Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 680/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-09-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 30 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy S. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] Gmina S. reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego wniosła skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia z dnia [...] nr $ w przedmiocie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków. Jednocześnie ze skargą złożono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W jego uzasadnieniu wskazano, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi spowodowane było okolicznościami niezależnymi od strony skarżącej. Zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze zostało doręczne skarżącej Gminie w dniu [...]. W ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi przypadającym na dzień [...], przesyłka zawierająca przedmiotową skargę została dostarczona przez pracownika Urzędu Miejskiego do Urzędu Pocztowego w S., celem jej nadania listem poleconym do [...] Urzędu Wojewódzkiego w K. Wskutek rozbieżności pomiędzy adresatem uwidocznionym na kopercie (Wojewoda [...]) a podmiotem wpisanym do książki nadawczej (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach), zwrócono się do niego o wyjaśnienie tych różnic. Pracownik Urzędu Miejskiego nie potrafił jednakże wyjaśnić, który ze wskazanych adresów jest prawidłowy, nie miał także możliwości zasięgnięcia porady u innych pracowników Urzędu, przesyłka została bowiem doręczona do Urzędu Pocztowego po godzinie [...], a więc po zakończeniu pracy przez Urząd Miejski w tym dniu. W konsekwencji przesyłka zawierająca przedmiotową skargę nie została nadana w Urzędzie Pocztowym. W ocenie pełnomocnika skarżącej do uchybienia terminu do wniesienia skargi doszło zatem bez winy zarówno skarżącej, jak i reprezentującego ją pełnomocnika procesowego. Powstałe zaś opóźnienie jest bowiem wynikiem działań Urzędu Pocztowego w S., który odmówił przyjęcia przesyłki pocztowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez

swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu,

w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak

winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W tym miejscu należy zważyć, iż brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej należycie o swoje interesy. Od strony postępowania można bowiem oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa daje podstawę do przyjęcia jej zawinienia w uchybieniu terminu i odmowy jego przywrócenia. O braku winy w uchybieniu terminu można natomiast mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, Lex nr 192260). Pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje także swym zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2002 r., sygn. akt I SA/Gd 1676/99, POP 2002, z. 12, poz. 148). W konsekwencji nie tylko wina strony, lecz również osób trzecich wyłącza możliwość przywrócenia terminu.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż zaniedbania osób trzecich (w tym pełnomocników), którymi posłużył się skarżący obciążają jego samego, a tym samym nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu (por. postanowienie SN z dnia

15 marca 2000 r. , sygn akt II CKN 554/00, Lex nr 51986; postanowienie SN z dnia 12 marca 1999 r., sygn. akt I PKN 76/99, publ. OSNP 2000/11/431), a to z kolei oznacza, iż niezachowanie terminu przez jej pełnomocnika równoznaczne jest z zaniechaniem samej strony, która nie może stwierdzić, że za jego działania nie ponosi odpowiedzialności (por. postanowienie NSA z dnia 27 lipca 2006 r., sygn. akt II FZ 386/06, LexPolonica nr 418132). Skoro zatem zaniedbanie pełnomocnika profesjonalnego obciążą samą stronę, to upoważnienie przez pełnomocnika osoby trzeciej do dokonania określonej czynności również obciąża samą stronę.

W ocenie Sądu podnoszona przez pełnomocnika Gminy argumentacja nie mogła stanowić podstawy do uwzględnieniu wniosku. Okoliczność, iż Urząd Pocztowy w S. odmówił przyjęcia przesyłki zawierającej przedmiotową skargę z powodu rozbieżności pomiędzy adresem na kopercie a adresem wpisanym w książkę nadawczą, wskazuje jedynie, iż pełnomocnik skarżącej nie dochował zwykłej staranności wymaganej od niego w wykonaniu udzielonego mu pełnomocnictwa. Przygotowanie przesyłki, a następnie dostarczenie jej do Urzędu Pocztowego przez pracownika Urzędu Miejskiego nie miało bowiem wpływu na ocenę zawinienia w uchybieniu terminu przez pełnomocnika skarżącej, tym bardziej chybiona jest próba przerzucenia odpowiedzialności za uchybienie terminu na Urząd Pocztowy, gdyż nie jego działanie było przyczyną opóźnienia. Od profesjonalnego pełnomocnika strony z racji wykonywanego fachu należy bowiem wymagać staranności wyższej niż przeciętna w zakresie prowadzenia sprawy objętej udzielonym pełnomocnictwem. W związku z tym należy od pełnomocnika profesjonalnego oczekiwać, że bezbłędnie wywiąże się ze zleconego mu zadania (por. postanowienie NSA z dnia 5 września 2006 r., sygn. akt II FZ 531/06, LexPolonica nr 418126).

Skoro zatem zaniedbanie w tym zakresie obciążało profesjonalnego pełnomocnika skarżącej Gminy, uznać należało, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło z winy samej skarżącej.

Wobec powyższego, Sąd działając na podstawie art. 86 ( 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.