Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 384/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 41 ust. 3
journal: Dz.U. 2007 nr 43 poz 277

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński /spr./, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak, Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, Protokolant Agnieszka Figura, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 21 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i 2 kodeksu postępowania administracyjnego i art.6a ust. 2 pkt 1 ustawy o Policji z dnia 6 kwietnia 1990 r. (tekst jednolity Dz.U. Nr 43 poz. 277 ze zm.) - po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez asp. M. W. - byłego funkcjonariusza Komendy Miejskiej Policji we W. - od rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] Komendanta Miejskiego Policji we W. o zwolnieniu ze służby w Policji, uchylono zaskarżony rozkaz w części dotyczącej daty zwolnienia ze służby w Policji i ustalono datę zwolnienia ze służby na dzień 31 maja 2008 r., a w pozostałej części rozkaz utrzymano w mocy.

W motywach uzasadnienia tego rozstrzygnięcia stwierdzono, że Komendant Miejski Policji we W. rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...], na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji, z dniem 31 marca 2008r. zwolnił ze służby asp. M. W. Wymieniony rozkaz został doręczony funkcjonariuszowi w dniu 2 kwietnia 2008 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem.

W dniu 16 kwietnia 2008 roku asp. M. W. złożył do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. odwołanie od rozkazu personalnego w sprawie zwolnienia ze służby w Policji, w punkcie dotyczącym 5 grupy zaszeregowania z mnożnikiem 1,11 jak również ujętego w uzasadnieniu rozkazu stwierdzenia, że nie przysługuje mu ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy za rok 2006, 2007 oraz za rok 2008. Skarżący uważał, że Rozporządzenie MSWiA z dnia 08 lutego 2008 r. Dz. U. z 14.02.2008r. Nr 24 poz. 149 "nie przewiduje innego mnożnika dla zaszeregowania na grupie 5 jak tylko mnożnik 1,40, a cytowane rozporządzenie nie wprowadza podwyżek, lecz nowa siatkę płac w Policji nie przewidując sytuacji ujętej w rozkazie". Ponadto przysługiwał mu urlop wypoczynkowy za lata 2006, 2007 i 2008, którego nie mógł wykorzystać, ponieważ był zawieszony w obowiązkach służbowych.

W postępowaniu odwoławczym ustalono następujący stan faktyczny i prawny sprawy. W dniu 14 listopada 2005 roku przeciwko M. W. wszczęto postępowanie dyscyplinarne o to, że w dniu 13 listopada 2005 roku w czasie wolnym od służby, będąc w stanie nietrzeźwości uczestniczył w kolizji drogowej, przez co swoim zachowaniem naruszył § 23 Zarządzenia 805 Komendanta Głównego Policji z dnia 31 grudnia 2003 roku. W dniu 15 listopada 2005 roku Komendant Miejski Policji we W. wydał rozkaz personalny nr [...] o zawieszeniu go w czynnościach służbowych na okres od dnia 15 listopada 2005r. do dnia 14 lutego 2006 r.

W dniu 18 listopada 2005 r. Prokurator Rejonowy dla W. Krzyki-Zachód przedstawił asp. M. W. zarzut o czyn z art. 178a § 1 kk. Wobec powyższego Komendant Miejski Policji we W., Rozkazem Personalnym nr [...] z dnia [...] na podstawie art. 39 ust. 1 Ustawy o Policji zawiesił go w czynnościach służbowych na kolejny okres od dnia 15 lutego 2006 r. do dnia 14 maja 2006 r., a następnie rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] Komendant Miejski Policji we W. przedłużył okres zawieszenia w czynnościach służbowych od dnia 15 maja 2006 r. do czasu zakończenia postępowania karnego. Do dnia dzisiejszego postępowanie w niniejszej sprawie nie zostało zakończone.

W dniu 12 lutego 2008 roku wymieniony funkcjonariusz złożył raport o zwolnienie ze służby w Policji z dniem 31 marca 2008r., na co uzyskał zgodę Komendanta Miejskiego Policji we W.

Komendant Miejski Policji we W. rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] na podstawie art.41 ust. 3 cyt ustawy zwolnił ze służby w Policji z dniem 31 marca 2008 roku. asp. M. W. detektywa Sekcji Kryminalnej Komisariatu Policji W. Grabiszynek KMP we W. Organ umieścił w przedmiotowym rozkazie stanowisko służbowe detektyw w 5 grupie, czyli grupę adekwatną do obowiązującego od 1 stycznia 2008 r. stanowiska służbowego, oraz składniki uposażenia przysługujące policjantowi przed dniem zawieszenia, tj. mnożnik 1,11 kwoty bazowej obowiązującej w 2005 roku tj. 1438,27 złotych. Z uwagi, że do dnia zwolnienia policjant był zawieszony w czynnościach służbowych zgodnie z art. 124 ust. 2 cyt. ustawy, dopiero po zakończeniu postępowania karnego będącego przyczyną zawieszenia w czynnościach służbowych, policjant otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki wprowadzane w okresie zawieszenia, jeżeli nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu Zmiana grupy zaszeregowania asp. M. W. dokonana została na podstawie Rozporządzenie MSWiA z dnia 8 lutego 2008 roku zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego z dnia 6 grudnia 2001 roku (Dz. U. nr 152 póz. 1732 z późn. zm.). W rozkazie personalnym nr [...] z dnia [...] organ właściwie zaszeregował policjanta na stanowisku detektywa w 5 grupie bez zmiany składników uposażenia, z uwagi na treść art. 124 ust. 2 cyt. ustawy. Powyższa zmiana rozporządzenia o uposażeniu spowodowała zmniejszenie liczby grup zaszeregowania policjantów oraz zlikwidowanie widełek w mnożnikach poszczególnych grup. Dzięki powyższej nowelizacji, oraz kontynuacji programu modernizacji Policji możliwe było dokonanie miesięcznej podwyżki uposażenia każdego policjanta.

Organ II instancji uznał, że zgodnie z § 6 ust. 1 pkt. 3 rozporządzenia MSWiA z dnia 7 czerwca 2002 roku w sprawie urlopów policjantów (Dz.U. Nr 81, poz.740 z późn. zm.), policjantowi nie udziela się urlopu wypoczynkowego w okresie zawieszenia w czynnościach. Skoro policjant nie nabył prawa do udzielenia mu urlopu wypoczynkowego w okresie zawieszenia w czynnościach służbowych, a zawieszenie w czynnościach nie zostało uchylone przed dniem rozwiązania stosunku służbowego, to urlop mu nie przysługuje. Z uwagi na powyższe brak jest podstawy prawnej do wypłaty ekwiwalentu za niewykorzystany urlop za 2006, 2007 i 2008 rok, gdyż zawieszenie w czynnościach służbowych nastąpiło z dniem 15 listopada 2005 roku i nie zostało uchylone do dnia zwolnienia ze służby w Policji tj. do 31 marca 2008 roku.

Komendant Miejski Policji we W. określił w rozkazie personalnym nr [...] z dnia [...] jako datę zwolnienia ze służby w Policji dzień 31 marca 2008 roku. Ponieważ rozkaz ten został doręczony stronie dopiero w dniu 02 kwietnia 2008 roku, wobec tego nie mógł nastąpić skutek prawny rozwiązania stosunku służbowego przed datą doręczenia. Z tego względu organ II instancji uchylił w tej części zaskarżony rozkaz personalny i określił nową datę zwolnienia ze służby w Policji tj. dzień 31 maja 2008 roku.

Na powyższą decyzję M. W. złożył skargę. W uzasadnieniu wskazał, że rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 r. (Dz. U. Nr 24 póz, 149) nie przewiduje innego mnożnika dla zaszeregowania na grupie 5 niż 1,40. Podniósł ponadto, iż rozporządzenie to nie wprowadza podwyżek, lecz nową siatkę płac w Policji i nie przewiduje sytuacji ujętej w rozkazie o jego zwolnieniu. Skarżący wywodził dalej, że "nie istnieje 5-ta grupa zaszeregowania z mnożnikiem 1,11 kwoty bazowej". Uważa też, że nie bez znaczenia pozostaje fakt, iż "zwolnienie ze służby w Policji nastąpiło wyłącznie na jego prośbę".

W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentacje zawartą w skardze. Organ podkreślił, iż cytowane wyżej rozporządzenie MSWiA z dnia 8 lutego 2008r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. Nr 24 póz. 148) nie zawiera przepisów przejściowych, regulujących sprawę zaszeregowania policjantów zawieszonych w czynnościach służbowych w dacie wejścia w życie cytowanego rozporządzenia. Należy pamiętać, iż skarżący od dnia 5 listopada 2005r. do dnia zwolnienia ze służby to jest do dnia 31 maja 2008r, był zawieszony w czynnościach służbowych. Okres zawieszenia przedłużano skarżącemu do czasu zakończenia prowadzonego przeciwko niemu postępowania karnego, które w dacie zwolnienia nie zostało jeszcze prawomocnie zakończone.

Wobec powyższego, zdaniem Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., organ I instancji ustalając składniki uposażenia skarżącego w rozkazie personalnym nr [...] z dnia [...] o jego zwolnieniu, dokonał właściwej wykładni prawa, stosując w sprawie przepis art. 124 ustawy o Policji. Przepis ten w ust. 1 stanowi, iż "policjantowi zawieszonemu w czynnościach służbowych zawiesza się od najbliższego terminu płatności 50% ostatnio należnego uposażenia.

Natomiast przepis ust. 2 tego artykułu stanowi, że "po zakończeniu postępowania karnego lub dyscyplinarnego, będącego przyczyną zawieszenia w czynnościach służbowych, policjant otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki wprowadzone w okresie zawieszenia , jeżeli nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby".

Zdaniem Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. organ I instancji dokonał właściwiej wykładni tego przepisu przy rozstrzyganiu przedmiotowej sprawy albowiem przepis ten wskazuje, że policjanci, którzy są zawieszeni w czynnościach służbowych w dacie wejścia w życie rozporządzenia, nie powinni być objęci zmianami uposażenia, tylko otrzymywać 50 % uposażenia sprzed zmiany przepisów.

Ponieważ w dacie zwolnienia skarżącego ze służby w Policji postępowanie karne prowadzone przeciwko niemu nie zostało zakończone prawomocnym wyrokiem uniewinniającym (brakiem skazania), to w świetle obowiązujących przepisów, właściwy organ Policji nie mógł wypłacić skarżącemu uposażenia z uwzględnieniem podwyżki od 1 stycznia 2008 r.

W tym stanie sprawy, zdaniem Komendanta Wojewódzkiego Policji we W., zaskarżona decyzja tegoż organu, jak również poprzedzająca ją decyzja Komendanta Miejskiego Policji we W. w części dotyczącej grupy zaszeregowania stanowiska służbowego skarżącego oraz odpowiadająca jej stawka uposażenia zasadniczego wyrażona w postaci mnożnika kwoty bazowej ustalona w dacie poprzedzającej zawieszenie w czynnościach służbowych (sprzed zmiany przepisów) jak również w rozkazie personalnym o zwolnieniu ze służby w Policji jest zgodna z prawem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego i to w dacie jego wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...],nr [...], uchylająca rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] Komendanta Miejskiego Policji we W. o zwolnieniu ze służby w Policji, w części dotyczącej daty zwolnienia ze służby w policji i ustalający datę zwolnienia ze służby na dzień 31 maja 2008 r.

Z treści skargi wynika, że M. W. nie kwestionuje samego zwolnienia (które zostało dokonane, na jego prośbę), a także daty zwolnienia która zaskarżoną decyzją została zmieniona na dzień 31 maja 2008 r.

Zarzuty zawarte w skardze dotyczą tego, że organy podały w treści decyzji, nieobowiązujący (zdaniem skarżącego) mnożnik 1,11 kwoty bazowej dla 5 grupy zaszeregowania, który, według niego, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 r. (Dz. U. Nr 24 póz, 149) wynosi 1,40.

Skarżący podkreślił, że "nie istnieje 5-ta grupa zaszeregowania z mnożnikiem 1,11 kwoty bazowej". Uważa też, że nie bez znaczenia pozostaje fakt, iż "zwolnienie ze służby w Policji nastąpiło wyłącznie na jego prośbę".

Kwestie obligatoryjnych elementów jakie powinna posiadać decyzja o zwolnieniu ze służby w Policji reguluje § 22 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 września 2002 r. w sprawie szczegółowych praw, obowiązków oraz przebiegu służby policjantów (Dz. U. Nr 151 poz. 1261).

Zgodnie z przepisem § 22 ust. 1 tego rozporządzenia, rozkaz personalny o zwolnieniu policjanta ze służby powinien w szczególności zawierać:

1. oznaczenie przełożonego właściwego w sprawach osobowych,

2. datę wydania rozkazu personalnego,

3. podstawę prawną i datę zwolnienia,

4. stopień policyjny, nazwisko i imię policjanta, imię ojca oraz numer identyfikacyjny,

5. charakter pełnionej służby (kandydacka, kontraktowa, przygotowawcza lub stała),

6. nazwę i kod stanowiska służbowego oraz nazwę jednostki organizacyjnej Policji,

7. grupę zaszeregowania ostatnio zajmowanego stanowiska służbowego oraz przyznane dodatki do uposażenia, a także wysokość miesięcznych stawek uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia, jeżeli mają one charakter uznaniowy,

8. termin rozliczenia się policjanta z obowiązków służbowych na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym,

9. uzasadnienie faktyczne i prawne zwolnienia ze służby,

10. pouczenie o przysługujących policjantowi środkach odwoławczych,

11. podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby uprawnionej do wydania rozkazu personalnego.

Nie ulega wątpliwości, iż zaskarżony rozkaz personalny zawiera dane wymienione w § 22 ust. 1 rozporządzenia. Kwestią sporną jest natomiast to, czy podanie błędnego (zdaniem skarżącego) mnożnika dla jego grupy zaszeregowania, czyni ją wadliwą i skutkuje jej uchyleniem.

Wskazując, że przedmiotem postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji było zwolnienie funkcjonariusza ze służby w Policji, uwzględniające jego raport o zwolnienie, za niezasadne uznać należy zarzuty skarżącego dotyczące prawidłowości umieszczenia w rozkazanie personalnym obligatoryjnych elementów, wymienionych w przepisie § 22 ust. 1 powołanego rozporządzenia. Wskazanie w rozkazie personalnym o zwolnieniu policjanta ze służby takich danych, jak wysokość dodatku mnożnika dla jego grupy zaszeregowania ma charakter wyłącznie informacyjny i nie kształtuje w tym zakresie na nowo praw i obowiązków funkcjonariusza. Istotą rozkazu personalnego wydanego na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji jest zwolnienie funkcjonariusza ze służby w Policji. Rozkaz taki nie stanowi decyzji na mocy której przyznaje się funkcjonariuszowi dodatek służbowy, mianuje się go na stanowisko służbowe czy też ustala się mnożnik wynikający z grupy zaszeregowania. Organ zwalniający zobligowany jest jedynie poinformować o takich okolicznościach, jak wymienione: nazwa i kod stanowiska służbowego oraz wysokość dodatku służbowego. Musi też, na przykład, wskazać imię ojca zwalnianego funkcjonariusza, określić datę wydania rozkazu personalnego, czy też podać numer identyfikacyjny. Okoliczności te istnieją obiektywnie, bądź ustalone są na podstawie innych, wcześniejszych aktów prawnych, a strona może dochodzić należnych, jej zdaniem świadczeń, na podstawie odrębnych postępowań. Podobną wykładnię zastosował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 2 lutego 2007 r. (Sygn. akt II SA/Wa 1791/06, LEX 318149).

Z powołanych wyżej względów w oparciu o art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak wyżej.