Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1911/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Kara administracyjna
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust 6 i art. 35 ust 8
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Maria Tarnowska, Protokolant starszy referent Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi Starosty (...) na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lipca 2014 r. znak (...) w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej skargę oddala.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia (...) lipca 2014 r. znak: (...), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267, dalej: k.p.a.), po rozpatrzeniu zażalenia Starosty (...) – utrzymał w mocy postanowienie Wojewody (...) z dnia (...) marca 2014 r. nr (...) nakładające na Starostę (...) karę pieniężną w wysokości (...)zł za 15 dni zwłoki w wydaniu decyzji z dnia (...) lutego 2013 r. nr (...) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem i wiatą w bryle oraz bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe na działce ew. nr (...) w miejscowości (...).

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ omówił stan faktyczny sprawy wskazując, że do Starosty (...) w dniu (...) listopada 2012 r. wpłynął wniosek o wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem i wiatą w bryle oraz bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe na działce ew. nr (...) w miejscowości (...). Z odręcznej, podpisanej notatki na kopii wniosku o pozwolenie na budowę, znajdującej się w aktach, wynika, że w dniu (...) lutego 2013 r. inwestor wypożyczył (...) egzemplarze projektu budowlanego. W dniu (...) lutego 2013 r. do Starosty (...) wpłynął wniosek inwestora o uzupełnienie wniosku o pozwolenie na budowę. Załącznikiem do wniosku były (...) egzemplarze projektu budowlanego. Decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem i wiatą w bryle oraz bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe na działce ew. nr (...) wydana została w dniu (...) lutego 2013 r.

Wojewoda (...) w swoim rozstrzygnięciu z dnia (...) marca 2014 r. nr (...) przyjął, że 65-dniowy termin, o którym mowa w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane, rozpoczął swój bieg w dniu wpływu wniosku o pozwolenie na budowę, tj. w dniu (...) listopada 2012 r. Następnie od okresu trwania postępowania administracyjnego, czyli od 19 listopada 2012 r., do dnia wydania decyzji kończącej postępowanie w dniu (...) lutego 2013 r. (dzień wydania decyzji o pozwoleniu na budowę) odliczył okres 65 dni wynikający z przepisu art. 35 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane oraz 1 dzień związany z wypożyczeniem przez inwestora (...) egzemplarzy projektu budowlanego. Organ wojewódzki przyjął zatem, że całe postępowanie trwało 81 dni, natomiast po odjęciu ww. dni (81 - 65 - 1 = 15) ocenił, że Starosta (...) dopuścił się 15 - dniowej zwłoki w wydaniu rozstrzygnięcia kończącego postępowanie administracyjne.

Wojewoda (...), w swoim rozstrzygnięciu, nie znalazł ponadto żadnych innych okoliczności, które podlegałyby odliczeniu od okresu trwania całego postępowania na podstawie art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane.

W zażaleniu na rozstrzygnięcie Wojewody (...) Starosta (...) wskazał, że "wniosek (w sprawie pozwolenia na budowę) dotyczył działki ewidencyjnej o numerze (...)natomiast projekt budowlany oraz projekt zagospodarowania wskazywał jako teren inwestycji dwie działki o numerach (...) oraz (...). Działka o nr ew. (...) w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczona jest na drogę dojazdową. W związku z powyższym dalsze prowadzenie postępowania uzależnione było od właściwego określenia przez inwestora zasięgu inwestycji. Dlatego też telefonicznie wezwano inwestora do uściślenia terenu jaki obejmować ma inwestycja oraz do wskazania możliwości dostępu do drogi publicznej (w postaci przekazanej dnia (...) grudnia 2012 r. kopii aktu notarialnego ustalającego służebność dojścia, dojazdu i doprowadzenia mediów) można było stwierdzić, czy wniosek jest kompletny. (...) Mając na uwadze fakt, że uzupełnienie i uściślenie treści wniosku przez inwestora nastąpiło dopiero w dniu (...) grudnia 2012 r., to zgodnie z utartym orzecznictwem sądów administracyjnych dopiero od tego dnia winno liczyć się 65-dniowy termin na wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę".

