Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 31/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2019-06-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zobowiązano do podjęcia czynności
Stwierdzono, że bezczynność nie nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa
Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 13 ust. 1, art. 16 ust. 1, art. 17 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1330
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Mariola Jaroszewska asesor WSA Magdalena Dobek-Rak po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi K. O. na bezczynność Koła Łowieckiego nr [...] w S. w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Koło Łowieckie nr [...] w S. do rozpoznania wniosku K. O. z dnia 11 grudnia 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie pkt 2-5 oraz pkt 8-9 w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych wraz z wyrokiem ze stwierdzeniem jego prawomocności; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Koła Łowieckiego nr [...] w S. na rzecz skarżącego K. O. kwotę 100 zł (słownie złotych: sto) tytułem zwrotu kosztów postępowania; 4. oddala skargę w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

K. O. wniósł skargę na bezczynność Koła Łowieckiego w udostępnieniu informacji publicznej na jego wniosek z 11 grudnia 2018 r., w którym domagał się:

udostępnienia protokołu pokontrolnego z kontroli kompleksowej obejmujący okres do 2009r. poprzedzającej kontrolę za lata 2009 – 2014,

podanie daty i numerów uchwał uchwalonych przez WZCzKŁ "na podstawie których w protokole pokontrolnym z kontroli kompleksowej z 4 lipca 2014r. obejmujący lata 2009-2014 kontrolujący zapisał: "Zezwolenia na indywidualny odstrzał wydawane są członkom koła i zaproszonym myśliwym na zasadach ustalonych przez walne zgromadzenie.",

podanie daty i numeru uchwał uchwalonych przez WZCzKŁ na podstawie których w piśmie do ZG PZŁ l. [..] z 22 czerwca 2017r. podpisanym przez W. T. zapisano: "Zasady wydawania zezwoleń indywidualnych oraz zasady zagospodarowania pozyskanej zwierzyny koło posiadało przyjmując uchwałę obowiązującą na kilka sezonów.. ." Z zapisu w piśmie l. dz. [..] z 22 czerwca 2017r. wynika, że dokumenty na które powołano się w piśmie zostały sprawdzone i nie kwestionowano ich prawidłowości: "W dniu 21.06. 2017r. Zarząd Okręgowy z udziałem Prezesa EORŁ odbył spotkanie z Zarządem Koła Łowieckiego na którym sprawdzono ponownie prawidłowość kwestionowanych przez skarżącego dokumentów, na podstawie czego sporządzono powyższą notatkę.",

udostępnienie protokołu pokontrolnego potwierdzającego kontrolę Okręgowej Komisji Rewizyjnej ze stycznia 2017r. zgodnie z zapisem z pkt 2 pisma l. dz. [..]: "Korekty w/w zasad Walne Zgromadzenie dokonało w kwietniu 2015r. i maju 2017r. podejmując stosowne uchwały. Potwierdza to kontrola OKR w styczniu br.",

udostępnienie uchwały z kwietnia 2015r. WZCzKŁ dotyczącej korekty Zasad dokonanych przez walne zgromadzenie: "Potwierdza to kontrola OKR w styczniu br.",

udostępnienie uchwał WZCzKŁ dotyczących planów działalności koła za lata 2009-2014 wraz z załącznikami w postaci rzeczywistych "planów pracy i zarządu koła" na podstawie, których kontrolujący koło W. T. w protokole pokontrolnym z 4 lipca 2014r. l. dz. [..] stwierdził: "... Koło funkcjonuje w oparciu o uchwalony przez walne zgromadzenie plan pracy i Zarządu koła, który można uznać jako plan działalności koła (§ 53 pkt 6 Statutu)." oraz na podstawie zapisu zawartego w piśmie ZO PZŁ l. dz. [..] z 22 czerwca 2017r. w punkcie 1 "Koło posiadało i posiada plan działalności koła uchwalony przez walne zgromadzenie sprawozdawcze. Podczas kontroli koła w 2014 roku, zwrócono zarządowi koła uwagę, że jako plan działalności koła traktuje plan pracy zarządu koła...",

udostępnienie uchwały WZCzKŁ dotyczącej planu działalności koła na 2015r. co wynika z pisma l. dz. [..] : "... Od 2015r. walne zgromadzenie członków koła uchwala ha każdy sezon łowiecki plan działalności koła" a która to uchwała nie znalazła się w Protokole Komisji Uchwał i Wniosków z WZCzKŁ "[..] z 30.05.2015r.,

