Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 704/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-04-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy na skutek wniosku pełnomocnika strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania S. B. prawa jazdy kat. A i B.

Na powyższe rozstrzygnięcie pismem z dnia [...] r. pełnomocnik S. B. złożył, za pośrednictwem organu odwoławczego, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W jego ocenie wykonanie decyzji może doprowadzić do powstania nieodwracalnych lub też trudnych do odwrócenia następstw. Uzasadniając powyższe wskazano, że skarżący prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie handlu samochodami (komis), przy czym sprowadza samochody z zagranicy. Działalność ta jest podstawowym źródłem utrzymania czteroosobowej rodziny skarżącego. W konsekwencji pozbawienie skarżącego uprawnień do kierowania pojazdem może doprowadzić do upadłości prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa i zepchnięcia na margines życia społecznego. Podkreślono, że w dobie postępującego kryzysu nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania może skutkować powstaniem strat i nieodwracalnych skutków po stronie skarżącego i jego najbliższych. Celem poświadczenia tych okoliczności załączono m.in. wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej, kserokopie odpisu skróconego aktu małżeństwa, aktu urodzenia dziecka oraz dowodu osobistego dziadka, którym opiekuje się skarżący.

Organ odnocząc się do przedmiotowego wniosku, na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek (okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym).

Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca co prawda nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, iż zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu, to jednakże uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane

w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie. Ciężar dowodu leży zatem na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Z kolei, co podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05 w razie złożenia wniosku o wstrzymanie rzeczą Sądu jest zbadać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu, bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie.

W ocenie Sądu rozpoznawany wniosek należało uznać za uzasadniony. We wniosku podniesiono, że prawa jazdy jest niezbędne skarżącemu przy prowadzeniu indywidualnej działalności gospodarczej. Jego pozbawienie natomiast skutkować może wobec skarżącego nie tylko uciążliwością przy wykonywaniu pracy, ale w konsekwencji brakiem możliwości jej wykonywania oraz zarobkowania w dotychczasowej formie. Z kolei utrata przez wnioskodawcę źródła utrzymania stanowi spełnienie przesłanek określonych w art. 63 § 3 p.p.s.a. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że wykazano relację między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń wynikających z treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie bez znaczenia pozostaje okoliczność, że na utrzymaniu skarżącego pozostaje trzech członków jego rodziny. Także trudna sytuacja w sektorze zatrudnienia nie sprzyja tworzeniu nowych miejsc pracy.

Jednocześnie należy podkreślić, że fakt uwzględnienia rozpoznawanego wniosku nie oznacza przesądzenia o zasadności wniesionej skargi, albowiem dopiero na rozprawie Sąd rozstrzygnie o zgodności zaskarżonego aktu z prawem.

Z chwilą zaś wydania w sprawie orzeczenia kończącego postępowanie sądowe, stosownie do art. 61 § 6 p.p.s.a., niniejsze postanowienie upadnie.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie przywołanego wyżej art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji.