Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 681/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1 i 3, art. 184 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.P., B.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 czerwca 2013 r. sygn. akt IV SA/Po 946/12 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi P.P., B.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] lipca 2012 nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu przewidzianego do wniesienia odwołania w sprawie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 15 listopada 2012 r., sygn. akt IV Sa/Po 946/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę B. P. i P. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] lipca 2012 nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Pismem z dnia 22 listopada 2012 r. B. P. i P. P. wnieśli o doręczenie odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem.

Następnie pismem z dnia 30 stycznia 2013 r. skarżący P. P. i B. P. zastępowana przez pełnomocnika P. P., wnieśli skargę kasacyjną od wyroku z dnia 15 listopada 2012 r.

Zarządzeniem z dnia 22 kwietnia 2013 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Odpis zarządzenia został doręczony P.owi Piekielnemu jako skarżącemu oraz pełnomocnikowi B. P. 8 maja 2013 r wraz z wezwaniem do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym na wniosek skarżących. Potwierdzenia odbioru przesyłki dokonała B. P..

Wpłaty wpisu sądowego od skargi kasacyjnej P. P. dokonał 16 maja 2013 r.

W związku z tym, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone 8 maja 2012 r., termin do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej upływał dnia 15 maja 2013 r. Skarżący uiścił zatem wpis sądowy z 1-dniowym uchybieniem terminu.

Postanowieniem z 4 czerwca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowił odrzucić skargę kasacyjną i zwrócić skarżącemu P.owi Piekielnemu uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 złotych.

Na powyższe postanowienie skarżący wnieśli zażalenie pismem z dnia 26 czerwca 2013 r. W jego uzasadnieniu skarżący podnosili, iż w zarządzeniu z dnia 22 kwietnia 2013 r. nieprawidłowo wezwano skarżących do wniesienia wpisu sądowego. Ich zdaniem w rzeczonym zarządzeniu Sąd nie wezwał P. P. jako skarżącego, a zarazem pełnomocnika B. P. do opłacenia solidarnie przez P. P. i Beatę Piekielną wpisu od skargi kasacyjnej P. P. i B. P., a jedynie wezwał P. P. jako skarżącego i pełnomocnika B. P. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej P. P.. W związku z tak sformułowanym zarządzeniem, wezwanie do wniesienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej B. P. jest, zdaniem skarżących, bezprzedmiotowe. Ponadto skarżący podnoszą, że Sąd nie rozważył, czy doręczenie zarządzenia z dnia 22 kwietnia 2013 r. było skuteczne.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 214 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2012, nr 270 ze zm.), dalej P.p.s.a. – do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Stosownie do art. 214

§ 2 P.p.s.a. jeżeli pismo wnosi kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki są wspólne, podlega ono jednej opłacie. Opłata ta ma wówczas charakter solidarny, co oznacza, że wniesienie jej przez jedną z tych osób zwalnia pozostałe od obowiązku wnoszenia opłaty.

Na podstawie art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. od skargi kasacyjnej pobiera się wpis, którego wysokość stosownie do § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.

Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a.. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona żadna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało dostarczone skarżącemu dnia 8 maja 2013 r., odbiór wezwania potwierdziła podpisem B. P.. Niezasadny jest zarzut skarżących, że Sąd nie zbadał skuteczności takiego doręczenia. Doręczenie zastępcze tworzy bowiem domniemanie, że pismo dotarło do adresata i w związku z tym doręczenie zostało dokonane prawidłowo. Obalić takie domniemanie może jedynie skarżący dowodząc, że pisma nie otrzymał i o nim nie wiedział. Tym samym termin wniesienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej upływał 15 maja. Skarżący uiścił jednak wpis dopiero 16 maja 2013 r., w związku z czym Sąd prawidłowo odrzucił skargę kasacyjną, działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.

Niezasadny jest również zarzut skarżących, że zostali oni nieprawidłowo wezwani do uiszczenia wpisu sądowego zarządzeniem z dnia 22 kwietnia 2013 r. Z treści wymienionego zarządzenia wynika, że P. P. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego zarówno jako skarżący jak i jako pełnomocnik B. P.. Niezasadnym jest zatem twierdzenie, że jak dotąd nie został skutecznie wezwany do uiszczenia wpisu jako pełnomocnik B. P.. Nie zmienia tego faktu pomyłka Sądu I instancji, który nie wymienił B. P. jako skarżącej kasacyjnie, z treści zarządzenia wynika bowiem, że wezwanie do uiszczenia wpisu dotyczy skargi wnoszonej przez oboje skarżących.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.