Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2418/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 146 ,  par. 2  art. 151  par. 2  art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Wesołowska, Asesor WSA Iwona Ścieszka, sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] września 2020 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej również: organ/ SKO/ Kolegium/organ drugiej instancji/ organ odwoławczy) rozpatrzyło, po wznowieniu z urzędu postępowania zakończonego ostateczną decyzją tego organu z [...] marca 2020 r. nr [...], sprawę przyznania D. K. (dalej również: skarżąca/strona skarżąca/ wnioskująca/ odwołująca się) świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, w związku z opieką nad matką W. S. Kolegium uchyliło własną decyzję z [...] marca 2020 r. i odmówiło skarżącej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, z uwagi na pobieranie przez nią renty rodzinnej w zbiegu z przyznaną emeryturą.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy.

Wnioskiem z [...] stycznia 2020 r. D. K. zwróciła się do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...][...] o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad matką W. S., jako osobą spełniającą przesłanki określone w ustawie o świadczeniach rodzinnych.

W toku postępowania organ I instancji ustalił, że orzeczeniem Obwodowej Komisji Lekarskiej do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia w [...] W. S. została zaliczona do pierwszej grupy inwalidów z ogólnego stanu zdrowia oraz, że jest ona osobą długotrwale niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym od maja 1997 r. na stałe. Na podstawie zaświadczenia ZUS Oddział w [...] z [...] stycznia 2020 r. stwierdzono, że skarżąca pobiera rentę rodzinną i z tego tytułu została zgłoszona do ubezpieczenia zdrowotnego. Ustalono również, że nie podlega ona ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu zatrudnienia i prowadzenia działalności gospodarczej. Organ typu podstawowego ocenił również, że wnioskująca spełnia również przesłanki określone w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych, dotyczące obowiązku alimentacyjnego wobec osoby, którą się opiekuje. Jednocześnie wskazano, że z posiadanych przez organ pierwszej instancji dokumentów wynika, że skarżąca nie spełnia przesłanek określonych w art. 17 ust. 1 lit. b tej ustawy uzasadniających przyznanie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad niepełnosprawną matką, ponieważ ustalony stopień niepełnosprawności istnieje od momentu ukończenia przez jej matkę 63 rż. Niepełnosprawność osoby wymagającej opieki powstała więc później niż przed 18 rż lub w trakcie nauki w szkole lub szkole wyższej, jednak nie później niż do ukończenia 25 rż, co w ocenie organu I instancji, wyłączało możliwość pozytywnego dla wnioskującej rozpatrzenia sprawy. Wobec powyższego, Wójt Gminy [...] [...] (dalej również: organ typu podstawowego/organ pierwszej instancji) orzekł, że D. K. nie spełnia przesłanek koniecznych do przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego i decyzją nr [...] z [...] lutego 2020 r., odmówił jej przyznania tego rodzaju pomocy finansowej, z uwagi na niespełnienie przesłanki określonej w art. 17 ust. 1 lit. b ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Pismem z [...] lutego 2020 r. skarżąca wniosła do SKO w [...] odwołanie od wyżej wskazanej decyzji, żądając jej uchylenia i przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. W uzasadnieniu podkreśliła, że zamieszkuje z matka, która jest osobą niepełnosprawną i wymagającą całodobowej opieki. Podniosła, że przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych dotyczące daty powstania niepełnosprawności zostały uznane przez Trybunał Konstytucyjny za niezgodne z Ustawą Zasadniczą, w związku z czym różnicowanie sytuacji opiekunów takich osób w zależności od daty powstania niepełnosprawności stanowi naruszenie prawa.

Rozpoznając odwołanie, SKO w [...] decyzją z [...] marca 2020 r., uchyliło decyzję Wójta Gminy [...] [...] z [...] lutego 2020 r. i przyznało odwołującej się świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką W. S., na okres od 1 stycznia 2020 r., na stałe.

Kolegium przychyliło się do wskazanego przez odwołującą się poglądu, że art. 17 ust. 1 lit. b ustawy o świadczeniach rodzinnych, wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 21 października 2014 r. sygn. akt K 38/13, został uznany za niezgodny z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP. Trybunał przesądził bowiem brak uzasadnienia dla odmiennego traktowania sytuacji prawnej osób opiekujących się dorosłymi członkami rodziny i ubiegających się z tego tytułu o świadczenie w zakresie, w jakim różnicuje prawo do świadczenia pielęgnacyjnego osób sprawujących opiekę nad osobą niepełnosprawną po ukończeniu przez nią wieku określonego w tym przepisie ze względu na moment powstania niepełnosprawności. W oparciu o powyższe, oraz uwzględniając stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, organ odwoławczy, uznał, że wydanie w sprawie decyzji w oparciu o art. 17 ust. 1 lit. b ustawy o świadczeniach rodzinnych nie może mieć zastosowania po wejściu w życie wyżej wskazanego orzeczenia. Dodatkowo SKO wyraziło ocenę, że skarżąca spełnia przesłanki konieczne do uzyskania świadczenia pielęgnacyjnego. Wskazało, że D. K. sprawuje opiekę nad matką legitymującą się, wydanym bezterminowo orzeczeniem zaliczającym ją do pierwszej grupy niepełnosprawności, wobec czego jest osobą niezdolną do samodzielnej egzystencji. Uznało za udowodnione, że odwołująca się nie podejmuje zatrudnienia w związku z koniecznością stałej lub długotrwałej opieki nad osobą niepełnosprawną, nie ma ustalonego prawa do emerytury, renty i innych świadczeń wymienionych w art. 17 ust. 5 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Ustaliło również, że pobiera rentę rodzinną i spełnia przesłankę warunku obowiązku alimentacyjnego wobec osoby, którą się opiekuje. Skarżąca zaprzestała też prowadzenia gospodarstwa rolnego i pracy w tym gospodarstwie od 30 czerwca 2003 r.

Postanowieniem z [...] sierpnia 2020 r. nr [...] SKO w [...], na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa, wznowiło z urzędu postępowanie administracyjne zakończone decyzją ostateczną Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] marca 2020 r., wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania D. K. od decyzji Wójta Gminy [...] [...] z [...] lutego 2020 r. w sprawie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad matką W. S. W uzasadnieniu postanowienia organ drugiej instancji podniósł, że w czerwcu 2020 r. wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne i nowe dowody istniejące w dniu wydawania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję, wobec czego był on zobligowany do zastosowania art. 145 § 1 pkt 5 kpa i wznowienia postępowania.

Następnie, decyzją z [...] września 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 kpa, uchyliło w całości decyzję ostateczną z [...] marca 2020 r. i rozpatrując sprawę co do istoty odmówiło D. K. prawa świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką. W uzasadnieniu organ wskazał, że 29 czerwca 2020 r. do SKO w [...] wpłynęło pismo zawierające informację, że D. K. od 25 sierpnia 2019 r., ma ustalone prawo do emerytury. Rentę rodziną pobiera zaś, jako świadczenie dla niej korzystniejsze w zbiegu z przyznaną emeryturą. Fakt ten nie był znany organowi w dacie wydawania orzeczenia. Wobec powyższego, po wznowieniu postępowania i przy ponownym rozpatrzeniu sprawy Kolegium stwierdziło, że powinien mieć tu zastosowanie przepis art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2020 r. poz. 111 ze zm.) – dalej zwanej "ustawą" i na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 kpa, orzekło o uchyleniu decyzji ostatecznej z [...] marca 2020 r. i odmówiło D. K. przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.

W ustawowym terminie skarżąca wniosła skargę na powyższą decyzję, domagając się jej uchylenia i przyznania jej świadczenia pielęgnacyjnego w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy otrzymywaną rentą rodzinną, a wysokością świadczenia pielęgnacyjnego. Decyzji SKO z [...] września 2020 r. zarzuciła naruszenie art. 17 ust. 5 ust. 1 lit. a ustawy poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że w związku z faktem otrzymywania renty rodzinnej nie przysługuje jej świadczenie pielęgnacyjne.

