Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 594/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1, par. 2, par. 2a i  par. 3, art. 58 par. 1 pkt 6, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Międzyzakładowej Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w [...] na postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze strony postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz Międzyzakładowej Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w [...] kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

﻿ Sygn. akt I SA/Wa 594/21

UZASADNIENIE

Pismem z [...] października 2020 r. Międzyzakładowa Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w [...] (dalej jako skarżąca) zwróciła się do Prezydenta

[...] z wnioskiem o dopuszczenie do udziału w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (dalej jako dekret) dotyczącym dawnej nieruchomości hipotecznej oznaczonej jako hip. Nr [...], hip. Nr [...].

Po rozpatrzeniu wniosku Prezydent [...] postanowieniem z [...] lutego 2021 r., nr [...], działając na podstawie art. 123 k.p.a., odmówił dopuszczenia skarżącej do udziału w charakterze strony w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 7 dekretu dotyczącym dawnej nieruchomości hipotecznej oznaczonej jako hip. Nr [...], hip. Nr [...]. W pouczeniu organ wskazał, że od postanowienia nie służy prawo do wniesienia zażalenia.

Na powyższe postanowienie skarżąca pismem z [...] marca 2021 r., sprostowanym pismem z [...] marca 2021 r., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 6, art. 28 k.p.a. w zw. z art. 123 § 1 i 2 i w zw. z art. 104 § 1 i 2 k.p.a. poprzez wydanie postanowienia o odmowie dopuszczenia skarżącej do udziału w postępowaniu, pomimo że k.p.a. nie przewiduje rozstrzygania w formie postanowienia w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu prowadzonym na wniosek innego podmiotu, a kwestia interesu prawnego podmiotu zgłaszającego swój udział

w postępowaniu podlega rozstrzygnięciu w decyzji kończącej postępowanie.

Skarżąca - ewentualnie, na wypadek przyjęcia poglądu, że odmowa dopuszczenia do udziału w postępowaniu następuje w drodze postanowienia - zarzuciła naruszenie art. 28 k.p.a. w zw. z art. 208 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez niewłaściwą wykładnię i błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że skarżąca nie posiada przymiotu strony w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 7 dekretu.

Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia

w całości, ewentualnie o jego uchylenie w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] podtrzymał swoje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.

Na wstępie wskazać należy, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (...), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (...), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (...), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W myśl art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach,

w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

W świetle art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Wskazać należy, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, że nie jest dopuszczalna skarga do sądu administracyjnego na postanowienia w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału postępowaniu

(por. postanowienia NSA z 24 lipca 2007 r., sygn. II OSK 988/07; z 6 czerwca 2013 r., sygn. I OSK 954/13, z 18 września 2018 r., sygn. II GSK 1406/13).

Zaskarżone postanowienie odmawiające dopuszczenia skarżącej do udziału

w charakterze strony w postępowaniu zawiera prawidłowe pouczenie o braku prawa do wniesienia zażalenia. Nie ulega wątpliwości również, że zaskarżone postanowienie ma charakter wpadkowy, a zatem nie rozstrzyga sprawy co do istoty, ani też nie kończy postępowania dotyczącego dawnej nieruchomości hipotecznej oznaczonej jako hip.

Nr [...], hip. Nr [...].

Oznacza to, że kwestionowane postanowienie, wbrew stanowisku skarżącej,

nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1

pkt 1 p.p.s.a.