Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 811/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Inne
Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134, art. 139, art. 143, art. 153 ust. 1 i 3, art. 154
journal: Dz.U. 2004 nr 210 poz 2135
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant St. sekretarz sąd. Joanna Wieczorkiewicz-Skoczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2015 r. sprawy ze skargi B. B.-S. na decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzja Dyrektora Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia (...) kwietnia 2014 r., nr (...), wydaną w oparciu o przepis art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2008 r., Nr 164, poz. 1027 ze zm.), w związku z art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej jako "K.p.a.", utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia (...) marca 2014 r., Nr (...), oddalającego odwołanie B. B. – S., prowadzącej przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego "A" z siedzibą w P. od rozstrzygnięcia z dnia (...) marca 2014 r. w przedmiocie konkursu ofert w sprawie zawarcia na okres od dnia (...) kwietnia 2014 r. do dnia (...) marca 2017 r. umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na obszarze zabezpieczenia do 100.000 osób – ryczałt miesięczny.

Decyzja powyższa zapadła w następującym stanie faktycznym.

W dniu (...) stycznia 2014 r. Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, działając na podstawie art. 139 ust. 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, ogłosił postępowanie w trybie konkursu ofert, o numerze (...) w sprawie zawarcia na okres od dnia (...) kwietnia 2014 r. do dnia (...) marca 2017 r. umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na obszarze zabezpieczenia do 100.000 osób – ryczałt miesięczny.

W postępowaniu złożone zostały trzy oferty: oferta A. F. prowadzącego przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego pod nazwą "B" w D., oferta B. B. – S. prowadzącej przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego pod nazwą "A" z siedzibą w P. oraz oferta spółki "C" Sp. z o.o. prowadzącej przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego pod nazwą "C" z siedzibą w W.

Oferta złożona przez B. B. – S., prowadzącą przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego "A" została odrzucona przez Komisję Konkursową w dniu (...) lutego 2014 r., jeszcze przed wyborem świadczeniodawcy, w oparciu o przepis art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Jak wyjaśniono w piśmie o odrzuceniu ofert podczas trwania kontroli w dniu (...) lutego 2014 r., na wyposażeniu przedstawionego do kontroli ambulansu drogowego A1 marki Volksawageen Caddy nie znaleziono nadajnika – odbiornika radiowego, a więc ambulans ten nie spełniał wymogów stawianych przez normie PN-EN 1789 + A1 "Pojazdy mechaniczne i ich wyposażenie. Ambulanse Drogowe". Łączność z nim była zapewniona przez telefon komórkowy.

B. B. – S., działając w oparciu o przepis art. 153 ust. 1 ustawy, złożyła w dniu (...) lutego 2014 r. protest od rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia jej oferty. W proteście wyjaśniono, że w Zarządzeniu Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia (...) stycznia 2014 r., w sprawie zakreślenia kryteriów oceny oferty nie wprowadzono wymogu zainstalowania nadajnika radiowego, zaś sama norma PN-EN 1789 + A1, zgodnie ze stanowiskiem zawartym przez Polski Komitet Normalizacji, nie zawiera wymogu posiadania nadajnika pracującego na częstotliwości karetek pogotowia. Wskazano również, że nie dokonano powyższej kontroli w stosunku do innych oferentów. Podniesiono, że czynności kontrolne nie były dokonywane przez członków komisji konkursowej oraz wskazano, że podczas kontroli wyjaśniono, ze podczas jej trwania nie skontrolowano samochodu, który posiada antenę i instalacje do używania nadajnika,

Powiadomieniem z dnia (...) marca 2014 r. protest został oddalony. Jak wyjaśniono, Komisja Konkursowa była uprawniona do badania oferenta, natomiast kontrole przeprowadzono u wszystkich oferentów. B. B. – S. składając ofertę wskazała, iż samochód jest wyposażony w nadajnik, co potwierdza załączona do ofert ankieta, jednakże podczas trwania kontroli nie stwierdzono, aby nadajnik był faktycznie zamontowany.

Rozstrzygnięciem z dnia (...) marca 2014 r., nr (...), podjętym na podstawie 151 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych wybrano ofertę A. F. prowadzącego przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego pod nazwą "B" z siedzibą w D.

Dnia (...) marca 2014 r. do Dyrektora Oddziału Narodowego Fundusz Zdrowia wpłynęło odwołanie B. B.-S. prowadzącej przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego pod nazwą "A" z złożone w jej imieniu przez pełnomocnika – adwokata S. S. W odwołaniu podniesiono zarzuty: 1) naruszenie art. 7 K.p.a. w zw. z art. 77 k.p.a. § 1 K.p.a. w zw. z art. 152 ust. 1 ustawy w zw. z art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez niepodjęcie wszelkich działań niezbędnych w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności brak ustalenia przez komisję konkursową, czy odwołujący zapewnia gotowość wyłącznego użytkowania środka transportu sanitarnego, spełniającego cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane dla obszaru zabezpieczenia; 2) naruszenie art. 7 K.p.a. w zw. z art. 80 K.p.a. w zw. z art. 152 ust. 1 w zw. z art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez uznanie za udowodnioną okoliczność, iż oferta złożona przez odwołującego zawierała informacje nieprawdziwe, co skutkowało jej odrzuceniem, w sytuacji gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w szczególności załączone do protestu z dnia (...) lutego 2014 r. dokumenty potwierdzają, że informacje zawarte w ofercie były informacjami prawdziwymi; 3) naruszenie art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy poprzez jego zastosowanie, w sytuacji gdy brak jest podstaw do uznania, że oferta złożona przez odwołującego zawierała nieprawdziwe informacje.

Pismem z dnia (...) marca 2014 r. uzupełniono odwołanie o dodatkowe zarzuty i wnioski. W szczególności wniesiono o przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci certyfikatu nr (...) z dnia (...) lutego 2014 r. oraz księgi rejestrowej nr (...) na okoliczność podania przez A. F. nieprawdziwych informacji w ofercie konkursowej, kwestionując jednocześnie posiadany przez ww. kontroferenta certyfikat ISO w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej.

W dniu (...) marca 2014 r. do Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wpłynęły wyjaśnienia "D" Sp. z o.o. potwierdzające, że certyfikat ISO 9001 systemu zarządzania jakością oraz ISO 14001 systemu zarządzania środowiskowego wydany przez "D" Sp. z o.o. na rzecz N "B" na dzień (...) lutego 2014 r. swoim zakresem świadczenia podstawowej opieki zdrowotnej - nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej w lokalizacji w D. przy ul. Ł.

Tego samego dnia do Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia wpłynęło pismo odwołującej uzupełniające wniesione odwołanie o następujące zarzuty: 1) zarzut poświadczenia nieprawdy przez oferenta A. F. w zakresie zapewniania diagnostyki RTG ze względu na niezałączenie do oferty dokumentów potwierdzających osoby personelu obsługującego RTG i ich kwalifikacje w zakresie diagnostyki radiologicznej; 2) zarzut uzyskania certyfikatu ISO przed datą wpisu do księgi rejestrowej, w której pod numerem (...) widnieje wpis pracownia diagnostyki ogólnej rozpoczęła działalność z dniem (...) lutego 2014 r.; 3) wynikający z rozbieżności w określeniu oferenta jako strony umowy z "E" Sp. z o.o. zarzut niezapewniania ciągłości udzielania świadczeń poprzez dostęp do badań diagnostycznych, tj. do laboratorium; 4) zarzut braku dokumentów, z których wynikać ma, iż ambulans kontroferenta spełnia warunki Polskich norm przenoszących europejskie normy zharmonizowane; 5) zarzut nieprawidłowości w wezwaniu przez komisję konkursową A. F. do przedłożenia polisy ubezpieczenia; 6) zarzut braku na części dokumentów konkursowej podpisu jednego z członków komisji konkursowej – B. M.

Decyzją z dnia (...) marca 2014 r., nr (...), Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Poznaniu, działając w oparciu o przepis art. 154 ust. 2 i 3 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz art. 104 § 1 K.p.a. oddalił w całości odwołanie B. B.-S., prowadzącej przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego "A".

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia przytoczono dotychczasowy przebieg postępowania, a następnie wyjaśniono, że w sprawie zaistniały przesłanki do odrzucenia oferty odwołującej. Jak podniesiono, w treści oferty B. B.-S. zadeklarowała zapewnianie gotowości wyłącznego użytkowania co najmniej jednego środka transportu sanitarnego, spełniającego cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane dla obszaru zabezpieczenia, którego dotyczy umowa. W części VIII formularza ofertowego POZ, odwołujący na pytanie ankietowe w rozdziale 6.1 "sprzęt i aparatura medyczna" nr 6.1.1 "Czy oferent zapewnia gotowość wyłącznego użytkowania co najmniej jednego środka transportu sanitarnego, spełniającego cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane dla obszaru zabezpieczenia, którego dotyczy umowa?" udzielił odpowiedzi "Tak". Odwołujący zadeklarował w ofercie dysponowanie ambulansem drogowym marki Volkswagen Caddy, który powinien spełniać wymogi oznaczone normą PN-EN 1789 + A1. Przedmiotowa norma do minimalnego wyposażenia przewożonego w każdym z ambulansów drogowych zalicza w szczególności: nadajnik-odbiomik radiowy zainstalowany w pojeździe (Tablica 19 - Łączność). Dokonana przez Komisję Konkursową ocena treści oferty oraz ustalenia poczynione w trakcie przeprowadzonej w dniu (...) lutego 2014 r. kontroli wykazały niezgodność oświadczenia z formularza ankietowego ze stanem rzeczywistym. Odwołujący wbrew udzielonej odpowiedzi ankietowej nie zapewniał środka transportu spełniającego odpowiednie cechy techniczne i jakościowe ze względu na brak nadajnika-odbiornika radiowego zainstalowanego w pojeździe.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzono, że deklarując w złożonej ofercie gotowość wyłącznego użytkowania co najmniej jednego środka transportu sanitarnego, spełniającego cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane oferent, zadeklarował równocześnie, iż środek transportu wyposażony będzie, zgodnie z treścią normy PN-EN 1789 + A1, także w nadajnik-odbiomik radiowy zainstalowany w pojeździe. Jako że w trakcie prowadzonej w dniu (...) lutego 2014 r. kontroli zgodności danych deklarowanych w ofercie ze stanem faktycznym stwierdzono, iż odwołujący w miejsce nadajnika-odbiornika radiowego zainstalowanego w pojeździe dysponuje wyłącznie aparatem telefonii komórkowej, komisja konkursowa odrzuciła ofertę. Dysponowanie przez oferenta telefonem komórkowym nie może zostać potraktowane jako spełnienie warunku dysponowania nadajnikiem-odbiornikiem radiowym zainstalowanym w pojeździe. Nadajnik-odbionik radiowy zainstalowany w pojeździe to urządzenie "zainstalowane" w pojeździe, a nie jedynie "przewożone" w pojeździe. Zwrócono uwagę, że konieczność posiadania całego wymaganego sprzętu/wyposażenia tak w dniu złożenia oferty jak i przeprowadzanej kontroli wynika z faktu, iż komisja konkursowa prowadzi postępowanie w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej opierając je na zasadach pewności i gwarancji, nie zaś na zasadzie ryzyka co do ewentualnego spełnienia przez oferenta deklarowanych przez niego warunków realizacji ww. umowy. Przyjęcie odmiennego założenia prowadziłoby do sytuacji, w której oddział wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia ponosiłby pełne ryzyko nienależytego zabezpieczenia świadczeń i to już od pierwszego dnia obowiązywania umowy.

Za bezpodstawny uznano zarzut dotyczący braku ustalenia przez komisję konkursową, czy odwołujący zapewniał gotowość wyłącznego użytkowania środka transportu sanitarnego, spełniającego cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane dla obszaru zabezpieczenia, bowiem ustalenia w tym zakresie potwierdza podpisany przez odwołującego i przedstawicieli komisji konkursowej protokół kontroli z dnia (...) lutego 2014 r. Co istotne, komisja konkursowa nie była zobowiązana do wyjaśniania przyczyn braku w ambulansie sanitarnym odwołującego nadajnika-odbiornika radiowego zainstalowanego w pojeździe tudzież do wzywania tego ostatniego do złożenia wyjaśnień. Jeżeli odwołujący posiadał odpowiedni nadajnik-odbiornik zainstalowany w pojeździe a nie okazał go na wezwanie przedstawicieli komisji konkursowej, zaniechanie to nie może obciążać komisji konkursowej, zwłaszcza, że z oględzin komisji wynikało, iż w miejscu, gdzie ten nadajnik powinien się znajdować, wyżej wymienionego faktycznie nie było. Co więcej, dokumenty załączone do protestu odwołującego nie zmieniają zastanego w dniu (...) lutego 2014 r. stanu faktycznego ambulansu odwołującego. Spełnienie normy PN-EN 1789 +A1 nie może być wiązane z zapewnieniem łączności zewnętrznej przez telefon komórkowy. Odnosząc się do argumentacji w przedmiocie konieczności zapewnienia jedynie gotowości wyłącznego użytkowania środka transportu sanitarnego, nie zaś jego posiadania, powtórzyć należy, iż Narodowy Fundusz Zdrowia prowadzi postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej opierając je na zasadach pewności i gwarancji, nie zaś na zasadzie ryzyka, co do ewentualnego spełnienia warunków deklarowanych przez oferentów w składanych ofertach.

Odnosząc się do argumentacji w przedmiocie równego traktowania przez Komisję konkursową wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz zachowania w trakcie prowadzonego postępowania zasady uczciwej konkurencji wskazano, że Komisja prowadząca postępowanie, przeprowadziła kontrolę wszystkich oferentów biorących udział w konkursie ofert. Zakres kontroli w każdym przypadku, gdy oferent deklarował zapewnianie odpowiedniego ambulansu, obejmował sprawdzenie zgodności wyposażenia deklarowanego i przedstawionego do kontroli środka transportu sanitarnego z minimalnymi wymogami określonymi w normie PN-EN 1789 + A1. U wszystkich oferentów kontrolowane było posiadanie nadajnika-odbiornika radiowego zainstalowanego w pojeździe.

Przechodząc do zarzutu dysponowania przez odwołującego nadajnikiem-odbiornikiem radiowym zainstalowanym w ambulansie drogowym marki Volkswagen Caddy wskazano, że w trakcie kontroli prowadzonej w dniu (...) lutego 2014 r. członkom Komisji Konkursowej nie został okazany/wskazany nadajnik-odbiornik radiowy zainstalowany w pojeździe, zaś karta oceny z kontroli oferenta zawiera wpis o treści "NIE" w kolumnie odnoszącej się do nadajnika-odbiornika radiowego zainstalowanego w pojeździe. Podkreślono, że wskazanie w protokole, iż odwołujący nie zapewnia nadajnika-odbiornika radiowego zainstalowanego w pojeździe, miało miejsce z tego powodu, że sprzętu tego fizycznie w pojeździe nie było, bądź też odwołujący zaniechał jego pokazania, z tytułu czego nie jest możliwe czynienie zarzutu Komisji Konkursowej. Podkreślono, że oświadczenie producenta pojazdu z dnia (...) lutego 2014 r., że pojazd spełnia warunki określone normą nie zmienia ustalenia braku w dniu kontroli oferenta ((...) lutego 2014 r.) nadajnika-odbiornika radiowego zainstalowanego w pojeździe. W ocenie Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia załączone do protestu Odwołującego dokumenty nie mają wpływu na ustalenia komisji konkursowej poczynione w dniu (...) lutego 2014 r. Jednocześnie zauważono, iż nieuwzględnienie protestu nie oznacza pominięcia materiału dowodowego dostarczonego przez oferenta wraz z tym środkiem odwoławczym. Dokumenty przedłożone przez Odwołującego nie przekonały komisji konkursowej o wadliwości odrzucenia jego oferty. Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia podziela to zapatrywanie.

Odnosząc się do podnoszonego w toku postępowania zarzutu dotyczącego wyników postępowania kontrolnego nr (...) (kontroli doraźnej, związanej z wykonywaniem obowiązującego kontraktu, gdzie również stwierdzono brak nadajnika) prowadzonego przez Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia wyjaśniono, że w dniu (...) marca 2014 r. do odwołującego wystosowane zostało wystąpienie pokontrolne. W wystąpieniu tym negatywnie oceniono, że odwołujący łączność zewnętrzną realizował przy użyciu telefonów komórkowych (w 2 pojazdach) zamiast nadajnika-odbiornika radiowego zainstalowanego w pojeździe a w zaleceniach pokontrolnych wskazano zobowiązanie do posiadania w dyspozycji ambulansów do transportu sanitarnego drogowego typu Al, A+ o cechach technicznych i jakościowych oraz podstawowym wyposażeniu określonych dla środków transportu medycznego w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane, to jest Polska Norma PN-EN 1789+A1. Ponadto wskazania w protokole kontroli uwagi o treści "nie/łączność przez tel. kom. (...)" w kolumnie dotyczącej nadajnika-odbiornika radiowego zainstalowanego w pojeździe nie można w żaden sposób utożsamiać ze spełnieniem przez świadczeniodawcę warunku dysponowania nadajnikiem-odbiornikiem radiowym zainstalowanym w pojeździe. Co istotne, Komisja Konkursowa nie bazowała na ustaleniach postępowania kontrolnego nr (...) ale dokonała autonomicznej oceny warunków udzielania świadczeń deklarowanych przez oferenta, w tym tych dotyczących sprzętu i aparatury medycznej.

Równocześnie, po analizie dokumentów postępowania nr (...), w ocenie Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia brak było podstaw, do uznania, iż w postępowaniu tym naruszone miałyby być zasady uczciwej konkurencji oraz równego traktowania świadczeniodawców.

Wobec zarzutów podniesionych przez odwołującego, a dotyczących certyfikatu jakości ISO wybranego rozstrzygnięciem postępowania, wskazano, że zgodnie z przepisem § 1 ust. 1 pkt 1 lit. c zarządzenia Nr (...) Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia (...) stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, oceny ofert dokonuje się według kryterium jakości udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, ocenianej w szczególności poprzez zewnętrzną ocenę potwierdzoną między innymi certyfikatem systemu zarządzania. Jak stanowi § 1 ust. 2 zarządzenia Nr (...), kryterium certyfikatu systemu zarządzania, o którym mowa wyżej jest spełnione, jeśli certyfikat systemu zarządzania spełnia łącznie cztery warunki: ma zastosowanie w przedmiocie, na który złożono ofertę, obejmuje lokalizację (miejsce udzielania świadczeń) wskazaną w ofercie, jest ważny w dniu złożenia oferty oraz w dniu rozpoczęcia obowiązywania umowy oraz został wydany przez jednostkę certyfikującą systemy zarządzania posiadającą akredytację w zakresie sektora usług medycznych (branża "Zdrowie i opieka społeczna" zgodnie z kodem 38 EA lub kategorią G Katering zgodnie z (...)), udzieloną przez Polskie Centrum Akredytacji lub przez równorzędny podmiot zagraniczny i jest opatrzony symbolem akredytacji jednostki akredytującej. Przedłożony do oferty złożonej przez A. F. certyfikat ISO systemu zarządzania jakością spełniał wszystkie wymogi określone w przepisach zarządzenia Nr (...) Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia (...) stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Wobec jednak wątpliwości artykułowanych przez odwołującego w treści złożonego uzupełnienia odwołania, w toku postępowania uzyskano pismo z dnia (...) marca 2014 r., w którym "D" Sp. z o.o. poinformowała organ, iż podmiot leczniczy może uzyskać certyfikat Systemu Zarządzania Jakością zgodny z wymaganiami normy PN-EN ISO 9001:2009 oraz Systemu Zarządzania Środowiskowego zgodny z wymaganiami normy PN-EN ISO 14001:2005 jeżeli nie realizuje jeszcze umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawartej z NFZ pod warunkiem prowadzenia w tej lokalizacji działalności komercyjnej. Jednocześnie wskazała, iż wydany przez nią certyfikat na rzecz kontroferenta Odwołującego obejmuje swoim zakresem usługi medyczne w zakresie ambulatoryjna opieka specjalistyczna, nocna i świąteczna opieka zdrowotna oraz diagnostyka obrazowa dla lokalizacji przy ul. (...) w D. Do pisma "D" Sp. z o.o. załączyła oświadczenia audytora oraz A. F. potwierdzające prawidłowość wystawienia certyfikatu. Wyjaśnienia podmiotu certyfikującego potwierdziły zatem prawidłowość działania komisji konkursowej prowadzącej. Następnie podkreślono, że Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia nie posiada żadnych uprawnień w zakresie kwestionowania treści certyfikatów wydanych przez odpowiednie, akredytowane przecież, jednostki certyfikujące i to kwestionowania w zakresie prawidłowości przeprowadzonych postępowań certyfikacyjnych oraz wyjaśniono, że oferent A. F. uzyskał wpis odpowiedniej komórki organizacyjnej (o kodzie resortowym stanowiącym część VIII systemu resortowych kodów identyfikacyjnych: 3010 Ambulatorium ogólne i kodzie resortowym stanowiącym część X systemu kodów identyfikacyjnych: 16 Medycyna rodzinna) do księgi rejestrowej podmiotu leczniczego z datą rozpoczęcia działalności leczniczej w zakresie tej komórki w dniu (...) sierpnia 2013 r., zaś certyfikat ISO wydany został w dniu (...) lutego 2014 r.

