Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 90/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 art. 39
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Guziński, Sędziowie Sędzia WSA Anetta Chołuj, Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak (sprawozdawca), , Protokolant specjalista Katarzyna Jastrzębska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 13 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o, w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. na podstawie art. 59 w związku z art. 58 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku " A" sp. z o.o. z siedzibą w W., zastępowanej przez r.pr. P. J., o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od wydanej przez Burmistrza D. decyzji z dnia [...] sierpnia 2017 roku znak [...] o nałożeniu na "A" sp. z o.o. kary pieniężnej w wysokości 63.728,00 złotych za zajęcie pasa drogowego drogi gminnej, ul. [...] w D., bez zezwolenia zarządcy drogi.

Powyższe postanowienie, które jest przedmiotem skargi, zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r., znak [...], Burmistrz D. nałożył na "A" sp. z o. o. z siedzibą w W. karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego drogi gminnej, ul. [...] w D., bez zezwolenia zarządcy drogi. Powyższe rozstrzygnięcie zostało doręczone pełnomocnikowi strony drogą elektroniczną, zgodnie z dyspozycją art. 391 k.p.a., w dniu [...] września 2017 r. Termin do wniesienia odwoła od decyzji organu I instancji, zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. upływał w dniu [...] września 2017 r.

Pismem z dnia [...] września 2017 r., złożonym przy pomocy elektronicznej skrzynki podawczej – ePUAP, pełnomocnik strony wniósł o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Uzasadniając wniosek pełnomocnik spółki wskazał, że uchybienie terminowi do złożenia odwołania od decyzji Burmistrza D. było spowodowane wadliwie działającą w dniu [...] września 2017 r. platformą ePUAP, co uniemożliwiło faktyczne złożenie odwołania i opatrzenie go podpisem. Pełnomocnik strony podał, że dostęp do systemu udało się uzyskać dopiero kilka minut po północy.

W dniu [...] października 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało opisane na wstępie postanowienie o odmowie przywrócenia spółce terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza D. z dnia [...] sierpnia 2017 r. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ przywołał treść przepisu art. 58 k.p.a. regulującego instytucję przywrócenia terminu na prośbę zainteresowanego. SKO wskazało, że we wniosku o przywrócenie terminu strona powinna powołać się okoliczności wskazujące na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu, które zapewniają uprawdopodobnienie zasadności tego wniosku. Organ podkreślił, że choć uprawdopodobnienie jest wyjątkiem od reguły formalnego przeprowadzenia dowodu, działającym na korzyść strony powołującej się na określone fakty, to jednak nie oznacza to, że może ono w każdej sytuacji opierać się tylko na samych twierdzeniach strony. Odwołanie się w treści art. 58 k.p.a. do braku winy powoduje, że przywrócenie uchybionego terminu uzasadniają wyłącznie takie obiektywne, występujące bez woli strony, okoliczności i zdarzenia, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności we właściwym czasie. W dalszej kolejności Kolegium wskazało, że pełnomocnik spółki nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji nastąpiło z powodów, za które nie ponosi winy i że to uchybienie było spowodowane obiektywnymi okolicznościami. Wprawdzie we wniosku powołano się na okoliczność polegającą na nieprawidłowym działaniu systemu teleinformatycznego i niemożność złożenia odwołania na platformie w terminie, to jednak na tę okoliczność nie przedstawiono żadnych dowodów, które świadczyłby o zaistnieniu tej przeszkody. Kolegium uznało, że skoro pełnomocnik spółki powołał się na okoliczności, które uniemożliwiły mu skuteczne złożenie odwołania w systemie teleinformatyczny, to powinien on je uprawdopodobnić. Natomiast w przedmiotowej sprawie pełnomocnik strony poprzestał jedynie na samych twierdzeniach w tym zakresie.

Pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. spółka złożyła na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia oraz zasądzenia od organu na rzecz skarżącej spółki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenie szeregu przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć wpływ na wynik postepowania, a to art. 6, art. 7 art. 8, art. 11, art. 391 § 1, art. 46, art. 58 § 1, art. 77 § 1, art. 78 oraz art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego. W swoich rozbudowanych zarzutach skarżący podnosił m. in., że:

1. zaskarżone postanowienie zostało wadliwie wprowadzone do obrotu prawnego;

2. organ zastosował niewłaściwy tryb doręczenia pism;

3. Kolegium błędnie przyjęło, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nie nastąpiło z jej winy, jak również, że w przewidzianym terminie skarżąca mogła wnieś odwołanie od decyzji;

4. organ zaniechał zebrania i rozważenia materiału dowodowego, a ponadto poczynił błędne ustalenia faktyczne, jak również nie rozpatrzył wniosku strony w sposób wnikliwy, prawidłowy i wyczerpujący, a także nie odniósł się w uzasadnieniu do okoliczności powoływanych prze stronę.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik spółki wskazał, że [...] września 2017 r. podjęto próbę złożenia odwołania od decyzji przez platformę ePUAP. Podczas próby logowania do systemu powstało jednak utrudnienie, które najprawdopodobniej dotyczyło problemu z podsystemem logowania platformy. Jednocześnie w tym samym dniu pełnomocnik skarżącej przesłał odwołanie od przedmiotowej decyzji na adres e-mail Gminy D., co zostało zupełnie zignorowane przez Kolegium podczas rozpatrywania wniosku o przywrócenie terminu. Pełnomocnik spółki wskazywał także, że, pomimo stosownego wniosku, na adres ePUAP nie otrzymywał żadnej korespondencji kierowanej przez SKO w W. Tym samym zaskarżone postanowienie nie mogło wejść prawidłowo do obrotu prawnego. W dalszej kolejności skarżący podał, że zawiadomił administratora systemu o problemie technicznym w działaniu systemu ePUAP. Informacje uzyskana od administratora systemu platformy ePUAP została przekazana organowi przez stronę pismem z dnia [...] listopada 2017 r. Z ich treści wynikało m. in., że w dniu [...] września 2017 r. przed północą na portalu ePUAP wystąpiła usterka, uniemożliwiająca zaadresowanie pisma ogólnego do organu. Powyższe dowody świadczą zdaniem skarżącego o tym, że uchybienie terminu odwołania było spowodowane problemami technicznymi, związanymi z działaniem platformy ePUAP, okolicznościami niezależnymi od pełnomocnika strony, które uniemożliwiły faktyczne złożenie odwołania i opatrzenie go kwalifikowanym podpisem. Jednocześnie Kolegium nie podjęło żadnych działań, mających na celu wyjaśnienie przyczyn wskazanych we wniosku, wydając zaskarżone postanowienie niezwłocznie po przekazaniu akt przez organ I instancji. Po otrzymaniu wniosku dowodowego, pismo skarżącej spółki pozostało bez rozpoznania, co skutkowało brakiem przeprowadzenia żądanych przez skarżącą dowodów.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu wnosząc o jej oddalanie.

W rozważaniach nad stanem faktycznym i prawnym sprawy Sąd przyjął, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl natomiast art. 1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Na podstawie art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017r.,poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy.

Z powyższych przepisów wynika, że sąd administracyjny bada legalność zaskarżonych aktów, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 p.p.s.a.).

Mając na uwadze powyższe, Sąd stwierdził, że skarga nie może być uwzględniona, jako że uchylenie postanowienia, względnie stwierdzenie jego nieważności, przez Sąd następuje tylko w razie istnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 p.p.s.a.), a taka sytuacja nie ma miejsca w niniejszej sprawie.

Wskazać można, że złożenie odwołania nakłada na organ odwoławczy, w myśl regulacji zawartych w kodeksie postępowania administracyjnego, obowiązek zbadania w pierwszej kolejności, czy zostało ono wniesione przez osobę uprawnioną, a także czy zostało wniesione w ustawowym terminie. Stosownie do treści art. 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r.poz.1257, dalej k.p.a.) k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. W razie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne (art. 134 k.p.a.).

