Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 2570/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-09-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędziowie: NSA Anna Robotowska Asesor WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant: Konrad Bonisławski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2004 r. sprawy ze skargi PHU "[...]" S. Spółka jawna z miejscowości P. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] maja 2003r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym 1. uchyla zaskarżoną decyzje oraz utrzymaną nią w mocy decyzję z dnia [...] marca 2003 r. 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu 3. zasądza od Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na rzecz skarżącego PHU "[...]" S. Spółka jawna z miejscowości P. kwotę 696 zł (sześćset dziewięćdziesiąt sześć złotych) tytułem zwrotu kosztów wpisu sądowego


UZASADNIENIE

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad decyzją z dnia [...] maja 2003r. Nr [...] po rozpatrzeniu wniosku skarżącej - P.H.U. "[...]" S. s.j. z miejscowości P. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] marca 2003r. Zastępcy Kierownika Rejonu w S. Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w O. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ ustalił, że w wyniku kontroli drogowej, przeprowadzonej w dniu [...] marca 2003r. przy drodze krajowej nr [...], stwierdzono, że pojazd członowy przewożący tarcicę, w skład którego wchodził pojazd silnikowy marki [...] o numerze rejestracyjnym [...]oraz naczepa marki [...] o numerze rejestracyjnym [...], jest pojazdem nienormatywnym. Podczas kontroli pojazdu w dniu [...] marca 2003 r., stwierdzono, że kontrolowany pojazd członowy jest nienormatywnym, albowiem zostało stwierdzone następujące przekroczenie:

• nacisku na drugą oś pojazdu silnikowego o [...]kN ponad dopuszczalną dla tej osi normę (80 kN),

• nacisku na trzecią oś pojazdu silnikowego o [...]kN ponad dopuszczalną dla tej osi normę (65 kN),

• nacisku na czwartą oś pojazdu silnikowego o v kN ponad dopuszczalną dla tej osi normę (65 kN),

• nacisku na piątą oś pojazdu silnikowego o [...]kN ponad dopuszczalną dla tej osi normę (65 kN).

Dowodem na powyższe jest protokół z zatrzymania i kontroli pojazdu Nr [...] z dnia [...] marca 2003 roku, którego kopię otrzymania potwierdził własnoręcznym podpisem kierujący pojazdem W związku z powyższym obciążono skarżącego karą pieniężną w wysokości [...]zł.

W skardze P.H.U. "[...]" S. s.j., powołując się na naruszenie przez organ przepisów art.7, 9, 10, 68, 77 § 1, 78, 79 § 2, 80,107 § 3 k.p.a. podniósł, iż błędnie przyjęto rozstaw osi pojazdu, który wynosi nie [...]m jak podano w protokole ale [...] m. Na powyższą okoliczność skarżący przedstawił ocenę techniczną z dnia [...] czerwca 2003r. wykonaną przez Stowarzyszenie Rzeczoznawców Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego Sp. z o.o. ze S.. Ocena została dołączoną do wniosku z dnia [...] lipca 2003r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący podnosił błędy proceduralne przy dokonywanym ważeniu pojazdu a mianowicie wskazywał, że kierowca w chwili ważenia pojazdu przebywał w kabinie, w tym samym nie był obecny przy dokonaniu pomiarów i odczytów, samochód miał włączony silnik i zaciągnięty ręczny hamulec. Ponadto skarżący wskazał, że w miejscu ważenia droga ma znaczny i wyraźny spadek, co wypacza wyniki kontroli, a samochód, na skutek wskazanej powyżej pochyłości drogi, zsuwał się z wagi i tym samym kierowca musiał przebywać w kabinie i mieć zaciągnięty hamulec ręczny. Tak fakt zjeżdżania samochodu z wagi jak i obecności kierowcy w kabinie a nadto zaciągnięty hamulec ręczny mają w ocenie skarżącego wpływ na wynik kontroli.

W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad, podtrzymał stanowisko i wskazał, że podnoszony przez stronę argument, popełnienia uchybień formalnych, które zdaniem strony dyskwalifikują powyższy protokół, jest nieprawdziwy i nie posiada uzasadnienia w rzeczywistości. Zdaniem organu, zadaniem kierowcy podczas kontroli jest stosowanie się do wiążących poleceń wydawanych mu przez kontrolujących. W ocenie organu poprzez wykonywanie poleceń kontrolerów kierowca w sposób czynny bierze udział w kontroli. Zadaniem kontrolujących go urzędników jest dokonywanie odczytów przyrządów pomiarowych. W momencie stwierdzenia przekroczenia dopuszczalnego polskim prawem parametru technicznego pojazdu - kierowca jest proszony o wyjście z pojazdu i osobiste potwierdzenie wskazań urządzenia pomiarowego. Protokół sporządzają kontrolerzy, a kierowca nie ma prawa dokonywania w nim własnych poprawek. Kierowca ma prawo zamieścić uwagi w punkcie 9 protokołu - z takiego prawa kierujący pojazdem członowym A. S. zrezygnował.

