Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 661/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-04-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono zawieszenia postępowania
Powołane przepisy: article: art. 7,124 par. 1, art. 125 par. 1 pkt 1, art. 126, art. 131
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. J. o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi P. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 lutego 2009 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne postanawia odmówić zawieszenia postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23.03.2009 r. P.J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10.02.2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za zasadne zarzutów na postępowanie egzekucyjne, prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 14.10.2008 r. nr [...]

W/w tytuł wykonawczy dotyczy należności P.J. w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych źródeł przychodów, a konkretnie od sprzedaży nieruchomości w 2003 r. Jego podstawę prawną stanowi decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 9.09.2008 r. nr [...], określająca skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego z tego tytułu.

Pismem z dnia 15.03.2010 r. (data wpływu 16.03.2010 r.) P.J. złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie do czasu wydania przez Naczelny Sąd Administracyjny orzeczenia w sprawie złożonej przez skarżącego oraz jego żonę M.J. skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Krakowie z dnia 20.05.2009 r. (sygn. akt I SA/Kr 299/09). Skarżący wyjaśnił, iż wyrok ten wydano w połączonych do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawach: jego (I SA/Kr 300/09) i jego żony (I SA/Kr 299/09). W ocenie skarżącego rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku w/w postępowania sądowoadministracyjnego toczącego się obecnie przed NSA, gdyż "sprawa o sygn. akt I SA/Kr 661/09 dotyczy tego samego stanu prawnego i opiera się na takich samych dowodach podlegających ocenie Sądu, jak w przypadku sprawy o sygn. akt I SA/Kr 299/09". Skarżący nie uzasadnił bliżej, na czym ów związek miałby się opierać.

W odpowiedzi na pismo skarżącego Dyrektor Izby Skarbowej pismem z dnia 21.04.2010 r. odmówił zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron. W ocenie organu odwoławczego pomiędzy przedmiotową sprawą a sprawą o sygn. akt I SA/Kr 299/09, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, nie zachodzi związek tego rodzaju, który by uzasadniał obligatoryjne albo fakultatywne zawieszenie postępowania sądowego, np. ze względu na prejudycjalność. Badaniu NSA w sprawie ze skargi kasacyjnej na wyrok w sprawie I SA/Kr 299/09 będą podlegać zupełnie inne okoliczności od tych podlegających kognicji WSA w Krakowie w przedmiotowej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm. – zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.

W przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej nie zgodził się na zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, o co wnioskował skarżący P.J. Dlatego też należało zważyć, czy w sprawie nie zachodzi przypadkiem przesłanka prejudycjalności, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym to przepisem sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zarówno na podstawie wniosku strony skarżącej, jak i z urzędu, należy bowiem stwierdzić, iż jest to jedyna przesłanka, która mogłaby zachodzić w przedmiotowej sprawie. Pozostałe podstawy zawieszenia, o których mowa w art. 124 § 1 i art. 125 § 1 pkt 2-4 p.p.s.a., nie mają bowiem w przedmiotowej sprawie miejsca.

W ocenie tut. Sądu pomiędzy przedmiotową sprawą a sprawą o sygn. akt I SA/Kr 299/09, w której P.J. oraz M.J. skutecznie wnieśli skargę kasacyjną, nie zachodzi związek tego rodzaju, który mógłby uzasadniać zawieszenie postępowania z uwagi na tzw. prejudycjalność, a zatem pewną zależność pomiędzy przedmiotową sprawą a sprawą z w/w skargi kasacyjnej.

Po pierwsze należy wskazać, iż decyzja w tym przedmiocie zależy od uznania sądu, gdyż jest to przypadek nieobligatoryjnego zawieszenia postępowania, na co wskazuje już sama wykładnia językowa – użycie sformułowania "sąd może zawiesić..." – jak również wykładnia systemowa wewnętrzna, ponieważ przypadki obligatoryjnego zawieszenia postępowania z urzędu ujęto w odrębnym przepisie art. 124 p.p.s.a., poprzedzającym w układzie aktu prawnego art. 125 cyt. ustawy. Po drugie zaś należy wyjaśnić, iż decydujące dla podjęcia decyzji w tym przedmiocie są względy ekonomiki procesowej oraz zasada szybkości postępowania, o której mowa w art. 7 p.p.s.a.

W tym samym duchu wypowiedział się również Naczelny Sąd Administracyjny, który w uchwale z dnia 24.11.2008 r. (sygn. II FPS 4/08) stwierdził, iż art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie stanowi podstawy do zawieszenia przez wojewódzki sąd administracyjny z urzędu postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w innej sprawie tego samego rodzaju, w której zapadło już orzeczenie, ale zostało ono zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przedmiotem tej uchwały była co prawda odmienna sytuacja, gdyż sporne przypadki dotyczyły zawieszania postępowań w sprawach tego samego rodzaju (np. w których rozstrzygnięcia zależały od przepisu budzącego kontrowersje w doktrynie i orzecznictwie), w których nie zachodziła tożsamość stron. Tymczasem w przedmiotowej sprawie tożsamość stron ewidentnie zachodzi. Ważne jest jednak, iż NSA w uzasadnieniu w/w uchwały zwrócił uwagę na konieczność sprawnego załatwiania spraw przez wojewódzkie sądy administracyjne, co ma niebagatelne znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 p.p.s.a.).

Z urzędu wiadomo tut. Sądowi, iż należność objęta tytułem egzekucyjnym nr [...] z dnia 14.10.2008 r. jest sporna. Postanowieniem z dnia 10.12.2008 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez P.J. odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 9.09.2008 r. nr [...], określającej skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od sprzedaży nieruchomości w 2003 r. Tożsame rozstrzygnięcia zapadły również wobec M.J. Były one przedmiotem skarg do tut. Sądu, który w wyroku z dnia 20.05.2009 r. (sygn. akt I SA/Kr 299/09, sprawy połączone) skargi oddalił.

Zatem rozstrzygnięcie w w/w sprawie może mieć o tyle związek z niniejszą sprawą, iż dotyczy uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji wymiarowej, która następnie stała się podstawą do wystawienia tytułu wykonawczego, będącego podstawą do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, wobec którego skarżący podniósł zarzuty. Tut. Sąd, działając w ramach przydanego mu ustawą uznania stwierdza jednak, iż jest to jedynie związek o charakterze formalnym, nie zaś merytorycznym. Ocenie NSA w postępowaniu ze skargi kasacyjnej na wyrok w sprawie I SA/Kr 299/09 będzie podlegała kwestia prawidłowości doręczenia stronom decyzji wymiarowej organu I instancji, podczas gdy w niniejszej sprawie ocenić należy zasadność zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, wszczęte na podstawie decyzji organu I instancji, która w międzyczasie stała się także decyzją ostateczną. Ramy prawne tych spraw oraz dowody w nich zebrane nie mają ze sobą związku. Daleki związek o charakterze formalnym nie uzasadnia zawieszenia niniejszego postępowania, a ponadto sprzeciwiają się temu względy ekonomiki procesowej oraz zasada szybkości postępowania sądowoadministracyjnego.

Z tych też powodów należało przychylić się do stanowiska Dyrektora Izby Skarbowej wyrażonego w piśmie z dnia 21.04.2010 r. i orzec jak w sentencji, działając na podstawie art. 131 w zw. z art. 125 § 1 pkt 1 oraz art. 126 p.p.s.a