Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1896/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta

SENTENCJA

Dnia 28 stycznia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Sędzia NSA : Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2004 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.G. na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wyborów ławników do sądów powszechnych w Ł. p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić na rzecz skarżącego L.G. kwotę 10 (dziesięć) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi i zaksięgowaną w dniu 22 grudnia 2003 r. pod poz. 1858.


UZASADNIENIE

W dniu 8 grudnia 2003 r. L.G. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Ł. Nr [...] z dnia [...] w sprawie wyborów ławników, zarzucając naruszenie przepisów ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych, a w szczególności art. 163 § 2 , a także wykreślenie bez podstawy prawnej kandydatów, których uznano za osoby nie mające nieskazitelnego charakteru.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że wadliwie przeprowadzone wybory naruszają jego prawa, gdyż nie został wybrany ławnikiem. Podał także, że na sesji w dniu 19 listopada 2003 r. nie rozważono nawet ewentualności uchylenia wadliwej uchwały.

Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2003 r. skarżący wezwany został do uzupełnienia braków skargi przez złożenie odpisu skargi oraz złożenie dowodów na wyczerpanie trybu z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).

Nałożony zarządzeniem obowiązek nie został przez skarżącego wykonany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r Nr 153, poz. 1271, zm. Dz. U. z 2003 r Nr 228, poz. 2261) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia , taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie ( art. 52 § 2 p.s.a.).

- 2 -

Analogiczne rozwiązanie przewidywała w art. 34 ust. 1 i 2 ustawa z dnia 11 maja 1995 r o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, obowiązująca do 31 grudnia 2003 r .

Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r o samorządzie gminnym ( tekst jedn. Dz. U. z 2001 Nr 142 poz. 1591 ze zm. ) każdy , czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Oznacza to, że przed rozpoznaniem skargi, na sądzie spoczywa obowiązek ustalenia w pierwszej kolejności, czy obowiązek wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia został spełniony.

Ponieważ skarżący nie wykazał, że wzywał Radę Miejską w Ł. w trybie art. 101 ust. 1 wskazanej wyżej ustawy o samorządzie gminnym do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego lub uprawnienia, uznać należało, że nie dopełnił on wskazanego warunku dopuszczalności skargi.

Skutkuje to, z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzuceniem skargi.

Na podstawie art. 36 ust. 1 pkt. 1b ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r o kosztach sądowych w sprawach cywilnych ( tekst jedn. Dz. U. z 2002 r Nr 9 poz. 88 ze zm. ) w związku z art. 97 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r Nr 153, poz. 1271 ze zm.) Sąd nakazał wypłacić na rzecz skarżącego wpis sądowy.