Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 345/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-04-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia
odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia
Powołane przepisy: article: art.88
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym -wniosku R. S. z dnia 10 stycznia 2014 r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z dnia 10 stycznia 2014 r. na zarządzenie z dnia 10 grudnia 2013 r. oraz -wniosku R. S. z dnia 25 lutego 2014 r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 10 lutego 2014 r. w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: I. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z dnia 10 stycznia 2014 r. na zarządzenie z dnia 10 grudnia 2013 r. II. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z dnia 25 lutego 2014 r. na postanowienie z dnia 10 lutego 2014 r.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. R.S. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z dnia 10 stycznia 2014 r., na zarządzenie z dnia 10 grudnia 2013 r. o pozostawieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z dnia 24 grudnia 2012 r. na postanowienie z dnia 28 listopada 2012 r. odmawiające przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, bez rozpoznania. W uzasadnieniu wskazał, że integralną treść wniosku stanowią wszystkie pisma procesowe, w szczególności w kwestii wniosków o przywrócenie terminu do wniesienia środków odwoławczych.

Pismem z dnia 25 lutego 2014 r. R.S. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z dnia 25 lutego 2014 r. na postanowienie z dnia 10 lutego 2014 r. odrzucające zażalenie z dnia 15 listopada 2013 r. na postanowienie z dnia 24 października 2013 r. odrzucające:

-wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażaleń z dnia 30 lipca 2012 r. na postanowienia z dnia 3 lipca 2012 r.

-wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z dnia 4 lutego 2013 r. na postanowienie z dnia 10 stycznia 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 88 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej jako "P.p.s.a.", spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu przysługuje zażalenie. Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia orzeczenia podlegającemu zażaleniu.

Niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu, ma miejsce wówczas, gdy brak będzie ustawowych warunków jego rozpoznania, np. złożenie wniosku po upływie roku od uchybionego terminu, a nie dotyczy przypadku wyjątkowego (art. 87 § 5 P.p.s.a.); jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 P.p.s.a.), np. przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy; jeżeli czynność strony była dokonana w terminie (art. 86 § 1 P.p.s.a.); jeżeli wniosek nie dotyczy terminu procesowego, lecz np. terminu prawa materialnego lub terminu instrukcyjnego (art. 278 lub 141 § 1 P.p.s.a.) albo terminu związanego z upływem określonej fazy postępowania sądowego (np. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o zwrot kosztów postępowania, który to termin ograniczony jest momentem zamknięcia rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia). Za niedopuszczalny uznaje się także kolejny (tożsamy), wniosek o przywrócenie terminu w zakresie już wcześniej poddanym badaniu sądu (por. postanowienie NSA z dnia 9 kwietnia 2013 r., sygn. akt II OZ 241/13, publ. na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl.).

Przedmiotem rozpoznania Sądu są wnioski R.S. z dnia 10 stycznia 2014 r. i z dnia 25 lutego 2014 r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Rozpoznanie przedmiotowych wniosków wymaga opisania w kolejności inicjatywy procesowej skarżącego w kwestii przywrócenia terminu do wniesienia zażaleń w sprawie sygn. akt II SA/Sz 345/11.

Wniosek z dnia 10 stycznia 2014 r. dotyczy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia z dnia 10 stycznia 2014 r., na zarządzenie z dnia 10 grudnia 2013 r. o pozostawieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z dnia 24 grudnia 2012 r. na postanowienie z dnia 28 listopada 2012 r. odmawiające przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, bez rozpoznania.

Postanowieniem z dnia 28 listopada 2012 r., po rozpoznaniu wniosków R.S. z dnia 20 sierpnia 2012 r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z dnia 30 lipca 2012 r. na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2012 r. sygn. akt II SA/Sz 345/11 oddalające wniosek o wyłączenie sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder oraz oddalające wniosek o wyłączenie protokolanta Małgorzaty Płocharskiej-Małys od udziału w rozpoznaniu sprawy ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wymienionych zażaleń.

Z analizy chronologii powyższych wniosków wynika, że składane przez skarżącego od dnia 30 lipca 2012 r. wnioski o przywrócenie terminu do wniesienia zażaleń merytorycznie odnoszą się raz po raz, do tych samych postanowień z dnia 3 lipca 2012 r. o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder oraz o oddaleniu wniosku o wyłączenie protokolanta Małgorzaty Płocharskiej-Małys. Wskazuje również na to sam skarżący nadmieniając, iż integralną treścią wniosku są wszystkie pisma procesowe w kwestii przywrócenia terminu. W istocie więc, wniosek skarżącego z dnia 10 stycznia 2014 r. dotyczy tej samej czynności procesowej, powtarzanej kolejno składanymi w sprawie wnioskami, a rozpoznanej już w postanowieniu z dnia 28 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/Sz 345/11.

Wniosek z dnia 25 lutego 2014 r. dotyczy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 10 lutego 2014 r. odrzucające zażalenie z dnia 15 listopada 2013 r. na postanowienie z dnia 24 października 2013 r. odrzucające:

-wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażaleń z dnia 30 lipca 2012 r. na postanowienia z dnia 3 lipca 2012 r.

-wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia z dnia 4 lutego 2013 r. na postanowienie z dnia 10 stycznia 2013 r.

Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu postanowienia z dnia 24 października 2013 r. sygn. akt II SA/Sz 345/11, wnioski skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia zażaleń z dnia 30 lipca 2012 r. jak i z dnia 4 lutego 2013 r. zostały już merytorycznie rozpoznane. W tej sytuacji identycznie, wniosek z dnia 25 lutego 2014 r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia jest powtórzeniem składanych już w tej sprawie wniosków, które w swej treści nakładają się na siebie i dotyczą w istocie zaskarżenia orzeczeń sądu dotyczących wyłączenia sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder i protokolanta Małgorzaty Płocharskiej- Małys od rozpoznania sprawy.

Nadto nadmienić należy, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie z dnia 10 lutego 2014r. złożony w sądzie dnia 25 lutego 2014 r. jest niedopuszczalny również z tej przyczyny, iż w sprawie nie doszło do uchybienia terminu do jego złożenia. Zaskarżone postanowienie, zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 19 lutego 2014 r. Siedmiodniowy termin do zaskarżenia wskazanego postanowienia został więc zachowany, gdyż upłynął 26 lutego 2014 r.

W takiej sytuacji, stwierdzić należy, że złożenie przez R.S. kolejnych wniosków o przywrócenie terminu, w zakresie już wcześniej poddanym badaniu Sądu, jest w świetle powołanego wyżej art. 88 P.p.s.a. czynnością ustawowo niedopuszczalną. W przedmiotowej sprawie brak jest ustawowych warunków do poddania przez Sąd przesłanek uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Mając na względzie prawo skarżącego do rozpoznania jego sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki oraz obowiązek podejmowania czynności przeciwdziałających przewlekłości postępowania sądowo administracyjnego (art. 7 P.p.s.a.) sąd rozpatrzył wnioski skarżącego na jednym posiedzeniu.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 88 P.p.s.a. orzekł, jak na wstępie.