Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 317/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-05-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 91
journal: Dz.U. 2007 nr 43 poz 277
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.
journal: M.P. 1997 nr 76 poz 708 par. 11, 12
law: Zarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 września 1997 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich zwracania.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska (spr.) Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Protokolant asystent sędziego Agata Brolik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2012 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania czynności wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne


UZASADNIENIE

S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. z dnia [...]r.

Zaskarżoną decyzją Komendant Wojewódzki Policji w Ł. uchylił w całości decyzję (stanowisko) Komendanta Powiatowego Policji w B. z dnia [...]. i odmówił S. K. dokonania czynności materialno – technicznej wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za rok 2012.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. – Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W przepisie tym ustawodawca uregulował możliwość fakultatywnego zawieszenia postępowania sądowego w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, którego wynik stanowił będzie podstawę do rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu. Chodzi tutaj o tzw. zagadnienie wstępne, tj. sytuację, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia może wpływać na wynik postępowania, a jednocześnie uzasadnia celowość wstrzymania czynności procesowych podejmowanych w postępowaniu do czasu rozstrzygnięcia takiego zagadnienia. Zagadnienie wstępne stanowi przeszkodę do rozpatrzenia sprawy i ostatecznego jej zakończenia, a jego rozstrzygnięcie jest niezbędne do sformułowania wypowiedzi, czy zakwestionowany akt lub działanie organu administracji są zgodne z prawem.

W doktrynie postępowania sądowoadministracyjnego wyrażono pogląd, że celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana zarówno z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (art. 145 § 1 pkt 7, art. 145a k.p.a., art. 240 § 1 pkt 7, 8 i 11 o.p.), jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu. Względy ekonomii procesowej przemawiają za tym, aby w takich wypadkach, gdy zaskarżona decyzja (inny akt) została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, zawiesić dokonywanie kontroli jej zgodności z prawem, jeśli toczy się już postępowanie dotyczące tej innej decyzji albo orzeczenia sądu (por. M. Niezgódka – Medek w Komentarzu do art. 125 p.p.s.a. – B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W ocenie sądu w rozpatrywanej sprawie ma miejsce sytuacja, o jakiej stanowi przytoczony wyżej art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się bowiem do rozstrzygnięcia, czy emerytowanemu funkcjonariuszowi Policji, który nabył – pod rządami poprzednich przepisów – prawo do równoważnika, może być nadal wypłacany równoważnik za remont lokalu mieszkalnego, w sytuacji uchylenia przepisu przyznającego to uprawnienie. Prawo do równoważnika za remont lokalu mieszkalnego przyznawanego funkcjonariuszom Policji uregulowane zostało w art. 91 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (tekst jedn. – Dz.U. z 2007r., nr 43, poz. 277 ze zm.). Zasady wypłacania równoważnika ustalone zostały natomiast w akcie wykonawczym do niniejszej ustawy, wydanym przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Skarżący nabył prawo do równoważnika na mocy decyzji Komendanta Rejonowego Policji w B. z dnia [...]r., zmienionej następnie decyzją Komendanta Powiatowego Policji w B. z dnia [...]r. w części dotyczącej wysokości równoważnika, wynikającej z ilości norm zaludnienia przyjętych do ustalenia wysokości równoważnika, w ten sposób, że z dniem 1 stycznia 2002r. ustalił wysokość tego równoważnika odpowiadającą dwóm normom zaludnienia. W tym czasie obowiązywało zarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30 września 1997r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich zwracania (M.P nr 76, poz. 708). W § 12 ust. 1 wymienionego zarządzenia wskazano, że emerytom i rencistom policyjnym przyznaje się równoważniki pieniężne za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego lub za brak lokalu mieszkalnego. Wskazane zarządzenie przestało obowiązywać w dniu wejścia w życie rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 1999r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania policjantom równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego i równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz szczegółowych zasad ich zwracania (Dz.U. nr 106 poz.1212).

W § 11 ust. 1 powołanego rozporządzenia z dnia 20 grudnia 1999r. jednak wskazano, że jego przepisy stosuje się do emeryta i rencisty policyjnego, o których mowa w ustawie z dnia 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. nr 53, poz. 214 ze zm.). Rozporządzenie to przestało obowiązywać w dniu wejścia w życie kolejnego rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz.U. nr 100, poz. 919 ze zm.), które w § 8 zawierało analogiczne uregulowania w przedmiocie przyznawania emerytom policyjnym równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Rozporządzenie z dnia 28 czerwca 2002r. zostało następnie zmienione rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 grudnia 2005r. (Dz.U. nr 266, poz. 2246). Zmiana ta polegała na uchyleniu § 8 i § 9 ust. 2. Powołane rozporządzenie zmieniające weszło w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.

Wyrokiem z dnia 28 września 2011r., sygn. akt III SA/Łd 720/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględnił skargę S.K. i uchylił decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...]r. oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Powiatowego Policji w B. z dnia [...]r. Przedmiotem uchylonych wskazanym wyrokiem decyzji była odmowa dokonania czynności wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006 – 2011. Decyzje te dotyczyły zatem okresu bezpośrednio poprzedzającego okres, za jaki skarżący domaga się wypłaty równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego w niniejszej sprawie, zaś skarżący podstawę swojego żądania również opierał na decyzji Komendanta Rejonowego Policji w B. z dnia [...]r., zmienionej decyzją z dnia [...]r. W wyroku tym Sąd stwierdził, że skarżący domagał się realizacji decyzji już wydanej – ostatecznej i prawomocnej. Brak więc było podstaw do odmowy wypłaty skarżącemu wnioskowanego przez niego równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006 – 2011. Sąd nie podzielił argumentacji organów obydwu instancji zmierzającej do udowodnienia tezy, że skarżący utracił uprawnienie do wypłaty równoważnika pieniężnego, w związku z uchyleniem § 8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002r.

Wskazany wyrok nie jest jednak prawomocny, gdyż w grudniu 2011r. została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarga kasacyjna, która nie została jeszcze rozpoznana. Dokonana w tej sprawie ocena zasadności żądania skarżącego i prawidłowości stanowiska organów administracji ma w tej sytuacji istotne znaczenie dla rozpatrywanej sprawy.

Wobec powyższego mając na względzie skuteczne zabezpieczenie prawa strony do sądu oraz zasady pewności obrotu prawnego, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił zawiesić postępowanie w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Łd 720/11.

D.T.