Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 1082/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 621  Sprawy mieszkaniowe, w tym dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Marek Gorski (spr.), Sędziowie: NSA: Małgorzata Gorzeń, Asesor WSA: Krzysztof Retyk, Protokolant Hanna Tarnawska, po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi S.S. na postanowienie Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Rejonowy z dnia 26 marca 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddziału Terenowego z dnia 30 listopada 2001 r. 2. określa, ze postanowienia wymienione w punkcie 1 nie mogą być wykonane 3. zasądza od Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddziału Rejonowego na rzecz S. S. kwotę 10 (dziesięć) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

3 II SA/Gd 1082/02

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddziału Terenowego z dnia 30 listopada 2001 r. odrzucające zarzuty wniesione przez S.S. w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

Jako podstawę prawną zaskarżonego postanowienia powołano art. 126 K.p.a. oraz art. 19 § 7 w zw. z art. 34 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. Nr 36, poz. 161 z 1991 r. z późno zm.).

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podstawy zarzutów określone zostały w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wyżej cytowanej. Żadna z podstaw (punkty od 1 do 10) nie dotyczą skarżącego. Wszystkie konieczne warunki niezbędne do przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego zostały spełnione i nie mogą być kwestionowane.

W szczególności podstawę zarzutów nie może stanowić nie istnienie obowiązku, o którym mowa wart. 33 pkt 1 cytowanej ustawy bowiem decyzja o przydziale kwatery stała się ostateczna a zgodnie z treścią art. 24 § 1 cytowanej ustawy organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym.

Postanowienie to zaskarżył S. S.

Wnosząc o jego uchylenie zarzucił, iż nie nastąpiło przekazanie kwatery stałej.

Lokal przy ul. [...] w T. nigdy nie był zajmowany przez skarżącego a nadto złożył on skargę do Sądu na decyzję o przydziale kwatery stałej.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wychodząc poza granice skargi do czego Sąd uprawniony jest z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz. 1270) stwierdzić należy, iż zgodnie z treścią art. 33 ust. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku.

Obowiązek skarżącego uiszczania czynszu wynikał z ostatecznej decyzji o przydziale kwatery stałej.

2

Wyrokiem z dnia 18 lutego 2004 r. w sprawie 3 II SA/Gd 662/01 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej a także poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w przedmiocie przydziału kwatery stałej.

Z powyższego wynika, że uchylone zostały decyzje będące podstawą tytułu wykonawczego. Konsekwencją uchylenia decyzji o przydziale kwatery stałej jest to, iż aktualnie me ma podlegającego egzekucji obowiązku - należności z tytułu czynszu za kwaterę stałą.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit.a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz. 1270) uchylił zaskarżone postanowienie a także poprzedzające je postanowienie organu I instancji.

Rozstrzygnięcie o kosztach uzasadnia art. 200 ustawy. Wobec uchylenia zaskarżonych postanowień Sąd orzeka w trybie art. 152 ustawy o tym, iż nie mogą być one wykonywane.