Wyrok NSA, sygn. akt III OSK 3597/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 88 ust. 1, art. 94 ust. 1, art. 95 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2020 poz 360
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tj.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz Sędziowie Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk (spr.) Sędzia del. WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 2366/19 w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 13 sierpnia 2020 r. sygn. akt II SA/Wa 2366/19 po rozpoznaniu sprawy ze skargi G. K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. z [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a." uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji w S. z [...] czerwca 2019 r. nr [...] (pkt 1) oraz zasądził od Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. na rzecz G. K. kwotę 480 zł złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 2).

Sąd pierwszej instancji wskazał, że przedmiotem kontroli sądowej była decyzja o odmowie udzielenia skarżącemu pomocy finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego. Zgodnie z art. 88 ust. 1 i art. 94 ust. 1 ustawy z 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 360 z późn. zm.) policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego wówczas, gdy spełnia on warunki do otrzymania lokalu w drodze decyzji. Z kolei art. 95 ust. 1 ustawy o Policji ustanawia przesłanki negatywne przyznania ww. pomocy finansowej, w tym m.in. przesłankę posiadania przez policjanta w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej, w której pełni służbę, lokalu mieszkalnego odpowiadającego co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo domu jednorodzinnego lub domu mieszkalno-pensjonatowego.

Podzielając stanowisko organu, zgodnie z którym oceniając przyznanie pomocy na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub budowę domu jednorodzinnego należy brać pod uwagę stan prawny i faktyczny na dzień złożenia stosownego wniosku, Sąd pierwszej instancji uznał, że fakt nabycia przez funkcjonariusza lokalu mieszkalnego (domu jednorodzinnego) już po rozpoczęciu służby, ale przed dniem złożenia wniosku o pomoc finansową, nie uniemożliwia przyznania mu pomocy finansowej. Przepisy ustawy o Policji nie określają terminu (czasu), w jakim powinien zostać złożony wniosek o pomoc finansową i nie przewidują wygaśnięcia prawa do pomocy finansowej na skutek upływu czasu czy też zrealizowania celu, na jaki pomoc jest przeznaczona, przed wystąpieniem z wnioskiem o jej przyznanie. W rozpatrywanej sprawie skarżącemu przysługiwało uprawnienie do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego jako świadczenia zamiennego za prawo do przydziału lokalu mieszkalnego. Zatem złożenie wniosku już po dacie nabycia i zamieszkania w nowo nabytym domu nie oznacza utraty prawa do ww. świadczenia. Stanowisko to nie znajduje bowiem oparcia w przepisach prawa, stanowiąc interpretację niezgodną z celem przepisów dotyczących zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych funkcjonariuszy pełniących służbę stałą w Policji.

Skargę kasacyjną złożył Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w R., zaskarżając wyrok w całości. Zarzucił naruszenie prawa materialnego, tj.:

1. art 94 ust. 1 w zw. z art. 95 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 88 ust. 1 ustawy o Policji przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że złożenie wniosku o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie domu jednorodzinnego, w sytuacji w której w chwili złożenia wniosku policjantowi nie przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego ze względu na posiadanie w miejscowości w której pełni służbę lokalu mieszkalnego odpowiadającego co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo domu jednorodzinnego lub domu mieszkalno - pensjonatowego, uprawnia policjanta do uzyskania pomocy finansowej,

2. art 94 ust. 1 w zw. z art. 95 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 88 ust. 1 ustawy o Policji w zw. z § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że przepis § 3 ust. 2 pkt 2 cytowanego rozporządzenia stanowi potwierdzenie "jakoby funkcjonariuszowi przysługuje prawo" do pomocy finansowej już po utracie prawa do lokalu mieszkalnego wskutek zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Ponadto wniósł o zasądzenie na rzecz Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. od strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazał, że w dniu złożenia wniosku w sprawie przyznania pomocy finansowej skarżący miał już zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, ponieważ posiadał znajdujący się w miejscu pełnienia służby dom jednorodzinny. W ocenie autorki skargi kasacyjnej świadczenie na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przysługuje nie w związku z uzyskaniem domu (lokalu), ale na ich uzyskanie, czyli w celu uzyskania mieszkania umożliwiającego funkcjonariuszowi zamieszkanie w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej. Świadczenie to jest świadczeniem szczególnym, a wykładnia przepisów regulujących takie świadczenie nie może być rozszerzająca. Zatem ocena, czy funkcjonariusz spełnia przesłanki do otrzymania przedmiotowego świadczenia może być rozważana tylko po zgłoszeniu roszczenia, a nie na dzień nabycia domu. Ponadto, jakkolwiek funkcjonariusz może wystąpić z wnioskiem o pomoc finansową po zakupie domu jednorodzinnego i potwierdzić ten zakup stosownymi dokumentami, to rolą organu jest zbadanie czy w dniu złożenia wniosku (nawet po zakupie lokalu mieszkalnego) funkcjonariusz ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, to jest w szczególności czy zakupiony lokal nadaje się do zamieszkania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. i nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku. W tych okolicznościach w sprawie badaniu podlegały wyłącznie zarzuty podniesione w skardze kasacyjnej na uzasadnienie przytoczonych podstaw kasacyjnych.

W skardze kasacyjnej podniesiono tylko zarzuty naruszenia prawa materialnego. Zatem Sąd kasacyjny dokonując ich oceny oparł się na zaakceptowanym przez Sąd pierwszej instancji stanie faktycznym, który nie został zakwestionowany w skardze kasacyjnej. Z owych ustaleń wynika, że decyzją z [...] czerwca 2019 r. Komendant Miejski Policji w S. cofnął G. K. prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego w związku z nabyciem domu w miejscowości [...] przy ul. [...]. Uprawnienie do równoważnika pieniężnego nie było przez organ kwestionowane. Oznacza to, że skarżący do tego czasu usiłował zrealizować swoje prawo do lokalu mieszkalnego. Prawo do lokalu jest bowiem podstawowym prawem policjanta, wynikającym z art. 88 ust. 1 ustawy o Policji. Dopiero w przypadku niemożności realizacji tego prawa wypłaca się równoważnik pieniężny. Zgodnie bowiem z art. 92 ust. 1 ustawy o Policji - policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Skarżący miał zatem prawo do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego jako świadczenia zamiennego za prawo do przydziału lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej. Z prawa zamiennego zamierzał skorzystać zaspokajając swoją potrzebę mieszkaniową we własnym zakresie, przez nabycie [...] maja 2019 r. nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym, na kupno której zaciągnął kredyt bankowy. Po czym niezwłocznie [...] czerwca 2019 r., tj. po upływie zaledwie kilku dni od daty zamieszkania w tymże domu, złożył wniosek o przyznanie pomocy finansowej. Zgodnie z oświadczeniem skarżącego w owym domu zamieszkał [...] maja 2019 r. Natomiast prawo do pomocy finansowej w postaci równoważnika za brak lokalu mieszkalnego zostało cofnięte skarżącemu dopiero decyzją KMP w S. z [...] czerwca 2019 r., tj. już po złożeniu przez skarżącego wniosku o pomoc finansową.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji policjant spełniał pozytywne przesłanki do uzyskania pomocy finansowej na zakup ww. domu, jako zamiennego świadczenia za przydział lokalu, a nie zachodziły przesłanki negatywne. Natomiast stanowisko organów Policji sprowadza się do tego, że policjant utracił prawo do wnioskowanego świadczenia, gdyż złożył wniosek po nabyciu domu jednorodzinnego i zamieszkaniu w nim. Gdyby policjant złożył wniosek przed datą nabycia domu a nawet po jego nabyciu ale przed zamieszaniem w nim, to pomoc finansową mógłby uzyskać. Naczelny Sąd Administracyjny nie zgadza się ze stanowiskiem skarżącego kasacyjnie Komendanta Wojewódzkiego Policji i w całości podziela stanowisko i argumentację Sądu pierwszej instancji.

