Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 578/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 34c ust. 5, art. 34 a pkt 1, art. 8 ust. 1, art. 8a, art. 34a pkt 4, art. 34c ust. 1 i 2, art. 21 ust. 3 pkt 7 i ust. 3a
journal: Dz.U. 2014 poz 455
law: Ustawa z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązków wynikających z ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

Decyzją Generalnego Inspektora Informacji Finansowej (GIIF) z dnia [...] października 2014 r., wydaną na podstawie art. 104 i art. 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267; dalej kpa), w zw. z art. 34c ust. 5 ustawy z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. z 2014 r., poz. 455) zwanej dalej ustawą, oraz art. 8 ust. 1 w związku z art. 34a pkt 1, oraz art. 8a w zw. z art. 34a pkt 4 oraz art. 34c ust. 1 i ust. 2 ustawy w zw. z art. 21 ust. 3 pkt 7 i ust. 3a ustawy GIIF nałożył karę pieniężną w wysokości [...] zł na p. W.S., prowadzącego kantor wymiany walut w I., za niedopełnienie obowiązku rejestracji transakcji, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, przekazania GIIF dokumentów dotyczących tej transakcji lub przechowywania przez wymagany okres rejestru tych transakcji lub dokumentów dotyczących tej transakcji, a także przechowywania przez wymagany okres udokumentowanych wyników analizy za okres od [...] stycznia do [...] sierpnia 2011 r.

W uzasadnieniu przypomniano, że w dniu [...] października 2013 r. do GIIF wpłynęło pismo Urzędu Kontroli Skarbowej (UKS) w O., zawierające wyniki kontroli przeprowadzonej na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 2 lit. b, art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2011 r. nr 41, poz. 214 ze zm.) w zakresie wypełniania przez p. W.S., prowadzącego działalność kantorową w I. przy ul. (...), obowiązków w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu za 2011 r. Postępowanie kontrolne zostało wszczęte na podstawie postanowienia Dyrektora UKS w O. z dnia [...] lutego 2013 r.

Z wyniku kontroli z dnia [...] października 2013 r., załączonego do ww. pisma, a także z dodatkowych wyjaśnień przekazanych pismem z dnia [...] marca 2014 r. wynika, że kontrolerzy UKS w O. stwierdzili niedopełnienie obowiązku rejestracji [...] transakcji i przekazania informacji o nich do GIIF. Powyższe zaniechanie stanowi naruszenie art. 8 ust. 1 w zw. z art. 11 ustawy. Ponadto kontrolerzy stwierdzili, że kontrolowany nie prowadził rejestru transakcji, a tym samym nie dopełnił obowiązku przechowywania ww. rejestru przez okres 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku następującego po roku, w którym transakcje zostały zarejestrowane, co stanowi naruszenie art. 8 ust. 4 ustawy.

Opisane powyżej nieprawidłowości, w myśl z art. 34a pkt 1 ustawy, podlegają karze pieniężnej.

Ponadto kontrolerzy UKS w O. stwierdzili niedopełnienie obowiązku, o którym mowa w 8a ust. 1 ustawy, polegającego na dokumentowaniu w formie pisemnej lub elektronicznej wyników przeprowadzanej analizy, a co za tym idzie nie dopełniono obowiązku, wynikającego z art. 8a ust. 2 ustawy, przechowywania udokumentowanych wyników przeprowadzanej analizy transakcji przez wymagany okres czasu.

Powyższe zaniechanie wyczerpuje znamiona czynu, o którym mowa w art. 34a pkt 4 ustawy.

Mając powyższe na uwadze GIIF postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. wszczął z urzędu postępowanie za niedopełnienie ww. obowiązków. Strona odebrała przedmiotowe postanowienie dnia [...] maja 2014 r. W przedmiotowym postanowieniu wyznaczono stronie 7-dniowy termin na złożenie wyjaśnień, nadesłanie dokumentów oraz przeglądanie akt sprawy. Strona skorzystała z powyższego uprawnienia; w dniu [...] maja 2014 r. do GIIF wpłynęło pismo strony zawierające dodatkowe wyjaśnienia i dokumenty w sprawie, w postaci:

- Teczka 2010: analiza oceny zawierającą dokumenty informujące o dokonaniu przeglądu i analizy transakcji za miesiące kwiecień - grudzień 2010 r. Zgodnie z adnotacją ww. dokumenty sporządzane były w 2 egzemplarzach: dla NBP i a/a.

- Teczka 2011: analiza oceny zawierającą dokumenty informujące o dokonaniu przeglądu i analizy transakcji za miesiące styczeń - sierpień 20lir. Zgodnie z adnotacją ww. dokumenty sporządzane były w 2 egzemplarzach: dla NBP i a/a.

- Wewnętrzna Procedura o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

- Niewypełnione Zestawienie Transakcji w art. 8 ust. 1 i 3 z dnia 16.11.2000 r. z późniejszymi zmianami - 10 kart , z adnotacją na ostatniej karcie Zestawienie Transakcji zawiera 10 stron opieczętowanych

- Niewypełnione wydruki 10 kart transakcji opatrzonych na jednej z nich informacją składa się z 10 kart rejestru,

- Zaświadczenie o ukończeniu szkolenia GIIF.

- Wyjaśnienia w sprawie.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. włączył do materiału dowodowego wynik kontroli UKS w O. z dnia [...] czerwca 2013 r. Z uwagi na przedłużające się postępowanie wyjaśniające, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy na dzień [...] sierpnia 2.014 r.

Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. GIIF zwrócił się do UKS z prośbą o przekazanie dodatkowych dokumentów w sprawie. Przedmiotowe dokumenty zostały przekazane pismem UKS w O. z dnia [...] czerwca 2014 r. oraz pismem z dnia [...] lipca 2014 r., a następnie włączone do materiału dowodowego postanowieniem GIIF z dnia [...] lipca 2014 r.

Ponadto, pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. GIIF zwrócił się do p. W.S. o udzielenie dodatkowych wyjaśnień w sprawie. Pisemna odpowiedź strony wpłynęła do GIIF w dniu [...] czerwca 2014 r.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2014 r. GIIF wyznaczył stronie 7-dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.

Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. GIIF wystąpił do prokuratury Rejonowej w I. o informacje na temat wyników analizy za miesiące wrzesień - grudzień 2011 r.

Z uwagi na przedłużające się postępowanie wyjaśniające, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r. GIIF wyznaczył nowy termin na załatwienia sprawy na dzień [...] października 2014 r.

W związku z zakończonym postępowaniem wyjaśniającym, w dniu [...] września 2014 r. GIIF wyznaczył stronie postanowieniem 7- dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego.

Strona nie skorzystała z przysługującego jej prawa.

Ustalając wysokość kary pieniężnej, GIIF, zgodnie z art.34c ust. 2 ustawy uwzględnia:

- rodzaj i zakres naruszenia,

- dotychczasową działalność instytucji obowiązanej, oraz

- jej możliwości finansowe,

Rodzaj i zakres naruszenia.

Zgodnie z art. 34c ust. 2 ustawy, ustalając wysokość kary pieniężnej, GIIF uwzględnia m. in. rodzaj i zakres naruszenia.

Rodzaj i zakres naruszenia w niniejszej sprawie nie budzą wątpliwości.

Na podstawie wyników kontroli kantoru strony za rok 2011, przez UKS w O. (pismo z [...] października 2013 r.), uzupełnionych dodatkowo dokumentami przesłanymi pismem z [...] czerwca 2014 r., organ stwierdził ponad wszelką wątpliwość niedopełnienie przez p. W.S., prowadzącego działalność kantorową, obowiązku rejestracji [...] transakcji, o której mowa w art. 8 ust 1 ustawy, przekazania GIIF dokumentów dotyczących tej transakcji lub przechowywania przez wymagany okres rejestru tych transakcji lub dokumentów dotyczących tej transakcji.

W toku postępowania kontrolnego kontrolerzy UKS O. ustalili, że p. W.S. poza ewidencją księgową prowadził także dzienną ewidencję wszystkich środków, które wpłacano bądź wypłacano z kasy kantoru.

Ewidencja ta była prowadzona ręcznie w zeszycie: po lewej stronie każdej strony strona odnotowywała dokonane wpłaty, a po prawej stronie każdej strony w zeszycie - wypłaty dokonane z kasy kantoru. Część osób odnotowanych w zeszytach była zwykłymi klientami kantoru, którzy wymieniali walutę, a część, to osoby, które udzielały stronie pożyczek. W wyniku sprawdzenia dokumentacji księgowej kantoru na większość transakcji odnotowanych w zeszycie nie znaleziono asygnat, do których wystawienia strona była zobowiązana w celu udokumentowania kupna-sprzedaży walut.

Potwierdzają ten fakt, przesłuchani w charakterze świadków kontrahenci strony, stwierdzający, że po dokonaniu w kantorze transakcji nie otrzymywali żadnych asygnat (dowód-protokoły zeznań świadków w toku kontroli UKS w O. dołączone w piśmie z [...] czerwca 2014 r.). Kontrolerzy UKS ustalili ponadto, iż asygnaty kupna/sprzedaży walut są w całości ujęte w księgach rachunkowych, natomiast kwoty stanowiące wymianę walut osób ujętych w zeszycie nie mają swego odzwierciedlenia w księgach rachunkowych.

Strona w wyjaśnieniach z dnia [...] maja 2014 r. zarzuca niekompetencje kontrolerom UKS O., ponadto stwierdza, że dokumenty przechowywane są zgodnie z ustawą, kwestionuje liczbę [...] transakcji wskazanych jako nie objęte obowiązkiem rejestracji. Dalej podnosi, że do GIIF powinny być przesłane dokumenty księgowe za rok 2010 i 2011.

W odpowiedzi na powyższe GIIF na podstawie zebranego materiału dowodowego nie podziela opinii strony o niekompetencji kontrolujących, ponadto stwierdził że dokumenty, które strona wpisała do systemu księgowego istotnie są przechowywane zgodnie z ustawą, natomiast postępowanie toczy się w kwestii braku rejestracji transakcji, których strona nie wpisywała do rejestru kantoru, nie wydawała asygnat. Liczba [...] nie zarejestrowanych transakcji stanowi ilość transakcji z wyłączeniem pożyczek udzielanych klientom strony i transakcji powiązanych klientów kantoru, które zgodnie z przepisami ustawy nie podlegają obowiązkowi rejestracji.

W wyjaśnieniach z dnia [...] czerwca 2014 r. strona odnosząc się do zapytania GIIF z dnia [...] czerwca 2014 r. stwierdza, że zestawienia transakcji podejrzanych oraz karty transakcji są niewypełnione ponieważ takie transakcje nie występowały.

W odpowiedzi na powyższe stwierdzić należy, że strona przekazała zestawienie transakcji na podstawie art. 8 ust 1 i 3 ustawy, a zestawienie to obejmuje również transakcje podprogowe, co strona pomija w swoich wyjaśnieniach.

Dalej strona opisuje dostarczone analizy za rok 2010 i 2011, które jej zdaniem potwierdzają realizację obowiązku przechowywania przez wymagany okres udokumentowanych wyników analizy.

W odpowiedzi na zapytanie GIIF dlaczego strona nie przekazała Kontrolerom UKS O. dokumentów potwierdzających dokonanie analizy, strona stwierdziła, "że do tych informacji może mieć dostęp Narodowy Bank Polski, oraz Generalny Inspektor Informacji Finansowej", samowolnie uznając tym samym, że kontrolerzy UKS nie mają ich prawa od niego żądać.

Otóż, zgodnie z art. 21 ust. 3 pkt 7 ustawy, organy kontroli skarbowej w ramach sprawowanego nadzoru lub kontroli mają prawo przeprowadzać kontrolę wypełniania przez instytucje obowiązane (taką jest podmiot prowadzący wymianę walut), obowiązków w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

Przedstawione przez stronę, na wniosek GIIF, dokumenty czynią zadość wymaganiom ustawy, ale jedynie w kwestii transakcji zaksięgowanych w ewidencji kantoru, natomiast wszystkie transakcje zapisane w zeszycie strony nie podlegały obowiązkowi analizy.

Dlatego też, po analizie dostarczonych materiałów GIIF przyjął, że strona w okresie od stycznia do [...] września 2011 r. nie dopełnia obowiązku rejestracji transakcji, o której mowa w art. 8 ust. 1, przekazania GIIF dokumentów dotyczących tej transakcji lub przechowywania przez wymagany okres rejestru tych transakcji lub dokumentów dotyczących tej transakcji, dotyczy to [...] transakcji, a także nie dopełnia obowiązku przechowywania przez wymagany okres udokumentowanych wyników analizy.

Dotychczasowa działalność instytucji obowiązanej.

Zgodnie z art. 34c ust. 2 ustawy, ustalając wysokość kary pieniężnej, Generalny Inspektor Informacji Finansowej uwzględnia m. in. dotychczasową działalność instytucji obowiązanej.

W celu ustalenia i oceny dotychczasowej działalności kantorowej p. W.S., GIIF zwrócił się z pismem z [...] maja 2014 r., o informację do UKS w O., który pismem z [...] maja 2014 r. poinformował, że postępowanie kontrolne prowadzone było dwukrotnie. Pierwsze dotyczyło 2010 r. i przeprowadzone było w dniach od [...] lutego do [...] czerwca 2013 r., zakończone wynikiem kontroli Nr [...], drugie dotyczyło 2011 r., przeprowadzono w dniach [...] lutego - [...] października 2013 r., zakończone wynikiem kontroli [...]. Oba nie dały pozytywnych wyników. Zastrzeżenia budziły:

- wypełnianie obowiązku rejestracji transakcji o wartości powyżej 15.000 euro, co stanowi naruszenie art.8 ust. 1 ustawy,

- wypełnianie obowiązku bieżącej analizy przeprowadzanych transakcji, co stanowi naruszenie art.8a ust. 1 i 2 ustawy,

- wypełnianie obowiązku przechowywania rejestrów przez okres 5 lat, co stanowi naruszenie art.8 ust.4 ustawy,

- brak procedury wewnętrznej do realizacji obowiązków ustawowych, naruszenie art.10a ustawy,

oraz nie przekazywanie GIIF informacji o zarejestrowanych transakcjach, naruszenie art.11 ustawy.

Realizując obowiązek ustalenia dotychczasowej działalności podmiotu, GIIF zwrócił się również do Narodowego Banku Polskiego O/O w O. z prośbą o informację o dotychczasowej działalności. Z otrzymanej odpowiedzi wynika, że były przeprowadzone cztery kontrole kantoru p. W.S. pod kątem przestrzegania obowiązków nałożonych ustawą, w 2003, 2004, 2006 oraz 2010 r.. Pierwsza kontrola w 2003 r. wykazała nieprawidłowości polegające na :

- wprowadzeniu przez przedsiębiorcę wewnętrznej procedury nie spełniającej wymogów określonych w ustawie,

- nie wyznaczenia osoby odpowiedzialnej za realizację obowiązków określonych w ustawie,

- nie uczestniczeniu w programach szkoleniowych z zakresu objętego ustawą,

- nieterminowym przekazaniu przez przedsiębiorcę informacji do GIIF.

Druga kontrola w 2004 r. wykazała brak w wewnętrznej procedurze zapisów dot. terminów dostarczania do GIIF danych z rejestru (art. 8 ust.4 ustawy). Uchybienie usunięto zgodnie z zaleceniami pokontrolnymi. Trzecia w 2006 r. i czwarta w 2010 r. nie wykazały nieprawidłowości w zakresie przestrzegania przepisów ustawy.

Organ stwierdził, że wnioski z wcześniejszych kontroli przeprowadzanych przez NBP O/O w O. stwierdzały szereg nieprawidłowości w zakresie realizacji obowiązków nałożonych przez ustawę i to w zakresie zakwestionowanym później przez Urząd Kontroli Skarbowej w O. w rozmiarze, który spowodował podjęcie niniejszego postępowania przez Generalnego Inspektora.

Możliwości finansowe.

Zgodnie z art. 34 c ust. 2 ustawy, ustalając wysokość kary pieniężnej, GIIF uwzględnia możliwości finansowe instytucji obowiązanej.

Karę pieniężną (art. 34c ust. 1 ustawy) nakłada GIIF w drodze decyzji, w wysokości nie większej niż 750.000 zł, a w razie naruszenia, o którym mowa w ar. 34a pkt 5 w wysokości nie większej niż 100.000 zł.

W celu ustalenia możliwości finansowych strony organ prowadzący niniejsze postępowanie wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego w I. z prośbą o udostępnienie informacji dotyczących wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) po opodatkowaniu w roku 2012 i 2013. Z nadesłanych dokumentów wynika, że p. W.S. w złożonych zeznaniach PIT-36L za lata 2012 i 2013 z działalności gospodarczej nie wykazał dochodu.

Deklarowane przez p W.S. dochody trudno przyjąć za wiarygodne, w kontekście ustaleń dokonanych przez UKS w O. i dokumentów przesłanych pismem [...], z [...] lipca 2014 r. w odpowiedzi na prośbę GIIF sformułowaną w piśmie z [...] czerwca 2014 r..

UKS w O. w decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r., po analizie dokumentacji zabezpieczonej podczas kontroli (w dniach [...].03.2013 r.- [...].04.2013r.), w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatków, w kantorze p. W.S., wyliczył jego zaległości podatkowe, dotyczące okresu styczeń - wrzesień 2011 r. na sumę [...] zł. Organ kontroli skarbowej ustalił, że kwoty stanowiące wymianę waluty osób ujętych w zeszycie w dużej mierze nie mają swojego odzwierciedlenia w księdze rachunkowej, mając odzwierciedlenie na rachunkach bankowych kontrolowanego (dowód: decyzja Dyrektora UKS w O. z [...] grudnia 2013 r. w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. oraz odsetek za zwłokę od zaniżonych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w 2011 r. )

Uwzględniając całość zebranego materiału dowodowego w sprawie, po dokonaniu oceny zarówno rodzaju i zakresu naruszenia, jak i dotychczasowej działalności oraz możliwości finansowych instytucji obowiązanej, GIIF postanowił nałożyć na W.S. karę pieniężną w wysokości [...] zł.

Orzeczona kara jest proporcjonalna zarówno do rodzaju i zakresu naruszenia jak i do możliwości finansowych strony, które GIIF ocenia pozytywnie pomimo deklarowanego formalnie zerowego dochodu. W opinii GIIF nałożona kara powinna skutkować w przyszłości zapobieżeniem zaistnienia podobnych sytuacji, tym samym należy podkreślić jej aspekt edukacyjny i prewencyjny.

W terminie określonym w art. 129 § 2 kpa, p. W.S. pismem z dnia [...] października 2014 r. złożył do Ministra Finansów odwołanie od decyzji GIIF, które w ustawowym terminie zostało przekazane do organu odwoławczego, tj. Ministra Finansów.

W odwołaniu zaskarżonej decyzji zarzucono:

• w zakresie prawa procesowego:

- naruszenie art. 7 Kpa poprzez brak należytego wyjaśnienia wszelkich istotnych okoliczności faktycznych sprawy, jak również dowolną ocenę dowodów.

