Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1733/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-09-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 13 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. K., S. K. i J. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. K., S. K. i J. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1929/10 w sprawie ze skargi A. K., S. K. i J. K. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie nakazania przywrócenia zabytku do poprzedniego stanu postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...]


UZASADNIENIE

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, decyzją z [...] lipca 2010 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję [...] Konserwatora Zabytków z [...] listopada 2009 r. nr [...] nakazującą A. i S. K. oraz J. K. przywrócenie zabytku – części M. [...] – do poprzedniego stanu poprzez rozbiórkę garażu dobudowanego od strony północno-wschodniej do budynku mieszkalnego przy ul. [...] w W. w terminie sześciu miesięcy od kiedy decyzja stanie się ostateczna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1929/10 po rozpoznaniu skargi A. K., S. K. i J. K. oddalił skargę na zaskarżoną decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lipca 2010 r.

W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, podnosząc że w przypadku rozbiórki garażu poniosą niepowetowaną szkodę, której naprawienie nie będzie możliwe bez ogromnych nakładów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy zaznaczyć, że wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku został potraktowany jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli uzna, że spełniona jest ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostaną wykonane.

Decyzja nakazująca rozbiórkę w przypadku jej wykonania a następnie ewentualnego uchylenia przez sąd jest tego rodzaju rozstrzygnięciem, które może spowodować wyrządzenie stronie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie albowiem skarżący wykazali potencjalną możliwość zaistnienia przesłanek pozwalających na wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nakazującej rozbiórkę garażu. Wobec powyższego należało wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, gdyż skarżący uprawdopodobnili wystąpienie przesłanek zawartych w art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy, gdyż rozbiórka przedmiotowego garażu może spowodować trudne do odwrócenia skutki i wiązać się z dużymi nakładami finansowymi.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji