Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 219/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na bezczynność Dyrektora Oddziału (...) Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 6 października 2011 r. (data wpływu do Sądu) B. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Oddziału (...) Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych polegającą na nie rozpatrzeniu wniosku skarżącej o dofinansowanie kosztów nauki w ramach programu "STUDENT II – kształcenie ustawiczne osób niepełnosprawnych".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Stosownie do art. 3 § 1 powołanej ustawy sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 tej ustawy stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na :

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z mocy art. 3 § 3 w/w ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych, a stosownie do art. 4 rozstrzygają również spory kompetencyjne między wymienionymi w tym przepisie organami.

Sądy administracyjne są zatem właściwe wyłącznie do rozpatrywania skarg w sprawach określonych w powołanych przepisach.

Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ oczekiwanego aktu czy dokonania czynności.

Jednak skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego, wobec czego nie każda sprawa dotycząca bezczynności organu podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny.

Z powołanego wyżej przepisów wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej, natomiast skarga B. S. dotyczy nie rozpatrzenia wniosku skarżącej o dofinansowanie kosztów nauki.

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez badania jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2011r. Nr 127, poz. 721 ze zm.) fundusz jest państwowym funduszem celowym, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych. Na podstawie natomiast art. 47 ust. 1 pkt 4 lit. a) wyżej wskazanej ustawy, środki Funduszu, w wysokości do 30% wydatków, przeznacza się m.in. na programy służące rehabilitacji społecznej i zawodowej, w szczególności adresowane do osób niepełnosprawnych oraz do rodzin, których członkami są osoby niepełnosprawne. Powyższy przepis art. 47 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, a także Uchwała Rady Nadzorczej PFRON nr 19/2010 z dnia 9 września 2010r. stanowią podstawę prawną uruchomienia i realizacji programu STUDENT II.

Zwrócić uwagę należy, iż Rozdział 10 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych nie przewiduje zarówno realizacji programów, działań i zadań, o których mowa w art. 47 ustawy, w tym programów wymienionych w art. 47 ust. 1 pkt 4 lit. a) ustawy, jak i rozpoznawania wniosków składanych w ramach programów, poprzez wydawanie sformalizowanych aktów administracyjnych. Co prawda przepis art. 45 ust. 3a tej ustawy stanowi, że przy rozpatrywaniu i rozstrzyganiu spraw przez Fundusz, w zakresie nieuregulowanym w odrębnych przepisach, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a stosownie do art. 66 cytowanej ustawy w sprawach nieunormowanych przepisami ustawy stosuje się także Kodeks postępowania administracyjnego. Niemniej jednak takie ogólne odesłanie do tych przepisów nie jest tożsame z koniecznością wydawania przez PFRON sformalizowanych aktów administracyjnych w trakcie realizacji zatwierdzonych przez Radę Nadzorczą programów służących rehabilitacji zawodowej i społecznej.

Zwrócić uwagę należy, iż celem programu "STUDENT II – kształcenie ustawiczne osób niepełnosprawnych" jest wyrównanie szans w zdobyciu wykształcenia przez osoby niepełnosprawne oraz przygotowanie osób niepełnosprawnych, poprzez stałe podwyższanie kwalifikacji, do rywalizacji o zatrudnienie na otwartym rynku pracy. Jak wynika z tekstu jednolitego programu "STUDENT II", zgodnym z Uchwałą Rady Nadzorczej PFRON nr 19/2010 z dnia 9 września 2010r., tryb przyjmowania, rozpatrywania i realizacji wniosków o dofinansowanie a także system monitorowania i zasady ewaluacji programu zawarte są w procedurach realizacji programu (ust. XI pkt 4 uchwały). Natomiast procedury realizacji programu, co wynika z ust. XI pkt 4 uchwały, są integralną częścią programu. PFRON zapewni ogólnodostępność procedur realizacji programu.

Zgodnie z Rozdziałem II pkt 10 załącznika do uchwały, stanowiącego procedury realizacji programu "STUDENT II" wniosek o dofinansowanie stanowi ofertę zawarcia umowy cywilnoprawnej i jego rozpatrzenie nie podlega przepisom kodeksu postępowania administracyjnego. Jak natomiast wynika z Rozdziału III pkt 2 załącznika, w przypadku negatywnej weryfikacji wniosku o dofinansowanie, Oddział PFRON powiadamia pisemnie Wnioskodawcę, w ciągi 14 dni roboczych od daty weryfikacji, o niezakwalifikowaniu się do programu. Wnioski zweryfikowane negatywnie archiwizowane są w Oddziale PFRON.

Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie skarżąca pismem Dyrektora Oddziału (...) Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia (...) lipca 2011r., nr (...) została poinformowana o negatywnym zakwalifikowaniu wniosku o dofinansowanie.

Z tego też względu przedmiotowa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).