Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 255/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzje I i II instancji w części
Powołane przepisy: article: art. 135, art. 145  1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 24 ust. 1, ust.  1a pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 1164
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity.
journal: Dz.U.UE.L 2009 nr 30 poz 16 art. 126, art. 130 ust. 3
law: Rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla  rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr  1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003
journal: Dz.U.UE.L 2003 nr 270 poz 1 art. 143ba ust. 6
law: Rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w  ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr  1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr  2358/71 i (WE) nr 2529/2001

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Drwal, Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca),, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Referent Ewelina Piskorek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 5 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi Ł. K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013 I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] - w części dotyczącej płatności cukrowej; II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz Ł. K. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2014 r., Nr [...] Dyrektor L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, po rozpatrzeniu odwołania Ł. K., utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. z dnia [...] stycznia 2014 r., Nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013.

Podstawę faktyczną powyższego rozstrzygnięcia stanowiły następujące ustalenia:

W dniu [...] kwietnia 2013 r. do Biura Powiatowego ARiMR w Z. wpłynął wniosek Ł. K. o przyznanie jednolitej płatności obszarowej (JPO), uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grup upraw podstawowych (UPO), uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (PZ) oraz płatności cukrowej. Do wniosku skarżący załączył umowę darowizny z dnia [...] listopada 2012 r., na podstawie której nabył własność gospodarstwa od rodziców Z. i M. K. oraz udziały we współwłasności gruntów od swojego rodzeństwa, oświadczenie z dnia [...] kwietnia 2013 r. dotyczące nabycia na podstawie umowy własności wszystkich gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego oraz oświadczenie, że mógłby dziedziczyć z mocy ustawy przekazane gospodarstwo rolne od Z. K., który zawarł z producentem cukru umowę i przekazał gospodarstwo rolne w związku z wypłacaną rentą strukturalną, emeryturą lub rentą rolniczą z ubezpieczenia społecznego rolników.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. przyznał Ł. K. płatności na rok 2013, w tym: jednolitą płatność obszarową w wysokości 4815,74 zł, uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni grup upraw podstawowych – 604,95 zł, uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych – 348,84 zł oraz odmówił przyznania płatności cukrowej.

W uzasadnieniu organ pierwszej instancji stwierdził, że nie został spełniony warunek przyznania płatności cukrowej polegający na dołączeniu do wniosku kopii decyzji o przyznaniu renty strukturalnej lub renty rolniczej z ubezpieczenia społecznego rolników lub emerytury rolniczej z ubezpieczenia społecznego rolników albo dokumentu potwierdzającego wypłatę tego świadczenia.

W odwołaniu Ł. K. zaskarżył powyższą decyzję w części dotyczącej odmowy przyznania płatności cukrowej i wniósł o jej zmianę w tym zakresie. Skarżący podniósł, że Z. K., którego następcą prawnym jest skarżący, nie nabył prawa do renty strukturalnej, renty rolniczej z ubezpieczenia społecznego rolników lub emerytury rolniczej z ubezpieczenia społecznego rolników. Z. K. posiada natomiast świadczenie przedemerytalne z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. Dyrektor L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy przywołał przepisy i szczegółowo omówił zasady przyznania skarżącemu jednolitej płatności obszarowej (JPO), uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grup upraw podstawowych (UPO), uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (PZ).

Odnosząc się do płatności cukrowej, organ stwierdził, że nie zostały spełnione przesłanki przyznania tej płatności, określone w art. 24 ust. 1 i 1a pkt 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r., poz. 1164 z późn. zm.), dalej: ustawa o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Nie została spełniona przesłanka określona w art. 24 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, ponieważ Ł. K. nie zawarł umowy kontraktacji buraków cukrowych, o której mowa w tym przepisie. Organ zwrócił uwagę, że umowę kontraktacji buraków cukrowych zawarł w 2006 roku Z. K.

W świetle art. 24 ust. 1a pkt 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, płatność cukrowa przysługuje również w przypadku gdy buraki cukrowe były objęte umową dostawy zawartą z przekazującym gospodarstwo rolne w związku z wypłacaną rentą strukturalną, emeryturą lub rentą rolniczą z ubezpieczenia społecznego rolników, jeżeli rolnik wnioskujący o płatność cukrową lub małżonek tego rolnika mógłby dziedziczyć z ustawy przekazane gospodarstwo rolne.

W myśl § 11 ust. 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 39, poz. 215 z późn. zm.), dalej: rozporządzenie, w przypadku, o którym mowa w art. 24 ust. 1a pkt 3 ustawy, do wniosku o przyznanie płatności cukrowej dołącza się kopię decyzji o przyznaniu renty strukturalnej lub renty rolniczej z ubezpieczenia społecznego rolników lub emerytury rolniczej z ubezpieczenia społecznego rolników, potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez organ, który wydał tę decyzję, albo dokument potwierdzający wypłatę świadczenia.

Organ odwoławczy podniósł, że skarżący przedłożył szereg dokumentów na podstawie, których domagał się przyznania płatności cukrowej. Skarżący nie złożył jednak wymaganej kopii decyzji o przyznaniu Z. K. renty strukturalnej lub renty rolniczej z ubezpieczenia społecznego rolników lub emerytury rolniczej z ubezpieczenia społecznego rolników, bądź też dokumentów potwierdzających wypłatę świadczenia Z. Przedłożona przez skarżącego decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. z dnia [...] lipca 2013 r. o przyznaniu Z. K. świadczenia przedemerytalnego nie mogła zostać uwzględniona, ponieważ przyznane świadczenie nie było świadczeniem z ubezpieczenia społecznego rolników. Brak niezbędnych dokumentów pozwalających ustalić prawo do przyznania płatności cukrowej był zatem przyczyną odmowy przyznania skarżącemu płatności cukrowej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Ł. K. zaskarżył powyższą decyzję w całości i wniósł o jej uchylenie.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że w świetle odpowiedzi Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na interpelację nr 21408 w sprawie interpretacji przepisów regulujących przyznawanie historycznych dopłat cukrowych, przejście przekazującego gospodarstwo na świadczenie przedemerytalne z ZUS, nie ogranicza przejmującemu gospodarstwo możliwości uzyskania płatności cukrowej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona w części dotyczącej odmowy przyznania płatności cukrowej.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora L. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji z dnia [...] lutego 2014 r. o przyznaniu Ł. K. jednolitej płatności obszarowej (JPO), uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grup upraw podstawowych (UPO), uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (PZ) i odmowie przyznania płatności cukrowej.

Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, rolnikowi, który spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej w danym roku i który złożył wniosek o przyznanie tej płatności oraz który zawarł:

1) na rok gospodarczy 2006/2007 z producentem cukru umowę dostawy buraków cukrowych zgodnie z art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (Dz. Urz. UE L 58 z 28.02.2006, str. 1) albo

2) na rok gospodarczy 2005/2006 umowę dostawy buraków cukrowych z producentem cukru, który zrzekł się w roku gospodarczym 2006/2007 kwoty zgodnie z art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 320/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. ustanawiającego tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz. Urz. UE L 58 z 28.02.2006, str. 42) - przysługuje płatność cukrowa.

W myśl art. 24 ust. 1a ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, płatność cukrowa przysługuje również w przypadku gdy buraki cukrowe były objęte umową dostawy zawartą:

1) z małżonkiem rolnika wnioskującego o płatność cukrową, także w przypadku gdy osoby te nie pozostawały w związku małżeńskim w dniu zawarcia tej umowy lub

2) ze spadkodawcą rolnika wnioskującego o płatność cukrową lub ze spadkodawcą małżonka rolnika wnioskującego o płatność cukrową, lub

2a) z poprzednikiem rolnika wnioskującego o płatność cukrową, który stał się jego następcą prawnym w wyniku rozwiązania albo przekształcenia albo wystąpienia innego zdarzenia prawnego, z wyłączeniem przypadku, o którym mowa w art. 22 ust. 1, lub

3) z przekazującym gospodarstwo rolne w związku z wypłacaną rentą strukturalną, emeryturą lub rentą rolniczą z ubezpieczenia społecznego rolników, jeżeli rolnik wnioskujący o płatność cukrową lub małżonek tego rolnika mógłby dziedziczyć z ustawy przekazane gospodarstwo rolne.

W niniejszej sprawie organy odmówiły skarżącemu przyznania płatności cukrowej, ponieważ nie dołączył do wniosku kopii decyzji o przyznaniu przekazującemu gospodarstwo rolne Z. K. renty strukturalnej lub renty rolniczej z ubezpieczenia społecznego rolników lub emerytury rolniczej z ubezpieczenia społecznego rolników albo dokumentu potwierdzającego wypłatę tego świadczenia. Jako podstawę prawną odmowy przyznania płatności cukrowej organy wskazały art. 24 ust. 1a pkt 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w związku z § 11 ust. 6 rozporządzenia w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Stosownie do treści § 11 ust. 6 pkt 4 rozporządzenia w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, w przypadku, o którym mowa w art. 24 ust. 1a pkt 3 ustawy, do wniosku o przyznanie płatności cukrowej dołącza się kopię decyzji o przyznaniu renty strukturalnej lub renty rolniczej z ubezpieczenia społecznego rolników lub emerytury rolniczej z ubezpieczenia społecznego rolników, potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez organ, który wydał tę decyzję, albo dokument potwierdzający wypłatę świadczenia.

Zgodnie z art. 126 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. U. UE L z dnia 31 stycznia 2009 r. Nr 30, str. 16 z późn. zm.), dalej: rozporządzenie nr 73/2009, w przypadku gdy nowe państwo członkowskie skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 143ba rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, przyznaje ono oddzielną płatność z tytułu cukru rolnikom kwalifikującym się w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej. Płatność ta przyznawana jest na podstawie kryteriów przyjętych przez dane państwa członkowskie w roku 2006 i 2007.

Z art. 130 ust. 3 rozporządzenia nr 73/2009 wynika, że w przypadku faktycznego lub przewidywanego dziedziczenia, oddzielna płatność z tytułu cukru, o której mowa w art. 126, oddzielna płatność z tytułu owoców i warzyw, o której mowa w art. 127 oraz oddzielna płatność z tytułu owoców miękkich, o której mowa w art. 129, przyznawane są rolnikowi, który odziedziczył gospodarstwo, pod warunkiem że rolnik ten kwalifikuje się do otrzymania pomocy w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej.

Analogiczną regulację zawierało wcześniej obowiązujące rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz. U. UE L z dnia 21 października 2003 r., Nr 270, str. 1 z późn. zm.), dalej: rozporządzenie nr 1782/2003. Przepis art. 143ba ust. 6 rozporządzenia stanowił, że w przypadku dziedziczenia faktycznego lub przewidywanego oddzielna płatność z tytułu cukru jest przyznawana rolnikowi, który odziedziczył gospodarstwo, pod warunkiem że kwalifikuje się on w ramach systemu jednolitych płatności obszarowych.

Z wyżej wymienionych przepisów rozporządzenia nr 73/2009 wynika, że w przypadku dziedziczenia płatność z tytułu cukru przyznawana jest rolnikom produkującym buraki cukrowe, kwalifikującym się do wsparcia w ramach systemu jednolitych płatności obszarowych. Rozporządzenie nie ustanawia dodatkowych kryteriów związanych z przekazaniem gospodarstwa. Tymczasem ustawodawca polski w przepisach art. 24 ust. 1a pkt 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz § 11 ust. 6 rozporządzenia określił dodatkowe kryteria, które musi spełnić wnioskodawca w celu uzyskania płatności cukrowej.

W okolicznościach niniejszej sprawy istnieje możliwość bezpośredniego zastosowania przepisów rozporządzenia nr 73/2009.

Zgodnie z art. 288 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. U. UE C z dnia 26 października 2012 r., Nr 326, str. 47 – wersja skonsolidowana ), dalej: Traktat o funkcjonowaniu Unii, w celu wykonywania kompetencji Unii instytucje przyjmują rozporządzenia, dyrektywy, decyzje, zalecenia i opinie. Rozporządzenie ma zasięg ogólny. Wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich.