Odnośnie zarzutu poświadczenia nieprawdy przez oferenta A. F. w zakresie zapewniania diagnostyki RTG ze względu na niezałączenie do oferty dokumentów potwierdzających osoby personelu obsługującego RTG i ich kwalifikacje w zakresie diagnostyki radiologicznej, wskazano, iż oferent zobowiązany był do wskazania w ofercie oraz wykazania umów z personelem udzielającym świadczeń w zakresie stanowiącym przedmiot postępowania, w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej. Personelem tym są lekarze oraz pielęgniarki udzielający ww. świadczeń. Powyższe wynika z treści załącznika nr 5 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 24 września 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1248). Co więcej, diagnostyka RTG nie jest objęta warunkiem wymaganym udziału w postępowaniu w sprawie zawarcia z NFZ umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na obszarze zabezpieczenia do 100.000 osób - ryczałt miesięczny, zatem stanowi świadczenie spoza zakresu świadczeń nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej wpływające jednak na ocenę oferty.

Przechodząc do zarzutu niezapewniania ciągłości udzielania świadczeń poprzez dostęp do badań diagnostycznych, tj. do laboratorium, wskazano, iż oferent A. F. na pytanie ankietowe "Czy oferent zapewnia diagnostykę laboratoryjną - w lokalizacji miejsca udzielania świadczeń (laboratoria diagnostyczne wpisane do ewidencji Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych, gwarantowana obecność personelu w pracowniach minimum w godz. 18:00-22:00 w dni powszednie oraz 8:00-22:00 w soboty, niedziele i dni świąteczne; w pozostałych godzinach zapewnienie gotowości personelu" udzielił odpowiedzi "NIE". Podkreślono przy tym, że oferent nie był i nie jest zobowiązany do zapewniania diagnostyki laboratoryjnej.

Wobec zarzutu braku dokumentów, z których wynikać ma, iż ambulans kontroferenta spełnia warunki Polskich Norm przenoszących europejskie normy zharmonizowane, wskazać należy, iż dokumenty, które należy przedłożyć wraz z formularzem ofertowym wskazano w § 13 zarządzenia Nr (...) Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia (...) października 2013 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (zmienionego zarządzeniem Nr (...) Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia (...) grudnia 2013 r.). Wśród tych dokumentów nie ma dokumentów poświadczających spełnianie przez ambulans sanitarny Polskich norm przenoszących europejskie normy zharmonizowane. Jest natomiast oświadczenie zgodne ze wzorem określonym w załączniku nr 2 do zarządzenia, w którym oferent oświadcza, iż zapoznał się z przepisami zarządzenia, nie zgłasza do nich zastrzeżeń i przyjmuje je do stosowania. Oświadczenie powyższe podpisał również odwołujący. Co istotne, sprawdzenie spełniania przez pojazd oferenta normy PN-EN 1789 + A1 następuje w toku kontroli oferenta, która w przypadku oferenta A. F. odbyła się w dniu (...) lutego 2014 r. W toku kontroli ustalone zostało, iż przedstawiony do kontroli ambulans sanitarny, który od dnia (...) kwietnia 2014 r. dostępny ma być dla realizacji umowy i udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na obszarze zabezpieczenia do 100 000 osób - ryczałt miesięczny, spełnia wymogi normy PN-EN 1789 + A1.

Odnośnie zarzutu nieprawidłowości proceduralnych w wezwaniu przez komisję konkursową A. F. do przedłożenia polisy ubezpieczenia wskazać należy, iż w aktach dotyczących oferty oferenta A. F. znajdują się następujące dokumenty: wezwanie do usunięcia braków formalnych (zał. Nr 17) z dnia (...) lutego 2014 r. wraz z oświadczeniem oferenta A. F. o odebraniu wezwania w dniu (...) lutego 2014 r.; dokumenty A. F. uzupełnienia oferty wraz z "Oznaczeniem uzupełnienia oferty" z datą (...) lutego 2014 r.; potwierdzenie uzupełnienia braków formalnych oferty (zał. Nr 19) z dnia (...) lutego 2014 r., gdzie stwierdzono uzupełnienia braku jednak błędnie zamiast daty (...) lutego 2014 r. wpisano datę (...) lutego 2014 r.; sprawdzenie spełnienia warunków formalnych oferty, cześć C (zał. Nr 15b), z dnia (...) lutego 2014 r. gdzie wpisano, iż braki formalne zostały uzupełnione, aczkolwiek zamiast prawidłowej daty uzupełnienia braku, tj. (...) lutego 2014 r., wpisano błędnie w dniu (...) lutego 2014 r. Stanowi zatem uchybienie komisji konkursowej, którego jednak odwołujący nie dostrzegł, wpisanie w dwóch dokumentach zamiast prawidłowej daty 18 lutego 2014 r. daty błędnej (...) lutego 2014 r. Powyższe uchybienie nie ma jednak najmniejszego wpływu na wynik postępowania. Oferent A. F. uzupełnił braki do uzupełnienia których został wezwany (podczas odbywającej się w dniu (...) lutego 2014 r. czynności otwarcia oferty) w wyznaczonym terminie (miał to uczynić do dnia (...) lutego 2014 r.). Jednocześnie zarzut, iż z dokumentu załącznika 15b wynika, iż organ wezwał w dniu (...) lutego 2014 roku oferenta do uzupełnienia braku jest nieprawdziwy i przeczący treści dokumentu, wobec którego jest podnoszony. W dniu (...) lutego 2014 r. w treści druku sprawdzenie spełnienia warunków formalnych oferty, cześć C (zał. Nr 15b) stwierdzone zostało jedynie, iż oferta A. F., po uzupełnieniu braków spełnia warunku formalne.

Odnosząc się wreszcie do zarzutu braku na części dokumentów podpisu jednego z członków komisji konkursowej – B. M. wskazano, iż w związku z oddelegowaniem ww. pracownika przez Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia na szkolenie odbywające się poza terenem Województwa, nie brał on udziału w pracach komisji w dniach (...) – (...) lutego 2014 r. Jednocześnie jednak mieć na względnie należy, iż zgodnie z § 7 ust. 3 Regulaminu pracy komisji prowadzącej postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej stanowiącego załącznik do wydanej na podstawie art. 139 ust. 4 o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych uchwały Nr 36/2005/I Rady Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 4 października 2005 r. w sprawie przyjęcia Regulaminu pracy komisji prowadzącej postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, komisja podejmuje decyzje w obecności co najmniej 2/3 składu.

B. B. – S. prowadząca przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego pod nazwą "A", działające przez pełnomocnika – adwokata A. T., wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia (...) marca 2014 r. Zaskarżonej decyzji zarzucono:

1) naruszenie art. 7 K.p.a. w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. w zw. z art. 152 ust. 1 w zw. z art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez niepodjęcie wszelkich działań niezbędnych w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności brak ustalenia przez komisję konkursową, czy odwołujący zapewnia gotowość wyłącznego użytkowania środka transportu sanitarnego, spełniającego cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane dla obszaru zabezpieczenia; 2) naruszenie art. 7 K.p.a. w zw. z art. 80 K.p.a. w zw. z art. 152 ust. 1 w zw. z art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez uznanie za udowodnioną okoliczność, iż oferta złożona przez odwołującego zawierała informacje nieprawdziwe, co skutkowało jej odrzuceniem, w sytuacji gdy zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w szczególności załączone do protestu z dnia 28 lutego 2014 r. dokumenty potwierdzają, że informacje zawarte w ofercie były informacjami prawdziwymi; 3) naruszenie art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez jego zastosowanie, w sytuacji gdy brak jest podstaw do uznania, że oferta złożona przez Odwołującego zawierała nieprawdziwe informacje; 4) naruszenie art. 134 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez nierówne traktowanie oferentów biorących udział w postępowaniu, a zwłaszcza pominiecie faktu, że wybrana oferta zawiera oczywiście nieprawdziwe informacje, jak chociażby w zakresie posiadania w ambulansie nadajnika – odbiornika radiowego, czy też faktu posiadania komórki organizacyjnej pracowni rentgenowskiej w dniu uzyskania certyfikatu ISO.

W uzasadnieniu wniosku podtrzymano zarzuty dotyczące spełnienia przez odwołującego warunku zapewnienia gotowości wyłącznego środka transportu spełniającego cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach, powtarzając, że nadajnik – odbiornik radiowy był faktycznie zainstalowany w ambulansie. Odnosząc się do wystąpienia pokontrolnego, doraźnej kontroli przeprowadzonej w dniu (...) stycznia 2014 r., wskazano, że warunek łączności spełnia też zapewnienie łączności przez telefon komórkowy. W konsekwencji w wezwaniu pokontrolnym z dnia (...) lutego 2014 r. nie wezwano skarżącej do zamontowania nadajnika radiowego. Tym samym istnieje sprzeczność pomiędzy stanowiskiem Komisji Konkursowej oraz Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ. Wskazano również, że pominięto składane przez odwołującą argumenty, potwierdzone stosownymi dokumentami, że odbiornik został zainstalowany w pojeździe w dniu (...) stycznia 2013 r.

Odnosząc się do wybranej oferty podniesiono, że również ta oferta nie spełniała wymogów związanych ze spełnieniem wymogów normy PN-EN 1789 + A1. A. F., w ramach zgłoszonej oferty miał zamiar korzystać z usług podwykonawcy – U. G. – K., prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "E" w zakresie świadczenia usług transportu sanitarnego. Kontrola powyższego podmiotu, przeprowadzona w dniu (...) lutego 2014 r. wskazuje, że pojazd zgłoszony do wykonywania świadczeń nie spełniał aż 15 warunków określonych w normie, w tym, nie posiadał nadajnika – odbiornika radiowego. Zauważono, że w tych okolicznościach nie sposób przyjąć, aby w dniu (...) lutego 2014 r., a więc w dniu badania złożonej oferty braki powyższe zostały usunięte, a pojazd był zgodny z normą. Podkreślono przy tym, że z informacji uzyskanych z Urzędu Informacji Elektronicznej wynika, że nie wystąpiono o pozwolenie na pracę nadajnika w samochodzie zgłoszonych przez kontrooferenta w paśmie przewidzianym dla ambulansów drogowych, co oznacza, że wybrana oferta powinna zostać odrzucona.

Zauważono również, że w przedstawionej umowie pomiędzy wybranym oferentem, a "F" Sp. z o.o., w zakresie wykonywania badań laboratoryjnych, nie zawarto zastrzeżenia o prawie kontroli przez NFZ, co stanowi naruszenie zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej. Następnie podniesiono, że do dokumentacji ofertowej nie załączono dokumentacji potwierdzającej kwalifikacje lekarzy oraz personelu pomocniczego, co narusza art. 148 ustawy. Zakwestionowano posiadane przez wybraną ofertę certyfikatu ISO w zakresie pracowni rentgenowskiej oraz wskazano, że aparat RTG zgłoszony w ofercie jest urządzeniem z 1992 r., które wymaga obsługi przez lekarza – radiologa. W przedłożonej ofercie nie przedstawiono jednak dokumentów (w tym promesy) potwierdzającej fakt zawarcia od dnia (...) kwietnia 2014 r. umowy z powyższym lekarzem, co powoduje na fikcyjność posiadania aparatu RTG.

Zaskarżoną decyzją Dyrektora Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia (...) kwietnia 2014 r., nr (...), utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia (...) marca 2014 r., Nr (...), oddalającego odwołanie B. B. – S., prowadzącej przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego NZOZ "A" z siedzibą w P. od rozstrzygnięcia z dnia (...) marca 2014 r. w przedmiocie konkursu ofert w sprawie zawarcia na okres od dnia (...) kwietnia 2014 r. do dnia (...) marca 2017 r. umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na obszarze zabezpieczenia do 100.000 osób – ryczałt miesięczny.

W decyzji organu odwoławczego przytoczono dotychczasowy przebieg postępowania oraz powtórzono argumentację zawartą w decyzji organu I instancji. W szczególności powtórzono argumenty dotyczące wyboru oferty A. F. (uzyskania przez niego certyfikatu ISO oraz braku obowiązku przedstawienia dokumentów potwierdzających kwalifikację personelu) wyjaśniając dodatkowo, że podmiot ten nie był obowiązany do przedłożenia kwalifikacji lekarza radiologa (oraz wyjaśniając, że w umowie zawartej przez A. F. z "D" Sp. z o.o. zawarto zastrzeżenie, że podmiot ten może być kontrolowany przez NFZ.

Odnosząc się do zapewnianej przez A. F., za pomocą świadczenia podwykonawcy U. G. – K., gotowości wyłącznego użytkowania co najmniej jednego środka transportu sanitarnego, spełniającego cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane dla obszaru zabezpieczenia, którego czy umowa, w szczególności w zakresie spełniania normy PN-EN 1789 + A1, w zakresie nadajnika-odbiornika radiowego zainstalowanego w pojeździe, wskazać należy, iż w trakcie kontroli powyższego oferenta w dniu (...) lutego 2014 r. ustalone zostało, że pojazd o numerze (...) posiada pełne wyposażenie określone w przywołanej normie, w tym także w zakresie nadajnika-odbiornika radiowego zainstalowanego w pojeździe. Istotne pod kątem prowadzonego postępowania konkursowego w odniesieniu do łączności zewnętrznej ambulansu było wyłącznie posiadanie nadajnika-odbiornika, a Komisja Konkursowa nie wymagała pozwolenia radiowego/rezerwacji częstotliwości, bowiem wymogu takiego nie stawiała norma PN-EN 1789 + A1. Ustalenia kontroli, która odbyła się w trybie art. 64 ustawy u U. G. – K. w dniu (...) lutego 2014 r. w postępowaniu kontrolnym nr (...) pozostają bez znaczenia dla oceny prawidłowości procedowania komisji konkursowej prowadzącej przedmiotowe postępowanie. Komisja konkursowa dokonuje autonomicznych ustaleń faktycznych w zakresie zapewniania sprzętu i aparatury medycznej przez oferentów. Wobec zarzutu nieprzedstawienia w protokole świadectw homologacji ambulansu, wskazać należy, iż żaden z oferentów nie był zobowiązany do przedstawiania świadectwa homologacji środka transportu sanitarnego, wobec czego brak było podstaw do posiadania powyższego świadectwa od A. F. i jego podwykonawcy.

W dalszej części uzasadnienia podkreślono, że postępowanie w prawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej jest niezależne od postępowania kontrolnego, dotyczącego innej umowy zawartej pomiędzy odwołującym a Oddziałem Funduszu. Komisja Konkursowa przeprowadza postępowanie m.in. na podstawie kontroli oferenta. Prawidłowość działania Komisji także w zakresie kontroli oferenta jest następnie – na skutek wniesienia odwołania – badana przez Dyrektora Oddziału Funduszu. Dla niniejszej sprawy ustalenia i korespondencja stron w innym postępowaniu pozostawały bez znaczenia. Bez wątpienia w dniu (...) lutego 2014 r. odwołujący nie przedstawił komisji konkursowej nadajnika-odbiornika zainstalowanego w ambulansie sanitarnym. Fakt, iż również w trakcie kontroli w trybie art. 64 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych takiego nadajnika-odbiornika odwołujący nie posiadał jedynie uwiarygadnia, iż wbrew twierdzeniom odwołującego brak powyższego sprzętu w pojeździe nie był jednorazowy i przypadkowy. Zarówno Komisja Konkursowa, jak i Dyrektor Oddziału NFZ podjęli samodzielne ustalenia niezależnie od postępowań dotyczących innych umów zawartych pomiędzy Odwołującym a NFZ.

Jednocześnie wszyscy oferenci kontrolowani byli w takim samym zakresie. W toku kontroli sprawdzane były przez Komisją Konkursową wyposażenia ambulansów w sprzęt zgodnie z wymaganiami powołanej powyżej normy oraz przygotowanym jednakowo do wszystkich kontroli konkursowych na podstawie tej normy wzorem karty oceny z kontroli oferenta. Żadnemu z oferentów nie został postawiony dodatkowy warunek wykraczający poza treść normy, a wszyscy oferenci byli oceniani według tych samych kryteriów - w odniesieniu do łączności zewnętrznej pojazdu było to posiadanie zainstalowanego w pojeździe nadajnika-odbiornika radiowego.

Organ odwoławczy zauważył wreszcie, że odwołujący, w treści wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy sam wskazał dodatkowy, niedostrzeżony przez komisję konkursową, powód do odrzucenia jego oferty. W treści środka zaskarżenia odwołujący wskazuje, iż posiadany przez A. F. "aparat RTG jest aparatem starszego typu tzw. analogowego (w przeciwieństwie do aparatu odwołującego), gdzie dla odczytu danych niezbędny jest lekarz radiolog na miejscu, albowiem niemożliwa, jak w przypadku RTG, którym dysponuje odwołujący, jest teleradiologia". W treści oferty złożonej do prowadzonego postępowania odwołujący udzielił pozytywnej odpowiedzi na pytanie ankiety stanowiącej część VIII Formularza ofertowego POZ: "Czy oferent zapewnia diagnostykę RTG - w lokalizacji miejsca udzielania świadczeń (gwarantowana obecność personelu w pracowniach minimum w godz. 18:00 - 22:00 w dni powszednie oraz 8:00 -22:00 w soboty, niedziele i dni świąteczne; w pozostałych godzinach zapewnienie gotowości personelu)?" odpowiedzi "TAK" za co otrzymał w dokonywanej ocenie ofert 5 punktów. Jak wynika z przytoczonej we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy deklaracji, odwołujący zamierzał dokonywać opisywania zdjęć RTG w drodze teleradiologii, co sprawia, iż diagnostyka RTG nie jest zapewniana w lokalizacji miejsca udzielania świadczeń. Aby diagnostyka taka była realizowana we wspomnianej lokalizacji całość procedury medycznej (wykonanie zdjęcia oraz jego opis) musi odbywać się w tym miejscu. Oznacza to, że oferta odwołującego zawierała nieprawdziwe informacje.

Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu B. B. – S. prowadząca przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego pod nazwą "A", działające przez pełnomocnika – adwokata A. T., wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Zaskarżonej decyzji zarzucono:1) naruszenie art. 7 K.p.a. w zw. z art. 107 K.p.a. w zw. z art. 152 ust. 1 w zw. z art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez zawarcie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji tego samego uzasadnienia, co w decyzji I instancji z dnia 28 marca 2014 r.; 2) naruszenie art. 7 K.p.a. w zw. z art. 80 K.p.a. w zw. z art. 152 ust. 1 w zw. z art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych poprzez wadliwe przyjęcie, iż w dniu 24 lutego 2014r. skarżąca nie dysponowała nadajnikiem radiowym, pomimo iż wniosek powyższy płynie z przedstawionych przez nią dokumentów; 3) art. 136 w zw. z art. 7 w zw. z art. 77 K.p.a. w zw. z art. 152 ust. 1 w zw. z art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych polegającym na braku podjęcie dodatkowych czynności mających służyć uzupełnienie materiału dowodowego mających na celu wyjaśnienie sprzeczności pomiędzy nieprawdziwymi ustaleniami Komisji Konkursowej z dowodami przedłożonymi przez skarżącą oraz wyjaśnienia, czy faktycznie A. F. dysponował w dacie złożenia oferty i kontroli placówki przez Komisję Konkursową nadajnikiem radiowym w ambulansie, jak i posiadania przez niego niezbędnych dokumentów kwalifikacyjnych.

