Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1856/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Protokolant - st. ref. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia[...] sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi stowarzyszenia Towarzystwo [...] (dalej: stowarzyszenie, strona lub skarżący) jest rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR lub organ) zawarte w piśmie z [...]sierpnia 2018 r. znak: [...]odmawiające przyznania pomocy finansowej. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym:

Wnioskiem z 2 sierpnia 2017 r. skarżący wraz ze Stowarzyszeniem [...] oraz Stowarzyszeniem [...]zwrócił o dofinansowanie na operację w zakresie działania "Promowanie kapitału ludzkiego i tworzenie sieci kontaktów", o którym mowa w art. 50 rozporządzenia nr 508/2014 w ramach Priorytetu 2 "Wspieranie akwakultury zrównoważonej środowiskowo, zasobooszczędnej, innowacyjnej, konkurencyjnej i opartej na wiedzy" zawartego w Programie Operacyjnym "Rybactwo i Morze".

W wyniku analizy wniosku organ wzwał stronę do złożenia wyjaśnień i uzupełnień (pisma [...] z [...]września 2017 r., [...]października 2017 r., [...]stycznia 2018 r. oraz z [...]marca 2018 r.). Wnioskodawca nie udzielił odpowiedzi na wezwanie z 27 września 2017 r. Natomiast w odpowiedzi na pozostałe wezwania udzielił wyjaśnień/dokonał uzupełnień pismami z 23 listopada 2017 r., 13 lutego 2018 r. oraz z 17 kwietnia 2018 r.

W wyniku weryfikacji złożonych przez stowarzyszenie uzupełnień ustalono, że wnioskodawca nie usunął braków wniosku lub nie złożył wyjaśnień w wyznaczonym terminie na operację objętą wnioskiem o dofinansowanie i pismem z [...]maja 2018 r. ARiMR odmówiła skarżącemu przyznania pomocy (pismo [...]).

Skarżący pismem z 21 czerwca 2018 r. złożył skargę do WSA w Warszawie i w związku z powyższym organ pismem z [...]lipca 2018 r. znak [...]poinformowała stronę, że złożony wniosek o dofinansowanie został przywrócony na drogę ponownej oceny (do rozpatrywania). Jednocześnie w piśmie tym organ poinformował skarżącego, że pismo o odmowie przyznania pomocy z 15 maja 2018 r. zostało uchylone w całości.

Postanowieniem z 25 października 2018 r., V SA/WA 1247/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie skargi na rozstrzygnięcie ARiMR z [...]maja 2018 r.

W wyniku ponownej analizy sprawy ARiMR pismem z [...]sierpnia 2018 r. znak: [...] odmówiła stronie przyznania pomocy, z uwagi na niespełnienie warunków dostępu do pomocy.

Agencja wskazała, że wniosek podlegał kilkukrotnym uzupełnieniom. Organ zauważył, że po zweryfikowaniu dostarczonych dokumentów oraz na podstawie oferty otrzymanej z hotelu [...]przez ARiMR wynika, iż koszty w pozycji wynajem centrum szkoleniowo-dydaktycznego okazały się zawyżone, gdyż oferta jaką uzyskał organ od tego hotelu była korzystniejsza. Dlatego też organ zwracał się do strony o skorygowanie kosztów do wysokości kosztów wynikających z oferty uzyskanej przez ARiMR. W wyniku złożonych dwukrotnych uzupełnień koszty zawarte w pozycji wynajem centrum szkoleniowo - dydaktycznego, na które składają się koszty: noclegów dla uczestników, pełne wyżywienie, przerwy kawowe, wynajem sal szkoleniowych i konferencyjnych, noclegi dla wykładowców nie zostały skorygowane do wysokości kosztów wynikających z oferty otrzymanej bezpośrednio z hotelu [...]przez Agencję. W związku z powyższym na podstawie § 46 ust. 4 rozporządzenia Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 28 lutego 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwrotu pomocy finansowej oraz wysokości stawek tej pomocy na realizację działań w ramach Priorytetu 2 - Wspieranie akwakultury zrównoważonej środowiskowo, zasobooszczędnej, innowacyjnej, konkurencyjnej i opartej na wiedzy, zawartego w Programie Operacyjnym "Rybactwo i Morze" (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 515, dalej: rozporządzenie wykonawcze) organ nie przyznał pomocy.

