Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 232/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-07-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 24a
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Magdalena Józefczyk Sędziowie NSA Ryszard Bryk WSA Zbigniew Czarnik /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Maria Kołcz po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 2 lipca 2009 r. sprawy ze skargi E.J.Ch. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w (...) z dnia (...), nr (...) w przedmiocie odrzucenia zarzutów w operacie ewidencji gruntów - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r., [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Rz. /dalej: PWINGiK w Rz./ utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu L. odrzucającą zarzuty E. i J. Ch. dotyczące danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie opisowo-kartograficznym ewidencji gruntów i budynków obrębu T., gmina S.. Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji PWINGiK w Rz. stwierdził, że zarzuty odwołania E. i J. Ch. nie mogły być uwzględnione, gdyż decyzja o ich odrzuceniu nie narusza prawa. Organ odwoławczy wskazał, że odwołujący wskazali na szereg nieprawidłowości, które ich zdaniem, zawiera decyzja o odrzuceniu zarzutów. Przede wszystkim podnieśli, że w ramach działań geodezyjnych związanych z modernizacją doszło do pomniejszenia powierzchni ich działek. Podkreślili, że w postępowaniu modernizacyjnym i przed nim wnosili o uregulowanie przebiegu granicy między ich działką nr 28/1, a działką nr 762 w taki sposób, aby powierzchnia geodezyjna obu działek odpowiadała faktycznie istniejącej.

Odwołujący podali, że w postępowaniu modernizacyjnym, protokół sporządzony w dniu 21 grudnia 2007 r. ze wznowienia granic nie zawiera informacji, że podpis jest wyrażeniem zgody na przebieg tych granic. Zakwestionowali również stanowisko organów, że granice przyjęte do operatu odpowiadają tym sprzed modernizacji. W ocenie odwołujących przebieg granicy przyjęty w postępowaniu modernizacyjnym powiela błąd popełniony podczas podziału działki nr 28 na nowe działki nr 28/1 i nr 28/2.

Odpowiadając na podniesione w odwołaniu zarzuty PWINGiK w Rz. wskazał, że przy wykonywaniu kompleksowej modernizacji ewidencji gruntów i budynków do opisu przebiegu granic działek wykorzystuje się istniejące materiały i dane z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Z tego powodu przebieg granicy między działką odwołujących się E. i J. Ch., a działką nr 762 przyjęto dla potrzeb modernizacji z danych ewidencyjnych. Konieczność posłużenia się tymi danymi wynikała stąd, że w ramach postępowania nie doszło do ustalenia przebiegu granicy. Odnosząc się do zarzutu odwołania wskazującego na wadliwe określenie powierzchni działek organ odwoławczy stwierdził, że jest on nietrafny, gdyż zmiana powierzchni jest następstwem dokładniejszego przeliczenia istniejącej faktycznie powierzchni działek, a nie zmian modernizacyjnych.

Z rozstrzygnięciem PWINGiK w Rz. nie zgodzili się E. i J. Ch. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zaskarżyli decyzję PWINGiK w Rz. wskazując, że narusza ona ich interes i jest niezgodna zarówno ze stanem prawnym i faktycznym. Podkreślili, że wszelkie nieprawidłowości związane z przebiegiem granicy między ich działką, a działkami sąsiednimi próbuje się naprawiać ich kosztem. Na tej podstawie zażądali przeanalizowania przez Sąd ich sprawy i wydanie stosownego wyroku. Pismem z dnia 3 kwietnia 2004 r. uzupełnili skargę przez zgłoszenie wniosków dowodowych i uzupełnienie argumentacji na rzecz wykazania wadliwości skarżonej decyzji. Wskazując na uchybienia skarżący wnieśli o uchylenie decyzji Starosty Powiatu L. wskazując na oznaczenie decyzji PWINGiK w Rz. Równocześnie domagali się zobowiązania Starosty Powiatu L. do naprawienia bezprawnie poczynionych zmian w mapach i ewidencji gruntów oraz zwrotu wszelkich kosztów poniesionych przez nich w związku z prowadzonymi w sprawie postępowaniami.

