Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1591/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151,  art. 153,  art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7,  art. 77  par. 1,  art. 107  par. 1,  art. 126,  art. 145  par. 1  pkt 4,  art. 148  par. 1 i 2,  art. 149  par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: par. 18  ust. 1  pkt 1  lit. c,  par. 19,  par. 2  ust. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Protokolant Joanna Kurek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi D. P. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat A. M. z Kancelarii Adwokackiej przy ul. [...] w W. kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) złotych oraz kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych stanowiącą 22 % podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Postępowanie w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego w zakresie ochrony środowiska przed elektromagnetycznym promieniowaniem niejonizującym dla stacji bazowej telefonii komórkowej planowanej w S. [...] na działce nr [...] w gminie R. zakończyło się decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...]. W decyzji tej organ uzgodnił w powyższym zakresie dokumentację techniczną pod warunkiem zastosowania wyszczególnionych w decyzji urządzeń nadawczych.

W dniu 13 marca 2006 r. D. P. i T. S. wnieśli o wznowienie postępowania.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] Wojewoda [...] na podstawie art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "k. p. a.", w związku z art. 148 § 2 k. p. a. odmówił wznowienia postępowania.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ pierwszej instancji wskazał, iż wnioskodawcy składając wniosek o wznowienie postępowania w dniu 13 marca 2006 r. uchybili terminowi, o którym mowa w art. 148 § 1 k. p. a. Zdaniem organu skarżący posiadali wiedzę o wydaniu przez Wojewodę [...] decyzji z dnia [...] maja 2005 r. co najmniej w okresie poprzedzającym złożenie przez nich w dniu 28 października 2005 r. wniosku do Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Starosty Powiatowego w R. z dnia [...] września 2005 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej stacji bazowej telefonii komórkowej.

Minister Środowiska decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że określony w art. 148 § 1 k. p. a. jednomiesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania z powodu nie uczestniczenia w postępowaniu na prawach strony (art. 145 § 1 pkt 4 k. p. a.) biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Zdaniem Ministra Środowiska dokumenty znajdujące się w aktach sprawy pozwalają na ustalenie prawdopodobnego terminu, w którym D. P. oraz T. S. dowiedzieli się o decyzji wydanej w postępowaniu, w którym nie brali udziału jako strony. W decyzji Starosty Powiatowego z dnia [...] września 2005r. udzielającej pozwolenia na budowę omawianej stacji bazowej znajduje się informacja, że "projekt budowlany stacji bazowej telefonii komórkowej posiada uzgodnienie z Wydziałem Środowiska i Rolnictwa [...] Urzędu Wojewódzkiego w L.". Mimo, iż w informacji tej nie podano daty i znaku tej decyzji, to zdaniem organu z treści powyższej decyzji z dnia [...] września 2005 r. skarżący mogli dowiedzieć się o wydaniu decyzji uzgadniającej. W decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2005 r. podana została już data i oznaczenie decyzji uzgadniającej projekt budowlany, a decyzja ta, jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, została wnioskodawcom doręczona w dniu 21 listopada 2005 r. W tej sytuacji zdaniem organu wniesienie podania o wznowienie postępowania dopiero w dniu 13 marca 2006 r. nastąpiło z uchybieniem terminu jednego miesiąca, wynikającego z art. 148 § 1 k. p. a.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] stycznia 2007 r. złożył D. P.

Wyrokiem z dnia 7 września 2007 r. Sąd uchylił odmawiające wznowienia postępowania decyzje organów obu instancji.

W uzasadnieniu wskazano, że z art. 148 § 2 k. p. a. wynika, iż jednomiesięczny termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k. p. a. biegnie nie od daty doręczenia decyzji, lecz od dnia, w którym strona dowiedziała się o danej decyzji, tj. powzięła wiadomość o istnieniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Istotnym zdaniem Sądu jest zatem to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie nawet od źródła z którego pochodzi informacja.

W ocenie Sądu z treści wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2005 r. wynika, iż skarżący nie posiadał wiedzy na temat dokonanych przez Wojewodę [...] uzgodnień. Zawarte w powyższym wniosku stwierdzenie, iż "brak jest wymaganych opinii Wojewody [...] Wydział Ochrony Środowiska, które powinny być wydane w trakcie prowadzonego postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko..." wskazuje jednoznacznie, że strona na dzień składania tego wniosku wiedzy tej nie posiadała. Nie można zatem zgodzić się ze stanowiskiem prezentowanym przez organ pierwszej instancji, iż składając w dniu 28 października 2005 r. wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2005 r. skarżący znał treść decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r.

Zdaniem Sądu skarżący składając wniosek o wznowienie postępowania nie uchybił terminowi, o którym mowa w art. 148 § 1 k. p. a., bowiem od dnia w którym skarżący powziął wiedzę na temat wydanej decyzji nie minął miesięczny termin. Organ odwoławczy powołując się na okoliczność powzięcia przez skarżącego wiadomości o wydaniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. wskazał fakt, iż w decyzji Starosty Powiatowego z dnia [...] września 2005r. udzielającej pozwolenia na budowę omawianej stacji bazowej znajduje się informacja, że "projekt budowlany stacji bazowej telefonii komórkowej posiada uzgodnienie z Wydziałem Środowiska i Rolnictwa [...] Urzędu Wojewódzkiego w L.". Natomiast w decyzji odwoławczej z dnia [...] listopada 2005 r. podana została już data i oznaczenie decyzji uzgadniającej projekt budowlany, a decyzja ta, jak wskazał Minister Środowiska, została skarżącemu doręczona w dniu 21 listopada 2005 r.

Zdaniem Sądu cytowane powyżej decyzje, na które powołał się Minister Środowiska, nie dają wystarczającej podstawy do uznania, iż skarżący dowiedział się o treści decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. Samo przywołanie w uzasadnieniu powyższych decyzji z dnia [...] września 2005 r. i z dnia [...] listopada 2005 r. przedmiotowej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r., lecz bez wskazania jaki był jej przedmiot, nie wyczerpuje przesłanek z art. 148 § 2 k. p. a. Decyzja ta przywołana została wyłącznie w kontekście obowiązku prowadzenia pomiarów. Nie można więc zdaniem Sądu uznać, iż na podstawie takiej informacji skarżący powziął wiadomość o wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu, a zatem przesłanki wskazane przez Ministra Środowiska nie dawały podstaw do odmowy wznowienia postępowania.

Po rozpatrzeniu podania D. P. o wznowienie postępowania w sprawie uzgodnienia projektu budowlanego, zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2005 r., Marszałek Województwa [...] orzeczeniem z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] odmówił wznowienia postępowania.

W uzasadnieniu wskazano, że z uzyskanych w toku przesłuchania wnioskodawcy informacji wynika, iż o decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. dowiedział się w dniu 20 listopada 2005 r, tj. po otrzymaniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2005 r. utrzymującej w mocy pozwolenie na budowę udzielone przez Starostę Powiatowego w R. w dniu [...] września 2005 r. Organ uznał w związku z tym, że skoro podanie o wznowienie postępowania złożono w dniu 13 marca 2006 r, to nastąpiło to już po terminie określonym w art. 148 § 2 k. p. a. i odmówił wznowienia postępowania.

Środek odwoławczy od powyższego orzeczenia Marszałka Województwa [...] wniósł D. P.

W uzasadnieniu odwołujący się wskazał, że doszło do naruszenia art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", ponieważ z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2007 r. wynika, iż termin do złożenia podania o wznowienie postępowania nie został uchybiony. Podkreślono, że w ocenie Sądu liczy się dzień, w którym osoba miała możliwość zapoznania się z treścią decyzji, a nie dzień dowiedzenia się o istnieniu decyzji. Odwołujący się zaznaczył, że decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. mu nie doręczono, nie zna jej treści i nie wie, jakie było rozstrzygnięcie.