Zasada bezpośredniego stosowania rozporządzeń wynikająca wprost z art. 288 Traktatu o funkcjonowaniu Unii, wyprowadzona jest też w drodze wykładni art. 91 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Z art. 91 ust. 3 Konstytucji wyprowadza się nie tylko zasadę bezpośredniego stosowania rozporządzeń wspólnotowych, ale też zasadę pierwszeństwa tych rozporządzeń w wypadku kolizji z ustawami. Wyprowadza się regułę, że w przypadku rozbieżności pomiędzy przepisami prawa krajowego a prawem wspólnotowym, jeżeli tej rozbieżności nie da się usunąć w drodze wykładni, to zastosowanie ma zasada pierwszeństwa prawa wspólnotowego i to niezależnie od rangi porównywanych norm.

Z art. 288 Traktatu o funkcjonowaniu Unii wynika, że rozporządzenie na tle innych aktów, wymienionych w tym przepisie (dyrektywy, decyzje, zalecenia i opinie) wyróżnia się w wielu płaszczyznach. Jest to akt prawny o zasięgu ogólnym, obowiązujący w całości, obowiązujący w sposób bezpośredni i stosowany we wszystkich państwach członkowskich. Płaszczyzna bezpośredniości obowiązywania rozporządzenia oznacza, że wiąże one z chwilą jego wejścia w życie. Nie jest konieczny dla jego mocy obowiązującej akt inkorporacji zawartych w nim treści do prawa wewnętrznego państw członkowskich.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej podkreślał wielokrotnie, że rozporządzenie "ze swej istoty prawnej i funkcji spełnianej w systemie źródeł prawa Wspólnot europejskich oddziaływa bezpośrednio i jako takie jest właściwą formą konstruowania praw podmiotowych, których ochrona należy do sądów krajowych" (wyrok z dnia 14 grudnia 1971 r. Politi s.a.s. v. Ministry for Finance of the Italian Republic, sygn. C-43/71, wyrok z dnia 17 maja 1972 r. Borsalina Leonesio v. Minister dell’ agricoltura e foreste, sygn. C-93/71). W wyroku z dnia 10 października 1973 r. w sprawie Fratelli Variola S.p.A v. Administrazione italiana delle Finanze, sygn. C-34/73 Trybunał stwierdził, że "bezpośrednie stosowanie (obowiązywanie) rozporządzenia oznacza, że jego wejście w życie i stosowanie (...) nie jest zależne od jakiegokolwiek środka recepcji do prawa krajowego. Akt ustawodawczy prawa krajowego przetwarzający treść bezpośrednio stosowalnego przepisu prawa wspólnotowego nie może w żaden sposób wpływać na bezpośredni skutek (stosowanie)".

Stan faktyczny jest bezsporny. Ł. K. nabył własność gospodarstwa od rodziców Z. i M. K. na podstawie umowy darowizny z dnia [...] listopada 2012 r. Przeniesienie własności gospodarstwa rolnego za życia spadkodawcy na rzecz spadkobiercy ustawowego należy uznać za dziedziczenie przewidywane (wcześniejsze) w rozumieniu art. 130 ust. 3 rozporządzenia nr 73/2009. Jak wyjaśnił NSA w wyroku z dnia 9 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 1065/11, przepis art. 143ba ust. 6 rozporządzenia nr 1782/2003 (analogicznie art. 130 ust. 3 rozporządzenia nr 73/2009) mógł wywołać skutek bezpośredni, gdyż jest wystarczająco jasny, precyzyjny i bezwarunkowy (test van Gend & Loos – wyrok ETS z dnia 5 lutego 1963 r. w sprawie 26/62 Van Gend & Loos). Użyte w tych przepisach pojęcie "dziedziczenia przewidywanego" nie pozbawia ich możliwości wywołania skutku bezpośredniego.

NSA wyjaśnił, że pojęcie "dziedziczenie przewidywanego" należy wyprowadzić z regulacji prawnych zawartych w Kodeksie cywilnym obejmujących dziedziczenie ustawowe – art. 931 do art. 940 k.c. Prawo krajowe - Kodeks cywilny - określa krąg spadkobierców ustawowych, a zatem osób powołanych do przewidywanego dziedziczenia.

NSA zauważył także, że w polskiej wersji językowej art. 143ba ust. 6 rozporządzenia nr 1782/2003 (analogicznie – art. 130 ust. 3 rozporządzenia nr 73/2009) stanowi o "dziedziczeniu przewidywanym", natomiast we francuskiej wersji językowej występuje pojęcie "d’héritage anticipé", które można tłumaczyć, jako dziedziczenie wcześniejsze czy też uprzedzające. Zdaniem NSA pojęcie dziedziczenia wcześniejszego można wyprowadzić z art. 1039 – 1042 Kodeksu cywilnego. Przepisy te stanowią o darowiznach otrzymanych przez spadkobierców ustawowych od spadkodawcy. W postanowieniu z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt III CSK 39/10 Sąd Najwyższy wyraził pogląd, że przez użyte w art. 1039 § 1 k.c. określenie "darowizna" należy rozumieć wszelkie przysporzenie dokonane pod tytułem darmym, które za życia spadkodawcy przeszły z jego majątku do majątku spadkobiercy i stały się własnością tego ostatniego. W postanowieniu z dnia 24 stycznia 2002 r., sygn. akt II CKN 503/00 Sąd Najwyższy przyjął, że oprócz darowizn na schedę podlega zaliczeniu "przekazanie nieodpłatnie gospodarstwa rolnego następcy, będącego zstępnym rolnika w celu uzyskania emerytury lub renty na podstawie ustawy z 27 października 1977 r. i ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r.".

W konkluzji NSA stwierdził, że przeniesienie własności gospodarstwa rolnego za życia spadkodawcy na rzecz spadkobiercy ustawowego należy uznać za dziedziczenie przewidywane (wcześniejsze) w rozumieniu powołanych przepisów rozporządzenia nr 1782/2003 (analogicznie – art. 130 ust. 3 rozporządzenia nr 73/2009).

W przypadku skarżącego nastąpiło zatem dziedziczenie przewidywane, o którym mowa w art. 130 ust. 3 rozporządzenia nr 73/2009, mającym zastosowanie do wniosku skarżącego. Skarżący należy do kręgu spadkobierców ustawowych przekazującego gospodarstwo rolne, co nie jest w sprawie kwestionowane. Skarżący spełnił również warunki określone w art. 7 ust. 1 i 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i została przyznana mu jednolita płatność obszarowa, uzupełniająca płatność do powierzchni grupy upraw podstawowych oraz uzupełniająca płatność do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych. W świetle art. 130 ust. 3 rozporządzenia nr 73/2009 skarżący spełnił zatem warunki do przyznania płatności z tytułu cukru.

Wprowadzenie dodatkowych ograniczeń – uznanie dopuszczalności przekazania gospodarstwa za rentę strukturalną, emeryturę lub rentę rolniczą z ubezpieczenia społecznego rolników nie znajduje uzasadnienia w świetle powołanego wyżej przepisu art. 130 ust. 3 rozporządzenia nr 73/2009. W tej sytuacji przepisy krajowe, przewidujące, że płatność cukrowa przysługuje w przypadku gdy buraki cukrowe były objęte umową dostawy zawartą z przekazującym gospodarstwo rolne w związku z wypłacaną rentą strukturalną, emeryturą lub rentą rolniczą z ubezpieczenia społecznego rolników, nie mogą być wobec wnioskodawcy stosowane, zgodnie z przedstawioną wcześniej zasadą pierwszeństwa prawa wspólnotowego.

Stwierdzone uchybienia powodują konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji, jako wydanej z naruszeniem przepisów rozporządzenia nr 73/2009, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a.

Wobec tego, że tymi samymi uchybieniami dotknięta jest decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Z. z dnia [...] stycznia 2014 r., Sąd uchylił także i to orzeczenie na postawie art. 135 p.p.s.a.

Organ administracji ponownie rozpoznając sprawę w zakresie dotyczącym płatności z tytułu cukru powinien zastosować w sprawie wspomniany wyżej przepis art. 130 ust. 3 rozporządzenia nr 73/2009, uwzględniając dokonaną w niniejszym uzasadnieniu wykładnię.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w związku z art. 135 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.