Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 981/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędziowie WSA Iwona Maciejuk, Łukasz Krzycki (spr.), Protokolant specjalista Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku osiedleniowego - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Zaskarżonym aktem, na zasadzie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", uchylono w części decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] z [...] stycznia 2018 r. o ustaleniu dla [...] A.K., zwanego dalej "Wnioskodawcą", należności z tytułu przesiedlenia i orzeczono o przyznaniu Wnioskodawcy - w związku z przesiedleniem się do nowego miejsca pełnienia służby - zasiłku osiedleniowego, w wysokości 50% najniższego uposażenia z dnia przesiedlenia (w kwocie [...]- zł). Orzeczenie organu I. instancji uchylono w części, gdzie odmówiono Wnioskodawcy zasiłku osiedleniowego oraz diety za czas przejazdu i pierwszą dobę pobytu żołnierza w nowym miejscu pełnienia służby. W pozostałym zakresie organ odwoławczy utrzymał w mocy kwestionowane rozstrzygnięcie, gdzie odmówiono świadczenia wobec przesiedlenia rodziny żołnierza.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przywołano następujące okoliczności faktyczne i prawne uwarunkowania sprawy:

- Wnioskodawca wystąpił [...] grudnia 2017 r. o wypłacenie należności z tytułu przeniesienia służbowego i przesiedlenia się z członkami rodziny z K. do miejscowości K.; we wniosku oświadczył, że - na podstawie rozkazu personalnego Nr [...] Dowódcy Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych z [...] października 2017 r. został w dniu [...] grudnia 2017 r. przeniesiony służbowo z jednostki w K. do Jednostki Wojskowej Nr [...] w S.; do wniosku dołączono zaświadczenia o zameldowaniu żołnierza i członków jego rodziny na pobyt stały w K. oraz rozkazy, świadczące o przeniesieniu,

- analizując odwołanie złożone przez Wnioskodawcę organ II. instancji uznał, że częściowo zasługuje ono na uwzględnienie,

- zgodnie z art. 86 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 173 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o żołnierzach zawodowych", żołnierzowi zawodowemu - wyznaczonemu na stanowisko służbowe poza miejscowością stanowiącą siedzibę jednostki wojskowej lub wydzielonego pododdziału, w której żołnierz zajmował dotychczas stanowisko służbowe - przysługują diety - za czas przejazdu i pierwszą dobę pobytu w nowym miejscu pełnienia służby oraz ryczałt na pokrycie kosztów przejazdu z miejsca stałego zamieszkania do nowego miejsca pełnienia służby; natomiast w myśl art. 86 ust. 2 tej ustawy, w przypadku przesiedlenia się żołnierza zawodowego - wyznaczonego na stanowisko służbowe poza miejscowością stanowiącą siedzibę jednostki wojskowej lub wydzielonego pododdziału, w której żołnierz zajmował dotychczas stanowisko służbowe - do nowego miejsca pełnienia służby przysługuje zasiłek osiedleniowy i zwrot kosztów przewozu urządzeń domowych; jednocześnie art. 86 ust. 4 ustawy o żołnierzach zawodowych wskazuje, że zasiłek osiedleniowy nie przysługuje żołnierzowi zawodowemu, wyznaczonemu na stanowisko służbowe w miejscowości, w której żołnierz lub jego małżonek posiada dom lub samodzielny lokal mieszkalny albo jest on zameldowany na pobyt stały; ponadto szczegółowe zasady wypłaty wskazanych należności zostały określone w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 lipca 2014 roku w sprawie należności pieniężnych żołnierzy zawodowych za przeniesienia, przesiedlenia i podróże służbowe (Dz.U. z 2014 r. poz. 1003), zwanym dalej "rozporządzeniem o należnościach"; określono tam m.in., jakie dokumenty winny być dołączone do wniosku, składanego przez żołnierza, ubiegającego się o należności oraz jakie oświadczenia należy złożyć dla potwierdzenia uprawnień, wynikających z art. 86 ustawy o żołnierzach zawodowych,

- ustalając uprawnienia żołnierza do wnioskowanych należności organ winien kierować się powyższymi przepisami i zebrać wszelkie dowody pozwalające na jednoznaczne ich określenie,

