Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 712/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2010-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatki inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 1a ust 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2006 nr 121 poz 844
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka,, Sędzia WSA Alicja Polańska, Protokolant Beata Radomska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 lutego 2010 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za okres od marca do grudnia 2007r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zaskarżoną decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...], który wydał nakaz płatniczy Nr [...], ustalając [...]łączne zobowiązanie pieniężne za okres od marca do [...]r.

w wysokości [...]zł, w tym podatek rolny w kwocie [...]zł, podatek leśny w kwocie [...]zł oraz podatek od nieruchomości w kwocie [...]zł.

Decyzją z dnia [...]Burmistrz Miasta [...]dokonał, w formie nakazu płatniczego, wymiaru podatku rolnego w kwocie [...]zł, leśnego w kwocie [...]zł i od nieruchomości w kwocie [...]zł za okres [...] r. za grunty orne [...], leśne [...]i grunty sklasyfikowane

w ewidencji gruntów i budynków jako tereny zabudowy innej [...], położone w [...]przy ulicy [...]należące do [...], a związane z działalnością gospodarczą.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał,

że ustalenie łącznego zobowiązania pieniężnego za okres [...]r. zostało dokonane w związku z nabyciem w formie aktu notarialnego z dnia

[...], na własność przez [...]działek gruntu

o numerach [...], o łącznej powierzchni [...]ha, położonych w [...]przy ul. [...]. Organ ten wyjaśnił także, że działka nr [...]jest sklasyfikowana w ewidencji gruntów i budynków jako rola klasy IVa [...]grunty leśne [...]) i rowy W ([...]), zaś działka nr [...]jako [...]). Ponadto wskazał, że grunty sklasyfikowane jako rolne i leśne - niezajęte

na prowadzenie działalności gospodarczej, podlegają opodatkowaniu podatkiem rolnym i leśnym. Natomiast pozostałe grunty, będące w posiadaniu przedsiębiorcy, zgodnie z art. 1a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, podlegają opodatkowaniu wg najwyższych stawek, tj. od gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu I instancji, [...]wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], żądając uchylenia zaskarżonej decyzji w części dotyczącej opodatkowania gruntów innych niż rolne oraz leśne i w tym zakresie wniósł o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]decyzją z [...], orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji Burmistrza Miasta [...]. Organ odwoławczy stwierdził bowiem, że odwołanie nie jest uzasadnione, zaś zaskarżona decyzja odpowiada prawu i ustala prawidłową wysokość podatku od nieruchomości należnego od skarżącego.

W skardze na ww. decyzję Kolegium, złożoną w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie, [...]wniósł o uchylenie w całości powyższej decyzji ostatecznej i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie przepisów art. 7, art. 77 oraz

art. 80 K.p.a. w związku z art. 1a ust. 1 pkt 3, art. 2 i art. 4 ustawy o podatkach

i opłatach lokalnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 11 lutego 2009r., sygn. akt I SA/Sz 451/08, po rozpoznaniu skargi, uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając, iż została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, tj. art., art. 121, 122, 124 oraz art. 210 § 1 i § 2 Ordynacji podatkowej. Uzasadniając wyrok, Sąd wskazał, że Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]nie zawiera uzasadnienia, które służy wyjaśnieniu rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną część decyzji. Uzasadnienie nie zawiera podania podstawy prawnej rozstrzygnięcia, ani jej wyjaśnienia. Kolegium ograniczyło się do stwierdzenia, że decyzja organu I instancji jest prawidłowa. Natomiast, decyzja powinna wskazywać ustalony przez organ administracyjny stan faktyczny, określać przesłanki zastosowania tej, a nie innej kwalifikacji prawnej i ustalać, jakie okoliczności stanu faktycznego odpowiadają którym z fragmentów normy prawnej zastosowanej

w sprawie (wyrok NSA z dnia 18 maja 2000 r., V SA 2762/99, niepubl.). "Utrzymanie decyzji w mocy" jest określeniem, które wskazuje formalnie na utrzymanie w mocy bytu decyzji organu I instancji, ale oznacza zarazem, że treść rozstrzygnięcia organu II instancji, choć tożsama z rozstrzygnięciem organu I instancji, stanowi wynik przeprowadzonego samodzielnie przez organ odwoławczy postępowania. Powyższe nieprawidłowości zaskarżonej decyzji, uniemożliwiły Sądowi jej kontrolę, przez zapoznanie się z przesłankami rozstrzygnięcia, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Końcowo, Sąd wskazał, że ponownie rozpatrując sprawę, organ podatkowy winien wydać orzeczenie zgodnie z treścią art. 210 Ordynacji podatkowej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]decyzją z dnia [...]r., wydaną po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając swoją decyzję organ stwierdził, że decyzja ta jest zgodna z prawem i ustala prawidłową wysokość podatku od nieruchomości należnego od skarżącego.

