Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 432/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-10-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2 i 3, art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 8
journal: Dz.U. 2008 nr 141 poz 892
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jednolity

SENTENCJA

II SA/Po 432/10 POSTANOWIENIE Dnia 1 października 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 1 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. L. postanawia: odrzucić skargę /-/A. Łaskarzewska


UZASADNIENIE

II SA/Po 432/10

II SA/Po 432/10

UZASADNIENIE

Do Sądu Rejonowego w L. wpłynęło pismo S. L., zatytułowane Pozew o przywrócenie do pracy z powodu niezgodnego z prawem nie wyznaczenia na stanowisko służbowe oraz mobbingu. Wymieniony zawnioskował o przywrócenie go do pracy na stanowisko kierownika kuchni i stołówki żołnierskiej.

Postanowieniem z dnia 1 lutego 2010r. Sąd Rejonowy w L. przekazał sprawę jako właściwemu Sądowi Rejonowemu Sądowi Pracy w Ś., tenże postanowieniem z dnia 28 maja 2010r. przekazał sprawę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

S. L. wezwano do usunięcia braków formalnych poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu, zaskarżonej czynności lub bezczynności Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] w Ś.

Odpowiadając na wezwanie Wymieniony oświadczył, że jego pozew, skierowany do L. dotyczył korupcyjnego wyznaczenie na stanowisko innej osoby, przy czym zaznaczył, że wcześniej było ono mu proponowane. Nadmienił, że w tej sprawie nie wydano żadnego aktu, w związku z tym nie może wskazać takiego aktu, który miałby być przedmiotem badania przez sąd administracyjny. Zawnioskował, by sprawę odesłać do sądu powszechnego.

Dnia 30 czerwca 2010r. ustalono w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach, że S. L. złożył skargę na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] 2009r. nr [...], którą został utrzymany w mocy rozkaz Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] 2009r. w przedmiocie zwolnienia ze służby żołnierza zawodowego. Skarga została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygn. II SA/Wa 52/10, dnia 13 kwietnia 2010r. wydano wyrok oddalający skargę, jest on prawomocny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.), dalej ppsa skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnieść można na wyliczone enumeratywnie w powyższym przepisie akty i czynności z zakresu administracji publicznej.

W myśl § 3 art.3 ppsa sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki, określone w tych przepisach. Przywołać w tym miejscu należy przepis art. 8 ustawy z dnia 11 września 2003r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, który stanowi że od decyzji wydanych przez właściwe organy w sprawach określonych w ustawie żołnierz zawodowy może złożyć skargę do sądu administracyjnego.

Przepisy powyżej zacytowanej ustawy nie stanowią podstawy prawnej, by osoba będąca zawodowym żołnierzem uprawniona była do wniesienia pozwu o przywrócenie do pracy. Żołnierz zawodowy, który został zwolniony ze służby mocą decyzji ma prawo złożyć od niej skargę do sądu administracyjnego. W przedmiotowej sprawie skarżący wykorzystał tę drogę. Zgodnie z właściwością skargę na decyzję zwalniającego go ze służby wniósł do Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sprawa zakończyła się oddaleniem skargi, wyrok tamtejszego sądu jest prawomocny.

W tym stanie rzeczy wobec braku wskazania przez S. L. aktu prawnego, podlegającego zaskarżeniu przedmiotową skargę uznać należało za niedopuszczalną.

W tym stanie rzeczy orzec należało jak w sentencji mając na względzie art. 58 § 1 pkt. 6 ppsa.

/-/A. Łaskarzewska