• w zakresie prawa materialnego:

- naruszenie art. 8a ust. 1 w związku z art. 34a pkt 1 oraz art. 8a w zw. z art. 34 a pkt 4 i art. 34 c ust. 1 i ust. 2 ustawy poprzez niewłaściwe zastosowanie.

W odwołaniu wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, a także wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. Minister Finansów uchylił w całości zaskarżoną decyzję GIIF z dnia [...] października 2014 r. i po ponownym rozpatrzeniu sprawy nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości [...] zł za niedopełnienie obowiązku rejestracji [...] transakcji, o których mowa w art. 8 ust 1 ustawy, przekazania GIIF dokumentów dotyczących tej transakcji lub przechowywania przez wymagany okres rejestru tych transakcji lub dokumentów dotyczących tej transakcji oraz za niedopełnienie obowiązku przechowywania przez wymagany okres udokumentowanych wyników analizy transakcji prowadzonych poza ewidencją kantoru za okres od [...] stycznia do [...] sierpnia 2011.

Nadto organ umorzył postępowanie pierwszej instancji w zakresie niedopełnienia obowiązku przechowywania przez wymagany okres wyników analizy transakcji zaewidencjonowanych w kantorze w okresie od [...] stycznia do [...] sierpnia 2011 r.

Organ odwoławczy - Minister Finansów, po wnikliwym przeanalizowaniu akt sprawy, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa postanowił uchylić zaskarżoną decyzję w całości i po ponownym rozpatrzeniu sprawy nałożył karę pieniężną w wysokości [...] zł za niedopełnienie obowiązku rejestracji [...] transakcji, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, przekazania GIIF dokumentów dotyczących tej transakcji lub przechowywania przez wymagany okres rejestru tych transakcji lub dokumentów dotyczących tej transakcji oraz za niedopełnienie obowiązku przechowywania przez wymagany okres udokumentowanych wyników analizy transakcji prowadzonych poza ewidencją kantoru za okres od [...] stycznia do [...] sierpnia 2011 r.

Ponadto umorzył postępowanie I instancji w zakresie niedopełnienia obowiązki przechowywania przez wymagany okres udokumentowanych wyników analizy transakcji zaewidencjonowanych w kantorze w okresie od [...] stycznia do [...] sierpnia 2011 r.

Równocześnie Minister Finansów nie podzielił zarzutów p. W.S. w odwołaniu z dnia [...] października 2014 r. i odniósł się do nich w następujący sposób:

a.) zarzuty formalne: naruszenia art. 7 kpa.

W złożonym odwołaniu p. W.S. wskazał, że " treść samej decyzji w sposób rażący narusza normy prawne. Zgodnie, bowiem z art. 107 kpa decyzja administracyjna winna zawierać rozstrzygniecie. Takiego rzeczona decyzja nie zawiera. Brak jest bowiem w ogóle ustalenia, że faktycznie kontrolowany dopuścił się naruszeń, a dopiero w oparciu o to należałoby nałożyć karę". Strona podniosła również, że zapiski w przedmiotowym zeszycie stanowić mogą jedynie dowód tego, że odwołujący się pożyczał środki pieniężne od wskazanych tamże osób Zastrzegając przy tym, że mogło się zdarzyć, że pieniądze trafiały do kasy kantoru, zatem, aby uniknąć pomieszania środków kontrolowany musiał prowadzić ewidencję by znać źródło pochodzenia, wartość oraz podmioty uprawnione do odbioru środków". Zdaniem p. W.S., notatki te nie odzwierciedlały w żaden sposób transakcji finansowych, jakie faktycznie miały miejsce w związku z prowadzoną przez niego działalnością. Ponadto wskazał, że organ I instancji zbyt pochopnie odrzucił wszelkie argumenty podatnika prowadząc przy tym postępowanie w sposób bardzo nieobiektywny i stronniczy. Podniósł też, że nie wyjaśniono wszelkich istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych. W końcowej części odwołania p. S. uzasadnił swój wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. trudną sytuacją materialną.

Minister Finansów wskazał, że w uchylonej decyzji organu I instancji zawarte byłe rozstrzygniecie, tj. wskazanie, za jakie naruszenia GIIF nałożył karę pieniężną. Organ odwoławczy nie dopatrzył się naruszenia art. 7 Kpa. Prowadzone przez GIIF postępowanie wyjaśniające prowadzone było wnikliwie oraz wyjaśniło wszystkie istotne okoliczności faktyczne sprawy przy czynnym udziale strony. Odnosząc się do stanowiska strony, że prowadzony przez niego zeszyt nie powinien być traktowany jako dowód w sprawie, na podstawie którego stwierdzono przeprowadzanie transakcji poza ewidencją kantoru, Minister Finansów przywołał przepis art. 75 Kpa. Przepis ten stanowi, że jako dowód należy dopuści; wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem: W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. W niniejszej sprawie dowód w postaci zeszytu z odręcznymi zapiskami p. W.S. oceniony został łącznie z innymi dowodami zebranymi w sprawie, w tym w szczególności z dokumentacją księgową kantoru oraz zeznaniami świadków. Kontrolerzy Urzędu Kontroli Skarbowej w O. ustalili, że transakcje kupna-sprzedaży waluty ujęte w dokumentacji księgowej kantoru potwierdzone zostały asygnatami. Natomiast transakcje wymiany walut ujętych w zeszycie nie mają odzwierciedlenia w dokumentacji księgowej kantoru. W toku przesłuchań przeprowadzonych przez Urząd Kontroli Skarbowej w O., klienci kantoru wymienieni w odręcznej ewidencji zeznawali, że p. W.S. nie wydawał im asygnat po dokonanych transakcjach wymiany walut.

b.) zarzuty materialne

Naruszenie art. 8 ust 1 w związku z art. 34a pkt 1 oraz art. 8a w zw. z art. 34 a pkt 4 i art. 34 c ust. 1 i ust 2 ustawy.

W złożonym odwołaniu strona zarzuciła naruszenie art. 8 ust. 1 w związku z art. 34a pkt 1 oraz art. 8a w zw. z art. 34 a pkt 4 i art. 34 c ust. 1 i ust. 2 ustawy, poprzez niewłaściwe zastosowanie.

Minister Finansów, po rozpatrzeniu odwołania i wnikliwej analizie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy stwierdził, że w sentencji zaskarżonej decyzji organ I instancji m.in. wskazał, że nakłada karę pieniężną za niedopełnienie obowiązku przechowywania przez wymagany okres, tj. od [...] stycznia do [...] sierpnia 2011 r., udokumentowanych wyników analizy. Jednocześnie w uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że przedstawione przez stronę dokumenty (w zakresie bieżącej analizy transakcji przedstawione po wszczęciu postępowania w sprawie) czynią zadość wymogom ustawy, w zakresie transakcji zaksięgowanych w ewidencji kantoru, natomiast wszystkie transakcje zapisane w zeszycie strony nie podlegały obowiązkowi analizy. W zaskarżonym rozstrzygnięciu Generalnego Inspektora Informacji Finansowej uzasadnienie decyzji nie odpowiada zapadłemu rozstrzygnięciu.

W świetle powyższego organ odwoławczy postanowił uchylić ww. decyzję w całości; na nowo orzec w sprawie, a wszczęte postępowanie w części dotyczącej nie przechowywania wyników bieżącej analizy transakcji znajdujących się w ewidencji kantoru - umorzyć, jednakże z innych przyczyn niż te, na które strona powołała się w odwołaniu od zaskarżonej decyzji.

Skargę na powyższą decyzję Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona, w części dotyczącej punktu I rozstrzygnięcia, tj., nałożenia na skarżącego kary pieniężnej w wysokości [...] zł za niedopełnienie obowiązku rejestracji [...] transakcji, o których mowa w art. 8 ust 1 ustawy, przekazania GIIF dokumentów dotyczących tej transakcji lub przechowywania przez wymagany okres rejestru tych transakcji lub dokumentów dotyczących tej transakcji oraz za niedopełnienie obowiązku przechowywania przez wymagany okres udokumentowanych wyników analizy transakcji prowadzonych poza ewidencją kantoru za okres od [...] stycznia do [...] sierpnia 2011 r., zarzucając jej naruszenie:

I Przepisów postępowania, a mianowicie:

1. Art. 7 kpa w zw. z art. 77 kpa poprzez brak dokładnego wyjaśnienia sprawy i wszech stronnego rozpatrzenia materiału zgromadzonego w sprawie, a przez to błędne ustalenie, że zapiski dokonywane w zeszycie były potwierdzeniem transakcji kupna - sprzedaży walut;.

II. Przepisów prawa materialnego:

2. naruszenie art.8 ust 1 w zw. z art. 34a pkt 1 oraz art. 8a w zw. z art. 34a pkt 4 oraz 34c ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu poprzez błędne zastosowanie.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie pkt I zaskarżonej decyzji Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2014 r. w zaskarżonej części; zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania; wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie.

Według skarżącego, organ błędnie ustalił, że zapiski dokonywane w zeszycie były potwierdzeniem transakcji kupna - sprzedaży walut. Skarżący wskazuje, że wszystkie transakcje kupna sprzedaży walut znajdowały potwierdzenie w ewidencji księgowej. Zapiski w przedmiotowym zeszycie stanowić mogą dowód jedynie tego, że skarżący pożyczał środki pieniężne od wskazanych tamże osób. Mogło się zdarzyć, że pieniądze trafiały do kasy kantoru, zatem, aby uniknąć pomieszania środków, kontrolowany musiał prowadzić ewidencję, by znać źródło pochodzenia, wartość oraz podmioty uprawnione do odbioru środków. Nie zawsze kontrolowany odbierał i wydawał pieniądze osobiście. Z uwagi bowiem na to, że kantor obsługiwany był także przez osoby trzecie dla większej przejrzystości rozrachunków kontrolowany prowadził zestawienie i ewidencjonował przepływ środków. Przy czym dotyczyło to wszelkich środków, nie tylko pochodzących z prowadzonej działalności.

Zapiski miały służyć także inwentaryzacji udzielanych pożyczek i rozliczaniu z pożyczkodawcami, ułatwiać rozliczanie salda w kasie kantoru i klasyfikowanie gromadzonych środków. Mimo dokładanych starań notatki stosunkowo często okazywały się niedokładne i fałszowały wyniki finansowe kontrolowanego. Nie mogły być podstawą i stanowić wyłącznego źródła wiedzy, stąd skarżący ostatecznie zawierzał jedynie dokumentom księgowym, prowadzonym przez wyspecjalizowany podmiot.

Skarżący podnosi, że notatki te nie odzwierciedlały w żaden sposób transakcji finansowych jakie faktycznie miały miejsce w związku z prowadzoną przez kontrolowanego działalnością. Nie mają rzeczone notatki waloru dokumentu czy choćby dowodu pośredniego, dotyczącego przepływu środków pieniężnych w prowadzonej przez kontrolowanego działalności.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi w całości, nadmieniając, że w przedmiotowej skardze zostały ponownie powtórzone zarzuty, które wcześniej zawarto w odwołaniu od decyzji Generalnego Inspektora, były one zatem przedmiotem szczegółowych rozważań organu II instancji.

Zarzuty zawarte w skardze

Naruszenie art 7 Kpa w związku z art 77 Kpa poprzez brak dokładnego wyjaśnienia sprawy i wszechstronnego rozpatrzenia materiału zgromadzonego w sprawie, a przez to błędne ustalenie, że zapiski dokonywane w zeszycie były potwierdzeniem kupna sprzedaży walut.

Skarżący ponownie zarzucił organowi błędne uznanie zapisków prowadzonych w zeszycie, jako potwierdzenia dokonywania transakcji kupna-sprzedaży walut. Skarżący utrzymuje, że wszystkie transakcje kupna-sprzedaży walut znajdowały potwierdzenie w ewidencji księgowej. Według skarżącego, odręczne notatki zawarte w prowadzonym przez niego zeszycie miały służyć jedynie inwentaryzacji udzielanych pożyczek i rozliczaniu z pożyczkodawcami. Miały również ułatwić rozliczanie salda w kasie kantoru i klasyfikowanie gromadzonych środków. Zdaniem skarżącego, pomimo jego starań, stosunkowo często odręczne notatki okazywały się jednak niedokładne i w związku z tym nie mogą stanowić wyłącznego źródła wiedzy. Ostatecznie zawierzał wyłącznie dokumentom księgowym, prowadzonym przez wyspecjalizowany podmiot. Ponownie skarżący podkreślił, że odręczne notatki nie mają waloru dokumentu czy choćby dowodu pośrednio dotyczącego przepływu środków pieniężnych, ponieważ nie odzwierciedlają w żaden sposób transakcji finansowych, jakie faktycznie miały miejsce w związku z prowadzoną przez niego działalnością. Ponadto skarżący zarzucił organowi, że ustalenia w zakresie nie zarejestrowania [...] transakcji oparł wyłącznie na informacji uzyskanej od Urzędu Kontroli Skarbowej, nie czyniąc w tym zakresie własnych ustaleń. Zdaniem skarżącego, materiał zgromadzony w sprawie jest niepełny, o czym świadczą rozbieżności w pomiędzy I i II organem w kwestii ilości nie zarejestrowanych transakcji. Według Skarżącego, zbyt pochopnie zostały odrzucone jego argumenty, a postępowanie prowadzone zostało w sposób nieobiektywny i stronniczy, bez wyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych. Ostatecznie Skarżący przyznał, że część nazwisk z zeszytu dotyczyła osób, którym udzielał pożyczek, jednakże jego zdaniem organ nie wskazał, że [...] kwestionowanych transakcji to transakcje kupna - sprzedaźy waluty. a nie pożyczek.

