Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 286/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 3, art. 134, art. 145, art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: Art. 2, art. 134, art. 145. art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 2134
law: Ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci - tekst jedn.
article: Art. 7, art. 77, art. 80
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

|Sygn. akt III SA/Kr 286/19 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 maja 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Hanna Knysiak-Sudyka (spr.), Sędziowie: WSA Barbara Pasternak, WSA Maria Zawadzka, , Protokolant: Specjalista Agata Zaręba-Piotrowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2019 r., sprawy ze skargi P. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia wychowawczego skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 25 stycznia 2019 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 10 w zw. z art. 1, art. 2, art. 4, art. 5, art. 7, art. 10, art. 13, art. 28 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 2134 z późn. zm.), art. 3 pkt 1, 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych z dnia 28 listopada 2003 r. (tekst jedn. Dz.U z 2018 r., poz. 2220 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 lipca 2017 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o przyznanie świadczenia wychowawczego oraz zakresu informacji jakie mają być zawarte we wniosku, zaświadczeniach i świadczeniach o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1465) w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 2096) utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Wójta Gminy z dnia [...] 2018 r., nr [...] orzekającą o odmowie przyznania świadczenia wychowawczego na dziecko N. Z. w okresie od 1.10.2018 r. do 30.09.2019 r. w wysokości 500,00 zł miesięcznie.

Organy ustaliły następujący stan faktyczny i prawny:

Zaskarżoną decyzją organ I instancji orzekł o odmowie przyznania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko N. Z. (PESEL: [...]) w okresie od 1.10.2018 r. do 30.09.2019 r. w wysokości 500,00 zł miesięcznie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że dochód w przeliczeniu na jednego członka rodziny P. Z. wynosi 845,91 zł, czyli przekracza kryterium dochodowe uprawniające do świadczenia wychowawczego na pierwsze lub jedyne dziecko (800,00 zł).

Od w/w decyzji odwołanie, w ustawowym terminie, wniósł skarżący P. Z. Podniósł, że dochód rodziny został błędnie obliczony, gdyż dnia 1 czerwca 2018 r. wydzierżawił część gruntu należącego do niego gospodarstwa na 10 lat. W związku z powyższym nastąpiła utrata dochodu. Na powyższe powołał się na decyzję nr [...], którą otrzymał w dniu 11 września 2018 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania oraz zapoznaniu się z materiałem dowodowym zgromadzonym utrzymało decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu wskazano, iż w dniu 27 sierpnia 2018 r. P. Z. złożył wniosek o ustalenie prawa do świadczenia wychowawczego. W treści wniosku jako członków rodziny ujął siebie, żonę – M. K., oraz dziecko, na które złożono wniosek, a mianowicie: N. Z. (pierwsze dziecko). W celu weryfikacji spełniania przesłanki przyznania świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko organ, ustalając dochód rodziny wnioskodawcy, zgodnie z ustawą, wziął pod uwagę dochód osiągnięty w 2017 r. Z akt sprawy wynikało, iż na dochód P. Z. w roku 2017 składał się w szczególności dochód z gospodarstwa w wysokości 1298,90 zł (miesięczny dochód rodziny). W tym zakresie wskazano, iż zgodnie z art. 7 ust. 5 u.p.p.w.d. w przypadku ustalania dochodu z gospodarstwa rolnego przyjmuje się, że z 1 ha przeliczeniowego uzyskuje się dochód miesięczny w wysokości 1/12 dochodu ogłaszanego corocznie, w drodze obwieszczenia, przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 18 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1892 oraz z 2018 r. poz. 1588 i 1669). Zatem kwota dochodu miesięcznego dochodu rodziny z tego tytułu będzie iloczynem: 4,5857 ha przeliczeniowych (liczba ha zgodnie z wnioskiem P. Z. oraz decyzją organu podatkowego, dołączoną do akt sprawy) oraz 283,25 zł (1298,90 zł). Ponadto na dochód rodziny w 2017 r. składał się również zasiłek chorobowy wypłacony P. Z. w 2017 r. w wysokości 150,00 zł (miesięczny dochód rodziny). Żona wnioskodawcy M. K. w 2017 r. uzyskała dochód w wysokości 938, 84 zł (w postaci renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy, uzyskany w miesiącu następującym po pierwszym miesiącu od miesiąca, w którym dochód został uzyskany, czyli za sierpień 2018 r.). M. K. został także wypłacony zasiłek chorobowy w 2017 r. w wysokości 150,00 zł (miesięcznie).

Zdaniem Kolegium z akt sprawy nie wynikało, aby w sytuacji dochodowej rodziny nastąpiła utrata dochodu. Nawiązując do treści art. 7 ust. 6 u.p.p.w.d. wskazano, iż w niniejszej sprawie nie można było wziąć pod uwagę umowy dzierżawy, do której odwoływał się skarżący, gdyż została ona zawarta po roku, z którego brany jest dochód w celu ustalenia kryterium dochodowego (2017 r.). Ponadto Kolegium podniosło, że w obecnym stanie prawnym zgodnie z art. 2 pkt 19 u.p.p.w.d. katalog dochodów utraconych nie zawiera "utraty dochodu z gospodarstwa" w związku z wydzierżawieniem nieruchomości rolnej. W związku z tym nie można było uwzględnić wydzierżawienia gospodarstwa rolnego (jego części) w roku 2018 r. jako utraty dochodu. Jednocześnie Kolegium podkreśliło, iż pomniejszony dochód ze względu na zawartą umowę dzierżawy organ będzie zobowiązany uwzględnić w kolejnym roku zasiłkowym (w którym będzie uwzględniany dochód z 2018 r.). Wobec powyższego dochód należało podzielić przez 12 miesięcy, a następnie przez liczbę osób w rodzinie, a mianowicie trzy osoby. Po dokonaniu wyliczeń uzyskano kwotę na osobę w rodzinie w wysokości 845,91 zł. Wobec tego Kolegium wskazało, że zostało przekroczone ustawowe kryterium dochodowe uprawniające do przyznania wnioskowanego świadczenia. Dodatkowo Kolegium wyjaśniło, że przepisy ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci nie dają organom orzekającym w sprawie tych świadczeń możliwości orzekania w oparciu o tzw. uznanie administracyjne, pozwalające - pomimo braku spełnienia przez rodzinę warunków do przyznania świadczenia wychowawczego - przyznać wnioskowane świadczenie z uwagi na całokształt sytuacji finansowej, zdrowotnej czy rodzinnej danej rodziny. Przepisy te bowiem zostały skonstruowane w taki sposób, iż dochód rodziny za dany rok winien zostać dokładnie ustalony i wyliczony, zaś w przypadku przekroczenia ustawowej kwoty pozwalającej na przyznanie świadczenia, nie jest możliwe jego przyznanie, nawet z uwagi na trudną sytuację rodziny.

Na w/w decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego wniósł skarżący P. Z., który wskazał, iż Kolegium dokonując obliczenia dochodu skarżącego uwzględniło dochód uzyskany z gospodarstwa rolnego, jednakże nie odliczyło kwoty 479,41 zł z tytułu czynszu do Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa oraz 120 zł z tytułu należności wspólnoty gruntowej Sołectwa K. Ponadto wskazał, że jedynym dochodem M. K. w 2017 r. był zasiłek chorobowy w kwocie 150 zł miesięcznie, natomiast rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy uzyskała w 2018 r. Skarżący podniósł także, że decyzją Wójta Gminy nr [...] z dnia 20.10.2018 r. roczny dochód rodziny - nie pomniejszony o dochód z dzierżawy wynosił 532,97 na osobę, natomiast Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej obliczył, że dochód na jednego członka rodziny wyniósł 845 zł. Dodał również, iż decyzją z dnia 5 lutego 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sprawie ustalenia prawa do zasiłku rodzinnego na córkę N. Z. ustaliło, że dochód na osobę w rodzinie wynosi 739,54 zł. W związku z czym biorąc pod uwagę tą decyzję kryterium dochodowe uprawniające do świadczenia wychowawczego w wysokości 800 zł nie zostało przekroczone.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w tej sprawie. Ponadto organ odwoławczy wskazał, iż dopiero w skardze na decyzję Kolegium skarżący podniósł, iż ze względu na to, że jest dzierżawcą gruntów rolnych (z kserokopii umów przedłożonych wraz ze skargą wynika, iż od 2016 r.), w 2017 r. zapłacił kwotę 479,41 zł (tytułem czynszu do Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa) oraz 120,00 zł (tytułem należności wspólnoty gruntowej Sołectwa K). Kolegium wskazało, iż nawet gdyby odliczyć powyższe kwoty od dochodu za 2017 r. na podstawie art. 7 ust. 8 u.p.p.w.d., to pomimo to kwota dochodu przekraczałaby kryterium dochodowe uprawniające do uzyskania świadczenia wychowawczego wynoszące 800,00 zł (po odliczeniu kwot czynszu od rocznego dochodu rodziny skarżącego kwota miesięcznego dochodu na jedną osobę w rodzinie wynosi bowiem wówczas zgodnie z ustaleniami Kolegium kwotę 829,26 zł).

