Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 356/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Sędziowie sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia E. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego Stowarzyszenia E. z siedzibą w W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2012 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania organizacji ekologicznej działającej pod nazwą Stowarzyszenie [...] od decyzji Prezydenta W. nr [...], z dnia [...] kwietnia 2012 roku, stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na realizacji garaży, parkingów 4 samochodowych wraz z towarzyszącą im infrastrukturą o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż 0,5 ha, w ramach przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu mieszkaniowego wielorodzinnego z usługami i garażem podziemnym na dz. ew, nr [...] z obr. [...], przy ul. [...] w [...], na podstawie art. 134 kpa stwierdziło niedopuszczalność wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że decyzję organu I instancji prawidłowo doręczono wszystkim stronom postępowania. Jako ostatni, otrzymali ją Państwo G. i P. N. - w dniu [...] kwietnia 2012 roku. Jednocześnie, działając na podstawie art. 85 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa i ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227), organ I instancji podał do publicznej wiadomości informacje o wydanej decyzji i o możliwościach zapoznania się z jej treścią oraz z dokumentacją sprawy. Pismem z dnia [...] maja 2012 roku Stowarzyszenie [...] ("Stowarzyszenie") wniosło odwołanie od ww. decyzji i jednocześnie zażądało dopuszczenia go do udziału w przedmiotowym postępowaniu na prawach strony.

W ocenie organu biorąc pod uwagę przewidzianą art. 16 ust. 1 k.p.a zasadę trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych, niedopuszczalne jest przyjęcie, że w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej, organizacja ekologiczna, która nie brała udziału w postępowaniu w pierwszej instancji, może wnieść odwołanie w dowolnym czasie. W takiej sytuacji termin do wniesienia odwołania liczy się od dnia ostatniego doręczenia decyzji stronie postępowania (vide wyrok Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 15 lutego 2012 roku, sygn. akt IV SA/Wa 17 12/11). Organizacja ekologiczna może uczestniczyć na prawach strony w postępowaniu, w którym nie była prowadzona ocena oddziaływania na środowisko, jeżeli powołując się na swoje cele statutowe, zgłosi chęć uczestnictwa w takim postępowaniu. Wówczas, o ile organ administracyjny prowadzący postępowanie w danej instancji uzna, że spełnione są ku temu ustawowe przesłanki, dopuszcza taką organizację do udziału w postępowaniu. W konsekwencji, jako że działa ona na prawach strony, otrzymuje pisma w sprawie, w tym orzeczenia kończące postępowanie.

W rozpatrywanej sprawie skarżące Stowarzyszenie nie brało udziału w postępowaniu przed organem pierwszej instancji na prawach strony. Wniosek o włączenie go do postępowania złożyło wraz z odwołaniem od decyzji, które jednak wniesiono po terminie, dopiero po tym jak decyzja organu pierwszej instancji stała się ostateczna. Należy bowiem mieć na uwadze, że przedmiotowa decyzja została doręczona stronom postępowania za pośrednictwem poczty za zwrotnymi potwierdzeniami odbioru. Najpóźniejszym terminem doręczenia był dzień [...] kwietnia 2012 roku, a zatem decyzja stała się ostateczna w dniu [...] maja 2012 roku. Skarżące odwołanie od powyższej decyzji wraz z wnioskiem o dopuszczenie do udziału w przedmiotowym postępowaniu złożyło w dniu [...] maja 2012 roku (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), a zatem już po uzyskaniu przez decyzję Prezydenta W. nr [...], z dnia [...] kwietnia 2012 roku, waloru ostateczności.

Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Stowarzyszenie [...] w W., podnosząc argumenty mające uzasadniać podstawę prawną dopuszczenie organizacji do udziału w postępowaniu jakie toczyło się przed organem I instancji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu,

Na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2013r. przedstawiciel Stowarzyszenia wskazał, że w jego ocenie odwołanie zostało wniesione w terminie, bowiem organ powinien go liczyć od daty upublicznienia informacji o wydaniu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów

administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 2012 poz. 270 zwanej w dalszej części p.p.s.a. ), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane ustawie. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji i w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa wyeliminowanie takiego aktu z obrotu prawnego. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, uznał iż narusza ono prawo w stopniu uzasadniającym konieczność jego uchylenia.

Przedmiotem oceny Sądu jest postanowienie z dnia [...] grudnia 2012 r. [...] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., na mocy którego po rozpatrzeniu odwołania organizacji ekologicznej działającej pod nazwą Stowarzyszenie [...] od decyzji Prezydenta W. nr [...], z dnia [...] kwietnia 2012 roku, stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na realizacji garaży, parkingów 4 samochodowych wraz z towarzyszącą im infrastrukturą o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż 0,5 ha, w ramach przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu mieszkaniowego wielorodzinnego z usługami i garażem podziemnym na dz. ew. nr [...] z obr. [...], przy ul. [...] w [...], na podstawie art. 134 kpa stwierdzono niedopuszczalność wniesienia odwołania.

Rozpoznając przedmiotową sprawę należy wskazać, iż niedopuszczalność odwołania i uchybienie terminowi do wniesienia odwołania są odrębnymi instytucjami proceduralnymi (wyrok NSA z dnia 10 listopada 1998 r., III SA 898/97, LEX nr 35125), a zatem wniesienie odwołania po terminie nie oznacza niedopuszczalności odwołania. Inne są bowiem przyczyny stwierdzania niedopuszczalności odwołania, a inne stwierdzania uchybienia terminowi do wniesienia odwołania (wyrok NSA z dnia 17 czerwca 1998 r., I SA/Lu 602/97, LEX nr 34310). Tymczasem w rozpoznawanej sprawie organ orzekając o niedopuszczalności odwołania nie uzasadnił swojego

rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazał zaś, iż w jego ocenie odwołanie wniesione zostało przez stronę skarżącą po terminie. Powyższe stanowi zaś podstawę do wydania postanowienie o uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania, a nie o niedopuszczalności odwołania. Uchybienie to w ocenie Sądu stanowi naruszenie nie tylko art. 134, ale również art. 6, 8 i 107 § 3 k.p.a, w stopniu uzasadniającym konieczność uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Wskazać przy tym należy, iż w sprawie nie jest kwestionowana okoliczność, iż skarżące Stowarzyszenie nie brało udziału w postępowaniu jakie toczyło się przed organem I instancji. Po powzięciu informacji o wydaniu przez organ I instancji decyzji, wniosło od niej odwołanie wraz z wnioskiem o dopuszczenie go do udziału w sprawie.

Jak wynika z wyjaśnień przedstawiciela strony skarżącej, złożonych na rozprawie, o wydaniu decyzji Stowarzyszenie dowiedziało się z informacji publicznej zamieszczonej przez organ I instancji w dniu [...] kwietnia 2012r. zgodnie z art. 85 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji i środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U Nr 199 poz. 1227 z późn. zm.) Organ nie wyjaśnił jednak w uzasadnieniu dlaczego nie wziął pod uwagę faktu publikacji tej informacji. Nie wyjaśnił stronie, jakie skutki oraz ewentualne uprawnienia wywiera podanie do publicznej wiadomości przez organ w oparciu o w/w przepis informacji o wydaniu decyzji, w odniesieniu do podmiotów nie będących stronami postępowania jakie toczyło się przed organem I instancji, a ubiegających się tak jak skarżące stowarzyszenie o dopuszczenie go do udziału w sprawie dopiero na etapie postępowania odwoławczego. Powyższe stanowi naruszenie art. 6 i 107 § 3 k.p.a., któro w ocenie Sądu mogło mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 powyższej ustawy.