Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 262/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2016-07-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 56 § 1 pkt 4 art. 58 § 1 i § 2, 3, art. 1a pkt 2,  art. 33 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2014 poz 1619
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity
article: art. 138 par. 1 pk1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2016 r. sprawy ze skargi T.O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

1.1 Dyrektor Izby Skarbowej w K. postanowieniem z [...] r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. - K. z [...] r. nr [...] zawieszające postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec T. O. na podstawie tytułów wykonawczych z 17 marca 2014 r. o numerach od 100526D/LU/2014 do 100526P/LU/2014.

1.2 Organ wyjaśnił, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. — K. prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec majątku T. O. na podstawie tytułów wykonawczych z 17 marca 2014 r. o numerach od 100526D/LU/2014 do 100526P/LU/2014 wystawionych przez wierzyciela - Pocztę Polską S.A. Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej, z tytułu zaległości w opłacie abonamentowej rtv za okres od stycznia 2010 r. do lutego 2014 r.

W celu realizacji zaległości, Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. - K. dokonał na podstawie zawiadomienia z 30 kwietnia 2014 r. zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie u dłużnika zajętej wierzytelności. Zobowiązanej zawiadomienie wraz z odpisami tytułów wykonawczych doręczono 17 maja 2014 r. Pismem z 15 maja 2014 r. Zakład Gospodarki Komunalnej w S. odpowiedział, że nie może zrealizować zajęcia, ponieważ zobowiązana nie była pracownikiem tej firmy.

Organ egzekucyjny skierował również do Banku PKO S.A. zawiadomienie z 18 listopada 2014 r. o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego, wkładu oszczędnościowego. Zajęcie to okazało się nieskuteczne, ponieważ bank ten nie prowadzi rachunku zobowiązanej.

Jedyne skuteczne zajęcie wszczęto na podstawie zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną u dłużnika zajętej wierzytelności innego niż pracodawca, organ rentowy lub bank z 14 lipca 2014 r. Organ egzekucyjny dokonał zajęcia wierzytelności z tytułu zwrotu podatku na podstawie tytułu wykonawczego z 17 marca 2014 r. nr 100526A/LU/2014, który nie został objęty postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. K. z [...]. o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego. W wyniku tego zajęcia wyegzekwowano kwotę 45 zł.

Pismem z 22 maja 2014 r. T. O. poinformowała organ egzekucyjny, że wystąpiła do wierzyciela o wyjaśnienie podstaw dochodzonego roszczenia. Następnie pismem z 29 lipca 2014 r. T. O. wystąpiła o nieprzekazywanie kwot uzyskanych przez organ egzekucyjny do wierzyciela do czasu uzyskania odpowiedzi od wierzyciela na pismo z 22 maja 2014 r.

Pismem z 6 lipca 2015 r. T. O. złożyła wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego z uwagi na fakt przesłania wniosku o umorzenie należności z tytułu opłat abonamentowych rtv do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji oraz Poczty Polskiej. Postanowieniem z 17 września 2015 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. umorzył w całości jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie ww. wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie postępowanie egzekucyjne zostało zawieszone przez organ egzekucyjny postanowieniem z 10 września 2015 r.

1.3 Dyrektor Izby Skarbowej w K. wyjaśnił, że jedną z podstaw do obligatoryjnego zawieszenia postępowania egzekucyjnego stanowi na podstawie art. 56 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji

(t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.), dalej: ustawy p.e.a., żądanie wierzyciela.

W przedmiotowej sprawie żądanie wierzyciela - Poczty Polskiej S.A. Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej zawarte zostało w piśmie z 18 sierpnia 2015 r., w wyniku czego Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. – K. wydał wymienione na wstępie postanowienie z 10 września 2015 r.

Wierzyciel w przedmiotowym piśmie poinformował również, że w przypadku zastosowania przez organ egzekucyjny wobec zobowiązanego skutecznego środka egzekucyjnego przed zawieszeniem postępowania egzekucyjnego, wyraża zgodę na uchylenie dokonanej czynności egzekucyjnej, na podstawie art. 58 § 2 ustawy p.e.a.

Dyrektor Izby Skarbowej w K. wyjaśnił, że jak wynika z zażalenia T. O., na podstawie powyższej informacji oczekiwała ona na uchylenie przez organ egzekucyjny jedynej skutecznej czynności egzekucyjnej dokonanej przez organ egzekucyjny, tj. zajęcia wierzytelności pieniężnej z tytułu zwrotu podatku. Jednakże w ocenie organu odwoławczego, żądanie to nie znajduje podstawy prawnej.

W postanowieniu z 10 września 2015 r. organ egzekucyjny poinformował stronę o pozostawieniu w mocy czynności egzekucyjnych, co wypełnia dyspozycję normy zawartej w art. 58 § 1 ustawy p.e.a. Postanowieniem w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny nie rozstrzyga zatem w kwestii samych czynności egzekucyjnych, bowiem czynności te pozostają w mocy na podstawie ustawy. Postępowanie w sprawie uchylenia czynności egzekucyjnych jest postępowaniem odrębnym, o czym świadczy treść art. 58 § 2 ustawy p.e.a., zgodnie z którym organ egzekucyjny może jednak uchylić dokonane czynności egzekucyjne, jeżeli to jest uzasadnione ważnym interesem zobowiązanego, interes wierzyciela nie stoi temu na przeszkodzie, a osoby trzecie na skutek tych czynności nie nabyły praw. Uchylenie dokonanych czynności nie powoduje umorzenia należnych za nie kosztów egzekucyjnych.

Organ wyjaśnił, że norma zawarta w art. 58 § 2 ustawy p.e.a. może znaleźć zastosowanie jedynie w fazie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, co wynika z relacji pomiędzy postanowieniami zawartymi w poszczególnych paragrafach art. 58 tej ustawy. Na podstawie tego przepisu nie można rozstrzygnąć o uchyleniu czynności egzekucyjnych w odniesieniu do postępowania egzekucyjnego, które się toczy lub które zostało zakończone. Poza tym, o uchyleniu czynności egzekucyjnych możemy mówić w odniesieniu do zajęć takich składników majątkowych, praw majątkowych czy też wierzytelności, które obejmują także wypłaty przyszłe, czy też możliwość dalszego prowadzenia egzekucji administracyjnej (np. egzekucja z ruchomości, z wierzytelności z rachunków bankowych). Czynność egzekucyjna, której uchylenia żąda zobowiązana, polegała na zajęciu wierzytelności z tytułu zwrotu podatku u dłużnika zajętej wierzytelności - Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. - K., która to wierzytelność ma charakter jednorazowy. Wyegzekwowanie jej w całości w wyniku zajęcia egzekucyjnego, kończy egzekucję administracyjną z tego składnika majątkowego i powoduje, że zajęcie to nie wywołuje skutków na przyszłość.

2.1 T. O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K., wnosząc o jej uchylenie. Zarzuciła:

- naruszenie art. 58 § 1 i 2 ustawy p.e.a. przez bezpodstawne utrzymanie w mocy postanowienia z 10 września 2015 r. w sytuacji gdy wierzyciel wyraził zgodę na uchylenie dokonanej czynności egzekucyjnej na podstawie art. 58 § 2 ustawy p.e.a., a którą organ dokonał przed zawieszeniem postępowania egzekucyjnego, tj. 14 lipca 2014 r.;

- brak rozpatrzenia zarzutów zażalenia,

- podjęcie rozstrzygnięcia w oparciu o nieistniejący stan faktyczny i stan prawny nieodnoszący się do postępowania o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, tj. naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

2.2 W uzasadnieniu skargi wyjaśniła, że w aspekcie tytułów wykonawczych dotyczących abonamentu rtv toczą się dwa postępowania. Przedmiotem pierwszego jest umorzenie postępowania egzekucyjnego opartego o tytuły wykonawcze o numerach od 100526A/LU/2014 do 100526P/LU/2014 dotyczące abonamentu rtv za okres od stycznia 2009 r. do lutego 2014 r. Przedmiotem drugiego postępowania jest zawieszenie postępowania egzekucyjnego opartego o tytuły wykonawcze o numerach od 100526D/LU/2014 do 100526P/LU/2014 dotyczące abonamentu rtv za okres od stycznia 2010 r. do lutego 2014 r. Pismem z 30 czerwca 20115 r. wierzyciel poinformował organ egzekucyjny, że zobowiązanie za 2009 r. objęte tytułami wykonawczymi o numerach od 100526A/LU/2014 do 100526C/LU/2014 uległo przedawnieniu.

