Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 889/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono skargę w cześci, w pozostałym zakresie odrzucono
Powołane przepisy: article: art. 58
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędziowie: WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K., B. K. i P. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Olkuszu z dnia 25 października 2011 r. nr Xl/134/2011 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Witeradów- Niesułowice 1/ oddala skargę w zakresie żądania stwierdzenia nieważności zaskarżonego planu obejmującego drogi na terenie oznaczonym 24 MN; 21 w pozostałym zakresie postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 16 czerwca 2020 r. A. K., B. K. i P. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Olkuszu nr XI/134/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Witeradów – Niesułowice.

Skarżący wnieśli o zmianę miejskiego planu zagospodarowania przestrzennego dla Niesułowic poprzez usunięcie dróg oznaczonych symbolami 11 KDD1/2, 10 KDX 9 i skrócenie drogi [...] w bezpośrednim sąsiedztwie działek skarżących nr [...] i [...] i stwierdzenie nieważności planu miejscowego obejmującego te drogi na terenach oznaczonych symbolami, czyli: 22MN, 24 MN, 24 MN, 26 MN, oraz stwierdzenie nieważności planu miejscowego dla terenów objętych symbolami: 19 MN, 20 MN, 21 MN- terenów na których znajdują się działki przymusowo wywłaszczone, co do których roszczenia skarżących nie ulegają przedawnieniu.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Rada Miejska uchwalając plan w ogromnym stopniu przyczyniła się do negatywnego oddziaływania na prawa skarżących. Ponadto opisany miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego rażąco narusza interes prawny skarżących i utrudnia im prawo do zwrotu tych terenów. Podnieśli, ze ich roszczenia względem działek utraconych na rzecz Skarbu Państwa nie ulegają przedawnieniu. Uchwalony w tej formie plan miejscowy narusza również art. 31 ust. 3 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji poprzez naruszenie prawa do równego traktowania wszystkich. Wskazali, ze zgodnie z art. 28 K.p.a. mają interes prawny polegający na domaganiu się poszanowania ich praw jako przymusowo wywłaszczonych w kontekście ustawy o gospodarce nieruchomościami. Skarb Państwa na terenie obejmującym w planie drogę 11 KDD 1/2 przejął te grunty bez podstawy prawnej tj. dokumentów stanowiących podstawę wpisu do rejestru gruntów.

Skarżący ponadto zarzucili naruszenie przepisów ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, a w szczególności naruszenie art. 106 ustawy poprzez nie ogłoszenie do dnia wskazanego w ustawie, czyli do 31 marca 1999 r. wykazu aktów prawa miejscowego, dotyczących wykazu dróg gminnych, w związku z ust. 2 obejmującego m.in. drogę o symbolu 9 KDX naruszając własność skarżących. Wskazali również, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zakłada budowę drogi o symbolu 11 KDD 1/2 w bezpośrednim sąsiedztwie działek skarżących – od strony południowej. Zaprojektowana od strony zachodniej działki [...], linia drogowa i trójkąt wjazdowy łączący drogę 11 KDD 1/2 z drogą o symbolu 9 KDX, przecina budynek gospodarczy co uniemożliwi korzystanie z jedynego wyjazdu z posesji na znajdującą się tam obecnie drogę polną. Takie przeznaczenie w mpzp stanowi rażące naruszenie art. 144 kc w związku z art. 5, 24,58 pkt 2 kc poprzez naruszenie prawa sąsiedztwa wynikające z ujemnego oddziaływania na nieruchomość sąsiednią o numerze: [...] i [...] wskutek zaprojektowania tam trójkątów wjazdowych i poszerzenia drogi 9 KDX - czyli [...], co do której, jak wykazano powyżej - gmina Olkusz nie ma żadnych praw - kosztem istniejących zabudowań działki [...]. Ponadto, zaprojektowana droga o symbolu: 11 KDD 1/2 ma przebiegać w bezpośrednim sąsiedztwie z istniejącą infrastrukturą wodno - naziemną, zlokalizowaną od strony drogi wojewódzkiej 791, na południu od działki [...], i w bezpośredniej kolizji z infrastrukturą podziemną . Znajduje się tam czynne ujęcie wody pitnej i studnia głębinowa połączona z wodociągiem zaopatrującym w wodę mieszkańców wsi Niesułowice. Wybudowanie tam drogi o planowanej szerokości 10 m oznacza bezpośrednie naruszenie ochronnej infrastruktury naziemnej i podziemnej tego terenu. Jako mieszkańcy mamy prawo oczekiwać że założenia planistyczne będą chronić ujęcia wody z których korzystamy. Zaprojektowanie budowy drogi na tym newralgicznym terenie spowoduje ogromny wzrost zwiększenia agresywnych czynników niekorzystnego oddziaływania na obszar wód podziemnych poprzez wzrost ruchu i zwiększenia ryzyka ich zanieczyszczenia i przez to pogorszenia dostępu do wody pitnej (przejazd samochodów, emisja spalin, zwiększenie obciążenia terenu).

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w Olkuszu wniosła o oddalenie skargi jako niezasadnej. Organ podniósł, że zaskarżona uchwała została podjęta w trybie właściwym przewidzianym do przyjęcia uchwał zgodnie ze statutem Miasta i Gminy Olkusz objętym uchwałą nr XXXIV/402/2009 Rady Miejskiej w Olkuszu z dnia 23 czerwca 2009 r. w sprawie uchwalenia Statutu Miasta i Gminy Olkusz. Przedmiotowa uchwała zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (vide również art. 90 i 91 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym) została przedłożona organowi nadzoru - Wojewodzie Małopolskiemu, który nie podjął czynności nadzorczych. Podstawą do unieważnienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest, zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, istotne naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego lub istotne naruszenie trybu sporządzania planu miejscowego, co oznacza, że nie każde naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego lub trybu jego sporządzania skutkować będzie stwierdzeniem nieważności uchwały rady gminy w całości lub w części. Naruszenie takie musi zostać ocenione jako istotne, czyli takie, które prowadzi w konsekwencji do sytuacji, gdy przyjęte ustalenia planistyczne są jednoznacznie odmienne od tych, które zostałyby podjęte, gdyby nie naruszono zasad lub trybu sporządzania planu miejscowego. Zarzuty skargi należy traktować jako postulaty co do zmiany postanowień planu, względnie dotyczą one materii, które nie mogą ostać się przedmiotem kontroli sądu administracyjnego w toku badania tzw. ważności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W pierwszej kolejności należy stwierdzić, iż procedura sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru Witeradowa i Niesułowic została zainicjowana Uchwałą Nr IV/32//2002 Rady Miejskiej w Olkuszu z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Olkusz wraz z prognozą oddziaływania na środowisko, ze zmianami (Uchwała Nr V/36/2003 Rady Miejskiej w Olkuszu z dnia 19 lutego 2003 r. oraz Uchwała Nr XLI/542/2005 r. Rady Miejskiej w Olkuszu z dnia 12 października 2005 r.). Zgodnie z art. 16 ust. l ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym "plan miejscowy sporządza się w skali 1:1000, z wykorzystaniem urzędowych kopii map zasadniczych albo w przypadku ich braku map katastralnych, gromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. W szczególnie uzasadnionych przypadkach dopuszcza się stosowanie map 1:500 lub 1:2000, a w przypadkach planów miejscowych, które sporządza się wyłącznie w celu przeznaczenia gruntów do zalesienia lub wprowadzenia zakazu zabudowy, dopuszcza się stosowanie map w skali 1:5000". Wobec powyższego, w grudniu 2004 r. pozyskano mapy zgromadzone w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym Starostwa Powiatowego w Olkuszu, które posłużyły jako podkład geodezyjny do sporządzanego rysunku planu. W dniu 28 października 2006 r. w prasie lokalnej, na stronie internetowej Urzędu Miasta i Gminy w Olkuszu, w Biuletynie Informacji Publicznej oraz miejscach zwyczajowo przyjętych zostało zamieszczone ogłoszenie i obwieszczenie Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Witeradów - Niesułowice wraz z prognozą oddziaływania na środowisko. W ogłoszeniu został podany termin o możliwości składania wniosków do projektu planu przez zainteresowane strony. Z obrębu Niesułowic w wyznaczonym terminie wpłynęło 49 wniosków. Zarządzeniem nr [...] z dnia 20 marca 2006 r. Burmistrz Miasta i Gminy Olkusz rozpatrzył wszystkie złożone wnioski. W podanym w ogłoszeniu terminie skarżący nie złożyli żadnych wniosków. W trakcie prowadzonej procedury w dalszej kolejności, po zebraniu wniosków, projekt planu miejscowego zgodnie z art. 19 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym został przesłany do opiniowania i uzgodnień do właściwych organów opiniujących i uzgadniających. Równolegle do etapu uzgodnień i opiniowania zostały przygotowane wnioski w sprawie zmiany przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolne i nieleśne, przesłane do Powiatowej Małopolskiej Izby Rolniczej, Marszałka Województwa Małopolskiego dla gruntów nie stanowiących własności Skarbu Państwa oraz do Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych i Ministra Środowiska (za pośrednictwem Marszałka Województwa Małopolskiego) dla gruntów stanowiących własność Skarbu Państwa, w celu uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne. Po uzyskaniu stosowanych opinii i uzgodnień od właściwych instytucji, projekt planu Witeradów -Niesułowice został wyłożony do publicznego wglądu. Ogłoszenie w tej sprawie wraz z podaniem terminu wyłożenia (od 8 listopada do 30 listopada 2010 r.) oraz terminu o możliwości składania uwag (do 21 grudnia 2010 r.) zostało opublikowane w prasie lokalnej w dniu 29 października 2010 r. Ogłoszenie o wyłożeniu zostało zamieszczone również na stronie internetowej Urzędu Miasta i Gminy w Olkuszu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej. Obwieszczenie zamieszczone zostało na tablicach ogłoszeń w miejscach zwyczajowo przyjętych. Dyskusja publiczna odbyła się 24 listopada 2010 r. Po wyłożeniu planu (w ustawowym terminie) wpłynęły 33 uwagi, w tym 22 do obszaru Niesułowic. Do wyłożonego projektu planu skarżący nie złożyli żadnych uwag. Po pierwszym wyłożeniu, w wyniku uwzględnienia przez Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz uwag, projekt planu został skorygowany i wysłany ponownie do właściwych instytucji, celem uzyskania uzgodnień i opinii. Po uzyskaniu kompletu uzgodnień i opinii, projekt planu został ponownie wyłożony do publicznego wglądu. Ogłoszenie o terminie wyłożenia (od 20 czerwca do 12 lipca 2011 r.) wraz z terminem przeprowadzenia dyskusji publicznej (20 czerwca 2011 r.) oraz ostateczną datą składania uwag (do 2 sierpnia 2011 r.) zamieszczono w Przeglądzie Olkuskim, w wydaniu z 10 czerwca 2011 r. Jednocześnie ogłoszenie opublikowano na stronie internetowej Urzędu Miasta i Gminy w Olkuszu oraz w Biuletynie Informacji Publicznej. Obwieszczenie o tej samej treści zawieszono na tablicach ogłoszeń na terenie Miasta i Gminy Olkusz. Do drugiego wyłożenia, w ustawowym terminie wpłynęło 19 uwag, w tym 15 dla obszaru Niesułowic. Od A. K. w dniu 28.06.2011 r. wpłynęła jedna uwaga, dotycząca braku zgody na planowanie od strony zachodniej działki nr [...], drogi o szerokości 5 m i więcej, braku zgody na wyznaczenie trójkątów widoczności od strony zachodniej działki nr [...], brak zgody na planowanie drogi o szerokości 10 m w sąsiedztwie działki nr [...], sugestii, że zgoda na zmianę przeznaczenia działki nr [...] na cele nieleśne nie oznacza jednocześnie zgody na poprowadzenie przez nią drogi, propozycji przeprowadzenia drogi po istniejącej drodze leśnej - działce nr [...], sygnalizacji, że w sądzie toczy się postępowanie w sprawie ustanowienia prawowitego właściciela działki nr [...]