Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 638/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska- Śpiewak, Sędzia WSA Mariola Kowalska ( spr.), Protokolant Katarzyna Bednarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi Polskiego Związku Wędkarskiego Okręgu w [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2005 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę. Skargę oddala.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] lutego 2005r. nr [...], w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 października 2004r. sygn.akt 7/IV SA 1289/03, po ponownym rozpatrzeniu wniosku Polskiego Związku Wędkarskiego Okręg w [...] z dnia 5 sierpnia 2002r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2000r. nr [...], dotyczącej pozwolenia na budowę elektrowni wodnej w km [...] rzeki W. wraz ze stacją transformatorową i przyłączem energetycznym w miejscowości M. gmina P., odmówił stwierdzenia nieważności powyższej decyzji.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż mając na uwadze wytyczne WSA zawarte w wyroku dokonano oceny materiału dowodowego ze szczególnym uwzględnieniem ustaleń, czy decyzja - pozwolenie na budowę mogła zapaść bez uzgodnienia projektu budowlanego z powiatowym inspektorem sanitarnym. Po analizie projektu budowanego, organ ustalił, iż projektowany spad elektrowni wynosi 2,7m wysokości. Dla tak zaprojektowanego spadu zostały dobrane urządzenia, w które miała być wyposażona elektrownia. Potwierdza to również stanowisko projektanta zawarte w piśmie z dnia 4 kwietnia 2000r. uzupełnione pismem z dnia 14 lipca 2004r.

W ocenie organu nie został zatem naruszony przepis art. 68 ust. 5 ustawy z dnia 31 stycznia 1980r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (Dz.U. z 1994r. Nr 49, poz. 196 z późn. zm. ) oraz § 2 pkt 3 lit. e obowiązującego wówczas rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji (Dz.U. z 1998r. nr 93, poz. 589), który do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska zaliczał elektrownie wodne o wysokości spadu co najmniej 3m, a na obszarach chronionych wszystkie elektrownie wodne.

Z powyższego wynika, iż nie było obowiązku uzgodnienia projektu budowlanego elektrowni z powiatowym inspektorem sanitarnym, a zatem nie można zarzucić iż kontrolowana decyzja Wojewody [...] zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę rażąco narusza prawo.

Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniósł Polski Związek Wędkarski Zarząd Okręgu w [...]. Odwołujący podniósł, iż rzeczywisty spad [...] projektowany i wykonany wynosi ponad 3m.

Po rozpoznaniu wniosku Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] marca 2005r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ wskazał, iż dołączone do wniosku dokumenty: "Instrukcja gospodarowania wodą małej elektrowni wodnej [...] na rzece W. w M." z października 2004r., kopia wypisu z Operatu Wodnoprawnego oraz opinia Pracowni Hydrotechnicznej "H." w sprawie przepławki, stanowią ocenę prawidłowości funkcjonowania wybudowanej już elektrowni, natomiast nie mają wpływu na ocenę zgodności decyzji o pozwolenie na budowę elektrowni z prawem.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł Polski Związek Wędkarski Okręg w [...] .

Skarżący zarzucił organowi niewyjaśnienie sprawy, a w szczególności brak zbadania niezgodności pomiędzy projektowanym a rzeczywistym stanem wysokości spadu jazu.

W ocenie skarżącego podstawą wydania decyzji o pozwoleniu na budowę winna być decyzja z dnia [...] lipca 1999r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu tej inwestycji oraz projekt budowlany, który na karcie trzeciej opisuje elektrownię jako mającą spad 3m. Ponieważ decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania została decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] unieważniona , a postępowanie w tej sprawie nie zostało zakończone, to rozstrzygnięcie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest niewłaściwe.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Sąd administracyjny, stosownie do przysługujących mu kompetencji określonych w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), kontroluje zaskarżoną decyzję wyłącznie w aspekcie jej zgodności z prawem i może decyzję taką uchylić lub stwierdzić jej nieważność tylko wówczas, gdy narusza ona prawo materialne lub procesowe w stopniu, mającym wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) .

Kontrolowana w niniejszym postępowaniu decyzja administracyjna wydana została w wyniku przeprowadzonego przez organ nadzoru budowlanego postępowania nieważnościowego.

