Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 1217/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2007-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Gospodarka gruntami
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art.4 ust.1
journal: Dz.U. 2004 nr 6 poz 40
law: Ustawa z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru
article: par.7 ust.1
journal: Dz.U. 2004 nr 73 poz 657
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie   działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18 art.74
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Asesor WSA Alina Rzepecka (spr.) Protokolant Anita Woźniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2007 r. sprawy ze skargi G.C. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich oraz płatności z tytułu prowadzenia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego z siedzibą z [...] r. nr [...]; II. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; III. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Skarżący G.C. skargą z dnia 11 lipca 2006 roku zaskarżył decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zw. dalej: Dyrektor OR ARiMR ) z dnia [...] czerwca 2006 roku [...] (numer dokumentu [...]) utrzymującą w mocy decyzje wydana przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ( zw. dalej: Kierownik BP ARiMR ) z [...].04.2006 roku numer [...] o odmowie przyznania płatności z tytułu przeniesienia gospodarstwa rolnego.

Z przeprowadzonego w sprawie postępowania wynika, iż S.C. – ojciec skarżącego, dnia 17.01.2005 roku złożył w Biurze Powiatowym ARiMR ( zw. dalej: BP ARiMR) wniosek o przyznanie renty strukturalnej. Dnia [...].04.2005 roku Kierownik BP ARiMR wydał postanowienie numer [...] o spełnieniu wstępnych warunków niezbędnych do uzyskania w/w świadczenia. Jednym z warunków umożliwiających przyznanie renty strukturalnej jest zaprzestanie prowadzenia działalności rolniczej, co wynika z treści §4 ust.5 Rozporządzenia Rady Ministrów z 30 kwietnia 2004 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na uzyskiwanie rent strukturalnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich. Ponadto, w przypadku dokonania przeniesienia gospodarstwa rolnego w celu powiększenia będących w posiadaniu osób przejmujących istniejących już gospodarstw rolnych wnioskodawcy, zgodnie z §12 ust.2 pkt3 w/w rozporządzenia, należne były zwiększenia wysokości renty strukturalnej po 3% kwoty najniższej emerytury za każdy przekazany na własność pełny hektar użytków rolnych przekazywanego gospodarstwa powyżej 3ha użytków rolnych na powiększenie innego gospodarstwa rolnego i dodatkowo po 3% najniższej emerytury za każdy tak przekazany pełny hektar użytków rolnych, jeżeli przekazanie nastąpiło na rzecz rolnika będącego w wieku poniżej 40 lat.

S.C. złożył 12.05.2005 roku wniosek w BP AriMR o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych lub o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Zadeklarował w nim działki ewidencyjne o następujących numerach i powierzchniach : [...] pow.1,24ha; [...] pow.0,52ha; [...] pow.0,19ha; [...] pow.0,19ha; [...] pow.0,60ha; [...] pow.22,88ha; [...] pow.2,34ha; [...] pow.0,10ha; [...] pow0,22ha; [...] pow.2,79ha; [...] pow.0,26ha; [...] pow.13,63ha; [...] pow.1,10ha; [...] pow.0,62ha; [...] pow.1,39ha; [...] pow.11,01ha; [...] pow.0,54ha; [...] pow.0,28ha; nr [...] pow.0,35ha; [...] pow.1,68ha; [...] pow.1,11ha; [...] pow.6,59ha; [...] pow.1,07ha; [...] pow.2,96ha; [...] pow.0,99ha; [...] pow.0,45ha; [...] pow.13,32ha; [...] pow.1,86ha; [...] pow.1,85ha.

Z kolei [...].09.2005 roku umową darowizny - Akt Notarialny Repetytorium A numer [...] przekazał czterem osobom działki ewidencyjne wchodzące w skład jego gospodarstwa. Skarżący otrzymał działki nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...]. Pozostałymi obdarowanymi byli również członkowie rodziny – J.C. (dz. nr [...],[...]), M.P. ( dz. nr [...],) A.M.C. (dz. nr [...],[...]).

Z akt sprawy wynika, iż skarżący złożył 23.09.2005 roku w BP ARiMR wniosek

o przejęcie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych oraz płatności z tytułu prowadzenia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania jakie przysługiwały jego ojcu na podstawie złożonego przez niego 12.05.2005 roku w BP ARiMR wniosku. W załączeniu przedstawił w/w akt notarialny

z dnia [...].09.2005 roku.

