Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 719/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-08-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.220 par.3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na rok 2017 postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. K., dalej jako "Skarżący", wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 czerwca 2017 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości na rok 2017.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 27 września 2017 r., Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismem z dnia 9 października 2017 r. Skarżący wskazał, że wartość zaskarżenia to kwota 500 zł.

Zarządzeniem z dnia 13 października 2017 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu, po przeprowadzeniu dochodzenia w celu sprawdzenia wartości przedmiotu zaskarżenia, ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 5.763 zł.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 13 października 2017 r., Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 231 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismem z dnia 30 października 2017 r. Skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu z dnia 13 października 2017 r. w przedmiocie wpisu sądowego od skargi.

Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2017 r. sygn. akt II FZ 755/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie Skarżącego na ww. zarządzenie.

Następnie Skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 października 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 231 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie doręczono w dniu 25 stycznia 2018 r.

Pismem z dnia 1 lutego 2018 r., niesporządzonym na urzędowym formularzu, Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia 19 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę M. K. z powodu nieuiszczenia należnego wpisu od skargi.

Zarządzeniem z dnia 21 marca 2018 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy.

W następstwie rozpoznania sprzeciwu tut. Sąd postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2018 r. utrzymał w mocy ww. zarządzenie.

W wyniku rozpatrzenia zażalenia Skarżącego Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 10 lipca 2018 r. sygn. akt II FZ 339/18 uchylił postanowienie tut. Sądu z dnia 19 lutego 2018 r.

W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że WSA przedwcześnie odrzucił skargę podatnika, bowiem w terminie do uiszczenia wpisu strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Na dzień wydania zaskarżonego orzeczenia wniosek ten nie był jeszcze rozpoznany - okoliczność taka uniemożliwia natomiast odrzucenie skargi ze względu na nieuiszczenie wpisu w terminie.

Wobec postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego Skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 października 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 231 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie doręczono Skarżącemu w dniu 3 sierpnia 2018 r.

Pismem z dnia 10 sierpnia 2018 r. Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Do dnia 20 sierpnia 2018 r. nie uiszczono wpisu sądowego w wysokości 231 zł (notatka urzędowa z dnia 21 sierpnia 2018 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej jako p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Z akt sądowych sprawy wynika, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 27 lipca 2018 r. o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 października 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (akta sprawy, k. 106) wynika, że zarządzenie doręczono Skarżącemu w dniu 3 sierpnia 2018 r. Zatem termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu, zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianych w art. 83 § 1 p.p.s.a. upłynął z dniem 10 sierpnia 2018 r.

Ponadto z akt sprawy wynika, że Skarżący pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 10 sierpnia 2018 r. ponownie wystąpił o przyznanie prawa pomocy.

Sąd stwierdza, że ponowne wniesienie wniosku o przyznanie prawa pomocy już po uprawomocnieniu się zarządzenia w przedmiocie prawa pomocy i wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia i pozostaje bez wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 p.p.s.a.

Wskazać należy, że utrwalony jest pogląd, wyrażany tak w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia z dnia 8 maja 2007 r., II FSK 649/06, z dnia 3 lutego 2009 r., I OZ 53/09; z dnia 28 lipca 2009 r., I FZ 252/09; z dnia 7 lutego 2011 r., II FSK 2274/10), jak i wcześniej Sądu Najwyższego (por. postanowienie z dnia 23 lutego 1999 r., I CKN 1064/97, OSNC 1999 nr 9, poz. 153; postanowienie z dnia 21 kwietnia 1999 r., I CKN 1461/98, OSNC 1999 nr 11, poz. 196), zgodnie z którym z przymiotu prawomocności postanowienia odmawiającego zwolnienia z kosztów sądowych wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia.

Wymaga odnotowania, że pierwszy wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie został już prawomocnie rozstrzygnięty postanowieniem tut. Sądu z dnia 23 kwietnia 2018 r. Tym samym rozstrzygnięcie kwestii wpadkowej uzyskało już moc wiążącą na dalszych etapach postępowania. Złożenie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy wywołuje skutek od chwili jego wniesienia, a więc nie obejmuje zwolnienia od kosztów sądowych, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem. Podkreślić jeszcze raz należy, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, dokonane nawet w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może zatem uchylić skutków prawomocności wydanego bezpośrednio wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Tym samym należy uznać, że zasadnie Skarżący ponownie został wezwany zarządzeniem z dnia 27 lipca 2018 r. do uiszczenia wpisu od skargi, którego pomimo zawartego w wezwaniu pouczenia nie uiścił.

Podnieść należy, że w zaistniałej sytuacji upływ terminu wyznaczonego do uiszczenia wpisu obligował Sąd do odrzucenia skargi. Odmienne działanie mogłoby doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków strony o przyznanie prawa pomocy, co niewątpliwie skutkowałoby nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania lub nawet niemożnością jego zakończenia.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę odrzucił.