Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 554/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka Sędziowie: WSA Andrzej Cisek (spraw.) WSA Olga Białek Protokolant: Katarzyna Grott po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi A. i F. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. (Nr[...]) Wójt Gminy N. orzekł o rozgraniczeniu nieruchomości oznaczonej w operacie ewidencji gruntów jako działka Nr[...], położonej w obrębie Ł., gmina N. z nieruchomościami oznaczonymi numerami działek [...], [...] , [...] ,[...] w sposób określony w protokole i szkicu graficznym z dnia [...] r. sporządzonego przez geodetę uprawnionego Z. J. – Przedsiębiorstwo Geodezyjno – Kartograficzne "G" w G.

W uzasadnieniu wskazano, że F. i A. G., jako współwłaściciele nieruchomości położonej w obrębie Ł. i oznaczonej jako działka nr[...]. wystąpili o jej rozgraniczenie z działkami [...] i[...] . Stosownie więc do wymogów ustawy z dnia 17 maja 1989r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2005r., nr 240, poz. 2027 ze zm.) sporządzono protokoły graniczne z czynności rozgraniczeniowych zawierające opis przebiegu ustalonych granic, które zainteresowana strona, obecna na gruncie, uznała poprzez podpisanie protokołu granicznego.

Odwołanie od powyżej opisanej decyzji złożyli A. i F. G., wnosząc o jej uchylenie.

W ocenie skarżących decyzja rozgraniczeniowa jest niezgodna z ich wolą. We wniosku bowiem o rozgraniczenie zażądali rozgraniczenia działki nr [...] z działkami [...] i [...]. Nie wnosili jednak o rozgraniczenie z działkami [...] i [...]. Nadto wskazano, że po otrzymaniu postanowienia z dnia [...] r. w sprawie wszczęcia postępowania rozgraniczeniowego złożyli - w dniu [...] r. - wniosek o zmianę treści postanowienia poprzez wskazanie, że rozgraniczenie ma być przeprowadzone pomiędzy działką [...] a działkami [...]i[...].

Nadto skarżący podnieśli, że nie wiedzą w jaki sposób Wójt rozgraniczył należącą do nich nieruchomość, wskazując przy tym na brak załączników graficznych czyli szkiców, na które powołuje się Wójt w decyzji.

Postanowieniem z dnia [...] r. ([...] ) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. stwierdziło niedopuszczalność odwołania.

W uzasadnieniu wyjaśniono, że powyższe odwołanie, jak na to wskazują akta sprawy, Wójt Gminy N. pismem z dnia[...]., (Nr[...]) przekazał do Sądu Rejonowego w G., który postanowieniem z dnia [...] r. (sygn. akt 1 Ns 186/09) odrzucił wniosek A.i F. G., wskazując, przy tym, iż zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości, jeżeli zainteresowani właściciele nieruchomości nie zawarli ugody, a ustalenie przebiegu granicy nastąpiło na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron. Natomiast w myśl art. 33 ust. 3, strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać, w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji w tej sprawie, przekazania sprawy sądowi. W ocenie Sądu Rejonowego, w niniejszej sprawie nie została spełniona przesłanka wynikająca z ostatniego z powołanych przepisów, bowiem strony postępowania rozgraniczeniowego nie żądały przekazania sprawy Sądowi. Równocześnie Sąd ten wskazał, iż w sprawie nie ma zastosowania art. 1991 KPC, gdyż organ administracyjny nie uznał się w sprawie za niewłaściwy (nie stwierdził swojej niewłaściwości w trybie przepisów KPA), a jedynie błędnie przyjął, iż pismo wnioskodawców z dnia [...] r. jest skierowane do Sądu powszechnego. Kolegium wskazało, że powyższe okoliczności wyłączyły możliwość odniesienia się do tego odwołania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. oraz były przedmiotem niezadowolenia A. i F. G., zawartego w piśmie z dnia [...] r., zatytułowanego jako skarga. Do pisma tego Kolegium odniosło się zaś się w postanowieniach z dnia [...] r. (Nr [...]) i z dnia [...] r., (Nr[...]) orzekając, stosownie do art. 66 § 3 KPA, o jego zwrocie adresatom.

W dalszej części uzasadnienia Kolegium podniosło, że przepisy prawa materialnego, regulujące rozgraniczenie nieruchomości zawarte są w rozdziale 6 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, a wskazany powyżej przepis z art. 33 ust. 3 stanowi przepis szczególny w stosunku do art. 127 Kodeksu postępowania administracyjnego i wprowadza wyjątek od zasady dwuinstancyjności w postępowaniu administracyjnym. W tym przypadku wyraźnie i jednoznacznie prawo odwołania od decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości zostało zastąpione możliwością żądania przekazaniem sprawy do sądu powszechnego.

Na koniec Kolegium, wskazało, że z treści zaskarżonej decyzji wynika, iż strony zostały przez organ pierwszej instancji prawidłowo pouczone, iż mogą żądać w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, przekazania sprawy Sądowi, co wypełniło dyspozycję art. 107 § 1 KPA, w związku z art. 33 ust. 3 cyt. ustawy.

Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożyła A. i F. G.

Na wstępie niniejszej skargi strony obszernie opisały stan faktyczny sprawy. Nadto skarżący wskazali, że nie kwestionują ustalenia granicy (rozgraniczenia), gdyż nie jest im znane jak Wójt rozgraniczył należącą do nich działkę. W decyzji bowiem o rozgraniczeniu brak jest opisu przebiegu granic lub załączników określających ich przebieg, a Wójt powołał się na materiały, do których skarżący nie mają dostępu. Podniesiono zatem, że decyzja nie zawiera właściwie opisanego rozstrzygnięcia, co może doprowadzić do nieporozumień z sąsiadami i kontynuacji sporu granicznego.

Wyjaśniono także, iż w drodze odwołania strona skarżąca kwestionowała "procedurę administracyjną i działanie niezgodne z KPA", w tym między innymi samowolne rozszerzenie przez Wójta zakresu rozgraniczenia o dodatkowe działki, co zwiększyło m.in. koszty postępowania. Podnieśli także, iż nie żądali przekazania sprawy do Sądu, z uwagi na niezadowolenie z rozgraniczenia.

W ocenie strony skarżącej działanie Wójta jest niezgodne z ich wnioskiem i postanowieniami KPA, a w niniejszej sprawie nie jest właściwy Sąd, lecz Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Wynika to z zasady dwuinstancyjności postępowania. Zdaniem skarżących art. 33 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne nie odbiera stronie możliwości wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej z przyczyn innych niż niezadowolenie z ustalenia przebiegu granicy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. podtrzymało argumentację i wywody prawne zawarte w kwestionowanym rozstrzygnięciu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia Sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W pierwszej kolejności kontroli Sądu podlega prawidłowość zastosowania w postępowaniu administracyjnym przepisów proceduralnych. Bezbłędne stosowanie przepisów procesowych wpływa bowiem na zasadność ustalenia stanu faktycznego w sprawie, a tylko należycie ustalony stan faktyczny sprawy pozwala ocenić trafność zastosowanych w danej sprawie norm prawa materialnego.

Po myśli zaś art. 151 powyższej ustawy w razie nieuwzględnienia skargi Sąd skargę oddala.

Mając na uwadze powyżej wskazane kryterium legalności Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, iż zaskarżone postanowienie nie może być kwestionowane i z tego też względu skarga nie może być uwzględniona.

W niniejszej sprawie kwestię sporną stanowi stwierdzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. niedposzczalności odwołania wniesionego przez A. i F. G. od decyzji Wójta Gminy N. z dnia [...] r. orzekającej o rozgraniczeniu nieruchomości, stanowiącej własność skarżących. Z takim stanowiskiem organu nie zgodzili się jednak skarżący, podnosząc, iż w złożonym odwołaniu kwestionują procedurę administracyjną i z tego też powodu żądają uchylenia powyższej decyzji, wskazując jednocześnie, że postanowienia art. 33 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne nie odbierają stronie możliwości złożenia odwołania od decyzji administracyjnej z przyczyn innych niż niezadowolenie z ustalenia przebiegu granicy.

W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, z powyższym stanowiskiem strony skarżącej nie sposób się zgodzić.

Stosownie do postanowień art. 29 ust. 1 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne rozgraniczenie nieruchomości ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów. Rozgraniczeniu podlegają, w miarę potrzeby, wszystkie albo niektóre granice określonej nieruchomości z przyległymi nieruchomościami lub innymi gruntami (art. 29 ust. 2). Rozgraniczenia nieruchomości dokonują zaś wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast) oraz, w wypadkach określonych w ustawie sądy. Zgodnie zaś z art. 30 ust. 1 powyższej ustawy wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast) przeprowadzają rozgraniczenie nieruchomości z urzędu lub na wniosek strony.

Z kolei, po myśli art. 33 tejże ustawy wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości, jeżeli zainteresowani właściciele nieruchomości nie zawarli ugody, a ustalenie przebiegu granicy nastąpiło na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron. Wydanie decyzji poprzedza:

1) dokonanie przez wójta, burmistrza (prezydenta miasta) oceny prawidłowości wykonania czynności ustalenia przebiegu granic nieruchomości przez upoważnionego geodetę oraz zgodności sporządzonych dokumentów z przepisami; w wypadku stwierdzenia wadliwego wykonania czynności upoważnionemu geodecie zwraca się dokumentację do poprawy i uzupełnienia;

2) wyłączenie dokumentacji technicznej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Jednakże strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji w tej sprawie, przekazania sprawy sądowi (art. 33 ust. 3 cyt. Ustawy).

Z powyżej opisanych regulacji normatywnych wynika więc, iż od decyzji w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości nie przysługuje odwołanie, które stanowi podstawowy środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym zarówno ze względu na krąg decyzji administracyjnych podlegających zaskarżeniu, jak i na szerokie podstawy zaskarżenia umożliwiające kwestionowanie zarówno legalności jak i zasadności decyzji (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2006, s. 570). Jednakże mając na względzie art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997r., stanowiący, iż każda ze stron ma prawo do zaskarżania orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji, a wyjątki od tej zasady oraz tryb zaskarżania określa ustawa, prawodawca ustanowił wprost w art. 33 ust. 3 Prawa geodezyjnego i kartograficznego uprawnienie dla strony niezadowolonej z decyzji w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości do żądania w zakreślonym ustawą terminie przekazania sprawy sądowi. Jak podkreślił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w wyroku z dnia 28 kwietnia 2009r. (sygn. akt IISA/Ke 109/09), podzielonym przez Sąd rozpoznający niniejszą sprawę przepis z art. 33 ust. 3 należy pojmować jako lex specialis w stosunku do przepisów KPA dotyczących odwołań od decyzji. Zasadnym jest także wskazanie, iż literaturze przedmiotu przyjmuje się, iż powyższe "żądanie przekazania sprawy sądowi jest środkiem bezwzględnie anulacyjnym, a nie jedynie suspensywnym, jak odwołanie w trybie instancji. Anulacja dotyczy jednak tylko tej części decyzji, która została zaczepiona; w pozostałej części osiąga ona procesowe i materialnoprawne skutki decyzji ostatecznej" (por. J. Gudowski, Droga sądowa w sprawach o rozgraniczenie nieruchomości (na tle prawa geodezyjnego i kartograficznego), w: Przegląd Sądowy z 1995, Nr 2, poz. 68, LEX Nr 9216).

Mając zatem powyższe na względzie Sąd nie miał wątpliwości, iż jedynym środkiem umożliwiającym zaskarżenie decyzji w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości jest żądanie przekazania sprawy sądowi powszechnemu, w konsekwencji czego decyzja taka traci moc wiążącą, a zatem nie zyskuje ani procesowych, ani materialnoprawnych skutków decyzji ostatecznej. Wbrew twierdzeniom strony, nie przysługuje im prawo wniesienia odwołania, a zatem za zgodne z przepisami prawa należy uznać postanowienie Kolegium stwierdzające niedopuszczalność odwołania wniesionego przez A. i F. G.

Konkludując, uznać należy, iż w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynika sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, czy też innego naruszenia przepisów postępowania mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie uchybienia uprawniają sąd administracyjny do wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwego aktu administracyjnego.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd - na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - oddalił skargę.