Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 208/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2019-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61a
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 19
journal: Dz.U. 2018 poz 1314
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity
article: art. 106 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Renata Kantecka Sędziowie sędzia WSA Wiesława Pierechod (sprawozdawca) sędzia WSA Jolanta Strumiłło po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 czerwca 2019 r. w Olsztynie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia "[...]", nr "[...]" Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej jako organ odwoławczy, Dyrektor) utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego (dalej jako organ egzekucyjny, Naczelnik) z "[...]" w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku F. W. (dalej jako strona, zobowiązany, skarżący) o przeprowadzenie rozprawy administracyjnej.

Jak wynika z akt sprawy i uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, organ egzekucyjny - Naczelnik, prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec strony oraz T. U. (dalej jako żona), na podstawie tytułu wykonawczego z "[...]", nr "[...]", wystawionego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Przedmiotowy tytuł wykonawczy obejmuje należność pieniężną z tytułu grzywny w celu przymuszenia w kwocie należności głównej 36.612,47 zł, według stanu sprawy na 4.01.2019r. Wszczęcie egzekucji administracyjnej nastąpiło w dniu 19.11.2010r., w wyniku doręczenia odpisu powyższego tytułu wykonawczego stronie, wraz z zawiadomieniem z dnia 15.11.2010r., o zajęciu świadczenia emerytalnego. Doręczenie odpisu tytułu wykonawczego nastąpiło w trybie przewidzianym w art. 43 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. DZ. U. z 2018r., poz. 2096 ze zm., dalej jako k.p.a.).

Pismem z dnia "[...]" strona, działając w imieniu własnym oraz

żony, zwróciła się do Naczelnika z wnioskiem "o przeprowadzenie kontroli zgodności z prawem tytułu wykonawczego z dnia 19.10.2010r. nr "[...]", wystawionego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego ". Organ egzekucyjny, pismem z "[...]", udzielił odpowiedzi, iż zasadność wystawienia ww. tytułu wykonawczego, jak i prawidłowość prowadzonego postępowania egzekucyjnego, była przedmiotem kontroli w toku wcześniejszych postępowań administracyjnych i sądowych. Następnie pismami wnoszonymi za pośrednictwem Naczelnika do Dyrektora (pisma z dnia: "[...]"), zatytułowanymi jako "zażalenie", strona powtórzyła żądanie "przeprowadzenia kontroli zgodności z prawem tytułu wykonawczego", podnosząc dodatkowo zarzut przewlekłości prowadzonego przez organ egzekucyjny postępowania, wszczętego podaniem z 25.09.2017r.

Organ egzekucyjny, wezwał strony do sprecyzowania podania wskazując, iż nie jest organem uprawnionym do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Organ egzekucyjny wskazał, iż może przedmiotowe pismo potraktować jako wniosek o umorzenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, zwracając się uprzednio o wyrażenie w tej sprawie stanowiska przez wierzyciela - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako wierzyciel). Wezwanie zostało doręczone zobowiązanym 12.12.2017r., w trybie przewidzianym w art. 43 k.p.a. i pozostało bez odpowiedzi.

Pismem z "[...]", Naczelnik zwrócił się do wierzyciela o wyrażenie stanowiska w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego. W odpowiedzi, wierzyciel wskazał, iż dokonał weryfikacji stanu faktycznego przedmiotowej sprawy

w odniesieniu do przesłanek wymienionych w art. 59 § 1 i 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i zajął stanowisko o braku podstaw do umorzenia prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

Postanowieniem z "[...]", Naczelnik , działając na podstawie przepisu art. 59 § 3 i 4 u.p.e.a., odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 19.10.2010r., nr "[...]". Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone żonie 13.02.2018r., zaś stronie doręczono ww. postanowienie w tym samym dniu, w trybie przewidzianym w art. 43 k.p.a. Na skutek wniesionego przez stronę zażalenia, Dyrektor, postanowieniem z "[...]", nr "[...]", utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Strona 5.02.2018r., złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, podnosząc między innymi przewlekłe prowadzenie przez Naczelnika postępowania, zainicjowanego podaniem z 25.09.2017r. W sprawie "przeprowadzenia kontroli zgodności z prawem tytułu wykonawczego z dnia 19.10.2010 r., nr "[...]"".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, w wyrokiem z dnia 07.08.2018r., sygn. akt I SAB/OI 3/18, stwierdził, że Naczelnik w sposób przewlekły prowadził postępowanie, natomiast nie miało ono miejsca z rażącym naruszeniem

