Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 56/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 174, art. 176, art. 180
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny W składzie Sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Logistyki Transport Spedycja "T." Sp. z o. o. z siedzibą w S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2004 r. sygn. Akt VI SA/Wa 1345/04 odrzucającego skargę Logistyki Transport Spedycja "T." sp. z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 4 czerwca 2004 r. (...) w przedmiocie kar pieniężnych za przewóz towarów niebezpiecznych bez wymaganego dokumentu przewozowego i oznakowania oraz zmniejszenie czasu wypoczynku dziennego kierowcy postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 22 czerwca 2004 r. Logistyka Transport Spedycja "T. "spółka z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 4 czerwca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny pismem z dnia 2 sierpnia 2004 r. doręczonym stronie 10 sierpnia 2004 r. wezwał skarżącą, aby w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi uiściła wpis sądowy oraz nadesłała dokument, z którego wynikałoby upoważnienie do reprezentacji skarżącej. Postanowieniem z dnia 29 września 2004 r. VI SA/Wa 1345/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę wskutek nieuzupełnienia w terminie /mimo wezwania Sądu/ jej braków formalnych, tj. nienadesłania żądanego dokumentu. Odpis postanowienia doręczono skarżącej w dniu 11 października 2004 r.

Na postanowienie to Spółka złożyła w dniu 6 listopada 2004 r. skargę kasacyjną, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy. Wniosła przy tym o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania W uzasadnieniu wskazała, iż Sąd błędnie przyjął, iż skarżąca nie nadesłała żądanego dokumentu. Tymczasem aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Spółka nadesłała listem poleconym, mimo że nie miała takiego obowiązku z ustawy. Naruszenie przepisów postępowania polegało na zaniechaniu zadośćuczynienia obowiązkowi wezwania do uzupełnienia braku pisma oraz braku dostatecznego pouczenia o sposobie nadesłania odpisu i niewłaściwym oznaczeniu skarżącej przez sąd.

W odpowiedzi Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów zastępstwa podnosząc, że skargę sporządzono w sposób sprzeczny z art. 174 pkt 2 i art. 176 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarżąca pismem z dnia 9 lutego 2005 r. podtrzymała skargę i wskazała, że naruszenie przepisów postępowania przez sąd dotyczyło art. 6 i 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności oraz art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, że:

Zgodnie z art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./ powoływanej dalej jako p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stąd skarga kasacyjna służy od postanowienia o odrzuceniu skargi, jako że kończy ona postępowanie w sprawie.

Skarga kasacyjna powinna odpowiadać wymaganiom pisma procesowego, co do formy i co do szczególnych wymogów, a w odniesieniu do treści spełniać warunki z art. 176 p.p.s.a. W związku z tym powinna ona zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Podstawą skargi kasacyjnej może być przy tym, zgodnie z art. 174 p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarżąca wskazała jako podstawę skargi naruszenie przepisów postępowania, bez przytoczenia konkretnego przepisu, który został naruszony. Dopiero w piśmie uzupełniającym, złożonym po prawie trzech miesiącach od upływu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wskazała naruszenie art. 6 i 7 p.p.s.a. oraz Konwencji i Konstytucji.

Tymczasem przytoczenie podstaw kasacyjnych, o których mowa w art. 176 p.p.s.a., oznacza określenie konkretnego przepisu, w tym wypadku prawa procesowego, który zdaniem skarżącej został naruszony. Nie wystarczy przy tym nawet powołanie tego przepisu, lecz zarzut jego naruszenia musi być uzasadniony. Jak podkreślił bowiem NSA w wyroku z dnia 30 czerwca 2004 r. FSK 208/04 - ONSAiWSA 2004 nr 3 poz. 55; "obowiązkiem autora skargi jest przedstawienie konkretnych przepisów prawa materialnego lub przepisów procesowych naruszonych przez sąd zaskarżonym wyrokiem". W wyroku z dnia 20 lipca 2004 r. GSK 589/04 - ONSAiWSA 2004 Nr 3 poz. 56; Sąd wskazał, że związanie granicami kasacji oznacza konieczność wskazania w kasacji m.in., jej podstaw. "Prawidłowe sformułowanie podstaw kasacji, zaś polega na powołaniu konkretnych przepisów prawa, którym uchybił sąd, na uzasadnieniu zarzutów ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - na wykazaniu dodatkowo, że wytknięte uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nie stanowi zatem przytoczenia podstawy kasacyjnej zgłoszenie na przykład zarzutu naruszenia przepisów postępowania bez podania konkretnego przepisu, który zdaniem skarżącego został naruszony".

Przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie należy do wymagań materialnych skargi kasacyjnej. Braki w tym zakresie nie podlegają sanacji, co w konsekwencji czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną. Są to więc braki, które wyłączają zakwalifikowanie pisma do skargi kasacyjnej, wykluczają dopuszczalność ich uzupełnienia i w konsekwencji dopuszczalność skargi /por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, W-wa 2004r s. 252 czy B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, W-wa 2003 r., s. 467 oraz postanowienie NSA z dnia 16 marca 2004 r. FSK 209/04 - ONSAiWSA 2004 Nr 1 poz. 13/. Na podstawie art. 183 par. 1 p.p.s.a. strony mogą jedynie przytaczać nowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych. Oznacza to możność powoływania nowej argumentacji na ich poparcie /por. wyrok SN z dnia 13 maja 1998 r. I PKN 93/98 - OSNAPU 1999 nr 10 poz. 327/, nie daje jednak możliwości poszerzenia podstaw kasacyjnych po upływie terminu przewidzianego do wniesienia skargi kasacyjnej /por. J. P. Tarno op. cit., s. 260/.

Stąd skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 180 w związku z art. 58 i 193 oraz 174 i 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2003r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./.