Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 231/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), , Protokolant ref. Piotr Czyżewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi J. K. i W. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżących J. K. i W. K. solidarnie kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy

1. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania J. K. oraz W. K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] września 2014r. Nr [...], znak: [...], umarzającej postępowanie administracyjne w ramach nadzoru budowlanego w sprawie zgodności sposobu użytkowania lokalu usługowego U-3 na nieruchomości przy ul. [...] w [...] z zatwierdzonym projektem stanowiącym integralną część decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2012r. Nr [...] zmieniającej decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] o pozwoleniu na budowę w zakresie projektu zamiennego – umorzył postępowanie odwoławcze.

Decyzja została wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) - dalej "kpa", oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409).

2. W uzasadnieniu decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego - dalej "[...] WINB", przytoczył treść art. 28 kpa oraz wyjaśnił pojęcie interesu prawnego oraz interesu faktycznego.

Podał, że lokal usługowy U-3 użytkowany jako Club Fitness znajduje się w poziomie parteru budynku przy ul. [...] w [...], natomiast J. K. oraz W. K. posiadają odrębną własność do lokalu mieszkalnego nr [...], który znajduje się na II piętrze nad lokalem mieszkalnym nr [...]. W związku z tym, lokal mieszkalny odwołujących się nie znajduje się bezpośrednio nad lokalem usługowym U-3.

W ocenie [...] WINB, brak jest przepisu prawa materialnego, z którego wynikałby interes prawny przysługujący J. K. oraz W. K. do występowania w charakterze strony w postępowaniu w sprawie dotyczącej zgodności sposobu użytkowania lokalu usługowego U-3 na nieruchomości przy ul. [...] w [...] z zatwierdzonym projektem stanowiącym integralną część decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2012r. Nr [...] zmieniającej decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] o pozwoleniu na budowę w zakresie projektu zamiennego.

Ponadto organ wskazał, że w przedmiotowym budynku działa Wspólnota Mieszkaniowa [...], która zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r., Nr 80 poz. 903 ze zm.) reprezentuje interesy wszystkich właścicieli lokali. Tym samym przymiot strony w niniejszym postępowaniu przysługuje Wspólnocie Mieszkaniowej [...] w [...], a nie poszczególnym członkom wspólnoty.

Reasumując organ wskazał, że skoro środek zaskarżenia został wniesiony przez osobę niebędącą stroną postępowania, na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa, orzekł o umorzeniu postępowania odwoławczego.

II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowisko organu

3. Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli J. K. i W. K.. Zaskarżonej decyzji zarzucili błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 28 kpa, naruszenie art. 21 ust 1 ustawy o własności lokali oraz naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa wyrażoną w art. 8 kpa.

Wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

4. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

5. W toku postępowania sądowego ustalono, iż decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. Nr [...][...] WINB uchylił w całości zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzję z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...].

III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

7. Zgodnie z treścią art. 161 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 lipca 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż cofnięcie skargi lub śmierć strony przy braku następstwa prawnego. Z bezprzedmiotowością postępowania w tym rozumieniu mamy do czynienia, gdy w toku postępowania a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia lub też gdy na skutek podjętych przez organ rozstrzygnięć wydanie wyroku okaże się zbędne (por. T.Woś, H.Knysiak – Molczyk, M.Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, str.496).

W sprawie niniejszej postępowanie stało się bezprzedmiotowe na skutek uchylenia przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. Nr [...], w trybie autokontroli decyzji z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...].

Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, że żądanie skargi zostało uwzględnione przez organy administracyjne obu instancji w całości (art. 54 § 3 zd. I p.p.s.a.).

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia