Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 661/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2022-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 72 par. 1 pkt 1, art. 73 par. 1 pkt 1, art. 75 par. 1, art. 77 par. 1 pkt 3, art. 80 par. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury, Sędzia WSA Borys Marasek, Asesor WSA Katarzyna Stuła-Marcela (spr.), Protokolant starszy specjalista Anna Oklecińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi O. S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 4 marca 2022 r. nr SKO.III/423/3869/384/2021 w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2009 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. O. S.A. w W. (dalej: skarżąca lub spółka) wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej (dalej: organ odwoławczy lub Kolegium) z 4 marca 2022 r. w przedmiocie odmowy zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2009 r.

2. Stan sprawy.

2.1. Pismem z dnia 4 marca 2021 r. spółka powołując się na prowadzone postępowanie w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2009 i wydaną decyzję wymiarową z dnia 2 czerwca 2015 r. wniosła o wskazanie na jakim etapie znajduje się przedmiotowe postępowanie, wyjaśniając, że analiza rachunku bankowego spółki wskazuje, iż do dnia złożenia wniosku nie została zwrócona nadpłata w kwocie 130.790,63 zł.

2.2. Organ pierwszej instancji działając w trybie art. 80 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 z późn. zm. – o.p.). w zw. z art. 207 § 1 o.p. odmówił dokonania zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2009 rok.

Powołując się na treść art. 80 § 1 o.p. organ wyjaśnił, że zgodnie z tym przepisem prawo do zwrotu nadpłaty podatku wygasa po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin jej zwrotu. Z treści § 3 tego przepisu wynika, że powyższy termin może zostać przerwany jednakże tylko na skutek złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, zwrot nadpłaty lub zaliczenie jej na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych. Zwrot lub zaliczenie nadpłaty na poczet istniejących lub przyszłych zobowiązań podatkowych następuje w terminach wskazanych w art. 77 o.p. Z art. 77 § 1 pkt 3 o.p. wynika, że nadpłata podlega zwrotowi w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji o uchyleniu decyzji.

Decyzją z dnia 14 września 20215 r. Kolegium uchyliło decyzją Wójta Gminy P. z dnia 2 czerwca 2015 r., a więc 30 dniowy termin do zwrotu nadpłaty biegł od 15 września 2015 r. i mijał 15 października 2015 r. Natomiast 5 letni termin do zwrotu nadpłaty, o którym mowa w art. 80 § 1 o.p. rozpoczął bieg 1 stycznia 2016 r. i upłynął w dniu 31 grudnia 2020 r. W przedmiotowej sprawie termin ten nie został przerwany i uległ przedawnieniu. Jak podkreślił organ prawo do zwrotu nadpłaty nie istnieje zawsze lecz wygasa po upływie określonego w tych przepisach czasu. Wniosek w sprawie nadpłaty wpłynął do organu w dniu 9 marca 2021 r.

2.3. W odwołaniu od powyższej decyzji spółka wskazała, że wobec nie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2009, obowiązuje deklaracja złożona przez spółkę, która uzyskała walor "niepodważalności". Jednocześnie kwota jaka została zapłacona stanowi nadpłacony podatek i organ powinien dokonać zwrotu nadpłaty obejmującej dokonaną wpłatę ponad to co wynika z deklaracji.

Strona również zarzuciła, że organ pierwszej instancji wydając zaskarżoną decyzję nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności sprawy, a zwłaszcza dlaczego zwrot nie stanowi czynności materialno-technicznej, skoro decyzja organu pierwszej instancji została uchylona, a postępowanie umorzone. W konsekwencji należną kwotą podatku pozostaje zgodnie z art. 21 § 2 o.p. kwota wykazana w deklaracji na podatek od nieruchomości za rok 2009 i w świetle art. 72 § 1 pkt 1 o.p. wpłacona kwota na podstawie decyzji (uchylonej) jest nadpłatą, a to z kolei stwarza konieczność zwrotu całej uiszczonej kwoty wraz z oprocentowaniem. W konsekwencji w przedmiotowej sprawie brak było podstaw do wydania decyzji odmawiającej zwrotu nadpłaty wraz z oprocentowaniem. Zdaniem spółki do czynności materialnotechnicznej nie ma zastosowania art. 80 § 1 i 2 o.p., co oznacza błędne ich zastosowanie. Do dnia dzisiejszego organ nie zwrócił nadpłaconego podatku, co w tym przypadku stanowi czynność materialnotechniczną.

Zgodnie z art. 187 § 1 o.p. organ podatkowy zobowiązany jest zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy i w myśl art. 191 o.p. ocenić na podstawie całego materiału dowodowego czy dana okoliczność została udowodniona.

Również, zdaniem odwołującej się strony zaskarżona decyzja narusza także art. 77 § 1 pkt 1 oraz art. 78 § 1 i § 3 pkt 1 i 2 o.p. poprzez brak określenia i zwrotu oprocentowania od nadpłaty za okres od dnia powstania nadpłaty, do dnia zwrotu nadpłaty. Oprocentowanie nadpłaty ma niwelować negatywne skutku ekonomiczne związane z brakiem możliwości dysponowania przez podatnika nienależnie wpłaconymi kwotami.

2.4. Po rozpoznaniu odwołania, Kolegium zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją utrzymało w mocy decyzję wydaną w pierwszej instancji.

W uzasadnieniu wskazało, że w przepisach art. 72-80 o.p. uregulowane zostały różne kwestie związane z instytucją nadpłaty, jej powstaniem, zasadami zwrotu lub zaliczania na zaległości podatkowe, zasadami oprocentowania nadpłat oraz z terminami, w których istnieje prawo do złożenia wniosku o zwrot nadpłaty i w których można domagać się jej zwrotu. Z uregulowań tych, a w szczególności z art. 79 § 2 i art. 80 § 1-3 o.p., wynika jasno, że zarówno prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty oraz wniosku o zwrot nadpłaty, jak i prawo do zwrotu nadpłaty podatku nie istnieje zawsze, lecz wygasa po upływie określonego w tych przepisach czasu. W szczególności, co ma znaczenie w tej sprawie, zgodnie z art. 80 § 1 i § 2 o.p. prawo do zwrotu nadpłaty podatku wygasa po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin jej zwrotu, zaś po upływie terminu określonego w § 1 wygasa również prawo do złożenia wniosku o zaliczenie nadpłaty na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych oraz możliwość zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych. Powyższy 5 letni termin, jak wynika z § 3 tego artykułu, może zostać przerwany, jednakże jedynie na skutek zdarzeń w tym przepisie wymienionych, a więc na skutek złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty, zwrot nadpłaty lub zaliczenie jej na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych. Termin zwrotu nadpłaty uregulowany jest w art. 77 o.p., która to regulacja przewiduje zamknięty katalog zasad ustalania terminu zwrotu nadpłaty, w zależności od konkretnego przypadku powstania nadpłaty.

Upływ powyższego terminu skutkuje tym, że podatnik nie może domagać się nie tylko zwrotu nadpłaty, lecz także zaliczenia na poczet zaległości oraz bieżących i przyszłych zobowiązań podatkowych. W istocie rzeczy skutki wygaśnięcia prawa do zwrotu nadpłaty są takie same jak w przypadku przedawnienia zobowiązania podatkowego. Jest to termin materialnoprawny, który nie może być odroczony ani też przedłużony. W ocenie Kolegium prawo do zwrotu nadpłaty wygasa również wtedy gdy zwrot nadpłaty jest czynnością materialnotechniczną.

W sytuacji, w której w wyniku prowadzonego postępowania podatkowego organ podatkowy wydał decyzję określającą zobowiązanie podatkowe to wysokość tego zobowiązania określa decyzja wydana na podstawie art. 21 § 3 o.p. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na rok 2009 została określona w decyzji organu podatkowego z dnia 28 stycznia 2011 r. w wysokości 12.912 zł. Od decyzji tej podatnik nie wniósł odwołania i decyzja stała się ostateczna. Tym samym wszystkie argumenty pełnomocnika podatnika stwierdzające, że wobec nie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za rok 2009, obowiązuje deklaracja złożona przez spółkę, która uzyskała walor "niepodważalności" są chybione.