Odnosząc się do tego argumentu organ odwoławczy przychylił się do poglądu Wojewody (...), wyrażonego w zaskarżonym postanowieniu, że z uwagi na fakt, iż w aktach sprawy Starosty brak udokumentowania przeprowadzonej z inwestorem rozmowy telefonicznej, np. w formie notatki służbowej lub adnotacji, czas związany z wyjaśnianiem przez telefon z inwestorem "rozbieżności" w postępowaniu nie jest okolicznością podlegającą odliczeniu na podstawie art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane. Należy przypomnieć, że postępowanie prowadzone w niniejszej sprawie ma na celu ocenę terminowości podejmowania przez organ formalnych czynności w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na budowę.

Organ odwoławczy zgodził się z Wojewodą (...), że to organ jest gospodarzem prowadzonego postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę i to organ odpowiada za terminowe załatwienie sprawy, a jeśli wniosek był niekompletny pod kątem formalnym, to organ powinien wezwać inwestora do jego uzupełnienia na podstawie art. 64 k.p.a., jeżeli natomiast wniosek miał braki materialnoprawne - organ powinien wezwać inwestora do jego uzupełnienia na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane.

Starosta (...) w zażaleniu wskazał także, że "dnia 8 stycznia 2013 r. wysłano do stron postępowania zawiadomienie o możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz składania wniosków i zastrzeżeń w terminie 7 dni od jego doręczenia. Jedna ze stron pomimo podwójnego awizowania nie odebrała zawiadomienia. Zawiadomienie z informacją o jego niepodjęciu przez stronę wróciło do kancelarii Starostwa Powiatowego w (...) w dniu (...) stycznia 2013 r. a zatem pomiędzy (...) stycznia 2013 r. a (...) stycznia 2013 r. postępowanie nie mogło się toczyć z przyczyn niezależnych od organu".

Odnosząc się do tego zarzutu organ odwoławczy podzielił stanowisko Wojewody (...), że okresy dotyczące zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania, możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy i oczekiwaniem na zwrotne potwierdzenia odbioru nie wstrzymują biegu terminu do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie są to okoliczności podlegające odliczeniu na podstawie art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane, ponieważ są to zwykłe czynności postępowania.

Niezależnie od powyższego, w ocenie organu rozpatrującego zażalenie, czas związany z doręczaniem korespondencji takiej jak zawiadomienia o wszczęciu bądź zakończeniu postępowania administracyjnego, może zostać odliczony od okresu trwania całego postępowania jako okres opóźnień spowodowanych z przyczyn niezależnych od organu, jeżeli związane z tym były nadzwyczajne utrudnienia. Ustawodawca nie precyzuje przyczyn niezależnych od organu lub z winy strony wskazując na ich wpływ w ustalaniu zachowania terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane, lecz jest to uzależnione od warunków konkretnej sprawy. W związku z tym powinien być poddany szczegółowej analizie cały tok postępowania Starosty i podejmowane przez ten organ czynności administracyjne, zwłaszcza iż katalog przesłanek wyłączających ukaranie organu karą pieniężną nie jest zamknięty (zob. wyrok NSA z dnia 14 października 2010 r., sygn. akt II OSK 1573/09).

Mając na uwadze powyższe, po analizie przedmiotowej sprawy organ rozpatrujący zażalenie stwierdził, że w niniejszej sprawie nie wystąpiły okoliczności nadzwyczajne związane z doręczaniem korespondencji, które mogłyby w legalny sposób "wydłużyć" czas trwania postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę z przyczyn niezależnych od organu.

