Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 378/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1, ust. 2
journal: Dz.U. 2014 poz 1204
law: Ustawa z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Protokolant - st. spec. Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi J. O. na decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia (...) grudnia 2016 r. nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu opłat abonamentowych; 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia (...) września 2015 r; 2. zasądza od Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji na rzecz J. O. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi złożonej przez J. O. (dalej: "Strona" lub "Skarżący") jest decyzja Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (dalej: "KRRiT" lub "organ") z dnia ... grudnia 2016 r. Nr (....), uchylająca w całości własną decyzję z dnia ... września 2015 r. Nr (......) i odmawiająca umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych za okres od ... stycznia 2009 r. do ... lipca 2014 r. w wysokości 1 194,70 zł wraz z odsetkami w wysokości 490,69 zł.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu ... marca 2015 r. do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji wpłynęło pismo Strony z prośbą o umorzenie zaległości w płatności opłat abonamentowych oraz "wstrzymanie egzekucji". Wnioskodawca poinformował, iż zawiadomieniem z dnia ... lutego 2015 r. Urząd Skarbowy w G. M. dokonał zajęcia Jego emerytury tytułem zaległości w płatności opłat abonamentowych RTV pozbawiając Go potrzebnych na pokrycie bieżących kosztów utrzymania. Ponadto Strona oświadczyła, iż nie zawierała z Pocztą Polską S.A. pisemnej umowy na świadczenie usług abonamentowych. Nie może być zatem zmuszany do zapłaty zaległości, bez wyrażenia woli na piśmie, że "za tę usługę zapłaci".

W dniu ... kwietnia 2015 r. do KRRiT wpłynęło kolejne pismo Strony z prośbą o umorzenie zaległości w płatności opłat abonamentowych RTV. Wnioskodawca podkreślił, iż nie otrzymał od Poczty Polskiej S.A. zawiadomienia o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego abonenta co powinno nastąpić w 2008 r., o indywidualnym numerze konta bankowego, na które powinien wnosić opłaty. O numerze INI został powiadomiony listem poleconym dopiero w dniu ... kwietnia 2015 r. Ponownie podkreślił, iż nie zawierał z Pocztą Polską S.A. oraz z KRRiT żadnej umowy, w związku z czym nie może być zmuszany przez żaden z ww. organów do "płacenia za świadczenie przymusowych usług".

Pismem z dnia ... maja 2015 r. (data wpływu) Strona ponownie poinformowała organ, iż Urząd Skarbowy w G. M. dokonał zajęcia świadczenia emerytalnego.

W dniu ... maja 2015 r. do KRRiT wpłynęło pismo Strony z prośbą o zwrot dwóch rat potrąconych ze świadczenia emerytalnego w łącznej wysokości 1 121,56 złotych. Strona wyjaśniła, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego uchylił zajęcie prawa majątkowego z dnia ... lutego 2015 r. nr .... Pismem z dnia ... czerwca 2015 r. (data wpływu do organu) Strona poinformowała, iż nie otrzymała odpowiedzi na swoje wystąpienia kierowane do KRRiT. Wskazała, iż zgodnie z kodeksem spółek handlowych, abonament jako forma rozliczenia finansowego jest możliwy jeżeli obie strony umowy cywilno-prawnej zaakceptują jej warunki i dojdzie do jej zawarcia. Wskazała również, iż Poczta Polska S.A. będąc jednoosobową spółką akcyjną Skarbu Państwa nie ma uprawnień do wydawania decyzji administracyjnych, w związku z czym nie może również prowadzić skutecznej egzekucji administracyjnej.

Pismem z dnia ... czerwca 2015 r. Strona została wezwana do uzupełniania materiału dowodowego potwierdzającego występowanie przesłanek z art. 10 ustawy z dnia ... kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1204 ze zm.), dalej: "ustawa o opłatach abonamentowych", w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania, tj.: decyzji organu emerytalno - rentowego o wysokości pobieranej emerytury lub zaświadczenia z urzędu skarbowego o osiąganych dochodach lub kserokopii zeznania podatkowego PIT za ostatni rok, zaświadczenia o dochodach lub bezrobociu osób prowadzących wspólne gospodarstwo domowe, zaświadczenia potwierdzającego liczbę osób wchodzących w skład gospodarstwa domowego, ewentualnie zaświadczenia z ośrodka pomocy społecznej o korzystaniu z pomocy finansowej lub rzeczowej. Jednocześnie w niniejszej korespondencji Strona została poinformowana o podziale kompetencji pomiędzy Pocztą Polską S.A. a KRRiT.

