Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 2/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-04-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 71 ust. 2, art. 72 ust. 1, art. 63, art. 74, art. 84
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
journal: Dz.U. 2010 nr 213 poz 1397
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak /spr./ WSA Maciej Busz Protokolant st. sekr. sąd. Justyna Frankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2013r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia M.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji inwestycji oddala skargę


UZASADNIENIE

Dnia [...] maja 2012 r. Wójt Gminy S. L. wydał na rzecz N. I. Sp. z o.o., decyzję nr [...] określającą środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie marketu budowlanego typu "Dom i Ogród" przy ul. Z. w Z., gmina S. L., na działkach o numerach ewidencyjnych [...],[...],[...],[...],[...],[...], arkusz [...], obręb Zł. Jednocześnie stwierdzono brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyło Stowarzyszenie "M. P." podnosząc, że organ I instancji wydał decyzję z naruszeniem art. 3, art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko oraz art. 28 Kpa. W ocenie Stowarzyszenia organ I instancji wydał decyzję bez przeprowadzania konsultacji społecznych, których wyniki winny być uwzględnione przy wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Ponadto ani karta przedsięwzięcia, ani zaskarżona decyzja nie precyzuje alternatywnego umiejscowienia budynku, parkingu i dróg dojazdowych oraz nie zawiera danych na temat przewidywanego oddziaływania alternatywnego wariantu na środowisko. Bez pozyskania tych informacji nie można ocenić czy planowane przedsięwzięcie jest najkorzystniejsze pod względem środowiskowym. Odwołujący wskazał również, iż organ z naruszeniem art. 28 kpa pominął mieszkańców osiedla G. jako stronę postępowania.

Decyzją z dnia [...] października 2012 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W motywach swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że planowane przedsięwzięcie kwalifikuje się, zgodnie z art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...), oraz § 3 ust. 1 pkt 54 lit. b) i pkt 56 lit. b) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397) do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane. Planowana inwestycja znajduje się w granicach obszaru objętego miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w miejscowości Z. na terenie pomiędzy: ulicami O., Z., torami PKP, działką nr ewid. [...] i ulicą Ł.- uchwalonego Uchwałą nr [...]Rady Gminy S. L. z dnia 28 sierpnia 2003 r. (Dz. Urz. Woj. Wlkp. Nr [...]) zmienionym Uchwałą nr [...]Rady Gminy S. L. z dnia [...] sierpnia 2011 r. (Dz. Urz. Woj. Wlkp. Nr [...]). Zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, planowany obiekt zlokalizowany zostanie na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem P/U/UC - teren obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oraz zabudowy usługowej, w tym handlowej lub rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2 000 m oraz 21T - tereny infrastruktury technicznej (§3 pkt 3 i pkt 8 - tekstu planu). W §11 pkt 2 ww. planu miejscowego, dla terenu oznaczonego symbolem P/U/UC, dopuszcza się lokalizację wyłącznie jednego obiektu handlowego o powierzchni sprzedaży powyżej 2 000 m , a dla terenu oznaczonego 2IT - lokalizację budowli infrastruktury technicznej, w tym sieci i urządzeń infrastruktury technicznej.

Kolegium stwierdziło, że Wójt gminy S. L., prawidłowo uznał, że planowane przedsięwzięcie jest zgodne z ustaleniami uchwalonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wójt w toku prowadzonego postępowania, zgodnie z art. 64 ust. 1 ww. ustawy, zasięgnął opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego. Zarówno Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska (po wniesieniu przez wnioskodawcę uzupełnień do Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia) postanowieniem z dnia [...].03.2012 r., znak: [...], jak i Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...].02.2012 r., znak: [...]wydali opinię nie stwierdzającą potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Jak wynika z danych zawartych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, przedmiotowe przedsięwzięcie polegać będzie na budowie marketu budowlanego typu "Dom i Ogród" wraz z infrastrukturą towarzyszącą na obszarze o łącznej powierzchni 4,101 ha. Na tym terenie inwestor zamierza zbudować wielkopowierzchniowy dwukondygnacyjny obiekt handlowy z jednokondygnacyjną halą sprzedaży i placem zewnętrznym, magazynem oraz pomieszczeniami biurowymi i technicznymi. W obiekcie prowadzona będzie sprzedaż materiałów budowlanych, materiałów dekoracji wnętrz, materiałów instalacji sanitarnych, elektrycznych, narzędzi elektrycznych i mechanicznych, sprzętu ogrodniczego, środków ochrony roślin, nawozów mineralnych i sztucznych w opakowaniach dostawcy. Nie przewiduje się konfekcjonowania środków ochrony roślin na terenie przedsięwzięcia. Ponadto, na terenie inwestycji przewiduje się realizację infrastruktury technicznej, w tym dróg dojazdowych, placów manewrowych i postojowych oraz strefy dostaw. Przewiduje się wydzielenie 485 miejsc postojowych dla samochodów osobowych. Zgodnie z treścią karty informacyjnej przedsięwzięcia, powierzchnia zabudowy wyniesie około 1,4086 ha, natomiast powierzchnia terenów utwardzonych 1,8409 ha. Pozostałą część terenu stanowić będą powierzchnie biologicznie czynne (trawniki). Przez północną część terenu, na którym planuje się lokalizację inwestycji (nieprzeznaczoną pod zabudowę) przebiega linia wysokiego napięcia 220 kV. Ponadto, przez przedmiotowy teren biegnie sieć kanalizacji sanitarnej o dużej średnicy. W związku z realizacją przedsięwzięcia konieczne będzie przełożenie tej sieci. Obiekt handlowy będzie eksploatowany w porze dziennej. Zatrudnienie na terenie przedsięwzięcia określono na poziomie około 260 osób, w tym 20 pracowników biurowych. Obsługa komunikacyjna będzie zapewniona przez połączenie terenu inwestycji z ul. Z., po stronie południowej. Przewiduje się, że w ciągu doby na teren inwestycji wjedzie i z niego wyjedzie około 2 700 pojazdów lekkich i około 20 pojazdów ciężkich. Na terenie przeznaczonym pod inwestycję, ani w jego pobliżu, nie znajdują się ujęcia wód podziemnych ani strefy ochronne takich ujęć. Przedmiotowy teren położony jest poza obszarami Głównych Zbiorników Wód Podziemnych. Zapotrzebowanie na wodę określono jako do 20 m w ciągu doby, będzie się ono odbywało z sieci wodociągowej. Ścieki komunalne kierowane będą do sieci kanalizacyjnej. Nawierzchnie wykonane zostaną jako szczelne i nienasiąkliwe. W związku realizacją przedmiotowego przedsięwzięcia konieczna będzie przebudowa istniejącej na terenie inwestycji sieci kanalizacyjnej. Wydanie warunków technicznych podłączenia do sieci wodociągowej oraz na budowę i przebudowę sieci kanalizacji sanitarnej będzie mogło nastąpić po podpisaniu umowy przedwstępnej na budowę i przebudowę ww. sieci z operatorem tych sieci. Ścieki opadowe i roztopowe z dachów i terenów utwardzonych odprowadzane będą do sieci kanalizacji deszczowej, po ich uprzednim podczyszczeniu w separatorze. Nie przewiduje się powstawania ścieków technologicznych na terenie przedsięwzięcia. Eksploatacja przedsięwzięcia, przy zachowaniu ww. rozwiązań, nie spowoduje negatywnego wpływu na środowisko gruntowo-wodne. Z informacji zawartych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia wynika, że gospodarowanie odpadami na etapie budowy i eksploatacji przedsięwzięcia będzie odbywało się zgodnie z przepisami prawa. Odpady powstające w związku z eksploatacją inwestycji przekazywane będą odpowiednim podmiotom posiadającym stosowne zezwolenia w zakresie gospodarowania odpadami. Przewidywane zapotrzebowanie na gaz oszacowano jako 100m3/h. Będzie on pobierany z sieci gazowej. Gaz będzie pobierany na potrzeby wytwarzania ciepła w dwóch kotłach o mocy 170 kW każdy. Uzupełnieniem systemu grzewczego obiektu będą trzy nagrzewnice gazowe o mocy 166 kW oraz nagrzewnice o mocy 112 kW. Eksploatacja ww. źródeł ciepła będzie wiązała się z emisją zorganizowaną do powietrza. Jako czynnik wspomagający przygotowanie ciepłej wody użytkowej wykorzystane zostaną kolektory słoneczne. Pozostałymi źródłami emisji będą pojazdy poruszające się po terenie przedsięwzięcia. W treści karty przedstawiono wyniki obliczeń rozprzestrzeniania się substancji w powietrzu.

