Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 336/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6202 Zakłady opieki zdrowotnej
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 w zw z art. 52 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 30 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na rozstrzygnięcie Dyrektora Zespołu Opieki Zdrowotnej w K. z dnia [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia konkursowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skardze na rozstrzygnięcie Dyrektora Zespołu Opieki Zdrowotnej w K. z dnia [...] w sprawie postępowania konkursowego na stanowisko ordynatora Oddziału Chorób Wewnętrznych Zespołu Opieki Zdrowotnej w K., P. B. (dalej: skarżący) wniósł o uchylenie lub zmianę tego aktu. Skarżący zarzucił zaskarżonemu rozstrzygnięciu obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na wynik sprawy a w szczególności: 1. naruszenia przepisów postepowania art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. 2. naruszenie przepisów postępowania konkursowego - § 5 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 lutego 2012 r. w sprawie sposobu przeprowadzenia konkursu na niektóre stanowiska kierownicze w podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorstwem (Dz. U. z 2012 r. , poz. 182 ze zm., dalej: Rozporządzenie) poprzez powołanie w skład Komisji Konkursowej J. R. pełniącej funkcję Dyrektora ZOZ w K. w sytuacji pozostawania jej jako członka komisji wobec skarżącego jako kandydata w takim stosunku prawnym i faktycznym które budzi wątpliwości co do bezstronności jako członka Komisji konkursowej, 3. Naruszenie przepisów postepowania - § 9 ust. 3 pkt 7 Rozporządzenia poprzez niewykonanie obowiązku ogłoszenia o przeprowadzeniu postępowania konkursowego na stanowisko Ordynatora Oddziału Chorób Wewnętrznych ZOZ w K. na stronie BIP Powiatu K., 4. naruszenie przepisów postepowania - § 8 ust. 1 Rozporządzenia poprzez brak pisemnego powiadomienia kandydata o terminie posiedzenia komisji konkursowej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o jej oddalenie w całości.

W uzasadnieniu wniosku o odrzucenie skargi wskazał, że zgodnie z brzmieniem art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) dalej: u.p.p.s.a., (w brzmieniu sprzed wejścia w życie Ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r o. zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw - dalej "Ustawa zmieniająca") jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub niósł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Zastosowanie brzmienia przepisu art. 53 § 2 u.p.p.s.a. sprzed wejścia w życie Ustawy zmieniającej podyktowane jest brzmieniem art. 17 ust. 2 Ustawy zmieniającej, zgodnie z którym art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Czynności będące przedmiotem wezwania do usunięcia naruszenia prawa dotyczyły postępowania konkursowego na stanowisko Ordynatora Oddziału Chorób Wewnętrznych ZOZ w K. z dnia 31 marca 2017 r., a więc zostały dokonane przed wejściem w życie ustawy zmieniającej. Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, po zakończeniu w dniu 31 marca 2017 r. postępowania konkursowego wyborem innego kandydata na stanowisko ordynatora Oddziału Chorób Wewnętrznych ZOZ w K., w pierwszej kolejności wystąpił z "Wnioskiem o stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego datowanym na dzień 12 kwietnia 2017 r. oraz doręczonym do ZOZ w K. w dniu 14 kwietnia 2017 r. Z treści wniosku wprost wynika, że skarżący w dacie złożenia w/w wniosku miał wiedzę odnośnie wyniku postępowania konkursowego, zakończonego w dniu 31 marca 2017 r. wyborem innego kandydata na stanowisko ordynatora Oddziału Chorób Wewnętrznych ZOZ w K.. Następnie, pismem z dnia 29 kwietnia 2017 r. skarżący, za pośrednictwem reprezentującego go pełnomocnika, wystąpił z "Wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa" przez ZOZ w K, poprzez stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego, w którym wybrano na Ordynatora Oddziału Chorób Wewnętrznych ZOZ w K. lek. med. W. B. Pismo to wniesione zostało jednakże po upływie 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 2 u.p.p.s.a., jako że skarżący już co najmniej w dniu 12 kwietnia 2017 r. posiadał wiedzę odnośnie wyniku przeprowadzonego postępowania konkursowego. Tym samym wskazać należy, że w sposób zawiniony, będąc reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie dochował on terminu o którym mowa w art. 52 § 3 u.p.p.s.a. Z treści art. 52 § 3 u.p.p.s.a. wywieść należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa po upływie czternastodniowego terminu jest niedopuszczalne. Tym samym, wezwanie, skierowane do dyrektora ZOZ w K., dokonane po upływie prawem przewidzianego terminu należy uznać za nieskuteczne. Takie wadliwe wezwanie do usunięcia naruszenia prawa należy z kolei traktować na równi z brakiem. Upływ tego terminu wyłącza natomiast możliwość skutecznego zaskarżenia do sądu administracyjnego czynności (aktu), o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 u.p.p.s.a.. Oczywistym jest, że 14-dniowy termin do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa nie został zachowany wobec złożenia go przez skarżącego dopiero w dniu 28.04.2017 r. Przepis art. 52 § 3 u.p.p.s.a. jasno stanowi bowiem, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa winno odbyć się w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Podjętą czynnością był - wadliwy w ocenie skarżącego - wybór na stanowisko Ordynatora Oddziału Chorób Wewnętrznych ZOZ w K. W. B. dokonany w dniu 31 marca 2017 r. Skoro skarżąc już przed dniem 12 kwietnia 2017 r. wiedział o wyniku postępowania konkursowego - na co wskazuje złożony przez niego w tym dniu "Wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego(...)" - to termin do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa upływał z dniem 26 kwietnia 2017 r., a wezwanie zostało złożone w dniu 28 kwietnia 2017 r., z uchybieniem ustawowego terminu.

