Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 909/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 64 par. 2, art. 8,
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 18 ust. 2, art. 21 ust. 2 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 1164
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Maciej Guziński Sędzia WSA Marcin Miemiec Protokolant specjalista Ewa Bogulak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 5 lutego 2016 r. sprawy ze skargi G. Z. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na rok 2014 I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w J.G. z dnia [...] nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. na rzecz skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W.(dalej także Agencja, ARiMR), po rozpatrzeniu odwołania G.Z. (dalej skarżący, strona), utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] r. (nr [...]), którą Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w J.G. przyznał skarżącej płatność w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na rok 2014.

W dniu [...] r. skarżąca zwróciła się do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w J. G. wnioskiem o przyznanie płatności na 2014 rok. W sekcji VIII. Oświadczenie o powierzchni działek ewidencyjnych wniosku strona nie zadeklarowała żadnych działek ewidencyjnych wykorzystywanych rolniczo. W deklaracji pakietów rolnośrodowiskowych w ramach PROW 2007-2013 również nie wskazała żadnych powierzchni realizacji wariantów w roku składania wniosku. W dniu [...] r. wpłynęła do organu nie wypełniona zmiana do wniosku wraz z deklaracją pakietów rolnośrodowiskowych w ramach PROW 2007-2013, w której strona zadeklarowała realizację Pakietu 5 – Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach natura 2000 w wariancie 5.1. Ochrona siedlisk lęgowych ptaków na pow. 10 ha. Jednocześnie strona wnioskowała o zwrot kosztów transakcyjnych związanych ze sporządzeniem dokumentacji przyrodniczej. Pismem z [...] r. strona dokonała kolejnej zmiany wniosku deklarując do płatności rolnośrodowiskowej działki rolne o łącznej powierzchni 10 ha w wariancie 5.1.

Pismem z [...] r. organ I instancji wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych wniosku, przywołując art. 64 § 2 k.p.a. Braki formalne dotyczyły niedostarczenia załączników graficznych dla działek ewidencyjnych nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] (działki deklarowane do płatności rolnośrodowiskowej), na których zadeklarowano działki rolne C, D, F, H, I, II, J, JJ, K. Wezwanie doręczono skutecznie do rąk pełnomocnika strony w dniu [...] r. Żądane braki formalne zostały uzupełnione [...] r.

W dniu [...] r. przeprowadzono w gospodarstwie skarżącej kontrolę na miejscu w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy". Inspektorzy terenowi stwierdzili większą powierzchnię od zadeklarowanej na działkach D, I, J oraz K. dla pozostałych działek stwierdzono powierzchnię równą zadeklarowanej we wniosku.

Decyzją organu I instancji przyznano skarżącej płatność rolnośrodowiskową w wysokości [...] zł za realizację wariantu 5.1. W uzasadnieniu tej decyzji podniesiono, że strona deklarowała do tego wariantu grunty o pow. 10 ha, a stwierdzono w wyniku kontroli 2,32 ha (pomniejszono działkę L - nr ew. 169 - o 0,01 ha). Jednocześnie wyjaśniono, że wskutek uzupełnienia braków formalnych wniosku po [...] r. wniosek w tym zakresie należało traktować jako spóźniony, w związku z czym odmówiono płatności w tym zakresie.

W odwołaniu strona zarzuciła, że bezpodstawnie odmówiono płatności do działek w stosunku do których braki formalne uzupełniono [...] r., a więc w terminie zakreślonym przez organ oraz że nie było podstaw do kwestionowania powierzchni działek ewidencyjnych nr [...],[...],[...],[...] i [...]. Pismem z [...] r. uzupełniono zarzuty odwołania wskazując, że przy wydaniu decyzji przez organ I instancji doszło do naruszenia szeregu przepisów Kpa, a wezwanie do uzupełnienia braków formalnych wniosku było w tej sytuacji jedynie wybiegiem formalnym, co skutkowało błędne ustalenie stanu faktycznego.

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne.

W pierwszej części uzasadnienia organ odwoławczy przedstawił stan prawny obowiązujący w sprawie.

