Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2962/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-01-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2017 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca w skardze na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2017 r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2017 r., nakładającą karę pieniężną w wysokości 83 500 zł za wprowadzenie dwóch produktów do obrotu jako żywność.

We wniosku o wstrzymanie strona podała, że dochód strony w 2016 r. wyniósł około 100 tys. zł i na dowód załączyła zeznanie podatkowe za rok 2016. Podkreślono, że prowadzona działalność gospodarcza jest jedynym źródłem utrzymania strony i w chwili obecnej nie dysponuje środkami pozwalającym na uiszczenie nałożonej kary. Ponadto wskazano, że poprzednia kara pieniężna nałożona decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. w wysokości 50 tys. zł została już wyegzekwowana, zatem najprawdopodobniej i zaskarżona decyzja zostanie skierowana do postępowania egzekucyjnego, które doprowadzi do licytacji majątku ruchomego, a być może i nieruchomości strony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Przesłanki wstrzymania aktu zachodzą wówczas, gdy istnieje ryzyko, że wykonanie aktu w przypadku stwierdzenia w toku sądowej kontroli, iż narusza on obowiązujący stan prawny spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05, OwSS 2005/3/72; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, Lex nr 192964).

Rozpoznając wniosek skarżącego Sąd uznał, iż zasługuje on na uwzględnienie. Wyjaśnić bowiem należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się już dominujący pogląd przemawiający za udzieleniem ochrony tymczasowej jeżeli skarżący wykaże, że w jego konkretnej sytuacji majątkowej wywiązanie się z nałożonego obowiązku wykonania decyzji administracyjnej wiązać się będzie z wyrządzeniem znacznej szkody, zaś skarżący powinien złożyć stosowne dokumenty obrazujące jego sytuację finansową, pozwalające uprawdopodobnić podnoszone okoliczności (por. post. NSA z dnia 9 kwietnia 2013 r., sygn. akt II OZ 253/13; z dnia 17 stycznia 2012 r., sygn. akt I OZ 13/12; z dnia 21 stycznia 2013 r., sygn. akt II FZ 1076/12; z dnia 22 grudnia 2011, sygn. akt II FZ 743/11).

W opinii Sądu, mając na uwadze wysokość nałożonej na skarżącego kary pieniężnej, argumenty wskazane we wniosku, jak i całość materiału dowodowego, jak i złożone dokumenty, które potwierdzają twierdzenia strony skarżącej w sprawie, zasadne jest udzielenie skarżącemu ochrony tymczasowej, poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.