Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 760/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2007-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Karpińska, Asesor WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Protokolant Sekr. sąd. Beata Jacek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 kwietnia 2007r. przy udziale - sprawy ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. o nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. nr [...] z dnia [...] r., którą organ ten orzekł odpowiedzialność podatkową J. W. jako członka zarządu "A" Sp. z o.o. w S. za zaległości podatkowe z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc [...] 2000 r. w kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami egzekucyjnymi w kwocie [...]zł.

Powyższa decyzja została wydana w wyniku uprzednich dwóch wyroków sądów administracyjnych. Najpierw Naczelny Sąd Administracyjny, Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach wyrokiem z dnia 28 października 2003 r. sygn. akt I SA/Ka 2179/02 uchylił decyzję Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne.

Następnie wyrokiem z dnia 15 marca 2005r. o sygn. akt I S.A./Gl 745/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, po rozpoznaniu kolejnej skargi J. W., uchylił wcześniejszą decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. w tymże przedmiocie.

W motywach przytoczonego na wstępie, a obecnie kontrolowanego, rozstrzygnięcia organ podkreślił, że Spółka "A" Sp. z o.o. w S. zadeklarowała w deklaracji VAT-7 za miesiąc [...] 2000 r. złożonej dnia [...] r. kwotę podatku podlegającego wpłacie w wysokości [...] zł. Jednak zobowiązanie to nie zostało zapłacone. Na dzień składania deklaracji i powstania z tego tytułu zaległości podatkowej jedynym członkiem zarządu Spółki był J. W.. Dnia [...] r. J. W. w imieniu Spółki złożył wniosek o ogłoszenie upadłości zaznaczając, że w szczególności zachodzi brak środków na zapłacenie należnego podatku na rzecz Skarbu Państwa. Sąd Rejonowy Wydział [...] Gospodarczy w K., po wezwaniach do usunięcia braków formalnych wniosku, w dniu [...] r. zarządził jego zwrot. Wcześniej postanowieniem z dnia [...] r. Sąd Rejonowy (Sąd Rejestrowy) w K. wykreślił J. W. jako członka zarządu i wpisał na jego miejsce S. O..

W tym czasie Urząd Skarbowy w S. przeprowadził w Spółce kontrolę podatkową, wszczął postępowanie podatkowe i w dniu [...] r. wydał decyzję określającą zaległość podatkową za miesiąc [...] 2000 r. w kwocie [...] zł. Przed i po wydaniu tej decyzji przeprowadzono postępowanie egzekucyjne. Dnia [...] r. S. O. działając w imieniu Spółki zawarł warunkowa umowę sprzedaży nieruchomości położonej w S. przy ul. [...], objętej KW Nr [...]. Spółka była wieczystym użytkownikiem gruntu i właścicielem budynków znajdujących się na tym gruncie.

W obszernych wywodach organ wykazał, że egzekucja prowadzona wobec Spółki była bezskuteczna, gdyż Spółka nie posiadała żadnego majątku, z którego można byłoby prowadzić egzekucję. Podkreślono, że również strona nie wykazała takiego majątku. W oparciu o zapisy w księdze wieczystej ustalono, że wskazywana wyżej nieruchomość była obciążona hipoteką na rzecz ZUS w kwocie [...] zł z odsetkami z tytułu zaległych składek na ubezpieczenie społeczne pracowników oraz wobec Urzędu Skarbowego w S.. Komornik umorzył postępowanie egzekucyjne z powodu niemożności sprzedania tej nieruchomości w obu terminach licytacji, gdyż zabezpieczenie przekraczało wartość tej nieruchomości. Przedstawiając analizę kondycji finansowej Spółki oraz jej wskaźniki płynności organ wskazał, że straty ustalono już na koniec 1999r. i wówczas już zobowiązania przekraczały majątek Spółki. Zatem wniosek o upadłość Spółka winna była złożyć [...] r. Skoro zatem wniosek o upadłość złożono dopiero w dniu [...] r. to nastąpiło to bez zachowania 2-tygodniowego terminu, o którym mowa w art. 5 prawa upadłościowego. Poza tym składając wniosek niezgodnie z wymogami formalnymi należało liczyć się z jego zwrotem, zatem stopień winy członka zarządu składającego wniosek – zdaniem organu – nie budzi wątpliwości.

W odwołaniu z dnia [...] r. J. W. wniósł o uchylenie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. nr [...] z dnia [...] r w całości. Zarzucił jej naruszenie art. 116 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa poprzez jego niewłaściwe zastosowanie oraz naruszenie przepisów postępowania artykułów 120, 122, 187 § 1 w zw. z art. 121 § 1, 191 Ordynacji podatkowej poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego oraz naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów poprzez uznanie, że stan faktyczny sprawy uzasadniał przyjęcie odpowiedzialności za zobowiązania Spółki w zakresie podatku VAT za [...] 2000 r. Według strony przeniesienie odpowiedzialności było nieuzasadnione, gdyż Spółka "A" Sp. z o.o. we właściwym czasie złożyła wniosek o ogłoszenie upadłości, a organ I instancji błędnie przyjął [...] 1999 r. jako moment złej kondycji finansowej Spółki. Strona wskazała, że w analizie ekonomicznej Spółki nie ujęto wierzytelności wobec Spółki B w kwocie [...] zł. i C w kwocie [...] zł, a to spowodowało wypaczenie jej wyników. Podkreślono dokonane zajęcia wierzytelności i wpłaty uiszczone na poczet zaległości w okresie od [...] 2000r. do [...] 2001r., co stanowiło znaczną część windykacji; zatem Spółka nie przestała trwale regulować długów. Poza tym odwołujący podniósł, że Spółka wskazała mienie - działkę budowlaną o powierzchni [...] m2, która jest własnością Spółki "A" ponieważ kupująca działkę Pani K.H. i G.J. nie wypełniły postanowień umowy i do [...] r. nie zapłaciły za przedmiotową działkę. Działka ta nie była obciążona nigdy wierzytelnościami wobec ZUS. Na poczet swoich wierzytelności ZUS zajął tylko [...]. Wierzytelność ta stanowi obecnie również majątek Spółki. Podkreślił także brak windykacji wierzytelności od Spółki B i C po [...] r., które od [...] do [...] 1999 r. łącznie wynosiły [...] zł. Wskazał także na wierzytelność u K. P.. Według odwołującego kwoty te w całości pokrywają zobowiązania Spółki.

Po rozpatrzeniu sprawy w postępowaniu odwoławczym Dyrektor Izby Skarbowej w K. powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] r. o nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Z takim rozstrzygnięciem organu odwoławczego nie zgodził się J. W. składając w dniu [...] r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach i wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K.. W argumentacji podtrzymano dotychczasowe zarzuty i wskazano na wcześniejsze wyroki sądów administracyjnych. Podkreślił, ze postąpił zgodnie z obowiązującymi przepisami- składając wniosek o upadłość w dniu [...] 2000r., gdyż dopiero wówczas stwierdził niemożność zaspokojenia wierzycieli Spółki. Wcześniej, jego zdaniem, należności były regulowane, a za miesiąc [...] 1999 r. Urząd Skarbowy w S. dokonał nawet zwrotu z tytułu wpłaconego podatku. Podkreślił także, że wskazał mienie, z którego egzekucja była możliwa, w postaci nieruchomości położonej w S.. Ponadto zaznaczył, że w protokole kontroli z dnia [...] r. ustalono, że Spółka posiadała wierzytelności w stosunku do Sp. z o.o. B w kwocie [...] zł i Sp. z o.o. C na kwotę [...] zł. oraz u K. P. [...] zł zgodnie z umową z dnia [...]r.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

W trakcie rozprawy w dniu 10 kwietnia 2007 r. skarżący podtrzymał skargę i dodał, że egzekucja była jeszcze możliwa w 2001r. ponieważ Spółka posiadała wierzytelności i nieruchomość w S.. Zaakcentował, że wyrokiem Sądu Rejonowego w S. został uniewinniony od zarzutów dotyczących zaległości podatkowych i wyłudzenia podatku VAT. Wyjaśnił, że toczy się wobec niego postępowanie egzekucyjne, gdyż komornik zajął jego wynagrodzenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje :

Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem sprawę rozstrzygniętą w zaskarżoną decyzją ostateczną z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwany dalej ppsa) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przechodząc do merytorycznej oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji w pierwszej kolejności należy wskazać, że wyrokami z dnia 28 października 2003 r. sygn. akt I SA/Ka 2179/02 Naczelny Sąd Administracyjny, Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach wyrokiem uchylił decyzję Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r.; następnie w dniu 15 marca 2005r. o sygn. akt I S.A./Gl 745/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Oba sądy administracyjne kontrolował legalność wydanych rozstrzygnięć w zakresie poczynionych ustaleń faktycznych sprawy i oceniały prawidłowość zastosowanych do nich norm prawnych.

Zgodnie zaś z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Zatem oddziaływanie orzeczenia sądu administracyjnego w ponownym postępowaniu w sprawie przed organami administracji publicznej ma pierwszorzędne znaczenie w odniesieniu do orzeczeń kasatoryjnych tego sądu, w rezultacie których ma nastąpić merytoryczne rozpatrzenie sprawy w nowym postępowaniu administracyjnym, prowadzonym w zakresie wynikającym z dokonanego obalenia zaskarżonego aktu lub czynności i ewentualnie innych aktów i czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy (w związku z postanowieniami art. 135). Oddziaływanie wyroku sądu administracyjnego na ponowne postępowanie administracyjne jednak nie oznacza, że nabiera ono szczególnego charakteru. Rozstrzygając sprawę w ponownym postępowaniu organ dysponuje takimi samymi możliwościami w zakresie rozstrzygnięcia, jakimi dysponował w pierwotnym postępowaniu, z ograniczeniami wynikającymi z zasady związania oceną prawną sądu.

Dlatego też w rozpoznawanej sprawie organy obu instancji – wobec uchylenia przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia – zobowiązane były wyłącznie do uzupełnienia materiału dowodowego dotyczącego kwestionowane-go przez Sąd zakresu sprawy. NSA w wyroku z dnia 28 października 2003r. o sygn. akt I SA/Ka 2179/02 stwierdził naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez to, że organy podatkowe nie wyjaśniły czy we właściwym czasie zgłoszono upadłość, a w szczególności kiedy nastąpiła trwała niezdolność Spółki do płacenia długów. Nadto Sąd wskazał jaka okoliczność może być traktowana jako podstawa ogłoszenia upadłości.

Natomiast WSA w wyroku z dnia 15 marca 2005r. wskazał, że organ dokonując ustaleń, iż wniosek o upadłość Spółki, złożony dnia [...] 2000 r. przez skarżącego, jako członka zarządu Spółki nie został zgłoszony w terminie nie wyjaśnił czy złożenie wniosku po terminie nastąpiło z winy strony. Ustalenie zaś w tym zakresie jest podstawą do orzekania o odpowiedzialności za zaległości podatkowe Spółki. W konsekwencji więc zdaniem Sądu - naruszenie przepisu art. 116 § 1 O.p. mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Nadto podstawą uchylenia decyzji było również nie wyjaśnienia istnienie mienia, z którego egzekucja była możliwa. Mieniem tym, według strony, była nieruchomość położona w S. objęta księgą wieczystą KW nr [...]. Zatem istotnym było ustalenie czy z upływem terminu płatności ceny sprzedaży tj. dnia [...] r. prawo użytkowania wieczystego przysługiwało nadal Spółce, czy też jej nowonabywcom – G. J. i K. H..

Ponadto – w ocenie poprzednio orzekającego składu Sądu - nie wyjaśniono czy hipoteka przymusowa zabezpieczająca zobowiązania ZUS dotyczyła istniejących zobowiązań czy też one wygasły.

Nadto Sąd wskazał, że organ podatkowy naruszył przepis art. 200 O.p. w zw. z art. 235 O.p., gdyż stronę nie zapoznano z okolicznościami podanymi w piśmie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r. oraz ze stanem wierzytelności ustalonych na dzień [...] 2000 r.

Na zakończenie Sąd stwierdził, że organ odwoławczy powinien był wydać decyzję merytoryczną mając na uwadze stan faktyczny ustalony na dzień wydania decyzji w drugiej instancji i zmniejszyć zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc [...] 2000 r. z pierwotnie określonej kwoty [...] zł, na kwotę [...] zł podaną w piśmie z dnia [...] r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. ustaloną na dzień [...] r., a więc przed wydaniem decyzji w drugiej instancji.

