Wyrok NSA, sygn. akt I GSK 423/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 37 ust. 1 i 2, art. 37 ust. 5,
journal: Dz.U. 2018 poz 1431
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Hanna Kamińska Sędzia NSA Małgorzata Grzelak Sędzia del. WSA Izabella Janson (spr.) po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej ["A."] w L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 3 grudnia 2021r., sygn. akt I SA/Op 521/21 w sprawie ze skargi ["A."] w L. na rozstrzygnięcie Stowarzyszenia ["B."] w D. W. z dnia [...] października 2021r., nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od ["A."] w L. na rzecz Stowarzyszenia ["B."] w D. W. 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z 3 grudnia 2021r., sygn. akt I SA/Op 521/21 oddalił skargę D. D. ["A."] w L. (dalej też: "strona", "skarżący", "wnioskodawca") na rozstrzygnięcie Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania Stobrawski Zielony Szlak w Dobrzeniu Wielkim (dalej też: "Stowarzyszenie") z [...] października 2021r., nr [...] w przedmiocie negatywnej ponownej oceny wniosku o dofinansowanie realizacji operacji "Rozwój firmy poprzez zakup innowacyjnej ładowarki kołowej" w ramach naboru 24/2021 "Zwiększenie konkurencyjności firm".

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:

Stowarzyszenie LGD Stobrawski Zielony Szlak ogłosiło w dniu [...] lutego 2021r. nabór na wnioski dotyczące rozwijania działalności gospodarczej w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (dalej: "PROW na lata 2014-2020"). W ramach tego naboru D. D. ["A."] złożył wniosek na realizację operacji "Rozwój firmy poprzez zakup innowacyjnej ładowarki kołowej" wnioskując o dofinansowanie w wysokości 157.340,00 zł. W/w operacja została uznana za zgodną z zakresem tematycznym, który został wskazany w ogłoszeniu o naborze wniosków, zgodną z LSR, oraz zgodną z warunkami przyznania pomocy określonymi w PROW na lata 2014-2020, ocenioną na zasadach określonych w Regulaminie Rady Programowej. Łączna liczba punktów przyznanych operacji wyniosła 14 na 14 wymaganych, tym samym operacja została wybrana do dofinansowania, lecz nie mieściła się w limicie dostępnych środków finansowych, który dla naboru wynosił 786.739,16 zł.

Skarżący wniósł protest, w którym zakwestionował ocenę kryterium "Realizacja dotyczy działalności innowacyjnej" z uwagi na przyjęcie przez oceniających, innowacyjności procesowej na terenie gminy, a nie jak wnioskował na terenie obszaru LGD i zakwestionowanie innowacyjności produktowej, co skutkowało przyznaniem tylko 4 punktów na możliwych 8. Zarzucił naruszenie zasad obiektywizmu i rzetelności w ramach oceny tego kryterium poprzez bezpodstawne przyjęcie nieprawdziwych, nie znajdujących oparcia w dokumentacji przesłanek i brak odniesienia do załączonych do wniosku dokumentów tj. notatki z badania rynku oraz zaświadczenia z Lasów Państwowych, które potwierdziło zarówno zapotrzebowanie na projektowaną usługę i innowacyjny charakter projektowanej usługi związanej z utrzymaniem lasów (zapobieganie skutkom żywiołów, ochrona zwierząt i ludzi przed skutkami rozprzestrzeniania się chorób zakaźnych).

Kwestionując z kolei ocenę w ramach kryterium "Operacja realizowana przez podmioty rozwijające działalność, której podstawę stanowią lokalne produkty rolne lub produkty gospodarki leśnej lub usługi związane z leśnictwem" - wnioskodawca wskazał, że nie ma znaczenia rodzaj prowadzonej działalności na dzień złożenia wniosku, bowiem w jego ocenie istotne jest zadeklarowanie rozwoju takiej działalności, co zgodnie z tym kryterium wnioskodawca uczynił. Planowana przez niego operacja stanowi przeważającą działalność w ramach rozwijanych PKD działalności i jest związana z utrzymaniem lasów, co wypełnia przesłanki kryterium, zatem zamiast 0 punktów powinien otrzymać 2 punkty w ramach tego kryterium.

Rada Stowarzyszenia na posiedzeniu [...] maja 2021r. dokonała oceny protestu w trybie tzw. autokontroli i podtrzymała w pełni swoją wcześniejszą ocenę w zakresie obu kryteriów zaskarżonych przez Wnioskodawcę. W związku z powyższym protest wraz z dokumentacją dotyczącą oceny tego wniosku i protestu został przekazany do Zarządu Województwa Opolskiego.

Zarząd Województwa Opolskiego uchwałą Nr [...] z [...] czerwca 2021 r. uwzględnił protest i skierował projekt do ponownej oceny przez Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania Stobrawski Zielony Szlak.

Uzasadniając powyższe Zarząd Województwa stwierdził, że sporządzone przez Radę Stowarzyszenia uzasadnienie dotyczące kryterium "Operacja dotyczy rozwiązań innowacyjnych" jest zbyt lakoniczne i nie wyjaśnia w sposób jasny i wyczerpujący okoliczności nieprzyznania maksymalnej liczby punktów. W uzasadnieniu nie wskazano, dlaczego nie zostały przyznane punkty za innowacyjność procesową na obszarze całego LGD.

Odnosząc się z kolei do innowacji produktowej i uzasadnienia Rady w tym zakresie, Zarząd Województwa wskazał, że niezrozumiałe jest kwestionowanie i poddanie pod wątpliwość wykonalności usługi wskazanej w biznesplanie. Wskazywanie, że wnioskodawca nie przedłożył odpowiednich dokumentów dot. planowanej współpracy z wskazanymi w biznesplanie potencjalnymi klientami jest bezzasadne i nie powinno mieć wpływu na ocenę innowacyjności. Ponadto zarówno z dokumentacji konkursowej jak i instrukcji do biznesplanu nie wynika, iż podmiot był do tego zobowiązany. Zarząd Województwa zauważył przy tym, że wnioskodawca przedłożył pismo z Nadleśnictwa B., w którym wskazano, iż jest zapotrzebowanie na usługi jakie zaplanował w ramach realizacji operacji. W przypadku wątpliwości Rada Stowarzyszenia mogła wezwać wnioskodawcę do uzupełnień. Również powoływanie się na zmianę kodu PKD przez wnioskodawcę jest w tym zakresie niezrozumiałe i bez znaczenia w ocenie tego kryterium. Rada w tym kryterium powinna ocenić czy wskazana przez wnioskodawcę we wniosku usługa jest innowacyjna czy nie na terenie gminy, czy na obszarze całego LGD. Zarząd przychylił się do stanowiska wnioskodawcy, że wielkość czy masa worka nie jest istotą innowacyjności, a innowacyjne jest wykorzystanie worków jako fragmentów budowy barier ochronnych. W biznesplanie (Sekcja IV. Punkt 4.2.1 pole 3) wnioskodawca zawęża rynek na który skierowana jest usługa, ujmując, iż usługa przeznaczona będzie na rynek lokalny, w promieniu do 10 km od miejsca lokalizacji operacji, ze względu na ograniczenia transportu ładowarki. Na powyższy zapis z biznesplanu powołuje się również Rada Stowarzyszenia w uzasadnieniu. Zdaniem Zarządu Województwa, należy jednak rozgraniczyć innowacyjność usługi na terenie LGD od wskazania rynku docelowego, gdyż można przyjąć, że usługa którą miałby świadczyć wnioskodawca nie występuje na terenie LGD i tym samym jest innowacyjna na tym obszarze całego LGD. Przy czym wnioskodawca może zawęzić planowany rynek docelowy świadczenia usług, z różnych osobistych powodów czy też opłacalności usług. Tym samym powyższe ustalenia nie powinny rzutować na ocenę w ramach tego kryterium. Dokonana ocena i uzasadnienie Rady Stowarzyszenia w zakresie innowacji produktowej jest więc niezrozumiałe. Nadto, dopiero w odpowiedzi na protest Rada w uzasadnieniu do uchwały w sprawie rozpatrzenia protestu wskazała firmę, która w ocenie LGD stosuje ten sam schemat działania (procesu pakowania big-bagów) co wnioskodawca i świadczy tę samą usługę, chociaż z przedstawionego przez Radę LGD w uzasadnieniu opisu działania tej firmy wynika, że w odróżnieniu do planowanego przez wnioskodawcę sposobu zasypywania big-bagów, firma ["B."] stosuje inny schemat procesu zasypywania, niż wskazany przez wnioskodawcę (za pomocą specjalnej łyżki). Zdaniem Zarządu Województwa niedopuszczalne jest przyjęcie, że skoro w/w firma oferuje big-bagi z przeznaczeniem na zróżnicowane cele, to świadczy taką samą usługę jak zaplanował wnioskodawca. Wnioskodawca jasno wskazał we wniosku i pozostałych dokumentach, iż podstawą działalności jest skierowanie usługi na tereny leśne i tym samym świadczenie usług dot. leśnictwa. Nadto jak wynika z danych z CEIDG, firma ["B."] nie prowadzi działalności w oparciu o kod PKD 02.40.Z usługi związane z leśnictwem, a właśnie w oparciu o ten kod wnioskodawca planuje swoją działalność w ramach operacji.

Odnosząc się natomiast do treści pisma z Nadleśnictwa B. z [...] marca 2021r. przedłożonego wraz z wnioskiem, Zarząd podkreślił, że wskazano w nim na potrzebę świadczenia takich usług, wskazano także, że uniwersalnym rozwiązaniem jest stosowanie dużej pojemności worków big-bag, zasypywanych w miejscu docelowej aplikacji. Nadto, że na terenie Nadleśnictwa B. w rejonie S. Parku Krajobrazowego unikalnym i dotychczas nie stosowanym rozwiązaniem jest używanie do zasypywania worków materiałem sypkim, który jest lokalnie dostępny. Tym samym rozwiązanie to jest innowacyjne na wskazanym w piśmie terenie. Zarząd Województwa zauważył przy tym, że wnioskodawca we wniosku i biznesplanie wskazuje na wykorzystywanie do zasypywania materiałów sypkich lokalnie dostępnych, np. piasków, żwirów, małych kamieni, odpadów drzewnych w postaci zrębków czy trocin, a z definicji innowacyjności przytoczonej przez LGD wynika, że innowacyjność to także nietypowe wykorzystanie lokalnych zasobów np. przyrodniczych. Rada LGD w uzasadnieniu uchwały dot. rozpatrzenia protestu odniosła się jedynie do tego pisma wskazując, że ma ogólnikowy charakter i tym samym nie potwierdza innowacyjności, o której pisze wnioskodawca. Nie ustosunkowała się jednak do notatki z badania rynku - obszaru działania LGD, w której Wnioskodawca opisuje usługę oraz także innowacyjność operacji.

