Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 799/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 165, art. 184, art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. z dnia 25 czerwca 2014 r. sygn. akt III SA/Po 654/12 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych we wniosku o przyznanie płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

I

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P., postanowieniem objętym zażaleniem, odmówił R. P. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Sąd I instancji podniósł, że wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy

w zakresie całkowitym został już rozstrzygnięty prawomocnym postanowieniem Sądu

z 2 lipca 2013 r. W związku z tym ponownie złożony wniosek należało rozpoznać

w myśl art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), a więc ustalić, czy po wydaniu przez Sąd prawomocnego postanowienia z 2 lipca 2013 r. nastąpiła zmiana okoliczności umożliwiająca przyznanie stronie prawa pomocy.

WSA wskazał, że analiza znajdujących się w aktach sprawy trzech formularzy PPF pozwalała stwierdzić, że sytuacja majątkowa skarżącego nie uległa zmianie. W ocenie Sądu skarżący ponownie nie przedstawił rzetelnie, tj. za pomocą stosownych dokumentów, swojej sytuacji majątkowej. Ze złożonego oświadczenia wnioskodawcy

o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że nie została przez niego należycie wyjaśniona jego aktualna sytuacja materialna. Oświadczenie majątkowe wnioskodawcy z 2 stycznia 2014 r., zawarte następnie w urzędowym formularzu, nie odpowiadało wymogom określonym w art. 252 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek

o prawo pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane

o stanie majątkowym i dochodach, a także o stanie rodzinnym. Podobnie jak

w momencie orzekania przez Sąd I instancji w dniu 2 lipca 2013 r., wnioskodawca powołał się enigmatycznie na zadłużenie oraz brak jakichkolwiek środków finansowych

i majątku.

Wobec powyższego WSA stwierdził, że wniosek skarżącego nie zawierał pełnej informacji umożliwiającej ocenę jego zdolności do poniesienia kosztów postępowania

i w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

II

R. P. zażaleniem z 5 lipca 2014 r. zaskarżył powyższe postanowienie w całości i wniósł o jego uchylenie.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Sprawa z wniosku R. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w niniejszym postępowaniu została prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem WSA w P. z 2 lipca 2013 r., którym odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Z uzasadnienia wspomnianego postanowienia wynika, że wówczas powodem odmowy przyznania prawa pomocy był brak wykazania przez skarżącego jego rzeczywistej sytuacji materialnej i zdolności do ponoszenia kosztów postępowania. WSA uznał oświadczenia złożone wraz z wnioskiem za uniemożliwiające zidentyfikowanie źródła i wysokości dochodów skarżącego. Były one nie tylko niepełne

i nierzetelne, ale świadczyły o ukrywaniu rzeczywistej sytuacji majątkowej i finansowej, nie stanowiąc tym samym właściwej podstawy dla oceny zdolności płatniczych wnioskodawcy.

Wskazane wyżej prawomocne postanowienie Sądu I instancji należy do postanowień niekończących postępowania w sprawie, które mogą być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne (art. 165 p.p.s.a.). Bez zmiany okoliczności sprawy sąd nie może jednak uchylić lub zmienić takiego postanowienia. Przez zmianę okoliczności sprawy należy przy tym rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie. Muszą to być jednak takie zmiany, które uzasadniają korektę dotychczasowego rozstrzygnięcia. W przypadku postanowienia wydanego w zakresie prawa pomocy zmiana okoliczności sprawy musi być oceniana w kontekście przesłanek, które legły u podstaw postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy.

Postępowanie dotyczące złożonego przez skarżącego ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy powinno zatem mieć na celu ocenę, czy zmieniły się okoliczności faktyczne bądź prawne, które były podstawą odmowy przyznania prawa pomocy w poprzednim, prawomocnie zakończonym postępowaniu.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznającego zażalenie R. P., dokonana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny ocena jego sytuacji jest prawidłowa i nie została skutecznie podważona, ponieważ wnioskodawca

w dalszym ciągu nie ujawnił źródeł swoich dochodów. R. P. konsekwentnie odmawiając wyjawienia źródeł dochodów uniemożliwił Sądowi zbadanie, czy rzeczywiście uległy zmianie okoliczności i obecnie nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.