Mając powyższe na względzie należało stwierdzić, iż powyższe uchybienia zostały usunięte w wyniku ponownego rozpatrzenia przedmiotowej sprawy i uzupełnienia jej materiału dowodowego.

Z mocy art. 116 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej przesłankami orzekania o odpowiedzialności członków zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości podatkowe są:

a) powstanie zobowiązania w czasie pełnienia przez osobę trzecią funkcji członka zarządu spółki,

b) bezskuteczność egzekucji w stosunku do spółki w całości lub części,

c) niewykazanie przez członka zarządu, że złożono we właściwym czasie wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie układowe albo wykazanie braku winy (jakiejkolwiek) w niepodjęciu działań w tym kierunku,

d) niewskazanie przez członka zarządu mienia spółki umożliwiającego zaspokojenie znacznej części zaległości podatkowych spółki.

W świetle powyższej regulacji należy skonstatować, że oceniając powyższe przesłanki organ podatkowy jest zobowiązany wskazać jedynie okoliczności pełnienia obowiązków członka zarządu w czasie powstania zobowiązania podatkowego, które przerodziło się w dochodzoną zaległość podatkową spółki oraz bezskuteczność egzekucji przeciwko spółce, gdyż ciężar wykazania którejkolwiek okoliczności uwalniającej od odpowiedzialności tj. złożenie we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości (wszczęcie postępowania układowego), wykazanie braku winy w niepodjęciu działań w tym kierunku bądź wskazanie przez członka zarządu mienia spółki umożliwiającego zaspokojenie znacznej części zaległości podatkowych spółki - spoczywa na członku zarządu.

Bezskuteczność egzekucji zostaje spełniona tylko wówczas, gdy takie postępowanie egzekucyjne będzie wszczęte i prowadzone czy to według przepisów kodeksu postępowania cywilnego, czy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a także w razie oddalenia wniosku spółki o ogłoszeniu upadłości z powodu braku majątku potrzebnego na zaspokojenie kosztów postępowania. Również w orzecznictwie wyrażono pogląd, że odrzucenie wniosku o wszczęcie upadłości uniemożliwia wyłączenie odpowiedzialności członka zarządu /vide: wyrok WSA z dnia 15 listopada 2005r. o sygn. akt I SA/Gd 1557/2002/. Poza tym o skuteczności egzekucji w rozumieniu art. 116 Ordynacji podatkowej można mówić wówczas, gdy zostanie osiągnięty oczekiwany rezultat, a więc wyegzekwowanie kwoty długu /vide: wyrok WSA z dnia 4 marca 2005r. o sygn. akt III SA/Wa 1275/2004/.

Wskazać także należy, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że przesłanka odpowiedzialności nie jest spełniona, a osoba trzecia zostaje uwolniona od odpowiedzialności wówczas, gdy nastąpiło skuteczne zgłoszenie wniosku, a nie jest spełniona, gdy został on np. zwrócony. Z tak przedstawio-nymi poglądami należy się zgodzić choćby dlatego, że komentowany przepis stanowi "o zgłoszeniu wniosku", a nie "o złożeniu wniosku". Tylko złożony wniosek może być zwrócony.

Reasumując zatem powyżej przedstawione okoliczności faktyczne i prawne rozpoznawanej sprawy należy przede wszystkim zauważyć, że "A" Sp. z o.o. zadeklarowała w deklaracji VAT-7 za [...] 2000r. kwotę podatku podlegającego wpłacie do Urzędu Skarbowego w S. w kwocie [...] zł. Zobowiązanie to nie zostało w całości zapłacone i po przeprowadzeniu postępowania organ podatkowy wydał w dniu [...] r. decyzję określającą wysokość zaległości w podatku od towarów i usług za tenże miesiąc w kwocie [...] zł.

Okolicznością bezsporną, wynikającą z odpis rejestru handlowego Nr [...] z dnia [...] r. jest, iż skarżący J. W. pełnił funkcję prezesa zarządu "A" Sp. z o.o. w okresie od [...] 1999 r. do dnia [...] 2000r. Zatem w [...] i [...] 2000r. kiedy powstały zaległości pełnił obowiązki członka zarządu.

