Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 970/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług; postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. skarżący wniósł skargę na wymienioną w rubrum niniejszego orzeczenia indywidualną interpretacje przepisów prawa podatkowego. Jak wynika z akt, w wyniku uwzględnienia przez organ skargi, dnia [...] maja 2015 r. wydano interpretacje indywidualną o nr [...], którą to uchylono wymienioną w rubrum niniejszego postanowienia interpretacje. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 maja 2015 r. wezwano skarżącego do podania w terminie 7 dni, czy w związku z wydaniem przez organ nowej interpretacji indywidualnej z dnia [...] maja 2015 r. cofa skargę. Następnie zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 czerwca 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia należnego wpisu od skargi w kwocie [...] zł. Odpisu obu wyżej wymienionych zarządzeń wraz z odpowiedzią na skargę doręczono skarżącemu dnia 29 czerwca 2015 r. (k. [...] akt sądowych). Termin do opłacenia skargi mijał zatem z dniem 6 lipca 2015 r. Pismem z dnia 1 lipca 2015 r. nadanym w placówce pocztowej dnia 2 lipca 2015 r. skarżący poinformował, że cofa skargę. Ze znajdującej się w aktach sprawy informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego tutejszego Sądu wynika, że skarżący nie uiścił należnego wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie "p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W zakreślonym terminie do uzupełnienia braków formalnych skarga nie została opłacona, co znalazło potwierdzenie w informacji Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu o braku wymaganej wpłaty.

Na marginesie warto podkreślić, że w związku z nieopłaceniem przez skarżącego skargi, jej wniesienie należało uznać za bezskuteczne. Nieskuteczne wniesienie skargi oznacza, że postępowanie sądowoadministracyjne jeszcze się nie rozpoczęło, a zatem nie ma można umorzyć postępowania, które nie istnieje. W związku z powyższym należy stwierdzić, że sąd administracyjny może rozpatrzyć wniosek o cofnięcie skargi, a także wniosek o umorzenie postępowania dopiero od pisma, od którego została uiszczona należna opłata [tak: postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 4 października 2010 r. sygn. akt II SA/Bk 580/10, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl]. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że cofnięcie przez skarżącego skargi, którego dokonano pismem z dnia 1 lipca 2015 r. jest bezskuteczne. Zgodnie bowiem z powyższymi rozważaniami, cofnięcie skargi jest możliwe dopiero od pisma, od którego uiszczona została należna opłata.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.