Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 353/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 73, art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki po rozpoznaniu w dniu 24 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Czesławy K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 16 stycznia 2006 r. sygn. akt I SA/Ol 486/05 w sprawie ze skargi Czesławy K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia 28 października 2005 r. (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego od nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu postanawia oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę Czesławy K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego od wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu. W motywach rozstrzygnięcia podano, że skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania, z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie nie zostało przez skarżącą odebrane mimo dwukrotnego awizowania przez pocztę. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 73 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznał pismo za doręczone z upływem ostatniego dnia na jaki pismo zostało złożone w placówce pocztowej. W konsekwencji tego uznano, że wpis nie rozstał uiszczony w terminie.

W skardze kasacyjnej Czesława K., działając przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, zarzuciła postanowieniu naruszenie art. 73 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegające na przyjęciu, że skarżącej zostało doręczone wezwanie do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi oraz zarzucono naruszenie art. 160 par. 3 powołanej ustawy polegające na niewyjaśnieniu przyczyn nieodebrania przez skarżącą wezwania do uiszczenia wpisu. Wskazując na powyższe podstawy wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i zobowiązanie Sądu pierwszej instancji do przyjęcia skargi. Wniesiono także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że przesyłka była awizowana w okresie świątecznym tj. 23 grudnia 2005 r. i powtórnie 2 stycznia 2006 r., a w tym czasie skarżąca wyjechała do rodziny do innego miasta. Po powrocie nie znalazła żadnych zawiadomień, a zatem nie mogła odebrać przesyłki i uiścić wpisu. Wskazano, że Sąd pierwszej instancji nie wyjaśnił czy skarżąca rzeczywiście była zawiadomiona o wysłaniu przesyłki i gdzie zostały awizowane przesyłki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionych podstaw.

Stosownie do art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi osobiście składa się je w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń.

W przedmiotowej sprawie skarżąca nie odebrała osobiście nadanych do niej pism z sądu wojewódzkiego, a zatem stosownie do powołanego wyżej przepisu pismo zostało złożone w urzędzie pocztowym, a zawiadomienie umieszczono na drzwiach mieszkania adresata. W znajdującym się w aktach sprawy potwierdzeniu odbioru wezwania do uiszczenia wpisu wynika, że doręczyciel pozostawił wyraźną adnotację o sposobie pozostawienia zawiadomienia oraz wskazał placówkę pocztową w K. jako miejsce, w którym należy ją odebrać. Należy zatem uznać, że doręczenie dokonane w ten sposób jest skuteczne skoro doręczyciel pozostawił adresatowi stosowne zawiadomienie o nadejściu przesyłki oraz ze zwrotnego zawiadomienia wynikało gdzie ją pozostawiono. Zamieszczona na potwierdzeniu odbioru przesyłki adnotacja o miejscu pozostawienia zawiadomienia pełni funkcję informacyjną, w tym wypadku dla sądu, iż adresat w sposób nie budzący wątpliwości został zawiadomiony o nadejściu przeznaczonego dla niego pisma sądowego oraz miejsca, z którego może je odebrać.

Nie można zatem zarzucać Sądowi, iż błędnie uznał, że skarżącej skutecznie doręczono wezwanie do uiszczenia wpisu skoro zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej umieszczono na drzwiach mieszkania skarżącej, a ponadto doręczyciel określił na tzw. zwrotce gdzie umieścił zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej oraz wskazał placówkę, w której pismo pozostawiono.

Ponadto należy wskazać, że sąd nie ma obowiązku badania dlaczego skarżąca nie odebrała w terminie przesyłki skoro została ona nadana na wskazany w aktach adres do doręczeń, doręczyciel we właściwy sposób wskazał miejsce pozostawienia zawiadomienia oraz placówkę pocztową w której przesyłkę pozostawiono.

Mając powyższe na uwadze, wobec nie naruszenia prawa przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, a tym samym braku podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, należało na podstawie art. 184 w związku z art. 182 par. 1 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji.