Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2116/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-08-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy: article: art. 246,  art. 260 p.p.s.a,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Sygnatura akt VII SA/Wa 2116/10 POSTANOWIENIE Dnia 8 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: odmówić J. K. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek J. K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Pismem z dnia 22 czerwca 2011 r. wnioskodawca cofnął wniosek w zakresie ustanowienia adwokata podtrzymując jednocześnie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Wnioskodawca wskazał, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Utrzymuje się z kwoty odszkodowania wynoszącej 1.400 zł. Ponadto w piśmie z dnia 22 czerwca 2011 r. wskazał, że małżonka J. K. otrzymuje emeryturę w wysokości 801 zł. netto. Wnioskodawca pozostaje bez pracy (zawieszona działalność gospodarcza), nie korzysta ze świadczeń socjalnych. Do majątku wnioskodawca zaliczył dwie nieruchomości – mieszkanie spółdzielcze o pow. 50,6 m2 i nieukończony pawilon usługowo – handlowy o pow. zabudowy 88,8 m2 oraz działkę o pow. 253 m2. Wnioskodawca wskazał, że ponosi miesięczne koszty w następującej wysokości – 800 zł na żywność i ubrania, 100 zł na leki, 81 zł za telefon, 180 zł z tytułu utrzymania mieszkania, inne 250 zł. Dodał, ze posiada zadłużenie w wysokości 57.300 zł z tytułu niespłaconych pożyczek zaciągniętych u osób fizycznych.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r. referendarz sądowy odmówił J. K. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia [...] lipca 2011 r. skarżący wniósł sprzeciw od ww. postanowienia z dnia [...] lipca

2011 r. W treści sprzeciwu wskazał, że z uwagi na biegnący termin do wniesienia skargi kasacyjnej zaciągnął pożyczkę na ustanowienie adwokata z wyboru. Skarżący potrzymał swoje dotychczasowe stanowisko o trudnej sytuacji materialnej i wskazał, że w jego opinii naruszeniem prawa do sądu jest także kosztowność wymiaru sprawiedliwości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

W myśl art. 260 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej: p.p.s.a) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Skuteczne wniesienie sprzeciwu powoduje usunięcie z obrotu prawnego orzeczenia referendarza sądowego, tj. postanowienia z dnia [...] lipca 2011 r. Jest ono traktowane – pod względem skutków prawnych – jako nieistniejące.

Przechodząc do oceny wniosku o przyznanie prawa pomocy należy podkreślić, że występująca w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucja "prawa pomocy" stanowi odstępstwo od zasady, że to strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy może mieć zatem miejsce w przypadkach wyjątkowych, kiedy to spełnione zostaną przesłanki określone w art. 246 p.p.s.a.

Zgodnie z § 1 tegoż artykułu Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Biorąc pod uwagę sytuację majątkową J. K. jak również wysokość kosztów sądowych pozostałych do uiszczenia w sprawie uznać należy, iż nie jest uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W niniejszej sprawie do uiszczenia pozostała tylko opłata za uzasadnienie wyroku w wysokości 100 zł. Pozostałe koszty sądowe wnioskodawca ponosił samodzielnie (200 zł z tytułu wpisu sądowego i 100 zł. z tytułu wpisu od skargi kasacyjnej). W świetle przedstawionego przez skarżącego stanu majątkowego i rodzinnego nie można przyjąć, iż skarżącego nie stać na uiszczenie opłaty za uzasadnienie wyroku w wysokości 100 zł. Skarżący posiada stały dochód w wysokości 1400 zł, we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje również żona skarżącego utrzymująca się z emerytury w wysokości 801,00 zł. Żona skarżącego posiada ponadto majątek odrębny w [...]. Skarżący wskazał, że posiada zadłużenie w wysokości 57.300 zł z tytułu niespłaconych pożyczek zaciągniętych u osób fizycznych. Skarżący nie wskazał jednak w jakiej wysokości spłaca raty zaciągniętych pożyczek, nie wskazał również, że nie jest w stanie ich spłacać.

Stały miesięczny dochód skarżącego i jego małżonki, fakt, iż skarżący na bieżąco regulował koszty sądowe, a do uiszczenia pozostała opłata kancelaryjna w kwocie 100 zł za uzasadnienie wyroku, pozwala uznać, że wnioskodawcę stać będzie na poniesienie bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym, wydatku związanego z opłatą za uzasadnienie wyroku.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.