Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 124/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-04-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2, §3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2012 r., Nr [...] w przedmiocie uznania świadczenia rodzinnego za nienależnie pobrane - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 2012 r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] października 2012 r., Nr [...] ustalającą, że A. W. pobrała nienależnie świadczenia rodzinne za okres od 1 czerwca 2008 r. do 31 marca 2011 r. w łącznej kwocie 7 670,00 zł.

Powyższa decyzja została doręczona m. in. A. W. w dniu 26 listopada 2012 r. (dowód doręczenia – k. 9 akt administracyjnych II instancji).

Decyzja zawierała pouczenie o możliwości jej zaskarżenia, poprzez wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na wyżej wymienioną decyzję złożyła A. W. w dniu 4 stycznia 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – k. 8 akt sądowych sprawy).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – określanej dalej jako P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się

w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2012 r., Nr [...] została doręczona A. W. w dniu 26 listopada 2012 r. Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego wynosi 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a więc w przedmiotowej sprawie upływał w dniu 26 grudnia 2012 r. (drugi dzień Bożego Narodzenia). Ponieważ dzień ten ustawowo został uznany za dzień wolny od pracy, to mając na względzie treść art. 83 § 2 P.p.s.a., który stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, w okolicznościach sprawy ostatnim dniem na złożenie skargi był 27 grudnia 2012 r. (czwartek). Tymczasem skarga wniesiona została do Sądu w dniu 4 stycznia 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – k. 8 akt sądowych sprawy).

Zaznaczenia wymaga, że w dniu 15 lutego 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) A. W. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W wyniku jego rozpoznania postanowieniem z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 124/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowienie to jest prawomocne.

Z naprowadzonych wyżej okoliczności wynika, że skarga A. W. została wniesiona po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a., a termin od jej złożenia nie został przywrócony.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., wniesienie skargi po terminie skutkuje odrzuceniem skargi, przy czym bez wpływu na treść mającego zapaść rozstrzygnięcia, pozostaje kwestia wielkości opóźnienia.

Mając na uwadze powyższe względy Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Rzeszowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia i skargę odrzucił.