Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1746/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-01-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Izabella Kulig - Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 października 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 986/15 przywracające A. T. termin do wniesienia skargi na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 23 października 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 986/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie przywrócił skarżącej termin do wniesienia skargi na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie zwrotu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.

Sąd wskazał, że w dniu 11 lipca 2015 r. skarżąca złożyła skargę w Komendzie Powiatowej Policji w Kołobrzegu. Komenda ta przekazała pismo zawierające skargę do Komendy Wojewódzkiej Policji w Szczecinie wewnętrzną pocztą resortową w dniu 14 lipca 2015 r. (vide: wyjaśnienia organu pismo z 19 sierpnia 2015 r.). Komendant Wojewódzki Policji w Szczecinie otrzymał skargę w dniu 16 lipca 2015 r.

Postanowieniem z dnia 25 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę jako wniesioną do Sądu z uchybieniem terminu. Odpis postanowienia doręczono skarżącej w dniu 5 października 2015 r.

W dniu 12 października 2015 r., skarżąca złożyła do akt wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie.

Uzasadniając wniosek skarżąca podała, że w związku z tym, że ostatni dzień do wniesienia skargi przypadał na 13 lipca 2015 r. (poniedziałek) oraz że w sobotę 11 lipca 2015 r. urzędy pocztowe w okolicy zamieszkania były pozamykane, to złożyła skargę w Komendzie Powiatowej Policji w Kołobrzegu w celu przesłania jej pocztą resortową do Komendy Wojewódzkiej Policji w Szczecinie. Komplet dokumentów został złożony w zamkniętej kopercie zaadresowanej na Wojewódzki Sąd Administracyjny za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie, a dyżurny KPP w Kołobrzegu pokwitował jej odbiór przesyłki z data 11 lipca 2015 r. Zdaniem skarżącej, należy przyjąć za datę wysłania skargi dzień 11 lipca 2015 r. Przesyłka została nadana w tym dniu wewnętrzną pocztą resortową Policji i powinna być niezwłocznie przekazana do adresata, dlatego też w tym przypadku, nie z jej winy został uchybiony jednodniowy termin do wniesienia skargi. Nie są znane jej przyczyny dla których jej skargę przekazano z opóźnieniem. W ocenie skarżącej, nadanie przesyłki wewnętrzną pocztą resortową do właściwego adresata jest równoznaczne z wysłaniem przesyłki za pomocą operatora pocztowego, a więc termin do wniesienia skargi został zachowany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie doszedł do przekonania, że wniosek skarżącej zasługuje na uwzględnienie, gdyż również z okoliczności sprawy wynika, iż skarżąca dołożyła należytych starań, aby wnieść swoją skargę w ustawowym terminie.

Zdaniem Sądu, rację ma skarżąca, że korzystając z poczty policyjnej, faktycznie mogła oczekiwać, iż jej skarga - nadana drogą służbową do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie - zostanie niezwłocznie dostarczona temu organowi. Skarżąca prawidłowo zaadresowała przesyłkę do Sądu za pośrednictwem organu II instancji, a tylko skorzystała z innej formy przekazu korespondencji niż urząd pocztowy. Powszechnie wiadomym jest, że w ramach struktur różnych instytucji, w tym urzędów, przedsiębiorstw, banków funkcjonują wewnętrzne systemy przesyłania korespondencji służbowych, właśnie w celu usprawnienia obiegu pism i skrócenia czasu ich dostarczenia jednostce w strukturze organizacyjnej danej instytucji. Niewątpliwie taki charakter ma funkcjonowanie w ramach komend wewnętrznej poczty resortowej. Sąd uznał wyjaśnienia skarżącej za wystarczające dla uznania, że zachowała odpowiednią staranność w swojej sprawie, a uchybienie terminowi do wniesienia skargi nastąpiło z przyczyn od niej niezależnych.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Komendant Wojewódzki Policji w Szczecinie, zarzucając naruszenie art. 86 § 1 i 2 w zw. z art. 54 § 1 i art. 83 § 1 i 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, że złożenie skargi za pośrednictwem organu niewłaściwego, która została przekazana pocztą wewnętrzną do organu właściwego z przekroczeniem terminu, stanowi podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek ustanowionych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a., tj.: uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i art. 87 § 2), spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony (art. 86 § 2), dochowanie terminu do wniesienia wniosku (art. 87 § 1), dopełnienie uchybionej czynności (art. 87 § 4).

Wniosek o przywrócenie terminu powinien zatem powoływać się na okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Powszechnie przyjmuje się - jako kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego - obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z 14 stycznia 1972 r., II CRN 448/71, OSPiKA 1972, z. 7-8, poz. 144).

Przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia z dnia 6 października 1998 r., II CKN 8/98, LEX nr 50679).

Naczelny Sąd Administracyjny, podziela stanowisko Sądu I instancji, że okoliczności wskazane przez skarżącą uprawdopodobniają, iż po stronie skarżącej brak jest winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Rację ma Sąd, że nadając skargę drogą służbową skarżąca mogła oczekiwać, iż zostanie ona niezwłocznie przekazana do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie. Wyjaśnienia skarżącej dotyczące nadania skargi należy uznać za wystarczające do uznania, iż zachowała ona obiektywny miernik staranności w prowadzeniu swoich spraw, a uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie.