Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1284/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-09-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6337 Zatrudnianie cudzoziemców
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anna Sidorowska-Ciesielska po rozpoznaniu w dniu 7 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. P. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z 14 maja 2020 r. V. P. (dalej: skarżący), reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Sąd pismem z 20 lipca 2020 r. wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi, podania numeru PESEL skarżącego, bądź złożenia oświadczenia o braku takiego numeru, a także do nadesłania do Sądu podpisanego egzemplarza skargi. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 lipca 2020 r. (k. 14 akt sądowych).

Pełnomocnik przy piśmie z 5 sierpnia 2020 r. nadesłał informację o numerze PESEL skarżącego oraz podpisany egzemplarz skargi. Dodatkowo wniósł o przedłużenie terminu do złożenia pełnomocnictwa z uwagi na fakt, że skarżący przebywa obecnie zagranicą w związku z chorobą żony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2019 r., poz. 2325 - zwanej dalej P.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W myśl art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. w postępowaniu sądowoadministracyjnym złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu jest obligatoryjne, niezależnie od istnienia i zakresu pełnomocnictwa dołączonego do akt administracyjnych. Trzeba wskazać, że art. 46 § 3 P.p.s.a., po jego nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), która weszła w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r., stanowi iż do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z treści powyższego przepisu jednoznacznie wynika, że pełnomocnik już przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej dokonanej w imieniu strony, organu lub przedstawiciela ustawowego, ma obowiązek dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis. Pierwszej czynności procesowej nie można zaś utożsamiać z czynnością dokonaną przed organami administracji publicznej, ponieważ są to dwa różne autonomiczne postępowania, zatem nawet pełnomocnictwo znajdujące się w aktach administracyjnych przedstawionych sądowi wraz ze skargą nie wyczerpuje dyspozycji art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 23 listopada 2017 r., sygn. akt I OZ 1665/17, postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2017 r., sygn. akt II FZ 447/17).

Zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 lipca 2020 r., a więc termin do uzupełnienia braków formalnych mijał z dniem 5 sierpnia 2020 r. Pełnomocnik przy piśmie z 5 sierpnia 2020 r. nadesłał jedynie informację o numerze PESEL skarżącego oraz podpisany egzemplarz skargi. Nie nadesłał on jednak pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnik skarżącego wprawdzie wniósł o przedłużenie terminu do złożenia pełnomocnictwa z uwagi na fakt, że skarżący przebywa obecnie zagranicą w związku z chorobą żony, ale w tym miejscu należy zwrócić uwagę, że przedłużenie terminu dopuszczalne jest jedynie w przypadku terminów sądowych (art. 84 p.p.s.a.), natomiast termin do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym wynikającym z art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a. Jako taki, termin ten nie może być przedłużany. Jeżeli jednak z przyczyny niezależnej od strony nie może on zostać zachowany, stronie przysługuje ewentualny wniosek o przywrócenie terminu (zob. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie II, str. 124).

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.