W skardze kasacyjnej nie podjęto skutecznej polemiki ze stanowiskiem Sądu pierwszej instancji opartym także na wykładni systemowej i celowościowej, mających zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów prawa materialnego, tj. art. 88 ust. 1, art. 94 ust. 1 i art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji oraz § 3 ust. 2 rozporządzenia MSWiA z 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów. Jak to trafnie wskazał Sąd pierwszej instancji stanowisko organu nie znajduje oparcia w przepisach prawa i stanowi interpretację niezgodną z celem obowiązywania przepisów dotyczących zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych funkcjonariuszy pełniących służbę stałą w Policji. Stanowisko to nie znajduje również uzasadnienia w uchwale NSA z 29 kwietnia 2009 r. sygn. akt I OPS 7/08 (pub. ONSAiWSA 2009/4/66 i www.nsa.orzeczenia.gov.pl), w której stwierdzono, że złożenie wniosku o pomoc po nabyciu lokalu (domu jednorodzinnego) samo przez się przyznania tej pomocy nie wyklucza.

Stosownie do treści art. 88 ust. 1 ustawy o Policji policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Natomiast zgodnie z art. 94 ust. 1 ustawy o Policji policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Tryb postępowania oraz szczegółowe zasady przyznawania, cofania oraz zwracania wskazanej pomocy finansowej określa rozporządzenie MSWiA z 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów. W myśl § 3 tego rozporządzenia, pomoc finansową przyznaje się na wniosek policjanta, a wzór wniosku określa załącznik do rozporządzenia. Do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające fakt ubiegania się przez policjanta lub jego małżonka pozostającego z nim we wspólności majątkowej o lokal mieszkalny lub dom jednorodzinny w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, a w szczególności: zaświadczenie o członkostwie ze spółdzielni mieszkaniowej albo wyciąg z księgi wieczystej oraz umowę kupna lokalu (domu jednorodzinnego) sporządzoną w formie aktu notarialnego lub umowę przedwstępną, albo w przypadku budowy domu jednorodzinnego - aktualny wyciąg z księgi wieczystej potwierdzający własność gruntu (prawo wieczystego użytkowania) oraz pozwolenie właściwego organu na budowę domu, albo pozwolenie na budowę lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość. Wobec tego policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego wówczas, gdy spełnia on warunki do otrzymania lokalu w drodze decyzji. Natomiast w art. 95 ust. 1 ustawy o Policji określone zostały przesłanki, które wykluczają możliwość przydzielenia takiego lokalu. Jedną z takich przesłanek jest fakt posiadania przez policjanta w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej, w której pełni służbę, lokalu mieszkalnego odpowiadającego co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo domu jednorodzinnego lub domu mieszkalno-pensjonatowego (pkt 2).

Naczelny Sąd Administracyjny podziela co do zasady stanowisko organów, że oceniając wniosek o przyznanie pomocy na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub budowę domu jednorodzinnego - należy brać pod uwagę stan prawny i faktyczny na dzień złożenia wniosku. Na ten dzień dokonuje się oceny, czy policjant spełnia warunek do otrzymania lokalu mieszkalnego w drodze decyzji, a co za tym idzie - czy przysługuje mu pomoc finansowa na uzyskanie lokalu. Jednak art. 94 ust. 1 ustawy o Policji w związku z art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji nie daje podstaw do przyjęcia wykładni, że fakt nabycia przez funkcjonariusza lokalu mieszkalnego (domu jednorodzinnego) już po rozpoczęciu służby, ale przed dniem złożenia wniosku o pomoc finansową, uniemożliwia przyznanie mu pomocy finansowej. Interpretacja ta nie znajduje bowiem potwierdzenia na gruncie wykładni systemowej wskazanych przepisów. Podzielić bowiem należy stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z 30 kwietnia 2020 r. sygn. akt I OSK 4276/18 (pub. www.nsa.orzeczenia.gov.pl). W uzasadnieniu tego wyroku wskazano, że obowiązujące policjantów przepisy nie określają terminu (czasu), w jakim powinien zostać złożony wniosek o pomoc finansową określoną w art. 94 ust. 1 ustawy o Policji. Przepisy ustawy o Policji nie przewidują wygaśnięcia prawa do pomocy finansowej na skutek upływu czasu czy też zrealizowania celu, na jaki pomoc jest przeznaczona, przed wystąpieniem z wnioskiem o jej przyznanie. Artykuł 94 ust. 1 ustawy o Policji mówi wprawdzie, że pomoc finansowa przysługuje "na uzyskanie lokalu mieszkalnego", lecz wyrazy te określają cel, na jaki pomoc jest przyznawana, w żadnym zaś razie nie limitują czasu, w jakim ma być przyznana i nie uprawniają do wniosku, że może to nastąpić tylko przed uzyskaniem lokalu mieszkalnego (domu), a nie po jego uzyskaniu (wyrok WSA w Warszawie z 19 listopada 2004 r. sygn. akt I SA 1724/03 pub. www.nsa.orzeczenia.gov.pl; W. Kotowski, Ustawa o Policji. Komentarz, wyd. III, LEX 2012, pkt 9). Powyższe stanowisko wzmacnia konstytucyjna zasada równości (art. 31 ust. 2 Konstytucji RP). Trudno bowiem zaakceptować stan, w którym kryterium rzutującym na możliwość przyznania pomocy finansowej określonej w art. 94 ust. 1 ww. ustawy - i to wobec braku wyraźnego przepisu ustawowego - jest sama data złożenia wniosku (przed lub po dniu nabycia lokalu albo domu) - wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 18 lutego 2014 r. sygn. akt U 2/12, pub. OTK-A 2014/2/12, cz. III pkt 4.2; M. Ziółkowski, Zasada równości w prawie, PiP 2015/5/s. 96, 99).

Zauważyć również należy, że NSA w uchwale z 29 kwietnia 2009 r. sygn. akt I OPS 7/08 stwierdził, iż nabycie przez funkcjonariusza lokalu mieszkalnego przed złożeniem wniosku o przyznanie pomocy finansowej nie wyklucza samo przez się przyznania tej pomocy. W uzasadnieniu tej uchwały Sąd zajmował się m.in. kwestią, na jaką datę - nabycia lokalu czy złożenia wniosku - należy oceniać uprawnienia funkcjonariusza do uzyskania pomocy finansowej. Sąd ten stwierdził, że skoro pomoc finansowa jest świadczeniem udzielanym na wniosek, a nie z urzędu, to dopiero po złożeniu wniosku wraz z dokumentacją rozważana jest kwestia czy funkcjonariusz spełnia warunki do otrzymania świadczenia. Spełnienie przesłanek musi być zatem ocenione na dzień złożenia wniosku, a nie na dzień zakupu lokalu. Tym niemniej, jak wskazał NSA, każda sprawa administracyjna jest sprawą indywidualną i przez pryzmat jej stanu faktycznego należy oceniać przesłanki materialne. Z tezy powyższej uchwały jednoznacznie wynika, że złożenie wniosku po dokonaniu zakupu lokalu przez funkcjonariusza samo przez się nie wyklucza pomocy finansowej.

Dokonując wykładni celowościowej przepisów rozdziału 8 ustawy o Policji, nie sposób podzielić stanowiska, że zakup lokalu mieszkalnego w okolicznościach, w których funkcjonariusz spełnia wszelkie warunki do uzyskania pomocy finansowej na jego zakup, przekreśla możliwość uzyskania tej pomocy tylko dlatego, że wcześniej nie został złożony wniosek. Przepis § 3 ust. 2 pkt 2 i 3 rozporządzenia MSWiA z 17 października 2001 r., stanowi wręcz potwierdzenie powyższego stanowiska. Skoro bowiem jednym z dokumentów dołączanych do wniosku o udzielenie pomocy może być umowa kupna lokalu sporządzona w formie aktu notarialnego lub wyciąg z księgi wieczystej potwierdzający własność gruntu, to znaczy, że prawodawca dopuszcza możliwość złożenia wniosku już po nabyciu lokalu (nieruchomości). Oczywiście nie można przy tym wykluczyć, że opóźnienie w złożeniu wniosku o udzielenie pomocy może w skrajnych przypadkach prowadzić do nadużycia uprawnień przez funkcjonariuszy. Gdyby tak miało być, wówczas zasadą byłaby odmowa udzielenia tej pomocy. W takiej jednak sytuacji obowiązkiem organów orzekających będzie wykazanie w toku postępowania i należyte uzasadnienie w wydanych decyzjach, że spóźnione złożenie wniosku miałoby prowadzić do nadużycia prawa. Powyższa wykładnia nie stoi w kolizji z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 1999 r. sygn. OPS 1/99 (pub. ONSA 1999/3/77), a znajduje potwierdzenie w orzecznictwie (patrz np. wyroki NSA: z 14 czerwca 2016 r. sygn. akt I OSK 1784/15; z 20 października 2017 r. sygn. akt I OSK 206/16; z 10 kwietnia 2018 r. sygn. akt I OSK 1096/16 - pub. www.nsa.orzeczenia.gov.pl).

Określenie "pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego" (art. 94 ust. 1 ustawy o Policji) jest szerokie i odnosi się także do przypadków udzielania pomocy na spłatę zobowiązań finansowych, zaciągniętych w związku z nabyciem lokalu mieszkalnego lub domu przez policjanta (wyrok NSA w Warszawie z 18 listopada 1998 r. sygn. akt I SA 743/98, pub. www.nsa.orzeczenia.gov.pl; W. Kotowski, op. cit., pkt 6). Przepis art. 94 ust. 1 ustawy o Policji umożliwia zatem pomoc w spłacie kredytu hipotecznego zaciągniętego przez funkcjonariusza.

Mając powyższe na względzie należy uznać, że trafnie stwierdził Sąd pierwszej instancji, iż przepisy ustawy o Policji nie przewidują i nie limitują czasu, w jakim pomoc finansowa może zostać przyznana (np. do dnia zakupu lokalu czy wybudowania domu, ani tym bardziej zamieszkania w lokalu). Co prawda art. 94 ust. 1 ustawy o Policji stanowi, że pomoc finansowa przysługuje "na uzyskanie lokalu mieszkalnego (...)", lecz jest to określenie celu, na jaki pomoc jest przyznawana. Przepis ten nie limituje czasu, w jakim pomoc ma być przyznana. Powyższe sformułowanie nie uprawnia do wniosku, że może to nastąpić tylko przed uzyskaniem lokalu mieszkalnego (domu), a nie po jego nabyciu, ani tym bardziej tylko przed zamieszkaniem w nowo uzyskanym lokalu lub domu. Taka wykładnia w sposób nieusprawiedliwiony ograniczałaby ustawowe prawo do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu lub domu mieszkalnego. Stosując wykładnię celowościową przepisów rozdziału 8 ustawy o Policji, nie sposób podzielić stanowiska, iż zakup domu jednorodzinnego i zamieszkanie w nim, w okolicznościach, w których funkcjonariusz spełnia wszelkie warunki do uzyskania pomocy finansowej na jego zakup, przekreśla możliwość uzyskania tej pomocy tylko dlatego, że wcześniej nie został złożony wniosek. Powoływany jako naruszony przez skarżący kasacyjnie organ przepis § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia MSWiA z 17 października 2001 r. stanowi potwierdzenie powyżej zaprezentowanego stanowiska. Skoro bowiem jednym z dokumentów dołączanych do wniosku o udzielenie pomocy finansowej może być wyciąg z księgi wieczystej oraz umowa kupna lokalu (domu jednorodzinnego) sporządzona w formie aktu notarialnego, to znaczy, że należy dopuścić możliwość niezwłocznego złożenia wniosku po zakupie lokalu (domu), a nawet po zamieszkaniu w nowo nabytym lokalu (domu).

Mając na uwadze powyższe wywody, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego na mocy art. 184 p.p.s.a. ją oddalił.