Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 749/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-06-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 28 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

1. Stan faktyczny sprawy.

1.1. Skarżący w piśmie z dnia 8 maja 2014 r. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, że konsekwencje egzekucji podatku w wysokości 57.588,00 zł oraz kosztów jak i odsetek mogą być trudne do odwrócenia, a późniejszy zwrot tej kwoty może nie przywrócić stanu majątkowego skarżącego sprzed egzekucji kwoty. Skarżący wskazał, że kwota należności jest znaczna i przekracza jego możliwości majątkowe. Egzekucja pozbawi płynności finansowej skarżącego i spowoduje trudne do przezwyciężenia skutki dla jego rodziny oraz pozbawi ją środków utrzymania.

2. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

2.1. Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

2.2. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które została wniesiona skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

2.3. Jak wynika z brzmienia przytoczonej regulacji, powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia stronie skarżącej niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez Sąd zostałby wzruszony. Chodzi o takie sytuacje, w których nie będzie możliwe późniejsze wynagrodzenie powstałej szkody przez zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.

2.4. W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia jego merytorycznej oceny. Zaskarżona decyzja bowiem korzysta z domniemania zgodności z prawem aż do momentu jej uchylenia. Dodać trzeba, że instytucja przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a. ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu, w związku z tym jej zastosowanie może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej. Co za tym idzie, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających żądanie wniosku, które nadto powinny być w miarę możliwości stosownie udokumentowane. Przy czym, jego uzasadnienie winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto, wskazane zdarzenia winny być w miarę możliwości stosownie udokumentowane.

2.5. W ocenie Sądu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje w tym kontekście na uwzględnienie. Skarżący, motywując przedmiotowy wniosek, odwołuje się do ogólnikowych twierdzeń, użytych w regulacji prawnej, a mianowicie, że konieczność zapłaty podatku stwarza dla skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżący nie precyzuje jednak, na czym konkretnie powołane trudne do odwrócenia skutki miałyby polegać. Wskazać należy, iż wykonanie decyzji zawsze powoduje określone konsekwencje finansowe dla strony, jednakże nie zawsze musi się to łączyć z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Istotnym jest również, iż przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z natury rzeczy świadczenia odwracalne. Wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi, nastąpi zwrot należności wraz z odsetkami.

2.6. Podnoszona we wniosku sytuacja finansowa skarżącego nie jest w rozpatrywanej sprawie wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Tymi przesłankami są bowiem zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem decyzji. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji, nawet przy istnieniu trudnej sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trudna sytuacja materialna skarżącego może mieć niewątpliwie wpływ na przyznanie prawa pomocy, nie jest zaś wystarczającą okolicznością do wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów (por. postanowienie NSA z dnia 22 czerwca 2010 r., I FZ 189/10, postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2011 r., II FSK 1224/11, publ. CBOSA). Ponadto zgodnie art. 8-10 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm.) dopuszczalność prowadzenia egzekucji ograniczona jest do zakresu, w jakim nie zostanie zagrożone minimum utrzymania dłużnika i osób pozostających według ustawowego obowiązku na jego utrzymaniu.

2.7. Z wniosku o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPf wynika, że skarżący oraz jego żona nie prowadzą działalności gospodarczej, lecz pracują na podstawie umowy zlecenia i umowy o pracę. Nie zachodzi więc w sprawie niebezpieczeństwo, że na skutek wykonania decyzji skarżący straci płynność finansową, która zasadniczo jest jednym z elementów oceny kondycji finansowej przedsiębiorstwa, a nie osoby fizycznej wykonującej pracę zarobkową na podstawie umowy cywilnoprawnej.

2.8. Z uwagi na powyższe, wskazywane przez skarżącego we wniosku skutki egzekucji w kontekście jego sytuacji materialnej i rodzinnej są nieuzasadnione, jak również nie mogą stanowić podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Tym samym nie było podstaw do uznania, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jaki został złożony w sprawie, zasługuje na uwzględnienie.

2.9. W tym stanie rzeczy, na podstawie wyżej art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.