Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1185/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz (spr.) Sędziowie NSA Anna Lech asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant asystent sędziego Agnieszka Kozik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2005 r. sprawy ze skargi J.M. i E.M. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o umorzeniu postępowania oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA/Wa 1185/04

UZASADNIENIE

Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego, po rozpatrzeniu odwołania J.M., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...].

W uzasadnieniu przedstawiono, co następuje:

Decyzją nr [...], z dnia [...] kwietnia 2004 r. Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu [...], nr [...] z dnia [...] maja 1987 r., umarzającej postępowanie w sprawie odszkodowania, dochodzonego w trybie przepisów ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 22, poz. 99 ze zm.), za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...].

Odwołanie od wyżej wymienionej decyzji wniósł J.M., domagając się stwierdzenia nieważności wymienionej na wstępie decyzji z dnia [...] maja 1987 r. Skarżący zarzucił Wojewodzie [...] nieuwzględnienie istotnych okoliczności faktycznych, ponadto podniósł, iż wniosek odszkodowawczy nie dotyczy tylko aspektu wygaszenia praw do odszkodowania za przejęte przez państwo grunty i budynki, co nastąpiło w 1985 r. na mocy ustawy, lecz faktu bezpodstawnego zburzenia domu na polecenie urzędnika.

Rozpatrując powyższe odwołanie podniesiono, co następuje:

Stosownie do treści art. 156 § 1 kpa nieważność decyzji stwierdza się w przypadku, gdy jest ona obarczona którąś z wad wymienionych enumeratywnie w tym przepisie.

We wniosku w sprawie stwierdzenia nieważności wnioskodawca jako przesłankę wskazał brak udziału zarówno jego, jak i jego matki, będących pozostałymi właścicielami tej nieruchomości, w postępowaniu odszkodowawczym.

Z ustaleń dokonanych przez Wojewodę na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie wynika, aby wyżej wymieniona decyzja była obarczona rażącym naruszeniem prawa lub innymi przesłankami skutkującymi stwierdzeniem jej nieważności. Jak słusznie zauważył organ pierwszej instancji zarzut nie brania przez stronę udziału w postępowaniu odszkodowawczym nie stanowi przesłanki stwierdzenia nieważności, lecz wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 1 kpa.

Zarzuty podnoszone przez skarżącego w odwołaniu nie mają wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie, w świetle dokonanych ustaleń uznano zasadność rozstrzygnięcia Wojewody [...].

Skargę na powyższą decyzję wnieśli J.M. i E.M. Domagając się uchylenia decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2004 r. skarżący podnieśli, że w odwołaniu od decyzji Wojewody [...] wskazano na dwa aspekty wniosku odszkodowawczego za nieruchomość przy ul. [...]. Jeden dotyczył nie otrzymania odszkodowania za nieruchomość przejętą na mocy dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy, drugi łączył się z zagadnieniem odpowiedzialności Państwa za bezprawne działanie funkcjonariusza państwowego. Budynek przy [...], który zgodnie z art. 5 dekretu z dnia 26 października 1945 r. pozostał własnością L.M. znajdował się w katalogu budynków nadających się do odbudowy, mimo to urzędnik Zarządu Miejskiego W. poprzez przekroczenie swej władzy przyczynił się do bezpodstawnej rozbiórki. Zarówno Wojewoda, jak i Minister Infrastruktury, nie ustosunkowali się do faktu bezpodstawnego zburzenia domu na polecenie urzędnika, tym samym w decyzji nie zostały uwzględnione istotne okoliczności faktyczne.

Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu.

Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd uwzględnia skargę i uchyla zaskarżoną decyzję, stwierdza jej nieważność lub wydanie decyzji z naruszeniem prawa jedynie wówczas, gdy uzna, że w sprawie istnieją przesłanki określone w art. 145 § 1 powołanej ustawy. Taka sytuacja nie występowała w sprawie niniejszej, bowiem nie stwierdzono wskazanych w powołanym przepisie przesłanek uzasadniających uwzględnienie skargi.

Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja pierwszoinstancyjna są zgodne z prawem. Ustalenia dokonane w postępowaniu administracyjnym znajdują oparcie w materiale zgromadzonym w aktach sprawy, postępowanie nadzorcze przeprowadzone zostało z zachowaniem reguł określonych w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego. Wprawdzie uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest lakoniczne, jednakże okoliczność ta nie uzasadniała w sprawie niniejszej stwierdzenia, iż Minister Infrastruktury naruszył zaskarżoną decyzją art. 107 § 3 kpa w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko wówczas koniecznym stałoby się uchylenie zaskarżonej decyzji. Zauważyć bowiem trzeba, że kwestionowaną decyzją utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...], w uzasadnieniu której obszernie uzasadniono odmowę stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami [...] z dnia [...] maja 1987 r., nr [...] umarzającej postępowanie w sprawie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...].

Zgodzić należy się ze stanowiskiem organów, że okoliczność, iż w postępowaniu zakończonym wskazaną wyżej decyzją nie brali udziału Z.M. i J.M. stanowić może przesłankę wznowienia tego postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, nie jest to natomiast przesłanka stwierdzenia nieważności decyzji.

Kwestie związane z ewentualnym odszkodowaniem z tytułu dokonanej z naruszeniem przepisów prawa rozbiórki budynku położonego przy ul. [...], jako zagadnienia cywilnoprawne wykraczają poza ramy niniejszego postępowania i z tego względu nie mogły być rozważane zarówno przez organy w postępowaniu nadzorczym obejmującym decyzję z dnia [...] maja 1987 r., jak i przez sąd administracyjny w sprawie niniejszej, w której mogła być badana wyłącznie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalono skargę.