Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 385/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-09-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę o wznowienie postępowania
Powołane przepisy: article: art. 271 - 273 , art. 282
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Fita (sprawozdawca), Sędziowie WSA Krystyna Czajecka-Szpringer,, NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Protokolant Asystent sędziego Anna Gilowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 6 września 2013 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wznowienie postępowania w sprawie I SA/Lu 428/12 oddala skargę o wznowienie postępowania.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 28 listopada 2012 r. w sprawie o sygnaturze akt I SA/Lu 428/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydaną w przedmiocie opłaty targowej za dzień 18 listopada 2011 r. Orzeczenie powyższe uprawomocniło się dnia 29 grudnia 2012 r.

Skargą z dnia 6 maja 2013 r. J. B. wniosła o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, zakończonego wskazanym powyżej wyrokiem z dnia 28 listopada 2012 r., na podstawie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej - p.p.s.a.).

W uzasadnieniu skargi wskazała, że upoważnienie dla J. B. (Dyrektora Wydziału Finansowego Urzędu Miasta) zostało wydane przez Prezydenta Miasta w dniu 5 grudnia 2006 r., pomimo że zdaniem skarżącej, kadencja Prezydenta Miasta rozpoczęła się w dniu 6 grudnia 2006 r. Skarżąca zaznaczyła, że w związku z nieprawidłowym upoważnieniem pracownika Urzędu Miasta zachodzi podstawa do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji, wydanych przez tę osobę bez wymaganego prawem umocowania.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 maja 2013 r. wezwano skarżącą do uprawdopodobnienia okoliczności potwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania oraz potwierdzających, że z okoliczności podnoszonych w skardze o wznowienie postępowania skarżąca nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżąca wskazała, że z kwestionowanym upoważnieniem udzielonym przez Prezydenta Miasta zapoznała się w dniu 4 marca 2013 r., podczas przeglądania akt sprawy w Samorządowym Kolegium Odwoławczym. Podkreśliła ponadto, że w niniejszej sprawie kierowała się zaufaniem do państwa prawa, zacytowała również uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Z. Mając na uwadze powyższe, skarżąca stwierdziła, że wobec faktu, iż Prezydent Miasta udzielił upoważnienia w czasie kiedy jeszcze nie pełnił tej funkcji, nabrała podejrzenia, że inkasenci pobierający opłatę targową mogą działać bezprawnie. Z ustaleń skarżącej wynikało, że inkasenci nie są pracownikami podległymi Prezydentowi Miasta, a opłaty targowe pobierają na podstawie umowy zawartej pomiędzy miastem C., a targowiskiem miejskim o "prowadzenie kontroli podatkowej". Wobec powyższego skarżąca uznając, że doszło do naruszenia prawa złożyła skargę o wznowienie postępowania.

W odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podkreśliło, że twierdzenia skarżącej nie zasługują na uwzględnienie. Organ podkreślił, że z zaświadczenia Miejskiej Komisji Wyborczej w C. wynika, że A. F. została wybrana Prezydentem Miasta C. Ślubowanie jako Prezydent Miasta złożyła w dniu 5 grudnia 2006 r., co potwierdza zaświadczenie z dnia 7 grudnia 2006 r. wystawione przez Przewodniczącego Rady Miasta C. Organ zauważył, że wbrew twierdzeniom skarżącej, decyzja organu pierwszej instancji wydana w sprawie, której wznowienia się domaga, nie została podpisana przez J. B. tylko przez Zastępcę Dyrektora Wydziału Finansowego Urzędu Miasta – I.L. Mając na uwadze powyższe argumenty organ stwierdził, że skarga jest niezasadna.

Dwoma pismami z dnia 28 sierpnia 2013 r. skarżąca zawnioskowała o zawieszenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania prowadzonego z jej zawiadomienia przez Prokuraturę Rejonową w C. oraz o zobowiązanie SKO do dostarczenia tutejszemu Sądowi pełnych akt, związanych z opłatą targową, a także o przeprowadzenie dowodu z protokołu I sesji V Kadencji Rady Miasta C. z dnia 27 listopada 2006 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Wznowienie postępowania jest instytucją procesową, która stwarza - w drodze wyjątku - możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej prawomocnym orzeczeniem sądu.

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwana dalej p.p.s.a., określa warunki dopuszczalności skargi (wniosku) o wznowienie postępowania. Przede wszystkim skarga o wznowienie postępowania musi być oparta na jednej z "podstaw wznowieniowych", enumeratywnie wymienionych w przepisach art. 271 - 273 p.p.s.a. Ponadto warunkiem dopuszczalności skargi (wniosku) o wznowienie jest wniesienie tej skargi (wniosku) w terminie trzech miesięcy od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277 p.p.s.a.).

Skarżąca w złożonej przez siebie skardze zawnioskowała o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 listopada 2012 r. wydanym w sprawie o sygnaturze akt I SA/Lu 422/12. Jako podstawę powyższego wniosku skarżąca wskazała art. 273 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Rozpatrując skargę o wznowienie postępowania Sąd rozpoznaje sprawę na nowo, w granicach zakreślonych wskazanymi we wniosku podstawami wznowienia (art. 282 § 1 p.p.s.a.).

Uwzględniając powyższe, w pierwszej kolejności zauważyć należy, że wbrew podnoszonemu w skardze zarzutowi J. B. nie brała udziału w wydaniu decyzji organu pierwszej instancji. Wbrew stanowisku skarżącej, załączone przez nią dokumenty oraz te, o dołączenie których wnioskowała, nie mają wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, decyzja organu pierwszej instancji (Prezydenta Miasta) została podpisana przez I.L. Upoważnienie dla I. L. do podpisywania rozstrzygnięć administracyjnych, wydawanych w ramach działalności Wydziału Finansowego Urzędu Miasta C, wydała Prezydent Miasta C. A. F. w dniu 6 września 2011 r.

Zatem w dniu podpisania przez I.L. decyzji organu pierwszej instancji była ona prawidłowo umocowana do dokonania tej czynności.

Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594), w skrócie u.s.g. kadencja prezydenta rozpoczyna się w dniu rozpoczęcia kadencji rady miejskiej lub wyboru go przez radę miejską i upływa z dniem upływu kadencji rady miejskiej.

Z kolei art. 29a u.s.g. stanowi, że objęcie obowiązków przez prezydenta następuje z chwilą złożenia wobec rady miejskiej ślubowania (...).

Dlatego, złożenie w dniu 5 grudnia 2006 r. przez A.F. ślubowania jako Prezydenta Miasta C. oznacza, że uzyskała ona z tą chwilą umocowanie do działania jako Prezydent Miasta.

Na marginesie zauważyć należy, że zawarty w piśmie z dnia 13 czerwca 2013 r. zarzut odnoszący się do braku umocowania inkasentów działających na targowisku do prowadzenia "kontroli podatkowej", jest bezzasadny z uwagi na fakt, że w sprawie nie była prowadzona kontrola podatkowa.

Z podanych powodów Sąd uznał zgłoszone przez stronę skarżącą podstawy wznowienia za niezasadne i na podstawie art. 282 § 2 p.p.s.a., skargę oddalił.