Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 15/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Hauser po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 5 grudnia 2019 r., II SA/Ol 840/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania w sprawie rozbiórki wiaty postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 5 grudnia 2019 r., II SA/Ol 840/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę E. B. (dalej skarżąca) na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...], zapadłą w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania w sprawie rozbiórki wiaty, zwracając skarżącej 100 zł tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

W uzasadnieniu sąd I instancji wyjaśnił, że zaskarżone postanowienie doręczono skarżącej 21 sierpnia 2019 r. Termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 20 września 2019 r. Skarżąca złożyła skargę dopiero 23 września 2019 r.

W zażaleniu z 12 grudnia 2019 r. skarżąca zaskarżyła postanowienie z dnia 5 grudnia 2019 r. w całości, zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.) w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe ich zastosowanie, ponieważ uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez własnej winy.

W uzasadnieniu skarżąca przyznała, że termin do wniesienia skargi upływał dnia 20 września 2019 r. Niedochowanie terminu nastąpiło bez jej winy. Co więcej, w wyniku błędnego wyliczenia skarżąca składając skargę dnia 23 września 2019 r. była przekonana, że dotrzymała terminu. Skarżąca wyjaśniła, że w dniu 18 września 2019 r. przygotowała skargę, którą miała wysłać dnia następnego. Dnia 18 września 2019 r. ojciec skarżącej miał wypadek, w wyniku którego doznał złamania ręki. Skarżąca była całkowicie pochłonięta pomocą ojcu, w związku z czym nie miała możliwości wysłania w tym dniu skargi. Jednocześnie będąc w szpitalu skarżąca policzyła, kiedy upływa termin do wniesienia skargi i z jej wyliczeń wynikało, że może to uczynić do dnia 23 września 2019 r., tj. do poniedziałku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Prawidłowe wszczęcie postępowania przed sądem administracyjnym uzależnione zostało od zachowania właściwej formy, czasu oraz miejsca dokonania czynności procesowej. Następstwem niedopełnienia tych wymagań, które zostały szczegółowo uregulowane w p.p.s.a. jest odrzucenie skargi. W ten sposób nie dochodzi w ogóle do skutecznego zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego, a tym samym do poddania zaskarżonego przejawu działania albo zaniechania administracji publicznej kontroli sprawowanej pod względem zgodności z prawem.

Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Z niekwestionowanego stanu faktycznego wynika, że skarżąca otrzymała postanowienie z dnia [...] sierpnia 2019 r. w dniu 21 sierpnia 2019 r. Termin do wniesienia skargi mijał w piątek 20 września 2019 r., podczas gdy została ona nadana w urzędzie pocztowym dnia 23 września 2019 r. W zaistniałych okolicznościach WSA działając w sposób zgodny z prawem uwzględnił zaistniałe uchybienie i odrzucił skargę, zwracając skarżącej uiszczony wpis. Skarżąca przedstawiając powód uchybienia terminu wyraźnie stwierdziła, że "popełniła ogromny błąd". Wskazane okoliczności mogłyby stanowić ewentualną podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi, nie stanowiąc podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Skoro WSA dopatrzył się trafnie, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, na Sądzie tym spoczywał obowiązek odrzucenia wniesionego środka prawnego.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.