Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SAB/Lu 630/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-01-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6162 Scalanie i wymiana gruntów
659
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków J. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. H. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. P. w przedmiocie wniosku skarżącego z dnia 2 października 2006 r. dotyczącego stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt scalenia gruntów p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 26 czerwca 2014 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Wezwaniem z dnia 2 lipca 2014 r. skarżący zobowiązany został do wypełnienia i nadesłania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania.

Skarżący, w zakreślonym w wezwaniu terminie (data stempla pocztowego), na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy druk PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że jest osobą niepełnosprawną, prowadzącą wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i studiującą córka, z którymi zamieszkuje w wynajmowanym mieszkaniu o powierzchni [...] m2, utrzymującą się z renty w kwocie [...] złotych brutto oraz renty żony w kwocie [...] złotych brutto. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżącego wynosi [...] złotych brutto. Skarżący podkreślił, że zarówno ona jak i żona cierpią na szereg chorób wymagających stałego, kosztownego leczenia farmakologicznego powiązanego z wykonywaniem cyklicznych badań. Wykonywane w związku z leczeniem żony, co kilka miesięcy, badania kosztują od [...] złotych do [...] złotych. Do kosztów utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego skarżący zaliczył wydatki związane z kosztami swojego leczenia– [...] złotych, koszty bieżących remontów – [...] złotych, koszt podatku od nieruchomości, zużycia wody, wywozu szamba, koszy zużycia gazu w butlach oraz zużycia energii elektrycznej – [...] złotych miesięcznie oraz koszt zakupu węgla i drzewa do ogrzania domu i przygotowania ciepłej wody w kwocie [...] złotych. Skarżący oświadczył, że ponosi też koszty studiów córki oraz, iż z powodu powyższych wydatków nie posiada środków finansowych na zakup odzieży.

Na podstawie pisma skarżącego z dnia 13 lipca 2014 r. przesłanego w sprawie II SAB/Lu 171/14 referendarz sądowy ustalił, że skarżący aktualnie osiąga dochody w kwocie [...] złotych tytułem renty i innych źródeł utrzymania nie posiada. Nie posiada żadnych faktur VAT związanych z kosztami utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego, gdyż dowodem tych wydatków są paragony, których nie przechowuje. Nie miał bowiem nigdy takiej potrzeby. W piśmie tym oświadczył również, że nie może przedłożyć zaświadczenia z uczelni córki, gdyż ta zdała wszystkie egzaminy i wyjechała. Odnośnie natomiast wezwania do przedstawienia wysokości wydatków związanych z utrzymaniem studiującej córki oraz kosztów leczenia żony skarżący oświadczył, że w żadnym składanym dotychczas przez niego oświadczeniu kosztów tych nie podawał, gdyż są one w różnej wysokości. Poinformował jednocześnie, że córka miała zaciągnięty kredyt studencki w banku, z którego obecnie nie korzysta. Natomiast na leczenie żony przeznacza tyle ile może, zaś pozostałe koszty pokrywa starsza córka. Do pisma skarżący dołączył potwierdzenie wypłaty/odbioru renty z miesiąca maja 2014 r., z którego wynika, że otrzymuje on rentę w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto.

Wezwaniem z dnia 22 lipca 2014 r. referendarz sądowy zobowiązał skarżącego do nadesłania aktualnego dokumentu źródłowego wskazującego na wysokość renty małżonki w kwotach brutto i netto, dokumentów źródłowych wskazujących na wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego za okres maj, czerwiec i lipiec 2014 r., oświadczenia wskazującego kwotę, którą przeznacza na leczenia żony oraz kwotę, którą na ten cel przeznacza najstarsza córka i wskazania jak często ma to miejsce, oświadczenia wskazującego na wysokość opłat związanych z wynajmem domu, wraz z umową jego najmu oraz oświadczenia wyjaśniającego jak często i w jakiej wysokości ponosi koszty zakupu węgla i drzewa do ogrzewania domu i ogrzania wody oraz aktualnego zaświadczenia z właściwego urzędu gminy wskazującego jakie nieruchomości i o jakiej powierzchni należą do niego bądź aktualnej decyzji wymiarowej podatku od nieruchomości. Poinformowano jednocześnie skarżącego, że wezwanie jest następstwem tego, iż w okresie 6 miesięcy w innych sprawach, które toczyły się z jego inicjatywy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie składane przez niego wnioski o przyznanie prawa pomocy uzasadnił tymi samymi okolicznościami, które powołał w oświadczeniu złożonym na druku PPF w niniejszej sprawie. Ponadto mając na uwadze treść pisma skarżącego z dnia 13 lipca 2014 r. złożonego w sprawie II SAB/Lu 171/14 wyjaśnienia wymaga, jaką kwotę przeznacza na leczenie żony a jaką kwotę na ten cel przekazuje najstarsza córka. Wyjaśnienia wymaga również to, jak często i w jakiej wysokości ponosi wydatki na zakup opału do ogrzania domu i wody. Już bowiem z zasad doświadczenia życiowego wynika, że kwoty przeznaczane na ten cel będą różne w zależności od pory roku czy też ilości osób przebywających w gospodarstwie domowym. Wątpliwości budzi również kwestia płacenia przez skarżącego podatku od nieruchomości w sytuacji, gdy na druku PPF nie wykazuje jakichkolwiek nieruchomości które należałyby do niego. Jednocześnie zawrócono skarżącemu uwagę na to, że za opłaty związane z energię elektryczną wystawione są faktury VAT, które należy nadesłać. Ponadto pouczono skarżącego, że z brzmienia art. 246 § 1 pkt 1 i 2 i art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że to na nim spoczywa obowiązek wykazania zasadności wniosku o prawo pomocy a zatem i nadesłania żądanych dokumentów źródłowych i oświadczeń. Nie jest rolą Sądu (referendarza sądowego) występowanie o dokumenty do jakiejkolwiek instytucji.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał pismo z dnia 1 sierpnia 2014 r. zatytułowane "sprzeciw", w którym zaskarża zarządzenie, zarzucając referendarzowi sądowemu, iż w wezwaniu nie została wskazana nazwa i data orzeczenia na podstawie którego podjął on czynności wskazane w wezwaniu i nie podał poprawnej podstawy prawnej wezwania. Ponadto zarzuca referendarzowi sądowemu, że cytuję "...został przeszkolony przez służby obce w Państwie Polskim a te szkolenia są wymierzone przeciwko osobie ubogiej, która od wielu lat żyje w niedostatku i ubóstwie." oraz, iż referendarz sądowy chce wykazać, że skarżący jest człowiekiem zamożnym. Skarżący oświadczył, że nie może wykazać czegoś, czego nie posiada a jego dochody wystarczają jedynie na przeżycie. Mając to na uwadze skarżący wniósł o uchylenie w całości zarządzenia, którego referendarz sądowy zaniechał wykazać w treści wezwania i przyjęcia złożonego druku PPF. W uzasadnieniu pisma skarżący stwierdził, że referendarz sądowy nie ma prawa żądać od niego dokumentów wskazanych w wezwaniu w każdej oddzielnej sprawie. Żądane dokumenty przesłane zostały w sprawie II SAB/Lu 171/14. Żadne przepisy ustawy nie dają podstaw żądać kwoty renty w wysokości brutto i netto, gdy nie wyjaśnia co to jest kwota brutto, a co to jest kwota netto.

Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do unormowania art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Powinien on zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym (art. 252 § 1 p.p.s.a.). W myśl natomiast art. 255 p.p.s.a. jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 września 2013 r. (II OZ 777/13) stwierdził, że konstrukcja art. 255 p.p.s.a. zakłada obowiązek współpracy wnioskodawcy z sądem. Niedopełnienia zaś tego obowiązku może w konsekwencji skutkować niewykazaniem, że strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. Jest to bowiem rodzaj dodatkowego postępowania dowodowego, w którym dąży się do uzupełnienia wniosku i określenia w sposób pełny i klarowny stanu majątkowego wnioskodawcy. Analiza oświadczeń złożonych przez skarżącego na druku PPF w sprawach o sygnaturach akt IV SAB/Wa 130/12 (data wniosku 18 października 2012 r.), II SA/Lu 911/13 (data wniosku 13 listopada 2013 r.), II SO/Lu 14/14 i II SO/15/14 (datowane na dzień 8 kwietnia 2014 r.) oraz obu wniosków złożonych w sprawie niniejszej (z dnia 12 listopada i z dnia 9 lipca 2014 r.) wykazała, że na przestrzeni lat 2012 – 2014 skarżący uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy podawał te same informacje dotyczące wysokości i rodzaju stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego. Zaliczał do nich wydatki związane z kosztami swojego leczenia w wysokości [...] złotych, koszty bieżących remontów w wysokości [...] złotych, koszt zakupu węgla i drzewa w kwocie [...] złotych, koszt podatku od nieruchomości, zużycia wody, wywozu szamba, koszy zużycia gazu w butlach oraz zużycia energii elektrycznej w łącznej wysokości [...] złotych miesięcznie. Do ponoszonych wydatków zaliczał również koszty badań żony związanych z jej leczeniem w wysokości od [...] złotych do [...] złotych. Skarżący oświadczał również, że ponosi koszty studiów córki oraz, iż z powodu powyższych wydatków nie posiada środków finansowych na zakup odzieży. Ustalenie tej okoliczności poddało w wątpliwość rzetelność oświadczenia skarżącego złożonego w niniejsze sprawie, co do wysokości stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego. Stąd też wezwano skarżącego do przedłożenia dokumentów źródłowych wskazujących na wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego w postaci np. faktur VAT czy rachunków za okres maj, czerwiec i lipiec 2014 r. Ponadto zsumowanie jedynie miesięcznych kosztów leczenia, zakupu węgla i drzewa, bieżących remontów oraz kosztów podatku od nieruchomości, zużycia wody, wywozu szamba, koszy zużycia gazu w butlach oraz zużycia energii elektrycznej wykazało, że tylko tym tytułem skarżący wydaje miesięcznie kwotę [...] złotych przy dochodach gospodarstwa domowego w wysokości [...] złotych brutto. Na podstawie potwierdzenia wypłaty/ odbioru renty skarżącego z miesiąca maja 2014 r. nadesłanego w sprawie II SAB/Lu 171/14 ustalono, że wysokość renty, którą podał na druku PPF nie jest kwotą brutto, ale kwotą netto. Mając na uwadze powyższe jak i to, że do wyliczonych stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego nie wliczono ponoszonych, zgodnie z oświadczeniem skarżącego, miesięcznych kosztów wyżywienia jego i żony wątpliwym wydało się oświadczenie skarżącego dotyczące wysokość dochodów. Z tego powodu wezwano skarżącego do przedłożenia dokumentów źródłowych wskazujących na wysokość rent żony w kwocie brutto i netto. W odpowiedzi na wezwanie w sprawie niniejszej skarżący nie nadesłała żadnego dokumentu. Mija się z prawdą skarżący oświadczając w piśmie z dnia 1 sierpnia 2014 r., że żądane od niego dokumenty nadesłała w sprawie II SAB/Lu 171/14. Referendarz sądowy mając właśnie na uwadze to, że w sprawie tej skarżący nie wykonał wezwania do nadesłania dokumentów źródłowych wskazujących na wysokość renty żony w kwocie brutto i netto oraz dokumentów wskazujących na wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego, skierował do niego wezwanie w sprawie niniejszej. Jeżeli bowiem skarżący wykonałby wezwanie w sprawie II SAB/Lu 171/14 nie skierowano by do niego wezwania w sprawie niniejszej. Nie wykonując wezwania w sprawie II SAB/Lu 171/14 skarżący oświadczył w piśmie z dnia 13 lipca 2014 r., że jeżeli niezbędne są dokumenty dotyczące wysokości renty jego żony należy się zgłosić po nie do ZUS w B. oraz, iż nie posiada żadnych faktur VAT ani związanych z tym paragonów, gdyż ich nie przechowuje, ponieważ nigdy nie było takiej potrzeby. W tym miejscu zauważyć należy, że składając oświadczenie, że "(...)nigdy nie było takiej potrzeby(...)" mija się z prawdą. Otóż jak wynika z akt sprawy o sygn. IV SAB/Wa 130/12 na obowiązek złożenia dokumentów wskazujących na wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego i nie tylko tego rodzaju dokumentów, a więc i pośrednio na obowiązek ich posiadania skarżącemu zwrócono uwagę w postanowieniu referendarza sądowego z dnia 13 grudnia 2012 r. (k. 36 - 42 akt), w wezwaniu z dnia 24 stycznia 2013 r. (k. 52 - 53 akt), postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2013 r., IV SAB/Lu 130/12 (k. 66 – 69 akt) oraz postanowieniu NSA z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 251/13 (k. 87 – 90 akt). Skarżący zatem już co najmniej od dnia 24 grudnia 2012 r., kiedy to doręczono mu postanowienia referendarza sądowego z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. akt IV SAB/WA 130/12 (k. 46 akt IV SAB/Lu 130/12) czy też najpóźniej od dnia 15 marca 2013 r., kiedy to doręczono mu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2013 r., sygn. akt IV SAB/Lu 130/12 (k. 74 akt IV SAB/Wa 130/12) powinien mieć świadomość potrzeby gromadzenia dokumentów źródłowych dotyczących np. wysokości kosztów utrzymania koniecznego i obowiązku ich przedkładania na wezwanie sądu (referendarza sądowego) w związku z ubieganiem się o przyznanie prawa pomocy. Mając na uwadze brak współdziałania ze strony skarżącego oraz udzielanie na skierowane do niego wezwania odpowiedzi wymijających (brak dokumentów dotyczących dochodów żony, brak faktur VAT, paragonów, ponieważ nigdy nie miał potrzeby ich gromadzenia) bądź przerzucających ciężar uzyskania dokumentów na sąd (odesłanie do ZUS w B.), uznać należy, że skarżący lekceważy obowiązek nakładany na niego przez art. 246 § 1 p.p.s.a. i art. 255 p.p.s.a. w związku z ubieganiem się o przyznanie prawa pomocy.

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że konsekwencją nieprzedłożeniu żądanych dokumentów czy dodatkowych oświadczeń jest w istocie nie wykazania zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy (por. np. postanowienie NSA z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 251/13, 4 lipca 2013 r., sygn. akt I OZ 546/13 czy z dnia 26 września 2013 r., sygn. akt II OZ 792/13). Przesłanką przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym jest wykazanie przez wnoszącego o przyznanie prawa pomocy, że poniesienie kosztów postępowania spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niego i rodziny. Niezbędne są zatem rzetelne informacje o wysokości kosztów utrzymania koniecznego oraz rzetelne informacje o realnej wysokości środków finansowych, którymi dysponuje wnioskodawca. Tymczasem udzielone przez skarżącego informacje o wysokości stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego są niewiarygodne i to nie tylko dlatego, że wysokość tych kosztów u skarżącego nie zmienia się od 18 października 2012 r. ale i dlatego, iż do stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego zalicza on opłacanie podatku od nieruchomości w sytuacji, gdy nie wykazuje, aby był właścicielem jakiejkolwiek nieruchomości. Podaje, że miesięcznie na zakup węgla i drzewa na ogrzanie domu i ciepłej wody wydaje stałą kwotę [...] złotych, gdy już z zasad doświadczenia życiowego wynika, iż koszty te zmieniają się ze względu na zmianę pory roku, ilość osób przebywających w gospodarstwie domowym jak i zmianę cen opału. W postanowieniu z dnia 23 lipca 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny (I OZ 635/13) stwierdził, że niewykonanie wezwania do złożenia dodatkowych oświadczeń lub dokumentów w trybie art. 255 p.p.s.a. uniemożliwia dokonanie rzetelnej analizy sytuacji finansowej strony. I właśnie z taką sytuacją mamy doczynienia w sprawie niniejszej. Skarżący nie przedstawiając dokumentów źródłowych wskazujących na wysokość ponoszonych stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego, dokumentu wskazującego na wysokość dochodów żony w kwocie brutto i netto oraz czy i jakie nieruchomości posiada, w sytuacji uzasadnionych wątpliwości co do rzetelności informacji dotyczących tych okoliczności zawartych na druku PPF, uniemożliwił dokonanie rzetelnej oceny możliwości finansowych ponoszenia przez niego kosztów sądowych niniejszego postępowania.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.