Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 249/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 13 ust. 1 pkt 1, art. 100 ust. 1 i 2, art. 101 ust. 2 pkt 2, art. 104 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2011 nr 108 poz 626
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz, Sędziowie WSA Małgorzata Fita,, WSA Andrzej Niezgoda (sprawozdawca), Protokolant Starszy asystent sędziego Anna Gilowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 29 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...]. Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania M.K., utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego.

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia i akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia [...]. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął wobec M.K. postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki MITSUBISHI ASX, o nr nadwozia: [...], rok produkcji: 2011, pojemność silnika: 1798 cm. Decyzją z dnia [...] określił stronie zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego w kwocie 1.671,00 zł.

M. K. odwołał się zarzucając naruszenie art. 122 w zw. z art. 180 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2012r. poz. 749 ze zm.), poprzez pominięcie istotnych dowodów stanowiących formalne dokumenty urzędowe potwierdzające okoliczności i stan faktyczny związany z nabyciem przedmiotowego pojazdu, art. 8 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2011 r. nr 108, poz. 626 ze zm. – dalej: "u.p.a.") przez bezpodstawne przypisanie odpowiedzialności za dług celny i określenie zobowiązania w podatku akcyzowym w sytuacji, gdy skarżący nie nabył w obrocie wewnątrzwspólnotowym wyrobów akcyzowych, art. 13 ust. 1 pkt 1 poprzez bezpodstawne przypisanie odpowiedzialności za dług celny i określenie zobowiązania w podatku akcyzowym w sytuacji, gdy skarżący nie dokonał żadnej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą oraz art. 101 ust. 2 pkt 2 u.p.a. poprzez przyjęcie, iż nabył prawo do rozporządzania przedmiotowym samochodem jak właściciel w sytuacji, gdy ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż osoba, od której zakupił on pojazd jest osobą fikcyjną, tym samym nie doszło do ważnego przeniesienia własności pojazdu na skarżącego.

Dyrektor Izby Celnej utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że:

M.K. działając w ramach prowadzonej działalności gospodarczej pod nazwą M. K., ul. [...], L., złożył wniosek o rejestrację samochodu osobowego marki MITSUBISHI ASX w Wydziale Komunikacji Urzędu Miasta. Do wniosku o rejestrację załączono m.in. zagraniczny (belgijski) dowód rejestracyjny pojazdu, z którego wynika, iż ww. samochód osobowy dnia 28 czerwca 2011r. został zarejestrowany po raz pierwszy w Królestwie Belgii.

Kierownik Oddziału Celnego otrzymał z Wydziału Komunikacji Urzędu Miasta dokumentację (pismo z 20 listopada 2012 r.) dotyczącą samochodu osobowego marki MITSUBISHI ASX, o nr nadwozia: [...] wraz z informacją o sfałszowanym dokumencie [...] z dnia 16 stycznia 2012r. wystawionym na M.K. potwierdzającym zapłatę akcyzy na terytorium kraju od nabytego wewnątrzwspólnotowo ww. samochodu. Z dokumentacji wynikało, że samochód ten był przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonanego przez M. K., a następnie samochód został sprzedany przez wymienioną wyżej osobę na rzecz prowadzącego działalność gospodarczą M.K.

Wydział Komunikacji Urzędu Miasta przekazał również materiał podważający wiarygodność przedłożonych przez M. K. dokumentów, celem dokonania rejestracji przedmiotowego samochodu, co do złożenia deklaracji przez M. K. dotyczącego samochodu, co do "opłaty recyklingowej" oraz co do figurowania M. K. w ewidencji działalności gospodarczej.