W uzasadnieniu skargi podtrzymano dotychczas podnoszone zarzuty wskazując w szczególności, że skarżąca posiadała na wyposażeniu ambulans spełniający wymagania konkursowe, co potwierdzają przedłożone przez nią dowody. Podkreślono, że z uwagi na zgłaszane w toku postępowania rozbieżności, obowiązkiem organu było podjęcie postępowania dowodowego i dokonanie oględzin lub też zobowiązanie skarżącej do przesłania stosownych dokumentów oraz zwrócono uwagę na niechęć Komisji Konkursowej do ponownych oględzin ambulansu. Podkreślono, że podczas trwania kontroli skarżącej w dniu (...) stycznia 2014 r. uznano, że utrzymywanie łączności za pomocą telefonu komórkowego, pomimo posiadanego na wyposażeniu ambulansu nadajnika-odbiornika radiowego, jest wystarczające, co wskazuje, na rozbieżności ustaleń organów kontroli ze stanowiskiem zajmowanym przez Komisję Konkursową. Zwrócono również uwagę, że skarżącą zamontowała w samochodzie drugi nadajnik-odbiornik.

W dalszej części skargi podniesiono, że jak wynika z oferty A. F. w zakresie tego samego postępowania konkursowego na podstawie zawartej umowy korzystać on będzie z ambulansu sanitarnego o nr rej (...). Pojazd ten stanowi własność "F" i jest dzierżawiony przez U. G. – K. z firmy U. G. – K. "G", a następnie udostępniany A. F. We wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy skarżąca podkreśliła, iż ambulans ten był przedmiotem kontroli ze strony Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia i stwierdzono w nim szereg uchybień dotyczących wyposażenia, co miało miejsce na 9 dni przed złożeniem przez A. F. oferty w przedmiotowym konkursie. W ocenie skarżącej konieczne tym samym było rozstrzygnięcie, czy organ dysponował dowodami wskazującymi na usunięcie przez U. G. – K. uchybień stwierdzonych w protokole z dnia (...) lutego 2014 r. Jak zauważono, organ poprzestał wyłącznie na treści protokołu kontroli oferenta, dodając iż oferent A. F. mógł uzupełnić brakujące wyposażenie w karetce przed datą kontroli, przy czym organ nie poparł swojego przekonania żadnym wiarygodnym dowodem. Tym samym nie sposób zweryfikować czy faktycznie A. F. w dniu (...) lutego 2014 roku posiadał w wyposażeniu ambulansu medycznego nadajnik odbiornik radiowy, czy też dysponował telefonem komórkowym. Jest to o tyle istotna kwestia, iż we wszystkich ambulansach skontrolowanych w okresie od (...) do (...) stycznia 2014 r. będących w dyspozycji U. G. – K. stwierdzono brak zainstalowanego nadajnika - odbiornika radiowego, natomiast w przypadku każdego z tych pojazdów w protokole znajdowała się ta sama informacja - "łączność przez telefon komórkowy". Oznacza to, że organ w toku postępowania odwoławczego, w trybie przewidzianym w art. 136 K.p.a. przeprowadzić uzupełniające dowody celem sprawdzenia czy i kiedy w ambulansach U. G. – K., w tym w samochodzie marki Mercedes Sprinter o nr rej. (...), został zainstalowany nadajnik-odbiornik radiowy i czy faktycznie w dacie kontroli - (...) lutego 2014 r. znajdował się on w pojeździe.

W dalszej części skargi wskazano, że w aktach sprawy nie ma żadnego dokumentu, który potwierdzałby przeprowadzenie przez Komisję weryfikacji kwalifikacji personelu medycznego "B" A. F., oraz wskazano, że niezrozumiałe jest twierdzenie organu, iż diagnostyka RTG nie jest objęta warunkiem wymaganym do udziału w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na obszarze zabezpieczenia do 100.000 osób - ryczałt miesięczny i bez znaczenia dla oceny jakości oferty ma fakt wskazania czy niewskazania przez oferenta osób uprawnionych do realizacji tego rodzaju świadczeń. Skarżąca wskazał wreszcie, że A. F. uzyskał certyfikat ISO na usługi medyczne w zakresie ambulatoryjnej opieki specjalistycznej, nocnej i świątecznej oraz diagnostyki obrazowej w dniu (...) lutego 2014 r., natomiast dopiero w dniu (...) lutego 2014 roku do właściwego rejestru został wpisany fakt prowadzenia przez niego pracowni rentgenowskiej przez A. F. Tym samym wydany certyfikat nie potwierdza jakości wykonywanych usług w zakresie diagnostyki RTG skoro w tej samej lokalizacji wcześniej działalność komercyjna o takim charakterze nie była w ogóle

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Narodowego Funduszu Zdrowia podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Podczas trwania rozprawy sądowoadministracyjnej w dniu 09 grudnia 2014 r. pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że z załączonych dokumentów: kopii pisma Narodowego Funduszu Zdrowia Oddział z dnia (...) grudnia 2014 r. i kopii pisma U. G. – K. z dnia (...) marca 2014 r., które dotyczyły m. in. ambulansu, którym posługuje się zwycięzca konkursu A. F. wynika, iż na dzień składania oferty pojazd ten nie był wyposażany w łączność radiową. Protokół kontroli został doręczony U. G. – K. dnia (...) lutego 2014 r. Zalecenia pokontrolne zostały doręczone jej później. Oryginały tych dokumentów znajdują się w Prokuraturze przedłożone do postępowania przygotowawczego Prokuratury, w której to sprawie skarżąca ma status pokrzywdzonej. Pełnomocnik podkreślił, iż m. in. z orzeczenia tut. Sądu sygn. akt IV SA/Po 589/14 wynika, że aby doszło do odrzucenia oferty musi być wykazany zamiar oferenta podania nieprawdziwych informacji. Takowego zamiaru skarżącej wykazać się nie da, natomiast dałoby się taki zamiar wykazać w stosunku do oferenta A. F..

W wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia 09 grudnia 2015 r. Oddział Narodowego Funduszu Zdrowia, przedłożył kserokopię kontroli U. G. – K. "G" z dnia (...) lutego 2014 r., nr (...), wystąpienia pokontrolnego z dnia (...) marca 2014 r. nr (...) oraz protokołu przeprowadzenia kontroli oferenta A. F. z dnia (...) lutego 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępnie należy podkreślić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sądy administracyjne, kierując się wspomnianymi kryteriami legalności dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania, z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.

W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn.zm., dalej w skrócie ppsa) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne pbejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Stosownie do treści art. 134 § 1 ppsa Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Oznacza to, że bierze się pod uwagę wszelkie naruszenia prawa a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy – wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

Kontrolując w niniejszym postępowaniu zaskarżoną decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ w tak zakreślonych granicach, Sąd nie dopatrzył się przy jej wydaniu naruszenia prawa, które w świetle art. 145 § 1 ppsa, skutkowałoby koniecznością uchylenia albo stwierdzenia nieważności tego aktu, względnie stwierdzenia jego wydania z naruszeniem prawa.

W szczególności, w ocenie Sądu organ dostatecznie, wyczerpująco i wszechstronnie zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy niezbędny do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i na tej podstawie dokonał prawidłowych ustaleń, co do okoliczności faktycznych istotnych dla jej rozstrzygnięcia.

Materialnoprawną podstawa rozstrzygnięcia decyzji Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ stanowiły przede wszystkim przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. Nr 210 poz. 2135 ze zm - dalej powoływany jako u.ś.o.z.).

Ustawa ta określa m.in. warunki udzielania i zakres świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, zasady sprawowania nadzoru i kontroli nad finansowaniem i realizacją tych świadczeń, a także zadania władz publicznych w zakresie zapewnienia równego dostępu do świadczeń (zob. art. 1 pkt 2, 3 i 7 u.ś.o.z.) – powierzając gro tych zadań organom Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej jako: "NFZ" lub "Fundusz"). Realizacja ustawowych obowiązków organów Funduszu we wskazanych obszarach skonkretyzowana została przede wszystkim w dziale VI u.ś.o.z. – "Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami". Określenie w tym rozdziale trybu i zasad postępowania w sprawie udzielania świadczeń zdrowotnych służy wypełnieniu przez Fundusz celów postawionych przez ustawodawcę, a zakreślonych ogólnie w przepisach art. 68 ust. 1 i 2 Konstytucji, z których wynika, że: każdy ma prawo do ochrony zdrowia (ust. 1); obywatelom, niezależnie od ich sytuacji materialnej, władze publiczne zapewniają równy dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych, przy czym warunki i zakres udzielania tych świadczeń określa ustawa (ust. 2).

Z art. 139 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 143 ust. 1 u.ś.o.z. wynika zasada, w myśl której zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej następuje po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert. Prezes NFZ, na podstawie art. 146 ust. 1 u.ś.o.z., określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert oraz warunki wymagane dla świadczeniodawców. Owe kryteria i warunki są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147 u.ś.o.z.).

Postępowanie konkursowe przeprowadza komisja, powoływana przez dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu (art. 139 ust. 4 u.ś.o.z.). Szczegółowy tryb tego postępowania określają – obok omawianej ustawy – także miedzy innymi przepisy przywołanego wyżej rozporządzenia konkursowego oraz Zarządzenie Prezesa NFZ Nr (...) z dnia (...) stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej (dostęp do tego aktu ze strony internetowej Funduszu: www.nfz.gov.pl). Bezpośrednio związane z przedmiotem spornego konkursu jest też Zarządzenie Prezesa NFZ Nr (...) z (...) listopada 2013 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju podstawowa opieka zdrowotna w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej (www.nfz.gov.pl).

Ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej normuje nie tylko szczegółowy tryb postępowania w sprawach kontraktowania w/w świadczeń, ale także ogólne zasady rządzące tymi postępowaniami. Chodzi tu przede wszystkim o art. 134 ust. 1 u.ś.o.z., w myśl którego Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Stąd wypływa bardziej szczegółowa dyrektywa, w myśl której wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej powinny być udostępnione świadczeniodawcom na takich samych zasadach (art. 134 ust. 2 u.ś.o.z.).

Jednym z podstawowych warunków dotrzymania w toku postępowania konkursowego w/w zasad równego traktowania i uczciwej konkurencji jest skrupulatne przestrzeganie przez organ administracji szczegółowych unormowań związanych z dopuszczaniem do udziału w postępowaniu i ocenę złożonych ofert. W tym kontekście należy wskazać zwłaszcza na przepis art. 149 ust. 1 u.ś.o.z normujący sytuacje, w których oferta podlega obligatoryjnemu odrzuceniu (w tym z powodu zawarcia w niej nieprawidłowych informacji – art. 149 ust. 1 pkt 2 u.ś.o.z.), a także na art. 148 u.ś.o.z. określający podstawowe kryteria, według których należy dokonywać porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej (ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją – pkt 1; cena i liczba oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacja kosztów – pkt 2).

Świadczeniodawcy, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad postępowania przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i art. 154 u.ś.o.z., przy czym środki te nie przysługują na wybór trybu postępowania, niedokonanie wyboru świadczeniodawcy i unieważnienia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej (art. 152 u.ś.o.z.).

W szczególności w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, do czasu zakończenia postępowania oferent może złożyć do komisji umotywowany protest w terminie 7 dni roboczych od dnia dokonania zaskarżonej czynności. Komisja rozpatruje i rozstrzyga protest w ciągu 7 dni od dnia jego otrzymania i udziela pisemnej odpowiedzi składającemu protest. Nieuwzględnienie protestu wymaga uzasadnienia (art. 153 ust. 1 i ust. 3 u.ś.o.z.).

W niniejszej sprawie skarżąca skorzystała z tej możliwości, składając protest pismem z dnia (...) lutego 2014 r. na czynność dotyczącą odrzucenia jej oferty z powodu nieprawdziwych informacji zawartych w ofercie, a następnie skorzystała z możliwości wniesienia odwołania w trybie art. 154 u.ś.o.z. Według tego przepisów, świadczeniodawca biorący udzielił w postępowaniu, może złożyć w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowanie do Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Funduszu. Od decyzji Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Funduszu, świadczeniodawcy przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego Funduszu rozpatrzyć może wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania i wydać decyzję administracyjną w sprawie. Od powyższej decyzji świadczeniodawcy przysługuje skarga do sądu administracyjnego (art. 154 u.ś.o.z.).

W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, iż postępowanie prowadzone przez komisję do czasu wyboru najkorzystniejszej oferty nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), a rozstrzygnięcie komisji nie jest decyzją administracyjną, ani innym aktem o charakterze administracyjnym.

Sprawa o zawarcie umowy o udzielenie świadczeń, staje się sprawą administracyjną z chwilą złożenia przez świadczeniodawcę odwołania od rozstrzygnięcia Komisji (por. Postanowienie NSA z 14 czerwca 2007 r. II GSK 54/07 – Lex nr 338445).

Od tego też momentu zastosowanie znajdują przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Naruszenie tych przepisów, a zwłaszcza art. 7, art. 77 i art. 136 kpa w związku z art. 152 i 154 u.ś.o.z. doprowadziło, zdaniem skarżącej, do naruszenia zasady równego traktowania wyrażonej w art. 134 u.ś.o.z.

W ocenie Sądu zarzuty te nie zasługują na uwzględnienie. W pierwszym rzędzie należy zaznaczyć, iż konieczność przeprowadzenia przez dyrektora Wojewódzkiego Oddziału NFZ postępowania, w wyniku wniesionego odwołania od rozstrzygnięcia Komisji konkursowej według reguł określonych w kodeksie postępowania administracyjnego w żadnej mierze nie może oznaczać powtórzenia czynności dokonanych przez Komisję konkursową, lecz kontrolę pod względem formalnym jak i materialnoparawnym prawidłowości postępowania konkursowego i zapadłego w nim rozstrzygnięcia w szczególności w aspekcie zasady równego traktowania wyrażonej w art. 134 u.ś.o.z. w ramach zakreślonych w art. 152 i 154 u.ś.o.z.. Zasada równego traktowania świadczeniodawców (art. 134 u.ś.o.z.) przejawiać się przy tym będzie w stosowaniu takich samych określonych kryteriów oceny ofert do wszystkich świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu jak i wymaganiami jakie muszą być spełnione przez świadczeniodawców celem zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej.

W niniejszej sprawie, co jest okolicznością niesporną formularz ofertowy, który zobowiązani byli wypełnić i złożyć wszyscy kandydaci biorący udział w postępowaniu zawierał w Dziale VIII Ankiety Rozdziale 6.1. Sprzęt i Aparatura Medyczna pytanie następującej treści: Czy oferent zapewnia gotowość wyłącznego użytkowania co najmniej jednego środka transportu sanitarnego spełniającego cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane dla obszaru ubezpieczenia, którego dotyczy umowa.

Zarówno skarżąca jak i uczestnik postępowania A. F. na to pytanie udzielił odpowiedzi twierdzącej.

Wymagania dla środków transportu sanitarnego zostały określone w normie PN-EN 1789+A1 "Pojazdy mechaniczne i ich wyposażenie, ambulanse drogowe".

Do minimalnego wyposażenia w każdym ambulansie drogowym norma ta zalicza w szczególności nadajnik – odbiornik radiowy zainstalowany w pojeździe.

W toku postępowania konkursowego została przeprowadzona kontrola wszystkich oferentów zadeklarowanych w ofercie ambulansów (w przypadku skarżącej był to Volkswagen Caddy nr rej. (...)), przy czy kontrola ta obejmowała taki sam zakres u każdego oferenta (o czym świadczą znajdujące się w aktach sprawy karty kontroli oferenta), przeprowadzona była przez upoważnione osoby w tym samym dniu ((...).02.2014) u każdego z oferentów i co istotne zgodnie z ustaleniami Komisji konkursowej z dnia (...).02.2014 r. (kontrola wyposażenia karetki zgodnie z Polskimi Normami przenoszącymi europejskie normy zharmonizowane) kontrola nie obejmowała weryfikacji funkcjonowania nadajnika – odbiornika – radiowego zainstalowanego w karetce w zakresie częstotliwości przewidzianej dla ambulansów drogowych. Zgodnie z ustaleniami z dnia (...).02.2014 r. przyjęto, że świadczeniodawca winien zapewnić możliwość korzystania z częstotliwości radiowych do dnia rozpoczęcia umowy (protokół z posiedzenia Komisji Konkursowej z dnia (...).02.2014 r.).

Każdy o oferentów złożył w dniu (...).02.2014 r., a więc w dniu kontroli podpis na protokole kontroli oraz na piśmie zawierającym wynik kontroli oferenta stwierdzającym iż "stan faktyczny potencjału oferenta został określony w załączniku "Karta oceny z kontroli oferenta".

Żaden z oferentów tj. skarżąca i uczestnik postępowania nie złożyli żadnych uwag i nie wnieśli żadnych zastrzeżeń do ustaleń wynikających z powyższych, podpisanych przez nich dokumentów. Z karty oceny kontroli oferenta wynikało, że skarżąca nie posiada nadajnika – odbiornika – zainstalowanego w pojeździe, natomiast uczestnik postępowania A. F. taki odbiornik - nadajnik - radiowy zainstalował w pojeździe – posiada.

Opisany powyżej sposób postępowania jak i zakres informacji jakimi dysponował każdy z oferentów, co do wymogów jakie muszą spełniać deklarowane przez nich pojazdy, nie dają podstaw do przyjęcia, iż uczestnicy postępowania konkursowego nie byli traktowani w równy sposób, według tych samych kryteriów.

Podstawą zaś do przeprowadzenia w toku postępowania takiej kontroli u świadczeniodawcy przez Komisję konkursową stanowi § 6 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 273 poz. 2719) w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszani do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań.

Należy w tym miejscu podkreślić, w związku z zarzutami podnoszonymi przez skarżącą, iż przywołany powyżej przepis § 6 rozporządzenia wyraźnie mówi o kontroli w toku postępowania, stąd też powtórzenie kontroli pojazdu skarżącej po zakończeniu postępowania konkursowego i po wydaniu rozstrzygnięcia nie było, wbrew zarzutom skarżącej, możliwe.

Powtórzenie kontroli pojazdu w trakcie postępowania konkursowego, np. po wniesieniu przez skarżącą protestu, również w ocenie Sądu nie byłoby do pogodzenia z zasadą równego traktowania świadczeniodawców w trakcie postępowania konkursowego, wyrażoną w art. 134 u.ś.o.z. Otwierałoby to bowiem skarżącej możliwość, z której jej kontroferanci nie mogli skorzystać, doposażenia ambulansu zgodnie z kryteriami i uwagami wynikającymi z pierwszej kontroli, mającej przecież służyć nie usunięciu ewentualnych nieprawidłowości w złożonej ofercie, lecz potwierdzeniu prawidłowości danych zawartych w ofercie (§ 6 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r.).

Odrębną natomiast kwestią jest ocena przez organy Funduszu dowodów powołanych przez skarżącą na okoliczność tego, iż zgłoszony przez nią ambulans – samochód Volkswagen Caddy nr rej. (...) był wyposażony w nadajnik – odbiornik – radiowy zainstalowany w pojeździe. Na powyższą okoliczność skarżąca powołała deklarację zgodności (...) z dnia (...).12.2011 r. stwierdzającą, że ambulans skarżącej zgodny jest między innymi z normą PN-EN-1789, wyciąg ze świadectwa homologacji dla skompletowanych pojazdów (bez daty), w którym na stronie 3 w punkcie 4 podaje się, iż w wyposażeniu pojazdu znajduje się antena radiotelefonu ze złączem w kabinie kierowcy z miejscem uwzględniającym mocowanie urządzenia + przewody zasilające 12 V dla dodatkowego urządzenia, protokół z badań urządzeń o zasilaniu i napięciu elektrycznym 12 V wykonanych dnia (...).01.2014 r. przeprowadzonych przez "G" M. K. Zgodnie z tym protokołem badano sprzęt elektryczny 12 V znajdujący w spornym ambulansie Volkswagen nr rej. (...) w tym m.in. radioodbiornik, nadajnik zamontowany na tylnej ścianie pomiędzy siedzeniami. Skarżąca złożyła również oświadczenie producenta pojazdu z dnia (...).02.2014 r., z którego treści wynika, iż ambulanse drogowe Volkswagen Caddy typu A1 zakupione w "H" sp. z o.o. w 2011 r. (w tym m.in. sporny ambulans) posiadają deklarację zgodności, która nie została utracona, a co za tym idzie ambulanse w/w posiadają zainstalowaną w pojeździe instalację oraz antenę do używania nadajnika radiowego. To oznacza, że pojazd spełnia normę PN 1789, był i jest przystosowany do używania odbiornika – nadajnika (po uzyskaniu stosownych, wymaganych prawem pozwoleń) lub innych urządzeń w tym o charakterze przenośnym, które zapewniają system łączności o porównywalnym lub wyższym standardzie.

Do dokumentów tych, wbrew zarzutom skarżącej, organy Funduszu odniosły się parokrotnie, wskazując przede wszystkim iż mowa w nich jest o możliwości zainstalowania w pojeździe radiowego odbiornika – nadajnika – ponieważ pojazd jest do tego przystosowany, gdy tymczasem obowiązująca norma PN-EN 1789+A1 "Pojazdy mechaniczne i ich wyposażenie, ambulanse drogowe" Tablica 19 - łączność do minimalnego wyposażenia ambulansu drogowego A1 zalicza w szczególności nadajnik – odbiornik – zainstalowany w pojeździe.

Nie jest zatem w świetle wymogów i norm wystarczające by pojazd taki dysponował stanowiskiem i anteną umożliwiającą instalację odbiornika – nadajnika – radiowego, lecz winien on być fizycznie zainstalowany w ambulansie, co w przypadku skarżącej, zgodnie z wynikami kontroli przeprowadzonej w dniu (...) lutego 2014 r. nie miało miejsca.

Powyższe stanowisko przyjęte przez organy Funduszu w trakcie prowadzonego postępowania uznać należy za prawidłowe wobec jednoznacznie określonych, w powołanej normie wymogów, oraz faktu iż powołane przez skarżącą dokumenty w tym również protokół kontroli pojazdu w zakładzie "G" z dnia (...).01.2014 r. w żadnej mierze nie przesądzają, iż skarżąca w dniu złożenia oferty konkursowej ((...).02.2014 r.) i w dniu przeprowadzenia kontroli ((...).02.2014 r.), której celem było sprawdzenie prawidłowości i kompletności złożonej oferty zgodnie z § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. (Dz.U. z 2004 r. Nr 273 poz. 2719), dysponowała zainstalowanym w ambulansie odbiornikiem – nadajnikiem radiowym.

Wyniki kontroli przeprowadzonej u wszystkich świadczeniodawców w tym samym dniu tj. (...) lutego 2014 r., zostały utrwalone protokolarnie w tzw. karcie oceny i protokół z kontroli został przekazany skarżącej w tym samym dniu i przez nią bez zastrzeżeń podpisany.

Podobnie bez zastrzeżeń i uwag zostało podpisane przez skarżącą pismo przewodnie "Wynik Kontroli Oferenta", w którym stwierdza się, że stan faktyczny potencjału oferenta został stwierdzony w załączniku "Karta oceny z kontroli oferenta".

Zgodzić się należy z organem, iż złożenie przez skarżącą podpisu na powyższych dokumentach nie można odczytywać inaczej niż potwierdzenie prawidłowości ustaleń komisji konkursowej poczynionych w toku kontroli i nie do zaakceptowania jest obecnie prezentowane przez skarżącą stanowisko, iż nie miała ona świadomości implikacyjnej jakie rodzi przeprowadzona kontrola i fakt złożenia przez nią podpisu na dokumentacji pokontrolnej.

W rezultacie należy dojść do wniosku, iż odrzucając ofertę skarżące na podstawie art. 149 § 1 pkt 2 u.ś.o.z. nie dopuścił się naruszenia prawa.

Przypomnieć bowiem należy, iż w części VIII formularza ofertowego POZ skarżąca na pytanie zawarte w rozdziale 6.1. "sprzęt i aparatura medyczna Nr 6.1.1. "Czy oferent zapewnia gotowość wyłącznego użytkowania co najmniej jednego środka transportu sanitarnego spełniającego cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy zharmonizowane dla obszaru zabezpieczenia, którego dotyczy umowa" udzieliła odpowiedzi pozytywnej.

Taką normą była norma PN-EN 1789+A1 Pojazdy mechaniczne i ich wyposażenie. Ambulanse drogowe, która do minimalnego wyposażenia ambulansu zalicza m.in. nadajnik – odbiornik – radiowy zainstalowany w pojeździe.

Złożenie zatem tego oświadczenia w formularzu ofertowym w kontekście późniejszych ustaleń komisji konkursowej, sprawdzającej prawidłowość danych ofertowych, prawidłowo zostało uznane za złożenie oferty zawierającej nieprawdziwe informacje.

Nie był to przy tym brak formalny albo brak dotyczący wymaganych dokumentów, który mógłby zostać usunięty w trybie art. 149 § 3 u.ś.o.z. (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 04.12.2006 r. VII SA/Wa 1450/08 Lex nr 306379).

Należy przy tym podkreślić, iż pozytywna odpowiedź na pytanie o zapewnienie środka transportu sanitarnego była podstawą uzyskania punktów rankingujących, a więc bezpośrednio wpływała na ocenę danej oferty.

Przechodząc natomiast do kwestii związanej z ewentualnym naruszeniem przez organ funduszu zasad równego traktowania świadczeniodawców wyrażonej w art. 134 ust. 1 u.ś.o.z., należy wskazać, iż zasady te przejawiają się w stosowaniu tych samych określonych kryteriów oceny ofert do wszystkich świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu jak i wymagania, jakie muszą być spełnione przez świadczeniodawców celem zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej.

Jeśli chodzi o podstawową kwestię związaną z dysponowaniem ambulansem drogowym spełniającym wymogi normy PN-EN 1780+A1 "Pojazdy mechaniczne i ich wyposażenie. Ambulanse drogowe" przez A. F., którego oferta została wybrana, należy podkreślić, iż zarówno wymogi stawiane w tym zakresie obu świadczeniodawcom, jak i sposób przeprowadzenia kontroli u obu świadczeniodawców (a także jej termin) były takie same i wbrew zarzutom skarżącej brak jest podstaw w świetle dokumentacji konkursowej by przyjąć, iż oczekiwania w stosunku do skarżącej były w tym zakresie odmienne niż w stosunku do jej konkurenta - A. F. W jednym i drugim przypadku komisja konkursowa kontrolowała, czy wskazane w ofertach ambulanse są wyposażone w radiowy nadajnik/odbiornik zainstalowany w pojeździe, nie zaś czy posiadają one w dacie kontroli możliwość korzystania z częstotliwości radiowych. Zakres kontroli został w sposób jednoznaczny określony przez komisję konkursową na posiedzeniu w dniu (...).02.2014 r.

W ocenie Sądu organy Funduszu kontrolując przebieg postępowania konkursowego prawidłowo uznały, iż wyniki kontroli przeprowadzonej w Pani U. G. – K. (podwykonawcy A. F.) na podstawie art. 64 u.ś.o.z., nie podważają ustaleń komisji konkursowej dokonanych w trakcie kontroli w dniu (...).02.2014 r., a dotyczących przedstawionego przez oferenta A. F. ambulansu (Mercedes Sprinter nr rej. (...)).

Wprawdzie istotnie, jak wynika z protokołu kontroli Nr (...) przedstawiony do kontroli mercedes sprinter o nr rej. (...) (a wiec pojazd objęty ofertą A. F. nie posiadał nadajnika – odbiornika – radiowego zainstalowanego w pojeździe, ale wskazać należy iż kontrola ta miała miejsce w okresie od (...) stycznia 2014 r. do (...) stycznia 2014 r., a oględziny pojazdu nastąpiły w dniu (...) stycznia 2014 r., a więc przed złożeniem ofert w postępowaniu konkursowym i przed kontrolą pojazdu, która w ramach tego postępowania miała miejsce u wszystkich oferentów w dniu (...) lutego 2014 r. Okoliczność, iż zalecenia pokontrolne w odrębnym postępowaniu Nr (...) zostały wystosowane do U. G. – K. w dniu (...) marca 2014 r., a w odpowiedzi na powyższe zalecenia (w których m.in. wskazano na konieczność posiadania łączności za pośrednictwem odbiornika/nadajnika radiowego zainstalowanego w pojeździe) U. G. – K. wyjaśniła w piśmie z dnia (...) marca 2014r., iż podjęła działania "celem uzyskania możliwości do korzystania z łączności za pomocą nadajników – odbiorników – radiowych, zainstalowanych w pojazdach, w ocenie Sądu nie mogą stanowić podstawy do zdyskredytowania wyników kontroli przeprowadzonej u świadczeniodawcy A. F. w ramach postępowania konkursowego w dniu (...) lutego 2014 r.

Treść zaleceń pokontrolnych wystosowanych w ramach postępowania Nr (...) do U. G. – K. i jej odpowiedź z dnia (...) marca 2014 r. są konsekwencją ustaleń dokonanych w odrębnym postępowaniu w trakcie oględzin pojazdu w dniu 16 stycznia 2014 r. W żadnym zaś razie ani z uwagi na treść tych pism, ani z uwagi na ich daty nie można uznać, jak chciałaby przyjąć skarżąca, iż ustalenia komisji konkursowej dokonane w dniu (...) lutego 2014r. poświadczały nieprawdę, odnośnie wyposażenia ambulansu nr rej. (...) w nadajnik – odbiornik – radiowy zainstalowany w pojeździe na tej przynajmniej podstawie, iż w trakcie kontroli prowadzonej na podstawie art. 64 u.ś.o.z. w dniu 16 stycznia 2014 r., stwierdzono w ambulansie Mercedes Sprinter brak radiowego nadajnika/odbiornika.