podanie numerów liczb dziennika korespondencyjnego pism wpływających do koła jak i wychodzących z Koła Łowieckiego /według wykazu i kserokopii w załączniku nr 3/ zgodnie z zapisem w protokole pokontrolnym z 4.07.2014r.: "... Pisma wpływające i wypływające są rejestrowane, przechowywane w oddzielnych skoroszytach",

udostępnienie Protokołów Komisji Uchwał i Wniosków z Walnych Zgromadzeń Koła Łowieckiego za okres 2009 - 2015 jak i kserokopii stron dziennika korespondencyjnego koła na którym widnieją liczby dzienne pism będących w załączniku nr 3.

Skarżący wniósł o nakazanie Kołu Łowieckiemu nr 1 udzielenie informacji w zakresie sformułowanym we wniosku oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postepowania sądowego.

W uzasadnieniu skargi wskazał skarżący, że jego wniosek o udostępnienie informacji publicznej z 11 grudnia 2018r. stanowił rozwiniętą i doprecyzowaną formę wniosku z 28 maja 2018r., czym uczynił skarżący zadość prośbie samego Koła Łowieckie wyrażonej w piśmie z 29 listopada 2018r. "odpowiedź na wniosek". Wniosek z 11 grudnia 2018r. podparty był cytatami z dokumentów poświadczających istnienie stosownych uchwał z protokołu pokontrolnego, który był sporządzony 4 lipca 2014r. przez kontrolującego z Zarządu Okręgowego l. dz. [..] oraz cytatami z pisma l. dz. 219 z 22.06.2017r., które otrzymał skarżący z Ministerstwa Środowiska. W uzyskanych przez skarżącego dokumentach powoływano się na konkretne uchwały jakie funkcjonują w kole i które stanowiły przedmiot kontroli i podstawę do sporządzenia protokołu pokontrolnego, jak i pisma skierowanego do Zarządu Głównego PZŁ. Dodał skarżący, że mając poważne wątpliwości co do rzeczywistego istnienia, a tym samym obowiązywania uchwał WZCzKŁ, jako członek Koła Łowieckiego do 13 czerwca 2017r. i członek Polskiego Związku Łowieckiego od 15 kwietnia 1985r. zwrócił się do Koła o udostępnienie wskazanych w punktach 1 - 9 informacji.

Przywołując pkt 1 wniosku o udostępnienie informacji publicznej wskazał skarżący, że domagał się udostępnienia protokołu pokontrolnego z kontroli kompleksowej obejmujący okres pięcioletni do 2009r. poprzedzający kontrolę za lata 2009 -2014. Zgodnie z przepisami obowiązkiem zarządu koła jest po przeprowadzonej kontroli zapoznać członków koła z wynikami kontroli, niestety zarząd koła ukrył przed członkami protokół pokontrolny obejmujący okres pięcioletni do 2009r. W odpowiedzi na moje żądanie Koło Łowieckie pismem z lutego 2019r. w pkt 1 poinformowało, że " nie odnaleźliśmy protokołu pokontrolnego z kontroli kompleksowej obejmujący okres do 2009r." Podkreślił skarżący, że zgodnie z Zarządzeniem nr 5 Zarządu Głównego PZŁ z 3 marca 1998r. w sprawie dokumentacji w kołach łowieckich okres archiwizacji protokołów pokontrolnych wynosi 25 lat. Zatem jeżeli koło nie posiada zarchiwizowanego protokołu pokontrolnego z 2009r. to oznacza, że został złamany przepis Zarządzenia nr 5, a ponadto istnieje uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa z art. 276 kk.

W pkt 2 i 3 Wniosku ... zwrócił się skarżący o podanie daty, numeru uchwały co też wiązało się z podaniem podstawy prawnej obowiązywania uchwały wprowadzających "Zasady wydawania zezwoleń na polowania indywidualne oraz zasad zagospodarowania pozyskanej zwierzyny."

W pkt 4 i 5 wniosku domagał się udostępnienia protokołu pokontrolnego potwierdzającego kontrolę Okręgowej Komisji Rewizyjnej wynikającej z zapisu pkt 3 pisma l.dz. 219 dotyczącego wprowadzonych zmian w uchwale dotyczących zmian "Zasad wydawania zezwoleń ..." przez walne zgromadzenie w kwietniu 2015r. Konsekwencją pkt 4 był pkt 5 w którym wnosiłem o udostępnienie uchwały w której dokonano korekty "Zasad wydawania zezwoleń ..." Zaznaczył skarżący, ze wedle jego wiedzy w kwietniu 2015r. WZCzKŁ nie uchwaliło żadnej uchwały z uwagi na to, iż w kwietniu 2015r. nie odbyło się żadne walne zgromadzenie Koła Łowieckiego . W maju 2015r. odbyły się za to dwa WZCzKŁ: 17.05. Nadzwyczajne WZCzKŁ i 30 maja 2015r., ale i podczas tych walnych zgromadzeń nie podjęto uchwały dotyczącej korekt "Zasad wydawania zezwoleń ..." W tym przypadku w ocenie skarżącego istnieje uzasadnione podejrzenie, że w piśmie l. dz. [..] z 22 czerwca 2017r. dopuszczono się przestępstwa poświadczenia nieprawdy to jest o czyn z art. 271 § 1 kk.

W pkt 6 wniosku zwrócił się skarżący o udostępnienie uchwał WZCzKŁ dotyczących planów działalności koła, na które powoływano się w piśmie skierowałem do Koła z 27 grudnia 2018r. oraz z 29 grudnia 2018r. wraz z załącznikami. Pismem z 14 lutego 2019r. z Koła otrzymał skarżący odpowiedź dotyczącą pkt 6 wniosku ...» 3. informacje żądane w pkt 6 przekazano Panu wraz z pismem z 29.12.2018r.". Pismem z 29 grudnia 2018r. otrzymał skarżący z Koła Protokoły Komisji Uchwał i Wniosków z walnych zgromadzeń koła, ale te Protokoły z zapisanymi uchwałami nie stanowią aktów prawnych, a są dokumentem wskazującym, że takie uchwały zostały uchwalone. Projekty takich uchwał zarząd koła był obligowany przygotować na walne zgromadzenie oraz poddać je pod dyskusję i głosowanie. W rzeczywistości tych uchwał zarząd nie przygotował. Organ kontrolujący nie sprawdził istnienia tych uchwał, przyjął za pewnik ich istnienie, a ponadto powołuje się na ich postanowienia.

Dodał skarżący, że pismo z 14 lutego 2019r. stanowi tylko częściową odpowiedź na jego wniosek z 28 maja 2018r.

W pkt 7 wniosku wystąpił skarżący o udostępnienie uchwały WZCzKŁ dotyczącej planu działalności koła na 2015r. Od 2015r. walne zgromadzenie członków koła uchwala na każdy sezon łowiecki plan działalności koła. W odpowiedzi Koło wskazało, że nie posiada takiej uchwały. W ocenie skarżącego po raz kolejny doszło do poświadczenia nieprawdy w piśmie l. dz. [..], które za pośrednictwem ZG PZŁ i Ministerstwa Środowiska trafiło do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich. Z treści pisma wynika, że "W dniu 21.06.2017r Zarząd Okręgowy z udziałem Prezesa EORŁ odbył spotkanie z Zarządem KŁ na którym sprawdzono ponownie prawidłowość kwestionowanych przez skarżącego dokumentów, na podstawie czego sporządzono powyższą notatkę." Z tego cytatu wynika, że sygnatariusze tego spotkania uzgodnili treść pisma na podstawie nieistniejących dokumentów, co poświadcza zapis z pkt 4 pisma z 14 lutego 2019r.

Podkreślił skarżący, że oczekuje od Koła konkretnych dokumentów lub konkretnego stanowiska co do istnienia dokumentów, których udostepnienia się domaga.

W pkt 8 i 9 wniosku wnosił skarżący o podanie I. dz. dziennika korespondencyjnego pism wpływających i wypływających do i z Koła. Przedstawił skarżący pisma wskazane w załączniku nr 3 do wniosku. W piśmie z 14 lutego 2019r. otrzymał skarżący odpowiedź, że pkt 8-9 nie dotyczą informacji o charakterze publicznym. Kolejnym wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej z 21 stycznia 2019r. zwrócił się skarżący między innymi o wskazanie daty i l. dz. dziennika korespondencyjnego wpływu i wypływu z Koła uchwały nr 6. W odpowiedzi skarżący z Koła otrzymał pismo z 8 lutego 2019r. zawierające kopię fragmentu dziennika korespondencyjnego, o który wnosił i które wskazującą wpływ i wypływ z Koła wniosku o uchylenie uchwały w trybie nadzoru.