W uzasadnieniu powołała się na zastosowanie przez organy obu instancji art. 17 ust. 5 ustawy i błędne uznanie, że sam fakt przysługującego jej prawa do emerytury, wyklucza świadczenie pielęgnacyjne. Skarżąca podniosła, że ma przyznaną rentę rodzinną po zmarłym mężu w wysokości 1200 zł brutto miesięcznie, świadczenie pielęgnacyjne byłoby dla niej korzystniejsze, gdyż jest to kwota 1830 zł netto. Wskazała, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych opiekunowie osób niepełnosprawnych, którzy mają ustalone prawo jednego ze świadczeń wymienionych w art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy nie mogą być wyłączeni w całości z prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w sytuacji, gdy to świadczenie jest niższe niż świadczenie pielęgnacyjne. Zdaniem skarżącej osoba legitymująca się prawem do emerytury powinna otrzymać świadczenie pielęgnacyjne w wysokości różnicy pomiędzy jego wysokością a wysokością otrzymywanej emerytury.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, jako bezzasadnej, podtrzymując jednocześnie argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

|Skarga jest uzasadniona. |

|Podkreślenia wymaga, że kwestionowana skargą D. K. decyzja Kolegium wydana została w ramach postępowania wznowieniowego. Zgodnie z art. 151|

|§ 1 kpa organ administracji publicznej po przeprowadzeniu postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy |

|wydaje decyzję, w której: 1) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § |

|1, art. 145a lub art. 145b, albo: 2) uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 §|

|1, art. 145 a lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Ponadto § 2 tego artykułu stanowi, że w przypadku, gdy |

|w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146 kpa, organ administracji |

|publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie |

|uchylił tej decyzji. |

|Okolicznością niekwestionowaną jest, że w sprawie zaistniała przesłanka wznowienia o jakiej mowa w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. D. K. ma od 25 |

|sierpnia 2019 r. ustalone prawo do emerytury. Oznacza to, że brak było podstaw do wydania decyzji odmownej, o jakiej mowa w art. 151 § 1 |

|pkt 1 kpa. |

|Na wstępie zauważyć trzeba, że w sytuacji uznania zaistnienia przesłanki wznowieniowej (art. 145 § 1 pkt 5 kpa), postępowanie o przyznanie |

|prawa do świadczenia pielęgnacyjnego niejako "otwiera się na nowo" i organ administracji powinien wydać nową decyzję w sprawie |

|zainicjowanej wnioskiem o ustalenie tego świadczenia. W tym miejscu wskazać trzeba, że istotą wznowionego postępowania i uchylenia |

|dotychczasowej decyzji ostatecznej jest powrót sprawy do odpowiedniego stadium zwykłego postępowania instancyjnego, a nowa decyzja |

|rozstrzygać powinna o istocie sprawy tak, jak gdyby sprawa ta nie była w danej instancji rozstrzygana. |

|Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zauważyć trzeba, że SKO prawidłowo orzekło o wznowieniu postępowania, na podstawie art. 145 |

|§ 1 pkt 5 kpa, gdyż wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne, istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi, |

|który decyzję tę wydawał. Ustalono mianowicie, że skarżąca pobiera rentę rodzinną w zbiegu z przyznaną od [...] sierpnia 2019 r. emeryturą, a|

|fakt ten nie był znany SKO w dacie wydawania decyzji z [...] marca 2020 r. wobec czego zaistniała okoliczność uzasadniająca wznowienie |

|postępowania administracyjnego. |

|Dodatkowego podkreślenia wymaga, że istotą sprawy we wznowionym postępowaniu odwoławczym (a takim było postępowanie zakończone decyzją |

|Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] marca 2020 r.) było ponowne rozpatrzenie sprawy o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego. Sposób |

|zakończenia tego postępowania reguluje art. 138 kpa. |

|Mając jednak na uwadze to, że przy ewentualnym zastosowaniu art. 151 § 1 pkt 2 kpa organ wznowieniowy byłby zobligowany do wydania decyzji |

|na "nowo" rozstrzygającej o istocie sprawy (merytorycznej) w grę wchodziłoby zastosowanie art. 138 § 1 pkt 2 kpa. W takiej sytuacji organ |

|wznowieniowy – uznając, że potwierdziła się podstawa wznowienia z art. 145 § 1 pkt 5 kpa i nie występują przeszkody wymienione w art. 146 |

