Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 291/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-05-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie do jego opłacenia, skarżąca złożyła pismo z dnia 2 kwietnia 2018 r., w którym wniosła o "zniesienie" tej opłaty. Wniosek ten został potraktowany jako wniosek o przyznanie prawa pomocy, w związku z czym skarżącą wezwano do złożenia wniosku na urzędowym formularzu "PPF". W zakreślonym terminie skarżąca wykonała wezwanie przesyłając wypełniony formularz. W urzędowym formularzu w rubryce 4.1 skarżąca zaznaczyła, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych, natomiast w rubryce 4.2 w części dotyczącej ustanowienia adwokata dopisała, że jest to "niezasadne bo skomplikowane i wydłuży postępowanie". Z uwagi na treść tego zdania, referendarz sądowy uznał, że żądanie skarżącej przyznania prawa pomocy obejmuje jedynie zwolnienie od kosztów sądowych.

W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu skarżąca podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest emerytką i otrzymuje świadczenie w kwocie [...] zł netto. W skład jej majątku wchodzi mieszkanie (kawalerka o pow. [...] m2), położone w [...] oraz nieruchomość o pow. [...] ha, składająca się z dwóch działek: działki siedliskowej z czterema budynkami, położonej w granicach miasta [...] i działki rolnej, niewykorzystywanej do prowadzenia działalności rolniczej. Skarżąca latem zamieszkuje w [...], natomiast zimą w [...] i jak stwierdziła posiadane mieszkanie sprzeda, żeby skończyć remont budynków w [...]. Skarżąca podniosła również, że jest osobą starszą, schorowaną i żyje na kredyt dzięki starym znajomym i przyjaciołom.

Referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Zgodnie z art. 246 ( 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

Podnieść należy, że instytucja przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych ma zastosowanie w stosunku do osób ubogich, nieposiadających majątku i pozbawionych ze względu na okoliczności życiowe środków na utrzymanie konieczne. Mając na uwadze przedstawioną w urzędowym formularzu oraz wynikającą z akt sprawy sytuację materialną skarżącej, stwierdzić należy, że w sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Skarżącej nie można uznać za osobę ubogą, pozbawioną środków do życia, jest bowiem właścicielką kilku nieruchomości, ma zabezpieczone potrzeby mieszkaniowe, uzyskuje stały dochód z emerytury w kwocie [...] zł netto. Skala zamierzonej przez skarżącą inwestycji budowlanej na terenie jej nieruchomości w [...] (akta administracyjne), świadczy o tym, że skarżąca posiada środki finansowe służące jej realizacji. Powyższe okoliczności uniemożliwiają przyjęcie, że poniesienie kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach jej utrzymania koniecznego.

Z tych względów oraz na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. należało orzec, jak na wstępie.