Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 553/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 1 art. 18 ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 170 poz 1051
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U.UE.L 2003 nr 270 poz 1  art. 143b ust. 5 art. 22 ust. 1-2
law: Rozporządzenie Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w  ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr  1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr  2358/71 i (WE) nr 2529/2001
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18  art. 15 art. 21 ust. 2
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia NSA Józef Kremis Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Protokolant: Renata Sawińska po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 18 marca 2010 r. sprawy ze skargi R. A. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na rok [...] oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi pana R. A. jest decyzja D. D. O. R. ARiMR we W. z dnia [...] r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Z. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na [...] rok i nałożeniu sankcji w kwocie [...] zł.

Przedmiotowa decyzja podjęta została w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Pan R. A. / skarżący / zadeklarował we wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok [...] trzy działki rolne oznaczone literami od "[...]" do "[...]" o łącznej powierzchni [...] ha. Działki rolne "[...]" oraz "[...]" o . powierzchni [...] ha zgłoszone zostały do jednolitej płatności obszarowej (JPO) natomiast działka rolna "[...]" o powierzchni [...] ha zgłoszona została tylko do uzupełniającej płatności obszarowej (UPO). Wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok [...] skarżący złożył osobiście w dniu [...] r. w siedzibie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Z. Pracownik ARiMR przyjmując wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok [...], wydał skarżącemu potwierdzenie przyjęcia dokumentów i poinformował stronę o niepoprawnej deklaracji działki rolnej "[...]". Wnioskodawca odmówił naniesienia poprawek odnośnie działki rolnej "[...]". O powyższym fakcie pracownik uczynił odpowiednią adnotację na pierwszej stronie wniosku w sekcji V Adnotacje Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

W dniu [...] r. a następnie w dniu [...] r. w gospodarstwie skarżącego przeprowadzona została kontrola na miejscu przez wykonawcę zewnętrznego P. G.-K. "A" Sp. z o.o. celem potwierdzenie zgodności zadeklarowanej powierzchni oraz sposobu użytkowania działek rolnych, zadeklarowanych we wniosku, ze stanem faktycznym.

Inspektorzy terenowi, po dokonaniu pomiaru poszczególnych działek metodą GPS, stwierdzili nieprawidłową deklarację rolnika w odniesieniu do zgłoszonej do płatności powierzchni działki rolnej "[...]" znajdującej się na działce ewidencyjnej nr [...] położonej w województwie d., powiecie z., gmina Z. W raporcie z kontroli dla tej działki rolnej (cz. XI) zastosowano kod nieprawidłowości DR 33, oznaczający, iż cała działka rolna nie jest gruntem rolnym. Na działce rolnej "[...]" stwierdzono nieużytek, zabudowania. Z pomiaru działek rolnych w ramach kontroli na miejscu, zgłoszonych do jednolitej płatności obszarowej wynika, iż w obrębie całego wniosku, rzeczywista łączna powierzchnia tych działek stanowi [...]ha. Różnica powierzchni wynosi [...]ha w stosunku do powierzchni zadeklarowanej [...] ha.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Z. wezwaniem z dnia [...] r. zobowiązał stronę do złożenia wyjaśnień odnośnie działki ewidencyjnej [...], na której jest położona działka rolna "[...]" w województwie d., powiecie z., gminie Z. w obrębie [...], na skutek wykrytych nieścisłości w trakcie kontroli administracyjnej wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych /deklaracja [...]ha /.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący przesłał pismo z dnia [...] r., w którym stwierdził, iż powierzchnia działki rolnej [...] jest prawidłowa i wynosi [...] ha.