Następnie, Kolegium wyjaśniło, że decyzje wymiarowe nie opierają się na żadnych ustaleniach dowolnych czy uznaniowych. Wszystkie dane będące podstawą wymiaru podatku rolnego, leśnego i od nieruchomości, pochodzą z wiążących organ podatkowy przepisów i dokumentów. Organ dodał, że wszyscy podatnicy traktowani są wedle tych samych zasad. Jak z tego wynika, wysokość podatku rolnego, leśnego i od nieruchomości nie zależy od Burmistrza Miasta [...]będącego organem podatkowym w tej sprawie.

Odnosząc się do zarzutów, podniesionych w odwołaniu Kolegium wyjaśniło, że okoliczności, na które się powołuje strona, nie mają wpływu na wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości. Podatek od nieruchomości jest podatkiem niezależnym od tego, jak i czy w ogóle posiadacz wykorzystuje grunt, jakie wystąpiły przeszkody, uniemożliwiające mu wykorzystywanie gruntu zgodnie

z jego zamiarami, jakie ponosi nakłady na jego utrzymanie, jaki i czy w ogóle grunt przynosi mu dochód, itp. Podatek od nieruchomości należny jest z tytułu posiadania majątku w postaci gruntów nierolnych i nieleśnych oraz budynków. To samo odnosi się do podatku rolnego i podatku leśnego - grunty rolne i leśne w świetle przepisów podatkowych też są majątkiem.

Natomiast, o wysokości podatków decyduje wyłącznie powierzchnia gruntu

w metrach kwadratowych, status przedsiębiorcy posiadany przez podatnika

(w przypadku podatku od nieruchomości) i odpowiednia do tego stawka podatku uchwalona przez Radę Miejską w [...]na podstawie upoważnienia ustawowego

i w granicach wskazanych przez ustawę. Jeżeli właścicielem gruntu, budynku

czy budowli jest przedsiębiorca, czyli osoba zarejestrowana, zgodnie z ustawą

o swobodzie działalności gospodarczej, w którymś z rejestrów lub ewidencji jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą, konsekwencje podatkowe są takie,

że wszystkie grunty posiadane przez taką osobę - z mocy prawa - związane

są z działalnością gospodarczą - art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Ustawa wprowadziła jeden wyjątek, w sytuacji grunty, budynki i budowle posiadane przez przedsiębiorcę nie są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, co skutkuje tym, że grunty i budynki opodatkowuje się stawką niższą, jak za grunty i budynki pozostałe. Wyjątkiem tym jest taki stan techniczny gruntu

czy budynku, który nie pozwala wykorzystywać ich do działalności gospodarczej, czyli taki stan techniczny gruntu, budynku lub budowli, który nie pozwala na ich wykorzystywanie gospodarcze w jakiejkolwiek działalności z uwagi na stan zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi. Ustawodawca używając pojęcia "względy techniczne" nie miał na myśli wad prawnych czy innych cech o charakterze prawnym, obciążających nieruchomość, lecz wady techniczne tkwiące w nieruchomości.

Dalej, organ wskazał, że [...]jest przedsiębiorcą wpisanym

do ewidencji działalności gospodarczej, prowadzonej przez Burmistrza Miasta [...]. Konsekwencją tego jest to, że wszystkie posiadane przez niego grunty nierolne

i nieleśne, budynki niemieszkalne i budowle są związane z działalnością gospodarczą bez względu na to, jak faktycznie skarżący je wykorzystuje. Organ stwierdził też, że strona podnosząc, że działka nr [...]ze względów technicznych nie nadaje się do wykorzystania w działalności gospodarczej, a za takie względy techniczne błędnie uznała ograniczenia budowlane wynikające z decyzji

o warunkach zabudowy. Względy techniczne zachodzą wówczas, gdy prowadzenie działalności gospodarczej na gruncie zagraża życiu lub zdrowiu ludzi, przy czym chodzi o niemożność prowadzenia jakiejkolwiek działalności, np. z powodu skażenia gruntu chemicznego, radiologicznego, biologicznego, itp. Działka skarżącego

