Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 161/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-05-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku P. P. o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w części, w sprawie ze skargi P. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) grudnia 2015 r., nr (...), w przedmiocie podatku od towarów i usług za III kwartał 2013 r. - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie, ponad kwotę 200 zł. W związku z tym złożył oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, zgodnie z którym pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwiema małoletnimi córkami. Źródłem utrzymania całej rodziny jest prowadzona przez skarżącego działalność gospodarcza, z którego to tytułu zadeklarował on dochód wynoszący 1947 zł miesięcznie, a także wynagrodzenie za pracę jego małżonki, wynoszące 1 200 zł miesięcznie.

Jak wynika z dodatkowego oświadczenia skarżącego, prowadzi on jednoosobowe przedsiębiorstwo, nie zatrudniając żadnych pracowników. Podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług w poszczególnych – kwartalnych okresach rozliczeniowych, przypadających w 2015 r. (II-IV kwartał), wyniosła odpowiednio: 8 190 zł, 167 234 zł i 52 224 zł.

Mimo wezwania skarżący nie przedłożył zeznania podatkowego PIT za 2015 stwierdzając, że nie zostało ono jeszcze złożone. Zwrócił się jednocześnie z prośbą o przedłużenie terminu do złożenia tego zeznania do 4 maja 2016 r., jednakże również w tym terminie nie dostarczył dokumentu.

Przedkładając listę ponoszonych wydatków, zarówno tych związanych z utrzymaniem domu, jak również wydatków na zaspokojenie pozostałych potrzeb bytowych skarżący określił ich łączną wysokość, w ujęciu miesięcznym, na kwotę 2 420 zł.

Jeżeli chodzi o zgromadzony przez skarżącego i jego domowników majątek, to w oświadczeniu zadeklarowano: dom o pow. 120 m2, o wartości 230 000 zł, samochód marki Citroen Berlingo 2.0, rok prod. 2005, a także samochód Peugeot Boxer, rok prod. 1995, który jest uszkodzony.

Uzasadniając złożony wniosek skarżący podniósł, że jest stroną w ośmiu sprawach, zawisłych przed tut. Sądem, w związku z czym został wezwany do uiszczenia wpisów sądowych w każdej z nich, a suma tych wpisów przekracza 5 000 zł. Jak podkreślił nie jest w stanie uiścić takiej kwoty, a jego sytuacja majątkowa pozwala mu jedynie na uiszczenie łącznie z tego tytułu kwoty 1 600 zł, tj. po 200 zł tytułem wpisu w każdej ze spraw.

Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 100 zł.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie okoliczności o których wyżej mowa obciąża w całości wnioskodawcę i powinno polegać na złożeniu jasnego, pełnego i wiarygodnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, a także współdziałaniu z sądem, w zakresie wyjaśnienia wynikłych w tym zakresie wątpliwości.

Mając na uwadze wyżej wymienione okoliczności, na wstępie należy zaznaczyć, że skarżący nie w pełni wykonał wezwanie o przedłożenie wskazanych dokumentów źródłowych. Nie przedłożył bowiem zeznania podatkowego za 2015 r., nawet po upływie terminu (4 maja br.), do którego zobowiązał się dostarczyć to wezwanie. Podobnie nie przedłożył kopii deklaracja VAT za I kwartał br., choć był wezwany do przedłożenia deklaracji za trzy ostatnie okresy rozliczeniowe. Taki sposób postępowania skarżącego, choć nie uniemożliwia całkowicie oceny jego możliwości płatniczych, to znacznie je utrudnia, w efekcie czego wszelkie wątpliwości wynikłe w tym zakresie nie mogą być rozstrzygane na korzyść skarżącego.

Przechodząc do oceny stanu majątkowego skarżącego zauważyć należy, że różnica pomiędzy deklarowanymi przez niego dochodami, a sumą ponoszonych wydatków wynosi nieco ponad 700 zł, tymczasem nie deklarując żadnych oszczędności oświadczył on, że jest w stanie uiścić tytułem wpisów od skarg we wszystkich swoich sprawach kwotę 1 600 zł. Dodatkowo nie sposób nie zauważyć, że skarżący korzysta z usług zawodowego pełnomocnika, w związku z tym uzasadnione jest pytanie o źródło finansowania tego rodzaju wydatków.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić więc należy, że brak jest podstaw do uznania zasadności jego wniosku i zwolnienia go od wszelkich kosztów sądowych w sprawie, ponad zadeklarowaną kwotę 200 zł. W przedmiotowej sprawie bowiem nawet wpis od skargi jest niższy od kwoty, która skarżący jest gotów zapłacić tytułem tej właśnie opłaty, tj. 200 zł. Co prawda ogólna suma wpisów od skarg we wszystkich sprawach z jego udziałem wynosi 4 960 zł, jednakże w sprawach, w których wpis był wyższy od równowartości minimalnego wpisu od skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym, zwolniono skarżącego od jego uiszczenia w ½ części, co pozwoli mu uiścić wszystkie te koszty bez uszczerbku utrzymania, zarówno własnego, jak i domowników.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt i pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.