Dodatkowo zwrócił uwagę, że oferta przedstawiona przez stowarzyszenie w zakresie ilości miejsc noclegowych powinna być adekwatna do liczby uczestników szkolenia, wykładowców oraz prowadzącego szkolenie - łącznie powinno być 208 osób. Natomiast oferta przedstawiona przez hotel [...]dla strony przygotowana jest na 217 osób i za taką ilość osób liczone są koszty zakwaterowania - biorąc pod uwagę wyjaśnienia strony, że w pokojach DBL - 18 szt., TWN - 67 szt., TRPS - 10 szt. oraz TRP 9 szt. zakwaterowanych będzie po dwóch uczestników szkolenia.

Agencja nie zgodziła się z wyjaśnieniami skarżącego, że w celu zapewnienia noclegu wszystkim uczestnikom dodane są pokoje trzyosobowe, które cenowo potraktowane zostaną jako dwuosobowe i nie będzie to miało wpływu na wysokość oferty. Powyższe wyjaśnienia nie znajdują potwierdzenia w złożonych dokumentach - zarówno oferta z hotelu [...]jak i zestawienie rzeczowo-finansowe złożone przez stronę w ramach uzupełnienia z 17 kwietnia 2018 r. opiewają na kwoty uwzględniające wyższe stawki za pokoje trzyosobowe. Cena jednostkowa brutto pokoju dwuosobowego wynosi 239,20 zł natomiast trzyosobowego 311,20 zł. Brak korekty w tym zakresie nie tylko powoduje, że wniosek pomimo czterokrotnego wezwania do uzupełniania nie spełnia wymogów formalnych, ale również stoi w sprzeczności z zapisami § 1 ust. 3 pkt 6 oraz ust. 5 pkt 1, 2 rozporządzenia wykonawczego, nie spełniając kryterium racjonalności kosztów. ARiMR zauważyła, że strona dostała, aż czterokrotnie szansę na poprawienie i uspójnienie złożonego do ARiMR wniosku. Zgodnie z obowiązującymi procedurami przy ocenie wniosku o dofinansowanie Agencja nie ma możliwości skorygowania kosztów, które są zawyżone lub niespójne. W związku z tym, to po stronie skarżącego leży takie przygotowanie dokumentów, aby na ich podstawie można było podpisać umowę o dofinansowanie. Jednak strona nie wykazał należytej staranności w wypełnianiu wniosku o dofinansowanie: w pozycji - skrócony opis operacji podano koszt kwalifikowany operacji w kwocie 239.850 zł co jest niespójne z kwotą kosztów kwalifikowanych podanych w zestawieniu rzeczowo-finansowym (237.077 zł). Natomiast w szczegółowym opisie operacji (załącznik do wniosku o dofinansowanie) błędnie podsumowano koszty brutto pozycji: Wynajem centrum szkoleniowo-dydaktycznego (noclegi, wyżywienie) - podano 179.737,20 zł powinno być 179.089,20 zł.

Zdaniem organu strona jest zobowiązana do oszczędnego i racjonalnego gospodarowania środkami publicznymi co wynika z § 1 ust. 3 pkt 6 ust. 5 pkt 1, 2 rozporządzenia wykonawczego oraz art. 44 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2077 ze zm., dalej: ufp) w którym wykazano, że wydatki publiczne powinny być dokonywane w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasad uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów oraz optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów. Wnioskodawca zawyża koszty pozycji wynajmu centrum szkoleniowo- dydaktycznego przez co dokonywanie wydatków, które w żaden sposób nie przyczyni się do osiągnięcia celów projektu nie można uznać za dokonane z zachowaniem zasady efektywności i racjonalności, o której mowa w ww. przepisach.

Pismem z 10 października 2018 r. strona złożyła skargę na ww. rozstrzygnięcie wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie:

1) art. 53 § 3 (winno być art. 54 § 3 – dopisek sądu) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: ppsa) poprzez naruszenie trybu autokontroli, w wyniku uwzględnienia skargi skarżących, a następnie wydania ponownie negatywnego rozstrzygnięcia w sprawie.

Z ostrożności procesowej, w przypadku nieuwzględnienia powyższego zarzutu zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego:

2) art. 15 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego (tj. Dz.U. z 2017 r. poz. 1267 ze zm., dalej: ustawa o wspieraniu rozwoju), poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na ocenie wniosku o dofinansowanie z naruszeniem zasady praworządności, tj.: nierozpatrzenie całego materiału dowodowego w sprawie, polegające na pominięciu przedstawionych przez wnioskodawcę dokumentów i wyjaśnień, które spełniały wszystkie wymogi przewidziane przepisami prawa dla przyznania wnioskowanej pomocy;

3) § 46 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego poprzez błędne uznanie, że wnioskodawcy nie uzupełnili braków formalnych, a tym samym nie spełnili formalnych wymogów uzyskania pomocy i odmowę przyznania na tej podstawie wnioskowanej pomocy, podczas gdy z akt sprawy wypływa wniosek przeciwny, a w konsekwencji

4) art. 16 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju poprzez odmowę przyznania pomocy mimo złożenia wniosku spełniającego warunki przyznania pomocy wyrażone w art. 13 ustawy

W odpowiedzi na skargę Agencja wniosła o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2017r., poz. 2188 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej.

W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Rozważając w tym kontekście argumenty przedstawione w skardze, stwierdzić należy, że są one bezzasadne.

Należy podnieść, że ogólne zasady dotycząc przyznawania pomocy w zakresie działania zostały uregulowane w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 508/2014 z dnia 15 maja 2014 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającym rozporządzenia Rady (WE) nr 2328/2003, (WE) nr 861/2006, (WE) nr 1198/2006 i (WE) nr 791/2007 oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1255/2011 (Dz. Urz. UE L 149 z 20.05.2014, str. 1, dalej: rozporządzenie 508/2014).

Warunki oraz tryb przyznania pomocy finansowej w sprawie reguluje rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 28 lutego 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwrotu pomocy finansowej oraz wysokości stawek tej pomocy na realizację działań w ramach Priorytetu 2 Wspieranie akwakultury zrównoważonej środowiskowo, zasobooszczędnej, innowacyjnej, konkurencyjnej i opartej na wiedzy, zawartego w Programie Operacyjnym "Rybactwo i Morze, wydane w oparciu o delegację ustawowa, a mianowicie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 10 lipca 2015 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego.

W myśl art. 11 ustawy o wspieraniu rozwoju, pomoc jest przyznawana osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, na wniosek o dofinansowanie, jeżeli są spełnione warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, w przepisach ustawy oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 24, na podstawie umowy o dofinansowanie.

Zgodnie z art. 13 ustawy o wspieraniu rozwoju pomoc jest przyznawana na wniosek, który składa się w terminach wskazanych w ogłoszeniu o naborze wniosków o przyznanie pomocy. Wniosek o przyznanie pomocy składa się na formularzu przygotowanym przez instytucję pośredniczącą i zatwierdzonym przez instytucje zarządzającą. Wzór wniosku jest udostępniony na stronach internetowych ministra właściwego do spraw rybołówstwa i instytucji pośredniczącej. Wraz z wzorem wniosku została opracowana instrukcja wypełniania wniosku.

W myśl § 1 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia wykonawczego w zakresie Priorytetu 2 - Wspieranie akwakultury zrównoważonej środowiskowo, zasobooszczędnej, innowacyjnej, konkurencyjnej i opartej na wiedzy pomoc finansową przyznaje się w ramach następujących działań: promowanie kapitału ludzkiego i tworzenie sieci kontaktów, o których mowa w art. 50 rozporządzenia nr 508/2014, zwanego dalej "promowanie kapitału ludzkiego i tworzenie sieci kontaktów".

W § 30 ust. 1 i 2 pkt 5 rozporządzenia wykonawczego wskazano, że pomoc w ramach działania promowanie kapitału ludzkiego i tworzenie sieci kontaktów przyznaje się na realizację operacji mających na celu rozwój szkoleń zawodowych, nowych umiejętności zawodowych i uczenia się przez całe życie. Pomoc, o której mowa w ust. 1, przyznaje się: stowarzyszeniom, fundacjom, organizacjom pożytku publicznego w rozumieniu ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2016 r. poz. 1817 i 1948 oraz z 2017 r. poz. 60) oraz innym organizacjom społecznym i zawodowym, realizującym statutowe zadania w zakresie rybactwa.

