Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1105/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-12-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zawieszenie postępowania

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Przybysz, , po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.F. o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi G.F. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanowił: - oddalić wniosek o zawieszenie postępowania sądowego -


UZASADNIENIE

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. postanowienie Ministra Finansów, Skarżąca – G.F. wniosła o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej w sprawie dotyczących nadania rygoru natychmiastowej wykonalności, tj. od wyroku Wojewódzkiego sadu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 maja 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 281/14, gdyż w postępowaniu kasacyjnym rozstrzygnięte zostanie, czy na podstawie decyzji nieostatecznej, w trakcie postępowania odwoławczego, dopuszczalne było wszczęcie i prowadzenie postępowania egzekucyjnego, jeżeli postanowienie w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nie zostało skutecznie doręczone, a rygor nadano sprzecznie z prawem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zawieszenie postępowania z przyczyn taksatywnie wymienionych w art. 125 § 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania Sądu. Powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej. Przyczyny zawieszenia postępowania wskazane w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., ze względu na znaczenie innego toczącego się postępowania na wynik sprawy w postępowaniu zawieszonym, mają prejudycjalny charakter. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, jeżeli orzeczenie, które zapadnie w tym innym toczącym się postępowaniu stanowić będzie podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna) (por. M. Romańska, w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 400). Chodzi więc o sytuację, w której sąd nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, które powstało lub ujawniło się w toku postępowania sądowego. W takim stanie faktycznym zawieszenie postępowania może okazać się konieczne.

Sąd stanął na stanowisku, że o ile rozstrzygnięcie w sprawie dotyczącej nadania rygoru natychmiastowej wykonalności zaskarżonej decyzji jak najbardziej może wpłynąć na rozstrzygniecie w rozpoznawanej sprawie, to nie uzasadnia to zawieszenia postępowania na podstawie ww. przepisu art. 125 § 1 p.p.s.a.

Problematyką skutków uchylenia (przez organ rozpatrujący zażalenie lub też sąd administracyjny rozpatrujący skargę) postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności, w kontekście skutków czynności podjętych w postępowaniu egzekucyjnym zajmował się Naczelny Sąd Administracyjny problematyką w uchwale podjętej w składzie siedmiu sędziów NSA z dnia 28 kwietnia 2014 r., I FPS 8/13.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie może budzić wątpliwości, że wyeliminowanie z obrotu prawnego postanowienia nadającego decyzji nieostatecznej rygor natychmiastowej wykonalności powoduje, że decyzja nieostateczna, nakładająca na stronę obowiązek podlegający wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie podlega wykonaniu. Tym samym, skoro obowiązek pieniężny wynikający z tej decyzji podatkowej nie jest wymagalny, stanowi to przesłankę umorzenia – na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. – wszczętego w oparciu o ten rygor postępowania egzekucyjnego.

Zgodnie jednakże z art. 60 § 1 u.p.e.a. (zd. pierwsze) "umorzenie postępowania egzekucyjnego z przyczyny, o której mowa w art. 59 § 1 pkt 1-8 i 10, powoduje uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej". Uwzględnić przy tym należy, że stosownie do art. 1a pkt 2 u.p.e.a. przez czynności egzekucyjne rozumie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania, zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego.

Tym samym przepisy te zapewniają zobowiązanemu ochronę w sytuacji, gdy postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej okaże się wadliwe i zostanie wyeliminowane z obrotu prawnego. Nie można jednak uznać, że samo uruchomienie trybu weryfikacji tego postanowienia skutkuje brakiem możliwości rozpatrywania skargi dotyczącej decyzji wymiarowej czy też wszczęcia i prowadzenia egzekucji administracyjnej z uwagi na brak wymagalności obowiązku. Z art. 239b § 4 zdanie drugie o.p. wprost wynika bowiem, że wniesienie zażalenia na postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności nie wstrzymuje wykonania decyzji.

W związku z powyższym Sąd uznał, że postępowanie toczące się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawach dotyczących nadania rygoru natychmiastowej wykonalności i zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego, nie ma więc prejudycjalnego charakteru dla badanej sprawy.

Z przytoczonych względów Sąd uznał, że wobec braku zaistnienia przesłanek wskazanych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie ma podstaw do zawieszenia postępowania sądowego i na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.