Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 735/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 122, art. 187, art. 194 par. 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 135, art. 145 par. 1 pkt 1 c, art. 152, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 4 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska Sędziowie WSA Barbara Koś (spr.) WSA Beata Sokołowska Protokolant: sekr. sąd. Anna Zys-Ruszkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2012 roku przy udziale sprawy ze skargi Spółki A w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 2 maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu określonej nadpłaty nienależnie zapłaconego podatku akcyzowego I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 02 marca 2011r., nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu na rzecz skarżącej Spółki kwotę [...] ,- zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 2 marca 2011 r., nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego na podstawie art. 207 w zw. z art. 72 § 1 pkt 1, art. 73 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) i § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków i dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych (Dz. U. Nr 32, poz. 242) określił spółce A w K. nadpłatę z tytułu nienależnie zapłaconego podatku akcyzowego od nadmiernego ubytku alkoholu etylowego w wysokości [...] zł i orzekł jej zwrot.

W uzasadnieniu organ podatkowy wskazał, że powyższa spółka dokonała wysyłki alkoholu etylowego w ilości [...] dm3 100% vol. na podstawie dokumentu ADT nr [...] do spółki B w J. k. B. Dnia 29 października 2010 r. stwierdzono u odbiorcy przy przyjęciu autocysterny z alkoholem etylowym ubytek rzeczywisty w ilości [...] dm3 100 % vol., określony dokumentem PZS nr [...]. Dnia 13 grudnia 2010 r. do Urzędu Celnego wpłynęła deklaracja dla podatku akcyzowego AKC-4 za miesiąc październik 2010 r., w której spółka A zadeklarowała podatek akcyzowy w wysokości [...] zł od [...] litrów nadmiernego ubytku od sprzedaży spirytusu w dniu 28.10.2010 r. Powyższa kwota wraz z należnymi odsetkami została wpłacona na konto Izby Celnej w Poznaniu w dniach: 9 grudnia 2010 r. – [...] zł i 15 grudnia 2010 r. – [...] zł. Wnioskiem z dnia 20 grudnia 2010 r. (złożonym 23 grudnia 2010 r.), uzupełnionym dnia 27 grudnia 2010 r., spółka A zwróciła się do Naczelnika Urzędu Celnego o zwrot podatku akcyzowego od nadmiernego ubytku alkoholu etylowego w kwocie [...] zł, składając równocześnie korektę deklaracji dla podatku akcyzowego AKC-4 za miesiąc październik 2010 r. W uzasadnieniu wniosku spółka wskazała, że w dokumencie PZS nr [...] z dnia 29 października 2010 r. przesłanym ze spółki B faksem dnia 8 grudnia 2010 r. są dwa zapisy przyjęcia alkoholu etylowego tzn. metodą objętościową i wagową, przy czym z zapisu przyjęcia alkoholu etylowego metodą "objętościową" wynika ubytek rzeczywisty w ilości [...] dm3 100 % voI.

Naczelnik Urzędu Celnego dnia 5 stycznia 2011 r. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Celnego (właściwym dla spółki B) o wskazanie rzeczywistego ubytku stwierdzonego przy przyjęciu alkoholu etylowego na podstawie dokumentu PZS [...] w spółce B. W odpowiedzi Naczelnik Urzędu Celnego stwierdził, że ubytek rzeczywisty przy przyjęciu przesyłki destylatu rolniczego z firmy A na podstawie dokumentu PZS nr [...] wyniósł [...] dm3 100 % vol. W związku z powyższym organ podatkowy uznał, że została potwierdzona wielkość ubytku rzeczywistego wykazana w dokumencie PZS nr [...] przesłanym do Urzędu Celnego dnia 2 listopada 2010 r. (data wpływu 5 listopada 2010 r.), tj. [...] dm3 100 % vol.