Dalej w uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że zgodnie - z mającym w sprawie zastosowanie - art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r., poz. 1164 z późn. zm., dalej też: ustawa) - wniosek o przyznanie płatności w roku 2014 składa się w terminie od dnia [...]do dnia [...]i termin ten nie podlega przywróceniu. W myśl § 25 ust. 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej, rolnik zaznacza na materialne graficznym:

1) granice działek rolnych, na których realizuje poszczególne pakiety i warianty objęte zobowiązaniem rolnośrodowiskowym oraz występujące w jego gospodarstwie rolnym w określone w planie działalności rolnośrodowiskowej trwałe użytki zielone oraz elementy krajobrazu rolniczego nieużytkowane rolniczo, o których mowa w § 4 ust. 2 pkt 1;

2) część działki rolnej, która ma pozostać nieskoszona w danym roku w przypadku realizacji pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 4 lub 5;

3) miejsca na działce rolnej, w których są zasadzone poszczególne drzewa odmian wymienionych w ust. 3 pkt 3 załącznika nr 4 do rozporządzenia lub odmian tradycyjnych uprawianych na terytorium RP przed 1950 r. – w przypadku realizacji wariantu czwartego pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 6

a następnie dołącza ten materiał graficzny do wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej, począwszy od drugiego roku realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego.

Zgodnie z art. 8 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz.U.UE.L.2011.25.8), do wniosków o płatność w ramach niniejszego tytułu stosuje się odpowiednio art. 22 i 23 rozporządzenia (WE) nr 1122/2009.

Natomiast stosownie do art. 23 ust.1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, złożenie wniosku po wyznaczonym terminie, poza przypadkami działania siły wyższej oraz sytuacjami wyjątkowymi, o których mowa w art. 75, prowadzi do zmniejszenia o 1% za każdy dzień roboczy kwoty płatności, do której uprawniony byłby rolnik gdyby wniosek został złożony w terminie. Jeśli opóźnienie będzie wyniosło ponad 25 dni kalendarzowych, wniosek nie zostanie przyjęty. Nie ulega wątpliwości, że załączniki graficzne do wniosku zostały dołączone [...] r., czyli po upływie terminu wskazanego w art. 18 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach wsparcia bezpośredniego, co po uwzględnieniu regulacji zawartej w art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 spowodowało wygaśnięcie uprawnienia strony do wnioskowania o płatności w zakresie, w jakim było niezbędne złożenie brakujących załączników graficznych.

W ocenie Dyrektora OR ARiMR we W., art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 jest dostatecznie precyzyjny i nie wymaga uszczegółowienia w przepisach prawa krajowego. Co więcej, za wyjątkiem odstępstwa przewidzianego w art. 21 wspomnianego rozporządzenia (w odniesieniu do korekty oczywistych błędów) oraz odstępstwa przewidzianego w art. 22 w zakresie terminów przypadających na dzień wolny od pracy, prawodawca unijny nie przewiduje jakiejkolwiek swobody decyzyjnej dla państwa członkowskiego i jego organów pod kątem ewentualnych możliwości ustanowienia derogacji w stosunku do dopuszczalności wniosków złożonych po ostatecznym terminie na ich wniesienie. W związku z tym, regulacja kodeksowa (art. 64 § 2 kpa) ustanawiająca terminy uzupełnienia braków formalnych nie stanowi odstępstwa ani też uzupełnienia art. 23 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009. Tym samym, okoliczność uzupełnienia braków formalnych z zachowaniem terminu z k.p.a. pozostaje bez wpływu na terminowość złożenia wniosku.

Według Agencji z przepisu art. 23 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, w przypadku złożenia korekty (będącej wynikiem wezwania do usunięcia braków formalnych) po terminie [...] r. wynika, że wniosek należy traktować jako złożony po ostatecznym terminie na jego złożenie. Natomiast poprawki do pojedynczego wniosku uwzględnia się wyłącznie, jeśli wnoszone są przed ostatecznym terminem składania pojedynczych wniosków.

Nie podzielono również zarzutów strony co do naruszenia podstawowych zasad procedury administracyjnej. Wskazano, że organ nie miał obowiązku informowania strony o konieczności załączenia załączników graficznych do wniosku oraz o skutkach ich nieterminowego złożenia. Wynika to z treści art. 21 ust. 2 pkt 3 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich, który stanowi, że organ przed którym toczy się postępowanie zapewnia stronom na ich żądanie czynny udział w postępowaniu. Strona zaś w toku postępowania takiego żądania nie zgłosiła.