Kolegium wskazało także, że bezzasadny jest zarzut, iż w innej decyzji Kolegium uznało, że dochód jego rodziny wynosił 739,54 zł na osobę - a zatem nie przekraczał kryterium dochodowego wynoszącego 800 zł. Podkreśliło, że decyzja Kolegium z dnia 5 lutego 2019 r., [...], na którą powołuje się skarżący, dotyczy innego okresu zasiłkowego, a ponadto innego świadczenia. W związku z tym ustalenie kwoty dochodu miało miejsce na podstawie innego stanu faktycznego i innych przepisów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zakres sądowoadministracyjnej kontroli administracji publicznej obejmuje orzekanie między innymi w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."). Przewidziane w art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 2188 ze zm.) kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 p.p.s.a., co oznacza, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany wyartykułowanymi zarzutami i sformułowanymi wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, lecz ocenia sprawę w całokształcie okoliczności faktycznych i prawnych.

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonej decyzji Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 stycznia 2019 r., którym to rozstrzygnięciem Kolegium utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] 2018 r. o odmowie przyznania świadczenia wychowawczego na dziecko N. Z. w okresie od 1.10.2018 r. do 30.09.2019 r. w wysokości 500,00 zł miesięcznie.

Materialnoprawną podstawą decyzji organów obu instancji były przepisy ustawy z 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 2134 ze zm.; dalej powoływana jako "u.p.p.w.d.").

Zgodnie z art. 2 pkt 14 u.p.p.w.d. ilekroć w ustawie jest mowa o pierwszym dziecku - oznacza to jedyne lub najstarsze dziecko w rodzinie w wieku do ukończenia 18 roku życia. W świetle art. 4 ust. 1 u.p.p.w.d. celem świadczenia wychowawczego jest częściowe pokrycie wydatków związanych z wychowywaniem dziecka, w tym z opieką nad nim i zaspokojeniem jego potrzeb życiowych. Świadczenie wychowawcze przysługuje matce, ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka (art. 4 ust 2.), przy czym świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa w ust. 2, do dnia ukończenia przez dziecko 18 roku życia (art. 4 ust. 3). Dalej zauważyć należy, że zgodnie z art. 5 ust. 1 u.p.p.w.d. świadczenie wychowawcze przysługuje osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2 ustawy - w wysokości 500,00 zł miesięcznie na dziecko w rodzinie. Z kolei stosownie do art. 5 ust. 3 u.p.p.w.d. świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2 ustawy, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800,00 zł. Jeżeli członkiem rodziny jest dziecko niepełnosprawne, świadczenie wychowawcze przysługuje na pierwsze dziecko osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 1200,00 zł. (art. 5 ust. 4). W odniesieniu do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko, którego przyznanie jest uzależnione od spełnienia kryterium dochodowego, ustawa definiuje pojęcia dochodu rodziny i dochodu członka rodziny, a przy dochodzie odsyła do przepisów o świadczeniach rodzinnych (art. 2 pkt: 1, 2 i 4 u.p.p.w.d.). Przez dochód rodziny należy rozumieć sumę dochodów członków rodziny (art. 2 pkt 4 ustawy), a przez dochód członka rodziny przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego, z zastrzeżeniem art. 7 ust. 1-3a (art. 2 pkt 2 u.p.p.w.d.). Z kolei na mocy art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1952; dalej powoływanej jako "u.ś.r.") ilekroć w ustawie jest mowa o dochodzie - oznacza to, po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób: a) przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. póz. 2032, z późn. zm.), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne, b) dochód z działalności podlegającej opodatkowaniu na podstawie przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, c) inne dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych [...].

Skarżący podniósł, iż jest dzierżawcą gruntów rolnych, wskutek czego w 2017 r. zapłacił kwotę 479,41 zł tytułem czynszu na rzecz Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa oraz 120 zł tytułem należności na rzecz wspólnoty gruntowej Sołectwa K. Jego zdaniem kwoty te powinny zostać odliczone od dochodu.

Zdaniem Sądu zarzuty skarżącego są częściowo zasadne, ponieważ organy nieprawidłowo dokonały obliczenia dochodu członka rodziny w wysokości 845,91 zł. Ustalono, iż na dochód P. Z. w roku 2017 składał się dochód z gospodarstwa w wysokości 1298,90 zł (miesięczny dochód rodziny). W tym zakresie powołano się na art. 7 ust. 5 u.p.p.w.d., zgodnie z którym w przypadku ustalania dochodu z gospodarstwa rolnego przyjmuje się, że z 1 ha przeliczeniowego uzyskuje się dochód miesięczny w wysokości 1/12 dochodu ogłaszanego corocznie, w drodze obwieszczenia, przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 18 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1892 oraz z 2018 r. poz. 1588 i 1669). Zgodnie z powyższym kwota dochodu miesięcznego dochodu rodziny z tego tytułu będzie stanowiła iloczyn: 4,5857 ha przeliczeniowych (liczba ha zgodnie z wnioskiem P. Z. oraz decyzją organu podatkowego, dołączoną do akt sprawy) oraz 283,25 zł (1298,90 zł). Ponadto wskazano, że na dochód rodziny w 2017 r. będzie składał się zasiłek chorobowy wypłacony P. Z. w 2017 r. w wysokości 150,00 zł (miesięczny dochód rodziny). Ustalono również, że żona wnioskodawcy M. K. w 2017 r. uzyskała dochód w wysokości 938,84 zł (w postaci renty rolniczej z tytułu niezdolności, uzyskany w miesiącu następującym po pierwszym miesiącu od miesiąca, w którym dochód został uzyskany, czyli za sierpień 2018 r.). M. K. został także wypłacony zasiłek chorobowy w 2017 r. w wysokości 150,00 zł (miesięcznie). Powyższy dochód podzielono przez 12 miesięcy, a następnie przez liczbę osób w rodzinie, a mianowicie trzy osoby. Po dokonaniu wyliczeń otrzymano kwotę na osobę w rodzinie w wysokości 845,91 zł. W związku z tym uznano, że zostało przekroczone ustawowe kryterium dochodowe uprawniające do przyznania wnioskowanego świadczenia.

W ocenie sądu należy częściowo przyznać rację skarżącemu i stwierdzić, iż organ przy ustalaniu dochodu błędnie pominął kwotę czynszu dzierżawnego płaconego przez skarżącego na rzecz Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa.

Zgodnie z art. 7 ust. 8 u.p.p.w.d ustalając dochód rodziny uzyskany z wydzierżawionego od Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa gospodarstwa rolnego, dochód uzyskany z gospodarstwa rolnego pomniejsza się o zapłacony czynsz z tytułu dzierżawy. Z kserokopii umów przedłożonych wraz ze skargą wynika, iż skarżący w 2016 r. zawarł dwie umowy dzierżawy. Z pierwszej z nich wynika, iż skarżący wydzierżawił od Agencji Nieruchomości Rolnych nieruchomość o powierzchni łącznej 1,669 ha na okres od dnia 31.12.2016 r. do 31.12.2022 r. Skarżący wskazał, że w 2017 r. zapłacił kwotę 479,41 zł tytułem czynszu na rzecz Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa. Natomiast z drugiej wynika, iż skarżący wydzierżawił od wspólnoty gruntowej Sołectwa K nieruchomość o powierzchni 1 ha na okres 3 lat od momentu jej podpisania, tj. od dnia 09.05.2016 r. Skarżący wskazał, że w 2017 r. zapłacił 120,00 zł tytułem należności na rzecz wspólnoty.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że należność wpłacona przez skarżącego na rzecz wspólnoty gruntowej Sołectwa K nie wpływa na wielkość dochodu uzyskaną z gospodarstwa rolnego, a w konsekwencji na możliwość przyznania świadczenia wychowawczego. Z brzmienia art. 7 ust. 8 u.p.p.w.d. wyraźnie bowiem wynika, iż czynsz powinien być płacony na rzecz Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa. Inne podmioty, w tym także wspólnoty gruntowe, nie mieszczą się w hipotezie w/w przepisu.

Natomiast odnosząc się do pierwszej w w/w umów należy wskazać, że zgodnie z wyżej cyt. art. 7 ust. 8 czynsz płacony na rzecz Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa powinien zostać uwzględniony przy obliczaniu dochodu uzyskanego z prowadzenia gospodarstwa rolnego. Tak więc organy dopuściły się naruszenia przepisów postępowania nie ustalając tego faktu. Jednakże rację ma organ II instancji twierdząc, że nawet odliczenie kwoty 479,41 zł z tytułu czynszu na rzecz KOWR za 2017 r. nie spowodowałoby, iż kwota dochodu przekraczałaby kryterium dochodowe uprawniające do uzyskania świadczenia wychowawczego wynoszące 800,00 zł, ponieważ po odliczeniu kwoty czynszu od rocznego dochodu rodziny skarżącego kwota miesięcznego dochodu na jedną osobę w rodzinie wyniosłaby 832,60 zł. Należy podkreślić, iż z zasady prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.), wynika obowiązek organu wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą. Dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego urzeczywistnia się poprzez nałożenie na organ obowiązku wyczerpującego zebrania i zbadania całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.), a następnie dokonania oceny znaczenia i wartości tego materiału, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a) Tego rodzaju sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Organ pominął bowiem fakt, iż skarżący zawarł z Krajowym Ośrodkiem Wsparcia Rolnictwa umowę dzierżawy, w efekcie której zobowiązany był płacić na jej rzecz czynsz w wysokości 479,41 zł, co w konsekwencji miało wpływ na ostateczną wielkość dochodu skarżącego. Wymaga podkreślenia, iż to organ jest gospodarzem postepowania administracyjnego, jego obowiązkiem jest wszechstronne i rzetelne zebranie materiału dowodowego i ustalenie stanu faktycznego sprawy.

Jednakże mając na uwadze art. art. 145 § 1 pkt c, zgodnie z którym sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, należy stwierdzić, iż skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd, uchylając z wyżej wskazanego powodu decyzję lub postanowienie, musi wykazać, że gdyby nie doszło do stwierdzonego w postępowaniu sądowym naruszenia przepisów postępowania, to rozstrzygnięcie sprawy najprawdopodobniej mogłoby być inne. W tym kontekście mówi się także o uprawdopodobnieniu możliwości odmiennego wyniku sprawy (por. wyroki NSA: z dnia 25 listopada 2014 r., II FSK 1224/13, LEX nr 1595886; z dnia 28 sierpnia 2014 r., I OSK 160/13, LEX nr 1569474, i z dnia 25 marca 2014 r., II GSK 62/13, LEX nr 1488135). W niniejszej sprawie po odliczeniu kwot czynszu od rocznego dochodu rodziny skarżącego kwota miesięcznego dochodu na jedną osobę w rodzinie wyniosłaby 832,60 zł, a więc kryterium dochodowe uprawniające do uzyskania wnioskowanego świadczenia i tak zostałoby przekroczone o kwotę 32,60 zł na osobę. Zgodnie z powyższym uchybienie organu w zakresie wyczerpującego zebrania materiału dowodowego nie miało wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.

Natomiast odnosząc się do zarzutu skarżącego, iż w innej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało, że dochód jego rodziny wynosił 739,54 zł na osobę - a zatem nie przekraczał kryterium dochodowego wynoszącego 800 zł, należy stwierdzić iż jest on bezzasadny. Należy przyznać rację twierdzeniom Kolegium zawartym w odpowiedzi na skargę, iż decyzja Kolegium z dnia 5 lutego 2019 r., [...], na którą powołuje się skarżący, dotyczy innego okresu zasiłkowego, a ponadto innego świadczenia. W związku z tym ustalenie kwoty dochodu miało miejsce na podstawie innego stanu faktycznego i innych przepisów.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.