Zdaniem skarżącego relacjonowany przebieg działań podejmowanych prze Koło świadczy o niekonsekwencji i chaosie w działaniu. Niektóre dokumenty zarejestrowane w dzienniku korespondencyjnym bez problemu są udostępniane na wniosek, a inne są ukrywane pod pretekstem twierdzenia, że nie dotyczą informacji o charakterze publicznym. Tymczasem sformułowane w różnych wnioskach żądanie dotyczy tego samego zagadnienia - liczb dziennika korespondencyjnego.

Końcowo wskazał skarżący, że pomimo upływu 2 miesięcy nie otrzymał odpowiedzi na wystosowany wniosek o udostępnienie informacji publicznej, co dowodzi bezczynności Koła.

W odpowiedzi na skargę Koło Łowieckie wniosło o oddalenie skargi.

Wskazał organ, że w dniu 1 marca 2019 roku do Koła Łowieckiego wpłynęła skarga K. O. na bezczynność w udzieleniu informacji publicznej. Skarżący zarzucił, że Koło nie udostępniło mu informacji o jakie wnosił w piśmie z 11 grudnia 2018 roku. Skarga w uzasadnieniu zawiera rozwinięcie zarzutów wobec Koła. Do skargi dołączono liczne załączniki, mające potwierdzić zasadność skargi.

Skarga K. O., w ocenie Koła Łowieckiego, nie zasługuje na uwzględnienie. Koło Łowieckie w odpowiedzi na wniosek skarżącego, najpierw powiadomiło go o niemożności udzielenia informacji w czasie 14-stu dni ze wskazaniem terminu, w jakim udzielona mu zostanie odpowiedź, a następnie pismem z dnia 14 lutego 2019 r. przedstawiło swoje stanowisko, co do jego żądań. Okazało się, że skarżący nie precyzował jakich żąda informacji, a jedynie wskazywał jakich żąda dokumentów i w sposób ogólnikowy wiązał to żądanie z cytowanymi przez siebie wypowiedziami z protokołu pokontrolnego Zarządu Okręgowego PZŁ i innych. Wymagało to analizowania, czy dokumenty (uchwały, protokoły) zawierają informacje publiczne. Odszyfrowanie żądania skarżącego doprowadziło Koło Łowieckie do wniosku, że żądane przez skarżącego informacje (np. zasady wydawania zezwoleń na polowania indywidualne) nie dotyczyły informacji publicznych, a spraw wewnętrznych Koła. Dwóch z żądanych dokumentów nie odnaleziono.

W tej sytuacji zarzut bezczynności w udzielaniu informacji publicznej jest całkowicie chybiony. Skarżący otrzymał odpowiedź na swój wniosek w ustawowym terminie.

W uzasadnieniu skargi K. O. polemizuje ze stanowiskiem Koła Łowieckiego co do zasadności odmowy udzielenia mu żądanych informacji i w tym zakresie jego skargę można byłoby traktować jako skierowaną przeciwko odmowie udzielenia informacji a nie bezczynności. W tym zakresie Koło Łowieckie podtrzymało swoje stanowisko i twierdzenie, że żądane przez skarżącego informacje nie mają charakteru publicznego. Zasady wydawania zezwoleń na polowania indywidualne nie mają charakteru publicznego, jest to wewnętrzna sprawa członków Koła Łowieckiego w jaki sposób zostaną uregulowane zasady wydawania tych zezwoleń i żadna instytucja państwowa lub samorządowa nie kontroluje tych zasad ani ich nie koryguje. Dzienniki korespondencyjne, czy sposoby rejestrowania wpływających do Koła i wysyłanych pism to również sprawa wewnętrzna Koła, a nie informacja publiczna. Podniesiona przez skarżącego okoliczność, iż żądane informacje pochodzą z okresu, gdy był członkiem Koła Łowieckiego nie może mieć znaczenia, gdyż nie zmienia to charakteru prawnego żądanych informacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj.: Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która odbywa się na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Kontrola ta, w myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., obejmuje między innymi orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1- 4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

Wyjaśnić należy, że przez bezczynność należy rozumieć sytuację, w której dany podmiot, mimo ciążącego na nim obowiązku, w terminie ustalonym przez obowiązujące przepisy nie podjął jakichkolwiek czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, lecz nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu lub nie podjął właściwej czynności. Wniesienie skargi na tak rozumianą bezczynność jest uzasadnione nie tylko w razie niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także i w przypadku odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie ocenił, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu.

Natomiast na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1330), zwanej dalej u.d.i.p., której przepisy stanowiły podstawę rozpoznania wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, bezczynność polega na tym, że organ lub inny podmiot zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, nie podejmuje takiej czynności, ani nie wydaje decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej bądź decyzji o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Jedynie w przypadku, gdy żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, załatwienie sprawy może nastąpić poprzez pisemne poinformowanie wnioskodawcy o przyczynach uzasadniających nieudostępnienie informacji.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w tym terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2).

W tym samym terminie, jak wynika z art. 16 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. 1 u.d.i.p., podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej winien wydać decyzję o odmowie jej udostępnienia, o ile stwierdzi, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, na przykład wynikające z ograniczeń w dostępie do informacji publicznej, określonych w art. 5 u.d.i.p.

Stwierdzić należy, że bezczynność podmiotu obowiązanego do udostępniania informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku o udzielenie tej informacji podmiot taki:

- nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), albo

- nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), albo

- nie powiadamia pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.).

Wniesioną skargą skarżący zwalcza bezczynność Koła Łowieckiego w zakresie udostępnienia informacji publicznej w postaci: protokołu pokontrolnego z kontroli kompleksowej obejmujący okres do 2009r., podania daty i numerów uchwał uchwalonych przez WZCzKŁ dotyczących zezwoleń na indywidualny odstrzał wydawanych członkom koła i zaproszonym myśliwym, podania daty i numeru uchwał uchwalonych przez WZCzKŁ dotyczących zasad wydawania zezwoleń indywidualnych oraz zasad zagospodarowania pozyskanej zwierzyny, protokołu pokontrolnego potwierdzającego kontrolę Okręgowej Komisji Rewizyjnej ze stycznia 2017r., uchwały z kwietnia 2015r. WZCzKŁ dotyczącej korekty zasad dokonanych przez walne zgromadzenie, planów działalności koła za lata 2009-2014 wraz z załącznikami w postaci rzeczywistych "planów pracy i zarządu koła", uchwały WZCzKŁ dotyczącej planu działalności koła na 2015r., numerów liczb dziennika korespondencyjnego pism wpływających do koła jak i wychodzących z Koła Łowieckiego oraz Protokołów Komisji Uchwał i Wniosków z Walnych Zgromadzeń Koła Łowieckiego za okres 2009 - 2015 jak i kserokopii stron dziennika korespondencyjnego koła na którym widnieją liczby dzienne pism będących w załączniku nr 3.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, a w szczególności kategorie podmiotów wskazane w punktach 1-5 tego przepisu. Kwestia zaliczenia kół łowieckich do grona podmiotów objętych tą regulacją była przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 28 listopada 2013 r. (sygn. akt I OZ 1155/13 - publ. CBOSA) jednoznacznie stwierdził, że koła łowieckie są właśnie "innymi podmiotami wykonującymi zadania publiczne" w rozumieniu powyższej normy. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela to stanowisko. Należy bowiem zauważyć, że koła łowieckie wykonują zadania administracji państwowej związane z łowiectwem w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 2033 ). Są one podstawowymi podmiotami wydzierżawiającymi obwody łowieckie, a zatem to na nich, na dzierżawionym obwodzie, spoczywa obowiązek realizacji celów i zadań łowiectwa, tj. prowadzenia gospodarki łowieckiej rozumianej – w myśl art. 8 ust. 1 ustawy Prawo łowieckie – jako element ochrony środowiska przyrodniczego, obejmującego ochronę zwierząt łownych, gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej. Nadto koła łowieckie współpracują z jednostkami organizacyjnymi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe, albowiem sporządzane przez nie roczne plany łowieckie, po zasięgnięciu opinii wójta (burmistrza lub prezydenta miasta), podlegają zatwierdzeniu przez nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.

W ocenie Sądu informacje objęte wnioskiem K. O. z dnia 11 grudnia 2018 r. winny zostać uznane za informacje publiczne. Kwestia ta nie budzi wątpliwości, skoro skarżący domagał się szeregu informacji dotyczącej elementu publicznoprawnej działalności tego podmiotu, jakim jest prowadzenie gospodarki łowieckiej w rozumieniu art. 4 Prawa łowieckiego. Informacją publiczną jest zaś każdorazowo w szczególności informacja o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., w tym o ich przedmiocie organizacji, działalności i kompetencjach, oraz o majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. "b","c" i "f" u.d.i.p.).

Jednocześnie należy mieć na uwadze, co ma miejsce w niniejszej sprawie, że szeroki zakres żądanych informacji może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Jak wyjaśniał Naczelny Sąd Administracyjny, informacja wytworzona w ten sposób, choćby składająca się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (zob. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., I OSK 792/11). Sąd w składzie orzekającym stoi przy tym na stanowisku, że rozważając, czy zakres żądanych informacji czyni je informacjami przetworzonymi uwzględnić należy charakter i specyfikę podmiotu – jego zasoby potrzebne do realizacji wniosku o informację – który miałby dokonać przetworzenia (przygotowania) informacji. Z tego względu inny standard będzie odnosił się do podmiotu dysponującego fachowym aparatem przygotowanym do opracowywania i udostępniania informacji publicznej (np. ministra), a inny do podmiotów, których główną czy zasadniczą funkcją nie jest działanie w charakterze organu administracji czy udostępnianie informacji. Standard ten powinien tymczasem być brany pod uwagę przy określaniu, czy żądanie informacji w sprawie dotyczy informacji prostej czy informacji przetworzonej, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Podkreślić przy tym należy, że w przypadku stowarzyszeń, zrzeszeń czy innych nietypowych podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej należy wziąć pod uwagę, iż sposób udostępnienia przez nie informacji może być dostosowany do ich środków technicznych, jak określa to art. 14 ust. 1 u.d.i.p., a podmioty te zwykle nie dysponują takimi środkami i zasobami, jak typowe podmioty zobowiązane do udostępniania informacji publicznej.

Z utrwalonego orzecznictwa wynika, iż rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 149 § 2 p.p.s.a. jest stan, w którym bez żadnych wątpliwości w okolicznościach danej sprawy można stwierdzić, że w sposób oczywisty naruszono prawo (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2019 roku, I OSK 1189/17, CBOSA). Rażące naruszenie prawa jest postacią kwalifikowaną naruszenia prawa i powinno być interpretowane ściśle. Zgodnie ze słownikowym znaczeniem tego pojęcia, "rażące" to "ponad miarę", "niewątpliwe", "wyraźne", "oczywiste". Ocena, czy mamy do czynienia z rażącą postacią bezczynności, powinna być dokonywana w powiązaniu z okolicznościami sprawy (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 grudnia 2018 r., sygn. VIII SAB/Wa 43/18,CBOSA). Kwalifikacja naruszenia prawa jako "naruszenie rażące" musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako "zwykłe" naruszenie. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym, a zachodzi w razie braku woli organu do załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa i jest pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 7 listopada 2018 r., sygn. II SAB/Po 74/18, CBOSA). W ocenie Sądu bezczynność Koła Łowieckiego w niniejszej sprawie nie wynika z okoliczności mających cechy rażącego naruszenie prawa, lecz z błędnego przeświadczenia, że część żądanych przez skarżącego informacji nie stanowi informacji publicznej. Z tej przyczyny orzeczono w pkt 2 sentencji wyroku, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

W dniu 14 lutego 2019 r. Koło Łowieckie poinformowało skarżącego między innymi, że nie odnaleziono protokołu kontrolnego z kontroli kompleksowej obejmujących okres do 2009 r., że nie posiada uchwały zatwierdzającej plan działalności koła za 2015 r. oraz, że informacje żądane w pkt 6 wniosku przekazano wraz z pismem z 29 grudnia 2018 r. W tym zakresie Sąd oddalił skargę (pkt 4 sentencji wyroku). W niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym Sąd nie posiada uprawnień do weryfikacji stanowiska organu dotyczącego braku żądanej informacji publicznej. Również udzielenie informacji publicznej przed wniesieniem skargi do Sądu skutkuje jej oddaleniem.

Natomiast z przyczyn wyżej wskazanych Sąd uznał, że Koło Łowieckie pozostaje w bezczynności w zakresie pkt 2-5 oraz 8-9 wniosku skarżącego z dnia 11 grudnia 2018 r. i z tej przyczyny orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając na rzecz strony skarżącej kwotę 100 zł, obejmującą uiszczony wpis od skargi.