Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 76/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2007-05-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Irena Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 2 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg A. i P. K. na uchwałę Rady Gminy Nr "[...]" z dnia "[...]" r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargi


UZASADNIENIE

A. i P. K., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargi na uchwałę Rady Gminy D. Nr "[...]" z dnia 2 września 1997 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 12 lutego 2007 r. pełnomocnik skarżącej A. K. oraz P. K. wezwani zostali do przełożenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, dokumentu potwierdzającego wezwanie Rady Gminy w D. do usunięcia naruszenia prawa wystosowane przed wniesieniem skarg na wymienioną uchwałę.

P. K. otrzymał wezwanie Sądu w dniu 21 lutego 2007 r., jednak w wyznaczonym przez Sąd terminie nie uzupełnił braku formalnego skargi.

Natomiast pełnomocnik A. K. - radca prawny R. M. w zakreślonym przez Sąd terminie 7 dni udzielił Sądowi odpowiedzi, informując, iż przesyła odpisy pism Wójta Gminy w D: z dnia 29 stycznia 2007 r. w sprawie niemożności zmiany planu zagospodarowania przestrzennego i z dnia 18 stycznia 2007 r. zawierające wskazanie, iż reprezentowana strona zwracała się pismem z dnia 18 października 2006 r. o usunięcie niezgodności.

Ponadto pełnomocnik A. K. nadmienił, iż strona nie posiadająca zawodowych kwalifikacji prawnych, kierując w październiku 2006 r. pisma do organu, który wydał zaskarżoną uchwałę, nie sformułowała wezwania do usunięcia niezgodności wprost, lecz w szeregu zarzutów.

Wskazane przez pełnomocnika A. K. pismo z dnia 18 października 2006 r. przekazał Sądowi Wójt Gminy D.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.

Stosownie do dyspozycji art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Z analizy gramatycznej powyższego przepisu wynika, iż skuteczność wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy, podjęte w sprawach z zakresu administracji publicznej, zależy od uprzedniego wyczerpania trybu wezwania właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. Dlatego przed ewentualnym rozpoznanie takiej skargi sąd administracyjny jest zobowiązany do zweryfikowania przesłanek jej dopuszczalności.

W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, iż zaskarżona przez P. i A. K. uchwała Rady Gminy D. Nr "[...]" z dnia 2 września 1997 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podjęta została w sprawie z zakresu administracji publicznej.

`Sąd obowiązany był zbadać w pierwszej kolejności, czy przed wniesieniem skargi do sądu strona skarżąca wezwała organ gminy do usunięcia naruszenia prawa. Zaznaczyć przy tym należy, iż wezwanie takie może być skierowane w każdym czasie, byle by zostało dokonane przed wniesieniem skargi. Natomiast wymogu wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, nie spełnia skierowanie skargi równocześnie do sądu administracyjnego i wezwania do rady gminy (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 stycznia 1996 r., sygn. akt SA/Po 3025/95, "Wspólnota" 1996, nr 24, str. 26).

Badając pod tym kątem dopuszczalność skargi A. K. Sąd stwierdził, iż strona skarżąca nie wezwała skutecznie organu gminy do usunięcia naruszenia prawa, a tym samym nie dopełniła wymogu formalnego skargi.

W ocenie Sądu nie można uznać za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa pisma z dnia 18 października 2006 r., na które wskazał pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 26 lutego 2007 r. Z treści tego pisma wynika jedynie, iż A. K. wraz z innymi mieszkańcami wsi D. zwrócili się do Wójta Gminy D. o wyjaśnienie interesujących ich kwestii, a przede wszystkim czy działalność wymienionych w piśmie firm (Hurtownia A, zakład B oraz firma C) pozostaje w zgodności z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi D. Taki sposób zredagowania pisma nie wskazuje, aby strona skarżąca, wystąpiła do organu gminy z wezwaniem do usunięcia naruszeń prawa tkwiących w uchwale Rady Gminy D. z dnia 2 września 1997 r., Nr "[...]" w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Powyższe spostrzeżenia prowadzą do wniosku, iż A. K. nie poprzedziła skargi na przedmiotową uchwałę Rady Gminy wezwaniem tego organu do usunięcia naruszenia prawa, co w konsekwencji skutkować musiało jej odrzuceniem, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.)

Natomiast skarga P. K. podlega odrzuceniu na podstawie art.58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Skarżący nie uzupełnił w wyznaczonym przez Sąd terminie 7 dni braku formalnego skargi poprzez wykazanie, że przed jej wniesieniem na uchwałę Rady Gminy D. wezwał na piśmie ten organ, do usunięcia naruszenia prawa. Brak odpowiedzi w tym zakresie jest brakiem istotnym uniemożliwiającym nadanie sprawie dalszego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi.

Mając powyższe na uwadze należało postanowić jak w sentencji.