Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 801/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-09-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą decyzję I instancji
Powołane przepisy: article: art.7,77 art. 162 par.1 pkt. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie: WSA Wojciech Jakimowicz WSA Mariusz Kotulski (spr.) Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2012 r. sprawy ze skargi W.N. i M..N. na decyzję Wojewody z dnia 2 kwietnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżących W.N. i M.N. kwotę 457, 00 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 9 września 2011r. Prezydent Miasta K. wszczął postępowanie w sprawie wygaśnięcia z urzędu decyzji nr [....] z dnia 1 lipca 2008r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej W.N. i M.N. pozwolenia na budowę dla inwestycji pn.: "budowa zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz ze zbiornikami wybieralnymi oraz instalacjami wewnętrznymi: wod-kan, gazowa, c.o., elektryczną położonego na działkach nr nr [....] . [....] obr. [....] w K. przy ul. [....] w związku z wejściem w życie uchwały Nr XI/118/11 Rady Miasta K. z dnia 30 marca 2011r. w sprawie wyznaczenia obszaru położonego w rejonie ul. [....] w K. , na którym obowiązuje zakaz budowy nowych budynków, odbudowy oraz rozbudowy, przebudowy i nadbudowy istniejących budynków. W/w uchwała została podjęta na podstawie ustawy z dnia 11 sierpnia 2011r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu. (Dz.U z 2001 Nr 84, poz. 906 z póżn. zm.).

Ustosunkowując się do wezwania organu I instancji do złożenia wyjaśnień w sprawie prowadzenia robót budowlanych na podstawie decyzji z dnia 1 lipca 2008r., pełnomocnik W.N. i M.N. wskazał, iż decyzją z dnia 7 maja 2010r. przeniesiono na rzecz innych osób trzecich w/w pozwolenie w części dotyczącej budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego "B". Wskazano również, iż do dnia wejścia w życie uchwały RMK z dnia 30 marca 2011r. inwestorzy nie rozpoczęli budowy na podstawie w/w decyzji o pozwoleniu na budowę. W piśmie podano, że inwestorom wydano 6 dzienników budowy, nie uwzględniwszy w tym przeniesionej części pozwolenia na budowę.

Decyzją Prezydenta Miasta K. znak: [....],[....], , z dnia 04.11.2011r., umorzono w/w postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia przedmiotowej decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ I instancji swoje rozstrzygnięcie uzasadnił tym, iż z zapisu art. 9 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu wynika, że przepisów art. 13a ust.2 pkt 2 i ust. 3 oraz art. 13c nie stosuje się do budowy lub odbudowy rozpoczętych przed dniem wejścia w życie ustawy tj. przed dniem 16 sierpnia 2010r., co oznacza, że decydujące dla oceny skutków prawnych wejścia w życie prawa miejscowego (tj. uchwały Nr XI/118/11 Rady Miasta K. z dnia 30 marca 2011r.) jest data rozpoczęcia budowy. W sprawie wiadomo jest, że w jednym z siedmiu dzienników budowy wydanych dla inwestycji objętej pozwoleniem na budowę widnieje wpis świadczący o tym, że budowę na podstawie decyzji nr [....] z dnia 1 lipca 2008r. rozpoczęto dnia 24 kwietnia 2009r., a zatem przedmiotowe postępowanie administracyjne należało umorzyć.

Odwołujący zarzucili organowi I instancji błędną interpretację art. 9 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu.

W odwołaniu wskazano m.in., że decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 7 maja 2010r., nr [....] znak [....] przeniesiono za zgodą W.N. i M.N. , wspólników spółki cywilnej [....] s.c. na rzecz innych osób trzecich w/w decyzję o pozwoleniu na budowę Nr [....] w części dotyczącej budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego ozn. "B" wraz z instalacjami wewnętrznymi: wod-kan, gaz, elektryczną, c.o. oraz zbiornikiem wybieralnym, położonego na działkach nr nr [....] obr. [....] z dojazdem po drodze wewnętrznej położonej na działce nr [....] obr. j.w. w K. przy ul. [....] . Podane działki powstały w wyniku podziału działek nr [....] i nr [....] , co jest opisane w w/w decyzji z dnia 7 maja 2010r. nr [....] .

Dla części inwestycji dotyczącej budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego ozn. "B" wraz z instalacjami wewnętrznymi, w której pozwolenie na budowę przeniesiono na inne osoby wydano siódmy dziennik budowy.

Dalej wskazano, że do dnia wejścia w życie Uchwały Nr Xl/118/11 Rady Miasta K. z dnia 30 marca 2011r. w sprawie wyznaczenia obszaru położonego w rejonie ul. [....] w K. , na którym obowiązuje zakaz budowy nowych budynków, odbudowy oraz rozbudowy, przebudowy i nadbudowy istniejących budynków, inwestorzy W.N. i M.N. , nie rozpoczęli budowy na podstawie w/w decyzji pozwolenia na budowę. W konsekwencji w żadnym z w/w 6 dzienników budowy nie został dokonany ani jeden wpis i dzienniki te pozostają niewypełnione w żadnej części.

W ocenie odwołujących, właściwa interpretacja przepisu art. 9 ustawy o zmianie ustawy o szczególnych zasadach odbudowy dowodzi jasno, że w żadnym zakresie nie odnosi się on do zamierzenia budowlanego objętego pozwoleniem na budowę, a dotyczy poszczególnych obiektów budowlanych, których w pozwoleniu na budowę może występować kilka. Dla ułatwienia wskazać trzeba, że w tej sprawie każdy z obiektów objęty pozwoleniem na budowę może samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem, co powoduje że wyeliminowanie z obrotu prawnego pozwolenia na budowę w części obejmującej cały dowolny obiekt budowlany nie wpłynie na funkcjonowanie innego obiektu, który został już zrealizowany. Powyższe oznacza zatem, że organa I instancji nie miał podstaw do umorzenia postępowania w sprawie wygaszenia decyzji pozwolenia na budowę w całości. Postępowanie takie mógł skutecznie umorzyć w części, ale w stosunku do obiektów budowlanych objętych tym pozwoleniem, a których budowa nie została rozpoczęta, podstawa taka nie zachodziła.

Wojewoda [....] decyzją z dnia 2.04.2012r., nr [....] utrzymał zaskarżone rozstrzygnięcie w mocy. W podstawie decyzji powołano art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca administracyjnego (jednolity tekst z 2000r. - Dz.U. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jednolity z 2010r. Dz.U. Nr 243, poz. 1623).

W uzasadnieniu wskazano, iż z literalnego brzmienia przepisu przejściowego wynika, że decydującym momentem dla oceny skutków prawnych wejścia w życie aktu prawa miejscowego, jakim jest niewątpliwie uchwała RMK z dnia 30 marca 2011r., nie jest data wydania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę, ale data rozpoczęcia budowy. Zatem jeśli inwestor rozpoczął budowę przed dniem 16 sierpnia 2010r. może ją kontynuować, natomiast jeśli rozpoczął po dniu 16 sierpnia 2010r. to obowiązuje go zakaz kontynuowania budowy lub podjęcia robót budowlanych. W ostatnich dwóch wymienionych przypadkach (zakaz kontynuowania lub podjęcia budowy) w obrocie prawnym pozostają decyzje administracyjne, których realizacja jest zabroniona.

Uznano, że z powodu zmiany stanu prawnego - uchwalenia aktu prawa miejscowego, powstał uzasadniony interes społeczny dający podstawę do wygaszenia decyzji o pozwoleniu na budowę.

Organ odwoławczy stwierdził, iż budowa przedmiotowej inwestycji została rozpoczęta przed dniem 16 sierpnia 2010r. (zgodnie z zapisami dokonanymi w dzienniku budowy).

Zdaniem Wojewody [....] , fakt przeniesienia decyzji pozwolenia na budowę w części dotyczącej budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, od którego to budynku inwestor rozpoczął roboty budowlane, nie uzasadnia twierdzenia, że w stosunku do pozostałych obiektów roboty budowlane nie zostały rozpoczęte przed dniem 16 sierpnia 2010r. Zważyć należy na fakt, że pozwolenie na budowę dotyczyło budowy zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych i od woli inwestora zależało, od którego budynku rozpocznie on wykonywanie robót budowlanych związanych z realizacją w/w pozwolenia na budowę. W niniejszej sprawie inwestor rozpoczął budowę od budynku mieszkalnego jednorodzinnego ozn. "B", tym samym podjęcie robót budowlanych przy przedmiotowym budynku jest równoznaczne z podjęciem robót budowlanych dla całego zamierzenia inwestycyjnego objętego decyzją pozwolenia na budowę z dnia 1 lipca 2008r., znak: [....] .

W ocenie organu odwoławczego nie zachodzą podstawy prawne do wydania decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji pozwolenia na budowę z dnia 1 sierpnia 2007r., znak: [....] .

Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem, W.N. i M.N. , reprezentowani przez radcę prawnego G.K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, żądając uchylenia jej oraz poprzedzającej ją decyzję organu I instancji.

Skarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie art. 9 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 149 poz. 996) poprzez jego niewłaściwą interpretację i wykluczenie stosowania przepisów art. 13a ust. 2 pkt 2 i ust. 3 oraz art. 13c ustawy z dnia 11 sierpnia 2001r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu (Dz. U. z 2001 r Nr 84, poz. 906 z późn. zm.) do niezrealizowanej przed dniem 16 sierpnia 2010 r. części inwestycji objętej jednym pozwoleniem na budowę.

W ocenie wnoszących skargę, fakt częściowego skonsumowania decyzji pozwolenia na budowę nr [....] z dnia 1 lipca 2008r. poprzez wybudowanie jednego z siedmiu samodzielnych obiektów budowlanych objętych tym pozwoleniem na budowę w żadnym zakresie nie wyczerpuje normy art. 9 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu i nie wyłącza w nieskonsumowanej części tego pozwolenia spod mocy przepisów art. 13a ust.2 pkt 2 i ust. 3 oraz art. 13c ustawy o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu.

W pierwszej kolejności wskazano, że powołany art. 9 ustawy o zmianie ustawy o szczególnych zasadach odbudowy stanowi o budowie lub odbudowie obiektów budowlanych. Do ustalenia znaczenia tego pojęcia konieczne jest odwołanie się z mocy art. 3 ustawy o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118, z późn. zm.). I tak w myśl w art. 3 pkt 1 ustawy prawo budowlane przez obiekt budowlany należy rozumieć:

1. budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,

2. budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,

3. obiekt małej architektury.

Powyższą definicję trzeba zestawić z regulacją art. 33 ust. 1 ustawy prawo budowlane, która stanowi, że pozwolenie na budową dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. (..)

Przy takim zestawieniu pojęć właściwa interpretacja przepisu art. 9 ustawy o zmianie ustawy o szczególnych zasadach odbudowy w kontekście powołanych regulacji prawa budowlanego dowodzi jasno, że w żadnym zakresie nie odnosi się on do zamierzenia

budowlanego objętego pozwoleniem na budowę, a odnosi się do poszczególnych obiektów budowlanych, których w pozwoleniu na budowę może występować kilka. Dla ułatwienia wskazać trzeba, że w tej sprawie każdy z obiektów objęty pozwoleniem na budowę może samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem, co powoduje że wyeliminowanie z obrotu prawnego pozwolenia na budowę w części obejmującej cały dowolny obiekt budowlany nie wpłynie na funkcjonowanie innego obiektu, który został już zrealizowany.

Powyższe oznacza zatem, że organy administracyjne nie miały podstaw do umorzenia postępowania w sprawie wygaszenia decyzji pozwolenia na budowę w całości. Postępowanie takie mogło zostać skutecznie umorzone w części, ale w stosunku do obiektów budowlanych objętych tym pozwoleniem, a których budowa nie została rozpoczęta, podstawa taka nie zachodziła.

W skardze zaznaczono również, że przepisy postępowania administracyjnego także nie stoją na przeszkodzie wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji administracyjnej w części.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 - 2 ustawy z dnia 25.07.2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a., sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami oraz podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), przy czym jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Orzekanie w granicach sprawy (art. 135 p.p.s.a.) oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa.

