Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1228/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 1436/18 o odrzuceniu skargi kasacyjnej J. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2018 r. sygn. akt IV SA/Wa 1436/18 w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 16 kwietnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną J. P. od wyroku tego Sądu z 4 grudnia 2018 r. w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] marca 2018 r. w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków oraz zwrócił skarżącej kasacyjnie wpis.

Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, sporządzonym na wniosek strony, został doręczony jej pełnomocnikowi 13 lutego 2019 r. W dniu 19 marca 2019 r. wpłynęło do Sądu pismo Naczelnego Sądu Administracyjnego, przy którym została przekazana według właściwości skarga kasacyjna od powyższego wyroku. Z koperty, w której wniesiono skargę kasacyjną wynika, że została ona nadana 13 marca 2019 r. bezpośrednio na adres Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z tych też przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji stosownie do art. 178 i art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) uznając, że datą wniesienia skargi kasacyjnej jest data jej przekazania przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego. Za datę wniesienia skargi kasacyjnej Sąd przyjął dzień 19 marca 2019 r., w którym Naczelny Sąd Administracyjny przekazał skargę kasacyjną według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżonemu postanowieniu zarzucono błędną wykładnię art. 177 § 1 P.p.s.a. oraz art. 2 i art. 45 Konstytucji RP.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z przyjętej na gruncie procedury sądowoadministracyjnej zasady pośredniego wnoszenia skargi kasacyjnej wynika obowiązek skierowania przesyłki zawierającej taki środek odwoławczy do właściwego sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie. W myśl art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Podkreślenia wymaga, że dokonując wstępnej kontroli skargi kasacyjnej pod względem zachowania przez stronę terminu do jej wniesienia, sąd bada jedynie datę rozpoczęcia biegu tego terminu (prawidłowość doręczenia odpisu wyroku z uzasadnieniem) oraz to czy przesyłka zawierająca skargę kasacyjną została wniesiona w terminie 30 dni do właściwego sądu, tj. wojewódzkiego sądu administracyjnego, który wydał zaskarżony wyrok.

W niniejszej sprawie odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącej 13 lutego 2019 r., a zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 15 marca 2019 r. Skarżący nadał przesyłkę zawierającą skargę kasacyjną 13 marca 2019 r., błędnie adresując ją do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Operator pocztowy doręczył przesyłkę zgodnie ze wskazanym adresem, a Naczelny Sąd Administracyjny przekazał przesyłkę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 19 marca 2019 r.

Tymczasem, jak wskazuje się w orzecznictwie, data przekazania skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego jest datą jej wniesienia w rozumieniu art. 177 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienia NSA z: 24 września 2019 r. sygn. akt II OZ 812/19; 31 lipca 2014 r. sygn. akt I OZ 609/14; z 24 sierpnia 2017 r. sygn. akt I OZ 1238/17 – orzeczenia są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, pod adresem internetowym: orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym, skoro datą wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie jest dzień jej przekazania przez Naczelny Sąd Administracyjny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, to nie ulega wątpliwości, że skarga kasacyjna została w tej sprawie obiektywnie wniesiona do właściwego sądu po upływie ustawowego terminu.

Jako niezasadne należało zatem ocenić zarzuty naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 177 § 1 P.p.s.a. oraz art. 2 i art. 45 Konstytucji RP.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.