Odnosząc się do kolejnego zarzutu Starosty (...), wskazującego w zażaleniu, że "dnia (...) lutego 2013 r. inwestor wypożyczył (...) egzemplarze projektu budowlanego, które zwrócił Staroście (...) w dniu (...) lutego 2013 r. (...) W związku z czym postępowanie w sprawie nie mogło się toczyć przez kolejne 2 dni (nie zaś 1 dzień jak błędnie wskazał Wojewoda (...) w swoim postanowieniu) z przyczyn niezależnych od organu", należy znów przychylić się do argumentacji Wojewody (...), że powyższe okoliczności faktyczne oznaczają, że organ powiatowy nie dysponował kompletem dokumentacji projektowej tylko jeden dzień.

Podsumowując Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że całe postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę w niniejszej sprawie trwało 81 dni. Po odjęciu od tego okresu 65 dni wynikających z art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane i 1 dnia związanego z wypożyczeniem projektu budowlanego przez inwestora, organ stwierdził, że w sprawie doszło do 15 - dniowego przekroczenia terminu, określonego w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane, które skutkuje - zgodnie z treścią art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane - karą pieniężną wysokości 7.500 zł, tj. 500 zł za każdy dzień zwłoki.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lipca 2014 r. znak (...) złożył Starosta (...) dochodząc jego uchylenia, uchylenia poprzedzającego go postanowienia oraz zasądzenia kosztów postępowania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił:

- naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 35 ust. 6 w zw. z art. 35 ust. 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U z 2013 r. poz. 1409 ze zm.) poprzez nieuzasadnione uwzględnienie przy obliczaniu terminu w jakim Starosta (...) wydał decyzję w sprawie pozwolenia na budowę okresów opóźnień z przyczyn niezależnych od organu,

- naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, tj. art. 11 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego poprzez sporządzenie uzasadnienia, które w znikomym stopniu wyjaśnia zasadność przesłanek, którymi kierował się organ wydający decyzję przy załatwianiu sprawy.

W skardze powtórzono argumentację zawartą w zażaleniu na postanowienie organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach, a jedynie w przypadku stwierdzenia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), uchyla ją lub stwierdza jej nieważność.

Rozpatrując sprawę pod kątem zgodności z prawem Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie nie jest dotknięte wadą uzasadniającą jego uchylenie, a zatem skarga nie jest zasadna.

W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) lipca 2014 r. zostało wydane zgodnie brzmieniem art. 35 ust. 6 w zw. z art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane.

Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia organów administracji orzekających w niniejszej sprawie stanowi art. 35 ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.). Zgodnie z jego brzmieniem w przypadku, gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Do terminu, o którym mowa w ust. 6 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu.

Podkreślenia wymaga, że postępowanie prowadzone w trybie art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego jest postępowaniem odrębnym od postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę. Organ wyższego stopnia ma obowiązek dokonywania kontroli co do przestrzegania przez właściwe organy ustawowego terminu zakończenia postępowania. W czasie tej kontroli dokonuje ustaleń tylko w tym zakresie na podstawie akt dotyczących pozwolenia na budowę. Ma również obowiązek wymierzania kary grzywny organowi, który w terminie nie wydał decyzji kończącej postępowanie. Jest to więc postępowanie szczególne podlegające przepisom, które obowiązują w czasie orzekania o karze za nieuzasadnioną zwłokę w załatwieniu sprawy.

Postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę wszczynane jest na żądanie strony, poprzez złożenie stosownego wniosku. Stosownie zatem do treści art. 61 § 3 k.p.a. dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej jest dniem wszczęcia postępowania w sprawie.

