Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1262/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-11-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie za zastępstwo prawne w ramach prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 205 § 2 i art. 258 § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: § 19 pkt 1 i pkt 2 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz ust. 1 pkt 2 lit. b)
journal: Dz.U. 2013 poz 461
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb  Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A. B.-K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi R. Ć. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia postanawia przyznać adwokat A. B.-K., prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ul. A., łączną kwotę 442,80 (czterysta czterdzieści dwa 80/100) złote tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym skarżącemu R. Ć., na którą składają się: kwota 240 zł za zastępstwo prawne przed sądem pierwszej instancji, powiększona o kwotę 55,20 zł podatku od towarów i usług oraz kwota 120 zł za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, powiększona o kwotę 27,60 zł podatku od towarów i usług i nakazać wypłacenie powyższej kwoty adwokat A. B.-K. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi R.A.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 1262/13

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę R. Ć. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.

Uprzednio skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, załączając formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy na druku "PPF". Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2014 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów postępowania i ustanowienie adwokata.

Pismem z dnia 12 lutego 2014 r Okręgowa Rada Adwokacka w Łodzi poinformowała o wyznaczeniu w niniejszej sprawie pełnomocnikiem z urzędu skarżącego adwokat A. B.-K. Pełnomocnik reprezentowała skarżącego w toku postępowania pierwszoinstancyjnego – przeglądając akta sprawy i uczestnicząc w rozprawie przez Sądem.

Następnie sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 1 kwietnia 2014 r. W skardze kasacyjnej sformułowała wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu z tytułu reprezentowania go w postępowaniu pierwszoinstancyjnym oraz z tytułu wniesienia skargi kasacyjnej. W piśmie z dnia 6 października 2014 r. – kierowanym do WSA w Łodzi – wnosiła o zasądzenie kosztów w wysokości 150% stawki minimalnej.

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

W myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innej sprawie niż wymienione w lit. a i b – 240 zł. Ustęp 1 pkt 2 lit b stanowi natomiast, że za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka ta wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, nie mniej jednak niż 120 zł. Paragraf 19 wskazywanego rozporządzenia stanowi przy tym, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.

W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwróciła się adwokat A. B.-K., obejmuje postępowanie przed sądem w pierwszej instancji oraz postępowanie kasacyjne od postanowienia WSA w Łodzi z 1 kwietnia 2014 r.

Z tytułu reprezentowania strony w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji pełnomocnikowi należy się wynagrodzenie według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powoływanego rozporządzenia. Z kolei za zastępstwo w drugiej instancji należy się wynagrodzenie według stawki określonej w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.

Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty ulegają podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.

W ocenie referendarza sądowego rozpoznającego wniosek nie zachodzą natomiast podstawy do uwzględnienia wniosku pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia w podwyższonej wysokości – 150% opłaty minimalnej określonej powoływanym powyżej rozporządzeniem. Podjęte przez pełnomocnika czynności nie miały charakteru nadzwyczajnego, a tylko takie uzasadniałyby uwzględnienie wniosku w tym zakresie. Stosownie bowiem do § 2 ust. 1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.

W świetle zatem powołanych wyżej przepisów, referendarz ustosunkowując się do wniosku strony o zasądzenie kosztów ponad stawkę minimalną, zobowiązany jest ocenić zawiłość sprawy oraz wkład pracy reprezentującego stronę pełnomocnika. Zasadnicze znaczenie ma bowiem w tym przypadku faktyczny wkład pracy pełnomocnika.

Ponadto pełnomocnik w swoim wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa prawnego nie wskazał żadnych okoliczności, wymagających zwiększonego nakładu pracy, ani też nie podał na czym miałaby polegać jego szczególna aktywność, o której mowa w orzecznictwie, uzasadniająca przyznanie wynagrodzenia w podwyższonej wysokości (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 13 września 2006 r., sygn. akt II AKz 350/06). Zgodzić się należy ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie, że nie ma powodów do podwyższenia stawki wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu, gdy jego aktywność w wypełnianiu obowiązków w toku całego postępowania nie przekracza granic zwykłej staranności (por. post. Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 13 września 2006 r., sygn. akt II AKz 350/06).

W świetle powyższego, przyjąć trzeba, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do zasądzenia wynagrodzenia wyższego od stawek minimalnych, ponieważ pełnomocnik nie wskazał żadnych szczególnych okoliczności wymagających zwiększonego nakładu pracy ani też na czym miałaby polegać jej szczególna aktywność, o której mowa w orzecznictwie uzasadniająca przyznanie wynagrodzenia w podwyższonej wysokości.

Aktywność pełnomocnika z urzędu przejawiła się bowiem w przejrzeniu akt sprawy, uczestnictwie w rozprawie przed Sądem I instancji oraz sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej. Nie sposób też ocenić przedmiotowej sprawy jako szczególnie skomplikowanej i wymagającej istotnie zwiększonego nakładu pracy w przypadku ustalenia podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Niewątpliwie przygotowanie i wniesienia skargi kasacyjnej wymaga od pełnomocnika zaangażowania się w sprawę i zapoznania się w szczególności z uzasadnieniem rozstrzygnięcia. Nie mniej jednak w takim przypadku należy każdorazowo oceniać stopień skomplikowania sprawy, konieczność ewentualnego przeprowadzenia dodatkowych ustaleń, nowych problemów prawnych w zakresie np. interpretacji przepisów prawa.

Przyjąć zatem należy, że czynności rzeczywiście dokonane przez ustanowionego w niniejszej sprawie adwokata podejmowane w imieniu strony pozwalają wyłącznie na zasądzenie stawek minimalnych.

Z wyżej wymienionych względów, mając na uwadze okoliczności sprawy, działając na podstawie § 19 pkt 1 i pkt 2 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz na podstawie art. 205 § 2 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 258 § 2 pkt 8 ww. ustawy, należało orzec jak w postanowieniu.

R.A.