Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1201/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie sędzia WSA Aneta Dąbrowska, sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2016 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. [...] Sp. k. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] marca 2016 r. nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. 2016 r.; poz. 23), zwanej dalej k.p.a., po rozpatrzeniu zażalenia spółki [...] sp. k., dalej zwana "Spółką", "Skarżącą", na postanowienie Starosty L. Nr [...] z dnia [...] października 2015 r. odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości położonych w W. w Dzielnicy [...], oznaczonych jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] i działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...], stanowiących własność Miasta W., utrzymał je w mocy.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

W dniu 3 września 2015 r. spółka [...] sp. k. z siedzibą w W., wystąpiła do Prezydenta m. W. z wnioskiem o wydanie decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości położonych w W. w Dzielnicy [...], oznaczonych jako działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...] i działka ewidencyjna nr [...] z obrębu [...], stanowiących własność Miasta W.

Prezydent m. W. pismem z dnia 8 września 2015 r. przekazał wniosek w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości Wojewodzie [...], który postanowieniem Nr [...] z dnia [...] września 2015 r. wyznaczył do załatwienia tej sprawy Starostę L.

Postanowieniem Nr [...] z dnia 7 października 2015 r. Starosta L. odmówił wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie.

Na przedmiotowe postanowienie zażalenie w dniu 16 października 2015 r. złożyła skarżąca spółka.

Wojewoda [...] rozpoznając zażalenie uznał je za niezasadne.

Stwierdził, że planowana przez skarżącą inwestycja mieści się co prawda w definicji z art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, jednakże organ I instancji i prawidłowo przyjął, iż na pojęcie "inwestycji celu publicznego" składają się dwa elementy. Pierwszym jest określenie przedmiotu inwestycji, jakim jest realizacja celu publicznego wskazanego art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami, drugim zaś przypisanie danej inwestycji znaczenia lokalnego (tj. gminnego) lub ponadlokalnego (tj. powiatowego, wojewódzkiego, krajowego) w myśl art. 2 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Dlatego samo zakwalifikowanie inwestycji do celów, o których mowa w art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie pozwala jeszcze na uznanie, że mamy do czynienia z inwestycją celu publicznego. Jest to dopiero wypełnienie pierwszej przesłanki, prowadzącej do określenia takiego charakteru inwestycji objętej wnioskiem. Koniecznym jest ponadto określenie, czy planowana inwestycja wiązać się z urzeczywistnieniem potrzeb określonych wspólnot na poziomie gminnym, powiatowym lub wojewódzkim lub społeczeństwa całego kraju. Gdyby bowiem przyjąć, że inwestycją celu publicznego jest każda inwestycja, która realizuje cele wymienione w art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami bez uwzględnienia gminnego lub szerszego zasięgu tej inwestycji, art. 124 ust. 1 tej ustawy mógłby stanowić podstawę do ingerencji w prawo własności w bardzo szerokim zakresie np. w przypadku przyłączania do sieci elektrycznej pojedynczych budynków. Organ przywołał stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego z wyroku z 22 marca 2005r., sygn. OSK 1288/04, stwierdzające iż "realizacja przyłącza wodociągowego i kanalizacyjnego do sieci kanalizacyjnej i wodociągowej wyłącznie do jednego budynku nie stanowi celu publicznego, o jakim mowa w ustawie o gospodarce nieruchomościami". Nie ma znaczenia jaki podmiot będzie realizował inwestycję jednakże na pojęcie inwestycji składają się wskazane wyżej 2 elementy. Inwestycja ma służyć mieszkańcom budynku położonego przy ul. [...], co wynika z wniosku. Perspektywa przyłączania innych odbiorców z okolicy jest na tyle odległa, że nie była nawet przedmiotem ogólnego (wstępnego) projektu. Skoro zatem wniosek inwestora zawierał konkretne rozwiązania projektowe jedynie dla przyłączenia jednego budynku nie można było uznać, że mamy do czynienia z działaniem o znaczeniu lokalnym i zasadnie Starosta L. odmówił wydania decyzji w trybie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Dopiero odpowiednie skonkretyzowanie planów dla większej ilości odbiorców pozwalałoby na ograniczenie prawa własności dla takiego przedsięwzięcia, ponieważ tylko w takim przypadku przedsięwzięcie mogłoby zostać uznane za inwestycję celu publicznego. Argumenty strony przedstawione w odwołaniu, że inwestycja ma charakter rozwojowy i będzie w przyszłości obsługiwać inne podmioty są trafne, ale, jak wskazano wyżej, postulowane plany muszą być odpowiednio skonkretyzowane już na etapie ubiegania się o wydanie decyzji w trybie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami i tylko na podstawie zaproponowanych rozwiązań projektowych dana inwestycja może zostać uznana za mającą znaczenie lokalne. To dopiero uprawnia organy administracji do ingerencji w prawo własności na podstawie powołanego przepisu i z uwzględnieniem przytoczonych wyżej wymogów. Dodatkowo organ wskazał, że skarżąca spółka wbrew stwierdzeniu zawartemu we wniosku nie uzyskała odmownej odpowiedzi ze strony Miasta W. w związku z prowadzonymi negocjacjami w sprawie dobrowolnego udostępnienia nieruchomości. Wystąpiła bowiem pismem z dnia 30 kwietnia 2015 r. o wyrażenie zgody na udostępnienie nieruchomości do Urzędu Dzielnicy [...] Urzędu Miasta W., nie zaś do Prezydenta m. W. W odpowiedzi na ww. pismo Zastępca Burmistrza Dzielnicy [...] pismem z dnia 18 sierpnia 2015 r. poinformował spółkę [...] sp. k. jak wygląda procedura wyrażenia zgody na budowę wodociągu i kanalizacji deszczowej na terenie Miasta W. Pismo to nie może być traktowane jako odmowa udostępnienia nieruchomości.