Naruszenie art. 8 ust 1 w związku z art. 34apkt 1 oraz art. 8a w związku z art. 34 a pkt 4 i art 34c ust. 1 i ust 2 ustawy poprzez błędne zastosowanie.

Skarżący ponownie zarzucił organowi, że wskutek dokonania błędnych ustaleń, niezasadnie zastosował art. 8 ust. 1 i art. 8a ustawy. Zdaniem skarżącego, kwestionowane transakcje nie dotyczyły operacji wymiany walut, zatem nie powstawał obowiązek rejestracji oraz prowadzenia bieżącej analizy transakcji

Minister Finansów, na podstawie analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, odniósł się do zarzutów zawartych w skardze w następujący sposób:

Zarzut dotyczący naruszenia art. 7 kpa w związku z art. 77 kpa, poprzez brak dokładnego wyjaśnienia sprawy i wszechstronnego rozpatrzenia materiału zgromadzonego w sprawie, a przez to błędne ustalenie, że zapiski dokonywane w zeszycie były potwierdzeniem kupna sprzedaży walut.

Całość materiału dowodowego w sprawie potwierdza prowadzenie przez p. W.S. działalności wymiany walut poza ewidencją księgową kantoru. W składanych przez skarżącego zeznaniach przed Prokuratorem Prokuratury Rejonowej del. do Prokuratur Okręgowej w E. oraz Urzędem Kontroli Skarbowej w O., skarżący przyznaje się do dokonywania wymiany walut klientom odnotowanym w odręcznej ewidencji. Fakt dokonywania wymiany walut bez asygnat dokumentujących przeprowadzenie tych transakcji potwierdzona zostało przez klientów w zeznaniach złożonych przez Urzędem Kontroli Skarbowej w O. W złożonej skardze p. S. podnosi, że notatki nie odzwierciedlały w żaden sposób transakcji finansowych, jakie faktycznie miały miejsce w związku z prowadzoną przez niego działalnością i nie mają waloru dowodu. Zdaniem Ministra Finansów, zarzut postawiony w skardze jest bezpodstawny. Ustalenia Urzędu Kontroli Skarbowej w O. nie zostały oparte wyłącznie na podstawie odręcznych notatek skarżącego. Analizie poddane zostały przede wszystkim historie rachunków bankowych za okres od [...] stycznia 2010 r. do [...] grudnia 2011 r., asygnat kuna-sprzedaży walut, tj. wpłat i wypłat w powiązaniu z listami transakcji zaewidencjonowanymi w księgach kantoru wymiany walut.

Minister Finansów nie podziela stanowiska skarżącego, że zawierzać można jedynie dokumentom księgowym, a notatki nie mają waloru dokumentu. Główna cześć działalność skarżącego prowadzona była poza ewidencją księgową, co udowodnione zostało poprze: zaznania światków i zeznania samego skarżącego oraz zebrany przez UKS O. materia dowodowy, tym samym w oficjalnej ewidencji działalności gospodarczej transakcje te nie były uwzględnione. Oficjalna ewidencja nie odzwierciedla wielkości i charakteru prowadzonej przez skarżącego działalności. Rzeczywisty obraz i rozmiar prowadzonej przez skarżącego działalności można ocenić na podstawie jego zapisków.

Minister Finansów podkreślił, że skarżący uczestniczył w toku prowadzonych postępowań wyłącznie w formie korespondencyjnej. Pan W.S. nie skorzystał z przysługującego mu prawa do osobistego zapoznania się z całością zgromadzonego w sprawie materiału, w tym również dokumentacji księgowej kantoru oraz historii rachunków bankowych, dlatego ocena zebranego materiału dowodowego przez skarżącego jest niewłaściwa. Rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie nastąpiło na podstawie materiału dowodowego, który poddany został szczegółowej analizie przez Urząd Kontroli Skarbowej w O. oraz Prokuraturę Okręgową w E.

Naruszenie art. 8 ust 1 w związku z art. 34a pkt 1 oraz art. 8a w zw. z art. 34a pkt 4 i art. 34 c ust. 1 i ust 2 ustawy poprzez błędne zastosowanie.

Stosownie do postanowień art. 8 ust. 1 ustawy, instytucja obowiązana przeprowadzająca transakcję, której równowartość przekracza 15.000 euro, ma obowiązek zarejestrować taką transakcję również w przypadku, gdy jest ona przeprowadzana za pomocą więcej niż jednej operacji, których okoliczności wskazują, że są one ze sobą powiązane i zostały podzielone na operacje o mniejszej wartości z zamiarem uniknięcia obowiązku rejestracji. Niedopełnienie powyższego obowiązku w niniejszej sprawie jest bezsporne. Dokonana przez Urząd Kontroli Skarbowej w O. analiza odręcznych notatek prowadzonych przez skarżącego w dodatkowej ewidencji oraz historii rachunków bankowych w powiązaniu z transakcjami zaewidencjonowanymi w księgach rachunkowych kantoru wykazała, że p. W.S. nie zarejestrował [...] transakcji kupna-sprzedaży waluty, których wartość przekroczyła 15.000 Euro. Minister Finansów uznał również, że nie zarejestrowanie [...] transakcji przez p. W.S. w okresie od [...] stycznia do [...] sierpnia 2011 r. skutkuje niedopełnieniem obowiązku określonego w art. 8a ustawy, tj. przeprowadzenia bieżącej analizy tych transakcji, a co za tym idzie, naruszeniem obowiązku przechowywania przez wymagany okres udokumentowanych wyników analiz tych transakcji. Oczywistym jest, że transakcje, które nie zostały zarejestrowane, nie zostały przez skarżącego przeanalizowane.

