Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1817/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6034 Zjazdy z dróg publicznych
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29  ust. 1  pkt 4
journal: Dz.U. 2007 nr 19 poz 115
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, , Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Sędzia WSA Paweł Groński, Protokolant ref. staż. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi H. K. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] maja 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na lokalizację zjazdu skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2012r. znak: [...],

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad na podstawie art. 29 ust. 1 i ust. 4

ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych ( Dz. U. z 2007r., Nr 19, poz.

115, ze zm, dalej u.o.d.p.) i art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14

czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98,

poz. 1071, ze zm.), po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy

zakończonej decyzją z dnia [...] lutego 2012r., nr [...],

wydaną z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, w

przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu indywidualnego z drogi

krajowej nr [...] do działki nr [...] położonej w miejscowości B., utrzymał w mocy

zaskarżoną decyzję.

Ponownie rozpoznając sprawę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad

nie znalazł podstaw do uchylenia, bądź zmiany zaskarżonej decyzji.

Organ wyjaśnił, że analizowany odcinek drogi krajowej nr [...] zakwalifikowany

został zarządzeniem nr 80 Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, z dnia

18 grudnia 2008r. w sprawie klas istniejących dróg krajowych do dróg głównych ruchu

przyśpieszonego ( droga klasy GP). Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra

Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. w sprawie warunków

technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr

43, poz. 430), " W celu zapewnienia wymaganego poziomu bezpieczeństwa ruchu

drogowego (...) stosowanie na drodze klasy GP zjazdów jest dopuszczalne wyjątkowo,

gdy brak innej możliwości dojazdu lub nie jest uzasadnione, bądź możliwe wykonanie

albo wykorzystanie istniejącej drogi klasy D lub L do obsługi przyległych

nieruchomości".

Z powyższego wynika, że w odniesieniu do dróg tej klasy przepisy szczególne

stawiają surowe wymagania w zakresie warunków technicznych, celem zapewnienia

płynności ruchu i bezpieczeństwa ich użytkowników.

Nieruchomość wnioskodawcy, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania

przestrzennego miasta B., obrębu Ś. oraz części obrębów W.,

W. oraz S. ( zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady

Miejskiej w B. z dnia [...] sierpnia 2011 r. ( Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...] z dnia

[...] listopada 2011 r., poz. [...]) - znajduje się na terenie zabudowy mieszkaniowej

jednorodzinnej oznaczonej symbolem planu MN. Z rysunku ww. planu dla wskazanego

obszaru obsługa komunikacyjna powinna odbywać się w oparciu o dojazd z dróg

wewnętrznych.

Z powyższego wynika, że obsługa komunikacyjna nieruchomości skarżącego powinna

być ustalona za pośrednictwem drogi wewnętrznej nr [...] oznaczonej w m.p.z.p.

symbolem [...] jako ciąg pieszo-jezdny publiczny, dalej po działce nr [...], której

właścicielem jest strona do działki nr [...].

Organ jednocześnie podkreślił, że zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 27 marca

2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, ze

zm.), przez pojęcie dostępu do drogi publicznej należy rozumieć bezpośredni dostęp do

tej drogi, albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną, lub poprzez ustanowienie

służebności drogowej.

Podsumowując swoje rozważania Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i

Autostrad uznał, że za odmową uzgodnienia nowego bezpośredniego zjazdu z drogi

krajowej nr [...] przemawia to, iż jego lokalizacja wpłynęłaby na zagrożenie

bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Wnioskowany zjazd usytuowany byłby w rejonie oddziaływania dwóch niebezpiecznych

zakrętów, gdzie kierujący powinien zachować szczególną ostrożność, ze względu na

występujące, bądź mogące wystąpić w tych miejscach niebezpieczeństwo. Na

wskazanym odcinku drogi występuje także ograniczona widoczność na co wskazuje

stosowne oznaczenie jezdni.

Zważywszy, że nadrzędną zasadę przy wyrażaniu zgody na zjazd jest zasada

bezpieczeństwa w ruchu drogowym, Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad

uznał, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wyrażenia zgody na wnioskowany

zjazd.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję

Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad wniósł H. K., zarzucając

jej naruszenie art. 7 Kpa, poprzez zaniechanie dokładnego ustalenia stanu faktycznego

sprawy. Zdaniem skarżącego organ bezpodstawnie twierdzi, że działka nr [...] może

mieć dostęp do drogi publicznej przez działkę nr [...] oznaczoną w ewidencji gruntów

jako droga, w sytuacji, gdy działka ta od lat nie jest drogą, a przejazd przez nią nie jest

możliwy z uwagi na znajdujące się na niej przeszkody terenowe.

Nadto, organ administracyjny całkiem dowolnie przyjął, że lokalizacja zjazdu z

drogi krajowej nr [...] do działki nr [...] wpłynie negatywnie na bezpieczeństwo ruchu

drogowego.

W niniejszej sprawie wskazane było zastosowanie § 9 ust. 1 pkt 3

rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi

publiczne i ich użytkowanie, który dopuszcza wyjątkowo możliwość zlokalizowania

zjazdu na działkę nr [...], gdyż brak jest innej możliwości dojazdu do nieruchomości

skarżącego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoją

argumentację, przedstawioną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy

administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki

określone w ustawie. Oznacza to, że sąd rozpoznając skargę, ocenia czy zaskarżona

decyzja lub postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego i postępowania

administracyjnego.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu była decyzja

Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] maja 2012r., utrzymująca

w mocy decyzję tegoż organu z dnia [...] lutego 2012r., w przedmiocie odmowy wydania

zezwolenia na lokalizację zjazdu indywidualnego z drogi krajowej nr [...] do działki nr

[...] w miejscowości B..

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi art. 29 ust. 1 i 4 u.o.d.p.

zgodnie z którym budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika

nieruchomości przyległych do drogi, po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej,

zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu.

Ustawa nie określa przesłanek warunkujących uzyskanie od zarząd&drogi zgody na

lokalizację zjazdu publicznego co oznacza, że decyzja wydawana jest w ramach tzw.

uznania administracyjnego, którego granice wyznacza interes społeczny i słuszny

interes obywatela.

Decyzje podejmowane w ramach uznania administracyjnego pozostają pod kontrolą

Sądu, ale jej zakres jest ograniczony - Sąd bada bowiem zgodność z prawem

podjętego rozstrzygnięcia, a nie wnika w jego celowość. Z tego względu kontrola

sądowa takich decyzji zmierza do ustalenia, czy na podstawie przepisów prawa

dopuszczalne było wydanie decyzji, czy organ przy jej wydaniu nie przekroczył granic

uznania i czy uzasadnił rozstrzygnięcie dostatecznie zindywidualizowanymi

przesłankami tak, że nie można mu postawić zarzutu dowolności.

Należy także podkreślić, że wydając decyzję w przedmiocie zgody na budowę

lub przebudowę zjazdu organ administracji kieruje się przede wszystkim względami

bezpieczeństwa w ruchu drogowym oraz wymogami określonymi w rozporządzeniu

Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. w sprawie warunków

technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie.

Zasada bezpieczeństwa w ruchu drogowym jest podstawowym kryterium wyrażania

zgody na wykonanie zjazdów z dróg publicznych i może wpływać na uprawnienia

właściciela działki w swobodnym korzystaniu z jego własności. Prawo własności nie jest

bowiem prawem absolutnym. Może ono doznawać szeregu ograniczeń, jeżeli wynikają

one z przepisów prawa. Do takich norm prawnych należą między innymi przepisy

ustawy o drogach publicznych oraz akty wykonawcze do tej ustawy ( por. wyroki NSA: z

dnia 11 lipca 2007r., sygn. akt I OSK 1148/06, publ. LEX nr 382712 oraz z dnia 13 lipca

2010r" sygn. akt I OSK 1243/09, publ. LEX nr 594986).

Z ustaleń organu administracji wynika, że droga krajowa nr [...] na podstawie

zarządzenia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad zaliczona została do

dróg głównych ruchu przyśpieszonego. Droga tej klasy zgodnie z przepisami prawa

musi mieć zapewniony określony poziom bezpieczeństwa. Cel ten realizowany jest w

sposób wskazany w przepisach rozporządzenia w sprawie warunków technicznych,

jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, tj. przez ograniczenie

ilości zjazdów. W drodze wyjątku, gdy nie ma możliwości dojazdu z innych dróg

niższych klas do nieruchomości właściwy organ może wyrazić zgodę na naruszenie

zasady bezpieczeństwa, poprzez zezwolenie na lokalizacje zjazdu indywidualnego..

Sąd podziela stanowisko organu administracyjnego, zgodnie z którym

projektowany przez wnioskodawcę zjazd zmniejsza bezpieczeństwo w ruchu drogowym

na drodze krajowej nr [...], a co za tym idzie stan taki daje podstawę do odmowy

udzielenia zezwolenia na lokalizację zjazdu.

Zauważyć należy, na co wskazał także organ, iż planowany zjazd znajdowałby

się w rejonie oddziaływania dwóch niebezpiecznych zakrętów na które wskazuje

usytuowanie zarówno po prawej jak i po lewej stronie drogi pionowych znaków

ostrzegawczych A-4, a po drugie, byłby zlokalizowany w miejscu o ograniczonej

widoczności gdzie jezdnia oznakowana jest linią podwójną ciągła (P-4).

Należy podzielić stanowisko Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad,

że w stanie faktycznym niniejszej sprawy istnieje możliwość zapewnienia dojazdu do

nieruchomości skarżącego za pośrednictwem i z wykorzystaniem już istniejącego

zjazdu indywidualnego z drogi krajowej nr [...] zlokalizowanego do działki nr [...], i dalej

poprzez jej fragment do działki strony, tj. działki [...].

Podnoszona w skardze okoliczność braku zgody właściciela działki nr [...] na

wykorzystywanie zjazdu do jego działki pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia,

gdyż istnieje możliwość ustanowienia drogi koniecznej wyrokiem sądu powszechnego,

która nie jest uzależniona od zgody właścicieli nieruchomości. Zatem oświadczenia

właścicieli nie zastąpią postępowania sądowego, ani nie wykluczają możliwości jego

prowadzenia (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 stycznia 2012r., sygn. akt VII

SA/Wa 1865/11 nie publ.)

Konkludując stwierdzić należy, iż Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad

w Warszawie dokonał prawidłowej analizy stanu prawnego i faktycznego oraz nie

przekroczył granicy uznania administracyjnego. Z uzasadnienia decyzji wynika, że

organ należycie wykazał z jakich powodów odmówił inwestorowi zgody na lokalizację

zjazdu indywidualnego z drogi krajowej nr [...] do działki nr [...], położonych w

miejscowości F.

W tym stanie rzeczy zarzuty podniesione w skardze nie mogły odnieść

zamierzonego skutku.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na

podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed

sadami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji

wyroku.