Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 125/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja Sędziowie: NSA Joanna Tuszyńska (spr.) WSA Jacek Bursa Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi D.O. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe II. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. na rzecz skarżącej D.O. kwotę 100,00 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

W dniu 5 sierpnia 2010 r. D.O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. "w sprawie prowadzonej pod znakiem [...] dotyczącej budynku gospodarczego na działce nr 1 w B. ". Wskazała, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , na skutek zażalenia skarżącej, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 r. wyznaczył PINB w N. termin załatwienia sprawy do 20 października 2008 r. Mimo upływu zakreślonego terminu organ nie załatwił sprawy, podejmując działania zmierzające do dalszej przewłoki postępowania, w szczególności zawieszając postępowanie postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2009 r. (postanowienie uchylone przez [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r.). Następnie organ w dniu 15 lutego 2010 r. wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy do dnia 14 maja 2010 r.

W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o uznanie skargi za bezzasadną. Przedstawił przebieg postępowania w sprawie, wskazując, że na przedłużenie przedmiotowego postępowania wpłynęły przeszkody na które organ nie miał wpływu.

Wskazał, że skarżąca pismem z dnia 28 listopada 2007 r. poinformowała organ o samowoli budowlanej na sąsiedniej działce stanowiącej własność S.J. . W dniu 21 lipca 2008 r. organ wszczął z urzędu postępowanie w sprawie "budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr 1 położonej w m-ci B. ". W dniu 20 sierpnia 2008 r. zostały przeprowadzone oględziny na przedmiotowej działce, w czasie której strony oświadczyły, że w sądzie powszechnym z wniosku D.Z. toczy się sprawa dotycząca zakazu korzystania z pasa drogi stanowiącego część działki nr 2 służącej jako dojazd do zabudowań gospodarczych S.J. W związku z otrzymaną w dniu 15 kwietnia 2009 r. informacją z Sądu Rejonowego w N. w sprawie toczącego się postępowania, organ postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2009 r. zawiesił postępowanie. Postanowienie to zostało uchylone postanowieniem MINB w K. z dnia 25 sierpnia 2009 r. Postanowieniem z dnia 15 lutego 2010 r. organ wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy. Zawiadomieniem z dnia 29 czerwca 2010 r. organ poinformował strony o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. W dniu [...] września 2009 r. PINB w N. wydał decyzję znak: [...] nakazującą S.J. dokonanie rozbiórki części budynku gospodarczego od strony zachodniej o wymiarach 8 m x 3,50 m (wiata z wrotami wjazdowymi) zlokalizowanej na działce nr 3 w m-ci B.

W piśmie z dnia 24 września 2010 r. skarżąca ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę wskazała, decyzja PINB w N. z [...] września 2010 r. "nie rozstrzyga wszystkich aspektów sprawy", gdyż dotyczy jedynie jednego z wybudowanych obiektów budowlanych, pomijając pozostałe samowolnie wybudowane budynki milczeniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga jest dopuszczalna, gdyż przed jej wniesieniem skarżąca wielokrotnie składała zażalenie w trybie art.37 k.p.a. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.

Stosownie do kompetencji orzeczniczych sądu administracyjnego określonych ustawą z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w przypadku skargi na bezczynność, sąd może ją uwzględnić i wówczas zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (art.149) albo też uznać skargę za niezasadną i ją oddalić. Z kolei zgodnie z przepisem art.161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe. Jedną z przyczyn bezprzedmiotowości jest sytuacja, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organ wyda akt, co do którego, według skargi, pozostawał w bezczynności (por. uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, LEX nr 463487).

Cytowana uchwała rozstrzygnęła rozbieżności występujące w orzecznictwie sądów administracyjnych: czy w przypadku ustania bezczynności w toku postępowania sądowego należy je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., czy też należy skargę oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego wobec wydania decyzji przez organ, stanowi o bezprzedmiotowość postępowania i oznacza, że "przegraną stroną procesu jest organ, który w wyniku wniesienia skargi przez stronę usunął stan niezgodności z prawem. W takiej sytuacji Sąd nie może uwzględnić skargi na podstawie art. 149 p.p.s.a. przez nakazanie określonego działania, gdyż organ nie jest już bezczynny. Z przepisu tego wynika nadto, że wydanie decyzji przez organ wyłącza możliwość uwzględnienia skargi przez sąd nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt wydane zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania (wyrok NSA z dnia 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99, niepubl.). Oznacza to, że organ wprawdzie pozostaje w zwłoce, lecz nie jest bezczynny, a przedmiotem skargi z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. jest właśnie bezczynność. Przedmiotem zaskarżenia jest bowiem sama bezczynność organu, a nie wadliwość jego działania.

Ponadto, jak wskazano w uchwale, oddalenie skargi w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi organ wydał decyzję, sugerowałoby lekceważenie przez organ przepisów o terminach załatwienia sprawy.

Przenosząc dotychczasowe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że postępowanie sądowe jest bezprzedmiotowe, gdyż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. wydał w dniu [...].09.2010 r. decyzję w sprawie nakazania rozbiórki części przedmiotowego budynku gospodarczego. Niezależnie zatem od tego, czy rozstrzygnięcie to jest dla skarżącej satysfakcjonujące, ustała stanowiąca przedmiot skargi bezczynność tego organu. W konsekwencji nie wchodzi już w rachubę rozpoznanie skargi przez Sąd i zastosowanie środka przewidzianego w art. 149 p.p.s.a., gdyż żądanie strony objęte tą skargą zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego. W takim stanie faktycznym sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Wobec powyższego orzeczono jak w punkcie I sentencji.

Orzeczenie o kosztach oparto na przepisie art.201 § 1 p.p.s.a.