Z akt sprawy wynika, że organ podatkowy pierwszej instancji wznowił postępowanie podatkowe zakończone decyzją ostateczną z dnia 28 stycznia 2011 r. i po jego przeprowadzeniu decyzją z dnia 10 października 2014 r. uchylił dotychczasową ww. decyzję i określił podatnikowi wysokość zobowiązania podatkowego na kwotę 93.132 zł. Zaległość podatkowa objęta decyzją Wójta Gminy P. z dnia 10 października 2014 r. została wyegzekwowana przez Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. w dniu 30 grudnia 2014 r. W wyniku wniesionych przez podatnika środków zaskarżenia Kolegium decyzją z dnia 25 lutego 2015 r. uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia 10 października 2014 r. i umorzyło postępowanie w sprawie.

W konsekwencji uchylenia decyzji organu pierwszej instancji z dnia 10 października 2014 r. powstała nadpłata, która w zgodnie z art. 77 ust. 1 pkt 3 o.p. podlegała zwrotowi w terminie 30 dni od dnia wydania decyzji o zmianie, uchyleniu albo stwierdzeniu nieważności decyzji - jeżeli w związku z uchyleniem albo stwierdzeniem nieważności decyzji nie wystąpi obowiązek wydania nowej decyzji.

Z przepisów o.p. nie wynika także, by dla zwrotu nadpłaty w sytuacji zapadnięcia takiej decyzji konieczne było wydanie kolejnego aktu. Zwrot nadpłaty, w przypadku określonym w art. 77 § 1 ust. 3 o.p., winien nastąpić z urzędu i stanowi czynność materialnotechniczną niewymagającą wniosku strony, bowiem obowiązek dokonania zwrotu nadpłaty w terminie określonym w art. 77 § 1 pkt 3 o.p. ciąży na organie z mocy samego prawa.

Zgodnie z art. 80 § 1 o.p. prawo do zwrotu nadpłaty podatku wygasa po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin jej zwrotu. Uwzględniając fakt, że decyzją Kolegium z dnia 25 lutego 2015 r. uchylono decyzję organu pierwszej instancji z dnia 10 października 2014 r., w wyniku której powstała nadpłata, termin wygaśnięcia zwrotu nadpłaty rozpoczął bieg z dniem 1 stycznia 2016 r. i upłynął 31 grudnia 2020 r. Upływ tego terminu z dniem 31 grudnia 2020 r. oznacza, że prawo to wygasło i nie ma możliwości zwrotu nadpłaty, nawet gdyby ona istniała. Skoro termin określony w art. 80 § 1 o.p. ma charakter materialnoprawny, to organ podatkowy uwzględnia go z urzędu. Stwierdzenie, że z dniem 31 grudnia 2020 r. wygasło prawo do zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości jest wystarczającą okolicznością do odmownego załatwienia wniosku podatnika o zwrot nadpłaty wniesionego do organu podatkowego w marcu 2021 r. Ten bowiem wniosek wszczął postępowanie. Jednocześnie nie nastąpiło żadne zdarzenie określone przepisem art. 80 § 3 o.p., które skutkowałoby przerwaniem jego biegu. W konsekwencji powyższych ustaleń zarzuty dotyczące braku określenia i zwrotu oprocentowania od nadpłaty są niezasadne.

Okoliczność, że zwrot nadpłaty jest czynnością materialnotechniczną nie powoduje, że do takiego zwrotu nie ma zastosowania przepis art. 80 § 1 § 2 o.p. Wygaśnięcie prawa do zwrotu nadpłaty dotyczy wszystkich rodzajów nadpłat czy to określonych decyzją w wyniku złożenia wniosku np. o stwierdzenie nadpłaty, czy też takich, których zwrot stanowi czynność materialnotechniczną jak w niniejszej sprawie. Wynika to ze sformułowania "prawo do zwrotu nadpłaty", a z przepisów ordynacji podatkowej nie wynika, że wygaśnięcie "prawo do zwrotu nadpłaty" dotyczy np. tylko nadpłat stwierdzonych czy określonych przez organ.

