Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1202/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 73
journal: Dz.U. 1998 nr 133 poz 872
law: Ustawa z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędziowie: sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant Michał Samoraj po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2008 r. sprawy ze skargi D. S. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia przez gminę nieruchomości z mocy prawa oddala skargę.


UZASADNIENIE

ISA/WA 1202/07

UZASADNIENIE

Minister Budownictwa decyzją z dnia [...] maja 2007 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania D. S. od decyzji Wojewody Dolnośląskiego nr [...] z dnia [...] marca 2007 r. odmawiającej stwierdzenia nabycia z dniem 1 stycznia 1999 r. z mocy prawa przez Gminę J. własności gruntu stanowiącego część nieruchomości położonej w J. G., oznaczonej w obrębie [...] jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha, stanowiącej własność D. S. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W toku postępowania administracyjnego ustalono następujący stan faktyczny:

D. S. we wniosku z dnia 8 grudnia 2005 r ( w decyzji Wojewody Dolnośląskiego wskazano na błędną datę wniosku) wnosiła o wydanie decyzji stwierdzającej nabycie z mocy prawa przez Gminę J. nieruchomości o powierzchni [...] mtr.kw. położonej w J., stanowiącej część nieruchomości w obrębie [...], oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną ( Dz.U. Nr 133, poz. 872 ze zmianami).

Wnioskodawczyni wyjaśniła, ze nieruchomość stanowiąca działkę nr [...], ograniczona z dwóch stron drogami gminnymi, pomniejszona została o [...] mtr. kw., które stanowią działkę nr [...] zajętą pod ulicę [...].

Wojewoda Dolnośląski ustalił na podstawie wykazu zmian gruntowych z dnia 16 grudnia 1973 r. że już w 1973 r. dokonano podziału działki nr [...] o pow. [...] ha należącej wówczas do A. M., w wyniku którego powstały dwie odrębne działki: nr [...] (stanowiąca część drogi - obecnie część ulicy [...] w J.) o pow. [...] ha i m [...] o pow. [...] ha.

Organ I instancji wskazał, że aktem notarialnym z dnia 30 maja 1995 r. Rep. A nr [...] r. D. S. nabyła do Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa działki nr [...], nr [...] i nr [...], przy czym działka nr [...] (wg tego aktu) miała powierzchnię [...] ha. Podkreślił, że w dniu zawierania powyższego aktu notarialnego istniały już obydwie działki nr [...] i nr [...], niezależne od siebie.

Organ podniósł, ze z wypisu z rejestru gruntów sporządzonego na dzień 31 grudnia 1998 r. oraz z wypisu z księgi wieczystej Kw nr [...] wynika, ze przedmiotowa nieruchomość stanowiła własność D. S.

Organ I instancji wskazał, że w 1966 r. dokonano odnowienia ewidencji gruntów dla części obrębu [...] miasta J. Z protokołu ogłoszenia wyników pomiaru stanu władania wynika, że działka nr [...] po odnowieniu ewidencji gruntów miała powierzchnię [...] ha.

Organ I instancji podniósł, ze w wyniku modernizacji ewidencji gruntów oraz pomiarów bezpośrednich okazało się że działka nr [...] ma powierzchnię [...] ha, przy czym w ramach tej modernizacji nie wydzielono żadnej powierzchni pod drogę. Różnica pomiędzy powierzchnią pierwotnie wykazaną w akcie notarialnym, a powierzchnią wykazaną w ewidencji gruntów po modernizacji wynosi 449 m2.

Organ I instancji podkreślił, ze z porównania mapy katastralnej z mapą odnowienia ewidencji gruntów wynika, że przebieg granic przedmiotowej działki nie uległ zmianie.

Organ wskazał, ze część gruntów działki nr [...] nie została zajęta pod drogę, na co wskazują znajdujące się w aktach dokumenty. W liniach rozgraniczających na odcinku ulicy [...] znajdowała się działka nr [...] o powierzchni [...] mtr.kw. wydzielona z działki nr [...] w 1973 r., co potwierdza wykaz zmian gruntowych oraz pismo Prezydium Powiatowej Rady Narodowej Wydziału Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w J. z dnia 9 maja 1973 r.

Organ wskazał, że w latach 80- tych w wyniku prac związanych z modernizacją ulicy [...] w skład pasa drogowego została włączona działka nr [...].

W tej sytuacji Wojewoda Dolnośląski decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2007 r. odmówił stwierdzenia nabycia z dniem 1 stycznia 1999 r. z mocy prawa przez Gminę J. własności gruntu stanowiącego część nieruchomości położonej w J., oznaczonej w obrębie [...] jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha,

Od decyzji Wojewody Dolnośląskiego odwołanie złożyła D. S. kwestionując rozstrzygnięcie organu wojewódzkiego.

Minister Budownictwa po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] – utrzymał w mocy decyzje Wojewody Dolnośląskiego.

Organ Odwoławczy wskazał, że różnica pomiędzy powierzchnią pierwotnie wykazaną w akcie notarialnym, a powierzchnią wykazaną w ewidencji gruntów po

modernizacji wynosząca 449 m2 mogła powstać zwłaszcza na skutek niedokładnego określenia pierwotnej powierzchni lub zaistniałego błędu, a z materiałów sprawy nie wynika, aby jakakolwiek część działki nr [...] weszła w skład ul. [...] (w świetle akt ul. [...] stanowi drogę publiczną - drogę powiatową). Działka nr [...] przylega jedynie do tej ulicy. Wobec powyższego Minister Budownictwa stwierdził, że w przedmiotowej sprawie żadna część działki nie została zajęta pod przedmiotową drogę publiczną.

Wskazał, że skoro różnica w powierzchni działki nr [...] powstała w wyniku modernizacji ewidencji gruntów, wyjaśnienie przyczyn tej różnicy należy do organu prowadzącego ewidencję gruntów, natomiast sprawa ta nie może być rozpatrywana w postępowaniu dotyczącym kwestii prawa własności dróg publicznych.

Skargę na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] maja 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła D. S.

Skarżąc wskazała, że pomiary w 1973 roku zostały błędnie dokonane. Nie oznaczono granicznikami granicy z działką nr [...] jak i granicy z drogą. Następnie z tymi błędami geodezyjnymi sprzedano jej działkę nr [...].

Wskazała, że w dniu 8 maja 2000 r. zwróciła się do [...] geodetów o wyjaśnienie pomyłki, jednakże nic w tej kwestii nie uczyniono.

Minister Budownictwa w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.

Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowi przepis art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), który stanowi, że nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa

lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem. Powołany przepis określa normatywne przesłanki, których łączne wystąpienie powoduje, że grunty niestanowiące własności Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego stały się z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. ich własnością. Przesłanki te to władanie w dniu 31 grudnia 1998 r. przez Skarb Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego gruntami zajętymi pod drogi publiczne, nie stanowiącymi ich własności.

Ustawa z 13 października 1998 r. ani w przepisie art. 73, ani w żadnym innym przepisie nie zawiera wyjaśnienia pojęcia drogi publicznej. W związku z tym należy w tym względzie odnieść się do ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 71, poz. 838 ze zm.) i w jej przepisach poszukać wyjaśnienia pojęcia drogi publicznej. Definicję drogi publicznej zawiera art. 1 tej ustawy. W rozumieniu tego przepisu za drogę publiczną może być uważana droga spełniająca dwa wymienione w tej normie warunki. Po pierwsze, musi to być droga zaliczona na podstawie omawianej ustawy o drogach publicznych do jednej z kategorii dróg. Po drugie zaś, z drogi tej może korzystać każdy zgodnie z jej przeznaczeniem z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w ustawie lub innych przepisach szczególnych.

Jak wskazano powyżej nabycie własności nieruchomości z mocy prawa na podstawie powołanego art. 73 ust. 1 uzależnione jest od łącznego spełnienia w dniu 31 grudnia 1998 r. następujących przesłanek:

1) zajęcia nieruchomości pod drogę publiczną,

2) pozostawania nieruchomości we władaniu Skarbu Państwa, bądź jednostek samorządu terytorialnego,

3) brak przysługiwania prawa własności nieruchomości Skarbowi Państwa lub jednostkom samorządu terytorialnego.

Zawarte w art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną sformułowanie "nieruchomości zajęte pod drogi publiczne" oznacza nieruchomości, na których urządzono drogę, którą następnie zaliczono do odpowiedniej kategorii dróg publicznych, przy czym fakt ten musiał mieć miejsce przed 1 stycznia 1999 r.

Akta postępowania administracyjnego i treść uzasadnienia zaskarżonych decyzji wskazują, że organy administracji publicznej należycie wyjaśniły istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności sprawy.

Organ administracji publicznej ustalił w sposób nie budzący wątpliwości, ze z działki nr [...] nie wydzielono żadnej powierzchni pod drogę, a z porównania mapy katastralnej z mapą odnowienia ewidencji gruntów wynika, że przebieg granic przedmiotowej działki nie uległ zmianie.

Organ ustalił na podstawie wykazu zmian gruntowych z dnia 16 grudnia 1973 r. że w 1973 r. dokonano podziału działki nr [...] na działki nr [...] i nr [...].

W latach 80- tych w wyniku prac związanych z modernizacją ulicy [...] w skład pasa drogowego została włączona działka nr [...].

Skarżąca aktem notarialnym z dnia 30 maja 1995 r. Rep. A nr [...] r. nabyła do Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa między innymi działkę nr [...], przy czym działka nr [...] (wg tego aktu) miała powierzchnię [...] ha. W dniu zawierania powyższego aktu notarialnego istniały już obie działki nr [...] i nr [...].

Na podkreślenie zasługuje fakt, że od 1973 roku granice działki nr [...] nie zostały zmienione.

Skarga jest nieuzasadniona, gdyż nie zostały spełnione przesłanki wymienione w art. 73 ust. 1 powołanej wyżej ustawy, albowiem wbrew twierdzeniu skarżącej część działki nr [...] o powierzchni [...] mtr. kw. nie została zajęta pod drogę publiczną.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), Sąd orzekł jak w sentencji