Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 990/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-05-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1,  art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 17 maja 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków sprzeciwu od postanowienia starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi z dnia 21 lutego 2018 roku w sprawie ze skargi A. spółki z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku nr [...] UNP [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 rok p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

A. spółka z o.o. w O. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z [...] r., określającą spółce zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 rok.

Postanowieniem z 21 lutego 2018 r. starszy referendarz sądowy w tutejszym sądzie odmówił spółce przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Odpis postanowienia doręczono skarżące 13 marca 2018 r.

Pismem z 20 marca 2018 r. spółka wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia.

Zarządzeniem z 27 marca 2018 r. wezwano spółkę do uzupełnienia braków sprzeciwu, poprzez jego podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia.

Odpis wezwania doręczono spółce 13 kwietnia 2018 r.

Pismem nadanym 7 maja 2018 r. spółka wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia powyższych braków, wskazując, iż w dniach 17-30 kwietnia 2018 r. prezes zarządu spółki był chory, przez co nie mógł uzupełnić braku sprzeciwu w zakreślonym w wezwaniu terminie. Do wniosku załączono podpisany sprzeciw oraz zaświadczenie lekarza sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.).

Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkuje odmową przywrócenia uchybionego terminu.

Jak wyżej wskazano, wezwanie do uzupełnienia braków sprzeciwu doręczono spółce w dniu 13 kwietnia 2018 r., zatem spółka winna uzupełnić braki najpóźniej 20 kwietnia 2018 r., czego nie uczyniła.

Podana przez spółkę przyczyna uchybienia powyższemu terminowi ustała w dniu 30 kwietnia 2018 r., natomiast wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków sprzeciwu wraz z podpisanym sprzeciwem został złożony 7 maja 2018 r. Zatem strona skarżąca dochowała siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. oraz dokonała uchybionej czynności.

Nie uprawdopodobniła natomiast braku winy w uchybieniu terminu.

Wyjaśnić trzeba, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Dlatego przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia, tj. takiej, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. wyrok NSA z 14 stycznia 2000r., sygn. akt I SA/Gd 794/99 opublikowany w LEX nr 40381).

Zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez stronę zalicza się np.: przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar, itp. nagłe zdarzenie losowe (por.: wyrok NSA z 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00, LEX nr 55307).

Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa, czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu spraw skutkują odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności.

W niniejszej sprawie, zdaniem sądu, pomimo zrozumienia trudności, jakie mogły powstać w związku z dolegliwościami zdrowotnymi, prezesa zarządu skarżącej spółki, okoliczności przedstawione we wniosku nie dawały podstaw do stwierdzenia, że uchybienie terminowi do uzupełnienia braków sprzeciwu nastąpiło bez winy strony skarżącej. Z treści wniosku nie wynika bowiem, że stan zdrowia uniemożliwiał prezesowi zarządu spółki poczynienie odpowiednich starań by podpisać sprzeciw.

Istota uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu ogranicza się jedynie do stwierdzenia, że w dniach 17 – 30 kwietnia 2018 r. prezes zarządu G. K. był chory. Jednym przedstawionym dokumentem, mającym potwierdzić powyższe okoliczności, jest zaświadczenie wydane przez lekarza sądowego, załączone do wniosku, z którego nie wynika nawet jakiego rodzaju dolegliwości uniemożliwiały podpisanie sprzeciwu.

Należy przy tym podkreślić, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym akcentuje się, że choroba jako taka nie stanowi przyczyny usprawiedliwiającej przywrócenie terminu, a tylko choroba nagła, nie pozwalająca na wyręczenie się inną osobą stanowi o braku winy (por.: wyrok NSA z 4 września 2001 r., sygn. akt II SA/Po 2646/00); dotyczy to nawet choroby wymagającej leżenia (por. postanowienie NSA z 15 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 809/04). Również złe samopoczucie strony i odczuwane przez nią dolegliwości nie mogą być potraktowane jako przyczyna usprawiedliwiająca bezczynność strony (por. wyrok SN z 19 maja 1976 r., IV PRN 8/76, LEX nr 7828 i postanowienie SN z 3 stycznia 1974 r., II CO 18/73, LEX nr 7372).

Okoliczności powołane przez stronę skarżącą we wniosku mogły utrudniać prawidłowe podejście do załatwiania własnych spraw, ale tego nie uniemożliwiały. Trudno bowiem uznać, że prezes zarządu spółki, ze względu na chorobę był w stanie uniemożliwiającym mu złożenie podpisu, pod sprzeciwem, którego treść stanowi jedno zdanie. Nie można tego wywnioskować ze złożonego zaświadczenia od lekarza sądowego.

Zdaniem sądu, strona skarżąca nie dochowała należytej staranności przy prowadzeniu swych spraw, jakiej w danych okolicznościach można by od niej oczekiwać. Strona skarżąca mogła był przewidzieć przebieg czynności procesowych i zorganizować się w sposób umożliwiający podpisanie sprzeciwu w terminie. Okoliczności niniejszej sprawy świadczą zatem o niedochowaniu staranności przez stroną skarżącą w zabezpieczeniu swoich interesów.

Mając powyższe na względzie sąd uznał, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków sprzeciwu na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu. Ake.