Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1680/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 29 par 1, art. 58 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 28 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej R. sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 maja 2015 r. sygn. akt I SA/Sz 507/15, w sprawie ze skargi R. sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 4 marca 2015 r., [....], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zaliczenia zwrotu podatku od towarów i usług za sierpień 2013 r. na poczet podatku od towarów i usług za październik 2014 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

1 . Postanowienie Sądu pierwszej instancji

Postanowieniem z dnia 27 maja 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 507/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę R. sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 4 marca 2015 r.

2. Przedstawiony przez Sąd pierwszej instancji tok postępowania

W dniu 7 kwietnia 2015 r. R. Spółka z. o.o. z siedzibą w S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 4 marca 2015 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zaliczenia zwrotu podatku od towarów i usług za sierpień 2013 r. na poczet podatku od towarów i usług za październik 2014 r. Skarga została sporządzona i podpisana przez pełnomocnika – doradcę podatkowego M.N. Pełnomocnika ustanowił Prezes zarządu W.B. w dniu 27 sierpnia 2014 r. Do skargi załączono informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z rejestru Przedsiębiorców pobranej na podstawie art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186, ze zm.) – stan na dzień 7 kwietnia 2015 r.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 24 kwietnia 2015 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez przedłożenie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego Spółki w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa, tj. 27 sierpnia 2014 r. Jednocześnie pouczono, że czynności tej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wykonując wezwanie Sądu, pełnomocnik nadesłał komputerowy wydruk ze strony http://lex.online.wolterskluwer.pl(...).

3. Uzasadnienie orzeczenia Sądu pierwszej instancji

Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę odrzucił. Podstawą takiego rozstrzygnięcia było ustalenie, że pełnomocnik nie wykonał należycie wezwania Sądu, bowiem nie nadesłał odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, przekazał jedynie komputerowy wydruk ze strony http://lex.online.wolterskluwer.pl(...).

4. Skarga kasacyjna

4.1. W skardze kasacyjnej, sporządzonej przez pełnomocnika skarżącej, zarzucono naruszenie przepisów: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) (dalej u.p.p.s.a.) w zw.:

- art. 29 u.p.p.s.a. w związku z art. 4 ust. 3 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, poprzez uznanie, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, ma obowiązek wykazać swoje umocowanie przy pierwszej czynności w postępowaniu wyłącznie dokumentem formie odpisu z KRS, podczas gdy przepis ten nie stanowi szczegółowo o formie dokumentu wykazującego umocowanie w rozumieniu art. 29 u.p.p.s.a. tym samym dopuszcza dowolną formę papierową, mającą w świetle art. 4 ust. 3 ustawy o KRS moc dokumentu urzędowego;

- art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie i uznanie, że brak formalny skargi w zakreślonym przez Sąd terminie nie został przez skarżącą uzupełniony, gdyż nadesłany dokument nie spełnia wymogu zobowiązania Sądu, skarżąca uzupełniła brak formalny skargi w postaci dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentowania strony, poprzez złożenie do akt sprawy wydruku ze strony;

- art. 141 § 4 u.p.p.s.a. poprzez nieustosunkowanie się w uzasadnieniu postanowienia w przedmiocie charakteru odpisu z KRS w świetle przepisów ustawy o KRS powołanych w odpowiedzi na zobowiązanie Sądu.

4.2. Wskazując na powyższe podstawy wniesiono o: uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie; zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje

5.1. Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

5.2. Zasadny był zarzut naruszenia art. 29 § 1 u.p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 u.p.p.s.a. Zgodnie z tym pierwszym przepisem przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Przepis nakazuje, aby udowodnienie umocowania miało formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu. W postanowieniu z dnia 27 kwietnia 2007 r., II FSK 615/06, LEX nr 340187, NSA stwierdził, że art. 29 u.p.p.s.a. nie precyzuje, jaki dokument powinien przedłożyć podmiot wymieniony w art. 28 u.p.p.s.a., by wykazać swoje umocowanie. Nie ulega wątpliwości, że obowiązkiem sądu jest badanie zgodności z prawem i autentyczności dokumentu. Dlatego też uzasadniona jest praktyka określania już w wezwaniu do usunięcia braków formalnych rodzaju dokumentu, którego autentyczność i zgodność z prawdą nie powinny budzić wątpliwości. Sąd uznał praktykę wzywania wnoszących skargi spółek kapitałowych do przedłożenia aktualnego odpisu z rejestru przedsiębiorców KRS za prawidłową, za czym dodatkowo przemawia łatwość uzyskania takiego dokumentu. Wykazywanie umocowania innymi dokumentami urzędowymi lub prywatnymi powodowałoby konieczność prowadzenia daleko idących czynności sądu w celu zbadania autentyczności dokumentu i prawidłowości oraz aktualności zawartych w nim danych (zob. też wyrok NSA z dnia 20 kwietnia 2006 r., II FSK 581/05, POP 2007, z. 1, poz. 1).

5.3. Z akt sprawy wynika, że wraz ze skargą datowaną na dzień 7 kwietnia 2015 r. zostało złożone pełnomocnictwo oraz wydruk stanowiący informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców – stan na dzień 7 kwietnia 2015 r. (karta 12). W tej sytuacji nie można uznać aby pełnomocnik skarżącej nie przedłożył aktualnego odpisu z rejestru przedsiębiorców KRS. W orzecznictwie akceptowane jest, co zresztą wyjaśnił Sąd pierwszej instancji, że wydruki komputerowe aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru mają moc zrównaną z mocą dokumentów wydawanych przez Centralną Informację (...) jeżeli posiadają cechy umożliwiające ich weryfikację z danymi zawartymi w Rejestrze. Naczelny Sąd Administracyjny stoi tutaj na stanowisku, że nie jest niezbędne, aby odpis z Krajowego Rejestru Sądowego był sporządzony według stanu na dzień wystawienia dokumentu pełnomocnictwa procesowego. Dołączony do skargi wniesionej do Sądu pierwszej instancji wydruk informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców, dotyczący skarżącej, wraz z jej pełnomocnictwem pozostawał wystarczającym dokumentem dla wykazania należytego umocowania pełnomocnika. Nieuzasadnione było zatem dodatkowe wzywanie przez Sąd pierwszej instancji do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób, które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej w dacie udzielenia tego pełnomocnictwa. Podobne stanowisko było już wyrażane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. akt I FSK 1862/14, dostępne w bazie internetowej CBOIS).

5.4. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 u.p.p.s.a. w związku z art. 182 § 1 u.p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie. Brak jest natomiast podstawy prawnej do orzekania o kosztach postępowania kasacyjnego. Stosownie do art. 209 u.p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Przepisy art. 203 i art. 204 u.p.p.s.a. jednoznacznie wiążą zwrot kosztów postępowania kasacyjnego z zaskarżeniem wyroku, a nie – jak to miało miejsce w niniejszej sprawie – postanowienia.