Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1160/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-01-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 165a par. 1 w zw. z art. 14h
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Kandut Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 30 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi Gminy Miasta J. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej 1) uchyla zaskarżone postanowienie, 2) zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...]r. znak [...] Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy własne postanowienie z [...]r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku Gminy J. z [...]r. o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dot. podatku od towarów i usług w zakresie potwierdzenia, czy Gmina prawidłowo uznaje, że pod pojęciem "dochodów wykonanych urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego", o których mowa w § 2 pkt 9 rozporządzenia należy rozumieć dochody wynikające z rocznego sprawozdania z wykonania planu dochodów budżetowych Gminy jako jednostki samorządu terytorialnego (tj. rocznego sprawozdania [...]), pomniejszone o odliczenia wskazane w § 2 pkt 9 lit. a-g rozporządzenia?

We wniosku o wydanie interpretacji, który wpłynął do organu [...]r. Gmina wskazała, że działa jako organ władzy publicznej, a jednocześnie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W toku działalności Gmina i jej jednostki organizacyjne nabywają towary i usługi, które są związane z wykonywaniem:

A. transakcji opodatkowanych VAT,

B. transakcji zwolnionych,

C. czynności polegających na uzyskiwaniu określonych wpływów,

D. czynności niezwiązanych z uzyskiwaniem wpływów, polegających na zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty.

Gmina stwierdziła, że uzyskała interpretację przepisów prawa podatkowego, w której organ potwierdził, że Gminie przysługuje częściowe prawo do odliczenia podatku naliczonego, w części obliczonej przy zastosowaniu sposobu określania prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT.

Z § 3 ust. 2 rozporządzenia wynika, że w celu obliczenia prewspółczynnika dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego konieczne jest ustalenie wysokości:

1. rocznego obrotu z działalności gospodarczej zrealizowanego przez urząd obsługujący jednostkę, stanowiącego część rocznego obrotu jednostki z działalności gospodarczej,

2. dochodów wykonanych urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.

Definicję "dochodów wykonanych urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego" zawiera § 2 pkt 9 rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem, mówiąc o dochodach wykonanych urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego - rozumie się przez to dochody obejmujące dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych - wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego, pomniejszone o odliczenia wskazane w § 2 pkt 9 lit. a-g rozporządzenia.

W związku z tym, wnioskodawca zadał pytanie:

"Czy Gmina prawidłowo uznaje, że pod pojęciem "dochodów wykonanych urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego", o których mowa w § 2 pkt 9 rozporządzenia należy rozumieć dochody wynikające z rocznego sprawozdania z wykonania planu dochodów budżetowych Gminy jako jednostki samorządu terytorialnego (tj. rocznego sprawozdania [...]), pomniejszone o odliczenia wskazane w § 2 pkt 9 lit. a-g rozporządzenia?"

Przedstawiając własne stanowisko, na tak postawione pytanie udzielił odpowiedzi twierdzącej, gdyż sprawozdanie [...] obejmuje wszystkie dochody, jakie w trakcie roku otrzymuje jednostka samorządu terytorialnego, w tym dochody otrzymywane przez jej jednostki budżetowe i zakłady budżetowe. Natomiast wyłączenie z dochodów kwot, o których mowa w § 2 pkt 9 lit. a-g rozporządzenia pozwala na wyodrębnienie tych dochodów, które wynikają z realizacji zadań własnych, niewykonywanych za pośrednictwem jednostek i zakładów budżetowych.

Postanowieniem z [...]r. organ wydał postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji.

Na to postanowienie pełnomocnik strony złożył zażalenie. Stwierdził, że organ naruszył art. 165a § 1 w zw. z art. 14b § 1 O.p. przez odmowę wszczęcia postępowania pomimo braku przesłanek do tej odmowy.

Zaskarżonym postanowieniem z [...]r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej utrzymał to postanowienie w mocy.

W uzasadnieniu orzeczenia stwierdził, że instytucja interpretacji indywidualnej stanowi formę wyrażenia stanowiska, w jaki sposób należy interpretować oraz stosować przepisy prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, w sytuacji faktycznej, w której znajduje lub może znaleźć osoba zainteresowana. Jej istotą jest dokonanie podatkowej kwalifikacji konkretnego lub przewidywanego stanu faktycznego opisanego przez zainteresowanego. Wydanie interpretacji przez organ podatkowy jest przede wszystkim formą oceny stanowiska wnioskodawcy, a nie tylko samą interpretacją przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do podanego we wniosku stanu faktycznego. W związku z tym nie można przyjąć, że wskazanie przez zainteresowanego przedmiotu swoich wątpliwości rodzi obowiązek organu szczegółowego odniesienia się do nich w uzasadnieniu prawnym. Interpretacja podatkowa ma bowiem dokonać oceny stanowiska wnioskodawcy, nie zaś jego wątpliwości. Nie ma też spełniać funkcji opinii prawnej wydawanej na potrzeby podatnika przez organ. Podkreślił, że ocena stanowiska wnioskodawcy, a w konsekwencji - wydanie interpretacji indywidualnej - są możliwe wówczas, gdy kwestia stanowiąca przedmiot jego wątpliwości jest regulowana materialnymi przepisami prawa podatkowego.

Organ zauważył także, że ustawa z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2077) jest aktem prawnym dedykowanym wprost m.in. takim podmiotom jak gminy. To na podstawie przepisów tej ustawy gminy określają źródła swojego (i podlegających im jednostek) finansowania, kwestie związane z wydatkowaniem środków publicznych oraz stosują określone w tym akcie zasady rachunkowości, planowania i sprawozdawczości w sektorze finansów publicznych.

W rozporządzeniu Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz.U. z 2015r., poz. 2193) ustawodawca wskazał, w jaki sposób jednostka samorządu terytorialnego winna ustalić preproporcję dla swych jednostek organizacyjnych, podał konkretny wzór, wg którego należy ją obliczyć i zdefiniował co oznaczają użyte w nim symbole. Przy czym przepis § 2 pkt 9 jednoznacznie wskazuje, że przez dochody wykonane urzędu odsługującego jednostkę samorządu terytorialnego należy rozumieć dochody urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego w rozumieniu ustawy o finansach publicznych.

Zdaniem organu, wydanie rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie w postaci interpretacji indywidualnej byłoby nie tyle interpretacją, co dokumentem o charakterze ogólnej instrukcji dotyczącym nie kwestii interpretacji prawa podatkowego, co zagadnień z zakresu księgowości i rachunkowości budżetowej, leżących poza zakresem kompetencji organu wydającego interpretacje indywidualne. Nie jest zaś dopuszczalna sytuacja, aby organ wypowiadał się w kwestiach wynikających ze sprawozdań z wykonania planów finansowych nie mając wiedzy ani kompetencji by ocenić, czy są one prawidłowe.

W konsekwencji stwierdził, iż żądanie wnioskodawcy w zakresie odpowiedzi na pytania zawarte we wniosku wykraczają poza zakres przedmiotowy pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w trybie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, dlatego wydanie zaskarżonego postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania uznał za zasadne.

Na to rozstrzygnięcie skarżąca wywiodła skargę do sądu administracyjnego.

Zarzuciła w niej zaskarżonemu postanowieniu naruszenie:

a) art. 165a § 1 w zw. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa poprzez odmowę, pomimo braku zaistnienia przesłanek, wszczęcia postępowania w sprawie z wniosku Gminy z [...] r. o wydanie interpretacji indywidualnej, skutkującą odmową wydania interpretacji indywidualnej pomimo istnienia takiego obowiązku;

b) art. 121 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej poprzez prowadzenie postępowania w sposób podważający zasadę zaufania do organów podatkowych.

Mając na uwadze powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o:

1) uchylenie postanowienia oraz pierwszego postanowienia w całości,

2) zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu podniosła, że gmina dokonuje obliczenia prewspółczynnika dla każdej jednostki organizacyjnej. Prawidłowe jego obliczenie jest niezbędne do określenia kwoty VAT naliczonego podlegającego odliczeniu, a w konsekwencji ma wpływ na ustalenie kwoty podatku należnego podlegającego wpłacie do urzędu skarbowego. Skoro zatem gmina powzięła wątpliwości co do interpretacji pojęcia "dochodów wykonanych urzędu obsługującego j.s.t.", stanowiącego integralną część wzoru obliczania prewspółczynnika (który ma wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego Gminy w podatku VAT), należy stwierdzić, że ma ona interes prawny w uzyskaniu rozstrzygnięcia w jej indywidualnej sprawie. Nadto pojęciem "dochodów wykonanych urzędu obsługującego j.s.t." posłużono się w § 2 pkt 9 rozporządzenia będącego aktem wykonawczym do ustawy o VAT, zatem jego przepisy niewątpliwie spełniają definicję przepisów prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej, czyli podlegają interpretacji w trybie określonym w przepisach O.p. Faktem jest, że pojęcie "dochodów wykonanych urzędu obsługującego j.s.t." odwołuje się do ustawy o finansach publicznych, jednak normy podatkowe niejednokrotnie odwołują się do definicji zawartych w innych gałęziach prawa. Niektóre przepisy podatkowe nakładają na podatników obowiązki lub ustanawiają przywileje dopiero w zestawieniu z normami "niepodatkowymi". Dlatego – zdaniem strony – organ nie może odmówić wyjaśnienia pojęć z innych dziedzin prawa, jeśli od ich prawidłowego zastosowania zależą prawa lub obowiązki podatnika, a tak jest w niniejszej sprawie, gdyż wydana interpretacja będzie miała wpływ na stosowanie przez skarżącą przepisów prawa podatkowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wskazać, że zgodnie z art. 57a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej: "P.p.s.a."), skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W doktrynie podkreśla się, że w świetle przytoczonego przepisu sąd bada prawidłowość zaskarżonej interpretacji indywidualnej tylko z punktu widzenia zarzutów skargi i wskazanej w niej podstawy prawnej. W szczególności sąd nie może podjąć żadnych czynności zmierzających do ustalenia innych, poza wskazanymi w skardze, naruszeń prawa. W wypadku zaś ustalenia takich wad w toku kontroli przeprowadzonej w granicach wyznaczonych skargą, nie może ich uwzględnić przy formułowaniu rozstrzygnięcia w sprawie (por. A. Kabat, Komentarz do art. 57(a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie VI Wolters Kluwer).

Stosownie do art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2018r., poz. 800) – dalej także "O.p.", Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Zgodnie z art. 3 pkt 2 O.p. przez przepisy prawa podatkowego rozumie się przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych. Natomiast ustawami podatkowymi są ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich (art. 3 pkt 1 O.p.).

Z powyższego wynika, że interpretacji w trybie powołanego przepisu podlegają m.in. przepisy ustaw podatkowych i aktów wykonawczych, wydanych na ich podstawie.

Art. 86 ust. 22 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( t.j. Dz.U. z 2018r., poz. 2174) zawiera delegację ustawową dla ministra właściwego do spraw finansów publicznych, który w oparciu o nią w drodze rozporządzenia, określa w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.

Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2015r., poz. 2193) – dalej powoływane jako "rozporządzenie", wydanego na podstawie tej delegacji, w przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.

W ust. 2 wskazano, że jako sposób określenia proporcji uznaje się - w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego - sposób ustalony według wzoru, który w mianowniku posługuje się pojęciem "dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego." Tak więc bez ustalenia tej wartości określenie proporcji będzie niemożliwe.

Definicję legalną pojęcia "dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego" zawiera § 2 pkt 9 wskazując, że mówiąc o dochodach wykonanych urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego - rozumie się przez to dochody obejmujące dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych - wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego, pomniejszone o katalog wyłączeń wskazanych w tym punkcie od lit. a) do g).

Z powyższego wynika, że pojęcie "dochodów wykonanych urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego" jest terminem z zakresu prawa podatkowego, albowiem zostało użyte i zdefiniowane w akcie wykonawczym do ustawy, a zatem mieści się w pojęciu przepisu prawa podatkowego w rozumieniu wynikającym z art. 3 pkt 2 O.p.

W takim zaś przypadku organ zobowiązany był do wydania interpretacji indywidualnej i odmawiając wszczęcia postępowania w tej kwestii naruszył art. 165 a § 1 O.p.

Powołany przepis stanowi, bowiem, że gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że użyty w art. 165a § 1 O.p. termin "z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte" dotyczy m.in. sytuacji, w których:

- przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów innych niż przepisy prawa podatkowego;

- przedmiotem wniosku jest interpretacja przepisów prawa podatkowego w sprawach pozostających poza zakresem przedmiotowym upoważnienia organu wydającego interpretacje indywidualne;

- wydanie interpretacji indywidualnej wymagałoby w istocie poddania ocenie (zinterpretowania) stanu faktycznego, a nie przepisu prawa podatkowego (zob. wyrok WSA w Poznaniu z 2 grudnia 2008 r., sygn. akt I SA/Po 1228/08, wyrok WSA w Olsztynie z 4 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Ol 551/08 i wyrok WSA w Bydgoszczy z 18 sierpnia 2015 r., sygn. akt I SA/Bd 609/15 – dostępne w CBOSA).

Z treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że ocena organu o braku podstaw do merytorycznego rozpatrzenia sprawy została oparta na stanowisku, że zagadnienie budzące wątpliwości wnioskodawczyni wykraczało poza ramy postępowania interpretacyjnego, jako że nie dotyczyło przepisów prawa podatkowego, lecz przepisów regulujących finanse publiczne i sprawozdawczość budżetową, które nie są ustawami podatkowymi w rozumieniu art. 3 pkt 1 O.p.

W ocenie Sadu, w realiach rozpatrywanej sprawy prezentowane przez organ stanowisko nie może jednak zasługiwać na akceptację. Jak bowiem słusznie podnosi skarżąca, organ wadliwie uznał, że wątpliwości dotyczące wykładni wskazanych we wniosku o udzielenie interpretacji norm prawnych na gruncie opisanego stanu faktycznego pozostawały poza zakresem interpretacji przepisów materialnego prawa podatkowego, gdyż sformułowane we wniosku Gminy pytanie dotyczy sprawozdania [...] tj. sprawozdania z wykonania planu dochodów budżetowych samorządowej jednostki budżetowej.

Wskazany w treści zapytania skarżącej § 3 ust. 2 rozporządzenia określa proponowany przez ustawodawcę wzór, pozwalający na obliczenie prewspółczynnika wykorzystania nabywanych towarów i usług w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, § 2 pkt 9 zawiera legalną definicję użytego w niej pojęcia służącego ustaleniu kwoty podatku VAT naliczonego do odliczenia. Dotyczy więc prawa podatkowego w rozumieniu przyjętym w art. 3 pkt 1 O.p., i ma na celu wywiązanie się przez wnioskodawcę z nałożonych na niego obowiązków w zakresie samoobliczania podatku VAT.

Dlatego Sąd stwierdził, że odmawiając wszczęcia postępowania w zakresie wniosku Gminy o wydanie interpretacji indywidualnej, organ naruszył art. 165a § 1 O.p., poprzez jego bezpodstawne zastosowanie, a w konsekwencji tego doszło do naruszenia art. 14b § 1 O.p. przez niewydanie wnioskowanego aktu i w tym zakresie uznał zarzuty skargi za zasługujące na uwzględnienie. Ponieważ naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd uchylił zaskarżone postanowienie działając w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a.

Odnośnie powołanych w odpowiedzi na skargę wyroków sądów administracyjnych potwierdzających stanowisko organu Sąd stwierdza, że – mimo pewnego podobieństwa – stany faktyczne wynikające z wniosków, które je zainicjowały był odmienny, niż w przedmiotowej sprawie, w której skarżąca oczekiwała jedynie potwierdzenia, że pojęcie "dochodów wykonanych urzędu obsługującego j.s.t." jest tożsame z dochodami wynikającymi ze sprawozdania [...], podczas gdy np. z sprawie o sygn. akt III SA/Gl 625/17 wnioskodawca wskazał cały szereg szczegółowo określonych dochodów i wydatków budżetowych wraz z określeniem ich pozycji i paragrafów w rozumieniu klasyfikacji budżetowej i to z tego względu Sąd uznał, że "postępowanie, którego wszczęcia oczekiwała strona skarżąca, zmierzało nie do przyporządkowania stanu faktycznego do sformułowanej w wyniku wykładni normy prawnej, a raczej do uzyskania urzędowego, oficjalnego potwierdzenia, że zaprezentowany we wniosku sposób określenia wartości obrotu i dochodu wykonanego jest prawidłowy. Za poglądem takim przemawia już treść wniosku. Jego analiza prowadzi bowiem do konkluzji, że wątpliwości strony skarżącej nie dotyczą znaczenia norm prawnych wynikających ze wskazanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług i aktu wykonawczego wydanego na ich podstawie, czy też problemów w ich rozumieniu. Sposób, w jaki zostały sformułowane pytania pozwala przyjąć, że strona skarżąca oczekiwała, że organ wskaże, które obroty i dochody wykonane, spośród dochodów ujętych w poszczególnych pozycjach sprawozdań należy kwalifikować jako obroty i dochody wykonane w rozumieniu m.in. § 2 pkt 10 czy § 3 ust. 2, ust. 5 rozporządzenia i jakie ich wartości przyjąć przy sposobie określania proporcji według wzorów z § 3 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia" oraz "w tej sprawie ocena stanowiska strony skarżącej sprowadzałaby się wyłącznie do weryfikacji wartości obrotu i dochodów wykonanych (z uwzględnieniem pozycji wydatków) oraz wyliczeń dokonanych na podstawie danych ze sprawozdań z wykonania planów finansowych, czyli podjęcia czynności technicznych z zakresu księgowości i rachunkowości budżetowej, co – w ocenie Sądu – ma służyć abstrakcyjnie oznaczonym obowiązkom strony skarżącej w zakresie prawa podatkowego, a nie merytorycznej analizie konkretnego stanu faktycznego."

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ podatkowy uwzględni powyższe stanowisko Sądu.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. oraz art. 203 w związku z 205 P.p.s.a.