Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 683/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2020-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 66 ust. 1 pkt 1, art. 66 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski /spr./ Sędziowie WSA Piotr Godlewski AWSA Karina Gniewek-Berezowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi A. S.A. w [...] – Oddział [...] w [...] na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego budynku mieszkalnego - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "WINB"), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256, dalej: "K.p.a."), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: "PINB") z dnia [...] lutego 2020 roku znak: [...] nakazującą A., z siedzibą w [...] (dalej: "Spółka"/"Skarżąca"), usunięcie nieprawidłowości powodujących nieodpowiedni stan techniczny w użytkowanym budynku mieszkalnym jednorodzinnym usytuowanym na działce nr [...] w M., w terminie do dnia 30 maja 2020 r., poprzez wykonanie szczegółowo wymienionych prac budowlano-naprawczych.

W uzasadnieniu stwierdzone zostało, że PINB na podstawie art. 61 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm., dalej: "P.b."), nakazał Spółce usunięcie nieprawidłowości powodujących nieodpowiedni stan techniczny w użytkowanym budynku mieszkalnym jednorodzinnym poprzez wykonanie robót określonych w sentencji decyzji oraz w trybie natychmiastowym zakazał użytkowania części budynku obejmującej pomieszczenie z uszkodzonym stropem drewnianym. Decyzję poprzedziła dokonana w dniu [...] stycznia 2020 r. kontrola utrzymania (stanu technicznego) budynku, która wykazała widoczne pęknięcia, zarysowania ścian nośnych - północnej i zachodniej. W pokoju od strony południowej ustalono ugięcie stropu nad parterem w jego środkowej części. W miejscu ugięcia została doraźnie wykonana konstrukcja wsporcza z drewnianych elementów podtrzymującą ugięty strop. Zaobserwowano widoczne ugięcia połaci dachowej, nieszczelne pokrycie dachowe, uszkodzone dachówki, skorodowane obróbki blacharskie, rynny i rury spustowe. W dniu [...] lutego 2019 r. wyłączono z eksploatacji pokój z ugiętym stropem; pomieszczenie to nie było użytkowane od tego czasu przez najemcę zamieszkującego lokal. Ze względów ekonomicznych właściciel budynku - Skarżąca wnioskował o jego rozbiórkę, ponieważ koszty remontu przewyższyłyby wartość budynku. PINB wskazał w uzasadnieniu decyzji, że zasadnym jest podjęcie działań mających na celu usunięcie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu, z uwagi na wyeliminowanie zagrożenia zdrowia i życia ludzi (spowodowanego m. in. uszkodzonym stropem nad parterem) oraz na dalsze bezpieczne użytkowanie obiektu. Wskazał także, że brak jest podstaw do nakazania rozbiórki budynku, zgodnie z wnioskiem właściciela obiektu, gdyż pozostałe elementy konstrukcji, nieujęte w treści zaskarżonej decyzji, są w odpowiednim stanie technicznym, nie posiadają uszkodzeń i braków, które mogłyby powodować bezpośrednie zagrożenie życia lub zdrowia ludzi.

W odwołaniu Spółka podniosła, że remont obiektu jest ekonomicznie nieuzasadniony, natomiast usunięcie zagrożenia może również nastąpić w drodze rozbiórki budynku, a nie tylko przez usunięcie nieprawidłowości wyszczególnionych w decyzji PINB.

Rozpoznając odwołanie WINB wyjaśnił, że nieprawidłowości, na które wskazał PINB są "uszkodzeniami", które powstały podczas użytkowania obiektu. Popękane ściany, ugięty strop, zużycie drewnianych elementów więźby dachowej oraz ubytki i uszkodzenia elementów pokrycia dachowego, to konsekwencje zużycia technicznego obiektu budowlanego. W szczególności ugięcie drewnianego stropu nad parterem powoduje zagrożenie dla zdrowia lub życia ludzi a także bezpieczeństwa mienia, o którym mowa w art. 66 ust. 1 pkt 1 P.b. Natomiast stan pozostałych elementów bez wątpienia składa się na nieodpowiedni stan techniczny budynku jako całości. PINB przyjął zatem prawidłową podstawę materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia. Przepis ten służy usunięciu nieprawidłowości powstałych w trakcie użytkowania budynku, czyli nie na skutek dokonania inwestycji budowlanych, a na skutek upływu czasu, czy też innego czynnika niezwiązanego z działalnością inwestycyjną. Z protokołu kontroli wynika, że najpilniejsze do wykonania roboty obejmują naprawę pęknięć ścian, wzmocnienie lub wymianę stropu nad parterem, remont więźby dachowej z wymianą uszkodzonych elementów. Drugi stopień pilności według protokołu dotyczy wykonania takich prac, jak wymiana pokrycia dachowego, wymiana skorodowanych i nieszczelnych rynien i rur spustowych, remont spękanej elewacji z odparzeniami i ubytkami tynku oraz złuszczeniami farby. Na trzeci stopień pilności przeprowadzający roczną kontrolę okresową określił remont spękanego komina z ubytkami. Decyzja odnosi się do najpilniejszych do wykonania robót budowlanych, mających na celu wyeliminowanie zagrożenia życia lub zdrowia ludzi spowodowanego nieodpowiednim stanem technicznym poszczególnych elementów konstrukcyjnych obiektu oraz ograniczenie dalszej degradacji budynku. WINB wskazał, że wydanie decyzji nakazującej wykonanie określonych robót budowlanych nie oznacza, że właściciel obiektu nie może we własnym zakresie wykonać rozbiórki obiektu. To od właściciela budynku zależy sposób, w jaki wyeliminuje zagrożenie wynikające z nieodpowiedniego stanu technicznego budynku - może to nastąpić w drodze usunięcia nieprawidłowości zgodnie z sentencją zaskarżonej decyzji, może to być również rozbiórka obiektu będącego przedmiotem postępowania (z zachowaniem wymogów art. 31 P.b.). Organ nadzoru budowlanego nie ma uprawnień, by nałożyć na właściciela obiektu najdalej idącą sankcję wynikającą z Prawa budowlanego w sytuacji, gdy jest możliwe osiągnięcie zgodności z przepisami w inny sposób (jak np. wykonanie konkretnych robót budowlanych). Taki nakaz organ nadzoru budowlanego może wydać na podstawie art. 67 ust. 1 P.b. wtedy, gdy obiekt nie nadaje się do remontu lub jest nieużytkowany. Sytuacja taka nie występuje w rozpatrywanej sprawie, ponieważ wyremontowanie przedmiotowego obiektu jest możliwe, a obiekt jest użytkowany (poza pomieszczeniem z uszkodzonym stropem). Zatem przepis art. 66 ust. 1 P.b. nie daje podstawy do nałożenia obowiązku rozbiórki obiektu budowlanego, jedynie do usunięcia nieprawidłowości poprzez wykonanie konkretnych robót budowlanych - innych niż rozbiórka.

W skardze Spółka wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy w postaci:

- art. 7 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. w zw. z art 80 K.p.a, ponieważ nie ustalono wszystkich okoliczności, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie,

- art. 66 ust.1 pkt. 1 i 3, art. 68, art. 69, art. 84 ust. 1 pkt, 1 P.b. poprzez uznanie, że w sytuacji kiedy zachodzi zagrożenie zdrowia i życia ludzkiego brak jest podstaw do nakazania opróżnienia lokalu z osób i rzeczy i jego rozbiórki,

- art. 62 P.b. poprzez przyjęcie za protokołem z kontroli przeprowadzonej w użytkowanym obiekcie budowlanym, że obiekt podlega okresowej corocznej kontroli w sytuacji, kiedy art. 62 ust. 2 pkt 1 P.b. stanowi, że nie obejmuje on właścicieli i zarządców budynków mieszkalnych jednorodzinnych,

- § 94 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2019 r., poz.1065, dalej: "rozporządzenie"), w sytuacji kiedy po wyłączeniu przez PINB z użytkowania 1-go pokoju pozostaje powierzchnia 22,57 m² i w konsekwencji użytkowana powierzchnia nie spełnia norm przewidzianych przepisami prawa dla lokalu mieszkalnego,

- art. 68 ust.1, art. 69 P.b. poprzez nakazanie robót budowlanych w sytuacji, kiedy ugięcie drewnianego stropu nad parterem powoduje zagrożenie dla zdrowia lub życia ludzi a także bezpieczeństwa mienia, a bezpieczne wykonanie robót naprawczych elementów budynku będzie możliwe do wykonania kiedy budynek /mieszkanie/ nie będzie użytkowany przez lokatorów.

