Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 3635/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-03-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 218 ust. 1 i 2 art. 219
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, Sędzia WSA Sławomir Fularski (spr.), Sędzia WSA Tomasz Szmydt, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 31 marca 2022 r. sprawy ze skargi H. R. na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] sierpnia 2021 r. nr [...] Szef Administracji Skarbowej (dalej jako "Szef KAS" lub "organ odwoławczy") działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, dalej jako "k.p.a.") utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] (dalej jako "DIAS" lub "organ I instancji") o odmowie wydania H. R. (dalej jako "wnioskodawczyni", "strona" lub "skarżąca") zaświadczenia o żądanej treści.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Szef KAS w pierwszej kolejności przedstawił stan faktyczny sprawy. Wskazał, że pismem z [...] lutego 2021 r. wnioskodawczyni złożyła do DIAS wniosek o wydanie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby przez co najmniej 5 lat przy wykonywaniu zadań, określonych odpowiednio w art. 1 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r.

o Służbie Celnej lub w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, w tym służby w Służbie Celno - Skarbowej, o których mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz.U. 2020. poz. 723 z późn. zm., dalej jako "uzef"). Wnioskodawczyni wniosła o wydanie zaświadczenia w oparciu

o dokumentację byłej Izby Celnej w [...], a w szczególności: zapisy jej kart zakresów obowiązków i uprawnień, pisma będące w posiadaniu IAS (w formie zapisu elektronicznego oraz wersji papierowej w archiwum zakładowym, a także w aktach osobowych), decyzję Dyrektora nr [...] Załącznik nr [...] dot. Referatu [...], tj. procedury SKZ nr [...], nr [...] oraz [...], pisma dostępne w systemie [...], wnioski o przyznanie nagród pieniężnych, wniosek o udzielenie wyróżnienia w formie nagrody pieniężnej ([...]).

Postanowieniem z [...] kwietnia 2021 r. nr [...] odmówił wydania zaświadczenia o żądanej treści. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdził, że analiza dokumentów nie potwierdziła, że wnioskodawczyni realizowała przez okres co najmniej 5 lat zadania o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej lub w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej. Jednocześnie DIAS stwierdził, że wnioskodawczyni legitymuje się wykonywaniem tzw. zadań policyjnych przez okres 3 miesięcy, tj. od [...] marca 2017 r. do [...] maja 2017 r. pełniąc służbę w Służbie Celno - Skarbowej.

W wyniku wniesionego przez stronę zażalenia, Szef KAS postanowieniem nr [...] z [...] czerwca 2021 r. uchylił postanowienie DIAS z [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ odwoławczy wskazał, że DIAS zbyt ogólnie odniósł się do zadań służbowych realizowanych przez wnioskodawczynię, a uzasadnienie postanowienia nie wyjaśnia w pełni powodów podjętego rozstrzygnięcia. Nie wskazano szczegółowo, na jakich przesłankach DIAS oparł dokonaną ocenę, przemawiającą za odmową wydania zaświadczenia w zakresie żądanym przez skarżącą.

Po ponownym rozpoznaniu przedmiotowej sprawy organ I instancji w dniu [...] lipca 2021 r. działając na podstawie art. 219 w związku z art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a. wydał postanowienie nr [...], którym odmówił wydania zaświadczenia o żądanej przez wnioskodawczynię treści.

W uzasadnieniu DIAS wskazał, że ponowna analiza akt osobowych strony doprowadziła do wniosku, że wnioskodawczyni nie realizowała zadań o których mowa w art. 1 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej lub

w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej. Podkreślił, że w ramach quasi postępowania w sprawie wydania zaświadczenia ograniczenia doznaje także zasada wyrażona w art. 8 w związku z art. 79 § 2 k.p.a. Organ administracyjny prowadząc czynności w celu wydania zaświadczenia, nie prowadzi stricte postępowania administracyjnego w ramach którego, z czynnym udziałem wnioskodawcy, przeprowadza dowody z dokumentów, świadków, biegłych, itd. Czynności organu ograniczają się bowiem tylko i wyłącznie do urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego, a nie mogą prowadzić do czynienia ustaleń w zakresie przypisania określonym faktom pewnych znaczeń, które wprost nie wynikają z posiadanej dokumentacji.

W ocenie organu I instancji zgromadzone w aktach osobowych strony dokumenty dotyczące przebiegu służby, mając na uwadze przepisy prawa określone w art. 12 ust. 2 pkt 1 i 2 uzef, potwierdzają tylko wykonywanie przez stronę zadań,

o których mowa w pkt 2 powyżej wskazanego przepisu w okresie od [...] marca 2017 r. do [...] maja 2017 r. We wskazanym okresie wnioskodawczyni posiadała bowiem status funkcjonariusza Służby Celno - Skarbowej. Na podstawie ponownej analizy akt osobowych wnioskodawczyni, jak również dokumentów wskazanych we wniosku

o wydanie zaświadczenia ustalono, że strona w okresie od [...] września 1999 r. do [...] maja 2017 r. pełniła służbę we wskazanych niżej komórkach:

1) od [...] września 1999 r. do [...] czerwca 2002 r. w Dziale [...] w Urzędzie Celnym w [...], gdzie do jej podstawowych zadań, zgodnie z zakresem obowiązków z dnia [...] stycznia 1998 r., należało: "prowadzenie ewidencji sum depozytowych i zabezpieczeń";