Analiza materiału dowodowego potwierdza fakt prowadzenia przez p. W.S. dodatkowej dziennej ewidencji poza ewidencją księgową kantoru. Ewidencja ta prowadzona była w formie odręcznych notatek w zeszycie, w którym odnotowywane były nazwiska osób będących zwykłymi klientami kantoru, którzy wymieniali walutę, oraz nazwiska osób, które udzielały skarżącemu pożyczek. Dla większości transakcji odnotowanych w zeszycie UKS w O. w toku prowadzonego postępowania kontrolnego nie znalazł w dokumentacji kantoru asygnat, do których wystawienia p. S. był zobowiązany w celu udokumentowania kupna-sprzedaży walut. Fakt przeprowadzania transakcji wymiany walut bez wydawania asygnat potwierdzają klienci kantoru w zeznaniach składanych przed organem przeprowadzającym kontrolę.

W konsekwencji niedopełnienia obowiązku rejestracji transakcji przeprowadzonych poza ewidencją księgową kantoru, nastąpiło naruszenie obowiązku dokonania bieżącej analizy tych transakcji oraz przechowywania przez wymagany okres udokumentowanych wyników z tych analiz.

Z uwagi na fakt, że prowadzenie analiz transakcji jest warunkiem niezbędnym do realizacji celów ustawy Minister Finansów wykazał, jak istotną rolę w całym procesie przeciwdziałania praniu pieniędzy odgrywa skuteczna i efektywna realizacja obowiązku typowania transakcji podejrzanych i powiązanych, ze wszystkich transakcji przeprowadzanych przez klientów. Analiza ta, jako proces weryfikujący hipotezę występowania transakcji, co do których występuje podejrzenie, że środki użyte d ich realizacji mogą pochodzić z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł lub że transakcje te dokonywane przez osoby wymienione na listach osób podejrzanych o terroryzm, powinna być dokonywana przez instytucje obowiązane na bieżąco.

W tym stanie rzeczy, mając na uwadze, że zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca zostały wydane na podstawie obowiązujących i prawidłowo zastosowanych przepisów prawa, Minister Finansów wnosi o oddalenie skargi w całości.

Jednocześnie, Minister Finansów poinformował, że przed dniem sporządzenia niniejszej odpowiedzi na skargę, w odpowiedzi na wniosek złożony przez skarżącą o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzją w dniu [...] lutego 2015 r. wydał postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2012 r., poz. 270, z późn. zm..; zwaną dalej p.p.s.a.).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2014 r., którą Minister uchylił w całości zaskarżoną decyzję GIIF z dnia [...] października 2014 r. i po ponownym rozpatrzeniu sprawy nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości [...]zł za niedopełnienie obowiązku rejestracji [...] transakcji, o których mowa w art. 8 ust 1 ustawy, przekazania GIIF dokumentów dotyczących tej transakcji lub przechowywania przez wymagany okres rejestru tych transakcji lub dokumentów dotyczących tej transakcji oraz za niedopełnienie obowiązku przechowywania przez wymagany okres udokumentowanych wyników analizy transakcji prowadzonych poza ewidencją kantoru za okres od [...] stycznia do [...] sierpnia 2011.

Nadto organ umorzył postępowanie pierwszej instancji w zakresie niedopełnienia obowiązku przechowywania przez wymagany okres wyników analizy transakcji zaewidencjonowanych w kantorze w okresie od [...] stycznia do [...] sierpnia 2011 r.

Skarżący zarzucił w skardze zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie: art. 7 w zw. z art. 77 kpa poprzez brak dokładnego wyjaśnienia sprawy i wszechstronnego rozpatrzenia materiału zgromadzonego w sprawie, a przez to błędne ustalenie, że zapiski dokonywane w zeszycie były potwierdzeniem transakcji kupna - sprzedaży walut, a także prawa materialnego, a w szczególności art.8 ust 1 w zw. z art. 34a pkt 1 oraz art. 8a w zw. z art. 34a pkt 4 oraz 34c ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.

W rozpatrywanej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżący - p. W.S., prowadzący kantor wymiany walut w I., prowadził podwójną księgowość: księgi rachunkowe zgodne z obowiązującymi przepisami oraz księgowość nieformalną, w formie zeszytu i zapisków przechowywanych w kantorze (dzienna ewidencja wszystkich środków, które wpłacano bądź wypłacano z kasy kantoru).

Według strony, zapiski w przedmiotowym zeszycie stanowić mogą jedynie dowód tego, że pożyczała ona środki pieniężne od wskazanych tamże osób Zastrzegając przy tym, że mogło się zdarzyć, że pieniądze trafiały do kasy kantoru, zatem, aby uniknąć pomieszania środków kontrolowany musiał prowadzić ewidencję by znać źródło pochodzenia, wartość oraz podmioty uprawnione do odbioru środków. Zdaniem p. W.S., notatki te nie odzwierciedlały w żaden sposób transakcji finansowych, jakie faktycznie miały miejsce w związku z prowadzoną przez niego działalnością. Zapiski miały służyć inwentaryzacji udzielanych pożyczek i rozliczaniu z pożyczkodawcami, ułatwiać rozliczanie salda w kasie kantoru i klasyfikowanie gromadzonych środków. Mimo dokładanych starań notatki stosunkowo często okazywały się niedokładne i fałszowały wyniki finansowe kontrolowanego. Nie mogły być podstawą i stanowić wyłącznego źródła wiedzy, stąd skarżący ostatecznie zawierzał jedynie dokumentom księgowym, prowadzonym przez wyspecjalizowany podmiot.

Natomiast w ocenie organów kontroli skarbowej zapiski te dokumentowały transakcje kupna-sprzedaży walut w kantorze. Według organów kontrolnych, prowadzony przez skarżącego zeszyt powinien być traktowany jako dowód w sprawie, na podstawie którego stwierdzono przeprowadzanie transakcji poza ewidencją kantoru. W ocenie organów kontroli skarbowej, oficjalna ewidencja nie odzwierciedla wielkości i charakteru prowadzonej przez skarżącego działalności. Rzeczywisty obraz i rozmiar prowadzonej przez niego działalności można ocenić na podstawie jego zapisków.

W wyniku sprawdzenia dokumentacji księgowej kantoru na większość transakcji odnotowanych w zeszycie nie znaleziono asygnat, do których wystawienia strona była zobowiązana w celu udokumentowania kupna-sprzedaży walut. Kontrolerzy UKS ustalili ponadto, iż asygnaty kupna/sprzedaży walut są w całości ujęte w księgach rachunkowych, natomiast kwoty stanowiące wymianę walut osób ujętych w zeszycie nie mają swego odzwierciedlenia w księgach rachunkowych.

Przedstawione przez stronę, na wniosek GIIF, dokumenty czynią zadość wymaganiom ustawy, ale jedynie w kwestii transakcji zaksięgowanych w ewidencji kantoru, natomiast wszystkie transakcje zapisane w zeszycie strony nie podlegały obowiązkowi analizy.

Dlatego też, po analizie dostarczonych materiałów Generalny Inspektor przyjął, że strona w okresie od stycznia do [...] września 2011 r. nie dopełnia obowiązku rejestracji transakcji, o której mowa w art. 8 ust. 1, przekazania GIIF dokumentów dotyczących tej transakcji lub przechowywania przez wymagany okres rejestru tych transakcji lub dokumentów dotyczących tej transakcji; dotyczy to [...]transakcji, a także nie dopełnia obowiązku przechowywania przez wymagany okres udokumentowanych wyników analizy.

Organ kontroli skarbowej ustalił, że kwoty stanowiące wymianę waluty osób ujętych w zeszycie w dużej mierze nie mają swojego odzwierciedlenia w księdze rachunkowej, mając odzwierciedlenie na rachunkach bankowych kontrolowanego.

W konsekwencji, Minister Finansów decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. za niedopełnienie obowiązku rejestracji [...] transakcji, o których mowa w art. 8 ust 1 ustawy, przekazania GIIF dokumentów dotyczących tej transakcji lub przechowywania przez wymagany okres rejestru tych transakcji lub dokumentów dotyczących tej transakcji oraz za niedopełnienie obowiązku przechowywania przez wymagany okres udokumentowanych wyników analizy transakcji prowadzonych poza ewidencją kantoru za okres od [...] stycznia do [...] sierpnia 2011 r., nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości [...]zł r. Nadto organ umorzył postępowanie pierwszej instancji w zakresie niedopełnienia obowiązku przechowywania przez wymagany okres wyników analizy transakcji zaewidencjonowanych w kantorze w okresie od [...] stycznia do [...] sierpnia 2011 r.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy instytucja obowiązana (tzn. również skarżący) przeprowadzająca transakcję, której równowartość przekracza 15.000 euro, ma obowiązek zarejestrować taką transakcję również w przypadku, gdy jest ona przeprowadzana za pomocą więcej niż jednej operacji, których okoliczności wskazują, że są one ze sobą powiązane i zostały podzielone na operacje o mniejszej wartości z zamiarem uniknięcia obowiązku rejestracji.

W myśl art. 8a ust. 1 instytucje obowiązane prowadzą (a więc są zobowiązane prowadzić) bieżącą analizę przeprowadzanych transakcji. Wyniki analiz powinny być dokumentowane w formie papierowej lub elektronicznej.

Wyniki analiz przechowywane są przez okres 5 lat, licząc od pierwszego dnia roku następującego po roku, w którym zostały przeprowadzone. (ust. 2).

Odpowiednio do art. 11 ust. 1 ustawy, instytucje obowiązane przekazują Generalnemu Inspektorowi informacje o transakcjach zarejestrowanych zgodnie z art. 8 ust. 1 i 3. Przekazanie to polega na przesłaniu lub dostarczeniu danych z rejestru transakcji, o którym mowa w art. 8 ust. 4, także z wykorzystaniem informatycznych nośników danych.

Zgodnie z art. 34a ustawy, instytucja obowiązana, z wyłączeniem Narodowego Banku Polskiego, która m.in. nie dopełnia obowiązku rejestracji transakcji, o której mowa w art. 8 ust. 1, przekazania Generalnemu Inspektorowi dokumentów dotyczących tej transakcji lub przechowywania przez wymagany okres rejestru tych transakcji lub dokumentów dotyczących tej transakcji (pkt 1), a także nie dopełnia obowiązku przeprowadzenia analizy ryzyka w celu zastosowania odpowiednich środków bezpieczeństwa finansowego(pkt 2) - podlega karze pieniężnej.

Karę pieniężną nakłada Generalny Inspektor w drodze decyzji, w wysokości nie większej niż 750.000 zł, a w razie naruszenia, o którym mowa w art. 34a pkt 5 - w wysokości nie większej niż 100.000 zł (art. 34 ust. 1 ustawy).

Ustalając wysokość kary pieniężnej, Generalny Inspektor uwzględnia rodzaj i zakres naruszenia, dotychczasową działalność instytucji obowiązanej oraz jej możliwości finansowe (ust. 2).

Wymienione wyżej uwarunkowania nałożenia kary i ustalenia jej wysokości zostały w rozpatrywanej sprawie uwzględnione, a zatem kara pieniężna została nałożona zgodnie z prawem i w wysokości wynikającej z analizy dotyczącej przesłanek ustalania jej wysokości.

Prawidłowo zastosowano też przepisy kompetencyjne, gdyż zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy kontrolę wypełniania przez instytucje obowiązane, z wyłączeniem Narodowego Banku Polskiego, obowiązków w zakresie przeciwdziałania praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, sprawuje Generalny Inspektor. Kontrolę przeprowadzają pisemnie upoważnieni przez Generalnego Inspektora pracownicy jednostki, o której mowa w art. 3 ust. 4, zwani dalej "kontrolerami", po okazaniu legitymacji służbowej kontrolera, zwanej dalej "legitymacją kontrolera", i pisemnego upoważnienia (ust. 2). Tak więc i w tym zakresie zarzuty kontrolowanego były bezpodstawne.

W rozpatrywanej sprawie Sąd nie dopatrzył się również zarzucanego naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie: art. 7 w zw. z art. 77 kpa poprzez brak dokładnego wyjaśnienia sprawy i wszechstronnego rozpatrzenia zgromadzonego materiału. W ocenie Sądu, sprawa została w dostateczny i wszechstronny sposób wyjaśniona, a ewentualne braki nie miały wpływu na wynik rozstrzygnięcia.

W tej sytuacji Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i powinna się ostać w obrocie prawnym.

Ponadto oceniając zaskarżoną decyzję Sąd nie stwierdził żadnych innych uchybień, których istnienie powinien uwzględnić z urzędu.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 127, z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.