Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 332/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 18, art. 19, art. 184, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 75/08 o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi A. S. na czynność Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie konkursu na stanowisko w służbie cywilnej postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek A. S. o wyłączenie sędziego WSA E. F. od orzekania w sprawie z jego skargi na czynność Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarżący jako podstawę wyłączenia powołał okoliczność, że sędzia, którego dotyczył wniosek, dopuścił się przestępstwa i jest nadto stronniczy i nieobiektywny, nie przedstawiając ponadto żadnych innych okoliczności. Sąd podkreślił, iż sędzia, którego dotyczył wniosek, złożył oświadczenie o braku okoliczności wskazanych w art. 18 lub art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., a brak uzasadnionych podstaw wniosku powodował konieczność jego negatywnego rozpoznania na podstawie art. 22 § 1 i 2 tej ustawy.

Zażalenie na to postanowienie wniósł A.S. W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że art. 19 P.p.s.a. nie określa taksatywnie przyczyn wyłączenia sędziego na wniosek, dlatego też ocena zasadności takiego wniosku wymaga wnikliwej analizy konkretnego przypadku. Żalący się wystąpił z wnioskiem o stwierdzenie nieistnienia lub nieważności zaskarżonego postanowienia i wyłączenia od orzekania w sprawie sędziów, którzy uczestniczyli w składzie wydającym to orzeczenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Art. 18 § 1 tej ustawy zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 tejże ustawy. Zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ocenił, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego WSA E. F. Za takie okoliczności w żadnym razie nie mogą być uznane gołosłowne i bezpodstawne zarzuty w przedmiocie dokonania przestępstwa stawiane osobie wskazanego sędziego przez A. S.

Ponadto podkreślić należy, iż wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z 25.08.1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, a tym samym – wobec niewskazania jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby podważyć prawdziwość oświadczenia sędziego - stwierdzić trzeba, że postanowienie Sądu I instancji oddalające wniosek o wyłączenie sędziego było zgodne z prawem.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.