Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 265/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-12-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Kraków, dnia 12 grudnia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.M., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 13 grudnia 2013 r. Nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007r. postanawia: oddalić wniosek P.M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 15 kwietnia 2014r.


UZASADNIENIE

Sąd wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2014r. oddalił skargę P.M.. Pismem z dnia 17 kwietnia 2014r. (k. 55) skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia podając jako adres dla doręczeń: K.K. ul. R. w K. Wyrok z uzasadnieniem został prawidłowo doręczony pod wskazany adres w dniu 15 maja 2014r. (k. 70).

Pismem złożonym w dniu 6 października 2014r. (data prezentaty k. 79) P.M. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, następnie wniósł skargę kasacyjną. We wniosku zakwestionował prawidłowość doręczenia wyroku z uzasadnieniem, twierdząc, iż K.K. nie miał pełnomocnictwa do doręczeń, a zatem to skarżącemu należało doręczyć korespondencję.

Sąd zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), oznaczanej w skrócie "p.p.s.a." uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. I SAB/Wa 78/05 Lex nr 192260). A zatem brak winy wyłączają okoliczności powodujące obiektywną i niezależną od strony niemożność zachowania terminu np. przerwa w komunikacji, czy nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.

Wskazana we wniosku argumentacja, co do nieprawidłowości doręczenia wyroku z uzasadnieniem nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż abstrahuje od kwestii winy skarżącego w niezachowaniu terminu.

Podkreślenia wymaga, że skarżący sam wskazał w piśmie adres dla doręczeń pod jaki skutecznie doręczono mu wyrok z uzasadnieniem. Korespondencja została zaadresowana dokładnie tak jak tego żądał skarżący. Wobec tego od dnia doręczenia tj. 15 maja 2014r. rozpoczął bieg termin do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku. Termin ten upłynął bezskutecznie w dniu 16 czerwca 2014r. Skarżący nie wskazał przy tym żadnych okoliczności wyłączających jego winę w niedochowaniu terminu t.j., że pomiędzy 15 maja a 16 czerwca 2014r. nie mógł zapobiec nawet przy dołożeniu zwyczajnej staranności, uchybieniu terminu. Skoro podał określony adres dla doręczenia korespondencji, to należy od niego wymagać dołożenia zwyczajnej staranności w postaci kontrolowania i sprawdzania, czy na ten adres nie została doręczona tak ważna przesyłka sądowa. Powyższych czynności, wymaganych wszak w ramach elementarnej staranności skarżący zaniechał i w związku z tym nie może skorzystać z przywrócenia terminu.

Niezasadna jest także argumentacja skarżącego dotycząca wpływu nieudzielenia przez skarżącemu pełnomocnictwa do doręczeń dla K.K. Ten ostatni nie jest i nie był przez sąd traktowany jako pełnomocnik do doręczeń, ponieważ skarżący w swoim piśmie z dnia 17 kwietnia 2014r. pełnomocnictwa takiego nie zastrzegł.