Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 582/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2013-12-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

II SA/Bk 582/13 P O S T A N O W I E N I E Dnia 12 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. N. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J. N. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] maja 2013 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku


UZASADNIENIE

II SA/Bk 582/13

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 listopada 2013 r. tutejszy sąd oddalił skargę J. N. od decyzji P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] maja 2013 r., którą utrzymano w mocy decyzję Starosty B. z dnia [...] marca 2013 r. umarzającą postępowanie w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu F. gm. D. D.

W dniu 6 grudnia 2013 r. J. N. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Wskazała, że ani ona, ani jej mąż występujący w sprawie jako jej pełnomocnik nie mogli być na ogłoszeniu wyroku (skarżąca była chora, a mąż "nie mógł wyjść z pracy"). Nie zdawali sobie również sprawy, że wyrok zostanie "ogłoszony w Internecie" oraz że mają 7 dni na złożenie środka zaskarżenia. Pozostawali w przekonaniu, że odpis wyroku zostanie im doręczony i dopiero w dniu 3 grudnia 2013 r. dowiedzieli się o jego prawomocności oraz o niemożności złożenia środków zaskarżenia. Podkreśliła, że nie posiada fachowej wiedzy w zakresie prawa administracyjnego oraz procedury sądowej, stąd też wcześniej wnosiła o przyznanie obrońcy z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek podlegał oddaleniu.

Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze m.), dalej p.p.s.a., przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym powinno nastąpić gdy: uchybienie terminu było niezawinione przez stronę, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny tego uchybienia, wskazano okoliczności uprawdopodobniające brak winy w niedotrzymaniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona dokonała spóźnionej czynności.

Stosownie zaś do treści art. 141 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.

W niniejszym przypadku wyrok został ogłoszony w dniu 21 listopada 2013 r., zatem termin na złożenie wniosku o sporządzenie i doręczenie jego uzasadnienia minął we czwartek 28 listopada 2013 r. Przedmiotowy wniosek (wraz z prośbą o przywrócenie terminu) został natomiast złożony w dniu 6 grudnia 2013 r.

Zdaniem sądu w sprawie niniejszej należy przyjąć, że skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu w terminie wynikającym z art. 87 § 1 p.p.s.a. Dowiedziała się bowiem o spóźnieniu w dniu 3 grudnia 2013 r. (informacja uzyskana w sądzie – vide k. 56), a prośbę złożyła w dniu 6 grudnia 2013 r.

Okoliczności podniesione przez skarżącą nie pozwalają jednak na uznanie, że spóźnienie było spowodowane zdarzeniami przez nią niezawinionymi. Wskazano, że skarżąca nie mogła być na ogłoszeniu wyroku z uwagi na chorobę, a jej mąż – występujący w sprawie jako jej pełnomocnik - był zajęty pracą. W konsekwencji skarżąca miała się nie dowiedzieć o sposobie zaskarżenia wyroku, a brak dochowania terminu ma też, jej zdaniem, wynikać z braku fachowej wiedzy.

Przedstawione powody spóźnienia nie stanowią wystarczającego, w ocenie sądu, usprawiedliwienia uchybienia terminu. Nie można ich zaliczyć do okoliczności wyjątkowych, nagłych, niespodziewanych czy takich, którym nie można było zapobiec, a które można byłoby uznać za wyłączające winę strony. Tymczasem jednolicie przyjmuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych, że brak winy w uchybieniu terminu oznacza zaistnienie takich okoliczności, niespodziewanych, niezależnych od strony i na które strona nie mogła, pomimo dołożenia należytej staranności, mieć wpływu, które uniemożliwiały jej lub co najmniej w sposób znaczący, istotny utrudniały terminowe wykonanie określonej czynności procesowej. Oceniając wystąpienie powyższych przesłanek sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Za okoliczności wyłączające winę strony wskazano w orzecznictwie nagłą chorobę, hospitalizację w okresie biegu terminu do dokonania czynności procesowej lub inne sytuacje, w których nie jest możliwe wyręczenie się inną osobą (vide postanowienia NSA z dnia 26 marca 2013 r., II OZ 200/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA).

Należy wskazać, że powyżej wskazanych okoliczności usprawiedliwiających spóźnienie w tym konkretnym przypadku we wniosku o przywrócenie terminu nie wskazano.

W szczególności nie stanowi wystarczającego powodu uzasadniającego spóźnienie fakt braku wiedzy strony o ogłoszeniu wyroku czy braku wiedzy o terminie zgłoszenia wniosku o uzasadnienie. Jak wynika z akt pełnomocnik skarżącej (jej mąż W. N.) był obecny na rozprawie w dniu 14 listopada 2013 r., na której sąd wskazał datę publikacji orzeczenia (21 listopada 2013 r.). Na publikacji, jak wynika z protokołu, nikt się nie stawił, a dopiero w dniu 3 grudnia 2013 r. skarżącej, na jej wniosek, udostępniono akta sprawy i uzyskała informację o trybie zaskarżenia.

Powyżej przedstawiona sekwencja zdarzeń prowadzi do wniosku, że skarżąca – mimo wiedzy o dacie publikacji wyroku – nie dopełniła należytej staranności, aby dowiedzieć się o jego treści i o sposobach zaskarżenia. Nie usprawiedliwia jej brak fachowej wiedzy, bowiem przedmiotowe informacje można uzyskać także telefonicznie w Wydziale Informacji Sądowej tutejszego sądu lub też osobiście

w Sekretariacie tego Wydziału.

Zdaniem sądu uchybienie terminu w rozważanym przypadku wynikało z niedochowania przez skarżącą reguł należytej staranności w dbaniu o własne sprawy, a to nie pozwala ocenić, że spóźnienie było spowodowane okolicznościami wyłączającymi winę strony.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.