Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1496/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Województwa [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Województwa [...] na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 28 kwietnia 2014 r. Województwo [...] reprezentowane przez pełnomocnika radcę prawnego M. S. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] utrzymująca w mocy orzeczenie Wojewody [...] ustalające odszkodowanie za przejętą z mocy prawa nieruchomość położną w gminie G., obrębie M., oznaczonej jako działka nr [...].

W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek pełnomocnik skarżącego podniósł, że w sprawie niniejszej istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, poprzez wypłatę odszkodowania na rzecz osoby, która może nie być legitymowana do jego otrzymania, bowiem nie jest właścicielem nieruchomości objętej decyzją [...]. Zdaniem skarżącego wykonanie zaskarżonej decyzji poprzez wypłatę odszkodowania nią określonego może skutkować tym, że w sytuacji uchylenia decyzji przez Sąd, może zaistnieć sytuacja uniemożliwiająca zwrot przez osoby uprawnione z decyzji, wypłaconej im wcześniej kwoty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z treści powyższego przepisu wynika, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest istniejące realne niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest bezzasadny. Strona nie wykazała, zdaniem Sądu, aby wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować miało wyrządzeniem znacznej szkody lub trudnymi do odwrócenia skutkami. Wypłata odszkodowania, jak każde świadczenie finansowe, jest bowiem ze swej istoty czynnością "odwracalną" i w każdym czasie można dokonać zwrotu wypłaconego odszkodowania.

Wskazać ponadto należy, że skarżący nie wykazał aby wypłata przedmiotowego odszkodowania zagroziła w jakikolwiek sposób budżetowi Województwa. Wskazał jedynie, że wiąże się to ze szkodą, nie konkretyzując tej szkody w żaden sposób. Również argument, że w sytuacji uchylenia przez Sąd decyzji odszkodowawczej skutkować może powstaniem sytuacji uniemożliwiającej zwrot wypłaconego odszkodowania, nie jest trafiony. W takim przypadku bowiem skarżący będzie mógł dochodzić zwrotu wypłaconej kwoty na gruncie prawa cywilnego. Hipotetyczne zaś zakładanie, że przeszkodą w odzyskaniu wypłaconego odszkodowania może być skorzystanie przez beneficjenta tego świadczenia z instytucji opisanej z art. 409 kodeksu cywilnego jest, zdaniem sadu, nieuzasadnioną spekulacją.

Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.