Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 242/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Gorczycka-Muszyńska po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2006r., sygn. akt VII SA/Wa 658/05 o uchyleniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2005r. oraz oddaleniu wniosku Z. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych wydanego w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 24 lutego 2005 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

II OZ 242/06

U Z A S A D N I E N I E

Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek Z. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych

W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarżąca uzyskując stały dochód z tytułu zatrudnienia w wysokości 2.254.13 zł. brutto nie spełnia przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy. Faktu tego nie zmieniają podnoszone przez stronę okoliczności takie jak posiadanie na utrzymaniu córki uczennicy oraz ciężary związane z utrzymaniem gospodarstwa domowego.

Sąd podkreślił, iż strona wnosząc sprawę do Sądu winna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli ma jakiekolwiek dochody, w szczególności posiada stały miesięczny dochód przewyższający ustalone minimalne wynagrodzenie za pracę.

Zgodnie z art. 246§1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.

W ocenie Sądu taka sytuacja w sprawie niniejszej nie zachodzi.

Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Z. B. wniosła zażalenie, w którym podniosła, iż oddalenie wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych jest dla niej krzywdzące, gdyż jej dochód miesięczny netto wynosi ok. 1100 zł.

Ponadto skarżąca podniosła w zażaleniu szereg kwestii odnoszących się do zaskarżonej decyzji, oraz domagała się ustanowienia adwokata z urzędu i przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw

Regulacja rozdziału II ustawy Prawo przed sądami administracyjnymi określająca zasady udzielania prawa pomocy stanowi gwarancję korzystania prawa do sądu przez osoby ubogie. W utrwalonym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego udzielenie stronie prawa pomocy może mieć miejsce wyjątkowo, w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie kosztów postępowania sądowego jest obiektywnie niemożliwe.

Zgodnie z art. 246§1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest wstanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo ocenił, że sytuacja materialna i rodzinna skarżącej, która wraz z córką utrzymuje się z dochodów w wysokości 2.254,13 brutto miesięcznie nie spełnia przesłanki określonej w art. 246§1 pkt.2 cytowanej ustawy.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd Sądu I instancji uznając, iż prawo pomocy udzielane jest osobom, które z powodu trudnej sytuacji materialnej wynikającej z braku stałego źródła dochodów, nie mogłyby dochodzić swoich praw przed sądem. Ubiegający się o taką pomoc powinien w każdym przypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdy poczynione w ten sposób oszczędności okazałyby się niewystarczające może zwrócić się o pomoc Państwa.

Podniesione w zażaleniu skarżącej wnioski o ustanowienie adwokata z urzędu, oraz całkowite zwolnienie od kosztów nie były objęte wnioskiem załatwionym zaskarżonym postanowieniem, nie mogą więc stanowić podstawy do wzruszenia zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania wniosku o zwolnienie od kosztów postępowania przed sądem wojewódzkim, a jedynie kontroluje prawidłowość postanowień wydanych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w tym przedmiocie.

Zarzuty zaś odnoszące się do zaskarżonej decyzji nie mogą być rozważane przy rozpatrywaniu wniosków o zwolnienie od kosztów sądowych - zarzuty te strona może zgłaszać w postępowaniu sądowo – administracyjnym dotyczących oceny legalności zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny tych wniosków nie mógł rozpatrzyć w ramach rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu z dnia 10 stycznia 2005r.

Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.