Zakres informacji koniecznych do umieszczenia w treści wniosku został określony przepisem § 13 ust. 3, § 40 oraz w załączniku nr 4 do rozporządzenia. Natomiast zgodnie z ust. 6 pkt 3 załącznika nr 4 do rozporządzenia wykonawczego do wniosku o dofinansowanie w zakresie działania promowanie kapitału ludzkiego i tworzenie sieci kontaktów należy dołączyć dokumenty potwierdzające planowane koszty operacji.

Postępowanie do przyznania pomocy finansowej w przypadku tego działania prowadzone jest z wyłączeniem stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, z pewnymi wyjątkami (art. 15 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju). Zgodnie z art. 15 ust. 3 ustawy o wspieraniu rozwoju do postępowań w sprawach o przyznanie pomocy stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników organu, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, a także skarg i wniosków, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju w postępowaniu w sprawie przyznawania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania. Natomiast ust. 2 tego przepisu stanowi, że strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Sąd stwierdza, że z kontrolowanych akt nie wynikają jakakolwiek nieprawidłowość w działaniu organu wpływające na wynik sprawy. Trzeba podkreślić, że to skarżący jest obowiązany przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą. Na nim spoczywa ciężar udowodnienia faktu, z którego to faktu wywodzi skutki prawne (art. 15 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju). Skoro strona nie zweryfikowała kosztów, to organ po wnikliwej ich ocenie miał obowiązek odmówić przyznania pomocy.

Zgodnie z § 43 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia na podstawie danych zawartych we wniosku o dofinansowanie Agencja sporządza listę wniosków o dofinansowanie do oceny w odniesieniu do operacji realizowanej w ramach działania, o którym mowa w § 1 ust. 2: pkt 1-4, 6 i 7, z wyłączeniem operacji, o których mowa w art. 48 ust. 1 lit c i d oraz art. 49 ust. 5 rozporządzenia nr 508/2014 - przy zastosowaniu kryteriów wyboru operacji, na podstawie sumy punktów przyznawanych za poszczególne kryteria wyboru operacji wskazane przez wnioskodawcę w tym wniosku. W myśl § 43 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia w przypadku operacji, o których mowa w ust. 1 pkt 1: a) kolejność wniosku o dofinansowanie na liście wniosków o dofinansowanie ustala się od operacji, która uzyskała najwyższą liczbę punktów, do operacji, która uzyskała najniższą liczbę punktów, b) w przypadku operacji o tej samej liczbie punktów o kolejności wniosku o dofinansowanie na liście wniosków o dofinansowanie decyduje kwota wnioskowanej pomocy, przy czym pierwszeństwo uzyskuje operacja z niższą kwotą wnioskowanej pomocy, c) w przypadku operacji o tej samej liczbie punktów i o tej samej wysokości kwoty wnioskowanej pomocy pierwszeństwo na liście wniosków o dofinansowanie uzyskuje wniosek o dofinansowanie, który został złożony jako pierwszy.

Ustawodawca w przepisach wykonawczych – w § 46 rozporządzenia przewidział działania organu z urzędu. Polegają one na ocenie tych wniosków (po sporządzeniu listy wniosków o dofinansowanie – patrz lista karta 46) w zakresie określonym w art. 13 ust. 4 ustawy, w ramach limitu środków finansowych, do którego może zostać przyznana pomoc w ramach danego naboru wniosków o dofinansowanie.

Zgodnie z art. 13 ust. 4 ustawy o wspieraniu rozwoju wniosek o dofinansowanie zawiera informacje niezbędne do przyznania pomocy, w tym: 1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres wnioskodawcy; 2) opis planowanej operacji, w tym określenie miejsca jej realizacji, celów, zakresu i kosztów

W przypadku stwierdzenia określonych braków organ wzywa stronę do ich uzupełnienia bądź złożenia wyjaśnień w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania (§ 46 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego). Wezwanie może być ponowione (§ 46 ust. 3 rozporządzenia wykonawczego).

Powyższe przepisy były podstawą działania organu. Działania te były prawidłowe.

Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że złożony przez skarżącego wniosek o dofinansowanie nie był kompletny w dacie złożenia. Dlatego też stowarzyszenie było wezwane (czterokrotnie) do uzupełnienia wniosku oraz nadesłania określonych wyjaśnień i złożenia dodatkowych dokumentów. Trzeba również zauważyć, że mimo złożonych uzupełnień wniosek nadal nie nadawał się do dofinasowania. Słusznie bowiem ARiMR w wyniku weryfikacji wniosku stwierdziła, że część pozycji kosztowych jest zawyżona w stosunku do cen rynkowych.

W związku z powyższym organ mając na uwadze złożoną, na drugie wezwanie przez skarżącego ofertę i własną ofertę pochodzącą od podmiotu, który miał finalne świadczyć usługi (hotel [...]) dla stowarzyszenia stwierdził, że koszty w pozycji wynajem centrum szkoleniowo - dydaktycznego są zawyżone. Mianowicie zgodnie z ofertą uzyskaną przez organ wynajęcie pokoju 2- osobowego ze śniadaniem wynosi 221,48 zł netto (239,20 zł brutto). Natomiast w kalkulacji strona wskazała na wartości 285 zł netto (350,55 zł brutto bez śniadania). Podobnie zawyżone były koszty związane z wynajęciem pokojów 1 osobowych. Dodatkowo organ zwrócił uwagę, że z oferty przedstawionej przez stronę wynika, że płacić będzie ona za pełne wyżywienie (3x obiad, 2x śniadanie, 2x kolacja) w wysokości 270 zł netto na osobę. Natomiast oferta hotelu [...] obejmuje śniadanie, które jest wliczone w cenę wynajmu pokoi. Organ podał, że cena jednostkowa netto obiadu wynosi – 61,25 zł (67 zł brutto x 3 obiady); cena jednostkowa netto kolacji wynosi 61,25 zł (67 złotych brutto x 2 kolacje). Podobnych nieprawidłowości ARiMR dopatrzyła się w kosztach przerw kawowych (serwis ciągły, herbata, kawa, soki, ciastka) - cena na 1 osobę netto 105 zł, brutto 129,15 zł na 3 dni. Natomiast zgodnie z ofertą z hotelu [...]dla ARiMR - przerwa kawowa ciągła 17,07 zł netto 21,00 zł brutto osoba/dzień - 51,21 zł netto, 63,00 zł brutto 1 osoba na 3 dni. Organ podkreślił, że nie ma ekonomicznego uzasadnienia i nie jest racjonalny zakup usług hotelowych za pośrednictwem firmy zewnętrznej, ponieważ stawka VAT wzrasta z 8% do 23%. W związku z tym, że VAT jest kosztem kwalifikowalnym ARiMR nie uznaje tego za racjonalny wydatek. Dodatkowo organ zwrócił uwagę, że koszty pozycji - Prelegenci (2500 zł netto/3075 zł brutto) są także zawyżone. Nie określono ilości godzin dla wykładowców, jak również nie do zaakceptowania jest wprowadzenie jednolitej stawki dla wykładowców niezależnie od ich doświadczenia i dorobku naukowego. Powyższe nieprawidłowości skutkowały trzecim wezwaniem stowarzyszenia do poprawienia wniosku. W odpowiedzi na powyższe strona wyjaśniła, że nie posiada etatowych pracowników, którzy mogliby się zająć organizacją konferencji, dlatego też skorzystała z oferty firmy zewnętrznej, która kompleksowo zrealizuje projekt strony. Wyjaśniła również, że od tego hotelu pozyskał adekwatną do swoich potrzeb ofertę (którą załączyła) i zauważył, że jest ona ważna tylko 7 dni i dla jej skuteczności wymagane jest uiszczenie 50% wartości zamówienia. Strona mając na uwadze możliwość otrzymania jedynie 30% wartości operacji w formie zaliczki zdecydowała się na pośrednictwo firmy zewnętrznej. Podkreśliła także, że rozliczenie końcowe zaproponowane przez stronę było nie do przyjęcia przez hotel, gdyż płatność końcowa musi nastąpić do miesiąca od realizacji konferencji i dotyczy to najczęściej 10 % wartości zamówienia.

Organu nie przekonały wyjaśnienia strony i czwartym wezwaniem z 20 marca 2018 r. zwróciła się do podania szczegółowego uzasadnienia bądź korekty kosztów dotyczących m.in. wynajmu centrum szkoleniowo – dydaktycznego.

Skarżący kosztów zawartych w pozycji wynajem centrum szkoleniowo - dydaktycznego, na które składają się koszty: noclegów dla uczestników, pełne wyżywienie, przerwy kawowe, wynajem sal szkoleniowych i konferencyjnych, noclegi dla wykładowców nie skorygował do wysokości kosztów wynikających z oferty otrzymanej bezpośrednio z hotelu [...]przez ARiMR pomimo dwukrotnego wezwania do poprawienia wniosku w tym zakresie.

Należy podkreślić, że wezwania kierowane do skarżącego były jasne i nie pozostawiały żadnych wątpliwości interpretacyjnych. Także sam skarżący nie miał żadnych wątpliwości, o jaką korektę kosztów chodzi, gdyż w odpowiedzi na wezwania przedstawiał własne wyjaśnienia.

Stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy lub został wyczerpany limit środków, o którym mowa w art. 9 ust. 1, 2 lub 3, podmiot właściwy do przyznania danej pomocy informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie przyznania pomocy, podając przyczyny tej odmowy. Zgodnie z § 46 ust. 4 rozporządzenia w przypadku gdy wnioskodawca pomimo ponownego wezwania, o którym mowa w ust. 3, nie usunął wszystkich braków lub nie złożył wyjaśnień w wyznaczonym terminie, Agencja nie przyznaje pomocy. Przepis art. 16 ustawy stosuje się odpowiednio. Tym samym organ w sprawie po stwierdzeniu, że po powtórnym wezwaniu wskazane koszty są nieracjonalne zobowiązany do odmowy przyznania pomocy. W sprawie powyższe przepisy znalazły zastosowanie.

Przechodząc do merytorycznej oceny należy zauważyć, że stosownie do § 1 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia wykonawczego pomoc finansowa jest przyznawana na realizację operacji, dla której wykazano racjonalność kosztów, z wyłączeniem operacji realizowanej w ramach działania akwakultura świadcząca usługi środowiskowe. W rozporządzeniu wskazano również, co należy rozumieć przez racjonalność kosztów. I tak w § 1 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego przez racjonalność kosztów, o której mowa w ust. 3 pkt 6, rozumie się dokonywanie wydatków w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem następujących zasad: 1) uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów; 2) optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów. Strona natomiast mimo kilkukrotnych, jasnych wezwań nie skorygowała kwestionowanych kosztów.

W tym miejscu ponownie należy wskazać, że to skarżący był zobowiązany do złożenia dokumentów świadczących, że ponoszone koszty są racjonalne, a rolą organu było jedynie ich rzetelna ocena. Zupełnie niezasadna jest argumentacja strony dotycząca racjonalności kosztów kwestionowanych usług. Skarżący bowiem na te koszty patrzy z własnej perspektywy, a nie z perspektywy podmiotu udzielającego pomocy publicznej. Zapomina strona, że pomoc w tym działaniu jest pomocą publiczną, a pomoc publiczna co do zasady jest pomocą niedozwoloną. Tylko w wyjątkowych w wypadkach taka pomoc jest dozwolona i to tylko pod warunkiem spełnienia wszystkich warunków do uzyskania takiej pomocy. Tym samym skoro jednym z warunków otrzymania takiej pomocy, jest racjonalność ponoszenia kosztów, to zupełnie niezasadne są argumenty strony sprowadzające się w rzeczywistości do trudności technicznych (brak kadry, brak środków finansowych, które pozwoliłyby racjonalnie kosztowo zorganizować konferencję), dla których Agencja miałaby zaakceptować wyższe od rynkowych stawki. Te wszystkie problemy leżą wyłącznie po stronie beneficjenta, a nie w obiektywnych okolicznościach, których nie można przezwyciężyć. Mając powyższe na względzie oraz fakt, że dofinansowanie tego typu projektów odbywa się na zasadzie konkursu, w którym zwycięzcą jest projekt najlepiej przygotowany i który uzyskał najwyższą liczbę punktów, to zasadnie organ odmówił przyznania pomocy.

