Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 604/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2006-03-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.53 ust.4 pkt 6 w zw. z art.64 ust.1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
article: art.5 ust.1
journal: Dz.U. 2004 nr 121 poz 1266
law: Ustawa z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych - tekst jedn.

SENTENCJA

Sygnatura akt: II SA/Ke 604/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka (spr.), Asesor WSA Sylwester Miziołek, Protokolant: referent stażysta Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2006 r. sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] numer [...] w przedmiocie uzgodnienie decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu zażalenia M. W. utrzymało w mocy, na podstawie art. 138 § ust. 1 pkt 1 kpa postanowienie Starosty S. z dnia [...] opiniujące pozytywnie, w zakresie ochrony gruntów rolnych projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego na działkach oznaczonych w ewidencji gruntów numerami 43, 53 i 70/1, położonych w miejscowości Z. gm. S.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy podał, że Urząd Gminy w S. wystąpił do Starosty S. o uzgodnienie projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy dla budynku gospodarczego na działkach nr ew. 43, 53 i 70/1, położonych w Z., gm. S.w zakresie ochrony gruntów rolnych.

Postanowieniem z dnia [...]Starosta S. pozytywnie zaopiniował przedłożony projekt decyzji. W uzasadnieniu tego postanowienia w 14-stym wierszu od dołu organ napisał, że "zgodnie z ewidencją gruntów działka nr 39/1 to rola klasy III a i III b". Postanowieniem z dnia [...]Starosta S., na podstawie art. 113 § 1 kpa, z urzędu sprostował oczywistą omyłkę zawartą w tym postanowieniu w ten sposób, że w miejsce nr działki 39 wpisał numery działek 43, 53, 70/1.

Zgodnie z wypisem z ewidencji gruntów działki te są gruntami rolnymi, częściowo zabudowanymi, znajdującymi się w klasie bonitacyjnej gruntów III a i III b. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r., Nr 121, poz. 1266 ze zm.) przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III, jeżeli ich zwarty obszar projektowany do takiego przeznaczenia przekracza 0,5 ha – wymaga uzyskania zgody Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej. Ponieważ wskazane do zabudowy działki nr 43, 53, 70/1 nie przekraczają 0,5 ha nie jest wymagana zgoda na zmianę ich przeznaczenia. Projektowane zamierzenie inwestycyjne nie spowoduje naruszenia przepisów dotyczących ochrony gruntów rolnych.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wniosła M. W., domagając się jego uchylenia.

W uzasadnieniu skarżąca zarzuciła, że zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o utrzymaniu w mocy postanowienia Starosty S. o sprostowaniu oczywistej omyłki.

Zdaniem skarżącej "przy wydawaniu postanowienia Starosty podstawą była ocena dotycząca działki 39/1". Logicznym, zdaniem skarżącej jest, że skoro analiza dotyczyła działki nr 39/1, a więc innej niż podano w projekcie decyzji Wójta przesłanym do zaopiniowania, uznać należy, że tak postanowienie Starosty, jak i postanowienie SKO są "bezprzedmiotowe" i winny być uchylone.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Przedmiotem kontroli Sądu w sprawie niniejszej było postanowienie opiniujące decyzję o warunkach zabudowy, wydane w trybie art. 106 § 3 kpa, nie zaś postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki tego postanowienia.

Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w zakresie pozostawania go w zgodności z przepisami prawa stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa.

Na wstępie należy podnieść, że na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 6 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) decyzję o warunkach zabudowy wójt wydaje po uzgodnieniu z organem właściwym dla ochrony gruntów rolnych i leśnych, którym jest starosta (art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych – Dz.U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266).

Postanowieniem z dnia [...] Starosta S. pozytywnie zaopiniował w zakresie ochrony gruntów rolnych projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku gospodarczego na działkach oznaczonych w ewidencji gruntów numerami 43, 53 i 70/1, położonych w miejscowości Z. gm. S.

Sąd nie podziela zarzutu skargi, iż Starosta S. przy wydaniu tego postanowienia miał na uwadze stan faktyczny dotyczący działki nr 39/1, nie zaś działek 43, 53 i 70/1. Postanowieniem z dnia [...] . oczywista omyłka polegająca na niewłaściwym wpisaniu jedynie w jednym miejscu (14 wierszu od dołu) uzasadnienia tego postanowienia innego numeru działki została przez Starostę sprostowana na podstawie art. 113 § kpa poprzez wpisanie zamiast nr działki "39/1" nr "43, 53 i 70/1". Omyłka ta nie miała wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia, albowiem w aktach sprawy znajduje się materiał dowody dotyczący jedynie działek o nr 43, 53, 70/1, których dotyczyć miało uzgodnienie. Przedmiotem sprostowania nie było więc mylne ustalenie faktyczne organu administracyjnego i nie prowadziło ono do merytorycznej zmiany decyzji. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zaś skarga M. W. na to postanowienie została wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 30 marca oddalona w sprawie II SA/Ke 605/05 (wyrok jest nieprawomocny).

Jednak przede wszystkim należy podnieść, iż organ odwoławczy przed wydaniem zaskarżonego postanowienia dokonał prawidłowej i dokładnej analizy materiału dowodowego dotyczącego działek wskazanych w projekcie decyzji o ustalenie warunków zabudowy. Istotą bowiem administracyjnego postępowania administracyjnego jest rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, nie zaś jedynie kontrola zasadności zarzutów podniesionych w odwołaniu od orzeczenia pierwszoinstancyjnego (art. 138 w zw. z art. 140 kpa). Samorządowe Kolegium Odwoławcze działa zatem jako organ o charakterze reformatoryjnym, ponownie merytorycznie rozpatrując sprawę w jej całokształcie, a także uwzględniając zmiany stanu faktycznego i prawnego, które nastąpiły po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji.

W sprawie niniejszej Samorządowe Kolegium Odwoławcze ustaliło, że działki nr ew. 43, 53 i 70/1 są gruntami rolnymi, częściowo zabudowanymi, znajdującymi się w klasie bonitacyjnej gruntów III a i III b. Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. z 2004 r., Nr 121, poz. 1266 ze zm.) przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III, jeżeli ich zwarty obszar projektowany do takiego przeznaczenia przekracza 0,5 ha – wymaga uzyskania zgody Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej. Ponieważ wskazane do zabudowy działki nr 43, 53, 70/1 nie przekraczają 0,5 ha nie jest wymagana zgoda na zmianę ich przeznaczenia. Projektowane zamierzenie inwestycyjne nie spowoduje naruszenia przepisów dotyczących ochrony gruntów rolnych.

W tej sytuacji oparcie zarzutu skargi na fakcie popełnienia oczywistej omyłki, która została sprostowana w sposób przewidziany prawem nie może przynieść pożądanego skutku.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu pierwszej instancji nie naruszają prawa i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji wyroku.