W odpowiedzi na wezwanie, pismami z dnia ... lipca 2015 r. (data wpływu)

Strona poinformowała, iż zaprzestała wnoszenia opłat RTV od chwili przekształcenia się TVP S.A. w spółkę akcyjną oraz po wypowiedzi Premiera Donalda Tuska zapewniającej o zwolnieniu emerytów i rencistów z opłat RTV. Podkreśliła, iż wnoszenie opłat abonamentowych nie jest prawnie uregulowanie i nie znajduje zasadności w przepisach Konstytucji.

Pismem z dnia ... sierpnia 2015 r. (data wpływu) skierowanym do Poczty Polskiej S.A. i przekazanym do wiadomości KRRiT Strona podtrzymała argumentację zawartą we wcześniejszej korespondencji kierowanej do organu. Ponownie wskazała, iż nie otrzymywała od Poczty Polskiej S.A. zawiadomienia o zaległościach.

W dniu ... września 2015 r. do KRRiT wpłynęło pismo Strony informujące, iż nie zgadza się z wystawionymi przez Pocztę Polską SA. tytułami wykonawczymi ponieważ zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Transportu wszystkie dotychczasowe rejestracje odbiorników straciły ważność w 2008 r.

Biorąc pod uwagę, iż materiał dowodowy nie został uzupełniony w zakreślonym przez organ 30-dniowym terminie, w dniu ... września 2015 r. KRRiT wydała decyzję Nr (...) odmawiającą umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych za okres od dnia ... stycznia 2009 r. do dnia ... sierpnia 2015 r.

Strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Pismem z dnia ... września 2016 r. organ odwoławczy wezwał Stronę do uzupełnienia materiału dowodowego o dokumenty: aktualną decyzję organu emerytalno-ramowego lub aktualny odcinek o wysokości pobieranej emerytury, ewentualnie zaświadczenie z Urzędu Skarbowego o osiąganych dochodach lub kopii rozliczenia podatkowego PIT za ostatni rok, aktualne zaświadczenia o dochodach lub bezrobociu osób prowadzących z Abonentem wspólne gospodarstwo domowe, zaświadczenia potwierdzającego liczbę osób wchodzących w skład gospodarstwa domowego, przedłożenie innych dokumentów potwierdzających szczególne względy społeczne lub przypadki losowe, w tym zdrowotne, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania.

W dniu ... października 2016 r. do KRRiT wpłynęło pismo Skarżącego informujące, iż ukończył 68 lat, a pogarszające się sytuacja zdrowotna zmusiła się Go do przejścia do rentę. Od trzech lat przebywa na emeryturze, która wynosi ... złotych, a znaczną jej część przeznacza na pokrycie kosztów związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego oraz z zakupem lekarstw. We wspólnym gospodarstwie domowym przebywa żona, która otrzymuje emeryturę w wysokości .... złotych. Małżonkowie zmagają się z licznymi chorobami przewlekłymi. Konieczność ciągłej diagnostyki oraz koszty związane z leczeniem znacząco obciążają domowy budżet. Strona wskazała, iż pomimo licznej korespondencji skierowanej do Poczty Polskiej SA. oraz KRRiT sprawa nie została ostatecznie zakończona.

Organ wskazał, że zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji może umorzyć lub rozłożyć na raty zaległości w płatności opłat abonamentowych, odsetki za zwłokę w ich uiszczaniu, opłatę za używanie niezarejestrowanego odbiornika radiofonicznego lub telewizyjnego oraz odsetki za zwłokę w jej uiszczeniu w wyjątkowych sytuacjach, jeżeli przemawiają za tym szczególne względy społeczne lub przypadki losowe.

Nie przesyłając dokumentów, wymienionych w pismach KRRiT z dnia ... czerwca 2015 r. oraz z dnia ... września 2016 r. Abonent uniemożliwił organowi ocenę wszystkich opisanych w podaniu okoliczności. Z wyjaśnień Strony nie wynika w jakim związku z okolicznościami zdrowotnymi pozostawała decyzja o zaprzestaniu wnoszenia opłat. Z wystąpienia Abonenta nie sposób wnioskować, że sytuacja zdrowotna miała wpływ na Jej kondycję finansową w stopniu uniemożliwiającym realizację obowiązku uiszczania opłat abonamentowych oraz pozbawiła Wnioskodawcę środków potrzebnych na pokrycie zaległości.

Organ stwierdził, że sam fakt, iż Abonent ponosi typowe koszty związane z bieżącym opłacaniem rachunków nie jest wystarczającą przesłanką do pozytywnego rozpatrzenia Jego wniosku. Także argument, iż Wnioskodawca ponosi koszty związane z zakupem leków nie stanowi okoliczności usprawiedliwiającej zaniedbania w wypełnianiu ustawowego obowiązku. Powstanie zaległości nie było następstwem nadzwyczajnych okoliczności, czy też szczególnych względów społecznych niezależnych od postępowania Wnioskodawcy.

Odnosząc się do zarzutu Wnioskodawcy, iż zaprzestał wnoszenia opłat na wskutek

wypowiedzi Premiera organ zaznaczył, że wypowiedź Prezesa Rady Ministrów miała miejsce w kwietniu 2008 r. tymczasem z akt sprawy wynika, iż Skarżący nie uiszczał opłat abonamentowych już od stycznia 1985 r. Trudno zatem przyjąć, że wypowiedzi prasowe premiera z 2008 r. zaważyły na decyzji Abonenta o zaprzestaniu wnoszenia opłat z tytułu abonamentu w styczniu 1985 r. Z informacji uzyskanej od Poczty Polskiej w dniu .... grudnia 2016 r. wynika, że Abonent nie wykonywał obowiązków związanych z uiszczaniem opłat abonamentowych przez szereg lat poprzedzających wystawienie przez operatora tytułu wykonawczego. Jerzy Osiadacz dokonał rejestracji odbiornika w dniu ... stycznia 1985 r. i od tej daty ciążył na Nim obowiązek zapłaty. Tymczasem od dnia rejestracji nie dokonał żadnej wpłaty.

Zawiadomieniami Poczty Polskiej SA. z dnia: ... listopada 2005 r., ... października 2006 r., ... czerwca 2007 r., ... listopada 2007 r., ... marca 2008 r., ... maja 2009 r., ... stycznia 2010 r., ... kwietnia 2010 r. Strona była informowana o powstałej zaległości, celem dobrowolnego uregulowania zobowiązania.

Odnosząc się do zarzutu Wnioskodawcy, iż nie zawierał umowy z TVP S.A. na

opłacanie abonamentu, organ stwierdził, iż obowiązek uiszczania opłat abonamentowych RTV wynika wprost z przepisów ustawy o opłatach abonamentowych.

Użytkownicy odbiorników RTV, którzy dokonali rejestracji odbiorników na podstawie

przepisów wykonawczych wynikających z wcześniejszych uregulowań prawnych oraz ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji, poprzedzającej ustawę o opłatach abonamentach, pozostali abonentami zobowiązanymi do uiszczania opłat abonamentowych. Na podstawie rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 25 września 2007 r. w sprawie warunków i trybu rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych (Dz. U. Nr 187 z 2007 r. poz. 1342), które weszło w życie dnia 13 grudnia 2007 r., nie anulowano zgłoszonych przez użytkowników wniosków rejestracyjnych, a wyłącznie imienną książeczkę opłat zastąpiono indywidualnym numerem identyfikacyjnym.

Organ wskazał, że postępowanie w przedmiocie przyznania ulgi w spłacie zobowiązania publicznoprawnego z istoty rzeczy dotyczy należności istniejących, wymagalnych i nie może zmierzać do zakwestionowania istnienia zobowiązania. Każdorazowe analiza statusu podmiotu ubiegającego się o przyznanie ulgi w spłacie zobowiązań abonamentowych następuje w oparciu o dane uzyskane od operatora wyznaczonego jako wierzyciela z tytułu opłaty abonamentowej. Organ stwierdził, że w dniu ... września 2015 r. odbiorniki RTV zostały wyrejestrowane.