PWINGiK w Rz. odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując na argumentację jak w uzasadnieniu własnej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ dalej: p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działań administracji i stosują kontrolę działań administracji i stosują prawem przewidziane środki. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a. zgodnie z którym sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez stronę wnioskami. Sądy rozpoznają skargi w granicach danej sprawy.

Dokonując merytorycznej oceny zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, że decyzja ta nie narusza prawa, zatem brak było podstaw do uwzględnienia skargi. Na uwagę zasługuje stwierdzenie, że przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie PWINGiK w Rz. załatwiające sprawę zarzutów zgłoszonych w postępowaniu modernizacyjnym w zakresie ewidencji gruntów i budynków. Tak określony zakres sprawy wyznacza przedmiot kontroli. W istocie Sąd na skutek wniesienia skargi był zobowiązany do ustalenia, czy postępowanie w sprawie modernizacji ewidencji gruntów i budynków Gminy S. obręb ewidencyjny T. było prowadzone zgodnie z prawem.

Zarzuty skargi wykraczają poza postępowanie modernizacyjne. Odnoszą się one do zmian powierzchni działki skarżących, a w istocie przebiegu granicy między działką nr 28/1 i działką nr 762.

Z akt sprawy wynika, że ta kwestia pojawiła się przed wszczęciem postępowania modernizacyjnego i była skutkiem wcześniej prowadzonych działań w ramach ewidencji. Zaszłości te, aczkolwiek istotne dla skarżących, nie mają znaczenia dla oceny poprawności zapadłych rozstrzygnięć w postępowaniu modernizacyjnym. Dla postępowania modernizacyjnego istotne jest ustalenie, czy spełnia ona warunki określone w art. 24a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz.U. nr 240, z 2005 r., poz. 2027 ze zm./.

Kontrolując skarżone rozstrzygnięcie pod tym kątem Sąd stwierdza, że organy geodezyjne nie naruszyły zawartych w tej regulacji postanowień, zatem nie można przyjmować, że ich rozstrzygnięcia są niezgodne z prawem.

Poza sporem pozostaje sposób w jakim mają działać organy prowadzące postępowanie modernizacyjne, a szczególnie jakie dane mają być podstawą dla przeprowadzenia modernizacji. Przepisy prawa wskazują, że modernizacja prowadzona jest jako zespół działań technicznych, administracyjnych w celu modyfikacji danych ewidencyjnych, poprawy funkcjonowania systemu informatycznego o gruntach i budynkach oraz dostosowania danych ewidencyjnych do wymogów prawa.

Podstawą przeprowadzenia modernizacji są dane przyjęte do zasobu geodezyjnego i tylko w oparciu o nie może być takie postępowanie prowadzone. Prawo dopuszcza korektę niektórych danych ewidencyjnych, ale tylko pod warunkiem, że nie budzą one wątpliwości u stron objętych takim działaniem i są przez prawo dopuszczone.

W rozpoznawanej sprawie takim działaniem było podjęcie próby wznowienia znaków granicznych między działką nr 28/1 i nr 762. Procedura ta nie została jednak dokończona ze względu na stanowisko skarżących. Dlatego do przeprowadzenia modernizacji przyjęto jako podstawę dane uwidocznione w dokumentach geodezyjnych, bez ich weryfikowania, bo ten tryb nie powiódł się.

Sąd zauważa, że zarzuty skargi kierowane w zakresie przebiegu granicy nie mogą być skutecznie podnoszone pod adresem skarżonej decyzji, gdyż to rozstrzygnięcie nie może takiej kwestii podejmować. Przebieg granicy to kwestia rozgraniczenia, które skarżący mogą wszcząć na wniosek przed wójtem właściwej gminy, a ostatecznie przeprowadzić przed sądem cywilnym. Dopiero ustalenia dokonane w tym postępowaniu będą mogły być wprowadzone do zmodernizowanego operatu. Pewne jest jedno, że te kwestie nie mogą być rozstrzygnięte w ramach modernizacji.

Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.