Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 150/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-06-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 63 par. 3 i 5, art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Jędrkowiak po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. i W. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 grudnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania decyzji Burmistrza Miasta z dnia 9 września 2008r. Nr [...].


UZASADNIENIE

J. J. i W. J., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 grudnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Zaskarżoną decyzją Kolegium utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia 9 września 2008r. Nr [...], którą ustalono jednorazowe opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w wysokości 64,080 zł, 69,030 zł oraz 295,980 zł.

W skardze skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na to, że od sprzedaży nieruchomości upłynął już znaczny okres czasu (sprzedaż miała miejsce w dniu 5 czerwca 2006r.). Nie spodziewali się, iż od tej transakcji zostanie naliczona tak zwana opłata planistyczna. Kwota uzyskana ze sprzedaży została spożytkowana jeszcze przed wszczęciem postępowania w niniejszej sprawie. Obecna sytuacja skarżących nie pozwala im na uiszczenie przedmiotowej opłaty. W ich ocenie, wykonanie zaskarżonej decyzji naraziłoby skarżących na szkodę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje

Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 , ze zm.).

Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji reguluje art. 61 § 3 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Zgodnie z art. 61 § 5 tej ustawy postanowienie to sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

Z konstrukcji normy prawnej zawartej w art. 63 § 3 omawianej ustawy wynika, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.

Wskazać należy, że, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowania świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 maja 2008r. sygn. akt II OZ 404/08 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Z analizy wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wynika, że strona nie wskazała żadnych okoliczności, które dałyby podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie wskazane w wyżej powołanym przepisie przesłanki zachodzą. Nie wskazano nawet jakie dochody osiągają skarżący. Argumentacja skarżących sprowadza się jedynie do wskazania orzecznictwa oraz stwierdzenia, że to na sądzie spoczywa obowiązek badania z urzędu okoliczności decydujących o wstrzymaniu bądź odmowie wstrzymania wykonania decyzji.

Z akt sprawy wynika, iż skarżący ze sprzedaży działek uzyskali kwotę 435.000,00 zł oraz 4.230.000,00 zł (vide: akty notarialne z dnia 5 czerwca 2006r. - akta administracyjne organu I instancji).

Sąd wskazuje, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania, iż w danej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Podkreślenia wymaga, że jak przyjęto w judykaturze, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można utożsamiać z oceną legalności wydanej decyzji, celem instytucji wstrzymania wykonania aktu (czynności) jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Sąd wyłącznie bada zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 omawianej ustawy, przede wszystkim w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku. (por. Postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2008r. sygn. akt I OZ 28/08 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

W przedmiotowej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie jest decyzja dotycząca należności pieniężnej. Egzekucja należności pieniężnych, co do zasady, nie stanowi skutku trudnego do odwrócenia, bowiem wyegzekwowane świadczenie podlega zwrotowi w razie uchylenia zaskarżonej decyzji.

Z tych też względów Sąd uznał, że wniosek strony nie może zostać uwzględniony.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 61 § 3 i 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.