Z uwagi na fakt, iż skarżący nie przejął wszystkich działek ewidencyjnych wchodzących w skład gospodarstwa jego ojca Kierownik BP ARiMR wydał [...].11.2005 roku decyzję nr [...] odmawiającą przyznania płatności. W motywach uzasadnienia podał, iż wnioskodawca nie spełnia warunków zawartych w art. 4 ust. 1 Ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (Dz.U. z 2004 r. nr 6, poz.40 z późn. zm.), zgodnie z którymi w przypadku gdy w okresie od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności do dnia wydania decyzji administracyjnej nastąpi przeniesienie gospodarstwa na rzecz innego producenta rolnego w wyniku umowy sprzedaży, dzierżawy lub innej umowy, płatność przysługuje temu producentowi, jeżeli spełnia on warunki do jej przyznania i w terminie 14 dni od dnia przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego złoży wniosek do Kierownika BP ARiMR o przyznanie płatności której dotyczył pierwszy wniosek. Jednocześnie, wskazał iż skarżący w związku z przejęciem jedynie części przedmiotowego gospodarstwa rolnego nie był

w stanie przedstawić wszystkich dowodów dotyczących potwierdzenia przekazania całości gospodarstwa, co nakładają na niego zapisy art.74 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 roku ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacjioraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE)nr1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników.

Rozstrzygniecie to zostało przez stronę zaskarżone. Organ II instancji po rozpatrzeniu zarzutów odwołania decyzją z [...].01.2006 roku nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Strona złożyła skargę na w/w rozstrzygnięcie, a Dyrektor OR AriMR korzystając z trybu zawartego w art. 54 § 3 Ustawy z dnia 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wydał [...].02.2006 roku decyzję nr [...] o uchyleniu zaskarżonej decyzji organu I instancji i skierowaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia z uwagi na wady uzasadnienia, to jest ograniczenia się Kierownika BP ARiMR do wskazania i wyjaśnienia jedynie przepisów prawnych dotyczących przejęcia płatności bezpośrednich do gruntów rolnych.

Kolejna decyzja organu I instancji z [...].04.2006 roku nr [...] poprawiona zgodnie z wytycznymi organu odwoławczego również została przez Stronę zaskarżona.

Dyrektor OR ARiMR podobnie jak w przypadku poprzedniego odwołania zarzuty strony dotyczące: braku udzielenia jej wyczerpującej informacji w kwestii przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych, a także płatności z tytułu prowadzenia działalności rolniczej na obszarach ONW w przypadku przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego, oraz dotyczące jakoby nieprawidłowej, a przyjętej przez organ interpretacji pojęcia "całości gospodarstwa rolnego" – uznał za bezpodstawne.

W motywach decyzji wskazał, iż Kierownik BP ARiMR oparł swoje rozstrzygnięcie na prawidłowych podstawach prawnych - art.4 ust.1 Ustawy z dnia 18 grudnia 2003 roku

o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu

cukru (Dz.U. z 2004 r. nr 6, poz.40 z późn. zm.), §7 ust.1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14.04.2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu

udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach

o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r., nr 73, poz. 657 z późn. zm.), oraz art.74 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 roku ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników. Organ I instancji nie mógł pominąć faktu, iż przedmiotowe gospodarstwo rolne zostało przekazane jedynie w części na rzecz G.C., miast w całości jak wymagają tego przepisy. Wskazał, iż zasady obowiązujące w kwestii przyznania płatności bezpośrednich w przypadku przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego są jednakowe dla wszystkich potencjalnych wnioskodawców, a podczas rozpatrywania wniosków nie może mieć miejsca jakakolwiek uznaniowość. Odnosząc się do zarzutów dotyczących niewłaściwej interpretacji pojęcia gospodarstwa rolnego wskazał, iż warunkiem koniecznym przejęcia dopłat jest to, iż gospodarstwo musi zostać przejęte w całości od dotychczasowego właściciela. Powołał się na treść art.4 ust. 1 Ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz.U. z 2004 r. nr 6, poz.40 z późn. zm.),zgodnie z którą w przypadku gdy w okresie od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności do dnia wydania decyzji administracyjnej nastąpi przeniesienie gospodarstwa na rzecz innego producenta rolnego w wyniku umowy sprzedaży, dzierżawy lub innej umowy, płatność przysługuje temu producentowi, jeżeli spełnia on warunki do jej przyznania i w terminie 14 dni od dnia przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego złoży wniosek do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR o przyznanie płatności której dotyczył pierwszy wniosek.

Wyjaśniając natomiast kwestię przejęcia płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na terenach o niekorzystnych warunkach gospodarowania wskazał na §7 ust.1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14.04.2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r., nr 73, poz. 657 z późn. zm.) według którego -

w przypadku, gdy w okresie od dnia złożenia wniosku do dnia przyznania decyzji administracyjnej w sprawie ONW nastąpi przeniesienie posiadania wszystkich działek rolnych położonych na obszarach ONW na rzecz innego podmiotu w wyniku umowy sprzedaży, dzierżawy lub innej umowy, płatność ONW przysługuje temu podmiotowi, jeżeli w terminie 35 dni od dnia przeniesienia posiadania działek rolnych złoży on wniosek do kierownika biura powiatowego Agencji oraz zobowiąże się do kontynuowania działalności rolniczej zgodnie z zasadami zwykłej dobrej praktyki rolniczej do końca okresu objętego zobowiązaniem, złożonym przez poprzedniego posiadacza działek rolnych. Oba przytoczone powyżej akty prawne nie potwierdzają tezy przedstawionej przez stronę w myśl, której za całość gospodarstwa można byłoby uznać jego poszczególne elementy przejęte przez poszczególnych przejmujących.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego G.C. wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji. Podniósł, zarzuty tożsame jak w swoich odwołaniach. Omówił okoliczności nie otrzymania wyczerpującej informacji od pracowników w kwestii przyznania płatności bezpośrednich. Wskazał na fakt poniesienia przez niego odpowiednich nakładów na grunty w postaci nawozów oraz środków ochrony roślin, które to w sytuacji odmowy dopłat nie zostaną mu zrekompensowane.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor OR ARiMR podtrzymując dotychczas reprezentowane stanowisko wniósł o jej oddalenie;.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Zgodnie z treścią art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Sąd bada zgodność z prawem obowiązującym w dniu podjęcia zaskarżonej decyzji.

Nadto, zgodnie z przepisem art.3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone ustawą. Środki te określone zostały przez przepisy art.145 do art.150 cyt. wyżej ustawy.

Zasadniczym przedmiotem sporu pomiędzy stronami jest ocena słuszności odmowy przyznania G.C. płatności naliczonych na podstawie wniosku złożonego przez jego ojca – S.C., w przedmiocie przyznania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych oraz o przyznanie płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2005.

Organy, w głównej mierze swoje stanowisko oparły na argumentacji, iż przyczyną wydania decyzji odmownej było nie spełnienie określonych w art.4 ust.1 Ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz.U. z 2004 r. nr 6, poz.40 z późn. zm.- zw. dalej ustawą)

i w art.74 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ( zw. dalej Rozporządzeniem Komisji) ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników - wymogów na jakich osoba przejmująca gospodarstwo może przejąć również przysługujące dotychczasowemu właścicielowi płatności. Doprecyzowując, warunkiem którego nie spełnił skarżący był brak przejęcia od swojego ojca całego gospodarstwa rolnego.

W takim stanie rzeczy rozważania wymaga prawidłowość stanowisko zajętego przez organy obu instancji w podjętych przez nie rozstrzygnięciach.

Zgodnie art.4 ust.1 w/w ustawy - w przypadku gdy w okresie od dnia złożenia wniosku

o przyznanie płatności do dnia wydania decyzji, o której mowa w art. 3 ust. 1, nastąpi przeniesienie posiadania gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego

w wyniku umowy sprzedaży, dzierżawy lub innej umowy, płatność przysługuje temu producentowi, jeżeli spełnia on warunki do jej przyznania i w terminie 14 dni od dnia przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego złoży wniosek do kierownika biura powiatowego Agencji o przyznanie płatności, której dotyczył pierwszy wniosek.

W świetle tego co napisano powyżej nie wynika w sposób jednoznaczny, by jedną

z przesłanek, której należało sprostać było "przeniesienie posiadania całego gospodarstwa rolnego". Takim sformułowaniem ustawodawca się nie posłużył.

Również analiza kolejnego, powołanego w rozstrzygnięciach art.74 Rozporządzenia Komisji nie potwierdza prawidłowości tezy organów. Powyższy przepis normuje kwestię "przekazywania gospodarstw". Na wstępie od razu trzeba podkreślić, iż treść punktu 1b) zawartego w rozporządzeniu różni się od treści przytoczonej przez organy w decyzjach. W rzeczywistości jest to tak zwany "słownik", w którym pod lit. b) wyjaśnia się: "Do celów niniejszego artykułuoznacza rolnika, którego gospodarstwo jest przekazywane innemu rolnikowi".

W ocenie składu orzekającego, całościowa analiza treści przepisu 74 w/w Rozporządzenia nie dowodzi, by warunkiem przejęcia płatności było wyłącznie "przejęcie całego gospodarstwa rolnego".

W punkcie 2 analizowanej normy prawnej wskazuje się, iż "w przypadku gdy przekazywane jest całe gospodarstwo przez jednego rolnika na rzecz drugiego po złożeniu wniosku pomocowego i przed spełnieniem wszystkich warunków przyznawania pomocy, przekazującemu nie przyznaje się żadnej pomocy w odniesieniu do przekazywanego gospodarstwa." Stosownie zatem do przytoczonej wyżej regulacji wyprowadzić należy wniosek, że sformułowanie "w przypadku" oznacza, iż ustawodawca nie wyklucza przekazania również części gospodarstwa rolnego. Jednocześnie należy podkreślić, iż w artykule 74 nie można się również odnaleźć treści przytoczonej przez Kierownik BP ARiMR ".... gdy nastąpi przeniesienie posiadania jedynie części gospodarstwa rolnego, przejmującemu nie przysługują płatności w danym roku."

Również analiza treści przepisów prawnych w przypadku przejęcia płatności z tytułu wsparcia działalności rolniczej na terenach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, prowadzi do zgoła odmiennej tezy niż ta, którą zajęły organy.

Norma, którą zdaniem organu ma zastosowanie w tej materii jest §7 ust.1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14.04.2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r., nr 73, poz. 657 z późn. zm.).

Na wstępie należy podkreślić, iż w/w paragraf podlegał już wielu nowelizacjom. Dlatego też, organy stosując konkretne przepisy prawne do konkretnego stanu faktycznego powinny wykazywać się większa starannością w tym względzie, bowiem jak dowodzi niniejsza sprawa - wskazana przez nie wersja tekstu §7 ust.1 w/w rozporządzenia nie pozostaje w zgodzie, ani z jego brzmieniem pierwotnym, ani też z żadną jego kolejną zmianą. W istocie, inna jest treść tego przepisu na dzień złożenia wniosku, inna na dzień wydania decyzji. Żadna natomiast nie jest zgodna z wersją przytoczoną w motywach uzasadnienia.

Niemniej jednak, analiza zmian jakie były dokonywane przez Radę Ministrów w treści tego paragrafu prowadzi do wniosku, iż ostatecznie chodziło o przeniesienie posiadania wszystkich działek rolnych położonych na obszarach ONW. Zwrot : "przeniesienie posiadania wszystkich działek rolnych położonych na obszarach ONW", nie jest jednoznaczny "z przeniesieniem posiadania całości gospodarstwa rolnego", choć

w rzeczywistości mogą zdarzyć się sytuacje, że "wszystkie działki położone na obszarach ONW" będą jednocześnie stanowić "całe gospodarstwo rolne". Treść uzasadnień decyzji dowodzi, iż organy nie sprawdziły czy w istocie ojciec na podstawie umowy darowizny przeniósł na skarżącego wszystkie działki rolne położone na w/w obszarach ONW, które wchodziły w skład jego "całego gospodarstwa rolnego". Niemniej jednak, z oświadczenia złożonego do protokołu rozprawy z 13 marca 2007 roku przez p. S.C. wynika, iż wszystkie działki które położone były na obszarze ONW przekazał na rzecz jednej osoby – G.C..

W uzupełnieniu powyższego należy jeszcze dodać, iż w aktach sprawy znajduje się decyzja Dyrektora OR ARiMR z 28 lutego 2006 roku wydana w trybie art.54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

