Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SO/Kr 12/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-02-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: Art. 220 par. 1, par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 lutego 2013 r. zażalenia J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 marca 2012 r. sygn. akt III SO/Kr 12/12 w sprawie z wniosku J. J. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu postanawia odrzucić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 21 marca 2012 r. sygn. akt III SO/Kr 12/12 odrzucił wniosek J. J. o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu.

J. J. wniósł 15 maja 2012 r. zażalenie na powyższe postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego z dnia 29 sierpnia 2012 r., w piśmie z dnia 31 sierpnia 2012 r. J. J. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia od postanowienia z dnia 21 marca 2012 r. w kwocie 100 złotych.

J. J. wniósł na powyższe zarządzenie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2012 r. sygn. akt I OZ 927/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ww. zażalenie.

W piśmie z dnia 21 stycznia 2013 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego z dnia 18 stycznia 2013 r., J. J. został wezwany powtórnie do wykonania zarządzenia Przewodniczącego z dnia 29 sierpnia 2012 r. poprzez uiszczenie wpisu sądowego od zażalenia od postanowienia z dnia 21 marca 2012 r. Przesyłka pocztowa z wezwaniem i odpisem zarządzenia została doręczona J. J. dnia 7 lutego 2012 r.

W odpowiedzi J. J. złożył 9 lutego 2013 r. pismo zatytułowane "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", w którym ponownie zakwestionował zasadność wezwania o wpis sądowy. Żądanie uiszczenia wpisu sądowego jego zdaniem "stawia barierę ekonomiczną przed stroną postępowania nie do pokonania". Opisał również obszernie swój konflikt z Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej .

Do chwili orzekania przez Sąd J. J. nie uiścił wpisu sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.

Z kolei skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).

W sprawie, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia od postanowienia z dnia 21 marca 2012 r. zostało skutecznie doręczone wnioskodawcy dnia 7 lutego 2013 r. Zatem termin 7 dni do uiszczenia wpisu sądowego minął z upływem 14 lutego 2013 r. Skarżący przy piśmie będącym odpowiedzią na wezwanie nie uzupełnił braków fiskalnych zażalenia.

Zarządzenie Przewodniczącego o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 29 sierpnia 2012 r. było w sprawie poddane kontroli instancyjnej, a zażalenie wnioskodawcy zostało prawomocnie oddalone. Zatem pismo wnioskodawcy złożone dnia 9 lutego 2013 r., kwestionujące powyższe zarządzenie, nie mogło odnieść żadnych skutków procesowych.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.