Tym samym na obecnym etapie nie zostały zakończone negocjacje pomiędzy inwestorem – skarżącą spółką Miastem W., co uniemożliwia wszczęcie postępowania w sprawie ograniczenia sposoby korzystania-z wyżej opisanych nieruchomości stanowiących własność Miasta W., gdyż zgodnie z art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. W analizowanym postępowaniu brak jest dokumentów potwierdzających zakończenie negocjacji dotyczących udostępnienia nieruchomości wynikiem negatywnym.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wywiodła skarżąca Spółka zaskarżając decyzję organu II instancji w części dotyczącej utrzymania w mocy decyzji organu I instancji w zakresie działki ewidencyjnej o numerze ew. [...] z obrębu [...] położonej w W. w Dzielnicy [...].

Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:

Naruszenie prawa materialnego, tj. art. 6 pkt 2 i pkt 3 i 124 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j.Dz.U.2015.1774), dalej "ugn" poprzez ich błędną wykładnię polegającą na tym, że organ I instancji oraz organ II instancji stwierdziły, że do wszczęcia postępowania administracyjnego i wydania pozytywnej decyzji w trybie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami koniecznym jest, aby planowana inwestycja była przeznaczona dla ogółu społeczeństwa na szczeblu przynajmniej gminnym, nie zaś dla konkretnej grupy osób lub podmiotu - tylko wtedy bowiem będzie stanowić inwestycje o charakterze publicznym — podczas gdy takiego wniosku nie można wysnuć z literalnej treści przepisu art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz art. 6 pkt 2 oraz pkt 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, ani też z orzecznictwa sądów administracyjnych;

Naruszenie prawa materialnego, tj. art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez stwierdzenie, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniał cel publiczny opisany w art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, gdyż perspektywa przyłączenia innych odbiorców do sieci realizowanych w ramach inwestycji Spółki jest zbyt odległa, podczas gdy nie stanowi to ustawowej przesłanki do odmowy wszczęcia postępowania o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, a w inwestycje prowadzoną przez Spółkę zaangażowane jest Miejskim Przedsiębiorstwo [...] S. A. w W. (dalej również jako "MP[...]"), co jednoznacznie wskazuje, że nosi ona znamiona celu publicznego, a zrealizowanie tego celu nie będzie odsunięte na nie dający się określić czas;

Naruszenie przepisów postępowania które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.

- art. 80 k.p.a., polegające na tym, iż organ błędnie ocenił, iż dotychczasowe zachowanie właściciela nieruchomości, na której miałaby być zrealizowana inwestycja celu publicznego nie nosi znamion odmowy wyrażenia zgody na zrealizowanie na niej inwestycji celu publicznego i ograniczenia sposobu korzystania z jego nieruchomości i na bezpodstawnym uznaniu przez organ II instancji, iż planowana inwestycja Spółki polegająca na wybudowaniu sieci wodociągowej oraz sieci kanalizacji deszczowej nie będzie stanowić inwestycji celu publicznego w rozumieniu ustawy o gospodarce nieruchomościami, gdyż będzie służyć jedynie mieszkańcom budynku przy ul. [...] w W., podczas gdy w postępowaniu udowodnione przez skarżącą zostało, iż inwestycja będzie mogła służyć również celom publicznym i ogólnospołecznym, stąd udział w całej sprawie MP[...];

- art. 7 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nie podjęcie żadnych czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, poprzez niezbadanie charakteru planowanej przez Spółkę inwestycji i jej skutków społecznych i brak ustalenia czy inwestycja realizowana przez Spółkę będzie mogła mieć znaczenie o charakterze lokalnym oraz poprzez zaniechanie zebrania jakiegokolwiek materiału dowodowego w sprawie;

Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w zaskarżonej części i o uchylenie postanowienia organu I instancji w zaskarżonej części oraz orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania sądowo - administracyjnego, w tym kosztów zastępstwa prawnego przez profesjonalnego pełnomocnika, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że na terenie nieruchomości położonej w W., w Dzielnicy [...], przy ul. [...], składającej się z działek ewidencyjnych nr ew. [...] oraz nr ew. [...] prowadzona jest przez Spółkę, jako dewelopera, inwestycja polegająca na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z elementami zagospodarowania terenu.

Stwierdzone zostało, że przyłączenie budynku wznoszonego przez Spółkę do dostępu do wody wymaga przeprowadzenia sieci wodociągowej i kanalizacyjnej przez nieruchomość należącą do Miasta W., położoną w Dzielnicy [...], przy ul. [...], składającej się m. in. z działki ewidencyjnej nr [...]. Realizowana inwestycja zgodna jest z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla tego obszaru (uchwała Rady Miasta nr [...] z dnia [...].10.2013 r.). Ponadto przebieg w/w sieci został uzgodniony z Miejskim Przedsiębiorstwem [...] S. A. w W. co potwierdzają, załączone do wniosku oraz do złożonego uprzednio zażalenia, projekty wraz z uzgodnieniem -odpowiednie adnotacje MP[...] oraz podpisy jego pracowników znajdują się na odwrocie tychże projektów.

Pismem z dnia 04 maja 2015 r. Spółka wystąpiła do właściciela nieruchomości przez które mają przebiegać przedmiotowe inwestycje, tj. Miasta W., z wnioskiem o udostępnienie tych nieruchomości pod realizację inwestycji liniowych. Pismem z dnia 18 sierpnia 2015 r. Miasto W. udzieliło w rzeczywistości odpowiedzi odmownej.

W tym stanie rzeczy [...] sp. k. z siedzibą w W. w dniu 3 września 2015 r. wystąpiła z wnioskiem w trybie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami o wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości m. in. stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...], położoną w Dzielnicy [...] m. W. w ten sposób, że Spółka będzie mogła tam |wybudować i korzystać z sieci wodociągowej i sieci kanalizacji deszczowej oraz przyłączy wodociągowego i kanalizacji deszczowej na potrzeby m.in. prowadzonego przez nią przedsięwzięcia deweloperskiego przy ul. [...] w W. Wniosek został rozpatrzony negatywnie.

Postanowienie Wojewody [...] jest zdaniem skarżącej błędne, sprzeczne z obowiązującymi przepisami i nie powinno się ostać w zaskarżonym zakresie.

W niniejszej sprawie bezspornym pozostaje fakt, iż do wszczęcia i wydania pozytywnej decyzji w trybie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami koniecznym jest, aby planowane ograniczenie w korzystaniu z określonej nieruchomości nastąpiło w celu publicznym wszak jest to podstawowym założeniem całego rozdziału 4 cytowanej ustawy tj. "Wywłaszczenie nieruchomości" oraz wszelkiej ingerencji podmiotów publicznych w sferę prywatnych praw | podmiotowych jak własność czy użytkowanie wieczyste. Wskazać jednak należy, że interpretacja zaprezentowana w postanowieniu organu II instancji jest wprost niezgodna z obowiązującymi w tym zakresie art. 6 pkt 2 oraz pkt 3 i art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami i stanowi; dowolne oraz niedopuszczalne ograniczenie ich stosowania w praktyce. Organ II instancji w ogóle i nie rozważył, że w całą inwestycje Spółki zaangażowany jest podmiot publiczny, tj. MP[...]. który ostatecznie przejmie inwestycje realizowaną przez Spółkę, co jednoznacznie wynika z projektu wraz z uzgodnieniami, które stanowiły załączniki złożonego przez Spółkę zażalenia. Na podstawie przedmiotowych uzgodnień z MP[...] to właśnie ten podmiot będzie sprawował nadzór nad realizacją sieci kanalizacyjnych i wodociągowych, co wynika ze wspólnych uzgodnień poczynionych ze Spółką. Powszechne wiadomą okolicznością jest to że po wybudowaniu takich sieci są one przejmowane przez podmioty świadczące usługi użyteczności publicznej dla ludności. Wymóg budowy takiego rodzaju inwestycji przez prywatnego inwestora jest powszechnie przyjętą w tym zakresie praktyką wynikającą z braku środków finansowych po stronie podmiotów o charakterze miejsko - publicznym na takie cele. Powyższe potwierdza konieczność każdorazowego uprzedniego uzgodnienia przebiegu sieci z MP[...] tak jak to zostało wskazane na mapie załączonej przez Spółkę w tej sprawie. Użytkowanie tego rodzaju urządzeń nie byłoby możliwe przez podmiot prywatny jakim jest deweloper (skarżąca), a to przez fakt konieczności podłączenia sieci do kanałów zbiorczych, zapewniania cyklicznej obsługi, dostarczania wody czy też odbioru ścieków, czemu Spółka (ani żaden inny prywatny podmiot) nie byłaby w stanie podołać samodzielnie.

Podkreślenia wymaga, że sam organ stwierdza, iż dopiero w określonej perspektywie okaże się czy inwestycja Spółki wiązać się będzie z zaspokojeniem potrzeb o charakterze ogólnospołecznym na szczeblu chociażby gminnym i wymaga to gruntownego postępowania sprawdzającego. Rozstrzygnięcia organu obu instancji o odmowie wszczęcia postępowania należy więc, zdaniem skarżącej, traktować jako dalece przedwczesne, gdyż to czy określony podmiot jest uprawniony do skutecznego wysunięcia żądania w trybie art. 124 u.g.n. (a więc czy ma odpowiednią legitymacje) oraz to czy będzie on realizował inwestycje celu publicznego o charakterze lokalnym i w dającej się określić bliskiej perspektywie czasowej okaże się dopiero w toku wszczętego już postępowania i na podstawie całości zgromadzonego materiału dowodowego. Tym samym organ II instancji nie dopuścił do rozpoznania istoty całej sprawy będącej przedmiotem niniejszego postępowania. Niezależnie od powyższego organ II instancji stanął na stanowisku, że w zawisłej sprawie nie zaistniał cel publiczny opisany w art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, gdyż perspektywa przyłączenia innych odbiorców do sieci realizowanych w ramach inwestycji Spółki jest niepewna i zbyt odległa. Jednakże taka okoliczność nie stanowi ustawowej przesłanki do odmowy wszczęcia postępowania o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości i tym samym nastąpiła dobrowolna interpretacje obowiązujących przepisów. Ponownego podkreślenia wymaga, iż inwestycja Spółki jest prowadzona z bezpośrednim zaangażowaniem MP[...], co jednoznacznie winno przesądzać o tym, że inwestycja ta nosi znamiona celu publicznego, a zrealizowanie tego celu nie będzie odsunięte na nie dający się określić czas, gdyż w innym razie MP[...] by nie dołączyło do inwestycji Spółki już na obecnym etapie. Właściciel działki ewidencyjnej nr [...] (M. W.) cały czas odsuwa w czasie ujawnienie swojej jednoznacznej woli co do zgody na przeznaczenia tej nieruchomości pod inwestycje skarżącej i stan trwa już miesiące. W tym zakresie organ więc, błędnie ocenił, iż dotychczasowe zachowanie właściciela nieruchomości nie nosi znamion odmowy wyrażenia zgody na zrealizowanie na niej inwestycji celu publicznego. Nie można bowiem pozostawiać inwestora przez niedający się określić czas w niepewności co do zgody właściciela, nie dając mu jednocześnie prawa do wystąpienia z wnioskiem w trybie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W rezultacie bowiem inwestor miałby zamkniętą drogą do podjęcia jakichkolwiek działań zmierzających do ochrony jego interesów. O tym, że jest to inwestycja celu publicznego przesądza też po części sam organ wywodząc, że w przyszłości taki cel może być zrealizowany. Fakt realizowania przedmiotowej inwestycji również na cele publiczne wynika ze złożonych przez Spółkę dokumentów oraz z okoliczności podjęcia ścisłej współpracy z MP[...]. W przedmiotowej sprawie nastąpiło również naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a. Organ nie podjął żadnych czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Nie podjęto odpowiednich działań mających na celu zebranie wyczerpującego materiału dowodowego, który pozwoliłby określić charakterystykę realizowanej przez Spółkę inwestycji i ocenić jej skutki społeczne. W rezultacie organ de facto nie ustalił w sposób jednoznaczny czy inwestycja realizowana przez Spółkę będzie mogła mieć znaczenie lokalne (publiczne) i czy będzie mogła ona służyć celom publicznym, a jeżeli tak to w jakiej perspektywie czasowej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty jak w zaskarżony akcie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do treści art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja (postanowienie) nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Stosownie zaś do art. 145 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny uwzględniając skargę, uchyla zaskarżony akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Wojewody [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka ew. [...] położonej w W. Podstawą prawną jest art. 61a K.p.a.

