Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 108/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2020 poz 374
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych
journal: Dz.U. 2021 poz 888
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Fronc SWSA Paweł Darmoń (spr.) SWSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 maja 2022 r. sprawy ze skargi E. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2021 r , [...] w przedmiocie nakazu przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej skargę oddala


UZASADNIENIE

Burmistrz Gminy Krzeszowice decyzją z dnia 17 sierpnia 2021 r., znak sprawy: RGK.6324.3.1.2021 nakazał E. P. niezwłoczne przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacji sanitarnej - budynku nr [...] przy ul. [...] w miejscowości Krzeszowice, położonego na działkach o numerach ewidencyjnych: [...] i [...], obręb Czatkowice, którego właścicielem jest S. P., a osobą władającą jest E. P..

Organ I instancji ustalił, że budowa kanalizacji sanitarnej w miejscowości Krzeszowice, obręb Czatkowice została zakończona w 2017 roku, co potwierdza przekazana przez Wodociągi i Kanalizacja Krzeszowice Sp. z o. o informacja dotycząca nieruchomości posiadających techniczną możliwość podłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej w ramach projektu: "Zapewnienie prawidłowej gospodarki ściekowej na terenie aglomeracji Krzeszowice-dorzecze Rudawy" - pismo znak 3800/2017/GO z dnia 10 lipca 2017 r. Podłączenie do sieci kanalizacyjnej powinno nastąpić niezwłocznie w momencie stworzenia warunków technicznych i możliwości świadczenia usługi przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne.

W toku postępowania E. P. kontaktowała się z Urzędem telefonicznie informując, że nie dokona przyłączenia do sieci kanalizacyjnej z uwagi na fakt, iż nie jest właścicielem nieruchomości, a którym jest jej mąż - Pan S. P., który od lat przebywa za granicą. Ponadto poinformowała, iż zamieszkuje przedmiotową nieruchomość, jednakże nie poczuwa się do obowiązku przyłączenia jej do sieci kanalizacyjnej.

W celu potwierdzenia faktu użytkowania nieruchomości przez E. P., pismem znak WFK.RP.3221.2.137.2021 z dnia 15 czerwca 2021 r. Referat Podatkowy Urzędu udostępnił informacje, że w latach 2017-2021 według zapisów w ewidencji podatkowej nieruchomości z działki o nr ewid. [...] i [...] obręb Czatkowice, podatnikiem podatku rolnego i podatku od nieruchomości byli: E. P. oraz S. P..

Pismem z dnia 29 lipca 2021 r., wyjaśnienia do niniejszej sprawy złożyła I. D. - pełnomocnik S. P.. Wskazała, iż S. P. od kilkunastu lat przebywa za granicą, natomiast E. P. zamieszkuje nieruchomość, pod warunkiem regulowania wszelkich należności wynikających z jej użytkowania, tym samym wykonania przyłącza do sieci kanalizacyjnej.

Organ I instancji uznał, iż w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości fakt zamieszkiwania przez E. P. na terenie nieruchomości, której dotyczy postępowanie, jak i techniczna możliwość podłączenia budynku do sieci kanalizacyjnej oraz brak wyposażenia w przydomową oczyszczalnię ścieków. W związku z powyższym Organ I instancji uznał, iż obowiązek przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej spoczywa na Pani E. P. - jako użytkowniku nieruchomości.

Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego od tej decyzji przez E. P. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z dnia 29 listopada 2021 r., znak SKO.OŚ/4170/386/2021 utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, jako podstawę prawną wskazując art. 5 ust. 7 w związku z art. 5 ust. 1 pkt 2) ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2021, poz. 888 ze zm., zwaną dalej ustawą), oraz 138 § 1 pkt 1) ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021, poz. 735 ze zm., zwaną dalej k.p.a.).

W uzasadnieniu decyzji Kolegium podało, że regulacja pozwalająca na rozstrzyganie przez wójta gminy spraw dotyczących przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej, zawarta została w art. 5 ust. 1 pkt 2) w zw. z art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jednolity: Dz.U. z 2021, poz. 888 ze zm.), zwanej dalej "ustawą".

Stosownie do treści art. 5 ust. 1 pkt 2) ustawy, właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku poprzez przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub, w przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona, wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania określone w przepisach odrębnych; przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych.

Co do zasady ustawodawca w przepisie tym wprowadził alternatywę: albo istnieje sieć kanalizacyjna - wówczas zasadą jest, że nieruchomość ma być podłączona do tej sieci, a jedyny wyjątek dotyczy nieruchomości wyposażonej w przydomową oczyszczalnię ścieków - albo sieć kanalizacyjna nie istnieje i jej budowa jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona - wówczas właścicielowi nieruchomości przysługuje wybór między wyposażeniem nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub przydomową oczyszczalnię ścieków.

