Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 744/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6202 Zakłady opieki zdrowotnej
6393 Skargi na uchwały sejmiku województwa, zawierającej przepisy prawa miejscowego w przedmiocie ... (art. 90 i 91 ustawy o
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Sejmik Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 i 58 par. 1 pkt 2 i  art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 90  ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1590
law: ustawa z dnia 5 czerwca 1998    r. o samorządzie województwa - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Pasiek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2013 r. sprawy ze skargi Związku A w T. na uchwałę Sejmiku Województwa Śląskiego z dnia 12 marca 2012 r. nr IV/19/18/2012 w przedmiocie zakładu opieki zdrowotnej - przekształcenia i zmiany nazwy szpitala postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 300 zł (słownie: trzysta złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 12 marca 2012 r. Sejmik Województwa Śląskiego podjął uchwałę Nr IV/19/18/2012 w sprawie przekształcenia i zmiany nazwy Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego Nr [...] im. prof. [...] w T. Podstawę prawną uchwały stanowił art. 18 pkt 19 lit. f i pkt 20 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1590 z późn. zm.) i art. 4 ust. 1 pkt 2, art. 6 ust. 2 w związku z art. 7 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. nr 112, poz. 654 z późn. zm.) i weszła ona w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Śląskiego, a jej wykonanie powierzono Zarządowi Województwa Śląskiego (§ 3 i 4).

Pismem z dnia 11 maja 2012 r., skierowanym do Sejmiku Województwa Śląskiego i złożonym w Kancelarii Ogólnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Śląskiego w Katowicach w dniu 18 maja 2012 r., Związek A w T. z siedzibą w T. przy ulicy [...] wezwał do usunięcia naruszenia prawa i uchylenia powyższej uchwały z dnia 12 marca 2012 r. jako sprzecznej z prawem, a w szczególności z przepisami art. 19 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2001 r. nr 79, poz. 854 z późn. zm.) oraz art. 60 ust. 2 pkt 4 w związku z art. 69 i art. 70-82 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. nr 112, poz. 654 z późn. zm.).

W odpowiedzi na powyższe wezwanie sporządzone zostało z upoważnienia Marszałka Województwa pismo z dnia 12 czerwca 2012 r., podpisane przez Wicemarszałka Województwa.

W skardze z dnia 10 czerwca 2012 r., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach i przesłanej drogą pocztową w dniu 19 lipca 2012 r. (data stempla pocztowego) na adres Sejmiku Województwa Śląskiego w Katowicach, Związek A w T. domagał się stwierdzenia nieważności przedmiotowej uchwały.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Zarządu Województwa Śląskiego wniósł o jej oddalenie bądź odrzucenie w oparciu o art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", z uwagi na doręczenie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w dniu 18 czerwca 2012 r. i upływ 30-dniowegto terminu do wniesienia skargi, która została nadana na poczcie w dniu 19 lipca 2012 r., tj. z jednodniowym opóźnieniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:

Wskazać należy, że wstępna kontrola skargi po jej wniesieniu do sądu, sprowadza się do zbadania wymogów formalnych, w tym dotyczących zachowania ustawowego terminu przewidzianego do jej wniesienia.

Przedmiotem skargi jest uchwała będąca przepisem prawa miejscowego, wskazuje na to zarówno jej przedmiot, jak i sposób ogłoszenia (§ 4) .

W niniejszej sprawie, skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1590 z późn. zm.), zastosowanie znajdzie reguła zawarta w art. 53 § 2 p.p.s.a., która przewiduje, że skargę należy wnieść w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r. o sygn. akt II OPS 2/07 (opubl. ONSA i WSA z 2007 r. nr 3, poz. 60 oraz ZNSA z 2007 r. nr 2 , poz. 83). Datą miarodajną dla oceny, czy skarga została złożona z zachowaniem ustawowego terminu, jest dzień jej wniesienia do właściwego organu administracji, osobiście lub za pośrednictwem poczty (art. 54 § 1 p.p.s.a.).

Z analizy akt sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wpłynęło do Sejmiku Województwa Śląskiego w dniu 18 maja 2012 r. (data prezentaty Kancelarii Ogólnej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Śląskiego w Katowicach). O bezskuteczności tego wezwania można mówić zarówno wówczas, gdy organ nie uwzględnił wezwania, jak i wtedy, gdy właściwy organ gminy nie zajął żadnego stanowiska w sprawie i nie udzielił odpowiedzi.

Tymczasem, skarżący otrzymał odpowiedź od działającego z upoważnienia Marszałka Województwa, Wicemarszałka Województwa Śląskiego (pismo z dnia 12 czerwca 2012 r.), chociaż prawidłowo wezwał Sejmik Województwa Śląskiego do usunięcia naruszenia prawa, jako organ który podjął zaskarżoną uchwałę, będącą aktem prawa miejscowego w sprawie z zakresu administracji publicznej. W tej sytuacji odpowiedzi na wezwanie nie udzielił właściwy organ.

Nie sposób uznać, że takie działanie było prawidłowe i zgodne z dyspozycją art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (por. A. Szewc, Ustawa o samorządzie województwa. Komentarz, W-wa 2008, str. 611-612).

Okoliczność ta ma istotne znaczenie dla terminu uprawniającego do wniesienia skargi. Ustawowy termin do wniesienia skargi w takim przypadku wynosi, jak już wskazano powyżej, sześćdziesiąt dni od dnia doręczenia bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, co miało miejsce w dniu 18 maja 2012 r., zatem termin upływał w dniu 17 lipca 2012 r. (wtorek). Natomiast skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 19 lipca 2012 r. (data stempla pocztowego). Tym samym należy stwierdzić, że skarga została złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia.

Konsekwencje procesowe tego faktu reguluje art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowiąc, iż w takiej sytuacji skarga podlega odrzuceniu. Z tego powodu Sąd nie ma podstaw do merytorycznego rozpoznania skargi.

Sąd poucza skarżącego o treści art. 86 i art. 87 p.p.s.a., które stanowią między innymi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (por. art. 46 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Uprawdopodobnienie jest instytucją o wiele mniej restrykcyjną od udowodnienia i oznacza, że strona powinna jedynie w sposób wiarygodny uzasadnić okoliczności, które spowodowały niemożność dokonania czynności w terminie, bez konieczności wykazywania ich w sposób ostateczny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2011 r. o sygn. akt I OZ 745/11, LexPolonica nr 3095044).

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych (art. 87 p.p.s.a.).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.