Wyrok NSA oz. we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 1082/97
NSA oz. we Wrocławiu
Data orzeczenia: 1998-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 3
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz. 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: art. 16 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 1995 nr 74 poz. 368
law: Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Teza: Na postanowienie wydane przez organ nadzoru budowlanego na podstawie o art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./, nakładające na przedstawiającego projekt zamierzeń inwestycyjnych obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, nie przysługuje zażalenie, a skoro postanowienie to nie kończy również postępowania administracyjnego, nie przysługuje na nie także skarga do sądu administracyjnego /art. 16 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.

TEZY

Na postanowienie wydane przez organ nadzoru budowlanego na podstawie o art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./, nakładające na przedstawiającego projekt zamierzeń inwestycyjnych obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, nie przysługuje zażalenie, a skoro postanowienie to nie kończy również postępowania administracyjnego, nie przysługuje na nie także skarga do sądu administracyjnego /art. 16 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skargę Tadeusza K. na postanowienie Wojewody (...) z dnia 15 lipca 1997 r. stwierdzające niedopuszczalność zażalenia.


UZASADNIENIE

Dnia 23 grudnia 1996 r. Tadeusz i Urszula małżonkowie K. nabyli od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa nieruchomość rolną, stanowiącą działkę nr 9/6 AM-3 o powierzchni 3,3887 ha, położoną w K. przy ulicy M. W miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta K., zatwierdzonym uchwałą nr 34/86 Miejskiej Rady Narodowej w K. z dnia 27 marca 1986 r., działka ta wchodzi w skład obszaru oznaczonego symbolami C5 RP,RZ jako użytki rolne ze wskazaniem: użytkowanie bez zmian. Część terenu położona w sąsiedztwie istniejącej zabudowy oraz projektowanego osiedla mieszkaniowego może stanowić rezerwę terenów mieszkaniowych, dostępnych po okresie perspektywicznym.

Decyzją nr 15/97 z dnia 27 stycznia 1997 r. Burmistrz Miasta K. ustalił dla Tadeusza K. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr 9/6 w K. przy ulicy M. dla inwestycji w postaci zabudowy zagrodowej, polegającej na budowie w pierwszym etapie budynku mieszkalnego, a w drugim etapie budynku gospodarczego. W decyzji ustalono jedynie warunki budowy budynku mieszkalnego. Decyzja ta jest ostateczna.

W podaniu do Urzędu Rejonowego w K. Tadeusz K. wniósł o wydanie mu pozwolenia na budowę domu mieszkalnego na działce nr 9/6 w K. przy ulicy M. Kierownik Urzędu Rejonowego w K. postanowieniem z dnia 19 maja 1997 r. nr GPNB-1/ZP/907-1/3/787/97, wydanym na podstawie art. 123 Kpa i art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./, wezwał inwestora do usunięcia nieprawidłowości w złożonej dokumentacji projektowej, polegającej na niezgodności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta K. W postanowieniu pouczono stronę o prawie wniesienia zażalenia do Wojewody (...).

W wyniku takiego zażalenia Wojewoda (...) postanowieniem z dnia 15 lipca 1997 r., wydanym na podstawie art. 134 w związku z art. 144 Kpa, orzekł, że zażalenie jest niedopuszczalne. Zdaniem Wojewody postanowienie określające obowiązki inwestora na podstawie art. 35 ust. 3 prawa budowlanego nie podlega zaskarżeniu w trybie zażalenia i może być przez stronę podważone tylko odwołaniu od decyzji.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Tadeusz K. zarzucił, że interpretacja treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez pracowników Urzędu Rejonowego i Urzędu Wojewódzkiego jest dowolna i powoduje jedynie niepotrzebną zwłokę w realizacji budowy.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda (...) wniósł o oddalenie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ organ nadzoru budowlanego może nakładać na stronę ubiegającą się o pozwolenie na budowę obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości w drodze postanowienia. Postanowienie to stanowi w istocie wezwanie strony do usunięcia określonego braku i charakterem zbliżone jest do wezwania, o jakim mowa w art. 64 par. 2 Kpa. Przepis ten nie przewiduje prawa strony do wniesienia zażalenia na wezwanie do usunięcia braków podania, mimo że skutkiem nieusunięcia tych braków może być pozostawienie sprawy bez załatwienia.

Prawa strony do wniesienia zażalenia na postanowienie zobowiązujące ją do usunięcia wskazanych nieprawidłowości nie przewiduje również art. 35 prawa budowlanego, a nie ulega wątpliwości, że uzupełnienie projektu zagospodarowania działki lub projektu budowlanego może w określonych warunkach powodować znaczną zwłokę w rozstrzygnięciu sprawy i podjęciu robót budowlanych. Skarżący zarzuca zresztą powstanie takiej zwłoki.

Według art. 141 par. 1 Kpa na wydane w toku postępowania postanowienia przysługuje stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Oznacza to, że na postanowienie wydane przez organ nadzoru budowlanego na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./, nakładające na przedstawiającego projekt obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, nie przysługuje zażalenie, a skoro postanowienie to nie kończy również postępowania, nie przysługuje na nie także skarga do sądu administracyjnego /art. 16 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm. - a contrario/.

(...) Na zasadzie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skargę należało oddalić.