Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 267/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2019-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 63, art. 64, art. 145, art. 147, art. 149, art. 150
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędzia WSA Michał Ruszyński Protokolant referent stażysta Magdalena Komar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi H. D. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na rzecz radcy prawnego P. M. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej w niniejszej sprawie przez H.D. jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2018 r. nr [...], którym na podstawie art. 138 § 2 związku z art. 144 k.p.a. po rozpatrzeniu zażalenia H.D. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2018 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r. nakazującą H.D. rozbiórkę obiektu budowlanego - budynku warsztatu o wymiarach:

5,8m x

10,8m, i wysokości od

3,2m do

3,5m, zlokalizowanego na terenie działek o numerach ewidencyjnych gruntu [...], uchylono zaskarżone postanowienie w całości i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Powyższe postanowienie zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne:

Decyzją ostateczną Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r. nakazano H.D. rozbiórkę obiektu budowlanego - budynku warsztatu o wymiarach:

5,8m x

10,8m i wysokości od

3,2m do

3,5m, zlokalizowanego na terenie działek o numerach ewidencyjnych gruntu [...].

W dniu 21 grudnia 2017 r., powołując się m.in. na art. 147 k.p.a., H.D., w imieniu własnym oraz J.D., skierował do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego pismo zatytułowane "wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego" w sprawie "wniosku z dnia [...] grudnia 2007 roku skierowanego do Pani T.S. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o zalegalizowanie samowoli budowlanej i wydanie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego - budynku warsztatu o wymiarach: długość 10,87 m, szerokość 5,84 m i wysokości od 3,20 m do 3,55 położonego na terenie działek nr [...] wybudowanego w latach 1988-1994". Jednocześnie w piśmie z dnia [...] grudnia 2017 r. wniesiono o wyeliminowanie z obrotu prawnego "całości postępowania administracyjnego [...] licząc od dnia [...] stycznia 2008 roku łącznie z wyeliminowaniem z obrotu prawnego" nakazujących rozbiórkę w/w obiektu decyzji PINB: z dnia [...] lipca 2009 r. znak: [...] oraz z dnia [...] lipca 2010 r. znak: [...] "na podstawie art. 156 § 1 pkt 2, 3, 5, 6, 7 w związku z art. 145 § 2 k.p.a.". W podaniu z dnia [...] grudnia 2017 r., wskazując na art. 75 § 1 oraz art. 77 § 1 k.p.a., wniesiono również "o włączenie do sprawy dowodów z dokumentów w sprawie "wniosków i innych dowodów związanych ze sprawą" (wymieniając przy tym szereg dokumentów) oraz wniesiono o przesłuchanie w charakterze świadka L.C..

Po zapoznaniu się z powyższym wnioskiem PINB w dniu [...] stycznia 2018 r. wydał postanowienie, którym powołując się na art. 149 § 3 k.p.a. odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2010 r., nakazującą H.D. rozbiórkę obiektu budowlanego - budynku warsztatu o wskazanych wymiarach zlokalizowanego na działkach o numerach ewidencyjnych gruntu [...]. Uzasadniając wydanie powyższego postanowienia PINB wskazał, że w jego ocenie przedmiotowe podanie zostało wniesione niezgodnie z art. 148 § 1 k.p.a., zgodnie z którym podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zarówno z dat widniejących na tych dokumentach jak i z tego, że strona na większość z nich wcześniej już wielokrotnie w swoich pismach się powoływała, wynika, że znane są stronie od znacznie dłuższego czasu. Należało uznać, że wniesienie przedmiotowego podania nastąpiło po upływie wymaganego miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a.

Pismem z dnia [...] stycznia 2018 r. na powyższe postanowienie PINB

zażalenie wniósł H.D.. Skarżący wniósł o uchylenie w/w postanowienia oraz o "przekazanie sprawy do organu I instancji" w zakresie wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją PINB z dnia [...] lipca 2009 r. oraz decyzją PINB z dnia [...] lipca 2010 r. oraz "przekazanie do organu II instancji Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w celu stwierdzenia nieważności w/w decyzji".

Postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 2 związku z art 144 k.p.a. uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

W uzasadnieniu postanowienia, po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania, organ odwoławczy na wstępie wskazał, że organ I instancji nie posiadał właściwości do załatwienia przedmiotowego podania skarżącego z dnia [...] grudnia 2017 r. w drodze postanowienia wydanego na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Sprawa zakończona decyzją ostateczną w przedmiocie nakazania skarżącemu rozbiórkę budynku warsztatowego stanowiła przedmiot postępowania odwoławczego od decyzji rozbiórkowej wydanej przez organ I instancji PINB z dnia [...] lipca 2010 r., które zakończone zostało ostateczną decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r., a prawomocnym wyrokiem z dnia 28.07.2011 r., sygn. akt II SA/Go 776/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę H.D. na w/w decyzję organu odwoławczego. Ponieważ w/w decyzja ostateczna WINB z dnia [...] września 2010 r. funkcjonuje w obrocie prawnym, to wyłącznie ten organ na podstawie art. 150 § 1 k.p.a. posiada właściwość w sprawie wznowienia postępowania zakończonego tą drugo-instancyjną decyzją ostateczną. Natomiast rolą organu I instancji było przyjęcie wniosku o wznowienie postępowania i przekazanie go organowi, który wydał decyzję w II instancji, co wynika z treści art. 148 § 1 k.p.a. W żadnym zaś razie w takim przypadku organ I instancji nie był uprawniony do orzekania w drodze postanowienia o wznowieniu bądź odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 1 lub § 3 k.p.a.

Jednocześnie w niniejszej sprawie, w ocenie WINB, przekazanie przez PINB podania z dnia [...] grudnia 2017 r. skarżącego H.D. WINB byłoby przedwczesne. W podaniu tym, formułując wniosek o wznowienie postępowania, H.D. powołał się bowiem również na przesłanki do stwierdzenia nieważności wskazując jednocześnie i żądając stwierdzenia nieważności dwóch decyzji PINB wydanych w sprawie, w tym decyzji z dnia [...] lipca 2010 r. utrzymanej w mocy wymienioną wcześniej decyzją WINB z dnia [...] września 2010 r. Zdaniem organu tryby postępowań nadzwyczajnych w zakresie wznowienia postępowania i w zakresie stwierdzenia nieważności decyzji są rozłączne, co oznacza, że nie mogą one stanowić przedmiotu jednego postępowania administracyjnego, zaś żądanie strony z powołaniem się na określony tryb nadzwyczajny winno być sprecyzowane w sposób jednoznaczny.

Dalej organ wskazał, że system weryfikacji ostatecznych decyzji administracyjnych jest oparty na zasadzie niekonkurencyjności, co oznacza, że poszczególne tryby nadzwyczajne mają na celu usunięcie tylko określonego rodzaju wadliwości decyzji i nie mogą być stosowane zamiennie. Niedopuszczalne jest przyjęcie, że którakolwiek z podstaw wznowienia postępowania mogłaby stanowić zarazem jedną z przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji. Reguły postępowania wynikające z kodeksu postępowania administracyjnego w pierwszej kolejności nakładają na organ, będący adresatem podania, dokładne wyjaśnienie treści żądania strony. Natomiast, jeśli powstają jakiekolwiek wątpliwości co do treści wniosku, w szczególności co do zawartego w nim żądania, organ ma obowiązek zwrócenia się do wnioskodawcy, aby ten sprecyzował swoje żądanie. Organ administracji nie jest uprawniony do samodzielnego kształtowania treści wniosku (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10.11.2015r. sygn. akt II OSK 578/14 - orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zdaniem WINB bezwzględna jest w niniejszej sprawie konieczność wyjaśnienia przez PINB treści żądania zawartego w podaniu H.D. z dnia [...] grudnia 2017 r. W zależności od tych ustaleń różne mogłoby być dalsze działania PINB w sprawie tego podania. Jeśli przedmiotowe podanie byłoby wnioskiem o wznowienie postępowania, to wówczas podlegałoby ono przekazaniu organowi właściwemu do wznowienia, to jest WINB. Jeśliby natomiast przedmiotowe podanie stanowiło wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji PINB, która zakończyła postępowanie tego organu, to jest decyzji z dnia [...] lipca 2010 r., to winno ono wówczas podlegać przekazaniu przez PINB na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. organowi właściwemu do załatwienia tego żądania, a mianowicie Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. Organ ten (GINB) jest właściwy w tym zakresie, albowiem decyzja rozbiórkowa PINB z dnia [...] lipca 2010 r. została utrzymana w mocy decyzją WINB z dnia [...] września 2010 r. Jeżeli bowiem wniosek o stwierdzenie nieważności dotyczy decyzji organu pierwszej instancji, podczas gdy sprawa była zakończona decyzją ostateczną w drugiej instancji, to wniosek taki powinien być z urzędu potraktowany jako wniosek o wszczęcie postępowania nieważnościowego w sprawie zakończonej decyzją organu odwoławczego

Mając na względzie powyższe okoliczności faktyczno-prawne organ odwoławczy stwierdził, że po otrzymaniu podania H.D. z dnia [...] grudnia 2017 r. organ powiatowy nie powziął żadnych działań w celu wyjaśnienia charakteru żądania zawartego w tym podaniu, lecz wydał zaskarżone postanowienie w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania, które z przedstawionych wcześniej powodów narusza prawo.

