Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 501/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-06-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie asesor WSA Anna Szymańska (spr.), asesor WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu w IV Wydziale na rozprawie w dniu 12 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi A. C. i W. C. na postanowienie Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] stycznia 2006r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r. działający z upoważnienia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Zastępca Dyrektora Oddziału

w L. na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 9 i ust. 5 w związku z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tj. Dz. U. z 2004 r., Nr 204 poz. 2086 ze zm.) oraz art. 151 § 1 pkt 2

w zw. z art. 126 kpa, w związku ze wznowieniem postępowania w sprawie uzgodnienia warunków zabudowy uchylił poprzednio wydane postanowienie z dnia [...] maja 2005 r. Jednocześnie postanowił uzgodnić planowaną inwestycję polegającą na modernizacji T. w S. m.in. poprzez przebudowę istniejących dojazdów do terenu T. na terenie nieruchomości położonej przy ul. [...],[...],[...] w następujący sposób:

• istniejące zjazdy z drogi krajowej nr [...] (ul. [...]), mogą być wykorzystywane wyłącznie dla ruchu pieszego i rowerowego,

• sposób zagospodarowania targowiska musi uwzględnić możliwość obsługi komunikacyjnej zarówno nieruchomości położonej na działkach nr ewid. [...],[...] i [...], jak i nieruchomości zlokalizowanych bezpośrednio przy ul. [...].

Wskutek wniosku Burmistrza S. o ponowne rozpatrzenie sprawy Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad postanowieniem z dnia [...] stycznia 2006 r. uchylił powyższe postanowienie i umorzył wznowione postępowanie.

W uzasadnieniu podniesiono, iż postanowieniem z dnia [...] maja 2005 r. uzgodniono projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na modernizacji T. w S. pod warunkiem, że istniejące zjazdy z drogi krajowej nr [...]

(ul. [...]) do omówionego T. będą przeznaczone wyłącznie do ruchu pieszego, rowerowego i pojazdów uprzywilejowanych. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r. zastępca Dyrektora Oddziału w L. Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wznowienia postępowania wskazując, iż zaistniały podstawy określone w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Następnie po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego organ uchylił poprzednie postanowienie i wydał nowe, w którym uzgodnił inwestycję pod dwoma warunkami. Ponownie rozpatrując sprawę organ stwierdził, iż został naruszony art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem w zw. z art. 126 kpa w sprawie zakończonej postanowieniem ostatecznym wznawia się postępowanie, gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące

w dniu wydania postanowienia, ale nieznane organowi. Okoliczność, iż do obsługi T. jest wykorzystywana również ul. [...] (droga krajowa nr [...]) nie stanowi nowej okoliczności faktycznej, nieznanej organowi. O uwarunkowaniach tych była mowa zarówno w projekcie decyzji o warunkach zabudowy, jak również w pierwszym postanowieniu uzgodnieniowym. W tej sytuacji brak było podstaw uzasadniających wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 5 kpa.

W skardze do sądu administracyjnego A. i W. małż. C. wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonemu aktowi zarzucili naruszenie prawa materialnego, a zwłaszcza art. 28, 145 § 1 pkt 4 i 5 kpa oraz przepisów postępowania poprzez naruszenie ich interesu prawnego.

W uzasadnieniu skargi podnieśli, iż winni uczestniczyć w postępowaniu uzgodnieniowym w charakterze strony, ponieważ wydane rozstrzygnięcie powoduje ograniczenie przysługującego im prawa własności. Nadto są uprawnieni do przejazdu ul. [...] na mocy aktów notarialnych ustanawiających na ich rzecz służebność przejazdu.

Wznowienie postępowania było zasadne z uwagi na wystąpienie nowych okoliczności faktycznych (istnienie służebności gruntowych), jak również z tego powodu, iż skarżący nie uczestniczyli w postępowaniu wznowieniowym.

W odpowiedzi na skargę Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniósł o jej oddalenie. Podniósł, iż zarzut skarżących, że nie brali udziału

w postępowaniu przed Wójtem Gminy W. może jedynie uzasadnić wniosek

o wznowienie tego postępowania administracyjnego, nie zaś stanowić przesłanki do wnoszenia skargi do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kryterium tej kontroli określa art. 1 § 2 wymienionej ustawy i jest nim zgodność z prawem, jeśli ustawy nie stanowią inaczej. Rozpoznając sprawę w takim właśnie zakresie Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżonemu postanowieniu nie można postawić zarzutu naruszenia prawa, i to zarówno materialnego, jak i procesowego.

Postępowanie zakończone zaskarżonym postanowieniem toczyło się

w jednym z nadzwyczajnych trybów wzruszania ostatecznych rozstrzygnięć administracyjnych. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad jako organ powołany z mocy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) do uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy postanowieniem z dnia [...] maja 2005 r. uzgodnił planowaną inwestycję polegającą na modernizacji T. w S. Następnie w powołaniu na art. 145 § 1 pkt 5 kpa wznowił postępowanie zakończone powyższym postanowieniem wskazując,

iż w innym postępowaniu powziął informację dotyczącą uwarunkowań związanych

z obsługą komunikacyjną nieruchomości zlokalizowanych w sąsiedztwie. Stosownie do powołanego przepisu w związku z art. 126 kpa postępowanie wznawia się, jeżeli m.in. wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję (odpowiednio postanowienie). Jak trafnie zauważył organ ponownie rozpatrując sprawę wskutek złożonego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, warunkiem uchylenia dotychczasowego postanowienia jest stwierdzenie istnienia podstaw do jego uchylenia z racji wystąpienia przesłanki, z powodu której postępowanie zostało wznowione.

W zaskarżonym postanowieniu Generalny Dyrektor Dróg Kolejowych

i Autostrad podniósł, iż okoliczność na jaką powołano się przy wznowieniu postępowania i w konsekwencji uchylono kontrolowane postanowienie, nie stanowiła nowej okoliczności faktycznej, nieznanej organowi orzekającemu. Warunki komunikacyjne bowiem wynikają zarówno z załącznika do projektu decyzji

o warunkach zabudowy, jak w postanowienia uzgadniającego z dnia [...] maja 2005r. Stanowisko powyższe należy uznać za trafne. Otóż kwestia dojazdów do przedmiotowego targowiska oraz sąsiednich nieruchomości, w tym posesji skarżących, znana była organowi poprzednio. Okoliczność, iż te warunki zostały ocenione z punktu widzenia zarządcy drogi w sposób wskazany w postanowieniu

z dnia [...] maja 2005 r. nie daje podstaw do późniejszej zmiany tej oceny w toku postępowania wznowieniowego. Jedynie w toku zwykłego postępowania, wskutek złożenia środka zaskarżenia od powołanego ostatnio postanowienia, była możliwość odmiennej oceny istniejącego stanu faktycznego i ewentualnej zmiany warunków uzgodnienia. Ponieważ postanowienie to nie zostało zaskarżone w zwykłym toku,

w postępowaniu wznowieniowym jest niedopuszczalna odmienna ocena uprzednio istniejących i znanych organowi okoliczności faktycznych. Z tych też względów ponownie rozpatrując sprawę organ trafnie uznał, iż brak było przesłanki uzasadniającej wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Działając zatem na podatnie art. 138 § 1 pkt 2) kpa zasadnie uchylił postanowienie z dnia 15 lipca 2005 r. i umorzył postępowanie pierwszej instancji, uznając je jako bezprzedmiotowe. Nie był natomiast uprawniony do uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia bowiem rozstrzygniecie sprawy nie wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. A ponieważ postępowanie zostało wznowione z urzędu, nie można czynić zarzutu, iż nie został zastosowany art. 151 § 1 pkt 1 kpa. Odnośnie kwestii podnoszonej w skardze, iż skarżący posiadają przymiot strony i wobec tego winni brać udział w postępowaniu uzgodnieniowym należy stwierdzić, iż organ prowadzący postępowanie wznowieniowe bada jedynie przesłankę stanowiącą podstawę wznowienia. Skoro wznowienie nastąpiło w powołaniu na zaistnienie nowych okoliczności istniejących, jednakże nie znanych organowi w chwili orzekania należy stwierdzić, iż jedynie

w takim zakresie organ był uprawniony do prowadzenia postępowania. Podstawa, jaką wskazują skarżący to odrębna przesłanka do wznowienia, o której mówi art. 145 § 1 pkt 4) kpa. Przy czym wznowienie postępowania z racji, iż strona nie brała udziału w postępowaniu może nastąpić jedynie na jej wniosek (art. 147 kpa). Tym samym organ nie był uprawniony do wznowienia z urzędu postępowania uzgodnieniowego w oparciu o przesłankę, iż małżonkowie C. nie brali udziału w tym postępowaniu. Jak trafnie organ podniósł w odpowiedzi na skargę, strona, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu wznowieniowym, winna

z odpowiednim żądaniem wystąpić do organu. Sąd administracyjny natomiast nie jest uprawniony do badania i rozstrzygania w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak na wstępie.