Decyzją z [...] r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Z. odmówił skarżącemu przyznania płatności do gruntów rolnych na rok [...] oraz nałożył sankcje finansowe w wysokości [...] zł z tytułu JPO. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że odmowa płatności nastąpiła z powodu niespełnienia warunku posiadania przez rolnika działek rolnych o łącznej powierzchni nie mniejszej niż jeden hektar. Natomiast sankcje finansowe w kwocie [...]zł zostały zastosowane za względu na różnicę pomiędzy powierzchnią deklarowaną przez rolnika we wniosku, a powierzchnią ustaloną podczas kontroli na miejscu oraz kontroli administracyjnej. Odmowa przyznania jednolitej płatności obszarowej nastąpiła ze względu na różnicę między powierzchnią zadeklarowaną [...] ha, a ustaloną powierzchnią kwalifikującą się do objęcia jednolitą płatnością obszarową [...] ha,która wyniosła powyżej 50%. Działka rolna [...] nie była utrzymana w dobrej kulturze rolnej na dzień [...]r. w związku z czym nie spełnia kryterium objęcia systemem JPO określonego w art.143bust.4 rozporządzenia Rady WE Nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003r.Organ powołał również przepis art.138ust.1 rozporządzenia Rady WE nr 1973/2004 z 29 października 2004r.,który stanowi, że jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną przekracza 50% płatność zostaje odmówiona, a na rolnika nakłada się sankcję w wysokości przypadającej na różnicę między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną, która będzie potrącana w kolejnych trzech latach kalendarzowych, następujących po roku wykrycia nieprawidłowości. Natomiast na podstawie art.7ust.2 ustawy z 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, który stanowi że rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują uzupełniające płatności do powierzchni upraw wymienionych w tym przepisie ,położonych na działkach rolnych objętych wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej nie została przyznana uzupełniająca płatność obszarowa ponieważ działka rolna oznaczona we wniosku literą [...] o powierzchni [...]ha została zadeklarowana wyłącznie do grupy upraw uzupełniającej płatności obszarowej ,tym samym nie przyznano dla niej jednolitej płatności obszarowej.

Od powyższego rozstrzygnięcia skarżący wniósł odwołanie wnosząc o uchylenie decyzji w całości i wydanie nowej decyzji zgodnie ze złożonym wnioskiem, a to jednolitej płatności obszarowej od powierzchni [...]ha i uzupełniającej płatności obszarowej od powierzchni [...]ha,zarzucając,że decyzję wydano z rażącym naruszeniem prawa, a powołane w decyzji okoliczności nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy.

Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR we W., po dokonaniu analizy stanu faktycznego sprawy pod kątem prawidłowego zastosowania przez organ I instancji przepisów prawa powszechnie obowiązującego stwierdził, iż podjęte przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Z. rozstrzygnięcie w sprawie odmowy płatności do gruntów rolnych na rok [...] i nałożeniu sankcji finansowych wyrażone w decyzji z dnia [...] roku odpowiada prawu i decyzją z dnia [...]r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podniósł, że rolnik składający wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych w sekcji VIII pkt12" oświadczenia i zobowiązania" wniosku składa podpis oświadczając ,że zna zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej. Dodatkowo formularz wniosku w sekcji IX "objaśnienia", zawiera dokładne omówienie oznaczeń poszczególnych grup upraw, jakie można wskazać dla działek rolnych zgłoszonych do płatności. W ocenie organu II instancji rozstrzygnięcie podjęte przez organ I instancji w zakresie uzupełniającej płatności obszarowej wyrażonym we wniosku jest konsekwencją nie zgłoszenia przez skarżącego działki rolnej [...] do jednolitej płatności obszarowej. Z kolei odmowa przyznania jednolitej płatności obszarowej wynika z zadeklarowania obszaru nie kwalifikującego się do tego rodzaju pomocy finansowej z powodu braku ich rolniczego użytkowania, a to działki [...], i to zarówno na dzień [...]r., co udokumentowano poprzez ortofotomapy, pochodzące z tamtego okresu, jak i w roku [...],co wykazała przeprowadzona w gospodarstwie rolnym wnioskodawcy kontrola na miejscu.

Pismem z dnia [...] r. (data nadania pocztą [...] r.) skarżący wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na opisaną wyżej decyzję D. D. O. R. ARiMR, wnosząc o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości ponieważ zachodzą przyczyny określone w art. 156 § 1 ust 2 Kodeksu postępowania administracyjnego i decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa. W skardze skarżący wniósł również o zobowiązanie organu do złożenia decyzji wydanej przez organ I instancji o nr [...],która w ocenie skarżącego została unieważniona przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Z. na podstawie notatki służbowej oraz treści Komunikatu Ministerstwa Rolnictwa w sprawie obsługi wniosków obszarowych w [...]r.

W odpowiedzi na skargę D. D. O. R. ARiMR we W. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoją argumentację i stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W dalszych pismach procesowych składanych na rozprawach skarżący zarzucił organowi rażące naruszenia przepisów postępowania, w tym art.6,7,9,64par.2,67par2,67,68 kodeksu postępowania administracyjnego oraz podtrzymał stanowisko zawarte w skardze.

Strona przeciwna podtrzymała swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.,) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).

Zakres sądowej kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), w tym także na decyzje wydawane przez organy Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a.), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b"), a także wydanego bez zachowania innych reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. "c"). Kryterium legalności umożliwia także sądowi stwierdzenie nieważności decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kpa /art.145 § 1 pkt 2 p.p.s.a/. Warto przy tym zauważyć, iż kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., nie ograniczają zarzuty i wnioski skargi, ani powołana przez skarżącego podstawa prawna. Sąd może zatem uwzględnić skargę z powodu innych uchybień niż te, które wyartykułowano wprost w skardze.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji odpowiada prawu i skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Aktem prawnym regulującym warunki przyznawania płatności bezpośrednich do gruntów rolnych jest obecnie ustawa o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego z dnia 26 stycznia 2007 roku (tekst jednolity Dz. U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051 ze zm.).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy rolnikowi przysługuje płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, grunty rolne, wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością, zgodnie z art. 143b ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia Rady WE nr 1782/2003 z 29 września 2003r., jeżeli:

1)na ten dzień posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku XX do rozporządzenia nr 1973/2004; 2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Istotnym jest, że tylko łączne spełnienie przez producenta rolnego wszystkich wymienionych w art. 7 przesłanek ustawowych, stanowi podstawę do ubiegania się o przyznanie płatności do gruntów rolnych.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw wymienionych w tymże przepisie położonych na działkach rolnych objętych wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej.

Na podstawie art. 22 ust. 1-2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 każdy rolnik składa co roku wniosek o płatności bezpośrednie podlegające zintegrowanemu systemowi, wyszczególniając, stosownie do sytuacji wszystkie działki rolne, liczbę i kwotę uprawnień do płatności oraz wszelkie inne informacje przewidziane na mocy powołanego rozporządzenia lub przez odnośne Państwo Członkowskie. Państwo Członkowskie może zdecydować, że wnioski o pomoc mają zawierać jedynie zmiany w odniesieniu do wniosku o pomoc, złożonego w poprzednim roku. Państwo Członkowskie rozprowadza wydrukowane uprzednio formularze, w oparciu o powierzchnie określone w poprzednim roku oraz dostarcza materiały graficzne wskazujące położenie takich powierzchni.

Na podstawie art. 12 ust. 1-4 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 wniosek o pomoc obszarową zawiera wszystkie informacje konieczne w celu ustalenia uprawnień do otrzymania pomocy, w tym:

a) tożsamość rolnika;

b) program lub programy pomocy, których dotyczy wniosek;

c) identyfikacje uprawnień do płatności zgodna z systemem identyfikacji i rejestracji przewidzianym w art. 7 dla celów systemu płatności jednolitych, z wyszczególnieniem na uprawnienia do płatności z tytułu terenów odłogowanych oraz innych płatności;

d) szczegóły pozwalające na identyfikację wszystkich działek rolnych znajdujących się w gospodarstwie, ich powierzchnię wyrażoną w hektarach do dwóch miejsc po przecinku, ich położenie i, w odpowiednich przypadkach, ich użytkowanie oraz informacje, czy działka rolna jest nawadniana;

e) w stosownych przypadkach, obszar uprawy drzew oliwnych, wyrażony w GIS-ha dla drzew oliwnych, zgodnie z pkt 2 i 3 załącznika XXIV do rozporządzenia (WE) nr 1973/2004;

f) oświadczenie rolnika o tym, że jest on świadomy warunków rozpatrywanych programów pomocowych.

Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytania czy w ustalonym stanie faktycznym organy administracji publicznej prawidłowo i słusznie odmówiły skarżącemu jednolitej płatności obszarowej JPO i nałożyły sankcje finansowe, jak również odmówiły przyznania uzupełniającej płatności obszarowej UPO do gruntów rolnych.

Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie kwestia kwalifikacji gruntów rolnych z tytułu użytkowania, co do których producentowi przysługują płatności obszarowe została prawidłowo rozstrzygnięta. Skarżący zadeklarował we wniosku o przyznanie płatności na rok [...] trzy działki rolne [...]. o powierzchni łącznej [...]ha, przy czym działka [...] została zadeklarowana tylko do grupy upraw UPO z pominięciem deklaracji JPO. Prawidłowo zadeklarowane we wniosku zostały więc dwie działki [...] i [...] o powierzchni [...]ha i zgłoszone do uzyskania płatności JPO.

W wyniku przeprowadzonej kontroli na miejscu stwierdzono, że działka rolna oznaczona we wniosku literą [...] o pow. [...]ha nie jest użytkowana rolniczo – występują nieużytki, zabudowania. Dodatkowo weryfikacja wniosku przeprowadzona w oparciu o posiadane przez ARiMR ortofotomapy wykazała, że działka rolna [...] zgłoszona do płatności bezpośrednich nie była użytkowana rolniczo na dzień [...]r.Kontrola na miejscu potwierdziła również brak jej rolniczego użytkowania. W związku z wystąpieniem nieprawidłowości polegającej na braku rolniczego użytkowania części z zadeklarowanych we wniosku gruntów, zostały one wykluczone z przyznania płatności obszarowych. Organy uznały więc prawidłowo, że nie został spełniony warunek z art.143bust.5 rozporządzenia Rady WE nr 1782/2003.Powyższe spowodowało, że powierzchnia zadeklarowana do JPO została zmniejszona z [...]ha na [...]ha.Różnica pomiędzy powierzchnią stwierdzoną a deklarowaną wyniosła więc ponad 50%.Spowodowało to nałożenie na rolnika również sankcji finansowej w kwocie [...]zł zgodnie z przepisem art.138ust.1 rozporządzenia Rady WE nr1973/2004 z 29.10.2004r.

Również kwestia związana z zasadami wypełniania wniosku o przyznanie pomocy finansowej została prawidłowo rozpoznana przez organy administracji. Skarżący w nieprawidłowy sposób zadeklarował działkę rolną oznaczona literą [...]. W [...] roku zostały zmienione zasady deklarowania działek rolnych, które zostały szczegółowo opisane w instrukcji wypełniania wniosku. Zgodnie z art.18ust.1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postępowanie o przyznanie płatności do gruntów rolnych jest wszczynane na wniosek strony, a zatem to wnioskodawca kształtuje zakres swego żądania. Organ administracji publicznej nie ma możliwości zmiany, modyfikacji deklaracji określonej w żądaniu wniosku. Jest uprawniony do weryfikacji jej prawidłowości w czasie kontroli administracyjnej wniosku. Prawo modyfikacji danych zawartych we wniosku posiada strona postępowania na podstawie przepisów rozporządzenia Komisji WE nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. Przepisy art.15 i art.21ust.2 stanowią, że zmian takich można dokonywać, bez żadnych sankcji do 31 maja roku, w którym wniosek został złożony, bądź w okresie od 1 czerwca do ostatecznego dnia składania wniosków obszarowych – w roku [...] do dnia [...] – co wiąże się w tym przypadku z nałożeniem sankcji w postaci zmniejszenia kwoty płatności. Skarżący nie dokonał zmiany wniosku mimo uwagi pracownika ARiMR. Na podstawie art.7 ust.2 cytowanej ustawy Kierownik Biura Powiatowego ARiMR weryfikuje uprawnienia wnioskodawcy do uzyskania uzupełniającej płatności obszarowej UPO, po uprzednim ustaleniu czy producent rolny spełnia warunki do uzyskania jednolitej płatności obszarowej JPO. Ponieważ skarżący zadeklarował działkę [...] tylko do uzupełniającej płatności obszarowej to nie było możliwości przyznania do niej jednolitej płatności obszarowej ale i też uzupełniającej płatności obszarowej dlatego, że płatność UPO jest ściśle związana z płatnością JPO. Tak więc organy administracji wydały prawidłowo decyzje działając zgodnie z obowiązującym prawem. Podkreślić należy, że ustawa z 26 stycznia 2007r. ograniczyła stosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego/ art. 3 / w zakresie informowania stron i ich czynnego udziału w postępowaniu /art.9,10kpa/ jedynie do przypadków, w których strona w powyższym zakresie wystąpiła do organu z właściwym żądaniem. Z akt sprawy nie wynika by skarżący wystąpił z takim żądaniem. Zarzuty skarżącego ,że przy wydawaniu decyzji naruszono szereg przepisów kpa nie zasługują na uwzględnienie.

