Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 2643/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 w  zw. z art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Boniecka – Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D. na pismo Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 maja 2022 r., nr DSR.nw.053.7.2022 w przedmiocie korespondencji z organem postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący W. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo (nazwane przez skarżącego postanowieniem) Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 19 maja 2022 r., nr DSR.nw.053.7.2022.

Pismem tym, dotyczącym korespondencji mailowej z 12 maja 2022 r. organ poinformował skarżącego, że jego skarga została uznana za bezzasadną z uwagi na to, że była już przedmiotem wcześniejszych rozstrzygnięć organu.

Skarżący zarzucił organowi rażące naruszenie prawa, tj.:

- naruszenie godności człowieka i wyraźną sprzeczność "postanowienia" z obowiązującym prawem, niepozwalającą na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołującą dotkliwe skutki społeczne i indywidualne.

Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w terminie

14 dni, od dnia uwzględnienia skargi oraz uznanie, że ma prawo wnieść zażalenie na niezałatwienie sprawy, tj. "wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie naruszenia prawa przez [...] w B.". Ponadto, wniósł o wymierzenie organowi grzywny oraz przyznanie na jego rzecz sumy pieniężnej oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że pismem z 19 maja 2022 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na korespondencję mailową z 12 maja 2022 r. w sprawie wezwania do usunięcia braków formalnych pisma dotyczącego działalności [...] Oddział w B. W piśmie tym wskazano, że w związku z faktem, że sprawa była już przedmiotem wcześniejszych rozstrzygnięć, a w otrzymanej korespondencji z 12 maja 2022 r. nie zostały wskazane żadne nowe okoliczności w sprawie, na podstawie art. 239 k.p.a. skarga została uznana za bezzasadną. Jednocześnie poinformowano, że ewentualne skargi dotyczące tej sprawy, a niewskazujące nowych okoliczności, będą odkładane do akt sprawy bez zawiadamiania o tym skarżącego.

Organ podkreślił, że zaskarżone pismo z 19 maja 2022 r. jest stanowiskiem przekazanym skarżącemu w kwestii działań Instytutu i nie można tego pisma uznać, za postanowienie ani za decyzję podlegającą ocenie przez właściwy sąd administracyjny, ani też za akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Organ wyjaśnił, że podanie skarżącego z

14 kwietnia 2022 r. nie dotyczyło w istocie wszczęcia postępowania administracyjnego, lecz zawierało zarzut niewłaściwego gospodarowania mieniem publicznym i nienależytego wykonywania zadań przez pracowników jednostki nadzorowanej przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, co miało godzić w interesy skarżącego jako najemcy. Żądanie stanowiło więc skargę powszechną, o której mowa w przepisach działu VIII k.p.a., co jednoznacznie potwierdził skarżący wskazując w piśmie z 28 kwietnia 2022 r. przepisy art. 227 i 241 k.p.a. Organ zaznaczył, że sprawy załatwiane w trybie skarg i wniosków nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieszczą się w katalogu aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. Z powyższych względów, skarga na pismo powinna zostać odrzucona, gdyż nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zobligowany jest w pierwszej kolejności do zbadania przesłanek dopuszczalności skargi.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), powoływanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Stosownie do art. 3 § 2a P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, a także, na mocy art. 3 § 3 tej ustawy, w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Jednocześnie na podstawie art 4 omawianej ustawy sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

W niniejszej sprawie skarżący przedmiotem zaskarżenia uczynił pismo Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 19 maja 2022 r., nr DSR.nw.053.7.2022. Pismo to stanowi odpowiedź na korespondencję skarżącego z 12 maja 2022 r. ws. wezwania do usunięcia braków formalnych pisma dot. działalności [...] Oddział w B.

Pismem tym Minister poinformował skarżącego, że na podstawie art. 239 k.p.a. jego skarga uznana została za bezzasadną. Podał, że w nadesłanej korespondencji mailowej z 12 maja 2022 r. nie zostały wskazane żadne nowe okoliczności, a dalsze ewentualne skargi dotyczące tej sprawy, a niewskazujące nowych okoliczności będą pozostawione w aktach bez zawiadamiana o tym skarżącego.

Stwierdzić należy, że pismo organu z 19 maja 2022 r. nie jest decyzją administracyjną, ani żadnym aktem lub czynnością od której przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W piśmie tym organ poinformował jedynie skarżącego, że jego skarga uznana została za bezzasadną.

Z katalogu spraw podlegających kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych wynika, że właściwością sądów administracyjnych objęte są wyłącznie indywidualne sprawy z zakresu administracji publicznej. W doktrynie oraz orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego za sprawę z zakresu administracji publicznej uznaje się wszystkie akty, czynności, działania i sprawy, które nie mają charakteru cywilnoprawnego, załatwiane w sposób władczy przez organ administracji publicznej (por. orzeczenie NSA z 10 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 333/10).

W przedmiotowej sprawie nie została wydana decyzja, ani żaden inny akt administracyjny przez organ administracji publicznej. Wniesiona przez skarżącego skarga na pismo z 19 maja 2022 r., nie wyczerpuje żadnego z kryteriów określonych w art. 3 i art. 4 P.p.s.a. oraz nie dotyczy spraw poddanych kontroli sądu administracyjnego na podstawie przepisów szczególnych. Żądanie skrzącego zawarte w podaniu z 14 kwietnia 2022 r. stanowiło skargę powszechną, o której mowa w przepisach działu VIII k.p.a. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, sprawy załatwianie w trybie skarg i wniosków nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, gdyż nie mieszczą się w katalogu aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a.

Mając na uwadze wszystkie powyższe okoliczności sprawy stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na pismo nie podlega właściwości sądu administracyjnego, co obligowało Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.