Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1822/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c; art. 153; art. 170
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 197 § 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 301 poz 1 art. 1
law: ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr  2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2012 r. sprawy ze skargi W. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego i kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług; 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz W. G. kwotę 160 zł (sto sześćdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zgłoszeniem celnym SAD nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. skarżący zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym towar określany jako "artykuły dekoracyjne bożonarodzeniowe" (poz. 2 SAD BIS) taryfikując go do pozycji 9505 (kod TARIC 9505 10 90 00) z konwencyjną stawką celną w wysokości 2,7% i stawką podatku VAT w wysokości 22%. Z załączonej do zgłoszenia celnego faktury wynika, że towary te to: stroiki z poinsettii, brokatowa trawa i ozdoby choinkowe.

Na skutek wątpliwości powstałych w wyniku kontroli postimportowej ww. zgłoszenia celnego przeprowadzonej w trybie art. 78 ust. 2 WKC, organ celny I instancji postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. wszczął z urzędu postępowanie celno-podatkowe w zakresie dotyczącym określenia klasyfikacji taryfowej, stawki celnej i wysokości cła.

Następnie decyzją z dnia [.] października 2009 r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] zmienił klasyfikację taryfową importowanych towarów, określił kwotę długu celnego oraz kwotę zobowiązania podatkowego. Przedmiotowe towary organ zaklasyfikował do kodu 6702 90 00 TARIC obejmującego – kwiaty sztuczne, liście i owoce oraz ich części; artykuły wykonane ze sztucznych kwiatów, liści lub owoców. Jako błędny uznał wskazany w zgłoszeniu celnym dla przedstawionych towarów kod 9505 obejmujący z brzmienia – artykuły świąteczne, karnawałowe lub inne rozrywkowe, włączając akcesoria do sztuk magicznych i żartów.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. Dyrektor Izby Celnej w [.] uchylił decyzję organu I instancji z dnia [...] listopada 2009 r. w części dotyczącej określenia kwoty odsetek i w tej części umorzył postępowanie, a w pozostałym zakresie utrzymał decyzję I instancji w mocy.

Zdaniem organu II instancji pozycja 6702 określa przedmiotowy towar w sposób bardziej szczegółowy niż zadeklarowana w zgłoszeniu celnym pozycja 9505. Tym samym, żądanie skarżącego zakwalifikowania spornych kwiatów sztucznych do pozycji 9595 jest niezasadne, niezależnie od tego, czy katalog towarów wymienionych w Notach Wyjaśniających do taryfy celnej, do pozycji 9505 jest zamknięty, czy też nie.

W ocenie organu odwoławczego prawidłowość dokonanej przez organ celny taryfikacji sztucznych kwiatów do pozycji 6702 potwierdzają również Wiążące Informacje Taryfowe wskazane w uzasadnieniu decyzji oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 kwietnia 2009 r., sygn. akt V SA/Wa 3001/08. W powoływanym orzeczeniu Sąd stwierdził, że taryfikacja sztucznych kwiatów lub ich części do pozycji 6702 jest prawidłowa, ponieważ opis towaru odpowiada definicji tej pozycji.

Pismem z dnia 23 lipca 2010 r. skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję wnosząc o jej uchylenie w części utrzymującej w mocy decyzję I instancji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji.

W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił m.in., iż organy celne powinny brać pod uwagę treść całej Nomenklatury Scalonej. Tymczasem – wg. skarżącego – organy orzekające w sprawie zaprzestały oceny klasyfikacji po dotarciu do pierwszej pozycji czyli do pozycji 6702, która w ich opinii dotyczy sztucznych kwiatów. Podkreślił, iż brzmienie pozycji CN 9505 wraz z uwagami do sekcji lub działów, nie wyklucza expresis verbis sztucznych kwiatów. Zarzucił, iż przyjęta przez organy celne interpretacja prowadzi do stwierdzenia, że nie istnieje żaden produkt, któremu można przypisać cechy artykułu świątecznego (w tym bożonarodzeniowego). Każdy bowiem produkt świąteczny jest wykonany z materiału, który pozwala na jego klasyfikację także w innej pozycji Nomenklatury Scalonej.

