Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 311/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2009-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Naumowicz po rozpoznaniu w dniu 12 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na pismo Wójta Gminy Branice z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wypowiedzenia umowy najmu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 10 sierpnia 2009 r., nazwanym skargą, skierowanym

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu za pośrednictwem Gminy Branice, L. S. zakwestionowała pisma Wójta Gminy Branice, w tym m.in. pismo

nr [...] z dnia [...], stanowiące odpowiedź na wniosek skarżącej

o wypowiedzenie umowy najmu lokatorom zajmującym sąsiedni lokal nr [...] w L. i wyjaśniające, że brak jest dostatecznych dowodów do podjęcia żądanych działań. W skardze skarżąca podniosła fakt użytkowania przez sąsiadów lokalu niezgodnie z umową i sprzecznie z przeznaczeniem, niszczenie urządzeń wspólnego użytku oraz zakłócanie porządku domowego. Zarzuciła również, że od dwóch lat Wójt Gminy Branice nie podejmował stosownych czynności w tym zakresie i nie załatwił sprawy.

W nadesłanej na wezwanie Sądu odpowiedzi na skargę, Wójt Gminy Branice podał, że uznaje skargę za nieuzasadnioną, wskazując na brak dowodów niszczenia mienia i zakłócania porządku przez najemców lokalu w L. [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270

ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę

co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym,

na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne

niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosuje środki określone w tych przepisach.

W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 P.p.s.a.,

oraz inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4, spory o właściwość lub kompetencję,

a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. W szczególności nie jest władny do rozpoznawania skarg w potocznym znaczeniu tego słowa na sposób funkcjonowania organów administracji publicznej. Skargi te rozpoznawane są na podstawie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego i w stosunku do nich przepisy P.p.s.a. nie mają zastosowania

(zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 1998 r., sygn. akt III SA 1636/97 – opubl. LEX nr 37138). Ostatnia uwaga dotyczy tej części skargi,

w której skarżąca wyraziła dezaprobatę dla sposobu działania Wójta Gminy Branice

w kwestii spełniania ciążących na nim obowiązków w zakresie gospodarowania gminnymi lokalami mieszkalnymi. W pozostałym zakresie, w ocenie Sądu, skarżąca nie wskazała decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności, które organy administracji publicznej wydały lub dokonały, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym. Przedstawiony w sprawie spór, do którego odnosi się skarżone pismo Wójta Gminy Branice z dnia [...], ma natomiast charakter cywilnoprawny, albowiem dotyczy stosunku najmu lokalu mieszkalnego stanowiącego własność gminy.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że niniejsza sprawa, jako sprawa

z zakresu prawa cywilnego, jest normowana przez przepisy kodeksu postępowania cywilnego (art. 1 K.p.c.). Zgodnie natomiast z art. 2 K.p.c., do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy. Tym samym wskazane w skardze pismo Wójta Gminy Branice z dnia [...], dotyczące ewentualnego rozwiązania stosunku cywilnoprawnego, a nie administracyjnoprawnego, nie jest nie jest aktem, który podlegałby kognicji sądu administracyjnego.

Skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną,

co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.