Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 252/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184, art. 129 ust. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
article: par. 2 ust. 1 pkt 7
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi
article: art. 183 par. 2,art. 199, art. 230, art. 49 par. 2, art. 233
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Maria Dożynkiewicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. Sp. z o.o. w W. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 1607/10 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia B. Sp. z o.o. w W. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 1607/10 w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 5 marca 2010 r. nr ... w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej ustalającej wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 1993 r. i 1994 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem z 27 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 1607/10 Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała B. Sp. z o.o. w W. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 1607/10 w wysokości 100 zł na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.) wraz z pouczeniem o rygorze wezwania.

W zażaleniu na to zarządzenie spółka zarzuciła nieważność postępowania i wniosła o jego uchylenie. Spółka wskazała na nieważność uchwał Sądu Najwyższego w kwestii stwierdzenia ważności wyboru Prezydenta RP z uwagi na udział w postępowaniu zastępcy Prokuratora Generalnego zamiast samego Prokuratora Generalnego. Kolejni Prezydenci zaś podpisywali akty prawne regulujące postępowanie sądowoadministracyjne oraz nominacje sędziowskie. Spółka zarzuciła też naruszenie § 2 ust. 1 pkt 7 wskazanego rozporządzenia, bowiem zażaleniu podlega nie postanowienie, a zarządzenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził żadnej z przesłanek nieważności postępowania z art. 183 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.).

W zakresie podnoszonym przez spółkę w zażaleniu wskazać należy, że zgodnie z art. 129 ust. 1 Konstytucji RP ważność wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej stwierdza Sąd Najwyższy. W świetle art. 184 Konstytucji RP Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych terenowych organów administracji rządowej. Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny nie ma kompetencji do podważania ostatecznej uchwały Sądu Najwyższego.

Oparcie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu w niniejszej sprawie na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia było nieprawidłowe, bowiem zgodnie z tym przepisem wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych - 100 zł. Skarżąca złożyła zaś zażalenie na zarządzenie przewodniczącego wydziału, a nie na postanowienie. Powołanie błędnej podstawy prawnej nie oznacza jednak, że wezwanie było jej pozbawione, co implikowałoby konieczność uchylenia zarządzenia.

To, że samo rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie reguluje wysokości wpisu od zażalenia na zarządzenie przewodniczącego, nie oznacza, że zażalenie to jest wolne od wpisu, bowiem Rada Ministrów była upoważniona jedynie do określenia wysokości wpisów. Sam obowiązek uiszczania wpisów wynika zaś wprost z ustawy p.p.s.a. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W świetle art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, może stosownie do art. 194 § 1 i art. 198 p.p.s.a. dotyczyć zarówno postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, jak i zarządzenia przewodniczącego. Zażalenie na zarządzenie przewodniczącego wydziału w zakresie pozostawienia pisma bez rozpoznania wydane na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. nie podlega przy tym zwolnieniom od wpisu przewidzianym w przepisach p.p.s.a. (m.in. art. 227 § 2 p.p.s.a. czy art. 220 § 4 p.p.s.a.).

Wysokość wpisu od takiego zażalenia można zaś określić na podstawie art. 233 p.p.s.a., w którym przewidziano, że wpis nie może być niższy niż sto złotych.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 in fine w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.