. W Zarządzeniu Burmistrza Miasta i Gminy Olkusz Nr [...] z dnia 10 sierpnia 2011 r., zawarte zostały szczegółowe uzasadnienia nieuwzględnienia poszczególnych kwestii poruszanych w złożonej uwadze. Między innymi wskazano, że wyznaczanie w miejscowych planach nowych terenów budowlanych z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniową wiąże się z koniecznością zaprojektowania nowego układu komunikacyjnego oraz zapewnienia dostępu do dróg publicznych w oparciu o przepisy odrębne. Wyjaśniono również, iż kwestia ustalenia własności działek nie wpływa na procedurę sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i postępowania te prowadzone są według odrębnego trybu. Ostateczna wersja projektu planu wraz z listą nieuwzględnionych uwag (w tym uwag Pawła Kwadransa) przedstawiona została na Komisji Rozwoju Gospodarczego i Gospodarki Miejskiej w dniu 19 października 2011 n, a następnie w dniu 25 października 2011 r. na sesji Rady Miejskiej, na której została podjęta Uchwała Nr KI/134/2011 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Witeradów-Niesułowice. W dniu 10.11.2011 r. dokumentacja planistyczna, zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, została przekazana Wojewodzie Małopolskiemu w celu oceny jej zgodności z przepisami prawnymi. Po dokonaniu jej oceny Wojewoda Małopolski nie stwierdził żadnych nieprawidłowości i skierował miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Witeradów-Niesułowice do publikacji. Wyżej wymieniony plan został opublikowany w Dzienniku Urzędowym Woj. Małopolskiego Nr 546 z 25 listopada 2011r. poz. 5783 i wszedł w życie po 30 dniach od daty jego ogłoszenia. Należy podkreślić, że zaprojektowany układ komunikacyjny, w tym drogi o symbolach 11KDD1/2, 10KDX oraz 9KDX, mają na celu zapewnienie obsługi komunikacyjnej wraz z poprowadzeniem infrastruktury technicznej do terenów zabudowy mieszkaniowej, wyznaczonych zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Olkusz. Stosownie do normy z art. 20 ust. 1 ww. ustawy zgodność między treścią studium, a treścią planu miejscowego, to kontynuacja identyczności zasad zagospodarowania terenu ustalanych ogólnie w studium i podlegających sprecyzowaniu (doprecyzowaniu) w planie miejscowym. Plan miejscowy nie może wprowadzić zmian w zakresie kierunków zagospodarowania i zasad zagospodarowania, a jedynie doprecyzować te zasady i to w taki sposób, aby nie doprowadzić do ich zmiany lub modyfikacji. A zatem, jeśli w studium gminy określa się m.in. kierunki zmian w przeznaczaniu terenów rolnych, to gmina, a w zasadzie rada gminy, w ramach uprawnień wynikających z władztwa planistycznego, może zmienić w planie miejscowym dotychczasowe przeznaczenie określonych obszarów, ale tylko w granicach zakreślonych ustaleniami studium. Nowe tereny budowlane zaprojektowane w południowo-zachodniej części Niesułowic zostały wprowadzone do planu na skutek wniosków złożonych przez ówczesnych właścicieli tych terenów. Wnioski zostały rozpatrzone pozytywnie zarządzeniem z dnia 20 marca 2006 r. Przebieg nowego układu drogowego zaprojektowano w sposób optymalny, ważąc interes publiczny i interes prywatny, przy zapewnieniu powiązań komunikacyjnych z istniejącymi drogami. Potwierdzeniem zasadności wytyczenia ww. dróg jest pismo z dnia 7 maja 2020 r. złożone przez Sołectwo Niesułowice do Urzędu Miasta i Gminy w Olkuszu, w którym poruszona jest kwestia odciążenia ruchu na ulicy Głębowiec i podjęcia czynności związanych z realizacją drogi oznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem 11KDD 1/2, to jest drogi, której likwidacji domagają się Skarżący. Świadczy to o tym, że zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez likwidację, między innymi, drogi o symbolu 11KDD 1/2, stoi w całkowitej sprzeczności z interesem publicznym mieszkańców wsi Niesułowice.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej z mocy art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.) w zw. z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. obejmuje również akty prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej.

