Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 503/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-07-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku T.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej T. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2019 r. sygn. akt I SA/Wa 1201/19 w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] 2019 r., nr [...] w przedmiocie uznania wypłaconego świadczenia wychowawczego za świadczenie nienależnie pobrane postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 3 września 2019 r. oddalił skargę T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z [...] 2019 r. utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy R. z [...] 2019 r. o uznaniu kwoty wypłaconego świadczenia wychowawczego przyznanego na rzecz J. K. w kwocie 500 zł w okresie od dnia 1 października 2017 r. do dnia 30 września 2018 r., za świadczenie nienależnie pobrane i zobowiązaniu do zwrotu kwoty 6.000 zł wraz z odsetkami ustawowymi.

W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego wyroku T. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołując się na art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, ze zm., dalej: p.p.s.a.), wskazując, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody dla skarżącego (w majątku skarżącego), tj. wszczęcia egzekucji administracyjnej w stosunku do skarżącego dotyczącej pobranego przez niego świadczenia uznanego za nienależnie pobrane.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest instytucją wyjątkową i jako taka powinna być ona stosowana ściśle, stosownie do spełnienia określonych przesłanek. Wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej ze wskazanych w tym przepisie przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Oznacza to występującą po jego stronie konieczność przywołania konkretnych okoliczności wskazujących na to, że wykonanie decyzji spowoduje w stosunku do strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i przytoczenia okoliczności uzasadniających to żądanie wraz z informacjami, które mogą to żądanie uprawdopodobnić.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarżący nie wykazał, iż w sytuacji wykonania decyzji zobowiązującej do zwrotu świadczenia uznanego za nienależnie pobrane wystąpi po jego stronie znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Nie przedstawił takich okoliczności, które mogłyby świadczyć o tym, że jego sytuacja zmieni się w sposób opisany w ww. przepisie wskutek wykonania decyzji. Wystąpienie przesłanek wstrzymania wykonania decyzji w sprawie wiązać należy z wystąpieniem nie jakiejkolwiek szkody, ale szkody o znacznym rozmiarze. Badanie, czy grożąca szkoda jest znaczna, możliwe jest wyłącznie na podstawie analizy okoliczności konkretnej sprawy i można o niej mówić wówczas, gdy rozmiary szkody wywołane wykonaniem zaskarżonego aktu są większe niż zwykle w przypadku aktu tego rodzaju. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie skutki wykonania zaskarżonej decyzji, które wprawdzie można odwrócić, ale przy podjęciu nadmiernego w danych warunkach wysiłku, albo w ogóle nieodwracalne. Dlatego zawarta we wniosku argumentacja winna być poparta faktami i ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia strony, pozbawione szerszej motywacji, nie mogą stanowić podstawy do jego uwzględnienia. Rozpoznanie wniosku powinno uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy mające wpływ na ocenę wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, nie zwalnia to jednak strony z obowiązku wykazania, że zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej jest w stosunku do niej zasadne.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, analiza wniosku skarżącego prowadzi do uznania, że nie zostały w nim przedstawione, a co za tym idzie - uprawdopodobnione przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedmiotowy wniosek nie zawiera bowiem uzasadnienia, które mogłoby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania decyzji. Skarżący nie zawarł żadnej argumentacji, a tym samym nie uprawdopodobnił, że zwrot wymaganej kwoty spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Uniemożliwił tym samym ustalenie, że ewentualnie wszczęcie postępowania egzekucyjnego na podstawie zaskarżonej decyzji będzie skutkować niemożnością zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych jego rodziny, a więc spowoduje dla skarżącego i jego rodziny trudne do odwrócenia skutki majątkowe.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie

art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.