Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 858/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-09-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2,  art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Betta po rozpoznaniu w dniu 19 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia nie zaewidencjonowanej sprzedaży za styczeń i luty 2004 r. oraz ustalenia za styczeń i luty 2004 r. podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W rozpoznawanej sprawie przesyłkę zawierającą skargę na wyżej oznaczoną decyzję, doręczoną M.Z. w dniu [...] (adnotacja na formularzu potwierdzenia odbioru), skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym [...]w dniu [...] (data stempla pocztowego) na adres Urzędu Skarbowego w L. Będąca przedmiotem zaskarżenia decyzja zawierała pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L. w terminie trzydziesty dni od dnia doręczenia decyzji.

Przesyłką z dnia [...] organ podatkowy pierwszej instancji dostarczył skargę M.Z. Dyrektorowi Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w L.

W odpowiedzi na skargę organ podatkowy drugiej instancji wniósł o odrzucenie skargi ze względu na uchybienie terminu do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Z akt sprawy wynika, iż decyzję, stanowiącą przedmiot zaskarżenia, doręczono stronie skarżącej w dniu [...] Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 tej ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zatem termin do wniesienia środka zaskarżenia rozpoczynał bieg w dniu [...] i kończył się z upływem dnia [...], który był niedzielą - dniem ustawowo wolnym od pracy. W konsekwencji za ostatni dzień terminu należy przyjąć dzień następny - [...]. Tymczasem skarga M. Z. na wyżej wskazane rozstrzygnięcie podatkowe została wniesiona przez skarżącego - stosownie do powyższych ustaleń - w dniu [...], jeden dzień po upływie ustawowo zakreślonego terminu.

Powyższa konstatacja oraz fakt, iż organ podatkowy prawidłowo pouczył podatnika o sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia doręczonej w dniu [...]. decyzji, obligowały Sąd do odrzucenia - na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy procesowej - skargi M. Z.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. orzekł jak w sentencji postanowienia.