Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 59/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 8, art. 151, art. 134 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 14 ust. 1, art. 16 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 13 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Chobian, Sędzia WSA Jacek Kuza, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2015r. sprawy ze skargi S. na bezczynność Okręgowego Sądu Pielęgniarek i Położnych Izby Pielęgniarek i Położnych w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

S. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Okręgowego Sądu Pielęgniarek i Położnych Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych, polegającą na nieudzieleniu odpowiedzi na wniosek tego S. z dnia 18 lutego 2015r., przesłany w dniu 19 lutego 2015r. drogą elektroniczną na adres sipip@interia.pl o udostępnienie informacji publicznej w zakresie przesłania kserokopii lub skanów orzeczeń wydanych w latach 2011-2014 przez Okręgowy Sąd Pielęgniarek i Położnych. W tym zakresie strona skarżąca wskazała na naruszenie art. 13 i 14 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2001r. nr 112 poz. 1198 ze zm.), domagając się jednocześnie:

- zobowiązania organu do rozpoznania ww. wniosku o udzielenie informacji publicznej w terminie 14 dni,

- zasądzenie na swoją rzecz zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Okręgowy Sąd Pielęgniarek i Położnych Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych przyznał, że strona skarżąca istotnie przesłała wniosek w formie elektronicznej, który został zarejestrowany 19 lutego 2015r., ale zawarte w nim żądanie dotyczyło udostępnienia informacji o terminach i miejscach posiedzeń tego organu. W odpowiedzi, w terminie przewidzianym art. 13 ust. 1 ww. ustawy, przesłano wnioskodawcy przedmiotową informację w formie elektronicznej. Zwrócono przy tym uwagę, że treść załączonego do skargi wydruku maila różni się w istotny sposób od wniosku, który faktycznie został złożony.

Zarządzeniem z dnia 22 października 2015r. tut. Sąd, w związku z nadesłaniem przy odpowiedzi na skargę wniosku o udostępnienie informacji publicznej nr PI-15-29 o innej treści niż załączony do skargi wniosek nr PI-15-30 wezwał:

1. pełnomocnika strony skarżącej – do wyjaśnienia tych rozbieżności, w szczególności poprzez:

- ustalenie, czy treść załącznika nr PI-15-30 do korespondencji mailowej z dnia 19 lutego 2015r. dotyczy żądania przesłania kserokopii lub skanów orzeczeń wydanych w latach 2011-2014 przez Okręgowy Sąd Pielęgniarek i Położnych,

- nadesłanie odrębnego wydruku z mailowej skrzynki nadawczej, potwierdzającego przesłanie do organu załącznika nr PI-15-29,

2. organ do nadesłania wydruku z mailowej skrzynki odbiorczej, potwierdzającej dotarcie pod ten adres załącznika nr PI-15-29 (tak, aby uwidoczniona była nazwa pliku) – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania.

W odpowiedzi skarżący wyjaśnił, że w dniu 19 lutego 2015r. przesłał organowi w niewielkim odstępie czasu dwie wiadomości mailowe, przy czym do każdej z nich był załączony (przedstawiony w załączeniu) osobny wniosek o udostępnienie informacji publicznej (pierwszy dotyczył miejsc i terminów posiedzeń organu, a drugi wydanych orzeczeń).

Z kolei organ nadesłał wydruk z mailowej skrzynki odbiorczej, potwierdzającej dotarcie pod ten adres jedynie załącznika nr PI-15-29 wraz z wydrukiem korespondencji, która w tym czasie dotarła do skrzynki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a P.p.s.a., tj. mających za przedmiot: (1) decyzje administracyjne; (2) postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; (3) postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; (4) inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także (4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach.

Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Z bezczynnością na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot do tego zobowiązany nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialnotechnicznej w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.), ani nie wydaje w powyższym terminie decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.).

Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również to, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną, czy niezawinioną opieszałością organu. W sprawach o udostępnienie informacji publicznej skarga na bezczynność przysługuje nie tylko w przypadku faktycznego "milczenia" podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji, ale również w sytuacji, gdy podmiot ten stwierdza, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej lub nie podlega udostępnieniu.

Należy podkreślić, że obowiązek załatwienia sprawy w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. powstaje z chwilą wpływu wniosku do podmiotu zobowiązanego. O rozpoczęciu biegu tego terminu decyduje data wpływu pisma do podmiotu zobowiązanego, albo moment wpływu wniosku na elektroniczną skrzynkę odbiorczą tego podmiotu. Tak więc, istotnym jest skuteczne zażądanie informacji publicznej.

W niniejszej sprawie skarżące S. zarzuciło bezczynność Okręgowemu Sądowi Pielęgniarek i Położnych Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych w związku ze złożonym wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej o orzeczeniach wydanych w latach 2011-2014r.

Poza sporem pozostaje fakt, iż Okręgowy Sąd Pielęgniarek i Położnych Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Nie budzi również wątpliwości, że żądana informacja stanowi informację publiczną. Przedmiot żądania skarżącego dotyczy trybu działania tego podmiotu. Powyższego organ nie kwestionuje.

W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że strona skarżąca przesłała wniosek w formie elektronicznej, który został zarejestrowany 19 lutego 2015r., ale zawarte w nim żądanie dotyczyło udostępnienia informacji o terminach i miejscach posiedzeń tego organu. W odpowiedzi, w terminie przewidzianym art. 13 ust. 1 ww. ustawy, organ przesłał wnioskodawcy przedmiotową informację w formie elektronicznej. Organ zwrócił przy tym uwagę, że treść załączonego do skargi wydruku maila różni się w istotny sposób od wniosku, który faktycznie został złożony.

Zarządzeniem z dnia 22 października 2015r. tut. Sąd, w związku z nadesłaniem przy odpowiedzi na skargę wniosku o udostępnienie informacji publicznej nr PI-15-29 o innej treści niż załączony do skargi wniosek nr PI-15-30 wezwał:

1. pełnomocnika strony skarżącej – do wyjaśnienia tych rozbieżności, w szczególności poprzez:

- ustalenie, czy treść załącznika nr PI-15-30 do korespondencji mailowej z dnia 19 lutego 2015r. dotyczy żądania przesłania kserokopii lub skanów orzeczeń wydanych w latach 2011-2014 przez Okręgowy Sąd Pielęgniarek i Położnych,

- nadesłanie odrębnego wydruku z mailowej skrzynki nadawczej, potwierdzającego przesłanie do organu załącznika nr PI-15-29,

2. organ do nadesłania wydruku z mailowej skrzynki odbiorczej, potwierdzającej dotarcie pod ten adres załącznika nr PI-15-29 (tak, aby uwidoczniona była nazwa pliku) – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania.

W odpowiedzi S. wyjaśniło, że w dniu 19 lutego 2015r. przesłało organowi w niewielkim odstępie czasu dwie wiadomości mailowe, przy czym do każdej z nich był załączony (przedstawiony w załączeniu) osobny wniosek o udostępnienie informacji publicznej (pierwszy dotyczył miejsc i terminów posiedzeń organu, a drugi wydanych orzeczeń).

Z kolei organ nadesłał wydruk z mailowej skrzynki odbiorczej, potwierdzającej dotarcie w dniu 19.02.2015r. o godz. 13.35 pod ten adres jedynie załącznika nr PI-15-29 wraz z wydrukiem korespondencji, która w tym czasie dotarła do skrzynki.

W ocenie Sądu, twierdzeniu organu, że przedmiotowy wniosek nie dotarł do niego należy dać wiarę, gdyż nie ma żadnych przesłanek je podważających. Skarżące S. nie wykazało przy tym, by dochowało należytej staranności w dostarczeniu przedmiotowego wniosku do organu. W szczególności S. nie wyjaśniło dlaczego w sytuacji, gdy nie otrzymało odpowiedzi na wniosek nie ponawiało korespondencji z organem, a w szczególności dlaczego nie zastosowało innej formy doręczenia, np. drogi pocztowej z zastosowaniem zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki. W ocenie składu orzekającego w sprawie niniejszej, to w interesie S. leżało skuteczne doręczenie wniosku organowi. Wybór sposobu doręczenia wniosku organowi należy do wnioskodawcy, który ponosi konsekwencje tego wyboru.

Skoro skarżące S. wybrało złożenie wniosku za pośrednictwem poczty elektronicznej winno zabezpieczyć potwierdzenie odbioru takiego wniosku. Za skuteczne złożenie wniosku nie może być uznane jedynie jego wysłanie/nadanie. W odniesieniu do doręczeń za pośrednictwem poczty elektronicznej możliwe są doręczenia za potwierdzeniem odbioru. W takich sytuacjach nie ma wątpliwości, czy i w jakiej dacie wniosek dotarł do organu (por. wyrok WSA w Poznaniu z 28 października 2015r. sygn. IV SAB 116/15).

W sprawie niniejszej S. nie przedstawiło dowodów potwierdzających skuteczne złożenie przedmiotowego wniosku. Przedłożone do skargi i pisma procesowego z dnia 26 października 2015r. wydruki ze strony: poczta.wp.pl ( k.9 i k.27 akt sądowych) nie potwierdzają otrzymania przez organ wysyłanej wiadomości.

Z nadesłanych do Sądu dokumentów, jak również oświadczenia pełnomocnika organu złożonego na rozprawie sądowej w dniu 3 grudnia 2015r. nie wynika, że wniosek skarżącego S. o udostępnienie żądanej informacji publicznej rzeczywiście wpłynął do organu w dacie podanej przez S.. Załączony do skargi wydruk z poczty elektronicznej zawierający wniosek o udostępnienie informacji publicznej stanowi jedynie dowód wysłania tego wniosku do organu. Natomiast S. nie przedstawiło żadnego przekonywującego dowodu, potwierdzającego wpływ wniosku do organu, co świadczy o tym, że przedmiotowy wniosek mógł do organu nie dotrzeć.

W ocenie Sądu, braku dowodów jednoznacznie świadczących o dotarciu wniosku do adresata czyni skargę niezasadną.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.