prawa. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że organ egzekucyjny nie pozostawał w bezczynności, natomiast czynności w sprawie były podejmowane w zbyt dużym odstępie czasu. Ponadto Sąd wskazał, że strona sprzeciwiała się prowadzeniu postępowania egzekucyjnego, a zatem wniosek z 25.09.2017r. dotyczył umorzenia tego postępowania.

Pismem z 26.10.2018r., zatytułowanym "Upomnienie", strona wezwała Naczelnika do rozpoznania wniosku zobowiązanego z 25.09.2017r. "o przeprowadzenie kontroli zgodności z prawem tytułu wykonawczego z 19.10.2010r. nr "[...]", wystawionego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego " oraz wezwania z urzędu zobowiązanego do czynnego udziału w czynnościach. Pismem z 7.11.2018r., Naczelnik przekazał pismo Dyrektorowi, jako ponaglenie w trybie przepisów art. 37 k.p.a. Postanowieniem z "[...]", nr "[...]", organ wyższego stopnia uznał powyższe ponaglenie za bezzasadne.

27.11.2018r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skarga strony na "niezałatwienie sprawy zgodnie z wnioskiem i przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie przeprowadzenia kontroli zgodności z prawem tytułu wykonawczego nr "[...]"". Postanowieniem z 28.01.2019r., sygn. akt I SAB/Ol 13/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę strony, z uwagi na nieuiszczenie należnego wpisu od skargi.

Pismem z 10.12.2018 r., zaadresowanym do Naczelnika, strona po raz kolejny wniosła o "przeprowadzenie rozprawy administracyjnej lub wyznaczenie z urzędu dnia i godziny w celach ponownego zapoznania się Naczelnika Urzędu Skarbowego z oryginałami dokumentów F. W., dowodzących zasadności wniosku o przeprowadzenie kontroli zgodności z prawem tytułu wykonawczego nr "[...]" (... )".

Postanowieniem z "[...]", nr "[...]", Naczelnik na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., odmówił wszczęcia postępowania w sprawie z wyżej opisanego wniosku. W treści uzasadnienia powyższego rozstrzygnięcia organ egzekucyjny wskazał, iż nie istnieje podstawa prawna do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku z uwagi na fakt, iż w niniejszej sprawie organ egzekucyjny działa na wniosek wierzyciela i nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku, objętego tytułem wykonawczym. Ponadto organ pierwszej instancji zaznaczył, iż nadal jest podnoszony przez zobowiązanego zarzut braku legalności tytułu wykonawczego nr "[...]", tymczasem był on już oceniany w kilku postępowaniach administracyjnych oraz sądowych. Postanowienie zostało doręczone stronie 24.12.2018r. w trybie art. 43 k.p.a.

Pismem z 24.12.2018r. zobowiązany złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienie oraz rozpoznanie wniosku z dnia 10.12.2018r.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy przytoczył treść art. 61a § 1 k.p.a. Wskazując, że ustawodawca wprowadził w tej regulacji dwie samodzielne i niezależne przesłanki wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Jedną z nich jest wniesienie podania przez osobę, która nie jest stroną. Drugą przesłanką jest zaistnienie innych uzasadnionych przyczyn, uniemożliwiających wszczęcie postępowania. Ostatnia z przesłanek obejmuje również sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania, to jest gdy w tej samej sprawie postępowanie administracyjne już się toczy albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygnięcie lub gdy w przepisach prawa brak jest podstawy materialno-prawnej do rozpatrzenia żądania w trybie administracyjnym.

Z akt sprawy wynika, iż konsekwentnie podnoszona przez stronę kwestia "kontroli zgodności z prawem" tytułu wykonawczego nr "[...]", stanowiła

przedmiot licznych postępowań administracyjnych i sądowych, w toku których ocenie podlegał zarzut wystawienia przez powyższego tytułu wykonawczego "w oparciu o fałszywe i podrobione przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dokumenty". Kwestia prawidłowości postępowania administracyjnego w sprawie obowiązku rozbiórki samowolnie nadbudowanej części budynku została prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem z 8.07.2004r., sygn. akt IV SA/Ol 340/03, którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę strony. Stanowiące podstawę prawną egzekwowanych należności, wskazane w treści tytułu wykonawczego nr "[...]", postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z "[...]", nakładające grzywnę w celu przymuszenia wykonania obowiązku rozbiórki, również podlegało kontroli administracyjnej oraz sądowej - postanowieniem z 11.03.2010r., sygn. akt II SA/Ol 710/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę strony.

W wyniku wszczęcia 19.11.2010r. egzekucji administracyjnej, zobowiązany

zgłosił zarzuty na podstawie art. 33 u.p.e.a., podnosząc między innymi, iż tytuł wykonawczy został wystawiony w oparciu o fałszywy materiał dowodowy. Zarzuty te zostały uznane za niezasadne zarówno w toku dwuinstancyjnego postępowania w sprawie stanowiska wierzyciela, skontrolowanego przez sądy administracyjne obu instancji (prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 8.09.2011r., sygn. akt I SA/Ol 364/11), jak i przez organy egzekucyjne obu instancji oraz sądy administracyjne (prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 6.10.2011r., sygn. akt I SA/Ol 420/11).

Naczelnik rozpatrzył podanie strony z dnia 25.09.2017r. "o przeprowadzenie kontroli zgodności z prawem tytułu wykonawczego z dnia 19.10.2010r. nr "[...]", wystawionego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego ", wydając "[...]" postanowienie w przedmiocie odmowy umorzenia

postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie powyższego tytułu wykonawczego. W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ egzekucyjny odniósł się również do żądania przeprowadzenia rozprawy administracyjnej. Dyrektor, postanowieniem z "[...]", utrzymał w mocy powyższe postanowienie organu egzekucyjnego w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Prawomocnym postanowieniem z 6.08.2018r., sygn. akt I SA/Ol 258/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę strony na postanowienie organu odwoławczego z 21.03.2018r.

W świetle przedstawionych wyżej okoliczności faktycznych i prawnych, Dyrektor stwierdził, iż organ egzekucyjny nie mógł rozstrzygać o istocie sprawy z wniosku strony z 10.12.2018r., gdyż merytoryczne rozstrzygnięcia w tej kwestii zostały już podjęte, a zobowiązany nie podnosi innych, nowych okoliczności w sprawie. Strona konsekwentnie, po raz kolejny wnosi o przeprowadzenie kontroli zgodności z prawem tytułu wykonawczego nr "[...]", nie podając jednak innych, nieznanych dotychczas powodów ewentualnego umorzenia postępowania egzekucyjnego, poza tymi zawartymi we wcześniejszych podaniach, które to twierdzenia zostały już rozpatrzone w prowadzonych postępowaniach administracyjnych i sądowych.

Ponowne oparcie wniosku na zarzucie wystawienia tytułu wykonawczego na

podstawie "fałszywych i podrobionych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dokumentów", w wypadku niewystąpienia zmiany stanu faktycznego, czy też prawnego, nie mogło, zdaniem organu odwoławczego, skutecznie doprowadzić do wszczęcia i prowadzenia postępowania w sprawie.

Powyższe postanowienie Dyrektora zaskarżyła strona, wnosząc o jego uchylenie w całości wraz z postanowieniem organu I instancji , zobowiązanie organów do naprawienia szkód wyrządzonych emerytowanym osobom, uznanie przez Sąd, że zaskarżone postanowienia zostały wydane z rażącym naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mającym zasadniczy wpływ na wynik sprawy.

Dodatkowo skarżący zobowiązał Sąd do przeprowadzenie dowodów uzupełniających w postaci:

- wezwania skarżącego do obowiązkowego stawiennictwa się na wyznaczonej rozprawie sądowej,

- umożliwienia skarżącemu złożenia zeznań przed Sądem Administracyjnym,

- umożliwienia wykazania dla Sądu materiałów dowodowych , które winny być obowiązkowo poprzedzone szczegółowym omówieniem i konfrontacją,

- powołania z urzędu biegłego sądowego z zakresu kontroli akt sprawy, z zakresu kontroli stanu faktycznego spornego budynku mieszkalnego,

- sporządzenia i wydania opinii, na podstawie której Sąd Administracyjny rozpatrzy zasadność skargi i jej zarzutów, których sądownictwo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wielokroć razy odmawiało uzupełnienia dowodów, wydając stronnicze i zawisłe wyroki - działając w zmowie przeciwko i na szkodę skarżącego.

Na podstawie art. 304 § 1 Kodeksu karnego do zawiadomienia organów ścigania o popełnieniu przestępstwa przez:

- D. S. -Kierownika Wydziału Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, zarzucając jej niedopełnienie obowiązku w sprawowaniu swojego urzędu w sprawie "[...]" polegające na braku merytorycznego bezstronnego rozpoznania rozstrzygnięcia sprawy zawisłej przed organem l instancji, przekroczenie uprawnień służbowych polegających na tuszowaniu przestępczej grupy tj. Naczelnika US M. S., PINB . A. G., B. P.,

- Dyrektora Izby Administracji Skarbowej - niedopełnienie - przekroczenie uprawień służbowych polegających na zaniechaniu właściwego nadzoru zleconej sprawy podwładnemu Kierownikowi Wydziału. Bezprawne zlecenie rozpoznania sprawy i jej rozstrzygnięcia w kontekście zarzutów o charakterze przestępczym stawianych Naczelnikowi Urzędu Skarbowego i jego przestępczej przynależności.

- Naczelnika Urzędu Skarbowego M. S.- niedopełnienie obowiązku służbowego w sprawie i powiązanych innych sprawach z udziałem strony polegających na zamierzonym uporczywym uchylaniu się właściwego rozpoznania i rozstrzygnięcia kwestionowanych spraw związanych z bezprawną ściągalnością kwot pieniężnych ze świadczenia emerytalnego skarżącego i jego żony. Przekroczenie uprawnień służbowych w sprawowaniu swojego urzędu polegających na: rażącym naruszeniu przepisów ustawy art. 61a § 1 k.p.a., art. 18 o postępowaniu egzekucyjnym w administracji polegające na bezprawnej ściągalności kwot pieniężnych ze świadczeń emerytów, przy pełnej wiedzy, że wierzyciele lub inne organa wystawiali fałszywe dokumenty - w tym tytuły wykonawcze oparte na podrobionych dokumentach. Posługiwanie się fałszywymi dokumentami celem zajęcia świadczeń emerytalnych. Mafijną przynależność do zorganizowanej grupy przestępczej, których celem jest uzyskiwanie korzyści majątkowych od emerytów.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono:

- Naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, których uchybienie miało

wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 15, art 136 , art. 138 i art. 140 k.p.a. w zw. z art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji polegającego na braku rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zawisłej przed organem I instancji. Wskazując, że charakter rozstrzygnięcia organu odwoławczego w sposób bezpośredni zdeterminowany jest zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego ( art. 15 kpa), którą to zasadę organ odwoławczy naruszył. Naruszenie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji art. 18 ustawy polegało na zamierzonym uchylaniu się od rozstrzygnięcia sprawy poprzez odmowę przeprowadzenia rozprawy administracyjnej, której celem było zapoznanie się z oryginałami materiałów dowodowych skarżącego, co ujawniłoby fakty kwestionowanego tytułu wykonawczego, który został wydany w oparciu o fałszywe- podrobione dowody w 2002r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz ujawniło by fakty, że Naczelnik dokonuje zajęcia świadczeń emerytalnych w oparciu o sfałszowany dokument tytuł wykonawczy nr "[...]".

W uzasadnieniu wskazano, że organy zignorowały zasady z art. 7, 8 k.p.a.

Skarżący podtrzymał także swoje wcześniejsze stanowisko i żąda podjęcia stosownych działań przez wskazane organów administracji skarbowej oraz organów nadzorujących uprawnionych do podejmowania kontroli, uprawnionych do wszczęcia postępowań dyscyplinarnych wobec winnych funkcjonariuszy. Podejmowania postępowań śledczo-dochodzeniowych przez organa ścigania.

W ocenie skarżącego uzasadniona jest też forma rozpoznania skargi przez wyodrębniony niezależny skład sędziowski, składający się z sędziów delegatów. Powołany z urzędu niezależny zespół sędziów delegatów przystępując do rozpatrzenia sprawy winien obowiązkowo przeprowadzić dowody uzupełniające z akt spraw: - IV SA 340/03 z 8.07.2004r. zapadłego wyroku z rażącym naruszeniem prawa, uniemożliwienia skarżącemu zaskarżenia wyroku do Sądu II-ej instancji, uniemożliwienia skarżącemu w ośmiu przypadkach wznowienia postępowania sprawy, uniemożliwieniu skarżącemu stwierdzenia nieważności decyzji PINB z 2002r.;- I SA/OI 458/18 z 12.09.2018r. mataczonej sprawy przez sędziów WSA Olsztyn; - innych, których dokumentacje liczone są w setkach kart dowodowych, a które były przedmiotem rozpoznania przez WSA Olsztyn, gdyż były utajniane lub odrzucane.

Dodatkowo Sąd winien obowiązkowo wezwać skarżącego sądowym wezwaniem do obowiązkowego stawiennictwa na wyznaczoną rozprawę. Przesłuchać skarżącego w charakterze świadka lub strony. Przyjąć jego materiały dowodowe, umożliwiając odniesienia do każdego dowodu i wątku w sprawie. Rozważenia okoliczności naprawy wyrządzonych krzywd i strat związanych z negatywnym przestępczym działaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego oraz związanych z niedopełnieniem - przekroczeniem uprawnień służbowych przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej.

Do skargi dołączono sporządzone przez skarżącego:

- zawiadomienie o przestępstwie z 7 lutego 2019r.,

- wniosek o rutynową kontrolę Urzędów Skarbowych z 11 lutego 2019r.,

- wniosek o postępowanie dyscyplinarne wobec funkcjonariuszy z 12 lutego 2019r.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor podtrzymał swoje stanowisko oraz przedstawioną w jego uzasadnieniu argumentację i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 133 § 1 i art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2018 poz.1302 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w sprawie na podstawie akt, w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Orzekanie na podstawie akt sprawy oznacza, że Sąd nie prowadzi postępowania dowodowego. Wyjątkowo, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. może przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie Przy ocenie, czy zgłaszany przez stronę wniosek dowodowy( wyłącznie może chodzić o treść dokumentu) zasługuje na uwzględnienie, sąd musi mieć na uwadze granice danej sprawy. Granice danej sprawy wyznacza zaś rodzaj i treść zaskarżonego aktu oraz zasadność jego wydania na gruncie przepisów regulujących zasady i formy działania organów w odniesieniu do obszaru zagadnień pozostających w ich kompetencji. Reasumując, przy sprawowaniu kontroli działania organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, Sąd również działa na podstawie przepisów, wyznaczających zasady i tryb postępowania inicjowanego wniesieniem skargi.

Złożona skarga dotyczy postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, działającego w charakterze organu odwoławczego od postanowienia organu egzekucyjnego – Naczelnika Urzędu Skarbowego, wydanego na podstawie art. 61a k.p.a. w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zwanej dalej w skrócie "u.p.e.a".

Stosownie do obowiązującego od dnia 15 sierpnia 2015 r. brzmienia art. 119 pkt 3 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Wobec powyższego skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.

W świetle powołanych przepisów i charakteru sprawy, brak było podstaw prawnych do uwzględnienia wniosków skarżącego o obowiązkowe wyznaczenie rozprawy oraz umożliwienie mu złożenia zeznań, wykazania przez skarżącego materiałów dowodowych, powołania z urzędu biegłego oraz kontroli stanu faktycznego budynku. Ponadto sąd administracyjny nie jest i nie może być "pośrednikiem" w przekazywaniu pism adresowanych do organów ścigania i innych organów, zatem pisma załączone do skargi pozostaną w aktach sądowych.

Jak już wyżej stwierdzono, w rozpoznawanej sprawie granicę sprawy wyznacza konkretny akt o charakterze proceduralnym - odmowa wszczęcia postępowania na wniosek strony o przeprowadzenie - na rozprawie- "kontroli zgodności z prawem tytułu wykonawczego nr "[...]"z dnia 19.10.2010r. wystawionego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego".

Stosownie do art. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) – c) p.p.s.a. Sąd może uchylić zaskarżone postanowienie w razie stwierdzenia, że zostało ono wydane z naruszeniem prawa, które miało lub mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

W ocenie Sądu będące przedmiotem kontroli postanowienie nie narusza prawa.

Przede wszystkim należy wskazać, że postępowanie egzekucyjne w administracji jest postępowaniem dotyczącym wykonania obowiązku a nie postępowaniem, w którym ten obowiązek jest ustalany czy określany. Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ustanawia zasady i tryb postępowania oraz przewiduje takie środki zaskarżenia, jak: zarzuty, zażalenia, oraz skargę na czynności egzekucyjne. Postępowanie egzekucyjne jest odrębnym i szczególnym postępowaniem, do którego na mocy art. 18 u.p.e.a. przepisy kodeksu postępowania administracyjnego mogą mieć tylko odpowiednie zastosowanie.

Podkreślić należy, że organ egzekucyjny, właściwy do prowadzenia egzekucji należności pieniężnych, nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności tytułu wykonawczego, natomiast zobowiązany może kwestionować zasadność i podstawy prawne wystawienia tytułu wykonawczego tylko poprzez zarzuty zgłoszone w terminie 7 dni od doręczenia mu tytułu wykonawczego. Odpowiednie stosowanie przepisów K.p.a nie oznacza, że organ egzekucyjny może czy powinien przeprowadzać rozprawę administracyjną z udziałem skarżącego. Wręcz przeciwnie, organ egzekucyjny, jako organ wykonawczy nie ma prawa rozstrzygać o zasadności zarzutów bez wypowiedzi wierzyciela. Przeprowadzenie rozprawy jest w postępowaniu egzekucyjnym niedopuszczalne, podobnie jak rozstrzyganie kwestii, które mogły być podniesione jako zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym ( art.33 u.p.e.a) , a zostały zgłoszone po terminie, lub które były już rozstrzygane w tym postępowaniu.

Nie budzi wątpliwości Sądu, że w okolicznościach sprawy organy egzekucyjne zasadnie, powołując się na art. 61a K.p.a. w związku z art.18 u.p.e.a odmówiły wszczęcia postępowania w przedmiocie badania tytułu wykonawczego.

Jak wskazał organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu, Naczelnik rozpatrzył podanie strony z dnia 25.09.2017r. o przeprowadzenie kontroli zgodności z prawem tytułu wykonawczego z dnia 19.10.2010r. (...) wydając "[...]" postanowienie w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie powyższego tytułu wykonawczego. W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ egzekucyjny odniósł się również do żądania przeprowadzenia rozprawy administracyjnej. Dyrektor, postanowieniem z "[...]", utrzymał w mocy powyższe postanowienie organu egzekucyjnego w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego. Prawomocnym postanowieniem z 6.08.2018r., sygn. akt I SA/Ol 258/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę strony na postanowienie organu odwoławczego z 21.03.2018r.

Zatem oczywiście prawidłowe jest stanowisko organu odwoławczego, że organ egzekucyjny nie mógł rozstrzygać o powyższym z wniosku strony z dnia 10.12.2018r., gdyż merytoryczne rozstrzygnięcia w tej kwestii zostały już podjęte, a zobowiązany nie podnosił innych, nowych okoliczności w sprawie. Ponowne oparcie wniosku na zarzucie wystawienia tytułu wykonawczego na podstawie "fałszywych i podrobionych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dokumentów", w wypadku niewystąpienia zmiany stanu faktycznego, czy też prawnego, nie mogło skutecznie doprowadzić do wszczęcia i prowadzenia postępowania w sprawie.

Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.