Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 526/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-11-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.K. i S.K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej na skutek wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia - p o s t a n a w i a - wstrzymać wykonania zaskarżonego postanowienia


UZASADNIENIE

II SA/Rz 526/13

U Z A S A D N I E N I E

Przedmiotem skargi E.K. i S.K. jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] ustalające opłatę legalizacyjną w wysokości 50. 000 zł, umożliwiającą legalizację popełnionej samowoli budowlanej: rozbudowy budynku mieszkalnego na działce nr 6064 położonej w G., przez E.i S.K., wykonaną bez wymaganego pozwolenia na budowę.

W skardze na w/w postanowienie E.K. i S.K. zawarli wniosek o wstrzymanie jego wykonania.

Postanowieniem z dnia 11 lipca 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie z dnia 11 lipca 2013r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia wskazując, że wniosek ten nie został uzasadniony.

Postanowieniem z dnia 7 listopada 2013r., sygn. akt II OZ 945/13 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 11 lipca 20123r. wskazując, że obowiązkiem Sąd ponownie rozpoznającego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia będzie uwzględnienie argumentów podnoszonych przez skarżących w skardze, zarówno w kontekście wysokości przedmiotowej opłaty jak również sytuacji majątkowej skarżących, która została opisana w złożonym wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponadto oświadczenia i dokumenty złożone przez skarżących na potrzeby wniosku o przyznanie prawa pomocy mogą stanowić uzupełnienie argumentacji wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, skoro argumentacja ta opiera się na sytuacji finansowej skarżących.

W treści uzasadnienia skargi, skarżący wskazali, że nie zgadzają się z treścią zaskarżonego postanowienia zarzucając, że organ błędnie naliczył opłatę legalizacyjną, przy czym zaskarżone postanowienia nie zawiera wyliczenia ani wzoru jakim posłużył się organ ustalając opłatę legalizacyjną w wysokości 50. 000 zł Wskazali, że ich sytuacja materialna jest bardzo trudna, a uzyskiwane dochody nie wystarczają na zaspokojenie potrzeb sześcioosobowej rodziny. W przypadku utrzymania w mocy zaskarżonego postanowienia stracą dorobek życia i dach nad głową. Podnieśli także, że termin 7 dni zakreślony do zapłaty kwoty ustalonej opłaty legalizacyjnej jest nierealny do spełnieni.

Z treści złożonego formularza PPF wynika, że rodzina mieszka w domu o powierzchni 130 m.kw., utrzymując się z wynagrodzenia za pracę S.K. w wysokości 1 383,76 zł oraz uzyskiwanych przez skarżącą zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami do nich w kwocie 955 zł. Środki te w całości przeznaczane są na bieżące potrzeby rodziny, w tym żywność. Skarżący nie posiadają zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych, itp. ani przedmiotów wartościowych). Do wniosku dołączone zostały dokumenty potwierdzające wydatki na utrzymanie domu (np. dowód uiszczenia opłaty za wywóz śmieci – 187,58 zł i 40 zł, butla gazu – 55 zł), edukację dzieci (ok. 1000 zł w lipcu 2013 r.), związane z budową domu (ok. 4000 zł w latach 2011 - 2012).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), dalej "P.p.s.a" Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony. O trudnych do odwrócenia skutkach decyzji mówić można w odniesieniu do takich prawnych lub faktycznych następstw decyzji, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r. II SA/Bk 352/2006, Lex Polonica nr 1241556).

Rozpoznając przedmiotowy wniosek w ramach określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Wykonanie zaskarżonego postanowienia przez uiszczenie ustalonej wymienioną na wstępie decyzją opłaty legalizacyjnej może spowodować znaczną szkodę oraz spowodować trudne do odwrócenia skutki, na co wskazuje wysokość opłaty oraz sytuacja materialna rodziny skarżących. Wysokość ustalonej zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem, opłaty legalizacyjnej przy braku oszczędności i stosunkowo niewysokich w przeliczeniu na każdego członka rodziny dochodach, a tym samym braku zdolności kredytowej, stanowi przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.