Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 714/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1, 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. C. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w P. przy [...] postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

L. C. (dalej: "skarżąca") złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z [...] stycznia 2016 r., nr [...], w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w P. przy [...]. W złożonej skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że wykonanie decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca wskazała, że w dniu otrzymania zaskarżonej decyzji na stanie magazynowym apteki znajdowały się produkty lecznicze o łącznej wartości 92 tys. zł, których skarżąca nie może sprzedać ani zwrócić, a koszt utylizacji leków wyniesie około 30 tys. zł. Skarżąca podniosła także, że natychmiastowe zaprzestanie prowadzenia przez nią działalności gospodarczej spowoduje konieczność zwolnienia 3 pracowników, co wygeneruje dodatkowy koszt rzędu 50 tys. zł. Niezależnie od powyższych argumentów skarżąca powołała się na długotrwałe prowadzenie postępowania odwoławczego. Do wniosku skarżąca załączyła wydruk stanu magazynowego na dzień 22 lutego 2016 r. wskazujący wartości towarów w cenach detalicznych i hurtowych w ujęciu netto i brutto.

W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że brak możliwości prowadzenia apteki wiąże się nie z wydaną decyzją, ale prowadzeniem działalności niezgodnej z prawem, a brak możliwości zarobkowania jest wynikiem działań skarżącej, a nie organu. Organ wskazał, że utylizacja produktów leczniczych w związku z zamknięciem apteki ogólnodostępnej nie jest jedyną prawnie dopuszczalną formą usunięcia produktów leczniczych z apteki ogólnodostępnej, gdyż Prawo farmaceutyczne dopuszcza pod pewnymi warunkami zwrot produktów leczniczych do hurtowni farmaceutycznej, w której zostały zakupione. Organ podniósł także, że skarżąca nie wykazała konkretnych okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, a do wniosku załączyła wyłącznie wykaz obrazujący stan magazynowy apteki. Zdaniem organu również czas trwania postępowania odwoławczego nie ma znaczenia dla możliwości wstrzymania wykonania

zaskarżonej decyzji. Ponadto organ podniósł, że skarżąca prowadzi w P. przy [...] na podstawie zezwolenia drugą aptekę ogólnodostępną, w związku z czym uzyskuje dochody również z innego źródła, co nie pozwala uznać, że zamknięcie apteki ogólnodostępnej prowadzonej w P. przy [...] skutkować będzie utratą płynności finansowej przedsiębiorcy. Organ zauważył przy tym, że skarżąca nie przedstawiła, jaki jest rzeczywisty udział utraconych przychodów z tytułu prowadzonej działalności w zamkniętej aptece w stosunku do jej ogólnych przychodów. Do odpowiedzi na skargę organ załączył wydruk z rejestru aptek potwierdzający prowadzenie przez skarżącą apteki zlokalizowanej w P. przy [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

Sąd w przypadku braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie może działać w tym zakresie za stronę, gdyż to na stronie ciąży obowiązek wykazania, że zaskarżona decyzja w razie wykonania mogłoby narazić ją na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgromadzona dokumentacja sprawy może posłużyć natomiast jedynie weryfikacji twierdzeń strony pod kątem spełnienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08).

Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że skarżąca wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi, nie uprawdopodobniła okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Niewątpliwie wykonanie decyzji cofającej zezwolenie na prowadzenie apteki, spowoduje dla skarżącej określone koszty finansowe. Wystąpienie tego rodzaju kosztów nie oznacza jednak zdaniem Sądu, że każde cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Rozmiar szkody i charakter skutków zależeć będzie przede wszystkim od zakresu prowadzonej przez skarżącą działalności, jej rozmiaru oraz możliwości zrekompensowania strat związanych z zamknięciem apteki dzięki przychodom uzyskiwanym z działalności drugiej z prowadzonych aptek (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 sierpnia 2015 r., sygn. akt II GZ 384/15).

W rozpoznawanej sprawie okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie zostały zdaniem Sądu przedstawione przez skarżącą we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a dokumentacja zawarta w aktach administracyjnych sprawy również nie pozwoliła na ustalenie, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie wykazała, w jakim stopniu konieczność poniesienia wydatków z tytułu utylizacji środków medycznych znajdujących się na stanie magazynowym apteki, której dotyczy decyzja, oraz konieczność zwolnienia zatrudnionych pracowników wpłynie negatywnie na jej sytuację finansową.

Jednocześnie zauważyć należy, że poniesienie nawet dotkliwych konsekwencji finansowych związanych z utylizacją wyrobów medycznych i zwolnienia pracowników nie jest w ocenie Sądu samo przez się tożsame z wystąpieniem znacznej straty lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca kładzie przede wszystkim nacisk na znaczne koszty związane z zaprzestaniem prowadzenia apteki. W tym miejscu należy stwierdzić, że skutek finansowy jest możliwy do odwrócenia i jako taki nie nosi znamion trudnych do odwrócenia skutków. Dodatkowo zauważyć należy, że farmaceuci zatrudnieni w likwidowanej aptece ogólnodostępnej mogą zostać przeniesieni do drugiej apteki prowadzonej przez skarżącą, a w przypadku ich zwolnienia, a następnie uchylenia zaskarżonej decyzji w wyniku rozpoznania złożonej skargi, ponownie zatrudnieni przez skarżącą. W związku z powyższym również w przypadku kwestii związanych z pracownikami zamykanej apteki zdaniem Sądu nie można mówić o spełnieniu przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.