Przedmiotem kontroli sądowej w rozpoznawanej sprawie jest wydane w oparciu o przepis art. 58 § 1 i § 2 k.p.a. oraz art.59 § 2 k.p.a. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] października 2017 r. odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza D. z [...] sierpnia 2017 r. o nałożeniu na "A" sp. z o.o. kary pieniężnej w wysokości 63.728,00 złotych za zajęcie pasa drogowego drogi gminnej ul. [...] w D., bez zezwolenia zarządcy drogi.

Przede wszystkim należy wskazać, że w stanie faktycznym tej sprawy sąd nie może rozważać zarzutów skargi, dotyczących wadliwości (zdaniem strony skarżącej) decyzji organu pierwszej instancji.

Instytucja przywrócenia terminu została uregulowana w art. 58 k.p.a. I tak zgodnie z § 1 tegoż przepisu - w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie to nastąpiło bez jego winy.

Z kolei w myśl § 2 wymienionego przepisu, prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.

Stosownie do art. 59 § 2 k.p.a. o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania postanawia ostatecznie organ właściwy do jego rozpatrzenia.

O przywróceniu terminu decyduje zatem spełnienie łącznie czterech przesłanek, do których zalicza się: wystąpienie z wnioskiem o przywrócenie terminu, wniesienie wniosku w tym przedmiocie w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, jednoczesne dopełnienie czynności, dla której określony był termin oraz uprawdopodobnienie okoliczności, wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstanie ujemnych dla strony skutki w zakresie postępowania.

Podkreślić przy tym należy, że w postępowaniu w przedmiocie przywrócenia terminu, to na stronie ubiegającej się o przywrócenie terminu spoczywa ciężar wykazania, że nie ponosi ona winy w uchybieniu terminu. Jednakże okoliczność ta nie musi zostać udowodniona, lecz jedynie uprawdopodobniona. Uwzględniając dorobek judykatury i literatury przypomnieć należy, że uprawdopodobnienie jest niewątpliwie środkiem zastępczym dowodu, nie dającym pewności, lecz tylko wiarygodność twierdzenia o jakimś fakcie. W odróżnieniu od udowodnienia, uprawdopodobnienie nie musi uczynić określonego faktu pewnym. Zasadnie więc przyjmuje się, że celem uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu dla podjęcia czynności procesowej w postępowaniu administracyjnym jest stworzenie w świadomości organu orzekającego przekonania o prawdopodobieństwie, wiarygodności wskazywanych przez stronę okoliczności.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że rozstrzygając kwestię przywrócenia terminu, organy nie są zobowiązane do poszukiwania z urzędu wszelkich okoliczności służących potwierdzeniu tezy strony. Jednak, stosownie do art. 7 k.p.a., w przypadku powzięcia wątpliwości co do treści przedstawianych materiałów służących uprawdopodobnieniu, są one zobowiązane do podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. Z obowiązku tego wynika wspomniany już zakaz dokonywania przez organy dowolnych ustaleń faktycznych, a co w niniejszej sprawie nie ma miejsca.

Nawiązując do treści przywołanego wyżej przepisu art. 58 § 1 k.p.a., podkreślić należy, że niezbędną przesłanką do przywrócenia terminu jest brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu. Jakikolwiek stopień zawinienia w uchybieniu terminu powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. W orzecznictwie przyjęte zostało, że przywrócenie terminu jest dopuszczalne jedynie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (zob. wyrok NSA z dnia 28 lipca 2011r., sygn. akt II OSK 1096/11, http:// orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji przyjąć należy, że zasadą jest, że podstawowym kryterium przy ocenie istnienia winy lub jej braku w uchybieniu terminu procesowego jest obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Stanowisko to należy uznać za jednoznacznie ugruntowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym , gdzie wskazano, że brak winy w uchybieniu terminu należy przyjąć wtedy, gdy zainteresowany nie był w stanie przeszkody pokonać (usunąć) przy użyciu sił i środków normalnie dostępnych, nie ryzykując własnym bądź innych zdrowiem, życiem lub narażając siebie bądź innych na poważne straty majątkowe (zob. orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 maja 1998 r. sygn. akt IV SA 1153/96, Lex 45637).