Stwierdzenie nieważności decyzji z przyczyn określonych w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. następuje w przypadku, gdy decyzja rażąco narusza prawo. Jak trafnie podkreślił organ administracji stwierdzenie nieważności decyzji jest wyjątkiem od zasady stabilności orzeczeń administracyjnych. Przesłanki, które umożliwiają organowi stwierdzenie nieważności nie mogą być w związku z tym interpretowane rozszerzająco. Naruszenie prawa ma cechę rażącego jedynie wówczas, gdy decyzja nim dotknięta wywołuje skutki prawne nie dające pogodzić się z wymaganiami praworządności. Nie chodzi tu o błędy w wykładni prawa, ale o przekroczenie prawa w sposób jasny i niedwuznaczny. Wymaga podkreślenia, iż organ w postępowaniu nieważnościowym, nie orzeka co do istoty sprawy rozstrzygniętej w badanej decyzji, a czego, jak wynika z treści wniosku o stwierdzenie nieważności, domagał się skarżący, lecz jako organ kasacyjny w oparciu o zamknięty materiał dowodowy.

W niniejszej sprawie inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę w terminie ważności decyzji Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] lipca 1999r. nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzja o pozwoleniu na budowę nie pozostaje w sprzeczności z decyzją o warunkach zabudowy, inwestor wykazał się ponadto prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz przedstawił wymagane przepisami opinie i uzgodnienia. W tym stanie sprawy organ administracji architektoniczno – budowlanej miał prawo udzielić pozwolenia na budowę dla wnioskowanej inwestycji.

Trwające obecnie postępowanie w sprawie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania nie ma wpływu na ocenę prawidłowości decyzji o pozwoleniu na budowę. Jak wynika bowiem z akt sprawy w dacie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę decyzja o warunkach zabudowy była decyzją ostateczną. Podkreślić należy, iż nawet wyeliminowanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania z obrotu prawnego nie przesądza o nieważności wydanej decyzji o pozwoleniu na budowę. W takiej sytuacji możliwe byłoby natomiast ponowne badanie decyzji o pozwoleniu na budowę, jednakże nie w trybie nieważnościowym lecz w drodze wznowienia postępowania na podstawie art. 145 k.p.a.

Za bezzasadny uznać należy również zarzut skarżącego rażącego naruszenia art. 68 ust. 5 ustawy z dnia 31 stycznia 1980r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (Dz.U. z 1994r. Nr 49, poz. 196 z późn. zm. ) oraz § 2 pkt 3 lit. e obowiązującego wówczas rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji (Dz.U. z 1998r. nr 93, poz. 589). Z akt sprawy wynika, iż dokumentacja projektowa – Projekt budowlany w zakresie branży elektrycznej przewidywała zastosowanie urządzeń dla przewidywanego spadu w wysokości 2,7m . Wprawdzie na karcie 4 Projektu budowlanego określono spad w wysokości 3m, jednakże już w piśmie projektanta z dnia 4 kwietnia 2000r. zostało wyjaśnione , iż spad o wysokości 3m odnosi się do prognozowanego obniżenia dna koryta rzeki po kilkudziesięciu latach eksploatacji jazu, zaś obecny spad wynikający z projektu budowlanego wynosi 2,7m. Z pismem powyższym organ administracji wydający pozwolenie na budowę miał możliwość zapoznania się. Pismo dołączone zostało do projektu budowlanego, stanowiącego postawę wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Na to, że pismo projektanta było znane organowi wskazuje również postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2000r. nr [...], w którym organ nakazuje inwestorowi dostarczenie uzgodnienia projektu z Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w [...] z uwagi na projektowany 3,0m spad elektrowni.

Rezygnacja z powyższego uzgodnienia przez organ wydający pozwolenie na budowę oznacza, iż organ zapoznał się z pismem projektanta oraz, że uznał wyjaśnienia za wystarczające.

W tym stanie sprawy organy nadzoru budowlanego prawidłowo uznały iż brak jest podstaw do wyeliminowania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2000r. z obrotu prawnego. Nie można bowiem tej decyzji przypisać cech rażącego naruszenia prawa, nawet jeżeli prawdziwe są twierdzenia skarżącego, iż faktycznie wykonany spad wynosi co najmniej 3 m. Sprawa wykonania decyzji nie ma wpływu na ocenę prawidłowości samej decyzji. Jeżeli decyzja o pozwoleniu na budowę została wykonana w sposób odbiegający od jej ustaleń skarżący może wykorzystać inne środki przewidziane w prawie budowlanym do doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę jako bezzasadną należało oddalić.