W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę również zarzuty strony podnoszone w skardze, iż decyzja D. D. O. R. ARiMR we W. została wydana z rażącym naruszeniem, prawa, należy uznać za całkowicie nieuzasadnione. Strona nie precyzuje, jaki przepis prawa został rażąco naruszony. Podnieść należy iż "rażące naruszenie prawa" zachodzi wtedy, gdy treść decyzji pozostaje w wyraźnej sprzeczności z przepisami prawa i gdy charakter tego naruszenia powoduje, że decyzja taka nie może być akceptowana jako akt wydany przez organ praworządnego państwa. Cechą rażącego naruszenia jest również to, że treść decyzji pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią zastosowanego w niej przepisu. Nie chodzi przy tym o błędy w wykładni prawa, ale o przekroczenie prawa w sposób jawny i niedwuznaczny." (Wyrok NSA w Warszawie V S.A. 2998/99 z dnia 26.09.2000r.).

Natomiast w odniesieniu do wniosku skarżącego o zobowiązania Organu II instancji do przedłożenia Sądowi decyzji nr [...] wydanej przez Organ I instancji, a którą to Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Z. unieważnił mocą notatki służbowej w dniu [...]r. zważyć należy, że z akt administracyjnych złożonych do akt sądowych wynika, że D. D. O. R. ARiMR we W. zwrócił się Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Z. o wyjaśnienie zaistniałej sytuacji. W odpowiedzi Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Z. wyjaśnił, iż w dniu [...] r. został wygenerowany z systemu informatycznego ZSZiK projekt decyzji. Dokument w momencie generowania nie stanowi decyzji administracyjnej w rozumieniu art. 107 k.p.a. Takim właśnie projektem decyzji był dokument określony w notatce służbowej z dnia [...] r., na której treść powołuje się skarżący, jako "decyzja nr [...]". Po wygenerowaniu w systemie informatycznym dokumentu "decyzja Nr [...]" dokonano sprawdzenia prawidłowości obsługi sprawy w systemie informatycznym. W trakcie powyższej weryfikacji stwierdzono, że przed wydaniem przez organ decyzji, konieczne jest wykonanie w systemie informatycznym dodatkowej czynności. Wykonanie w systemie komputerowym dodatkowych czynności w przypadkach, w których wygenerowano już dokument o nazwie "decyzja" możliwe jest dopiero po przeprowadzeniu procedury usunięciu powyższego dokumentu z systemu informatycznego. Ponieważ dokument "decyzja Nr [...]" nie został uzupełniony o brakujące składniki wymagane od aktu, który można uznać za decyzję (m.in. uzasadnienie faktyczne i podpis organu), dokument "decyzja Nr [...]" przez cały czas był projektem decyzji i w związku z powyższym dokumentu tego w żadnym wypadku nie można traktować jako decyzji organu. Przeprowadzone w tym przypadku usunięcie dokumentu o nazwie "decyzja" z systemu informatycznego jest czynnością jedynie techniczną wykonywaną w celu prawidłowej obsługi sprawy. Następuje w tym miejscu pewna zbieżność nazwy i czynności technicznej (unieważnienie w systemie informatycznym) z terminem określonym w k.p.a. (stwierdzenie nieważności decyzji), jednakże w przypadku dokumentu "decyzja Nr [...]" nie będącego decyzją organu nie może być mowy o stwierdzeniu nieważności decyzji w trybie określonym w k.p.a. Wyjaśnienia i argumentację organu Sąd podziela.