- analizując dokumenty w sprawie organ ustalił, że bezsporne jest zwolnienie Wnioskodawcy - zgodnie z rozkazem personalnym Nr [...] - ze stanowiska służbowego w [...] w K. i wyznaczony na stanowisko służbowe w Dowództwie [...] Brygady [...] w S.; z rozkazem Wnioskodawca zapoznał się [...] października 2017 r. - potwierdza to własnoręczny podpis na egzemplarzu rozkazu w teczce akt personalnych,

- w dacie zapoznawania się Wnioskodawcy z rozkazem jego rodzina była zameldowana na pobyt czasowy w K. zaś w K. na pobyt stały; Wnioskodawca miał w tym czasie meldunek na pobyt stały w K.; zmiana meldunku stałego rodziny Wnioskodawcy z K. na K., po zapoznaniu się przez niego z rozkazem personalnym Nr [...] nie może być brana pod uwagę; w myśl bowiem przepisów ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2017 r. poz. 657 ze zm.) pobytem stałym jest zamieszkanie w określonej miejscowości pod oznaczonym adresem z zamiarem stałego przebywania; Wnioskodawca w dacie dokonywania meldunku rodziny w K. miał już świadomość, że - ze względu na wyznaczenie na stanowisko służbowe - jego miejsce zamieszkania ulegnie zmianie; w związku z tym zameldowanie jego rodziny było czynnością, która nie może być wiązana z zamiarem stałego przebywania; przemawia za tym również okoliczność uczęszczania syna żołnierza – S. - do szkoły w K., które było podyktowane dobrem dziecka; pisze o tym Wnioskodawca w odwołaniu: "[...] nie chciałem zmieniać mu szkoły w czasie trwania roku szkolnego, gdyż w tym roku będzie [...] i przeniesienie w czasie ferii spowodowałoby przerwanie [...] w K. i na nowo rozpoczęcie w K. [...]"; świadczy to, że już we wrześniu - przed wydaniem rozkazu o wyznaczeniu na stanowisko służbowe w S. - Wnioskodawca miał świadomość, że centrum jego spraw życiowych zostanie zmienione z K. na K.,

- mając na uwadze, że należności, o które wnioskuje wnoszący odwołanie, przysługują w związku z przesiedleniem się żołnierza i członków jego rodziny do nowego miejsca pełnienia służby, stwierdzono: zgodnie z przepisami przesiedlenie winno nastąpić po wyznaczeniu na nowe stanowisko służbowe; w przypadku rodziny Wnioskodawcy zmiana miejsca stałego zamieszkiwania ([...] sierpień 2016 r.) nie była następstwem ruchów kadrowych wnoszącego odwołanie, ale je wyprzedzała; w związku z powyższym nie ma podstaw do przyznania Wnioskodawcy zasiłku osiedleniowego z uwzględnieniem członków jego rodziny, ryczałtu na pokrycie kosztów przejazdu z miejsca stałego zamieszkania do nowego miejsca pełnienia służby członków rodziny żołnierza i diet za ich czas przejazdu i pierwszą dobę pobytu w nowym miejscu pełnienia służby; ich przesiedlenie do K. nie było bowiem następstwem wyznaczenia żołnierza na stanowisko służbowe w [...] Brygadzie [...],

- inna jest sytuacja co do uprawnień samego Wnioskodawcy; z racji pełnienia zawodowej służby wojskowej w [...] Pułku [...] w K. był on w tej miejscowości na stałe zameldowany od [...] grudnia 2003 r. do [...] grudnia 2017 r.; potwierdza to, że centrum jego spraw życiowych było zlokalizowane w K.; w związku z wyznaczeniem na nowe stanowisko służbowe w S. odwołujący się przesiedlił się do K.; potwierdza to zameldowanie się [...] grudnia 2017 r. na pobyt stały w tej miejscowości; powoduje to, że Wnioskodawca spełnił przesłanki, określone w art. 86 ustawy o żołnierzach zawodowych; gwarantują one nabycie prawa do zasiłku osiedleniowego w wysokości przysługującej przesiedlającemu się żołnierzowi bez członków rodziny; przesiedlił się bowiem do nowego miejsca pełnienia służby, za które uznaje się miejscowość stanowiącą siedzibę jednostki wojskowej lub wydzielonego pododdziału, w których żołnierz pełni służbę, lub taką, do której najkrótszy czas dojazdu lądowym środkiem publicznego transportu zbiorowego nie przekracza - zgodnie z rozkładem jazdy - dwóch godzin w obie strony łącznie z przesiadkami, licząc od stacji lub przystanku położonych najbliżej siedziby jednostki wojskowej lub wydzielonego pododdziału do stacji lub przystanku położonych najbliżej miejsca zamieszkania; ponadto w miejscowości, do której został przeniesiony Wnioskodawca (S.) on sam lub jego małżonek nie posiadają domu lub samodzielnego lokalu mieszkalnego oraz bezpośrednio przed przeniesieniem służbowym nie byli zameldowani w tej miejscowości na pobyt stały; jednocześnie przysługuje mu ryczałt na pokrycie kosztów przejazdu pomiędzy K. a nowym miejscem pełnienia służby oraz diety za czas przejazdu i pierwszą dobę pobytu w nowym miejscu pełnienia służby.

W skardze zarzucono niewłaściwe zastosowanie przepisów ustawy o żołnierzach zawodowych oraz rozporządzenia o należnościach, a także niewłaściwe przeprowadzenie analizy przedłożonych przez Wnioskodawcę dokumentów.

W uzasadnieniu podniesiono:

- Wnioskodawca zamieszkiwał wraz z rodziną od kilku lat w K.; jej zameldowanie wyłącznie na pobyt czasowy wynikało tylko z przeszkód natury formalnej - wobec braku zgody osoby, od której wynajmowano mieszkanie; fakt zamieszkiwania rodziny potwierdza nie pobieranie przez Wnioskodawcę zasiłku z tytułu rozłąki,

- organ winien uwzględnić dokumenty, potwierdzające czasowy meldunek członków rodziny Wnioskodawcy w K., wobec treści § 7 ust. 5 rozporządzenia o należnościach; należy go stosować przez analogie dla dokumentowania miejsca dotychczasowego pobytu - przed przesiedleniem,

- przeszkodą dla wypłaty świadczenia z tytułu przesiedlenia rodziny Wnioskodawcy nie może być zameldowanie na stale jej członków w miejscowości K.; nie jest to miejsce pełnienia służby, gdzie żołnierz został skierowany, w myśl art. 86 ust. 1 i 2 ustawy o żołnierzach zawodowych; pojęcie miejsce pełnienia służby oraz miejscowości sąsiedniej mają normatywnie inne znaczenie wobec treści ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2018 r. poz. 133 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o zakwaterowaniu".

W uzasadnieniu skargi wskazano także: "Moja rodzina zameldowana była w wynajmowanym przez nas mieszkaniu na pobyt czasowy od [...].04.2017 r. do [...].11.2017 r. i od [...].11.2017 r. do [...].12.2017 r. na pobyt stały, co daje w sumie okres 9 miesięcy udokumentowanego mieszkania w K. W uzupełnieniu z dnia [...].01.2018 r. wyjaśniłem, że zmiana meldunku czasowego na stały była związana z utrzymaniem ciągłości zameldowania w K. do czasu przesiedlenia, gdyż meldunek czasowy opiewał do dnia [...].11.2017 r." oraz: "Wniosek o przeniesienie służbowe z Jednostki Wojskowej położonej w K. do Jednostki Wojskowej położonej w K. w gminie S. złożyłem [...].07.2017 r. W sierpniu posiadałem wiedzę, że wszyscy kolejni przełożeni wniosek popierali a Dowódca Jednostki Wojskowej w K. przychylił się do wniosku Dowódcy Jednostki Wojskowej w K. o oddelegowanie mojej osoby na praktykę w nowej jednostce do czasu wyznaczenia na stanowisko służbowe tj. od połowy sierpnia do połowy października 2017 r. z zastrzeżeniem, że oddelegowanie nastąpi po szkoleniu poligonowym, w którym będę uczestniczył. Tak więc decyzja o wyborze szkoły dla mojego syna S. podjęta została z pełną świadomością, że w najbliższym czasie będę służył w jednostce w K. i wynikała z przyszłej decyzji kadrowej, na podstawie, której zostanę wyznaczony na stanowisko w nowej jednostce wojskowej, a także z możliwości zajmowania się synem przez moją osobę w przyszłym miejscu pełnienia służby.".