Kolejno wskazać trzeba, że zgodnie z treścią art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego organ administracji w razie stwierdzenia braków związanych z kompletnością projektu budowlanego określonych w art. 35 ust. 1 tejże ustawy, nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia. Termin wyznaczony na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego do usunięcia merytorycznych braków w projekcie budowlanym, winien podlegać odliczeniu od czasu zakreślonego do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zwłoka w postępowaniu związana z tym okresem jest bowiem niezawiniona przez organ i powinna być odliczana od ustawowego terminu przewidzianego do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Termin 65 dni na wydanie decyzji liczony jest od dnia złożenia kompletnego wniosku o wydanie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę, jednakże musi to być wniosek prawidłowy pod względem formalnym. Tylko taki bowiem skutkuje wszczęciem postępowania administracyjnego. Jeżeli zatem podanie złożone do właściwego organu administracji architektoniczno-budowalnej dotknięte jest brakiem formalnym, obowiązkiem tego organu jest wezwanie wnoszącego podanie w trybie art. 64 § 2 k.p.a. do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. O ile strona - zgodnie z wezwaniem organu - uzupełni braki formalne podania we wskazanym terminie ustawowym, skutkuje to wszczęciem postępowania z datą złożenia podania zawierającego braki, tj. z datą doręczenia żądania organowi administracji (art. 61 § 3 k.p.a.). Mocą powołanego art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego termin przewidziany na uzupełnienie braków formalnych nie będzie jednak wliczony do terminu, o którym mowa w art. 35 ust. 6 tej ustawy.

Podsumowując, ustawodawca przewidział jako zasadę obowiązek zakończenia postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę najpóźniej w 65 - tym dniu od dnia wpłynięcia wniosku w tym przedmiocie i sankcję za przekroczenie tego terminu w postaci kary pieniężnej w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Wyjątkiem od tej zasady jest sytuacja, gdy organ administracji architektoniczno-budowlanej - pomimo podejmowanych, przewidzianych prawem działań i przy zachowaniu wszystkich reguł prawidłowego postępowania - nie ma możliwości wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Do takich przypadków odnosi się przepis art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym do 65 - dniowego terminu nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

Przepis art. 35 ust. 6 cytowanej ustawy ma zatem na celu zobowiązanie organu administracji do wydania przedmiotowego pozwolenia bez zbędnej zwłoki w terminie zakreślonym przez ustawodawcę celem realizacji zasady szybkości postępowania administracyjnego wyrażonej w art. 12 k.p.a., ale jednocześnie zdyscyplinowanie inwestora do usunięcia zaistniałych nieprawidłowości pod rygorem odmowy jego wydania. Wniosek powinien być załatwiony bez zbędnej zwłoki, czyli takiej, która wynika z nieuzasadnionych odstępów czasu pomiędzy poszczególnymi czynnościami dokonywanymi przez organ, błędnymi działaniami organu powodującymi przewlekłość postępowania lub stanu całkowitej bezczynności organu.

W przedmiotowej sprawie wniosek inwestora o wydanie pozwolenia na budowę wpłynął do Starosty (...) w dniu (...) listopada 2012 r. Z odręcznej, podpisanej notatki na kopii wniosku o pozwolenie na budowę, znajdującej się w aktach, wynika, że w dniu (...) lutego 2013 r. inwestor wypożyczył (...) egzemplarze projektu budowlanego. W dniu (...) lutego 2013 r. do Starosty (...) wpłynął wniosek inwestora o uzupełnienie wniosku o pozwolenie na budowę. Załącznikiem do wniosku były 4 egzemplarze projektu budowlanego. Projekty wypożyczono zatem na okres jednego dnia. Decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę wydana została w dniu (...) lutego 2013 r.

Jak słusznie przyjęły orzekające w sprawie organy obu instancji 65-dniowy termin, o którym mowa w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane, rozpoczął swój bieg w dniu wpływu wniosku o pozwolenie na budowę, tj. w dniu (...) listopada 2012 r.

Należy zatem liczyć, że od dnia wpłynięcia wniosku do dnia wydania decyzji minęło 81 dni. Następnie od okresu trwania postępowania administracyjnego, czyli od 81 dni organy prawidłowo odliczyły okres 65 dni wynikający z przepisu art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane oraz 1 dzień związany z wypożyczeniem przez inwestora (...) egzemplarzy projektu budowlanego. Organy prawidłowo zatem przyjęły, że całe postępowanie trwało 81 dni, natomiast po odjęciu 65 dni a następnie 1 dnia = zwłoka w wydaniu decyzji wynosiła 15 dni.