Mając na uwadze treść powołanych przepisów, a także okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego materiału i przebiegu postępowania należy uznać, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli ze strony Sądu jest postępowanie administracyjne, które zostało wszczęte w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia z urzędu decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 1 lipca 2008r. na podstawie art. 162 § 1 k.p.a. w związku z uchwaleniem aktu prawa miejscowego z dnia 30.03.2011r. W/w uchwała Rady Miasta K. w sprawie wyznaczenia obszaru położonego w rejonie ul. [....] w K. , na którym obowiązuje zakaz budowy nowych budynków, odbudowy oraz rozbudowy, przebudowy i nadbudowy istniejących budynków, została podjęta na podstawie upoważnienia ustawowego wynikającego z art.13c ust. 1 w związku z art. 13b ustawy z dnia 11 sierpnia 2001r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu (Dz. U. z 2010 r. Nr 84, poz. 906 z p.zm.).

Nie bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy pozostaje treść przepisu art. 9 ustawy z dnia 6 sierpnia 2010r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu oraz niektórych innych ustaw, z którego wynika, iż przepisu art. 13c ust.1 nie stosuje się do budowy lub odbudowy obiektów budowlanych rozpoczętej przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, czyli przed dniem 16.08.2010r. Zgodnie z art. 11 w/w ustawy wchodzi ona w życie z dniem ogłoszenia. Ogłoszenie nastąpiło w Dzienniku Ustaw z dnia 16 sierpnia 2010r. Powyższy zapis oznacza zatem to, że po dacie wejścia w życie aktu prawa miejscowego – tj. uchwały RMK z 30.03.2011r., inwestor ma zakaz kontynuowania budowy, jeżeli rozpoczął ją po dniu 16.08.2010r., jeżeli natomiast budowę rozpoczął wcześniej – może ją prowadzić. Kwestia ta jest niesporna.

Organy administracyjne ustaliły, iż budowę planowanej inwestycji, objętej pozwoleniem na budowę (decyzja z dnia 1 lipca 2008r.). rozpoczęto od budowy budynku mieszkalnego ozn. "B" w dniu 24.04.2009r. – czyli przed dniem wejścia w życie w/w ustawy, a zatem brak było podstaw do wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę nr [....] i postępowanie w przedmiotowej sprawie należało umorzyć.

Należy jednak w tym miejscu zaznaczyć, iż decyzją nr [....] z dnia 7.05.2010r. przeniesiono na osoby trzecie decyzję nr [....] o pozwoleniu na budowę z dnia 1 lipca 2008r. w części dotyczącej budynku mieszkalnego jednorodzinnego ozn."B" wraz z instalacjami.

Zarówno organy administracyjne jak i strona skarżąca przyznają, że od w/w budynku zaczęto roboty budowlane przed dniem 16 sierpnia 2010r., jednakże w ocenie Sądu okoliczność ta nie mogła mieć wpływu na wynik przedmiotowego postępowania, bowiem pozwolenie na budowę tego obiektu zostało przeniesione decyzją na inne niż inwestorzy, którzy otrzymali decyzję na budowę, osoby – H.P. , A.P. oraz M.R. . Badanie decyzji "przenoszącej pozwolenie" wykracza poza ramy przedmiotowego postępowania, które toczyło się w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia z urzędu decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 1 lipca 2008r. (a nie decyzji z dnia 7.05.2010r. przenoszącej częściowo to pozwolenie). Zatem w toku niniejszego postępowania przedmiotem kontroli nie może być rozstrzygnięcie wydane w przedmiocie przeniesienia pozwolenia na budowę i pozostaje ono poza kognicją Sądu oraz organów administracyjnych (choć niewątpliwie to ich wydanie stanowi przyczynę powstałych obecnie komplikacji). Wprawdzie decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia 1 lipca 2008r. nr [....] dotyczyła inwestycji pn.: "budowa zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz ze zbiornikami wybieralnymi oraz instalacjami wewnętrznymi: wod-kan, gazowa, c.o., elektryczną położonego na działkach nr nr [....] , [....] , obr. [....] w K. przy ul. [....] ", a więc całości zamierzenia inwestycyjnego, to jednak organ budowlany de facto i de iure uznał, że ze względu na swój charakter jest to inwestycja "podzielna" (tj. mogły być wydane odrębne pozwolenia na budowę poszczególnych obiektów) i w konsekwencji wydały decyzję z dnia 7.05.2010r. nr [....] , mocą której przeniesiono na inne osoby pierwotną decyzję z dnia 1 lipca 2008r, nr [....] o pozwoleniu na budowę w części dotyczącej budynku mieszkalnego jednorodzinnego ozn."B" wraz z instalacjami. Tym samym w tej części (określonej w decyzji z dnia 7.05.2010r. nr [....] ) pierwotna decyzja o pozwoleniu na budowę z dnia 1 lipca 2008r, nr [....] stała się odrębnym elementem obrotu prawnego. Zatem nie można obecnie oceniać wykonania (realizacji) zamierzenia inwestycyjnego wynikającego z decyzji z dnia 1 lipca 2008r, nr [....] jako całości w jej pierwotnym brzmieniu, lecz jako dwa odrębne zamierzenia inwestycyjne: realizację budynku mieszkalnego jednorodzinnego ozn."B" wraz z instalacjami na podstawie decyzji z dnia 7.05.2010r. nr [....] , mocą której przeniesiono na H.P. , A.P. oraz M.R. pierwotną część decyzji z dnia 1 lipca 2008r, nr [....] oraz realizację dalszych 6 budynków mieszkalnych objętych pozostałą częścią decyzji z dnia 1 lipca 2008r, nr [....] . Skoro zatem wskutek przeniesienia części decyzji z dnia 1 lipca 2008r, nr [....] na inną osobę doszło do rozdzielenia pierwotnego zamierzenia inwestycyjnego (jako całości) na dwa: obejmujące budowę 1 budynku mieszkalnego oraz budowę 6 budynków mieszkalnych, to z faktu, iż jedna w tych odrębnych inwestycji (tak pod względem faktycznym, jak i prawnym) została już rozpoczęta i zrealizowana nie można wywodzić negatywnych skutków dla drugiego zamierzenia inwestycyjnego. Nie sposób więc aktualnie traktować – jak czynią to organy administracyjne w przedmiotowej sprawie – obu inwestycji jako całości w pierwotnym brzmieniu i zakresie wyznaczonym treścią decyzji z dnia 1 lipca 2008r, nr [....] . W konsekwencji fakt, iż inwestorzy H.P. , A.P. oraz M.R. wybudowali swój budynek mieszkalny (na podstawie decyzji z dnia 7.05.2010r. nr [....] , mocą której przeniesiono na nich część decyzji z dnia 1 lipca 2008r, nr [....] ) nie ma żadnego znaczenia dla oceny dopuszczalności stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dnia 1 lipca 2008r, nr [....] w pozostałej części, co do której inwestorem jest [....] s.c. M.N. i W.N.

W toku ponownie przeprowadzonego postępowania administracyjnego, organy administracyjne uwzględniając w/w ocenę Sądu dokonają subsumcji stanu faktycznego stany prawego i tym samym zweryfikują podstawy do orzeczenia o wygaśnięciu w części decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 1 lipca 2008r.

W myśl art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie, jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. Z przepisu tego jasno wynika, że to bezprzedmiotowość decyzji daje podstawę do stwierdzenia jej wygaśnięcia - albo z mocy przepisu prawa albo po ustaleniu, że leży to w interesie społecznym lub w interesie strony.

Bezprzedmiotowość wynika z "ustania prawnego bytu elementu stosunku materialnoprawnego nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej "z powodu utraty bytu prawnego przez jego podmiot, zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji z uprawnień przez stronę, zmiany stanu faktycznego uniemożliwiającego wykonywanie decyzji czy też zmiany w stanie prawnym, o ile powoduje on taki skutek (J. Borkowski (w:) B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks..., s. 765).

Należy ocenić czy w omawianej sprawie stwierdzenie wygaśnięcia decyzji leży w interesie społecznym, który uzasadniał przyjęcie aktu prawa miejscowego ( potrzeba zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia). W ocenie Sądu, w sytuacji, gdy zmienił się stan prawny oraz istnieje uzasadniony interes społeczny, decyzje należy wygaszać, również po to aby w obrocie prawnym nie pozostawały decyzje nienadające się do realizacji.

Z przyczyn wyżej naprowadzonych, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2012 r. poz. 270/ orzekł jak w sentencji.