Organ podkreślił, iż na podstawie przedstawionych informacji, kierując się również opinią Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego - stwierdzono, że nie wystąpią przekroczenia dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu w związku z eksploatacją inwestycji. Głównym źródłem hałasu na terenie inwestycji będą pojazdy, a także elementy systemów wentylacyjnych i klimatyzacyjnych. Zgodnie z treścią karty informacyjnej przedsięwzięcia, od strony placu dostaw wykonany zostanie mur oporowy o wysokości 3 m, pełniący rolę ekranu akustycznego ograniczającego oddziaływanie hałasu z terenu przedsięwzięcia na tereny akustycznie chronione tj. tereny mieszkaniowo-usługowe zlokalizowane po stronie południowej oraz tereny przedszkola znajdujące się po stronie wschodniej terenu, na którym planowana jest inwestycja. W treści przedstawionej dokumentacji zawarto analizę oddziaływania akustycznego przedmiotowego przedsięwzięcia uwzględniając ruch 1 800 pojazdów osobowych oraz 15 pojazdów ciężarowych w ciągu ośmiu najbardziej niekorzystnych godzin pory dnia. Nie przewiduje się ruchu pojazdów w porze nocnej. Pozostałymi źródłami hałasu będą czerpnie i wyrzutnie powietrza, wentylatory oraz elementy instalacji obróbki powietrza. Źródła te będą eksploatowane zarówno w porze dnia jak i w porze nocy. Dokonując analizy oddziaływania akustycznego przedmiotowej inwestycji, przyjęto iż stacjonarne źródła hałasu będą eksploatowane w ograniczonym czasie w nocy. W treści przedłożonej dokumentacji zaprezentowano wyniki analiz oddziaływania akustycznego przedmiotowego przedsięwzięcia. Na podstawie wyników, stwierdzono, że eksploatacja inwestycji nie będzie wiązać się z występowaniem przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Przewidywane poziomy hałasu w porze dziennej, na granicy najbliżej położonego terenu mieszkaniowo-usługowego, zlokalizowanego po stronie południowej przedsięwzięcia, w okolicach wjazdu i wyjazdu z terenu inwestycji są zbliżone do dopuszczalnych. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w swojej opinii wyrażonej w postanowieniu uznał (mając na uwadze fakt, iż dokonując analizy oddziaływania akustycznego przedmiotowej inwestycji założono skrajnie niekorzystny przypadek obciążenia terenu ruchem kołowym), iż rzeczywiste poziomy hałasu będą niższe od przedstawionych w przedłożonej dokumentacji. Ponadto, teren ten zlokalizowany jest w bezpośrednim sąsiedztwie szlaku komunikacyjnego o znacznym natężeniu ruchu (drogi krajowej nr 11) i pozostaje pod wpływem jego oddziaływania akustycznego. Mając na uwadze powyższe ustalenia oraz stanowiska organów opiniujących - nie ma podstaw, by przewidywać, aby eksploatacja przedsięwzięcia mogła powodować istotne zmiany obecnego akustycznego stanu jakości środowiska na przedmiotowym terenie.

Ponadto wskazano, iż przedmiotowa inwestycja planowana jest około 0,7 km od obszaru Natura 2000 PLH300001 B. oraz Obszaru Chronionego Krajobrazu w obrębie B. W związku z oddaleniem terenu objętego inwestycją od obszarów chronionych, lokalizacją w terenie zurbanizowanym, poza niewielkim zakresem koniecznej wycinki, nie przewiduje się negatywnego oddziaływania inwestycji na środowisko przyrodnicze, w tym na obszary chronione, a w szczególności na gatunki, siedliska przyrodnicze lub siedliska gatunków roślin i zwierząt dla których ochrony zostały wyznaczone obszary Natura 2000, ani pogorszenia integralności obszarów Natura 2000 lub powiązania z innymi obszarami, co potwierdza w swojej opinii Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, jako organ właściwy dla tej formy ochrony przyrody.

Przedsięwzięcie również nie spowoduje ryzyka wystąpienia poważnej awarii w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, odnośnie art. 63 ust. 1 pkt 2 lit. a-d, f-g, i-j - obszary takie na analizowanym terenie nie występują tzn.: planowana inwestycja nie jest zlokalizowana na obszarach wodno-błotnych czy innych obszarach o płytkim zaleganiu wód podziemnych, obszarach wybrzeży, obszarach górskich lub leśnych, obszarach objętych ochroną; odnośnie lit. h - przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest na terenach dotychczas w przeważającej części nie zagospodarowanych, w bezpośrednim sąsiedztwie terenów o funkcji komunikacyjnej i innej niż mieszkaniowa.

Ustosunkowując się do zarzutów pełnomocnika wskazano, że strona 12 karty informacyjnej przedsięwzięcia zawiera punkt dotyczący informacji na temat wariantów ewentualnych. Zdaniem Kolegium słusznie organ I instancji wskazał, że z przedłożonej przez wnioskodawcę Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia, oczywiście wynika że planowany do realizacji wariant zapewnia zachowanie nie tylko standardów ale również norm jakości środowiska, stąd organy uznały omówienie wariantów alternatywnych za w pełni wystarczające. Przedstawiona analiza w Karcie Informacyjnej wykazała, że w żadnym z aspektów ochrony środowiska nie ma przekroczeń wartości dopuszczonych przepisami, zatem ani nie ma konieczności analizowania innych wariantów, jak i nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, co postanowione zostało zarówno przez RDOŚ, jak i przez organ orzekający w niniejszej sprawie.

Kolegium zwróciło uwagę, że zgodnie z art. 81 ust. 1 ustawy jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany przez wnioskodawcę, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, za zgodą wnioskodawcy, wskazuje w decyzji wariant dopuszczony do realizacji lub, w razie braku zgody wnioskodawcy, odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia. Stąd w sytuacji, gdy w toku postępowania takiej oceny nie przeprowadzano to organ administracji jest faktycznie związany przedmiotowym wnioskiem Inwestora (Wnioskodawcy). Dlatego, gdy brak jest konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, to organ nie ma podstaw do rozpatrywania innego wariantu inwestycji. Skoro zaś dokonano oceny materiału dowodowego i żaden z organów w trakcie postępowania nie ocenił inwestycji negatywnie, to argumenty Stowarzyszenia nie mogą być podstawą do stwierdzenia, że decyzja w jakikolwiek sposób narusza przepisy prawa.

Ponadto wskazano, iż zgodnie z art. 79 ust. 1 ustawy przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Stąd organ I instancji nie miał obowiązku zapewnić udziału społeczeństwa w postępowaniu. Z kolei do zarzutów wskazanych w odwołaniu dotyczących udziału w postępowaniu mieszkańców "Osiedla G." organ I instancji uzasadnił prawidłowo, że obszar oddziaływania planowanego przedsięwzięcia nie sięga w/w osiedla stąd brak było podstaw do tego, ażeby za strony postępowania uznać mieszkańców tegoż osiedla.

Skargę do Sądu na powyższe rozstrzygniecie wniosło Stowarzyszenie "M. P.". Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów postępowania - art. 77 § 1 kpa w związku z art. 140 kpa, polegające na zaniechaniu wyjaśnienia, czy organ I instancji prawidłowo określił krąg stron postępowania i zasadnie uznał, że mieszkańcy Osiedla G., położonego w sąsiedztwie planowanego przedsięwzięcia, nie mają interesu prawnego do udziału w tym postępowaniu, w sytuacji gdy realizacja przedsięwzięcia spowoduje intensyfikację ruchu na drogach dojazdowych na ww. Osiedle; naruszenie przepisów postępowania - art. 75 § 1 kpa polegające na przyjęciu, że dokumenty prywatne zawierające informacje, które podważają wiarygodność wyliczeń i danych przedstawionych w karcie informacyjnej przedsięwzięcia, nie uzasadniają przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego w celu weryfikacji karty informacyjnej przedsięwzięcia; naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 79 ust. 1 w związku z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...), polegające na przyjęciu, że organ I instancji nie musiał informować społeczeństwa o wszczęciu postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań; naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, polegające na przyjęciu, że wskazanie w karcie informacyjnej przedsięwzięcia tzw. "wariantu zerowego" wyczerpuje przewidziany w powołanym przepisie obowiązek przedstawienia informacji o "ewentualnych wariantach przedsięwzięcia".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli zgodności z prawem w niniejszej sprawie była decyzja z dnia [...] października 2012 r., utrzymująca w mocy decyzję z [...] maja 2012 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie marketu budowlanego typu "Dom i Ogród" przy ul. Z. w Z., gmina S. L. i stwierdzającą brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Materialnoprawną podstawę tej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. nr 199, poz. 1227 ze zm.) zwanej dalej "ustawą". Przepisy dotyczące ocen środowiskowych mają na celu weryfikację oddziaływania inwestycji kwalifikowanych, a więc takich, które powodują albo mogą powodować potencjalne niebezpieczeństwo dla środowiska. Z treści art. 72 ust. 1 ustawy wynika, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach stanowi etap wstępny realizacji przedsięwzięcia i jej uzyskanie jest konieczne przed wydaniem innych decyzji administracyjnych. Zatem postępowanie w przedmiotowej sprawie przeprowadza się przed wydaniem decyzji zezwalającej na inwestycję. Postępowanie to dotyczy planowanego dopiero przedsięwzięcia i sprowadza się do ustalenia, czy inwestycja w kształcie opisanym przez inwestora we wniosku zagraża środowisku oraz, czy spełnia wymagania i parametry w zakresie ochrony środowiska (por. wyroki NSA: z dnia 22 kwietnia 2010 r., sygn. II OSK 696/09; z dnia 30 czerwca 2010 r., sygn. II OSK 988/09).

Zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wymagane jest dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zważywszy na ustalony prawidłowo opis i zakres inwestycji, organy obu instancji trafnie uznały, że planowane przedsięwzięcie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, ponieważ stanowi przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz rodzaje przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko określone zostały w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. nr 213, poz. 1397), które wydane zostało na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 60 ustawy.

Zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące uwarunkowania: rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia; usytuowanie przedsięwzięcia z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego; rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2. Postanowienie wydaje się również, jeżeli organ nie stwierdzi potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 63 ust. 2 ustawy).

Ponadto, stosownie do treści art. 64 ust. 1 ww. ustawy, przed wydaniem postanowienia, organ zobowiązany jest do zasięgnięcia opinii regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz państwowego powiatowego inspektora sanitarnego.

Warunki wynikające z powyższych regulacji zostały w kontrolowanej sprawie zachowane, gdyż organy opiniujące wyraziły swoje stanowisko w przepisanej formie (postanowienia RDOŚ i PPIS), a organ I instancji odnosząc się do tych opinii dokonał własnej oceny sprawy w tym zakresie, ustalając brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko.

