Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 927/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-12-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg Ł. K. i I. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. znak [...]


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 roku, opisaną wyżej, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] czerwca 2019 roku, określającą dla K. i Z. K. środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie i modernizacji fermy drobiu na działce nr [...] w [...], gm. [...].

Na powyższą decyzję Kolegium skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli Ł. K. i I. W., domagając się jednocześnie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu jednobrzmiących wniosków skarżący wskazali, że rozpoczęcie inwestycji – w przypadku pozytywnego rozpatrzenia skarg – może narazić inwestora na znaczne koszty i spowodować trudne do odwrócenia skutki, tj. konieczność ograniczenia i rozbiórki rozbudowanej części fermy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.), Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji, w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo to grozi szkodą, której nie wynagrodzi ani późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie do stanu pierwotnego. Taką sytuacją okaże się w szczególności utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych cech nie może być zastąpiony innym przedmiotem.

Trzeba jednocześnie zaznaczyć, że przedmiotem ochrony tymczasowej nie są wszystkie rozstrzygnięcia organów administracji publicznej, lecz jedynie te, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie należy rozumieć dobrowolne lub przymusowe zrealizowanie stanu zawartego w danym akcie. Takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 30 kwietnia 2010 roku, sygn. akt II OZ 381/10, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl.

Z akt sprawy wynika tymczasem, iż wolą skarżących jest wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej środowiskowe uwarunowania realizacji inwestycji Należy zatem zauważyć, iż cel tego typu decyzji ogranicza się do wskazania wymogów, które planowana inwestycja musi spełnić, aby była dopuszczlna z punktu widzenia ochrony środowiska. Nie przesądza ona w żadnym wypadku o tym, czy opisane w niej przedsięwzięcie dojdzie rzeczywiście do skutku. Ma ona charakter deklaratywny.

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy wniosek skarżących należy uznać za niezasadny. Ze swej istoty decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania realizacji inwestycji nie prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, ani tym bardziej do powstania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż nie nadaje się do wykonania, ma charakter wyłącznie deklaratywny. W szczególności należy podkreślić, iż tego rodzaju decyzja nie uprawnia do rozpoczęcia robót budowlanych, takie skutki wywiera dopiero decyzja o pozwoleniu na budowę, która wydawana jest w odrębnym postępowaniu i może być wówczas przedmiotem kontroli Sądu.

W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

/-/ E. Podrazik