Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 184/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-05-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 13 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. H. oraz K. K. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych prowadzonych bez wymaganego pozwolenia na budowę polegających na rozbudowie budynku i nałożenia obowiązku przedłożenia określonych dokumentów postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 13 marca 2020 r. A. H. oraz K. K. (dalej: skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych prowadzonych bez wymaganego pozwolenia na budowę polegających na rozbudowie budynku i nałożenia obowiązku przedłożenia określonych dokumentów.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II pismem z dnia

22 kwietnia 2020 r. wezwano pełnomocnika skarżących do usunięcia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez nadesłanie 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi oraz przez podanie numerów PESEL skarżących. Z akt sprawy wynika, że wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 24 kwietnia 2020 r. (k. 43 akt sądowoadministracyjnych). Wraz z pismami z dnia 28 kwietnia 2020 r. oraz z 29 kwietnia 2020 r. pełnomocnik skarżących przesłała 1 egzemplarz odpisu skargi, pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżących będącymi jej dziećmi oraz numery PESEL skarżących.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325

z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Ponadto, zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Podkreślenie wymaga zarazem, że zgodnie z art. 57 § 1 skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazane w tym przepisie elementy.

Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 24 kwietnia 2020 r. (piątek), zatem siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał w dniu 4 maja 2020 r. (poniedziałek). Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, braki formalne nie zostały uzupełnione w pełnym zakresie. Pełnomocnik skarżących pismami z dnia 28 i 29 kwietnia 2020 r. przywołała częściowo treść pierwotnie złożonej skargi, jednak nie można uznać, by pisma te stanowiły odpisy skargi. Przy piśmie z dnia 29 kwietnia 2020 r. pełnomocnik skarżących przesłała jako załącznik 1 odpis skargi. Tym samym nie uzupełniono jednak braków formalnych w pełnym zakresie. Dodatkowo, pełnomocnik skarżących przesłała stosowne pełnomocnictwa oraz numery PESEL skarżących.

Niemniej, nieprzesłanie odpowiedniej liczy odpisów skargi stanowi istotny brak formalny skargi obligujący sąd do jej odrzucenia. Pogląd ten znajduje podstawę w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, w której podkreślono, że niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny przesądził w przedmiocie budzącego wątpliwości zagadnienia prawnego, iż brak wymaganej liczby odpisów skargi stanowi istotny brak formalny uniemożliwiający nadanie skardze dalszego biegu. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że pełnomocnik skarżących przesłała jedynie jeden egzemplarz własnoręcznie podpisanego odpisu skargi jako załącznik do pisma z dnia 29 kwietnia 2020 r. Jednocześnie za odpisy skargi nie można uznać pism z dnia

28 i 29 kwietnia 2020 r., których treść nie odpowiada w pełni treści skargi.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreślono, że nie stanowi uzupełnienia braku formalnego skargi przedłożenie na wezwanie sądu jako odpisu skargi pisma o treści tylko częściowo zbieżnej z treścią skargi (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 22 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Bk 647/14).

W konsekwencji stwierdzić należy, że nie uczyniono zadość wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych skargi w pełnym zakresie. Okoliczności przywołane powyżej obligowały Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.