Zauważono, że organ częściowo niepoprawne uzasadnił swoje rozstrzygnięcie jednak uchybienie to nie ma wpływu na wynik sprawy.

3.1. Powyższa decyzja została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Zarzucono jej naruszenie:

- art. 72 § 1 pkt 1 w zw. z art. 80 § 1 o.p. poprzez odmowę zwrotu nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2009 r. wraz z oprocentowaniem, podczas gdy brak było podstaw do wydania takiego rozstrzygnięcia i należało dokonać zwrotu nadpłaty wraz z oprocentowaniem - co w tym przypadku stanowi czynność materialnotechniczną i brak jest w tym zakresie jakichkolwiek ograniczeń czasowych do zwrotu nadpłaty,

- art. 77 § 1 pkt 1 oraz art. 78 § 1 i § 3 pkt 1 i 2 o.p. poprzez brak określenia i zwrotu oprocentowania od nadpłaty za okres od dnia powstania nadpłaty, do dnia zwrotu nadpłaty.

Wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zwrot kosztów postępowania.

W uzasadnieniu wskazano, że decyzją z dnia 25 lutego 2015 r. Kolegium uchyliło decyzję Wójta Gminy P. z dnia 10 października 2014 r. i umorzyło postępowanie w sprawie określenia spółce wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009 r. A zatem w takiej sytuacji obowiązuje deklaracja złożona przez podatnika, zaś w sytuacji jaka ma miejsce w przedmiotowej sprawie, obowiązuje decyzja z dnia 28 stycznia 2011 r. Oznacza to, że kwota, jaka została zapłacona ponad to, co wynika z decyzji z dnia 28 stycznia 2011 r. stanowi nadpłacony podatek. Dlatego też organ podatkowy powinien dokonać zwrotu nadpłaty obejmującej dokonaną wpłatę, ponad to co wynika z ostatecznej decyzji podatkowej.

W przypadku czynności materialnotechnicznej nie ma zastosowania art. 80 § 1 i 2 o.p., co oznacza, iż organy podatkowe błędnie zastosowały również ten przepis. Skoro decyzja Wójta Gminy P. została uchylona, a postępowanie umorzone to nie ma znaczenia kwestia przedawnienia zobowiązania podatkowego. Spółka w przedmiotowej sprawie nie złożyła wniosku w trybie z art. 74 lub art. 75 o.p.

W przedmiotowej sprawie nie wystąpiły okoliczności, które wyłączałyby oprocentowanie nadpłaty (tj. wyłączałyby oprocentowanie za cały okres istnienia nadpłaty). Organ podatkowy przyczynił się do powstania przesłanki zmiany lub uchylenia decyzji i nie zwrócił nadpłaty w terminie. A zatem w przedmiotowej sprawie doszło także do naruszenia art. 77 § 1 pkt 1 oraz art. 78 § 1 i § 2 pkt 1 i 2 o.p. Organ powinien dokonać także określenia i zwrotu oprocentowania od kwoty nienależnie wpłaconej na konto Urzędu Gminy P..

3.2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

4. Skarga okazała się niezasadna.

Kwestią sporną w kontrolowanej sprawie jest nadpłata w podatku od nieruchomości za 2009 r., która według skarżącej powinna zostać jej zwrócona przez organ podatkowy, a według organu prawo skarżącej do jej zwrotu wygasło z dniem 31 grudnia 2020 r.

5. Rozpatrując tak zarysowany spór, na wstępie wskazać należy za nadpłatę, zgodnie z art. 72 § 1 pkt 1 o.p. uważa się kwotę nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. Powstaje ona z dniem zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej (art. 73 § 1 pkt 1 ww. ustawy). W myśl art. 75 § 1 o.p., jeżeli podatnik kwestionuje wysokość pobrania przez płatnika podatku albo wysokość pobranego podatku, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku. Jeżeli prawidłowość skorygowanego zeznania (deklaracji) nie budzi wątpliwości, organ podatkowy zwraca nadpłatę bez wydawania decyzji stwierdzającej nadpłatę (art. 75 § 4 ww. ustawy).

Natomiast w art. 77 o.p. ustawodawca uregulował terminy, w których nadpłata podlega zwrotowi. Wśród tych terminów wskazano w art. 77 § 1 pkt 3 o.p. – trzydzieści dni od dnia wydania decyzji o zmianie, uchyleniu albo stwierdzeniu nieważności decyzji - jeżeli w związku z uchyleniem albo stwierdzeniem nieważności decyzji nie wystąpi obowiązek wydania nowej decyzji.

Natomiast zgodnie z art. 80 § 1 o.p. prawo do zwrotu nadpłaty podatku wygasa po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin jej zwrotu.

Po upływie terminu określonego w § 1 wygasa również prawo do złożenia wniosku o zaliczenie nadpłaty na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych oraz możliwość zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych (§ 2).

Złożenie wniosku o stwierdzenie nadpłaty, zwrot nadpłaty lub zaliczenie jej na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych przerywa bieg terminu do zwrotu nadpłaty (§ 3).

Należy także zauważyć, że czym innym jest prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty i wniosku o zwrot nadpłaty, a czym innym prawo do zwrotu nadpłaty. Prawo do złożenia powyższych wniosków wygasa po upływie przedawnienia zobowiązania podatkowego (art. 79 § 2 o.p.) i prawo skarżącej do złożenia takich wniosków wygasło wraz z przedawnieniem zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2009 r.

Natomiast odrębną kwestią jest prawo do zwrotu nadpłaty, jeżeli wynika ona z uiszczenia podatku na podstawie ostatecznej decyzji organu podatkowego i która została uchylona, a nowej decyzji organ podatkowy nie wydał. Kwota uiszczona na skutek określenia zobowiązania podatkowego w ostatecznej decyzji, później uchylonej, staje się nadpłatą podlegającą zwrotowi z urzędu w terminach wskazanych w art. 77 o.p.

Zdaniem Sądu czynności materialnotechnicznej, jaką stanowi zwrot nadpłaty, organ podatkowy jest zobowiązany dokonać z urzędu w oparciu o przepisy ww. artykułu, aczkolwiek nie można odmówić podatnikowi prawa do złożenia wniosku o zwrot takiej nadpłaty, ale skutecznie wniosek ten podatnik może złożyć jedynie do chwili upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. Wówczas, stosownie do treści art. 80 § 3 o.p., złożenie takiego wniosku przerywa bieg terminu do zwrotu nadpłaty. Określenie na podstawie ww. przepisu terminu zwrotu nadpłaty w konkretnej sprawie jest niezbędne, ponieważ od tego terminu rozpoczyna bieg pięcioletni termin uprawniający podatnika do zwrotu nadpłaty, wskazany w art. 80 § 1 o.p. Dla rozpoczęcia biegu tego terminu konieczne jest zatem ujawnienie nadpłaty, skutkujące jej wymagalnością. Gdy nadpłata nie jest wymagalna termin ten biegu nie rozpoczyna.

W niniejszej sprawie, Kolegium decyzją z dnia 25 lutego 2015 r. uchyliło decyzję organu pierwszej instancji z dnia 10 października 2014 r., w wyniku której powstała nadpłata, termin wygaśnięcia zwrotu nadpłaty rozpoczął bieg z dniem 1 stycznia 2016 r. i upłynął 31 grudnia 2020 r.

W kontrolowanej sprawie trzydziestodniowy na zwrot nadpłaty termin upływał z dniem 27 marca 2015 r., zatem po jego upływie organ podatkowy pierwszej instancji, był zobowiązany do zwrotu nadpłaty spowodowanej uiszczeniem przez skarżącą kwoty wynikającej z decyzji uchylonej przez Kolegium. Prawo do zwrotu tej nadpłaty wygasło jednak w związku z treścią art. 80 § 1 o.p. z końcem 2020 r.

