Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 927/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-09-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 09 września 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Z.i W. Z. o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi J. Z. i W. Z. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzenia postepowania egzekucyjnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

W skardze z dnia [...] lipca 2013 r. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzenia postepowania egzekucyjnego, skarżący J. i W. Z. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia z uwagi na konieczność udzielenia skarżącym ochrony prawnej w toku postepowania sądowoadministracyjnego.

Uzasadniając wniosek o wstrzymanie ww. postanowienia skarżący podali, że wykonanie postanowienia w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia skarżących do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym legitymizować będzie nieostateczne rozstrzygnięcia organu, a nadto spowoduje, że niniejsze postępowanie stanie się bezprzedmiotowe. Wskazano też na to, iż toczy się postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji nakazującej rozbiórkę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej P.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozstrzyga w tym przedmiocie w oparciu o wniosek skarżącego oraz materiał dowodowy sprawy, przy czym uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu (czynności) spoczywa na stronie skarżącej (zob. np. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., FZ 495/04, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

I.

W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że przedmiot niniejszej sprawy stanowi skarga na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., którym to odmówiono uwzględnienia zarzutów skarżących w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym obowiązku rozbiórki budynku gospodarczego wybudowanego na działce nr ewid. [...] w [...], ul. [...], wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] września 2002 r. Tylko zatem w granicach tej sprawy Sąd dokonuje badania, czy istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Poza zakresem rozpoznania pozostaje natomiast kwestia zasadności nałożenia na skarżących grzywny w celu przymuszenia i możliwości udzielenia w tym zakresie środka ochrony tymczasowej. Środek ten został nałożony odrębnym postanowieniem, a stronom przysługują od niego stosowne środki zaskarżenia.

II.

Po drugie zaznaczyć należy, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2008, s. 339). Zasadniczo więc cechy wykonalności nie posiadają decyzje lub postanowienia odmowne. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności administracyjnej może jednak polegać także na czasowym zawieszeniu skutków prawnych wynikających z rozstrzygnięcia zawartego w danym akcie bądź wywołanych dokonaniem określonej czynności.

Przekładając powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że postanowienie, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania nie kwalifikuje się do wykonania (zawieszenia jego skuteczności). Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest bowiem postanowienie w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Postanowienie to zawiera jedynie negatywną ocenę zarzutów zgłoszonych w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. W szczególności zaś nie nakłada na zobowiązanego żadnych nowych obowiązków, ani nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw czy obowiązków materialnoprawnych i prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

W związku z powyższym skuteczność zaskarżonego postanowienia nie stwarza również niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżone postanowienie nie nakłada bowiem na stronę skarżącą żadnych obowiązków, które podlegałyby realizacji w drodze egzekucji. Podstawą wszczęcia i prowadzenia postępowania egzekucyjnego jest wcześniej wystawiony tytuł wykonawczy. Natomiast zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie zostało wydane na skutek wniesienia zarzutów w trakcie toczącego się już postępowania egzekucyjnego.

III.

Wreszcie podkreślić trzeba fakt, iż skarżący nie wskazali na żadne takie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Podnoszona okoliczność, iż toczy się postępowanie nieważnościowe w stosunku do decyzji w przedmiocie nakazania inwestorom rozbiórki przedmiotowego budynku gospodarczego, fakt że skarżący wnieśli w nim o wstrzymanie wykonania tejże decyzji rozbiórkowej nie wskazują w żaden sposób na możliwość wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania zaskarżonego postanowienia. Tymczasem ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa, jak wspomniano na wstępie, na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić też trzeba, iż merytoryczna ocena zasadności podniesionych we wniesionej skardze zarzutów, na tym etapie postępowania byłaby przedwczesna.

W tej sytuacji, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżących, wobec czego orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.