Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 322/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2009-07-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86 i 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2008 r. w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu osiągnięcia przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2005 r. p o s t a n a w i a : przywrócić J. D. termin do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 27 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Białymstoku oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z [...] lipca 2008 r., Nr [...]. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 15 grudnia 2008 r. (k-47). Postanowieniem z 5 stycznia 2009 r. przyznano Skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Pismem z 9 marca 2008 r. Krajowa Rada Doradców Podatkowych w trybie art. 253 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej w skrócie jako: p.p.s.a.) wyznaczyła Pana A. K. do wykonania prawa pomocy przyznanego postanowieniem z 5 stycznia 2009 r.

Do tut. Sądu ww. pismo Krajowej Rady Doradców Podatkowych wpłynęło

w dniu 16 marca 2009 r. Jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej informację o wyznaczeniu do występowania w sprawie Pan A. K. uzyskał także w dniu 16 marca 2009 r.

W dniu 22 kwietnia 2009 r. do tut. Sąd wpłynęło pełnomocnictwo udzielone przez J. D. A. K. uprawniające, między innymi, do sporządzenia skargi kasacyjnej. Pełnomocnictwo udzielono w dniu 15 kwietnia 2009 r.

Wnioskiem z 23 kwietnia 2009 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik wniósł

o udostępnienie pełnych akt sprawy w celu zapoznania się z ich treścią.

W dniu 11 i 12 maja 2009 r. akta administracyjne i sądowe zostały udostępnione pełnomocnikowi skarżącego.

Następnie w dniu 18 maja 2009 r. działający w imieniu skarżącego wyznaczony z urzędu pełnomocnik, złożył skargę kasacyjną od wyroku

z 27 listopada 2008 r., sygn. akt l SA/Bk 322/08 oraz wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że po uzyskaniu pełnomocnictwa w dniu 16 kwietnia 2009 r. z uwagi na brak kompletu akt sprawy wystąpił o udostępnienie pełnych akt sprawy, które w dniu 11 i 12 kwietnia 2009 r. zostały mu udostępnione. Pełnomocnik wskazał również, że w ustawowym terminie nie dokonał czynności wniesienia skargi kasacyjnej bez swojej winy, zaznaczając,

że materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy jest bardzo obszerny, jego dokładna analiza oraz czas niezbędny do wywiedzenia i sporządzenia skargi kasacyjnej w pełni uzasadnia termin dokonania czynności (złożenia wniosku

o przywrócenie terminu) w dniu 18 maja 2009 r.

Postanowieniem z dnia 27 maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku na podstawie art. 88 p.p.s.a. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, uznając go spóźniony.

Po rozpoznaniu zażalenia Skarżącego, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 lipca 2009 r. sygn. akt II FZ 228/09 uchylił zaskarżone postanowienie. W ocenie NSA nie było podstaw do odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, albowiem, jak wynika z akt sprawy pełnomocnik Skarżącego ustanowiony z urzędu dopiero od dnia 4 maja 2009 r. miał możliwość zapoznania się z całością akt sprawy a zatem dopiero od tego dnia pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wywiązania się ze swoich obowiązków procesowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku ponownie rozpoznając wniosek zważył, co następuje:

W ocenie Sądu wniosek jest zasadny i dlatego też należało go uwzględnić.

Godzi się podkreślić, iż w aspekcie art. 86 i 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony.

Brak winy po stronie podmiotu dokonującego określonej czynności procesowej stanowi konieczną a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy czym strona nie jest obowiązana w postępowaniu o przywrócenie terminu do udowodnienia braku swej winy, lecz wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności.

W przedmiotowej sprawie, mając na uwadze pogląd wyrażony przez NSA w postanowieniu z dnia 7 lipca 2009 r., którym niniejszy Sąd jest związany na podstawie art. 190 p.p.s.a., należy przyjąć, iż pełnomocnik skarżącego ustanowiony z urzędu wykazał, że w zakreślonym terminie nie mógł złożyć skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 27 listopada 2008 roku, bowiem dopiero od dnia 4 maja 2009 r. miał rzeczywistą możliwość zapoznania się z aktami sprawy i wykonywania obowiązków procesowych.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, pełnomocnik skarżącego tym samym uprawdopodobnił, że niedochowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej przez J. D. było niezawinione. Skarżący bowiem, w sytuacji obligatoryjności "przymusu adwokackiego" do złożenia skargi kasacyjnej do NSA, do chwili ustanowienia doradcy podatkowego i wykonania w tym zakresie niezbędnych czynności, nie mógł skutecznie złożyć skargi kasacyjnej.

Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.