W odniesieniu do kryterium "Operacja realizowana przez podmioty rozwijające działalność, której podstawę stanowią lokalne produkty rolne lub produkty gospodarki leśnej lub usługi związane z leśnictwem" Zarząd Województwa stwierdził, że sporządzone przez Radę Stowarzyszenia uzasadnienie jest zbyt lakoniczne i nie wyjaśnia w sposób wyczerpujący okoliczności nieprzyznania punktów. Rada nie wskazuje dlaczego ujęte przez wnioskodawcę produkty nie są produktami gospodarki leśnej, o których przecież wnioskodawca pisze we wniosku w uzasadnieniu spełnienia przez operację tego kryterium. Ponadto uzasadnienie Rady w zakresie kodu PKD jest niezrozumiałe. Wnioskodawca zarówno we wniosku jak i biznesplanie wskazuje, że operacja dotyczy kodu PKD 02.40.Z działalność usługowa związana z leśnictwem - jako kod PKD podstawowy. Zarząd Województwa podzielając stanowisko wnioskodawcy podkreślił, że uszczegółowienie do kryterium nie zawiera informacji, iż w danym kryterium brany jest pod uwagę rodzaj działalności prowadzonej przez wnioskodawcę wpisany jako główny w CEIDG. Lokalne kryteria wyboru z zasady powinny odnosić się i oceniać zakres operacji, natomiast bez znaczenia przy ocenie kryterium pozostaje rodzaj działalności i kod PKD ujęty w CEIDG. Wnioskodawca w ramach operacji ma prawo rozwijać swoją działalność, również o kody, które są wpisane w CEIDG jako dodatkowe, bądź nawet o nowe kody PKD, których nie ujęto jeszcze w CEIDG. W ocenie Zarządu Województwa, niezrozumiałe jest podejście Rady bazujące na kodach, które wpisano w CEIDG, a nie na treści i zapisach wniosku oraz biznesplanu i tym samym nie bazujące na tym, czego stricte dotyczy operacja. Prowadzi to do uprzywilejowania podmiotów i przyznania punktów takim wnioskodawcom, którzy mają wpisany w CEIDG kod PKD związany np. działalnością dot. leśnictwa, bez względu na to jakiego zakresu dotyczyłaby operacja, co raczej byłoby sprzeczne zapisami LSR i intencją tego kryterium. Wnioskodawca wskazuje we wniosku i załącznikach, że zamierza rozwijać działalność gospodarczą o kod PKD 02.40.Z działalność usługową związaną z leśnictwem oraz oświadcza, iż obroty w ramach tego kodu będą stanowić 64% całości obrotów, a więc podstawę działalności. Wskazuje, iż zaplanowana usługa będzie głównie związana z leśnictwem w zakresie zabezpieczania lasów przed pożarami, powodziami i utrzymania lasów w dobrostanie zwierząt i roślin. Natomiast kryterium w swym zapisie odnosi się do podmiotów rozwijających w ramach operacji działalność, której podstawę stanowią lokalne produkty rolne lub produkty gospodarki leśnej lub usługi związane z leśnictwem. Tym samym Zarząd Województwa uważa, iż operacja powinna uzyskać 2 punkty, ze względu na wskazanie we wniosku, iż w ramach operacji podstawę stanowią usługi związane z leśnictwem. Również w informacji z [...] maja 2021r. przekazanej wnioskodawcy, a dotyczącej liczby uzyskanych przez operację punktów, Rada Stowarzyszenia LGD nie przedstawiła żadnej analizy, która wskazywałaby na słuszność podjętej przez nią decyzji. Dopiero w piśmie z [...] maja 2021r. stanowiącym odpowiedź na zarzuty w złożonym proteście Rada Stowarzyszenia LGD przedstawiła dodatkową argumentację (odnosząc się m.in. do pisma Nadleśnictwa B., do którego nawiązywał podmiot), która powinna znaleźć się już w pierwszym piśmie dotyczącym wyniku przeprowadzonej oceny, przekazanym wnioskodawcy zgodnie z art. 21 ust. 5 pkt 1 u.r.l.

W wyniku ponownej oceny operacji z punktu widzenia zarzutów uznanych przez Zarząd Województwa za zasadne, Rada ponownie przeanalizowała treść wniosku o przyznanie pomocy, który złożył wnioskodawca.

Wskazała, że operacja "Rozwój firmy poprzez zakup innowacyjnej ładowarki kołowej" została oceniona w następujący sposób: w ramach kryterium "Operacja dotyczy rozwiązań innowacyjnych" przyznano 4 punkty, gdyż operacja dotyczy rozwiązania innowacyjnego polegającego na wprowadzeniu innowacji procesowej na poziomie gminy L., czyli gminy zadeklarowanej przez wnioskodawcę [...] lutego 2021r. (poprzez zmianę wpisu w CEIDG) jako dodatkowe stałe miejsce wykonywania swojej działalności gospodarczej. Rada podtrzymała swoje stanowisko, że operacja jest innowacyjna jedynie na terenie gminy L., podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu znajdującym się w uchwale [...] z [...] maja 2021r., że planowany przez wnioskodawcę sposób zasypywania big-bagów o poj. 1000 kg postrzegany jest jako innowacja procesowa. Podkreśliła jednocześnie, że na obszarze LGD na terenie Gminy Łubniany działalność prowadzi firma ["B."], która wydobywając piasek i żwir, zasypuje nimi big-bagi za pomocą ładowarki i odpowiednich lejów umożliwiających równie sprawny proces załadowywania materiałami sypkimi przedmiotowych big- bagów na zróżnicowane cele. Z tego względu, w opinii Rady, wyżej opisana innowacyjność procesowa jest dana jedynie na obszarze gminy L., a nie jak wnioskuje o to strona, na terenie całego obszaru LGD. W ocenie Rady, skoro na terenie gminy Ł. prowadzona jest działalność w zakresie zasypywania żwirami i materiałami sypkimi big-bagów przez firmę ["B."], to nie mogła ona przyznać operacji 8 punktów w odniesieniu do kryterium Operacja dotyczy rozwiązań innowacyjnych. Nadto w opinii Rady, przedłożone przez wnioskodawcę pismo z Nadleśnictwa B. z [...] marca 2021r. ma charakter ogólnikowy i zawiera jedynie przesłanki, że dużej pojemności worki big-bag zasypywane w miejscu docelowej aplikacji, mogłyby nadawać się jako zabezpieczenie przeciwpowodziowe, jak i przeciwpożarowe oraz takie, które zapobiegają rozprzestrzenianiu się chorób zakaźnych w rejonie S. Parku Krajobrazowego. Pismo to nie zawiera jednak bezpośredniej i jednoznacznej deklaracji o planowaniu zastosowania zasypanych materiałem sypkim i innym worków big-bag jako zabezpieczenia przeciwpowodziowego, jak i przeciwpożarowego oraz takiego, które zapobiegać będzie rozprzestrzenianiu się chorób zakaźnych w rejonie S. Parku Krajobrazowego. Stanowi ono jedynie sugestię, że "w rejonie S. Parku Krajobrazowego unikalnym i dotychczas nie stosowanym rozwiązaniem jest używanie do zasypywania worków materiałem sypkim, który jest lokalnie dostępny", co jednak nie oznacza, że zastosowanie big-bagów jest skuteczną i odpowiednią metodą zabezpieczenia szczególnie przeciwpożarowego oraz takiego, które zapobiega rozprzestrzenianiu się chorób zakaźnych w rejonie S. Parku Krajobrazowego.

