Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 665/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-07-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Odmówiono przyznania prawa pomocy
Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: Art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków Z.L., S.L. i B.L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z.L., S.L. I B.L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji o zwrocie nieruchomości postanawia odmówić skarżącym przyznania prawa pomocy. AG


UZASADNIENIE

II SA/Łd 665/12

Uzasadnienie

W związku ze skargą na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji o zwrocie nieruchomości Z.L., S.L. i B.L. wystąpili z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.

Ze złożonych oświadczeń o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że:

Z.L. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Małżonkowie posiadają mieszkanie o powierzchni 42 mkw. i uzyskują dochody w łącznej kwocie 2703 zł (netto) (renta i świadczenie przedemerytalne). Strona podała, że miesięczne wydatki kształtują się następująco: czynsz – 312 zł, woda – 50 zł, gaz – 30 zł, telefon – 100 zł, TV – 32 zł, leki – 200 zł, bilety MPK – 100 zł, wyżywienie – 1500 zł.

S.L. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z córką A. Skarżąca zamieszkuje wraz z córką w mieszkaniu o powierzchni 52 mkw. Rodzina utrzymuje się z emerytur w łącznej kwocie 2400 zł (netto). Strona wskazała, że miesięczne wydatki wynoszą: czynsz – 350 zł, gaz – 60 zł, energia elektryczna – 70 zł, woda – 60 zł, leki – 500 zł, telefon – 100 zł, wyżywienie – 2100 zł.

B.L. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żona i synem. Rodzina posiada mieszkanie o powierzchni 49,5 mkw., a także samochód osobowy H (rok produkcji 2008), utrzymuje się z dochodów w łącznej kwocie 3570 zł (emerytura żony skarżącego i wynagrodzenie za pracę skarżącego). Skarżący deklaruje ponoszenie wydatków w następującej kwocie: czynsz - 430 zł, gaz - 120 zł, energia elektryczna - 120 zł, woda - 100 zł, leki - 100 zł, TV i internet – 97 zł, telefon – 110 zł, nauka syna – 500 zł, bilety MPK – 100 zł, wyżywienie – 1700 zł.

W uzasadnieniu wszyscy skarżący wskazali, że z uwagi na znikome dochody oraz "fakt, że to organ był inicjatorem postępowania" nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

W rozpoznawanej sprawie kwestią wymagającą rozważenia jest prawo strony skarżącej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Biorąc pod uwagę informacje przedstawione przez skarżących w złożonych przez nich oświadczeniach, należy stwierdzić, iż wnioski skarżących nie zasługują na uwzględnienie.

Na uwadze należało mieć przede wszystkim fakt, iż w uzasadnieniach wniosków o zwolnienie od kosztów sądowych skarżący uznali swoje dochody za znikome, a jednocześnie jako okoliczność uzasadniającą ich zdaniem zwolnienie od kosztów sądowych wskazali fakt, iż postępowanie administracyjne zostało "zainicjowane przez organ administracji".

Odnosząc się do sytuacji materialnej skarżących należy stwierdzić, iż deklarowana wysokość dochodów z uwzględnieniem liczby członków rodziny poszczególnych wnioskodawców nie daje podstaw do przyjęcia, że jest ona "znikoma". Każdy ze skarżących deklaruje bowiem osiąganie regularnych dochodów, których wysokość w ocenie Referendarza sądowego pozwala na zgromadzenie środków finansowych niezbędnych do partycypacji w kosztach postępowania sądowego. Należy również zauważyć, iż każda z rodzin ma zapewnione potrzeby mieszkaniowe, a B.L. posiada również samochód osobowy, a więc tym bardziej nie może być uznany za osobę ubogą. Analizując natomiast wykaz wydatków ponoszonych przez skarżących należy uznać, iż po części nie są one wydatkami tego rodzaju, że należy im nadać pierwszeństwo przed wydatkiem na opłacenie kosztów sądowych (np. TV, Internet, telefon). Jeśli zaś idzie o powołany przez skarżących argument, że to organ wszczął postępowanie administracyjne, to wyjaśnienia wymaga, że jedyną przesłanką przyznania prawa pomocy jest trudna sytuacja materialna. Przesłanka ta, jak wskazują złożone przez skarżących oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach nie została spełniona, zatem wnioski podlegają oddaleniu.

Reasumując - wnioskodawcy dla wydatków związanych z postępowaniem sądowym są w stanie znaleźć pokrycie w swych dochodach przez odpowiednie ograniczenie innych wydatków niebędących koniecznymi dla utrzymania oraz poczynienie oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny.

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

AG