Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 515/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. G. i S. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 2015/12 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. G. i S. G. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania niezbędnych robót zabezpieczających postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2013 r., sygn. akt VII SA/Wa 2015/12 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej przez G. G. i S. G. decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania niezbędnych robót zabezpieczających.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości decyzję organu I instancji i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z

art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego nałożył na G. G., S. G., M. G. oraz Miasto S. obowiązek wykonania niezbędnych robót zabezpieczających przy niezakończonej budowie budynku mieszkalno-usługowego, zlokalizowanego na działkach nr ew. [...] i [...] z obr. [...] położonych przy ulicy [...] w S., poprzez:

- ogrodzenie terenu elementami o wysokości co najmniej 1,5 m,

- zasłonięcie otworów okiennych i drzwiowych w sposób trwały (np. zamurowanie lub zabicie deskami),

- umieszczenie tablicy o zakazie wstępu na teren budowy.

W treści skargi skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, który ponowili w piśmie z dnia [...] września 2012 r. stanowiącym uzupełnienie skargi wskazując, że nałożony na nich obowiązek stanowi bardzo duże obciążenie finansowe, z uwagi na szacowany koszt wykonania prac w kwocie kilku tysięcy złotych. Ponadto stwierdzili, że nie zachodzi potrzeba pilnej interwencji ze strony organów nadzoru budowlanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględniając treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) wskazał, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem zaś wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd uznał, że powyżej wskazane przesłanki nie zachodzą w niniejszej sprawie. Jak podkreślił Sąd, nakładając obowiązek wykonania niezbędnych robót zabezpieczających przy niezakończonej budowie budynku mieszkalno-usługowego organ kierował się okolicznością, iż przedmiotowa budowa z racji degradacji elementów konstrukcyjnych stropu oraz zlokalizowania jej w bezpośredniej bliskości z użytkowanym pasem drogowym, a także braku odgrodzenia budowy jest dostępna dla osób trzecich, w związku z czym stanowi zagrożenie dla życia i zdrowia. Wstrzymanie wykonania decyzji w opisanych okolicznościach sprawy uniemożliwiłoby zatem usunięcie stwierdzonych zagrożeń.

W odniesieniu do argumentacji podniesionej w skardze oraz w jej uzupełnieniu w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd zauważył, że skarżący nie wykazali, aby pokrycie kosztów wykonania robót zabezpieczających mogło spowodować dla nich niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Jak podkreślił Sąd, obowiązek nałożony przedmiotową decyzją obciąża nie tylko stronę skarżącą, ale również M. G. i Miasto S., co oznacza, że wszystkie zobowiązane podmioty, a nie tylko skarżący, będą partycypować w kosztach związanych z wykonaniem decyzji.

W zażaleniu na powyższe postanowienie G. G. i S. G. zarzucili Sądowi I instancji brak rozważenia przyczyn naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego przez nieuprawnione nałożenie na skarżących obowiązku wykonania określonych czynności zabezpieczających w stosunku do budynku zlokalizowanego na działkach o nr [...] i [...] w S., obręb [...], pomimo że obecny stan budynku został wywołany wyłącznie działaniami i zaniechaniami ze strony "obecnego samoistnego właściciela Miasto S.". Wskazując na powyższe wniesiono o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez nakazanie Miastu S. wywiązania się z całości obowiązków właścicielskich, uwzględniając argumenty zawarte w skardze.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na skutek zawartego w skardze i ponowionego następnie w piśmie z dnia 20 września 2012 r. wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r., mocą której nałożono na G. G., S. G., M. G. oraz Miasto S. obowiązek wykonania określonych niezbędnych robót zabezpieczających przy niezakończonej budowie budynku mieszkalno – usługowego zlokalizowanego na działkach nr ew. [...] i [...] z obr. [...] położonych przy ul. [...] w S. Wniosek ten podlegał zatem rozpatrzeniu stosownie do art. 61 § 5 p.p.s.a., na posiedzeniu niejawnym, na którym Sąd rozważał, czy argumenty przytoczone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowią wystarczającą podstawę dla zastosowania określonego tym przepisem środka tymczasowego polegającego na udzieleniu ochrony strony przed negatywnymi skutkami, które może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności. Na tym etapie nie jest zatem dokonywane badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.

Dokonując oceny, czy Sąd I instancji zasadnie uznał, że w świetle przytoczonej przez G. G. i S.G. argumentacji wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie, stwierdzić należy, że powyższemu orzeczeniu nie sposób zarzucić nieprawidłowości. Należy zgodzić się z Sądem I instancji, że przytoczona w niniejszej sprawie przez skarżących argumentacja, w świetle okoliczności wynikających z akt sprawy, przy uwzględnieniu charakteru zaskarżonej decyzji, nie mogła stanowić wystarczającej podstawy dla wstrzymania wykonania decyzji Mazowieckiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2012 r. Należało bowiem uwzględnić, iż decyzja ta została wydana w celu ochrony ludzkiego życia i zdrowia co sprawia, że ciężar finansowy nałożonego na wszystkich współwłaścicieli obowiązku nie może stanowić uzasadnienia dla złożonego wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Ewentualne zagrożenie wynikające z degradacji budynku pozostającego bez zabezpieczenia przed dostępem osób trzecich ma bowiem istotny wpływ na bezpieczeństwo powszechne, co prawidłowo podnosił Sąd I instancji. Skutki zatem niewykonania zaskarżonego aktu mogą okazać się dalece poważniejsze niż wysokość poniesionych kosztów finansowych związanych z jego wykonaniem.

Z uwagi na powyższe Sąd rozpoznający zażalenie stwierdza, że zasadnie Sąd I instancji nie znalazł podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.