Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 454/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2014-09-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1, 3 i § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kuchta po rozpoznaniu w dniu 30 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...][...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach E. M. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej

w K. z dnia [...][...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za marzec 2009 r.

w kwocie 15 300 zł. Wniosek skarżąca uzasadniła wniesieniem do WSA w Kielcach skargi. Ponadto wskazała, że windykacja całej należności zagraża jej interesom. Narażenie na konieczność zapłaty całej kilkunastotysięcznej kwoty powiększonej dodatkowo o odsetki w związku z tytułem wykonawczym, który doręczono wnioskodawczyni w dniu 1 września 2014 r. zagraża w istocie dalszej możliwości prowadzenia przez skarżącą działalności gospodarczej. Podniosła, że jej interes prawny oraz faktyczny jest zagrożony prowadzeniem egzekucji administracyjnej dlatego uzasadnionym pozostaje wniosek o natychmiastowe wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Uznała za niedopuszczalne zwrotne wypłacenie należności choćby w przypadku uchylenia decyzji administracyjnej. Na potwierdzenie tego argumentu wskazała na losy podobnej wydanej w jej sprawie decyzji, która wyrokiem WSA w Kielcach z dnia 28 sierpnia 2014 r. została w całości uchylona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270), powoływanej dalej jako ustawa p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady,

a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te strona powinna we wniosku wykazać. Nie jest w tym zakresie wystarczające powoływanie się na przesłanki

z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. bez poparcia twierdzeń strony konkretnymi faktami

(zob. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012r. sygn. akt II FZ 314/12, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazane wyżej pojęcia nieostre tj. "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają bowiem skonkretyzowania

w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy (zob. postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009r., II FZ 39/09, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W ocenie Sądu argumentacja przedstawiona w rozpoznawanym wniosku nie spełnia powyższych wymagań. Po pierwsze, jak już wcześniej wskazano, okoliczność wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie stanowi podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Po drugie, wnioskodawczyni w sposób bardzo ogólny wskazała, że postępowanie egzekucyjne zagraża jej interesom,

w tym możliwości prowadzenia działalności gospodarczej.

Nie polemizując z takim twierdzeniem strony, zauważyć należy, że skarżąca nie przedstawiła żadnych konkretnych okoliczności i dowodów na jego poparcie, przesądzających o takiej sytuacji skarżącej, w której wykonanie zaskarżonej decyzji będzie stanowić dla niej znaczną szkodę tj. taką, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia. Niewątpliwie zakończenie bytu prawnego przedsiębiorstwa czy też innego podmiotu, wywołuje skutki trudne do odwrócenia i wysoce szkodliwe. Dla udzielenia ochrony tymczasowej nie jest jednakże wystarczające powoływanie się na ewentualną możliwość likwidacji firmy bez poparcia tych przypuszczeń konkretnymi faktami

(por. postanowienia NSA z dnia 30 czerwca 2011 r. sygn. akt I FZ 105/11 i z dnia

20 grudnia 2011 r., II GZ 537/11 dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Poza wyrażeniem subiektywnej obawy co do możliwości prowadzenia działalności gospodarczej, skarżąca nie wykazała okoliczności uprawdopodabniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a.

W związku z tym nie można ustalić, w jakim stopniu zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a Sąd nie może tych okoliczności domniemywać. Materiał zgromadzony w sprawie również nie zawiera informacji umożliwiających Sądowi ocenę wniosku.

Należy przy tym zauważyć, że nie można utożsamiać zapłaty podatku, nawet w trybie egzekucji administracyjnej, ze szkodą lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków, gdyż skutki zapłaty tego zobowiązania są "odwracalne" poprzez zwrot ewentualnej nadpłaty podatku wraz z odsetkami (por. postanowienie NSA

z dnia 24 września 2004r., FZ 324/04, niepubl; postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2008r. sygn. akt II FZ 530/08, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Strona składająca wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna przekonać Sąd o tym, że wykonanie tego aktu lub czynności, bez wątpienia, zrodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania dla niej trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie ogólna argumentacja zawarta we wniosku nie doprowadziła Sądu do takiego przekonania.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.