Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 20/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 135, art. 145 par. 1 pkt 1c, art. 200, art. 205
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 52 ust.1, art. 53 ust. 4 pkt 11, art. 60, art. 64 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Dnia 18 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska Sędzia NSA Grzegorz Szkudlarek Protokolant asystent sędziego Agnieszka Gortych-Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2012 roku sprawy ze skargi G. D., A. K., J. K., E. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] Nr [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz G. D., A. K., J. K., E. J. solidarnie kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych oraz na rzecz G. D. i A. K. solidarnie kwotę 274 (dwieście siedemdziesiąt cztery) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa adwokackiego. a.tp.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r. Prezydent Miasta Ł. na podstawie art. 3, art. 54, art. 59, art. 60, art. 61 i art. 64 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz.U. nr 80, poz. 71 7 ze zm.) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku G. D. z dnia 5 marca 2010r., odmówił ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie sześciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z układem drogowym oraz przyłączami wodociągowym, energetycznym, gazowym, kanalizacji sanitarnej i deszczowej na terenie nieruchomości w Ł. przy ul. A, działka nr [...].

Jak wynika z akt sprawy w dniu [...]r. organ I instancji wydał decyzję odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji z uwagi na występującą kolizję z projektowaną drogą powiatową w jej nowym przebiegu, która była na terenie miasta Ł. rekomendowana w Planie Województwa [...] z dnia [...]r. jako przedłużenie ulicy B oraz z uwagi na zlokalizowanie inwestycji w terenie narażonym na niebezpieczeństwo powodzi.

Na skutek rozpoznania odwołania inwestora organ odwoławczy decyzją z dnia [...]r. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W ramach ponownie prowadzonego postępowania organ I instancji zwrócił się do Zarządu Dróg i Transportu oraz Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad z wnioskiem o udzielenie informacji na temat stanu formalnoprawnego dotyczącego projektowanej ulicy B na odcinku od ulicy C do zachodniej granicy miasta. Z uzyskanych informacji wynikało, że postępowanie znajduje się na etapie planowania i w chwili obecnej brak jest nawet koncepcji przebiegu trasy. Wobec powyższego organ przeszedł do analizy spełnienia warunków określonych w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, stwierdzając, iż planowana inwestycja spełnia łącznie wszystkie warunki. Stanowi bowiem kontynuację istniejących w obszarze analizowanym funkcji, działki sąsiednie są zabudowane budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy. Ponadto działka przylega do pasa drogowego ulicy A, zatem ma dostęp do drogi publicznej, a inwestor przedstawił promesy zapewniające wykonanie przyłączy, co oznacza, iż uzbrojenie terenu jest wystarczające. Nadto teren inwestycji nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolne, gdyż grunty te nie podlegają ochronie na podstawie art. 5b ustawy z dnia 10 października 2008r. o zmianie przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych. Nie stwierdzono również niezgodności decyzji z przepisami odrębnymi. Niemniej jednak organ podkreślił, iż nie jest możliwe ustalenie warunków zabudowy, gdyż brak jest pozytywnego uzgodnienia z Regionalnym Zarządem Gospodarki Wodnej w P. Wyjaśnił, iż w dniu 2 czerwca 2011r. wystąpił, zgodnie z art. 53 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, do Wydziału Infrastruktury [...] Urzędu Wojewódzkiego, Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w Ł., Departamentu Polityki Regionalnej Wydziału Planowania Przestrzennego Urzędu Marszałkowskiego w Ł., Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. oraz Zarządu Dróg i Transportu z wnioskiem o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji. Postanowieniem z dnia [...]r. Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych uzgodnił bez uwag projekt decyzji. Podobnie postanowieniem z dnia [...]r. Zarząd Dróg i Transportu uzgodnił bez uwag projekt decyzji. Natomiast Departament Polityki Regionalnej postanowieniem z dnia [...]. nie uzgodnił projektu decyzji z uwagi na brak podstawy prawnej. Ponadto Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w P., postanowieniem z dnia [...]r., także nie uzgodnił projektu decyzji, wskazując, iż jak wynika ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Ł. uchwalonego w dniu [...]r. Nr [...], teren przeznaczony pod inwestycję znajduje się w zasięgu obszarów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi o prawdopodobieństwie wystąpienia 1 %, tj. raz na 100 lat. Nadto, iż nie określono żadnych warunków realizacji inwestycji wynikających ze szczególnego położenia. Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej dodał, iż najskuteczniejszym i najwłaściwszym sposobem unikania szkód powodziowych jest maksymalne ograniczenie zainwestowania terenów zagrożonych wystąpieniem powodzi, zaś w przypadku podjęcia decyzji o zabudowie należy przede wszystkim dążyć do zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i maksymalnego ograniczenia strat powodziowych.