Sąd podziela także stanowisko organu, że projekt decyzji nie został doręczony skarżącemu, nie wszedł on zatem do obrotu prawnego. Zgodnie z wypracowaną w piśmiennictwie prawniczym definicją decyzji administracyjnej, za akt ten uważa się oświadczenie woli kompetentnego organu administrującego, podjęte w wyniku zastosowania normy materialnego prawa administracyjnego lub w określonym zakresie normy prawa procesowego do ustalonego i stanu faktycznego, w trybie, formie, strukturze uregulowanej prawem procesowym, zakomunikowanym stronie. w celu wywołania skutku prawnego w sferze stosunku materialnego bądź w sferze stosunku procesowego (vide:B. Adamiak, Wadliwość decyzji administracyjnej, AUWr. nr 955, Prawo CLVI, Wrocław 1986, s. 22-23). W przypadku braku doręczenia projektu decyzji należy mówić o decyzji nieistniejącej, pozornej, czy też tzw. "nieakcie". "Nietakt" nie wiąże ani organów, ani strony, stąd dla uchylenia się przed jego skutkami nie zachodzi konieczność stwierdzania jego wadliwości (por. M. Jaśkowska, A. -Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze, 2005, wyd. II., [komentarz do art. 156).

Odnosząc się do zarzutu skarżącego, iż nie został on wezwany do usunięcia braków formalnych wniosku w odniesieniu do działki rolnej "[...]", należy uznać za chybiony i nie znajdujący potwierdzenia w znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji. Skarżący już w dniu składania wniosku o przyznanie płatności na rok [...] został poinformowany przez pracownika organu o niepoprawnie zadeklarowanej działce rolnej "[...]". Odmówił naniesienia poprawek, a powyższy fakt znajduje potwierdzenie w urzędowej notatce w sekcji V wniosku "Adnotacje Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa".

W ocenie Sądu podzielić należy stanowisko i twierdzenia organu ustosunkowujące się do kolejnych twierdzeń i zarzutów skarżącego, zawartych w pismach procesowych składanych na rozprawach. Dnia [...]r. odbyła się u skarżącego kontrola wykonana na zlecenie ARiMR przez wykonawcę zewnętrznego, który dostał zlecenie na wykonanie kontroli na działce rolnej [...] znajdującej się na działce ewidencyjnej nr [...], na której nie znajdowały się nieprawidłowości. W trakcie zatwierdzania protokołu w systemie informatycznym ( system widzi trzy działki: działkę "[...]"-wykluczoną w Biurze Powiatowym w trakcie informatycznej kontroli kompletności wniosku, działkę "[...]"-nieskontrolowaną i działkę "[...]"-skontrolowaną przez wykonawcę zewnętrznego), wystąpił komunikat o nieskontrolowaniu 50% działek w gospodarstwie. Skontrolowanie 50% jest obligatoryjne – stanowi o tym art. 29 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników. Biuro Kontroli na miejscu wysłało więc inspektorów, którzy dostali polecenie dokontrolowania działki rolnej "[...]". Kontrola odbyła się [...]r. Wyniki tej kontroli zostały udokumentowane zdjęciami oraz uwidocznione na oryginale protokołu z dnia [...]r. i dnia [...]r. Przesyłką poleconą nr [...] kopia została wysłana do beneficjenta. Podkreślić należy, iż protokół wysyłany przez wykonawcę zewnętrznego (a taki protokół załączył do pisma procesowego na rozprawie skarżący) nie jest wersją zatwierdzoną. Jest on poddawany weryfikacji w Biurze Kontroli na Miejscu w D. O. R. i jeśli jest to konieczne wykonawca poprawia błędy znalezione w trakcie weryfikacji, Biuro Kontroli na Miejscu dokontrolowuje działki rolne potrzebne do zatwierdzenia. Jeśli wystąpiły jakiekolwiek zmiany w protokole w trakcie weryfikacji, kopia jest wysyłana do wnioskodawcy (i tak też nastąpiło w przedmiotowej sprawie). Odnosząc się do sprawy kodu DR33, zaznaczyć należy, iż kod ten odnosi się do rolniczego użytkowania działki - ewidencyjnej i nie ma nic wspólnego z danymi znajdującymi się w rejestrze gruntów. Na kontrolowanej działce znajdowały się różne elementy, przedmioty nie potwierdzające rolniczego użytkowania działki ewidencyjnej, co potwierdza dokumentacja zdjęciowa znajdująca się w aktach sprawy. W momencie użycia kodu DR33 w odniesieniu do działki rolnej niezbędna jest zmiana w odniesieniu do gospodarstwa z kodu GR1 na kod pokontrolny GR5

Mając powyższe na względzie skargę jako niezasadną należało oddalić na podstawie art.151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i orzec jak w sentencji wyroku.