Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 305/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Asesor WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lipca 2006 r. sprawy ze skargi A. O. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; 2. stwierdza, że decyzja opisana w punkcie 1 nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] listopada 2005r. Nr Nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej jako: GITD), działając na podstawie art. 138 § l pkt l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art.5 ust.1,art. 87 ust. l, art. 92 ust. l ustawy o transporcie drogowym (Dz.U. z 2004r. Nr 204, poz.2088 ze zm. powoływanej dalej jako: ustawa o t.d. ) oraz lp. 1.1.1 załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania, wniesionego przez Pana A. O. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą H. z siedziba w W., utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (WITD) z dnia [...] sierpnia 2005r. Nr [...] o nałożeniu na stronę kary pieniężnej w wysokości 8000 złotych za wykonywanie transportu drogowego rzeczy bez wymaganej licencji.

W skardze do tutejszego Sądu, Pan A. O. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji WITD z dnia [...] sierpnia 2005r. zarzuca naruszenie przepisów art.7,107 par1 k.p.a oraz art 92 ust.1 i 4 ustawy o t.d. i l.p.1.1.1. załącznika do ustawy o t.d. poprzez przyjęcie, że podczas kontroli drogowej przeprowadzonej w dniu [...] września 2004r. skarżący nie posiadał licencji. Strona podnosi, że właściwy organ udzielił mu licencji Nr [...] na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy w dniu [...] grudnia 2003r. na 30 lat a zatem w dniu kontroli licencja obowiązywała. W ocenie skarżącego fakt, że odebrał powyższą decyzję w dniu [...] września 2004r., a więc po kontroli, nie ma znaczenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi GITD stwierdził, że decyzja administracyjna – a takim dokumentem jest licencja - wywołuje skutki prawne dopiero od chwili doręczenia stronie. Tym samym, zdaniem organu, bez znaczenia dla sprawy pozostaje fakt, że licencja znajdowała się w siedzibie organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Ponadto, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 - dalej zwaną p.p.s.a), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpatrując sprawę w świetle powyższych kryteriów stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie z innych powodów niż zostały w niej wskazane.

W pierwszej kolejności należy podnieść, że rozpatrywana skarga została wniesiona do tutejszego Sądu w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 par 1 p.p.s.a.) a zatem nie podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 par1 pkt 2 p.p.s.a.

Ustalenie powyższej okoliczności było niezbędne przed przystąpieniem do merytorycznej oceny skargi. Natomiast z akt sprawy wynikało, że skarżący wbrew pouczeniu zawartemu w decyzji GITD, przesłał skargę do Sądu za pośrednictwem organu I instancji zamiast za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi za pośrednictwem innego organu niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, organ ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 par 1-3 decyduje wówczas data nadania skargi przez ten organ pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie SN z dnia 14 listopada 1973r IICZ 183/73,OSPiKA 1974,nr5,poz.97 ).W niniejszej sprawie organ niewłaściwy tj WITD nadał skargę do organu właściwego w dniu [...] stycznia 2006r. co wynika z daty widniejącej na przesyłce poleconej (k.21 akt sądowych). Ponieważ odpis decyzji organu II instancji skarżący otrzymał w dniu [...] grudnia 2005r.(k.1 akt adm.), zatem z upływem [...] stycznia 2006r. kończył się dla skarżącego termin do wniesienia skargi. Mając na względzie powyższe ustalenia należało stwierdzić, że skarga wpłynęła w terminie określonym przez art. 53 par 1-3 p.p.s.a. a zatem należało dokonać jej merytorycznego rozpatrzenia.

Jak wynika z nadesłanych akt administracyjnych, decyzja WITD z dnia [...] sierpnia 2005r. Nr [...] (k.50 akt adm.) została doręczona stronie w dniu [...] sierpnia 2005r., na co wskazuje data widniejąca na zwrotnym poświadczeniu odbioru przesyłki poleconej (k. 51 akt administracyjnych). W tym stanie rzeczy 14-dniowy termin na złożenie odwołania od tej decyzji, określony w art. 93 ust.5 ustawy o t.d., upływał dla strony z dniem [...] września 2005r. (środa). Nie był to dzień ustawowo wolny. Tymczasem strona złożyła odwołanie od decyzji organu I instancji w dniu [...] września 2005r. składając pismo osobiście w sekretariacie WITD. Fakt ten znajduje potwierdzenie w adnotacji uczynionej na odwołaniu (k.19 akt adm) i nie jest kwestionowany przez organ pierwszej instancji (vide: treść pisma przewodniego WITD z dnia [...] września 2005r. [...] k. 17 akt adm.). Należy zaakcentować, że z treści powyższego odwołania nie wynika, ażeby strona zauważyła uchybienie terminu do jego wniesienia oraz, że wnosi o przywrócenie terminu.

Warunkiem skuteczności czynności procesowej – wniesienia odwołania – jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Organ odwoławczy obowiązany jest zatem w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym terminie. Organ II instancji rozpatrując odwołanie Pana A. O. o wniesione z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, rażąco naruszył prawo (art. 156 par1 pkt2 k.p.a.) bowiem dokonał weryfikacji w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, a zatem decyzji, która korzysta z ochrony trwałości (art.16 par.1 k.p.a.).

Ze względów podanych wyżej, należało na podstawie art.145 par 1 pkt 2 p.p.s.a. stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji.

Wobec wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji z przyczyn wyżej wskazanych, na tym etapie postępowania, zdaniem Sądu, nie ma potrzeby odnoszenia się do zarzutów podniesionych w skardze.