Dalej organ II instancji podniósł, że w ramach niniejszego postępowania zażaleniowego nie jest możliwe przeprowadzenie ewentualnego postępowania wyjaśniającego w sprawie jego podania z dnia [...] grudnia 2017 r. przez organ odwoławczy. Co do zasady nie można bowiem postępowania dowodowego, którego przedmiotem jest ustalenie istotnych okoliczności, warunkujących przedmiot i zakres dalszego postępowania, uzupełniać w trybie art. 136 k.p.a., gdyż naruszałoby to zasadę dwuinstancyjności postępowania. We wskazaniach dotyczących dalszego toku postępowania WINB podniósł, że organ I instancji winien wezwać w trybie

art. 64 § 2 k.p.a. wnoszącego podanie do usunięcia braku w postaci jednoznacznego określenia żądania wnoszonego tym podaniem i w zależności od udzielonych wyjaśnień zastosować prawidłowe przepisy kodeksowe dotyczące czy wznowienia postępowania czy też stwierdzenia nieważności decyzji.

Skargę na powyższe postanowienie złożył H.D. wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowalnego. W złożonej skardze poniósł zarzut "zacierania" śladów przestępstwa oraz rażącego naruszenia prawa przez organy. Wniósł o wyeliminowanie z obrotu prawnego postępowania administracyjnego prowadzonego przez PINB w sprawie o symbolu [...] licząc od dnia [...] stycznia 2008 r. łącznie z decyzją noszącą datę [...] lipca 2009r. nakazujące rozbiórkę budynku warsztatowego.

W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie podnieść należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela pogląd wyrażony między innymi w postanowieniu NSA z dnia 16 lutego 2018 r., sygn. akt I OZ 130/18 oraz wyroku NSA z dnia 30 maja 2018 r., sygn. akt I GSK 2146/2018 i stoi na stanowisku, że nie ma de lege lata podstaw prawnych, aby przepisy Działu III Rozdziału 3a "Sprzeciw od decyzji" (64a - 64e) p.p.s.a., stosować również do postanowień. Ustawodawca w art. 64a p.p.s.a. wprost odnosi się tylko do decyzji

(a nie postanowień) wydanych w oparciu o ten przepis (tj. art. 138 § 2 k.p.a.). Trzeba tutaj zauważyć również, że pozostałe przepisy p.p.s.a. wyraźnie rozróżniają decyzję od postanowienia (np. art. 3 § 2, art. 51, art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a). Stwierdzić należy, że ustawodawca nie traktuje na gruncie p.p.s.a. pojęć "postanowienie" i "decyzja" synonimicznie. Jedną zaś z zasad wykładni jest zakaz wykładni synonimicznej, zgodnie z którym różnym zwrotom nie należy nadawać tego samego znaczenia. Skoro zatem ustawodawca na gruncie p.p.s.a. rozróżnia pojęcia "postanowienia"

i "decyzji", a jednocześnie w Dziale III Rozdziału 3a p.p.s.a. uregulował instytucję sprzeciwu wyłącznie od decyzji, czemu dał też jednoznacznie wyraz już w samym tytule rozdziału ("Sprzeciw od decyzji", a nie np. "Sprzeciw od decyzji lub postanowienia"), to zakładając racjonalność ustawodawcy, nie można przepisów

o sprzeciwie od decyzji kasatoryjnych stosować do postanowień kasatoryjnych. Są to na gruncie p.p.s.a. odmienne przedmioty zaskarżenia. Przepisy procesowe podlegają, z uwagi na swoje skutki, wykładni ścisłej, wobec tego do rozszerzenia zakresu normy danego przepisu p.p.s.a. konieczne jest wyraźnie dopuszczenie tego przez ustawodawcę, nie jest zaś to możliwe wyłącznie z uwagi na względy funkcjonalne. Takie założenie gwarantuje pewność prawną, pożądaną w państwie prawnym (art. 2 Konstytucji). Godzi się też dodać, że o stosowaniu przepisów p.p.s.a. dotyczących sprzeciwu od decyzji do postanowień kasatoryjnych nie wspomina uzasadnienie projektu ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (zob. druk sejmowy VIII kadencji nr 1183, cz. XI), co wskazuje, że nie było to celem ustawodawcy.

