Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1647/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2013 r., I SA/Wa 1647/13 w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] w przedmiocie obowiązku zwrotu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2013 r. Nr [...] w przedmiocie obowiązku zwrotu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego.

W dniu 26 listopada 2013 r. skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF.

Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Na skutek wniesionego sprzeciwu postanowieniem z dnia 10 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w W.

Odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem, zgodnie z wnioskiem skarżącego, został doręczony w dniu 4 lutego 2014 r. wraz z pouczeniem o przysługujących środkach zaskarżenia w postaci skargi kasacyjnej oraz warunkach jej złożenia.

Pismem z dnia 11 marca 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła adw. A. O. jako pełnomocnika skarżącego.

Pismem z dnia 26 marca 2014 r. skarżący reprezentowany przez pełnomocnika zawodowego wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wskazał, iż w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika zawodowego. Wobec faktu, iż pełnomocnik z urzędu został ustanowiony po terminie do wniesienia skargi kasacyjnej wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia jest w pełni uzasadniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Wymogi formalne takiego wniosku precyzuje treść art. 87 § 1 do § 4 p.p.s.a. wprowadzając wymóg, by wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1); w jego treści zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi (§ 2); wniosek został złożony za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (§ 3) a wraz z nim by wnioskodawca dokonał czynności, której nie dokonał w terminie (§ 4).

W stanie sprawy, strona skarżąca dopełniła wymogu złożenia wniosku o przywrócenie terminu z zachowaniem siedmiodniowego terminu w rozumieniu art. 87 § 1 p.p.s.a. (liczonego od daty doręczenia pełnomocnikowi skarżącego zawiadomienia o jego ustanowieniu przez Okręgową Radę Adwokacką w W., tj. w dniu 19 marca 2014 r.).

Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej jeszcze nie upłynął, albowiem w myśl wyroku Trybunału Konstytucyjnego w sprawie o sygn. akt SK 17/12 oraz orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że "(...) w wypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu w trybie art. 244 p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie" (por. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt I OZ 70/14, postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2014 r., sygn. akt I OZ 70/14, postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2014 r., sygn. akt II FZ 1544/13, postanowienie NSA z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. akt I FZ 485/13, postanowienie NSA z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt I OZ 869/13, postanowienie NSA z dnia 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11, postanowienie NSA z dnia 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07, postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06 i inne, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Oczywistym jest, że przed ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z urzędu skarżący nie mógł wnieść skutecznie skargi kasacyjnej. Tym samym spełniona została przesłanka braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu