Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 51/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6159 Inne o symbolu podstawowym 615
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 8 art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na bezczynność Prezydenta Miasta J. w przedmiocie zmiany Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W rozpoznawanej sprawie skarżąca na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej p.p.s.a. (t. jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.) wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta J.żądając zobowiązania go do wydania decyzji. W piśmie z dnia 8 kwietnia 2013 r. sprecyzowała, że żąda od Prezydenta Miasta J."wydania decyzji w sprawie zmiany studium uwarunkowań na należących do niej działkach nr ..., a w dalszej kolejności zmiany planu zagospodarowania przestrzennego dla ww. działek do prowadzenia działalności innej niż rolnicza, o co wnioskuje od 2007 r.".

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta J. poinformował, że ww. działki objęte są miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego osiedli mieszkaniowych w jednostce "C.". Organ wskazał, że w latach 2007-2011 skarżąca składała wnioski o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowych działek, jednak były one negatywnie rozpatrywane przez Prezydenta Miasta J. z uwagi na ich niezgodność ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, inwentaryzacją przyrodniczą oraz opracowaniem ekofizjograficznym dla miasta J.. Dodał, że z tych samych powodów negatywnie rozpatrzył w dniu 9 października 2012 r. wniosek skarżącej o zmianę Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego dla ww. działek w zakresie zmiany przeznaczenia ich na "teren rekreacyjno- letniskowy z parkingami". Podkreślił, że w odpowiedzi na zażalenie skarżącej poinformował ją, że wszystkie wnioski o sporządzenie studium uwarunkowań lub sporządzenie miejscowego planu (a także wnioski o zmianę tych aktów) mają charakter postulatywny i nie stanowią wniosków w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt. 1-4a p.p.s.a. (tj. decyzji administracyjnych; postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę, co do istoty; postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidulanych sprawach).

A zatem skarga na bezczynność lub przewlekle prowadzone postępowanie jest niedopuszczalna odnośnie wymienionych w art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. aktów prawa miejscowego (np. uchwały w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego) oraz wymienionych w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. aktów organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (np. uchwał w sprawie uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego).

Z treści skargi wynika, że skarżącej pomimo, że wskazuje, iż żąda od Prezydenta Miasta J. wydania decyzji, w rzeczywistości zależy na tym, aby dokonano - najpierw w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta J., a następnie w miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego osiedli mieszkaniowych w jednostce "C." - zmian umożliwiających wykorzystanie przez skarżącą należących do niej działek jako terenów rekreacyjno- letniskowych z parkingami.

Dokonanie zmian zarówno w studium uwarunkowań, jak i w miejscowym planie wymaga wszczęcia procedury określonej w ustawie z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Procedura ta kończy się podjęciem uchwały w tym zakresie. Kompetencję do podjęcia takiej uchwały posiada rada gminy, a prezydent miasta (burmistrz, wójt)- jako organ wykonawczy gminy- dba jedynie o zapewnienie prawidłowego przebiegu ww. procedury oraz przygotowuje projekt uchwały. Podkreślić przy tym należy, iż to rada gminy decyduje o tym czy zachodzą okoliczności uzasadniające przystąpienie do sporządzenia zmiany w studium uwarunkowań czy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Złożenie wniosku o dokonanie zmiany w tych aktach nie obliguje (oprócz nielicznych sytuacji wskazanych w przepisach, które w niniejszej sprawie jednak nie zachodzą) rady gminy do podjęcia działań w tym zakresie, może ono jedynie stanowić dla gminy impuls do ich rozpoczęcia (art. 32 u.p.z.p.). Dopiero w trakcie zainicjowanego przez radę gminy postępowania mającego za przedmiot dokonania zmian ww. aktach, złożone przez stronę wnioski dotyczące zmiany (najczęściej przeznaczenia) konkretnych działek zostaną przez radę gminy merytorycznie rozpoznane. Dodać należy, iż w związku z faktem, że przedmiotowe działki należące do skarżącej są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego osiedli mieszkaniowych w jednostce "C." (uchwała Rady Miejskiej J. z dnia ....), wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla tych działek byłby bezzasadny.

Reasumując- organ administracji publicznej (Prezydent Miasta J.), któremu skarżąca zarzuciła bezczynność, nie posiada kompetencji do dokonywania zmian (w szczególności w formie decyzji) w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta J.. Istotniejsze jest jednak to, przepis art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wyklucza (co do zasady) możliwość złożenia skargi na bezczynność czy przewlekłość prowadzenia postępowania przez organy jednostek samorządu terytorialnego w zakresie aktów podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej, a nadto żaden przepis nie zobowiązuje organu właściwego w kwestii planowania i zagospodarowania przestrzennego gminy (rady gminy) do podejmowania działań w związku ze złożeniem wniosku o dokonanie zmian w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.

Z tych względów – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. – orzeczono jak w sentencji.

Mając na uwadze, że skarga podlega odrzuceniu rozpoznanie złożonego do akt wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się na tym etapie postępowania nieuzasadnione (art. 247 p.p.s.a.).