Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 817/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2007-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Jaździński (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska,, Sędzia NSA Kazimiera Sobocińska, Protokolant Karolina Borowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zobowiązania w podatku dochodowym za [...]r. p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe , 2. zarządzić zwrotu na rzecz skarżącego kwoty [...] zł tytułem wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia z dnia [...] r., Nr[...] , wydanym z powołaniem się na przepis art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 239 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej orzekł o utrzymaniu w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. w sprawie zaliczenia dokonanej w dnia [...] r. przez M. K. wpłaty kwoty [...] zł - na poczet zobowiązania w podatku dochodowym od dochodów z działalności gospodarczej uzyskanych we [...]r. (PIT-5L) w kwocie [...] zł i na poczet zobowiązania wynikającego z zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym [...] (PIT-37) w kwocie [...] zł.

Z akt sprawy wynika, że do wydania powyższego rozstrzygnięcia doszło w konsekwencji złożenia przez podatnika korekt deklaracji podatkowych za rok [...] na drukach PIT-5L, PIT-36L i PIT-37 oraz załączonego od nich wniosku o zwrot wynikającej z tych korekt nadpłaty.

I tak, w dniu [...] r. do Urzędu Skarbowego wpłynęła złożona przez M. K. deklaracja na zaliczkę miesięczną w podatku dochodowym, według stawki 19%, od dochodu z działalności gospodarczej za [...] r. (PIT-5L). Na deklarowaną zaliczkę składał się podatek naliczony m.in. od przychodu uzyskanego ze sprzedaży opatentowanych znaków towarowych, które sam wytworzył i których był właścicielem, dokonanej w tymże miesiącu na rzecz [...] . Z deklaracji tej wynikała kwota do zapłaty w wysokości [...] zł, która uiszczona została w tym samym dniu, tj. w dniu [...] r.

Z kolei w dniu [...] r. w/w podatnik złożył w Urzędzie Skarbowym zeznanie PIT-36L o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) z działalności gospodarczej w roku podatkowym [...] oraz zeznanie PIT-37 o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w tymże z innych źródeł. W zeznaniu PIT-36L wykazał on podatek należny za [...] r. na kwotę [...] zł. Ponieważ w trakcie roku podatkowego na rachunek bankowy Urzędu Skarbowego tytułem zaliczek na podatek wpłynęła kwota [...] zł, do zapłaty pozostała jeszcze kwota [...] zł. Natomiast z przedłożonego zeznania PIT-37 za [...] r. wynikała do zapłaty kwota [...] zł. Obie należności ([...] zł) podatnik uiścił w dniu [...]

Przed złożeniem w/w zeznań rocznych podatnik pismem z dnia [...] r. wystąpił do Urzędu Skarbowego z wnioskiem o udzielenie w trybie art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej interpretacji w sprawie prawidłowości zakwalifikowania przychodów z tytułu zbycia znaków towarowych oraz obowiązku rozliczenia zaliczki z tego tytułu. Po otrzymaniu interpretacji, zawartej w postanowieniu z dnia [...] r., potwierdzającej jego stanowisko co do tego, że przychody ze sprzedaży opatentowanych znaków towarowych stanowiły przychody ze źródła, o jakim stanowi przepis art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i że na nabywcy, jako płatniku, ciążył obowiązek pobrania zaliczki na podatek od dokonanej wypłaty, podatnik złożył w dniu [...] r. w Urzędzie Skarbowym korektę deklaracji na zaliczkę miesięczną na podatek dochodowy według stawki 19% za [...] r. (PIT -5L), korektę zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym [...] z działalności gospodarczej (PIT-36L) i korektę zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym [...] z innych źródeł (PIT-37). Z przedłożonej korekty deklaracji PIT-5L za [...] r. wynikała do zapłaty kwota [...] zł, z korekty zeznania PIT-36L za [...] r. - nadpłata w kwocie [...] zł, zaś z korekty zeznania PIT-37 za [...] r. - do zapłaty kwota [...] zł. Składając powyższe korekty M. K. w tymże samym dniu złożył wniosek, w którym wniósł o zwrot na jego rachunek bankowy nadpłaty wynikającej z zeznania PIT-36L za [...] r. w wysokości pomniejszonej o należny podatek dochodowy od osób fizycznych podlegający wpłacie przez niego jako podatnika, stanowiący różnicę między zaliczką, jaką zobowiązany był wpłacić na rachunek właściwego urzędu skarbowego będący płatnikiem nabywca opatentowanych znaków towarowych, a zobowiązaniem podatkowym ciążącym na nim jako na podatniku. W piśmie zawierającym wniosek o zwrot nadpłaty stwierdził on, iż nie dysponuje żadną przewidzianą przepisami prawa informacją o dokonaniu wpłaty zaliczki przez płatnika, wobec czego w korekcie zeznania PIT-37 w stosownej rubryce wykazał kwotę zaliczki w wysokości zero.

Nie kwestionując złożonych przez M. K. korekt wskazanych wyżej deklaracji, Pierwszego Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...]r. dokonaną przez podatnika w dniu [...] r. wpłatę w kwocie [...] zł zaliczył na poczet skorygowanych zobowiązań podatkowych, i tak: za [...] r. (PIT -5L) - kwotę [...] zł i za rok [...] (PIT-37) - kwotę [...] zł.

Na postanowienie to M. K. wniósł zażalenie kwestionując zali-czenie dokonanej w dniu [...] r. wpłaty kwoty [...] zł, powodującej nadpłatę wykazaną w korekcie deklaracji PIT-36L, na poczet należności wynikających z pozostałych skorygowanych deklaracji, wskazując przy tym na naruszenie przepisów art. 8 i art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podkreślając, że zobowiązanie, na jakie organ podatkowy zaliczył w całości nadpłatę podatku dochodowego z zeznania PIT-36L, dotyczy kwoty podatku jaką powinien był obliczyć, pobrać i odprowadzić w formie zaliczki płatnik i że zobowiązaniem w tej części nie można obciążać podatnika, a także przepisów art. 120 i art. 124 w związku z art. 217 § 2 Ordynacji podatkowej poprzez bezprawne uznanie się przez Naczelnika Urzędu Skarbowego za właściwego do pobrania zobowiązania podatkowego ciążącego zgodnie z prawem na płatniku i to w sytuacji, gdy podatnik wnosił o zaliczenie nadpłaty jedynie na część zobowiązania wynikającego z zeznania PIT-37, domagając się zwrotu pozostałej części nadpłaty na swój rachunek bankowy.

Z uzasadnienia wskazanego na wstępie postanowienia Dyrektora Izby Skar-bowej wynika, ze rozpatrując sprawę na skutek powyższego zażalenia organ ten nie znalazł odstaw do zakwestionowania zgodności z prawem zaskarżonego zażaleniem postanowienia organu podatkowego pierwszej instancji.

Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie organ odwoławczy wskazał przede wszystkim na wynikającą z art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 30c ust. 1 i art. 44 ust. 6h i ust. 61 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zasadę, że zobowiązanie podatkowe w tymże podatku powstaje z mocy samego prawa, niezależnie od woli, zamiaru i wiedzy jakiegokolwiek podmiotu stosunku podatko-woprawnego, tj. podatnika, płatnika czy organu podatkowego i to wyłącznie w związ-ku z wystąpieniem stanów faktycznych określonych przepisami. Stwierdził dalej, iż podatek dochodowy od osób fizycznych należy do podatków pobieranych w trybie tzw. samoobliczenia, przy którym podatnik sam określa i zgłasza organowi podatkowemu (deklaruje) wysokość zobowiązania podatkowego i że w związku z tym wskazanie przez niego określonej kwoty w rubryce dotyczącej zaliczek pobranych przez płatnika i złożenie przezeń podpisu na deklaracji potwierdza prawidłowość składanego rozliczenia.

Organ odwoławczy przypomniał dalej, iż przedmiotem zaskarżonego zaża-leniem postanowienia jest zaliczenie dokonanej przez podatnika wpłaty na poczet zobowiązania podatkowego i że podstawę prawną tego postanowienia stanowią ure-gulowania prawne zawarte w art. 62 § 4 w zw. z art. 215 § 2 Ordynacji podatkowej, a więc jest ono dokumentem wyrażającym czynność rozliczenia dokonanej przez podatnika wpłaty, nie stanowi natomiast rozstrzygnięcia w kwestii odpowiedzialności podatnika, płatnika lub inkasenta za należny podatek, co oznacza, że podniesiony w zażaleniu zarzut naruszenia wskazanych przepisów prawa nie znajduje uza-sadnienia.

Powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej przez pełnomocnika podatnika zaskarżone zostało do sądu administracyjnego z powodu jego niezgodności z prawem. Domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia skarżący zarzuca, iż rażąco narusza ono przepisy prawa. Wskazując przy tym na przepis art. 217 § 2 Ordynacji podatkowej wywodzi on, że organ odwoławczy nie odniósł się do podniesionego w zażaleniu zarzutu braku właściwości miejscowej orzekającego w tej sprawie organu pierwszej instancji. Wskazuje on też na fakt toczącego się odrębnie postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za [...] r., wobec czego wydanie zaskarżonego postanowienia było, jego zdaniem, działaniem przedwczesnym. Uważa on, że za nie pobrany podatek należny od przychodu ze sprzedaży opatentowanych znaków towarowych winien odpowiadać płatnik stosownie do przepisu art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej, zaś rozliczenie pomiędzy płatnikiem i podatnikiem jest kwestią reali-zowaną na gruncie roszczenia cywilnoprawnego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska. Zwrócił też uwagę, iż zaliczenie wpłaty z dnia [...] r. na poczet zobowiązania wynikającego z korekty deklaracji PIT-5L za [...]r. i zobowiązania wynikającego z korek-ty zeznania PIT-37 za [...] r. było zgodne z uregulowaniem art. 62 § 4 w związku z art. 216 § 2 Ordynacji podatkowej stanowiącego o tym, ze podatnik decyduje, na poczet którego zobowiązania dokonuje wpłaty. Takie zaliczenie tej wpłaty, a nie nadpłaty wynikającej z korekty deklaracji PIT-36L z dnia [...] r., dokonało się też z korzyścią dla podatnika, pozwoliło bowiem na uniknięciu naliczenia odsetek za zwłokę za okres od [...] r., tj. od dnia upływu terminu płatności zobowiązania wykazanego w zeznaniu PIT-37 za rok [...] do dnia złożenia korekty tego zeznania i wykazującej nadpłatę korekty zeznania PIT-36L za tenże rok.

Przed rozprawą, w dniu [...] r., do akt sprawy wpłynęło pismo pełnomocnika strony skarżącej z dnia [...] r., w którym zawarte zostało oświadczenie o cofnięciu skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć wniesioną przez siebie skargę, zaś oświadczenie o cofnięciu skargi jest dla sądu administra-cyjnego wiążące, o ile nie zostanie uznane przez sąd za niedopuszczalne jako zmie-rzające do obejścia prawa lub powodujące utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skuteczne cofnięcie skargi powoduje, iż powinnością sądu jest wydanie postanowienia o umorzeniu postępowania sądowego (art. 161 § 1 pkt 1 w/w ustawy).

Uznając, iż w rozpatrywanej sprawie cofnięcie skargi jest skuteczne, gdyż nie istnieją podstawy do przyjęcia, że złożenie przez pełnomocnika strony skarżącej oświadczenia o cofnięciu skargi zmierza do obejścia przepisów prawa lub powo-dowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, stosownie do wskazanego ostatnio przepisu orzec należało o umorzeniu postępowania sądowego.

O zwrocie wpisu uiszczonego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.