Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 870/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-01-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2012 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku S. M. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) października 2011 r., nr (...), w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości podatkowych - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

S. M. wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych. W oświadczeniu, złożonym na urzędowym formularzu PPF podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i pełnoletnim synem. Źródło utrzymania całej rodziny stanowi jego wynagrodzenie za pracę, w wysokości 2 514,29 zł miesięcznie oraz wynagrodzenie za pracę jego syna – 3 100,04 zł miesięcznie.

Odnośnie posiadanego majątku skarżący zadeklarował jedynie dom, o pow. 108 m 2.

Z uzasadnienia wniosku wynika, że zła sytuacja materialna skarżącego związana jest z koniecznością regulowania zobowiązań kredytowych, których raty wynoszą łącznie 6 125 zł miesięcznie, oraz ponoszeniem kosztów leczenia.

W dodatkowym oświadczeniu o stanie rodzinnym i majątkowym skarżący dodał, że jego żona jest rolnikiem i prowadzi gospodarstwo rolne o pow. 3,48 ha, uzyskując z tego tytułu roczny dochód w wysokości 5 000 zł. Oprócz tego korzysta z dopłat wspólnotowych do produkcji rolnej, których suma wynosi 2 100 zł w stosunku rocznym.

Z przedmiotowego oświadczenia wynika ponadto, że skarżący wraz z synem jest współwłaścicielem samochodu osobowego marki Volvo, rok prod. 1997, a także działki budowlanej o pow. 1,69 ha, którą zamierza sprzedać, na dowód czego przedłożył kopię umowy zawartej z agencją nieruchomości.

Do oświadczenia skarżący dołączył: dowody wpłat rat kredytowych na rzecz różnych wierzycieli, dowody opłacenia rachunków za energię elektryczną, których wysokość kształtuje się od 170,22 zł do 203,21 zł, za gaz, w wysokości od 92,07 zł do 111,09 zł, a także kopię faktury za dostawę wody i odprowadzanie ścieków w wysokości 150,39 zł oraz kserokopię zeznania podatkowego syna.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym – o co wnosi skarżący w przedmiotowej sprawie – następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona występująca o przyznanie tego prawa winna wykazać spełnienie wyżej wymienionych przesłanek przede wszystkim poprzez złożenie, na urzędowym formularzu PPF, kompletnego i wiarygodnego oświadczenia o jej sytuacji rodzinnej i majątkowej. Jeżeli natomiast złożone przez nią oświadczenie okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie (sądu lub referendarza), w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 255 P.p.s.a.).

W przedmiotowej sprawie skarżący najpierw złożył niekompletne i wybiórcze oświadczenie (na urzędowym formularzu) o swoim stanie rodzinnym i majątkowym, po czym, wezwany do złożenia dodatkowego oświadczenia, nie ustosunkował się do niego w pełnym zakresie. Nie sprecyzował bowiem wysokości wydatków przeznaczanych na leczenie, nie podał też wysokości wszystkich jego zobowiązań kredytowych. Nie przedłożył również wyciągów z rachunków bankowych.

Niezależnie od powyższego, w tym miejscu należy podkreślić, że twierdzenia skarżącego odnośnie wysokości wydatków, przeznaczanych na spłatę zobowiązań kredytowych nie znajdują potwierdzenia w przedłożonych dokumentach źródłowych. W oświadczeniu określił on bowiem wysokość rat kredytowych, w ujęciu miesięcznym, na kwotę 6 125 zł, podczas gdy z przedłożonych dowodów wpłaty wynika, że w grudniu 2011 r. uiścił on z tego tytułu 4 938,10 zł, a w poprzednich miesiącach kwota ta była znacznie niższa.

Mając na uwadze powyższe nie sposób stwierdzić, że skarżący wykazał że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w niniejszej sprawie (w której wpis od skargi wynosi 500 zł) w pełnej wysokości, w sytuacji, w której miesięczny dochód w jego gospodarstwie domowym wynosi, po uwzględnieniu dochodów z działalności rolniczej żony skarżącego, 6 206,33 zł. Dlatego też, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., w związku z w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.