Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1628/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-09-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 2, art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 8 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za maj 2011 postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego.


UZASADNIENIE

Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego uzasadniając, że nie uzyskuje żadnego dochodu, prowadzona przez nią działalność gospodarcza została zlikwidowana z przyczyn chorobowych, a strona ma zakaz podejmowania jakiejkolwiek pracy. Nie posiada żadnych oszczędności i nie mogła ich poczynić z uwagi na poniesioną stratę w 2015 r. w wysokości 49.904,20 zł. Ponadto w lutym 2016 r. skarżąca nagle znalazła się w szpitalu będąc w śmierci klinicznej. Wszystkie wydatki na jej utrzymanie pokrywają jej rodzice, którzy pomagają stronie finansowo i materialnie. Skarżąca oświadczyła, że nie prowadzi z rodzicami wspólnego gospodarstwa domowego, nie mieszka z nimi, w związku z czym nie ma wiedzy o źródłach i wysokości ich dochodów. Nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł.

W związku z faktem zlikwidowania działalności strona nie mogła przedłożyć wydruków z księgi podatkowej z ostatnich miesięcy. Nie posiada też rachunków bankowych, lokat ani kart kredytowych. Nie ma żadnych środków transportu.

Skarżąca wyjaśniała, że w latach 2014 i 2015 jej przychody z działalności drastycznie spadły, co skutkowało zanotowaniem dużej straty i ma niezapłacone faktury z tytułu dostaw towarów. Przez ciągły stres i depresję doświadczyła śmierci klinicznej, co skutkowało miesięcznym pobytem na oddziale intensywnej opieki kardiologicznej.

Z załączonej kopii zeznania podatkowego za 2015 r. wynika, ze strona za ten rok uzyskała przychód w wysokości 331.975,13 zł.

W ocenie referendarza sądowego, przedmiotowy wniosek należało ocenić jako zasadny.

Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, a więc w zakresie całkowitym, należy przyznać osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Powyższe zostało wykazane.

Za uwzględnieniem wniosku przemawia okoliczność, iż strona zakończyła prowadzenie działalności z uwagi na poważne problemy zdrowotne. Jak wynika z ogólnodostępnych danych Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, działalność strony została wykreślona z dniem 19 kwietnia 2016 r. Jakkolwiek w 2015 r. strona odnotowała znaczny przychód, to jednak należało mieć na uwadze jej oświadczenie, że jednocześnie ma znaczne zobowiązania z tytułu niezapłaconych faktur za dostawy towarów.

Strona nie ma żadnego majątku, z którego mogłaby pozyskać środki na opłacenie kosztów swego udziału w sprawie. Z kolei rodzice przede wszystkim pomagają jej w utrzymaniu.

W tym stanie rzeczy wniosek należało uwzględnić i w związku z tym, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.