Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 642/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2021-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA
Powołane przepisy: article: art. 54 § 3, art. 161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej L.G. kwotę 480 zł (czterysta osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] Burmistrz odmówił L.G. przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad matką A.S.

W wyniku wniesionego odwołania, decyzją z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Burmistrza z dnia [...] marca 2021 r., nr [...] i w pkt 1: przyznało L.G. od dnia [...] kwietnia 2021 r. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad matką A.S., która legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, w wysokości 1.971,00 zł miesięcznie, w pkt 2: przyznało składkę na ubezpieczenie zdrowotne w okresie pobierania świadczenia pielęgnacyjnego z zastrzeżeniem, iż nie opłaca się składki jeżeli strona podlega ubezpieczeniu zdrowotnemu z innych tytułów, w pkt 3: przyznało składkę na ubezpieczenie emerytalne i rentowe w okresie pobierania świadczenia pielęgnacyjnego przez okres niezbędny do uzyskania 20-letniego okresu ubezpieczenia (składkowego i nieskładkowego), z zastrzeżeniem, że nie opłaca składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe za osobę pobierającą świadczenie pielęgnacyjne, specjalny zasiłek opiekuńczy albo zasiłek dla opiekuna, jeżeli podlega ona obowiązkowi ubezpieczenia społecznego z innego tytułu na podstawie odrębnych przepisów lub jest ubezpieczona na podstawie art. 16 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. z 2016 r. poz. 277).

Na powyższą decyzję strona, reprezentowana przez pełnomocnika profesjonalnego, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, wnosząc o uchylenie jej w zakresie – jak wynika z treści skargi - określenia daty początkowej przyznania świadczenia i zobowiązanie organów do przyjęcia oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w orzeczeniu Sądu wydanym w niniejszej sprawie. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego w związku z uwzględnieniem skargi w całości i wydaniem w trybie art. 54 § 3 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) decyzji z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...]. W decyzji tej organ uwzględnił skargę L.G. w ten sposób, że uchylił decyzję SKO z dnia [...] maja 2021 r. w części, tj. w zakresie oddalającym przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego za okres od dnia [...] lutego do dnia [...] marca 2021 r. i w tym zakresie orzekł o przyznaniu stronie od dnia [...] lutego 2021 r. świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad matką A.S., która legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, w wysokości 1.971,00 zł miesięcznie.

Od decyzji SKO z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...] nie została wniesiona skarga do tutejszego Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję.

Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w § 1 pkt 1 i 2. Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn", gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku, przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Tym samym do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (w ramach tzw. autokontroli). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. W razie wydania nowego rozstrzygnięcia służy na nie skarga do sądu administracyjnego, co należycie chroni prawa strony skarżącej.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że kwestionowana w skardze decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] została wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Potwierdza to znajdująca się w aktach administracyjnych sprawy decyzja tegoż organu z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...], która według oświadczenia organu z dnia [...] sierpnia 2021 r. jest prawomocna.

W tej sytuacji Sąd uznał, że zasadnym jest umorzenie postępowania sądowego, gdyż w następstwie wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji dalsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 sentencji.

Uwzględnienie zaś skargi przez organ w trybie autokontroli, czyni zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje stronie skarżącej od organu także w razie uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a.

Z tych względów, Sąd w pkt 2 sentencji zasądził od organu na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania w kwocie 480 zł, na którą składa się wynagrodzenie radcy prawnego ustalone zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 265) w sprawie opłat za czynności radców prawnych.