Zgodnie z treścią art. 74 ust. 1 pkt 2 do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć w przypadku przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko – kartę informacyjną przedsięwzięcia. Takiemu obowiązkowi sprostano. W przedmiotowej sprawie karta przedsięwzięcia sporządzona została zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy i stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 84 ust. 2 ustawy).

To, jakie elementy winny być brane pod uwagę przy wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowania, określa art. 80 ustawy. W ust. 1 tego przepisu określono, jakie czynniki powinny być brane pod uwagę przy wydawaniu orzeczenia, które musiało być poprzedzone przeprowadzeniem oceny oddziaływania na środowisko. Natomiast w ust. 2 tego przepisu wskazano ogólnie, że przy wydawaniu wszystkich decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (poza wyjątkami wskazanymi w tym przepisie) uwzględnia się postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, które mają charakter wiążący.

Dotyczy to również sytuacji określonej w art. 84 ust. 1 i 2, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Załączniki do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stanowią wówczas charakterystyka przedsięwzięcia i karta informacyjna przedsięwzięcia.

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że działka na której ma być zrealizowane przedsięwzięcie znajduje się na terenie oznaczonym w planie miejscowym zagospodarowania terenu symbolem P/U/UC - teren obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oraz zabudowy usługowej, w tym handlowej lub rozmieszczenia obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2 000 m oraz 21T - tereny infrastruktury technicznej (§3 pkt 3 i pkt 8 - tekstu planu). W świetle takiego przeznaczenia terenu w miejscowym planie zagospodarowania przedmiotowa inwestycja polegająca na budowie marketu budowlanego jest zgodna z tym planem.

Z wywodów zawartych w obu decyzjach, znajdujących pełne uzasadnienie w treści karty przedsięwzięcia wynika także, że sposób zagospodarowania terenu inwestycji zgodnie z postanowieniami planu nie prowadzi do kolizji z innym przewidzianym w planie sposobem zagospodarowania działek położonych w sąsiedztwie.

Nie wystąpią także przekroczenia dopuszczalnych poziomów substancji w powietrzu w związku z eksploatacją inwestycji. Głównym źródłem hałasu na terenie inwestycji będą pojazdy, a także elementy systemów wentylacyjnych i klimatyzacyjnych. Zgodnie z treścią karty informacyjnej przedsięwzięcia, w celu zminimalizowania hałasu, od strony placu dostaw wykonany zostanie mur oporowy o wysokości 3 m, pełniący rolę ekranu akustycznego ograniczającego oddziaływanie hałasu z terenu przedsięwzięcia na tereny akustycznie chronione.

Analizując przedmiotowe postępowanie pod kątem udziału w nim społeczeństwa i podnoszonego w skardze zarzutu naruszenia art. 33 ustawy., Sąd wskazuje, iż społeczeństwo ma zagwarantowany udział w postępowaniu, w tych kategoriach spraw, w których ustawa lub inne przepisy szczególne mu taką możliwość przyznają. Dlatego też ustawodawca kierując się tą dyrektywą w art. 79 ust. 1 ustawy przewidział, że społeczeństwo ma zagwarantowany udział w tych postępowaniach w przedmiocie określenia uwarunkowań środowiskowych, w których przeprowadzana jest ocena oddziaływania na środowisko. Rozwiązanie to ma swoje racjonalne uzasadnienie w tym, że skoro zagrożenia ze strony konkretnego przedsięwzięcie dadzą się ocenić bez konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, to znaczy, że udział czynnika społecznego nie jest konieczny (patrz Krzysztof Gruszecki-Komentarz do art.79 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, LEX/el 2009).

Co do zarzutu dotyczącego nie brania udziału w postępowaniu mieszkańców "Osiedla G.", Sąd wskazuje, iż przymiot strony w sprawach z zakresu ustalania uwarunkowań środowiskowych dla danej inwestycji mają podmioty posiadające tytuł prawny do nieruchomości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie zamierzonego przedsięwzięcia, a oprócz tego inne podmioty, jeżeli ich nieruchomości mieszczą się w zasięgu ewentualnego jego oddziaływania (patrz wyrok WSA w Poznaniu z 06. 02.2013 r., sygn. IV SA/Po 330/12, LEX nr 1288356). Zdaniem Sądu organy prawidłowo uzasadniły, że obszar oddziaływania planowanego przedsięwzięcia nie sięga w/w osiedla stąd brak było podstaw do tego, żeby za strony postępowania uznać mieszkańców tego osiedla.

W tym miejscu podkreślić należy, że odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może nastąpić w przypadku wystąpienia sprzeczności planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami planu zagospodarowania przestrzennego, w przypadku odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający, braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w innym wariancie lub gdy z przeprowadzonego postępowania wyniknie możliwość negatywnego oddziaływania na środowisko. Sam tylko sprzeciw, co do realizacji inwestycji stron lub członków społeczeństwa biorącego udział w postępowaniu, których interes faktyczny przemawia za innym sposobem zagospodarowania określonych nieruchomości, nie może być podstawą odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 12 kwietnia 2010r., II SA/Kr 42/10, LEX nr 577115).

Na uwzględnienie nie zasługuje również zarzut braku w karcie informacyjnej alternatywnego wariantu przedsięwzięcia. W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że założenia projektowe odnoszące się do przedsięwzięcia objętego wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z reguły są jak najbardziej korzystne z punktu widzenia wnioskodawcy. Stanu tego nie zmienia również fakt, że zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy raport oddziaływania na środowisko powinien zawierać przedstawienie trzech wariantów realizacji przedsięwzięcia. Dlatego też w art. 81 ustawy przyznano organowi prowadzącemu postępowanie w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, za zgodą wnioskodawcy, możliwość wyboru innego wariantu realizacji przedsięwzięcia niż ten zaproponowany we wniosku. Zaproponowanie innego wariantu powinno jednak wynikać z oceny oddziaływania na środowisko- powinno więc mieć miejsce po jej przeprowadzeniu (patrz Komentarz Praktyczny do ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie (...) M. Nowak, B. Dąbrowski, Warszawa 2013). Ponadto w karcie informacyjnej przedsięwzięcia wskazano i opisano, trzy warianty planowanej inwestycji: zerowy, inwestycyjny i alternatywny (k.27-28 akt adm.). W karcie wskazano analizę ekonomiczną realizacji przedsięwzięcia w innych wariantach, identyfikację kosztów społecznych, to znaczy okoliczności potwierdzające zasadność dokonanego wyboru. Kwestie te w takim przypadku podlegają co do meritum ocenie organu właściwego w sprawie wydania decyzji środowiskowej jako istotne dla sposobu rozpatrzenia sprawy.

Nie sposób także uczynić zarzutu organom z okoliczności, że wydając kwestionowane rozstrzygnięcia nie posiłkowały się, przedłożonymi do akt dokumentami, takimi jak."sprawozdanie z badań wód Jeziora S.", czy "opracowanie pomiarów natężenia ruchu wjazdowego i wyjazdowego z marketu budowlanego C. w P.". Opracowanie to jakkolwiek może być uznane za godne uwagi nie jest i nie może być uznane za źródło prawa, zatem legalnie działające organy nie mogą uznać opinii zawartych w tym dokumencie za wiążące. Przedmiotowa inwestycja nie przewiduje negatywnego wpływu na środowisko gruntowo- wodne, a teren inwestycji położony jest poza obszarami Głównych Zbiorników Wód Podziemnych. Ponadto nie sposób porównać natężenia ruchu pojazdów w tak dużym mieście jakim jest P., a gminą S. L.

Mając powyższe na uwadze Sąd doszedł do wniosku, iż w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z sytuacji uzasadniających wydanie decyzji odmownej.

W tym stanie rzeczy, wobec ustalenia, iż decyzja wydana została z zachowaniem procedury środowiskowej, a jej treść odpowiada przepisom prawa, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 j.t.) skargę jako bezzasadną oddalił.