Nic nie stało na przeszkodzie, aby Wójt po upływie trzydziestodniowego terminu, czyli po 25 lutym 2015 r. dokonał zwrotu nadpłaty, do czego był zobowiązany z urzędu. Skoro jednak tego nie czynił, to rolą skarżącej było skorzystanie z przysługujących jej środków prawnych, aby zwrot ten od organu uzyskać. Ponieważ skarżąca przez wiele lat (do marca 2021 r.) nie wykazywała w tym zakresie żadnej inicjatywy, prawo skarżącej do zwrotu nadpłaty wygasło z dniem 31 grudnia 2020 r., co zasadnie Kolegium przyjęło na podstawie art. 80 § 1 o.p.

Wskazać także należy, że sama czynność fizycznego zwrotu nadpłaconego podatku stanowi czynność materialnotechniczną, to jednak jej dokonanie powinno być zawsze poprzedzone analizą i ustaleniem, że zachodzą ku temu niezbędne przesłanki prawne. Jeśli natomiast, tak jak ma to w niniejszej sprawie, występuje ku temu prawna przeszkoda w postaci wygaśnięcia prawa do zwrotu nadpłaty z uwagi na upływ terminu na ten zwrot, to wówczas organ podatkowy albo odmawia wszczęcia postępowania na skutek takiego wniosku podatnika, albo wydaje decyzję o odmowie zwrotu nadpłaty. W niniejszej sprawie organ pierwszej zastosował drugie z tych rozwiązań. Oczywistym jest jednak to, że w każdym z tych przypadków ostateczne negatywne rozstrzygnięcie organów podatkowych w tym przedmiocie stoi na przeszkodzie realizacji czynności materialnotechnicznej zwrotu nadpłaconego podatku. W tym kontekście jako nieuzasadniony i niezrozumiały jawi się zarzut skargi, że w związku z materialnotechnicznym charakterem czynności zwrotu nadpłaty, doszło do naruszenia przepisu art. 80 § 1 o.p. (por. wyrok WSA w Kielcach z 26 maja 2022 r., sygn. akt I SA/Ke 59/22). Okoliczność, że zwrot nadpłaty jest czynnością materialnotechniczną nie powoduje, że do takiego zwrotu nie ma zastosowania przepis art. 80 § 1 § 2 o.p. Wygaśnięcie prawa do zwrotu nadpłaty dotyczy wszystkich rodzajów nadpłat czy to określonych decyzją w wyniku złożenia wniosku np. o stwierdzenie nadpłaty, czy też takich, których zwrot stanowi czynność materialnotechniczną jak w niniejszej sprawie. Wynika to ze sformułowania "prawo do zwrotu nadpłaty", a z przepisów ordynacji podatkowej nie wynika, że wygaśnięcie "prawa do zwrotu nadpłaty" dotyczy np. tylko nadpłat stwierdzonych czy określonych przez organ.

6. Z powyższych względów Sąd uznał zarzuty skargi za bezzasadne, a okoliczności sprawy w pełni pozwolił na stwierdzenie wygaśnięcia prawa spółki do zwrotu nadpłaty.

7. Wskazać również należy, że jak wynika z art. 78 § 4 o.p. oprocentowanie z tytułu nadpłaty przysługuje do dnia zwrotu nadpłaty, zaliczenia jej na poczet zaległych lub bieżących zobowiązań podatkowych lub dnia złożenia wniosku o zaliczenie nadpłaty na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, z zastrzeżeniem § 5 pkt 2. Z przedstawionej regulacji prawnej jednoznacznie wynika, że aby można było mówić o oprocentowaniu nadpłaty, a tym bardziej o określeniu wysokości tego oprocentowania w drodze decyzji, musi być dokonany zwrot nadpłaty. Dopiero wówczas można, bowiem obliczyć wysokość tego oprocentowania i określić jego kwotę w decyzji, gdy znana będzie data dokonania tego zwrotu oraz o ile ustalone zostanie, że takie oprocentowanie w ogóle przysługuje (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 28 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 1518/21).

8. Zważywszy na powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.). oddalił skargę.