Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 141/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-04-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo miejscowe
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 157, art 147 par 1 , art. 3 par 2 , art. 145
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 kwietnia 2018 r. wniosku W. H. i A. H. o uzupełnienie wyroku z dnia 7 marca 2018 r. tutejszego Sądu sygn. akt II SA/Sz 141/18 w sprawie z ich skargi na uchwałę Rady Miejskiej w Gryfinie z dnia 24 listopada 2011 r. nr XIII/130/11 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ul. Łużyckiej w Gryfinie postanawia oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, wyrokiem z dnia 7 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 141/18, w pkt 1 stwierdził nieważność

§ 7 ust. 1 pkt 3 oraz § 29 ust. 1pkt 1 zaskarżonej uchwały w zakresie dotyczącym działki oznaczonej w planie nr [...] o powierzchni

[...] ha położonej w obrębie P., gmina G..

Pismem z dnia 21 marca 2018 r. pełnomocnik skarżących wniósł o uzupełnienie przedmiotowego wyroku poprzez dodanie rozstrzygnięcia o

nieważności uchwały w zakresie:

§ 3 pkt 1) - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej G5-64.MN.1, G5-64.MN.2, Pn-64.MN.3, a w konsekwencji także § 7 zaskarżonej

uchwały;

§ 3 pkt 2) - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej G5-64.MN.4, G5-64.MN.6, Pn-64.MN.7, a w konsekwencji także § 8 zaskarżonej

uchwały;

§ 3 pkt 3) - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinne G5-64.MN.8, G5-64.MN.9, Pn-64.MN.10, a w konsekwencji także § 9 zaskarżonej

uchwały;

§ 3 pkt 22) Pn-64.KDD.5, G5-64.KDD.6, G5-64.KDD.7 - droga publiczna gminna, a w konsekwencji także § 28 zaskarżonej uchwały;

§ 3 pkt 23) Pn-64.KDD.8, G5-64.KDD.9, G5-64.KDD.10 - drogi publiczne gminne - a w konsekwencji § 29 zaskarżonej uchwały;

§ 3 pkt 25) G5-64.KDW.12, G5-64.KDW.13 - drogi wewnętrzne jako ciągi pieszojezdne - a w konsekwencji także § 31 zaskarżonej uchwały;

§ 3 pkt 26) G5-64.KDW.14, G5-64.KDW.15, Pn-64.KDW.16 - droga wewnętrzna jako ciąg pieszojezdny - a w konsekwencji także § 32

zaskarżonej uchwały;

§ 3 pkt 27) odnośnie ciągu pieszego Pn-64.KP.18, a w konsekwencji także § 33 ust. 1 pkt 2), § 33 ust. 3 pkt 1) b) oraz § 33 ust. 2.

Według pełnomocnika, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie winien przychylić się do wniesionej skargi i stwierdzić nieważność

zaskarżonej uchwały w ww. zakresie lub - przypadku nieuwzględnienia skargi w tym przedmiocie - oddalić ją w pozostałej części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w szczecinie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2017 r.

poz. 1369 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza

się stronie od dnia ogłoszenia zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w

wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (§ 1). Wniosek o uzupełnienie wyroku co do

zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że

uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3).

Na wstępie wskazać należy, że wniosek pełnomocnika skarżących o uzupełnienie wyroku został złożony w ustawowym terminie. Wniosek ten

nie mógł jednak zostać uwzględniony, nie jest bowiem możliwe uzupełnienie rozstrzygnięcie zawartego w wyroku z dnia 7 marca 2018 r.

Wyrok ten wydano na podstawie art. 147 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art.

3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z

naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.

W przedmiotowej sprawie Sąd w pkt I wyroku stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w zakresie postanowień dotyczących będącej

własnością skarżących działki oznaczonej numerem geodezyjnym 299. Treść sentencji wyroku odczytywana wspólnie z uzasadnieniem

wskazuje, że podjęte przez Sąd rozstrzygnięcie o stwierdzeniu nieważność zaskrzonej uchwały tylko w oznaczonej części było efektem

przeprowadzonej kontroli przedmiotowej uchwały w zakresie w jakim dopuszczalne było wyeliminowaniem z obrotu prawnego zaskarżonej

uchwały, tj. w granicach interesu prawnego skarżącego. Sąd nie mógł przy tym w sentencji wyroku stwierdzić nieważności zaskarżonej

uchwały w określonej części i w pozostałym zakresie skargę odrzucić, ponieważ żaden przepis ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi, a w szczególności jego art. 145, 146 i 147 nie pozwalają na taki sposób rozstrzygania.

Z powyższych względów Sąd, działając na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a., orzekł jak na wstępie.