( Dz. U. Nr 153 poz.1270). W jej uzasadnieniu organ II instancji powołał się na fragment treści §7 w/w rozporządzenia po zmianie wprowadzonej Rozporządzeniem Rady Ministrów z 29 czerwca 2004 roku [Dz.U.04.158.1652 - obowiązującej od dnia 12 lipca 2004 roku ] wskazując miedzy innymi, iż "podstawą do przejęcia zobowiązań jest złożenie wniosku do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w terminie 35 dni od dnia przeniesienia posiadania całości gospodarstwa rolnego.." Z twierdzeniem tym nie sposób się zgodzić, bowiem zgodnie z brzmieniem tej zmiany "W przypadku gdy w okresie od dnia złożenia wniosku do dnia wydania decyzji administracyjnej w sprawie płatności ONW nastąpi przeniesienie posiadania całości lub części gospodarstwa rolnego na rzecz innego producenta rolnego w wyniku umowy sprzedaży, dzierżawy lub innej umowy, płatność ONW przysługuje temu producentowi rolnemu, jeżeli w terminie 35 dni od dnia przeniesienia posiadania całości lub części gospodarstwa rolnego złoży on wniosek do kierownika biura powiatowego Agencji i zobowiąże się do kontynuowania działalności rolniczej do końca okresu objętego zobowiązaniem, o którym mowa w §2 ust.1 pkt1, złożonym przez poprzedniego posiadacza gospodarstwa rolnego.". Powyższe dowodzi, iż treść przedmiotowego paragrafu po dokonanych przez RM zmianach dopuszczała przejęcie dopłat zarówno w przypadku przeniesienie posiadania części jak i całości gospodarstwa rolnego.

Rozpatrując niniejszą sprawę, nie należy zapominać, iż celem dopłat jest wsparcie producentów rolnych prowadzących produkcje rolną. Dopłaty są określonym prawem majątkowym, dlatego też zdaniem sądu, to z ustawy powinno wynikać - w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, iż w sytuacji gdy na "przejmującego" producenta rolnego zostanie przeniesione posiadanie tylko części gospodarstwa rolnego wówczas prawo do przejęcia dopłat mu nie przysługuje. Tym samym, brak tego rodzaju wyłączenia zarówno w ustawie jak i pozostałych powołanych w sprawie aktach prawnych, podważa prawidłowość podjętych przez organy rozstrzygnięć.

Zdaniem sądu, zastrzeżenia budzą również braki uzasadnienia prawnego

i faktycznego decyzji. Zarówno Kierownik BP ARiMR jak i Dyrektor OR ARiMR nie dokonali kompleksowej analizy pozostałych warunków wymienionych w art.4 ustawy i §7 rozporządzenia, ( w odniesieniu do sytuacji skarżącego), które winien on był spełniać, a które w tych okolicznościach sprawy nie oceniono.

Wyjaśnienie podstawy prawnej ponad jej przywołanie, obejmuje objaśnienie wykładni zastosowanych przepisów oraz znaczenia poszczególnych słów i pojęć w tych przepisach, zaś uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Decyzja powinna więc wskazywać ustalony przez organ stan faktyczny, określać przesłanki zastosowania tej, a nie innej kwalifikacji prawnej i ustalać jakie okoliczności stanu faktycznego odpowiadają którym z fragmentów normy prawnej zastosowanej w sprawie. To wszystko kryje w sobie treść art.107 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Na zakończenie należy podkreślić, iż organy prowadząc postępowanie zobowiązane były do przestrzegania podstawowych zasad postępowania: działania na podstawie przepisów prawa (art.6 kpa); stania na straży praworządności, podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwiania sprawy, mając przy tym na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art.7 kpa);

Reasumując, całokształt powyższych ustaleń dowodzi, iż w tym stanie rzeczy doszło do naruszenia zarówno przepisów postępowania jak i przepisów materialnych – art.6, art.7,art. 8,art.107 kpa; art.4 ust.1 Ustawy z dnia 18 grudnia 2003 roku

o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu

cukru (Dz.U. z 2004 r. nr 6, poz.40 z późn. zm.), §7 ust.1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14.04.2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu

udzielania pomocy finansowej na wspieranie działalności rolniczej na obszarach

o niekorzystnych warunkach gospodarowania objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r., nr 73, poz. 657 z późn. zm.), oraz art.74 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 roku ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników.

W związku z powyższym, Sąd doszedł do przekonania, że z obrotu prawnego należało wyeliminować zarówno decyzję organu pierwszej, jak i drugiej instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a. w związku z art. 135 P.p.s.a. W przedmiocie braku możliwości wykonania decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku orzeczono na podstawie art. 152 ustawy P.p.s.a. Koszty postępowania Sąd zasądził na podstawie art.200 powołanej ustawy.

(-)Alina Rzepecka (-)Dariusz Skupień (-) Joanna Wierchowicz