Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 3/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 28 par. 1, art. 29,
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Maria Dożynkiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "M." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 listopada 2018 r. sygn. akt VIII SA/Wa 517/18 odrzucającego skargę w sprawie ze skargi "M." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 7 maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2013 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 7 listopada 2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 518/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej zwanej: p.p.s.a.), odrzucił skargę "M." Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 7 maja 2018 r., w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2013 r.

Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zarządzeniem z 9 października 2018 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez m.in. złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej oraz do osobistego podpisania skargi lub nadesłania odpisu skargi własnoręcznie podpisanego zgodnie ze sposobem reprezentacji wynikającym z KRS. Z odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego zdaniem WSA wynika, że Spółkę może reprezentować dwóch członków zarządu lub jeden członek zarządu łącznie z prokurentem.

WSA wskazał, że mimo prawidłowego doręczenia wezwania skarga nie została dotychczas podpisana zgodnie ze sposobem reprezentacji wynikającym z KRS. Nie nadesłano również odpisu skargi własnoręcznie podpisanego zgodnie ze sposobem reprezentacji wynikającym z KRS, w terminie zakreślonym w wezwaniu. Nadesłane pełnomocnictwo nie czyni bowiem zadość wystosowanemu do Spółki wezwaniu Sądu a zatem zaistniały braki formalne skargi w postaci niezgodnego z treścią KRS sposobu reprezentacji Spółki.

Zażalenie od powyższego postanowienia złożyła Spółka, w którym domagała się jego uchylenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne, mające zdolność sądową, dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby upoważnione do działania w ich imieniu. Stosownie natomiast do art. 29 powołanej ustawy, te organy lub osoby, przy pierwszej czynności w postępowaniu mają obowiązek wykazać umocowanie do działania, składając stosowny dokument. Z kolei w myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa.

Treść art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei zgodnie z regulacją art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Wbrew temu co przyjął Sąd pierwszej instancji pełnomocnictwo przedstawione przez stronę zgodne jest ze sposobem reprezentacji Spółki wynikającym z danych określonych w KRS. Stwierdzenie Sądu, miało bowiem odniesienie do zarządu wieloosobowego. Z analizy przedstawionego przez skarżącą odpisu KRS wynika, że w dacie wniesienia skargi, Spółka nie miała zarządu wieloosobowego, jedynym członkiem zarządu i jego prezesem była Katarzyna Zięba.

W związku z czym zgodnie z treścią KRS, w przypadku zarządu jednoosobowego, była ona upoważniona do samodzielnego działania w imieniu skarżącej spółki. W piśmiennictwie przyjmuje się, że reprezentacja czynna polega na składaniu oświadczeń woli. W przypadku reprezentacji czynnej zasady albo wynikają z przepisów kodeksu spółek handlowych albo należy je określić w umowie spółki. Jeżeli zarząd jest jednoosobowy, to dosyć oczywiste wydaje się reprezentowanie spółki przez jedną osobę.

Za niemające uzasadnienie do okoliczności występującej w tej sprawie należy uznać stwierdzenie dotyczące prokury łącznej. Prokura jest pełnomocnictwem co wyraźnie wynika z art. 109¹ § 1 Kodeksu cywilnego. Z prokurą łączną mamy do czynienia, gdy udzielona jest ona kilku osobom łącznie vide art. 1094 § 1 Kodeksu cywilnego.

W konsekwencji należało przyjąć, że osoba podpisana pod skargą jako jednoosobowy organ spółki była uprawniona do działania w imieniu Spółki, a tym samym braki skargi zostały usunięte.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.