Za uzasadniony uznał organ II instancji zarzut skarżącej dotyczący powierzchni maksymalnego kwalifikowalnego obszaru PEG działki ewidencyjnej nr [...], na której zadeklarowano działkę rolną L. Powierzchnia ta wynosi 1,95 ha, zaś powierzchnia uprawniona do płatności 1,10 ha. Wielkości te wynikają z ustaleń poczynionych przez inspektorów w czasie przeprowadzenia kontroli na miejscu. Chociaż w decyzji organu I instancji pomniejszono powierzchnię tej działki o 0, 01ha nie miało to wpływu na wysokość przyznanych stronie płatności.

W skardze strona powyższej decyzji, zarzuciła:

1. naruszenie art. 61 § 3 Kpa w zw. z art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, poprzez uznanie, iż datą wpływu wniosku o przyznanie płatności na rok 2014 była data uzupełnienia braków formalnych wniosku, a nie data doręczenia żądania organowi I instancji;

2. naruszenie art. 64 § 2 k.p.a., poprzez niedokonanie przez organ kontroli kompletności składanego, a w następstwie tego nie wezwanie strony w odpowiednim terminie do uzupełnienia braków formalnych wniosku;

3. naruszenie art. 8 k.p.a., poprzez nie zawarcie w treści "Szczegółowej instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie płatności na rok 2014" informacji o konsekwencjach złożenia wniosku o przyznanie płatności bez wymaganych załączników i zmianę zasad rozpoznawania przez organy wniosków o przyznanie płatności po terminie złożenia wniosków.

W związku z powyższym wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji i zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyjął, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 cyt. ustawy). Stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, obliguje Sąd do uchylenia zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.).

Skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana z mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszeniem przepisów prawa.

Przedmiotem sporu w rozpatrywanej sprawie jest kwestia przyznania skarżącej płatności rolnej na rok 2014 jedynie od części zadeklarowanych gruntów, z uwagi na nieterminowe – w ocenie organów - uzupełnienie braków złożonego wniosku w pozostałym zakresie.

Podstawą prawną określającą warunki i tryb udzielania producentom rolnym płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych za rok 2014 jest rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 15 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objęty Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013, które zostało wydane w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 29 ust. 1 pkt 1 i ust. 1a ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Wnoszący o przyznanie dopłat musi też spełniać wymogi z § 2 ust. 1 pkt 1-4 tego rozporządzenia. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Zatem przepisów k.p.a. nie stosuje się "odpowiednio", lecz stosuje się je bez modyfikacji, ale z zastrzeżeniem, o którym wyżej mowa. Jeżeli zatem brak jest odmiennej regulacji w przepisach Unii Europejskiej wymienionych w art. 1 pkt 1 lub w przepisach ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, to wówczas przepisy k.p.a. stosuje się wprost.

Do takich przepisów należą art. 8 oraz art. 64 § 2 k.p.a. Według pierwszego z tych przepisów organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Natomiast zgodnie z art. 64 § 2 K.p.a., jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie 7 dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy o płatnościach, płatności obszarowe są przyznawane na wniosek rolnika. Wniosek o przyznanie płatności obszarowych składa się w terminie od dnia [...] do dnia [...] (art. 18 ust. 2). Termin ten, jak wynika z art. 18 ust. 3 ustawy o płatnościach, nie podlega przywróceniu.

W niniejszej sprawie skarżąca w dniu [...] r. złożyła w Biurze Powiatowym ARiMR wniosek o przyznanie płatności obszarowej na rok 2014. Wniosek ten podlegał zmianom w dniu [...] i [...] r. W związku nie dołączeniem załączników graficznych do wniosku, pismem z dnia [...] r. organ wezwał skarżącą do usunięcia tego braku formalnego wniosku, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez dostarczenie załączników graficznych. Skarżąca otrzymała wezwanie do usunięcia braku formalnego wniosku w dniu [...] r. Wskazane w piśmie organu braki formalne uzupełniła [...]r.

Jednakże organ stwierdził, że dniem złożenia wniosku o płatność nie jest dzień pierwotnego złożenia wniosku ([...] r.), lecz dzień, w którym został usunięty brak formalny wniosku ([...]r.) i wydał decyzję w sprawie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego na rok 2014 w pomniejszonej wysokości, powołując art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009.

Zgodnie z powołanym przez organ przepisem art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, z wyjątkiem przypadków siły wyższej oraz okoliczności nadzwyczajnych, o których mowa w art. 75, złożenie wniosku o przyznanie pomocy na mocy niniejszego rozporządzenia po wyznaczonym terminie prowadzi do zmniejszenia kwoty płatności, do której uprawniony byłby rolnik, gdyby złożył wniosek w terminie, o 1 % za każdy dzień roboczy. Bez uszczerbku dla jakichkolwiek środków szczególnych podejmowanych przez państwa członkowskie odnośnie do potrzeby składania jakichkolwiek dokumentów uzupełniających w wyznaczonym czasie w celu umożliwienia ustalenia terminów oraz przeprowadzenia skutecznych kontroli, pierwszy akapit stosuje się również odnośnie do dokumentów, umów oraz oświadczeń, które należy przedstawić właściwym organom zgodnie z art. 12 i 13, jeśli takie dokumenty, umowy lub oświadczenia stanowią o kwalifikowalności do przedmiotowej pomocy. W tym przypadku zmniejszenie płatności będzie odnosiło się do kwoty wypłacanej w ramach przedmiotowej pomocy. Jeśli opóźnienie wynosi ponad 25 dni kalendarzowych odmawia się przyznania płatności

W ocenie Sądu stanowiska organu, że data usunięcia braku formalnego wniosku o płatność decyduje o zachowaniu terminu złożenia wniosku w rozumieniu art. 18 ust. 2 i 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 - nie można podzielić.

Mając na uwadze specyfikę postępowania w niniejszej sprawie należy zwrócić uwagę, że rozporządzenie Komisji (WE) nr 1122/2009 rozróżnia poprawki do wniosku oraz korekty oczywistych błędów.

Stosownie do treści art. 14 rozporządzenia nr 1122/2009, po wygaśnięciu terminu składania pojedynczego wniosku, poszczególne działki rolne lub indywidualne uprawnienia do płatności można dodać do pojedynczego wniosku, pod warunkiem że przestrzegane są wymogi w ramach odnośnych systemów pomocy. Zmian dotyczących użytkowania lub systemu pomocy odnośnie do poszczególnych działek rolnych lub odnośnie do uprawnień do płatności zadeklarowanych w pojedynczym wniosku można dokonać na tych samych warunkach. Jeśli poprawki, o których mowa w akapicie pierwszym i drugim mają związek z jakimikolwiek dokumentami uzupełniającymi lub umowami, które należy przedłożyć, dozwolone są również stosowne poprawki do tych dokumentów lub umów (ust. 1). Bez uszczerbku dla terminów składania jednolitych wniosków ustalonych przez Estonię, Łotwę, Litwę, Finlandię i Szwecję zgodnie z art. 11 ust. 2 akapit pierwszy, zmiany dokonane zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu notyfikuje się właściwym organom na piśmie najpóźniej do dnia 31 maja danego roku kalendarzowego, a w przypadku Estonii, Łotwy, Litwy, Finlandii i Szwecji najpóźniej do dnia 15 czerwca danego roku kalendarzowego. W ramach odstępstwa od akapitu pierwszego państwa członkowskie mogą ustalić wcześniejszy ostateczny termin powiadomienia o zmianach. Termin ten nie może jednak wykraczać poza 15 dni kalendarzowych od ostatecznego terminu na złożenie pojedynczego wniosku ustanowionego zgodnie z art. 11 ust. 2 (ust. 2). Jeśli właściwy organ poinformował już rolnika o nieprawidłowościach w pojedynczym wniosku lub jeśli powiadomił go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu, jeśli ta kontrola ujawni nieprawidłowości, poprawki zgodnie z ust. 1 nie są dozwolone odnośnie do działek rolnych, których dotyczą nieprawidłowości (ust. 3). Zgodnie zaś z art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, nie naruszając przepisów art. 11-20, wniosek o przyznanie pomocy może być poprawiony w każdym momencie po jego złożeniu, w przypadku gdy właściwy organ wykrył oczywiste błędy.

Z powyższego wynika, że regulacja przewidziana w art. 14 rozporządzenia nr 1122/2009 dotyczy merytorycznych zmian wniosku, zaś przepis art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 dotyczy oczywistych błędów, które nie wpływają na zakres żądania, a więc przede wszystkim kwestii związanych z brakami, błędami formalnymi. Stwierdzony w niniejszej sprawie przez organ brak formalny wniosku w postaci braku załączników graficznym mieści się w dyspozycji art. 21 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009.

Brak formalny wniosku może być poprawiony w każdym czasie, z uwzględnieniem przepisów prawa krajowego dotyczących usuwania błędów formalnych podania. W świetle przywołanego powyżej przepisu rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, organ może wezwać do poprawy wniosku o przyznanie płatności. Wezwanie do usunięcia braków może być dokonane w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, bowiem zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach, do postępowań w sprawie przyznania płatności stosuje się przepisy k.p.a. W myśl art. 64 § 2 k.p.a., jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków formalnych w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Jeżeli strona uzupełniła brak formalny wniosku przed terminem zakreślonym przez organ nastąpi konwalidacja czynności w postaci złożenia wniosku o przyznanie płatności. W tej sytuacji wniosek należało zatem uznać za skutecznie złożony w wymaganym terminie, a nie jak twierdził organ w dniu usunięcia braku formalnego wniosku.

Zwrócić należy uwagę, że przedstawione wyżej stanowisko co do skutków usunięcia w zakreślonym przez organ terminie braków formalnych wniosku o płatności prezentowane jest – chociaż z nieco inną motywacją – w orzecznictwie innych sądów administracyjnych (por. wyroki WSA w Gliwicach z dnia 16 września 2014 r. w sprawie III SA/Gl 29/15 oraz z dnia 24 września 2014 r. w sprawie III SA/Gl 226/15, a także wyroki WSA w Kielcach z dnia 31 sierpnia 2015 r. w sprawach I SA/Ke 343/15 i 344/15 oraz z dnia 3 września 2015 r. w sprawie I SA/Ke 422/15 wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 6 listopada 2015 r. w sprawie III SA/Wr 334/15).

Przypomnienia wymaga, że w sprawie bezsporne jest, że skarżąca złożyła wniosek o przyznanie płatności obszarowej na rok 2014 w dniu [...] r., czyli w terminie określonym w art. 18 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, przed upływem terminu określonego w art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009. Wniosek zawierał jednak braki formalne określone przez organ w wezwaniu do ich usunięcia. Zgodzić się trzeba z organem administracji rolnej, że wymienione dokumenty zawierające braki (załączniki graficzne) stanowią integralną cześć wniosku. W związku z tym organ w trybie art. 64 § 2 k.p.a. wezwał skarżącą do usunięcia braków w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Skarżąca przed upływem zakreślonego terminie tj. w dniu [...] r. usunęła wymienione braki formalne wniosku.

Powyższe oznacza, że skarżąca uzupełniła wniosek w zakreślonym terminie, a tym samym konwalidowała dokonaną czynność w postaci złożenia wniosku o przyznanie płatności i wniosek ten wywołał skutki prawne od dnia jego złożenia.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 8 i art. 61 § 1 k.p.a. oraz art. 64 § 2 k.p.a. z związku z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, a także z naruszeniem przepisów art. 21 oraz art. 23 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009. Naruszenie art. 8 k.p.a. wynikało z tego, że organ po wezwaniu skarżącej do usunięcia braku formalnego wniosku uznał następnie zgodne ze swoim oczekiwaniem zachowanie skarżącej za niemające znaczenia dla dalszego biegu postępowania. Takie postępowanie organu podważa zaufanie obywateli do organów państwa, co prowadzi do naruszenia zasady zaufania jako ogólnej zasady postępowania administracyjnego sformułowanej w k.p.a.

Ponownie rozpoznając sprawę organ weźmie pod uwagę ocenę prawną dotyczącą kwestii zachowania przez skarżącą terminu do złożenia wniosku o przyznanie płatności rolnych na rok 2014 wraz z załącznikami graficznymi.

Biorąc pod uwagę omówione okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c) oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.