Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 227/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2012-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1, 2, 3 , art. 214 par. 1,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zabezpieczenia na majątku podatnika postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący P. O. działając przez pełnomocnika doradcę podatkowego

19 kwietnia 2012r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...]nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K.z [...]. nr [...] którym organ egzekucyjny Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w K.przedłużył termin zabezpieczenia na majątku podatnika P. O..

Pełnomocnik skarżącego wnoszą skargę nie uiścił wymaganego wpisu sądowego. W związku z powyższym zarządzeniem z 29 maja 2012r. przewodniczący wydziału wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczony odpis zarządzenia zawierał podstawę prawną obliczenia wysokości wpisu. Przy doręczeniu podano tryb i sposób jego opłacenia, pouczono także skarżącego o możliwości wystąpienia o prawo pomocy. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 31 maja 2012r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru wezwania znajdującego się w aktach sprawy ( k.16).

W wymaganym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 7 czerwca

2012 r., wpis nie został uiszczony, co wynika z notatki pracownika sekretariatu z dnia 18 czerwca 2012r. ( k. 17) W zakreślonym terminie skarżący nie złożył także wniosku o prawo pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu. Zasadą jest, że (o ile ustawa nie stanowi inaczej), do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270)– dalej jako: [p.p.s.a.].

Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku,

z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenie wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.

Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. W takiej bowiem sytuacji zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd.

Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu, doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 31 maja 2012 r., zawierało wszystkie niezbędne dane, a więc dokładne określenie kwoty, terminu i sposobu uiszczenia opłaty, jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek jej nieuiszczenia w terminie.

Pomimo spełnienia formalnych przesłanek skutecznego wezwania o uiszczenie wpisu od skargi, pełnomocnik skarżącego w wyznaczonym siedmiodniowym terminie wpisu nie uiścił, co sprawia, że skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.