Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 668/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-10-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 3; art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 3 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności spadkobiercy za zobowiązania podatkowe postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że mąż po swojej śmierci pozostawił znaczne długi, w wysokości około 500.000 zł. Została sama z dwójką dzieci w wieku 9 i 12 lat, jest osobą niepełnosprawną – po wylewie w 2013 r. nie widzi na jedno oko. Chwilowo zaprzestała leczenie, gdyż została pozbawiona środków w wyniku zajęcia komorniczego.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że strona pozostaje w gospodarstwie domowym z dziećmi, posiada mieszkanie o powierzchni 40 m2 o wartości około 100.000 zł, obciążone hipoteką, poza tym nie dysponuje żadnym majątkiem, w tym zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 5.000 zł. Dochody uzyskuje z wynagrodzenia za pracę w kwocie 1.127 zł netto oraz z renty rodzinnej przyznanej dzieciom w łącznej wysokości 881,16 zł. Jako zobowiązania i stałe wydatki skarżąca wymieniła utrzymanie mieszkania i media około 1.000 zł i pozostałą kwotę 1.000 zł na wyżywienie.

Do wniosku załączyła kopie: dokumentu potwierdzającego zajęcie komornicze wynagrodzenia, wezwania do uregulowania zaległości w VAT w kwocie ponad 42.000 zł oraz decyzji ZUS o wysokości renty rodzinnej.

Przedłożone zostały również: zaświadczenie od pracodawcy, Starostwa Powiatowego w L., o wysokości wynagrodzenia, spis inwentarza składników masy spadkowej sporządzony przez organ podatkowy, dokumenty dotyczące stanu zdrowia skarżącej oraz wydruki historii rachunku bankowego.

Wymienione dokumenty potwierdzają złożone oświadczenia, a nadto wynika z nich, że strona pobiera zasiłek w kwocie 500 zł w ramach programu 500+.

Jako znane z urzędu wskazać trzeba, że skarżąca jest w tutejszym Sądzie stroną w dwóch toczących się równocześnie sprawach o sygn. akt I SA/Wr 667-668/16, w których wpisy od skarg zostały wyznaczone na łączną kwotę 1.000 zł.

W ocenie referendarza sądowego, wniosek zasługuje w całości na uwzględnienie.

Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (w części lub w całości), a więc w zakresie częściowym, należy przyznać osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Powyższe zostało wykazane.

Strona znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, jak i życiowej. Razem z zasiłkiem w ramach programu 500+ jej dochody wynoszą 2.508,16 zł. Z tej kwoty musi utrzymać 3-osobowe gospodarstwo domowe z dwójką dzieci w wieku szkolnym, które utrzymuje i wychowuje samotnie. Dodatkowo sama musi poddawać się leczeniu, które generuje dodatkowe koszty.

Wszystkie wskazane przez stronę okoliczności, które zostały potwierdzone stosownymi dokumentami, uzasadniają żądanie przedmiotowego wniosku.

W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.