Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1300/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2022-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Borys Marasek (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 17 sierpnia 2022 r. nr 2401-IOD-1.4102.5.2021.26/AB-T UNP: 2401-22-185900 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy decyzję organu I instancji odmawiającą S. P. i E. P. stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2017 r. w kwocie 2.914 zł.

Na powyższą decyzję S. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 października 2022 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie odpisu skargi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie została doręczona adresatowi w dniu 10 listopada 2022 r.

Do chwili obecnej braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, z uwagi na to, że jej braki formalne nie zostały uzupełnione.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej "ppsa", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 ppsa oraz art. 47 tej ustawy.

W myśl zaś art. 47 § 1 ppsa do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.

Stosownie natomiast do treści art. 215 § 1 ppsa w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej

lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu

w trybie art. 49 ppsa (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535).

Jak wynika natomiast z art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku zaś, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa do jej odrzucenia.

Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin wyznaczony wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu

17 listopada 2022 r.

Zatem, skoro braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, o czym orzeczono

jak w sentencji postanowienia.