W uzasadnieniu skargi podniesione zostało, że obecnie lokal jest użytkowany. Pomimo propozycji przekwaterowania do lokalu zamiennego osoby zajmujące lokal nie przeprowadziły się. Toczy się postępowanie o eksmisję w sądzie rejonowym. W chwili obecnej brak jest możliwości prawnych do opróżnienia lokalu, a tym samym nakazane roboty nie są możliwe do wykonania zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i Spółka nie może wypełnić nałożonych przez organ obowiązków. Ponadto wykonanie decyzji wymaga zabezpieczenia odpowiednich środków finansowych oraz wdrożenia odpowiedniej procedury- opracowanie dokumentacji, ogłoszenie przetargu na zlecenie wykonania prac objętych decyzją. Biorąc pod uwagę ekonomiczne uzasadnienie naprawy obiektu budowlanego przeznaczonego do likwidacji i rozbiórki to wykonanie decyzji jest bezcelowe i naraża Spółkę na koszty. Ponadto PINB wyłączając jeden pokój z użytkowania nie wziął pod uwagę, że konsekwencją decyzji o wyłączeniu pokoju z użytkowania jest naruszenia § 94 rozporządzenia i tym samym doszło do pogorszenia warunków zdrowotno -sanitarnych i niedopuszczalnego zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia.

W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

skarga jest nieuzasadniona.

I. Stan sprawy jest następujący.

1. W lutym 2019 r. przedstawiciele Spółki dokonali oględzin przedmiotowego budynku mieszkalnego, w tym stanu technicznego stropu w pokoju. Z czynności tej sporządzano w dniu [...] lutego 2019 r. notatkę służbową stwierdzającą widoczne ugięcie sufitu w dużym pokoju (ugięcie 12 cm) oraz ugięcie więźby dachowej. W związku z tym komisja zawnioskowała o niezwłoczne wyłączenie z użytkowania pokoju a następnie zabezpieczenie sufitu oraz powołanie komisji, celem ustalenia możliwości naprawy i użytkowania tego lokalu. W dniu [...] lutego 2019 r. sporządzono notatkę służbową z której wynika, że w związku z obniżeniem sufitu zostały wykonane prace zabezpieczające w wyłączonym z użytkowania pokoju. Stwierdzono również, że istnieje ryzyko załamania stropu, co zagraża bezpieczeństwu lokatorów. Jednocześnie w notatce zapisano, że do czasu podjęcia decyzji w sprawie dalszych działań, lokator ma zakaz korzystania w tego pomieszczenia (k. 7 i 8 akt adm. [....]). Z akt wynika, że w dniu [...] lutego 2019 r. dokonano oględzin budynku przez przedstawicieli Spółki. Z czynności tej spisany został protokół zawierający konkluzję, że "istniejący stan techniczny stropu nad parterem stwarza zagrożenie bezpieczeństwa". Natomiast przywrócenie sprawności budynku wymaga wymiany stropu nad parterem, remontu z częściową wymianą elementów drewnianych więźby dachu, wymiany pokrycia dachu i naprawy komina (k. 6 akt j.w.). W aktach tych znajduje się również protokół nr [...] z okresowej (rocznej) kontroli stanu technicznego i zdatności do użytkowania przedmiotowego budynku, sporządzony przez osobę uprawnioną do kierowania robotami bez ograniczeń w specjalności konstukcyjno - budowlanej, z dnia [...] lipca 2019 r. (k. 1 akt j.w.). Przy takim materiale dowodowym, decyzją z dnia [...] sierpnia 2018 r. WINB na podstawie art. 61 ust. 1 pkt 1 i 3 oraz ust. 2 P.b., nakazał Spółce usunięcie nieprawidłowości określając szczegółowo zakres prac i jednocześnie, do czasu wykonania robót związanych z wymianą stropu, zakazał użytkowania pokoju (k. 9 akt j.w.). Decyzja ta, po rozpoznaniu odwołania Spółki, została uchylona przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Organ ten. decyzją z dnia [...] października 2019 r. umorzył jednocześnie postępowania pierwszej instancji, z uwagi na brak właściwości WINB w tej sprawie. Wyraził też stanowisko, że organem właściwym jest PINB (k.10 akt j.w.).

2. PINB, procedując w przekazanej wg właściwości sprawie, w dniu [...] listopada 2019 r. zawiadomił Skarżącą o terminie kontroli przedmiotowego budynku w zakresie stanu technicznego. Z akt wynika, że kontrola taka, przy udziale przedstawicieli Spółki, przeprowadzona została w dniu [...] stycznia 2020 r. Protokół, potwierdzający zły stan techniczny budynku, zawierający szczegółowy opis poszczególnych elementów budynku, które wymagają naprawy bądź wymiany, został podpisany przez przedstawicieli Spółki z uwagą, że "ze względu na koszt remontu, który przewyższyłby wartość budynku, właściciel budynku A. wnioskuje o jego rozbiórkę" (k.2. akt [...]).

3. Dysponując opisanym w punktach I.1 i 2 materiałem dowodowym, PINB decyzją z dnia [...] lutego 2020 r., na podstawie art. 61 ust. 1 pkt 1 i 3 P.b., nakazał Spółce usunięcie nieprawidłowości powodujących nieodpowiedni stan techniczny w użytkowanym budynku przez wykonanie szczegółowo wymienionych robót, w terminie do dnia [...] maja 2020 r. (akta [...]). Na skutek odwołania Spółki wskazującego na nieopłacalność nakazanych robót i możliwość osiągnięcia celu w drodze rozbiórki oraz zawierającego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, WINB postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2020 r. odmówił wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji (k. 4 akt adm. [...]). Następnie decyzją z dnia 21 kwietnia 2020 r., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy (k. 6 kat. j.w.) i rozstrzygnięcie to stanowi przedmiot skargi.

II. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi art. 66 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 P.b. Zgodnie z tymi unormowaniami, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym - organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. W myśl ustępu 2, w decyzji, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3, organ nadzoru budowlanego może zakazać użytkowania obiektu budowlanego lub jego części do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Decyzja o zakazie użytkowania obiektu, jeżeli występują okoliczności, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu i może być ogłoszona ustnie.

W piśmiennictwie wskazuje się, że decyzje wydawane w oparciu o art. 61 ust. 1 P.b. mają charakter związany co oznacza, że jeżeli wystąpi choćby jedna z przesłanek określonych w treści tego przepisu, to organ nadzoru budowlanego jest obowiązany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości (zob. Prawo budowlane. Komentarz pod redakcją Z. Niewiadomskiego, 3 wydanie, Warszawa 2009, s. 635-636). Z kolei w orzecznictwie podkreśla się, że fakt zaistnienia przesłanek obligujących organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji w oparciu o ten przepis musi wynikać z ustaleń poczynionych przez organ w przeprowadzonym postępowaniu i następnie znaleźć odpowiednie odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Do wydania decyzji nakazującej doprowadzenie obiektu budowlanego do odpowiedniego stanu nie wystarczy bowiem ogólne stwierdzenie przez organ, że zachodzą przesłanki określone w art. 66 ust. 1 P.b. Dlatego organ nadzoru budowlanego opierając decyzję na podstawie tego przepisu musi jednoznacznie sprecyzować, jakie nieprawidłowości występują oraz któremu z dóbr wymienionych w pkt 1 zagrażają i dlaczego. Przesłanka ta dotyczy sytuacji, w której obiekt budowlany samym swoim istnieniem (swoja istotą, warunkami technicznymi) powoduje opisane w niniejszym przepisie zagrożenie (zob. wyrok NSA z dnia 26 listopada 2010 r. sygn. II OSK 1704/09). Podkreśla się również, że przepis art. 66 P.b. znajduje się w Rozdziale 6 ustawy zatytułowanym "Utrzymanie obiektów budowlanych". Przez pojęcie "utrzymanie" należy rozumieć zachowanie w dobrej sprawności, zachowanie w stanie niezmienionym, niepogorszonym, należytym. Przepis ten służy usunięciu nieprawidłowości (nieodpowiedniego stanu technicznego) powstałych w trakcie użytkowania obiektu, które są z reguły wynikiem zużycia technicznego obiektu budowlanego lub nagłych zdarzeń mających miejsce po oddaniu obiektu do użytkowania. Konsekwencją opisanej wyżej istoty nakazu z art. 66 ust. 1 pkt 3 P.b. jest to, że względy ekonomiczne nie mogą niweczyć celu, jaki ustawodawca przypisał omawianemu przepisowi (zob. wyrok NSA z dnia 6 lutego 2019 r. sygn. II OSK 708/18). Sąd orzekający w tej sprawie podziela przedstawione poglądy.

III. W rozpoznawanej sprawie nieodpowiedni stan techniczny przedmiotowego budynku został dostrzeżony przez Skarżącą, co opisano w punkcie I.1. uzasadnienia. To właśnie przedstawiciele Skarżącej, jako właściciela, już w lutym 2019 roku stwierdzili zły stan techniczny budynku i zakazali lokatorowi korzystania z pomieszczenia (pokoju), w którym nastąpiło obniżenie stropu. W notatce z dnia [...] lutego 2019 r. wprost stwierdzono, że "istniejący stan techniczny stropu nad parterem stwarza zagrożenie bezpieczeństwa". Natomiast przywrócenie sprawności budynku wymaga wymiany stropu nad parterem, remontu z częściową wymianą elementów drewnianych więźby dachu, wymiany pokrycia dachu i naprawy komina. Stan budynku opisany w notatkach sporządzonych przez przedstawicieli Skarżącej potwierdziła zlecona kontrola budynku. Kontrola ta, wykonana przez osobę uprawnioną, której wyniki opisano w protokole z dnia [...] lipca 2019 r., nazwanym "Okresowa (roczna) kontrola stanu technicznego i przydatności do użytkowania", zawiera szczegółowy opis stanu technicznego budynku, określając go jako "zły". To właśnie ten materiał dowodowy stanowił podstawę zaskarżonej decyzji. Zatem Sąd stwierdza, że ustalenia poczynione przez organy odnoszące się do złego stanu technicznego budynku, mają pełne oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym. Zaznaczyć też należy, że dowody te, mimo zarzutu naruszenia przepisów postępowania, nie są podważane przez Skarżącą. Prowadzi to do wniosku, że zarzut naruszenia art. 7 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. w zw. z art 80 K.p.a. z argumentacją, że nie ustalono wszystkich okoliczności, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie, jest niezasadny.

Konsekwencją złego stanu technicznego przedmiotowego budynku jest nakaz wykonania robót budowlanych. Jeśli chodzi o zakres robót, to został on precyzyjnie określony w decyzji PINB. Sąd stwierdza wobec tego, że w stanie faktycznym, gdzie budynek jest użytkowany, organy prawidłowo zastosowały art. 66 ust. 1 pkt 1 P.b. Uwzględniły bowiem zarówno wyniki przeprowadzonej kontroli stanu obiektu, jak i możliwość jego doprowadzenia do właściwego stanu technicznego poprzez usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w sposób i w zakresie określonym w protokole z dnia [...] lipca 2019 r., będącym w istocie ekspertyzą techniczną.

Jeśli chodzi o koszty nakazanych do wykonania robót oraz zarzut skargi wskazujący na trudności Skarżącej z tym związane to Sąd stwierdza, że ich wysokość pozostaje obojętna dla oceny legalności zaskarżonej decyzji. Ponownie podkreślić należy, że celem art. 66 ust. 1 P.b. jest utrzymanie obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym a stwierdzenie, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska, obliguje organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości.

W odniesieniu do nakazu mającego oparcie w art. 66 ust. 1 pkt 3 P.b. (obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym) przywołać należy stanowisko wyrażone w literaturze przedmiotu a mianowicie, że organ nadzoru budowlanego może uznać obiekt za będący w nieodpowiednim stanie technicznym wówczas, gdy stwierdzony stan obiektu narusza wymagania lub zasady wiedzy technicznej wynikające z obowiązujących przepisów techniczno - budowlanych (por. Prawo budowlane. Komentarz pod red. Z. Niewiadomskiego). Natomiast orzecznictwo wskazuje, że w takim przypadku organ winien wykazać, którym wymaganiom wynikających z obowiązujących przepisów nie odpowiada stan techniczny obiektu budowlanego. Obiekt budowlany będzie bowiem w nieodpowiednim stanie technicznym, kiedy jego stan będzie niezgody z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. W szczególności, ale nie wyłącznie, należy mieć na względzie regulację dotyczącą warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych (zob. powołaną wyżej sprawę sygn. II OSK 1704/09). Sąd stwierdza, że zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja podając w materialnoprawnej podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 P.b. nie do końca wskazanym wymaganiom odpowiada, jednakże wobec prawidłowej subsumcji art. 66 ust. 1 pkt 1 P.b. do ustalonego stanu faktycznego, naruszenie to nie ma wpływu na wynik sprawy.

Oparcie decyzji na wskazanej podstawie prawnej, tj. art. 66 ust. 1 pkt 1 P.b., umożliwiało organowi wydanie zakazu użytkowania części budynku do czasu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. W realiach sprawy zakaz taki został orzeczony, przy czym zauważyć należy, że decyzja w tej części stanowiła jedynie usankcjonowanie zakazu skierowanego do lokatora przez Skarżącą jeszcze w lutym 2019 roku. Wszystko to prowadzi do wniosku, że organy nie naruszyły prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, a tylko w takim przypadku zasadnym jest uchylenie zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 145 § 1 ust. 1 lit. a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem, sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy.

Z tych przyczyn skarga podlega oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a.