Dlatego też Rada Programowa przyjęła, że powyższe pismo zawiera jedynie sugestię traktującą o rzekomej potrzebie zastosowania dużej pojemności worków big-bag zasypywanych w miejscu docelowej aplikacji w leśnictwie, szczególnie w rejonie S. Parku Krajobrazowego. Jednocześnie Rada podkreśliła, że po zamkniętym naborze nie wzywa wnioskodawcy do uzupełnienia wniosków. Zgodnie z zapisami w załączniku nr 3 t.j. "Procedura przeprowadzania naborów wniosków i wyboru operacji przez Stowarzyszenie LGD Stobrawski Zielony Szlak, z wyłączeniem realizacji projektów grantowych oraz operacji własnych LGD" o wszelkie uzupełnienia oraz braki wzywa Biuro LGD co zostało uczynione, a dokumenty przekazane na posiedzenie Rady były kompletne i czytelne, tak więc Rada Programowa co do swojej oceny nie miała żadnych wątpliwości. Nadto Rada Programowa odrzucając argument Zarządu Województwa, iż worki big-bag zasypywane materiałem sypkim, w tym piaskami, żwirami, małymi kamieniami, odpadami drzewnymi w postaci zrębków czy trocin, stanowią rozwiązanie innowacyjne jako nietypowe wykorzystanie lokalnych zasobów np. przyrodniczych na terenie LGD, wskazała, że także firma ["B."] z gminy Ł. zasypuje worki big-bag w/w materiałami, co skutkuje uznaniem planowanego przez Wnioskodawcę rozwiązania jako innowacji procesowej jedynie na poziomie gminy L.

W odniesieniu do kryterium "Operacja realizowana przez podmioty rozwijające działalność, której podstawę stanowią lokalne produkty rolne lub produkty gospodarki leśnej lub usługi związane z leśnictwem" Rada ponownie przyznała 0 punktów. Odwołując się do argumentacji przedstawionej podczas pierwszej oceny wskazała, że podstawę działalności gospodarczej wnioskodawcy nie stanowią produkty gospodarki leśnej ani też lokalne produkty rolne oraz usługi związane z leśnictwem. Podniesiony przez Zarząd Województwa Opolskiego argument, iż wnioskodawca wskazując we wniosku i załącznikach, że zamierza rozwijać działalność gospodarczą o kodzie PKD 02.40.Z działalność usługową związaną z leśnictwem oraz oświadczając, że obroty w ramach tego kodu będą stanowić 64% całości obrotów stanowiąc podstawę działalności - spełnia to kryterium - uznała za nietrafny. W jej ocenie, wnioskodawca nie wskazuje, że zaplanowana usługa będzie głównie związana z leśnictwem w zakresie zabezpieczania lasów przed pożarami, powodziami i utrzymania lasów w dobrostanie zwierząt, i roślin, bowiem samo zawarcie przez wnioskodawcę w dokumentach aplikacyjnych informacji, jak i deklaracji o planowanym zastosowaniu worków big-bag jako skutecznej metody w zakresie m.in. ochrony przeciwpożarowej lasów, nie jest wystarczające, aby uznać zastosowanie worków big-bag w lasach jako usługi związanej z leśnictwem. Dlatego też Rada Programowa uważa, że operacja nie powinna otrzymać 2 punktów.

W konsekwencji w wyniku ponownej oceny operacji, uzyskała ona ostatecznie łącznie 14 punktów, co oznacza, że operacja została wybrana do realizacji, ale nie mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze z dnia [...] lutego 2021r.,nr [...] dotyczącym przedsięwzięcia 1.1.2. Zwiększenie konkurencyjności firm.

Oddalając skargę na powyższe rozstrzygnięcie wskazanym na wstępie wyrokiem z 3 grudnia 2021r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w pierwszej kolejności podkreślił, że granice kontroli sądowoadministracyjnej rozstrzygnięć wydawanych na podstawie ustawy wdrożeniowej są zawężone i Sąd rozpoznając skargę jest związany zakresowo treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wniesienie protestu nie powoduje ponownego, pełnego rozpoznania wniosku o dofinansowanie, a jedynie w granicach zaskarżenia. Wnioskodawca stosownie do art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy wdrożeniowej jest zobowiązany do wskazania w proteście (wraz z uzasadnieniem) kryteriów wyboru projektów, z których oceną się nie zgadza oraz zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny, jeżeli jego zdaniem naruszenie takie miało miejsce, to kontrola sądu w przypadku ponownej oceny projektu polega na weryfikacji projektu w zakresie kryteriów i zarzutów protestu, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5. WSA wskazał, że Rada Stowarzyszenia LGD Stobrawski Zielony Szlak, w ramach realizowania kompetencji przewidzianej w art. 58 ust. 3 ustawy wdrożeniowej w związku z art. 22 ust. 8 u.r.l. dokonała ponownej oceny operacji w zakresie zarzutów objętych protestem Wnioskodawcy, który Zarząd Województwa Opolskiego uznał za zasadne. Jak wskazał rola Sądu sprowadza się do zbadania czy zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane po uprzednim przeprowadzeniu zgodnego z prawem postępowania, w tym w zgodzie z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Stosownie bowiem do treści art. 58 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, ponowna ocena operacji polega na jej powtórnej weryfikacji, ale tylko w zakresie kryteriów i zarzutów protestu, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 tej ustawy. Sąd I instancji na rozprawie na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., dopuścił jako dowód pismo Nadleśnictwa B. z [...] listopada 2021r., Zn.spr.: [...]. Z treści pisma wynikało, że Nadleśnictwo B. nie otrzymało zapytania od D. D. dot. zastosowania wydajnego systemu zabezpieczenia przeciwpowodziowego i przeciwpożarowego i w związku z tym nie wystosowało odpowiedzi. Tego rodzaju zapytania nie odnotowano w ewidencji spraw prowadzonych przez Nadleśnictwo B.. Jednocześnie poinformowało, że każde pismo wychodzące z Nadleśnictwa B., zgodnie z instrukcją kancelaryjną i obiegiem dokumentów - jest opatrzone znakiem sprawy oraz podpisem i pieczątką Nadleśniczego Nadleśnictwa B. lub elektronicznym podpisem kwalifikowanym. Przedłożone przez skarżącego wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy pismo z [...] marca 2021r. opatrzone jest jedynie pieczątką Nadleśnictwa B. i nieczytelnym podpisem. Nie zostało podpisane przez Nadleśniczego, nie zawiera jego pieczątki, ani podpisu kwalifikowanego, nie nadano mu numeru (znaku sprawy).

