Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 778/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 156 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch po rozpoznaniu w dniu 13 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 8 lipca 2010 r. sygn. akt II SA/Go 350/10 w zakresie odmowy sprostowania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 9 czerwca 2009 r. sygn. akt II SA/Go 350/10 w sprawie ze skargi T. C. na postanowienie Prokuratora Rejonowego w Międzyrzeczu z dnia (...) kwietnia 2010 r. nr (...) w przedmiocie skierowania na badania psychiatryczne postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odmówił sprostowania postanowienia tego Sądu z dnia 9 czerwca 2010 r. sygn. akt II SA/Go 350/10 odrzucającego skargę na postanowienie Prokuratora Rejonowego w Międzyrzeczu z dnia (...) kwietnia 2010 r. nr (...) w przedmiocie skierowania na badanie psychiatryczne.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżący zwrócił się o sprostowanie niedokładności stwierdzenia Sądu zawartego w uzasadnieniu postanowienia z dnia 9 czerwca 2010 r., iż "zdaniem skarżącego powyższe postanowienie nie zawierało stosownej informacji o sposobie jego zaskarżenia". Warunek wynikający z treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", został przez niego spełniony. Ponadto podkreślił, że dokładnie wskazał w swojej skardze przepis prawa, który został naruszony oraz dowody i fakty z życia, które wskazują, że nie ma podstaw do podejrzenia niepoczytalności jego osoby.

Przystępując do rozważań prawnych Sąd zaznaczył, że sprostowanie orzeczenia sądowego, stosownie do art. 156 § 1 P.p.s.a. ma na celu naprawienie takiej wadliwości, która spowodowała, że otrzymało ono inne brzmienie niż Sąd zamierzał mu nadać, przy czym sprostowanie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia.

Zdaniem Sądu pierwszej instancji postanowienie z dnia 9 czerwca 2010 r. nie zawiera wadliwości określonych w art. 156 § 1 P.p.s.a. i nie wymaga sprostowania. Treść postanowienia w sposób jasny i czytelny wskazuje na przyczyny odrzucenia skargi i jest zgodna z treścią, jaką Sąd zamierzał jej nadać.

W zażaleniu na postanowienie z dnia 8 lipca 2010 r. skarżący podniósł, że postanowienie Prokuratora Rejonowego w M. z dnia (...) kwietnia 2010 r. narusza jego prawa, tj. art. 41 ust. 1 i art. 47 Konstytucji RP i art. 6 pkt 3c Konwencji Praw Człowieka i Obywatela z dnia 4 listopada 1950 r. (Dz.U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284).

Wskazując na ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (art.156 § 1 P.p.s.a.). Jednak sprostowanie w żadnym wypadku nie może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Przedmiotem sprostowania wyroku mogą być zatem niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty. Nie ma jednak charakteru oczywistego omyłka, której stwierdzenie wymaga głębszej analizy akt postępowania. Nie podlega również sprostowaniu mylne ustalenie faktu, chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem.

W przedmiotowej sprawie wnioskodawca domagał się sprostowania uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 9 czerwca 2010 r. kwestionując zamieszczone w jego treści sformułowanie: "zdaniem skarżącego powyższe postanowienie nie zawierało stosownej informacji o sposobie jego zaskarżenia".

Zmiany, których domaga się skarżący nie dotyczą sprostowania oczywistej omyłki. Skutkowałoby one zmianą merytorycznej treści uzasadnienia postanowienia, a to mogłoby być podważone jedynie w drodze wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 9 czerwca 2010 r. Prawidłowo zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił sprostowania uzasadnienia postanowienia z dnia 9 czerwca 2010 r.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.