Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1630/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-02-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Sędziowie Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia WSA Katarzyna Wolna - Kubicka (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2008r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001r. postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne /-/ K. Wolna - Kubicka /-/ W. Zygmont /-/ S. Małek


UZASADNIENIE

I SA/Po 1630/07

UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] r. J. G. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. o zwrot nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001r w wysokości [...]zł wraz z kwotą wynikającą z oprocentowania tej nadpłaty.

Zdaniem skarżącego zasadność wniosku wynika z orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25.06.2002r. (sygn. akt K 45/O1), uznającego za niezgodne z art. 2 Konstytucji RP przepisy art. 1 pkt 8 w związku z art. 3 ustawy z dnia 20 listopada 1999r. o zmianie ustawy towarów podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym ( Dz.U. Nr 95, poz.1100).

We wniosku podniesiono, że J. G. prowadzi działalność gospodarczą pod firmą A z siedzibą w W.. Decyzją Sekretarza Stanu w Ministerstwie Pracy i Polityki Socjalnej Pełnomocnika do Spraw Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] 1996 zakład ten uzyskał status zakładu pracy chronionej na czas nieokreślony. W ramach prowadzonej działalności podatnik realizował inwestycję polegającą na budowie kompleksu produkcyjno-handlowo-administracyjnego w K. koło W.. Zakład ten został przystosowany do pracy osób niepełnosprawnych.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w W. decyzją z dnia [...] r. nr [...] odmówił skarżącemu zwrotu nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001r. Wobec tego, że zakład prowadzony przez podatnika nie uzyskał statusu zakładu pracy chronionej na okres trzech lat lecz na czas nieokreślony zdaniem organu podatkowego nie ma do niego zastosowania wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 czerwca 2002r. sygn. akt. K 45/01.

Stanowisko organu I instancji podzielił również Dyrektor Izby Skarbowej w P. i decyzją z dnia [...] r Nr [...], utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy .

Na decyzje organu odwoławczego strona zastępowana przez pełnomocnika wniosła skargę do sądu administracyjnego stawiając m.in. zarzut naruszenia art. 32 ust. 1 Konstytucji poprzez uznanie, że art. 2 pkt 2 w związku z art. 4 ustawy z dnia 20 listopada 1999 r. o zmianie ustawy o podatku od osób prawnych (Dz.U. Nr 95, poz.1101) w zakresie, w jakim przedsiębiorców prowadzących zakłady pracy chronionej na podstawie decyzji wydanych przed rokiem 1998 na czas nieokreślony, pozbawia uprawnień określonych w art. 31 ust.1 pkt 1 w zw. z ust 2 tegoż artykułu ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych w brzmieniu obowiązującym w dniu 30 listopada 1999 nie jest niezgodny z zasadą ochrony praw nabytych i zasadą ochrony interesów w toku, wyrażonymi w art. 2 Konstytucji, w zakresie, w jakim nie przewiduje regulacji przejściowych niezbędnych dla zapewnienia ochrony interesów tej grupy prowadzących zakłady pracy chronionej, którzy w zaufaniu do dotychczasowych przepisów rozpoczęli realizację długookresowych przedsięwzięć na rzecz osób niepełnosprawnych zatrudnionych w ich zakładach, a w konsekwencji poprzez uznanie, że w odniesieniu do tej grupy przedsiębiorców nie ma zastosowania ww. wyrok Trybunału Konstytucyjnego.

Na rozprawie w dniu 20 lutego 2008r . pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia w związku z pytaniem zadanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy sygn.akt I SA/Bd 435/06 co do zgodności art. 1 pkt. 8 w związku z art. 3 ustawy z 20 listopada 1999r o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 95, poz.1100) z art. 2 Konstytucji

Natomiast pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej nie wyraził zgody na zawieszenie postępowania na zgodny wniosek stron.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy sygn.akt I SA/Bd 435/06 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne co do zgodności art. 1 pkt. 8 w związku z art. 3 ustawy z 20 listopada 1999r o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 95, poz.1100) z art. 2 Konstytucji w zakresie, w jakim, nie przewidując przepisów przejściowych, zmienił zasady wyliczenia kwoty podatku od towarów i usług podlegającej zwrotowi na rzecz zakładów pracy chronionej, które na dzień 30 listopada 1999r miały status zakładów pracy chronionej przyznany bezterminowo decyzjami wydanymi na podstawie ustawy z dnia 09 maja 1991r o zatrudnianiu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych (Dz. U. nr 46 poz. 201).

Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę podziela wątpliwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wyrażone w powyższym postanowieniu z dnia 13 grudnia 2006r. i uzasadnieniu tego postanowienia, co do zgodności art. 1 pkt. 8 w związku z art. 3 ustawy z 20 listopada 1999r o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym z art. 2 Konstytucji.

W opinii tut. Sądu od odpowiedzi na powyższe pytanie zależeć będzie sposób rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Sąd stwierdza bowiem , że przedsiębiorcy prowadzący zakłady pracy chronionej na dzień 30 listopada 1999r korzystali w zakresie działalności tego zakładu ze zwolnienia z podatku dochodowego dochodów uzyskanych w związku z prowadzeniem zakładu ( art. 31 ust.1 pkt 1 ustawy o rehabilitacji oraz art. 21 ust.1 pkt 35 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) przepisy ustawy nowelizującej niewątpliwie pogorszyły sytuacje takich podatników pozbawiając ich prawa do zwolnienia w odniesieniu do podatków dochodowych. O ile sama zasada , co do dopuszczalności zmian w prawie podatkowym na niekorzyść podatników nie budzi wątpliwości , o tyle krótki okres, w jakim doszło do nowelizacji i brak przepisów przejściowych, które chroniłyby interesy w toku podmiotów, które z uwzględnieniem dotychczasowych regulacji, rozpoczęły długoterminowe inwestycje, musi być postrzegany jako naruszenie konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego wyrażającej się w ochronie praw nabytych i interesów w toku objętej art. 2 Konstytucji RP.

Sąd uznał, iż odpowiedź na przedstawione Trybunałowi Konstytucyjnemu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy pytanie prawne , pomimo, że dotyczy materii ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym umożliwi stwierdzenie, iż tezy postawione w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 25 czerwca 2002 mogą być stosowane również w odniesieniu do podmiotów posiadających status zakładu pracy chronionej przyznany na czas nieokreślony w zakresie dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wobec powyższego na podstawie art. 125§1pkt1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr153, poz. 1270 z późn.zm.) Sąd postanowił zawiesić postępowanie w niniejszej sprawie z urzędu.

/-/K. Wolna-Kubicka /-/ W.Zygmont /-/S. Małek