Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2670/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. B. z 2 listopada 2011 r. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską p o s t a n a w i a: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji-


UZASADNIENIE

P. B. (dalej jako skarżący) w skardze z 2 listopada 2011 r. na decyzję Komendanta Głównego Policji z [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi go możliwości aktywnego uczestnictwa w najważniejszych dla każdego myśliwego polowaniach w 2011 r., tj. polowaniu huberowskim, wigilijnym i noworocznym, a ponadto poniesie szkodę w postaci utraty uiszczonych składek za sezon 2011/2012, tj. w kwocie 200 zł.

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej jako "ppsa") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Należy zwrócić uwagę, iż każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy jej wykonanie grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki.

Niewątpliwie zaskarżona decyzja Komendanta Głównego Policji wywołuje dla skarżącego negatywne konsekwencje. Natomiast, by możliwym było zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej, w pierwszej kolejności strona jest zobowiązana wskazać na niebezpieczeństwo wystąpienia szkody i wykazać, że szkoda, która powstanie na skutek wykonania decyzji, będzie znaczna, a skutki jakie wywoła wykonanie decyzji trudne do odwrócenia. Oznacza to, że obowiązek dowodzenia w tym zakresie spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem decyzji, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Z uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zatem jednoznacznie wynikać istnienie związku przyczynowego pomiędzy jej wykonaniem a pojawieniem się jednej z okoliczności wymienionej w treści art. 61 § 3.

W ocenie Sądu, skarżący w swoim wniosku nie wykazał istnienia związku przyczynowego. Ponadto, pasja skarżącego do myślistwa i chęć uczestnictwa w najważniejszych dla każdego myśliwego polowaniach, nie stanowi uzasadnienia do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Dodatkowo Sąd zauważa, że utrata opłaconych składek w kwocie 200 zł za sezon 2011/2012, nie stanowi znacznego uszczerbku w budżecie domowym skarżącego, biorąc pod uwagę fakt, że jest on osobą pracującą, a myślistwo uprawia hobbistycznie.

Dodatkowo zważyć należy, że z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie wynika również by spełniona została którakolwiek z przesłanek dotyczących wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wobec powyższego, należy uznać, że brak jest podstaw do zastosowania ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Z tych względów wniosek skarżącego nie mógł zostać uwzględniony i na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.