Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SAB/Wa 45/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6, art. 232 par 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiocie rozpoznania ponaglenia postanawia: 1) odrzucić skargę 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz B. S. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 16 maja 2013r. do Izby Skarbowej w W. wpłynęło ponaglenie

z dnia 14 maja 2013r. złożone przez B. S., dalej jako Skarżący, dotyczące niezakończenia w terminie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. sprawy nr [...] dotyczącej stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość podatku w formie karty podatkowej na rok 2007.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2013r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. pozostawił bez rozpatrzenia ponaglenie z dnia 14 maja 2013r. na niezakończenie w terminie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. sprawy nr [...] dotyczącej stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość podatku w formie karty podatkowej na rok 2007.

W dniu 8 lipca 2013r. do Izby Skarbowej w W. wpłynęło, zażalenie Skarżącego na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2013r.

Pismem z dnia 9 września 2013 r. Skarżący reprezentowany przez pełnomocnika

złożył do Ministra Finansów ponaglenie na nieterminowe załatwienie sprawy przez Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie ponaglenia z dnia 14 maja 2013 r. na przewlekłość postępowania Naczelnika Urzędu Skarbowego W..

Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] października 2013r. pozostawił bez rozpatrzenia zażalenie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2013r.

Pismem z dnia 9 października 2013r. Skarżący złożył zażalenie na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2013r.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2013r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. uchylił w całości postanowienie z dnia [...] października 2013r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 17 czerwca 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 393/14 oddalił skargę Skarżącego na powyższe na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2013 r.

Pismem z dnia 18 lipca 2014r. Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w W. w sprawie ponaglenia na niezałatwienie w terminie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. sprawy nr [...] dotyczącej stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość podatku w formie karty podatkowej na rok 2007.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;

Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepis ten wyraża generalną zasadę subsydiarności skargi sądowej. Jej wniesienie do sądu administracyjnego wymaga bowiem uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji, a w razie ich braku - skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a.). W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z 29 kwietnia 1998 r., I SAB/Gd 8/97, niepubl. oraz postanowienie NSA z 21 września 2001 r., I SAB 131/00, LEX nr 55763) oraz w doktrynie (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, W-wa 2004, s. 100) nie budzi wątpliwości pogląd, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy również rozumieć wyczerpanie trybu przewidzianego w art. 141 Ordynacji podatkowej. Przepis ten stanowi, iż na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. Oznacza to, że w każdym przypadku przed wniesieniem skargi na bezczynność organu konieczne jest uprzednie złożenie ponaglenia, o którym mowa w art. 141 Ordynacji podatkowej.. Należy przy tym zaznaczyć, iż złożenie ponaglenia powoduje konieczność zajęcia przez organ wyższej instancji stanowiska w kwestii podniesionej bezczynności. Dlatego też samo wniesienie do właściwego organu podatkowego ponaglenia w trybie art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej. nie jest wystarczającą przesłanką do wniesienia do sądu skargi na bezczynność. Jej wniesienie uzależnione jest od rozpatrzenia złożonego ponaglenia, które winno być załatwione, stosownie do art. 139 § 2 Ordynacji podatkowej. niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu miesiąca od daty jego wniesienia. Dopóki bowiem organ nie wypowie się w tym przedmiocie, postępowanie zainicjowane ponagleniem zakończone nie jest, a to sprawia, że nie można zasadnie twierdzić, że wyczerpane zostały przysługujące stronie prawem przewidziane środki zaskarżenia.

W niniejszej sprawie skarga na bezczynność Dyrektora Izby Skarbowej w W. została wniesiona przed wejściem do obrotu prawnego wypowiedzi organu wyższego stopnia – Ministra Finansów co do ponaglenia. Tym samym zatem jest ona przedwczesna i podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna - stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Albowiem o niedopuszczalność skargi z innych przyczyn o jakich mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. powodujących odrzucenie skargi obejmuje między innymi przypadki, gdy niewyczerpane zostały środki zaskarżenia.

Z tego względu Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3, a także art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.