Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 154/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-08-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6561
6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 176 par. 1 pkt 1, art. 178, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

I SA/Po 154/19 POSTANOWIENIE Dnia 1 sierpnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi kasacyjnej : Burmistrza [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w sprawie ze skargi X. Sp. z o.o. w [...] na interpretację indywidualną Burmistrza [...] z dnia [...] nr. [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: 1.odrzucić skargę kasacyjną 2. zwrócić Burmistrzowi [...] kwotę [...]([...]) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 29 maja 2019 r., I SA/Po 154/19, ze skargi X. Sp. z o.o. w [...] (dalej: skarżąca) na interpretację indywidualną Burmistrza [...] z [...] r. w przedmiocie podatku od nieruchomości, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.) uchylił zaskarżoną interpretację.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wniósł Burmistrz [...].

Pełnomocnik skarżącego kasacyjnie wskazał, że zaskarża wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 maja 2019 r., I SA/Po 154/19 w części odnoszącej się do podstaw opodatkowania elementów elektrowni wiatrowej z zastosowaniem art. 4 ust 5 u.p.o.l. ( pkt 2 interpretacji).

Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części dotyczącej pkt.2 interpretacji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu. Wniósł również o zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

- zgodnie z art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, co miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. zastosowanie w zaskarżonej sprawie art. 4 ust 5 zamiast art. 4 ust 3 ustawy z nia 12 stycznia 1991r o podatkach i opłatach lokalnych ( tj. Dz.U. z 2019r poz 1170) dalej u.p.o.l. i art. 16 h u.p.d.p. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, że podstawą opodatkowania podatkiem od nieruchomości elektrowni wiatrowej będzie wartość rynkowa, bowiem elektrownia wiatrowa nie jest tożsamym środkiem trwałym, który był amortyzowany, pomimo uprzednich częściowych odpisów amortyzacyjnych poszczególnych elementów elektrowni, a nie wartość stanowiąca podstawę odpisów amortyzacyjnych w danym roku z art. 4 ust 3 u.p.o.l., które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy i skutkowało uchyleniem interpretacji w tej części.

-na podst. art. 174 pkt 2 p.p.s.a . naruszenie przepisów postępowania tj art. 14c i 2 O.p. w zw. z art. 121 § 1 O.p. poprzez uznanie za zasadny zarzut braku w uzasadnieniu interpretacji prawidłowego uzasadnienia prawnego i odniesienia do wyroku Trybunału i stanowiska Ministra Finansów oraz naruszenia zasady wyrażonej w ar. 2a O.p. , co stanowi istotne naruszenie i nieuwzględnienie w sprawie wiążących wskazań ( uwag i oceny prawnej) zawartych w wyroku NSA z 20 listopada 2018r syg. akt II FSK 926/18. NSA w uzasadnieniu tego wyroku wskazał, że organ prawidłowo uzasadnił interpretację pod względem prawnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 176 § 1p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom określonym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Podkreślić należy, że określenie, czy skarga kasacyjna dotyczy całości czy jedynie części orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego decyduje o jej przedmiocie oraz prawomocności orzeczenia sądu pierwszej instancji w części niezaskarżonej. Orzeczenie wojewódzkiego sądu administracyjnego w części niezaskarżonej staje się bowiem prawomocne i może być uchylone w postępowaniu kasacyjnym tylko w przypadku stwierdzenia nieważności postępowania (art. 183 § 2 p.p.s.a.)

Skarga kasacyjna nie odpowiada warunkom określonym w art. 176 § 1 p.p.s.a. W tym miejscu przypomnieć należy, że skargą kasacyjną wniesioną przez skarżącego zaskarżony został wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu , którym Sąd ten – w punkcie I – uchylił zaskarżoną interpretację, a w punkcie II – zasądził od organu na rzecz skarżącej spółki zwrot kosztów postępowania sądowego. Powodem uchylenia zaskarżonej interpretacji było uznanie przez Sąd I instancji, że zaskarżona interpretacja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, poprzez przyjęcie, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości będą podlegać również inne elementy elektrowni wiatrowych niż te wskazane w art. 2 pkt 1 i 2 u.i.e.w. Sąd uznał również, że organ błędnie przyjął, że skarżąca nie ma prawa do ustalenia wartości podstawy opodatkowania opodatkowanych elementów elektrowni wiatrowej z zastosowaniem art. 4 ust 5 u.p.o.l. Ponadto za zasadne Sąd uznał zarzuty skargi naruszenia przepisów postępowania tj. braku w interpretacji prawidłowego uzasadnienia prawnego oraz odniesienia się do powołanego przez skarżącą wyroku Trybunału i stanowiska Ministra Finansów. W ocenie Sądu wadliwość dokonanej przez organ wykładni prawa materialnego świadczy również o trafności zarzutu naruszenia zasady wyrażonej w art. 2a O.p.

Jak wynika z treści skargi kasacyjnej, objęty nią wyrok zaskarżony został w części odnoszącej się do uznania przez Sąd, że podstawą opodatkowania podatkiem od nieruchomości elektrowni wiatrowej będzie wartość rynkowa. Wobec tego zgłoszony został wniosek o jego uchylenie " w części odnoszącej się do podstaw opodatkowania elementów elektrowni wiatrowej z zastosowaniem art. 4 ust 5 u.p.o.l. ( pkt 2 interpretacji)". Skarżący kasacyjnie nie kwestionuje natomiast stanowiska Sądu dotyczącego pkt 1 interpretacji tj. przyjęcia, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają jedynie elementy elektrowni wiatrowej wskazane w art. 2 pkt 2 u.i.e.w.

W związku z tym należy zauważyć, że możliwość zaskarżenia wyroku w części, wynikająca z art. 176 § 1 pkt 1 p.p.s.a., dotyczy sytuacji, w której przedmiotem skargi kasacyjnej są nie wszystkie z odrębnych rozstrzygnięć zawartych w tym wyroku, a nadto, gdy ewentualne uchylenie wyroku w zaskarżonej części pozostanie bez wpływu na pozostałe (to jest nieobjęte skargą kasacyjną) rozstrzygnięcia (poza orzeczeniami o kosztach). Ponadto pamiętać należy, że dopuszczalne jest zaskarżenie przez stronę wyroku dla niej korzystnego z punktu widzenia brzmienia sentencji, natomiast naruszającego interes prawny z uwagi na treść jego uzasadnienia (tak: w uzasadnieniu uchwały składu siedmiu sędziów NSA z dnia 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09).

W rozpoznawanej sprawie w zaskarżonym wyroku, nie da się wyodrębnić takiego rozstrzygnięcia, które mogłoby być przedmiotem odrębnego rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny ( poza kosztami ). Lektura uzasadnienia skargi kasacyjnej prowadzi do wniosku, że w istocie dotyczy ona uzasadnienia zaskarżonego wyroku, części odnoszącej się do podstaw opodatkowania elementów elektrowni wiatrowej z zastosowaniem art. 4 ust 5 u.p.o.l. ( pkt 2 interpretacji)".

Kwestia dopuszczalności zaskarżenia uzasadnienia wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego była już przedmiotem rozważań w orzecznictwie sądów administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 24 marca 2006 r., sygn. akt I FSK 750/05 (ONSAiWSA 2006, nr 5, poz. 126) wyraził pogląd, że w procedurze sądowoadministracyjnej nie ma przepisu, który umożliwiałby zaskarżenie wyłącznie uzasadnienia orzeczenia lub jego części, zaś art. 176 p.p.s.a. stanowi jedynie o możliwości uchylenia lub zmiany orzeczenia, a nie samego uzasadnienia.

Sąd podziela stanowisko wyrażone w powołanym postanowieniu. Strona nie zgadzając się z częścią uzasadnienia może je zakwestionować, zaskarżając całe orzeczenie, które podlegałoby weryfikacji w trybie art. 184, 185 §1 lub 188 p.p.s.a.

Końcowo wskazać należy, że opisany wyżej sposób zaskarżania orzeczeń korzystnych dla stron z uwagi na rozstrzygnięcie, a kwestionowanych w zakresie ich uzasadnień, znajduje oparcie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. wyrok NSA z 29 września 2009 r., sygn. akt I FSK 559/08; wyrok NSA z 9 marca 2010 r., sygn. akt II GSK 968/09; postanowienie NSA z 16 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 1404/11; wyrok NSA z 21 lutego 2012 r., sygn. akt II FSK 1480/10; postanowienie NSA z 7 marca 2013 r., sygn. akt II FSK 1376/11; dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z podanych powyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna, jako niedopuszczalna, winna podlegać odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.