Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2634/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz - Wóltańska, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak, Protokolant spec. - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARIMR w [...] z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego (PRŚ); oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w W. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Kierownik Biura Powiatowego ARiMR W. z siedzibą w W. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] o ustaleniu M. J. kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym.

W dniu 15 maja 2014 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014. Kierownik BP ARiMR decyzją z dnia [...] października 2014 r. nr [...] przyznał beneficjentowi płatności rolnośrodowiskowe w łącznej kwocie 7.292,00 zł, która została przekazana na jego rachunek bankowy. Decyzja ta została następnie uchylona przez organ II instancji decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. wydaną na skutek wniesionego przez skarżącego odwołania.

W związku z wątpliwościami strony dotyczącymi ustaleń stanu faktycznego organy ARiMR dokonały weryfikacji powierzchni dla zadeklarowanej we wniosku działki ewidencyjnej. W oparciu o wyniki wizytacji terenowej przeprowadzonej w dniu 31 marca 2015 r., Kierownik BP ARiMR decyzją z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] przyznał M. J. płatności rolnośrodowiskowe w łącznej wysokości 6.660,00 zł. Po rozpoznaniu odwołania od tej decyzji Dyrektor [...] OR ARiMR decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. orzekł o jej uchyleniu i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania.

Kierownik BP ARiMR ponownie rozpoznając sprawę wydał w dniu [...] grudnia 2015 r. decyzję nr [...], którą przyznał wnioskodawcy płatności rolnośrodowiskowe w łącznej wysokości 1.000,00 zł. W uzasadnieniu tej decyzji wskazano m.in. że w związku z różnicą pomiędzy kwotą płatności przyznaną decyzją nr [...] oraz [...], a płatnością przyznaną na podstawie niniejszej decyzji zostanie wszczęte postępowanie windykacyjne w celu zwrotu środków nadmiernie pobranych.

Postępowanie takie zostało następnie wszczęte, o czym skarżący został poinformowany zawiadomieniem z dnia 2 lutego 2016 r.

W dniu [...] czerwca 2016 r. Kierownik BP ARiMR wydał decyzję o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego, ustalając do zwrotu kwotę płatności w wysokości 6.292,00 zł. Po rozpatrzeniu odwołania strony Dyrektor [...] OR ARiMR decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Uzasadniając rozstrzygnięcie o takiej treści organ ten wskazał, że zgodnie z art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1438 ze zm.), Kierownik biura powiatowego Agencji, w drodze decyzji administracyjnej, ustala kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych:

pochodzących z funduszy Unii Europejskiej;

krajowych, przeznaczonych na:

współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej,

finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej.

Wypłacone nienależnie M. J. środki publiczne za rok 2014 z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego pochodzą ze środków z Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz ze środków krajowych, przeznaczonych na współfinansowanie, tj. z funduszy, o których mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a ustawy o Agencji.

Dalej organ zaznaczył, że płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych za rok 2014, przyznane skarżącemu decyzją Kierownika BP ARiMR z dnia [...] października 2014 r. w wysokości 7.292,00 zł zostały w dniu 30 października 2014 r. przekazane na rachunek bankowy wskazany przez stronę we wniosku o wpis do ewidencji producentów. Jednakże w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy przyznania stronie przedmiotowych płatności, Kierownik BP ARiMR wydał w dniu [...] grudnia 2015 r. decyzję, którą przyznał M. J. płatność rolnośrodowiskową za rok 2014 w wysokości 1.000,00 zł. Jest to decyzja ostateczna w sprawie.

Powyższe oznacza, iż kwota płatności stanowiąca różnicę pomiędzy płatnością przekazaną na rachunek strony w dniu 30 października 2014 r. z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych, na mocy pierwotnej decyzji organu I instancji w wysokości 7 292,00 zł, a kwotą należnych beneficjentowi płatności określonych w ostatecznej decyzji wydanej przez ten organ w dniu [...] grudnia 2015 r. w wysokości 1.000,00 zł stanowi płatności pobrane nienależnie i wynosi 6.292,00 zł.

Następnie organ rozważył kwestię wystąpienia okoliczności przemawiających za odstąpieniem od ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności i uznał, że w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek uzasadniających odstąpienie od ustalenia tej kwoty.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ II instancji podkreślił, że podnoszone przez stronę kwestie stanowiły przedmiot postępowania w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej i nie mogą być brane pod uwagę w postępowaniu w sprawie ustalenia kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych. Postępowanie w zakresie przyznania płatności za rok 2014 było bowiem postępowaniem odrębnym, opartym na samodzielnych przesłankach faktycznych i prawnych.

W skardze na powyższą decyzję podniesiono zarzuty naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 7, art. 8 i art. 10 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie wyczerpującej analizy całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i oparcie rozstrzygnięcia w niniejsze sprawie wyłącznie o ustalenia decyzji Kierownika BP ARiMR z [...] grudnia 2015 r. w sprawie przyznania płatności za rok 2014, podczas gdy z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, że decyzja z [...] grudnia 2015 r. została wydana z istotnym naruszeniem przepisów postępowania, prawa materialnego i w oparciu o wadliwie, nierzetelnie i nieprawidłowo przeprowadzoną kontrolę administracyjną z 31 marca 2015 r.

