Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 1197/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. LTD Sp. z o.o. oddział w Polsce z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 września 2016 r., sygn. akt III SA/Lu 856/16 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. LTD Sp. z o.o. oddział w Polsce z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z 21 września 2016 r. sygn. akt III SA/Lu 856/16, orzekając na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) oddalił wniosek R.Sp. z o.o. Oddział w P. w K. (dalej: Spółka) o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Białej Podlaskiej (dalej: Dyrektor) z 5 maja 2016 r. nakładającej karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

Wyjaśniając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że w skardze na decyzję Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania, wyjaśniając, iż wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki, bo uregulowanie należności 48 000 zł może doprowadzić do sytuacji, w której skarżąca nie będzie w stanie opłacać bieżących zobowiązań.

W ocenie Sądu pierwszej instancji skarżąca nie uprawdopodobniła, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż nie przedstawiła dokumentów obrazujących jej aktualną kondycję finansową. Wobec braku danych dotyczących aktualnej sytuacji finansowej Spółki i braku wykazania możliwych zagrożeń wywołanych wykonaniem zaskarżonej decyzji, Sąd ocenił jako przedwczesne twierdzenia Spółki.

Spółka złożyła zażalenie, którym domagała się zmiany postanowienia Sądu z 21 września 2016 r. i orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, przeprowadzenia dowodów z załączonych do zażalenia dokumentów.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez nieuzasadnione okolicznościami przyjęcie, że skarżąca nie spełniła ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, podczas gdy w poprzednim roku wykazywała stratę finansową, a wykonanie decyzji spowoduje utratę płynności finansowej Spółki i uniemożliwi realizację bieżących zobowiązań skutkującą nawet koniecznością zamknięcia oddziału w Polsce.

W uzasadnieniu Spółka podała, że toczy się wobec niej około 150 postępowań karnych skarbowych, natomiast urzędy celne zatrzymują należące do niej automaty na poczet zabezpieczenia roszczeń z tytułu nakładanych kar pieniężnych. Automaty te są nieprawidłowo przechowywane i dochodzi do licznych uszkodzeń. W związku z dewastacją automatów przez wandali Spółka w styczniu 2016 r. poniosła szkodę w wysokości 5000 zł. Sprawca szkody został przez sąd rejonowy zobowiązany do jej naprawienia, jednak orzeczenia o sygn. ... nie wykonano.

Zdaniem Spółki uiszczenie kary pieniężnej nałożonej decyzją Dyrektora wraz z odsetkami spowoduje, w obecnej sytuacji, utratę płynności finansowej i doprowadzi do zamknięcia oddziału Spółki w Polsce. Zdaniem skarżącej, doświadczenie życiowe nakazuje uznać, że nieregulowanie zobowiązań wynikających z umów, skutkujące ich wypowiadaniem przez kontrahentów uniemożliwi nawiązanie późniejszej współpracy z tymi podmiotami. Ponadto powołała się na koszty działalności, a także stwierdziła, że wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadnione rozbieżnościami w orzecznictwie.

Do zażalenia załączono: korektę zeznania podatkowego za okres 19 października – 31 grudnia 2015 r., wniosek prokuratora o wydanie wyroku skazującego w trybie art. 335 § 1 k.p.k. z 8 czerwca 2016 r. oraz decyzje wymierzające Spółce karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie jest bezzasadne.

Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Skarżąca zgłaszając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.

W rozpoznawanej sprawie wniosek dotyczył decyzji o wymierzeniu skarżącej spółce kary pieniężnej w wysokości 48.000 zł.

Przede wszystkim podkreślić należy, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonana przez Sąd pierwszej instancji ocena wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest prawidłowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny trafnie stwierdził, że możliwość wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w wyniku wykonania decyzji, powinna zostać oceniona w kontekście aktualnej sytuacji finansowej i majątkowej strony skarżącej. W związku z tym spółka powinna przedstawić takie dokumenty, które będą obrazować jej sytuację finansową, w kontekście skutków jakie może spowodować wykonanie zaskarżonej decyzji.

Skarżąca do zażalenia dołączyła dokumenty, w postaci: deklaracji CIT – 8 zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych za okres od 19 października 2015 r. do 31 grudnia 2015 r., wniosek prokuratora o wydanie wyroku skazującego w trybie art. 335 § 1 k.p.k. z 8 czerwca 2016 r. oraz decyzje wymierzające Spółce karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nie są one wystarczające do oceny spełnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Na podstawie wybiórczo przedstawionych przez skarżącą dokumentów, nie jest możliwa ocena, czy w sprawie zostały spełnione przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Należy podkreślić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może nastąpić wyłącznie w przypadku spełnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedstawione przez skarżącą dokumenty nie przedstawiają w sposób kompleksowy jej kondycji finansowej. Nawet wykazana przez spółkę strata, jest wynikiem nadwyżki kosztów nad uzyskanym przychodem i tym samym parametr ten, nie może w sposób oczywisty świadczyć o kondycji spółki. Przesłane przez Spółkę dodatkowe dokumenty również w pełen sposób nie obrazują jej sytuacji majątkowej i finansowej. Szczególnego pokreślenia wymaga, że spółka uzasadniając wniosek posłużyła się jedynie ogólnikowymi sformułowaniami, a tych w żaden sposób nie powiązała z swoimi danymi finansowymi. Rolą wnioskodawcy jest takie sformułowanie wniosku by ten w sposób pełny obrazował sytuację spółki oraz skutki ewentualnej egzekucji zaskarżonej decyzji. Samo załączenie dokumentacji bez szczegółowego uzasadnienia i odniesienia się do danych nie można uznać za uzasadnienie wniosku.

Wskazać należy również, że Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie ocenia jej legalności, zatem dla udzielenia ochrony tymczasowej nie ma znaczenia kwestia subiektywnego przekonania skarżącej o niezgodności z prawem zaskarżonej decyzji.

Z podanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.