Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1434/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a,  art. 200
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 1 ust. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 1066
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jednolity
article: art. 30 ust. 6 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.),, Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj, Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 marca 2017 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia budowy I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty K. z dnia [...] Nr [...], II. zasądza od Wojewody Z. na rzecz strony skarżącej Spółki A. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] nr [...] Starosta K., na podstawie 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t.: Dz.U. z 2016 r. poz. 290, zwanej dalej jako "p.b.") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t.: Dz.U. z 2016 r. poz. 23, zwanej dalej jako "k.p.a.") wniósł sprzeciw w stosunku do złożonego przez Spółkę A. (zwanej dalej jako "skarżąca Spółka") zgłoszenia budowy instalacji urządzeń, w tym antenowych konstrukcji wsporczych i instalacji radiokomunikacyjnych na istniejącym obiekcie budowlanym -stacji bazowej sieci [...] w m. M., działka nr [...], gmina M..

W uzasadnieniu organ I instancji podał, że realizacja zgłoszonych robót budowlanych wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Nie może mieć zatem miejsca zastosowanie do nich art. 29 ust. 2 pkt 15 Prawa budowlanego, ponieważ przepis ten dotyczy robót budowlanych polegających na instalowaniu urządzeń, w tym antenowych konstrukcji wsporczych i instalacji radiokomunikacyjnych, na obiektach budowlanych, przy czym instalowane urządzenia i obiekt budowlany nie stanowią całości techniczno-użytkowej.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca Spółka nie zgodziła się z decyzją organu I instancji i wniosła o jej uchylenie.

Po rozpoznaniu odwołania Wojewoda Z. decyzją z dnia

[...] nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji Wojewoda przytoczył treść art. 28 ust. 1, art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. b w związku z art. 29 ust. 2 pkt 15 p.b.

Następnie organ odwoławczy wyjaśnił, że w ramach zgłaszanych robót, inwestor przewiduje instalację na istniejącej stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...] nr [...] trzech anten sektorowych (anteny typu ADU4518R7) zawieszonych na projektowanych wspornikach w poziomie 36,0 - 40,5 m. W ramach zamierzenia budowlanego w projekcie budowlanym objęto również 3 wsporniki WA pod anteny sektorowe oraz dwa adaptery AD przedłużające zasięg wspornika WA oraz trzy punkty asekuracyjne, montowane do projektowanych konstrukcji. Bezpośrednio do wspornika WA będzie zamontowana antena z sektora S2. Wsporniki wykonane z rur okrągłych oraz blach i ceowników C100 mocowane za pomocą śrub do istniejącej konstrukcji platformy. Do każdego wspornika WA zamontowany zostanie punkt asekuracyjny PA.

Według Wojewody kwestią podstawową przy rozpatrywaniu sprawy było ustalenie czy roboty objęte zgłoszeniem należy kwalifikować, jako:

a) roboty budowlane polegające na instalowaniu urządzeń, w tym antenowych

konstrukcji wsporczych i instalacji radiokomunikacyjnych, na obiektach budowlanych, wówczas organ zobowiązany jest art. 29 ust. 3 do wyjaśnienia czy przedmiotowe roboty wymagają przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko lub na obszar Natura 2000 - które wymagają pozwolenia na budowę;

b) przebudowę (wykonanie robot budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego,

z wyjątkiem charakterystycznych parametrów jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji) - która wymaga pozwolenia na budowę;

c) rozbudowę (wykonywanie robót budowlanych zmieniających powyższe parametry obiektu budowlanego, w wyniku, których powstaje nowa substancja budowlana) - która wymaga pozwolenia na budowę.

Dalej Wojewoda wskazał, że zgodnie z art. 3 pkt 6 p.b. rozbudowa obiektu budowlanego stanowi jedną z form budowy obiektu budowlanego, która może być realizowana po uzyskaniu pozwolenia na budowę (wyjątek rozbudowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego). Przez rozbudowę należy rozumieć zmianę charakterystycznych parametrów istniejącego obiektu budowlanego, w wyniku których następuje wprawdzie zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, lecz nie obejmująca charakterystycznych parametrów jak kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji które stanowią przebudowę obiektu budowlanego.

Zdaniem Wojewody, w rozpatrywanej sprawie ilość anten ulega zwiększeniu to należy uznać, iż realizacja robót objętych zgłoszeniem jest rozbudową stacji bazowej telefonii komórkowej - budowli stanowiącej całość techniczno-użytkową a wykonanie powyższych robót wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, bowiem ulegną zmianie parametry użytkowe istniejącej stacji bazowej telefonii komórkowej. Nadto objęte wnioskiem roboty budowlane nie polegają wyłącznie na instalowaniu konstrukcji wsporczych i anten sektorowych na istniejącym maszcie, bowiem ich zakres jest szerszy, na co wskazują zapisy zawarte w pkt 1.3. projektu budowlanego "przedmiotem opracowania jest projekt budowlany rozbudowy stacji bazowej". Z przedłożonego do wniosku projektu budowlanego wynika też, że będą prowadzone inne prace, związane m. in. z przeciąganiem okablowania anten oraz jego przyłączaniem do urządzeń nadawczo - odbiorczych zlokalizowanych u podnóża wieży (informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia). Wykonanie powyższych robót doprowadzi do rozbudowy obiektu budowlanego - stacji bazowej telefonii komórkowej - z uwagi na posiadane już przez obiekt budowlany elementy funkcjonalne, czyli przeznaczenie, wyposażenie oraz sposób i możliwość wykorzystania tego obiektu jako całości. W wyniku przeprowadzonych prac polegających na umieszczeniu (obok istniejących elementów) konstrukcji wsporczych wraz z antenami sektorowymi oraz okablowaniem tych urządzeń, nie powstanie nowy obiekt budowlany (budowla) posadowiony na innym obiekcie budowlanym, ale dojdzie do rozbudowy istniejącego obiektu. Rozbudowa takiego obiektu budowlanego nie jest zatem zwolniona z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę i nie podlega zgłoszeniu. Oznacza to, że do dokonania rozbudowy budowli, jaką jest wieża wymagane jest uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę, zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 28 ustawy Prawo budowlane.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Spółka A. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jak również poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

- obrazę prawa materialnego poprzez naruszenie:

1) art. 29 ust. 2 pkt 15 Prawa budowlanego na skutek braku zastosowania tego przepisu w niniejszej sprawie i ustalenie, że prace planowane przez Skarżącego wbrew wyraźnemu zwolnieniu z obowiązku pozyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, takiej decyzji wymagają,

2) art. 3 pkt 6 i 7a Prawa budowlanego poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie,

że roboty budowlane polegające na instalacji urządzeń w tym antenowych konstrukcji wsporczych i instalacji radiokomunikacyjnych na obiekcie budowlanym stanowi rozbudowę stacji bazowej,

- naruszenie przepisów proceduralnych poprzez naruszenie art. 6 i 7 Kodeksu postępowania administracyjnego na skutek braku działania na podstawie przepisów prawa i stania na straży praworządności.

Zdaniem skarżącej Spółki, anteny sektorowe stanowiące przedmiot niniejszego postępowania są urządzeniami, które mają być zainstalowane na już istniejącym obiekcie budowlanym i w świetle art. 29 ust. 2 pkt 15 p.b., ich wykonanie nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Zachodniopomorski wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. 2016 r. poz. 718 ze zm. - zwanej dalej jako "P.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.), kontrola dokonywana przez sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy szczególne nie stanowią inaczej. Ewentualne stwierdzenie uchybień w działaniu administracji publicznej obliguje sąd od uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności, bądź też stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa (art. 145 ust. 1 P.p.s.a.). Sąd administracyjny, kontrolując działalność administracji publicznej, pozostaje zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. związany granicami sprawy, a nie granicami skargi.

Zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy miało ustalenie czy inwestycja w kształcie wskazanym w zgłoszeniu skarżącej Spółki mogła być realizowana na podstawie zgłoszenia, czy też jej realizacja wymagała uzyskania pozwolenia na budowę.

