Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 1505/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 8, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyłączenie członków SKO od udziału w sprawie postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

P. S. pismem z [...] czerwca 2015 r., uzupełnionym w dniu [...] listopada 2016 r. (k-12 akt sądowych), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] maja 2015 r. o wyłączenie wybranych członków SKO od udziału w sprawie wygaszenia postanowienia tego organu z [...] maja 2015 r. nr [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Zarządzeniem z 2 listopada 2016 r. Sąd zobowiązał organ do uzupełnienia, w terminie 3 dni, akt administracyjnych sprawy poprzez nadesłanie wniosku skarżącego o wyłączenie członków SKO od udziału w sprawie wygaszenia postanowienia nr [...].

W odpowiedzi z [...] listopada 2016 r. (k-8 akt sądowych) organ poinformował, że skarżący wniosku takiego nie składał. Przy piśmie nadesłano jedynie wniosek P. S. z [...] maja 2015 r. o wygaszenie ww. postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia, akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w sprawach indywidualnych, czyli w granicach zakreślonych przez art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - w brzmieniu sprzed 15 sierpnia 2015 r.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a."

Jak wynika z pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] listopada 2016 r. oraz nadesłanych do sprawy o sygn. akt I SO/Wa 1338/16 akt administracyjnych, skarżący nie składał w organie w dniu [...] maja 2015 r. wniosku o wyłączenie wybranych członków SKO od udziału w sprawie wygaszenia postanowienia z [...] maja 2015 r. nr [...], a jedynie sam wniosek o wygaszenie tego orzeczenia. Brak przedmiotowego wniosku oznacza natomiast, że z inicjatywy skarżącego nie wszczęto żadnego postępowania wpadkowego przed organem. W tej sytuacji wniosek ten nie nadaje się do załatwienia poprzez władcze rozstrzygnięcie organu.

Skoro zatem organ na drodze postępowania administracyjnego nie mógł rozstrzygnąć wniosku skarżącego, którego nie było, to nie można mu również czynić zarzutu bezczynności w tym zakresie. Sąd rozpoznaje natomiast skargę na bezczynność jedynie wówczas, gdy organ był obowiązany do wydania decyzji, postanowienia oraz innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 P.p.s.a.). Ewentualne stwierdzenie bezczynności skutkuje zobowiązaniem organu do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Z tego powodu Sąd nie może oceniać bezczynności w kwestiach, które pozostają poza zakresem jego kognicji. Wobec tego, że skarżący nie złożył wniosku, o którym mowa w skardze, nie można żądać od organu zajęcia w jego przedmiocie władczego stanowiska w formie przewidzianej przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego.

Na marginesie jedynie wskazać należy, że gdyby wniosek taki faktycznie został złożony, niniejsza skarga również byłaby niedopuszczalna. Rozstrzygnięcie wniosku o wyłączenie członków organu kolegialnego ma bowiem miejsce postanowieniem, na które nie przysługuje zażalenie, nie jest to również postanowienie, które kończy postępowanie, ani postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Postanowienie to rozstrzyga wyłącznie kwestię wpadkową w prowadzonym postępowaniu. Z tej przyczyny nie można go uznać za postanowienie, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a., a tylko takich postanowień może dotyczyć skarga na bezczynność organu.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.