Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 268/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2009-09-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 128, art. 144, art. 152 par. 1, 2, art. 223 par. 2, art. 228 par. 1 pkt 2,
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Jagiełło, Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska,, Sędzia WSA Mirosław Surma (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Andrzej Stolarski, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 września 2009r. sprawy ze skargi A. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Ke 268/09

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...]. nr SKO [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach stwierdziło uchybienie przez A.P. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta S. z dnia [...]. nr [...] w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2009.

W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona stronie A. P. w dniu 14 lutego 2009r., co stwierdzone zostało odpowiednią adnotacją oraz podpisem strony na znajdującym się w aktach egzemplarzu decyzji. Odwołanie od powyższej decyzji podatniczka złożyła w organie pierwszej instancji w dniu 4 marca 2009r.

Organ, powołując się na art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, wskazał, że termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji i upłynął w niniejszej sprawie z dniem 28 lutego 2009r. W odwołaniu strona nie wniosła o przywrócenie terminu i nie uprawdopodobniła, że uchybienie nastąpiło bez jej winy.

Na powyższe postanowienie A. P. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Nie zgodziła się ze stwierdzeniem, iż uchybiła terminowi do wniesienia odwołania. Podniosła, że w dniu 14 lutego 2009r. przebywała poza miejscem zamieszkania, była to sobota i Urząd Miasta nie pracował. Nakazy płatnicze z dnia 21 stycznia 2009r. doręczał pracownik Straży Miejskiej przez kilka dni przed i kilka dni po 14 lutego 2009r. Według skarżącej nakaz płatniczy został jej doręczony kilka dni po tej dacie.

Skarżąca podniosła, iż brak jest listy zbiorczej doręczanych nakazów płatniczych i tym samym jej podpisu odnośnie daty doręczenia. Na nakazie płatniczym z dnia 21 stycznia 2009r. figuruje jej podpis, lecz data została napisana przez kogoś innego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Dodatkowo wyjaśniło, że data odbioru pisma wpisana została przez doręczającego decyzję z uwagi na nieuczynienie tego przez adresata. Decyzje podatkowe doręczane były przez pracowników Straży Miejskiej w dniach od 14 lutego 2009r. do dnia 28 lutego 2009r., w szczególności w dni wolne od pracy z uwagi na większe prawdopodobieństwo zastania adresata w miejscu zamieszkania.

Organ wskazał ponadto, że w dniu 20 marca 2009r. skarżąca złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, który został rozpatrzony odmownie postanowieniem z dnia [...] nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje:

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), określanej dalej jako ustawa p.p.s.a., sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia pod względem jego legalności stwierdzić należy, iż nie narusza ono prawa.

Zgodnie z treścią przepisu art. 144 Ordynacji podatkowej organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, swoich pracowników lub przez osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów (w tym wypadku przez pracowników Straży Miejskiej). W przypadku gdy organem podatkowym jest wójt, burmistrz (prezydent miasta), pisma może doręczać sołtys za pokwitowaniem. Przepisy art. 152 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej stanowią natomiast, iż odbierający pismo potwierdza doręczenie pisma własnoręcznym podpisem, ze wskazaniem daty doręczenia. Jeżeli odbierający pismo nie może potwierdzić doręczenia lub uchyla się od tego, doręczający sam stwierdza datę doręczenia oraz wskazuje osobę, która odebrała pismo, i przyczynę braku jej podpisu. Przy czym przyjmuje się, że mimo tego, że data doręczenia powinna zostać własnoręcznie wpisana przez osobę odbierającą pismo, to wpisanie daty nie jest jednak warunkiem koniecznym uznania skuteczności doręczenia, o ile odbierający potwierdził jego odbiór własnoręcznym podpisem (wyrok NSA z dnia 29 kwietnia 1994 r., SA/Łd 202/93, niepubl.). W takim przypadku ustalenie daty jest możliwe przy zastosowaniu innych środków dowodowych. W orzecznictwie zwraca się również uwagę na to, że podpis adresata jest przesłanką uznania skuteczności doręczenia niezależnie od tego czy wpisano datę jego doręczenia (tak Borkowski [w:] Adamiak i Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2004, art. 46 Nb 1 oraz wyrok NSA z 25 marca 1994 r. SA/Lu 212/93 - niepubl.).

W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego nie budzi wątpliwości, że podpis widniejący na decyzji Burmistrza Miasta S. z dnia [...] roku, nr [...], został nakreślony przez skarżącą, natomiast określenie daty doręczenia nastąpiło przez podmiot uprawniony wskazany w art.152 § 2 Ordynacji podatkowej. Jak wynika też z jednoznacznej treści wyjaśnień Urzędu Miasta S. z dnia [...]. nakaz płatniczy z dnia 21 stycznia 2009r. wystawiony dla A. P. został doręczony adresatce przez pracownika Straży Miejskiej M. J. w dniu 14 lutego 2009r. Za takim stanem rzeczy przemawia również okoliczność wystąpienia przez skarżącą w dniu 20 marca 2009 roku z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Także w piśmie z dnia 19 marca 2009r. znajdującym się w aktach organu oraz jego kserokopii dołączonej do niniejszej skargi odnosząc się do uchybienia terminu skarżąca wskazała, że "Tu nie chodzi o głupi termin dwa dni, ale o fakt kłamstwa i mściwości Burmistrza J.B. [...]".

W tym miejscu należy wskazać, odnosząc się też do twierdzeń skarżącej, że uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji wykluczająca merytoryczną kognicję organu odwoławczego względem kwestionowanej decyzji. Przepisy postępowania podatkowego nie przewidują możliwości prowadzenia postępowania odwoławczego z urzędu. Taki stan w świetle wyrażonej w art. 128 Ordynacji podatkowej zasady trwałości ostatecznych decyzji powoduje stwierdzenie, że decyzje, od których nie służy odwołanie, są ostateczne. Postępowanie organu odwoławczego wymierzone przeciw tej zasadzie naraziłoby go na zarzut rażącego naruszenia prawa.

Odnośnie podniesionej przez skarżącą kwestii, iż w dniu 14 lutego 2009r. była sobota i Urząd Miasta nie pracował, wskazać należy, że pracownicy Straży Miejskiej pełnią służbę w również w dni wolne od pracy i nie ma przeszkód, aby wtedy doręczali korespondencję.

Skoro zatem skarżąca odebrała decyzję organu pierwszej instancji w dniu 14 lutego 2009r. to określony w art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej 14-dniowy termin do wniesienia przez nią odwołania upływał z dniem 28 lutego 2009r. Prawidłowo zatem w oparciu o art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Ponieważ wskazane w skardze wnioski i zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.