Przepis art. 28 ust. 1 p.b. statuuje ogólną zasadę, że roboty budowlane można rozpocząć na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę. Wyjątki od tej zasady przewidziano w art. 29-31 p.b. Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 15 p.b. pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu urządzeń, w tym antenowych konstrukcji wsporczych i instalacji radiokomunikacyjnych, na obiektach budowlanych. Nie może być zatem żadnych wątpliwości, że prace związane z instalowaniem antenowych konstrukcji wsporczych i instalacji radiokomunikacyjnych, na obiektach budowlanych stanowią roboty budowlane w rozumieniu ustawy Prawo budowlane. Jak wynika z treści art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. b p.b. wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu urządzeń o wysokości powyżej 3 m na obiektach budowlanych wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli organ nie wniósł sprzeciwu w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia.

Zgodnie z art. 30 ust. 6 p.b. właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli:

1) zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę;

2) budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji

o warunkach zabudowy lub inne przepisy;

3) zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje.

Sprzeciw wniesiony przez organ I instancji oparty został o przesłanki z art. 30 ust. 6 pkt 1 i 2 p.b.

W tym miejscu wyjaśnić należy, że określone przez ustawodawcę, m.in. w art. 29 ust. 2 pkt 15 p.b., roboty budowlane dotyczące urządzeń i instalacji radiokomunikacyjnych na obiektach budowalnych jako "instalowanie" nie zostały zdefiniowane w treści ustawy. Z pewnością instalowane urządzenia nie muszą być urządzeniami budowlanymi, o których mowa w art. 3 pkt 9 p.b. (urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki). W ocenie sądu, należy przyjąć, że w art. 29 ust. 2 pkt 15 p.b. chodzi o szerszą pojęciowo klasę przedmiotów, a tym samym mogą być urządzeniami budowlanymi oraz urządzeniami technicznymi, w tym między innymi antenami, instalacjami radiokomunikacyjnymi. Obecne brzmienie art. 3 pkt 1 p.b. stanowi, że obiekt budowlany winien być wzniesiony z użyciem materiałów budowlanych. O ile można przyjąć, że wieże, maszty antenowe, czy same konstrukcje wsporcze, wznoszone są przy użyciu materiałów budowlanych, o tyle same anteny stanowią urządzenia techniczne bezpośrednio nie związane z funkcjonowaniem obiektu budowlanego.

W świetle powyższego, zdaniem Sądu, z obowiązujących przepisów ustawy Prawo budowlane nie wynika aby dobudowanie kolejnych antenowych konstrukcji wsporczych i dodanie nowych anten oraz instalacji radiokomunikacyjnych na istniejącym obiekcie budowlanym wymagało uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę. W takiej sytuacji dokonana wykładnia przepisów ustawy Prawo budowlane polegającej na uznaniu, że dodanie anten jest przebudową wolno stojącej wieży antenowej, która wymagała uzyskania pozwolenia na budowę, jest nieprawidłowe. Zarówno wykładnia literalna, jak i systemowa przepisów art. 28 ust. 1, 29 ust. 2 pkt 15, i art. 30 ustawy Prawo budowlane nie pozwalają, w ocenie Sądu, na postawienie takiej tezy. Zasadny jest więc zarzut skarżącej Spółka, że w sprawie doszło do naruszenia art. 29 ust. 2 pkt 15 w związku z art. 3 pkt 6 p.b. poprzez nieuzasadnione uznanie, że sporne prace na istniejącym obiekcie budowlanym wymagają uzyskania pozwolenia na budowę, w sytuacji gdy przepisy prawa budowlanego przewidują możliwość zwolnienia z tego obowiązku.

Skoro, w ocenie Sądu, zainstalowanie na wieży nowych anten nie wymaga pozwolenia na budowę, to w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły przesłanki do wniesienia sprzeciwu w trybie przepisu art. 30 ust. 6 pkt 2 p.b.

W tym stanie rzeczy, uznając że zaskarżona decyzja została wydana

z naruszeniem przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a P.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200.