Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1259/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2007-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak ( spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Henryk Dolecki Sędzia NSA Stefan Kłosowski Protokolant Joanna Białas - Gołąb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2007r. sprawy ze skargi L. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I. u c h y l a zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...]r. Nr [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz radcy prawnego A. F.–M. kwotę [...] [...] złotych powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] postanowieniem

z dnia [...]r., Nr [...], na podstawie art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), po rozpatrzeniu sprawy L.W. dotyczącej samowolnego wybudowania przybudówki do budynku mieszkalnego [...] na działce nr [...] w miejscowości[...], wstrzymał prowadzenie robót budowlanych oraz nałożył obowiązek przedstawienia w terminie do [...]r.:

1. zaświadczenia o zgodności budowanego obiektu z przepisami o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym, w szczególności z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego,

2. dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3, a w szczególności:

- 4 egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi,

- zaświadczeń o wpisie na listę członków właściwych izb samorządów zawodowych osób sporządzających projekt,

- oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

W uzasadnieniu organ podał, że w wyniku przeprowadzonej w dniu

[...] r. kontroli posesji położonej w [...]- działka nr [...]-

stwierdzono, że do budynku, przed wejściem do lokalu Państwa W., dobudowana została w roku [...] przybudówka o wymiarach [...]m. W dniu kontroli L. W. nie okazał pozwolenia na budowę ww. obiektu. A zatem zgodnie z art. 48 Prawa budowlanego, jeżeli możliwe jest doprowadzenie obiektu lub jego części do stanu zgodnego z prawem, należy wydać, po spełnieniu przez inwestora nałożonych obowiązków, decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego. Ponadto organ wskazał, że przed wydaniem decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zostanie ustalona w drodze postanowienia opłata legalizacyjna. Natomiast nie wykonanie w terminie określonych obowiązków spowoduje wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę.

W związku z niewykonaniem przez L. W. obowiązków nałożonych powyższym postanowieniem Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...]r., Nr [...], na podstawie art. 48 ust. 1 w związku z art. 48 ust. 4 ustawy z dnia 24 października 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego, nakazał L. W. rozbiórkę przedmiotowej przybudówki, jako wybudowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę.

W odwołaniu od powyższej decyzji L. W. wnosił o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazując, iż posiadał wszystkie dokumenty zezwalające na budowę przybudówki.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją z dnia [...]r., Nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 48 ust. 1 w związku z art. 48 ust. 4 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy zgodził się ze stanowiskiem i argumentacją zawartą w decyzji organu pierwszej instancji. Ponadto dodał, że nie zapoznanie się inwestora z przepisami ustawy Prawo budowlane nie zwalnia go od odpowiedzialności ponoszonej na skutek naruszenia tych przepisów.

L. W. zaskarżył decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że posiada wszelkie dokumenty, które pozwoliły mu na budowę przybudówki – [...]. Na dowód czego przedłożył decyzję

o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...]r. oraz zgodę sąsiada na wykonanie [...] Ponadto dodał, że na tę budowę posiada plany wykonane przez architekta. Nie wiedział, że ma czekać 14 dni na rozpoczęcie budowy, architekt poinformował go, że śmiało może stawiać [...].

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że sąd rozpatrując skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego.

Badając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji Sąd uwzględnił wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 października 2006 r., sygn. akt P 27/05,

w którym:

- przepis art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw uznano za niezgodny z art. 32 Konstytucji RP w zakresie, w jakim wyłącza stosowanie art. 49 ust. 1 ustawy z dnia

7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, w brzmieniu obowiązującym do dnia 10 lipca

2003 r., do budowy obiektu budowlanego lub jego części, mimo że pięcioletni termin od zakończenia budowy upłynął do dnia 10 lipca 2003 r.,

- przepis art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane uznano za niezgodny z art. 32 Konstytucji RP w zakresie, w jakim wyłącza stosowanie art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane,

w brzmieniu obowiązującym do dnia 10 lipca 2003 r., do budowy obiektu budowlanego lub jego części, mimo że pięcioletni termin od zakończenia budowy upłynął do dnia 10 lipca 2003 r.

Następstwem powyższego orzeczenia jest utrata mocy obowiązującej przez wymienione przepisy. Stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny już po wydaniu zaskarżonej decyzji utraty w określonym zakresie mocy obowiązującej wskazanych przepisów musi być kwalifikowana przez Sąd jako wadliwość dająca podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego zgodnie z przepisem art. 145a § 1 Kpa. Bowiem z akt sprawy wynika, że skarżący przedmiotową przybudówkę do budynku mieszkalnego wykonał w roku [...], a zatem pięcioletni termin od zakończenia budowy upłynął do dnia [...]r.

W zaistniałej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, że w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W związku z tym, na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. b w związku z art. 135 oraz art. 152 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.