Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 143/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6553
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Agencji Rynku Rolnego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 32 ust. 4, 15 ust. 4
journal: Dz.U. 2005 nr 244 poz 2081
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Protokolant - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi J.G. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z rezerwy krajowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z 30 listopada 2007 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez J. G., jest decyzja Prezesa Agencji Rynku Rolnego z [...] października 2007 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W. z [...] września 2007 r., nr [...]w przedmiocie odmowy przyznania indywidualnej ilość referencyjnej z rezerwy krajowej.

Skarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:

Wnioskiem z [...] lipca 2007 r. J. G. zwrócił się do Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W. o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy.

W dniu [...] września 2007 r. Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w W. wydał decyzję odmowną wskazując w uzasadnieniu, że w stosunku do strony Dyrektor OT ARR w W. wydał decyzję z dnia [...] sierpnia 2005 r. nr [...] w sprawie zmniejszenia indywidualnej ilości referencyjnej dostaw. Zgodnie zaś z art. 32 ust. 4 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych (Dz.U. z 2005 r. Nr 244, poz. 2081, z późn. zm.) w przypadku wydania przez właściwego miejscowo Dyrektora OT ARR decyzji w sprawie zmniejszenia lub cofnięcia indywidualnej ilości referencyjnej, producent nie może ubiegać się o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy w okresie dwóch lat od dnia wydania decyzji.

Po rozpoznaniu odwołania Prezes Agencji Rynku Rolnego decyzją z dnia [...] października 2007 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora OT ARR w W. z dnia [...] września 2007 r.

Uzasadniając swoją decyzję organ odwoławczy podtrzymał argumentację zawartą w uzasadnieniu decyzji organu I instancji. Dodatkowo zauważył, że od dnia wydania decyzji w sprawie zmniejszenia indywidualnej ilości referencyjnej dostaw do dnia wydania decyzji o odmowie przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy upłynęły ponad dwa lata. Jednakże strona wystąpiła z wnioskiem o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy w dniu 23 lipca 2007 r., a więc przed upływem dwuletniego terminu, o którym mowa w art. 32 ust. 4 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący zarzucił, że:

- odmowa przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy krajowej ilości referencyjnej dla dostawcy hurtowego,

- niezałatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania,

- niezawiadomienie strony o niezałatwieniu sprawy poprzez podanie przyczyny zwłoki i wskazanie nowego terminu załatwienia sprawy,

- oraz nie zapewnienie skarżącemu czynnego udziału w każdym stadium

postępowania, a przed wydaniem decyzji brak umożliwienia wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań;

narusza jego interes prawny.

Jednocześnie zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

- prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w sprawie przepisów art. 32 ust.4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych,

- prawa administracyjnego poprzez niedopełnienie obowiązków spoczywających na organie administracji publicznej art. 10 § 1, art. 35 § 1; art. 35 § 2; art. 35 § 3 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego,

- zasady ogólnej postępowania administracyjnego z art. 7. Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego.

W związku z powyższymi uchybieniami skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora OT ARR w W. jako naruszającej prawo, a także zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że użyty w art. 32 ust. 4 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych zwrot "producent nie może ubiegać się o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy w okresie dwóch lat od dnia wydania decyzji" oznacza dążenie do uzyskania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy. Wykładnia językowa zwrotu "ubiegać się" oznacza – "dążyć do uzyskania lub osiągnięcia czegoś". Natomiast Dyrektor OT ARR w W. i Prezes Agencji Rynku Rolnego błędnie interpretują ten zwrot jako złożenie wniosku o indywidualną ilość referencyjną z krajowej rezerwy krajowej. W ocenie skarżącego, jeśli racjonalny ustawodawca w art. 32 ust. 4 ww. ustawy miałby zamiar określić ponowny termin złożenia wniosku to użyłby formuły z art. 15 ust. 4 ustawy tj. "Wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się od dnia 1 kwietnia do dnia 31 lipca danego roku kwotowego, na formularzu opracowanym i udostępnianym przez Agencję".

W związku z powyższym skarżący złożył wniosek w terminie i oczekiwał na pozytywną decyzję wydaną po [...] sierpnia 2007 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem powyższego jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: p.p.s.a., w którym wskazano, iż sądy stosują środki określone w ustawie.

Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

Rozważając w tym kontekście argumenty przedstawione w skardze, stwierdzić należy, że są one bezzasadne.

W przedmiotowej sprawie nie jest sporne, że w stosunku do skarżącego Dyrektor OT ARR w W. wydał w dniu [...] sierpnia 2005 r. decyzję w sprawie zmniejszenia indywidualnej ilości referencyjnej dostaw. Wydanie takiej decyzji, zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy o organizacji rynku mleka i przetworów mlecznych powoduje, że "producent nie może ubiegać się o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy w okresie dwóch lat od dnia wydania decyzji".

Kwestią sporną jest natomiast to, czy wniosek złożony przed upływem ww. dwuletniego terminu może być skuteczny.

W ocenie orzekających w sprawie organów administracyjnych wyrażenie "nie może ubiegać się" oznacza niemożność występowania ze stosownym wnioskiem przed upływem tego terminu. Skarżący twierdzi z kolei, iż oznacza to jedynie niemożność uzyskania w tym okresie decyzji przyznającej indywidualną ilość referencyjną z krajowej rezerwy.

Zwrot "ubiegać się" oznacza "dążyć do uzyskania, osiągnięcia czegoś; starać się zabiegać" (por. Uniwersalny Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, str. 188). Jak wynika ze skargi podobnie to wyrażenie rozumie skarżący. Mylnie wywodzi on natomiast, że wystąpienie z wnioskiem nie jest równoznaczne z "ubieganiem się" o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy. Wydanie pozytywnej decyzji w przedmiocie przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy musi być poprzedzone złożeniem stosowego wniosku. Zgodnie bowiem z art. 15 ust. 1 powoływanej cyt. ustawy "Decyzję w sprawie przyznania indywidualnej ilości referencyjnej z krajowej rezerwy wydaje, na wniosek producenta, właściwy miejscowo dyrektor oddziału terenowego Agencji". Złożenie zaś takiego wniosku oznacza, że wnioskodawca (ubiega się) dąży do uzyskania indywidualnej ilości referencyjnej.

W związku z powyższym należy uznać, że zakaz ubiegania się o przyznanie indywidualnej ilości referencyjnej, oznacza nieskuteczność wniosków złożonych przed upływem dwuletniego terminu, o którym mowa w art. 32 ust. 4 powoływanej ustawy. Chociaż więc decyzje organu I jak i II instancji zostały wydane po upływie dwóch lat od wydania decyzji z dnia [...] sierpnia 2007 r. w sprawie zmniejszenia indywidualnej ilości referencyjnej dostaw to nie można uznać, że naruszały przez to ww. przepis art. 32 ust. 4. W niniejszej sprawie istotny był – jak wyżej wyjaśniono – termin złożenia wniosku. Ten zaś, został w przedmiotowej sprawie złożony przed upływem terminu, a więc był nieskuteczny.

Odnośnie zarzutu naruszenia art. 35 k.p.a. przez orzekające w sprawie organy należy zauważyć, że nastąpiło przekroczenie miesięcznych terminów do wydania decyzji. Jednak te uchybienia były niewielkie i nie miały wpływu na wynik sprawy.

Oceniając natomiast zarzut naruszenia art. 7 i 10 §1 k.p.a. wskazać trzeba, że jest on bezzasadny. Zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. Nr 42, poz. 386 z późn. zm.) "Jeżeli przepisy ustawy albo przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji przez dyrektorów oddziałów terenowych oraz Prezesa Agencji, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75, § 1, art. 77 § 1 oraz art. 81".

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.