Jednocześnie organ uznał, iż decyzją ES/Nr 836/2014 w sposób nieprawidłowy identyfikowano zakres przedmiotowy sprawy w aspekcie okresu oraz kwoty zaległości w płatności opłat abonamentowych. We wniosku o umorzenie zaległości, który wpłynął do Organu dnia ... marca 2015 r. Strona wnosiła o umorzenie zaległości za okres wskazany w tytule wykonawczym, tj. od ... do .... Istota postępowania wszczynanego wyłącznie na wniosek zobowiązanego z tytułu opłaty abonamentowej wyklucza możliwość objęcia rozstrzygnięciem na podstawie art. 10 u.o.a. okresu od ... do ..., a tym samym kwoty zaległości niezgodnej z żądaniem Strony. Biorąc pod uwagę powyższe, organ we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zobligowany był dokonać prawidłowej identyfikacji ram przedmiotowych postępowania, zgodnie z wnioskiem Strony, obejmując zakresem rozstrzygnięcia zaległości w opłacie abonamentowej okres od 01/2009 do 07/2014.

Odpowiadając na wystąpienie KRRiT Poczta Polska SA. pismem z dnia ... grudnia 2016 r. nie wskazała na wygaśnięcie zobowiązania wskutek przedawnienia zaległości za okres 2009 -2010.

Reasumując organ odwoławczy stwierdził, że wskazane przez Stronę okoliczności nie usprawiedliwiają zaniechania ciążącego na abonentach obowiązku regulowania nałożonych ustawą zobowiązań publicznoprawnvch z tytułu RTV.

W skardze z dnia ... stycznia 2017 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący stwierdził, iż nie zgadza się z decyzją z dnia ... grudnia 2016 r. Podniósł, iż nie występował o umorzenie długu za okres od sierpnia 2014 r. do sierpnia 2015 r., a ... września 2015 r. wyrejestrował odbiornik. Wskazał, że opłacał abonament przez 19 lat, tj. od 1985 r. do grudnia 2004 r., w załączeniu przedstawił skan wpłaty za grudzień 2014 r. oraz Książeczkę Radiofoniczna ..... Wniósł o umorzenie zaległości z tytułu opłat RTV za okres ... stycznia 2009 r. do ...lipca 2014 r.

W odpowiedzi na skargę KRRiT wniosła o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych – t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.).

Po rozpoznaniu niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że skarga jest zasadna, jednakże z innych przyczyn niż w niej wskazane.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o opłatach abonamentowych za używanie odbiorników radiofonicznych oraz telewizyjnych pobiera się opłaty abonamentowe. Domniemywa się że osoba, która posiada odbiornik radiofoniczny lub telewizyjny w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu, używa tego odbiornika. Na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych odbiorniki radiofoniczne i telewizyjne podlegają, dla celów pobierania opłat abonamentowych za ich używanie, zarejestrowaniu w placówkach pocztowych operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych w wyjątkowych sytuacjach, jeżeli przemawiają za tym szczególne względy społeczne lub przypadki losowe, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji może umorzyć lub rozłożyć na raty zaległości w płatności opłat abonamentowych, odsetki za zwłokę w ich uiszczaniu, opłatę, o której mowa w art. 5 ust. 3, oraz odsetki za zwłokę w jej uiszczeniu.

Okoliczność taka może lecz nie musi stanowić przyczynę dla umorzenia zaległości w płatności opłat abonamentowych. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się jednolicie, iż zapis "może" (użyty w art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach abonamentowych RTV) dowodzi tego, że umorzenie należności nawet w przypadku zaistnienia okoliczności, które przemawiałyby za umorzeniem zaległości pozostawione jest swobodnemu uznaniu i ocenie KRRiT, która każdorazowo bada indywidualne okoliczności obrazujące sytuację wnioskodawcy.

Skarżący pomimo wezwania organu z dnia ... czerwca 2015 r. nie przedstawił okoliczności uzasadniających stwierdzenie, że w niniejszej sprawie zachodzi wyjątkowa sytuacja, o której mowa w art. 10 ustawy o opłatach abonamentowych. Rolą organu było wezwanie strony do przedstawienia swojej wyjątkowej sytuacji i dokonanie oceny tej sytuacji w kontekście art. 10 ustawy o opłatach abonamentowych.

Kierując do Strony wezwanie na podstawie art. 50 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), dalej: "K.p.a.", organ był zobowiązany do sporządzenia wezwania zgodnie z art. 54 § 1 K.p.a., w tym do wskazania skutków niezastosowania się do wezwania (art. 54 § 1 pkt 6 K.p.a.). Organ nie pouczył jednak Strony o skutkach niezastosowania się do w. wym. wezwania.

Sąd podkreśla, że to Strona znając swoją sytuację materialną winna nadesłać rzetelne informacje i potwierdzić je określonymi dowodami. Z zasady prawdy obiektywnej, wyrażonej w art. 7 K.p.a., będącej naczelną zasadą postępowania administracyjnego wynika, iż organy administracji publicznej prowadzące postępowanie mają obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w taki sposób, aby ustalić stan faktyczny zgodny z rzeczywistością, a zwłaszcza mają obowiązek dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnej sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego i swoje stanowisko wyrazić w uzasadnieniu podjętej decyzji (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2001 r. sygn. akt I SA 1110/01, LEX 75 516).

W rozpoznawanej organ działając w I instancji wydał decyzję, która w ocenie Sądu narusza przepis art. 107 § 3 K.p.a., zgodnie z którym uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji ograniczył się do przytoczenia treści art. 10 ustawy o opłatach abonamentowych. Organ pominął przy tym zupełnie uzasadnienie faktyczne. Pominięcie tego elementu w decyzji przesądza o jej wadliwości, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia. Sąd nie jest w stanie wywieść, czy organ uznał, że Skarżąca - w ocenie organu - spełnia przesłankę umorzenia przedmiotowych należności. Nie jest też w stanie stwierdzić, jakimi motywami kierował się organ odmawiając przyznania wnioskowanej ulgi. W takiej sytuacji decyzja uchyla się od oceny Sądu.

Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, że postępowanie w tej sprawie toczy się na wniosek, co oznacza, iż w sprawie ma zastosowanie art. 64 § 2 K.p.a. zgodnie z którym jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

Wydanie w tych okolicznościach zaskarżonej decyzji zawierającej rozstrzygnięcie merytoryczne przez organ II instancji doprowadziło do naruszenia zasady dwuinstancyjności, o której mowa w art. 16 K.p.a., tj. prawa Strony do dwukrotnego merytorycznego rozstrzygnięcie tej sprawy. Mimo, że środek zaskarżenia w tej sprawie nie ma charakteru dewolutywnego i nie powoduje przejęcia kompetencji do rozpatrzenia sprawy przez organ wyższego szczebla w znaczeniu ustrojowym obowiązkiem organu było rozpatrzenie sprawy dwukrotnie, działając w innej obsadzie personalnej.

Sąd zwraca również uwagę, iż w rozpoznawanej sprawie postępowanie administracyjne wszczynane jest na żądanie strony (art. 61 § 1 K.p.a.). Kończy je wydanie decyzji rozstrzygającej istotę sprawy w całości lub w części albo w inny sposób kończącej sprawę w danej instancji (art. 104 § 2 K.p.a.). Zasadnicze znaczenie dla prawidłowego procedowania ma zatem ustalenie zakresu postępowania, owej istoty sprawy. Natomiast w rozpoznawanej sprawie występuje rozbieżność w kwotach wskazywanych przez Skarżącego, wskazywanych w decyzji wydanej w I instancji i wskazywanych w decyzji wydanej w II instancji.

Wobec powyższego w ocenie Sądu w niniejszym postępowaniu doszło do naruszenia przepisów postępowania, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co musiało skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji z dnia ... września 2015 r. W konsekwencji charakteru stwierdzonej wadliwości Sąd uznał za przedwczesne wypowiadanie się o zarzutach skargi dotyczących odmowy umorzenia przedmiotowej zaległości.

Niezależnie od powyższego odnosząc się do twierdzeń Skarżącego, że zaprzestał uiszczania opłat w związku z wypowiedzią Premiera Rządu Rzeczypospolitej Polskiej, zauważyć należy, że wypowiedzi polityków nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa. Źródła te wskazuje Konstytucja RP w art. 87 ust. 1 i są nimi: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia. Obowiązek uiszczania opłat abonamentowych wynika z ustawy. Zatem wypowiedź polityka nie mogła uchylić obowiązku uiszczania opłat abonamentowych.

Z uwagi na powyższe, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 135 ustawy p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.