Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 795/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-10-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 28 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 11 lipca 2015 r. U. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pod nazwą: "Budowa drogi publicznej po śladzie istniejącej drogi niepublicznej w D., Gmina S.".

Jednocześnie złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku wskazała, że ewentualne uwzględnienie skargi skutkować będzie wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę, co spowoduje pozbawienie inwestora możliwości dokończenia budowy. Nadto podała, że trzeba wziąć pod uwagę zarówno nakład środków, jak również czas trwania ewentualnych postępowań, a zatem zasadne jest uniemożliwienie realizacji spornej inwestycji do czasu wydania przez sąd wyroku w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Rozpoznając wniosek w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Wskazać przede wszystkim należy, że decyzje dotyczące realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych ze swej natury zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków, jednakże skutki

te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać ich wystąpienie w stosunku do składającego dany wniosek. Istotną kwestią jest również i to, że zarówno pojęcie "znacznej szkody" jak

i pojęcie "trudnych do odwrócenia skutków" nie odnosi się jedynie do strony wnioskującej

o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, ale również do interesu innych uczestników postępowania oraz interesu publicznego. W przypadku konfliktu interesów, sąd winien wyważyć interesy stron oraz interes publiczny, oceniając, który z tych interesów jest ważniejszy i bardziej zasługuje na uwzględnienie (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2008 r., II OZ 588/08). W niniejszej sprawie należy mieć zatem na względzie to, że ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może naruszyć interes inwestora powodując opóźnienia w pracach, a co za tym idzie spowodować dla niego straty finansowe. Należy mieć również na względzie interes publiczny, który może zostać naruszony w ten sposób, że odroczona w czasie będzie realizacja inwestycji zaspokajającej istotne potrzeby mieszkańców.

Zwrócić również należy uwagę, że ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 687 ze zm.) ma szczególny charakter i jej celem jest stworzenie prawnych instrumentów zapewniających sprawny przebieg inwestycji drogowych. Specyfika uregulowań ustawowych wyraża się w uproszczeniu postępowania administracyjnego

w sprawach związanych z nabyciem nieruchomości oraz dysponowania nimi przez inwestora na cele budowlane. Wstrzymanie zaskarżonej decyzji byłoby zatem istotnym zaburzeniem tegoż procesu i jednocześnie naruszałoby w sposób rażący społeczny interes, który stał się podstawą wydania orzeczenia. Rozważając kwestie wstrzymania wykonania decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej należy zatem uwzględnić interes społeczny

i gospodarczy, które przemawiają za szybką i sprawną realizacją przedsięwzięcia inwestycyjnego polegającego na budowie drogi. (por. postanowienie NSA z dnia 17 września 2010 r., II OZ 923/10).Tym samym udzielenie ochrony tymczasowej skarżącej w ocenie Sądu niweczyłoby cel, jaki przyświecał ustawodawcy przy przyjęciu ustawy ustalającej szczególny reżim prawny przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych.

Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie skarżąca nie uzasadniła należycie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji przez pryzmat wystąpienia przesłanek zawartych w powołanym przepisie. Nie wskazała konkretnych okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia jej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków,

w szczególności nie wykazała konkretnie w wyniku jakich działań wynikających z zaskarżonej decyzji i w jaki sposób miałoby dojść do nieodwracalnych zniszczeń na jej nieruchomości. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd administracyjny jest władny rozpoznać wniosek o wstrzymanie aktu administracyjnego tylko i wyłącznie pod kątem zaistniałych przesłanek określonych w tym przepisie, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania decyzji nie jest bowiem instytucją służącą do powstrzymania procesu inwestycyjnego w ogóle, lecz tylko ze względu na negatywne, a nieakceptowane prawem i mogące realnie powstać skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Normalne następstwa procesu inwestycyjnego, chociaż przez osoby zainteresowane mogą być postrzegane jako negatywne czy uciążliwe, nie są objęte dyspozycją omawianego przepisu.

Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak sentencji postanowienia.