Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 652/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-06-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6016 Ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i  par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Spółki A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Spółki A. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ochrony przeciwpożarowej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej decyzją z dnia [...], nr [...] utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...], Nr [...], nakazującą spółce "A" wykonanie mineralizacji pasów przeciwpożarowych wzdłuż linii kolejowej nr [...] ([...]) na obszarach leśnych Nadleśnictwa – w terminie do dnia [...].

Spółka "A" , reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – r.pr. E.R., pismem z dnia [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wyżej opisaną decyzję. W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 2 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Uzasadniając wniosek pełnomocnik wskazała, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest w pełni zasadne zważywszy na fakt, że realizacja decyzji Zachodniopomorskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej spowoduje poniesienie zbędnego wydatku o wartości szacunkowej [...] zł. Zdaniem pełnomocnika jest to wydatek całkowicie zbędny i niecelowy ze strony skarżącej Spółki. Ponadto w wyniku wykonania decyzji organu II instancji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody dużych rozmiarów z uwagi na wysokość kosztów i późniejszych trudności w ich odzyskaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 ww. ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany wyżej przepis jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por.: postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004).

Warunkiem wydania przez sąd postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (por.: postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/2005).

Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia.

Podkreślić należy, że możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie oznacza, iż sąd jest zobligowany w każdym przypadku – niezależnie od okoliczności sprawy – uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatysznego skutku suspensywności i wstrzymania wykonania zqskarżonego aktu, zależy od oceny sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H.Knysiak – Molczyk, M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądqmi administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i następne).

W ocenie sądu w niniejszej sprawie strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, nie wykazała, że zachodzą określone w art. 61 § 3 ww. ustawy przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – nie przedstawiono żadnych konkretnych zdarzeń, skutków, czy okoliczności umożliwiających ocenę wykonania decyzji z punktu widzenia powyższego przepisu. Pełnomocnik nie wskazał na czym miałyby polegać nieodwracalne skutki dla Spółki, jaka jest kondycja finansowa strony, bądź jaki wpływ na finanse Spółki miałoby wykonanie nałożonego zaskarżoną decyzją obowiązku. Źródła "niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody dużych rozmiarów" skarżąca Spółka upatruje bowiem w wysokości kosztów i przewidywanych, późniejszych trudnościach z ich odzyskaniem. Konieczność poniesienia wysokich nakładów finansowych nie może jednak sama w sobie stanowić przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej desyzji, mając przy tym na uwadze ewentualne zagrożenie pożarowe kompleksów leśnych, czy bezpieczeństwo powszechne.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić, jak na wstępie.