Z informacji od Komendy Miejskiej Policji, nadesłanej w odpowiedzi na pismo Naczelnika Urzędu Celnego wynikało, że prowadzone jest postępowanie przygotowawcze pod nadzorem Prokuratury Rejonowej, sygn. akt [...] , w sprawie przypadków przedkładania podczas rejestracji pojazdów w Wydziale Komunikacji Urzędu Miasta podrobionych faktur i umów pośrednich zakupu pojazdów i innych sfałszowanych dokumentów na fikcyjne osoby. Nie ustalono jednak kto i kiedy dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki MITSUBISHI ASX, o nr nadwozia: [...] oraz kto dokonał sfałszowania dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy. Z pisma Komendy Miejskiej wynikało ponadto, że w toku postępowania ustalono, ze pojazdy były kupowane od fikcyjnych osób w tym od "M. K., PESEL [...], NIP [...], REGON [...], zam. ul. [...], [..]", przy czym wskazany PESEL należy do osoby o zupełnie innym nazwisku zamieszkałej w G., natomiast pod wskazanym numerem REGON jest zarejestrowana działalność gospodarcza o zupełnie innej nazwie.

Z powyższego wynika, że osoba o nieustalonych danych osobowych podająca się za M. K. przedmiotowy samochód osobowy przemieściła z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, jakim jest Królestwo Belgii, na terytorium kraju. Faktura VAT Marża nr [...] z dnia 22 stycznia 2012 r. potwierdzająca zakup samochodu przez stronę, pokwitowanie wniesienia opłaty recyklingowej, dokument potwierdzający zapłatę akcyzy na terytorium kraju nr [...] z dnia 16 stycznia 2012r., zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej nr [...] z dnia 18 maja 2011r. są sfałszowane. Należy więc przyjąć, że M. K. przedłożył ww. nieautentyczne dokumenty w Wydziale Komunikacji Urzędu Miasta, który decyzją z dnia 06 lutego 2012r. zarejestrował samochód.

Mając na uwadze stan faktyczny sprawy organ powołał się na mające zastosowanie w sprawie przepisy u.p.a.. W pierwszej kolejności podał, że art. 100 ust. 1 pkt 2 tejże ustawy stanowi, że przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspółnotowe samochodu osobowego, niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami ustawy Prawo o ruchu drogowym, przy czym podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2 ustawy akcyzowej (art. 102 ust. 1). W przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Zgodnie z art. 102 ust. 1 ustawy akcyzowej podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2 (art. 102 ust. 1 u.p.a.) Art. 102 ust 2 brzmi następująco: "w przypadkach, o których mowa w art. 101 ust. 2 pkt 1 i 2, jeżeli przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju dokonał inny podmiot niż podmiot, który nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która nabyła prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel". Podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych, stosownie do art. 106 ust. 2 i ust. 3 u.p.a. są obowiązane - po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego złożyć deklarację uproszczoną, według ustalonego wzoru, właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie 14 dni licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym oraz dokonać obliczenia i zapłaty na rachunek właściwej izby celnej, akcyzy w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Podstawą opodatkowania z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, jest kwota jaką nabywca jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy (art. 104 ust. 1 pkt 2). Stawka akcyzy na samochody osobowe wynosi 18,6 % podstawy opodatkowania - dla samochodów osobowych o pojemności silnika powyżej 2000 centymetrów sześciennych oraz 3,1 % podstawy opodatkowania - dla pozostałych samochodów osobowych (art. 105 pkt 1 i 2 u.p.a.).

Mając na uwadze treść powołanych przepisów organ wskazał, że przedmiotem opodatkowania akcyzą w niniejszej sprawie jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego marki MITSUBISHI ASX, niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (art. 100 ust. 1 pkt 2). U.p.a. stanowi, że czynności lub stany faktyczne, o których mowa w art. 100 ust. 1 i 2, są przedmiotem opodatkowania akcyzą niezależnie od tego, czy zostały wykonane lub powstały z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa (art. 5). Oznacza to, że każde nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym niezależnie od tego czy czynność ta była wykonana zgodnie z prawem.

M.K. kupił przedmiotowy pojazd dnia 22 stycznia 2012r. za kwotę 53.900,00 zł. Uprzednio pojazd ten był zarejestrowany na terytorium Unii Europejskiej w Królestwie Belgii i przemieszczony został na terytorium kraju przez osobę nieznaną. W przypadku nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel po jego przemieszczeniu na terytorium kraju, podatnikiem jest osoba, która nabyła takie prawa do samochodu (art. 102 ust. 2 upa), w tym przypadku M.K. Ponieważ nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel przez stronę nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju, to obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego tegoż pojazdu niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, powstał z dniem 22 stycznia 2012r., tj. z dniem wystawienia faktury VAT-Marża nr [...]. Ponieważ M. K. nie wywiązał się z obowiązku złożenia deklaracji uproszczonej z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego powyższego samochodu i nie opłacił z tego tytułu należnego podatku akcyzowego, należało wobec strony wydać decyzję określającą zobowiązanie podatkowe. Wysokość ceny zakupu samochodu, będąca podstawą opodatkowania, jako zbliżona do cen rynkowych - nie była przez organ kwestionowana.