W niniejszej sprawie, pełnomocnik skarżącej spółki, wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, argumentował ( w treści wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania) to okolicznością, że w dniu [...] września 2017 r. podjął próby wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji Burmistrza D., jednak przy próbie zalogowania się na swoim koncie elektronicznej Platformy Usługi Administracji Publicznej (ePUAP) powstało utrudnienie, które najprawdopodobniej dotyczyło problemu z podsystemem logowania platformy. Pełnomocnik skarżącej wyjaśniał, że pomimo, iż udało się zalogować profil na platformie, to po wprowadzeniu treści odwołania, nie było możliwości zaadresowania pisma. Aplet nie zawierał żadnych danych, brak możliwości wpisania ręcznego adresu ePUAP jednostki, do której kierowano pismo uniemożliwiło jego wysłanie. To, zdaniem pełnomocnika skarżącego, stanowiło okoliczność świadczącą o braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.

W skardze do Sądu pełnomocnik skarżącego kwestionował natomiast prawidłowość doręczenia skarżonej decyzji, ostatecznie na rozprawie nie potrafił odpowiedzieć w jaki sposób otrzymał sporną decyzję i nie potrafi wskazać kiedy ją otrzymał.

Sąd w składzie orzekającym stwierdził, że skarżący nie wykazał zaistnienia przesłanek warunkujących pozytywne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie przedmiotowego terminu.

Sąd wskazuje, że wobec twierdzeń pełnomocnika skarżącego punktem wyjścia dla oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia powinno być ustalenie, czy pełnomocnikowi skarżącej spółki skutecznie doręczono ww. decyzję z [...] sierpnia 2017 r. Postępowanie z wniosku o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności procesowej opiera się bowiem na założeniu, że doręczenie było skuteczne (i wobec tego termin rozpoczął bieg). Konieczne jest zatem przesądzenie kwestii skuteczności doręczenia w sprawie (i tym samym biegu terminu), zanim można przejść do rozważań nad zagadnieniem winy w uchybieniu terminu.

Zdaniem Sąd z akt sprawy wynika, że decyzja wysłana została na prawidłowy adres i skutecznie doręczona [...] września 2017 r., zgodnie z art 39 1 k.p.a., wskazują na to: po pierwsze urzędowe poświadczenie doręczenia decyzji, po drugie oświadczenie pełnomocnika skarżącej spółki zawarte we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji z [...] sierpnia 2017 r., w którym stwierdza, że decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu [...] września 2017 r. przez elektroniczną skrzynkę podawczą ePUAP. Późniejsze twierdzenia pełnomocnika, zdaniem Sądu, nie zasługują na akceptację bowiem nie znajdują odzwierciedlenia w aktach postępowania. Przykładowo, nie uszło uwadze Sądu, że pełnomocnik kwestionował podany w urzędowym poświadczeniu doręczenia decyzji z [...] sierpnia 2017 r. swój identyfikator, podkreślając, że format wszelkich adresów na ePUAP-ie to jest identyfikatora, który w jego przypadku jest numerem pesel wraz z oznaczeniem /skrytka/, wskazując, że identyfikując go jako adresata przesyłki organ administracji pominął część nazwy – czyli oznaczenie /skrytka/. Odnosząc się do tak sformułowanego twierdzenia Sąd zauważa, że w raporcie z weryfikacji podpisów (wydruk z [...] sierpnia 2017 r. – znajdujący się w aktach administracyjnych) jako identyfikator pełnomocnika widnieje jedynie numer pesel.

W dalszej kolejności Sąd stwierdza, że pełnomocnik skarżącego dopełnił czynności, w postaci wniesienia odwołania wraz z wniesieniem przedmiotowego wniosku w terminie, tym niemniej nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania od w/w decyzji organu I instancji - nastąpiło bez Jego winy.

Z akt sprawy wynika, że skarżący jako okoliczność mającą uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu powołał nieprawidłowe działanie elektronicznej Platformy Usług Administracji Publicznej. Jak podkreślono we wstępnej części uzasadnienia, to na stronie zainteresowanej, a nie organie, ciąży obowiązek uwiarygodnienia, że dochowała ona należytej staranności w sprawie, jednakże dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody, niezależnej od osoby zainteresowanego i istniejącej przez cały czas, aż do wniesienia wniosku. Nie można więc wymagać od organu, aby prowadził postępowanie w kierunku wyjaśnienia przyczyny uchybienia terminu przez stronę. Tymczasem strona ponosi skutki uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia, które wynikły z niedochowania przez pełnomocnika skarżącego należytej staranności. Zdaniem Sądu pełnomocnik skarżącej nie uprawdopodobnił błędu w działaniu platformy ePUAP. Sąd zauważa, że z jednej strony pełnomocnik i wskazuje, jako dowód w treści uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminy tzw. "zrzut z ekranu" wskazujący na błędne działanie platformy w dniu [...] września 2017 r., z drugiej w dołączonej przez pełnomocnika korespondencji z administratorem platformy znajduje się jego stwierdzenie, że " nie widział na stronie informacji o konieczności sporządzenia zrzutu z ekranu podczas awarii w działaniu portalu, tak więc go nie posiada". Sąd stwierdza, że w aktach brak jakiegokolwiek dokumentu świadczącego o awarii ePUAp-u, z powodu której przed północą [...] września 2017 r. pełnomocnik spółki nie mógł wysłać odwołania. Brak jest więc zdaniem Sądu podstaw do uznania, że tej nocy nieprawidłowo działała platforma ePUAP. Skoro brak jest na to jakiegokolwiek dowodu, a sam pełnomocnik w zależności od okoliczności wskazuje na nieprzystające do siebie fakty, to nie można uznać w przedmiotowej sprawie, że niedotrzymanie terminu do wniesienia odwołania było spowodowane zdarzeniami niezależnymi od woli i wiedzy strony. Jeżeli pełnomocnik nie mógł nadać odwołania w ostatnich minutach 14 – dniowego terminu do jego wniesienia, to bezwzględnie powinien udokumentować awarię która mu to uniemożliwiła, choćby zrobić zdjęcie nie działającej strony, jeżeli nie miał wiadomości o możliwości wykonania "zrzutu z ekranu". Profesjonalny pełnomocnik prowadzący postępowanie w imieniu swojego klienta musi sobie zdawać sprawę z konieczności dochowania terminów procesowych i musi tak zorganizować swoja prace w Kancelarii aby tych terminów dochować.

Sąd nie dopatrzył się w sprawie naruszenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze naruszenia art. 6, art. 7 art. 8, art. 11, art. 391 § 1, art. 46, art. 58 § 1, art. 77 § 1, art. 78 oraz art. 80 kodeksu postepowania administracyjnego. Zdaniem Sądu nie znajduje również uzasadnienia w zebranym materiale twierdzenie pełnomocnika skarżącej spółki, że organ zaniechał zebrania i rozważenia materiału dowodowego, a ponadto poczynił błędne ustalenia faktyczne, jak również nie rozpatrzył wniosku strony w sposób wnikliwy, prawidłowy i wyczerpujący, a także nie odniósł się w uzasadnieniu do okoliczności powoływanych prze stronę.

Prawidłowe jest więc stanowisko organu wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że wskazane przez stronę okoliczności dotyczące braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania nie były spowodowane zdarzeniami obiektywnymi niezależnymi od jej woli. Przyczyna niedotrzymania terminu wynika wyłącznie z braku dołożenia należytej staranności przez pełnomocnika skarżącej spółki.

Z powyższych względów, sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.