Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 1423/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2, art. 52 par. 1 i 2, art. 53 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K., G. B., M. K. na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia [...] 2016 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia, jako niezgodnych z prawem, uchwał Rady Osiedla K. – R. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Rada Miejska W. uchwałą z dnia [...] 2016 r., nr [...], uchyliła, jako niezgodne z prawem, uchwały Rady Osiedla K.-R. z dnia [...] 2016 r. :

1) nr [...] w sprawie wstąpienia na zwolnione miejsce w Radzie O. K. – R. kandydata J. K. w związku z wygaśnięciem mandatu radnego P. G.;

2) nr [...] w sprawie wstąpienia na zwolnione miejsce w Radzie O. K. – R. kandydata S. G. w związku z wygaśnięciem mandatu radnego M. S.;

3) nr [...] w sprawie przyjęcia sprawozdania o działalności Osiedla K. – R. za rok 2015;

4) nr [...] w sprawie przyjęcia oferty realizacji zadania społecznego na rok 2016 na zadanie "Osiedlowa Poradnia Prawna";

5) nr [...] w sprawie przyjęcia aktualizacji formularza ofertowego dotyczącego zadania społecznego "Osiedlowa Poradnia Prawna" na rok 2016;

6) nr [...] w sprawie przyjęcia planu finansowego Osiedla K. – R. na rok 2016;

7) nr [...] w sprawie przyjęcia ofert realizacji zadań społecznych na rok 2016 na zadania: "[...]", "[...]", "[...]";

8) nr [...] w sprawie przyjęcia ofert realizacji zadań społecznych na rok 2016 na zadania: "[...]", "[...]", "[...]";

9) nr [...] w sprawie przyjęcia ofert realizacji zadań społecznych na rok 2016 na zadania: "[...]" i "[...]";

10) nr [...] w sprawie przyjęcia ofert realizacji zadań społecznych na rok 2016 na zadania: "[...]" i "[...]";

11) nr [...] w sprawie złożenia aktualizacji formularzy ofertowych do [...] na rok 2016;

12) nr [...] w sprawie złożenia aktualizacji formularzy ofertowych na rok 2016.

Na wskazaną wyżej uchwałę skargę wnieśli: L. K., G. B. i M. K. (zwani dalej jako skarżący).

Skarga została poprzedzona wezwaniem Rady Miejskiej W. do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie wpłynęło do Urzędu Miasta W. w dniu [...] 2016 r. W dniu [...] 2016 r. Przewodniczący Rady Miejskiej W. poinformował skarżących, że ich wezwanie zostanie rozpoznane przez Radę na sesji w dniu [...] 2016 r.

W dniu [...] 2016 r. Rada Miejska W. uchwałą nr [...] odmówiła uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący o tym fakcie zostali poinformowani pismem z dnia [...] 2016 r. Do pisma została załączona uchwała z dna [...] 2016 r.

Pisma doręczono (załącznik do odpowiedzi na skargę):

- M. K. w dniu [...] 2016 r.;

- G. B. w dniu [...] 2016 r.;

- L. K. w dniu [...] 2016 r.

Natomiast sama skarga, nadana w dniu [...] 2016 r., została zaadresowana bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 19 października 2016 r., natomiast w dniu 20 października 2016 r. została przekazana na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III do Urzędu Miasta W., aby zadośćuczynić zasadom wnoszenia skarg do sądów administracyjnych, o których mowa w art. 54 § 1 (w brzmieniu obowiązującym na dzień wnoszenia skargi) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.). Ostatecznie skarga wpłynęła do organu w dniu 25 października 2016 r.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że skarżący byli zobowiązani do wniesienia skargi w terminie sześćdziesięciu dni od wystosowania wezwania do usunięcia naruszenia prawa, bez względu na to, czy otrzymają na nie odpowiedź. Natomiast skargę wnieśli z przekroczeniem tego terminu.

Odrębnym pismem skarżący wystąpili o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, argumentując, że pismami z dnia [...] 2016 r. zostali poinformowani przez Przewodniczącego Rady Miasta W. , że wystosowane przez nich wezwanie do usunięcia naruszenia prawa będzie przedmiotem rozpatrzenia przez Radę w dniu [...] 2016 r. Dalej wskazali, że nieopatrzonymi podpisem czy pieczęciami pismem z dnia 20 września 2016 r. przekazano oryginały uchwały [...], stanowiącej odpowiedź na ich wezwanie. Stąd, zdaniem skarżących termin do wniesienia skargi powinien biec dopiero od dnia doręczenia uchwały

Postanowieniem z dnia 6 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił przywrócenia terminu do wniesienia przez skarżących wyżej opisanej skargi uznając, iż w sprawie nie wystąpiły ku temu przesłanki. Jednocześnie Sąd zauważył, że składając wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 20 lipca 2016 r. skarżący powinni złożyć skargę do dnia 19 września tj. w terminie 60 dni od wezwania do usunięcia naruszenia prawa, bowiem nie ulegało wątpliwości, że nie otrzymali odpowiedzi na złożone wezwanie.

Powyższe postanowienie zostało następnie utrzymane w mocy postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2017 r.

Sąd wyższej instancji podzielił twierdzenia Sądu I instancji w zakresie uchybienia terminu do wniesienia skargi oraz co do braku podstaw uznania, iż w sprawie wystąpiły przesłanki do przywrócenia terminu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej. Akty prawa miejscowego a także inne akty jednostek samorządu terytorialnego (wymienione w pkt 6 art. 3 p.p.s.a.), mogą być zaskarżone do wojewódzkiego sądu administracyjnego na podstawie ustaw ustrojowych, stanowiących lex specialis w stosunku do art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.), skargę na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone daną uchwałą lub zarządzeniem.

Skuteczne wniesienie skargi w dacie obowiązywania przepisów inicjujących niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne wymagało wyczerpania środków zaskarżenia. Zgodnie bowiem z przepisem z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można było wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosił prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należało rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 p.p.s.a.). Stosownie natomiast do art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadku aktów innych niż decyzja lub postanowienie, skargę należało wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Powyższy przepis wprowadzał dwa terminy do wniesienia skargi. Jego analiza prowadzi do wniosku, że już z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczynał bieg pierwszy z dwóch terminów, o których mowa powyżej – a mianowicie - termin sześćdziesięciu dni na wniesienie skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. Termin ten stawał się bezprzedmiotowy, gdy przed jego upływem organ udzieli odpowiedzi na wezwanie. W takim bowiem przypadku bieg rozpoczynał termin trzydziestu dni – liczony od dnia doręczenia odpowiedzi. Jeżeli natomiast we wskazanym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegł termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa i przed upływem tego terminu należało wnieść skargę (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/0; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 671/08; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 696/09).

Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że przed złożeniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżący w dniu 20 lipca 2016 r. wezwali Radę Miejską W. do usunięcia naruszenia prawa uchwałą z dnia [...] 2016 r. i w konsekwencji w dacie tej rozpoczął bieg 60-dniowy termin, który upłynął wraz z dniem 19 września 2016 r. Nie został on przerwany przez udzielenie odpowiedzi na wezwanie, gdyż uchwała Rady Miejskiej z dnia [...] 2016 r., Nr [...] stanowiąca odpowiedź na wezwanie skarżących została doręczona skarżącym po dniu 19 września 2016 r., tj. M. K. w dniu [...] 2016 r., G. B. w dniu [...] 2016 r. oraz L. K. w dniu [...] 2016 r. Tym samym w realiach niniejszej sprawy nie miał zastosowania termin 30 - dniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że niniejsza skarga złożona została z uchybieniem 60 – dniowego terminu i z tego względu podlegała odrzuceniu.

Powyższe stanowisko znajduje swoje potwierdzenie również w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2017 r., którym utrzymano w mocy postanowienie tut. Sądu odmawiające przywrócenia terminu do złożenia skargi.

Mając zatem na względzie powyższe i kierując się dyspozycją z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.