Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 778/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-08-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 3 sierpnia 2017 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 616/16 o odrzuceniu skargi D. K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Kr 616/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej WSA) w Krakowie odrzucił skargę D. K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania.

W uzasadnieniu postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że D. K. wniósł do WSA w Krakowie skargę na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Krakowie z dnia 10 maja 2016 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Referendarz sądowy tego sądu, postanowieniem z dnia 16 września 2016 r., odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone w ustawowym terminie i stało się ostateczne.

Następnie pełnomocnik skarżącego został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III WSA w Krakowie z dnia 10 maja 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony w dniu 22 listopada 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Do chwili obecnej wymagany wpis nie został uiszczony.

Wskazując na powyższe sąd pierwszej instancji stwierdził, że pomimo upływu zakreślonego terminu wpis sądowy od skargi nie został uiszczony, w związku z czym należało orzec o jej odrzuceniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył - reprezentowany przez pełnomocnika – D. K., podnosząc że winien on zostać zwolniony od opłat oraz kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd pierwszej instancji odrzucając skargę D. K. z powodu braku uiszczenia w terminie wpisu sądowego od tej skargi orzekł prawidłowo. Z treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej Ppsa) wynika, że m.in. skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Należy zauważyć, że zarządzeniem wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi w dniu 3 czerwca 2016 r. Próby uzyskania prawa pomocy zakończyły się dla skarżącego odmową. Z uwagi na powyższe wezwano pełnomocnika skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pismo to doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 listopada 2016 r. Tym samym skarżący powinien do 29 listopada 2016 r. uiścić wpis od skargi, tego jednak nie uczynił. W związku z tym, skoro skarżący (czy też jego pełnomocnik) nie uiścił wpisu od skargi w ustawowym terminie, zaistniała przesłanka do jej odrzucenia na podstawie art. 220 § 3 Ppsa.

W tej sytuacji należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a zażalenie nie zawiera argumentacji mogącej podważyć prawidłowość rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji.

Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.