Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 717/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-04-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono zmiany postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 165
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton - Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania z pobytu stałego w zakresie wniosku M. P. o zmianę wskutek zmiany okoliczności prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 lutego 2012 r., sygn. akt: III SA/Lu 717/11 odmawiającego przyznania prawa pomocy postanawia: odmówić zmiany prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 lutego 2012 r., sygn. akt: III SA/Lu 717/11 odmawiającego przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z dnia 4 kwietnia 2012 r. (data wpływu do sądu), złożonym na urzędowym formularzu, skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek ten jest kolejnym (drugim) wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Pierwszy wniosek o prawo pomocy skarżący złożył na urzędowym formularzu w dniu 14 grudnia 2011 r. domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W związku z pierwszym wnioskiem o prawo pomocy, postanowieniem z dnia 10 stycznia 2012 r., referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Na skutek wniesionego sprzeciwu wniosek skarżącego rozpoznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, który postanowieniem z dnia 1 lutego 2012 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Postanowienie powyższe stało się prawomocne w związku z niewniesieniem środka zaskarżenia.

Referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. - Dz.U. z 2012 r., nr 0, poz. 270), zwana dalej p.p.s.a., co do zasady nie ogranicza strony co do ilości wniosków o przyznanie prawa pomocy, jakie może składać w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie jednak z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Stąd kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w tym samym co poprzednio zakresie, należy potraktować jako wniosek o zmianę prawomocnego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 lutego 2012 r.

Stosownie do art. 165 p.p.s.a, postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Pod pojęciem "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie, jednakże muszą to być takie zmiany okoliczności, które uzasadniają zmianę rozstrzygnięcia wydanego w sprawie. Jeżeli brak jest podstaw do stwierdzenia, iż okoliczności sprawy uległy zmianie, kolejny wniosek tej samej strony, dotyczący przyznania prawa pomocy w tym samym zakresie, nie może zostać uwzględniony.

Stwierdzić należy, że zakres żądania wniosku o prawo pomocy z 4 kwietnia 2012 r. jest tożsamy z żądaniem zawartym w pierwszym wniosku o prawo pomocy z 14 grudnia 2011 r., rozpoznanym prawomocnym postanowieniem sądu z 1 lutego 2012 r. W obu wnioskach skarżący domagał się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Brak jest natomiast podstaw do stwierdzenia, że okoliczności sprawy uległy zmianie, bowiem skarżący nie wykazał, by pogorszyła się jego sytuacja materialna.

Skarżący podał, tak jak w pierwszym wniosku o przyznanie prawa pomocy, że przebywa w areszcie śledczym, gdzie nie jest zatrudniony. Skarżący nadal pobiera świadczenie emerytalne, które po dokonaniu potrąceń alimentacyjnych wynosi obecnie [...] zł. W dalszym ciągu skarżący jest najemcą mieszkania o pow. [...] m2 (w dodatkowym oświadczeniu z 19 kwietnia 2012 r. skarżący wyjaśnił, że powierzchnia mieszkania wynosi ok. [...] m2). Odnośnie posiadanych zasobów finansowych skarżący w pierwszym wniosku o prawo pomocy ujawnił, iż posiada antyk [...] o wartości powyżej 3000 euro, natomiast jak wynika z nadesłanego oświadczenia z 19 kwietnia 2012 r., ze względu na przebywanie w areszcie śledczym skarżący nie jest w stanie stwierdzić z pewnością czy instrument ten nadal znajduje się w jego mieszkaniu. Skarżący w oświadczeniu tym podał również, że będący jego pełnomocnikiem brat W. P. pobiera jego świadczenie emerytalne i jest zobowiązany do załatwiania jego spraw finansowych. Tym samym, nie można uznać, że skarżący nie posiada środków finansowych na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania oraz że wykazał zmianę okoliczności sprawy w zakresie jego sytuacji materialnej.

W świetle powyższego brak jest podstaw do przyjęcia, że nastąpiła zmiana okoliczności sprawy uzasadniająca zmianę wydanego w sprawie prawomocnego rozstrzygnięcia sądu z dnia 1 lutego 2012 r.

Z tych względów oraz na podstawie art. 165 i art. 258 § 1 i 3 p.p.s.a. należało orzec, jak na wstępie.