Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 705/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2022-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Nowak, Sędzia WSA Renata Siudyka (spr.), Protokolant specjalista Anna Trzuskowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2022 r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 9 marca 2022 r. nr WINB-WOA.7721.70.2022.AG w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie przebudowy obiektu budowlanego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach (ŚWINB) decyzją z dnia 9 marca 2022 r. nr WINB-WOA-7721.70.2022.AG, po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez M.K. (wnioskodawca, skarżący) reprezentowanego przez adwokata R.K. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. (PINB) z dnia 10 stycznia 2022 r nr [...], umarzającej postępowanie w sprawie przebudowy wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu numer [...] w budynku mieszkalno-usługowym przy ul. [...] w B. – umorzył postępowanie odwoławcze.

W uzasadnieniu decyzji ŚWINB wyjaśnił, że w dniu 25 czerwca 2020 r. PINB otrzymał wniosek M.K. o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie wadliwie wykonanej instalacji gazowej od licznika gazu do odbiorników w lokalu numer [...] budynku przy ul. [...] w B. Wnioskodawca podniósł, że instalacja gazowa została wykonana niezgodnie z przepisami. Wskazano, że wniosek wynika z troski o bezpieczeństwo pracowników oraz dokumentów związanych z prowadzoną przez M.K. działalnością gospodarczą w przedmiotowym budynku.

W toku postępowania wyjaśniającego, obejmującego przeprowadzenie: czynności kontrolnych; dowodu z ekspertyzy technicznej ustalającej, czy zachowane zostały wymogi wynikające z przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, dotyczące odległości przewodów instalacji gazowej od przewodów innych instalacji, znajdujących się na odcinku od gazomierza do odbiornika (urządzenia) w lokalu numer [...]; dowodu z przesłuchania stron oraz zgromadzenie dokumentacji prawnobudowlanej dotyczącej obiektu, organ I instancji status strony przyznał M.D., M.K., zastępowanemu przez adwokata R.K. oraz T.G. jako zarządcy budynku.

Po przeprowadzeniu wymienionych powyżej czynności wyjaśniających, w toku których PINB ustalił, że wewnętrzna instalacja gazowa jest wykonana w sposób prawidłowy i zgodnie z przepisami, decyzją numer [...] z dnia 10 stycznia 2022 r. PINB, w oparciu o art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735, z późn. zm. – dalej "K.p.a."), umorzył postępowanie w sprawie przebudowy wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu numer [...] w budynku mieszkalno-usługowym przy ul. [...] w B. wskazując, że nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego.

W odwołaniu od decyzji PINB skarżący, wniósł o uchylenie decyzji w całości, podnosząc naruszenie licznych przepisów procedury administracyjnej oraz przepisów prawa materialnego.

ŚWIBN decyzją z dnia 9 marca 2022 r., po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że postępowanie należało umorzyć, ponieważ odwołanie nie zostało wniesione przez stronę postępowania w rozumieniu art. 28 K.p.a. Wyjaśnił, że postępowanie odwoławcze może być skutecznie uruchomione tylko w wyniku podjęcia przez uprawniony podmiot czynności procesowej polegającej na wniesieniu odwołania, nie może zaś być wszczęte z urzędu. Legitymację do wniesienia odwołania ma strona, a więc podmiot, który spełnia przesłanki wypływające z art 28 K.p.a., art. 29 K.p.a. i 30 K.p.a lub przepisów szczególnych. Zauważył, że podmiot, który nie może mieć statusu strony postępowania administracyjnego zakończonego decyzją wydaną w pierwszej instancji, nie może również wnieść skutecznie odwołania. Wskazał, że obowiązkiem organów jest również ustalenie czy osoby, które w toku postępowania administracyjnego były traktowane jako strony w istocie nadal nimi są. Dopuszczenie przez organ administracji publicznej osoby do udziału w postępowaniu nie czyni z niej automatycznie strony tego postępowania.

ŚWINB wskazał w pierwszej kolejności, że w sprawach z zakresu prawa budowlanego, mających związek z nieruchomością wspólną, stroną postępowania co do zasady jest wspólnota mieszkaniowa lub spółdzielnia mieszkaniowa. Uznanie za stronę właściciela lokalu ma charakter wyjątkowy i jest możliwe tylko wtedy, gdy właściciel wykaże, że wykonywane prace mają lub będą mieć bezpośredni wpływ na jego prawa lub obowiązki, bądź będą ingerować w wykonywane przez niego prawo własności do lokalu. Związek ten musi mieć swoje oparcie w przepisach prawa materialnego. Zauważył, że zgodnie z art. 17 ustawy z dnia 3 marca 2020 r. o własności lokali (Dz.U. z 2020 r. poz. 532 ze zm.-dalej "u.w.l"), zarząd nieruchomością wspólną przysługuje wspólnocie mieszkaniowej, którą tworzy ogół właścicieli wchodzących w skład określonej nieruchomości (art. 6 u.w.l.). Organem uprawnionym do reprezentacji wspólnoty na zewnątrz oraz w stosunkach między wspólnotą, a poszczególnymi właścicielami lokali, jest zarząd (zarządca). Na zasadzie wyjątku przymiot strony postępowania może przysługiwać członkowi wspólnoty musi za tym jednak przemawiać jego zindywidualizowany interes wynikający najczęściej z wpływu projektowanego zamierzenia inwestycyjnego na konkretny lokal mieszkalny. "

Odnosząc się do stanu faktycznego sprawy ŚWINB stwierdził, że stroną niniejszego postępowania jest właściciel lokalu nr [...] oraz wspólnota mieszkaniowa reprezentowana przez zarządcę. Natomiast skarżący jako osoba posiadająca prawo do lokali numer [...] i [...] w przedmiotowym budynku nie jest stroną postępowania w sprawie przebudowy wewnętrznej instalacji gazowej prowadzonej od licznika gazu do odbiorników w lokalu numer [...].

Zdaniem ŚWINB wykonane prace nie ograniczają prawa własności skarżącego, nie oddziałują na jakiekolwiek jego prawa bądź obowiązki związane z prawem do lokali numer [...] i [...]. Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, iż nie wynika z tego postępowania żadne ograniczenie w korzystaniu czy zagospodarowaniu lokali skarżącego, pozwalający na uznanie M.K. za stronę w niniejszym postępowaniu. Ponadto skarżący nie wykazał jaki indywidualny interes prawny upoważnia go do działania w sprawie, okoliczności te nie wynikają także z toku postępowania. W ocenie ŚWINB okoliczności tych nie można wnioskować z podnoszonych przez skarżącego obaw o bezpieczeństwo pracowników oraz dokumentów, związanych prowadzoną przez skarżącego działalnością w lokalu, usytuowanym na parterze przedmiotowego budynku.

ŚWINB podkreślił, że przystępując do rozpatrzenia odwołania organ ma obowiązek ustalenia we wstępnej fazie postępowania czy żądanie zgłoszone w tym przedmiocie pochodzi od strony postępowania, względnie podmiotu na prawach strony. Przytoczył treść art. 134 K.p.a. i art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a. akcentując, że ustalenie już w toku prowadzonego postępowania odwoławczego, że odwołanie wniosła osoba nie posiadająca przymiotu strony, obliguje zaś organ odwoławczy do wydania decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego. ŚWINB stwierdził, że pozostałe zarzuty zawarte w odwołaniu skarżącego, jak i wszelakie podnoszone argumenty, z uwagi na niemożność ich rozpoznania przez organ odwoławczy, pozostają bez jakiegokolwiek wpływu na treść niniejszego rozstrzygnięcia, a organ odwoławczy podjął rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania odwoławczego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika zaskarżył w całości decyzję ŚWINB zarzucając jej: naruszenie przepisów prawa materialnego t.j. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 2004 r. — Prawo budowlane (Dz.U. 2021 r., poz. 2351, t.j. z dnia 20.12.2021 r., ze zm.- dalej "P.b"), poprzez jego błędną wykładnię i w następstwie nieuznanie skarżącego za stronę postępowania w niniejszej sprawie; art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24.08.1991r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz.U. 2020 poz. 961 t.j.), poprzez nieuwzględnienie przez ŚWINB w niniejszej sprawie obowiązku nałożonego na współwłaściciela budynku, którym jest również skarżący; art. 6 ust. 5 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz.U. 2021 poza 869, t.j. z dnia 7 maja 2021 r., ze zm.), poprzez nieuwzględnienie przez organy obu instancji; §167 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. 2019 poz. 1065 t.j. z dnia 7 czerwca 2019 r., ze zm.-dalej "rozporządzenie"), poprzez nieuwzględnienie w swoim procedowaniu przez PINB, a w rezultacie nieuwzględnienie również przez ŚWINB, który w ogóle odstąpił od merytorycznej oceny i analizy odwołania wniesionego przez skarżącego; § 164 ust. 3 i ust. 4 w zw. z §186 ust. 1 rozporządzenia poprzez nieuwzględnienie przez PINB w swoim procedowaniu, a w ślad za nim również przez ŚWINB, że przewody instalacji gazowej zostały zlokalizowane w sposób niezapewniający bezpieczeństwa osób i mienia; § 168 ust. 3 rozporządzenia poprzez nieuwzględnienie przez organy obu instancji w swoim procedowaniu, że odległość zainstalowanych gazomierzy na tym samym poziomie co liczniki elektryczne lub inne mogące iskrzyć urządzenia powinny być od szaf energetycznych oddalone co najmniej 100,00 cm; § 168 ust. 4 rozporządzenia, poprzez nieuwzględnienie przez organy obu instancji że wstawienie płyty gipsowej pomiędzy zestaw pięciu gazomierzy a zestaw ośmiu liczników prądu zamontowanych w szafach energetycznych, nie spełnia wymogów niniejszego przepisu prawa oraz naruszenie przepisów postępowania: art. 28 K.p.a., poprzez jego błędną wykładnię i w następstwie jego niezastosowanie, co skutkowało nieuznaniem przez ŚWINB skarżącego jako strony postępowania, a w następstwie

nierozpatrzeniem pod względem merytorycznym odwołania skarżącego, podczas gdy skarżący wyczerpująco wykazał swój interes faktyczny i prawny w przedmiotowej sprawie w złożonym odwołaniu; art. 77 § 1 i art. 7 w związku z art. 80 K.p.a., poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy oraz niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, poprzez zawężenie czynności kontrolnych, prowadzonych przez PINB w niniejszej sprawie, do skontrolowania jedynie wnętrza lokalu nr [...], będącego własnością M.D. PINB w żaden sposób nie odniósł się w swoim procedowaniu do przedmiotu zawiadomienia złożonego przez skarżącego; art. 7b K.p.a., poprzez jego błędną wykładnię i w następstwie jego niezastosowanie, co skutkowało brakiem współdziałania ŚWINB z PINB; art. 80 K.p.a., poprzez jego błędną wykładnię i w następstwie jego niezastosowanie; art. 7 i art. 77 w związku z art. 138 § 2 K.p.a., poprzez ich błędną wykładnię i w następstwie ich niezastosowanie; art. 6 K.p.a., poprzez jego błędną wykładnię i w następstwie jego niezastosowanie; art. 8 § 1 K.p.a., poprzez jego błędną wykładnię i w następstwie jego niezastosowanie, dokonania wyczerpującej oceny; art. 11 K.p.a., poprzez jego błędną wykładnię i w następstwie jego niezastosowanie. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu podniósł, że ŚWINB nie zajął żadnego stanowiska w przedmiocie przepisów prawa, których nie uwzględnił właściciel lokalu nr [...] w czasie wybudowania swojej instalacji gazowej od licznika gazu do odbiorników jego lokalu. W opinii skarżącego organy obu instancji pominęły w najistotniejsze elementy w istocie sprawy, a także nie zawarły w swoich decyzjach żadnego stanowiska w przedmiocie zgłaszanych zastrzeżeń i obaw. Tym samym z punktu widzenia skarżącego decyzje organów obu instancji są nierzetelne, niekompleksowe, ukierunkowane na zagadnienia uboczne i wewnętrznie niespójne. Zdaniem skarżącego PINB wszczął czynności kontrolne, które to w sposób niewłaściwy oraz niezgodny z opisem stanu faktycznego w zostały zawężone. Stwierdził, że organy pominęły szereg podnoszonych przez skarżącego kwestii dotyczących prac wykonanych przez właściciela lokalu numer [...] w częściach wspólnych budynku. Zdaniem skarżącego ŚWINB błędnie przyjął, że nie przysługuje mu status strony postępowania, gdyż wykonana w lokalu numer [...] przebudowa instalacji gazowej stanowi zagrożenie naruszenia konstrukcji budynku, w tym lokalu należącego do skarżącego.

W odpowiedzi na skargę ŚWINB wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podtrzymał stanowisko i argumentację przedstawioną w decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję, postanowienie lub inny akt administracyjny wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania kwestionowanego aktu. Sąd orzekając w sprawie, nie kieruje się zasadami słuszności czy celowości i nie ocenia kwestionowanego w skardze rozstrzygnięcia z punktu widzenia zasad współżycia społecznego. Przede wszystkim zaś Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, powołaną podstawą prawną, bądź poprawnością przytoczonej w skardze argumentacji (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.- dalej "p.p.s.a.").

Dokonana przez Sąd, według wskazanych kryteriów, kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że akt ten nie został wydany z naruszeniem przepisów prawa, jak uznaje strona skarżąca, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem. Przedstawienie przyczyn, które legły u podstaw takiej oceny Sądu, rozpocząć należy od wskazania, że stan faktyczny sprawy został zaprezentowany przy okazji przedstawiania dotychczasowego przebiegu objętego skargą postępowania. W ocenie Sądu brak jest zatem uzasadnionych podstaw do jego ponownego przedstawiania w tej części uzasadniania.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja ŚWINB umarzająca postępowanie odwoławcze w sprawie przebudowy wewnętrznej instalacji gazowej w lokalu numer [...] w budynku mieszkalno-usługowym przy ul. [...] w B. Odwołanie od decyzji organu I instancji złożył skarżący stwierdzając, że został naruszony jego interes prawny, a organ nie odniósł się do podnoszonych przez niego zarzutów merytorycznych.

W orzecznictwie sądów administracyjnych i doktrynie utrwalony jest pogląd, że norma wynikająca z art. 28 ust. 2 P.b. stanowi lex specialis w stosunku do treści art. 28 K.p.a. Przy ocenie, czy dana osoba jest stroną postępowania, nie ma znaczenia, czy został naruszony jej interes prawny, a jedynie, czy interes taki osobie przysługuje. Posiadać interes prawny w postępowaniu administracyjnym znaczy to samo, co móc ustalić normę prawa powszechnie obowiązującego, na podstawie której można skutecznie żądać działania organu zgodnego z potrzebami i oczekiwaniami lub zaniechania albo ograniczenia czynności organu sprzecznych z potrzebami danej osoby (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Golęba, M. Kamiński, T. Kiełkowski, Postępowanie administracyjne, T. Woś (red.), Wyd. 3, Warszawa 2017, s. 188.). Chodzi tutaj o normę prawa administracyjnego materialnego, a zatem taką, która stanowi podstawę ustalenia prawa lub obowiązku. W przypadku konkretnej inwestycji wymagane jest odniesienie się do jej indywidualnych parametrów.

W ocenie Sądu, w realiach rozpoznawanej sprawy ŚWINB prawidłowo uznał, że skarżącemu nie przysługuje przymiot strony w przedmiotowym postępowaniu. Samo jedynie powoływanie się na prawo własności lokalu to za mało. Strona musi bowiem wykazać, że inwestycja wiąże się z wystąpieniem prawnych ograniczeń w zagospodarowaniu jego lokalu. Dopóki nie zostanie to wykazane, dopóty właściciel lokalu nie nabędzie statusu strony postępowania.

Zaznaczyć trzeba, że prawne ukształtowanie legitymacji stron postępowania w niniejszej sprawie wynika również z przepisów ustawy z dnia 3 marca 2020 r. o własności lokali (Dz.U. z 2020 r. poz. 532 ze zm.-dalej "u.w.l"), która określa prawa i obowiązki właściciela lokalu oraz zarząd nieruchomością wspólną. Zgodnie z art. 6 u.w.l., ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową, która może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Jeśli natomiast liczba lokali wyodrębnionych i niewyodrębnionych jest większa niż siedem, to wspólnota mieszkaniowa jest reprezentowana na zewnątrz przez zarząd wybrany stosownie do art. 20 ust. 1 u.w.l przez właścicieli lokalu, który w myśl art. 21 ust. 1 u.w.l. kieruje sprawami wspólnoty mieszkaniowej i reprezentuje ją na zewnątrz.

Zauważyć należy, że stosownie do art. 127 § 1 K.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie służy odwołanie. Legitymacja procesowa do wniesienia odwołania przysługuje zatem tylko stronie postępowania. Aby zatem mogło zostać skutecznie wszczęte postępowanie odwoławcze, a zwłaszcza, aby postępowanie to mogło zostać zakończone wydaniem orzeczenia merytorycznego, w postępowaniu tym musi zostać wykazane, iż podmiot, który wniósł środek zaskarżenia, posiada przymiot strony.

Odnosząc się do stanu faktycznego sprawy zauważyć należy, że przebudowę instalacji gazowej wykonano od licznika gazu do odbiorników w lokalu numer [...] budynku przy ul. [...] w B. Wobec powyższego słusznie ŚWINB uznał, że stronami postępowania w niniejszej sprawie jest wspólnota mieszkaniowa reprezentowana przez zarządcę oraz właściciel lokalu nr [...]. Skoro organ I instancji ustalił, że wewnętrzna instalacja gazowa jest wykonana w sposób prawidłowy i zgodnie z przepisami, to zasadnie umorzyło postepowanie.

Należy podzielić stanowisko ŚWINB, iż wykonane prace nie ograniczają prawa własności skarżącego, nie oddziałują na jakiekolwiek jego prawa bądź obowiązki związane z prawem do lokali numer [...] i [...]. Ponadto przebudowa instalacji gazowej nie spowodowała ograniczenia w korzystaniu czy zagospodarowaniu lokali skarżącego, pozwalający na uznanie go za stronę w niniejszym postępowaniu.

Obowiązywanie w postępowaniu administracyjnym negatywnego aspektu zasady skargowości znajduje swój procesowy wyraz w rozstrzygnięciu podejmowanym przez organ odwoławczy na podstawie art. 134 K.p.a., który stanowi, że organ odwoławczy jest zobowiązany stwierdzić w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania. Powyższy akt jest formalnym potwierdzeniem, że podmiot, który złożył środek odwoławczy, nie był do tego uprawniony, przez co nie mógł skutecznie doprowadzić do zainicjowania postępowania odwoławczego. Ten ostatni wniosek powinien tym niemniej zostać uzupełniony o zastrzeżenie, którego treścią jest przyjęcie, że w przypadkach, gdy odwołujący powołuje się na swój interes prawny i jego rozważenie w fazie wstępnej (poza postępowaniem) nie jest możliwe, gdyż wymagałoby przeprowadzenia czynności wyjaśniających właściwych postępowaniu pozostającemu w toku, przesądzenie, że wnoszący odwołanie nie jest stroną powinno nastąpić w drodze wydania decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a. Ten pogląd prawny wynikający z treści uchwały składu siedmiu sędziów NSA z 5 lipca 1999 r. sygn. OPS 16/98, ONSA 1999/4/119 w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ma charakter przeważający (por. wyrok NSA z 6 lipca 2020 r. sygn. II OSK 964/20; wyrok NSA z 27 lutego 2019 r. sygn. II OSK 953/17; wyrok NSA z 24 stycznia 2019 r. sygn. II OSK 487/17; wyrok NSA z 17 stycznia 2019 r. sygn. II OSK 432/17).

Jeżeli w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego organ odwoławczy ustali, że odwołanie wniosła osoba nie będąca stroną postępowania postępowanie odwoławcze podlega umorzeniu na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 K.pa. Sprawa nie zostaje wówczas rozpoznana ponownie. Merytoryczne rozpoznanie sprawy ograniczy się wówczas jedynie do zbadania interesu prawnego odwołującego.

Skarżący jest zainteresowany treścią rozstrzygnięcia. Dysponuje w sprawie interesem faktycznym, ale nie prawnym, ponieważ decyzja organu I instancji nie dotyczyła jego praw i obowiązków. Z kolei sam interes faktyczny jest niewystarczający, aby uznać skarżącego za stronę postępowania. Nie może zatem tym samym być uznany za uprawnionego do wniesienia odwołania w sprawie.

W tej sytuacji organ odwoławczy prawidłowo umorzył postępowanie odwoławcze z odwołania skarżącego na podstawie przywołanego już art. art. 138 § 1 pkt 3 K.p.a.

Z uwagi na powyższe, podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił.