Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2087/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 3 par 1, art. 145 par. 1 pkt 1 lit a-c, art. 134, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 97 par. 1 pkt 4, art. 138 par 1 pkt 2, art. 139, art. 6 i 7
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 62 ust 1 i ust 2, art. 20 ust. 1, art. 28 ust 1, art. 9 ust. 5, art. 64 ust 1 w zw. z art. 53 ust 4 pkt 2
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Dopierała (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez Z. K. jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2009 r., nr [...] uchylające postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] września 2009 r., nr [...] i umarzające postępowanie w sprawie zawieszenia postępowania.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Pismem z dnia [...] czerwca 2008 r. Prezydent W. zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego na wniosek E. S.A. z siedzibą w K. złożony w dniu [...] maja 2008 r. w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz przebudowie istniejącego wjazdu na działce ewid. nr [...] w obrębie [...] położonej przy ul. [...] w W. oraz części działki ewid. nr [...] w obrębie [...] w W..

Postanowieniem z dnia [...] września 2009 r., nr [...] Prezydent W., działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej: "k.p.a.", zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż Z. K. - będąca stroną postępowania, pismem z dnia [...] czerwca 2008 r. poinformowała, że w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego prowadzone jest postępowanie w sprawie wpisu do rejestru zabytków poligonu doświadczalnego Wytwórni [...] "M.", który znajdował się na terenie działki objętej ww. wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. W odpowiedzi na zapytanie Prezydenta W. odnośnie stanu ww. sprawy, pismem z dnia [...] lipca 2009 r. Ministerstwo poinformowało, że postępowanie administracyjne z odwołania Z. K. od decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nr [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. o odmowie wpisania do rejestru zabytków województwa [...] terenu

opisanego we wniosku jako poligon doświadczalny dawnej wytwórni "M." przy ul. [...] w W., zostało zakończone decyzją Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2008 r. utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Nadto wyjaśniło, że wyrokiem z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 93/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. K. na powyższą decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Od ww. wyroku Z. K. złożyła w dniu [...] czerwca 2009 r. skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W ocenie Prezydenta W. orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego może mieć znaczący wpływ na stan prawny wnioskowanej działki bowiem w ramach sprawowania przez sąd administracyjny kontroli legalności aktów administracyjnych mogłoby dojść do uchylenia ww. decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Mając na względzie treść art. 7 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. nr 162, poz. 1568 ze zm.), na skutek ewentualnego wpisu do rejestru zabytków działka podlegać będzie ochronie prawnej konserwatora zabytków, a tym samym sposób jej zagospodarowania będzie ograniczony.

Biorąc powyższe pod uwagę organ stwierdził, iż wydanie decyzji o warunkach zabudowy zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, tym samym brak jest podstaw do wydania decyzji o warunkach zabudowy do czasu rozpoznania ww. skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Spółka E. S.A. wnosząc o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 61 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.) oraz art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie. Podniosła, iż rozstrzygniecie co do wpisu terenu do rejestru zabytków nie stanowi zagadnienia wstępnego dla wydania decyzji o warunkach zabudowy, ponieważ przepisy prawa materialnego nie ustalają bezpośredniego związku przyczynowego między tymi dwiema decyzjami. Jednak nawet gdyby przyjąć, że decyzja w przedmiocie wpisu terenu do rejestru zabytków stanowi zagadnienie wstępne dla decyzji o warunkach zabudowy, to zostało ono rozstrzygnięte ostateczną i wykonalną decyzją Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2008 r. w przedmiocie odmowy wpisu terenu

dawnego poligonu doświadczalnego do rejestru zabytków, co wzmocnił dodatkowo fakt wydania przez WSA w Warszawie wyroku oddalającego skargę na tę decyzję. Wniesienie od tego orzeczenia skargi kasacyjnej do NSA nie wstrzymuje wykonania ww. ostatecznej decyzji Ministra.

Postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., powołując w podstawie prawnej art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 k.p.a. uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i umorzyło postępowanie w sprawie zawieszenia postępowania wskazując, iż brak było podstaw do zastosowania art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Uzasadniając swoje stanowisko Kolegium podniosło, iż nie jest zasadne stanowisko organu pierwszej instancji odnośnie wpływu orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie wpisu do rejestru zabytków poligonu doświadczalnego Wytwórni [...] "M." na stan prawny działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy. Kolegium wskazało, iż każde postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy mogłoby zostać zablokowane przez wniesienie wniosku o wpis terenu danej inwestycji do rejestru zabytków. W niniejszej sprawie kwestia ta została rozstrzygnięta ostateczną decyzją Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2008 r. utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] grudnia 2004 r. o odmowie wpisania ww. terenu do rejestru zabytków. Brak było podstaw do zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie tylko z tego z powodu, że wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 93/09 oddalający skargę na ww. decyzję ostateczną został zaskarżony skargą kasacyjną do NSA.

W skardze na powyższe postanowienie Z. K. wniosła o jego uchylenie w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych zarzucając naruszenie:

1) art. 139 k.p.a. poprzez brak określenia i zdefiniowania przez organ w wydanym postanowieniu istoty sprawy, która jest jednoznacznie określona w postanowieniu Prezydenta W. z dnia [...] września 2009 r. jako postanowienie wydane w interesie społecznym;

art. 7 k.p.a. poprzez brak wykonania jednej z najważniejszych reguł właściwych dla procesu postępowania administracyjnego, określonej w doktrynie jako zasada prawdy obiektywnej;

art. 139 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia dlaczego organ nie wziął pod rozwagę wartości interesu społecznego podniesionego w postanowieniu organu pierwszej instancji oraz brak wskazania, na podstawie jakich przesłanek uznał, że dla tożsamości historii M. interes inwestora uznany został jako wyższa kategoria wartości aniżeli ochrona dziedzictwa polskiej cywilizacji - Wytwórni [...] produkującej sprzęt wojskowy od 1927 r.;

art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w zw. z art. 6 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie oraz błędną interpretację przepisu prawa, iż domniemanie faktyczne oraz okoliczności podniesione w postanowieniu Prezydenta W. nie stanowią zagadnienia wstępnego, pomimo że przepis ten jednoznacznie definiuje obowiązek zawieszenia postępowania z urzędu gdy rozpatrzenie sprawy zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Organ nie uwzględnił okoliczności faktycznej, że przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (sprawa o sygn. akt II OSK 1717/09) toczy się postępowanie w sprawie rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego dotyczącego wpisu do rejestru zabytków Województwa [...] terenu opisanego jako poligon doświadczalny dawnej Wytwórni [...] "M." przy ul. [...] w W., a przedmiotowe zagadnienie wstępne nie zostało dotychczas prawomocnie rozstrzygnięte;

art. 2 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 2004 r., nr 93, poz. 888) oraz przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez brak uwzględnienia faktu, iż w sytuacji, gdy procedura planistyczna jest zaawansowana, organ pierwszej instancji z urzędu zawiesza się postępowanie administracyjne w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy na okres nie dłuższy niż 12 miesięcy;

8) art. 20 § 1 oraz art. 28 § 1 w zw. z art. 28 § 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym mających istotne znaczenie dla oceny zaskarżonego postanowienia.

W motywach skargi skarżąca wskazała, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. niezasadnie uznało, że stan prawny działki nr [...] objętej wnioskiem inwestora (obszaru oznaczonego historyczną nazwą S.) nie ma znaczenia w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy

budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w sytuacji, gdy w Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego obszaru S. w W. przeznaczenie tego obszaru zostało określone jako ZP (zieleń planowana). Jednocześnie podniosła, że dopiero prawomocne orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozstrzygnie zagadnienie prawne dotyczące sposobu użytkowania i zagospodarowania przedmiotowego terenu. Nieuwzględnienie tego argumentu przez Kolegium stanowi - zdaniem skarżącej - o naruszeniu przez organ odwoławczy art. 144 § 1 oraz 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

W piśmie procesowym złożonym na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 17 czerwca 2010 r. Z. K. wniosła o dołączenie do akt sprawy kopii dokumentów dotyczących "uprawomocnienia się aktu prawa miejscowego - Planu zagospodarowania przestrzennego S." tj.: pisma Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu W. z dnia [...] stycznia 2010 r. informującego o podjęciu uchwały nr [...] Rady W. z dnia [...] stycznia 2010 r. oraz kart Dziennika Urzędowego Województwa [...] z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...], poz. [...]- uchwała nr [...] Rady W. z dnia [...] stycznia 2010r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli zgodności zaskarżonego aktu administracyjnego - w dacie jego wydania - z obowiązującymi przepisami prawa materialnego i procesowego. Sąd, uwzględniając skargę uchyla zaskarżony akt administracyjny w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa

materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 p.p.s.a.).

W ocenie Sądu skarga złożona w przedmiotowej sprawie jest nieuzasadniona, albowiem zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2009 r. nie narusza przepisów prawa materialnego ani też przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

Kwestia sporna w sprawie niniejszej sprowadza się do oceny, czy zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., obligujące organ do zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie zainicjowanej wnioskiem inwestora z dnia [...] maja 2008 r. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz przebudowie istniejącego wjazdu na działce ewid. nr [...] w obrębie [...] położonej przy ul. [...] w W. oraz części działki ewid. nr [...] w obrębie [...] w W..

W ocenie skarżącej, konieczność zawieszania postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie wynika z faktu, że przed Naczelnym Sądem Administracyjnym toczy się postępowanie ze skargi kasacyjnej wniesionej przez skarżącą od wyroku WSA w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 93/09 oddalającego skargę na decyzję ostateczną Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2008 r. w przedmiocie odmowy wpisania do rejestru zabytków województwa mazowieckiego terenu opisanego we wniosku jako poligon doświadczalny dawnej Wytwórni "M." przy ul. [...] w W.. Zdaniem skarżącej rozstrzygnięcie ww. kwestii prawomocnym wyrokiem NSA stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. w postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla ww. inwestycji.

Natomiast w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. brak było podstaw do zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków

zabudowy do czasu wydania przez NSA orzeczenia w przedmiocie wpisania do rejestru zabytków województwa mazowieckiego opisanego wyżej terenu. Kwestia ta nie stanowi zagadnienia wstępnego, o którym mowa w 97 § 1 pkt 4 k.p.a., dlatego też zasadnym było wydanie postanowienia kasacyjnego w trybie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. W ocenie Sądu stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest prawidłowe, a w konsekwencji wydane rozstrzygnięcie jest zgodne prawem.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż wpisanie do rejestru zabytków poligonu doświadczalnego dawnej Wytwórni [...] "M." przy ul. [...] w W. powstałego w 1927 r. na terenie działki objętej wnioskiem inwestora o ustalenie warunków zabudowy, nie stanowi zagadnienia wstępnego w postępowaniu wszczętym tym wnioskiem. W konsekwencji rozstrzygnięcie sprawy wpisania poligonu do rejestru zabytków, nie uzasadnia zawieszenia postępowania o ustalenie warunków zabudowy na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Przewidziana w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. sytuacja, polega na bezwzględnym uzależnieniu rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji "od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd". Chodzi zatem o uzupełnienie okoliczności sprawy elementem, którego przed zawieszeniem postępowania jeszcze w ogóle nie było (v. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 1993 r. sygn. akt II SA 1678/92, ONSA z 1994 r. nr 2, poz. 55). Inaczej mówiąc, wstrzymanie toku postępowania administracyjnego z przyczyny wskazanej w analizowanym przepisie następuje, jeżeli organ prowadzący postępowanie nie dysponuje "elementem" pozwalającym władczo rozstrzygnąć o prawach i obowiązkach stron tworzonego przezeń stosunku administracyjnoprawnego. Ów "element" ma charakter zagadnienia o charakterze prawnym, a jego określenie ("stworzenie") należy do kompetencji innego organu lub sądu.

Taka sytuacja bez wątpienia nie zachodzi w przedmiotowej sprawie, albowiem wpisanie opisanego wyżej poligonu doświadczalnego do rejestru zabytków nie jest zagadnieniem, od którego zależy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Brak rozstrzygnięcia zagadnienia polegającego na wpisaniu określonego terenu lub obiektu do rejestru zabytków nie

tamuje postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Nie stanowi to przeszkody, aby właściwy organ mógł władczo rozstrzygnąć o prawach i obowiązkach stron postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy.

Powyższy pogląd, który Sąd w składzie orzekającym w całości podziela, zaprezentowany został w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 kwietnia 2009 r. (sygn. akt IV SA/Wa 1935/08) w sprawie o podobnym stanie faktycznym.

Zaznaczyć należy, że powołany wyrok został wydany w sytuacji faktycznej, w której jako przesłankę zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy - z przyczyny określonej w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. - strona skarżąca wskazywała zakończenie postępowania administracyjnego ostateczną decyzją Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie wpisania do rejestru zabytków województwa mazowieckiego terenu poligonu doświadczalnego dawnej Wytwórni [...] "M.". Oddalając skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2008 r. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania Sąd wskazał m.in., iż właściwy organ administracji nie musi dysponować ostateczną decyzją organu ochrony zabytków o wpisaniu danego obiektu do rejestru zabytków, aby rozstrzygnąć o prawach i obowiązkach stron postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Wpisanie danego obiektu (tu poligonu doświadczalnego) do rejestru zabytków skutkuje tylko powstaniem po stronie organu prowadzącego postępowanie dodatkowego obowiązku w toku prowadzonego przezeń postępowania polegającego na dokonaniu uzgodnienia z wojewódzkim konserwatorem zabytków w trybie art. 64 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.). Od kwestii tej, jak zauważył Sąd, nie zależy jednak możliwość rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji administracyjnej.

W kontrolowanej sprawie jako przesłankę zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy - w trybie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. - strona skarżąca wskazuje okoliczność wniesienia do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 93/09 oddalającego skargę na decyzję ostateczną Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2008 r. w przedmiocie odmowy

wpisania do rejestru zabytków województwa mazowieckiego opisanego wyżej terenu poligonu doświadczalnego. Zdaniem skarżącej postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy winno zostać zawieszone do czasu wydania prawomocnego wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny w ww. sprawie.

Ze stanowiskiem skarżącej nie można się zgodzić. Po pierwsze, jak już wskazano powyżej, kwestia wpisania do rejestru zabytków ww. poligonu doświadczalnego, nie stanowi zagadnienia wstępnego w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy. Po drugie, kwestia ta została rozstrzygnięta ostateczną decyzją Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2008 r. utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] grudnia 2004 r. o odmowie dokonania wpisu ww. terenu do rejestru zabytków. W tej sytuacji sama okoliczność wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego od wyroku WSA w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2009 r. oddalającego skargę na ww. decyzję ostateczną nie stanowi podstawy do zawieszenia postępowania - w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. - w sprawie ustalenia warunków zabudowy Brak jest bowiem podstaw do uznania, że mamy tu do czynienia z zagadnieniem wstępnym, tzn. że zachodzi związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej w ww. sprawie, a wydaniem rozstrzygnięcia merytorycznego w postępowaniu w sprawie o ustalenie warunków zabudowy. Skoro związek ten nie występuje, nie jest dopuszczalne zawieszenie postępowania.

Powyższej oceny nie podważają pozostałe zarzuty podniesione w skardze, w szczególności zarzut naruszenia art. 139 k.p.a. (zakaz reformationis in peius) zgodnie z którym organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny. W ocenie Sądu brak jest podstaw do uznania, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na niekorzyść strony żalącej się – E. S.A. Powołany art. 139 k.p.a nie stanowił podstawy wydania zaskarżonego postanowienia, nie znajduje zatem uzasadnienia zarzut nierozważenia przez Kolegium kwestii interesu społecznego, o którym mowa w ww. przepisie. Z kolei wobec braku szerszej argumentacji skargi, niezrozumiały pozostaje zarzut naruszenia przez Kolegium art. 139 k.p.a. w kontekście braku "określania i zdefiniowania istoty sprawy" w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Nieuzasadniony jest również zarzut naruszenia art. 6 i 7 k.p.a. W ocenie Sądu organ rozważył w sposób należyty okoliczności faktyczne przedmiotowej sprawy dokonując prawidłowej ich oceny w świetle obowiązujących przepisów prawa.

Brak jest podstaw do uznania za zasadne zarzutu skargi dotyczącego naruszenia art. 2 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Przepis ten nie znajduje bowiem zastosowania w - będącej przedmiotem kontroli -sprawie zawieszenia postępowania administracyjnego z wniosku o ustalenie warunków zabudowy.

Nieuzasadniony jest również zarzut skargi dotyczący naruszenia przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.). Po pierwsze art. 62 ust. 1 ww. ustawy formułuje przesłanki fakultatywnego zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy z uwagi na zaawansowane prace dotyczące uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ("postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić..."). Z kolei art. 62 ust. 2 ustawy przewiduje obligatoryjne zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy ("postępowanie administracyjne zawiesza się..."), jednak wyłącznie w przypadku, gdy wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, dla którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego. Z akt sprawy nie wynika, by w kontrolowanym postępowaniu zachodził przypadek, o którym mowa w art. 62 ust. 2 ww. ustawy.

Brak jest również podstaw do uznania za zasadne zarzutów skargi odnośnie naruszenia art. 20 ust. 1 oraz art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Powyższe regulacje nie podważają bowiem art. 9 ust. 5 ww. ustawy, zgodnie z którym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy nie jest aktem prawa miejscowego. Studium stanowi jeden etapów poprzedzających uchwalanie planu i nie może, w żadnym wypadku, stanowić podstawy wydania decyzji.

Nieuzasadniony jest również zarzut naruszenia przez Kolegium art. 144 oraz 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi bowiem przepisy tej ustawy nie miały zastosowania w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym.

Końcowo Sąd zauważa, iż kopie dokumentów złożone przez skarżącą na rozprawie przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 18 czerwca 2010 r., tj. pismo Biura Architektury i Planowania Przestrzennego Urzędu W. z dnia [...] stycznia 2010 r. informujące o podjęciu uchwały nr [...] Rady W. z dnia [...] stycznia 2010 r. oraz karty Dziennika Urzędowego Województwa [...] z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...], poz. [...] -uchwała nr [...] Rady W. z dnia [...] stycznia 2010 r., jakkolwiek istotne w kontekście toczącego się postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, nie mogły być przedmiotem oceny Sądu. Podstawę orzekania dla sądu administracyjnego stanowi bowiem stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania zaskarżonego aktu administracyjnego (art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych).

Konkludując, ocena legalności zaskarżonego postanowienia nie daje podstaw do stwierdzenia, że doszło do naruszenia prawa materialnego lub prawa procesowego, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Postanowienie zawiera wszystkie niezbędne elementy, a jego uzasadnienie w stanie faktycznym i prawnym, ustalonym na datę orzekania, jest należyte.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.