Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 709/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-11-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 19 listopada 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2014 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie wpisu w operacie ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. k.p.


UZASADNIENIE

W skardze z dnia 22 lipca 2014 r. (data stempla pocztowego na kopercie – k. 8) S. W. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] r. w przedmiocie wpisu w ewidencji gruntów i budynków. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że nie mógł wnieść skargi w terminie z powodu wyjazdu za granicę.

Zarządzeniem z dnia 4 września 2014 r. wezwano skarżącego do uprawdopodobnienia okoliczności wskazywanej jako przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi oraz podania, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu – w terminie 7 dni. Poinformowano, że po bezskutecznym upływie terminu wniosek zostanie rozpoznany na podstawie danych podanych w skardze.

W piśmie z dnia 22 września 2014 r. skarżący wyjaśnił, że w terminie, w którym powinien wnieść skargę przebywał w odwiedzinach u syna w Anglii. Skarżący podał, że po powrocie do domu żona nie poinformowała go przez wiele tygodni, że takowe pismo przyszło. Dopiero w sierpniu skarżący przypadkowo odnalazł pismo i niezwłocznie napisał skargę i prośbę o przywrócenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. nr 270 t.j.) przywrócenie terminu przez sąd następuje, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z wnioskiem o przywrócenie terminu strona występuje w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.).

Wskazać również należy, że jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie da się jednoznacznie ustalić, czy termin wynikający z treści art. 87 § 1 p.p.s.a. został zachowany, należy rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu merytorycznie (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod red. R. Hausera, Wyd. C. H. Beck Warszawa 2011, str. 420). Wobec wątpliwości, co do daty ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi, Sąd postanowił rozpoznać wniosek merytorycznie.

Rozważenia wymagało zatem, czy strona skarżąca uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym i w literaturze prawniczej przyjmuje się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Uprawdopodobnienie braku winy oznacza wykazanie takich okoliczności, które mimo spełnienia obowiązku zachowania należytej staranności, uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności, gdyż były nie do przewidzenia lub nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (J.P.Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 226; postanowienie NSA z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Jak podkreśla się w orzecznictwie (np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99; Lex nr 40381; z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98; Lex nr 39797; z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00; Lex nr 55307) o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy czym przy ocenie winy lub jej braku, należy wziąć pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez nią działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (postanowienie SN z dnia 6 października 1998 r., sygn. akt II CKN 8/98, Lex nr 50679).

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, uznać należy, że wnioskodawca nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Skarżący wskazał bowiem, że nastąpiło ono ze względu na jego przebywanie poza granicami kraju – w odwiedzinach u syna w Anglii. Skarżący wyjaśnił, że żona odebrała decyzję i nie poinformowała go o tym fakcie przez wiele tygodni. W świetle orzecznictwa sądowego, w przypadku wyjazdu za granicę należyta dbałość o własne interesy, która mogłaby uchronić stronę od negatywnych następstw nieobecności w kraju, powinna była wyrazić się w ustanowieniu pełnomocnika do realizacji obowiązków związanych z zainicjowanym postępowaniem bądź chociażby w zobowiązaniu domowników do informowania o kierowanej do niej korespondencji związanej z tym postępowaniem. Strona miała bowiem świadomość, że złożenie przez nią odwołania od decyzji organu I instancji skutkować będzie wydaniem rozstrzygnięcia przez[...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego i rozpoczęciem biegu kolejnego terminu. W takiej sytuacji należyta dbałość w prowadzeniu własnych spraw wymagała od niego, aby przed wyjazdem za granicę podjął odpowiednie działania, gwarantujące zabezpieczenie swoich interesów. Taka zapobiegliwość umożliwiłaby mu dochowanie terminu do wniesienia skargi, czy to przez upoważnione osoby, czy też przez niego samego.

Dodać również należy, że wyjazd skarżącego nie miał charakteru nagłego, niespodziewanego, nie dającego się przewidzieć tylko - jak sam przyznał w uzupełnieniu wniosku – skarżący był odwiedzić syna w Anglii.

W związku z powyższym, fakt pobytu za granicą nie może uprawdopodobnić braku winy w uchybieniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.

k.p.