Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 39/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Sygnatura akt VII SAB/Wa 39/14 POSTANOWIENIE Dnia 11 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. i E. Z. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 19 maja 2014 r. J. Z. i E. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę m.in. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Na mocy zarządzenia z dnia 23 czerwca 2014 r. (doręczonego przy piśmie z dnia 26 czerwca br.) Sąd wezwał skarżących do przedłożenia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - odpisu wezwania wniesionego do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: K.p.a.) do usunięcia naruszenia prawa, poprzedzającego wniesienie skargi w niniejszej sprawie. Wskazane wezwanie zostało doręczone skarżącym w dniu 1 lipca 2014 r.

Skarżący w zakreślonym terminie nadesłali kopię skargi skierowanej do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej: p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku bezczynności organów administracji środki takie przewiduje art. 37 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Zatem w niniejszej sprawie skarżący powinni przed wniesieniem skargi wezwać Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego - z uwagi na okoliczność, że organ ten nie ma nad sobą w hierarchii administracyjnej organu wyższego stopnia - do usunięcia naruszenia prawa.

Zaznaczyć też trzeba, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie natomiast do treści art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy jej wniesienie z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Dostrzec jednocześnie należy, iż taka sytuacja ma miejsce w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia.

W niniejszej sprawie skarżący wnosząc skargę na bezczynność nie wykazali, iż wyczerpali tryb do jej wniesienia (poprzez zastosowanie się do wskazanego powyżej przepisu K.p.a.). Na wezwanie Sądu do usunięcia braku formalnego skargi w omawianej kwestii skarżący nadesłali kopię skargi skierowanej do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na działanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Jednak skarga ta nie dotyczy bezczynności Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a jedynie postępowania prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego niższego szczebla. Tym samym Sąd uznał, że skarżący nie wykonali zarządzenia Sądu i nie nadesłali żądanego odpisu wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.