Sąd nie ma podstaw do przyjęcia, iż uzupełnienie tego braku w ambulansie oferowanym przez A. F. w okresie do złożenia oferty w kontrolowanym postępowaniu konkursowym nie było możliwe.

Przechodząc do pozostałych zarzutów skargi zgłoszonych w przedmiocie wybranej oferty A. F., należy wskazać, iż kryteria oceny oferty w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zostały określone w zarządzeniu Nr (...) Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia (...) stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

I tak zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 lit. c zarządzenia, oceny ofert dokonuje się m.innymi na podstawie zewnętrznej oceny potwierdzonej certyfikatem m.in. certyfikatem systemu zarządzenia lub certyfikatem akredytacyjnym Ministra Zdrowia.

Zgodnie z ust. 2 § 1 cytowanego zarządzenia certyfikat systemu zarządzenia winien spełniać przy tym następujące warunki:

– mieć zastosowanie w przedmiocie na który złożono ofertę,

– obejmować lokalizację (miejsce udzielania świadczenia) wskazaną w ofercie,

– być ważny w dniu złożenia oferty oraz w dniu rozpoczęcia obowiązywania umowy,

– być wydany przez jednostkę certyfikującą systemy zarządzania posiadającą akredytację w zakresie selektora usług medycznych udzielanych przez Polskie Centrum Akredytacji.

Wszystkie powyższe warunki spełniał przedłożony przez A. F. certyfikat ISO systemu zarządzania jakością i środowiskowego Nr (...) ważny w okresie od (...).02.2014 r. do (...).02.2017 r. wydany przez "D" z o.o. (podmiot akredytowany przez Polskie Centrum Akredytacji) i obejmujący usługi medyczne w zakresie ambulatoryjnej opieka specjalistyczna nocna i świąteczna opieka zdrowotna oraz diagnostyka obrazowa.

Odnośnie podnoszonych przez skarżącą zastrzeżeń co do wydania certyfikatu obejmującego również usługi diagnostyki obrazowej nie wpisane w dacie (...).02.2014 r. do rejestru podmiotów leczniczych, należy zgodzić się z organem, iż istotnym jest, że certyfikat ten został wydany w przedmiocie, na który złożono ofertą, a więc w niniejszym przypadku świadczenie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej i bez znaczenia dla postępowania konkursowego jest zakres tego certyfikatu wykraczający poza świadczenia objęte postępowaniem konkursowym.

Certyfikat, zgodnie z ust. 2 pkt 1 zarządzenia Nr (...)Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z (...) stycznia 2014 r., ma bowiem zastosowanie w przedmiocie, na który złożono ofertę.

Zgodzić się również należy z organem, iż Dyrektor Oddziału Funduszu nie posiada uprawnień by kwestionować prawidłowość wydania przez akredytowany podmiot certyfikatu jakości, jest zobowiązany natomiast sprawdzić czy certyfikat ten spełnia wymogi o jakich mowa w § 1 ust. 2 zarządzenia Nr (...) Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia (...) stycznia 2014 r., co w niniejszej sprawie nie budziło wątpliwości.

Przechodząc zaś do podnoszonego przez skarżącą zarzutu w wybranej ofercie A. F., dokumentów potwierdzających kwalifikacje personelu lekarskiego i pielęgniarskiego mającego realizować świadczenia należy wskazać, co wyjaśnił szczegółowo organ w zaskarżonej decyzji, że wymogu tego nie przewidują przepisy regulujące postępowanie dotyczące zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej.

Chodzi tu przede wszystkim o § 10 i § 13 zarządzenia Nr 57/ 2013/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 2 października 2013 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (zmienionego zarządzeniem Nr 74/2013/DZOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 12 grudnia 2013 r.).

Zgodnie z § 10 zarządzenia oferent zobowiązany jest złożyć ofertę w formie pisemnej i elektronicznej na stosownym formularzu ofertowym, który m.in. zawiera wykaz personelu z opisem kompetencji (a więc jedynie opis kompetencji a nie dowody na ich potwierdzenie).

Również z § 13 zarządzenia nie wynika obowiązek dołączenia dokumentacji potwierdzającej kompetencje wskazanego w wykazie personelu.

Stanowisko organu, który uznał za wystarczające przedłożenie wykazu personelu wraz z opisem jego kompetencji, wskazując ponadto, iż kompetencje te mogą zostać w każdej chwili zweryfikowane w internetowej bazie danych lekarzy prowadzonej przez Naczelną Izbę Lekarską, a także w bazie danych zawierających wpisy odpowiednich komórek organizacyjnych w rejestrach podmiotów wykazywanych działalności leczniczych, uznać należy za prawidłowe w świetle powołanych powyżej przepisów.

Porównując oferty skarżącej i A. F. można zauważyć, iż skarżąca dołączyła do swojej oferty kopie dyplomów personelu przy pomocy którego będzie wykonywać świadczenia, czego nie zrobił A. F., ale jeszcze raz należy podkreślić, iż wymogu tego nie wprowadzają powołane powyżej przepisy, stąd z faktu niezałączenia przez podmiot, którego oferta została wybrana tych dokumentów nie może wywodzić naruszenia zasady równego traktowania podmiotów biorących udział w postępowaniu.

Co do podniesionych przez skarżącą zarzutów odnośnie świadczeń związanych z diagnostyką laboratoryjną, należy wskazać, na co zresztą powołuje się organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż na pytanie zawarte w formularzu ofertowym "czy oferent zapewnia diagnostykę laboratoryjną" A. F. udzielił odpowiedzi "nie". Stąd też zarzuty, iż umowa zawarta przez "B" A. F. z "E" Spółka z o.o. w K. nie zapewnia ciągłości świadczeń, względnie nie przewiduje, zgodnie z wymogami określonymi w § 6 ust. 4 zarządzenia Nr 64/2013/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 15 listopada 2013 r., obowiązku poddania się przez podwykonawcę, kontroli Narodowego Funduszu Zdrowia, uznać należy za bezprzedmiotowe. Co do tego ostatniego zarzutu należy stwierdzenie, iż jest on w świetle § 19 w/w umowy nietrafny, bowiem w tym punkcie umowy zleceniobiorca wyraża zgodę na przeprowadzenie kontroli przez Narodowy Fundusz Zdrowia na zasadach określonych w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. Nr 210 poz. 2135) w zakresie wynikającym z umowy zawartej z Funduszem, a zleceniodawcą.

Zgodnie z załącznikiem Nr 5 do rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 24 września 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej (Dz.U. z 2013 r. poz. 1248) świadczenia gwarantowane nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej obejmują:

– poradę lekarską udzielaną w warunkach ambulatoryjnych w bezpośrednim kontakcie ze świadczeniobiorcą lub telefonicznie oraz w przypadkach uzasadnionych stanem zdrowia świadczeniobiorcy – w miejscu jego zamieszkania,

– świadczenia udzielane przez pielęgniarkę w warunkach ambulatoryjnych lub w miejscu zamieszkania świadczeniobiorcy, zlecane przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego, wynikające z potrzeby zachowania ciągłości leczenia lub pielęgnacji,

– świadczenia udzielane przez pielęgniarkę doraźnie w związku z poradą lekarską.

Do świadczeń podstawowej opieki zdrowotnej w zakresie nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej nie należą zatem świadczenia z zakresu diagnostyki RTG.

Stąd fakt, iż w toku postępowania organy nie żądały (zresztą od żadnego z oferentów) wykazu personelu zajmującego się diagnostyką rentgenowską, nie może być uznany w ocenie Sądu za naruszenie przepisów regulujących przebieg postępowania konkursowego.

Reasumując dotychczasowe rozważania należało dojść do wniosku, iż nie doszło w niniejszej sprawie do naruszenia przepisów regulujących przebieg postępowania w sprawie zawarcia umowy w udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, a zwłaszcza art. 149 ust. 1 pkt 2 u.ś.o.z. oraz art. 134, 152 i 154 tejże ustawy, a także przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7 i 77 kpa.

Należy podkreślić, iż moment wniesienia odwołania w trybie art. 154 u.ś.o.z. wyznacza moment, w którym sprawa o zawarcie umowy o udzielenie świadczeń zdrowotnych, staje się sprawą administracyjną. Oznacza to, że w trakcie wszczętego odwołaniem postępowania organ odwoławczy zobowiązany jest do ustalenia czy złożony środek odwoławczy pochodzi od podmiotu legitymującego się przymiotem strony posiadającej interes prawny oraz do przeprowadzenia wnikliwego postępowania wyjaśniającego, w ramach którego winien dokonać oceny, czy w toku postępowania konkursowego nie naruszono zasad jego przeprowadzenia. Na tym etapie postępowania mają zastosowanie przepisy kpa, co oznacza, iż organ ma obowiązek podjąć wszelkie kroki w celu należytego wyjaśnienia stanu faktycznego.

Wbrew jednak stanowisku skarżącej organ, na etapie postępowania odwoławczego nie może ponawiać czynności dokonanych przez komisję konkursową.

W szczególności organ odwoławczy nie może ponawiać kontroli oferenta mającej na celu ustalenie czy złożona oferta odwołującego zawiera prawidłowe informacje. Takie postępowanie naruszałoby bowiem zasady równego traktowania wszystkich uczestników postępowania konkursowego, otwierałoby bowiem drogę dla podmiotu kwestionującego rozstrzygnięcie do uzupełnienia ewentualnych braków wyposażenia sprzętu wskazanego w ofercie (tak jak w tym przypadku wyposażenia ambulansu), której to możliwości nie przewiduje ustawa w toku postępowania konkursowego.

W ocenie Sądu organ Funduszu dokonał kompleksowej i wnikliwej analizy przeprowadzonego postępowania konkursowego i szczegółowo odniósł się do zarzutów podniesionych przez skarżącą. W konkluzji doszedł do wniosku, że nie zostały naruszone zasady postępowania konkursowego w toku tegoż postępowania, a zatem nie doszło do uszczerbku interesu prawnego strony skarżącej. Stanowisko to Sąd podziela z przyczyn podanych w niniejszym uzasadnieniu.

Mając powyższe na uwadze, skargę należało oddalić na zasadzie art. 151 ppsa.