Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1973/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2017 r. sprawy ze skargi K. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zatwierdzenia zmiany oferty ramowej oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi K. z siedzibą w W. (zwanej dalej "K.") do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej też jako "organ" lub "Prezes UKE") z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] (dalej też "Decyzja II").

Prezes UKE po rozpatrzeniu wniosku K. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji tego organu z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] (zwanej dalej "Zaskarżoną decyzją") umarzającej w całości postępowanie wszczęte na wniosek T. S.A. z siedzibą w W. (obecnie: O. S.A. z siedzibą w W., zwana dalej "O.") z dnia [...] kwietnia 2013 r., zmodyfikowany pismem O. z [...] września 2014 r., w przedmiocie zatwierdzenia zmiany "Oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy, odcinków niebędących zakończeniami łączy i łączy end-to-end", zatwierdzonej decyzją Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...], oraz zmienionej następnie decyzją Prezesa UKE z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], oraz decyzją Prezesa UKE z dnia [...] września 2012 r., nr [...], (zwanej dalej "Ofertą RLLO"), w zakresie: zmiany (obniżki) cen za łącza o przepływności 155 Mbps, 622 Mbps, 2,5 Gbps i 10 Gbps; dopuszczenia elastyczności w kształtowaniu warunków współpracy między Stronami umowy w zakresie cen dla łączy inwestycyjnych, w przypadkach gdy 24-miesięczne wpływy abonamentowe nie są wystarczające dla zapewnienia zwrotu wydatku inwestycyjnego; wprowadzenia maksymalnego wymiaru kar umownych obciążających O. w sytuacji niedotrzymania terminu usunięcia awarii łącza bądź opóźnienia w dostarczeniu łącza; wprowadzenia uprawnienia do wypowiedzenia Umowy Szczegółowej również przez O.; uporządkowania kwestii wywiadu technicznego dla łączy cyfrowych oraz konsekwencji wykreślenia art. 47 Pt utrzymał w mocy Zaskarżoną decyzję.

Podstawę materialnoprawną prawną wydanej Decyzji II stanowił art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 23, zwanej dalej "kpa") w związku z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (tekst jednolity: Dz. U. z 2014 r., poz. 243 z późn. zm., zwanej dalej "Pt") i art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 23, zwanej dalej ,;kpa").

Wydanie zaskarżonej decyzji poprzedziło ustalenie przez organ następującego stanu faktycznego:

Decyzją z dnia [...] października 2008r. nr [...] (zwaną dalej "Decyzją SMP I", "Decyzją SMP I [...]"), Prezes UKE ustalił, że na krajowym rynku świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy (zwanym także dalej "rynkiem 13") nie występuje skuteczna konkurencja, wyznaczył T. (obecnie: O.) jako podmiot zajmujący znaczącą pozycję na rynku 13 oraz nałożył na T. (O.) obowiązki regulacyjne wyszczególnione w Decyzji SMP I [...].

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] (zwaną dalej "Decyzją SMP II", "Decyzją SMP II [...] "), Prezes UKE ustalił, że na krajowym rynku świadczenia usługi dzierżawy odcinków niebędących zakończeniami łączy (zwanym dalej "rynkiem 14") nie występuje skuteczna konkurencja, wyznaczył O. jako podmiot zajmujący znaczącą pozycję na tym rynku oraz nałożył na O. obowiązki regulacyjne wyszczególnione w Decyzji SMP II [...].

Decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] (dalej jako "Decyzja RLLO") - Prezes UKE zatwierdził projekt Oferty RLLO, przedłożony przez O. w celu wykonania obowiązku przedłożenia projektu oferty ramowej wskazanego w Decyzji SMP I oraz Decyzji SMP II.

Decyzją z dnia [...] października 2010 r., nr [...], Prezes UKE zmienił w części decyzję Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...], (przy czym, o czym dalej, wyrokiem z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 1317/12 NSA uchylił tę decyzję Prezesa UKE z dnia [...] października 2010 r.).

Decyzją z dnia [...] maja 2012 r. nr [...], Prezes UKE zmienił w części i zatwierdził projekt zmiany Oferty RLLO przedłożony przez O.

Decyzją z dnia [...] września 2012 r., nr [...], Prezes UKE zmienił w części decyzję z dnia [...] maja 2012 r., nr [...].

Wnioskiem z 22 kwietnia 2013 r. O. zwróciła się o zatwierdzenie projektu zmiany Oferty RLLO w zakresie zmiany (obniżki) cen za łącza o przepływności 155 Mbps, 622 Mbps, 2,5 Gbps i 10 Gbps; dopuszczenia elastyczności w kształtowaniu warunków współpracy między Stronami umowy w zakresie cen dla łączy inwestycyjnych, w przypadkach gdy 24-miesięczne wpływy abonamentowe nie są wystarczające dla zapewnienia zwrotu wydatku inwestycyjnego; wprowadzenia maksymalnego wymiaru kar umownych obciążających O. w sytuacji niedotrzymania terminu usunięcia awarii łącza bądź opóźnienia w dostarczeniu łącza; wprowadzenia uprawnienia do wypowiedzenia Umowy Szczegółowej również przez O.; uporządkowania kwestii wywiadu technicznego dla łączy cyfrowych oraz konsekwencji wykreślenia art. 47 Pt.

Prezes UKE pismem z 29 kwietnia 2013 r., działając stosownie do art. 61 § 4 kpa w związku z art. 206 ust. 1 Pt, zawiadomił O. oraz organizacje społeczne: K., P. z siedzibą w W. ("P."), P. z siedzibą w W. o wszczęciu 22 kwietnia 2013 r. postępowania administracyjnego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku O. oraz o możliwości przystąpienia do tego postępowania jako podmiot na prawach strony, zgodnie z art. 31 § 4 kpa.

W odpowiedzi, o dopuszczenie do udziału w postępowaniu na prawach strony wniosła K. i P., które zostały odpowiednio postanowieniami z [...] maja i [...] czerwca 2013r. dopuszczone przez Prezesa UKE do udziału w postępowaniu na prawach strony.

Pismem z 14 sierpnia 2013 r. Prezes UKE wezwał O. do przedstawienia uzasadnienia kosztowego obejmującego opłaty zaproponowane przez O. w projekcie zmiany Oferty RLLO.

Pismem z 26 sierpnia 2013 r. P. przedstawiła stanowisko w sprawie obejmujące sprzeczne stanowiska w sprawie zgłoszone przez podmioty będące członkami P., tj. przez O. oraz N. z siedziba w W. (zwaną dalej "N.").

Pismem z 30 sierpnia 2013 r., O. przedstawiła uzasadnienie kosztowe, które zostało opatrzone klauzulą tajemnicy przedsiębiorstwa oraz z tą samą datą wersję jawną uzasadnienia kosztowego.

Postanowieniem z dnia [...] września 2013 r. Prezes UKE ograniczył P. oraz K. prawo wglądu do materiału dowodowego zawartego w piśmie O. z 30 sierpnia 2013 r., które O. opatrzyła klauzulą tajemnicy przedsiębiorstwa, w zakresie w którym informacje te nie zostały ujawnione w wersji jawnej przedmiotowego pisma.

P., wezwana przez Prezesa UKE do wskazania, które spośród sprzecznych stanowisk przedstawionych w piśmie z 26 sierpnia 2013 r. należy traktować jako stanowisko całej izby, pismem z 14 października 2013 r. wyjaśniła, iż nie jest możliwe wypracowanie jednolitego stanowiska izby w zakresie problematycznych kwestii zawartych w piśmie P. z dnia [...] sierpnia 2013 r., a poglądy członków P. zostały przedstawione w celu umożliwienia Prezesowi UKE podjęcia obiektywnego rozstrzygnięcia w sprawie.

Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2013 r., sygn. akt II GSK 1317/12 uchylona została decyzja Prezesa UKE z dnia [...] października 2010 r. nr [...], zmieniająca decyzję z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] zatwierdzającą projekt Oferty RLLO.

Pismem z 24 października 2013 r. O. odniosła się do argumentacji K. przedstawionej w piśmie z K. z dnia 12 lipca 2013 r.

Pismem z 3 września 2014 r. O. rozszerzyła wniosek wskazując na konieczność wprowadzenia dodatkowych zmian w Ofercie RLLO w zakresie: opłat za usługi świadczone na podstawie Oferty RLLO; wprowadzenia opłaty za rezerwację łącza; usunięcia łączy analogowych, łączy telefonicznych analogowych i cyfrowych powyżej 2 Mb/s; ograniczenia możliwości składania kolejnych zamówień na tę samą relację; braku podpisania umowy jako podstawy przywrócenia łącza do puli podlegającej rezerwacji; wprowadzenia elastyczności dotyczącej korzystania z Interfejsu Systemu Informatycznego. Część informacji zawartych w przedmiotowym piśmie została opatrzona klauzulą tajemnicy przedsiębiorstwa.

Pismem z 3 września 2014 r., O. przedstawiła wersję jawną pisma O. z dnia 3 września 2014 r.

Postanowieniem z dnia [...] września 2014 r. Prezes UKE ograniczył P. oraz K. prawo wglądu do materiału dowodowego zawartego w pkt 6.2 pisma O. z 3 września 2014 r., w zakresie danych liczbowych.

Pismem z 12 września 2014 r. Prezes UKE wezwał O. do przedstawienia uzasadnienia kosztowego obejmującego usługi będące przedmiotem Wniosku O. zmodyfikowanego pismem z dnia 3 września 2014 r.

Pismem z 29 września 2014 r., O. przedstawiła uzasadnienie kosztowe, które zostało opatrzone klauzulą tajemnicy przedsiębiorstwa, a pismem z 9 grudnia 2014 r., wersję jawną uzasadnienia kosztowego.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2014 r. Prezes UKE ograniczył P. oraz K. prawo wglądu do materiału dowodowego dotyczącego informacji zawartych w piśmie O. z dnia [...] września 2014 r., nr [...], opatrzonych klauzulą tajemnicy przedsiębiorstwa, w części, w której informacje te nie zostały ujawnione w wersji jawnej pisma O. z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] .

Decyzją z dnia [...] września 2015 r., nr [...] (zwaną dalej "Decyzją SMP III"), Prezes UKE określił rynek właściwy, jako krajowy rynek świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy. Ustalił, że na tym rynku nie występuje przedsiębiorca telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej ani przedsiębiorcy telekomunikacyjni zajmujący kolektywną pozycję znaczącą. Stwierdził, że na tym rynku występuje skuteczna konkurencja i uchylił obowiązki regulacyjne nałożone na O. Decyzją SMP II.

Decyzją z dnia [...] września 2015 r., nr [...] (zwaną dalej "Decyzją SMP IV"), Prezes UKE określił rynek właściwy jako krajowy hurtowy rynek usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mb/s włącznie. Ustalił, że na tym rynku występuje przedsiębiorca telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej. Wyznaczył O. jako podmiot zajmujący znaczącą pozycję na tym rynku oraz nałożył na O. obowiązki regulacyjne wyszczególnione w ww. Decyzji SMP IV.

Postanowieniem z dnia [...] września 2015 r., nr [...] (zwanym dalej "Postanowieniem"), Prezes UKE określił rynek właściwy jako krajowy hurtowy rynek usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji powyżej 2 Mb/s. Ustalił, że tym rynku nie występuje przedsiębiorca telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej ani przedsiębiorcy telekomunikacyjni zajmujący kolektywną pozycję znaczącą oraz stwierdził, że na tym rynku występuje skuteczna konkurencja.

Pismem z 9 grudnia 2015 r. Prezes UKE poinformował podmioty biorące udział w postępowaniu, że do materiału dowodowego w sprawie dołączone zostały kopie: Decyzji SMP III; Decyzji SMP IV; Postanowienia oraz pouczył o uprawnieniach z art. 10 § 1 kpa.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] (zwaną dalej "Decyzją wygaszającą"), Prezes UKE stwierdził wygaśnięcie Decyzji SMP I.

Pismem z dnia 29 marca 2016 r. Prezes UKE poinformował uczestników postępowania, że do materiału dowodowego w sprawie dołączone zostały kopie:

Decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...], Decyzji z dnia [...] października 2010 r., nr [...], Decyzji z dnia [...] maja 2012 r., nr [...], Decyzji z dnia [...] września 2012 r., nr [...], Decyzji wygaszającej oraz pouczył o uprawnieniach z art. 10 § 1 kpa.

O. w piśmie z 6 kwietnia 2016 r. (złożonym 12 kwietnia 2016 r.) wskazała, iż postępowanie może zostać umorzone jako bezprzedmiotowe. Stwierdził, że postępowanie powinno zostać umorzone równocześnie z wprowadzeniem oferty ramowej na krajowym hurtowym rynku usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mb/s włącznie (tzw. oferta HQA), która funkcjonalnie zastąpi Ofertę RLLO.

Decyzją z dnia [...] maja 2016 r. Prezes UKE umorzył w całości niniejsze postępowanie wszczęte z wniosku O. na podstawie art. 105 kpa, biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny obowiązujący w momencie wydania decyzji.

Decyzją z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] Prezes UKE uchylił w całości swoją decyzję z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] oraz umorzył w całości postępowanie pierwszej instancji.

K. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy pismem nadanym 1 czerwca 2016 r. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 110 kpa oraz art. 16 § 1 kpa, podczas gdy decyzja zatwierdzająca Ofertę RLLO pozostaje w obrocie prawnym. Zdaniem K., Prezes UKE jest związany decyzją zatwierdzającą Ofertę RLLO, zaś decyzja zatwierdzająca Ofertę RLLO nie została uchylona, ani zmieniona, nie została także stwierdzona jej nieważność, co prowadzi do wniosku, że postępowanie w przedmiocie zatwierdzenia zmiany Oferty RLLO nie jest bezprzedmiotowe. Zarzuciła naruszenie art. 105 § 1 kpa przez umorzenie postępowania administracyjnego w oparciu o przesłanki, które nie pozwalają stwierdzić, że prowadzone postępowanie administracyjne jest bezprzedmiotowe oraz wniosła o uchylenie Zaskarżonej decyzji w całości. Jej zdaniem, Prezes UKE nieprawidłowo ustalił, że na rynku 13 O. nie jest już podmiotem regulowanym. Zgodnie z postanowieniami Pt, obowiązki regulacyjne mogą zostać zmienione lub uchylone wyłącznie po przeprowadzonej analizie rynku właściwego, a następnie wydaniu decyzji, w której obowiązki te zostaną uchylone lub zmienione. W ocenie K., obowiązki nałożone na O. w Decyzji SMP I wciąż pozostają "w obrocie prawnym", a postępowanie administracyjne w zakresie Oferty RLLO na rynku 13 nie jest bezprzedmiotowe. Obowiązki regulacyjne określone w Decyzji SMP I nie mogą być zastąpione przez decyzję regulacyjną na innym rynku właściwym, nie mogą być zmienione/uchylone/wycofane z obrotu prawnego bez dokonania przez Prezesa UKE analizy rynku 13, a obowiązki regulacyjne określone w Decyzji SMP I nie mogą zostać wycofane z obrotu prawnego na postawie decyzji stwierdzającej wygaśnięcie Decyzji SMP I. Prezes UKE nie zastąpił obowiązków regulacyjnych określonych w Decyzji SMP I obowiązkami regulacyjnymi ustalonymi w decyzji regulującej inny rynek właściwy, tym samym szczegółowego rozważenia wymaga analiza stanu prawnego wobec wydania Decyzji wygaszającej. Ponadto, w chwili wydania Zaskarżonej decyzji Decyzja wygaszająca nie była decyzją ostateczną. Także, że w obrocie prawnym pozostaje Oferta RLLO, jak również decyzja Prezesa UKE z dnia [...] września 2012 r. nr [...].

K. zarzuciła, że Prezes UKE za dopuszczalne uznaje w treści uzasadnienia Zaskarżonej decyzji, pomimo jednolitego i odmiennego od stanowiska Prezesa UKE orzecznictwa sądów administracyjnych uznał, że w pełni dopuszczalnym jest wydanie decyzji stwierdzającej wygaśnięcie obowiązków regulacyjnych nałożonych na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego. Wskazała na przewidziany przez ustawodawcę specjalny tryb uchylania obowiązków regulacyjnych, określony w art. 23 Pt i art. 24 Pt i potwierdzony przez sądy administracyjne. Zdaniem K., wygaśnięcie decyzji regulacyjnej na podstawie art. 162 kpa nie ma wpływu na obowiązywanie nałożonych na O. obowiązków regulacyjnych, bowiem nie ma oparcia w przepisach prawa. Prezes UKE miał obowiązek zastosować odpowiednie przepisy Pt, gdyż w przypadku kolizji między zastosowaniem przepisu kodeksowego oraz wynikającego z ustawy szczegółowej, pierwszeństwo ma ten ostatni przepis.

Rozpoznając w niniejszej sprawie wniosek K. o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezes UKE decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] maja 2016 r. umarzającej w całości postępowanie wszczęte na wniosek poprzednika prawnego O. – T. S.A. z siedzibą w W., zmodyfikowany pismem O. z 3 września 2014 r., w przedmiocie zatwierdzenia zmiany "Oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy, odcinków niebędących zakończeniami łączy i łączy end-to-end", zatwierdzonej decyzją Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] z późniejszymi zmianami.

Prezes UKE, rozpatrując sprawę z Wniosku K. o ponowne rozpatrzenie sprawy uznał, że rozstrzygnięcie zawarte w Zaskarżonej decyzji jest prawidłowe i podtrzymał argumentację przedstawioną w uzasadnieniu. Podstawowym celem postępowania administracyjnego jest załatwienie sprawy przez wydanie decyzji rozstrzygającej ją co do istoty, a więc skonkretyzowanie praw i obowiązków stron - na podstawie obowiązującego stanu prawnego. Dopiero niemożność orzekania o istocie sprawy pozwala na umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.

Prezes UKE wskazał zatem, że wziął pod uwagę m.in. fakt, iż jego decyzją z dnia [...] maja 2016 r. . nr [...] uchylona została decyzja z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] zatwierdzająca Ofertę RLLO, a tym samym Oferta RLLO usunięta została z obrotu prawnego. Ponownie zbadał wszystkie okoliczności faktyczne i oparł się na materiale dowodowym zgromadzonym .w sprawie, dokonując wszechstronnej oceny jego znaczenia i wartości dla toczącej się sprawy. Art. 105 § 1 kpa obejmuje dwie formy bezprzedmiotowości: pierwotną, gdy już w chwili wszczęcia postępowania nie istniał jakiś element stosunku administracyjnoprawnego i wtórną, gdy jakiś element stosunku administracyjnoprawnego przestał istnieć w toku postępowania. Brak przedmiotu postępowania, czy też zmiana w sferze faktów mających znaczenie dla możliwości konkretyzacji stosunku administracyjnoprawnego powoduje bezprzedmiotowość rozstrzygania konkretnej sprawy dotyczącej uprawnień czy lub obowiązków indywidualnego podmiotu.

Stwierdził, że Prezes UKE Decyzją SMP I na rynku 13 oraz Decyzją SMP II na rynku 14 nałożył na O. obowiązek, o którym mowa w art. 34 Pt, polegający na uwzględnianiu uzasadnionych wniosków przedsiębiorców telekomunikacyjnych o zapewnienie im dostępu telekomunikacyjnego do usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy, odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy, w tym łączy end-to-end, oraz obowiązek, o którym mowa w art. 42 Pt, polegający na przygotowaniu i przedstawieniu oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy, odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy oraz łączy end-to-end. Powyższą ofertą ramową w przedmiotowym przypadku jest Oferta RLLO.

Za przedmiot postępowania administracyjnego o sygn. [...] (dotychczasowa sygn. [...]) uznał ponowne rozpoznanie wniosku o zatwierdzenie projektu zmiany Oferty RLLO w zakresie wskazanym we Wniosku O., zmodyfikowanym następnie pismem O. z dnia 3 września 2014 r. Ustalił, że projekt zmiany Oferty RLLO został przedłożony przez O. z własnej inicjatywy, w wyniku stwierdzenia przez O., że zaistniała zmiana warunków rynkowych uprawniająca O. do wystąpienia z wnioskiem o zatwierdzenie zmiany Oferty RLLO na podstawie art. 43 ust. 1 Pt.

