Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 363/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 35 par. 1,  art. 36 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 149 w zw. z  art. 119 pkt 2 i z  art. 120,  art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy 1. zobowiązuje Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej do rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2011 r., Nr [...], w terminie miesiąc od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa; 3. zasądza od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz skarżącej M. B. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2011 r., Nr [...] Minister Infrastruktury odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] lutego 2003 r., Nr [...] uchylającej w zakresie dotyczącym części nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa (dz. ew. nr [...] i [...] z obrębu [...]) i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji orzeczenie administracyjne Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] lipca 1951 r. odmawiające przyznania dotychczasowej właścicielce prawa własności czasowej gruntu nieruchomości [...] położonej przy ulicy [...] róg [...] , ozn, nr hip. [...] oraz stwierdzające przejęcie na własność Skarbu Państwa wszystkich budynków znajdujących się na powyższym gruncie.

Pismem z dnia [...] czerwca 2011 r. M. B. reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego A. S. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej powyższą decyzją.

Zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. Minister Infrastruktury poinformował strony, że z uwagi na konieczność dokonania ponownej analizy prawnej zebranego w sprawie materiału dokumentacyjnego, przewidywany termin rozstrzygnięcia sprawy to okres do dnia 30 września 2011 r.

Pismem z dnia 12 lipca 2011 r. pełnomocnik M. B. złożył wniosek o usunięcie naruszenie prawa, a następnie w dniu 30 sierpnia 2011 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] maja 2011 r. W skardze zarzucił organowi naruszenie przepisu art. 36 § 1 w zw. z art. 35 § 1 i 3 w zw. z art. 12 kpa.

Odpowiadając na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli strona zgłosi taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy.

W sprawie niniejszej wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym zawarty został w skardze. Odpowiadając na skargę organ nie odniósł się do niniejszego wniosku, nie żądając jednocześnie przeprowadzenia rozprawy.

Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 k.p.a. nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia.

Wskazać tu należy, iż bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w przewidzianym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego terminie organ nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub w sytuacji gdy organ wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji w terminie. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich powodów organ nie wydał decyzji (bądź innego aktu), a w szczególności, czy bezczynność ta spowodowana została zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu.

Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że Minister Infrastruktury poinformował jedynie strony o przewidywanym terminie rozpatrzenia sprawy do dnia 30 września 2011 r. Sprawa nie została jednak rozpoznana do dnia orzekania przez Sąd. CO więcej organ nie podjął w tym czasie żadnych czynności zmierzających do zakończenia przedmiotowego postępowania.

Wskazać przy tym należy, że nie ma uzasadnionych podstaw, by można było uznać, że w sprawie niniejszej wystąpiła przyczyna niezależna od organu administracji uniemożliwiająca terminowe załatwienie sprawy, o której mowa w przepisie w art. 35 § 5 k.p.a.

Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność, nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa.

W związku z powyższym Sąd uznając skargę za uzasadnioną na podstawie art. 149 w związku 119 pkt 2 i z art. 120 ppsa - orzekł jak w sentencji wyroku.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.