Organy obu instancji uznały, że planowana przez skarżącą inwestycja nie jest inwestycją celu publicznego i w związku z tym nie ma podstaw do wszczęcia postępowania w przedmiocie wydania decyzji na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n.

Zgodnie z tym przepisem decyzja ograniczająca sposób korzystania z nieruchomości może być wydana w sytuacji gdy jest to zgodne z planem miejscowym a w przypadku braku tego planu gdy wynika z decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego. Wobec niekwestionowanego stwierdzenia, że brak jest w planie miejscowym (uchwała Rady Miasta nr [...] z [...] października 2013 r.) tego rodzaju inwestycji dla spełnienia jednej z przesłanek do wydania decyzji w trybie art. 124 ugn konieczne jest uprzednie wydanie decyzji o lokalizacji celu publicznego.

Pojęcie "inwestycji celu publicznego" zdefiniowane zostało w art. 2 pkt 5 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j.Dz.U.2016.778). Pod tym pojęciem należy rozumieć "działanie o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne), oraz metropolitarnym (obejmującym obszar metropolitarny) bez względu na status podmiotu podejmującego te działania oraz źródła ich finansowania, stanowiące realizacją celów o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r o gospodarce nieruchomościami". Celem publicznym, zgodnie z art. 6 ust. 2 ww ustawy jest m.in. "budowa i utrzymanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń". Inwestor zamierza jako deweloper wybudować na działce o nr ew. [...] i [...] budynek mieszkalny wielorodzinny . Niesporne jest że konieczne jest wybudowanie dla tej inwestycji sieci wodociągowej i kanalizacyjnej a inwestor zaproponował jej przebieg po gruncie stanowiącej własność M. W.

Dla prawidłowej oceny spełnienia przesłanki "inwestycji celu publicznego" konieczne jest ustalenie istnienia 2 elementów których łączne wystąpienie pozwala na pozytywne zakwalifikowanie danej inwestycji jako inwestycji celu publicznego. Pierwszy to przedmiot inwestycji - realizacja celu wskazane w art. 6 u.g.n., drugi przypisanie inwestycji znaczenia co najmniej lokalnego.

W ocenie Sądu niewątpliwie planowana budowa sieci kanalizacyjnej wypełnia pojęcie celu publicznego o jakim mowa w art. 6 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Nie mieście się jednak w pojęciu "inwestycji celu publicznego" w rozumieniu ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż nie jest inwestycją mającą co najmniej zasięg lokalny (gminny). Ma ona służyć wyłącznie przyszłym mieszkańcom budynku wielorodzinnego. Sam fakt, że cała instalacja będzie (bo musi) przyłączona do istniejącej sieci kanalizacyjnej nie wpływa na ocenę zakresu zasięgu planowanej inwestycji. O tym, że dana inwestycja ma zasięg co najmniej lokalny decyduje to czy zaspokaja potrzeby gminne, stanowiące realizację celów które zostały wymienione w art. 6 u.g.n. Jak wskazał NSA w wyroku z 8 grudnia 2015 r., sygn. akt II OSK 907/14 (LEX nr 1989271) "inwestycja ma znaczenie lokalne lub ponadlokalne gdy ma realizować potrzeby wspólnoty tworzącej związek publicznoprawny" Za takie uważa wspólnoty samorządowe na poziomie gminy, powiatu i województwa a także społeczeństwo jako pewną całość zamieszkującą obszar danego państwa. Ma ona urzeczywistniać interes publiczny istotny dla zbiorowości przynajmniej na poziomie lokalnym. Proponowane zamierzenie inwestycyjne nie służy zaspokajaniu potrzeb społeczności lokalnej jako całości ale zabezpiecza wyłącznie potrzeby przyszłych właścicieli budynku wielorodzinnego.

Przy ocenie czy mamy do czynienia z inwestycją celu publicznego należy bowiem ustalić komu ta inwestycja służy ponieważ o znaczeniu inwestycji przesądzają zobiektywizowane potrzeby danej społeczności na danym terenie w powiązaniu z koniecznością zaspokojenia ich potrzeb związanych z zagospodarowaniem przestrzennym.

W związku z tym Sąd uznał za niezasadne zarzuty skargi w zakresie błędnego zakwalifikowania inwestycji jako inwestycji nie spełniającej kryterium inwestycji celu publicznego. Fakt, że docelowo Miejskie Przedsiębiorstwo [...] stanie się właścicielem urządzeń i będzie sprawować nadzór nad realizacją sieci nie zmienia wyżej zaprezentowanej oceny gdyż decydującym jest przede wszystkim czy w dacie realizacji danej inwestycji będzie ona służyła zaspokajaniu potrzeb co najmniej społeczności lokalnej. Na tak postawione pytanie odpowiedź jest negatywna, gdyż planowana inwestycja będzie zaspokajać wyłącznie potrzeby grupy ludzi, którzy będą zamieszkiwać budynek wielorodzinny. Inaczej mówiąc, celem niniejszej inwestycji jest wyłącznie zaspokojenie potrzeb ogólnie mówiąc sanitarnych małej grupie osób. Ma więc rację organ II instancji wywodząc, że dopiero w dalszej przyszłości okaże się być może, że wybudowana infrastruktura będzie służyć zaspokajaniu potrzeb lokalnych. W ocenie sądu, fakt, że inwestycja będzie realizowana przy akceptacji MP[...] nie oznacza, że spełnia kryteria do uznania jest jako inwestycji celu publicznego. Gdyby tak było ustawodawca przyjąłby generalne założenie, że w przypadku gdy podmiotem realizującym inwestycję celu publicznego jest podmiot zarządzający daną infrastrukturą – przyjmuje się spełnienie przez daną inwestycję tego kryterium. Tymczasem z art. 2 ust. 5 p.z.p. wynika coś wprost odwrotnego. Status podmiotu realizującego inwestycję celu publicznego nie ma, przy ocenie czy inwestycję należy zaliczyć do inwestycji celu publicznego, znaczenia.

Sąd nie podziela zarzutu naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania (art. 7, 77 § 1 a nadto 80 K.p.a. w zakresie w jakim organ przyjął, że inwestycja nie stanowi inwestycji celu publicznego). Organ I instancji zebrał i ocenił a II instancji ocenił zebrany materiał dowodowy i doszedł do przekonujących wniosków co do braku podstaw do zakwalifikowania inwestycji jako inwestycji celu publicznego. Nie było potrzeby uzupełnienia postępowania dowodowego a skarżąca nawet nie wskazała przeprowadzenia jakich czynności zaniechał organ a które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy.

Sąd natomiast podziela zarzuty skargi, iż został wyczerpany został tryb negocjacji o czym stanowi art. 124 ust. 1 u.g.n. Jak wynika z akt administracyjnych pismem z 30 kwietnia 2015 r. skarżąca spółka wystąpiła do właściciela nieruchomości przez którą ma być przeprowadzona infrastruktura kanalizacyjna o wyrażenie zgody na udostępnienie terenu. Pismem z 18 sierpnia 2015 r. Miasto W. udzielił odpowiedzi negatywnej. Co prawda w piśmie tym organ powołuje się na wewnętrzny podział kompetencji w organie to jednak ta okoliczność nie odnosi skutku wobec podmiotu zewnętrznego. W tym aspekcie bez znaczenia są okoliczności związane z ewentualnymi roszczeniami byłych właścicieli nieruchomości warszawskich. Z pisma tego jasno wynika że zdaniem M. W. inwestycję należy przeprowadzić poza granicami nieruchomości stanowiących własność Miasta W. Odmienna ocena stanu faktycznego w tym zakresie nie ma jednak wpływu na zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia.

Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 P.p.s.a Sąd skargę oddalił.