Następnie organ podatkowy wyjaśnił, że Minister Finansów rozporządzeniem z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków i dopuszczalnych norm zużycia wyrobów akcyzowych (Dz. U. Nr 32, poz. 242) określił wysokość maksymalnych norm dopuszczalnych ubytków niektórych wyrobów akcyzowych powstających w czasie wykonywania niektórych czynności, w trakcie których może dojść do powstania ubytków wyrobów akcyzowych. W załączniku nr 1 w poz. IX ust. 1 pkt 1 został określony maksymalny naturalny ubytek przy przewozie alkoholu etylowego w cysternach samochodowych w wysokości 0,10 % liczony w stosunku do wysyłanej objętości alkoholu etylowego 100 % vol.

W przypadku przyjęcia alkoholu etylowego do spółki B z firmy A na podstawie dokumentu PZS nr [...] z dnia 29 października 2010r. dozwolony ubytek wynosił więc [...] dm3 100% vol. Natomiast ubytek rzeczywisty stwierdzony przy przyjęciu przesyłki wyniósł [...] dm3 100 % vol. Wielkość ubytku nadmiernego wynosi zatem [...] dm3 100% vol.

Zgodnie z art. 93 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym stawka akcyzy na alkohol etylowy wynosi 4960 zł od jednego hektolitra alkoholu etylowego 100% vol. zawartego w gotowym wyrobie, zatem wartość podatku akcyzowego od nadmiernego ubytku stwierdzonego dnia 29 października 2010 r. wynosi [...] zł. W złożonej deklaracji dla podatku akcyzowego z dnia 9 grudnia 2010 r. spółka zadeklarowała ilość [...] hl 100 % vol. i kwotę podatku akcyzowego od tej ilości w wysokości [...] zł. Zatem powstała nadpłata w podatku akcyzowym w wysokości [...] zł.

W odwołaniu od powyższej decyzji spółka A wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji poprzez stwierdzenie, że nadpłata nienależnie zapłaconego podatku akcyzowego od nadmiernego ubytku alkoholu etylowego wynosi [...] zł, ponieważ w dostawie spirytusu nie wystąpił ubytek nadmierny.

W uzasadnieniu odwołująca się spółka podniosła, że uzgodniła z odbiorcą sposób przyjęcia alkoholu etylowego systemem objętościowym, gdyż na terenie składu podatkowego - gorzelni w K. nie znajduje się waga wozowa. Tym samym nie było możliwe, aby dokonać wysyłki spirytusu systemem wagowym. Na dokumencie przyjęcia alkoholu etylowego z zewnątrz - PzS nr [...] z dnia 29 października 2010 r. widnieje sposób przyjęcia ww. wysyłki alkoholu etylowego, zarówno metodą objętościową, jak i wagową przy czym odbiorca przyjął niekorzystne dla dostawcy rozliczenie przesyłki, obliczając ilość przyjętego spirytusu systemem wagowym. Wskazał, że u odbiorcy stwierdzono objętość alkoholu etylowego [...] dcm3, po poprawce - [...] dcm3, które dzieląc przez objętość kilograma (1,1252 l) daje [...] kg alkoholu. Natomiast odbiorca przyjął do rozliczenia wagę, która wynosi [...] kg alkoholu. Różnica wagi na niekorzyść dostawcy wynosi zatem [...] kg alkoholu, co zostało obciążone podatkiem akcyzowym.

Ponadto skarżąca spółka podniosła, że organ I instancji oparł się w swoich ustaleniach co do ilości rzeczywistego ubytku spirytusu jedynie na ustaleniach poczynionych przez Urząd Celny w P. Sam natomiast nie dokonał żadnych ustaleń w powyższym zakresie.

Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu decyzją z dnia 2 maja 2012 r., nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, podzielając ustalenia faktyczne i ich ocenę prawną poczynione przez organ I instancji.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ II instancji podkreślił, że kwestionowane przez skarżącą spółkę ustalenia dotyczące ilości alkoholu przyjętego w spółce B w J. w dniu 29 października 2010 r. ma bezpośredni wpływ na stwierdzenie i ustalenie wysokości nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu dostawy alkoholu etylowego. Wskazał, że z dokumentu wydania alkoholu etylowego na zewnątrz (WzS) nr [...] z dnia 28 października 2010 r., wystawionego przez gorzelnię K., należącą do spółki A, wysyłka spirytusu w ilości [...] dm3 100% do spółki B w J. odbyła się metodą objętościową. Tymczasem w aktach sprawy znajdują się dwa rozbieżne dokumenty przyjęcia alkoholu etylowego z zewnątrz (PzS) nr [...] z dnia 29 października 2010 r., dotyczące przyjęcia alkoholu etylowego w spółce B w J. Z przedłożonej przez podatnika kopii ww. dokumentu PzS wynika, że przyjęcia alkoholu dokonano zarówno metodą wagową, jak i objętościową. Przy przyjęciu metodą objętościową ubytek rzeczywisty mieścił się w normie i wyniósł [...] dm3 100 %. W przypadku przyjęcia alkoholu metodą wagową stwierdzono wystąpienie rzeczywistego ubytku w ilości [...] dm3 100 %, w wyniku czego stwierdzono powstanie nadmiernego ubytku w ilości [...] dm3 100 %. Dopuszczalny ubytek z tego tytułu wyniósł bowiem [...] dm3 100 %. Z kolei z kopii tego dokumentu przedłożonej przez Urząd Celny wynika, że przyjęcia alkoholu etylowego dokonano tylko metodą wagową, a ubytek rzeczywisty spirytusu wyniósł [...] dm3 100%. Naczelnik Urzędu Celnego dnia 5 stycznia 2011 r. wystąpił do Naczelnika Urzędu Celnego w P. o ustalenie, jaki był rzeczywisty ubytek podczas ww. przyjęcia alkoholu etylowego w dniu 29 października 2010 r. W odpowiedzi z dnia 4 lutego 2011 r. Urząd Celny w P. wskazał, że ubytek ten wyniósł [...] dm3 100 %. W trakcie postępowania odwoławczego strona przedłożyła kopię dokumentu ADT nr [...] z dnia 28 października 2010 r., wystawiony na okoliczność ww. wysyłki i przyjęcia alkoholu etylowego, który w części dotyczącej potwierdzenia odbioru zawiera zapis, z którego wynika, że rzeczywisty ubytek alkoholu przy przyjęciu w dniu 29 października w spółce B w J. wyniósł [...] dm3 100 %. Biorąc pod uwagę powyższe, organ odwoławczy stwierdził, że ubytek rzeczywisty podczas ww. przyjęcia spirytusu w dniu 29 października 2010 r. wyniósł [...] dm3 100%. Organ II instancji podkreślił, że administracyjny dokument towarzyszący (ADT) jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej, a więc nie podlega on swobodnej ocenie przez organ prowadzący postępowanie dowodowe. Za udowodnione należy przyjąć to, co wynika wprost z tego dokumentu. W opinii organu zapisy zawarte w ww. dokumencie ADT przesądzają zatem o tym, jaka ilość spirytusu została faktycznie przyjęta w dniu 29 października 2010 r. w spółce B w J. Wprawdzie z przedłożonego przez podatnika dokumentu PzS nr [...] wynika, że przyjęcia dokonano zarówno metodą wagową, jak i objętościową, jednak zebrany w sprawie materiał dowodowy nie potwierdza, że taka okoliczność miała miejsce w rzeczywistości. Po pierwsze, z dokumentu PzS, przesłanego do Urzędu Celnego wynika, że ubytek rzeczywisty wyniósł [...] dm3 100%, a przyjęcie odbyło się tylko metodą wagową. Po drugie, z ww. dokumentu ADT wynika, że na potwierdzeniu przyjęcia stwierdzono wystąpienie ubytku rzeczywistego w ilości [...] dm3 100 %. Po trzecie, wystąpienie ubytku rzeczywistego w ww. wysokości potwierdził Urząd Celny w P. Po czwarte, przedłożona przez podatnika wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty kopia ww. dokumentu PzS nr [...] jest kserokopią faxu tego dokumentu. Nie można zatem uznać zawartych w tej kopii zapisów zarówno co do metody, jak i ilości przyjętego alkoholu za wiarygodne.

Reasumując, organ odwoławczy uznał, że okoliczność przyjęcia ww. przesyłki metodą objętościową, nie została wiarygodnie potwierdzona zebranym w sprawie materiałem dowodowym. Ponadto zaznaczył, że przychyla się do stanowiska podatnika, iż podczas wysyłki ww. spirytusu nie wystąpił nadmierny ubytek. Jednakże zauważył, że stwierdzony w niniejszej sprawie nadmierny ubytek dotyczył powstania ubytku w czasie transportu przesyłki alkoholu i jej przyjęcia, a nie podczas jego wysyłki. Organ odwoławczy nie zgodził się także z twierdzeniem skarżącego o tym, że organ I instancji nie przeprowadził dodatkowego postępowania wyjaśniającego na okoliczność ustalenia ilości alkoholu etylowego, która została przyjęta w spółce B w J. Na tę okoliczność organ I instancji wystąpił bowiem z pytaniem do Urzędu Celnego w P. Zdaniem organu odwoławczego, trudno przy tym uznać, że organ ten mógł przeprowadzić jakiekolwiek inne czynności wyjaśniające w sytuacji, gdy zdarzenie (przyjęcie spirytusu) miało miejsce poza właściwością miejscową Naczelnika Urzędu Celnego.

W skardze na powyższą decyzję spółka A w K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zarzucając naruszenie:

- art. 121, art. 122 i art. 125 Ordynacji podatkowej poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych, pobieżnie, przewlekle i bez wyczerpania wszystkich niezbędnych i możliwych środków dowodowych w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy;

- art. 180 Ordynacji podatkowej poprzez przeprowadzenie postępowania w sposób niewyczerpujący i niesamodzielny z pominięciem istotnych dowodów wskazywanych przez skarżącego w postaci dokumentów źródłowych z przyjęcia u odbiorcy alkoholu etylowego w celu wykazania, że rozbieżności pomiędzy dokumentami wydania i przyjęcia alkoholu nie zachodzą;

- art. 181, art. 187, art. 188 i art.194 a) Ordynacji podatkowej poprzez ograniczenie postępowania dowodowego do dokumentów przedłożonych przez skarżącego i informacji udzielonej przez Urząd Celny w J., mimo że organ winien samodzielnie i wnikliwie w sposób wyczerpujący dążyć do ustalenia stanu faktycznego, wykazując inicjatywę dowodową i korzystać z inicjatywy dowodowej strony, tym bardziej w sytuacji, gdy strona nie jest w stanie samodzielnie uzyskać oryginalnych dokumentów;

- art. 194 Ordynacji podatkowej poprzez bezpodstawne, dowolne wartościowanie dowodów i uznanie, że dokument urzędowy stwarza niepodważalne domniemanie, podczas gdy ustawa (art. 194 § 3 Ordynacji podatkowej) dopuszcza prowadzenie dowodu przeciwnego, a skutkiem naruszenia art. 194 a Ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie badania oryginalnych dokumentów przyjęcia alkoholu u odbiorcy pozbawiono stronę skarżącą możliwości wykazania, że ilość dostarczonego do odbiorcy alkoholu etylowego była zgodna z ilością deklarowaną i nie ma podstawy faktycznej i prawnej do wydania decyzji o podatku akcyzowym od nadmiernego ubytku alkoholu.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, a więc pod względem jej zgodności z prawem w świetle postanowień art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) stwierdzić należy, że decyzja ta narusza przepisy prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Skarga zasługuje zatem na uwzględnienie.

