Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 722/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-09-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 57 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 4 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. z dnia 26 czerwca 2007 r. na działania Dyrektora Centrali Wojskowe Misje Pokojowe w przedmiocie wypłaty świadczeń pieniężnych postanawia - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego musi spełniać wymogi przewidziane w art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej ppsa), w szczególności powinna zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

A. B. w skardze z dnia 26 czerwca 2007 r. zarzucił Dyrektorowi Centrali Wojskowe Misje Pokojowe niewypłacenie następujących świadczeń pieniężnych:

1. równoważnika pieniężnego na wynajęcie lokalu mieszkalnego,

2. ryczałtu za brak umeblowania,

3. ryczałtu na pokrycie niektórych kosztów związanych z użytkowaniem lokalu mieszkalnego.

Skarżący stwierdził, że Dyrektor Centrali Wojskowe Misje Pokojowe pozbawił go należnych ustawowo świadczeń finansowych, a także wykroczył poza kompetencje przyznane mu przez ustawodawcę w tym zakresie. Skarżący podał również, że odmówiono mu wydania decyzji administracyjnej ne tę okoliczność, pomimo kilku próśb.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Ze względu na niejednoznaczny sposób sformułowania skargi, która nie wskazywała zaskarżonej decyzji, postanowienia, czy też innego aktu lub czynności, a także nie wskazywała jednoznacznie, czy jej przedmiotem jest działanie czy zaniechanie organu, skarżący został wezwany pismem z dnia 6 września 2007 r. do sprecyzowania skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.

Wezwanie do sprecyzowania skargi skierowano na wskazany przez A. B. adres pełnomocnika do doręczeń.

W piśmie z dnia 20 września 2007 r. A. B. wskazał, że przedmiotem skargi uczynił czynność Dyrektora CWMP dotyczącą pozbawienia go uprawnień wynikających z przepisów prawa. Jednakże z pisma tego nie wynikało w sposób jednoznaczny, jaka czynność jest przedmiotem zaskarżenia. W piśmie A. B. wskazał również, że domagał się wydania w sprawie decyzji administracyjnej i że organ nie wywiązał się ze spoczywającego na nim obowiązku.

Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. Sąd stwierdził, że pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało złożone z uchybieniem wyznaczonego terminu. A. B. pismo nadał bowiem w niemieckim urzędzie pocztowym, zaś jego przekazanie do polskiego urzędu pocztowego nastąpiło po upływie wyznaczonego terminu. Sąd podkreślił, że zgodnie z treścią art. 83 § 3 ppsa jedynie oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpatrzeniu skargi kasacyjnej złożonej w imieniu skarżącego przez adw. S. H., postanowieniem z dnia 14 maja 2008 r. uchylił zaskarżone postanowienie z dnia 23 stycznia 2008 r. i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu orzeczenia Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że pismo wzywające do sprecyzowania żądań skargi nie zawierało pouczenia o treści art. 83 § 3 ppsa, w związku z czym skarżącemu nie można zarzucić zaniedbania, czy też braku dbałości o własne interesy. Sąd podniósł również, że nie rozpoznano wniosku pełnomocnika skarżącego do przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i w związku z tym nakazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Realizując wytyczne Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 czerwca 2008 r. przywrócił termin do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Z uwagi na nieprecyzyjne sformułowania zarówno skargi A. B. z dnia 26 czerwca 2007 r., jak i jego pisma precyzującego z dnia 20 września 2007 r., w dniu 25 lipca 2008 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do jednoznacznego wskazania, jaki akt lub czynność albo jaka bezczynność jest przedmiotem skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Pełnomocnik skarżącego odebrała wezwanie w dniu 5 sierpnia 2008 r. (dowód - zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy).

Należy podnieść, że w sytuacji, w której skarżący posiada profesjonalnego pełnomocnika, należy oczekiwać, że udzieli on skarżącemu pomocy w precyzyjnym sformułowaniu zarzutów skargi. Tymczasem do chwili obecnej adw. S. H. nie wykonała wezwania Sądu z dnia 25 lipca 2008 r.

Ponadto należy nadmienić, że Sąd nie może domniemywać intencji skarżącego, gdyż to skarżący precyzuje treść skargi. Brak sprecyzowania skargi uniemożliwia nadanie jej prawidłowego biegu.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 57 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia