Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1977/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 183, art. 176, art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 44
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Roman Hauser Sędziowie Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz Sędzia NSA Bożena Walentynowicz (spr.) Protokolant asystent sędziego Krzysztof Tomaszewski po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej A. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 259/09 w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 sierpnia 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 259/09 w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddalił skargę.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, że decyzją z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Legionowie nakazał A. W. rozbiórkę budynku mieszkalnego w części rozbudowanej i nadbudowanej bez wymaganego pozwolenia na budowę.

Odwołanie od powyższej decyzji wniosła A. W. Przedmiotowe odwołanie wpłynęło do organu I instancji w dniu [...] kwietnia 2008 r.

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez A. W. odwołania od powyższej decyzji. Zdaniem organu przesyłka zawierająca decyzję nie została podjęta w terminie przez adresata. Zatem doszło do doręczenia zastępczego. Organ wskazał także, że odebranie przez A. W. w dniu [...] kwietnia 2008 r., powtórnie wysłanej przez organ I instancji decyzji nr [...], nie wywołało skutku prawnego.

Na powyższe postanowienie organu odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła A. W. Zarzuciła ona organowi odwoławczemu naruszenie art. 7 i art. 77 k.p.a., poprzez nieprzeprowadzenie wszechstronnej analizy okoliczności związanych z wysłaniem oraz doręczeniem jej decyzji organu I instancji.

Postanowieniem z dnia [...] października 2008 r., nr [...] Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił własne postanowienie dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...], a następnie postanowieniem z dnia [...] października 2008 r., nr [...], zlecił organowi I instancji przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego w zakresie ustalenia, czy doręczenie decyzji organu I instancji nr [...] przez doręczyciela (Pocztę Polską) przesyłką poleconą o nr [...] nastąpiło z zachowaniem warunków określonych w art. 44 k.p.a. W toku postępowania uzupełniającego ustalono, na podstawie pisma Poczty Polskiej z dnia [...] listopada 2008 r, że przedmiotowa przesyłka została nadana w dniu [...] marca 2008 r. na adres "A. W., ul. N., Ł., W." i była dwukrotnie awizowana w dniach 14 marca 2008 r. oraz 25 marca 2008 r. W obu wypadkach, z powodu braku skrzynki pocztowej, zawiadomienie pozostawione zostało na ogrodzeniu posesji. Ponadto A. W. zeznała do protokołu, że na ogrodzeniu i bramie wjazdowej na posesję nie ma skrzynki pocztowej oraz że nie otrzymała awiza przesyłki poleconej nr [...].

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po ponownym przeanalizowaniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez A. W. odwołania od decyzji organu I instancji. Organ odwoławczy uznał, że A. W. nie wywiązała się z obowiązku umieszczenia oddawczej skrzynki pocztowej przed drzwiami wejściowymi do budynku lub ogólnie dostępnej części nieruchomości, w związku z czym powinna liczyć się z ryzykiem związanym z pozostawianiem przez doręczyciela wszelkich zawiadomień (awiz pocztowych) w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (np. na bramie czy ogrodzeniu nieruchomości). Samo oświadczenie, iż nie otrzymała ona przesyłki nie udowadnia, że decyzja nie została doręczona adresatowi z przyczyn od niego niezależnych. Zatem należało uznać, ze doszło do doręczenia zastępczego w rozumieniu art. 44 k.p.a. Ponadto w ocenie organu odwoławczego dwukrotne wysłanie przez organ I instancji przesyłki zawierającej decyzję nr [...] naruszało przepis art. 44 k.p.a. Odebranie przez A. W. w dniu 3 kwietnia 2008 r. powtórnie wysłanej decyzji nie wywołało skutku prawnego.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie wniosła A. W. zarzucając organowi odwoławczemu naruszenie art. 8, art. 9, art. 10 k.p.a. polegające na uniemożliwieniu stronie skarżącej czynnego udziału w postępowaniu, niemożności wyjaśnienia stanu faktycznego, co spowodowało naruszenie interesu prawnego strony skarżącej.

W odpowiedzi na skargę Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając skargę za niezasadną wskazał, że kontrola dopuszczalności odwołania jest pierwszą czynnością, jaką podejmuje organ odwoławczy po jego otrzymaniu. Zatem organ odwoławczy zobowiązany był m.in. zbadać, czy odwołanie zostało skutecznie wniesione przez stronę, tj. czy zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził postępowanie wyjaśniające mające na celu ustalenie w jaki sposób i w jakim terminie zostało doręczone A. W. rozstrzygnięcie organu I instancji oraz zbadał czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. Sąd zgodził się ze stanowiskiem organu, iż w przedmiotowej sprawie doszło do doręczenia zastępczego decyzji organu I instancji. Podkreślił, iż A. W. nie wywiązała się z obowiązku określonego w art. 37 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. – Prawo Pocztowe (Dz.U. Nr 130, poz. 1188 ze zm.) i nie umieściła oddawczej skrzynki pocztowej przed drzwiami wejściowymi do budynku lub ogólnie dostępnej części nieruchomości. Stwierdził także, ze w przypadku skutecznego, doręczenia przesyłki w trybie określonym w art. 44 k.p.a. brak było konieczności ponownego wysłania decyzji organu I instancji. W związku z czym powtórne wysłanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Legionowie decyzji tego organu do A. W. nie było prawidłowe i nie znajdowało uzasadnienia w świetle przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego regulujących problematykę doręczeń.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła A. W. domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. W skardze kasacyjnej zarzucono zaskarżonemu wyrokowi "naruszenie prawa materialnego", a mianowicie art. 44 k.p.a. przez jego błędną wykładnie i niewłaściwe zastosowanie poprzez przyjęcie, że doszło do skutecznego doręczenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Legionowie z dnia [...] marca 2008 r. nr [...]. Podniesiono, że z wyjaśnień Centrum Poczty Oddział Rejonowy Warszawa Wschód wynika, iż Poczta Polska doręczała przesyłkę na adres "A. W., ul. N., Ł., W.". Nie jest to adres prawidłowy, gdyż skarżąca mieszka pod adresem Ł, ul. N.; Legionowo.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Rozpoznając przedmiotową skargę kasacyjną A. W. reprezentowanej przez pełnomocnika L. K. w aspekcie przepisu art. 183 § 1 p.p.s.a. Sąd kasacyjny stwierdził brak usprawiedliwionych podstaw zgłoszonego zarzutu. Niniejsza skarga kasacyjna oparta została na podstawie art. 176 p.p.s.a. podnosząc naruszenie prawa materialnego art. 44 kodeksu postępowania administracyjnego przez niewłaściwą wykładnię i niewłaściwe zastosowanie wskutek uznania, że doszło do doręczenia decyzji nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Legionowie z dnia [...] marca 2008 r. – podczas gdy przesyłkę wysłano na wadliwy adres skarżącej.

Powyższy zarzut nie znajduje potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym sprawy.

Jak wynika z pism procesowych skarżącej A. W., adres jej stałego zamieszkania brzmi "Ł. ul. N., Legionowo".

Wbrew stanowisku autora skargi kasacyjnej należy stwierdzić, iż Sąd pierwszej instancji przeprowadził wnikliwą kontrolę zebranych dowodów w sprawie doręczenia A. W. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Legionowie z dnia [...] marca 2008 r. Dokonując oceny prawnej istotnych dowodów skutecznego doręczenia adresatce ww. decyzji Sąd ten nie dopuścił się naruszenia wskazanego przepisu art. 44 k.p.a. Prawidłowo Sąd ocenił, iż w sprawie doszło do skutecznego – zastępczego doręczenia przesyłki w trybie art. 44 k.p.a. Przesyłka nadana została 14 marca 2008 r. do Urzędu Pocztowego w Legionowie, była dwukrotnie awizowana w dniu 17 marca 2008 r. i drugi raz 25 marca 2008 r. – po czym z powodu niepodjęcia jej w terminie 14 dni od pierwszego awiza z Urzędu Pocztowego gdzie oczekiwała na odbiór – została zwrócona do organu 1 kwietnia 2008 r. Jak wynika z koperty zawierającej decyzję – adres A. W. był prawidłowy "Ł. ul. N., Legionowo (k. 10 akt admin.).

W powyższej sytuacji zasadnie Sąd pierwszej instancji uznał, iż spełnione zostały warunki z art. 44 k.p.a. stanowiące o skuteczności doręczenia zastępczego.

Zarzut skargi kasacyjnej o błędnym adresie skarżącej podanym na kopercie zawierającej przesyłkę z decyzją nie znajduje potwierdzenia w świetle dowodu przeprowadzonego w sprawie z oryginału tejże koperty. Nie zaistniała zatem sytuacja, iżby wynikające z art. 44 k.p.a. domniemanie skutecznego doręczenia pisma obalał fakt błędnego adresu odbiorcy (vide wyrok NSA II OSK 1983/06, publ. Lex nr 467131).

Takie stanowisko skarżącej podniesione w zarzucie nie jest usprawiedliwione. Spełnienie wymogów z art. 44 k.p.a. znajduje potwierdzenie także w przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym przez Urząd Pocztowy – Centrum Poczty Oddział Rejonowy Warszawa Wschód (pismo z dnia 18 listopada 2008 r.). Ponieważ A. W. złożyła odwołanie od decyzji z dnia [...] marca 2008 r. w dniu [...] kwietnia 2008 r. organ odwoławczy prawidłowo stwierdził, iż złożono je po terminie.

Brak podstaw prawnych do uznania skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie i zasadne orzeczenie wyroku Sądu pierwszej instancji skutkują oddalenie skargi kasacyjnej.

Z mocy art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w wyroku.