Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 3158/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 127 par. 1, art. 129 par. 2, art. 134
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie: WSA Jolanta Dargas WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant referent stażysta Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2014 r. sprawy ze skargi P. D. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Minister Skarbu Państwa postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] odmawiającej potwierdzenia na rzecz I. D., K. C., T. D., S. D. i P. D. prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczpospolitej Polskiej.

Postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. odmówił potwierdzenia na rzecz I. D., K. C., T. D., S. D. i P. D. prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia poza obecnymi granicami Rzeczpospolitej Polskiej nieruchomości w miejscowości T., gmina W., powiat [...], województwo [...].

P. D. pismem z dnia 23 lipca 2011 r. wniósł odwołanie od powyższej decyzji, zarzucając organowi I instancji błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

Minister Skarbu Państwa postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. W uzasadnieniu orzeczenia wskazał, że jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja doręczona została odwołującemu się – P. D. w dniu 8 lipca 2011r., natomiast odwołanie złożone zostało w dniu 25 lipca 2011 r., a zatem z uchybieniem 14–dniowego terminu na wniesienie odwołania, który upłynął w dniu 22 lipca 2011 r. Skarżący nie złożył również wniosku o przywrócenie uchybionego terminu.

Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł P. D., wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu skargi wskazał, że uchybienie terminu nastąpiło z uwagi na pogarszający się stan zdrowia skarżącego. Podał, że od dnia 13 kwietnia 2011 r. do dnia 29 lipca 2011 r. leczył się na oddziale dziennym Szpitala [...]. Powyższe spowodowało, że nie był w stanie w terminie napisać odwołania, jak również wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Skarżący podniósł ponadto zarzuty merytoryczne odnoszące się do decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267), powoływanej dalej jako "k.p.a.", od decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie służy odwołanie. Stosownie natomiast do treści art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.

Organ odwoławczy przed rozpoznaniem odwołania pod względem merytorycznym, zobowiązany jest zbadać, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione w terminie przewidzianym w art. 129 § 2 k.p.a. Uchybienie ustawowego terminu powoduje natomiast bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji organu I instancji, co w konsekwencji wyłącza dopuszczalność jej skontrolowania w postępowaniu odwoławczym.

W przypadku, gdy w postępowaniu wstępnym okaże się, że odwołanie zostało wniesione po terminie, organ administracji wydaje, na podstawie art. 134 k.p.a., postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie takie jest ostateczne.

Z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy wynika, że decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. P. D. otrzymał w dniu 8 lipca 2011 r., o czym świadczy znajdujące się w aktach administracyjnych zwrotne potwierdzenie odbioru tej decyzji (podpisane przez skarżącego). Skuteczności doręczenia nie kwestionował również skarżący. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym odwołaniu oraz o sposobie i terminie jego wniesienia. Tymczasem P. D. odwołanie od powyższej decyzji złożył dopiero w dniu 25 lipca 2011 r., o czym świadczy data prezentaty [...] Urzędu Wojewódzkiego w [...] oraz data widniejąca przy podpisie skarżącego. Z zestawienia dat otrzymania przez skarżącego decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r. i wniesienia przez niego odwołania od tej decyzji bezspornie wynika zatem, że odwołanie to złożone zostało z uchybieniem ustawowego terminu wynikającego z treści art. 129 § 2 k.p.a. Powyższe obligowało natomiast organ do wydania na podstawie art. 134 k.p.a. postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.

Odnosząc się do zarzutów skargi należało stwierdzić, że pozostają one bez wpływu na prawidłowość zaskarżonego postanowienia, a okoliczności wskazane przez skarżącego stanowią argumentację wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a nie skargi do sądu administracyjnego na postanowienie stwierdzające uchybienie do wniesienia odwołania. Sąd nie mógł również na tym etapie postępowania odnieść się do merytorycznych zarzutów dotyczących decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r., bowiem decyzja ta nie była przedmiotem kontroli przez Ministra Skarbu Państwa.

Odnosząc się natomiast do zawartego w skardze wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] czerwca 2011 r., należy zauważyć, iż Sąd nie jest władny do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wniosek taki winien być rozpoznany przez właściwy organ administracji, tj. Ministra Skarbu Państwa, po zwrocie przez Sąd akt administracyjnych.

Mając powyższe uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.