2.3 Skarżąca wskazała, że w zażaleniu na postanowienie organu pierwszej instancji zarzuciła bezpodstawne utrzymanie w mocy dokonanych czynności egzekucyjnych w sytuacji, gdy wierzyciel wyraził zgodę na uchylenie dokonanej czynności. Natomiast Dyrektor Izby Skarbowej bezpodstawnie przypisał skarżącej, że w zażaleniu domagała się uchylenia czynności egzekucyjnej.

W ocenie skarżącej, w zaskarżonym postanowieniu przedstawiono stan faktyczny odnoszący się do postępowania egzekucyjnego opartego o tytuły wykonawcze o numerach od 100526A/LU/2014 do 100526P/LU/2014 zamiast do postępowania obejmującego zawieszenie postępowania egzekucyjnego, czyli opartego o tytuły wykonawcze o numerach od 100526D/LU/2014 do 100526P/LU/2014. Bezpodstawnie również organ pisze o prowadzonym wobec skarżącej postępowaniu egzekucyjnym na podstawie tytułów o numerach od 100526D/LU/2014 do 100526P/LU/2014, gdy postępowanie to jest zawieszone.

2.4 Skarżącą wskazała również na złożenie skargi na czynności egzekucyjne z wnioskiem o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Postanowieniem z 8 października 2015 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. – K. odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego. Rozstrzygnięcie to uchylił organ odwoławczy.

2.5 Końcowo skarżąca zarzuciła niedoręczanie jej pism, na podstawie których sprawa przekazywana jest do wyższej instancji.

3.1 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wyjaśnił ponadto, że wniosek wierzyciela o zawieszenie postępowania egzekucyjnego dotyczył tytułów wykonawczych obejmujących należności z tytułu opłat abonamentowych rtv, które na dzień zgłoszenia żądania były aktualne i wymagalne, tj., objętych tytułami wykonawczymi o numerach od 100526D/LU/2014 do 100526P/LU/2014. Tego stanu faktycznego dotyczyło zaskarżone postanowienie. Natomiast wierzyciel nie objął żądaniem tytułów o numerach od 100526A/LU/2014 do 100526C/LU/2014, ponieważ wcześniejszym pismem z 30 czerwca 2015 r. zawiadomił organ egzekucyjny, że wierzytelności nimi objęte uległy przedawnieniu. Organ egzekucyjny umorzył postępowanie egzekucyjne w tej sprawie postanowieniem z 1 lutego 2016 r. Postępowanie egzekucyjne, w którym dokonano zajęcia wierzytelności pieniężnej z tytułu zwrotu podatku, zostało zakończone.

Odnosząc się do zarzutu błędnego ustalenia stanu faktycznego organ wyjaśnił, że opisanie w postanowieniu ciągu czynności egzekucyjnych miało charakter informacyjny. Ponadto wskazał, że zobowiązana błędnie interpretuje pojęcie czynności egzekucyjnej, traktując jako czynność egzekucyjną jedyny skuteczny środek egzekucyjny w postaci zajęcia wierzytelności z tytułu zwrotu podatku.

W postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od 100526D/LU/2014 do 100526P/LU/2014 organ zastosował środki egzekucyjne: zajęcie wynagrodzenia za pracę i zajęcie rachunku bankowego, które okazały się nieskuteczne. Wobec tego brak było podstaw do uchylania czynności egzekucyjnych.

W sprawie wniosku o wstrzymanie postępowania organ wskazał na toczące się odrębne postępowanie.

4.1 W dniu 14 lipca 2016 r. skarżącą złożyła pismo procesowe, w którym zarzuciła bezprawne rozdzielanie przez organ jednego postępowania egzekucyjnego obejmującego tytułu wykonawcze o numerach od 100526A/LU/2014 do 100526P/LU/2014 na dwa: o numerach od 100526A/LU/2014 do 100526C /LU/2014 i o numerach od 100526D/LU/2014 do 100526P/LU/2014. Drugie z tych postępowań stanowi kontynuację wszczętego postępowania egzekucyjnego obejmującego wszystkie te tytuły. Przedawnienie i umorzenie należności dotyczące części tytułów wykonawczych nie może być podstawą do wysuwania wniosków o odrębnych postępowaniach. Takiego podziału nie czynił wierzyciel wyrażając zgodę na uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył co następuje:

5.1 Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r.– Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.), sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega zatem zgodność aktów administracyjnych z przepisami prawa materialnego i procesowego. Przy czym sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, jak też powołaną podstawą prawną, jest natomiast związany granicami sprawy (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej: p.p.s.a.

5.2 Realizując wyżej określone granice kontroli, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego nie narusza prawa. Wydane ono zostało w oparciu o treść art. 56 § 1 pkt 4 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1619 ze zm.), dalej: ustawy p.e.a., który stanowi, że postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części na żądanie wierzyciela.

Należy wyjaśnić, że wprawdzie wierzyciel jest zobowiązany do wszczęcia egzekucji i doprowadzenia do przymusowego wykonania obowiązku, jednakże może on mieć również interes w zawieszeniu postępowania, np. w sytuacji gdy prowadzi negocjacje z zobowiązanym, dotyczące odroczenia terminu wykonania obowiązku czy jego umorzenia. Kontynuowanie czynności egzekucyjnych do czasu osiągnięcia formalnego porozumienia między wierzycielem a zobowiązanym mijałoby się z celem prowadzonych negocjacji. Ustawa p.e.a. przyznaje więc wierzycielowi prawo domagania się zawieszenia postępowania w sytuacjach uznanych przez niego za celowe. Gdy wierzyciel zgłosi takie wniosek, organ egzekucyjny jest nim związany i ma obowiązek zawiesić postępowanie. Nie jest natomiast uprawniony do oceny motywów, które skłoniły wierzyciela do złożenia wniosku o zawieszenie postępowania, prawo to nie wynika bowiem z treści powołanego wyżej przepisu.

5.3 W przedmiotowej sprawie miała miejsce taka właśnie sytuacja, w której wierzyciel Poczta Polska S.A. w Warszawie pismem z 18 sierpnia 2015 r. zwrócił się do organu egzekucyjnego z wnioskiem o zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od 100526D/LU/2014 do 100526P/LU/2014. Wypełniając obowiązek z art. 56 § 1 pkt 4 ustawy p.e.a. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. – K. w pełni prawidłowo zawiesił postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec majątku T. O. na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od 100526D/LU/2014 do 100526P/LU/2014.

5.4 Zarzuty skarżącej oscylują natomiast wokół kwestii bezpodstawnego w jej ocenie zawieszenia postępowania w sytuacji, gdy wierzyciel wyraził zgodę na uchylenie dokonanej czynności egzekucyjnej na podstawie art. 58 § 2 ustawy p.e.a. Jak już wskazano w punkcie 1.3 niniejszego uzasadnienia, wierzyciel w piśmie z 18 sierpnia 2015 r, w którym zwrócił się o zawieszenie postępowania, poinformował, że w przypadku zastosowania przez organ egzekucyjny wobec zobowiązanego skutecznego środka egzekucyjnego przed zawieszeniem postępowania egzekucyjnego, wyraża zgodę na uchylenie na podstawie art. 58 § 2 ustawy p.e.a. dokonanej czynności egzekucyjnej. W ocenie Sądu, na podstawie tej informacji skarżąca całkowicie niesłusznie zarzuca utrzymanie w mocy dokonanych czynności egzekucyjnych oraz bezpodstawne podjęcie postanowienia o zawieszeniu postępowania.

Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy p.e.a., w przypadku zawieszenia postępowania egzekucyjnego pozostają w mocy dokonane czynności egzekucyjne, z tym że w okresie zawieszenia z przyczyn określonych w art. 56 § 1 pkt 1 i 4 mogą być dokonywane, za zgodą organu egzekucyjnego, wypłaty z rachunków bankowych zobowiązanego po przedstawieniu przez niego dokumentów świadczących o konieczności poniesienia danych wydatków. Paragraf 2 tego przepisu stanowi, że organ egzekucyjny może jednak uchylić dokonane czynności egzekucyjne, jeżeli to jest uzasadnione ważnym interesem zobowiązanego, interes wierzyciela nie stoi temu na przeszkodzie, a osoby trzecie na skutek tych czynności nie nabyły praw. Uchylenie dokonanych czynności nie powoduje umorzenia należnych za nie kosztów egzekucyjnych. Na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie uchylenia czynności egzekucyjnych przysługuje zażalenie zobowiązanemu oraz wierzycielowi niebędącemu jednocześnie organem egzekucyjnym – art. 58 § 3 ustawy p.e.a.

Przez czynność egzekucyjną należy rozumieć wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego - art. 1a pkt 2 ustawy p.e.a.

Przepis art. 58 § 1 ustawy p.e.a. potwierdza zasadę, że sam fakt zawieszenia postępowania egzekucyjnego nie oznacza automatycznego uchylenia czynności egzekucyjnych. Z § 2 omawianego przepisu wynika natomiast, że organ egzekucyjny może uchylić dokonane jeszcze przed zawieszeniem postępowania egzekucyjnego czynności egzekucyjne. Postępowanie prowadzone na podstawie tego przepisu jest pewnego rodzaju postępowaniem wpadkowym w obrębie postępowania egzekucyjnego, o stosunkowo wąsko zarysowanym zakresie, a jego istotę stanowi ustalenie, czy w przypadku zawieszenia postępowania egzekucyjnego, na podstawie przesłanek zawartych w tym przepisie, możliwe jest podjęcie mającego uznaniowy charakter rozstrzygnięcia o uchyleniu dokonanych czynności egzekucyjnych. Postępowanie to nie może natomiast służyć badaniu prawidłowości i zgodności z prawem całego postępowania egzekucyjnego we wszystkich jego aspektach i fazach. Norma ujęta w art. 58 § 2 ustawy p.e.a. może znaleźć zastosowanie jedynie w fazie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, co wynika z relacji pomiędzy poszczególnymi paragrafami art. 58 tej ustawy. Uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych uzależnione jest od łącznego wystąpienia czterech przesłanek. Po pierwsze, musi ono nastąpić w czasie, gdy postępowanie egzekucyjne jest zawieszone. Po drugie, musi być ono uzasadnione ważnym interesem zobowiązanego. O istnieniu tej przesłanki nie decyduje subiektywne przekonanie zobowiązanego; oceny tej przesłanki należy dokonywać według kryteriów zobiektywizowanych. Po trzecie, uchyleniu czynności egzekucyjnych nie stoi na przeszkodzie interes wierzyciela. Oceny tej okoliczności dokonuje organ egzekucyjny. Czwarta przesłanka sprowadza się do wykluczenia nabycia przez osoby trzecie praw na skutek czynności egzekucyjnych, które mają być uchylone. W sprawie uchylenia czynności egzekucyjnych organ egzekucyjny orzeka w formie postanowienia (por. komentarz P. Pietrasza do art. 58 ustawy p.e.a., program LEX).

5.5 Należy podkreślić, że przedmiotem niniejszej sprawy jest wydane na skutek wniosku wierzyciela postanowienie zawieszające postępowanie egzekucyjne. Wniosek ten dotyczył zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od 100526D/LU/2014 do 100526P/LU/2014. Na podstawie tych tytułów dokonano zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie u dłużnika zajętej wierzytelności oraz zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego, wkładu oszczędnościowego. Zajęcia to okazały się nieskuteczne, co automatycznie powoduje w myśl art. 58 § 2 ustawy p.e.a. brak przesłanki ważnego interesu po stronie skarżącej.

Powyższe oznacza, że informacja wierzyciela o wyrażeniu zgody na uchylenie dokonanej czynności egzekucyjnej nie mogła odnieść skutku w przedmiotowej sprawie. Zresztą opatrzona jest ona zastrzeżeniem, że wierzyciel wyraża tą zgodę "w przypadku zastosowania przez organ egzekucyjny wobec zobowiązanego skutecznego środka egzekucyjnego". Jak wyżej wskazano, do żadnych skutecznych czynności nie doszło więc i zgoda wierzyciela nie mogła się zrealizować.

Brak jest podstaw do uznania, że omawianą informacją wierzyciel wyraził zgodę na uchylenie czynności polegającej na zajęciu wierzytelności z tytułu zwrotu podatku. Zajęcia tego dokonano na podstawie tytułu wykonawczego o numerze 100526A/LU/2014. Zakres postępowania egzekucyjnego obejmujący ten tytuł wykonawczy w ogóle nie jest przedmiotem pisma wierzyciela z 18 sierpnia

2015 r., który jednoznacznie wskazał w jego treści na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od 100526D/LU/2014 do 100526P/LU/2014. Wydane na skutek tego pisma postanowienie organu o zawieszeniu postępowania również obejmuję tylko tą część postępowania egzekucyjnego. W konsekwencji, zgoda wierzyciela na uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych odnosiła się do tych, które podjęto na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od 100526D/LU/2014 do 100526P/LU/2014, czyli do zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie u dłużnika zajętej wierzytelności oraz zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego, wkładu oszczędnościowego. Zgoda nie odnosiła się natomiast do czynności egzekucyjnej podjętej na podstawie tytułu wykonawczego o numerze 100526A/LU/2014, czyli do zajęcia wierzytelności z tytułu zwrotu podatku.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że brak jest prawnych przeszkód, aby postępowanie egzekucyjne wszczęte złożeniem przez wierzyciela w organie egzekucyjnym tytułów wykonawczych o numerach od 100526A/LU/2014 do 100526P/LU/2014, stało się dwutorowe jak w przedmiotowej sprawie, tj. prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych od numeru 100526A/LU/2014 do 100526C/LU/2014 i prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych od numeru 100526D/LU/2014 do 100526P/LU/2014. Przyczyną tego było ustalenie przez wierzyciela, że zobowiązania z tytułu zaległych opłat abonamentowych rtv za 2009 r. uległy przedawnieniu, a to one właśnie objęte były tytułami wykonawczymi o numerach od 100526A/LU/2014 do 100526C/LU/2014. Wymusiło to na organach konieczność podejmowania odrębnych rozstrzygnięć wobec tych dwóch grup tytułów wykonawczych. Zarzuty skarżącej zawarte w piśmie procesowym, że organ bezprawnie rozdzielił jedno postępowanie egzekucyjne na dwa, są więc niezasadne. Stawiając je skarżąca jest zresztą niekonsekwentna, ponieważ w skardze sama opisuje postępowanie egzekucyjne dokonując w nim rozróżnienia na prowadzone w oparciu o jedną jak i drugą grupę tytułów wykonawczych.

5.6 W przedmiotowej sprawie nie mogą odnieść skutku te zarzuty skargi, które nie są skierowane wobec zaskarżonego postanowienia. Kwestia dokonania na podstawie tytułu wykonawczego o numerze 100526A/LU/2014 czynności egzekucyjnej wobec przedawnionego zobowiązania powinna być przedmiotem zarzutu wniesionego na podstawie art. 33 § 1 pkt 1 ustawy p.e.a. Rozstrzygnięcia w przedmiocie umorzenia postępowania i wstrzymania postępowania egzekucyjnego również wykraczają poza zakres przedmiotowej sprawy, stąd nie mogą tu zostać poddane ocenie.

Końcowo należy wyjaśnić, że organ egzekucyjny prowadząc postępowanie na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (do którego odsyła art. 18 ustawy p.e.a.), nie ma obowiązku doręczania stronie pisma na podstawie którego przekazuje sprawę do wyższej instancji.

5.7 Podsumowując, organ prawidłowo ustalił i opisał stan faktyczny, zastosował właściwe przepisy prawa, w tym art. 56 § 1 pkt 4 ustawy p.e.a., a postanowienie należycie uzasadnił. Odniósł się w nim do kwestii wskazywanych w zażaleniu. Wbrew zarzutom skargi, nie naruszył art. 58 § 1 i § 2 ustawy p.e.a. ani art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a.

5.8 Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.