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

W dodatkowym piśmie procesowym (k. 38-40) Wnioskodawca zarzucił także złamanie art. 32 Konstytucji RP (prawa do równego traktowania przez władze publiczne). Przywołał wydanie przez Dowódcę Jednostki Wojskowej Nr [...] decyzji z [...] maja 2018 r., w stosunku do innego żołnierza, pełniącego tam służbę, który znajdował się w podobnej sytuacji do Wnioskodawcy - na dzień wyznaczenia na nowe stanowisko posiadał działkę budowlaną z rozpoczętą budową domu oraz był zameldowany wraz z małżonką w miejscowości pobliskiej, w stosunku do nowego miejsca służby. Załączono kopie orzeczenia (k. 44-46).

Sąd zważył, co następuje:

Skarga została oddalona, gdyż kwestionowana decyzja nie narusza prawa, w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Trafne jest stanowisko organu administracji wojskowej, prezentowane w zaskarżonym akcie, co do istotnych uwarunkowań formalnych i faktycznych sprawy. Wobec uprzedniego szczegółowego zreferowania, jego powtarzanie byłoby zbędne. Sąd uznaję je za własne, z zastrzeżeniem, sformułowanym w końcowej części uzasadnienia.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, że są one bezzasadne z następujących przyczyn.

Jak trafnie odnotował organ, wskazane w art. 86 ust. 1-3 ustawy o żołnierzach zawodowych, świadczenia związane z przesiedleniem są związane nierozerwalnie z faktem rzeczywistego przeniesienia dla dalszego pełnienia służby, wobec zdarzenia w postaci wydania stosownego rozkazu personalnego, w następstwie którego dochodzi do zmiany miejsca zamieszkania żołnierza zawodowego i jego rodziny. W tym kontekście należy odczytywać treść normatywną powoływanych w skardze przepisów, dotyczących reguły wypłaty danych świadczeń.

W rozpatrywanej sprawie rozkaz personalny, z którego wynikało przeniesienie wydano [...] października 2017 r. zaś Wnioskodawca zapoznał się z jego treścią [...] października tego samego roku. Należności z tytułu przesiedlenia dla jego rodziny (żony i dwójki dzieci) - bo ostatecznie w danym zakresie odmówiono wypłaty świadczenia - były uzależnione od wystąpienia zdarzenia w postaci zmiany stałego miejsca zamieszkania po wydaniu stosownego rozkazu personalnego. W tym kontekście powoływane w skardze przez Wnioskodawcę, zawarte w rozporządzeniu o należnościach regulacje, dotyczące uwarunkowań związanych z miejscem zameldowania (patrz wniosek, aby stosować je odpowiednio), odnoszą się wyłącznie do kwestii formalnego dokumentowania stosownego zdarzenia w postaci przesiedlenia. Nie sposób jednak uznać, aby z ich treści wynikało, że stosowne świadczenie pozostaje w związku jedynie z dopełnieniem określonych czynności meldunkowych, nie ma zaś znaczenia sytuacja faktyczna - czy przesiedlenie danej rodziny nastąpiło w następstwie przeniesienia służbowego żołnierza. Należy podkreślić, że - co potwierdzają realia niniejszej sprawy, a fakty w danym zakresie nie są nawet sporne - same czynności związane z zameldowaniem nie muszą pozostawać w żadnym związku ze zmianą faktycznego miejsca zamieszkania. W niniejszej sprawie jest bezsporne, że członkowie rodziny Wnioskodawcy zmienili w listopadzie 2017 roku miejsce stałego zameldowania z miejscowości znajdującej się w pobliżu nowego miejsca pełnienia służby (K.) na tą, z której mieliby się przesiedlić (K.). Nie podnoszono w sprawie, aby we wskazanym terminie wystąpiło zdarzenie faktyczne, które uzasadniałoby czynności meldunkowe, poza zamiarem wystąpienia o stosowne świadczenie. Nie sposób uznać za przekonujące, wywodów, jakoby meldunek stały w okresie listopad - grudzień 2017 roku był podyktowany wyłącznie potrzebą zalegalizowania kończącego się już przebywania w K., wobec zakończenia się terminu meldunku czasowego.

W takiej sytuacji kluczowa dla sprawy jest ocena, czy organ trafnie skonstatował, że - w danym przypadku - nie doszło do przesiedlenia rodziny Wnioskodawcy po dniu zapoznania się przez niego z rozkazem o przeniesieniu czy nawet tylko jego wydaniem. Skarżący wyjaśniał, że przesłanką zameldowania jego rodziny na pobyt stały w lecie 2016 roku w miejscu gdzie później się przesiedlał (K.) były względy formalne - potrzeba posiadania stałego meldunku, którego nie mógł uzyskać wówczas w miejsce aktualnego zamieszkania członków jego rodziny, wobec wynajmowania lokalu (K.). Z kolei zapisanie syna do szkoły w pobliżu miejsca przyszłego przesiedlenia (od jesieni 2017 roku) tłumaczył zamiarem rozpoczęcia przezeń nauki w szkole podstawowej, gdzie będzie - docelowo uczęszczając do jednej klasy – przygotowywać się do [...]. Skarżący wskazał także, że spodziewał się przeniesienia służbowego, gdyż złożył stosowny wniosek i znane mu było pozytywne stanowisko przełożonych. Stąd mógł zakładać, że będzie się synem opiekować w nowym miejscu zamieszkania. Co potwierdza treść skargi, Wnioskodawca ma także młodsze dziecko, które uczęszczało do żłobka w K. W tak zarysowanym stanie faktycznym uprawnione było uznanie przez organ, że w istocie przesiedlenie rodziny żołnierza nastąpiło w lecie lub na jesieni 2017 roku - przed wydaniem rozkazu o przeniesieniu służbowym. Nie sposób bowiem zakładać, aby syn Wnioskodawcy - w wieku ówcześnie [...] lat – zamieszkiwał w tym okresie samotnie z ojcem w okolicy S., gdzie żołnierz wykonywał tylko okresowo obowiązki (odbywanie ćwiczeń) przed formalnym przeniesieniem służbowym, zaś jego żona w tym okresie zamieszkiwała nadal na stałe w K. z drugim małym dzieckiem. Wedle informacji złożonej przez Wnioskodawcę, była ona - na dzień składania wniosku - nadal zatrudniona w K., lecz umowa o pracę miała zostać rozwiązana po wykorzystaniu przez nią wszystkich zaległych urlopów (k. 26 akt adm.) W takiej sytuacji organ administracji słusznie zwracał więc uwagę, że na dzień wydania rozkazu personalnego, którego następstwem było przeniesienie Wnioskodawcy, faktyczne miejsce stałego zamieszkania jego rodziny potwierdzał meldunek na pobyt stały (w K.). Organ zasadnie nie uznał z kolei za fakt doniosły w sprawie tego, że następnie rodzina ta została przemeldowana na pobyt stały do K.

W kontekście wskazanych wcześniej przesłanek uzyskania świadczenia z tytułu przesiedlenia, należy odczytywać także treść normatywną art. 86 ust. 4 ustawy o żołnierzach zawodowych. Odczytując wskazany przepis z wnioskowania a contrario Wnioskodawca wywodzi, jakoby z jego treści wynikało, że świadczenie z tytułu przesiedlenia jest należne także dla członków jego rodziny. Wskazana regulacja wyłącza bowiem wprost możliwość wypłaty świadczenia, gdy osoba, która się o nie ubiega, posiada lokal bądź jest zameldowana na stałe w miejscowości, gdzie ją przeniesiono służbowo wraz z rodziną. Sytuacja taka nie dotyczy Wnioskodawcy. Takie rozumienie wskazanego przepisu nie może być jednak uznane za prawidłowe. Oznaczałoby to, że - z woli prawodawcy - stosowne świadczenie musiałoby przysługiwać wszystkim członkom rodzin żołnierzy, którzy posiadają lokale w pobliżu miejscowości, do której mają być przeniesieni lub są tam zameldowani na stałe niezależnie od faktu, czy rzeczywiście doszło do ich przesiedlenia, wobec zdarzenia w postaci przeniesienia służbowego. Tego rodzaju intencji nie sposób przypisać racjonalnemu prawodawcy Konieczne jest więc poszukiwanie innego sposobu wyłożenia znaczenia wskazanej regulacji - zastosowanie innych metod wykładni. Uwzględniając względy wykładni celowościowej wypada uznać, że powodem zamieszczenia przepisu, była wola wykluczenia przypadków, gdy - wobec oczywistych okoliczności sprawy - można uznać, że do przesiedlenia członków rodziny żołnierza faktycznie nie doszło. Nie wyłącza to jednak możliwości odmowy przyznania świadczenia, gdy z innych okoliczności sprawy wynika, że nie nastąpiło przesiedlenie członków rodziny żołnierza po jego przeniesieniu służbowym. W myśl bowiem art. 86 ust. 1 i 2 ustawy o żołnierzach zawodowych jest to warunkiem powstania prawa do danego świadczenia.

Wskazanej oceny nie może zmienić to, że w innej sprawie - która w ocenie Wnioskodawcy jest analogiczna - dane świadczenie zostało przyznane przez organ I. instancji (zarzut naruszenia konstytucyjnej zasady równości). Przedmiotem badania przez Sąd jest wyłącznie zaskarżone orzeczenie. Nie jest on zaś właściwy do kontroli praktyki działania organu administracji I. instancji. Niewątpliwie w niniejszej sprawie nie może przy tym znaleźć zastosowania art. 8 § 2 K.p.a., stanowiący sui generis normę prawa materialnego. W rozpoznawanej sprawie nie wykazano na zmianę jednolitej praktyki orzeczniczej organu administracji (np. przedłożone przez Wnioskodawcę orzeczenie z [...] maja 2018 r. zostało wydane w ramach samokontroli). Odmienne - względem Wnioskodawcy - rozstrzygnięcia były też podejmowane przez organy różnych instancji. Sąd nie badał więc, czy istotne uwarunkowania faktyczne obu spraw są w istocie analogiczne. Wypada jedynie odnotować, że w uzasadnieniu decyzji z [...] maja 2018 r. wskazano na stosowne zmiany organizacyjne, wynikające z wydania aktów dotyczących organizacji administracji wojskowej na terenach zamkniętych a także, że - w ocenie organu – wnioskujący o oświadczenie faktycznie nie zamieszkiwał w nowym miejscu przed przeniesieniem służbowym. Stosowny obiekt oddano bowiem do użytkowania dopiero po tym zdarzeniu.

Wobec wskazanych uwarunkowań nie może mieć znaczenia argumentacja skargi, gdzie zwracano uwagę, że odmiennie rozumiane jest w innych aktach normatywnych, niż stanowiąca podstawę orzekania (ustawa o żołnierzach zawodowych), pojęcie miejsce pełnienia służby przez żołnierza zawodowego oraz wobec niego miejscowości sąsiedniej (w ustawie o zakwaterowaniu). W uzasadnieniu skarżonej decyzji posłużono się wprawdzie w istocie definicją miejscowości sąsiedniej. Nie miało to jednakże istotnego wpływu na wynik sprawy.

Organ administracji wadliwie wprawdzie utożsamił zmianę miejsca zamieszkania rodziny Wnioskodawcy z datą meldunku stałego w K. (lato 2016 roku). Nie było bowiem - w świetle stanowiska Wnioskodawcy w toku postępowania - podstaw do uznania, że wówczas rodzina żołnierza na stałe zamieszkiwała w tej miejscowości. Wnioskodawca dowodził natomiast zamieszkiwanie na stałe w K., czego organ nawet nie podważał (najem mieszkania, meldunki czasowe, nie pobieranie przez Wnioskodawcę dodatku z tytułu rozłąki). Nie może mieć to jednak wpływu na wynik sprawy. Trafnie bowiem – jak wskazano – skonstatowano w uzasadnieniu, że - na dzień wydania rozkazu personalnego - rodzina Wnioskodawcy już w K. nie mieszkała zaś jej późniejsze tam zameldowanie na stałe nie może zostać uwzględnione, jako istotne w sprawie. Uchybienie przez organ przepisom postępowania, co do właściwego uzasadnienia (art. 107 § 3, wobec art. 8 § 1 i art. 11 K.p.a.) nie mogło mieć więc wpływu na wynik sprawy, w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302).

Sąd nie spostrzegł także z urzędu wad w zaskarżonym akcie, które przemawiałyby za jego wyeliminowaniem z obrotu prawnego.

Z przytoczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.