Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 392/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2012-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134, art. 33 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk Sędziowie WSA Ewa Partyka NSA Stanisław Śliwa /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 września 2012 r. sprawy ze skargi "A." Spółka z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania robót budowlanych i nałożenia obowiązku -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2012r. znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (WINB) działając w oparciu o art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), określanej dalej jako k.p.a. stwierdził, że zażalenie A. Sp. z o.o. - działającej w imieniu Gminy Miejskiej [...] - na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) z dnia [...] października 2011r. znak: [...] w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych jest niedopuszczalne.

W uzasadnieniu podano, że wskazanym postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. PINB wstrzymał Gminie Miejskiej [...] prowadzenie robót budowlanych polegających na budowie budynku przedszkola publicznego wolnostojącego niepodpiwniczonego wg projektu indywidualnego wraz z wykonaniem wewnętrznych instalacji na działce nr ewid. 2849 w J. oraz nałożył na Gminę obowiązek przedłożenia wyników badań pobranych na budowie w dniu 6 września 2011r. próbek betonu użytego do konstrukcji wylewanych belek żelbetowych i wieńców oraz rysunków konstrukcyjnych belek wraz z opisem bezpiecznej technologii usunięcia wad konstrukcyjnych na obiekcie.

Postanowienie to zaskarżyła zażaleniem A. Sp. z o.o. działając imieniem Gminy Miejskiej [...].

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem dnia [...] lutego 2012r. stwierdził, iż zażalenie to jest niedopuszczalne z uwagi na to, iż pełnomocnikiem w postępowaniu administracyjnym może być wyłącznie osoba fizyczna.

Rozstrzygnięcie to zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przez A. Sp. z o.o., która wniosła o jego uchylenie wraz z postanowieniem PINB z dnia [...] października 2011r. oraz zasądzenie kosztów postępowania zarzucając naruszenie:

1) art. 28 i art. 73 k.p.a. w zw. z art. 5 i art. 22 Prawa budowlanego przez przyjęcie, iż wykonawca nie jest stroną postępowania i nie może działać w interesie inwestora, podczas gdy toczące się postępowanie bezpośrednio rozstrzyga o jego obowiązkach,

2) art. 138 w zw. z art. 144 k.p.a. przez nie podjęcie merytorycznego rozstrzygnięcia, mimo ze zażalenie było uzasadnione i dopuszczalne,

3) art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. przez brak stwierdzenia nieważności postanowienia z urzędu z uwagi na jego niewykonalność ze względu na zlecenie przedstawienia ekspertyzy naprawy wady, która nie istniała (brak podbicia fundamentów chudym betonem, które w rzeczywistości było wykonane).

Strona skarżąca wskazała, że niniejsze postępowanie toczy się na wniosek kierownika budowy będącego przedstawicielem wykonawcy. Wykonawca z kolei w granicach określonego stosunku zobowiązaniowego działa w imieniu i na rzecz inwestora.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z powodów przedstawionych w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Kognicja sądów administracyjnych obejmuje sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), określanej następnie jako P.p.s.a. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli jego zgodność z przepisami prawa materialnego i prawidłowość przyjętej przez organ procedury, która doprowadziła do wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd uwzględnia skargę na decyzję administracyjną bądź postanowienie w przypadku stwierdzenia (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b), innego naruszenia przepisów postępowania jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

Przedmiot kontroli w niniejszej sprawie stanowi postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdzające niedopuszczalność zażalenia A. Sp. z o.o., działającej imieniem Gminy Miejskiej [...], na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2011r. w przedmiocie wstrzymania prowadzenia robót budowlanych. Jego podstawę prawną stanowi art. 134 k.p.a. stanowiący, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Z mocy art. 144 k.p.a. przepis ten ma zastosowanie także do zażaleń na postanowienia. Niedopuszczalność może być spowodowana przyczynami o charakterze podmiotowym oraz przedmiotowym. Te pierwsze zachodzą np., gdy środek zaskarżenia złożony został przez podmiot nie mający legitymacji do jego wniesienia bądź też przez osobę nie mającą zdolności do czynności prawnych.

W rozpatrywanej sprawie przyczyną, z powodu której organ II instancji stwierdził niedopuszczalność zażalenia było ustalenie, iż wnoszący je imieniem Gminy Miejskiej [...] jest osoba prawną, a pełnomocnikiem w postępowaniu administracyjnym może być wyłącznie osoba fizyczna.

W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie to jest prawidłowe. Stosownie do treści art. 32 k.p.a. strona może działać w sprawie przez pełnomocnika. Kolejny przepis (art. 33 § 1 k.p.a.) stanowi, że pełnomocnikiem tym może być osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych. Regulacja ta nie pozostawia więc żadnych wątpliwości interpretacyjnych w zakresie ustalenia, kto może reprezentować stronę postępowania administracyjnego, wykluczając by funkcje tę pełniła osoba prawna. W zażaleniu datowanym 26 października 2011 r. na postanowienie PINB z dnia [...] października 2011r. jako składający je wskazana została A. Sp. z o.o. "działająca imieniem własnym oraz na rzecz Inwestora: Gminy Miejskiej [...] ".

Zażalenie wymienionej Spółki działającej imieniem własnym zostało rozpatrzone postanowieniem WINB z [...] stycznia 2012r. znak: [...], które stanowi przedmiot skargi do tut. Sądu w sprawie oznaczonej sygn. II SA/Rz 271/12. Natomiast zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z [...] lutego 2012r. WINB stwierdził, iż zażalenie Spółki z o.o. A. działającej w imieniu Gminy Miejskiej [...] jest niedopuszczalne. Skoro przepisy procedury administracyjnej - jak wyżej zaznaczono - nie dopuszczają sytuacji, by pełnomocnikiem strony była osoba prawna, słusznie organ II instancji nie wzywał po myśli art. 64 § 2 k.p.a. do usunięcia braku zażalenia poprzez przedłożenie dokumentu pełnomocnictwa. Niezasadnym w takiej sytuacji byłoby także wezwanie mocodawcy do podpisania zażalenia przez osoby uprawnione do jego reprezentacji bądź też do ustanowienia pełnomocnika zgodnie z art. 33 § 1 k.p.a. Gmina Miejska [...] wniosła bowiem osobne zażalenie na przedmiotowe postanowienie, które zostało rozpatrzone postanowieniem WINB z [...].12.2011r. znak: [...].

Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że kwestionowane skargą postanowienie jest zgodne z prawem, a zatem skarga ta podlegała oddaleniu z mocy art. 151 P.p.s.a.