Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 734/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 73, art. 74
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.), Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk, Anna Mierzejewska, Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie wydania uwierzytelnionych kopii dokumentów z akt administracyjnych 1. zobowiązuje Komendanta Głównego Policji do rozpatrzenia wniosku skarżącego K. J. z dnia [...] sierpnia 2013 r. o wydanie uwierzytelnionych kopii dokumentów z akt administracyjnych, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz skarżącego K. J. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2013 r. K.J. zwrócił się do Komendanta Głównego Policji o wydanie uwierzytelnionych kopii następujących dokumentów:

- decyzji Komendanta Powiatowego Policji K. z dnia [...] lipca 1998 nr [...],

- decyzji Komendanta Powiatowego Policji w K. z dnia [...] listopada 1999 r. nr [...]. Jako podstawę prawną wnioskodawca wskazał art. 73 § 2 K.p.a.

Pismem z dnia 10 września 2013 r. Komendant Główny Policji poinformował wnioskodawcę, iż organem właściwym do rozpoznania wniosku jest Komendant Powiatowy Policji w [...]. Odnosząc się do decyzji [...] KPP w K. wskazał, że decyzja ta została stronie doręczona i nie posiada ona interesu prawnego w rozumieniu art. 73 § 2 K.p.a. Nadto, że decyzja ta została już wyeliminowana z obrotu prawnego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 kwietnia 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1018/09.

Wskazał też, że wobec odrzucenia skargi wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 maja 2013 r., sygn. akt III SAB/Kr 14/13, sprawę należy uznać za zakończoną i dalsza korespondencja w tej sprawie będzie pozostawiana w aktach bez rozpoznania.

Pismem z dnia 31 sierpnia 2013 r. K.J. wezwał organ, w trybie art. 37 K.P.A., do usunięcia naruszenia prawa, a następnie w dniu 11 września 2013 r. wniósł skargę do tutejszego Sądu na bezczynność Komendanta Głównego Policji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że nie jest właściwy do rozpoznania wniosku strony. Wskazał, że odmówił uwzględnienia wniosku w związku z czym przedmiotowa sprawa była przedmiotem postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, który skargę odrzucił.

Organ podał, że przedmiotowa decyzja została już wyeliminowana z obrotu prawnego wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 19 kwietnia 2011 r., a zatem wnioskodawca nie posiada interesu prawnego. Wskazał też, że pismem z dnia 10 września 2013 r. wnioskodawcy udzielono wyczerpującej odpowiedzi w tej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 73 § 2 K.p.a., strona może żądać uwierzytelnienia odpisów lub kopii akt sprawy lub wydania jej z akt sprawy uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony.

Ta regulacja ma za zadanie zapewnić rzeczywiste funkcjonowanie zasady jawności postępowania wobec strony, a na tej zasadzie opiera się konstrukcja zasady czynnego udziału strony, co z kolei służy realizacji zasad prawdy obiektywnej i pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa (postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2010 r. sygn. akt II OSK 2043/09).

Natomiast stosownie do treści art. 74 § 2 K.p.a., odmowa umożliwienia stronie przeglądania akt sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelnienia takich kopii i odpisów lub wydania uwierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

Ponadto zgodnie z art. 65 § 1 K.p.a., jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie.

W niniejszej sprawie organ – Komendant Główny Policji – pismem z dnia 10 września 2013 r. poinformował skarżącego, że właściwy w sprawie jego wniosku jest Komendant Powiatowy Policji w K., a wnioskodawca nie posiada interesu prawnego w rozumieniu art. 73 § 2 K.p.a., z uwagi na fakt, ze wskazana decyzja została już wyeliminowana z obrotu prawnego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 kwietnia 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1018/09.

Jak wynika z akt sprawy, wniosek skarżącego nie został przekazany do organu właściwego, nie został też załatwiony w trybie art. 73 i 74 K.p.a., bowiem organ ani nie wydał żądanego dokumentu, ani nie wydał postanowienia o odmowie jego wydania, chociaż powołuje się na brak interesu prawnego wnioskodawcy.

W tej sytuacji należało uznać, że organ pozostaje w bezczynności.

Jednocześnie, mając na względzie, iż zachowanie organu nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nałożonych z mocy ustawy (w piśmie skierowanym do skarżącego organ ustosunkował się bowiem do złożonego wniosku), w ocenie Sądu, nie można bezczynności organu przypisać cech rażącego naruszenia prawa. W świetle powyższych ustaleń, nie zachodziły też przesłanki do wymierzenia organowi grzywny.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy, który stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.