nie znajduje się w takim stanie technicznym, który wykluczyłby jej związek

z działalnością gospodarczą, grunt nie jest dotknięty żadną wadą techniczną,

a że jest w posiadaniu przedsiębiorcy, przesądza to o związku gruntu z działalnością gospodarczą. Tylko ustawa może zwolnić z podatku od nieruchomości. Grunt skarżącego żadnemu zwolnieniu ustawowemu nie podlega, dlatego musi być opodatkowany podatkiem od nieruchomości. Końcowo organ stwierdził, że Burmistrz Miasta [...]dokonał prawidłowych ustaleń w zakresie stanu faktycznego

i prawnego sprawy oraz dokonał prawidłowego wymiaru wysokości podatków należnych od skarżącego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, [...] wniósł o uchylenie w całości ww. decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu aktowi strona zarzuciła naruszenie przepisów art. 7,

art. 77 oraz art. 80 K.p.a. w związku z art. 1a ust. 1 pkt 3, art. 2 i art. 4 ustawy

o podatkach i opłatach lokalnych. W uzasadnieniu skarżący powołując się

na komentarz Leonarda Etela do art. 1(a) ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz pismo Departamentu Podatków Lokalnych i Katastru w Ministerstwie Finansów z dnia 4 maja 2006 r., Nr LK-833-32/MS/06/117 (Biuletyn Skarbowy z 2006r.

Nr 5, s. 24), wskazał na niezasadność uznania, iż sam fakt posiadania nieruchomości przez osobę prowadzącą działalność gospodarczą oznacza, że nieruchomość

ta winna być opodatkowana najwyższą stawką podatku. Podkreślił, że na posiadanej przez siebie nieruchomości, co prawda zamierzał rozpocząć inwestycje, niemniej

nie otrzymał na to zgody. Wobec tego, przeniósł całą inwestycję do gminy [...], gdzie, po uzyskaniu stosownych decyzji, rozpoczął już budowę nowej inwestycji. Tymczasem, przedmiotową nieruchomość traktuje jako lokatę kapitału

i nie zamierza aktualnie prowadzić na niej żadnej działalności gospodarczej. Ponadto, nieruchomość ta nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa prowadzonego przez [...]jako osobę fizyczną

i nie podlega amortyzacji. Skoro nieruchomości posiadane przez osoby fizyczne będące jednocześnie przedsiębiorcami, nie stanowią środków trwałych przedsiębiorstwa, nie obciążają kosztów prowadzonej działalności gospodarczej odpisami amortyzacyjnymi, a utrzymanie danej nieruchomości nie stanowi kosztów działalności gospodarczej, to objęcie takiej nieruchomości najwyższymi stawkami podatku od nieruchomości, zamiast stawkami przewidzianymi dla tzw. "gruntów pozostałych" z tej tylko przyczyny, że właściciel takiej nieruchomości prowadzi jednocześnie działalność gospodarczą, stanowi ewidentne pokrzywdzenie podatnika. Na poparcie swojego stanowiska skarżący powołał się na wiążącą interpretacja Ministerstwa Finansów z dnia 4 maja 2006 r. nr LK – 833 – 32/MS/06/117.

Strona zakwestionowała stanowisko Kolegium, którego stwierdziło, że bez znaczenia dla ustalenia wysokości i stawki podatku od nieruchomości

są okoliczności, iż Urząd Miasta w [...]ustalając warunki zabudowy, ograniczył możliwość zabudowy do 25 % powierzchni działki oraz że przedmiotowa nieruchomość gruntowa skarżącego sąsiaduje bezpośrednio z nieruchomością Szpitala Wojskowego, na której zlokalizowane jest lądowisko dla śmigłowców. Skarżący wskazał, że lądowisko to jest nielegalne, gdyż funkcjonuje bez pozwolenia na budowę na działce o numerze [...], której zbyt mała powierzchnia sprawia,

iż strefa ochronna lądowiska znajduje się na działce skarżącego. Konsekwencją powyższego jest to, że Urząd Miasta nie chce wydać mu pozwolenia w przedmiocie warunków zabudowy jakiejkolwiek inwestycji na terenie przylegającym bezpośrednio do lądowiska i tym samym zmusza go, do świadczenia na rzecz Szpitala Wojskowego nieodpłatnej usługi, polegającej na akceptacji przez skarżącego istnienia na jego nieruchomości strefy ochronnej lądowiska dla śmigłowców.

Skarżący podniósł także, że wobec tego, iż strefa ochronna dla lądowiska wymagana przez prawo lotnicze znajduje się na jego działce i obejmuje pas

o powierzchni stanowiącej 75 % powierzchni całej działki, ta część nigdy nie będzie mogła być zabudowana, ani wykorzystana w żaden sposób do prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej.