Obowiązek podłączenia nieruchomości do kanalizacji, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2) ustawy, w razie jego nie wykonania, może być nałożony decyzją administracyjną, zgodnie bowiem z art. 5 ust. 7 ustawy: "W przypadku stwierdzenia niewykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1-4, wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję nakazującą wykonanie obowiązku".

Podkreślono, że sposób sformułowania art. 5 ust. 7 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach prowadzi do wniosku, że decyzja, o jakiej mowa w tym przepisie, nie ma charakteru uznaniowego. Innymi słowy, konieczność jej wydania nie została pozostawiona ocenie organu i nie zależy od takich okoliczności, jak sytuacja życiowa, zdrowotna, czy majątkowa osoby zobowiązanej. Konieczne jest jednak, aby przed wydaniem decyzji przez organ, postępowanie zostało przeprowadzone w taki sposób, aby jednoznacznie wyjaśnić czy w sprawie zaistniały przesłanki do wydania decyzji nakazującej przyłączenie nieruchomości do sieci. Jak wskazał Organ I instancji przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe wyłącznie w sytuacji, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków, a taką oczyszczalnią nie jest szczelny zbiornik bezodpływowy. Wynikający z powyższych przepisów obowiązek przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej obciąża właścicieli nieruchomości, gdy taka sieć istnieje. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4) ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o właścicielach nieruchomości - rozumie się przez to także współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością. Ponadto zgodnie z art. 2 ust. 2a ustawy: Jeżeli obowiązki wskazane w ustawie mogą jednocześnie dotyczyć kilku podmiotów spośród wskazanych w ust. 1 pkt 4, obowiązany do ich wykonania jest podmiot lub podmioty faktycznie władające nieruchomością.

Jak wskazuje organ odwoławczy bezspornie ustalono, iż E. P. jest osobą obowiązaną do wykonania przedmiotowego obowiązku jako osoba faktycznie władająca nieruchomością. Zdaniem Kolegium z akt sprawy, jak i z uzasadnienia zaskarżonej decyzji Organu I instancji wynika, że Organ I instancji prowadził w tym zakresie prawidłowe postępowanie. W aktach sprawy znajduje się: informacja od Wodociągi i Kanalizacja Krzeszowice Sp. z o.o. z dnia 10 lipca 2017 r., znak sprawy 3800/2017/GO o nieruchomościach niepodłączonych do istniejącej Sieci kanalizacyjnej z terenu miejscowości Czerna i osiedla Czatkowice a które posiadają techniczną możliwość przyłączenia do sieci kanalizacyjnej. Ponadto ustalono na podstawie rejestru przydomowych oczyszczalni ścieków prowadzonego przez Burmistrza, że przedmiotowa nieruchomość posiada zbiornik bezodpływowy. Niemniej jednak wyposażenie nieruchomości w zbiornik wybieralny nieczystości ciekłych nie zwalnia z obowiązku przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej jeśli istnieją możliwości techniczne przyłączenia. Jak wskazano np. w wyroku WSA w Opolu z dnia 4 lipca 2013r., II SA/Op 190/13 (LEX nr 1343156): "Ustawodawca nie uzależnił przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej od innych niż wskazane w przepisie art. 5 ust. 1 pkt 2) u.p.c.g., przesłanki. Okoliczność, że zbiornik jest regularnie opróżniany nie ma znaczenia prawnego." Nałożenie obowiązku przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej na Odwołującą było działaniem prawidłowym.

Podkreślono fakt, iż konieczność wydania decyzji nie została pozostawiona ocenie organu o czym świadczy sformułowanie przepisu "wójt wydaje decyzję nakazującą wykonanie obowiązku" i nie zależy od jakichkolwiek dodatkowych okoliczności. Obowiązek przyłączenia istnieje w każdym przypadku, gdy została wybudowana sieć, z wyjątkiem sytuacji, gdy nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków. Zatem nawet jeśli nieruchomość wyposażona jest w zbiornik bezodpływowy spełniający wszystkie wymagania, a powstała sieć, użytkownik powinien się do niej przyłączyć.

Obowiązek wynikający z art. 5 ust. 1 pkt 2) ustawy ma charakter powszechny i odnosi się do wszystkich nieruchomości leżących w zasięgu sieci kanalizacyjnej. A przepisy przewidują, że wykonywanie decyzji, o której mowa w ust. 7 ustawy podlega egzekucji w trybie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 1427).

Opisaną wyżej decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie E. P.. Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

1. Błąd w ustaleniach faktycznych - poprzez uznanie, że skarżąca jest osobą uprawnioną do rozporządzania nieruchomością położoną przy ul. [...], [...]

2. Naruszenie przepisów postępowania - poprzez wydanie decyzji wobec osoby która nie powinna być stroną w sprawie.

Na podstawie tych zarzutów skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi podkreśliła, że organ oparł się na okolicznościach które nie powinny mieć znaczenia dla sprawy. W sposób nieprawidłowy uznano, że skarżąca jest osobą uprawnioną do dysponowania nieruchomością położoną przy ul. [...] w K.. Skarżąca zaznaczyła, że w chwili obecnej zamieszkuje w tej nieruchomości, nie posiada jednak do niej żadnych praw. Nieruchomość ta należy do jej męża (uzupełnienie skargi), a skarżąca mieszka w niej grzecznościowo, w zamian za regulowanie zobowiązań podatkowych i mediów. Ze względu na relacje panujące między skarżącą a jej byłym mężem, nie sposób jest uznać, że jest osobą uprawnioną do jakiegokolwiek dysponowania tą nieruchomością. W szczególności nie jest uprawniona do dysponowania tą nieruchomością w takim stopniu, aby być w stanie podjąć decyzję o wykonaniu przyłącza kanalizacyjnego. Zdaniem skarżącej, decyzje zostały wydane wobec osoby która nie powinna być stroną w sprawie. Mąż skarżącej pracuje za granicą. Małżonkowie nie wykonują wobec siebie obowiązków małżeńskich i od dłuższego czasu pozostają w konflikcie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że na mocy § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. poz. 491 z późn. zm.) w okresie od dnia 20 marca 2020 r. do odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej ogłoszono stan epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2. Obecnie jest to stan zagrożenia epidemicznego. Zgodnie z art. 15zzs4 ust.2 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zmianami) w brzmieniu obowiązującym od dnia 3 lipca 2021 r., wprowadzonym art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 28 maja 2021 r. (Dz.U.2021.1090), w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID -19 oraz w ciągu roku od odwołania ostatniego z nich, wojewódzkie sądy administracyjne przeprowadzają rozprawę wyłącznie przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających prowadzenie jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, z tym, że osoby w niej uczestniczące nie muszą przebywać w budynku sądu. W myśl art. 15zzs4 ust.3 ustawy Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W rozpoznawanej sprawie strony postępowania zostały wezwane o podanie, czy wnoszą o przeprowadzenie rozprawy zdalnej, a jeżeli tak – to o wskazanie adresu elektronicznego na platformie ePUAP - w terminie 7 dni od dnia doręczenia - pod rygorem przyjęcia, że strona nie ma możliwości technicznych uczestniczenia w rozprawie zdalnej.

Ponieważ organ i uczestnik nie wykonali powyższego wezwania, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 19 kwietnia 2022 r sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Wiążące przy tym są przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonego aktu. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2022.329 t.j. z dnia 2022.02.09) - zwanej dalej p.p.s.a. - tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy. W przeciwnym razie Sąd skargę oddala (art. 151 tej ustawy).

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja jest prawidłowa.

Brzmienie art. 5 i art. 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2021 poz. 888) jest jednoznaczne i nie budzi wątpliwości:

Art. 5

1. Właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez:

1) wyposażenie nieruchomości w worki lub pojemniki, przeznaczone do zbierania odpadów komunalnych, utrzymanie tych pojemników w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym oraz utrzymanie w odpowiednim stanie sanitarnym i porządkowym miejsc gromadzenia odpadów, chyba że na mocy uchwały rady gminy, o której mowa w art. 6r ust. 3, obowiązki te w całości lub w części przejmie gmina jako część usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości w zamian za uiszczoną przez właściciela opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi;

2) przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub, w przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona, wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania określone w przepisach odrębnych; przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych;

3) zbieranie w sposób selektywny powstałych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych zgodnie z wymaganiami określonymi w regulaminie oraz sposobem określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4a ust. 1;

3a) gromadzenie nieczystości ciekłych w zbiornikach bezodpływowych;

3b) pozbywanie się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych oraz nieczystości ciekłych w sposób zgodny z przepisami ustawy i przepisami odrębnymi;

4) uprzątnięcie błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z chodników położonych wzdłuż nieruchomości, przy czym za taki chodnik uznaje się wydzieloną część drogi publicznej służącą dla ruchu pieszego położoną bezpośrednio przy granicy nieruchomości; właściciel nieruchomości nie jest obowiązany do uprzątnięcia chodnika, na którym jest dopuszczony płatny postój lub parkowanie pojazdów samochodowych;

5) realizację innych obowiązków określonych w regulaminie.

7. W przypadku stwierdzenia niewykonania obowiązków, o których mowa w ust. 1-4, wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję nakazującą wykonanie obowiązku.

Art. 2.

1. Ilekroć w ustawie jest mowa o:

4) właścicielach nieruchomości - rozumie się przez to także współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością;

2a. Jeżeli obowiązki wskazane w ustawie mogą jednocześnie dotyczyć kilku podmiotów spośród wskazanych w ust. 1 pkt 4, obowiązany do ich wykonania jest podmiot lub podmioty faktycznie władające nieruchomością. W takim przypadku podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 4, mogą w drodze umowy zawartej w formie pisemnej, wskazać podmiot obowiązany do wykonania obowiązków wynikających z ustawy.

Ze zgromadzonego przez organy materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że E. P. zamieszkuje od dłuższego czasu na terenie nieruchomości stanowiącej działki nr [...] i [...], przy [...] (dawny numer [...]) w K., której dotyczy postępowanie, za zgodą właściciela (jej męża S. P. z którym pozostaje w konflikcie – k – 40 uzupełnienia skargi z 29 kwietnia 2022 r). Skarżąca reprezentuje prawa i obowiązki właściciela nieruchomości. Zajmowana nieruchomość posiada jedynie zbiornik bezodpływowy, co nie zwalnia z obowiązku przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej, jeśli istnieją możliwości techniczne przyłączenia. Skarżąca przyznaje tę okoliczność, jednakże nie poczuwa się do obowiązku przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej. Budowa kanalizacji sanitarnej w miejscowości Krzeszowice, obręb Czatkowice została zakończona w 2017 roku, co potwierdza przekazana przez Wodociągi i Kanalizacja Krzeszowice Sp. z o. o informacja dotycząca nieruchomości posiadających techniczną możliwość podłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej w ramach projektu: "Zapewnienie prawidłowej gospodarki ściekowej na terenie aglomeracji Krzeszowice-dorzecze Rudawy" – ( pismo znak 3800/2017/GO z dnia 10 lipca 2017 r., wraz z informacją o nowych numerach porządkowych k – 1 - 5). E. P. zawarła umowę nr [...] o zaopatrzenie w wodę dla zajmowanej nieruchomości, w dniu 15 maja 2014 r z Wodociągi i Kanalizacja Krzeszowice Sp z o.o. ( k – 57 a.a.)

Podłączenie do sieci kanalizacyjnej powinno nastąpić niezwłocznie w momencie stworzenia warunków technicznych i możliwości świadczenia usługi przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne. W kontrolowanym postępowaniu wykazano, że istnieje techniczna możliwość podłączenia budynku do sieci kanalizacyjnej oraz brak wyposażenia nieruchomości zajmowanej przez skarżącą w przydomową oczyszczalnię ścieków. Obowiązek przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej spoczywa na Pani E. P. - jako władającej nieruchomością. Nie jest bowiem możliwe zamieszkiwanie na nieruchomości bez korzystania z mediów i funkcjonującego odpływu kanalizacyjnego. Właściciel nieruchomości zamieszkuje za granicą. Organ trafnie skierował decyzję do E. P. – jako podmiotu który dopełni w sposób efektywny obowiązku ustawowego, bowiem faktycznie korzysta z nieruchomości i faktycznie nią włada.

Skoro skarżąca bez ograniczeń korzysta z nieruchomości, która nie jest wyposażona w obowiązkowe przyłącze kanalizacyjne, co powoduje określone konsekwencje dla środowiska i społeczności lokalnej - to powinna albo odpowiedzialnie i konsekwentnie realizować obowiązki ustawowe albo zrezygnować z "grzecznościowego zamieszkiwania". Dla rozstrzygnięcia organu zgodnie z obowiązującymi przepisami, a wbrew twierdzeniom skargi nie mają znaczenia żadne relacje osobiste skarżącej i jej męża, ani to czy skarżąca czuje się mniej lub bardziej uprawniona do dysponowania nieruchomością, aby wykonać przyłącze. Obowiązujące przepisy prawa stanowią, że samo faktyczne władanie nieruchomością jest wystarczającym tytułem do nałożenia obowiązku wykonania przyłączenia do sieci kanalizacyjnej. Jeśli skarżąca "nie czuje się uprawniona do dysponowania nieruchomością w takim stopniu aby podjąć decyzję o wykonaniu przyłącza kanalizacyjnego" może umówić się z właścicielem nieruchomości, który udostępnia jej nieruchomość, a którego prawa reprezentuje, w jaki sposób sprostać nałożonym obowiązkom.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 poz. 2325 ze zm.)