|kpa mógłby wydać jedną decyzję orzekającą o: - uchyleniu decyzji dotychczasowej (odwoławczej), - uchyleniu zaskarżonej odwołaniem decyzji |

|pierwszoinstancyjnej w całości i przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego - stosując art. 151 § 1 pkt 2 w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 kpa i w |

|zw. z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy. |

|Wadliwe zatem było wydanie przez Kolegium zaskarżonej decyzji, w której organ ten uchylił tylko własną decyzję z [...] marca 2020 r. i |

|odmówił skarżącej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, z uwagi na pobieranie przez nią renty rodzinnej w zbiegu z przyznaną emeryturą. |

|Takie rozstrzygnięcie SKO doprowadziło do tego, że w obrocie prawnym pozostają dwie decyzje odmawiające, z różnych powodów merytorycznych, |

|D. K. prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, tj.: decyzja Wójta Gminy [...] [...] z [...] lutego 2020 r. i decyzja SKO z [...] września 2020 r. |

|Poza tym wadliwe było stanowisko Kolegium zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że samo przyznanie emerytury (obecnie |

|zawieszonej) i pobieranie korzystniejszej kwotowo renty rodzinnej stanowiło przesłankę z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy wyłączającą |

|prawo do świadczenia pielęgnacyjnego. |

|Sąd zauważa, że już w wyroku z 27 maja 2020 r. sygn. akt I OSK 2375/19 Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że prawidłowa wykładnia |

|art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy winna być dokonywana, z uwzględnieniem art. 2, art. 8 ust. 2, art. 32 ust. 1, art. 69 i art. 71 ust. 1 |

|zd. drugie Konstytucji RP z 1997 r. (wykładnia prokonstytucyjna), a także mieć na uwadze wynikającą z art. 27 ust. 5 ustawy zasadę wypłaty |

|jednego świadczenia wybranego przez osobę uprawnioną, a także art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z |

|Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, zgodnie z którym w razie zbiegu u jednej osoby prawa do kilku świadczeń przewidzianych w ustawie wypłaca |

|się jedno z tych świadczeń - wyższe lub wybrane przez zainteresowanego. |

|Zdaniem NSA osoba, która spełnia warunki do przyznania wyższego świadczenia pielęgnacyjnego i chce je otrzymać, a pobiera emeryturę, winna |

|móc dokonać wyboru jednego z tych świadczeń poprzez rezygnację z pobierania świadczenia niższego. Wybór może zrealizować poprzez złożenie |

|do organu rentowego wniosku o zawieszenie prawa do emerytury na podstawie art. 103 ust. 3 ustawy emerytalno-rentowej. Zgodnie z tym |

|przepisem, prawo do emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy lub renty rodzinnej, do której uprawniona jest jedna osoba, może ulec |

|zawieszeniu na wniosek emeryta lub rencisty. Ustawa nie ogranicza możliwości złożenia takiego wniosku. Zawieszenie prawa do emerytury, |

|zgodnie z art. 134 ust. 1 pkt 1 ustawy emerytalno-rentowej skutkować będzie wstrzymaniem wypłaty emerytury poczynając od miesiąca, w którym|

|została wydana decyzja o wstrzymaniu wypłaty (art. 134 ust. 2 pkt 2 ustawy emerytalno-rentowej). |

|Zatem NSA uznał, że zawieszenie prawa do emerytury eliminuje negatywną przesłankę z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy w postaci posiadania|

|prawa do emerytury. Istota ograniczenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego dla emeryta, wynikająca z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy, |

|musi być interpretowana jako wiążąca się nie z samym prawem do emerytury, lecz z jego realizacją w postaci wypłaty świadczenia. Skoro |

|zawieszenie prawa do emerytury skutkuje wstrzymaniem jej wypłaty, to uznać należy, że eliminuje się w ten sposób negatywną przesłankę |

|wyłączającą nabycie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. |

|Zgodnie z art. 24 ust. 2 ustawy prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo |

|wypełnionymi dokumentami, czyli w sprawach wymagających rezygnacji z emerytury od miesiąca, w którym strona przedstawi decyzję o |