Sąd I instancji nie podzielił zarzutu naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy o polityce spójności, poprzez przeprowadzenie wyboru projektów do dofinansowania z naruszeniem obowiązku zachowania przejrzystości, rzetelności i bezstronności oraz dokonanie oceny kryteriów z pominięciem istotnych walorów projektu, w tym dowolnej oceny dokumentacji wniosku i informacji w niej zawartych. WSA uznał za chybiony zarzut wskazujący na bezpodstawne i nieuzasadnione przyjęcie, że na obszarze LGD istnieją podobne punkty ładowania worków big-bag. Wskazany przez Radę przykład przedsiębiorstwa oferującego usługi ładowania worków big-bag za pomocą metody zasypowej, wprawdzie w warunkach stacjonarnych, wskazuje na równie sprawny proces zasypywania worków. W sytuacji, gdy skarżący w sposób wystarczający nie wykazał, że nietypowe wykorzystanie lokalnych zasobów przyrodniczych poprzez wykorzystanie różnych dostępnych materiałów sypkich do załadunku big-bagów dostępnych w miejscu docelowej aplikacji będzie miało zastosowanie w walce z żywiołami zagrażającymi lasom i przyrodzie, bezprzedmiotowe są argumenty dotyczące zasadniczych różnic pomiędzy założeniami operacji skarżącego oraz działalnością przedsiębiorstwa wskazanego przez Radę Programową LGD. Dotyczy to zwłaszcza unikalnych usług wznoszenia barier ochrony terenów leśnych czy stosowania worków big-bag w lasach jako usługi związanej z leśnictwem. W konsekwencji WSA uznając, że ponowna ocena operacji została przeprowadzona zgodnie z prawem, nie podzielił zarzutu naruszenia art. 21 ust. 5 pkt 1 u.r.l., bowiem Rada Programowa w pisemnej informacji o wyniku ponownej oceny w zakresie spełniania przez operację kryteriów wyboru uzasadniła ocenę i podała liczbę punktów otrzymanych przez operację.

W skardze kasacyjnej D. D. ["A."] w L. zaskarżył powyższy wyrok w całości wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg. norm przepisanych oraz oświadczył, iż zrzeka się przeprowadzenia rozprawy.

Na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono:

I. Naruszenie przepisów prawa materialnego, a to:

a) art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej w z w. z § 24 ust. 1 i 2 Regulaminu Rady Stowarzyszenia LGD Stobrawski Zielony Szlak (dalej: "Regulamin Rady") w zw. z pkt 1.1.2. Załącznika nr 5 Kryterium wyboru operacji wraz z procedurą ustalania lub zmiany kryteriów do umowy o warunkach i sposobie realizacji strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność nr [...] z [...] czerwca 2016r. (załącznik nr 2 do uchwały nr [...] Zarządu Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania Stobrawski Zielony Szlak z [...] maja 2020r., dalej: "Załącznik nr 5"), poprzez ich błędną wykładnię, a w konsekwencji dokonanie kontroli sądowoadministracyjnej polegającej na merytorycznej ocenie operacji skarżącego kasacyjnie i następnie zestawienie jej z oceną dokonaną przez Radę LGD, podczas gdy kontrola sądowoadministracyjna powinna polegać na ocenie rzetelności, przejrzystości i bezstronności argumentów jakimi posłużyła się Rada LGD w celu oceny kwestionowanych przez skarżącego kasacyjnie kryteriów operacji, a także w celu zakwestionowania stanowiska skarżącego kasacyjnie oraz Zarządu Województwa Opolskiego, a także powinna polegać na ocenie czy wszystkie powoływane przez Radę LGD weryfikatory dokonanej oceny (np. potrzeba udowodnienia zapotrzebowania na operację lub potrzeba udowodnienia przydatności operacji do zakładanych usług) stanowiły czynniki podlegające ocenie w ramach kwestionowanych kryteriów na gruncie Załącznika nr 5;

b) art. 37 ust. 5 ustawy wdrożeniowej poprzez jego błędne niezastosowanie a w rezultacie stwierdzenie legalności dokonanej przez Radę LGD oceny kwestionowanych kryteriów, pomimo iż argumentacja Rady LGD w zasadniczej części dotyczyła dokumentu - pisma z Nadleśnictwa B. z [...] marca 2021 roku - który nie stanowił informacji lub dokumentu niezbędnego do oceny spełniania kwestionowanych kryteriów wyboru operacji, a spełnienie tych kryteriów przez operację skarżącego kasacyjnie wynikało z treści wniosku i biznes planu, wskazanych w Załączniku nr 5 jako źródła informacji o wypełnieniu kwestionowanych kryteriów;

II. Naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy:

a) art. 106 § 3 p.p.s.a. oraz art. 133 § 1 in principio p.p.s.a. poprzez dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z pisma Nadleśnictwa B. z [...] listopada 2021r., znak: [...] i dokonanie przez Sąd własnych ustaleń faktycznych w zakresie objętym sprawą, służących merytorycznej ocenie wniosku, podczas gdy:

- ocena zgodności z prawem stanowiska i argumentacji Rady LGD powinna bazować na dokumentach, które były w dyspozycji Rady LGD w momencie dokonywania kwestionowanej oceny, ponieważ to na tych dokumentach Rada LGD opierała swoje stanowisko;

- przeprowadzenie dowodu ze wskazanego dokumentu nie służyło wyjaśnieniu istotnych wątpliwości lecz prowadziło jedynie do bezpodstawnego zdyskredytowania skarżącego kasacyjnie;

- przeprowadzenie dowodu w ramach postępowania sądowoadministracyjnego, prowadzonego w szczególnym, przyspieszonym trybie, uniemożliwiało skarżącemu kasacyjnie podjęcie obrony przed niezweryfikowanymi informacjami, które Rada LGD w sposób instrumentalny wykorzystała do obrony swojej niezgodnej z prawem oceny operacji skarżącego kasacyjnie;

b) art. 3 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2021.137; dalej: "p.u.s.a.") w zw. z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej poprzez faktyczne nieprzeprowadzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu kontroli oceny dokonanej przez Radę LGD pod kątem zgodności z prawem (przejrzystości, rzetelności i bezstronności argumentacji zawartej w pierwotnej i ponownej ocenie) i zamiast tego dokonanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu merytorycznej oceny wniosku Skarżącego kasacyjnie, w tym w zakresie mocy dowodowej pisma z Nadleśnictwa B. z dnia [...] marca 2021r. pomimo braku kompetencji i warunków do przeprowadzenia postępowania dowodowego w tym zakresie, a w konsekwencji niestwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podkreślił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu implementował do uzasadnienia twierdzenia i wnioski Rady LGD wyrażone w pierwotnej oraz ponownej ocenie operacji skarżącego i uznał na tej podstawie, że nie nosi ona cech dowolności. Ponadto po przeprowadzenia dowodu z dokumentu wnioskowanego przez Radę LGD, pisma z Nadleśnictwa B. z [...] listopada 2021r., znak: [...], zakwestionował prawdziwość przedłożonego przez skarżącego wraz z wnioskiem, pisma z Nadleśnictwa B. z [...] marca 2021 roku i również na tej podstawie uznał, że finalna ocena dokonana przez Radę LGD jest merytorycznie prawidłowa.

Stowarzyszenie Lokalna Grupa Działania Stobrawski Zielony Szlak w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosło o jej oddalenie w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego w stawce minimalnej według norm przepisanych.

Odnosząc się do zarzutu związanego z oceną przez organ treści pisma z 2 marca 2021r. (rzekomo pochodzącego z Nadleśnictwa B.) wskazano, że dokument ten faktycznie nie był dokumentem niezbędnym do oceny kryteriów, jednak jego dołączenie spowodowało, iż organ musiał również brać jego treść pod uwagę, gdyż ocena danej operacji dotyczy całości złożonej przez skarżącego dokumentacji, a zatem także tej, której dołączenie było wynikiem inicjatywy własnej skarżącego. Skarżący bowiem winien dołączyć do wniosku wszelkie dokumenty, które w jego ocenie mogą przyczynić się do korzystniejszej jego oceny. Wskazano również, że pismo Nadleśniczego Nadleśnictwa B. z [...] listopada 2021r., podważyło wiarygodność złożonego przez skarżącego pisma z [...] marca 2021r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 182 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Wobec tego, że z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Na podstawie art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, a mianowicie sytuacje enumeratywnie wymienione w § 2 tego przepisu.

Skargę kasacyjną, w granicach której operuje Naczelny Sąd Administracyjny, można oprzeć stosownie do art. 174 p.p.s.a. na podstawie naruszenia prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z uwagi na wyraźne rozdzielenie w art. 174 p.p.s.a. podstaw kasacyjnych przytoczenie podstaw kasacyjnych polega na wskazaniu, czy strona skarżąca zarzuca naruszenie prawa materialnego, czy naruszenie przepisów postępowania, czy też oba te naruszenia łącznie, a przedmiotem zarzutu mogą być tylko te przepisy, które zastosował sąd pierwszej instancji lub które powinien był zastosować, lecz je pominął. Skarga kasacyjna winna być bowiem skierowana przeciwko przyjętej w zaskarżonym wyroku podstawie prawnej rozstrzygnięcia. Konieczne jest przy tym wskazanie konkretnych przepisów naruszonych przez Sąd, z podaniem jednostki redakcyjnej (numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu).Nadto, należy zaznaczyć, że naruszenie prawa przez niewłaściwe zastosowanie to wadliwe uznanie, że ustalony w sprawie stan faktyczny odpowiada hipotezie określonej normy prawnej (tzw. błąd subsumpcji). Ocena zasadności tego zarzutu może być skutecznie dokonywana wyłącznie na podstawie stanu faktycznego, którego ustalenia nie są kwestionowane lub nie zostały skutecznie podważone. Uzasadniając ten zarzut należy wykazać, że Sąd błędnie określił podstawę orzekania, stosując wybrany przepis popełnił błąd w subsumcji, czyli, że niewłaściwie uznał, że stan faktyczny przyjęty w sprawie odpowiada stanowi faktycznemu zawartemu w hipotezie normy prawnej zawartej w przepisie prawa. Należy wytłumaczyć, jaki przepis powinien być zastosowany, dlaczego powinien być zastosowany bądź, w jaki sposób przepis powinien być zastosowany ze względu na stan faktyczny sprawy. Co ważne, zarzutem naruszenia prawa materialnego nie można kwestionować ustaleń stanu faktycznego, gdyż te można podważać jedynie w oparciu o podstawę z art. 174 pkt 2 p.p.s.a.

Z kolei, zwrot "mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy" w odniesieniu do naruszenia przepisów prawa procesowego należy wiązać z hipotetycznymi następstwami uchybień przepisom postępowania. Oznacza to, że na stronie skarżącej spoczywa obowiązek uzasadnienia, że następstwa stwierdzonych uchybień były na tyle istotne, że kształtowały lub współkształtowały treść kwestionowanego orzeczenia (por. wyrok NSA z 14 marca 2018r., II FSK 2480/17).

Z powyższych uwag wynika, że koniecznym elementem prawidłowo sporządzonej skargi kasacyjnej jest uzasadnienie podstaw kasacyjnych, które polega na wykazaniu, że stawiane zarzuty mają usprawiedliwioną podstawę. Musi ono zawierać argumenty mające na celu "usprawiedliwienie" przytoczonych podstaw kasacyjnych.

W świetle przedstawionych uwag należy podkreślić, że sporządzona skarga kasacyjna nie w pełni odpowiada powyższym standardom, niemniej stwierdzone wady nie dyskwalifikują jej w stopniu uzasadniającym jej odrzucenie.

Dotyczy to przede wszystkim zarzutów sformułowanych w pkt I. a) i b) petitum skargi kasacyjnej. Sąd I instancji nie naruszył art. 37 ustawy wdrożeniowej (ust. 1, 2 i 5). Sąd I instancji mógł naruszyć ten przepis tylko poprzez wadliwą kontrolę jego stosowania. Zatem skarga kasacyjna powinna odnosić się do przepisów naruszonych przez Sąd I instancji. Braki te są istotnymi brakami formalnym. Wprawdzie nie dają podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej ze względu na treść uchwały pełnego składu NSA z 26 października 2009r.,I OPS 10/09), jednak ograniczają rozpoznanie stawianych zarzutów do takiego ich kontekstu, który daje się ustalić na podstawie treści uzasadnienia skargi kasacyjnej i to tylko w takim zakresie, który jest jasny i jednoznaczny.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych zarzutów zarówno naruszenia przepisów postępowania jak i prawa materialnego. Z uwagi na charakter i zakres tych zarzutów w pierwszej kolejności należało odnieść się do zarzutów naruszenia przepisów postepowania.

Wbrew stanowisku skarżącego Sąd I instancji dokonał prawidłowej kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, tym samym wydany w sprawie wyrok odpowiada prawu.

W pkt. II. petitum skargi kasacyjnej podniesiono zarzut naruszenia przepisów postępowania tj. art. 106 § 3 p.p.s.a., art. 133 § 1 p.p.s.a., art. 3 § 1 p.p.s.a i art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a., do których miało dojść przez dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z pisma Nadleśnictwa B. z 29 listopada 2021r., i dokonanie przez Sąd własnych ustaleń faktycznych w zakresie objętym sprawą, służących merytorycznej ocenie wniosku, dokonanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu merytorycznej oceny wniosku skarżącego kasacyjnie, w tym w zakresie mocy dowodowej pisma z Nadleśnictwa B. z [...] marca 2021r. pomimo braku kompetencji i warunków do przeprowadzenia postępowania dowodowego w tym zakresie, a w konsekwencji niestwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.

Zarzut ten nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Podkreślenia wymaga, że Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem. Zakres takiej kontroli obejmuje między innymi orzekanie w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. O naruszeniu przepisów art. 3 § 1 p.p.s.a oraz art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a. można mówić tylko wówczas, gdy Sąd wyjdzie poza zakres przedmiotowy postępowania sądowoadministracyjnego (tzn. poza kontrolę działalności administracji publicznej, rozpoznając skargę na akt lub czynność nieobjęte jego kognicją), bądź w sprawach należących do jego właściwości uchyli się od badania legalności działalności administracji, ewentualnie zastosuje środki ustawie nieznane oraz posiłkować się przy tym będzie innym kryterium niż zgodność z prawem (por. wyrok NSA z 4 września 2014r., sygn. akt II GSK 1293/13). Żadna z takich sytuacji w sprawie nie zaistniała.

Zaskarżony wyrok został bowiem wydany po rozpatrzeniu skargi na rozstrzygnięcie Stowarzyszenia Lokalna Grupa Działania Stobrawski Zielony Szlak w Dobrzeniu Wielkim z [...] października 2021r., nr [...] w przedmiocie negatywnej ponownej oceny wniosku o dofinansowanie realizacji operacji "Rozwój firmy poprzez zakup innowacyjnej ładowarki kołowej" w ramach naboru [...] "Zwiększenie konkurencyjności firm". W myśl powołanego art. 133 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, chyba że organ nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 powołanej ustawy.

Przepis ten wyraża zasadę, zgodnie z którą podstawą orzekania przez Sąd administracyjny jest materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku całego postępowania toczącego się przed tymi organami, co oznacza, że Sąd dokonując kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie może wyjść poza materiał znajdujący się w aktach sprawy.

Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza bowiem, że Sąd przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji bierze pod uwagę okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw jej wydania. Przepis ten oznacza więc zakaz wyprowadzania oceny prawnej na gruncie faktów i dowodów nie wynikających z akt sprawy oraz tym samym zakaz wykraczania przez Sąd administracyjny poza materiał dowodowy zebrany w postępowaniu administracyjnym.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd I instancji nie naruszył art. 133 § 1 p.p.s.a., ponieważ orzekał na podstawie materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy, zgromadzonego przez organy w toku całego postępowania. Natomiast dopuszczenie dowodu przez Sąd z pisma Nadleśnictwa B. z 29 listopada 2021r. nastąpiło na podstawie art. 106 p.p.s.a. i poddane ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. To że skarżący nie zgadza się z ich oceną nie dowodzi, że przedmiotowy zarzut powinien zostać uwzględniony. Tym samym zarzut naruszenia art. 133 § 1 p.p.s.a., nie mógł odnieść zamierzonego skutku.

Dodać też należy, że zgodnie z treścią art. 106 § 3 p.p.s.a. Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Oznacza to, że decyzja co do przeprowadzenia dowodu uzupełniającego, z uwagi na użyte słowo "może", została pozostawiona do swobodnego uznania Sądu. Zarzut naruszenia art. 106 § 3 p.p.s.a. może być skutecznie podniesiony tylko wówczas, gdy Sąd administracyjny I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe, a skarżący wykaże, że zastosowane przez Sąd kryteria oceny wiarygodności dopuszczonych dowodów były oczywiście błędne (por. wyrok NSA z 13 maja 2009r., II FSK1886/07, Legalis), co w rozpoznawanej sprawie nie miało miejsca.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego WSA w Opolu przeprowadził kontrolę aktu objętego zakresem właściwości tego Sądu, stosując w tym zakresie wyłącznie kryterium zgodności z prawem. Po zbadaniu legalności działalności Stowarzyszenia, Sąd I instancji skargę oddalił. Tym samym nie można dopatrywać się naruszenia powołanego przepisu w tym, że Sąd wydał orzeczenie o treści niezgodnej z oczekiwaniami strony i dopuścił dowód z pisma Nadleśnictwa B. z [...] listopada 2021r. Jeżeli Sąd administracyjny stosuje środki określone w ustawie, to każde jego orzeczenie, zarówno korzystne, jak i niekorzystne dla skarżącego, jest realizacją obowiązku przeprowadzenia kontroli działalności administracji publicznej. W takich przypadkach nie może być mowy o naruszeniu wskazanych w skardze kasacyjnej przepisów (por. wyrok NSA z 29 lipca 2014r., sygn. akt I OSK 2074/13). To natomiast, że autor skargi kasacyjnej nie zgadza się z oceną ustalonego stanu prawnego dokonaną przez Sąd I instancji, nie oznacza, że doszło naruszenia wskazanego w skardze kasacyjnej przepisu.

Stwierdzić należy, że rozpatrując skargę wniesioną na negatywną ocenę projektu, Sąd I instancji powinien badać zasadność oceny projektu, czyli sięgać do argumentacji, na podstawie której projekt został oceniony. Kontrola Sądu administracyjnego powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu. Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, dokonanej przez instytucję oceniającą złożone projektu, np. poprzez odmienną ocenę założeń projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wydając zaskarżony wyrok Sąd I instancji spełnia powyższe wymogi. Należy zgodzić się z jego stanowiskiem, że brak jest podstaw do kwestionowania wyników przeprowadzonej oceny złożonego projektu, a przedstawione w skardze stanowisko skarżącego kasacyjnie jest jedynie polemiką w prawidłową oceną dokonaną przez Stowarzyszenie. Należy zauważyć, że skoro warunkiem koniecznym przyznania dofinansowania jest spełnianie przez projekt określonych regulaminem konkursu i wynikających z przepisów prawa kryteriów wyboru projektów to podmiot wnioskujący o przyznanie wsparcia jest zobowiązany wykazać, że zgłaszany przezeń projekt kryteria te spełnia. W rozpoznawanej sprawie taka okoliczność nie miała miejsca.

Wskazać należy, że po pozytywnym rozpatrzeniu protestu Rada ponownie oceniając operację objętą wnioskiem złożonym przez Skarżącego, przyznała w ramach kryterium związanego z innowacyjnością 4 punkty uznając, że planowana usługa jest innowacyjna na poziomie gminy L. Rada dokonując oceny tego kryterium przedstawiła definicję innowacyjności argumentując, że operacja dotyczy rozwiązania innowacyjnego polegającego na wprowadzeniu innowacji procesowej na poziomie gminy, zadeklarowanej przez wnioskodawcę jako dodatkowe stałe miejsce wykonywania swojej działalności gospodarczej. Podtrzymała argumentację zawartą w uzasadnieniu do uchwały [...] z [...] maja 2021r. Wskazała, że na obszarze LGD na terenie Gminy Ł. działalność prowadzi firma ["B."], która wydobywając piasek i żwir, zasypuje nimi big-bagi za pomocą ładowarki i odpowiednich lejów umożliwiających równie sprawny proces załadowywania materiałami sypkimi przedmiotowych big-bagów i z tego względu nie można uznać, że planowana usługa będzie innowacyjna na terenie całego obszaru LGD. W odniesieniu do kryterium operacja realizowana przez podmioty rozwijające działalność, której podstawę stanowią lokalne produkty rolne lub produkty gospodarki leśnej lub usługi związane z leśnictwem, Rada przyznała operacji 0 punktów z możliwych 2 punktów za to kryterium, wskazując, że podstawę działalności gospodarczej wnioskodawcy nie stanowią produkty gospodarki leśnej ani też lokalne produkty rolne oraz usługi związane z leśnictwem. Odnosząc się do argumentu Zarządu wskazującego na zamiar skarżącego rozwijania działalności gospodarczej o kodzie PKD 02.40.Z działalności usługowej związanej z leśnictwem i przewidywaną wysokości obrotów, Rada zauważyła, że zawarcie przez wnioskodawcę w dokumentach aplikacyjnych informacji, jak i deklaracji o planowanym zastosowaniu worków big-bag jako skutecznej metody w zakresie zabezpieczania lasów przed pożarami, powodziami i utrzymania lasów w dobrostanie zwierząt i roślin, nie jest wystarczające, aby uznać zastosowanie worków big-bag w lasach jako usługi związanej z leśnictwem.

W ramach kryterium "Operacja dotyczy rozwiązań innowacyjnych" możliwe było przyznanie max 8 punktów w przypadku innowacji na poziomie całego obszaru LGD, a w przypadku innowacji na poziomie gminy 4 punktów. Zdefiniowane zostało również pojęcie innowacyjności. W rozumieniu tego kryterium operacja innowacyjna na obszarze LGD to wprowadzenie nowego lub znacząco udoskonalonego produktu (wyrobu lub usługi), nowego procesu, nowej metody organizacji. Innowacyjność to także nietypowe, niestandardowe wykorzystanie lokalnych zasobów (przyrodniczych, kulturalnych, społecznych, historycznych, w tym związanych z lokalnym dziedzictwem kulinarnym, tradycjami) na poziomie co najmniej gminy. W ocenie skarżącego, potwierdzeniem zapotrzebowania na projektowaną usługę i potwierdzeniem jej innowacyjnego charakteru związanego z utrzymaniem lasów na terenie obszaru LGD jest przedłożone przez niego wraz z dokumentacją o przyznanie pomocy - zaświadczenie z dnia [...] marca 2021r. Lasów Państwowych Nadleśnictwo B. Skarżący z treści w/w pisma wywodził zarówno zapotrzebowanie na tego typu usługi, ich unikalny charakter, a także nietypowe wykorzystanie lokalnych zasobów przyrodniczych, wykazując innowacyjny charakter usług, które zamierza świadczyć.

Za niezasadny należy uznać zatem zarzut naruszenia art. 37 ust 1 i 2 ustawy wdrożeniowej w zw. z § 24 ust. 1 i 2 Regulaminu Rady w zw. z pkt 1.1.2. Załącznika nr 5 Kryterium wyboru operacji poprzez ich błędną wykładnię oraz art. 37 ust. 5 ustawy wdrożeniowej poprzez jego błędne niezastosowanie a w rezultacie stwierdzenie legalności dokonanej przez Radę LGD oceny kwestionowanych kryteriów. Oceniając z opisanej perspektywy zasady wskazane w art. 37 ustawy wdrożeniowej, nie można zarzucić Sądowi I instancji, a tym samym organowi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób nierzetelny.

Wbrew wywodom wnoszącego skargę kasacyjną organ działał zgodnie z ustalonymi zasadami, równymi dla wszystkich wnioskodawców, przez co nie można mu zarzucić naruszenia wskazywanych zasad w postępowaniu konkursowym. W rezultacie w skardze kasacyjnej nie dowiedziono naruszenia art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej.

Z tych wszystkich przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej i orzekł jak w sentencji wyroku na mocy art. 184 p.p.s.a.

O kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł w pkt. 2 wyroku na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2018r., poz. 265). Koszty te wynoszą 240 zł i obejmują wynagrodzenie pełnomocnika organu z tytułu sporządzenia i wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 179 p.p.s.a.