Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 645/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 219 § 2, art. 230 §1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. T. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Pierwszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 11 października 2010 r., sygn. akt I SA/Ol 456/10 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi L. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 19 maja 2008 r., nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

1. Zarządzeniem z dnia 11 października 2010 r., I SA/Ol 456/10, Przewodniczący Wydziału Pierwszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wezwał L. T. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 19 maja 2010 r. w kwocie 331 zł, stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) zwanego dalej: rozporządzeniem - oraz zgodnie z treścią prawomocnego postanowienia WSA w Olsztynie z dnia 8 września 2010 r.

2. Pismem z dnia 18 października 2010 r. zatytułowanym "zażalenie" podatniczka zaskarżyła powyższe zarządzenie i wniosła o jego zmianę lub uchylenie i przyznanie pomocy w postaci całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazała na swoją trudną sytuację zdrowotną, osobistą i materialną.

3. W odpowiedzi na pismo sądu pierwszej instancji z dnia 26 października 2010 r., skarżąca wskazała, że podtrzymuje wniosek o przyznanie prawa pomocy i jednocześnie kwestionuje nakaz uiszczenia wpisu sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

4. Jak wynika z treści art. 230 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a. - od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Przepis ten wskazuje, że wpis może mieć charakter stosunkowy, gdy jego wysokość obliczana jest według procentowego wskaźnika w zależności od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem, lub stały, gdy jego wysokość odzwierciedla określona kwota, zróżnicowana w zależności od przedmiotu zaskarżonego aktu albo rodzaju czynności, która ma zostać podjęta przez sąd (zob. S. Babiarz, P. Zaborniak, Wpis stały i wpis stosunkowy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, PS 2005, nr 5, s. 154 i n.).

Na gruncie niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, że należny jest wpis stosunkowy, bo przedmiotem sporu jest należność pieniężna. A zatem zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł. Wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie stanowi kwota 8.272 zł, co wynika z treści pisma skarżącej z dnia 15 lipca 2010 r. (str. 11 akt WSA). A zatem zgodnie z treścią § 1 pkt 1 rozporządzenia oraz art. 219 § 2 zdanie drugie p.p.s.a. wysokość wpisu w niniejszej sprawie wynosi kwota 331 zł. W tej sytuacji, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd pierwszej instancji ustalił wpis w prawidłowej wysokości.

Skierowane zaś do strony wezwanie do jego uiszczenia należy uznać za prawidłowe, bowiem było konsekwencją oddalenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 8 września 2010 r. wniosku skarżącej o udzielenie prawa pomocy. Postanowienie to nie zostało przez skarżącą zaskarżone zażaleniem do Naczelnego Sądu Administracyjnego, co w konsekwencji spowodowało jego uprawomocnienie się.

W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, bowiem nie naruszono przepisów postępowania.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.