Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 534/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-08-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art.75 par. 2 pkt 1 lit. a), art.75. par.3, art.75 par.4, art.72 par.1 pkt 1, art. 73 par. 2 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska (spr.), Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Dorota Zawiślińska, po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi G.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 lutego 2013 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. postanawia zawiesić postępowanie.


UZASADNIENIE

I SA/Gd 534/13

UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia 12 lutego 2013r., na podstawie m.in. art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 75 § 2 pkt 1 lit.a, § 3 i § 4 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.; dalej jako O.p.) oraz art. 10 ust. 1, art. 17 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r., nr 51, poz. 307 ze zm.; dalej jako u.p.d.o.f.), po rozpatrzeniu odwołania skarżącego G.D. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z 11 kwietnia 2012r. odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2010 w kwocie 21.283 zł, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Stan sprawy: w dniu 18 listopada 2011r. skarżący złożył korektę zeznania PIT-38 o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2010, wykazując zryczałtowany podatek dochodowy obliczony od przychodów (dochodów), o jakich mowa w art. 30a ust. 1 pkt 1-5 u.p.d.o.f., uzyskanych poza granicami Rzeczpospolitej Polskiej w wysokości 11.128,60 zł oraz kwotę do zapłaty w wysokości 11.129 zł. Do korekty została dołączona informacja z 24 marca 2011r. uzyskana z banku [...] w Szwajcarii, z którego wynika przychód z tytułu odsetek w kwocie 38.159,86 CHF oraz pismo, w którym skarżący wyjaśnił, że powodem złożenia korekty były błędy rachunkowe dotyczące wyboru waluty.

Organ pierwszej instancji nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku strony i stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2010 uznając jednocześnie, że podatek określony decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 19 marca 2012r. w wysokości 22.939 zł jest podatkiem należnym. Wskazano przy tym, że rozpatrując odwołanie od decyzji w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2010 z tytułu obrotu kapitałami pieniężnymi, Dyrektor Izby Skarbowej z dnia 30 października 2012r. uchylił decyzję wymiarową i orzekł co do istoty sprawy, określając skarżącemu wysokość zobowiązania z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2010 w kwocie 21.786 zł.

Organ odwoławczy, utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiającej stwierdzenia nadpłaty za rok 2010, przywołał treść art. 73 i art. 75 O.p., art. 9 ust. 2, art. 10, art. 17 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.f. oraz art. 30a ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. wskazując, że poza sporem jest okoliczność, iż skarżący w roku 2010 uzyskał dochód w postaci wypłaconych odsetek. Wysokość tych odsetek przyjęta została na podstawie informacji otrzymanych w ramach spontanicznej wymiany informacji od zagranicznych administracji podatkowych. Skarżący nie kwestionował faktu otrzymania odsetek, jednak podkreślił, że odsetki te wpłynęły na wspólne konto bankowe jakie posiada z żoną A., a zatem beneficjentem tych odsetek jest nie tylko skarżący ale również jego małżonka; dlatego też przychód ten powinien zostać rozdzielony po połowie na każdego z nich. Zdaniem organu w informacji o odsetkach uzyskanych przez podatnika poza granicami kraju uzyskanej od szwajcarskiej administracji podatkowej przedmiotowe odsetki nie stanowiły przychodów wspólnych małżonków (pozostających w rozdzielności majątkowej) o czym świadczy fakt, że podmiotem uzyskującym dochód a wskazanym w tej informacji jest jedynie skarżący G.D. Organ podkreślił, że skarżący nie przedstawił żadnych dowodów stwierdzających wystąpienie odmiennych okoliczności tj. wystąpienie dochodów z tytułu odsetek po stronie obojga małżonków.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie skarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W orzecznictwie i literaturze podkreśla się, iż zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o w/w przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 marca 2005 r. sygn. akt I OZ 45/05 oraz z 7 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 382/08), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym). Podkreśla się, że wskazana w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. podstawa zawieszenia postępowania uległa istotnemu rozszerzeniu w stosunku do uregulowań zawartych w art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c. W szczególności przepis ten daje podstawę do zawieszenia postępowania z powodu skierowania, w wyniku innej sprawy zawisłej przed sądem administracyjnym, pytania prawnego w celu podjęcia stosowanej uchwały przez skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego (tak: J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd.2, W-wa, 2006, s. 281 – 282).

Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnioskiem z dnia 8 lipca 2013r. (BO-4660-47/13), przekazał NSA następujące zagadnienie prawne: czy w przypadku zakwestionowania przez organ podatkowy prawidłowości skorygowanej deklaracji podatkowej złożonej wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty, zgodnie z art. 75 § 3 O.p., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2003r., organ podatkowy przed rozpatrzeniem tego wniosku powinien wszcząć z urzędu postępowanie podatkowe celem określenia wysokości zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 21 § 3 tej ustawy.

Mając na uwadze, że w dacie wydania postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpoznał jeszcze wskazanego powyżej zagadnienia prawnego, zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należy uznać w tym wypadku za konieczne.