Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 78/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2019-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 13 ust.1; art. 16 ust.1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2; art. 14 ust.2; art. 4 ust. 1 i 3; art. 1 ust.1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Grymuza Sędziowie Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca) Protokolant Sekretarz sądowy Marzena Okoń po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi T. P. na bezczynność Starosty w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] czerwca 2019 r. T. P.- M. zwróciła się do Zarządu Powiatu w H. z wnioskiem o wgląd w akta sprawy "Konkurs na stanowisko dyrektora [...] w H.", a także o możliwość sporządzenia z nich notatek, fotokopii i odpisów.

W dniu 11 czerwca 2019 r. Zarząd Powiatu rozpatrując złożony wniosek, wystąpił o skonkretyzowanie jakie dokumenty interesują wnioskodawczynię oraz w jakim celu zostaną wykorzystane.

W odpowiedzi na powyższe pismo, wnioskodawczyni w dniu [...] czerwca 2019r. zwróciła się z alternatywnym wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej polegającej na dostępie z możliwością wykonania fotokopii bądź kserokopii akt postępowania konkursowego - "Konkurs na stanowisko dyrektora [...] w H.".

W dniu [...] czerwca 2019 r. skarżąca otrzymała odpowiedź organu, w której wyjaśniono, że z uwagi na ograniczenia zawarte w art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie jest możliwe udostępnienie wszystkich dokumentów z oferty konkursowej jej konkurentki. W związku z powyższym, organ uzależnił rozpoznanie wniosku od wskazania przez wnioskującą konkretnych dokumentów jakie mają zostać udostępnione.

Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2019 r. T. P. - M. sprecyzowała, że wnosi o udostępnienie całości akt postępowania konkursowego.

W dniu [...] lipca 2019 r. Starosta w związku z tym, że osobie wyłonionej w konkursie nie powierzono jeszcze stanowiska dyrektora, skierował do niej pismo z zapytaniem czy wyraża zgodę na udostępnienie dokumentów złożonych w ofercie konkursowej. Tego samego dnia przekazano wnioskodawczyni pismo z załączoną częścią dokumentów, jednocześnie informując o wystosowanym zapytaniu do drugiego uczestnika konkursu.

W piśmie z dnia [...] lipca 2019 r., wyłoniona w ramach konkursu kandydatka nie wyraziła zgody na udostępnienie dokumentów drugiemu uczestnikowi konkursu.

W dniu [...] sierpnia 2019 r. wpłynęła do Starosty skarga skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, na bezczynność Starosty w sprawie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W złożonym piśmie, skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia [...] września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W związku z powyższym skarżąca wniosła o zobowiązanie Starosty [...] do udostępnienia w całości akt postępowania konkursowego z możliwością wykonania ich fotokopii bądź kserokopii, stwierdzenie, że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie od organu na jej rzecz sumy pieniężnej w wysokości [...] zł.

Skarżąca podniosła, że dane związane z pracą na stanowisku dyrektora [...] w H. oraz procedurą konkursową są informacją publiczną w rozumieniu przepisów art. 2 ust. 1, art. 3 ust 1 pkt 2, art. 6 ust. 1 pkt 3g, art. 12 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Natomiast ograniczenia, na które powołuje się organ nie mają zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ procedura konkursowa jest w myśl art. 6 ust 1 pkt 3g ustawy informacją publiczną, a poza tym, jeśli faktycznie miałaby zastosowanie w niniejszej sprawie to organ winien wydać stosowną decyzję o odmowie dostępu. Zdaniem skarżącej z chwilą przystąpienia do konkursu ograniczenie to nie ma zastosowania albowiem decydując się na aplikowanie na stanowisko będące funkcją publiczną uczestnik musiał liczyć się z koniecznością ujawnienia szeregu informacji na swój temat, przede wszystkim związanych z jego kompetencjami.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że w związku z tym, że stanowisko dyrektora [...] w H. zostało powierzone wyłonionej w konkursie kandydatce dopiero z dniem [...] września 2019 r. organ nie mógł bez jej zgody udostępnić całości akt w/w postępowania konkursowego przed tą datą. W związku z pełnioną funkcją od [...] września 2019 r., dyrektor [...] jest osobą publiczną, a więc nie mają do niej zastosowanie ograniczenia wynikające z art. 5 ust. 2 w/w ustawy, a w konsekwencji organ udostępnił skarżącej żądane dokumenty, przesyłając ich kopie w dniu [...] września 2019 r. wnioskodawczyni.

W kolejnych pismach procesowych, zarówno organ, jak i skarżąca podtrzymywali swoje dotychczasowe stanowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, zważył co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej będzie miała miejsce w sytuacji, w której podmiot ten w ustawowo określonym terminie nie podejmie żadnej z przewidzianych prawem czynności, tj. nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r., o dostępie do informacji publicznej, (t.jedn. Dz.U. z 2019 r., poz.1429; dalej jako "u.d.i.p."), nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), albo nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskaże, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.).

W dalszej kolejności, przy rozpatrywaniu skargi na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, należy dokonać analizy, czy organ do którego zwrócono się z przedmiotowym wnioskiem jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej.

