Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 640/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 81c ust. 2, art. 12 ust. 1, 2 i 6, art. 88a ust. 1 pkt 3a, art. 28, art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 48, art. 29 ust. 2 pkt 12, art. 30 ust. 1 pkt 2, art. 50 ust. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędzia WSA Tomasz Świstak Protokolant St. sekretarz sądowy Katarzyna Sierszeńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2011 r. sprawy ze skargi T. K. i W. K. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] 2011 r. Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zmianami) oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz.1071 ze zmianami), po rozpatrzeniu z urzędu sprawy odstępstw od dokonanego w Starostwie Powiatowym Wydział Architektury i Budownictwa zgłoszenia robót budowlanych polegających na przebudowie drogi lokalnej nr 13/8 w m. K. S. Ż. nałożył na inwestora - Gminę obowiązek wykonania:

1. Przebudowy drogi lokalnej nr 13/8 zlokalizowanej w m. K. S., gm. Ż. zaczynając roboty budowlane od granicy z działką o nr ewid. [...] (droga powiatowa), na szerokość 3,50m i odcinku długości 57,0m poprzez wykonanie poszerzenia drogi szczegółowo opisując technologię, wraz z wykonaniem oznakowania poziomego poprzez namalowanie linii rozdziału i oznakowanie pionowe.

2. Wykonania odprowadzenia wód deszczowych z tejże drogi lokalnej nr 13/8 systemem retencyjno – rozsączającym "Azura" poprzez zamontowanie dwóch kompletów wpustów ulicznych z osadnikiem, jednej studni inspekcyjnej PE315, dziesięciu szt. skrzynek retencyjno - rozsączających "Azura" połączonych rurą PVC160 SN8 zgodnie z załącznikiem nr 2 do niniejszej decyzji.

oraz ustalił termin wykonania robót do dnia 30 kwietnia 2011 r.

W uzasadnieniu podano ,że postępowanie administracyjne w sprawie prawidłowości prowadzonych robót budowlanych przy przebudowie drogi lokalnej nr 13/8 w m. K. S. gm. Ż. pozwoliło na ustalenie, że inwestor - Gmina prowadził roboty budowlane m.in. przy przebudowie drogi lokalnej nr 13/8 w m. K. S.

Zgłoszenia robót budowlanych obejmującego przebudowę drogi lokalnej dokonanego w dniu 20 listopada 2009r. w Starostwie Powiatowym, Wydział Architektury i Budownictwa. Załączony do zgłoszenia uproszczony projekt budowlany obejmuje wykonanie przebudowy drogi dojazdowej poprzez wzmocnienie istniejącej nawierzchni warstwą kruszywa łamanego oraz ułożenie nawierzchni z kostki brukowej betonowej o gr. 8cm, całość drogi ma być obramowana krawężnikiem wibroprasowanym 15x30 wtopiony na ławie betonowej. Przebudowę drogi zaplanowano na odcinku o długości 57,0m i szerokości 4,0m. Odwodnienie drogi projektuje się jako powierzchniowe na pobocze drogi.

Znajdująca się w aktach sprawy mapa sytuacyjno - wysokościowa w skali 1 : 500 wskazuje, że droga nr 13/8 w m. K. S. posiada szerokość 6,0m. Analizując przedmiotową mapę i ustalenia pracowników tut. Inspektoratu dokonane w terenie wskazano, że inwestor - Gmina dokonała odstępstw w stosunku do dokonanego zgłoszenia robót budowlanych. Droga na mapach ma szerokość 6,0m, krawężnik zlokalizowano w odległości 3,20m od słupka granicznego; w związku z powyższym utwardzona została tylko szerokość 2,80m, a projekt dołączony do zgłoszenia robót przewidywał utwardzenie drogi o szerokości 4,0m.

Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 12 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zmianami) roboty budowlane polegające m.in. na przebudowie drogi nie wymagają pozwolenia na budowę, a jedynie zgłoszenia do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej. Inwestor - Gmina takiego zgłoszenia dokonała, jednakże przystąpiła do wykonywania robót budowlanych innych, niż określone w zgłoszeniu. Organ budowlany określił tę sytuację jako "istotne odstępstwo od dokonanego zgłoszenia", na wzór istotnego odstępstwa od projektu budowlanego zatwierdzonego w pozwoleniu na budowę. Wskazano, że nie jest to termin ustawowy, ale posłużenie się analogią pozwala uzasadnić zastosowanie do tej sytuacji przepisu art. 50 ust. 1, a nie przepisu art. 49b. ustawy prawo budowlane. Celem decyzji wydawanych na podstawie art. 51 ust. 1 prawa budowlanego jest doprowadzenie inwestycji do stanu zgodnego z prawem (zwłaszcza z przepisami techniczno-budowlanymi i przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym) - bądź poprzez rozbiórkę obiektu, bądź poprzez jego modyfikację (wykonanie określonych czynności lub robót budowlanych).

Z uwagi na powyższe działając na podstawie art. 50 ust. 1 Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2009r. wstrzymał roboty budowlane przy przebudowie przedmiotowej drogi i nałożył obowiązek dostarczenia: inwentaryzacji geodezyjnej wykonanej części przebudowanej drogi z jednoczesnym określeniem granic działki nr [...] oraz inwentaryzacji budowlanej zrealizowanych robót budowlanych wraz z oceną techniczną o jakości wykonanych robót, ich zgodności ze sztuką budowlaną i polskimi normami.

Zobowiązany - Gmina przedłożyła część dokumentów tj. przedłożono mapę sytuacyjno-wysokościową z inwentaryzacją powykonawczą przebudowy drogi sporządzoną przez uprawnionego geodetę, nie dostarczono jednak inwentaryzacji budowlanej zrealizowanych robót.

Przed upływem dwóch miesięcy od daty doręczenia postanowienia o wstrzymaniu robót, właściwy organ ma obowiązek wydać decyzję w trybie art. 51 ustawy Prawo budowlane (tj. do dnia 24 lutego 2010r.). W związku z powyższym decyzją nr 38/2010 z dnia 19 lutego 2010 r. nałożono na inwestora - Gminę, obowiązek wykonania określonych w sentencji robót budowlanych celem uzyskania zgodności ich wykonania z warunkami zgłoszenia. W wyniku odwołania złożonego przez T. i W. K. - Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia wskazując, iż inwestor nie przedłożył oceny technicznej wykonanych robót budowlanych. Dopiero uzyskany w wyniku realizacji postanowienia materiał dowodowy może być podstawą do wydania decyzji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2

W tej sytuacji PINB postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. nałożył na inwestora - Gminę obowiązek przedłożenia w terminie do dnia 31 sierpnia 2010 r. oceny technicznej przebudowanej drogi. Z przedłożonej w dniu 31 sierpnia 2010 r. oceny technicznej opracowanej przez inż. R. G. wynika, iż zastosowane do przebudowy drogi materiały spełniają warunki polskich norm i nadają się do dalszego użytkowania. W ocenie technicznej wyjaśniono, iż zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 43) przy drogach pełniących funkcję drogi dojazdowej dopuszcza się na drodze dojazdowej jednopasmowej na odcinkach z zachowaną wzajemną widocznością i mijankami umożliwiającymi wymijanie się pojazdów, zastosowanie szerokości pasa ruchu na trenie zabudowanym od 3,0m do 3,5m. Wskazując na powyższe organ pierwszej instancji uznał za zasadne dokonanie przebudowy drogi tj. wykonanie poszerzenia istniejącej nawierzchni do szerokości 3,5m na całym odcinku i wykonanie oznakowania poziomego poprzez namalowanie linii rozdziału (szerokości 25cm - linia przerywana) w granicy działki nr [...] i [...]. Również za zasadne uznano ustawienie oznakowań pionowych po stronie posesji tj. znak B-36, aby zapewnić ciągłą przejezdność. Przedłożona ocena techniczna szczegółowo określa konstrukcję projektowanego poszerzenia drogi z jednoznacznym stwierdzeniem, iż "tak wykonane poszerzenie oraz oznakowanie poziome i pionowe spowodują iż przebudowana droga będzie spełniała warunki określone w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, a wykonane roboty będą zgodne ze sztuką budowlaną, polskimi normami i doprowadzone do stanu zgodnego z prawem." Przedłożona ocena techniczna zawiera również szczegółowe badania laboratoryjne konstrukcji nawierzchni przedmiotowej drogi. W celu rozpoznania konstrukcji nawierzchni drogi wykonane zostały trzy odwierty pokazujące poszczególne warstwy i ich grubości, badaniu poddano również elementy betonowe wykorzystane przy przebudowie drogi. Powyższe badania określiły, iż poniżej warstw konstrukcyjnych drogi do głębokości 1m zalegają grunty piaszczyste średnio zagęszczone. We wnioskach końcowych stwierdzono, iż w oparciu o przeprowadzone badania konstrukcji, jak i elementów betonowych przedmiotowa droga nadaje się do użytku publicznego

Uwzględniając zarzuty co do braku opracowania odnośnie prawidłowego odwodnienia drogi Urząd Gminy zlecił wykonanie dodatkowej oceny, która przedstawia kwestię prawidłowego odprowadzenia wód opadowych. Dodatkowa ocena w sprawie odwodnienia przedmiotowej drogi przedłożona została w dniu 26 listopada 2010 r. Inż. W. T. autor oceny przedstawił bilans ścieków opadowych i roztopowych i dla tak wyliczonego spływu wód deszczowych przyjął rozwiązanie odprowadzenia wód deszczowych poprzez system retencyjno - rozsączający "Azura".

W ocenie organu pierwszej instancji z przedłożonych ekspertyz wynika, iż zastosowane do przebudowy drogi materiały spełniają warunki polskich norm i nadają się do dalszego użytkowania. Z uwagi na fakt wykonania drogi węższej i krótszej niż przewidywało to dokonane w dniu 20 listopada 2009r. w Starostwie Powiatowym, Wydział Architektury i Budownictwa zgłoszenie robót budowlanych przedłożona ocena techniczna określiła szczegółowo konstrukcję projektowanego poszerzenia drogi oraz jak roboty te należy wykonać, aby przebudowana droga spełniała warunki określone w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie, a wykonane roboty były zgodne ze sztuką budowlaną, polskimi normami i doprowadzone zostały do stanu zgodnego z prawem. Przedłożona ocena zawiera również badania geotechniczne konstrukcji warstw drogi i pokazuje, iż poniżej do głębokości 1m zalegają grunty piaszczyste średnio zagęszczone Organ wskazał, iż zgłoszenie robót dokonane w dniu 20 listopada 2009r. w Starostwie Powiatowym, Wydział Architektury i Budownictwa, na podstawie którego inwestor - Gmina rozpoczął roboty budowlane przy przebudowie drogi projektowało odwodnienie drogi jako odwodnienie powierzchniowe poprzez nadanie normatywnych spadków zapewniających spływ wód opadowych na pobocze drogi. Na podstawie przeprowadzonych badań laboratoryjnych oraz bilansie spływu ścieków opadowych i roztopowych opracowana została dodatkowa ocena dot. kwestii odwodnienia drogi nr 13/8. Dodatkowa ocena przedstawia rozwiązanie odprowadzenia wód deszczowych poprzez system retencyjno - rozsączający "Azura".

W związku z powyższym biorąc pod uwagę ustalenia i dokumenty zebrane w toku prowadzonego postępowania administracyjnego organ I instancji wydał rozstrzygnięcie w formie decyzji w oparciu o dyspozycję art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zmianami), który stanowi, że "organ w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania". PINB wyjaśnił, odnosząc się do braku kolejnego wstrzymania robót budowlanych w drodze postanowienia, iż "zgodnie z procesową zasadą "powagi rzeczy osądzonej" nie jest dopuszczalne ponowne wydanie postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych (po utracie ważności pierwszego), opartego na tych samych przesłankach co poprzednie" (Komentarz, Prawo budowlane. Robert Dziwiński, Paweł Ziemski, wydanie II, str. 224).

Odwołanie od decyzji złożyli T. i W. K. – właściciele działki nr [...] domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i orzeczenia co do istoty ewentualnie uchylenia i przekazania do ponownego rozpoznania. Odwołujący zarzucili naruszenie prawa materialnego art. 28 prawa budowlanego polegające na ich zdaniem błędnym przyjęciu, że prowadzone prace budowlane wymagają jedynie zgłoszenia , a nie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, prowadzeniu robót budowlanych sprzecznie z warunkami technicznymi i przyjęciu błędnej koncepcji ,że odprowadzanie wód deszczowych z drogi lokalnej, działki nr [...] zostało wyjaśnione w sytuacji gdy dokumentacja została sporządzona przez osobę nie mającą uprawnień w projektowaniu takich robót. W uzasadnieniu odwołania akcentowano ,że przebudowa drogi jest prowadzona nieprawidłowo, a sporządzający opinie techniczną w zakresie sposobu odwodnienia nie ma należytego przygotowania zawodowego.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2011 r. na zasadzie art. 138 §1 pkt.1 kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję .

W motywach uzasadniających przytoczył ustalenia stanu faktycznego przedstawione przez organ pierwszej instancji i przechodząc do rozważań natury prawnej wskazał ,że w pierwszej kolejności należy wyjaśnić czy w przedmiocie przebudowy drogi lokalnej działki nr [...] konieczne jest legitymowanie się pozwoleniem na budowę czy też zgłoszeniem.

Organ odwoławczy przytoczył treść art. 29 ust 2. pkt.12 w zw. z art. 30 ust.1 pkt.2 prawo budowlane, zgodnie z którym roboty budowlane polegające na przebudowie drogi nie wymagają pozwolenia na budowę a jedynie zgłoszenia do właściwego organu administracji architektoniczno – budowlanej. Inwestor – Gmina dokonała takiego zgłoszenia, jednak przystąpiła do wykonywania robót budowlanych innych niż określonych w zgłoszeniu. Organ odwoławczy zaakceptował koncepcje organu pierwszej instancji, że inwestor dokonał istotnego odstępstwa od dokonanego zgłoszenia na wzór istotnego odstępstwa od projektu budowlanego zatwierdzonego w pozwoleniu na budowę. Powyższe uzasadnia przyjęcie i zastosowanie w sprawie przepisu art. 50 ust 1, a nie przepisu art. 49 b prawa budowlanego. Wyjaśniono ,że celem procedury uregulowanej w art. 50 – 51 prawa budowlanego jest doprowadzenie inwestycji do stanu zgodnego z prawem. Nie zgodzono się z odwołującymi o konieczności zastosowania procedury z art. 48 prawa budowlanego i wdrożenia postępowania w sprawie rozbiórki. Wyjaśniono dalej, że ekspertyza techniczna sporządzona na zlecenie inwestora przez inż. R. G. w pełni odpowiada na to w jaki sposób inwestor ma doprowadzić roboty budowlane do stanu zgodnego z prawem. Spełnienie tychże warunków doprowadzi do stanu, w którym przebudowa drogi będzie spełniała warunki określone w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. Dalej podano, że ekspertyza techniczna sporządzona przez inż. W. T. przedstawia rozwiązania dotyczące odprowadzania wód opadowych z budowanej drogi i system retencyjno – rozsączający "Azura" jest właściwym rozwiązaniem .

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyli T. i W. K. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji pierwszej instancji i zwrot kosztów procesu. Skarżący ponowili zarzuty i argumenty przedstawione w odwołaniu i zarzucili naruszenie art. 28 prawa budowlanego przez błędne przyjęcie, że przebudowa drogi nie wymaga pozwolenia na budowę i przez to przyjęcie błędnej podstawy prawnej tj. art. 51 ust.1 pkt.2 prawa budowlanego zamiast art. 48 prawa budowlanego. Sformułowano zarzut naruszenia art. 78 i 80 kpa poprzez niewyjaśnienie czy w wyniku prowadzonych robót doszło do zmiany parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego i niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy poprzez brak ustaleń czy autor ekspertyzy co do odprowadzenia wód opadowych ma ku temu potrzebne kwalifikacje.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie jest zasadna, a zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. Zgodnie z art. 1 §1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej. W ramach tej kontroli Sąd ocenia, czy organ administracyjny prawidłowo ustalił stan faktyczny, w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy i czy prawidłowo zastosował właściwe normy prawne. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja wydana została z poszanowaniem prawa materialnego oraz przepisów postępowania administracyjnego.

Odnośnie zarzutu nie wyczerpującego ustalenia stanu faktycznego należy uznać , że jest on nie trafny. Organ pierwszej instancji po stwierdzeniu, że inwestor faktycznie odstąpił od przebudowy drogi w sposób zgłoszony w swoim własnym wniosku postanowieniem z dnia [...] lipca 2010 r. na zasadzie art. 81c ust 2 ustawy prawo budowlane nałożył na inwestora obowiązek wykonania i przedłożenia oceny technicznej dotyczącej stanu technicznego i jakości oraz zgodności ze sztuką budowlaną i polskimi normami. Ekspertyza taka została przez inwestora złożona. Osoba sporządzająca ekspertyzę legitymuje się uprawnieniami budowlanymi w specjalności dróg i ma uprawnienie budowlane do projektowania i kierowania robotami budowlanymi łącznie w zakresie drogowych obiektów budowlanych oraz złożyła oświadczenie ,że ekspertyza została sporządzona zgodnie z obowiązującymi przepisami. Powyższy dowód został poddany ocenie przez organ budowlany i nie ma żadnych przeciw dowodów pozwalających na jej wzruszenie. Dążąc do całościowego ustalenia koniecznych elementów i mając na uwadze ,że sporządzający ekspertyzę inżynier drogownictwa uchylił się od szczegółowej odpowiedzi w zakresie robót związanych z odwodnieniem przyjęto do oceny kolejną ekspertyzę sporządzoną przez inż. W. T. Dokonując bilansu ścieków opadowych i roztopowych na przebudowywanej drodze specjalista zaproponował rozwiązane odprowadzania wód deszczowych poprzez system retencyjno – rozsączający "Azura". Również co do tego eksperta w aktach administracyjnych sprawy jest dołączona decyzja wydana z upoważnienia Wojewody nr [...] z dnia [...]16.11.1990 r. o stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, w specjalności instalacyjno-inżynieryjnej w zakresie sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych i cieplnych oraz uzbrojenia terenu. W tym stanie faktycznym przyjęcie przez organ ustaleń co do sposobu rozwiązania zaistniałych problemów technicznych w sposób przedstawiony w tychże ekspertyzach jest w pełni uzasadnione. Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy prawo budowlane Za samodzielną funkcję techniczną w budownictwie uważa się działalność związaną z koniecznością fachowej oceny zjawisk technicznych lub samodzielnego rozwiązania zagadnień architektonicznych i technicznych oraz techniczno-organizacyjnych, a w szczególności działalność obejmującą:

projektowanie, sprawdzanie projektów architektoniczno-budowlanych i sprawowanie nadzoru autorskiego, kierowanie budową lub innymi robotami budowlanymi; sprawowanie kontroli technicznej utrzymania obiektów budowlanych, rzeczoznawstwo budowlane.

Ustęp 2 stanowi, że Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, mogą wykonywać wyłącznie osoby posiadające odpowiednie wykształcenie techniczne i praktykę zawodową, dostosowane do rodzaju, stopnia skomplikowania działalności i innych wymagań związanych z wykonywaną funkcją, stwierdzone decyzją, zwaną dalej "uprawnieniami budowlanymi", wydaną przez organ samorządu zawodowego.

Warunkiem uzyskania uprawnień budowlanych jest zdanie egzaminu ze znajomości procesu budowlanego oraz umiejętności praktycznego zastosowania wiedzy technicznej.

Ustęp 6 art. 12 prawa budowlanego stanowi, że Osoby wykonujące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie są odpowiedzialne za wykonywanie tych funkcji zgodnie z przepisami i zasadami wiedzy technicznej oraz za należytą staranność w wykonywaniu pracy, jej właściwą organizację, bezpieczeństwo i jakość.

Podstawę do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie stanowi wpis, w drodze decyzji, do centralnego rejestru, o którym mowa w art. 88a ust. 1 pkt 3 lit. a, oraz - zgodnie z odrębnymi przepisami - wpis na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, potwierdzony zaświadczeniem wydanym przez tę izbę, z określonym w nim terminem ważności.

Mając na uwadze powyższe przepisy w ocenie Sądu organy budowlane były w pełni uprawnione aby przedłożone ekspertyzy uznać za w pełni przydatne do rozwiązania zaistniałych problemów natury technicznej. Kwestionowanie przez skarżących uprawnień do wydawania ekspertyz w ocenie sądu nie może odnieść oczekiwanego przez skarżących skutku.

W ocenie Sądu nie zasadny jest zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego wskazywanych art. 28, 51 ust.1 pkt.2 i 48 prawa budowlanego

Zgodnie z art. 28 ust.1 prawa budowlanego roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę z zastrzeżeniem art. 29-31. Z art. 29 ust.2 pkt.12 prawa budowlanego wynika, że pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych, polegających na przebudowie dróg, torów i urządzeń kolejowych. Powyższe roboty zgodnie z art. 30 ust.1 pkt.2 wymagają zgłoszenia właściwemu organowi. Z niekwestionowanych ustaleń organów wynika, że takiego zgłoszenia inwestor dokonał, a Wydział Architektury i Budownictwa Starostwa Powiatowego w przepisanym terminie nie złożył sprzeciwu. Jeśli zważyć, że inwestor odstąpił od sposobu przebudowywania drogi w sposób zgłoszony, a odstępstwa są na tyle nieistotne, że jest możliwość zalegalizowania prowadzonych robót to organ prawidłowo zastosował przepis ar. 51 ust.1 pkt. 2 prawa budowlanego. Zgodnie z tym przepisem przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust.1 właściwy organ w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania.

Nietrafne jest żądanie skarżących domagających się zastosowania przepisu art. 48 prawa budowlanego i nakazu rozbiórki. Sąd orzekający w pełni akceptuje tezę zawartą w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28.04.2004 r. OSK 108/04 oraz cytowaną w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 25.08.2010 r. II SA/Bk 311/10, zgodnie z którą zgłoszenie wykonania określonych robót budowlanych i brak sprzeciwu właściwego organu wyłącza co do zasady ustalenie, że roboty były wykonywane w warunkach uzasadniających zastosowanie art. 48 prawa budowlanego. Taki przypadek może wystąpić zwłaszcza w sytuacji, gdy inwestor wprawdzie zgłasza wykonanie określonych robót, ale rzeczywistym jego zamiarem jest wykonanie robót budowlanych zasadniczo odbiegających od robót objętych zgłoszeniem, przy czym okoliczności sprawy wskazują, że celem tego działania jest obejście przepisów o konieczności uzyskania pozwolenia na budowę. W niniejszej sprawie nie można postawić inwestorowi celowego zamiaru obejścia przepisów prawa.

W tym stanie faktycznym i prawnym orzeczenie organów budowlanych jest prawidłowe i nie narusza obowiązujących przepisów prawa, dlatego też skarga jako nieuzasadniona na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153 poz.1270/ podlega oddaleniu.