Skarżący podniósł ponadto zarzuty naruszenia prawa materialnego, tj.:

- art. 29 ust. 1 ustawy o ARiMR poprzez niedokonanie samodzielnego ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków publicznych i ustalenie jej wysokości wyłącznie w oparciu o decyzję Kierownika ARiMR z [...] grudnia 2015 r. w sprawie przyznania płatności za rok 2014 bez przeprowadzenia analizy prawidłowości tej decyzji i zgromadzonego w materiałach sprawy materiału dowodowego, co znajdowało szczególne uzasadnienie w świetle znanych organowi z urzędu zarzutów Skarżącego w stosunku do kontroli administracyjnej z 31 marca 2015 r., która stanowiła podstawę decyzji z [...] grudnia 2015 r., a także faktu, że przedmiotowa kontrola zostanie poddana ocenie tut. Sądu w postępowaniu toczącym się pod sygn. akt V SA/Wa 646/16.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

skarga nie jest zasadna.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem art. 57a). Oznacza to, że dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji ma prawo i zarazem obowiązek uwzględnić również okoliczności nie wskazane w skardze, ale mające wpływ na tę ocenę. Jednakże rozstrzygnięcie sprawy "w granicach danej sprawy" oznacza także, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę.

Z uwagi na zakres zarzutów oraz argumentację przedstawioną w skardze, która sprowadza się do kwestionowania decyzji z dnia [...] grudnia 2015 r. o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości podkreślić należy, że przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest, wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 10 ust. 2 oraz art. 29 ust. 1, 2 i 8 ustawy o ARiMR, decyzja Dyrektora Mazowieckiego OR ARiMR z dnia [...] lipca 2016 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji, którą ustalono skarżącemu kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu programu rolnośrodowiskowego.

Sąd mógł zatem oceniać tylko działania organu administracyjnego podejmowane w toku postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją. Inaczej mówiąc, kontrola sądowa ograniczała się do tych czynności, które podjęto od wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych należności, tj. od dnia zawiadomienia skarżącego o tym postępowaniu (co nastąpiło zawiadomieniem z dnia 2 lutego 2016 r. o wszczęciu postępowania z urzędu w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności) do dnia wydania decyzji organu odwoławczego w dniu [...] lipca 2016 r. Przedmiotem oceny Sądu nie mogło być natomiast postępowanie, w wyniku którego skarżącemu przyznano płatności rolnośrodowiskowe na 2014 r. w pomniejszonej wysokości. Postępowanie to było bowiem postępowaniem odrębnym, opartym na samodzielnych przesłankach faktycznych i prawnych. Natomiast kontrolowane postępowanie jest już tylko następstwem stwierdzenia, że w 2014 r. skarżący nie dotrzymał wymogów warunkujących przyznanie mu płatności na ten rok w pełnej wysokości, a jego przedmiotem było wyłącznie ustalenie kwoty nienależnie pobranych środków pieniężnych.

Wobec powyższego Sąd nie jest uprawniony do kontroli legalności postępowania dotyczącego decyzji o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej na 2014 r. W konsekwencji, skarżący nie może skutecznie w niniejszym postępowaniu podnosić argumentów, mających na celu wykazanie wadliwości działania organów w sprawie płatności rolnośrodowiskowej na 2014 r. Nawet jeśli w tamtym, odrębnym postępowaniu dotyczącym przyznania ww. płatności byłyby to zarzuty uzasadnione, to nie mogą znaleźć uzasadnienia w sprawie niniejszej, gdyż nie odnoszą się do decyzji będącej przedmiotem kontroli Sądu w sprawie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności.

W ocenie Sadu zatem zarzuty podniesione w skardze nie znajdują uzasadnienia. Przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie doszło też do naruszenia prawa, które Sąd dostrzegłby z urzędu, do sprawdzenia czego obliguje treść art. 134 § 1 p.p.s.a. Poza sporem pozostaje fakt przyznania i wypłacenia skarżącemu płatności rolnośrodowiskowych na rok 2014 w kwocie 7.292,00 zł na podstawie decyzji z dnia [...] października 2013 r. Nie jest też sporna okoliczność wydania decyzji z dnia [...] grudnia 2015 r. w której płatności te zostały pomniejszone do 1.000 zł oraz to, że decyzja ta jest ostateczna. W tej sytuacji organ był zobowiązany uznać, że kwota płatności stanowiąca różnicę pomiędzy płatnością przekazaną na rachunek strony, na mocy pierwotnej decyzji organu I instancji w wysokości 7.292,00 zł, a kwotą należnych beneficjentowi płatności określonych w ostatecznej decyzji wydanej przez ten organ w dniu [...] grudnia 2015 r. w wysokości 1.000,00 zł stanowi płatności pobrane nienależnie i wynosi 6.292,00 zł.

Mając powyższe na uwadze Sąd na postawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.