Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 881/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 175 par. 1, art. 214 par. 1, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Rypina, po rozpoznaniu w dniu 05 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SA/GI 1036/12 w przedmiocie wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 4 czerwca 2012r., nr. [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 13 sierpnia 2013r., Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał Z. W. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 2 sierpnia 2013r., na postanowienie WSA z dnia 22 lipca 2013r., w sprawie wysokości oraz zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądem administracyjnym.

Na powyższe postanowienie podatnik złożył pismo, które zostało uznane za zażalenie.

Dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie przedstawia się w sposób następujący:

1) W dniu 29 marca 2012 r., Z. W. ( dalej : "Skarżący")złożył skargę do WSA W Katowicach na decyzję SKO w K. z dnia 4 czerwca 2012 r. w przedmiocie wpisu łącznego zobowiązania za 2012 r., w wysokości 392 zł.

2) Z uwagi na fakt, że skarga wpłynęła po upływie miesięcznego terminu WSA postanowieniem z dnia 10 września 2012 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę odrzucił.

Powyższe postanowienie zostało doręczone podatnikowi w dniu 28 września 2012r.

3) Następnie podatnik złożył w dniu 30 września 2012 r. dwa wnioski.

1) o wyłączenie sędziego – (który to oddalono)

2) o przyznanie prawa pomocy – (nie złożył formularza)

4) Wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania.

5) Pismami z dnia 29 września i 30 września 2012 r. podatnik złożył zarzuty na postanowienie z 10 września 2012 r. Powyższe pismo uznano za skargę kasacyjną.

6) Postanowieniem z 24.06. 2013 r. odrzucono skargę kasacyjną na podstawie art. 178 ustawy prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1270 zwanej dalej: "p.p.s.a."). Powyższe postanowienie doręczono Skarżącemu w dniu 5 lipca 2012 r.

7) Na powyższe postanowienie podatnik złożył w dniu 12 lipca 2013 r. zażalenie.

8) Zostało ono odrzucone postanowieniem WSA z dnia 22 lipca 2013 r. ( art. 194 § 4 p.p.s.a.).

9) Na powyższe postanowienie Skarżący złożył pismo, które to zostało potraktowane jako zażalenie, a z którego faktycznie nic nie wynikało. Była to zbitka luźnych przemyśleń, które to oscylowały wokół decyzji wymiarowej. Odnosiły się do sędziów WSA, a nadto zawierało inwektywy dotyczące procedowania w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Sprawa będąca przedmiotem rozważań sądu zainicjowana przez podatnika w dniu 29 lipca 2012 r., skargą na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia 4 czerwca 2012 r., przedstawia się w sposób następujący.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę Z. W. jako wniesioną po upływie terminu. Nie złożył wniosku o udzielenie pomocy na wymaganym prawem formularzu, a to skutkowało pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. Skarżący złożył skargę kasacyjną na postanowienie o odrzucenie skargi, jednakże skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu, gdyż została sporządzona przez samego podatnika, który nie jest uprawniony z mocy prawa ( art. 175 § 1 p.p.s.a.) do jej sporządzenia.

Zażaleniem z dnia 2 sierpnia 2013 r. podatnik zaskarżył postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lipca 2013 r. odrzucające zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 sierpnia 2013 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł.

W zażalenie na powyższe zarządzenie wywodzi, że to organ podatkowy winien ponosić wszelkie koszty postępowania.

Odnosząc się do podniesionej w zażaleniu kwestii należy wskazać, że w myśl art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sadową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sadu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki ( art. 214 § 1 p.p.s.a.).

Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu ( art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Wobec tego, że podatnik nie wykazał przesłanek, które uzasadniałyby zasadność zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.