Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 102/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-03-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art.61 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 marca 2016 r. wniosku "A" sp. z o.o. w N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2015r., nr [...], w przedmiocie określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od lipca 2013r. do maja 2015r. -postanawia- odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 102/16

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] grudnia 2015r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] czerwca 2015r, nr [...], określającej dla "A" sp. z o.o. w N. (dalej: spółka) wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od lipca 2013r. do maja 2015r.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie spółka wniosła m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że wydanie takiego rozstrzygnięcia jest zasadne i konieczne, gdyż wykonanie zaskarżonych decyzji spowodowałoby u skarżącej znaczną szkodę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie,

że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę.

Do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie jest wystarczające samo przekonanie skarżącego, że wykonanie decyzji wywoła niekorzystne konsekwencje. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia strony powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r., sygn. FZ 65/04, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie wnioskodawczyni podała jedynie, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby u niej znaczną szkodę. Nie wskazała przy tym na żadne konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji i nie poparła swych twierdzeń dokumentami źródłowymi, obrazującymi jej sytuację finansową, które pozwoliłyby sądowi na merytoryczną ocenę wniosku. Ogólnikowe twierdzenia, bez szerszego uzasadnienia i stosownych dokumentów, nie mogą stanowić podstawy do pozytywnego dla wnioskodawczyni rozpoznania wniosku.

Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak

w sentencji.