Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 162/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-08-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak, po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia F. Kft. z siedzibą na Węgrzech na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 kwietnia 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 398/21 odrzucające skargę F. Kft. z siedzibą na Węgrzech na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 4 grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na przekazanie środków zgromadzonych na rachunku VAT postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

I FZ 162/21

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 kwietnia 2021 r., sygn. akt III SA/Wa 398/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: sąd pierwszej instancji) odrzucił skargę F. Kft. z siedzibą na Węgrzech (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 4 grudnia 2020 r. w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na przekazanie środków zgromadzonych na rachunku VAT.

W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że na podstawie zarządzenia z dnia 11 lutego 2021 r. skarżąca została wezwana do usunięcia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - braków formalnych skargi przez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia (w razie gdyby żądany dokument sporządzony został w języku obcym, powinno do niego zostać dołączone tłumaczenie przysięgłe). Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 5 marca 2021 r. W dniu 16 marca 2021 r. (data nadania w placówce pocztowej) pełnomocnik skarżącej przedłożył odpis z rejestru sądowego z tłumaczeniem przysięgłym, w piśmie przewodnim wskazując, że z powodu pandemii COVID-19 nie było możliwe uzyskanie tych dokumentów w terminie wyznaczonym w wezwaniu. Pełnomocnik wniósł o uwzględnienie tego pisma i przesłanego załącznika.

Wskazując na treść art. 49 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd pierwszej instancji odrzucił skargę, gdyż termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie z dniem 12 marca 2021 r.

Sąd zaznaczył, że wniosek o "uwzględnienie pisma" nie mógł odnieść zamierzonego skutku, termin z art. 49 § 1 p.p.s.a. jest bowiem terminem ustawowym, którego sąd nie może przedłużyć i przyjąć, że brak formalny został uzupełniony w terminie. Jeśli termin nie został zachowany z przyczyn niezależnych od skarżącej, powinna ona wnieść o przywrócenie terminu, czego nie uczyniła. Sąd na marginesie nadmienił, że w jego ocenie obiektywnie istniała możliwość wykonania zarządzenia w terminie, gdyż tłumaczenie zostało sporządzone przed jego upływem.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie i przywrócenie terminu, wskazując, że opisane przez sąd pismo przewodnie stanowiło wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi (pismo wyraźnie wskazywało na taką intencję skarżącej, spełniało też wszystkie warunki z art. 87 p.p.s.a., a jedynie nie zawierało słów "wniosek o przywrócenie terminu"). Pełnomocnik skarżącej nie zgodził się też z twierdzeniem sądu, że data sporządzenia tłumaczenia przysięgłego wskazuje na możliwość zachowania terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy wskazać, że skarżąca w żaden sposób nie kwestionuje faktu nieuzupełnienia braku skargi w zakreślonym przez sąd terminie. Wręcz przeciwnie, skoncentrowanie argumentacji zażalenia na możliwości uznania pisma przewodniego z dnia 15 marca 2021 r. (przesłanego z żądanymi przez sąd dokumentami w dniu 16 marca 2021 r.) za wniosek o przywrócenie terminu potwierdza, że do takiego uchybienia terminu doszło. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarżąca przyznaje, że przesłanka zastosowania art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. została w okolicznościach sprawy spełniona. Akta sprawy również wskazują na prawidłowość analizy dokonanej w tym względzie przez sąd pierwszej instancji – zawierające wszystkie niezbędne elementy wezwanie zostało prawidłowo doręczone, a brak formalny skargi nie został w wynikającym z tego wezwania terminie uzupełniony. Przesądza to o zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia.

Dla powyższej konstatacji bez znaczenia jest przyczyna, z powodu której pełnomocnik skarżącej spóźnił się z wykonaniem wezwania sądu. Za zbędne należy w związku z tym uznać uwagi sądu na temat wiarygodności twierdzeń zawartych w piśmie z dnia 15 marca 2021 r. i ewentualnej możliwości wypełnienia wezwania w zakreślonym terminie. Pozostaje to jednak bez wpływu na trafność zastosowania w okolicznościach sprawy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Zażalenie, odnoszące się w całości do kwestii nieistotnych z punktu widzenia rozstrzygnięcia, nie mogło być w takiej sytuacji uwzględnione.

Ze wskazanych przyczyn, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.

-----------------------

1