Z niekwestionowanego stanu faktycznego sprawy wynika, że Spółka zwróciła się o stwierdzenie i zwrot nadpłaty podatku akcyzowego, który zapłaciła w związku z ponadnormatywnym ubytkiem alkoholu etylowego wysłanego w dniu 28.10.2010 r. do spółki B w J. Ubytek ten w ilości [...] dm3 100 % vol., został odnotowany przez odbiorcę na wystawionym w związku z wysyłką alkoholu administracyjnym dokumencie towarzyszącym (ADT nr [...] z dnia 28.10.2010 r.), gdzie potwierdzono odbiór [...] dm3 100 % vol. Spółka kwestionowała dane wynikające z ADT, przedstawiając kserokopię otrzymanego faxem od swojego kontrahenta dowodu przyjęcia alkoholu etylowego z zewnątrz – PzS nr [...], na którym widnieją zapisy o przyjęciu alkoholu systemem objętościowym i wagowym a wykazany ubytek rzeczywisty przy przyjęciu objętościowym wynosił [...] dm3 natomiast przy przyjęciu wagowym - [...] dm3. Wnosiła o wyjaśnienie tej rozbieżności, wskazując że pomiar wagowy i objętościowy powinien dać po przeliczeniu na podstawie tablic alkoholometrycznych taki sam wynik. Organ podatkowy odmówił wiarygodności temu dowodowi, powołując się na urzędowy charakter dokumentu ADT i jego moc dowodową, wynikającą z art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej oraz dokument PzS nr [...] przesłany do Urzędu Celnego w dniu 5 listopada 2010 r., potwierdzający dane wynikające z ADT. W ocenie organu zebrany w sprawie materiał dowodowy nie potwierdza, że przyjęcie towaru odbyło się oboma metodami, tj. wagową i objętościową jednocześnie, bowiem z dokumentu PzS nr [...] przesłanego do Urzędu Celnego wynika tylko odbiór wagowy. Ponadto Urząd Celny w P. potwierdził wystąpienie ubytku w tej wysokości, zaś wypełniony odmiennie formularz PzS nr [...], na który powołała się strona, jest tylko kserokopią faxu tego dokumentu.

Zdaniem Sądu zarówno organ I instancji, jak i organ odwoławczy nie wyjaśniły, z naruszeniem art. 122 i ust. 187 Ordynacji podatkowej, pełnego stanu faktycznego sprawy. Zgodnie z powołanymi przepisami organy podatkowe mają obowiązek podejmować w toku postępowania wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Załatwienie przedmiotowej sprawy zależało od wyjaśnienia, w związku z uprawdopodobnionym zarzutem skarżącej Spółki co do tego, że odbioru alkoholu etylowego w spółce B w J. dokonano dwoma metodami – objętościową i wagową, których wyniki różniły się istotnie, czy rzeczywiście odbioru alkoholu dokonano dwoma metodami, a w dostawie alkoholu wystąpił ponadnormatywny ubytek, uzasadniający zapłatę podatku akcyzowego, a w konsekwencji brak jest podstaw do stwierdzenia nadpłaty. Poprzestanie na pisemnej informacji Urzędu Celnego w P. zawartej w piśmie z dnia 4 lutego 2011 r. nie doprowadziło w ocenie Sądu do wyjaśnienia zasadniczej kwestii, to jest zastosowanej metody odbioru alkoholu i wiarygodności ADT nr [...] co do ilości przyjętego towaru i wysokości niedoboru ustalonego na poziomie [...] dm3 100 % vol. Informacja ta jest bardzo lakoniczna i nie odnosi się do przedłożonej przez Spółkę kopii dokumentu PzS nr [...] i wynikającej z niej informacji o przyjęciu towaru również metodą objętościową i ubytku w wysokości [...] dm3, pomimo że Urząd Celny informował o tym w piśmie z 5.01.2011 r. Dla pełnego wyjaśnienia istniejących wątpliwości organ podatkowy winien zwrócić się do odbiorcy – spółki B w J. o udostępnienie oryginału dowodu PzS nr [...] z dnia 29.10.2010 r. (prośby strony w tym względzie odbiorca miał ignorować – zob. pisma z 22.12.2011 r. i 1.02.2012 r. – k. 65 i 66 a akt administracyjnych), w celu porównania ze znajdującymi się w aktach administracyjnych dwoma różnymi w treści kserokopiami dokumentów PzS nr [...]. Dopiero wówczas możliwa będzie ocena wiarygodności przedłożonej przez stronę kserokopii dokumentu PzS nr [...] otrzymanej faxem od odbiorcy. W przypadku potwierdzenia przyjęcia towaru dwoma metodami organ winien wyjaśnić powstałą rozbieżność w ustaleniu jego ilości i w konsekwencji wielkości ubytku. Jak trafnie wskazywała strona obie metody powinny dać zbliżony wynik, a tak duża rozbieżność może wskazywać na błędy wykonania jednej z nich. Konieczne w tych okolicznościach będzie przesłuchanie w charakterze świadków osób, które uczestniczyły w komisyjnym odbiorze towaru (w tym inspektora celnego, M. S.) i są wymienione w dokumencie PzS nr [...] oraz funkcjonariuszy Urzędu Celnego w P., którzy opatrzyli ADT urzędowymi pieczęciami i podpisami (w rubrykach C i A dokumentu ADT - k. 79 akt administracyjnych) w celu wyjaśnienia poprawności zastosowanych metod odbioru alkoholu, wysokości ubytku, przeprowadzonej kontroli u odbiorcy (wzmianka o kontroli w rubryce A dokumentu ADT). Oceniając uzupełniony materiał dowodowy organ winien mieć również na uwadze przedstawioną przez stronę dokumentację dotyczącą załadunku i wysyłki alkoholu, jak i fakt nadejścia przesyłki do odbiorcy w cysternie z nienaruszonymi ośmioma plombami Urzędu Celnego.

Zauważyć również należy, że wbrew stanowisku organu podatkowego administracyjny dokument towarzyszący (ADT) nie ma charakteru dokumentu urzędowego. Zgodnie bowiem z art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej dokument urzędowy to dokument sporządzony w formie określonej przepisami prawa, przez powołane do tego organy władzy publicznej lub inne jednostki, jeśli na podstawie odrębnych przepisów uprawnione są do ich wydawania. Tymczasem administracyjny dokument towarzyszący jest dokumentem prywatnym, na podstawie którego przemieszcza się wyroby akcyzowe z zastosowaniem procedury zawieszenia akcyzy. Wystawcą takiego dokumentu jest podmiot mający status składu podatkowego, a nie organ administracji publicznej czy inna uprawniona jednostka w rozumieniu art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej. Wzór ADT i regulacje w zakresie jego wypełniania, przeznaczenia jego kart, warunków wykorzystania duplikatów oraz ewidencjonowania zawarte zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24.02.2009 r. w sprawie dokumentacji i procedur związanych z przemieszczaniem wyrobów akcyzowych (Dz. U. Nr 32, poz. 229). Sformalizowany charakter tego dokumentu, a także opieczętowanie urzędowymi pieczęciami przez naczelnika urzędu celnego po potwierdzeniu odbioru wyrobów akcyzowych przez odbiorcę czy zamieszczenie informacji o kontroli stosownie do wymogów wynikających z art. 41 ust. 14 i 15 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm.) nie nadaje temu dokumentowi charakteru dokumentu urzędowego. Wskazać należy, że gdyby nawet tak było, to art. 194 § 3 Ordynacji podatkowej dopuszcza możliwość przeprowadzenia dowodu przeciwko dokumentom w celu obalenia domniemania jego prawdziwości. Do tego zmierzała strona przedstawiając kserokopię otrzymanego od odbiorcy faxem dokumentu PzS nr [...], a organ nie wyjaśnił w sposób dostateczny tej kwestii.

Reasumując uznać należy, że materiał dowodowy w tej sprawie nie został zebrany i wyjaśniony w sposób wyczerpujący oraz został przedwcześnie oceniony przez organy, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ podatkowy uzupełni postępowanie dowodowe zgodnie z powyższymi wskazaniami.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w punkcie I sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c w zw. z art. 135 oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270).

O kosztach postanowiono zgodnie z art. 200 powyższej ustawy oraz § 14 ust. 2 pkt 1 a w zw. z § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).