2) od [...] czerwca 2002 r. do [...] listopada 2003 r. w Wydziale [...] Wieloosobowego Stanowiska Pracy ds. [...] w Izbie Celnej w [...], gdzie do jej podstawowych zadań, zgodnie z zakresem obowiązków i uprawnień z dnia [...] czerwca 2002 r., należało: "prowadzenie ewidencji sum depozytowych i zabezpieczeń złożonych w formie gotówki w walucie polskiej, księgowanie dokumentów i uzgadnianie zapisów księgowych z zakresu sum depozytowych";

3) od [...] grudnia 2003 r. do [...] września 2015 r. w Referacie [...] w Izbie Celnej w [...], gdzie do jej podstawowych zadań, zgodnie z zakresem obowiązków i uprawnień:

- z dnia [...] grudnia 2003 r., należało: "księgowanie dokumentów z zakresu przepisów podatku akcyzowego oraz przekazywanie dokumentów niezbędnych do prowadzenia egzekucji w przypadku stwierdzenia zaległości",

- z dnia [...] listopada 2005 r. : "rozliczanie wpływów z tytułu podatku akcyzowego oraz dokonywanie zwrotów i zaliczeń podatku akcyzowego wynikających z rozstrzygnięć Naczelników Urzędów Celnych",

- z dnia [...] lipca 2007 r. : księgowanie dokumentów z zakresu podatku akcyzowego, kontrola raportów kasowych oraz rozliczanie wpływów z tytułu podatku akcyzowego,

- z dnia [...] maja 2008 r.: "księgowanie dokumentów z zakresu podatku akcyzowego, kontrola raportów kasowych oraz rozliczanie przyjętej przez UC/OC gotówki z tytułu podatku akcyzowego", - z dnia [...] marca 2010 r.: "księgowanie dokumentów z zakresu podatku akcyzowego i podatku od gier, kontrola raportów kasowych oraz rozliczanie przyjętej przez UC/OC gotówki z tytułu podatku akcyzowego",

- z dnia [...] marca 2011 r. oraz z dnia [...] lutego 2012 r. : "prowadzenie rachunkowości dochodów budżetowych, rozliczanie należności celnych, podatków i innych dochodów budżetowych, wydawanie zaświadczeń i informacji o stanie rozliczenia kontrahentów",

- z dnia [...] czerwca 2013 r. oraz z dnia [...] stycznia 2015 r.: "prowadzenie rachunkowości dochodów budżetowych, rozliczanie należności celnych, podatków

i innych dochodów budżetowych, wydawanie zaświadczeń i informacji o stanie rozliczenia kontrahentów",

4) od [...] października 2015 r. do [...] czerwca 2016 r. w Wydziale [...] w Izbie Celnej w [...], gdzie do jej podstawowych zadań, zgodnie z zakresem obowiązków i uprawnień z dnia [...] października 2015 r., należały zadania wskazane w opisie stanowiska służbowego o kodzie [...], tj.: tworzenie i wdrażanie jednolitych standardów i procedur mających na celu efektywny pobór i rozliczenie dochodów budżetu państwa realizowanych przez Służbę Celną oraz nadzór nad ich prawidłowym stosowaniem; prowadzenie rachunkowości budżetowej dochodów jednostki budżetowej i dochodów organu podatkowego; sporządzanie sprawozdania finansowego (bilans, rachunek zysków i strat, zestawienie zmian w funduszu w zakresie dochodów jednostki budżetowej) i sprawozdań budżetowych w zakresie dochodów jednostki budżetowej oraz w zakresie organu podatkowego,

5) od [...] lipca 2016 r. do [...] lutego 2017 r. w Referacie Rozliczeń [...] w Izbie Celnej w [...] gdzie do jej podstawowych obowiązków, zgodnie z zakresem obowiązków i uprawnień z dnia [...] lipca 2016 r. oraz z dnia [...] stycznia 2017 r. należały zadania wskazane w opisie stanowiska służbowego o kodzie [...], tj.: " tworzenie i wdrażanie jednolitych standardów i procedur mających na celu efektywny pobór i rozliczenie dochodów budżetu państwa realizowanych przez Służbę Celną oraz nadzór nad ich prawidłowym stosowaniem; przygotowywanie odpowiedzi i udzielania wsparcia podatnikom/kontrahentom, organom celnym i klientom instytucjonalnym - o wysokim stopniu trudności i złożoności; rozliczanie należności celnych, podatków i innych dochodów budżetowych - o wysokim stopniu trudności i złożoności; realizacja zwrotu należności pobieranych przez organy celne i podatkowe oraz dokonywanie zwrotu kwot nadpłaconych lub nienależnie pobranych - o wysokim stopniu trudności i złożoności; rozliczanie należności celnych, podatków i innych dochodów budżetowych - pozostałe; realizacja zwrotu należności pobieranych przez organy celne i podatkowe oraz dokonywanie zwrotu kwot nadpłaconych lub nienależnie pobranych – pozostałe",

6) od [...] marca 2017 r. do [...] maja 2017 r. pełniła służbę w Służbie Celno-Skarbowej w Izbie Administracji Skarbowej w [...] w Drugim Referacie [...].

Organ I instancji wskazał, że w Izbie Administracji Skarbowej w [...] zasady postępowania przyjęte przy ustalaniu okresu wykonywania tzw. zadań policyjnych są równoważne zasadom wskazanym w dokumencie "Dobre praktyki"

z 2 kwietnia 2020 r., który został zatwierdzony przez Szefa KAS. Biorąc pod uwagę powyższe za tzw. "zadania policyjne" nie uznano zadań wykonywanych przez stronę w okresie służby od [...] września 1999 r. do [...] lutego 2017 r. we wskazanych wyżej komórkach organizacyjnych. W ocenie organu I instancji, pełniąc służbę w ww. komórkach, strona nie realizowała zadań polegających na rozpoznawaniu, wykrywaniu, zapobieganiu, zwalczaniu oraz ściganiu sprawców (w zakresie wskazanym w ustawie) przestępstw i wykroczeń oraz przestępstw i wykroczeń skarbowych, które określone są w art. 1 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej lub w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej.

Pismem z [...] lipca 2021 r. wnioskodawczyni reprezentowana przez pełnomocnika - adwokata wniosła zażalenie na odmowę wydania zaświadczenia

o żądanej treści. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:

1) rażące naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, a to naruszenie art. 7 k.p.a w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności niezbędnych dla wydania zaświadczenia w sytuacji, gdyby organ - zdaniem wnioskodawczyni - w sposób wyczerpujący zebrał i rozważył całościowo zgromadzony materiał dowodowy powinien dojść do przekonania, że w toku postępowania należało wydać stronie zaświadczenie żądanej przez nią treści,

2) błędne przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie strona nie wykonywała zadań policyjnych przez okres co najmniej 5 lat, w sytuacji, gdy organ - zdaniem wnioskodawczyni - nie poczynił prawidłowych ustaleń w sprawie, a tym samym naruszył słuszny interes strony,

3) naruszenie prawa procesowego, a to art. 10 k.p.a w zw. z 81 k.p.a poprzez uniemożliwienie stronie wypowiedzenia się co do przeprowadzonych i zebranych materiałów dowodowych w trakcie rozpoznawania istoty sprawy przez organ,

4) błędne ustalenie faktyczne, że strona nie wykonywała czynności polegających na rozpoznawaniu, wykrywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu przestępstw i wykroczeń związanych z naruszeniem przepisów dotyczących ochrony dóbr kultury oraz ochrony własności intelektualnej, a także przestępstw i wykroczeń związanych

z wprowadzaniem na polski obszar celny oraz wyprowadzaniem z polskiego obszaru celnego towarów objętych ograniczeniami lub zakazami, w szczególności takich jak: odpady szkodliwe, substancje chemiczne, materiały jądrowe i promieniotwórcze, środki odurzające i substancje psychotropowe oraz broń, amunicja, materiały wybuchowe i technologie objęte kontrolą międzynarodową,

5) naruszenie zasady zaufania do władzy publicznej, a to art. 8 k.p.a w zw. z 79 § 2 k.p.a. poprzez niezastosowanie się do przyjętych wewnętrznie reguł określonych

w dokumencie "Dobre praktyki", w sytuacji, gdy strona nie miała możliwości brać udziału w postępowaniu wyjaśniającym, w szczególności składać wyjaśnienia co do treści zgromadzonych w sprawie dokumentów.

Wskazując na powyższe, pełnomocnik strony wniósł o uchylenie postanowienia DIAS i wydanie zaświadczenia o żądanej przez wnioskodawczynię treści.

Szef KAS wskazał, że przeprowadzone w niniejszej sprawie postępowanie oraz dokonana analiza dokumentów dotyczących przebiegu służby zgromadzonych w aktach osobowych wnioskodawczyni, w tym pism, które są w posiadaniu Izby Administracji Skarbowej w [...] (w formie zapisu elektronicznego oraz w wersji papierowej w archiwum zakładowym, a także w aktach osobowych); decyzji Dyrektora nr [...] Załącznik nr [...] dot. Referatu [...], tj. procedury SKZ nr [...] oraz [...]; pism dostępnych w systemie Kancelaria, wśród pism tego Referatu; wniosków

o przyznanie nagród pieniężnych znajdujących się w aktach osobowych; wniosku

o wyróżnienie w formie nagrody pieniężnej ([...]), nie dały podstaw do potwierdzenia żądanych treści dotyczących realizacji ww. zadań.

W ocenie Szefa KAS nabycie tzw. "wysługi emerytalnej", czyli pięcioletniego okresu służby przy realizacji "zadań policyjnych", uzasadnione jest szczególnymi warunkami pełnienia służby przez funkcjonariusza. Potwierdzeniem tego jest stanowisko Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z dnia 3 marca 2015 r. sygn. akt K 39/13, uznał podobieństwo pewnych zadań Służby Celnej do zadań policyjnych. Odwołując się do zadań Policji określonych w art. 1 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o Policji, której funkcjonariusze m.in. inicjują i organizują działania mające na celu zapobieganie popełnianiu przestępstw i wykroczeń oraz ściganie ich sprawców stwierdził, że "Funkcjonariusze Służby Celnej, którzy bezpośrednio rozpoznają, wykrywają, zapobiegają i zwalczają określone typy przestępstw i wykroczeń wykonują zadania podobne do ustawowych zadań funkcjonariuszy Policji", wskazując jednocześnie, że "To podobieństwo wykonywanych zadań przekłada się na zakres faktycznie podejmowanych czynności i stopień narażenia życia i zdrowia". Nie oznacza to zatem, że istnieje obowiązek objęcia systemem zaopatrzenia emerytalnego każdego funkcjonariusza.

Organ odwoławczy zauważył, że w ramach struktur organizacyjnych Służby Celnej wyodrębnione były różne komórki organizacyjne, którym przypisane były zróżnicowane zadania, jedne z nich bezpośrednio rozpoznawały, wykrywały, zapobiegały oraz zajmowały się zwalczaniem przestępczości, inne zaś w sposób pośredni przyczyniały się do realizacji tych zadań. To zróżnicowanie i odmienny charakter zadań realizowanych przez Służbę Celną w świetle wyroku Trybunału Konstytucyjnego prowadzi do tezy, że tylko określonej grupie funkcjonariuszy można przypisać realizację zadań ściśle związaną z rozpoznawaniem, wykrywaniem, zapobieganiem oraz zwalczaniem przestępczości.

W ocenie Szefa KAS, przyjęcie takiego zakresu podmiotowego art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy o Służbie Celnej i ograniczenie jej do tych funkcjonariuszy, którzy realizują zadania określone w ww. przepisach w sposób bezpośredni warunkuje uznanie, że zadania realizowane przez stronę w komórce finansowej, komórce rozliczeń, komórce podatku akcyzowego i podatku od gier, komórce rachunkowości

i sprawozdawczości oraz komórce rozliczeń podatków krajowych, nie są zadaniami

o charakterze policyjnym. Zgodnie z wiedzą DIAS oraz zapisami wynikającymi wprost z dokumentacji będącej w jego posiadaniu zadania realizowane przez stronę nie mieszczą się w katalogu tzw. zadań policyjnych ujętych w art. 1 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej i w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ww. ustawy

z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej. Organ I instancji wyjaśnił podstawowe okoliczności stanu faktycznego i dokonał właściwej analizy zebranych w przedmiotowej sprawie materiałów z zachowaniem zasad wynikających z przepisów ogólnych k.p.a. Na podstawie m.in. zapisów wynikających z kart zakresów obowiązków i uprawnień zacytowanych w postanowieniu, analizy akt osobowych oraz dokumentów wskazanych we wniosku o wydanie zaświadczenia, nie potwierdził żądanych przez wnioskodawczynię treści. Przedstawiony stan faktyczny oparty na zgromadzonych w sprawie materiałach nie potwierdza pięcioletniego okresu realizacji przez wnioskodawczynię tzw. zadań policyjnych, których wykonywanie winno bezpośrednio wynikać z powierzonych do realizacji obowiązków służbowych i znaleźć swoje potwierdzenie w dokumentach znajdujących się w aktach osobowych i będących w posiadaniu DIAS. Postępowanie wyjaśniające w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone w zakresie koniecznym, umożliwiającym zidentyfikowanie i zgromadzenie wyczerpującego materiału dowodowego, wystarczającego do dokonania oceny zasadności wydania zaświadczenia. Następstwem przeprowadzonej przez DIAS analizy jest ustalenie, że brak jest dokumentów, które potwierdzałyby, poza wskazanym w postanowieniu organu I instancji okresem, realizację przez skarżącą tzw. zadań policyjnych. Materiały zebrane w niniejszej sprawie, stanowią wystarczającą podstawę do wydania rozstrzygnięcia. Uproszczony charakter postępowania w sprawach wydawania zaświadczeń sprawia, że nie można w nim stosować uregulowanej w art. 75 § 1 k.p.a. zasady dopuszczenie jako dowód wszystkiego, co może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy. Organ wydający zaświadczenie nie prowadzi postępowania dowodowego, lecz potwierdza fakty albo stan prawny wynikający z prowadzonej przez organ dokumentacji znajdującej się w jego posiadaniu. Organ nie ma natomiast obowiązku analizowania i rozstrzygania spornych kwestii dotyczących okresów zaliczanych do wysługi emerytalnej.

Reasumując, organ odwoławczy stwierdził, że DIAS wydając swoje postanowienie w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej przez wnioskodawczynię treści, przeprowadził konieczne postępowanie wyjaśniające, niezbędne do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. Brak

w dostępnej dokumentacji zapisów o treści i brzmieniu wskazujących jednoznacznie na realizację przez skarżącą zadań określonych w art. 1 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej oraz w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ww. ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, w okresie co najmniej 5 lat,

w ocenie Szefa KAS, stanowi podstawę zasadności odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści. W świetle wyżej przedstawionych argumentów, nie było bowiem podstaw do wydania zaświadczenia potwierdzającego fakt wykonywania przez skarżącą zadań policyjnych przez okres co najmniej 5 lat. W postępowaniu wykazano, że organ I instancji nie posiada dokumentacji, z której wynikałoby, że skarżąca realizowała przez wskazany okres tzw. zadania policyjne. Wprawdzie

z decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] nr [...] w zakresie procedur SKZ (na którą powołuje się skarżąca) wynika, że w Referacie [...] realizowane było zadanie "ujawnianie podatników uporczywie uchylających się od zapłaty podatku akcyzowego krajowego i przekazywanie tych informacji do Referatu [...]", niemniej jednak brak jest jakichkolwiek dowodów potwierdzających, że strona takie zadanie realizowała. Podobnie, odnosząc się "do wniosków o przyznanie nagród pieniężnych znajdujących się w aktach osobowych oraz wniosku o wyróżnienie w formie nagrody pieniężnej ([...])", z żadnego z nich nie wynika, że wnioskodawczyni realizowała zadania, o których mowa w art. 12 ust. 2 pkt 1 uzef. Skoro zaś zaświadczenie jest wydawane w oparciu o posiadane przez organ ewidencje, rejestry i dane, których w niniejszej sprawie brak, to wniosek o wydanie zaświadczenia określonej treści - biorąc pod uwagę powyższe - nie mógł zostać załatwiony pozytywnie.

