Wyrok NSA oz. we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 1955/98
NSA oz. we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2000-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Samorząd terytorialny
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 21 ust. 1
journal: Dz.U. 1995 nr 141 poz. 692
law: Ustawa z dnia 24 listopada 1995 r. o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz o miejskich strefach usług publicznych.
article: art. 1 ust. 1
journal: Dz.U. 1994 nr 122 poz. 593
law: Ustawa z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych.
article: art. 84 ust. 1
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Teza: 1. Samorządowe kolegia odwoławcze nie są właściwe do rozpoznawania odwołań od decyzji organów samorządowych w sprawach zadań zleconych z zakresu administracji rządowej.

2. Właściwości rzeczowej samorządowego kolegium odwoławczego nie można wywodzić z przepisów ustawy z dnia 24 listopada 1995 r. o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz o miejskich strefach usług publicznych /Dz.U. nr 141 poz. 692/, które dotyczą zarówno zadań własnych jak i zleconych gminie, a art. 21 ust. 1 tejże ustawy dotyczy tylko rozpoznawania przez kolegia odwołań w sprawach własnych gmin, gdyż nie mógł znosić opisanych wyżej przepisów wcześniejszych odnoszących się do właściwości kolegiów.

TEZY

1. Samorządowe kolegia odwoławcze nie są właściwe do rozpoznawania odwołań od decyzji organów samorządowych w sprawach zadań zleconych z zakresu administracji rządowej.

2. Właściwości rzeczowej samorządowego kolegium odwoławczego nie można wywodzić z przepisów ustawy z dnia 24 listopada 1995 r. o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz o miejskich strefach usług publicznych /Dz.U. nr 141 poz. 692/, które dotyczą zarówno zadań własnych jak i zleconych gminie, a art. 21 ust. 1 tejże ustawy dotyczy tylko rozpoznawania przez kolegia odwołań w sprawach własnych gmin, gdyż nie mógł znosić opisanych wyżej przepisów wcześniejszych odnoszących się do właściwości kolegiów.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Włodzimierza J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 8 września 1998 r. (...) w przedmiocie nakazu rozbiórki ścian działowych łazienki - stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; (...).


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 28 lipca 1998 r. (...) Przewodniczący Zarządu (...) Miejskiej Strefy Usług Publicznych w P. w oparciu o powyższy art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ oraz art. 104 Kpa nakazał Włodzimierzowi J. rozebranie samowolnie wybudowanych ścianek działowych łazienki oraz przywrócenia strychu do stanu poprzedniego w budynku przy ul. Ż. 35 w P.

W uzasadnieniu organ wskazał, że w wyniku wizji lokalnej w dniu 12 lutego 1998 r. stwierdzono prowadzenie prac adaptacyjnych na strychu ww. budynku bez wymaganego pozwolenia. Rozpoczęcie robót budowlanych /adaptacja części strychu na lokal mieszkalny/ bez zezwolenia właściwego organu nadzoru budowlanego traktowane jest jako samowola budowlana i podlega wymogom określonym w art. 48 Prawa budowlanego.

W złożonym odwołaniu Włodzimierz J. powołał się na pismo Urzędu Miasta i Gminy w P. z dnia 2 lutego 1978 r. w którym wyrażono zgodę na realizację planowanego wówczas dla potrzeb przedmiotowego budynku mieszkalnego przyłącza do istniejącego kolektora wodno-kanalizacyjnego oraz na umowę dotyczącą wykonanie tego przyłącza.

Ponadto powołał się także na postanowienie Sądu Rejonowego w G. w sprawie ustalenia sposobu korzystania z budynku, którego jest współwłaścicielem.

Decyzją z dnia 8 września 1998 r. (...) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. w oparciu o przepis art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ ten stwierdził, że jedynym zagadnieniem podlegającym ustaleniu w toku postępowania administracyjnego było to, czy inwestorowi i inicjatorowi dokonanych robót zostało udzielone na budowę. Tymczasem wykonawca poczynionych robót budowlanych takiego pozwolenia nie uzyskał, a zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę. W tej sytuacji wykonane prace stanowią samowolę budowlaną i dlatego organ nadzoru budowlanego miał obowiązek wydania decyzji nakazującej przymusową rozbiórkę wykonanych robót w trybie przewidzianym w art. 48 Prawa budowlanego.

Skargę na tę decyzję wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego Włodzimierz J. podnosząc, że nie wykonywał żadnego remontu, lecz odgrodził pomieszczenie łazienki płytą wiórową o grubości 2 cm.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji ostatecznej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ - Naczelny Sąd Administracyjny właściwy jest do badania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności prze Sąd, następuje w przypadku istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy.

W przedmiotowej sprawie organ II instancji wydał zaskarżoną decyzję z naruszeniem przepisów o właściwości, wobec czego Sąd zobligowany był stwierdzić jej nieważność na podstawie art. 156 par. 1 pkt 1 Kpa w związku z art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych /Dz.U. nr 122 poz. 593 ze zm./ samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, w indywidualnych sprawach administracyjnych załatwianych przez organy gminy, z wyłączeniem spraw prowadzonych przez gminy w związku z art. 8 ustawy o samorządzie terytorialnym. W sprawach tych kolegia są organami właściwymi w szczególności do rozpatrywania odwołań od decyzji, zażaleń na postanowienia, żądań wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności decyzji oraz skarg i wniosków, w trybie uregulowanym przez przepisy kodeksu postępowania administracyjnego.

Przepis art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym /Dz.U. nr 16 póz. 95 ze zm./ stanowi, że ustawy mogą nakładać na gminę obowiązek wykonania zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, a także z zakresu organizacji przygotowań i przeprowadzenia wyborów powszechnych oraz referendów.

Z powyższego wynika, że samorządowe kolegia odwoławcze nie są właściwe do rozpoznawania odwołań od decyzji organów samorządowych w sprawach zadań zleconych z zakresu administracji rządowej. Zgodnie z art. 84 ust. 1 Prawa budowlanego z 1994 r. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 28 sierpnia 1997 r. /Dz.U. nr 111 poz. 726/ o zmianie ustawy Prawo budowlane, ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych ustaw - terenowymi organami nadzoru architektoniczno-budowlanego są wojewoda i kierownik urzędu rejonowego.

Właściwości rzeczowej samorządowego kolegium odwoławczego w niniejszej sprawie nie można wywodzić z przepisów ustawy z dnia 24 listopada 1995 r. o zmianie zakresu działania niektórych miast oraz o miejskich strefach usług publicznych /Dz.U. nr 141 poz. 692/, które dotyczą zarówno zadań własnych jak i zleconych gminie, a art. 21 ust. 1 tejże ustawy dotyczy tylko rozpoznawania przez kolegia odwołań w sprawach własnych gmin, gdyż nie mógł znosić opisanych wyżej przepisów wcześniejszych odnoszących się do właściwości kolegiów.

W tej sytuacji należało stwierdzić nieważność zaskarżonej decyzji jako wydanej z naruszeniem przepisów o właściwości, kierując się przepisami art. 156 par. 1 pkt 1 Kpa w związku z art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.

Orzeczenie o kosztach oparto o przepis art. 55 ust. 1 cyt. ustawy o NSA.