Wskazano ponadto, iż organ błędnie wydał postanowienie zamiast decyzji.

Minister Środowiska decyzja z dnia [...] września 2008 r. nr [...] utrzymał w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu podkreślono, że Sąd w wyroku z dnia 7 września 2007 r. uznał, iż termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k. p. a. liczy się nie od daty doręczenia decyzji, lecz od dnia, w którym strona powzięła wiadomość o zapadłym rozstrzygnięciu. Stosownie do art. 107 k. p. a. rozstrzygnięcie jest jednym ze składników decyzji, który wyraża rezultat stosowania normy prawnej. Rozstrzygnięcie w sprawie zakończonej decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2005 r. polegało na uzgodnieniu planowanej inwestycji w zakresie ochrony środowiska. Informacja o tym rozstrzygnięciu była zawarta, choć bez daty i numeru decyzji, w decyzji Starosty R. z dnia [...] września 2005 r. o udzieleniu pozwolenia na budowę. Natomiast w decyzji odwoławczej Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2005 r. była już podana zarówno data, jak i numer decyzji Wojewody [...] uzgadniającej projekt budowlany w zakresie ochrony środowiska.

Organ nadmienił nadto, że wnioskodawca wystąpił do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o stwierdzenie nieważności powyższych decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2005 r. oraz decyzji Starosty R. z dnia [...] września 2005 r. Wniosek o stwierdzenie nieważności uzupełnił pismem z dnia 27 stycznia 2006 r., z którego wynika, iż posiadał w tym dniu wiedzę o rozstrzygnięciu Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r., a stwierdzenia zawarte we wniosku o stwierdzenie nieważności z dnia 28 października 2005 r. o braku wymaganych uzgodnień były już nieaktualne. W związku z tym organ uznał, że odwołujący się dowiedział się o rozstrzygnięciu Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. między listopadem 2005 r. a styczniem 2006 r., toteż podanie o wznowienie postępowania z dnia 13 marca 2006 r. zostało wniesione po upływie miesięcznego terminu określonego w art. 148 k. p. a.

Odnośnie zarzutu, że organ pierwszej instancji wydał postanowienie zamiast decyzji wskazano, że rzeczywiście nie powołał on w postanowieniu art. 149 § 3 k. p. a., ale w systemie prawnym istnieje przepis stanowiący o możliwości wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Nie jest to w ocenie organu odwoławczego wada mająca wpływ na rozstrzygnięcie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie D. P. wskazał, że z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2007 r. wynika, iż termin do złożenia podania o wznowienie postępowania nie został uchybiony. Podkreślono, że w ocenie Sądu liczy się dzień, w którym osoba miała możliwość zapoznania się z treścią decyzji, a nie dzień dowiedzenia się o istnieniu decyzji. Odwołujący się zaznaczył, że decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. mu nie doręczono, nie zna jej treści i nie wie, jakie było rozstrzygnięcie.

W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska podniósł, że Sąd w wyroku z dnia 7 września 2007 r. uznał, iż argumentacja przedstawiona przez organ nie była wystarczająca do uznania rozstrzygnięcia za prawidłowe. Organ zaznaczył, że ponownie rozpatrując podanie o wznowienie postępowania jest co prawda związany oceną prawną i wskazaniami Sądu, ale jeśli uzupełnione postępowanie wskazuje na zasadność poprzedniej decyzji, to nic nie stoi na przeszkodzie w wydaniu rozstrzygnięcia identycznego z poprzednim, z odpowiednio pogłębionym uzasadnieniem. Organ podniósł w związku z tym, że ponownie rozpatrując sprawę dysponował dodatkowymi dokumentami wskazującymi na uchybienie terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obiegu prawnego.

W przypadku złożenia przez stronę podania o wznowienie postępowania organ administracji, przed ewentualnym wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania bada, czy podanie o wznowienie postępowania oparte jest o ustawowe przesłanki wznowienia enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 k. p. a. oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 148 § 1 k.p.a.

W przypadku ujawnienia, iż podanie o wznowienie nie wskazuje przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 k. p. a. bądź nie został zachowany termin do jego złożenia przewidziany w art. 148 § 1 k. p. a. organ administracji może na podstawie art. 149 § 3 k. p. a. wydać decyzję odmawiającą wznowienia postępowania. W pozostałych przypadkach organ administracji ma obowiązek wydać postanowienie o wznowieniu postępowania i przeprowadzić postępowanie zgodne z zasadami określonymi w art. 150 i 151 k. p. a.

Podanie skarżącego o wznowienie postępowania zostało oparte na ustawowej przesłance wznowienia określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k. p. a., to jest okoliczności, gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu.

Natomiast rację ma organ twierdząc, że nie został zachowany termin do złożenia podania o wznowienie postępowania.

Stosownie do art. 148 § 1 k. p. a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Natomiast mający zastosowanie w niniejszej sprawie art. 148 § 2 k. p. a. stanowi, iż termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k. p. a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji.

Zasadnicze znaczenie w sprawie ma więc ustalenie kiedy skarżący dowiedział się o decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r.

Zaznaczyć przy tym należy, że organy orzekające w sprawie zgodnie z art. 153 p. p. s. a. były związane oceną prawną i wskazaniami Sądu zawartymi w wyroku z dnia 7 września 2007 r. Ocena ta wiąże także Sąd orzekający w niniejszym składzie. Sąd w tym wyroku wskazał, że jednomiesięczny termin do wniesienia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k. p. a. biegnie nie od daty doręczenia decyzji, lecz od dnia, w którym strona dowiedziała się o danej decyzji, tj. powzięła wiadomość o istnieniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu. Istotnym jest więc to, aby do strony dotarła wiadomość o wydaniu decyzji i o zawartym w niej rozstrzygnięciu, niezależnie nawet od źródła z którego pochodzi informacja.

Sąd w wyroku z dnia 7 września 2007 r. stwierdził, że składając w dniu 28 października 2005 r. wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2005 r. skarżący nie znał treści decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. Stwierdzenie takie nie uniemożliwia jednak organowi w ponownie prowadzonym postępowaniu ustalenia daty, w której skarżący dowiedział się o treści decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. Organ stosownie do art. 7 k. p. a. i art. 77 § 1 k. p. a. ma obowiązek podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i do załatwienia sprawy oraz w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Ponownie rozpatrując sprawę organ skonstatował, że skarżący dowiedział się o wydaniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. po dniu 20 listopada 2005 r., a przed końcem stycznia 2006 r. Przyjęcie tej pierwszej cezury czasowej wynikło zdaniem organu z okoliczności, że skarżący po dniu 20 listopada 2005 r. - jak sam stwierdził w swoich zeznaniach - zapoznał się z decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2005 r., w której podano dokonanie uzgodnienia przez wojewodę w dniu [...] maja 2005 r. oraz numer decyzji. W ocenie Sądu organ nie zastosował się w tej mierze do stanowiska wyrażonego w wyroku Sądu z dnia 7 września 2007 r, ponieważ stwierdzono w nim, iż znajomość decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2005 r. nie stanowi o dowiedzeniu się o treści decyzji tego organu z dnia [...] maja 2005 r.

Uchybienie powyższe nie miało jednak znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż organ ustalił inną pewną datę, w której skarżący z pewnością znał treść decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. Słusznie organ stwierdził, że skarżący znał treść tej decyzji przed końcem stycznia 2006 r. Dowodem na to jest pismo skarżącego datowane na 27 stycznia 2006 r., które złożył w Głównym Urzędzie Nadzoru Budowlanego, a które wpłynęło do tego urzędu w dniu 31 stycznia 2006 r. Z pisma tego, złożonego w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2005 r. wynika, że "w powyższej sprawie dokonywano uzgodnień projektu budowlanego technicznego z Wojewodą" oraz że "nie dokonano prawidłowych uzgodnień z Wojewodą (...). Są tu tylko bezprawne uzgodnienia (...).". Znajomość treści decyzji polega na znajomości przedmiotu i rodzaju rozstrzygnięcia. Skarżący wiedział przed końcem stycznia 2006 r., że Wojewoda [...] wydał decyzję pozytywną, uzgadniającą projekt budowlany przedmiotowej stacji bazowej telefonii komórkowej. Dla znajomości treści decyzji nie jest konieczne jej doręczenie, skoro o jej istnieniu oraz treści można dowiedzieć się z jakiegokolwiek źródła.

Przez ocenę prawną, o której mowa w art. 153 p. p. s. a. należy rozumieć sąd o prawnej wartości sprawy. Ocena prawna może dotyczyć także stanu faktycznego. W postępowaniu zakończonym wyrokiem z dnia 7 września 2007 r. Sąd nie dysponował wspomnianym wyżej pismem datowanym na 27 stycznia 2006 r. Tak więc wyrażona w tym wyroku ocena prawna nie obejmowała oceny tego pisma i skutków, jakie ono wywołuje w zakresie ustalenia, czy podanie o wznowienie postępowania zostało złożone w ustawowym terminie.

Podnieść także wypada, że nie ma znaczenia dla prawidłowości rozstrzygnięcia, że Marszałek Województwa [...] wydając orzeczenie jako organ pierwszej instancji błędnie zatytułował je "postanowienie", powołał jako podstawę jego wydania art. 126 k. p. a. oraz pouczył o przysługującym zażaleniu. Akt ten jest w istocie decyzją, ponieważ to treść, a nie forma, przesądza o tym, czy dany akt jest czy też nie jest decyzją. Jeżeli sprawa administracyjna podlega załatwieniu w drodze decyzji - a tak jest w niniejszym przypadku (art. 149 § 3 k. p. a.) - to za decyzję należy uznać pismo organu rozstrzygającego, zawierającego co najmniej oznaczenie tego organu, oznaczenie adresata aktu, rozstrzygnięcie o sprawie oraz podpis upoważnionego pracownika organu. Pismo takie spełnia minimum podstawowych warunków wymienionych w art. 107 § 1 k. p. a. Pogląd taki można uznać za ugruntowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Akt Marszałka Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. zawiera wskazane elementy.

Odnośnie powołania błędnej postawy prawnej wydania decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. wskazać należy, iż decyzja, która określa błędnie podstawę prawną, jeżeli w systemie prawa istnieje przepis umożliwiający jej wydanie, nie jest wydana bez podstawy prawnej, a jedynie dotknięta została tylko wadą formy z racji naruszenia przepisu art. 107 § 1 k.p.a. Skoro więc art. 149 § 3 k. p. a. stanowi, że odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze decyzji, to powołanie innego przepisu (w tym przypadku art. 126 k. p. a.) narusza jedynie formę określoną w art. 107 § 1 k. p. a.

Słuszne jest zatem stanowisko Ministra Środowiska, który akt Marszałka Województwa [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. potraktował jako decyzję, gdyż z wymienionych wyżej względów akt ten był decyzją.

Skoro więc wykazano, że skarżący dowiedział się o treści decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2005 r. jeszcze w styczniu 2006 r, a podanie o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzja zostało wniesione w dniu 13 marca 2006 r., to słusznie orzekające w sprawie organy odmówiły wznowienia postępowania z uwagi na uchybienie terminu określonego w art. 148 § 1 k. p. a. w związku z art. 148 § 2 k. p. a.

Z tych względów na podstawie art. 151 p. p. s. a. orzeczono, jak w pkt 1 sentencji wyroku. W pkt 2 sentencji wyroku Sąd orzekł w przedmiocie nieopłaconej pomocy prawnej na podstawie art. 250 p. p. s. a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 19 oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).