W katalogu podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.) ustawodawca wymienił w pierwszej kolejności władze publiczne, ale także inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w tym podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym (pkt 5). Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.). Na tle przywołanej regulacji w literaturze przedmiotu trafnie wskazuje się, że do ustalenia, czy określony podmiot może być zobowiązany do udzielenia informacji konieczne jest zbadanie istnienia dwóch przesłanek. Po pierwsze, czy jest to podmiot wykonujący zadania publiczne, po drugie, czy w ramach wykonywania powierzonych mu zadań publicznych może wytwarzać lub pozyskiwać informację publiczną (por. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, 3. Wydanie, Warszawa 2016, s. 91).

Nie ulega wątpliwości, że Zarząd Powiatu i reprezentujący go Starosta jest organem władzy publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Z faktu tego nie wynika jednak automatycznie, że Starosta Powiatu jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej. W celu powstania takiego obowiązku należy w warunkach konkretnej sprawy ustalić, że żądana przez dany podmiot informacja ma charakter informacji publicznej.

Odwołując się do wyrażanych w orzecznictwie poglądów należy zauważyć, że jedynie publiczny charakter żądanej informacji uzasadnia przekonanie, iż podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej pozostaje w bezczynności (por. wyrok NSA z 10 stycznia 2007 r., I OSK 50/06, wyrok NSA z 22 czerwca 2010 r., I OSK 385/10, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej jako: "CBOSA".). Podkreślenia wymaga, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być podstawą do otrzymania informacji we własnej sprawie. Stosownie do powoływanego wyżej art. 1 ust. 1 u.d.i.p. jedynie informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Określenia istoty pojęcia "sprawa publiczna" powinno się dokonywać na podstawie kryterium interesu ogólnego i jednostkowego. Sprawami publicznymi nie będą zatem konkretne i indywidualne sprawy określonej osoby lub podmiotu. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że pisma składane w indywidualnych sprawach, przez podmioty, których interesów sprawy te dotyczą, nie mają waloru informacji publicznej. Ich przedmiotem nie jest problem czy kwestia, która ma znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli, lub jest ważna dla funkcjonowania organów państwa. Przedmiotem takiego pisma jest realizacja lub ochrona indywidualnych interesów podmiotu, który pismo to składa. Wobec tego pismo takie nie dotyczy sprawy publicznej i nie powinno być udostępniane w trybie u.d.i.p. Podobnie nie można przy pomocy ustawy o dostępie do informacji publicznej starać się o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 4 grudnia 2018 r., sygn. akt II SAB/Lu 155/18; wyroki NSA z 28 października 2009 r. I OSK 545/09; z 18 listopada 2009 r., I OSK 947/09; z 9 października 2010 r., I OSK 173/09; z 7 marca 2012 r., I OSK 2265/11; z 21 czerwca 2012 r., I OSK 769/12; z 17 lipca 2012 r., I OSK 846/12; z 10 października 2012 r., I OSK 1500/12; z 24 października 2012 r., I OSK 1284/11; z 30 października 2012 r., I OSK 1696/12, wszystkie dostępne w CBOSA). Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie może być nadużywana i wykorzystywana w czysto prywatnych sprawach. Z żądania udostępnienia informacji publicznej musi wynikać interes obiektywny a nie subiektywny (por. wyrok NSA z 20 września 2018 r., I OSK 1359/18, CBOSA).

Z akt sprawy wynika, że skarżąca jako dotychczasowa dyrektor [...] w H., w wyniku przeprowadzonego w dniu [...] maja 2019 r. postępowania przez komisję konkursową wyłaniającą kandydata na stanowisko dyrektora tej [...]i, nie otrzymała wystarczającej ilości głosów, aby zostać wyłonioną na kandydata, na dyrektora. Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu przyjąć należy, że celem skarżącej było uzyskanie informacji w jej indywidualnej sprawie, służącej jej indywidualnym interesom, nie mającej nic wspólnego ze sprawą publiczną.

Nie ulega wątpliwości, że żądania skarżącej o udostępnienie całości akt postępowania konkursowego, nie dotyczą problemów czy kwestii, które mają znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli, lub są ważne dla funkcjonowania organów państwa. Przedmiotem żądań jest ochrona indywidualnych interesów skarżącej. Żądane informacje nie są zatem informacją publiczną, gdyż w zaistniałych okolicznościach nie dotyczą sprawy publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., lecz sprawy prywatnej skarżącej.

Sąd zajmując takie stanowisko zaznacza, że w pełni aprobuje pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 października 2019 r., sygn. akt II SAB/Lu 374/19, w którym stwierdzono, że celem przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej pozostaje społeczna kontrola władzy publicznej, w związku z czym ustawa ta nie może być nadużywana i wykorzystywana w czysto prywatnych sprawach. Jeżeli więc dana informacja żądana jest nie w celach związanych z najszerzej nawet rozumianą społeczną kontrolą władzy publicznej to uznać należy, że żądanie takie nie dotyczy w istocie udostępnienia informacji publicznej.

Konkluzją powyższych rozważań jest stwierdzenie, że Starosta nie miał obowiązku udostępnienia informacji, o które skarżąca zwróciła się we wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r., a zatem nie można skutecznie zarzucać organowi bezczynności.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi.