Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 128/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: Par.1 pkt 2, par. 2 ust. 3 pkt 6
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 6 kwietnia 2010 r. sygn. akt V SA/Wa 759/10 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 6 kwietnia 2010 r. o sygn. akt V SA/Wa 759/10 Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wezwał J. M. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...]w przedmiocie płatności z tytułu przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt w kwocie 400 złotych. Podstawę prawną wezwania stanowił przepis § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).

Na powyższe zarządzenie J. M. wniósł zażalenie, w którym zarzucił naruszenie § 1 pkt 2 oraz § 2 ust. 3 pkt 6 ww. rozporządzenia przez błędne przyjęcie, że sprawa objęta jest wpisem stosunkowym, w sytuacji gdy zaskarżony akt powinien być objęty wpisem stałym oraz naruszenie art. 163 § 2 oraz art. 167 p.p.s.a. w zw. z art. 227 § 1 p.p.s.a. przez zaniechanie uzasadnienia zakwestionowanego zarządzenia.

W uzasadnieniu zażalenia J. M. podniósł, że decyzja objęta skargą nie kreuje określonej należności pieniężnej lecz stwierdza nienależne pobranie płatności. Tym samym skarga powinna zostać zakwalifikowana jako skarga z zakresu rolnictwa, od której należny jest wpis stały w kwocie 200 złotych.

Z tych względów J. M. wniósł o zmianę zaskarżonego zarządzenia i ustalenie wpisu sądowego w wysokości 200 złotych ewentualnie o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest uzasadnione i podlega oddaleniu. Istotą problemu w postępowaniu objętym zażaleniem jest kwestia, czy przedmiotem sprawy sądowoadministracyjnej przed Sądem I instancji była należność pieniężna, jak podnosi skarżąca, czy uprawnienie wynikające z przepisów prawa, które jako takie nie przedstawia wartości majątkowej. Granice takiej sprawy wyznacza w istocie to, co strona kwestionuje w skardze na decyzję administracyjną lub inny akt administracyjny. Po zdefiniowaniu przedmiotu zaskarżenia Sąd ustala, czy od skargi wymagany jest wpis stosunkowy czy wpis stały.

J. M. wniósł skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...], w której organ utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Rz. z dnia 3 marca 2009 r. ustalającą kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiksowych i poprawy dobrostanu zwierząt w wysokości 10. 336, 20 złotych wraz z odsetkami liczonymi do dnia zwrotu nienależnie pobranych płatności. Wysokość zobowiązania J. M. podlegającego zwróceniu została określona wprost w sentencji decyzji a zatem to należność pieniężna w ww. kwocie stanowi przedmiot rozstrzygnięcia organu administracji publicznej. J. M. zaskarżając decyzję wydaną przez organ II instancji kwestionował więc rozstrzygnięcie co do należności pieniężnej ustalonej przez organ I instancji i utrzymanej w mocy w postępowaniu odwoławczym. Z uzasadnienia skargi wynika również, że J. M. nie zgadza się z orzeczeniem organu w przedmiocie tej należności pieniężnej, gdyż jak twierdzi żaden przepis prawa nie daje uprawnienia do "żądania zwrotu pobranych zgodnie z prawem kwot" a wzruszenie wydanych wcześniej ostatecznych decyzji ustalających wysokość tych świadczeń na rzecz skarżącego byłoby sprzeczne z art. 16 k.p.a.

Wobec tego przedmiotem skargi była decyzja ustalająca określoną należność pieniężną i dlatego należało pobrać wpis stosunkowy. Zgodnie bowiem z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi 3% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej niż 400 złotych jeżeli wartość pieniężna mieści się w przedziale od 10.000,00 złotych do 50.000,00 złotych. Kwota określona w zakwestionowanej decyzji wynosi 10.336,20 złotych, czyli mieści się w zakresie określonym w tym przepisie. Zatem zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wzywające żalącego się do zapłacenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 złotych było prawidłowe. Natomiast wpis stały w wysokości określonej w § 2 ust. 3 pkt 6 rozporządzenia należałoby rozważyć w przypadku, gdyby żalący się nie kwestionował w skardze zobowiązania pieniężnego oznaczonego w decyzji lecz inne działania organu, które nie miały by związku z tą należnością. Taka sytuacja nie miała jednak miejsca w rozpoznawanej sprawie, wobec czego zażalenie należy uznać za nieuzasadnione. Nie można zgodzić się z zarzutami naruszenia przez Sąd I instancji art. 163 § 2 oraz art. 167 p.p.s.a. w zw. z art. 227 § 1 p.p.s.a. polegających na zaniechaniu uzasadnienia kwestionowanego zarządzenia, gdyż w zarządzeniu została podana wprost podstawa prawna wezwania tj. przepis § 1 pkt 2 wspomnianego rozporządzenia.

Z wymienionych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. 197 § 2 p.p.s.a. oraz art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.