Prezes UKE wskazał, że Decyzją SMP III określił rynek właściwy, jako krajowy rynek świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy i ustalił, że na tym rynku nie występuje przedsiębiorca telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej ani przedsiębiorcy telekomunikacyjni zajmujący kolektywną pozycję znaczącą oraz stwierdził, iż na tym rynku występuje skuteczna konkurencja oraz uchylił obowiązki regulacyjne nałożone na O. Decyzją SMP II, w tym obowiązek zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego oraz przygotowania i przedstawienia oferty ramowej w zakresie świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy, w tym łączy end-to-end. Stwierdził, że przedmiotowe obowiązki przestały ciążyć na O. z upływem 20 grudnia 2015 r., tj. zgodnie z pkt. V Decyzji SMP III, po upływie 90 dni od dnia jej doręczenia do O., a doręczenie decyzji nastąpiło w dniu [...] września 2015 r. Wyjaśnił nadto, że Decyzją SMP IV Prezes UKE określił krajowy hurtowy rynek usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mbit/s włącznie, ustalił, że na tym rynku występuje przedsiębiorca telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej oraz wyznaczył O. jako przedsiębiorcę telekomunikacyjnego o znaczącej pozycji na tym rynku. Wskazać także należy, że Prezes UKE nałożył ponadto na O. obowiązki regulacyjne, w tym obowiązek polegający na przygotowaniu i przedstawieniu w terminie 3 (trzech) miesięcy od dnia doręczenia przedmiotowej decyzji projektu oferty ramowej. Przy czym, jak wynika z treści Decyzji SMP IV (str. 5 decyzji), obowiązek ten polega na przygotowaniu i przedstawieniu projektu nowej oferty ramowej, zgodnie z zakresem wskazanym w Załączniku nr 1 do Decyzji SMP IV.

Wskazał, że Postanowieniem Prezes UKE określił rynek właściwy, jako hurtowy rynek usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji powyżej 2 Mbit/s, ustalił, że na tym rynku nie występuje przedsiębiorca telekomunikacyjny zajmujący pozycję znaczącą lub przedsiębiorcy telekomunikacyjni zajmujący kolektywną pozycję znaczącą oraz stwierdził, że na tym rynku występuje skuteczna konkurencja.

Ponadto, powołał się na fakt, że decyzją wygaszającą Prezes UKE stwierdził wygaśnięcie Decyzji SMP I, a z jej uzasadnienia wynika, że Decyzja SMP I, Decyzja SMP IV oraz Postanowienie choć zawierają regulacje odnoszące się do różnych rynków właściwych ze względu na ich szczegółowo określony zakres produktowy, to jednocześnie razem odnoszą się one do tego samego rynku usług, a mianowicie rynku dzierżawy odcinków zakończeń łączy. Ponadto należy zauważyć, że Decyzja SMP 2015 (Decyzja SMP IV) i Postanowienie SMP 2015 (Postanowienie) zostały wydane po przeprowadzeniu nowej analizy rynku. Odpowiadają zatem aktualnej sytuacji występującej na rynku telekomunikacyjnym związanym z zakresem produkt owym i geograficznym rynku hurtowych usług dostępu wysokiej jakości, w skład którego wchodzi rynek dzierżawy odcinków zakończeń łączy, uwzględniają bowiem faktyczne zmiany, jakie zaszły na rynku telekomunikacyjnym'.

Zdaniem Prezesa UKE, z powyższych okoliczności wprost wynika, iż wobec uchylenia obowiązków regulacyjnych nałożonych na O. Decyzją SMP II, w tym obowiązku polegającego na zapewnieniu dostępu telekomunikacyjnego oraz przygotowaniu i przedstawieniu oferty ramowej w zakresie świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy, w tym łączy end-to-end, oraz wobec stwierdzenia w Postanowieniu (odnoszącym się wraz z Decyzją SMP IV do tego samego rynku usług, co Decyzja SMP I) stanu skutecznej konkurencji na hurtowym rynku usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji powyżej 2 Mbit/s - na O. nie ciążą obowiązki regulacyjne uzasadniające wprowadzenie regulowanych zasad dostępu telekomunikacyjnego, w tym w szczególności obowiązek przygotowania i przedstawienia w określonym terminie projektu oferty ramowej (art. 42 ust. 1 Pt).

Natomiast na rynku dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mbit/s włącznie, Prezes UKE Decyzją SMP IV (odnoszącą się wraz z Postanowieniem do tego samego rynku usług, co Decyzja SMP I) nałożył wprawdzie na O. obowiązek, o którym mowa w art. 42 ust. 1 Pt, jednakże obowiązek ten polega na przygotowaniu i przedstawieniu w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia O. decyzji, zupełnie nowego projektu oferty ramowej (innego niż Oferta RLLO.) o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie świadczenia usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mbit/s włącznie.

W konsekwencji, według organu, w niniejszej sprawie, w części świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy w tym łączy end-to-end oraz hurtowego rynku usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji powyżej 2 Mbit/s, odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej, jakim jest sfera faktów mających znaczenie dla możliwości konkretyzacji stosunku prawnego. Wskazał bowiem, że na ww. rynkach O. nie jest już przedsiębiorcą o znaczącej pozycji rynkowej i nie ciąży na niej obowiązek przygotowania i przedłożenia projektu oferty ramowej, a to skutkuje brakiem podstaw faktycznych i prawnych do merytorycznego zakończenia niniejszej sprawy tj. do wydania jednego z rozstrzygnięć wymienionych w art. 43 ust. 1 Pt.

Prezes UKE wskazał, że nie może - stosownie do brzmienia art. 43 ust. 1 Pt, zatwierdzić projektu zmiany oferty ramowej albo zmienić i zatwierdzić przedłożonego projektu, w sytuacji, gdy na O. nie ciąży już obowiązek jego przygotowania i przedłożenia.

Natomiast, na skutek rozstrzygnięcia zawartego w Decyzji SMP IV odnoszącej się do rynku dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mbit/s włącznie, na O. ciąży obowiązek polegający na przygotowaniu i przedstawieniu zupełnie nowego projektu oferty ramowej (innego niż Oferta RLLO).

Zdaniem Prezesa UKE, powyższe oznacza, iż w chwili obecnej O. nie ma prawnego obowiązku przedstawienia w odpowiednim zakresie projektu zmiany Oferty RLLO (która, jak wyżej wskazano, nie funkcjonuje już w obrocie prawnym). Brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego zakończenia sprawy, czyni niniejsze postępowanie bezprzedmiotowe, co zgodnie z art. 105 § 1 kpa skutkuje koniecznością jego umorzenia. Przy czym uznał, ze stwierdzona bezprzedmiotowość na charakter wtórny, jako powstała w toku niniejszego postępowania.

Za powyższym przemawia również ostatecznie uchylona decyzja Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] zatwierdzająca Ofertę RLLO (na mocy decyzji Prezesa UKE z dnia [...] maja 2016 r. nr [...]). Tym samym sama Oferta RLLO usunięta została z obrotu prawnego. Brak oferty ramowej, której projekt zmiany został przedstawiony we Wniosku O., wskazuje na brak podstaw do wydania decyzji zawierającej jedno z rozstrzygnięć z art. 43 ust. 1 Pt.

Odnosząc się do argumentacji K., że w dniu wydania Decyzji I, Decyzja wygaszająca nie była decyzją ostateczną, Prezes UKE wskazał na okoliczność, że Decyzji wygaszającej nadano w trybie art. 108 § 1 kpa rygor natychmiastowej wykonalności. Tym samym była ona wykonalna już w dniu jej doręczenia stronom. Prezes UKE był zatem zobowiązany do jej uwzględnienia przy wydawaniu Decyzji I pomimo tego, że Decyzja wygaszająca nie była decyzją ostateczną.

Odnosząc się do stwierdzenia K., że Prezes UKE nie uchylił Oferty RLLO, a w obrocie prawnym pozostaje ostateczna i prawomocna decyzja Prezesa UKE z dnia [...] września 2012 r. nr [...] organ wskazał, że Oferta RLLO została zatwierdzona decyzją. Prezes UKE z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...], która następnie została uchylona przez Prezesa UKE ostateczną decyzją z dnia [...] maja 2016 r. nr [...]. Tym samym Oferta RLLO została uchylona i przestała obowiązywać. Natomiast fakt pozostawania w obrocie prawnym decyzji Prezesa UKE z dnia [...] września 2012 r. nr [...] ocenił jako pozostający bez znaczenia. Przedmiotowa decyzja zmieniła i zatwierdziła projekt zmiany Oferty RLLO. Omawiana decyzja dotyczy zatem wyłącznie zmiany poszczególnych zapisów oferty ramowej, która została usunięta z obrotu. Zmienione decyzją z dnia [...] września 2012 r. nr [...] zapisy Oferty RLLO nie mogą być stosowane w oderwaniu od oferty ramowej, której dotyczą, a która została wyeliminowana z obrotu prawnego, dlatego omawiana decyzja również powinna zostać usunięta z obrotu.

Z tego względu Prezes UKE wszczął na wniosek O. z 22 września 2015 r., postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji [...] września 2012 r. nr [...] w zakresie objętym Postanowieniem oraz na wniosek O. z 21 grudnia 2015 r. postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji [...] września 2012 r. nr [...] w zakresie objętym Decyzją SMP III.

W związku z powyższym argumentację K. w tym zakresie uznał za bez znaczenia dla sposobu rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Za bezprzedmiotowy uznać zarzut K. dotyczący naruszenia art. 110 kpa oraz art. 16 § 1 kpa poprzez wydanie decyzji I, skoro decyzja zatwierdzająca Ofertę RLLO pozostaje w obrocie prawnym. Uwzględniając aktualny na dzień wydania niniejszej decyzji stan faktyczny, a w szczególności fakt ostatecznego uchylenia w dniu 31 maja 2016 r. decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r., zatwierdzającej Ofertę RLLO, nie można mówić o fakcie pozostawania Oferty RLLO w obrocie.

Odnosząc się do argumentacji K. w przedmiocie kwestii stosowania art. 162 § 1. kpa w zakresie obowiązków regulacyjnych Prezes UKE wskazał, że na podstawie art. 110 kpa jest związany Decyzją wygaszającą od momentu, jej doręczenia stronom. Zgodnie z doktryną, art. 110 kpa wprowadza zasadę związania organu administracji publicznej wydaną przez siebie decyzją. Tym samym Prezes UKE wydając Zaskarżoną decyzję, był związany faktem, iż Decyzją wygaszającą stwierdził wygaśnięcie Decyzji SMP I. Powołał się na stanowisko zajete w literaturze wskazujące m.in., że w każdym wypadku związania chodzi o to, aby organ administracji publicznej po dacie doręczenia (ogłoszenia) decyzji stronie nie dokonywał samowolnie i beż wiedzy stron zmian w decyzji należycie doręczonej ani też nie uchylał takiej decyzji i zastępował ją innym rozstrzygnięciem. Stąd argumentacja K. w przedmiocie zastosowanego niewłaściwego trybu uchylenia obowiązków regulacyjnych nałożonych na O. powinna zostać przez K. zgłoszona w odwołaniu od Decyzji wygaszającej, a nie w niniejszym postępowaniu, gdyż Prezes UKE na podstawie art. 110 kpa jest związany rozstrzygnięciem zapadłym w postępowaniu zakończonym wydaniem Decyzji wygaszającej.

Odnosząc się do zarzutu K. dotyczącego naruszenia art. 105 § 1 kpa poprzez umorzenie postępowania w sytuacji braku jego bezprzedmiotowości, Prezes UKE uznał tę argumentację za chybioną.

Bezprzedmiotowość rozstrzygnięcia wniosku O. w niniejszym postępowaniu zachodzi wobec stwierdzenia wygaśnięcia obowiązków regulacyjnych nałożonych Decyzją SMP J oraz wydania Postanowienia i nałożenia na O. w Decyzji SMP IV obowiązku przedstawienia zupełnie nowej oferty ramowej,

Skargę do tut. Sądu na powyższą decyzję złożył uczestnicząca w postępowaniu na prawach strony K.. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

1. art. 138 § 1 pkt 1 kpa przez utrzymanie w mocy Decyzji I, w której Prezes UKE umorzył postępowanie pierwszej instancji w sprawie zatwierdzenia zmiany "Oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy, odcinków niebędących zakończeniami łączy i łączy end-to-end" (Oferta RLLO) w sytuacji, w której nie zostały spełnione przesłanki uprawniające Prezesa UKE do umorzenia postępowania, ponieważ obowiązki regulacyjne nałożone na O. w zakresie stosowania Oferty RLLO na rynku 13 – krajowym rynku świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy pozostają w obrocie prawnym;

2. naruszenie art. 110 kpa oraz art. 16 § 1 kpa przez utrzymanie w mocy Decyzji I, w której Prezes UKE umorzył postępowanie pierwszej instancji w sprawie zatwierdzenia zmiany Oferty RLLO, podczas gdy decyzja zatwierdzająca tę Ofertę pozostaje w obrocie prawnym i organ jest nią związany, co oznacza, że postępowanie nie jest bezprzedmiotowe; decyzja zatwierdzająca Ofertę RLLO nie została uchylona, zmieniona, nie została także stwierdzona jej nieważność, co prowadzi do wniosku, że postępowanie w przedmiocie zobowiązania O. do zatwierdzenia zmiany Oferty RLLO nie jest bezprzedmiotowe,

3. naruszenie art. 105 ust. 1 kpa w zw. z art. 43 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne [tj. Dz. U. z 2014 r., poz. 243, dalej "Pt"] oraz z art. 23 ust. pkt 2 Pt przez umorzenie postępowania administracyjnego w oparciu o przesłanki, które nie pozwalają stwierdzić, że prowadzone postępowanie administracyjne jest bezprzedmiotowe, ponieważ obowiązki regulacyjne nałożone na O. w Decyzji SMP [...] nie zostały uchylone,

K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu rozszerzyła ww. zarzuty kwestionując m.in., że Prezes UKE, pomimo jednolitego i odmiennego orzecznictwa sądów administracyjnych, uznał za w pełni dopuszczalne wydanie decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji nakładającej obowiązki regulacyjne w sytuacji, gdy ustawodawca przewidział specjalny tryb uchylania obowiązków regulacyjnych, określony w art. 23 Pt i w art. 24 Pt.

Prezes UKE w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wskazywał, że wskazane przez K. w art. 23 Pt i w art. 24 Pt mają zastosowanie tylko w przypadku, gdy mamy do czynienia z tym innym rynkiem właściwym, zarówno w aspekcie produktowym, jak i geograficznym. Określone Decyzją SMP IV i Postanowieniem rynki właściwe ze względu na różny (nie identyczny) zakres produktowy od rynku właściwego określonego w Decyzji SMP I nie mogą być uznane za takie same w rozumieniu art. 23 oraz Ht, 24 Pt. Dlatego też ww. przepisy mają zastosowanie tylko w przypadku, gdy regulacji podlega taki sam rynek właściwy. W przeciwnym wypadku zastosowanie trybu kpa należy uznać za zasadne.

Stwierdził, że decyzja wygaszająca nie uchyla nałożonych uprzednio obowiązków regulacyjnych. Z uwagi na jej deklaratoryjny charakter - wyłącznie stwierdza, że z dniem 21 września 2015 r. nastąpiło wygaśnięcie Decyzji SMP I, na skutek wydania Decyzji SMP IV i Postanowienia.

Na rozprawie przed Sądem 29 marca 2017r. skarżąca popierając skargę ponownie podniosła, że w dacie rozstrzygnięcia decyzja wygaszająca nie była ostateczna. Ponadto istniała podstawa do rozstrzygnięcia wniosku na podstawie art. 43 ust. 1 P.t.

Pełnomocnik organu wnosząc o oddalenie skargi, odniósł się m.in. do zarzutu braku przeprowadzenia analizy rynkowej. Wskazał, że Prezes UKE dokonał nowych analiz rynkowych w nowym duchu, tj. uwzględniając zmianę podejścia Komisji Europejskiej do zakresu i sposobu przeprowadzenia analiz rynkowych, w szczególności zakresu produktowego. Zakres usług objętych nową regulacją rynku, a nie rynku właściwego, pokrywał się w decyzji SNP IV i Postanowieniu. Nowe regulacje objęły cały zakres usług.

Pełnomocnik uczestnika wnosząc o oddalenie skargi podnosił m.in., że kwestionowanie w tym postępowaniu decyzji wygaszającej wykracza poza procedowanie w niniejszej sprawie, ponieważ skuteczność decyzji wygaszającej nie została podważona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2016 roku, poz. 1066ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Sąd rozstrzyga zaś w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jednolity Dz. U z 2016 roku, poz. 718, z późn. zm.; zwaną dalej "p.p.s.a.").

Mając na uwadze powyższe kryteria należy uznać, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem podniesione w niej zarzuty naruszenia prawa procesowego nie mają istotnego wpływu na wynik sprawy.

Na wstępie należy podkreślić, ze zaskarżona przez K. Decyzja II i poprzedzająca ją Decyzja I zapadły na skutek wniosku O. S.A. (tj. jej poprzednika prawnego T. S.A.) – zwanej w toku postępowania "O.") z dnia [...] kwietnia 2013 r., zmodyfikowanego pismem z [...] września 2014 r., a dotyczącego zatwierdzenia zmiany "Oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy, odcinków niebędących zakończeniami łączy i łączy end-to-end ", czyli Oferty RLLO. Wnioskodawca w sześciu punktach sprecyzował zaproponowaną modyfikację. Powołał się na art. 43 Pt, który umożliwia z inicjatywy samego operatora zobowiązanego do stosowania oferty przygotowanie i przedstawienie jej zmiany, o ile jest podyktowana warunkami rynkowymi. Powołując się na art. 43 ust. 2 Pt wnioskodawca wskazał, że uprawnienie operatora zobowiązanego do stosowania oferty ramowej – do żądania jej zmiany aktualizuje się w przypadku zmiany warunków rynkowych i taka ich zmiana nastąpiła. W uzasadnieniu zawarł szczegółowe uzasadnienie do poszczególnych propozycji zmian i treść wprowadzonych modyfikacji.

Jak wynika z treści wniosku, który zakreślał ramy postępowania administracyjnego, złożony został w trybie art. 43 ust. 2 P.t. Z normy tej wynika, że w przypadku zmiany zapotrzebowania na usługi lub zmiany warunków rynkowych Prezes UKE może z urzędu lub na uzasadniony wniosek przedsiębiorcy telekomunikacyjnego zobowiązać operatora do przygotowania zmiany oferty ramowej w całości lub w części. W przypadku nieprzedstawienia przez zobowiązanego operatora zmiany oferty ramowej w określonym terminie, Prezes UKE samodzielnie ustala zmiany oferty ramowej w całości lub w części.

Nie ulega zatem wątpliwości, że to art. 43 ust. 2 P.t. był podstawą rozpoznawania złożonego wniosku dotyczącego zatwierdzenia zmiany Oferty RLLO, zatwierdzonej decyzją Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] oraz zmienionej następnie decyzją Prezesa UKE z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] oraz decyzją Prezesa UKE z dnia [...] września 2012 r. nr [...], w zakresie w niej opisanym.

Rozstrzygając zatem wniosek Prezes UKE musiał mieć na względzie warunek wydania decyzji na podstawie art. 43 ust. 2 p.t., tj. istnienie obowiązującej oferty ramowej oraz spełnienie pozostałych przesłanek wymienionych w tym przepisie, a mianowicie: muszą wystąpić zmiany zapotrzebowania na usługi lub zmiany warunków rynkowych, a na operatora nałożono już wcześniej obowiązek stosowania oferty ramowej. Wynika to z utrwalonego w orzecznictwie poglądu, że na podstawie art. 43 ust. 2 p.t. Prezes UKE nie nakłada obowiązków regulacyjnych, a jedynie wypowiada się w kwestii obowiązków regulacyjnych już wcześniej nałożonych na operatora, odnosząc się do sposobu ich wykonania, w przypadku zaistnienia warunków określonych tym przepisem. Zmiany oferty muszą być zgodne z obowiązującymi decyzjami regulacyjnymi i powszechnie obowiązującymi przepisami prawa. (v. II GSK 2107/11, wyrok NSA W-wa 2013-02-05 LEX nr 1277945).

Tymczasem, w toku rozpatrywania tej sprawy uległa zmianie sytuacja faktyczna i prawna na rynku regulacyjnym na skutek prowadzonej przez organ analizy tego rynku i wydania aktów zmieniających dotychczasowe regulacje.