Plac pomiarowy posiada legalizację wydaną na podstawie pomiarów równości wykonywanych przez geodetę. Stosowny protokół stwierdzający właściwą równość placu pomiarowego oraz wszystkie dokumenty związane z kontrolnym ważeniem pojazdu znajdują się do wglądu dla kierowcy u kontrolujących go pracowników zarządcy drogi.

Organ nie odniósł się do zarzutu błędnego zakwalifikowania rozstawu osi w naczepie i nie wykazał czy ta okoliczność miała wpływ na wysokość kary.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W świetle art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych sprawy (Dz.U. Nr 153, poz.1271), w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie i dlatego postępowanie toczy się na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi p.p.s.a (Dz.U. Nr 153, poz.1270).

Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowią przepisy art. 13 ust. 2a, 2b Lp. 4 pkt. l lit. d) i e) oraz Lp. 4, pkt. 3 litera d) i e) oraz Lp. 6, pkt. 2 litera a) tabeli art. 18 a ust. 5 i art. 20 pkt. 8 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 71, póz. 838 z późniejszymi zmianami), w związku z art. 64 ust. l ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. — Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, póz. 602 z późniejszymi zmianami) oraz § 3 ust. l pkt. 2 litera b) oraz § 5 ust. l i ust. 3 pkt. 3 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 31 grudnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia (Dz. U. Nr 32 póz. 262).

Zgodnie z art. 61 ust. 2 pkt l ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. -Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, póz. 602 z późniejszymi zmianami), ładunek na pojeździe umieszcza się w taki sposób, aby nie powodował przekroczenia dopuszczalnych nacisków osi pojazdu na drogę.

W postępowaniu administracyjnym wydanie prawidłowej decyzji w każdym przypadku, powinno stosownie do art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzedzać dokładne ustalenie stanu faktycznego istotnego w sprawie Zgodnie zaś z art. 107 § 3 k.p.a decyzja powinna być należycie uzasadniona z podaniem m.in. dowodów na podstawie, których określone fakty organ orzekający przyjął za udowodnione oraz przyczyn z powodu, których innym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej.

Nie wyjaśnienie wszystkich okoliczności mających istotne znaczenie w sprawie oraz nie uzasadnienie decyzji w sposób właściwy narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego i stanowi podstawę do uchylenia przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji.

W ocenie Sądu taką okolicznością nie wyjaśnioną przez organ w trakcie postępowania i mogącą mieć wpływ na wynik sprawy jest podnoszony przez stronę we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy a także w piśmie z dnia [...] lipca 2003r. argument dotyczący błędu w ustaleniu stanu faktycznego. Błąd ten polegał na przyjęciu przez organ niewłaściwego rozstaw osi pojazdu, który wynosi nie [...] m jak wskazano w protokole ale [...] m. Okoliczność ta została wykazana przez skarżącego w ocenie technicznej naczepy z dnia [...] czerwca 2003r. wykonanej przez Stowarzyszenie Rzeczoznawców Techniki Samochodowej i Ruchu Drogowego Sp. z o.o. ze S.. Ocena została dołączoną do powołanego wyżej wniosku z dnia [...] lipca 2003r. Tak jak w przypadku odrzucenia przez organ innych zarzutów skargi w tym zarzutu dotyczącego zakwestionowania przez skarżącego placu przeznaczonego do ważenia pojazdów tak w przypadku powołania się na błędne ustalenia dotyczące rozstawu osi pojazdu organ nie zajął żadnego stanowiska. Biorąc pod uwagę fakt, że ustalenie właściwego rozstawu osi ma wpływ na wysokość kary pieniężnej lub nawet jej braku wyjaśnienie tej okoliczności jest niezbędne do wydania prawidłowego orzeczenia.

Biorąc pod uwagę powyżej przytoczoną okoliczność należy stwierdzić, że organ nie wyjaśnił sprawy w sposób wymagany przez art. 7, 77 i 107 § 3 kpa, które to naruszenie przepisów postępowania administracyjnego miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit.c. ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.

Stosownie do przepisu art. 152 p.s.a. orzeczono o niewykonywaniu uchylonych decyzji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.