Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 576/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na bezczynność Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w przedmiocie wypłacenia renty na rachunek bankowy postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego.

W treści skargi nadmieniła, że wskazany organ nie respektuje jej polecenia, dotyczącego przekazywania renty na jej rachunek bankowy. Organ nie respektuje także wypowiedzenia pełnomocnictwa nr Rep. [...] zawartego przed Notariuszem w dniu 22 lipca 2016 r. Stwierdziła jednocześnie, że Dyrektor WBE wprowadza ją w błąd, twierdząc, że wskazane pełnomocnictwo musi być również wypowiedzenie w formie aktu notarialnego.

Skarżąca wniosła o nakazanie Dyrektorowi Wojskowego Biura Emerytalnego wypłacania renty na jej rachunek bankowy.

W uzasadnieniu skargi skarżąca nadmieniła, iż udzieliła H. S. bardzo szerokiego pełnomocnictwa upoważniającego min. do odbioru renty.

Skarżąca wypowiedziała pełnomocnictwo, jednak H. S. nie oddała dokumentu pełnomocnictwa. H. S. nie opłacała czynszu za lokal skarżącej czym spowodowała jego zadłużenie. Podkreśliła, że Wojskowe Biuro Emerytalne nie uznaje wypowiedzenia pełnomocnictwa i w dalszym ciągu wypłaca rentę należną M.S. jej do rąk H.S.

Nadmieniła, że jest osobą całkowicie świadomą oraz posiada pełnię praw cywilnych. Nigdy też nie toczyło się wobec niej postępowanie w przedmiocie zdolności do czynności prawnych.

W treści odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) dalej: P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a P.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego polegająca na nie respektowaniu polecenia skarżącej dotyczącego przekazywania renty na rachunek bankowy skarżącej.

W niniejszej sprawie kwestią sporną nie jest okoliczność, czy skarżąca ma uprawnienie do świadczenia rentowego (ani też jego wysokość). Kwestią sporną jest wypłacanie przyznanego świadczenia na numer konta, zgodnie z żądaniem skarżącej. Nadmienić należy, że w opisanej sytuacji strony postępowania Dyrektor WBE i skarżąca M. S. są równouprawnione. Działania organu w tego typu przypadkach nie mają zatem charakteru administracyjnoprawnego. W konstrukcji tej nie ma jakichkolwiek elementów sprawy administracyjnej. Wypłacanie przez Dyrektora WBE renty na określone konto nie jest czynnością z zakresu władztwa publicznego.

Wobec powyższego zdaniem Sądu, wydanie orzeczenia w przedmiocie zobowiązania Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego do respektowaniu polecenia skarżącej dotyczącego przekazywania renty na jej rachunek bankowy nie należy do właściwości sądów administracyjnych. Kwestia będąca przedmiotem zaskarżenia nie może być badana w toku postępowania przed sądem administracyjnym. Wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga na bezczynność Dyrektora WBE w przedmiocie respektowania polecenia skarżącej dotyczącego przekazywania renty na jej rachunek bankowy, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.