanych ustaleń przyjętych przez Sąd I instancji wynika, że beneficjentem pomocy jest Spółka, która realizowała projekt finansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego Wzrost Konkurencyjności Przedsiębiorstw w latach 2004 – 2006. Zgodnie z założeniami projektu Spółka otrzymała dofinansowanie w wysokości 5.000.000,00 złotych, przeznaczone na poręczanie kredytów. Środki te zostały ulokowane na rachunkach bankowych (na bankowych lokatach terminowych). Źródłem finansowania były fundusze strukturalne. Realizacja sektorowych programów operacyjnych finansowana jest z publicznych środków krajowych lub współfinansowana ze środków wspólnotowych. Instytucja wdrażająca dokonuje wypłaty Spółce z rachunku zasilanego ze środków pochodzących z budżetu państwa oraz ze środków własnych, a dopiero po zrealizowaniu wydatków związanych z projektem otrzymuje refundację kosztów ze środków pochodzących z Europejskich Funduszy Strukturalnych. Organ wywodzi w związku z powyższym, że pomoc jaką otrzymała Spółka pochodzi ze środków pożyczonych z budżetu państwa na prefinansowanie realizowanych programów i projektów pomocowych, a nie bezpośrednio z instytucji międzynarodowych. Dofinansowanie otrzymane przez Spółkę nie korzysta ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust.1 pkt 23 u.p.d.o.p. W konsekwencji organ uznał, że nie będzie miał tu zastosowania także przepis art. 17 ust. 1 pkt 24 tej ustawy, na podstawie którego zwolnione są odsetki od tych środków lokowane na bankowych rachunkach terminowych.

Ze stanowiskiem tym nie można się zgodzić. Naczelny Sąd Administracyjny podziela utrwalony w orzecznictwie pogląd, że w art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p., w którym jest mowa jest o "pochodzeniu środków bezzwrotnej pomocy", chodzi o pierwotne źródło, z którego pochodzi dochód. Bez znaczenia pozostaje okoliczność, czy środki wypłacane są bezpośrednio przez instytucje międzynarodowe, czy też następuje to za pośrednictwem podmiotów krajowych przy wykorzystaniu mechanizmu prefinansowania (wyrok NSA z 22.10.2010 r. II FSK 985/09, LEX nr 658382). Dla ustalenia tego zwolnienia nie powinien mieć znaczenia przyjęty mechanizm wypłaty, a w szczególności zasada prefinansowania. Gdyby bowiem nie środki europejskie, to budżet państwa nie finansowałby (nie przekazywał dotacji) na realizowany przez spółkę projekt. Technika finansowania zadań nie zmienia faktycznego źródła pokrycia owych wydatków z funduszy strukturalnych pochodzących z Unii Europejskiej.

Należy zwrócić uwagę na okoliczność, że właściwe odczytanie regulacji zawartych w art.17 ust.1 pkt.23 i pkt.24 u.p.d.o.p. nie pozwała na stwierdzenie, że opisywane we wskazanych przepisach zwolnienie miałoby obejmować każdego podatnika, uczestniczącego w transferze środków pochodzących z Unii Europejskiej. Nie może bowiem zaistnieć sytuacja by ten sam dochód mogło uzyskać kilka podmiotów. Określony dochód podlegający zwolnieniu przedmiotowemu w rozumieniu prawa podatkowego osiąga wyłącznie jeden podmiot. Zatem prawidłowe zdekodowanie treści przepisów nie pozwala na dokonywanie swoistej transmisji zwolnienia przedmiotowego (jego zwielokrotnienia) na kolejne podmioty, w jakikolwiek sposób korzystające z wymienionych powyżej środków (v. wyrok NSA z 25.06.2008 r. II FSK 619/07, LEX nr 475592).

Z niekwestionowanego stanu faktycznego tej sprawy wynika jednakże, że to Spółka realizowała projekt finansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego, na co otrzymała dofinansowanie w wysokości 5.000.000,00 złotych, przeznaczone na poręczanie kredytów. Była więc podmiotem korzystającym ze zwolnienia od podatku wynikającego z art. 17 ust. 1 pkt 23 u.p.d.o.p. W konsekwencji na mocy art.17 ust.1 pkt.24 uznać należało za zasadne stanowisko spółki wyrażone we wniosku o interpretację, że odsetki od środków pochodzących z dotacji Unii Europejskiej ulokowanych na terminowych lokatach bankowych, po zakończeniu projektu są zwolnione od opodatkowania na podstawie wskazanego przepisu.

W tej sytuacji niezasadny jest także zarzut naruszenia wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów postępowania.

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art.204 pkt. 2 i art.205 § 2 i § 3 p.p.s.a.