Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2833/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Wesołowska, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec, Sędzia WSA Krystyna Kleiber (sprawozdawca), Protokolant referent stażysta Marika Krawczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2012 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) stwierdza, że uchylona interpretacja indywidualna nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 24 marca 2011 r. do Ministra Finansow wpłynął wniosek M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: “Skarżąca") o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w związku importem usług zarządzania.

We wniosku Skarżąca przedstawił stan faktyczny, z którego wynika, że przedmiotem jego działalności gospodarczej jest prowadzenie sprzedaży detalicznej realizowanej w oparciu o punkty handlowe alokowane, co do zasady w dużych centrach handlowych. W związku ze wzrostem zainteresowania polskich konsumentów marką reprezentowaną przez Wnioskodawcę, w ostatnich latach Spółka istotnie zwiększyła, w skali całego kraju, liczbę placówek handlowych. W związku z opisanym rozwojem działalności gospodarczej Skarżąca, zawarła ze spółką handlową Republiki Czech Marks and Spencer Czech Republic a.s. umowę o zarządzanie, na podstawie której czeska spółka świadczy na rzecz Skarżącego szeroko rozumiane usługi zarządzania związane z zarządzaniem wizerunkiem Skarżącego oraz kreowaniem marki na terytorium Polski. Usługodawca usług zarządzania jest zarejestrowanym na terenie Republiki Czech podatnikiem czeskiego podatku VAT oraz posiada nadany przez czeskie organy administracji podatkowej numer VAT UE. W umowie strony dokonały podziału usług zarządzania na dwie kategorie. Pierwsza dotyczy typowych usług zarządzania wizerunkiem Skarżącej oraz kreowaniem marki na terytorium Polski. Wynagrodzenie ryczałtowe należne czeskiemu usługodawcy z tytułu świadczenia tych usług oraz terminy jego płatności wskazane zostały w samej umowie. Druga z kategorii usług zarządzania dotyczy wszelkich świadczeń usługodawcy związanych z przygotowaniem i urządzeniem nowej placówki handlowej, przed faktycznym rozpoczęciem przez Skarżącego sprzedaży w tej placówce. Usługi te nie mają więc charakteru usługi ciągłej lub stałej, lecz świadczone są wyłącznie w sytuacji przygotowania nowego sklepu Skarżącej. Wynagrodzenie należne Marks and Spencer Czech Republic a.s. z tytułu usług zarządzania dotyczących przygotowania i urządzenia nowej placówki handlowej strony ustaliły w ten sposób, że obejmuje ono de facto zwrot kosztów podróży, zakwaterowania i innych kosztów bezpośrednich poniesionych przez czeskiego usługodawcę. W związku z powyższym strony przyjęły, iż wynagrodzenie należne czeskiemu usługodawcy z tytułu świadczenia usług zaliczonych do pierwszej kategorii dokumentowane jest osobną fakturą VAT wystawianą przez czeskiego usługodawcę. Wynagrodzenie usług zaliczonych do drugiej kategorii, nawet w przypadku ich świadczenia w tym samym okresie co usługi zaliczone do pierwszej kategorii, usługodawca dokumentuje na osobnej fakturze VAT. W związku z faktem, iż usługi zarządzania świadczone są przez czeskiego usługodawcę podatnika VAT UE na rzecz Skarżącego polskiego podatnika VAT UE, stanowią one dla stron transakcje objęte regulacjami dotyczącymi importu usług. W związku z powyższym czeski usługodawca dokumentuje ich świadczenie fakturami VAT, które zgodnie z Dyrektywą 2006/112/UE nie zawierają kwoty podatku, jego stawki oraz zawierają adnotację, iż do zapłaty podatku zobowiązany jest usługobiorca. Dodatkowo faktury VAT dokumentujące drugą kategorię usług zarządzania, za które wynagrodzenie ustalono jako zwrot kosztów podróży, zakwaterowania i innych kosztów bezpośrednich poniesionych przez czeskiego usługodawcę, posiadają wyszczególnione koszty związane z pobytem na terytorium Polski pracowników czeskiego usługodawcy. Na niektórych fakturach usługodawca zamieszcza w pozycji “nazwa towaru lub usługi" opis "refreshment" co wprost oznacza konsumpcję (usługi gastronomiczne i hotelowe), a do innych załączone faktury dokumentujące usługi hotelowe zakupione przez czeskiego usługodawcę dla jego pracowników na terytorium Polski. Po otrzymaniu od czeskiego usługodawcy tak wystawionych faktur dokumentujących nabycie drugiej z kategorii usług zarządzania, Skarżąca dokumentuje ich nabycie fakturą wewnętrzną oraz odprowadza należny podatek od towarów i usług dokonując jednocześnie jego odliczenia jako nabywca usług zarządzania.

Mając powyższe na uwadze Skarżąca zadał pytanie: czy w związku z importem usług zarządzania, za które wynagrodzenie należne czeskiemu usługodawcy ustalono w umowie, jako zwrot kosztów podróży, zakwaterowania i innych kosztów bezpośrednich poniesionych przez czeskiego usługodawcę oraz udokumentowanie tych usług przez czeskiego usługodawcę fakturami zawierającymi wyszczególnione koszty związane z pobytem na terytorium Polski pracowników czeskiego usługodawcy, z uwzględnieniem w pozycji faktury nazwa "towaru lub usługi" usług gastronomicznych i hotelowych nabytych przez usługodawcę na terytorium Polski uprawnia Skarżącą do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu usług zarządzania udokumentowanego przez czeskiego usługodawcę w opisany sposób?

Zdaniem Skarżącej, korzysta on z uprawnienia do odliczenia podatku naliczonego z tytułu importu usług zarządzania świadczonych przez czeskiego podatnika VAT UE. Pomimo zamieszczania przez usługodawcę na fakturach w pozycji "nazwa towaru lub usługi" usług gastronomicznych lub hotelowych, usługi te nigdy nie były świadczone przez M. na rzecz Skarżącego, a same faktury dokumentują faktycznie świadczone na rzecz Skarżącego usługi zarządzania. W konsekwencji, przywołanie przez usługodawcę tych usług na fakturze należy oceniać przez pryzmat umowy łączącej Skarżącego z czeskim usługobiorcą, gdzie wartość usługi ustalono jako zwrot kosztów podróży, zakwaterowania i innych kosztów bezpośrednich poniesionych przez czeskiego usługodawcę. Przywoływanie zatem na fakturze poniesionych przez czeskiego usługodawcę kosztów, w tym kosztów związanych z nabyciem usług gastronomicznych lub hotelowych, a nawet załączanie do tych faktur dokumentów odzwierciedlających faktyczne koszty usługodawcy ma dla Skarżącego charakter gwarancyjny i informacyjny, umożliwiający mu zweryfikowanie prawidłowości wynagrodzenia umownego należnego czeskiemu usługodawcy.

W interpretacji indywidualnej z [...] czerwca 2011 r. Minister Finansów stanowisko Skarżącej uznał za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu, przytoczył treść przepisów art. 5 ust. 1, art. 7 ust. 1, art. 2 pkt 9, art. 17 ust. 1 pkt 4, art. 17 ust. 2, 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) – dalej jako: “ustawa o VAT", po czym stwierdził, że w przypadku świadczenia usług istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dane świadczenie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce. Dla celów określenia miejsca świadczenia usług ustawodawca odrębnie zdefiniował pojęcie podatnika w art. 28a pkt 1 ustawy o VAT. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n. Minister Finansów podkreślił jednak, że ustawodawca dla usług związanych z nieruchomościami przewidział w art. 28e ustawy o VAT, szczególny sposób określenia miejsca świadczenia. Zgodnie z nim, miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia nieruchomości. W przepisie tym przyjęto, że usługi związane z nieruchomościami są zawsze opodatkowane w kraju położenia nieruchomości, niezależnie od tego dla jakiego podmiotu są wykonywane, gdzie ma siedzibę usługodawca oraz gdzie faktycznie (fizycznie) wykonuje tę usługę. Natomiast zgodnie z art. 28i ustawy o VAT miejscem świadczenia usług restauracyjnych i cateringowych jest miejsce, w którym usługi są faktycznie wykonywane, z zastrzeżeniem ust. 2 w przypadku gdy usługi restauracyjne i cateringowe są faktycznie wykonywane na pokładach statków,. statków powietrznych lub pociągów podczas części transportu pasażerów wykonanej na terytorium Wspólnoty, miejscem świadczenia usług jest miejsce rozpoczęcia transportu pasażerów.