Jednocześnie Szef Krajowej Administracji Skarbowej, zgodził się ze stanowiskiem DIAS odnośnie potwierdzenia wykonywania przez skarżącą zadań,

o których mowa w art. 12 ust. 2 pkt 2 uzef, w okresach wskazanych w postanowieniu organu I instancji z dnia [...] lipca 2021 r., tj. w okresie służby w Krajowej Administracji Skarbowej od [...] marca 2017 r. do [...] maja 2017 r.

Organ odwoławczy dodatkowo podkreślił, że skarżąca może w drodze innego postępowania, np. o uzyskanie prawa do emerytury - dowieść, za pomocą dostępnych w tamtym postępowaniu środków dowodowych, że spełnia warunek,

o którym mowa w art. 12 ust. 2 uzef.

Pismem z [...] października 2021 r. skarżąca reprezentowana przez pełnomocnika - adwokata wniosła skargę na ostateczne w administracyjnym toku instancji rozstrzygnięcie organu odwoławczego. Autor skargi wnosząc

o uchylenie zaskarżonego postanowienia Szefa KAS zarzucił mu:

- rażące naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, a to naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności niezbędnych dla wydania zaświadczenia w sytuacji, gdyby DIAS oraz Szef KAS w sposób wyczerpujący zebrali i rozważyli całościowo zgormadzony materiał dowodowy powinni dojść do przekonania, że w toku postępowania należało wydać stronie zaświadczenie żądanej przez nią treści;

- błędne przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie strona nie wykonywała zadań policyjnych przez okres co najmniej 5 lat, w sytuacji, gdy organ nie poczynił prawidłowych ustaleń w sprawie, a tym samym naruszył słuszny interes strony;

- naruszenie prawa procesowego, a to art. 10 k.p.a. w zw. 81 k.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie wypowiedzenia się co do przeprowadzonych i zebranych materiałów dowodowych w trakcie rozpoznawania istoty sprawy przez DIAS;

- naruszenie zasady prawdy obiektywnej zawartej w art. 7 k.p.a., tj. rażące naruszenie przepisów postępowania - art. 7 k.p.a. oraz art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego oraz jego nie uzupełnienie w sposób nie budzący wątpliwości strona wykonywała czynności polegające na rozpoznawaniu, wykrywaniu, zapobieganiu i zwalczaniu przestępstw

i wykroczeń związanych z naruszeniem przepisów dotyczących ochrony dóbr kultury oraz ochrony własności intelektualnej, a także przestępstw i wykroczeń związanych

z wprowadzaniem na polski obszar celny oraz wyprowadzaniem z polskiego obszaru celnego towarów objętych ograniczeniami lub zakazami, w szczególności takich jak: odpady szkodliwe, substancje chemiczne, materiały jądrowe i promieniotwórcze, środki odurzające i substancje psychotropowe oraz broń, amunicja, materiały wybuchowe i technologie objęte kontrolą międzynarodową;

- naruszenie zasady zaufania do władzy publicznej, a to art. 8 k.p.a. w zw. z 79 § 2 k.p.a. poprzez niezastosowanie się do przyjętych wewnętrznie reguł określnych

w dokumencie "Dobre praktyki" w sytuacji, gdy strona nie miała możliwości brać udziału w postępowaniu wyjaśniającym, w szczególności składać wyjaśniania co do treści zgormadzonych w sprawie dokumentów.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ I instancji nie wskazał jakie kryteria byłyby decydujące dla uznania, że wnioskodawczyni wykonywała zadania zawarte w decyzjach wydawanych przez Dyrektora Izby Celnej w [...]. W treści uzasadniania organ powinien określić reguły pozwalające na kwalifikacje zadań stanowiących o rozpoznawaniu, zapobieganiu, wykrywaniu oraz zwalczaniu przestępczości, a następnie wskazać, dlaczego w przypadku skarżącej zajął określone stanowisko. Organy obu instancji nie wskazały, jak interpretują zadania wymienione w art. 12 ust. 2 pkt 1 i 2 uzef, a przede wszystkimi jakie zadania mieszczą się pod pojęciem rozpoznawanie, zapobieganie i wykrywanie przestępstw. Charakter postępowania w sprawach o wydawanie zaświadczeń, szczególnie jeżeli chodzi o zaświadczenia potwierdzające pełnienie służby przez minimum 5 lat przy wykonywaniu "zadań policyjnych", wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego jak wynika z regulacji wewnętrznych Krajowej Administracji Skarbowej. W rozdziale III pkt 9 dokumentu "Dobre praktyki" znajduje się zapis, że wnioskodawca powinien zostać poinformowany w trybie roboczym o dokonanych ustaleniach przez Zespól, a w przypadku, gdy zgromadzone materiały wskazują na możliwość stwierdzenia braku uprawnień mieć możliwość przedstawienia dodatkowych informacji i dokumentów, które mogą stanowić potwierdzenie realizacji ww. zadań. Skarżąca nie została poinformowana w jakikolwiek sposób