Sąd w całości podziela stanowisko organu, wskazujące, że nie do zaakceptowania były stawki za wynajęcie pokojów, które odbiegały od rynkowych. Także nie do zaakceptowania była sytuacja, w której mimo, że w danych hotelu w cenę noclegu wliczone są śniadania, to w sprawie z przedstawionej oferty pośrednika wynika, że strona, a pośrednio także ARiMR miałaby za te śniadania zapłacić po raz kolejny. Tak samo prawidłowo organ zwrócił uwagę na zawyżone koszty związane z przerwami kawowymi, a także nieracjonalność korzystania z usług podmiotu zewnętrznego przy zakupie usług hotelowych, co jest związane ze wzrostem stawki VAT za usługi.

Zasadnie Agencja wykazała, że cena pokoi 3 osobowych, w którym miały być zakwaterowane 2 osoby, wbrew twierdzeniom strony jest wyższa niż cena pokoi dwuosobowych. Zarówno oferta z hotelu [...] jak i zestawienie rzeczowo-finansowe złożone przez stowarzyszenie w ramach uzupełnienia z 17 kwietnia 2018 r. opiewają na kwoty uwzględniające wyższe stawki za pokoje trzyosobowe. Cena jednostkowa brutto pokoju dwuosobowego wynosi 239,20 zł natomiast trzyosobowego 311,20 zł. Tym samym strona także w tym zakresie nie dokonała korekty swojego wniosku.

Skarżący był kilkukrotnie wzywany do uzupełnienia/poprawienia wniosku i mimo wezwań do skorygowania wskazanych kosztów, nie poprawił ich zgodnie z wymaganiami. Tym samym zasadnie organ stosując powołany § 46 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego w zw. z art. 16 ustawy o wspieraniu rozwoju wydał zaskarżone rozstrzygnięcie.

Sąd podziela stanowisko organu, zawarte w odpowiedzi na skargę, że wykazywane przez ARiMR błędy dotyczące ilości pokojów czy też innych nieścisłości w kwotach nie stanowił podstawy do odmowy przyznania dofinansowania. W rozstrzygnięciu z 29 sierpnia 2018 r. ARiMR zwróciła jedynie dodatkowo uwagę na fakt, że stowarzyszenie nie wykazało należytej staranności w wypełnianiu wniosku o dofinansowanie, wstawiając błędne kwoty czy też dokonując nieprawidłowych podsumowań, jednakże błędy te, nie miały zasadniczego znaczenia dla odmowy przyznania dofinansowania. Natomiast sąd nie podziela tego stanowiska w zakresie różnicy w cenach pokoju 2 osobowego i 3 osobowego. Skoro ze złożonych dokumentów

(patrz oferta i zestawienie rzeczowo-finansowe) wynikają te ceny, to w żadnym wypadku nie można mówić o omyłce pisarskiej, czy też rachunkowej. Omyłka taka winna być łatwo identyfikowalna, co w tym wypadku nie miało miejsca, w przeciwieństwie do innych także stwierdzonych nieścisłości związanych np. z sumowaniem.

Mając powyższe na względzie wbrew twierdzeniom strony organ nie naruszył przywołanych w skardze przepisów, tj.: art. 15 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 16 ustawy o wspieraniu rozwoju oraz § 46 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego.

Przechodząc natomiast do oceny zarzutu najdalej idącego i dotyczącego naruszenia art. 54 § 3 ppsa poprzez naruszenie trybu autokontroli i wydanie ponownego rozstrzygnięcia negatywnego w sprawie, należy stwierdzić, że jest on zupełnie niezasadny.

Zgodnie z art. 54 § 3 ppsa organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio.

Sąd wyjaśnia, że powołany zarzut nie jest niezasadny. Wbrew bowiem twierdzeniom strony w ramach autokontroli organ nie uznał naruszenie prawa w zakresie dotyczącym treści żądania zawartego w skardze datowanej na 21 czerwca 2018 r. na rozstrzygnięcie ARiMR z [...]maja 2018 r. Pismo ARiMR z [...]lipca 2018 r. nie może być uznane za akt "uwzględniający skargę w całości" w rozumieniu art. 54 § 3 ppsa. Nie jest to bowiem rozstrzygnięcie co do istoty sprawy, które kończyłoby postępowanie w sprawie. Ponadto, akt ten w ogóle nie określa naruszenia prawa, którym obarczone było poprzednie rozstrzygnięcie z [...]maja 2018 r. Z akt administracyjnych wynika, że organ powody uznania wcześniejszego stanowiska za naruszające prawo wskazuje w innym piśmie (z [...]lipca 2018 r. nr [...]), które jednak nie jest skierowane do strony, a zatem nie ma charakteru wiążącego w relacji wnioskodawca – ARiMR. Skoro sprawa dotyczyła przyznania pomocy finansowej ze środków UE, to akt autokontrolny ARiMR w trybie art. 54 § 3 ppsa musiałby polegać na uchyleniu poprzedniego aktu (pismo z [...]maja 2018 r. odmawiające przyznania pomocy) i przyznaniu tej pomocy zgodnie z wnioskiem. Tylko taki akt odpowiadałby w niniejszej sprawie istocie instytucji autokontroli. Skoro organ takiego rozstrzygnięcia nie podjął, to brak jest podstaw do przyjęcia, że nastąpiło "uwzględnienie skargi w całości" w rozumieniu art. 54 § 3 ppsa (patrz postanowienia NSA z 20 września 2012 r., II GSK 1416/12, 29 listopada 2012 r., II GSK 1859/12). Jednocześnie w piśmie z 24 lipca 2018 r., doręczonym stronie, poinformowano stowarzyszenie w sposób jednoznaczny, że przywrócenie sprawy na drogę dalszej oceny nie jest równoznaczne z pozytywnym zakończeniem postępowania oraz że o dalszych czynnościach związanych z procedowaniem sprawy wnioskodawca zostanie poinformowany w odrębnym piśmie. Tym samym w rzeczonym piśmie ARiMR nie wskazywała, że skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia jest równoznaczne z uwzględnieniem skargi złożonej przez skarżącego w trybie autokontroli (art. 54 § 3 ppsa). Przekazanie sprawy do jej ponownej oceny nie oznaczało automatycznego uznania prawidłowości i kompletności złożonego przez skarżącego wniosku o dofinansowanie a przesądzało jedynie o konieczności ponownej analizy dokumentacji zgromadzonej w sprawie z uwagi na stwierdzone w postępowaniu po stronie organu uchybienia. Należy więc stwierdzić, że strona miała świadomość tego, w jaki sposób procedowana będzie w dalszym ciągu jej sprawa oraz że przyjęty tryb postępowania nie jest równoznaczny z uwzględnieniem skargi w trybie autokontroli i tym samym nie oznacza automatycznego przyznania stowarzyszeniu wsparcia ze środków unijnych na złożony wniosek o dofinansowanie. Dodatkowo wymaga podkreślenia, że WSA w Warszawie postanowieniem z 25 października 2018 r., V SA/Wa 1247/18 umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie skargi na rozstrzygnięcie ARiMR z [...] maja 2018 r. Sąd umarzając postępowanie stosował jedynie art. 161 § 3 ppsa i nie powoływał art. 54 § 3 ppsa. Strona nie zaskarżyła postanowienia sądu o umorzeniu postępowania zatem należy uznać, że godziła się na to rozstrzygnięcie i na dalsze procedowanie nad wnioskiem we wskazany przez organ sposób.

W świetle powyższego, sąd stwierdza, że wbrew zarzutom skargi organ odmawiając skarżącemu przyznania pomocy nie uchybił przepisom prawa. Agencja bowiem w sposób prawidłowy zastosowała powszechnie obowiązujące przepisy prawa i właściwie oceniła zgromadzony materiał dowodowy, a wydane na jego podstawie zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu.

Z tych względów na podstawie art. 151 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.