Słusznie zatem organy stwierdziły w swoich postanowieniach, że Starosta (...) dopuścił się 15 - dniowej zwłoki w wydaniu rozstrzygnięcia kończącego postępowanie administracyjne.

Zasadniczym argumentem Starosty (...) mającym świadczyć na jego korzyść w kwestii niezawinionej przez niego zwłoki był fakt, że organ ten przeprowadził z inwestorem rozmowę telefoniczną celem wyjaśnienia wątpliwości.

Stwierdzić jednak należy, że jeżeli wniosek był niekompletny pod kątem formalnym, to organ powinien wezwać inwestora do jego uzupełnienia na podstawie art. 64 k.p.a., jeżeli wniosek miał braki materialnoprawne - organ powinien wezwać inwestora do jego uzupełnienia na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane.

Z uwagi na fakt, iż w aktach sprawy Starosty brak udokumentowania przeprowadzonej z inwestorem rozmowy telefonicznej, np. w formie notatki służbowej lub adnotacji, czas związany z wyjaśnianiem przez telefon z inwestorem rozbieżności w postępowaniu nie jest okolicznością podlegającą odliczeniu na podstawie art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane.

Bezspornym jest w sprawie, że organ nie wzywał inwestora w drodze postanowienia do uzupełnienia wniosku pod względem merytorycznym czy formalnym. Brak zaś takiego postanowienia w przedmiotowej sprawie wskazuje na przyjęcie przez organ, że wniosek spełniał wymogi prawa budowlanego, a zatem organ nie może okolicznością oczekiwania usprawiedliwiać przekroczenia terminu 65 dni.

Zgodzić się należy z organem odwoławczym, że odliczeniu od całości postępowania nie podlegają również okresy dotyczące zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania, możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy i oczekiwaniem na zwrotne potwierdzenia odbioru – okresy te nie wstrzymują biegu terminu do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, czyli nie są to okoliczności podlegające odliczeniu na podstawie art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane, ponieważ są to zwykłe czynności postępowania.

Za niezasadny należy również uznać zarzut nieprawidłowego policzenia okresu wypożyczenia projektów przez inwestora. Nie można bowiem zgodzić się ze Starostą (...), że wypożyczenie w dniu (...) lutego 2013 r. i zwrot w dniu (...) lutego 2013 r. to upływ 2 dni podczas których postępowanie nie mogło się toczyć, a organ nie mógł korzystać z akt.

Inwestor oczekiwał więc na decyzję o pozwoleniu na budowę 81 dni z czego 15 dni było nieuzasadnioną przez organ zwłoką w jej wydaniu.

Podzielić też należy stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że organ jest gospodarzem postępowania w sprawie wydania pozwolenia i to wyłącznie organ odpowiada za terminowość załatwienia sprawy.

Jeżeli w dokumentacji były nieprawidłowości należało zastosować art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego , a brak postanowienia wydanego w tym trybie jest działaniem obciążającym organ i powoduje niemożliwość odliczenia tego okresu na podstawie art. 35 ust. 8 ustawy.

Konkludując, Sąd Wojewódzki w składzie orzekającym w niniejszej sprawie uznał, że zaskarżone postanowienia są zgodne z prawem materialnym, tj. art. 35 ust. 6 w związku z art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane, nie stwierdził również naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, które dawałoby podstawę do wyeliminowania rozstrzygnięć z obrotu prawnego.

Skoro zatem Sąd uznał, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa a biorąc dodatkowo pod uwagę, że nie zostały dostrzeżone takie naruszenia przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić.

Mając na uwadze powyższe, wobec bezzasadności skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak wyroku.