Wyrok NSA oz. w Białymstoku, sygn. akt SA/Bk 70/99
NSA oz. w Białymstoku
Data orzeczenia: 2000-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Podatki inne
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1
journal: Dz.U. 1993 nr 123 poz. 551
law: Ustawa z dnia 25 listopada 1993 r. o podatku importowym od towarów sprowadzanych lub nadsyłanych z zagranicy.
article: art. 11a ust. 1, art. 15 ust. 4
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz. 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Teza: W przypadku stwierdzenia, że urząd celny nie pobrał podatku lub pobrał podatek w kwocie niższej od należnej, właściwy dla podatnika organ podatkowy wydaje decyzję ustalającą podatek w prawidłowej wysokości.

TEZY

W przypadku stwierdzenia, że urząd celny nie pobrał podatku lub pobrał podatek w kwocie niższej od należnej, właściwy dla podatnika organ podatkowy wydaje decyzję ustalającą podatek w prawidłowej wysokości.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Roberta D. na decyzję Izby Skarbowej w Ł. z dnia 9 grudnia 1998 r. (...) w przedmiocie ustalenia podatku importowego oraz podatku od towarów i usług - skargę oddala.


UZASADNIENIE

Urząd Skarbowy w Ł. decyzją z dnia 18 września 1998 r. na podstawie art. 207 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ oraz art. 11c ust. 1 i ust. 2, art. 15 ust. 4, art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ i art. 5, art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 25 listopada 1993 r. o podatku importowym od towarów sprowadzanych lub nadsyłanych z zagranicy /Dz.U. nr 123 poz. 551 ze zm./ ustalił Robertowi D. od sprowadzonego na polski obszar celny samochodu osobowego marki Renault 9 podatek importowy w kwocie 131 zł i podatek od towarów i usług w kwocie 986 zł. W uzasadnieniu Urząd Skarbowy podał, że Urząd Celny w B. decyzją z dnia 25 marca 1998 r. w związku z decyzją Urzędu Celnego w Rz. uchylającą decyzję zawartą w dowodzie odprawy celnej z dnia 26 marca 1996 r. (...) na przywóz części do samochodu osobowego, uchylił swoją decyzję zawartą w dowodzie odprawy celnej przywozowej na przywóz części do samochodu osobowego, a następnie wymierzył cło od samochodu osobowego marki Renault 9 uznając, że Robert D. sprowadził z zagranicy ww. samochód w stanie rozmontowanym wspólnie z Kazimierzem B. Udział strony w sprowadzonym samochodzie wynosi 29,92 procent.

Na podstawie podanych wyżej przepisów Urząd Skarbowy ustalił wysokość podatku importowego i podatku od towarów i usług przyjmując za podstawę do opodatkowania tę część wartości celnej samochodu powiększonej o cło, jaka przypada udziałowi strony. Do zapłaty pozostały kwoty stanowiące różnicę pomiędzy podatkami wymierzonymi przedmiotową decyzją a podatkami uiszczonymi przez stronę, tj. podatek importowy 65,30 zł i podatek od towarów i usług 492,80 zł.

W odwołaniu od decyzji Robert D. zarzucając naruszenie art. 247 par. 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu podał, że nie neguje sposobu naliczenia podatków od strony rachunkowej, jednak decyzja ma wadę, gdyż nie brał on udziału w postępowaniu przed Urzędem Celnym w B.

Izba Skarbowa w Ł. po rozpatrzeniu odwołania zaskarżoną decyzję utrzymała w mocy podnosząc, że Robert D. nie wniósł odwołania od decyzji Urzędu Celnego w B. z dnia 25 marca 1998 r. i decyzja ta uprawomocniła się. Podatnik nie składał do Urzędu Celnego w B. podania o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, a więc zaakceptował fakt nowego wymiaru cła. W tej sytuacji organ podatkowy prawidłowo ustalił podatek importowy zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 25 listopada 1993 r. o podatku importowym od towarów sprowadzanych lub nadsyłanych z zagranicy i podatek od towarów i usług zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Robert D. zarzucił nieuwzględnienie jego wyjaśnień, a oparcie się na domniemaniach, nie przesłuchanie świadka Kazimierza B., niewzięcie pod uwagę, że nie popełnił przestępstwa, niesłuszne zastosowanie odpowiedzialności zbiorowej. Podniósł, że skoro Kazimierz B. złożył samochód i zarejestrował go, to on powinien ponosić wszelką odpowiedzialność.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa podtrzymała swoje stanowisko i wniosła o oddalenie skargi. Ustosunkowując się do zarzutów Izba Skarbowa przytoczyła treść obowiązujących przepisów, które stanowią, że zarzuty dotyczące braku interesu prawnego czy ekonomicznego skarżącego, nie przesłuchanie świadka nie mają w sprawie znaczenia. Niezasadny jest też zarzut dotyczący zastosowania odpowiedzialności zbiorowej. Ustalenie udziału procentowego wynika z faktu sprowadzenia z zagranicy samochodu w stanie rozmontowanym i z zadeklarowanej przez stronę wartości celnej sprowadzonych towarów, przyjętej przez Urząd Celny w B.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Podniesione w skardze zarzuty są niezasadne. Przepis art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 25 listopada 1993 r. o podatku importowym od towarów sprowadzanych lub nadsyłanych z zagranicy /Dz.U. nr 123 poz. 551 ze zm./ mówi, że podstawę opodatkowania podatkiem importowym stanowi wartość celna towarów powiększona o należne cło.

Natomiast w myśl art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek importowy.

W przypadku stwierdzenia, że urząd celny nie pobierał podatku lub pobrał podatek w kwocie niższej od należnej, właściwy dla podatnika organ podatkowy wydaje decyzję ustalającą podatek w prawidłowej wysokości /art. 11a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług/. Podmiotem zobowiązanym do zapłacenia podatku jest importer towaru, który obowiązany jest zapłacić różnicę między podatkiem wynikającym z decyzji urzędu skarbowego, a podatkiem pobranym przez urząd celny /art. 14a ust. 2 ww. ustawy/.

Skoro w przedmiotowej sprawie Dyrektor Urzędu Celnego w B. decyzją z dnia 25 marca 1998 r. uchylił decyzję zawartą w dowodzie odprawy celnej (...) i dokonał wymiaru cła w nowej, wyższej wysokości od sprowadzonego z zagranicy przez skarżącego towaru, to w myśl powołanych wyżej przepisów organ podatkowy miał obowiązek ustalić zarówno podatek importowy, jak i podatek od towarów i usług w prawidłowej wysokości. Wymienioną wyżej decyzją Dyrektora Urzędu Celnego objęci zostali Kazimierz B. i Robert D. jako importerzy towaru, który stosownie do reguły 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej należało oclić jak samochód osobowy w stanie rozmontowanym. Wartość celną samochodu ustalono na podstawie wartości rozmontowanych, a zgłoszonych przez każdego z importerów części. Słusznie w tym stanie faktycznym organ podatkowy ustalił wysokość ww. podatków przyjmując za podstawę opodatkowania tę część wartości celnej samochodu powiększonej o cło, jaka przypada na udział skarżącego.

Nie zastosowano więc wobec skarżącego "odpowiedzialności zbiorowej", nie ma w sprawie znaczenia rodzaj czy stopień winy, która w sprawie w ogóle nie jest brana pod uwagę. Nie zachodziła też potrzeba przesłuchania w charakterze świadka Kazimierza B., bowiem stan faktyczny i prawny sprawy został przez organy podatkowe wyjaśniony w sposób wyczerpujący.

Z tych powodów Sąd skargę jako niezasadną oddalił na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.