Wyrokiem z dnia 1 marca 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 2513/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia WSA w Warszawie podniósł, iż bezspornym pomiędzy stronami jest stan faktyczny ustalony w sprawie w zakresie stanu sprowadzonych towarów oraz określenia przedmiotu importu w postaci: stroiki z poinsettii, brokatowa trawa i ozdoby choinkowe. Kwestią sporną pozostaje natomiast klasyfikacja taryfowa tych towarów.

Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie zostały naruszone wskazane w skardze przepisy postępowania m.in. art. 122, 180 § 1 i 187 Ordynacji podatkowej w zakresie prawidłowości zakwalifikowania przedmiotowych towarów do kodu 6702 90 00 WTC bez dostatecznego wyjaśnienia sprawy, a przede wszystkim pod kątem możliwości zakwalifikowania ich do kodu 9505 10 90 WTC, o co wnioskował skarżący. Zdaniem sądu mankamentem postępowania administracyjnego jest brak niezbędnych ustaleń faktycznych, a mianowicie, czy sporne towary mają charakter artykułów bożonarodzeniowych "z pozostałych materiałów", w rozumieniu kodu 9505 10 90, czy też nie. Chodzi o ustalenie faktyczne co do charaktery towarów ocenianych pod kątem kryteriów zawartych w "Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich", a więc czy są to produkty, które mają wartość dekoracyjną i czy zostały wyłącznie zaprojektowane, wyprodukowane i są rozpoznawalne jako artykuły świąteczne, a ponadto, czy produkty te są używane w okresie Świąt Bożego Narodzenia.

Sąd nie podzielił argumentacji, że skoro przedmiotowe towary są objęte pozycją kodu 6702 90 00 WTC, nie było potrzeby ustalenia (o co wnioskował skarżący) czy sporne towary mają charakter artykułów bożonarodzeniowych, w rozumieniu kodu 9505 10 90 WTC.

Zdaniem Sądu ani brzmienie samej pozycji 9505 10, ani uwagi do sekcji lub działu, względnie noty wyjaśniające nie zawierają zamkniętego katalogu towarów klasyfikowanych do tego kodu. Wymieniane są jedynie pewne cechy i przykłady towarów, z których niektóre pozbawione cech wiążących je z okresem świątecznym klasyfikowane są do innych pozycji.

Sąd podkreślił, że przystępując do rozpatrywania wniosku strony o zakwalifikowanie określonego towaru do danego kodu Wspólnej Taryfy Celnej, stanowiącej załącznik 1 do rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniające załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. UE L z 31 października 2007 r.) organ celny powinien w pierwszej kolejności, stosownie do punktu 1 ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej ustalić, czy analizowany towar zgodny jest z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów określonego kodu. Gdy procedura przewidziana w punkcie 1 nie doprowadzi do ustalenia właściwego kodu, organ celny powinien stosować reguły 2 i 3. Zatem przedwczesne było ze strony organów celnych danie pierwszeństwa kodowi 6702 90 00 WRC z powołaniem się na okoliczność, iż analizowane towary są sztucznymi produktami, o których mowa w tym kodzie, skoro nie zbadano, zgodnie z wnioskiem strony, czy towary te mają charakter artykułów bożonarodzeniowych, dla którego przewidziano odrębny kod 9505 10 90. Marginalizacja znaczenia wspomnianego kodu nie zasługuje na akceptację, z uwagi na komercyjne znaczenie okresu bożonarodzeniowego. Nie ma więc nie tylko prawnego, ale i gospodarczego uzasadnienia, aby dla celów stosowania Wspólnej Taryfy Celnej podległość artykułów świątecznych i bożonarodzeniowych oceniać z pomijaniem kodu 9505, w tym kodu 9505 10 90.

Podniesiony w skardze zarzut naruszenia prawa materialnego, to jest art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury Taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez błędną interpretację zapisu pozycji 6702 oraz pozycji 9505 CN w odniesieniu do omawianych towarów., jest więc zdaniem sądu zasadny.

Rozstrzygnięcie o zakwalifikowaniu przedmiotowych towarów do jednego z wymienionych kodów Wspólnej Taryfy Celnej wymaga zatem dokonania ustaleń faktycznych pozwalających ocenić czy towary mają charakter artykułów bożonarodzeniowych, co jest kwestią faktu a nie prawa. Wspomnianego ustalenia, nie dokonano, naruszając tym samym wskazane w skardze przepisy postępowania, to jest art. 122, 180 § 1 i 187 Ordynacji podatkowej, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W szczególności, z uwagi na to, że artykuły bożonarodzeniowe o których mowa w sprawie, mają charakter towarów sezonowych, przydatne może być zbadanie, czy okres świąteczny i poprzedzający Święto Bożego Narodzenia w zdecydowanie znaczącym stopniu wyczerpuje popyt na te towary.

Po wydaniu wyroku, o którym wyżej mowa organ odwoławczy wydał decyzję (w dniu [...] czerwca 2012 r. nr [...]) mocą której uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej zastosowanego kodu TARIC i orzekł, że klasyfikacja taryfowa towarów z poz. 2 SAD BIS winna mieć kod TARIC 6702 10 00 00 zamiast kodu 6702 90 00 00. W pozostałym zakresie decyzję organu I instancji utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu w/w. decyzji organ II instancji przypomniał m.in., że strona wnosząc o zataryfikowanie spornych sztucznych kwiatów i gałązek oraz artykułów z nich wykonanych do poz. 9505, powołała się w odwołaniu na regułę 3 ORINS, która stanowi: pozycja określająca towar w sposób najbardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny. W przypadku gdy dwie pozycje lub więcej odnosi się tylko do części materiałów czy substancji zawartych w mieszaninie lub w wyrobie złożonym albo tylko do części towarów w zestawach przeznaczonych do sprzedaży detalicznej, pozycje te należy uważać za równorzędne, nawet gdy jedna z nich określa dany wyrób w sposób bardziej szczegółowy lub bardziej pełny (reguła 3a ORINS). Jednakże do wyrobów stanowiących mieszaniny wyrobów składających się z różnych materiałów lub wytworzonych z różnych komponentów oraz wyrobów stanowiących komplety do sprzedaży detalicznej, których klasyfikacja w myśl reguły 3a) nie może być przeprowadzona, należy stosować pozycję obejmującą materiał lub komponent decydujący o zasadniczym charakterze wyrobu, jeżeli takie kryterium jest możliwe do zastosowania (reguła 3b ORINS). Natomiast jeżeli nie można przeprowadzić klasyfikacji według zasad określonych w regule 3a) lub b), należy stosować pozycję, która w kolejności numerycznej jest ostatnia pozycji możliwych do zastosowania (reguła 3c ORINS).

Strona nie kwestionuje ustalonego stanu faktycznego przedmiotowego towaru, a więc faktu, iż przedmiotem importu były artykuły (stroiki) wykonane ze sztucznych: kwiatów, poinsettii, owoców i liści ostrokrzewu, gałązek świerku i szyszek, pokryte złotymi zdobieniami, tylko zastosowaną klasyfikację taryfową. Zdaniem Strony, pozycja 9505 taryfy celnej zadeklarowana w zgłoszeniu celnym nr [...] dla artykułów (stroików) wykonanych ze sztucznych kwiatów, liści, owoców i gałązek jest prawidłowa, gdyż są to artykuły świąteczne-bożonarodzeniowe zaprojektowane, wyprodukowane i rozpoznawane jako artykuły świąteczne, a wykorzystywane do dekoracji stołów i pomieszczeń w okresie świątecznym. Ponadto Strona podniosła, iż sprzedaż importowanych towarów trwa od 2 do 4 miesięcy. W ocenie organu z prezentowanym stanowiskiem nie można się zgodzić, ponieważ wnioskowana przez Stronę pozycja 9505 taryfy celnej, obejmuje z brzmienia "Artykuły świąteczne, karnawałowe lub inne rozrywkowe włączając akcesoria do sztuk magicznych lub żartów".

Następnie organ przytoczył treść NOT wyjaśniających do HS pozycji 9505 oraz wskazał, że zgodnie z komentarzem do NOT wyjaśniających do CN produkty, aby były klasyfikowane jako artykuły świąteczne, muszą mieć wartość dekoracyjną (wzór i zdobienie) i być wyłącznie zaprojektowane, wyprodukowane i rozpoznawalne jako artykuły świąteczne.

Organ podkreślił, że artykuły pełniące funkcje użytkowe są wykluczone, nawet jeżeli posiadają wzór lub zdobienie właściwe dla określonego święta. Niniejsza pozycja nie obejmuje m.in.: zabawek, włącznie z wypchanymi zwierzętami oraz grami, sztucznych jajek wielkanocnych używanych do celów opakowaniowych, figurek aniołów, artykułów ceramicznych posiadających wzory świąteczne i funkcje użytkowe np.; obrusów, przykryć stołowych i serwetek posiadających dekoracje świąteczne, ubrań i kostiumów. Zatem aby towar został uznany za świąteczny, w tym przypadku bożonarodzeniowy musi spełniać następujące kryteria:

- mieć wartość dekoracyjną (wzór i zdobienie),

- być wyłącznie zaprojektowane, wyprodukowane i rozpoznawalne jako artykuły świąteczne – używane w określonym dniu lub okresie w ciągu roku,

- zgodnie ze swoją budową i wzorem (odciski, ornamenty, symbole lub napisy), być przeznaczony do użytku podczas określonego święta,

- nie pełnić funkcji użytkowych.

Zdaniem organu odwoławczego sporne towary nie posiadają żadnych elementów w postaci: napisów, symboli, zdobień, ornamentów, które by wskazywały, że zostały zaprojektowane jako artykuły świąteczne z przeznaczeniem do użytku lub podczas Świąt Bożego Narodzenia. Nie można zgodzić się ze Stroną, iż bożonarodzeniowy charakter spornych towarów wynika z ich stosowania w okresie Świąt Bożego Narodzenia do dekoracji pomieszczeń handlowych, domów, stołów wigilijnych, ponieważ wszystkie kwiaty i liście mają charakter dekoracyjny. Organ zauważył, że poszczególne kwiaty kwitną w różnych porach roku co sprawia, że są używane do dekoracji w różnych okresach. Fakt, iż poinsettia kwitnie w okresie świąt, nie oznacza, że sztuczne kwiaty poinsettii, a takie były m.in. przedmiotem importu w niniejszej sprawie, nie mogą być używane do dekoracji w innym okresie. Poza tym ani z brzmienia pozycji 9505, której zastosowania domaga się Strona, ani z ww. Not Wyjaśniających do tejże pozycji nie wynika, iż wpływ na klasyfikację taryfową spornych towarów do pozycji 9505 ma ich sprzedaż w okresie bożonarodzeniowym, (na co Strona powołuje się w piśmie z dnia 9 stycznia 2012 r.). Przyozdobienie w/w kwiatów złotymi zdobieniami, (co podnosi Pełnomocnik w odwołaniu), nie czyni ich artykułami bożonarodzeniowymi w rozumieniu taryfy celnej. Z powyższego wynika, iż importowane towary nie spełniają przesłanek uznania ich za artykuły bożonarodzeniowe w rozumieniu pozycji 9505 taryfy celnej. Takie przeznaczenie towaru, w tym przypadku, nie ma znaczenia dla klasyfikacji taryfowej, tylko jego stan.

Mając na uwadze stan spornych towarów w dniu zgłoszenia celnego oraz zasady klasyfikacji taryfowej ustalone w regule 1 ORINS organ odwoławczy stwierdził, iż przedmiotowe towary w postaci: bukietów/stroików wykonane ze sztucznych kwiatów, liści owoców i gałązek, zostały prawidłowo zataryfikowane przez organ I instancji do pozycji 6702 obejmującej z brzmienia "Kwiaty sztuczne, liście i owoce oraz ich części, artykuły wykonane ze sztucznych kwiatów, liści lub owoców".

Ocena budowy spornego towaru dokonana w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawie oraz w wyniku oględzin towaru załączonego w analogicznych sprawach wykazała, że będące przedmiotem importu sztuczne kwiaty, owoce, gałązki i liście – ułożone w bukiety/stroiki, zostały wykonane z elementów połączonych w wyniku wkładania części jednej w drugą (główka kwiatu nakładana jest na łodygę). Zatem stan przedmiotowych towarów, a nie sposób ich wykorzystania wbrew twierdzeniom Strony, przesądził o ich taryfikacji do poz. 6702 taryfy celnej.

Przyjęta klasyfikacja jest zdaniem organu zgodna z regułą 1 ORINS. Z brzmienia zastosowanej pozycji wynika bowiem, że obejmuje ona wszystkie sztuczne kwiaty, owoce, liście i artykuły z nich wykonane, niezależnie od okresu w jakim są importowane, sprzedawane, czy też sposobu wykorzystania. Posypanie lub przyozdobienie kwiatów brokatem nie czyni ich artykułami bożonarodzeniowymi w rozumieniu taryfy celnej.

Prawidłowość klasyfikacji taryfowej sztucznych kwiatów do pozycji 6702 potwierdzają także Noty Wyjaśniające zgodnie z którymi pozycja 6702 obejmuje:

1) Sztuczne kwiaty, liście i owoce w postaci przypominającej produkty naturalne, wykonane przez połączenie różnych części (za pomocą łączenia, klejenia, wkładania jednych w drugie lub w podobny sposób). Kategoria ta obejmuje zwykłe wyroby wykonane na wzór kwiatów, liści lub owoców itp. w taki sposób, jak sztuczne kwiaty itp.

2) Części sztucznych kwiatów, liści lub owoców (np. słupki, pręciki, płatki, kielichy kwiatowe, liście i łodygi);

3) Wyroby wykonane ze sztucznych kwiatów, liści lub owoców (np. bukiety, girlany, wieńce, rośliny) i inne artykuły przeznaczone do wykorzystania jako ozdoby lub dekoracje, wykonane przez połączenie sztucznych kwiatów, liści lub owoców.

Mając powyższe na uwadze, za nietrafny uznano zarzut rażącego naruszenia przepisów Rozporządzenia rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, ponieważ sporne towary nie są artykułami bożonarodzeniowymi w rozumieniu pozycji 9505. W związku z tym taryfikacja ich do pozycji 9505 jest prawnie niemożliwa.

W ocenie organu odwoławczego podstawą klasyfikacji taryfowej sztucznych kwiatów, owoców, gałązek, liści i owoców oraz artykułów z nich wykonanych do pozycji 9505, nie mogą być Wiążące Informacje Taryfowe (wydane przed 1 maja 2004 r.), na które powołuje się Skarżący, ponieważ decyzje te z dniem wejścia Polski do Unii Europejskiej tj. od 1 maja 2004 r. straciły ważność [art. 25 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo celne].

Odnośnie określenia w zaskarżonej decyzji wysokości podatku VAT od przedmiotowych towarów, organ odwoławczy stwierdził, że został on określony prawidłowo, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

W ocenie organu odwoławczego podniesiony przez Skarżącego zarzut rażącego naruszenia art. 122, 187 § 1, 191, 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez dokonanie wybiórczych ustaleń i nie wzięcie pod uwagę materiału dowodowego przedstawionego przez Stronę oraz naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, jest niezasadny. Organ I instancji w sposób prawidłowy dokonał klasyfikacji importowanych kwiatów do pozycji 6702, a przed wydaniem zaskarżonej decyzji dokonał szczegółowej analizy materiału dowodowego. Działanie organu celnego mieściło się w granicach zakreślonych w art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej.

Zdaniem organu II instancji zaskarżoną decyzję należało uchylić w części dotyczącej zastosowania kodu Taric 6702 90 00 00, ponieważ sporne towary zostały wykonane z tworzywa sztucznego. W tej sytuacji, właściwy jest kod Taric 6702 10 00 00 obejmujący sztuczne kwiaty, owoce, liście, gałązki i ich części oraz artykuły z nich wykonane ze stawką celną w wysokości 4,7%. Zmiana taryfikacji spornych kwiatów z kodu Taric 6702 90 00 00 na kod Taric 6702 10 00 00, nie miała jednak wpływu na kwotę cła a tym samym na kwotę należnego podatku VAT.

Decyzję organu odwoławczego zaskarżyła [...] B. i W. G. zarzucając jej:

1). rażące naruszenie prawa materialnego, tj. art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniającego załącznik 1 do rozporządzenia rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez:

a. błędną interpretację pozycji 9505 CN polegającą na uznaniu, że dla rozpoznawalności świątecznego charakteru artykułów objętych tą pozycją wymagane jest, aby artykuły posiadały napisy, symbole lub zdobienie wskazujące na ich związek z konkretnymi świętami,

b. niewłaściwe zastosowanie do przedmiotowych artykułów pozycji 6702 CN;

2) rażące naruszenie art. 153 p.p.s.a poprzez nie uwzględnienie wiążącej oceny prawnej wyrażonej w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 2513/10 – co miało istotny wpływ na wynik sprawy;

3) rażące naruszenie art. 122, 180 § 1, 187, 191, 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez niedostateczne wyjaśnienie sprawy, a przede wszystkim niewyjaśnienie czy przedmiotowy produkt ma wartość dekoracyjną i czy został wyłącznie zaprojektowany, wyprodukowany i jest rozpoznawalny jako artykuł świąteczny.

4) rażące naruszenie art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nieuwzględnienie wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o:

1. uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji,

2. zasądzenie kosztów procesu, w tym zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko.

Sąd zważył, co następuje:

Wniesienie skargi skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji.

W pierwszej kolejności podnieść jednak należy, że w przedmiotowej sprawie przed wydaniem zaskarżonej decyzji organu odwoławczego (z dnia [...] czerwca 2012 r.) orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Ma to istotne znaczenie ze względu na treść dwóch przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: ppsa) Chodzi mianowicie o art. 153 oraz art. 170. Pierwszy z nich (zarzuca jego naruszenie skarga) stanowi, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Drugi z kolei wskazuje, że orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Powyższe oznacza, że Dyrektor Izby Celnej w [...] związany był poglądami oraz wytycznymi jakie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawarł w uzasadnieniu wyroku wydanego w dniu 1 marca 2011 r. w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 2513/10. Otóż w tejże sprawie sąd stwierdził, że:

1) organy celne nie prowadziły postępowania wyjaśniającego na okoliczność tego czy sporny towar ma charakter artykułu bożonarodzeniowego "z pozostałych materiałów" w rozumieniu kodu CN 9505 10 90 Wspólnej Taryfy Celnej;

2) brak jest ustaleń faktycznych co do charakteru towaru ocenianego pod kątem kryteriów zawartych w "Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich";

3) zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie dawał pełnej możliwości ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej spornego towaru;

4) z uwagi na to, że artykuły bożonarodzeniowe, o których mowa w sprawie mają charakter towarów sezonowych przydatne może być zbadanie czy okres świąteczny i poprzedzający Święto Bożego Narodzenia w zdecydowanie znaczącym stopniu wyczerpuje popyt na te towary.

W ocenie sądu analiza uzasadnienia decyzji organu podjętej po wydaniu przez tut. sąd wyroku o którym wyżej mowa prowadzi do wniosku, iż sprawa nadal nie została wyjaśniona w taki sposób aby organ mógł podjąć decyzję ostateczną. Organ poprzestał bowiem w zasadzie na rozważaniach dotyczących charakteru towaru ocenianego w aspekcie kryteriów zawartych w Notach Wyjaśniających. Uznał bowiem bezzasadnie (str. 6 uzasadnienia zaskarżonej decyzji), że strona nie kwestionuje ustalonego stanu faktycznego.

W ocenie sądu z powyższym twierdzeniem nie sposób się zgodzić. Spór w niniejszej sprawie nie sprowadza się przecież do kwestii zastosowania prawa bądź jego wykładni. Gdyby istotnie tak było sąd I instancji rozpoznając sprawę poprzednio nie obligowałby organu do czynienia ustaleń faktycznych dotyczących omawianego towaru i nie stawiałby kategorycznej tezy, że zgromadzony dotychczas materiał dowodowy nie dawał możliwości ustalenia jego prawidłowej klasyfikacji taryfowej. Podkreślenia wymaga również to, że organ nie odniósł się w żaden sposób do tego z jakich powodów odmówił dopuszczenia dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy (na okoliczność charakteru spornych towarów tzn. czy mają one charakter artykułów świątecznych).

Sąd stoi na stanowisku, że brak jakiekolwiek argumentacji organu w tej materii jest poważnym uchybieniem którego nie niweczą rozważania poczynione w odpowiedzi na skargę. Sąd kontroluje przecież rozstrzygnięcia organów oraz ich motywy nie zaś stanowiska wyrażone w takiej formie, które nie mają charakteru władczego.

Wyjaśnić również należy, że biegły nie miałby za zadanie wypowiadać się co do obowiązującego prawa, w tym zwłaszcza jego stosowania i wykładni lecz jedynie co do charakteru spornego towaru tzn. tego czy ma on wyłącznie świąteczny bożonarodzeniowy charakter, czy też także inny.

Zatem rozpoznając sprawę ponownie organ rozważy potrzebę uwzględnienia wniosku skarżącego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy. Zauważyć bowiem trzeba, iż w kwestii oceny spornego towaru skarżący był wyjątkowo konsekwentny, a argumenty które prezentował na poparcie swojego stanowiska były racjonalne i w jego ocenie w pełni przekonujące.

Nie przemawia za oddaleniem wniosku o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego także treść przywoływanego przez organ (w odpowiedzi na skargę) art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej. Użyte w nim słowo "może" nie oznacza bowiem pozostawienia organowi zupełnej swobody w korzystaniu z tego środka dowodowego. Wszystko zależy bowiem od konkretnej sprawy oraz od problemu natury faktycznej (a nie prawnej) jaki w niej występuje. Oznacza to, że w niektórych sprawach uwzględnienie takiego wniosku staje się wręcz powinnością organu.

Sąd rozpoznający poprzednią skargę zwrócił uwagę także na to, że przy ocenie charakteru spornego towaru przydatne może być zbadanie czy okres świąteczny i poprzedzający Święto Bożego Narodzenia w zdecydowanie znaczącym stopniu wyczerpuje popyt na te towary. Jednak także i ta sugestia sądu została zignorowana przez organ. Jest to o tyle zaskakujące, że tenże sąd praktycznie przesądził, że artykuły bożonarodzeniowe o których mowa w sprawie mają charakter towarów sezonowych" (wiersz 9 i 10 in fine – str 7 uzasadnienia wyroku wydanego w sprawie o sygn. V SA/Wa 2513/10)..

Powyższe oznacza, iż wobec nienależycie ustalonego stanu faktycznego zasadny jest podniesiony w skardze zarzut naruszenia prawa materialnego, to jest art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniającego załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez błędną interpretację zapisu pozycji 6702 oraz pozycji 9505 CN w odniesieniu do omawianego towaru, polegającą na uznaniu, że skoro pozycja 9505 nie wymienia go wprost to nie można ujmować go w tej pozycji, gdy pozycja ta obejmuje artykuły świąteczne niezależnie od materiału, z którego zostały wykonane.

Organ celny ponownie rozpoznając sprawę powinien poprzedzić rozstrzygnięcie o zakwalifikowaniu spornego towaru do jednego z wymienionych kodów Wspólnej Taryfy Celnej w oparciu o dokonanie pełnych ustaleń faktycznych pozwalających ocenić, czy towar ma charakter artykułu bożonarodzeniowego.

Przyporządkowanie towaru do kodu 6702 90 00 Wspólnej Taryfy Celnej z powołaniem się na okoliczności dotychczas przedstawione było zatem przedwczesne, bowiem organ nie zbadał wyczerpująco czy towar ten ma charakter artykułu bożonarodzeniowego, dla którego przewidziano odrębny kod 9505 10 90.

W związku z powyższym, uznając, iż w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów materialnych oraz postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c oraz art. 200 p.,p.s.a orzekł jak w sentencji wyroku