Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 604/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 3, art. 220 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 lipca 2013 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków postanawia: odrzucić skargę. /-/ T.Świstak


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 24 kwietnia 2013 r. pełnomocnik R. K. wniósł skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków.

Zarządzeniem z dnia 29 maja 2013 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200,- zł. Do wezwania załączono pouczenie, że niewykonanie wezwania w terminie 7 dni będzie skutkować odrzuceniem skargi,.

Powyższe wezwanie zostało doręczone na adres kancelarii pełnomocnika skarżącego adw. A. K. w dniu 10 czerwca 2013 r. (k. 21 akt sądowych). Jak wynika z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy tut. Sądu, wpis nie został uiszczony przez skarżącego mimo upływu terminu (k. 25 akt sądowych).

W tym miejscu zauważyć należy, iż zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast skutkiem procesowym braku uiszczenia wpisu, mimo stosownego wezwania w tym przedmiocie, jest odrzucenie skargi – art. 220 § 3 powołanej ustawy .

W związku z powyższym, z uwagi na nieuiszczenie wpis sądowego, Sąd orzekł na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji postanowienia.

Jednocześnie zauważyć należy, iż w piśmie z dnia 27 czerwca 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o doręczenie mu zarządzenia dotyczącego wezwania do uiszczenia wpisu. Zdaniem pełnomocnika strony przesyłka sądowa doręczona mu w dniu 10 czerwca 2013 r. nie zawierała zarządzenia w przedmiocie wpisu, ani też nie zawierała jakiegokolwiek pisma przewodniego sugerującego, iż takie zarządzenie winno znajdować się w tej przesyłce. Strona podniosła, iż praktyka doręczeń przesyłek pocztowych uniemożliwia weryfikacje ich zawartości w momencie doręczenia.

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż analiza akt sądowych nie potwierdza podnoszonej okoliczności niedoręczenia stronie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Z akt sądowych wynika bowiem, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało z tut. Sądu wysłane do pełnomocnika skarżącego wraz z odpisem odpowiedzi na skargę, która to korespondencja została pełnomocnikowi skarżącego skutecznie doręczona (k. 2, 19, 20, 21 i 27 akt sądowych). Praktyka ekspediowania korespondencji procesowej z tut. Sądu uniemożliwia przy tym zaistnienie sytuacji inkryminowanej w piśmie z dnia 27 czerwca 2013 r., albowiem pisma umieszczane są w zaadresowanej kopercie już w sekretariacie Wydziału i dopiero w tej formie przekazywane celem wysyłki do biura podawczego sądu, co skutkuje niemożnością "zagubienia" jakiegokolwiek pisma na tym etapie postępowania.

Ponadto w ocenie Sądu wyjaśnienia złożone przez pełnomocnika strony skarżącej co do niemożności weryfikacji zawartości przesyłki są nieprzekonujące. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia doręczenia przesyłki sądowej doręczonej stronie w dniu 10 czerwca 2013 r. (karta 21 akt sądowych) zawierała ona odpis odpowiedzi na skargę oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Na zwrotnym dokumencie potwierdzenia doręczenia pod opisem zawartości przesyłki widnieje podpis osoby upoważnionej do jej odbioru. Niewątpliwie osoba ta mogła w momencie składania podpisu potwierdzającego odbiór przesyłki zapoznać się z widniejącym na zwrotnym potwierdzeniu odbioru opisem zawartości przesyłki i zweryfikować go niezwłocznie po wydaniu jej przesyłki przez pracownika Poczty, względnie poinformować adresata przesyłki o informacji widniejącej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W przypadku rozbieżności między opisem zawartości przesyłki, a jej faktyczną zawartością, osoba potwierdzająca odbiór przesyłki lub adresat pisma miała możliwość podjęcia stosownych kroków w celu wyjaśnienia tej rozbieżności np. poprzez kontakt z Sądem w celu potwierdzenia rzeczywistej zawartości przesyłki. Jak wynika z wyjaśnień pełnomocnika skarżącego takie czynności nie zostały podjęte co wynika z niewłaściwej praktyki odbioru przesyłek i weryfikacji ich zawartości jaka istnieje w kancelarii pełnomocnika. Skutki takiej praktyki obciążają stronę na co wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 grudnia 2009 r. o sygn. akt II FSK 919/09 – (dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl ).

Zauważyć należy, iż przykładem na co najmniej niewłaściwą organizację pracy pełnomocnika jest okoliczność, iż już w skardze wskazał on wśród załączników "Wpis od skargi 200 zł" pomimo, że nie tylko, że załącznika takowego do skargi nie dołączono, jak i samego wpisu bez wezwania nie uiszczono.

Na marginesie jedynie wskazać nadto trzeba, iż pełnomocnikowi skarżącego jako profesjonaliście znana jest zapewne treść przywoływanego już wyżej art. 220 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Co za tym idzie zupełnie niewiarygodne wydają się twierdzenia profesjonalnego pełnomocnika, jakoby podejmował on działania zmierzające do ustalenia wyznaczonego terminu rozprawy w sytuacji, gdy nie uiścił wpisu od złożonej skargi, mimo że jak wynika chociażby z wykazu załączników zamieszczonego w skardze miał świadomość konieczności jego uiszczenia.

/-/ T.Świstak