Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 747/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-08-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do złożenia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. K. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie ograniczenia czasookresu przyznania zasiłku celowego p o s t a n a w i a : odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

II SA/Łd 747/10

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 maja 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. w przedmiocie ograniczenia czasookresu przyznania zasiłku celowego. Przedmiotowa sprawa opatrzona została sygnaturą akt II SA/Łd 240/10.

W dniu 5 lipca 2010r. D. K. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowej skargi.

Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu strona argumentowała, iż uchybiła terminowi bez swej winy, gdyż decyzję z dnia [...]r. odebrała osobiście w dniu 13 stycznia 2010r., jednakże w międzyczasie doznała urazu kręgosłupa. Skarżący wyjaśnił, iż wypadł mu dysk i okoliczność ta spowodowała konieczność zażywania dużej ilości leków przeciwbólowych, ale przede wszystkim uniemożliwiła swobodne poruszanie się, co za tym sporządzenie i wniesienie skargi do Sądu. Oświadczył, iż w dniach 13-14 luty 2010r. odwiedził go znajomy, który pomógł w przygotowaniu skargi a następnie w dniu 15 lutego 2010r. nadał ja na poczcie. Dalej wyjaśnił, iż dopiero około 12 kwietnia 2010r. był w stanie, w towarzystwie znajomego, udać się do Sądu i uzyskać informacje o stanie sprawy i uzupełnić braki skargi. Zwrócił uwagę, że znaczna poprawa stanu zdrowia, umożliwiająca w miarę samodzielne poruszanie się, nastąpiła dopiero z dniem 28 czerwca 2010r. i dopiero wówczas skarżący sporządził skargę wraz z wnioskiem i złożył do organu. Skarżący podkreślił, iż uchybienie terminu do złożenia skargi spowoduje ujemne dla niego skutki, bowiem postanowienie Sądu o odrzucenie skargi uprawomocni się i nie będzie miał możliwości wykazania błędów w działaniach organów administracji publicznej.

Do przedmiotowego wniosku strona załączyła oświadczenie znajomego, który nadał w dniu 15 lutego 2010r. skargę oraz zaświadczenie lekarskie wystawione w dniu 10 lipca 2010r., z którego wynika, iż "chory pozostaje pod opieką tut. poradni neurologicznej i z tego powodu u chorego wystąpiła niesprawność ruchowa (stwierdzona w styczniu 2010) wystąpienie której stwierdzono podczas wizyty w dniu 28 czerwca 2010r.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednakże we wniosku takim strona winna uprawdopodobnić, iż uchybienie nastąpiło bez jej winy, dopełnić czynności, której uchybiła oraz wniosek ten złożyć w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. Istotne jest, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 §3 p.p.s.a.).

Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Okolicznościami takimi mogą być na przykład nagła choroba lub błędne pouczenie sądu (por. postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2008r., sygn.akt I OZ 246/08, niepubl., dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 479292).

Analizując stan sprawy oraz argumentację wniosku o przywrócenie terminu stwierdzić należy, iż nie jest możliwe rozstrzygnięcie w zakresie przywrócenia uchybionego terminu do złożenia skargi. Niewątpliwie rozpoznawany wniosek pochodzi od strony, która dopełniła czynności, której uchybiła, ponieważ wraz z wnioskiem złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. i wniosek złożyła w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia.

Niemniej jednak strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Jak wyjaśnia skarżący w dniu 13 stycznia 2010r. osobiście w organie, o czym świadczy sporządzona przez stronę adnotacja na oryginale decyzji, odebrał kserokopię decyzji z dnia [...]. Ponieważ doznał urazu kręgosłupa, wypadł mu dysk, nie był w pełni sprawny ruchowo i nie wniósł skargi, dopiero pod koniec lutego odwiedził skarżącego znajomy, który pomógł w dopełnieniu czynności, sporządził skargę i nadał na poczcie w dniu 15 lutego 2010r. Na poświadczenie stanu zdrowia skarżący przedłożył zaświadczenie lekarskie wystawione w dniu 10 lipca 2010r., w którym czytamy, iż "chory pozostaje pod opieką tut. poradni neurologicznej i z tego powodu u chorego wystąpiła niesprawność ruchowa (stwierdzona w styczniu 2010) wystąpienie której stwierdzono podczas wizyty w dniu 28 czerwca 2010r.". Należy jednak zauważyć, iż strona nie przedłożyła żadnego zaświadczenia lekarskiego, ani innego dokumentu wystawionego w styczniu/lutym 2010r. i poświadczającego, że w okresie, na jaki przypadał termin do złożenia skargi, jego stan zdrowia uniemożliwiał mu złożenie skargi. Z wyjaśnień skarżącego wynika również, iż w dniu 12 kwietnia 2010r. w towarzystwie znajomego przybył do Sądu celem zasięgnięcia informacji w sprawie oznaczonej sygnaturą akt II SA/Łd 240/10. Z powyższego wywieść należy, iż skoro w tym czasie skarżący był w stanie przyjechać do Sądu, nawet z pomocą osoby trzeciej, to tym samym, również korzystając z pomocy osoby trzeciej, powinien był, dbając o zabezpieczenie swoich interesów, zwrócić się o pomoc do takich osób.

Sąd nie podważa uciążliwości wywołanych urazem kręgosłupa, jednakże sam skarżący oświadczył, iż w kwietniu przybył do Sądu celem zasięgnięcia informacji, w owym czasie nie było zatem żadnych przeszkód do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Podkreślić trzeba, iż dla uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu nie wystarczy uprawdopodobnienie obłożnej choroby, ale trzeba uprawdopodobnić, że choroba uniemożliwiła napisanie i nadanie na poczcie przedmiotowego wniosku przy pomocy osób trzecich. W niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, na które powołuje się jako uzasadniające wniosek. Zaskarżona decyzja, którą odebrał osobiście, zawierała prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi, w interesie skarżącego pozostawało zatem dopilnowanie tych formalności, jeśli nie osobiście to z pomocą osób trzecich, z której to pomocy ostatecznie skarżący skorzystał, a skoro tak to miał taką możliwość, w interesie strony pozostawało zatem zwrócenie się o nią w terminie.

Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Skoro przy ocenie winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności jaki należy wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy, to zajęcie stanowiska odmiennego, uwzględniającego subiektywny miernik staranności wprowadziłoby do stosunków procesowych element niepewności (wyrok NSA OZ we Wrocławiu z dnia 8 stycznia 2002r., II SA/Wr 1329/01, niepubl.). Brak winy można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Do okoliczności uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (postanowienie WSA z dnia 20 kwietnia 2006r., I SA/Sz 169/06, niepubl.).

Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 i §3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi orzekł jak w sentencji.

ar