Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 3769/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Bosakirska (spr.) Sędziowie WSA Olga Żurawska-Matusiak Asesor WSA Andrzej Wieczorek Protokolant Apl. prok. Maciej Nowicki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2004 r. sprawy ze skargi A.I. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] września 2003r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania świadectwa kwalifikacyjnego uprawniającego do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych postanawia umorzyć postępowanie


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2003r. nr [...] Minister Finansów utrzymał w mocy swoją własną decyzję z dnia [...] maja 2003r. odmawiającą A.I. wydania certyfikatu księgowego /świadectwa kwalifikacyjnego/ uprawniającego do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Minister wskazał § 3 i § 18 rozporządzenia Ministra Finansia 18 lipca 2002r. w sprawie uprawnień do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych /Dz.U. nr 120 z 2002r. poz.1022/. W uzasadnieniu wskazał, że A.I. nie posiada stosownego wykształcenia uprawniającego do uzyskania świadectwa kwalifikacyjnego, bowiem studia podyplomowe w zakresie księgowości ukończyła na Wydziale [...] Wyższej Szkoły [...] w P., a ta jednostka nie posiada uprawnień do nadawania tytułu doktora nauk ekonomicznych, a zatem nie jest jednostką o jakiej mowa w § 3 ust.1 p.2 lit.b wymienionego rozporządzenia i dyplom jej ukończenia nie stanowi dokumentu uprawniającego do uzyskania wskazanego świadectwa kwalifikacyjnego.

Decyzję tę zaskarżyła do NSA A.I. wskazując, że zmiana wymogów rozporządzenia, co do rodzaju wykształcenia koniecznego do uzyskania świadectwa, jest niekonstytucyjna i podważa zaufanie obywatela do państwa, bowiem zmienia sytuację kształcących się w toku zdobywania wykształcenia wymaganego uprzednio.

Z mocy art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. 153 p.1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /dalej zwane p.p.s.a. , Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1270/. Zgodnie z art. 13 ust. 2 tej ustawy sądem właściwym do rozpoznania sprawy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Wobec tego, że sprawa dotyczy skargi na decyzję Ministra Finansów, którego siedziba znajduje się w Warszawie, sprawa rozpatrywana jest przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, a postępowanie toczy się na podstawie p.p.s.a.

Przed rozprawą Minister Finansów pismem z dnia 18 października 2004r. zawiadomił Sąd, że A.I. 13 stycznia 2004r. złożyła następny wniosek o wydanie świadectwa kwalifikacyjnego i dołączyła do niego dowody zdobycia wykształcenia wymaganego cytowanym wyżej rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 18 lipca 2002r. tj. ukończenia studiów podyplomowych w jednostce organizacyjnej uprawnionej do nadawania stopnia naukowego doktora nauk ekonomicznych. W związku ze spełnieniem wymogów rozporządzenia Minister Finansów wydał A. I. certyfikat księgowy nr [...] uprawniający do usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Kopię certyfikatu Minister przedstawił Sądowi i wniósł o umorzenie postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wobec wydania A.I. żądanego certyfikatu, po spełnieniu przez nią wymogów z rozporządzenia z 18 lipca 2002r., dalsze prowadzenie postępowania stało się bezprzedmiotowe, bowiem niekorzystna dla skarżącej decyzja została zastąpiona nową decyzją, zgodną z jej żądaniami. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 161 § 1 p.3 p.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie.