Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 3/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o wymierzenie grzywny-art.55 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W.S. o wymierzenie Wójtowi Gminy K. grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 6 maja 2013 r. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2010 r. sygn. akt II SAB/Wa 193/10 w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 23 kwietnia 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wydania odpisu protokołu przekazania w 1973 r. dokumentacji Gromadzkiej Rady Narodowej w K. oraz spisu inwentaryzacyjnego wszystkich akt Gromadzkiej Rady Narodowej w K. znajdujących się obecnie w urzędzie i poinformowania o osobie pełniącej w 1973 r. funkcję wójta gminy K. (zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Wa 1234/13) wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: -oddalić wniosek -


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 6 maja 2013 r. W.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Wójta Gminy K. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 193/10 w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 23 kwietnia 2010 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wydania odpisu protokołu przekazania w 1973 r. dokumentacji Gromadzkiej Rady Narodowej w K. oraz spisu inwentaryzacyjnego wszystkich akt Gromadzkiej Rady Narodowej w K. znajdujących się obecnie w urzędzie i poinformowania o osobie pełniącej w 1973 r. funkcję wójta gminy K.

Sąd przekazał powyższą skargę Wójtowi Gminy K. przy piśmie z dnia 10 maja 2013 r., sygn. II KO/Wa 155/13. Jednocześnie Sąd pouczył organ, że zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi oraz że organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Skarga ta wpłynęła do organu w dniu 15 maja 2013 r.

W dniu 22 lipca 2013 r. W.S. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Wójtowi Gminy K. grzywny za niewywiązanie się z obowiązków przewidzianych w art. 54 § 2 powołanej wyżej w związku z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), tj. nieudzielenie w ustawowym terminie odpowiedzi na ww. skargę i nieprzekazanie jej Sądowi wraz ze skargą i aktami sprawy w terminie 15 dni. W.S. wniósł również o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi z dnia 7 sierpnia 2013 r. na wniosek o wymierzenie grzywny organ wniósł o jego oddalenie, wskazując, że skarga z odpowiedzią i kompletem dokumentów przesłana została do Sądu w dniu 14 czerwca 2013 r. Organ podniósł, że zgodnie z art. 54 § 1 cytowanej wyżej ustawy skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Wskazał również, ze zgodnie z art. 54 § 2 tej ustawy organ, o którym mowa w art. 54 § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, a nie jak błędnie twierdzi skarżący w terminie wynikającym z ustawy o dostępie do informacji publicznej, tj.15 dni.

Pismem z dnia 19 września 2013 r., Sąd zwrócił się do organu o wskazanie, czy skarga W.S. z dnia 6 maja 2013 r. wpłynęła do niego bezpośrednio, a jeśli tak to Sąd zobowiązał organ do wskazania daty wpływu oraz jej nadesłania wraz z kopertą.

W odpowiedzi, w piśmie z dnia 3 października 2013 r. organ poinformował Sąd, że skarga W.S. z dnia 6 maja 2013 r. wpłynęła do Urzędu za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Postanowieniem z dnia 24 października 2013 r., sygn. akt II SO/Wa 65/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Wójtowi Gminy K. grzywnę wysokości 100 zł oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę100 zł tytułem kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpatrzeniu zażalenie Wójta Gminy K. uchylił powyższe postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sad Administracyjny wskazał, że Sąd I instancji nie wziął pod uwagę okoliczności szczególnej, istotnej dla oceny zasadności wymierzenia organowi grzywny, jaką jest błędne pouczenie organu przez Sąd w piśmie z dnia 10 maja 2013 r. sygn. II KO/Wa 155/13, przy którym dokonano przekazania skargi na niewykonanie wyroku z dnia 27 października 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 193/10. Organ zastosował się do tego pouczenia wykonując obowiązek wynikający z art. 54 §2 powołanej wyżej ustawy z zachowaniem wskazanego w tym przepisie trzydziestodniowego terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił również uwagę, że przekazanie przez organ skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy dokonane zostało przed wystąpieniem przez skarżącego o wymierzenie grzywny, a nie dopiero na skutek wniosku o wymierzenie grzywny, nie miało zatem na celu uniemożliwienia przeprowadzenia kontroli sądowej. Wymierzenie organowi grzywny w tym przypadku nie jest więc środkiem dyscyplinującym. Jego zastosowanie jako restrykcji wobec organu, który dokonał przekazania zgodnie z udzielonym mu przez Sąd pouczeniem, wymaga natomiast ponownego zbadania z uwzględnieniem wspomnianej wyżej okoliczności szczególnej, błędnego poinformowania przez Sąd.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ustawy).

Zgodnie natomiast z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, z zastrzeżeniem przypadku, o którym mowa w art. 22, przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Art. 55 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi zaś, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 powołanej ustawy ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 ustawy, jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, 2006 r., Nr 6, poz. 156). Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381).

W ocenie Sądu wniosek W.S. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy K. za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nie zasługuje na uwzględnienie.

Sprawa ze skargi W.S. na niewykonanie przez Wójta Gminy K. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2010 r., sygn. akt II SAB/Wa 193/10 została zarejestrowana

w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygnaturą akt II SA/Wa 1234/13. Z akt tej sprawy wynika, że organ przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu 14 czerwca 2013 r. Przedmiotowa skarga wpłynęła do organu w dniu 15 maja 2013 r. Termin do wykonania obowiązku określonego w art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej upływał w tej sytuacji

w dniu 31 maja 2013 r. Opóźnienie organu wyniosło zatem 14 dni.

Mimo tego, brak jest podstaw do wymierzenia organowi grzywny w tej sprawie.

Przemawia za tym przede wszystkim fakt błędnego pouczenia

o obowiązującym organ terminie przekazania skargi, jakie znalazło się w piśmie Sądu z dnia 10 maja 2013 r., sygn. II KO/Wa 155/13. W piśmie tym Sąd poinformował bowiem organ, że stosownie do treści art. 54 § 1 oraz § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi termin na przekazanie skargi do sądu wynosi trzydzieści dni. Sąd nie uwzględnił zatem, że w sprawach ze skarg w przedmiocie dostępu do informacji publicznej termin na przekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę wynosi 15 dni, stosownie do treści art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Organ przekazując skargę W.S. wraz z aktami strawy i odpowiedzią na skargę zastosował się do treści tego pouczenia. Opóźnienie

w przekazaniu skargi było więc wywołane pomyłką Sądu.

Należy zauważyć również, że organ przekazał przedmiotową skargę do Sądu jeszcze przed złożeniem przez skarżącego wniosku o wymierzenie grzywny. Wymierzenie grzywny w tej sytuacji mogło by zatem mieć wyłącznie charakter restrykcyjny, a nie dyscyplinujący. Zważywszy jednak na powyższe okoliczności, wymierzenie grzywny wyłącznie jako środka restrykcyjnego, jest w niniejszej sprawie nieuzasadnione. Opóźnienie organu było bowiem wynikiem zastosowania się do błędnego pouczenia Sądu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 64 § 3 oraz 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.