Zgodnie natomiast z dyspozycją normy prawnej określonej w art. 5 § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934r. Prawo upadłościowe - przedsiębiorca był zobowiązany, nie później niż w terminie dwóch tygodni od dnia zaprzestania płacenia długów, zgłosić w sądzie wniosek o ogłoszenie upadłości. Jak stanowił § 2 powołanego przepisu zgłosić wniosek o ogłoszenie upadłości w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym majątek nie wystarczał na zaspokojenie długów, chyba że wcześniej rozpoczął się bieg terminu określonego w § 1.

Z analizy kondycji finansowej Spółki wynikało, iż na dzień [...] 1999r. Spółka osiągnęła stratę brutto w wysokości [...] zł.; majątek trwały wynosił [...] zł., majątek obrotowy w wysokości [...] zł., kapitał własny - (minus) [...] zł. przy zobowiązaniach w wysokości [...] zł. Zatem na koniec 1999 r. zobowiązania Spółki przekraczały jej majątek o kwotę [...] zł. W bilansie tym nie zostały uwzględnione kwoty zaległości podatkowych wynikające z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli S. wydanych w [...] r. określających wysokość podatku od towarów i usług za miesiące [...]/1999 r. w kwocie [...] zł., a w [...] 2000 r. zobowiązania Spółki powiększyły się o [...]zł. z tytułu zaległości VAT za [...] 1999 r.

Ponadto jak wykazały organy powyższa analiza ekonomiczna wskazywała, iż wskaźnik bieżącej płynności na początku 1999 r. wynosił [...] a na koniec 1999 r. [...]. Takie zaś obniżenie wskaźnika było wyraźnym zagrożeniem bezpieczeństwa finansowego firmy. Podobnie obniżeniu uległ wskaźnik szybkiej płynności – z [...] na początku 1999 r. wynosił na koniec 1999 r. - [...], co oznaczało niedobór środków płynnych. Zatem poziom wskaźników wskazywał na brak realnego zapewnienia spłaty zobowiązań na koniec 1999 r. W konsekwencji więc wniosek o ogłoszenie upadłości Spółka powinna była złożyć już [...] 1999 r.

Z akt sprawy wynika także, iż zgłoszony w dniu [...] 2000 r. wniosek o ogłoszenie upadłości Spółki "A" został w dniu [...] r. zwrócony z uwagi na nie uzupełnienie w terminie braków formalnych.

Reasumując powyższe należy stwierdzić, ze wniosek o upadłość nie został złożony w ustawowym terminie; tym samym wyjaśniona została pierwsza kwestia wskazana przez WSA w poprzednim wyroku.

Drugą kwestią wskazywaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 15 marca 2005r. było niewyjaśnienie przez organy istnienia mienia, z którego egzekucja byłaby możliwa. Jako takie mienie strona wskazywała nieruchomość położoną w S.. W tym zakresie wskazać należy, że umowa zawarta dnia [...]r. w formie aktu notarialnego - nie została sporządzona pod warunkiem jej rozwiązania w przypadku nie dokonania płatności do [...] r. jak twierdził skarżący. Warunkiem tej umowy było prawo pierwokupu dla Gminy Miasta S.. Zatem pomimo nie wywiązania się z płatności za przedmiotową nieruchomość prawo użytkowania wieczystego przeszło na G. J. i K. H.. Sprzedana działka została odłączona z KW [...] i obecnie organ egzekucyjny dokonał zajęcia tejże działki budowlanej (księga wieczysta KW [...] gdzie jako właściciel figurują G.J. i K.H. -), gdyż nowonabywczynie nie uiściły zapłaty za nabytą część nieruchomości położonej w S. przy ul. [...]. Jednakże z uwagi na bardzo wysokie zadłużenie podatkowe obu zobowiązanych, zajęcia nie mogą zostać zrealizowane.

Wierzytelność od Gminy S. z tytułu odszkodowania za bezumowne korzystanie z budynku [...] położonej na wskazywanej przez stronę nieruchomości w S. przy ul. [...] nie została uznana przez Urząd Miejski; z uwagi na sporną kwotę wysokości odszkodowania oraz skierowanie sprawy na drogę sądową, zajęcie egzekucyjne pozostawało bez realizacji. Wskazać należy także, że wszczęta z nieruchomości położonej w S. przy ul. [...] egzekucja okazała się nieskuteczna. Wpis hipoteki przymusowej na nieruchomości przy ul. [...] i ul. [...], zapisanej w KW Nr [...] wynosił w związku z wnioskiem z dnia [...] 2000r. kwotę [...] zł. Nieruchomość ta dodatkowo była obciążona hipoteką na rzecz ZUS w kwocie [...] zł. na wniosek z [...] r. Obciążenia te nadal były aktualne w dacie orzekania przez organy obu instancji. Egzekucję z przedmiotowej nieruchomości prowadził Komornik Sądowy z wniosku ZUS-u, a Urząd Skarbowy w S. wnioskiem z [...] r. przyłączył się do tej egzekucji. Jednakże postępowanie egzekucyjne zostało umorzone z powodu nie dojścia do skutku I i II licytacji i niemożności sprzedania nieruchomości w obu terminach licytacji.

W konsekwencji zasadnie organy uznały, że wartość wierzytelności korzystających z pierwszeństwa zaspokojenia przekracza wartość nieruchomo-ści. Zatem biorąc pod uwagę kwotę zaległości podatkowych, a także zobowiązania wobec ZUS, które są jednymi z pierwszych w kolejności zaspakajania, poziom zadłużenia Spółki i środki możliwe do uzyskania z posiadanego majątku ( trwałego i obrotowego) należało stwierdzić, że nie było możliwe wyegzekwowanie przedmiotowego zobowiązania z majątku Spółki.

Kolejną podnoszoną przez WSA okolicznością było niezapoznanie strony z materiałem dowodowym sprawy po przesłaniu w dniu [...] r. przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. dokumentów uzupełniających. Uchybienie to zostało usunięte przez organ, który pismem z dnia [...] r. zawiadomił J. W. o możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału. Strona skorzystała z tego uprawnienia w dniu [...] r.

W konsekwencji uznania ustalonego stanu zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za miesiąc [...] 2000r. w mniejszej niż pierwotnie orzeczona wysokości - organ I instancji orzekł o odpowiedzialności podatkowej J. W. jako członka zarządu "A" Sp. z o.o. w S. w kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami egzekucyjnymi w kwocie [...] zł. Tym samym wypełnione zostało ostatnie ze wskazań WSA.

Reasumując zatem przedstawione uwarunkowania skład orzekający Sądu stwierdził, że organy obu instancji wykazały, że wniosek o upadłość nie został zgłoszony w ustawowo wymaganym terminie, co nastąpiło z winy ówczesnego członka zarządu "A" Sp. z o.o. w S. – J. W.. Zresztą wniosek ten nie był skutecznie złożony, gdyż wobec nieuzupełnienia w zakreślonym terminie jego braków formalnych został przez Sąd Rejonowy zwrócony.

Również organy wykazały bezskuteczność prowadzonej egzekucji w celu zaspokojenia zaległości podatkowych. W dacie orzekania brak było majątku ruchomego, nieruchomości podlegających zajęciu.

Podkreślić należy, że organ odwoławczy ustosunkowując się do zarzutów podnoszonych przez stronę zarówno w odwołaniu jak i w skardze obszernie przedstawił okoliczności faktyczne i prawne przedmiotowej sprawy, uzasadniając swe stanowisko. Skład orzekający Sądu w całości podziela wyrażone poglądy, które znajdują oparcie w zebranym materiale dowodowym.

Poza tym zaznaczyć należy, że w świetle cytowanego wyżej orzecznictwa dla eskulpacji od ponoszenia odpowiedzialności, o której mowa w art. 116 O.p. nie wystarcza wskazywanie posiadanych przez Spółkę wierzytelności, muszą one być egzekwowalne. Natomiast jak wynika z akt administracyjnych powoływane przez skarżącego wierzytelności nie były możliwe do wyegzekwowania, z uwagi na wysokie zadłużenia podmiotów będących dłużnikami "A" Sp. z o.o. w S.. Również próba egzekucji ze wskazywanej nieruchomości w S. została uznana za bezskuteczną.

Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.