o poczynionych ustaleniach oraz nie miała możliwości przedstawiania dodatkowych dokumentów potwierdzających realizację tzw. policyjnych zadań. Ponadto

w przedmiotowej sprawie organ nie przeprowadził zlecenia wyrażonego w rozdziale I pkt 3 dokumentu "Dobre praktyki" zgodnie z którym w przypadku wątpliwości spełnienia warunku posiadania stażu służby, co najmniej 5 lat, zleca się sporządzanie przez Zespół protokołu dokumentającego zakres przeanalizowanych dokumentów. Jeśli organ odwoławczy zastosowałby się do obowiązujących przepisów postępowania powinien był ustalić, że strona wykonywała zadania których potwierdzenie chce uzyskać poprzez wydanie stosownego zaświadczenia przez okres co najmniej 5 lat. Tym samym zgromadzony prawidłowo materiał dowodowy powinien przekonać organ, że ma on obowiązek wydania zgodnie z dyspozycją art. 218 § 1 k.p.a. zaświadczenia potwierdzającego fakty istotne z punktu widzenia strony.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu uznał zarzuty skargi za niezasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2019 r., poz. 2325), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl zaś art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2). Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie Szefa KAS z [...] sierpnia 2021 r. oraz utrzymane nim w mocy postanowienie DIAS z [...] lipca 2021 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia żądanej treści - nie naruszają prawa. Postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń regulują przepisy Działu VII Kodeksu postępowania administracyjnego. Postępowanie to stanowi rodzaj uproszczonego i w znacznym stopniu odformalizowanego postępowania o charakterze administracyjnym. Zgodnie z art. 217 § 2 k.p.a. organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie, jeżeli urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa albo osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Stosownie zaś do art. 218 § 1 k.p.a. w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 k.p.a., organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie potwierdzające fakty lub stan prawny, wynikający z prowadzonych przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające (art. 218 § 2 k.p.a.). Podkreślić należy, że zaświadczenie nie jest aktem administracyjnym, ponieważ nie jest oświadczeniem woli, lecz oświadczeniem wiedzy. Zaświadczenie potwierdza urzędowo istnienie określonego stanu prawnego lub faktów, a przy jego pomocy organ stwierdza, co mu jest wiadome, nie rozstrzygając jednak żadnej sprawy (v. Z. Kmieciak: "Charakter prawny zaświadczenia a możliwość ustalenia i weryfikacji jego treści", Państwo i Prawo 2004/10/58). Zaświadczenie nie ma charakteru prawotwórczego, a zatem nie tworzy nowej sytuacji prawnej, ani nie kształtuje bezpośrednio stosunku prawnego. Wprawdzie w doktrynie przyjmuje się, że do postępowania w sprawach zaświadczeń mają odpowiednie zastosowanie przepisy k.p.a., w tym przepisy o dowodach, to jednak - z uwagi na treść art. 218 § 1 i § 2 k.p.a. - organ nie ma obowiązku wydawania zaświadczeń na podstawie wszystkich dowodów, które mogą przyczynić się do wyjaśnienia sprawy. Postępowanie wyjaśniające w sprawie o wydanie zaświadczenia może być przeprowadzone jedynie w koniecznym zakresie, a taka regulacja modyfikuje zasady postępowania dowodowego ustalone w k.p.a. Występujący w tym przepisie zwrot "w koniecznym zakresie" wyraźnie wskazuje na ograniczenie ram postępowania dowodowego w stosunku do zakreślonych w art. 75 - 86 k.p.a. Postępowanie wyjaśniające prowadzone na podstawie art. 218 § 2 k.p.a. polega bowiem na zbadaniu stanu faktycznego i prawnego z wykorzystaniem środków dowodowych, jednakże nie w celu poczynienia nowych ustaleń faktycznych lub prawnych, a jedynie usunięcia wątpliwości co do znanych, bo istniejących już faktów lub praw. Postępowanie wyjaśniające prowadzone zgodnie z art. 218 § 2 k.p.a. musi odnosić się do faktów i okoliczności wynikających z posiadanych przez organ ewidencji, rejestru, czy zbioru danych innego rodzaju. Innymi słowy, organ może wydać jedynie takie zaświadczenie, którego treść wynika z posiadanych dokumentów. Odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie (art. 219 k.p.a.). W rozpoznawanej sprawie organ I instancji, odmawiając wydania zaświadczenia potwierdzającego staż służby co najmniej 5 lat przy wykonywaniu zadań, o których mowa w art. 12 ust. 2 pkt 1 uzef oraz w Służbie Celno-Skarbowej (art. 12 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy), wykazał w sposób wyczerpujący, że przeprowadzona analiza akt osobowych oraz dokumentacji będącej w dyspozycji organu, nie potwierdziła istnienia dowodów (dokumentów), że skarżąca posiada ww. staż służby we wskazanym wymiarze. Stanowisko to podzielił organ odwoławczy trafnie uznając zarzuty zażalenia za nieuzasadnione. Zgodnie z art. 12 ust. 1 uzef, emerytura policyjna przysługuje funkcjonariuszowi zwolnionemu ze służby, który w dniu zwolnienia posiada 15 lat służby w Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służbie Kontrwywiadu Wojskowego, Służbie Wywiadu Wojskowego, Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służbie Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służbie Celnej, Służbie Celno-Skarbowej lub w Służbie Więziennej, z wyjątkiem funkcjonariusza, który ma ustalone prawo do emerytury określonej w ustawie o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obliczonej z uwzględnieniem okresów służby i okresów z nią równorzędnych. W przypadku funkcjonariuszy Służby Celnej lub funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej dodatkowo wymagane jest posiadanie stażu służby co najmniej 5 lat: (1) przy wykonywaniu zadań określonych odpowiednio w art. 1 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej lub w art. 2 ust. 1 pkt 4-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej lub (2) służby w Służbie Celno-Skarbowej (ust. 2). Funkcjonariusz Służby Celnej lub funkcjonariusz Służby Celno-Skarbowej, który w dniu zwolnienia ze służby, przekształcenia albo wygaśnięcia stosunku służbowego osiągnął staż służby 15 lat, w tym co najmniej 5 lat, o których mowa w ust. 2, nabywa prawo do emerytury w dniu osiągnięcia tego wieku, niezależnie od przyczyny zwolnienia ze służby, wygaśnięcia czy przekształcenia stosunku służbowego (ust. 3). W myśl art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej, do zadań Służby Celnej należy realizacja polityki celnej państwa w części dotyczącej przywozu i wywozu towarów, a w szczególności: rozpoznawanie, zapobieganie i wykrywanie przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych, przestępstw i wykroczeń związanych z przywozem i wywozem towarów oraz ściganie ich sprawców,