|wstrzymaniu wypłaty emerytury. |

|Dalej NSA stwierdził, że o możliwości złożenia wniosku o zawieszenie emerytury i uzależnieniu przyznania świadczenia pielęgnacyjnego od |

|przedstawienia decyzji o wstrzymaniu jej wypłaty organ winien stronę poinformować, zgodnie z art. 9 i art. 79a kpa. Taka informacja powinna|

|być udzielona stronie wówczas, gdy postępowanie z wniosku o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego wykaże, że zachodzą przesłanki |

|umożliwiające uwzględnienie wniosku i jedyną przeszkodą jest pobieranie emerytury. Wówczas, o ile strona doprowadzi do zawieszenia prawa do|

|emerytury, możliwe będzie płynne przejście osoby uprawnionej z systemu świadczeń emerytalnych do systemu świadczeń rodzinnych. Konieczna |

|jest taka organizacja działań organu przyznającego świadczenia rodzinne w koordynacji z organem emerytalno–rentowym, by nie pozostawić |

|osoby uprawnionej bez należnego jej (niezbędnego dla życia) świadczenia nawet przez krótki czas. |

|Sąd zwraca uwagę, że powyższe rozważania NSA są aktualne w przypadku pobierania renty rodzinnej, a pogląd wyżej wyrażony jest kontynuowany |

|w aktualnym orzecznictwie NSA (por. wyrok NSA z 24 czerwca 2021 r. sygn. akt I OSK 350/21). |

|Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wydało decyzję z [...] września 2020 r. z naruszeniem art. 151 §|

|1 pkt 2 kpa i art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. |

|Mając na uwadze powyższe i to, że D. K. obecnie deklaruje chęć otrzymania, jako korzystniejszego co do wysokości, świadczenia |

|pielęgnacyjnego zamiast renty rodzinnej (skarga z 12 października 2020 r.) – zdaniem Sądu – w niniejszej sprawie Kolegium, po wydaniu |

|postanowienia o wznowieniu postępowania, a przed wydaniem decyzji kończącej postępowanie wznowieniowe, winno poinformować D. K. (w trybie |

|art. 9 i art. 79a § 1 kpa) o możliwości zawieszenia renty rodzinnej, wstrzymania jej wypłaty oraz wezwać stronę do przedłożenia w rozsądnym|

|terminie decyzji organu rentowego o wstrzymaniu wypłaty renty rodzinnej. |

|Jeżeli D. K. wykona wezwanie Kolegium i przedłoży decyzję organu rentowego o wstrzymaniu wypłaty renty rodzinnej i nadal będą spełnione |

|pozostałe przesłanki do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego (co Kolegium wyjaśni), wówczas SKO w [...] zastosuje art. 151 § 1 pkt 2 w zw. |

|z art. 138 § 1 pkt 2 kpa i w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wydając decyzję o: - uchyleniu w całości decyzji z [...] marca 2020 r. |

|(odwoławczej), - uchyleniu w całości decyzji Wójta Gminy [...] [...] z [...] lutego 2020 r. (pierwszoinstancyjnej) i orzeknie, co do istoty |

|sprawy. Orzekając w opisanym wyżej przypadku, co do istoty sprawy, Kolegium będzie miało na uwadze to, że przyznanie świadczenia |

|pielęgnacyjnego będzie możliwe dopiero od miesiąca, w którym organ otrzyma decyzję o wstrzymaniu wypłaty renty rodzinnej (art. 24 ust. 2 |

|ustawy). |

|Jeżeli natomiast D. K. nie wykona w zakreślonym terminie wezwania Kolegium i nie przedłoży w zakreślonym terminie decyzji o wstrzymaniu |

|wypłaty renty rodzinnej wówczas będzie to oznaczało, że skarżąca wyraziła chęć pozostawania w systemie świadczeń emerytalno-rentowych i |

|pobierania nadal renty rodzinnej. W takiej sytuacji |

|D. K. nie będzie uprawniona do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, z uwagi na treść art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy. W takim |

|przypadku Kolegium zastosuje art. 151 § 2 w zw. z art. 146 § 2 kpa. |

|Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o |

|postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w zw. z art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o |

|szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych |

|nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1842 ze zm.) orzekł, jak w sentencji. |