Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 639/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone zarządzenie
Powołane przepisy: article: art. 234 § 2, art. 185 § 1 w zw. z art 197 § 2 i art. 198
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia F. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1535/12 o ściągnięciu opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi F. W. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 25 marca 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 1535/12 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządził ściągnięcie od F. W. kwoty 100 zł, tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że F. W. nie uiścił opłaty kancelaryjnej od złożonego w dniu 20 grudnia 2012 r. wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 19 grudnia 2012 r.

W tej sytuacji, w ocenie Przewodniczącego Wydziału, zarządzenie o ściągnięciu nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej stało się konieczne.

Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł F. W., domagając się jego uchylenia oraz przyznania prawa pomocy.

Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2013 r. zostało przyznane wnoszącemu zażalenie prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: konieczność uiszczenia opłaty kancelaryjnej przewiduje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.". Zgodnie z art. 234 § 2 P.p.s.a. opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Wysokość opłaty określa natomiast § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192), zgodnie z którym za odpis orzeczenia z uzasadnieniem pobiera się w opłatę kancelaryjną kwocie 100 zł.

Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 20 grudnia 2012 r. F. W. wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku zapadłego na rozprawie w dniu 19 grudnia 2012 r., którym oddalono jego skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Skarżący w dacie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie miał przyznanego prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, zasadnie zatem Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał stronę do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł a następnie zarządził jej ściągnięcie. Wobec powyższego zarządzenie o ściągnięciu opłaty kancelaryjnej od skarżącego co do zasady było prawidłowe. Należało jednakże uwzględnić okoliczność, że skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy i postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2013 r., wydanym przez referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zostało przyznanie stronie prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Zwolnienie od kosztów sądowych uczyniło wskazane zarządzenie bezprzedmiotowym, stąd też należało je uchylić.

W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.