Z powyższych względów, zdaniem Dyrektora ZOZ w K. wniesiona przez skarżącego skarga winna ulec odrzuceniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi u.p.p.s.a. Zgodnie z art. 3 § 2 u.p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Katalog spraw, w których orzekają sądy administracyjne kontrolując działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają ponadto – stosownie do treści art. 3 § 2 u.p.p.s.a. - przepisy ustaw szczególnych.

Na wstępie podnieść należy, że w opinii Sądu rozstrzygnięcie z dnia [...] wydane na podstawie ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 217), dalej "ustawa" i rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 lutego 2012 r. w sprawie sposobu przeprowadzenia konkursu na niektóre stanowiska kierownicze w podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorcą (Dz.U. z 2012 r. poz. 182), dalej: Rozporządzenie - mieści się w katalogu spraw wskazanych przez ustawodawcę w art. 3 § 2 u.p.p.s.a., co z resztą nie stanowi przedmiotu sporu.

Przyjęcie kognicji sądu administracyjnego w niniejszej sprawie wymaga przed przystąpieniem do jej merytorycznego rozpoznania zbadania zachowania wymogów przewidzianych w art. 52 u.p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 52 § 2 u.p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W myśl art. 52 § 3 u.p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

Powołane przepisy jednoznacznie wskazują więc, że ustawodawca uzależnił dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego - w zależności od rodzaju skarżonego działania organu administracji publicznej - od wyczerpania przysługujących stronie środków zaskarżenia, bądź wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem wniesionej skargi jest rozstrzygnięcie Dyrektora Zespołu Opieki Zdrowotnej o odmowie stwierdzenia nieważności konkursu na stanowisko ordynatora Oddziału Chorób Wewnętrznych z dnia [...]. Skarżący przystąpił do konkursu na to stanowisko, jednak go nie wygrał. W świetle § 15 pkt 3 rozporządzenia właściwy podmiot powiadamia pisemnie o wynikach konkursu kandydatów biorących udział w konkursie w terminie 14 dni od dnia ostatniego posiedzenia komisji konkursowej. Konkurs na stanowisko zakończony został w dniu 31 marca 2017 r. W dniu 12 kwietnia 2017 r. skarżący zgodnie z § 8 pkt 2 rozporządzenia złożył wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego. Wniosek ten został rozstrzygnięty odmownie w dniu [...], o czym skarżący został poinformowany w dniu 15 maja 2017 r., co oznacza, że ten dzień uznać należy za moment, od którego zaczynał biec, wskazany w art. 52 § 3 u.p.p.s.a. czternastodniowy termin do wezwania na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Jak wynika jednak z akt administracyjnych, a także ze skargi, odpowiedzi na nią, skarżący nie wezwał Dyrektora Zespołu Opieki Zdrowotnej do usunięcia naruszenia prawa, lecz z pominięciem tego środka złożył, za pośrednictwem tego organu, skargę do sądu administracyjnego. Za takie wezwanie nie może być uznane, wezwanie z dnia 28 kwietnia 2017 r. gdyż zostało ono wniesione przed rozstrzygnięciem Dyrektora z dnia 11 maja 2017 r., będącego przedmiotem zaskarżenia.

Jednym z celów regulacji przewidzianej w art. 52 u.p.p.s.a. jest to, aby poprzez konieczność wyczerpania środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, dać organom administracji możliwość rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu administracyjnym bez potrzeby uruchamiania sądowej kontroli aktów administracyjnych. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zawarte w skardze do sądu, tego celu nie realizuje, przez co nie może być uznane za wyczerpanie środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego.

W świetle powyższego z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia, skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 3 p.p.s.a.