Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1542/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z arty. 52 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kołodziej po rozpoznaniu w dniu 12 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.L. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania postanawia - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. A.L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu podania z dnia [...] czerwca 2017 r., uzupełnionego pismami z dnia [...] czerwca 2017 r. i [...] lipca 2017 r., o stwierdzenie nieważności decyzji organu emerytalnego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w sprawie ponownego ustalenia wysokości emerytury oraz nr [...] w sprawie ponownego ustalenia wysokości renty inwalidzkiej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Z dniem 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935), którą wprowadzono m.in. szereg istotnych zmian w procedurze sądowoadministracyjnej uregulowanej w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; zwanej dalej P.p.s.a. Na podstawie art. 9 pkt 2 powołanej ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. nowe brzmienie otrzymał m.in. art. 52 § 2 i § 3 P.p.s.a.

Stosownie do treści art. 52 P.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 czerwca 2017 r., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 52 § 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3).

Z powyższego wynika zatem, że w art. 52 § 3 P.p.s.a. ustawodawca dał stronie możliwość wyboru sposobu zaskarżenia decyzji albo poprzez złożenie do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo wniesienie skargi do sądu administracyjnego.

Zdaniem Sądu uprawnienie to przysługuje jedynie w stosunku do decyzji, co wynika wprost z treści powołanego przepisu. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest natomiast postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2017 r., a zatem jedyną drogą jego zaskarżenia jest, analogicznie jak przed dniem 1 czerwca 2017 r., złożenie do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zgodnie z art. 127 § 3 K.p.a. w związku z art. 126 K.p.a.

Skarga na powyższe postanowienie jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Dodatkowo wskazać należy, że w kwestionowanym postanowieniu zawarto błędne pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego lub wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, co – zdaniem Sądu – nie ma jednak wpływu na ocenę dopuszczalności złożonej skargi. Okoliczność ta może być natomiast przedmiotem rozważań przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia właściwego środka zaskarżenia, o ile stosowny wniosek zostanie złożony. Zgodnie bowiem z treścią art. 112 K.p.a., błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w związku z art. 52 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.