W ocenie organu u.p.a. wskazując zakres czynności opodatkowanych, odnosi się do określonych czynności i zdarzeń, tym samym dokonanie czynności opodatkowanej z naruszeniem warunków wynikających z innych przepisów prawa, nie będzie wpływała na obowiązek podatkowy w akcyzie, który powstanie w wyniku czynności faktycznej. Także w przypadku transakcji międzynarodowych istotne dla akcyzy jest fizyczne przemieszczenie samochodu osobowego z lub do Polski, a nie skuteczność transakcji zakupu czy sprzedaży z punktu widzenia przepisów prawa cywilnego. Organ powołał się też na powszechność i równość opodatkowania wynikającą z art. 84 Konstytucji RP i wyjaśnił, że zasadnie określono stronie zobowiązanie podatkowe, opierając się m.in. na art. 5 u.p.a., stanowiący klauzulę generalną, zapewniającą powszechność opodatkowania akcyzą wyrobów akcyzowych, samochodów osobowych oraz zapobiegającą uchylaniu się od opodatkowania. Organ zaznaczył przy tym, że zachowanie należytej staranności przy zakupie przedmiotowego samochodu osobowego nie było czymś czego strona postępowania nie mogła dochować.

Bezzasadne są też, zdaniem organu, zarzuty naruszenia art. 8 ust. 1 pkt 4 i art. 13 ust. 1 pkt 1 u.p.a., bowiem przepisy te nie stanowiły podstawy prawnej rozstrzygnięcia organu I instancji. Organ nie dopatrzył się też naruszenia zasad procedury wynikających z Ordynacji podatkowej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie M.K. zarzucił naruszenie:

w zakresie prawa formalnego:

- art. 122 w związku z art. 180 i 188 Ordynacji podatkowej, w wyniku nieustalenia stanu faktycznego dotyczącego wewnątrzunijnego nabycia samochodu osobowego na okoliczność wartości ceny transakcyjnej, w sytuacji, gdy organ podatkowy II instancji zastosował tryb szczególny (art. 5 ustawy o podatku akcyzowym) do ustalenia odpowiedzialności Skarżącego podczas, gdy Skarżący działając z należytą starannością i w dobrej wierze nabył przedmiotowy samochód na podstawie transakcji dokonanej w Polsce w okolicznościach, które nie pozwalały jej stwierdzić i ustalić, że zbywcą przedmiotowego pojazdu był podmiot nieistniejący, sygnowany jako M.K.;

- art. 191 w związku z art. 187 § 2 Ordynacji podatkowej, w wyniku błędnej oceny dowodów pozyskanych w toku postępowania celno-podatkowego przed organami I i II instancji, co do rzeczywistych wartości, jakie niewątpliwie musiały być stwierdzone w transakcji nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego Mitsubishi ASX od strony kontrahenta belgijskiego - zbywcy samochodu i wykazane w dokumentach wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu przez podmiot nieistniejący, legitymowany wyłącznie formalnie jako M.K.;

w zakresie prawa materialnego:

- art. 104 ust. 1 pkt 2) w związku z art. 5 ustawy o podatku akcyzowym, w wyniku przyjęcia do podstawy opodatkowania wartości zbycia samochodu w transakcji krajowej od nieistniejącego podmiotu (M. K.) przez Skarżącego, która to transakcja z mocy art. 8 ust. 1 pkt 4) ustawy o podatku akcyzowym nie mogła być transakcją nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobu akcyzowego, zatem podstawa opodatkowania została przez organy I i II instancji błędnie określona, tj. nie odniesiona do rzeczywistej ceny zbycia pojazdu w transakcji wewnątrzwspólnotowej przez kontrahenta belgijskiego - zbywcę pojazdu.

W ocenie skarżącego organy podatkowe dokonały błędnej oceny stanu faktycznego. Błędnie tez organ przyjął jako podstawę opodatkowania wartość transakcji krajowej (53.900 zł), w sytuacji gdy powinien tę wartość przyjąć w odniesieniu do transakcji wewnątrzwspólnotowej (wykazanej ceny pomiędzy stroną belgijską a nieistniejącym M. K.). Nie przyjęcie przez organy wartości samochodu z chwili nabycia wewnątrzwspólnotowego sprzeczne jest w ocenie skarżącego z konstytucyjną zasadą równości wobec prawa, to jest z art. 32 Konstytucji RP.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację wyrażoną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja zgodna jest z prawem i wydana została z zachowaniem wymogów procedury podatkowej.

Stan faktyczny w sprawie nie jest sporny:

- skarżący M. K., prowadzący działalność gospodarczą nabył, na podstawie faktury VAT-MARŻA nr [...] z dnia 22 stycznia 2012 r., samochód osobowy MITSUBISHI ASH. Osobowego charakteru auta, ustalonego w toku postępowania podatkowego m.in. na podstawie dokumentu identyfikacyjnego pojazdu, oświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym, faktury VAT-MARŻA, strona skarżąca nie kwestionowała.

- samochód został nabyty od "M. K.", widniejącego w dokumencie potwierdzającym zapłatę akcyzy na terytorium kraju od nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju, który okazał się osobą nieistniejącą, gdyż osoba taka nie figurowała w bazie ewidencji ludności Miasta i Gminy B., wskazany numer REGON okazał się REGONEM osoby o zupełnie innym nazwisku, prowadzącej działalność gospodarczą w innej miejscowości a Urząd Celny zanegował, iż osoba o wskazanych danych indentyfikacyjnych miałaby zapłacić akcyzę czy też złożyć deklarację dotyczącą przedmiotowego w sprawie samochodu.

- dokumenty przedłożone przez M. Kr., celem rejestracji MITSUBISHI ASH okazały się niewiarygodne,

- nie ustalono dotychczas, pomimo prowadzonego postępowania przygotowawczego pod nadzorem Prokuratury Rejonowej kto i kiedy dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego m.in. przedmiotowego w sprawie pojazdu, co wynikało z pisma Komendy Miejskiej Policji z dnia 26 listopada 2013 r.

Stan faktyczny w sprawie organy ustaliły z poszanowaniem reguł procedury podatkowej zawartych w Ordynacji podatkowej.

W ocenie Sądu, poprawnie też organy przyjęły, że skoro przedłożone przez M.K. w Wydziale Komunikacji Urzędu Miasta dokumenty celem rejestracji auta na terytorium kraju, okazały się nieautentyczne to w konsekwencji przyjąć należało, zgodnie z przepisem art. 102 ust. 2 u.p.a., że M.K. w dniu 22 stycznia 2012 r. nabył wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy marki MITSIBISHI ASH, niezarejestrowany uprzednio na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 u.p.a. opodatkowaniu akcyzą podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Podatnikami akcyzy od samochodów osobowych są natomiast między innymi podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego tych pojazdów (art. 102 ust. 1 u.p.a.), a jeżeli przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju dokonał inny podmiot niż podmiot, który nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która nabyła prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel (art. 102 ust. 2 u.p.a.). Jeśli dany pojazd należy zaklasyfikować do samochodów osobowych objętych definicją zawartą w art. 100 ust. 4 u.p.a., obowiązek zapłaty akcyzy, co do zasady wystąpi, jeżeli pojazd ten będzie przedmiotem jednej z trzech poniższych czynności:

- importu samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym,

- nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym,

- pierwszej sprzedaży na terytorium kraju samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów stwierdzić należało, ze po stronie skarżącego, w okolicznościach faktycznych sprawy, powstał niewątpliwie obowiązek w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju.

Istotnym w sprawie jest też, że przepisy działu V w zakresie opodatkowania akcyzą samochodów osobowych (art. 100 upa jest pierwszym przepisem tego działu) odwołują się również do szeregu przepisów ogólnych zawarty w dziale I ustawy.

Jednym z nich jest art. 5, który stanowi, że czynności lub stany faktyczne, o których mowa w art. 8 ust. 1-5, art. 9 ust. 1, art. 9a ust. 1 i 2, art. 9b ust. 1 i 2, art. 9c ust. 1 i 2 oraz art. 100 ust. 1 i 2, są przedmiotem opodatkowania akcyzą niezależnie od tego, czy zostały wykonane lub powstały z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa. Wbrew wywodom skargi przepis ten nie jest przepisem szczególnym, mieści się w dziale I zatytułowanym "Przepisy ogólne", a jedynie ze względu na treść uregulowania, odnosi się wprost do konkretnych przepisów tej ustawy. Przepis ten wskazuje specyfikę podatku akcyzowego, gdzie opodatkowaniu podlegają określone czynności lub stany faktyczne, których przedmiotem są wyroby akcyzowe lub samochody osobowe. W efekcie, opodatkowaniu akcyzą co do zasady nie podlegają transakcje w rozumieniu cywilnoprawnym, takie jak chociażby sprzedaż, lecz określone czynności np. produkcja czy też nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych. Zgodzić się zatem należy ze stanowiskiem organu podatkowego, iż nabycie samochodu osobowego w tym przypadku będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem akcyzowym niezależnie od tego, czy czynność tę przeprowadzono zgodnie z obowiązującym prawem.

M. K., jako podatnik podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego zobowiązany był zatem, po dokonaniu jego przemieszczenia na terytorium kraju, bez wezwania organu podatkowego złożyć deklarację uproszczoną, według ustalonego wzoru, właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie 14 dni, licząc od dnia powstania obowiązku podatkowego, nie później jednak niż w dniu rejestracji samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, co wprost wynika z treści art. 106 ust. 2 u.p.a. Sytuacja, w której podatnik nie wykonał ciążącego na nim obowiązku zobowiązywała organ podatkowy do wydania decyzji określającej M. K. zobowiązanie w podatku akcyzowym.

Z kolei zasady określania podstawy opodatkowania akcyzą wszystkich czynności, których przedmiotem są samochody osobowe reguluje art. 104 u.p.a., który w ustępie 1 pkt 2 stanowi, że w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego, co do zasady podstawą opodatkowania jest kwota, jaką podatnik jest obowiązany zapłacić za samochód osobowy. W przedmiotowej sprawie jest to kwota 53.900,00 zł, którą to skarżący, zgodnie z fakturą VAT-MARŻA zapłacił za przedmiotowy samochód.

W odniesieniu do zarzutów skargi dodać należy, że nie są zasadne twierdzenia strony, iż organy nie ustaliły stanu faktycznego dotyczącego nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, to jest naruszyły art. 122, art. 180 i art. 188 Ordynacji podatkowej. Zebrany w sprawie materiał dowodowy Sąd ocenił jako kompletny, mogący stanowić podstawę do poczynionych przez organ ustaleń. Strona, która uczestniczyła w prowadzonym postępowaniu podatkowym i była przez organ stosownie informowana, składała środki odwoławcze, mogła przedstawić wszelkie argumenty dowodzące jej twierdzeń. Za takie nie mogą być jednak uznane same wywody negujące ocenę organów i ich postępowanie w sprawie, w tym nie znajdujące potwierdzenia w zgromadzonym materiale twierdzenia o dobrej wierze skarżącego, jako nabywcy przedmiotowego w sprawie samochodu.

Sąd nie dopatrzył się też innych naruszeń prawa, w tym również zasady równości wobec prawa, unormowanej w art. 32 Konstytucji RP, na którą powołał się skarżący, nie wskazując jednak na czym naruszenie tej zasady przez organy podatkowe polegało. Treść tej zasady, odczytywana z uwzględnieniem treści art. 84 ustawy zasadniczej państwa, wymaga natomiast, aby każdy kto w związku ze zdarzeniem opisanym w ustawie podatkowej jest zobowiązany do zapłaty podatku, ciążące na nim zobowiązanie wykonał.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.