Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 401/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-09-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 11 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie W składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Maria Zawadzka Po rozpoznaniu w dniu 11 września 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 31 grudnia 2009 roku Nr. [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2002roku postanawia : odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2009 roku tut. Sąd odrzucił skargę J. C. z uwagi wniesienia jej po terminie.

W piśmie z dnia [...] maja 2009 roku skarżący złożył do tut. Sądu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na przedmiotową decyzję, podając w uzasadnieniu, że decyzja organu została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w sposób nieprawidłowy, bowiem odebrała ją osoba nieuprawniona do odbioru korespondencji J. S., która pokwitowała odbiór pisma pieczęcią firmową pełnomocnika strony w dniu [...] stycznia 2009r., dostarczając pismo pełnomocnikowi dopiero w dniu [...] stycznia 2009 roku. Dlatego w jego opinii wniesienie przedmiotowej skargi po terminie nastąpiło bez winy skarżącego i jego pełnomocnika. Ponadto mocodawca udzielił pełnomocnictwa obecnemu pełnomocnikowi dopiero w dniu [...] lutego 2009 roku (który zdaniem pełnomocnika był ostatnim dniem do wniesienia skargi). Wobec tego dopiero w tym dniu sporządzono i wniesiono przedmiotową skargę. Informacje o fakcie przekroczenia terminu do złożenia przedmiotowej skargi pełnomocnik skarżącego uzyskał w dniu [...] maja 2009r. gdy doręczono mu odpis postanowienia o odrzuceniu skargi.

W piśmie z dnia [...] czerwca 2009r. Dyrektor Izby Skarbowej odnosząc się do powyższych twierdzeń wyjaśnił, iż na zwrotnym potwierdzeniu odbioru spornej decyzji, na którym podpisała się J. S., istnieje dopisek "sekret.". Z analizy korespondencji między pełnomocnikiem a organem ( w innej sprawie) wynika, że J. S. wielokrotnie odbierała korespondencję, w sekretariacie firmy pełnomocnika, podając iż jest sekretarką, kierownikiem kancelarii lub pracownikiem kancelarii, czego potwierdzeniem jest to, iż osoba ta dysponowała pieczątką pełnomocnika i wykonywała czynności w miejscu pracy pełnomocnika strony. Z tych powodów zdaniem organu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest niezasadny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, Sąd na jej wniosek może, zgodnie z art. 86 § 1 i 2 p.p.s.a. przywrócić termin. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Nadto, zgodnie z art. 87 § 1 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Dodatkowo równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której uchybiła.

Bezspornym jest, że skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie została złożona przez pełnomocnika strony po terminie. Zdaniem Sądu w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego nie wykazał braku swojej winy w uchybieniu terminu. Podkreślić należy, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Błędne przekonanie strony, że otrzymała pismo w innej dacie, niż to rzeczywiście nastąpiło, nie usprawiedliwia uchybieniu terminowi. Tego typu zaniedbania nie można kwalifikować jako braku winy. Ponieważ przedmiotową decyzję odebrała w siedzibie firmy pełnomocnika osoba dysponująca pieczątką firmy, a na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajduje się dopisek "sekret." wraz z pieczątka firmy pełnomocnika należy uznać, że przesyłka została doręczona skutecznie.

Sąd podziela w całości tę linię orzecznictwa, w świetle której domniemywać należy, że pracownik dysponujący pieczęcią osobistą pracodawcy i potwierdzający odbiór korespondencji jest osobą upoważnioną do odbioru pism (vide wyrok NSA z dnia 31 stycznia 1997 roku I SA/Lu 514/96 LexPolonica nr 340459, wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 października 2005 roku, VI SA/Wa 696/2005, LexPolonica nr 1138884, wyrok NSA z dnia 17 maja 2006 roku, FSK 890/05 LexPolonica nr 407752). Jakkolwiek bowiem doręczyciel dostarczając pismo do miejsca pracy winien upewnić się, iż osoba je odbierająca została do tego upoważniona, to jednak w sytuacji, kiedy osoba obecna w miejscu, o którym stanowi art. 148 § 2 pkt 2 Ordynacji podatkowej, podejmuje się odebrać pismo, wykazując, że jest zatrudniona w tymże miejscu przez adresata i potwierdza to dostępem do firmowych pieczęci lub innych urządzeń biurowo-administracyjnych, wniosek co do jej upoważnienia do odbioru korespondencji w tymże miejscu nie może nasuwać żadnych uzasadnionych zastrzeżeń (tak NSA w wyroku .z dnia 17 maja 2006 roku I FSK 890/05 LEX nr 286044)

Z tych powodów Sąd nie dał wiary twierdzeniom pełnomocnika, iż wskazana osoba nie była upoważniona do odbioru jego korespondencji. Pozostają one bowiem w sprzeczności z wszystkimi innymi ustaleniami faktycznymi w przedmiotowej sprawie.

Bez znaczenia jest również fakt udzielenia pełnomocnikowi pełnomocnictwa dopiero w dniu [...] lutego 2009 roku, ponieważ nie została podana żadna okoliczność usprawiedliwiająca to opóźnienie.

Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.