W pierwszej kolejności podkreślić należy, że sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 5a P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.

Takim przepisem szczególnym, w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 5a P.p.s.a., jest art. 101 § 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 506). Stanowi on, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Należy zastrzec, że rozpatrzenie merytoryczne skargi złożonej na podstawie przytoczonej wyżej regulacji ustawy o samorządzie gminnym, może nastąpić wówczas gdy zostanie wykazane nie tylko posiadanie przez stronę wnoszącą skargę interesu prawnego lub uprawnienia ale także naruszenie tych chronionych prawem wartości. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania się nie tylko indywidualnym interesem prawnym lub uprawnieniem, ale także zaistniałym w dacie wnoszenia skargi, nie w przyszłości, naruszeniem tego interesu prawnego lub uprawnienia. Do cech interesu prawnego zalicza się jego realność, co powoduje wykluczenie interesów przewidywalnych w przyszłości, interesów czysto hipotetycznych. Interes prawny to rzeczywiście a nie hipotetycznie istniejąca potrzeba ochrony prawnej określonego podmiotu. O istnieniu tak rozumianego interesu możemy mówić wówczas, kiedy działanie organu administracji o wymiarze konkretyzującym dotyka w sposób bezpośredni normatywnie ukształtowaną sytuację konkretnego podmiotu. Wnoszący skargę w trybie art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa musi wykazać, że istnieje związek pomiędzy jego prawnie gwarantowaną sytuacją, a zaskarżoną uchwałą, polegający na tym, że uchwała narusza jego interes prawny lub uprawnienia. Interes prawny strony skarżącej, co do którego wprost nawiązuje art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa, musi wynikać z normy prawa materialnego kształtującej sytuację prawną wnoszącego skargę (por. wyrok SN z dnia 7 marca 2003r., III RN 42/02, publ.: OSNP z 2004 r. Nr 7, poz. 114, wyrok WSA w Białymstoku z dnia 9 września 2004r., II SA/Bk 364/04, Lex nr 173736). Interes ten powinien być bezpośredni i realny (wyrok NSA z dnia 23 listopada 2005r., I OSK 715/05, LEX nr 192482, por. też wyrok NSA z dnia 4 września 2001r., II SA 1410/01, Lex nr 53376, postanowienie NSA z dnia 9 listopada 199 r., II SA 1933/95, publ.: ONSA z 1996r. Nr 4, poz. 170, wyroki WSA w Białymstoku z dnia 4 maja 2006r., II SA/Bk 764/06 i II SA/Bk 763/05).

Rozwijając powyższe sąd podkreśla, iż naruszenie interesu prawnego jest w sprawach ze skarg na uchwały organów samorządu terytorialnego, okolicznością przesądzającą o legitymacji skarżącego, a w konsekwencji, w obecnym stanie prawnym, o sposobie załatwienia skargi przez sąd. Skarga wnoszona w trybie art. 90 ust. 1 powołanej ustawy nie ma bowiem charakteru actio popularis, a zatem do jej wniesienia nie legitymuje sama ewentualna sprzeczność zaskarżonej uchwały z prawem. Przepis ten wprowadza podmiotowe ograniczenie kręgu osób legitymowanych do wniesienia skargi na taką uchwałę. I tak, podmiot występujący do sądu administracyjnego ze skargą na uchwałę rady gminy powinien wykazać, że uchwała ta narusza jego interes prawny, który wynika z prawa materialnego. Nie chodzi przy tym o każde naruszenie prawa, które skarżący odbiera czy kwalifikuje jako uchybienie jego interesowi prawnemu, ale o takie, które ma charakter bezpośredni, obiektywny, zindywidualizowany i realny, a zatem gdy naruszony interes prawny ma oparcie w przepisie prawa materialnego.

W ocenie sądu z znacznej części skarżący naruszenia interesu prawnego przez uchwałę Rady Miejskiej w Olkuszu z dnia 25 października 2011 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Witeradów – Niesułowice nie wykazali, co uzasadniało odrzucenie skargi. Mowa tu o żądaniu stwierdzenia nieważności planu dla obszarów, które nie stanowią własności skarżących a zwrotu, których się domagają w odrębnym postępowaniu. Jak wyżej wskazano, naruszenie interesu prawnego musi mieć charakter bezpośredni, obiektywny, zindywidualizowany i realny. Nie ustosunkowując się do zasadności formułowanych przez skarżących żądań zwrotu nieruchomości w przeszłości wywłaszczonych stwierdzić należy, iż aktualnie nie stanowią one ich własności, ani nie mają oni do nich jakichkolwiek praw rzeczowych. Żądanie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości nie materializuje jakichkolwiek praw podmiotowych po stronie żądającego zwrotu, związanych z możnością ingerencji w prawne ukształtowanie przeznaczenia tych nieruchomości przez prawodawcę lokalnego. Skarżący zgłaszając żądanie zwrotu nieruchomości uruchamiają jedynie proces administracyjny związany z tym żądaniem, ale nie nabywają praw by mogli w jakikolwiek sposób ingerować w sytuację prawną tej nieruchomości. Hipotetyczna możliwość, że w przyszłości będą właścicielami danej nieruchomości nie uruchamia aktualnie roszczeń (jakichkolwiek, nie tylko z zakresu planowania przestrzennego) dotyczącej tej nieruchomości z wyjątkiem postępowania, w którym uprawniony organ bada zasadność tego żądania i prawną możliwość zaspokojenia jego roszczeń. Jak zasadnie wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 września 2001 r. II SA 1410/01 skarżący nie wykazał naruszenia jego interesu prawnego lub uprawnienia polegającego na istnieniu związku między zaskarżoną uchwałą a własną, indywidualną sytuacją prawną. Taki związek musi już obecnie, a nie w przyszłości, powodować następstwo w postaci ograniczenia lub pozbawienia konkretnych uprawnień albo nałożenia obowiązków. Przytoczyć należy także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 stycznia 2020 r. II SA/Po 916/19 w którym wskazano, iż z analizy art. 101 ust. 1 u.s.g. wynika, że to strona skarżąca powinna wykazać, że zaskarżona na tej podstawie uchwała organu gminy narusza sferę gwarantowanych jej prawem uprawnień, przy czym wykazywane naruszenie powinno być aktualne i nie może odnosić się do przyszłych, hipotetycznych sytuacji.

Jeżeli nawet w przyszłości nieruchomości te zostaną skarżącym zwrócone, dopiero wtedy zmaterializuje się ich uprawnienie do żądania odmiennego ukształtowania planistycznego tych nieruchomości. Aktualnie skarżący uprawnień takich nie mają z wyjątkiem działek drogowych przyległych do nieruchomości, której są właścicielami tj. działek nr [...] i [...]. W tym też zakresie (bo przeznaczenie drogowe może wpływać na sposób realizacji ich praw właścicielskich) wykazują naruszenie interesu prawnego, który podlega merytorycznej kontroli sądu

W ocenie sądu skarżący nie wskazali jednakże na żaden fakt, który by uzasadniał przyjęcie, iż organy gminy podjęły w tym zakresie działania nielegalne, skutkujące koniecznością eliminacji tych zapisów z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem planistycznym tj. aktem w którym następuje ustalenie przeznaczenia terenów (art. 14 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Oczywiście prawodawca lokalny powinien uwzględniać dotychczasowe zagospodarowanie danego terenu, ale nie jest to wymóg bezwzględny, ponieważ akt ten ustala przeznaczenie ternu na przyszłość. Organ planistyczny nie ma kompetencji badania zgodności z prawem zastanego ukształtowania terenu, co do którego przystąpił do uchwalania planu, w szczególności badania czy sieć dróg została wykonana w pełni legalnie (kontrola w tym zakresie nie jest kompetencją sądu administracyjnego rozpatrującego skargę ma plan miejscowy). Zgodnie z art. 16 ustawy, plan miejscowy sporządza się w skali 1:1000, z wykorzystaniem urzędowych kopii map zasadniczych albo w przypadku ich braku map katastralnych, gromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Dane z kopii map zasadniczych lub w razie ich braku map katastralnych stanowią podstawę ustalenia sieci dróg na obszarze procedowanego planu i organ musi fakt ten w uchwalanym planie musi uwzględnić (istnienie drogi zaliczonej do dróg publicznych). Organ ma też kompetencje by wyznaczać sieć dróg jeszcze nie istniejących a ściślej, ustalać drogowe przeznaczenie danego terenu, który dotychczas miał przeznaczenie inne niż drogowe. Ocena zasadności działania organu w tym zakresie nie leży w kompetencjach sądu. Sąd może jedynie ocenić czy projektując przebieg drogi organ właściwie wyważył interes społeczny w kolizji z interesem indywidualnym. Jak wskazuje organ planistyczny w odpowiedzi na skargę, "nowe tereny budowlane zaprojektowane w południowo-zachodniej części Niesułowic zostały wprowadzone do planu na skutek wniosków złożonych przez ówczesnych właścicieli tych terenów. Wnioski zostały rozpatrzone pozytywnie zarządzeniem z dnia 20 marca 2006 r. Przebieg nowego układu drogowego zaprojektowano w sposób optymalny, ważąc interes publiczny i interes prywatny, przy zapewnieniu powiązań komunikacyjnych z istniejącymi drogami. Potwierdzeniem zasadności wytyczenia ww. dróg jest pismo z dnia 7 maja 2020 r. złożone przez Sołectwo Niesułowice do Urzędu Miasta i Gminy w Olkuszu, w którym poruszona jest kwestia odciążenia ruchu na ulicy Głębowiec i podjęcia czynności związanych z realizacją drogi oznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem 11KDD 1/2, to jest drogi, której likwidacji domagają się Skarżący. Świadczy to o tym, że zmiana miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez likwidację, między innymi, drogi o symbolu 11KDD 1/2, stoi w całkowitej sprzeczności z interesem publicznym mieszkańców wsi Niesułowice".

W ocenie sądu argumentacja organu jest przekonywująca. Wyznaczenie nowych terenów budowlanych w pełni uzasadnia wyznaczenie do nich dróg dojazdowych. Jak wynika z części graficznej planu droga oznaczona jako 11KDX prowadzi do terenów oznaczonych w planie jako 21MN, 22MN, 26MN a także 6U. Jako pełni zasadne należy ocenić działanie prawodawcy lokalnego polegające na wyznaczeniu drogi dojazdowej do działek budowlanych oraz terenów o przeznaczeniu usługowym. W ocenie sądu organ prawidłowo wyważył interes społeczny, jakim jest konieczność zapewnienia dojazdu do terenów budowalnych z interesem prywatnym skarżących, którzy takiemu przeznaczeniu terenu oznaczonym jako 11KDX się sprzeciwiają. W tym zakresie skargę należało oddalić.

Co do żądanie zmiany zaskarżonego planu przez usunięcie drogi oznaczonej symbolami 11KDD1/2, 10KDX i skrócenie drogi 9KDX jest ono niedopuszczalne. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.(dalej; P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Z kolei przepis art. 147 § 1 P.p.s.a. stanowi, że sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Sąd administracyjny może jedynie orzekać w zakresie stwierdzenia nieważności aktu prawa miejscowego jakim jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, nie może jednak ingerować w jego materialne zapisy np. skracać przebieg projektowanej drogi. W tym zakresie skarga podlegała także odrzuceniu.

Zając na uwadze wyżej wskazane okoliczności sąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 1 oraz 5a a także art. 151 P.p.s.a orzekł jak w sentebcji.