Innymi słowy, w toku rozpoznawania wniosku O. nastąpiła zmiana stanu faktycznego mająca istotne znaczenie dla jego bytu prawnego. Zmiana ta spowodowała, że sam wnioskodawca uznał wniosek za bezprzedmiotowy. Oznacza to, że rozstrzygnięcie objęte Decyzją I o umorzeniu postępowania, jak i rozstrzygnięcie objęte Decyzją II - utrzymujące je w mocy - uwzględnia zmiany stanu faktycznego na krajowym rynku świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy i w niniejszej sprawie, a mianowicie, że:

1. Prezes UKE decyzją z dnia [...] października 2008r. (zwaną "Decyzją SMP I", czy "Decyzją SMP I [...]"), wprawdzie uprzednio ustalił, że na krajowym rynku świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy (zwanym także dalej "rynkiem 13") nie występuje skuteczna konkurencja i wyznaczył T. (O.) jako podmiot zajmujący znaczącą pozycję na rynku 13 nakładając na tego operatora obowiązki regulacyjne wyszczególnione w Decyzji SMP I [...];

2. Jednakże decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r., tzw. "Decyzją wygaszającą", Prezes UKE stwierdził wygaśnięcie Decyzji SMP I, nakładającej na O. - na krajowym rynku świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy (rynku 13) - obowiązki regulacyjne. Decyzja została opatrzona rygorem natychmiastowej wykonalności;

3. Wydanie decyzji wygaszającej było skutkiem innych zmian faktycznych na tym rynku, poprzedzonych jego analizą przez regulatora i mających bezpośredni wpływ na okoliczności faktyczne:

a) Decyzją z dnia [...] września 2015 r., tzw. "Decyzją SMP III", Prezes UKE określił rynek właściwy, jako krajowy rynek świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy i ustalił, że na tym rynku występuje skuteczna konkurencja oraz uchylił obowiązki regulacyjne nałożone dotychczas na O. Decyzją SMP II z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], którą uprzednio ustalił, że na krajowym rynku świadczenia usługi dzierżawy odcinków niebędących zakończeniami łączy (zwanym dalej "rynkiem 14") nie występuje skuteczna konkurencja, wyznaczył T. (O.) jako podmiot zajmujący znaczącą pozycję na rynku 14 oraz nałożył obowiązki regulacyjne wyszczególnione w Decyzji SMP II [...].

Należy przy tym wskazać, że w wyniku wykonania obowiązku przedłożenia projektu oferty ramowej wskazanego w Decyzji SMP I oraz Decyzji SMP II Prezes UKE zatwierdził projekt Oferty RLLO przedłożony przez T. (O.) decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] tzw. Decyzją RLLO.

Zatwierdzony Decyzją RLLO projekt oferty ramowej podlegał zmianom.

Pierwsza jej zmiana dokonana decyzją z dnia [...] października 2010 r., nr [...], została ostatecznie uchylona w wyniku wyroku NSA z dnia 10 grudnia 2013 r., w sprawie sygn. akt II GSK 1317/12.

Następnie decyzją z dnia [...] maja 2012 r. nr [...], Prezes UKE zmienił w części i zatwierdził projekt zmiany Oferty RLLO.

Następnie decyzją z dnia [...] września 2012 r., nr [...], Prezes UKE zmienił w części decyzję z dnia [...] maja 2012 r., nr [...].

b) Decyzją z dnia [...] września 2015 r., nr [...] (zwaną dalej "Decyzją SMP IV"), Prezes UKE określił rynek właściwy jako krajowy hurtowy rynek usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mb/s włącznie. Ustalił, że na tym rynku występuje przedsiębiorca telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej. W konsekwencji powyższego wyznaczył O. jako podmiot zajmujący znaczącą pozycję na tym rynku oraz nałożył na tego operatora obowiązki regulacyjne wyszczególnione w ww. Decyzji SMP IV.

c) Postanowieniem z dnia [...] września 2015 r., nr [...] (zwanym "Postanowieniem"), Prezes UKE określił rynek właściwy jako krajowy hurtowy rynek usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji powyżej 2 Mb/s. Ustalił, że tym rynku nie występuje przedsiębiorca telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej ani przedsiębiorcy telekomunikacyjni zajmujący kolektywną pozycję znaczącą oraz stwierdził, że na tym rynku występuje skuteczna konkurencja.

Należy zauważyć, że w toku postępowania – co zostało prawidłowo przez organ ustalone, wnioskodawca O., jeszcze [...] września 2014r. sam wnosił o rozszerzenie postępowania objętego pierwotnym wnioskiem – o dodatkowe kwestie opisane szczegółowo w tym piśmie, a zawierającym projekty: oferty ramowej, umowy ramowej, cennika oraz wniosku, uwzględniające modyfikacje zaproponowane pierwotnie we wniosku RLLO 2013/04 oraz dodatkowe propozycje które przedstawił w uzasadnieniu (np. obniżki stawek). Przy tym nadmienić należy, że materiał sprawy w części objęty został klauzulą tajemnicy przedsiębiorstwa, co wiązało się z koniecznością składania wersji jawnej dokumentacji i ograniczeniem prawa wglądu w dokumentację uczestnikom postępowania, m.in. obecnej skarżącej. Rozstrzygnięcie sprawy było zatem przez organ regulujący wielokrotnie przedłużane z uwagi na jej skomplikowany charakter.

W konsekwencji, po wydaniu opisanych w pkt 1, 2 i 3a, b i c Decyzji i Postanowienia – wszystkich z [...] września 2013r., a także Decyzji z [...] stycznia 2016r. stwierdzającej wygaśnięcie decyzji SMP SMP I [...] (krajowy rynek świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy) oraz uchylenia obowiązków regulacyjnych nałożone dotychczas na O. Decyzją SMP II z dnia [...] kwietnia 2009 r. w zakresie objętym rynkiem 14 (krajowym rynkiem świadczenia usługi dzierżawy odcinków niebędących zakończeniami łączy) odpadła podstawa do wydania decyzji wprowadzającej ofertę ramową RLLO, do której zmiany prowadzić miało prowadzone postępowanie.

Sam wnioskodawca w piśmie z 6 kwietnia 2016r. wskazywał zatem na bezprzedmiotowość postępowania z jego wniosku i jego umorzenie. Wskazał, że powinno to nastąpić równocześnie z wprowadzeniem nowej oferty ramowej HQA, która zastąpi obecną OR RLLO, co potwierdzają akta administracyjne (akta nienumerowane).

Zdaniem Sądu, organ prawidłowo ocenił skutki wejścia do obrotu decyzji z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], na mocy której Prezes UKE stwierdził wygaśnięcie Decyzji SMP I, skoro nadał jej rygor natychmiastowej wykonalności.

Poza sporem jest, że Decyzja wygaszająca została utrzymana w mocy decyzją Prezesa UKE z dnia [...] sierpnia 2016r. W istocie jej data zbiega się z datą skargi złożonej w niniejszej sprawie i oznaczonej datą [...] sierpnia 2016r.

W ocenie Sadu, spór dotyczący prawidłowości Decyzji wygaszającej wykraczał poza ramy niniejszego postępowania, które prawidłowo zostało umorzone z uwagi na jego wtórna bezprzedmiotowość. Organ dokonał prawidłowej analizy stanu faktycznego i dokonał jej subsumcji na stan prawny, logicznie uzasadniając przesłanki bezprzedmiotowości prowadzenia postępowania w sprawie zmiany RLLO, która – poprzez nadanie jej rygoru natychmiastowej wykonalności – w tym właśnie trybie weszła do obrotu prawnego. Organ regulacyjny obowiązany był uwzględnić istniejacy w dacie orzekania stan faktyczny i prawny, co uczynił.

Podnoszona natomiast przez skarżącego kwestia, czy obowiązki regulacyjne powinny być uchylone bądź zmienione, a nie wygaszane – nie ma w istocie znaczenia dla oceny rozstrzygnięcia, które zapadło w sytuacji, kiedy przez Prezesa UKE przeprowadzone zostały nowe analizy rynku, które uwzględniały nowe ustalenia, a przy tym zalecenia Komisji Europejskiej.

Skarżący podnosił, ze brak analizy rynku uniemożliwił porównanie, czy wygaszony rynek 13 równa się objętemu nowymi decyzjami z [...] września 2016r. krajowemu hurtowemu rynkowi usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mb/s, w którym nie występuje skuteczna konkurencja i nałożone zostały w tym zakresie na O. obowiązki regulacyjne oraz krajowemu hurtowemu rynkowi usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji powyżej 2 Mb/s, gdzie występuje skuteczna konkurencja. Jednakże te okoliczności nie maja istotnego znaczenia, skoro to Decyzja SMP stanowi fundament dalszych decyzji regulacyjnych Prezesa UKE. Ostatecznie ustalenie jej eliminacji determinowało ocenę dalszego procedowania w tej sprawie. W istocie, obowiązki na rynku 14 przestały O. obowiązywać z upływem dnia 20 grudnia 2015 r., tj. zgodnie z pkt V Decyzji SMP III, po upływie 90 dni od dnia jej doręczenia O., co miało miejsce w dniu [...] września 2016 r.

Decyzja SMP I, Decyzja SMP IV oraz Postanowienie zawierają regulacje odnoszące się do różnych rynków właściwych ze względu na ich szczegółowo określony zakres produktowy, ale jednocześnie razem odnoszą się do tego samego rynku usług, a mianowicie rynku dzierżawy odcinków zakończeń łączy.

Należy podkreślić, że Decyzja SMP 2015 (Decyzja SMP IV) i Postanowienie SMP 2015 (Postanowienie) zostały wydane po przeprowadzeniu nowej analizy rynku i odpowiadają aktualnej sytuacji występującej na rynku telekomunikacyjnym związanym z zakresem produktowym i geograficznym rynku hurtowych usług dostępu wysokiej jakości, w skład którego wchodzi rynek dzierżawy odcinków zakończeń łączy, uwzględniają bowiem faktyczne zmiany, jakie zaszły na rynku telekomunikacyjnym.

Wskazać należy, że Prezes UKE wyjaśnił, że usługa dzierżawy odcinków zakończeń łączy regulowana przez Decyzję SMP I pokrywa się częściowo z usługą dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mbit/s włącznie, regulowaną Decyzją SMP IV. Natomiast na pozostałej część tego rynku stwierdzono istnienie skutecznej konkurencji poprzez wydanie Postanowienia. Oznacza to, ze obecnie obowiązki O. na rynku świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy należy traktować jako wygasłe na skutek wydania przez Prezesa UKE Decyzji wygaszającej.

W konsekwencji, skoro w żądanym zakresie O. nie ma obowiązku przedstawienia projektu oferty ramowej, to Prezes UKE nie mógł zobowiązać O. do przygotowania jej zmiany lub samodzielnie ustalić zmiany oferty ramowej w całości lub części (wydać rozstrzygnięć wskazanych w art. 43 ust. 2 Pt).

W ocenie Sądu, prawidłowo ustalił, że, odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej, jakim jest sfera faktów mających znaczenie dla możliwości konkretyzacji stosunku prawnego. Uchylenie bowiem obowiązków regulacyjnych nałożonych na O. w Decyzji SMP II oraz stwierdzenie (w Decyzji wygaszającej) wygaśnięcia obowiązków regulacyjnych nałożonych Decyzją SMP I, na rynkach określonych jako rynek świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy będących zakończeniami łączy, w tym łączy end-to-end oraz rynek świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy, w tym łączy end-to-end, skutkuje brakiem podstaw faktycznych i prawnych do merytorycznego zakończenia sprawy, tj. do wydania rozstrzygnięcia na podstawie art. 43 ust. 2 Pt.

Zgodnie z art. 105 § 1 kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części Przepist ten miał zastosowanie w związku z art. 206 ust. 1 Pt, który stanowi, że postępowanie przed Prezesem UKE prowadzone jest na podstawie przepisów kpa ze zmianami wynikającymi z Pt oraz ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (t.j.: Dz. U. z 2015 r., poz. 880, zpóźn. zm.).

Bezprzedmiotowość niniejszego postępowania uzasadnia fakt, że decyzją SMP IV został nałożony obowiązek polegający na przygotowaniu i przedstawieniu w terminie 3 (trzech) miesięcy od dnia doręczenia przedmiotowej decyzji, projektu oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie świadczenia usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mbit/s włącznie, który ma być wykonany poprzez przygotowanie i przedstawienie nowego projektu oferty (innego niż Oferta RLLO, której dotyczy niniejsze postępowanie).

Zdaniem Sadu, bezprzedmiotowość niniejszego postępowania wynika zatem z braku obowiązków regulacyjnych, o których mowa w art. 34 i 42 Pt, polegających na uwzględnianiu uzasadnionych wniosków przedsiębiorców telekomunikacyjnych o zapewnienie im dostępu telekomunikacyjnego do usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy, dzierżawy odcinków będących zakończeniami łączy oraz łączy end-to-end oraz przygotowalnią i przedstawienia oferty ramowej dotyczącej przedmiotowych usług.

Prezes UKE prawidłowo zatem ocenił, że nie mógł, stosownie do brzmienia art. 43 ust. 2 Pt, zobowiązać do przygotowania projektu zmiany oferty ramowej, gdy na O. nie ciąży już obowiązek jej przygotowania i przedłożenia.

Ponadto, w ocenie Sadu, organ w Decyzji II wyczerpująco odniósł się i ustosunkował do zarzutów wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, które są w istocie tożsame z zarzutami skargi i argumentację organu Sąd podziela, bez koniczności jej ponownego przytaczania.

Podnoszone zarzuty procesowe nie mają zatem istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako bezzasadną.