W piśmie z dnia 26 czerwca 2011r. inwestor, po zapoznaniu się z postanowieniem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej, uzupełnił swój pierwotny wniosek o ustalenie warunków zabudowy precyzując, iż poziom posadzki projektowanych budynków będzie wyniesiony 60 cm powyżej terenu, budynki będą bez podpiwniczenia, fundamenty zabezpieczone będą hydroizolacją.

Reasumując poczynione ustalenia organ stwierdził, iż wprawdzie planowana inwestycja spełnia łącznie wszystkie warunki określone w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jednakże zgodnie z art. 64 ust.1, art. 53 ust. 4 i art. 60 tej ustawy decyzję ustalającą warunki zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z właściwymi organami, a takiego pozytywnego uzgodnienia z Regionalnym Zarządem Gospodarki Wodnej planowana inwestycja nie uzyskała.

W odwołaniu od powyższej decyzji G. D., A. K., J.K. i E. J. podnieśli, iż wobec argumentacji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej jakoby projekt decyzji m.in. nie zawierał informacji o położeniu działki inwestycyjnej w obszarze narażonym na wystąpienie powodzi i warunków realizacji inwestycji wynikających z tego szczególnego położenia, strona uzupełniła dokumenty sprawy. Złożyła m.in. dokumenty wskazujące, iż poziom posadzki projektowanych budynków będzie wyniesiony 60 cm powyżej terenu, budynki będą bez podpiwniczenia, a fundamenty zabezpieczone będą hydroizolacją.

W ocenie strony to uzupełnienie winno skutkować stwierdzeniem, iż inwestycja spełnia wszystkie wymogi prawne, od których uzależnione jest wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy.

Decyzją z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 138 §1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji Kolegium przywołało dotychczasowy przebieg postępowania i stanowiska stron.

Skupiając się na głównym zarzucie braku uzgodnienia wyjaśniło, iż z dniem 18 marca 2011r. weszła w życie ustawa z dnia 5 stycznia 2011r. o zmianie ustawy Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw, która wprowadziła zmiany w ustawie z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zmiany te dotyczyły art. 53 ust. 4 pkt 11, który otrzymał brzmienie, zgodnie z którym decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 1 wydaje się po uzgodnieniu z dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej - w odniesieniu do:

a) przedsięwzięć wymagających uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, do wydania którego organem właściwym jest marszałek województwa lub dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej,

b) obszarów, o których mowa w art. 88d ust. 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019, ze zm.), w zakresie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

Jednakże z mocy art. 20 ustawy z dnia 5 stycznia 2011r. o zmianie ustawy Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe.

W niniejszej sprawie postępowanie zostało wszczęte w dniu 10 grudnia 2009r., na pierwotny wniosek inwestorów z dnia 8 grudnia 2009r., mają zatem zastosowanie przepisy dotychczasowe. A skoro tak, to przepis art. 53 ust. 4 pkt 11 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, przed zmianą, stanowił podstawę do wystąpienia do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. Stosownie do tej normy decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 1 ustawy, wydaje się po uzgodnieniu z dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej - dla przedsięwzięć wymagających uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, do wydania którego organem właściwym jest marszałek województwa lub dyrektor regionalnego zarządu gospodarki wodnej, lub w odniesieniu do obszarów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi, określonych w studium ochrony przeciwpowodziowej sporządzonym przez regionalnego dyrektora zarządu gospodarki wodnej, a w przypadku braku tego studium w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, w zakresie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

Dalej Kolegium wskazało, iż na terenie Ł. obowiązuje Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Ł. - uchwała Rady Miejskiej z dnia [...]r., zgodnie z którą teren planowany pod realizację inwestycji znajduje się w zasięgu obszarów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi o prawdopodobieństwie wystąpienia 1%, tj. raz na 100 lat.

Ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego w rozdziale XXIII wynika, iż wododziałowe położenie Ł. powoduje, iż kompetencje w zakresie sporządzania studium ochrony przeciwpowodziowej dla obszaru miasta należą do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. – dorzecze Wisły oraz Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. – dorzecze Odry. Dotychczas powstało Studium dla obszarów nieobwałowanych narażonych na niebezpieczeństwo powodzi dla rzeki B, określa granice obszarów bezpośredniego zagrożenia powodzią – zasięg wielkiej wody o prawdopodobieństwie 1% obejmuje przygraniczny fragment doliny S. (ok.300 m długości) oraz dolinę B na odcinku od ul. D do północnej granicy miasta. Przy czym ze stanowiska obu Zarządów wynika, iż trudno określić termin wykonania Studium dla pozostałych rzek na ternie Ł.

Wobec powyższego, przy założeniu, iż ustalenia w zakresie gospodarowania przestrzenią powinny opierać się na rzeczywistym rozpoznaniu zasobów wodnych wyznaczone zostały przez specjalistów granice zasięgu terenów wód wysokich o prawdopodobieństwie 1%, obejmujące fragmenty dolin rzecznych: B., S., C. z M., Ł., J., B., K., J., A., O., M., N. i D.

I jak wynika z fragmenty części graficznej Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego działka [...] znajduje się w granicach zasięgu wód wysokich w dolinie rzeki Ł., zatem przed wydaniem decyzji jej projekt musiał podlegać uzgodnieniu z dyrektorem regionalnego zarządu gospodarki wodnej. Kolegium wskazało, iż wobec powyższego organ I instancji zwrócił się do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. o uzgodnienie projektu decyzji. Jednakże postanowieniem z dnia [...]r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej odmówił uzgodnienia, powołując się na brak jakichkolwiek informacji o położeniu działki nr [...] w obszarze narażonym na wystąpienie powodzi oraz brak jakichkolwiek warunków realizacji inwestycji wynikających z tego szczególnego położenia. Postanowienie to na skutek braku zażalenia inwestorów stało się ostateczne.

Organ podkreślił, iż uzgodnienie aktu polega na wyrażeniu zgody na konkretną treść proponowanego rozstrzygnięcia, co następuje w trakcie postępowania dotyczącego wydania przedmiotowego aktu. W niniejszej sprawie aktem takim jest decyzja o warunkach zabudowy, która nie może być wydana bez dokonania uzgodnienia wymaganego prawem. Uzgodnienia dokonuje się w trybie art. 106 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, a nadto art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym daje gwarancje procesowe stronie - inwestorowi, która ma możliwość złożenia zażalenia, a następnie skargi do sądu administracyjnego na takie postanowienie uzgodnieniowe.

Istotne jest, iż postanowienie takie jest wiążące dla organów orzekających w sprawie warunków zabudowy – Prezydenta Miasta Ł., jak również Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Reasumując organ wskazał, iż postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. z dnia [...]r. stanowi podstawę do wydania decyzji o odmowie ustalenia warunków zabudowy. Dodatkowo podał, iż podziela pogląd wyrażony w decyzji z dnia [...]r., że uchwała w sprawie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, pomimo że wiąże organ gminy przy realizacji polityki przestrzennej, stanowi tylko jeden z etapów poprzedzających uchwalenie planu miejscowego. Nie może tym samym stanowić podstawy prawnej do wydania decyzji, a w szczególności ustalenia studium nie mogą być podstawą dla decyzji o warunkach zabudowy. Przy czym w niniejszej sprawie ustalenia Studium nie stanowiły podstawy prawnej wydania decyzji o odmowie ustalenia warunków zabudowy, a jedynie z mocy art. 53 ust. 4 pkt 11 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 5 stycznia 2011r.) stanowi podstawę do wystąpienia o uzgodnienie projektu decyzji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi G. D., E. J., A. K., J. K. wnieśli o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji.

W uzasadnieniu skarżący przywołali dotychczasowy przebieg postępowania i argumentację odwołania. Podkreślili, iż po otrzymaniu postanowienia z dnia [...]r. odmawiającego uzgodnienia uzupełnili wniosek o ustalenie warunków zabudowy, co winno skutkować ponownym przesłaniem projektu decyzji do organu uzgadniającego, gdyż zakończenie postępowania negatywnym rozstrzygnięciem oznacza ponowne zamawianie drogich map i prowadzenie postępowania od początku. W ocenie skarżących projekt decyzji winien być ponownie uzgodniony w ramach kontynuacji postępowania, które ma swój początek w 2009 roku, tym bardziej, iż po uzupełnieniu dokumentów, uzupełnieniu projektu będzie to inny projekt, więc nie dotyczy rozstrzygnięcia w tej samej sprawie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze, podtrzymując stanowisko obszernie wywiedzione w zaskarżonej decyzji, wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia pod kątem jego zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Stosownie do uregulowania art. 151 p.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala.

Rozpoznając sprawę w świetle wskazanego kryterium sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż przy wydaniu zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jak i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta Ł. doszło do naruszenia przepisów, które obligowało sąd do wyeliminowania z obrotu prawnego obu zaskarżonych aktów.

Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]r., o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie sześciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych wraz z układem drogowym oraz przyłączami wodociągowym, energetycznym, gazowym, kanalizacji sanitarnej i deszczowej na terenie nieruchomości w Ł. przy ul. A, działka nr [...].

W pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę, iż podstawą negatywnego rozstrzygnięcia organu było ustalenie, iż projekt decyzji nie uzyskał pozytywnego uzgodnienia od Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej, która to okoliczność, w świetle art. 53 ust. 4 pkt 11 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, dalej jako u.p.z.p., obligowała organ do odmowy ustalenia warunków zabudowy dla planowanego przedsięwzięcia.

Z całą stanowczością podkreślić trzeba, iż sąd w żadnym razie nie kwestionuje prawidłowości wystąpienia o uzgodnienie projektu decyzji do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. Jak prawidłowo wyjaśnił organ odwoławczy przepis art. 53 ust. 4 pkt 11 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, przed zmianą, która wprowadzona została ustawą z dnia 5 stycznia 2011r. o zmianie ustawy Prawo wodne oraz niektórych innych ustaw, stanowi podstawę do wystąpienia o takie uzgodnienie do organu, o którym mowa w art. 51 ust. 1 .u.p.z.p. I rzeczywiście brak takiego uzgodnienia faktycznie przekreśla możliwość uzyskania przez inwestora decyzji ustalającej warunki zabudowy.

Przepisy art. 53 ust. 4 w związku z art. 60 i art. 64 ust. 1 u.p.z.p. jednoznacznie regulują kwestię niezbędności uzyskania stosownego uzgodnienia z właściwym organem.

W świetle powyższego brak jest podstaw, aby kwestionować prawidłowość samego wystąpienia o uzyskanie odpowiedniego uzgodnienia, której to przesłanki nie podważają i sami inwestorzy.

Istota sprawy sprowadza się natomiast do samego przebiegu postępowania z wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Jak bowiem potwierdza lektura dokumentów zgromadzonych w ramach postępowania - w ocenie sądu - nie budzi wątpliwości, iż wniosek inicjujący to postępowanie został zmodyfikowany w toku postępowania. I okoliczność ta została w sposób nieuzasadniony pominięta przez organy prowadzące postępowanie. Organy skupiły się bowiem na niekwestionowanej okoliczności, iż postanowienie uzgodnieniowe wydawane w trybie art. 106 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego jest aktem zaskarżalnym, co oznacza według organu, iż inwestor winien podważać jego prawidłowość w ramach odrębnego postępowania "wpadkowego", a nie samej decyzji merytorycznej. Niemniej stwierdzić należy, iż organ pominął istotę niniejszego postępowania. Nie sposób bowiem zapomnieć, iż postępowanie o ustalenie warunków zabudowy jest wszczynane na wniosek inwestora, podmiotu zainteresowanego realizacją inwestycji, który to jest jedynym i wyłącznym dysponentem postępowania, określa zakres wniosku, co za tym przedmiot samego postępowania. Organ administracji publicznej jest wprawdzie związany wnioskiem inwestora, lecz związanie to nie ma charakteru bezwzględnego.

W toku postępowania administracyjnego wniosek może być bowiem modyfikowany, czy uzupełniany przez inwestora, także w wyniku działań zainicjowanych przez organ.

W konsekwencji, w razie wątpliwości co do charakteru zamierzenia inwestycyjnego, którego dotyczy wniosek, obowiązkiem organu jest podjęcie z urzędu czynności wyjaśniających treść żądania strony (wyrok NSA z dnia 3 marca 2009r., II OSK 272/08 publikowany w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://cbois.nsa.gov.pl).

A skoro tak, to zmiana pierwotnego zakresu, przedmiotu wniosku, czy jego doprecyzowanie winno skutkować podjęciem przez organ administracji odpowiednich czynności, których w niniejszej sprawie organ niezasadnie zaniechał.

Jak wskazuje lektura akt sprawy inwestor po zapoznaniu się z postanowieniem Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. z dnia [...]r. dokonał modyfikacji i uzupełnienia wniosku wszczynającego postępowanie. Modyfikacja ta, jak oświadczył inwestor, spowodowana była zastrzeżeniami organu uzgodnieniowego zawartymi w tym akcie, który w istocie nie przekreślił jednoznacznie możliwości uzyskania uzgodnienia. Wskazał bowiem, iż gdyby z projektu decyzji wynikały określone informacje, które wyliczył, wówczas być może rozstrzygnięcie byłoby inne. Taki sposób sformułowania tegoż aktu przyczyniło się do uwzględnienia przez inwestora tych uwag i złożenia odpowiednich dokumentów precyzujących wniosek główny. I wprawdzie zakres tej modyfikacji w istocie dotyczy kolejnego, potencjalnego etapu postępowania przed organami budowlanymi, gdyż są to elementy dotyczące stricte zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, niemniej jednak nie zmienia to faktu, iż inwestor dokonał zmiany wniosku głównego z racji okoliczności podniesionych przez organ uzgadniający w postanowieniu z dnia [...]r.

A skoro tak, to czynność ta nie powinna zostać pominięta przez organ z argumentacją, iż strona mogła zaskarżyć postanowienie uzgodnieniowe. Wprawdzie mogła ta uczynić, ale mogła również zmodyfikować, uzupełnić wniosek pierwotny i skoro to uczyniła, to odpowiednie działanie obowiązany był podjąć organ prowadzący postępowanie główne. Co za tym idzie - organ obowiązany był zweryfikować ponownie cały materiał sprawy, z uwzględnieniem nowych okoliczności i ponownie zwrócić się o uzyskanie wymaganego prawem uzgodnienia, zwłaszcza, iż treść postanowienia Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. wskazuje na to, że po uzupełnieniu warunków realizacji inwestycji, co inwestor uczynił, istnieje potencjalna możliwość wydania pozytywnego rozstrzygnięcia.

Wszystkie te czynności winny mieć miejsce w ramach jednego postępowania i niedopuszczalne jest takie działanie organu, w wyniku którego inwestor zmuszony zostaje do złożenia nowego wniosku celem wszczęcia nowego postępowania. Takie działanie wykluczone zostaje już przez sam fakt, iż postępowanie w kierunku ustalenia warunków zabudowy jest postępowaniem wszczynanym na wniosek inwestora, nie z urzędu, zatem nie jest on jego dysponentem, jak jednoznacznie wskazuje uregulowanie art. 52 ust. 1 w związku art. 64 u.p.z.p.

Reasumując, w ocenie sądu organ w sposób nieuprawniony odstąpił od uwzględnienia zmodyfikowanego wniosku inwestora. Jeżeli po złożeniu wniosku inwestor dokona jego modyfikacji, organ administracji orzeka już nie na podstawie wniosku pierwotnego, lecz żądania inwestora wskazanego we wniosku zmodyfikowanym. Właściwy organ, uprawniony do wydania decyzji o warunkach zabudowy jest związany złożonym wnioskiem, musi się do niego odnieść, jeżeli został złożony w prawnie przewidzianej formie i nie może sam zmienić zakresu żądania sformułowanego przez stronę. Uprawnienie strony do wszczęcia postępowania obejmuje również możliwość jego zmiany (modyfikacji). Stronie ubiegającej się o wydanie decyzji przysługiwało prawo do modyfikacji wniosku, jego uszczegółowienia, które wiąże organ.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że dopóki sprawa nie zostanie zakończona decyzją ostateczną, strona może modyfikować swoje żądania, a organ administracji publicznej ma obowiązek na nowo je ocenić w świetle przepisów prawa materialnego po wyczerpującym ustaleniu stanu faktycznego." (wyrok NSA z 26 listopada 2008r., II GSK 510/08, publ: http://cbois.nsa.gov.pl; wyrok NSA z dnia 24 listopada 1983 r., l SA 1504/83, publ. System Informacji Prawnej LEX, Lex nr 9761).

Przy ponownym rozpoznaniu wniosku organ winien przeprowadzić postępowanie w sposób, który wyeliminuje błędy, uwzględniając zawarte w uzasadnieniu wyroku wytyczne.

Z tych wszystkich względów sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 135 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 p.p.s.a.

ar