Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 931/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2017-02-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 195  par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2017r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 28 października 2016r. w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie umorzenia opłaty z tytułu zwrotu udzielonej bonifikaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia uwzględnić zażalenie i uchylić zaskarżone postanowienie tutejszego Sądu z dnia 28 października 2016 r. o odrzuceniu skargi w przedmiocie umorzenia opłaty z tytułu zwrotu udzielonej bonifikaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 14 czerwca 2016r. J. M. wywiodła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji o odmowie umorzenia kwoty 70.247,53 zł z tytułu zwrotu udzielonej bonifikaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.

WSA w Olsztynie postanowieniem z dnia 28 października 2016r. odrzucił ww. skargę, podnosząc, że wpis od skargi w zakreślonym terminie, który upłynął 1 sierpnia 2016r., nie został uiszczony. Wprawdzie strona przedłożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, jednakże złożyła go do Sądu Rejonowego. Wskazany Sąd przekazał rzeczony wniosek Kolegium w dniu 2 sierpnia 2016r. (data stempla pocztowego, akta sądowe, k. – 28.). Organ z kolei przekazał wniosek tut. Sądowi w dniu 5 sierpnia 2016r. (data stempla pocztowego, akta sądowe, k. – 29), a więc po zakreślonym terminie do uiszczenie wpisu sądowego w niniejszej sprawie. Wobec tego, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucono.

Pismem z dnia 8 listopada 2016r. skarżąca przedłożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwolnienie jej z obowiązku uiszczenia opłaty od skargi oraz zażalenie na ww. postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi. W uzasadnieniu strona podniosła, że wniosek o zwolnienie jej z obowiązku uiszczenia opłaty od skargi został wniesiony po terminie, gdyż o sposobie wniesienia pisma została błędnie pouczona przez pracownika Sądu Rejonowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718; zwanej dalej jako "p.p.s.a.") jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.

Sąd uznał zażalenie wniesione przez J. M. jako oczywiście uzasadnione. Skarżąca wskazała w zażaleniu, że wniosek o zwolnienie jej z obowiązku uiszczenia opłaty od skargi został wniesiony po terminie, gdyż o sposobie wniesienia pisma została błędnie pouczona przez pracownika Sądu Rejonowego. Ponadto, co istotne, postanowieniem z dnia 24 lutego 2017r. tut. Sąd orzekł o zmianie postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 13 stycznia 2017 r., sygn. akt II SA/Ol 931/16 i przyznaniu skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Z uwagi na powyższe okoliczności Sąd uznał za niezbędne uwzględnienie zażalenia w trybie art. 195 § 2 p.p.s.a. i uchylenie postanowienia o odrzuceniu skargi.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji