Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 735/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6535 Odpowiedzialność za naruszenie dyscypliny finansów publicznych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 8 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi GPB na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kontroli celowości i zgodności z prawem gospodarowania wybranymi środkami publicznymi za 2008 rok p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

GPB w K. pismem z dnia 18 sierpnia 2010 r. wniosło skargę

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kontroli celowości i zgodności z prawem gospodarowania wybranymi środkami publicznymi za 2008 rok. Strona składając skargę na wynik kontroli "w zakresie ustalenia i zobowiązania skarżącego do odprowadzenia na rachunek bieżący (subkonto dochodów) Aresztu Śledczego w K. kwoty [...] zł jako dochodu z lokat środków budżetowych", domagała się uchylenia wyniku kontroli jako wydanego niezgodnie ze stanem rzeczywistym i obowiązującymi w tym zakresie przepisami.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi, a z ostrożności procesowej o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym,

na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż wynik kontroli, który stanowi akt lub czynność organów administracji, podlega kognicji sądów administracyjnych, o ile organ wydając wynik kontroli, nałoży na stronę obowiązki

lub ustali jej prawa (orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie

z dnia 1 lutego 2005 r., sygnatura akt FSK 1714/04, publ. FK 2005/12/75,

Lex nr 178615). Istotą wyniku kontroli jest wskazanie nieprawidłowości w danym stanie faktycznym lub prawnym, celem umożliwienia kontrolowanemu doprowadzenie stanu wadliwego do stanu zgodnego z przepisami prawa. W związku z powyższym wydanie wyniku kontroli jest czynnością mającą na celu ustalenie błędów i zalecenie ich usunięcia, nie ma on charakteru aktu ustalającego prawa

lub obowiązki, tak jak decyzja administracyjna. Reasumując, uznać należy, że wynik kontroli zazwyczaj nie ma charakteru władczego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej (decyzji, postanowienia), a jego wydanie stanowi czynność o charakterze

materialno – prawnym, niemniej jeżeli poprzez dokonanie czynności (aktu), polegającego na wydaniu wyniku kontroli stwierdzono, iż kontrolowanemu przysługują określone prawa lub ciążą na nim obowiązki, to wynik kontroli należy uznać za inne czynności (akty), w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W rozpoznawanej sprawie ocena organu kontroli skarbowej zawarta

w wyniku kontroli (będącym przedmiotem skargi) wskazuje jedynie na powinność dokonywania wpłaty na rachunek bieżący Aresztu Śledczego w K. kwoty [...] zł jako dochodu z lokat środków budżetowych, natomiast nie rozstrzyga sprawy pod względem merytorycznym. Co do wywiązania się przez kontrolowanego

z obowiązku dokonania wpłaty na wskazany rachunek, organ pozostawił uznaniu dysponenta tych środków. Jak słusznie podniósł organ w odpowiedzi na skargę, ustawa z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (t.j. DzU z 2004 r. Nr 8,

poz. 65 ze zm.) nie upoważnia organu do przedstawiania wniosków w powyższym zakresie w sposób władczy oraz wiążący dla strony, jak również nie przewiduje sankcji za niewykonanie stosownego wskazania organu kontroli skarbowej. A zatem zaskarżony wynik kontroli nie dotyczy uprawnień lub obowiązków kontrolowanego, wynikających z przepisów prawa, wobec tego nie należy do kategorii spraw

z zakresu administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 wyżej wymienionej ustawy, w związku z powyższym nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić, jako niedopuszczalną.