Następnie, skarżący odnosząc się do znaczenia terminu "względy techniczne", na które powołało się Kolegium, tj. takich, które zachodzą tylko wówczas,

gdy prowadzenie działalności zagraża życiu lub zdrowiu ludzi, stwierdził, że organ niesłusznie uznał, że takie zagrożenie nie występuje. Według strony, skoro organ

nie zgadza się na zagospodarowanie spornego terenu i wybudowanie jakiegokolwiek budynku lub postawienie ogrodzenia o wymiarach przekraczających określoną wysokość, gdyż wznosząc takie budowle mógłby doprowadzić do bezpośredniego zagrożenia dla życia i zdrowia pilotów śmigłowców i innych ludzi, świadczy

to o istnieniu "zagrożenia życia lub zdrowia ludzi". Skarżący podkreślił, iż na tym terenie nie może prowadzić (bez swojej winy) jakiejkolwiek działalności gospodarczej. Ponadto, dodał, że kupując tę nieruchomość nie wiedział, że część działki będzie wyłączona z możliwości prowadzenia działalności, albowiem lądowisko dla śmigłowców jest nielegalne i nie zostało przedstawione na żadnej mapie ani

na wykazie. Wobec tego uznał za krzywdzące nakładanie na niego obowiązku uiszczenia podatku od nieruchomości, ustalonego w najwyższej stawce.

W dalszej części skargi skarżący podkreślił, że użyte w art. 1a ust 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych pojęcie "względy techniczne" jest niedookreślone i wieloznaczne, a wobec braku jego ustawowej definicji, należy przyjąć jego rozumienie wynikające z języka potocznego i pomocniczo z prawa budowlanego oraz należy posiłkować orzecznictwem, judykaturą i interpretacjami tego pojęcia dokonanymi przez Ministerstwo Finansów oraz organy podatkowe.

Przyczyna niemożności wykorzystania części działki do prowadzenia działalności gospodarczej, nie leży po jego stronie i nie ma tu znaczenia fakt,

czy wiedział o tym wcześniej, przed zakupem przedmiotowej nieruchomości. Opodatkowanie całej jego nieruchomości jako nieruchomości, na której może być prowadzona działalność gospodarcza i ustalanie podatku od nieruchomości

w najwyższej wysokości jest zdaniem skarżącego, krzywdzące. W jego ocenie, część działki, na której jest umownie wyznaczony pas ochronny dla lądowiska, powinna być opodatkowana niższą stawką podatku, jak od "gruntów pozostałych" lub nawet zwolniona z podatku, aczkolwiek takiej okoliczności ustawodawca nie przewidział. Powyższa okoliczność nie jest przejściowa, bowiem Szpital Wojskowy nie przewiduje przeniesienia lądowiska w inne miejsce. Skarżący wskazał również, że jeżeli organ podatkowy kwestionuje informację w zakresie konieczności utrzymania strefy ochronnej dla lądowiska, wyłączonej z prowadzenia działalności, to powinien wszcząć postępowanie i ustalić, czy wspomniane "względy techniczne" faktycznie występują, a nie poprzestać tylko na wymienieniu przykładowych okoliczności, które orzecznictwo uznaje za względy techniczne. Zdaniem skarżącego "przyczyny techniczne", o których mowa w ww. przepisie, muszą to być przyczyny nie leżące po stronie przedsiębiorcy, lecz przyczyny związane z danym przedmiotem opodatkowania, niezależne od przedsiębiorcy, obiektywne okoliczności natury technicznej, uniemożliwiające korzystanie z gruntu lub jego części do celów konkretnej działalności prowadzonej przez dany podmiot, a nadto muszą to być przyczyny nie tymczasowe, przejściowe, lecz o charakterze stałym. Skarżący zaznaczył, że Kolegium wskazując w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przykładowo przyczyny techniczne, które mogłyby mieć wpływ na wysokość stawek podatku, wymieniło tylko skażenie chemiczne, radiologiczne, biologiczne. Są to faktycznie najczęściej wymieniane w judykaturze i orzecznictwie względy techniczne, niemniej nie są to jedyne względy techniczne, bowiem nie są nigdzie wymienione enumeratywnie. Podatnik na poparcie swojego stanowiska przywołał wyrok z dnia

14 października 2004 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt III SA 3589/03.

[...]wraz ze skargą złożył wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 20 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Skarga jest niezasadna.

W sprawie nie ma wątpliwości, iż skarżący jest przedsiębiorcą i prowadzi działalność gospodarczą oraz że w jego posiadaniu są grunty orne [...]leśne ([...]), i grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako tereny zabudowy innej [...]związane z działalnością gospodarczą, położone w [...]przy ul. [...]. Spór zaś w sprawie dotyczy niemożności wykorzystania gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej ze względów technicznych.

Zgodnie z art. 1a ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. ustawy o podatkach

i opłatach lokalnych ( Dz. U. z 2006r., Nr 121, poz. 844) użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) budynek - obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach;

2) budowla - obiekt budowlany w rozumieniu przepisów prawa budowlanego niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, a także urządzenie budowlane w rozumieniu przepisów prawa budowlanego związane z obiektem budowlanym, które zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem;

3) grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej - grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, a także gruntów,

o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b, chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych;

4) działalność gospodarcza - działalność, o której mowa w przepisach Prawa działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2; (...).

Z przytoczonej definicji wynika, że sam fakt posiadania przez przedsiębiorcę skutkuje tym, że budynek, budowla, grunt są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Tak więc różnego rodzaju obiekty niewykorzystywane w danym momencie lub gdzie prowadzona jest innego rodzaju działalność niż gospodarcza (np. socjalna) należy uznać za związane z działalnością gospodarczą.

W omawianej definicji nie ma warunku wykorzystywania tego rodzaju nieruchomości na cele związane z działalnością gospodarczą, wystarczy sam fakt ich posiadania przez przedsiębiorcę .

Grunt, budynek i budowla są traktowane jako związane z działalnością gospodarczą, chyba że nie mogą być wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej ze względów technicznych, które to pojęcie nie zostało bezpośrednio zdefiniowane przez ustawodawcę, należy zatem przyjąć rozumienie wynikające

z języka potocznego i pomocniczo z prawa budowlanego. Jeżeli więc stan techniczny np. budynku jest katastrofalny i grozi zawaleniem, bez odwoływania się do prawa budowlanego należy stwierdzić, że nie może tam być prowadzona działalność gospodarcza.

Odnośnie gruntów, organ prawidłowo ustalił, że chodzi o niemożność prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej ze względów technicznych. Działka skarżącego nie znajduje się w takim stanie technicznym, który wykluczyłby jej związek z działalnością gospodarczą, grunt nie jest dotknięty żadną wadą techniczną, a że jest w posiadaniu przedsiębiorcy, przesądza to o związku gruntu

z działalnością gospodarczą.

W orzecznictwie podkreśla się, że pojęcie "względy techniczne" nie obejmuje swoim zakresem przyczyn technologicznych, ekonomicznych czy finansowych (wyrok WSA w Gliwicach z dnia 17 czerwca 2005 r., I SA/Gl 760/04, niepubl.). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 listopada 2005 r., FSK 2319/04 (Monitor Podatkowy 2006, nr 1, s. 2) podał, że brak dokonania przez gminę przyłączenia do sieci wodno-kanalizacyjnej może być przesłanką do stwierdzenia, że prowadzenie działalności gospodarczej na gruncie jest niemożliwe ze względów technicznych.

Powyższe zdaniem Sądu, oznacza, że względy techniczne muszą tkwić

w samym gruncie oraz odnoszą się do "techniki". Względy techniczne są nie do przezwyciężenia i mają charakter trwały, nie są przemijającą przeszkodą.

Według Uniwersalnego Słownika Języka Polskiego pod redakcją prof. Stanisława Dubiosa (Wydawnictwo naukowe PWN, Warszawa 2008, tom T-Ż, str. 35-36) techniczny- dotyczący techniki wykonywania jakichś czynności lub sposobu realizacji czegoś, zaś technika - 1. wiedza na temat praktycznego wykorzystania osiągnięć nauki w przemyśle, transporcie, medycynie itp.; też: praktyczne wykorzystanie tej wiedzy, 2. metoda, 3. wyuczona i wyćwiczona umiejętność wykonywania jakichś czynności.

Według Słownika Języka Polskiego pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka (PWN, Warszawa 1996, tom R-Z, str. 451-452)- techniczny w rozumieniu potocznym dotyczy spraw związanych ze sposobem wykonania, przeprowadzenia, załatwienia czegoś, np. techniczna niemożliwość.

W niniejszej sprawie mamy jednak do czynienia ze warunkami prawnymi, bo tak należałoby określić ograniczenia w zabudowie przedmiotowego gruntu ze względu na sąsiedztwo lotniska przy szpitalu w [...]. Określone warunki prawne nie są względami technicznymi.

Nie znajdując w tych warunkach postaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja, nie odpowiada przepisom prawa, stosownie do przepisu art. 151 ustawy

z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzec należało o oddaleniu skargi jako uzasadnionej.