W ocenie więc Ministra Finansów nabywane przez Skarżącego usługi zarządzania wskazane na fakturze jako zwrot kosztów podróży od kontrahenta mającego siedzibę na terytorium Czech są opodatkowane zgodnie z art. 28b ustawy o VAT na terytorium Polski tj. w kraju siedziby usługobiorcy. Natomiast usługi zakwaterowania, jako usługi świadczone na nieruchomości są opodatkowane w miejscu położenia nieruchomości zgodnie z art. 28e ustawy o VAT Podobnie usługi gastronomiczne są opodatkowane na terytorium Polski z uwagi na art. 28i ustawy o VAT Ponadto nabycie przez Skarżącego przedmiotowych usług od podmiotu zagranicznego, posiadającego siedzibę poza terytorium kraju tj. na terytorium Czech należy uznać za import usług w rozumieniu ustawy o VAT, podlegający opodatkowaniu na terenie kraju. Skarżąca, jako usługobiorca tych usług będzie zobowiązany do ich rozliczenia.

Następnie Minister Finansów powołał się na treść przepisów art. 106 ust. 1,7, art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT oraz § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2011 r. a także § 23 ust. 1 pkt 1 oraz § 23 ust. 2 tego rozporządzenia, z których wywiódł, że faktura wewnętrzna dokumentująca transakcje będące przedmiotem zapytania winna zawierać wszystkie dane określone w § 5 rozporządzenia. Skarżąca nie ma natomiast obowiązku zamieszczania Numeru Identyfikacji Podatkowej tego kontrahenta. A zatem na fakturze wewnętrznej w pozycji nazwa towaru winny być wykazane usługi, jakie Skarżąca nabywa od usługodawcy tj. usługi, jakie zostały wskazane na otrzymanej przez Skarżącą fakturze pierwotnej od zagranicznego kontrahenta. Usługodawca mający siedzibę na terytorium Czech na wystawianych fakturach na rzecz polskiego usługobiorcy winien wskazywać usługi, które wynikają z zawartej pomiędzy stronami umowy. Natomiast załączone faktury, z których wynika kwota zwrotu poniesionych przez usługodawcę kosztów związanych z pobytem jego pracowników na terytorium Polski mogą stanowić dodatkową formę uwiarygodnienia tych kosztów. Minister Finansów wskazał, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. Stosownie do art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób. Wobec tego Skarżącej nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego wynikającego z faktury wewnętrznej z tytułu importu usług zakwaterowania i usług gastronomicznych. Skarżąca ma prawo do obniżenia podatku należnego wynikającego z faktury wewnętrznej, dokumentującej nabycie usług zarządzania, jako zwrot kosztów podróży innych kosztów bezpośrednich jednakże za wyjątkiem usług zakwaterowania i usług gastronomicznych, o których mowa w art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT. W związku z powyższym Minister Finansów stanowisko Skarżącego uznal za nieprawidłowe gdyż z przedstawionych faktur nie wynika, iż Skarżąca nabywa wyłącznie usługi zarządzania.

Skarżąca nie zgadzając się z taką interpretacją, pismem z 5 lipca 2011 r. wezwał Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z 9 sierpnia 2011 r. Minister Finansów podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i stwierdził brak podstaw do zmiany przedmiotowej interpretacji.

Pismem z 9 września 2011 r. Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niniejszą interpretację, w której zarzuciła naruszenie:

- art. 28b ust. 1, art. 28e, art. 28i, art. 86 ust. 1 i 2 oraz art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT – przez uznanie, że stanowisko Skarżącego przedstawione we wniosku z dnia 22 marca 2011 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w przedmiocie prawa Skarżącej do odliczenia podatku naliczonego w związku z importem usług zarządzania jest nieprawidłowe;

- art. 14c § 1 i 2 w związku z art. 120 i 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) - dalej jako: "O.p."– przez bezzasadne i niezgodne z treścią wniosku uznanie, że przedmiotem świadczenia dla Skarżącej są usługi gastronomiczne oraz hotelarskie.

W uzasadnieniu wskazał, że organ błędnie przyjął, iż Skarżąca nabywa od czeskiego kontrahenta usługi hotelarskie oraz usługi gastronomiczne. Rzeczywistym przedmiotem świadczenia są usługi zarządzania, a jedynie wynagrodzenie za te usługi ustalono w ten sposób, że obejmuje ono zwrot kosztów podróży, zakwaterowania i innych kosztów bezpośrednich poniesionych przez czeskiego usługodawcę. Powyższe składniki determinują zatem zakres i wysokość wynagrodzenia czeskiego kontrahenta, które wypłaca mu Skarżąca z tytułu świadczonych usług zarządzania, a nie stanowią o nabywaniu usług hotelarskich i gastronomicznych.

Wobec błędnego przyjęcia przedmiotu nabywanych usług, organ wbrew stanowi faktycznemu przedstawionemu przez Skarżącą we wniosku z 22 marca 2011r. bezzasadnie uznał, iż zastosowanie znajdą art. 28e i 28i ustawy o VAT Zastosowanie przez organ podatkowy tych przepisów świadczy o nierozważeniu całokształtu zawartych we wniosku okoliczności faktycznych, istotnych dla wydania prawidłowego rozstrzygnięcia oraz całkowitym pominięciu i nieuwzględnieniu najważniejszej okoliczności jaką w przedmiotowej sprawie posiada charakter i przedmiot świadczonych usług tj. usług zarządzania.

Zdaniem Skarżącej, organ podatkowy nie zastosował do określenia prawidłowego miejsca świadczenia usług zarządzania przepisu art. 28b ustawy o VAT, który jako właściwy powinien zostać użyty w interpretacji.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów

administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje

wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod

względem zgodności z prawem. Takiej kontroli podlegają też pisemne interpretacje

przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.",

Stan faktyczny wniosku o interpretację wskazuje, że Skarżąca rozlicza z siostrzaną spółką, usługę uruchamiania przez tę spółkę nowych placówek handlowych dla Skarżącej. Podstawę do ustalenia każdorazowego wynagrodzenia stanowią koszty jakie poniosła czeska spółka z tego tytułu, a które dokumentuje załączonymi fakturami.

Pytanie o interpretację dotyczyło możliwości odliczenia przez Skarżącą od podatku należnego podatku naliczonego z tytułu importu tej usługi.

Zdaniem Spółki korzysta ona z prawa do odliczenia, gdyż wyszczególnione poniesione przez czeską spółkę koszty mają charakter gwarancyjny i informacyjny, stanowiąc przy tym wynagrodzenie za dokonaną usługę.

Zdaniem Ministra Finansów, zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n. Jednakże ustawodawca dla usług związanych z nieruchomościami przewidział w art. 28e ustawy, szczególny sposób określenia miejsca świadczenia. W przepisie tym przyjęto, że usługi związane z nieruchomościami są zawsze opodatkowane w kraju położenia nieruchomości, niezależnie od tego dla jakiego podmiotu są wykonywane, gdzie ma siedzibę usługodawca oraz gdzie faktycznie (fizycznie) wykonuje tę usługę. Natomiast zgodnie z art. 28i ustawy o VAT miejscem świadczenia usług restauracyjnych i cateringowych jest miejsce, w którym usługi są faktycznie wykonywane, z zastrzeżeniem ust. 2, nie mającym zastosowania w tej sprawie. Nabycie przez Skarżącą przedmiotowych usług od podmiotu zagranicznego, posiadającego siedzibę poza terytorium kraju tj. na terytorium Czech należy uznać za import usług, podlegający opodatkowaniu na terenie kraju. Skarżąca, jako usługobiorca tych usług będzie zobowiązany do ich rozliczenia. W przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT to jest wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca oraz importu usług wystawiane są faktury wewnętrzne. Za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze (art. 106 ust. 7 ustawy o VAT). Wobec powyższego należy stwierdzić, iż Skarżącej nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego wynikającego z faktury wewnętrznej z tytułu importu usług zakwaterowania i usług gastronomicznych.

"Należy także nadmienić, iż usługodawca mający siedzibę na terytorium Czech na wystawianych fakturach na rzecz polskiego usługobiorcy winien wskazywać usługi, które wynikają z zawartej pomiędzy stronami umowy tj. usługi zarządzania. Natomiast załączone faktury, z których wynika kwota zwrotu poniesionych przez usługodawcę kosztów związanych z pobytem jego pracowników na terytorium Polski mogą stanowić dodatkową formę uwiarygodnienia tych kosztów."

W ocenie Sądu w sprawie tej doszło do błędnego odczytania przez Ministra Finansów stanu faktycznego, wskazanego we wniosku o interpretację indywidualną, co potwierdza ostatnie zacytowane z interpretacji zdanie. Przyznać jednak należy, że opisany stan faktyczny jest w ocenie Sądu niepełny.

Skarżąca podała bowiem, że wynagrodzenia dla czeskiej spółki za wymienione usługi stanowi łączna kwota kosztów, które tamta poniosła przy ich świadczeniu. Wobec tego, w ocenie Sądu - tak ustalone wynagrodzenie to suma wydatków spółki czeskiej. Skarżąca nie świadczy bowiem usług zakwaterowania i usług gastronomicznych, ani też nie świadczy ich na rzecz Skarżącej, spółka czeska. Strony umowy – spółka polska i spółka czeska przyjęły opisaną konstrukcję celem ustalenia wysokości należnego wynagrodzenia. Wynagrodzenie za opisaną usługę jest jednak opodatkowane podatkiem od towarów i usług, co jest oczywiste. Zachodzi wobec tego wątpliwość - czy w podstawie kwoty wynagrodzenia za usługę są poniesione przez czeską spółkę koszty brutto czy też netto i wobec tego która ze spółek powinna dokonać odliczenia podatku naliczonego – tak która je poniosła w swojej działalności, a więc czeska czy ta która zleca usługę czyli polska. Zaznaczyć należy, że oba kraje są członkami Unii Europejskiej, stosujące wspólną Dyrektywę 112/2006/WE.

Opisana wątpliwość nie może być usunięta na podstawie wniosku złożonego przez Spółkę, wezwania do usunięcia naruszenia prawa i skargi.

Interpretacja indywidualna zakłada, że to polska spółka, a więc Skarżąca nabywa usługi zakwaterowania i gastronomiczne. Nie wynika to jednak ze wskazanych dokumentów, a więc zarzut skargi o naruszeniu art. 14c § 1 i § 2 w związku z art. 120 i 121 O.p. jest zasadny.

Minister Finansów na podstawie art. 14h O.p. może zastosować art. 169 § 1 i § 2 O.p., a więc tryb usunięcia braków wynikających z niespełnienia przez wniosek wymogów określonych przepisami prawa.

Spółka nie spełniła wymogów prawa, gdyż zadając pytanie dotyczące możliwości odliczenia podatku naliczonego nie wskazała jednoznacznie, z których czynności te odliczenia jej przysługują - czy z wynagrodzenia za usługę czy z czynności stanowiących podstawę ustalenia wynagrodzenia. Okoliczność ta musi być precyzyjnie ustalona i z tej przyczyny Sąd na podstawie art. 146 p.p.s.a. zaskarżoną interpretację indywidualną uchylił.

Sąd nie wypowiada się co do zasadności zarzutu skargi o naruszeniu przez interpretację indywidualna art. 28b ust. 1, 28e, art. 28i O.p. i art. 88 ust. 1 pkt 4 O.p., gdyż ocena jest przedwczesna. Zanim nie zostanie prawidłowo opisany stan faktyczny wniosku o dokonanie interpretacji indywidualnej, ocena stanowiska podatnika jest niemożliwe. Dopiero bowiem stan faktyczny jest kwalifikowany określonym przepisem. Po uzupełnienia wniosku przez Skarżącą, Minister Finansów ponownie oceni stanowisko Skarżącej spółki.

Podstawę prawną wyroku stanowi art. 146 p.p.s.a., art. 152 p.p.s.a. i art. 200 p.p.s.a.