w zakresie określonym innymi ustawami (pkt 4); rozpoznawanie, wykrywanie, zapobieganie i zwalczanie przestępstw i wykroczeń związanych z naruszeniem przepisów dotyczących ochrony dóbr kultury oraz ochrony własności intelektualnej,

a także przestępstw i wykroczeń związanych z wprowadzaniem na polski obszar celny oraz wyprowadzaniem z polskiego obszaru celnego towarów objętych ograniczeniami lub zakazami, w szczególności takich jak: odpady szkodliwe, substancje chemiczne, materiały jądrowe i promieniotwórcze, środki odurzające

i substancje psychotropowe oraz broń, amunicja, materiały wybuchowe i technologie objęte kontrolą międzynarodową (pkt 5). Stosownie zaś do art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej, do zadań Służby Celnej należy realizacja polityki celnej w części dotyczącej przywozu i wywozu towarów oraz wykonywanie innych zadań wynikających z przepisów odrębnych, a w szczególności: rozpoznawanie, wykrywanie, zapobieganie i zwalczanie przestępstw i wykroczeń związanych z naruszeniem przepisów dotyczących wprowadzania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz wyprowadzania z jej terytorium towarów objętych ograniczeniami lub zakazami obrotu ze względu na bezpieczeństwo i porządek publiczny lub bezpieczeństwo międzynarodowe, w szczególności takich jak odpady, substancje chemiczne i ich mieszaniny, materiały jądrowe i promieniotwórcze, środki odurzające i substancje psychotropowe, broń, amunicja, materiały wybuchowe, prekursory materiałów wybuchowych podlegające ograniczeniom oraz towary i technologie o znaczeniu strategicznym (pkt 4); rozpoznawanie, wykrywanie, zapobieganie i zwalczanie przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych oraz ściganie ich sprawców, w zakresie określonym w ustawie z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2013 r. poz. 186, ze zm.) (pkt 5); rozpoznawanie, wykrywanie, zapobieganie i zwalczanie przestępstw i wykroczeń przeciwko: a) zdrowiu, określonych w art. 55, 57, 61 i 66 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2016 r. poz. 224 i 437), b) dobrom kultury, określonych w art. 109 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. z 2014 r. poz. 1446 ze zm.) i w art. 53 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2016 r. poz. 1506), c) prawom własności intelektualnej, określonych w art. 116 - 118 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 666 ze zm.) i w art. 305 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 1410 ze zm.), d) przyrodzie, określonych w art. 128 i art. 131 pkt 10 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2015 r. poz. 1651 ze zm.), e) środowisku, określonych w art. 183 § 2, 4, 5 i 6, w przypadku czynów, o których mowa w art. 183 § 2, 4 i 5 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 2016 r. poz. 1137) oraz przeciwko wymiarowi sprawiedliwości, określonych w art. 244 Kodeksu karnego, w zakresie niestosowania się do zakazu wstępu do ośrodków gier i uczestnictwa w grach hazardowych, f) ograniczeniom obrotu towarami i technologiami o znaczeniu strategicznym, określonym w art. 33 ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. o obrocie z zagranicą towarami, technologiami i usługami o znaczeniu strategicznym dla bezpieczeństwa państwa, a także dla utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa (Dz. U. z 2013 r. poz. 194 ze zm.) - oraz ściganie ich sprawców, jeżeli zostały ujawnione przez Służbę Celną (pkt 6). Uwzględniając powyższe organ I instancji stwierdził, i zaakceptował to stanowisko organ odwoławczy, że skarżąca wykonywała zadania policyjne

w rozumieniu art. 12 ust. 2 pkt 2 uzef przez okres 3 miesięcy, tj. od dnia [...] marca 2017 r. do dnia [...] maja 2017 r. Organy nie znalazły jednak podstaw do uznania, że skarżąca realizowała ww. zadania przez okres co najmniej 5 lat. Potwierdziła to analiza akt osobowych, zapisów wynikających z kart zakresów obowiązków

i uprawnień oraz dokumentów wskazanych we wniosku o wydanie zaświadczenia. W konsekwencji organy obu instancji nie uznały za realizację zadań policyjnych okresu służby skarżącej od [...] września 1999 r. [...] lutego 2017 r. we wskazanych w uzasadnieniach rozstrzygnięć komórkach organizacyjnych.

W sytuacji zaś, gdy posiadana dokumentacja nie potwierdziła, że skarżąca realizowała w ww. przedziale czasowym zadania określone w ww. przepisach, brak jest podstaw do uznania, że w sprawie niniejszej doszło do naruszenia art. 12 ust. 2 uzef. Zatem zasadnie organy obu instancji odmówiły wydania skarżącej zaświadczenia o żądanej treści. Sąd podziela stanowisko organów, że nie wszystkie zadania realizowane przez funkcjonariuszy Służby Celnej są zadaniami o charakterze policyjnym i nie zawsze w związku z tym istnieje obowiązek objęcia ich systemem zaopatrzenia emerytalnego. Trybunał Konstytucyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 3 marca 2015 r. sygn. akt 39/13 (publ. OTK-A 2015/3/27) stwierdził, że funkcjonariusze Służby Celnej, którzy bezpośrednio rozpoznają, wykrywają, zapobiegają i zwalczają określone typy przestępstw i wykroczeń wykonują zadania podobne do ustawowych zadań funkcjonariuszy Policji oraz, że to podobieństwo wykonywanych zadań przekłada się na zakres faktycznie podejmowanych czynności i stopień narażenia zdrowia i życia. Z tej racji Trybunał uznał, że sytuacja prawna funkcjonariuszy Służby Celnej, wykonujących zadania określone w art. 2 ust. 1 pkt 4 - 6 ustawy o Służbie Celnej, jest podobna do sytuacji prawnej funkcjonariuszy Policji. Tym samym przyjął, że nie znajduje konstytucyjnego uzasadnienia odmienne potraktowanie tej grupy funkcjonariuszy Służby Celnej względem funkcjonariuszy Policji w zakresie prawa do zaopatrzenia emerytalnego. W świetle powołanego wyroku Trybunału, to wykonywanie zadań o ściśle policyjnym charakterze, a nie fakt pozostawania w stosunku służbowym i realizacji wszystkich zadań powierzonych Służbie Celnej jest decydującym warunkiem niezbędnym do spełnienia przesłanek nabycia uprawnień emerytalnych. Trybunał Konstytucyjny zwrócił uwagę, że w ramach struktur organizacyjnych Służby Celnej wyodrębnione były różne komórki organizacyjne, którym przypisane były zróżnicowane zadania. Niektóre z nich bezpośrednio realizowały zadania w zakresie rozpoznawania, wykrywania, zapobiegania oraz zwalczania przestępstw, inne zaś

w sposób pośredni przyczyniały się do realizacji tych zadań. Realizacja zadań wykonywanych przez skarżącą nie jest tożsama z realizacją zadań bezpośrednio ukierunkowanych na rozpoznawanie, wykrywanie, zapobieganie i zwalczanie przestępstw i wykroczeń w zakresie wskazanym w art. 12 ust. 2 uzef,

a wskazywana przez skarżącą treść wydanych przez Szefa KAS "Dobrych praktyk" obowiązujących od dnia 2 kwietnia 2020 r. pozostaje bez wpływu na powyższą ocenę. Reasumując stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie Szefa KAS nie narusza prawa. Organy obu instancji w wystarczający sposób przeanalizowały posiadaną dokumentację dotyczącą służby skarżącej w poszczególnych komórkach organizacyjnych i miały podstawy aby przyjąć, że posiadane rejestry i dokumenty nie dają możliwości stwierdzenia w drodze zaświadczenia, że skarżąca realizowała tzw. zadania policyjne przez okres 5 lat. Odnosząc się do zarzutów skargi, dotyczących naruszenia przepisów postępowania, wskazać należy, że nie zasługują one na uwzględnienie. Uproszczony charakter postępowania o wydanie zaświadczenia powoduje, że organ nie przeprowadza postępowania dowodowego w rozumieniu art. 75 k.p.a., może jedynie potwierdzić istniejące fakty i okoliczności, wynikające

z dokumentów obrazujących przebieg służby. W postępowaniu o wydanie zaświadczenia nie jest bowiem dopuszczalne dokonywanie jakichkolwiek ustaleń faktycznych i ocen prawnych, nie wynikających z prowadzonych przez organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Właśnie na podstawie dokumentów potwierdzających przebieg służby skarżącej – akt osobowych, upoważnień, kart zakresu obowiązków i uprawnień skarżącej i jej przełożonego, orzekające w sprawie organy uznały, że okres wykonywania przez wnioskodawczynię zadań policyjnych jest krótszy niż 5 lat, co warunkowało odmowę wydania zaświadczenia o żądanej treści. Mając na względzie wszystko powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.