Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2216/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-12-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 85 par. 1, art. 87 , art. 86
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 30 lipca 2013 r. adw. C. P. – pełnomocnik K. K. (dalej "Skarżąca") wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r.

Przy piśmie z dnia 6 września 2013r. przesłano pełnomocnikowi Skarżącej odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 5 września 2013r. wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 2000 zł oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.

Z akt sprawy wynika, że wezwania powyższe tj. do uiszczenia wpisu sądowego oraz do uzupełnienia braków skargi zostały doręczone na adres pełnomocnika w dniu 10 września 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 14 akt sądowych).

W dniu 18 sierpnia 2013 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika Skarżącej, wraz z oryginałem pełnomocnictwa procesowego do reprezentacji Skarżącej w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie.

W dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych na dzień 16 października 2013 r. nie stwierdzono natomiast wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego do sprawy o sygn. akt III SA/Wa 2531/13, do którego uiszczenia pełnomocnik Skarżącej został wezwany.

W związku z nieuiszczeniem wpisu od skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 października 2010r. odrzucił skargę Skarżącej.

Powyższe postanowienie, jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy "Potwierdzenia odbioru" zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 7 listopada 2013r.

W dniu 18 listopada 2013r. (nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu 14 listopada 2013r.) wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo pełnomocnika Skarżącej z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Do pisma pełnomocnik dołączył potwierdzenie wykonania przelewu w wysokości 2000 zł, tytułem wpisu od skargi.

W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że pracownik pełnomocnika zatrudniony w Kancelarii, upoważniony do odbioru korespondencji, w dniu 10 września 2013r. przekazał mu korespondencję otrzymaną w przedmiotowej sprawie z sądu zawierające wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi. Według oświadczenia pracownika innej korespondencji, w tym wezwania do uiszczenia wpisu z dnia 5 września br., w tej sprawie nie było. Pełnomocnik podkreślił, że nawet w sytuacji, gdyby osoba uprawniona do odbioru korespondencji, w sposób celowy lub nieumyślnie zataiła przed nim fakt odebrania wezwania z dnia 5 września 2013r. do uiszczenia wpisu od skargi bądź też zagubiła tę korespondencję nie informując o tym pełnomocnika, jest to okoliczność niezawinioną przez pełnomocnika.

Jednocześnie pełnomocnik wskazał, że w przedstawionych okolicznościach nie może stwierdzić, czy faktycznie w korespondencji otrzymanej z sądu znajdowało się wezwanie do uiszczenia wpisu, jednak gdyby faktycznie otrzymał on wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, zasadnym byłoby przypuszczenie, że skoro braki formalne zostały uzupełnione w terminie to również wpis zostałby uiszczony w terminie, tym bardziej, że wysokość wpisu nie była znaczna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 85 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wymogi stawiane wnioskowi o przywrócenie terminu sprecyzowane zostały w art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. – strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu uzależnione jest więc od łącznego spełnienia wymienionych wyżej przesłanek. Jest ono możliwe w szczególności w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.

O przekroczeniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi pełnomocnik dowiedział się z postanowienia Sądu odrzucającego skargę Skarżącej w skutek nieuiszczenia wpisu w terminie. Odpis postanowienia pełnomocnik odebrał w dniu 7 listopada 2013 r. Składając wniosek o przywrócenie terminu w dniu 14 listopada 2013r. zachował więc siedmiodniowy termin na jego wniesienie, określony w art. 87 § 1 p.p.s.a.

Pełnomocnik uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi wyjaśnił, że nie otrzymał wezwania do uiszczenia powyższego wpisu, a tylko wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie akt sprawy stwierdza, że pełnomocnikowi Skarżącej przesłano dwa wezwania - jeden do uzupełnienia braków formalnych skargi, drugi natomiast do uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie do uzupełnienia braków skargi poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi pełnomocnik wykonał, natomiast wpis uiścił po terminie, a mianowicie po otrzymaniu postanowienia o odrzuceniu skargi.

W ocenie Sądu, wniosek o przywrócenie terminu nie został uzasadniony przez pełnomocnika okolicznościami wskazującymi na brak winy w uchybieniu terminowi, stosownie do treści art. 87 p.p.s.a., wobec czego wniosek ten nie mógł być uwzględniony. Na marginesie, argument pełnomocnika jakoby nie otrzymał on wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, nie uzasadnia wniosku o przywrócenie terminu, gdyż w takim przypadku, teoretycznie rzecz ujmując, w ogóle nie rozpoczął biegu termin wskazany w zarządzeniu.

Podkreślić również należy, że uchybienie terminu nastąpiło wskutek niedochowania należytej staranności przez pełnomocnika Skarżącej, którego obowiązkiem było zapewnienie takiej organizacji pracy we wskazanej przez niego Kancelarii Adwokackiej – adw. C. P., by przebieg korespondencji odbywał się w sposób niezakłócony. W tym miejscu należy podkreślić, że błędy, bądź zaniechania ze strony osoby, której zlecono podjęcie określonych czynności, obciążają bezpośrednio zlecającego, o ile nie wynikają z przeszkód, które obiektywnie uznane zostałyby za niemożliwe do przezwyciężenia (por. postanowienie WSA w Szczecinie z 24 stycznia 2006 r., I SA/Sz 431/05 – niepubl.). W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik Skarżącej ponosi odpowiedzialność za działania osoby upoważnionej do odbioru korespondencji w Kancelarii jako wskazanej w adresie do doręczeń.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 i art. 87 ppsa postanowił jak w sentencji