Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 267/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-08-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 1.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]., Nr [..] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości, w zakresie wniosku strony skarżącej o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 267/08 w części dotyczącej zwrotu kosztów postępowania p o s t a n a w i a oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W wyroku z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 267/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz Gminy kwotę 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełnomocnik Gminy - K. R. – P. w piśmie przesłanym w dniu 6 sierpnia 2008 r., zatytułowanym "wniosek" zakwestionowała wysokość orzeczonego w ww. wyroku Sądu zwrotu kosztów postępowania, wskazując na brak zasądzenia kosztów postępowania w części dotyczącej rozstrzygnięcia o wysokości wynagrodzenia pełnomocnika i wniosła o zasądzenie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego kwoty 240 złotych. Do wniosku dołączyła dowód uiszczenia wpisu od wniosku.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej ppsa, strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Wskazać należy, iż przepis ten dotyczy sytuacji w których sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić. W tym więc tylko zakresie dopuszczalny jest wniosek o uzupełnienie orzeczenia sądu, jeżeli nie zawiera ono w zupełności rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów. Nie jest jednak dopuszczalny, gdy sąd zawarł w orzeczeniu rozstrzygnięcie dotyczące kosztów postępowania, ale w rozmiarze mniejszym niż żądała strona - co ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Wówczas stronie przysługuje zażalenie, a nie wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie kosztów (por. postanowienie NSA z dnia 9 października 2007 r., sygn. akt I GSK 2259/06, postanowienie NSA z dnia 9 sierpnia 2005 r., sygn. akt I FZ 336/05, zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Orzecznictwo, pod. red. B. Dautera, Warszawa 2007, s. 224-225).

Nie ulega wątpliwości, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 267/08 rozstrzyga o całości skargi wniesionej przez Gminę przez uchylenie zaskarżonej decyzji SKO, a także orzeka o złożonym przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącego wniosku o zwrot koszów postępowania, zamieszczonym w protokole rozprawy z dnia 20 czerwca 2008 r.

W rozpatrywanej sprawie wyjaśnienia wymaga fakt, dlaczego przedmiotowe pismo nie zostało potraktowane przez Sąd jako zażalenie na postanowienie o kosztach postępowania (art. 194 § 1 pkt 9 ppsa) zawarte w wyroku WSA z dnia 26 czerwca 2008 r., ale jako wniosek o uzupełnienie wyroku (art. 157 ppsa) w zakresie kosztów postępowania. Sąd bowiem przyjął literalnie żądanie wnioskodawcy, gdyż jest on reprezentowany przez radcę prawnego, który jako osoba zajmująca się profesjonalną obsługą prawną powinna mieć świadomość dokonywania określonych czynności procesowych.

Ubocznie należy jednak wskazać, że w sytuacji uznania, że jest to zażalenie, to i tak w przedmiotowej sprawie podlegałoby ono odrzuceniu, bowiem zostało wniesione z przekroczeniem terminu przewidzianym w art. 194 § 2 ppsa.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 157 § 1 ppsa oddalił wniosek o uzupełnienie wyroku, jako pozbawiony usprawiedliwionych podstaw.