Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 98/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-12-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odmówiono przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi B.S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia odmówić przyznania adwokatowi N.B. wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 marca 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu B.S. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie po wystąpieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. na pełnomocnika Skarżącego został wyznaczony adwokat N.B..

Wyrokiem z dnia 28 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sygn. II SA/Wa 98/14 oddalił skargę Skarżącego B.S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku oraz przyznał na rzecz adwokata N.B. wynagrodzenie tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pismem z 13 sierpnia 2014 r. adwokat N.B. sporządziła i wniosła do Sądu skargę kasacyjną od wyroku w niniejszej sprawie.

Wyrokiem z 5 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK 2544/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną w sprawie. Pełnomocnik skarżącego adwokat N.B., mimo prawidłowego zawiadomienia, nie uczestniczyła w rozprawie.

Pismem z 4 grudnia 2015 r. adwokat N.B. wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Udzielonej skarżącemu przed sadem drugiej instancji. We wniosku nie zawarła oświadczenia, że koszty nie zostały zapłacone w całości, ani w części.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Podstawą prawną orzeczenia o wysokości wynagrodzenia należnego pełnomocnikowi z urzędu jest art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. oraz normy przepisów wykonawczych właściwych dla danej korporacji zawodowej pełnomocników, które określają sposób wyliczenia wynagrodzenia. Kwestię wynagrodzenia należnego adwokatom reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.). Wśród norm zawartych w przywołanym akcie znajduje się § 20, który określa obligatoryjną treść wniosku o przyznanie wynagrodzenia. Stanowi on, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

W niniejszej sprawie wniosek adwokata N.B. nie jest wystarczający – kompletny w kontekście zacytowanego przepisu, bowiem wnioskodawca nie zawarł we wniosku oświadczenia, z którego wynikałoby, że koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności należy stwierdzić, iż przedmiotowy wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, nie zasługuje na uwzględnienie.

Dlatego na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt. 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.