Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 864/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-07-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1  pkt 2  w  zw. z  art. 258  par. 2  pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy - Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K., Z. K. i D. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi W. K., Z. K. i D. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : pozwolenia na użytkowanie postanawia : odmówić W. K., Z. K. i D. K. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W dniu 17 czerwca 2008r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez wnioskodawców formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnoszą o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.

Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawcy wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe i utrzymują się z dochodu w wysokości 7.750,00 złotych brutto miesięcznie. Na dochód ten składa się kwota 5.400,00 złotych z tytułu umowy o pracę, kwota 1.700,00 złotych z tytułu emerytury oraz kwota 650,00 złotych z tytułu zasiłku dla bezrobotnych.

Wnioskodawcy podali, że posiadają nieruchomość położoną przy ul. D. w P., której właścicielami są W. i Z. K. w ¾ częściach, a w ¼ ich syn – D. K. Na nieruchomości tej wnioskodawcy posiadają dom o powierzchni 200 m ².

Ponadto wnioskodawcy wskazali, że W. i Z. K. są współwłaścicielami nieruchomości o powierzchni 5.000 m ², na której znajduje się dom o powierzchni 100 m ² .

Wnioskodawcy oświadczyli, że posiadają zasoby pieniężne o łącznej wysokości 16.000,00 złotych, a D. K. jest współwłaścicielem samochodu osobowego marki Toyota Corolla rok produkcji 2006r.

W uzasadnieniu wniosku wnioskodawcy poinformowali, że wprawdzie syn – D. K. ma wyższe dochody z tytułu umowy o pracę to jednak partycypuje w ¼ części kosztów, a ponadto w październiku 2008r. planuje ślub, co również wiąże się ze znacznym obciążeniem budżetu rodzinnego.

Wnioskodawcy dodali, że ze względu na nieuleczalną chorobę wnioskodawczyni ponoszą duże koszty związane z jej leczeniem oraz zakupem lekarstw.

Mając na uwadze powyższe dane stwierdzono, że sytuacja finansowa i majątkowa wnioskodawców nie uzasadnia przyznania im prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Zauważyć bowiem należy, że wnioskodawcy dysponują stałym miesięcznym dochodem o łącznej wysokości 7.750,00 złotych. Ponadto, są współwłaścicielami dwóch nieruchomości w tym jednej o powierzchni 5.000 m ² i posiadają dwa domy o powierzchni 200 m ² i 100 m ². Wnioskodawcy posiadają zgromadzone oszczędności pieniężne o łącznej wysokości 16.000, 00 złotych oraz samochód osobowy.

Oceniono, że środki finansowe jakimi dysponują wnioskodawcy dają im realną możliwość poniesienia kosztów sądowych samodzielnie bez spowodowania uszczerbku w koniecznym utrzymaniu własnym. Uznano, że dochód we wskazanej powyżej wysokości umożliwia zgromadzenie środków finansowych nie tylko na pokrycie wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem, w tym leczeniem i zakupem lekarstw, ale również na uiszczenie kosztów postępowania sądowego. Stwierdzono, że wnioskodawcy ograniczając niektóre wydatki nie będące niezbędnymi do utrzymania siebie będą w stanie ponieść koszty sądowe samodzielnie.

Zaznaczyć należy, że uwagi na wyjątkowy charakter instytucji przyznania prawa pomocy powinno być ono stosowane tylko w przypadkach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, a mianowicie wtedy gdy strona istotnie nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania, a zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym było i jest dla niej obiektywnie niemożliwe. Jeżeli natomiast strona ma jakiekolwiek środki majątkowe, a w szczególności posiada stały miesięczny dochód, to powinna partycypować w kosztach postępowania sądowego.

Tym samym uznano, że sytuacja materialna wnioskodawców nie uzasadnia przychylenia się do wniosku i przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.