Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 863/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-07-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61§3 i § 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp.k. w G. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji postanowienia decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp.k. w G. (dalej: "skarżąca" lub "spółka"), zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżąca wniosła o odstąpienie od zgłoszenia jej do rejestru podmiotów wykluczonych z możliwości otrzymania środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich. Wykonanie decyzji w tym zakresie spowodowałoby bowiem dla spółki trudne do odwrócenia skutki poprzez trwałe uniemożliwienie jej korzystania ze środków UE dla potrzeb rozwoju kolejnych nowych technologii. Spółka zaznaczyła, iż ze statystyk długości postępowaniach przed sądami administracyjnymi wynika, że rozstrzygnięcie sprawy w dwóch instancjach zajmie do trzech lat, czyli mniej więcej tyle ile okres wykluczenia. Po upływie tego okresu może się okazać, że pula dofinansowania zostanie wyczerpana albo, że konkurencyjni przedsiębiorcy, który uzyskają dofinansowanie, zdobędą przewagę na rynku, która uniemożliwi skarżącej skuteczne z nimi konkurowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Podkreślenia wymaga, że wskazana instytucja ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w razie zaistnienia powyższych przesłanek. Znaczna szkoda to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Przenosząc powyższe na okoliczności rozpoznawanego wniosku Sąd zauważa, że wykluczenie z możliwości otrzymania środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich, którego obawia się Skarżący, jest instytucją wprowadzoną art. 207 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2077, ze zm.), dalej "u.f.p.". Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 18 stycznia 2018 r. w sprawie rejestru podmiotów wykluczonych z możliwości otrzymania środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich (Dz.U. z 2018 r. poz. 307), w § 3 ust. 3 stanowi, że właściwa instytucja zgłasza podmiot podlegający wpisowi do rejestru niezwłocznie po wystąpieniu przesłanki wykluczenia określonej w art. 207 ust. 4 pkt 1, 3 lub 4 u.f.p. Wykładnia tego przepisu, dokonana z uwzględnieniem zasad postępowania administracyjnego, prowadzi do wniosku, że zgłoszenie następuje w dniu, w którym decyzja określającą kwotę przypadającą do zwrotu, wydana na podstawie art. 207 ust. 9 u.f.p., stała się ostateczna. Decyzja ta nie zawiera rozstrzygnięcia odnośnie wpisu do powyższego rejestru. Prawodawca nie uzależnia także wpisu od prawomocności decyzji. Wykluczenie z możliwości otrzymania środków, przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich i wpis do rejestru podmiotów wykluczonych jest dodatkowym, wynikającym z mocy prawa skutkiem wydania ostatecznej decyzji. Wpis do rejestru podmiotów wykluczonych nie stanowi więc wykonania decyzji o zwrocie, a jedynie odrębny skutek jej wydania, zatem nie ma związku ani z wykonaniem ani ze wstrzymaniem wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 13 sierpnia 2014 r., II GZ 415/14).

Dla uzasadnienia wstrzymania wykonania decyzji określającej kwotę przypadającą do zwrotu, niezbędne jest wykazanie przez wnioskodawcę spełnienie określonych w ustawie przesłanek warunkujących zastosowanie ochrony tymczasowej. Argumentacja wniosku oparta na braku możliwości realizacji planowanych projektów wskutek niemożności uzyskania dofinansowania z powodu dokonanego wpisu który, co należy wyraźnie podkreślić, jest skutkiem samoistnym, następującym z mocy prawa, nie świadczy o automatycznym spełnieniu przesłanek ustawowych określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z dnia 23 marca 2015 r. II GSK 321/15; z dnia 12 czerwca 2014 r., II GZ 297/14).

Reasumując, w ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała zaistnienia okoliczności, które mogłyby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody czy spowodowania trudnych do przezwyciężenia skutków. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.