Rezultaty wykładni językowej, systemowej i celowościowej unaoczniają zatem, że przepisy p.p.s.a. dotyczące sprzeciwu od decyzji nie mają zastosowania do postanowień kasatoryjnych wydawanych w postępowaniu administracyjnym na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a., a taką podstawę zawierało stanowiące przedmiot skargi wniesionej w niniejszej sprawie przez H.D. postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie uchylenia postanowienia PINB z dnia [...] stycznia 2018 r. i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Przemawiające argumenty funkcjonalne za stosowaniem przepisów o sprzeciwie od decyzji do postanowień kasatoryjnych mogą jedynie stanowić jedynie postulat zgłoszony do ustawodawcy celem wprowadzenia stosowanych zmian w obowiązujących przepisach rangi ustawowej.

W rezultacie na postanowienie wydawane w niniejszej sprawie przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, która rozpatrywana jest w oparciu o przesłanki określone między innymi w art. 134 i art. 145 p.p.s.a., a w przypadku nieuwzględnienia skargi Sąd oddala ją w oparciu o art. 151 p.p.s.a.

Przystępując do oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia wskazać należy za organem odwoławczym, że organ I instancji – Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie był właściwy do załatwienia wniosku skarżącego poprzez wydanie postanowienia w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Z akt sprawy administracyjnej wynika bowiem jednoznacznie, że PINB wydał w dniu [...] lipca 2010 r. decyzję nakładającą na skarżącego obowiązek rozbiórki budynku warsztatowego położonego w [...], a decyzją noszącą datę [...] września 2010 r. WINB po rozpatrzeniu odwołania utrzymał decyzję organu I instancji w mocy, a wniesioną na tą z kolei decyzje skargę WSA w Gorzowie Wlkp. wyrokiem z dnia

28 lipca 2011 r. oddalił. Zgodnie bowiem z art. 150 § 1 k.p.a. organem administracji publicznej właściwym w sprawach wymienionych w art. 149 k.p.a. tj. wznowienia lub odmowy wznowienia postępowania poprzez wydanie postanowienia jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. W niniejszej sprawie jest to WINB. Natomiast § 2 cytowanego przywołanego artykułu przewiduje przeniesienie kompetencji do wznowienia postępowania na organ wyższego stopnia, gdy strona podaje jako przyczynę wznowienia postępowania uchybienie popełnione przez organ, który wydał w sprawie decyzję ostateczną. W tego rodzaju sytuacji organ, który wydał decyzję ostateczną po otrzymaniu żądania wszczęcia postępowania, po stwierdzeniu, że wskazane przez wnioskodawcę podstawy wznowienia postępowania powstały w związku z jego działaniem, zgodnie z nakazem przestrzegania z urzędu swej właściwości rzeczowej i miejscowej jest obowiązany przekazać sprawę organowi wyższego stopnia jako organowi właściwemu w sprawie z uwzględnieniem ograniczenia wynikającego z § 3.

Z powyższych regulacji prawnych jednoznacznie wynika, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy odnośnie orzeczeń jakie zapadły w postępowaniu zwykłym, PINB nie był właściwym rzeczowo organem do wydania postanowienia w trybie art. 149 k.p.a. o wznowieniu lub odmowie wznowienia postępowania. Tym samym zajęte w tym zakresie stanowisko organu odwoławczego w stanowiącym przedmiot skargi orzeczeniu należy uznać za trafne. Złożony przez skarżącego wniosek o wznowienie postępowania zgodnie z art. 148 § 1 k.p.a. do PINB jako organu orzekającego w postępowaniu zwykłym jako organ I instancji, organ ten winien co do zasady przekazać do organu, który wydał decyzję ostateczną, czyli w niniejszej sprawie do WINB, który następnie bada czy wniosek o wznowienie postępowania jest oparty na ustawowych przesłankach wznowienia oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminu przewidzianego w art. 148 k.p.a. i następnie wydaje postanowienie, o którym mowa w art. 149 k.p.a.

Jednak przekazanie wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 2017 r. WINB bez dokonania jego analizy byłoby przedwczesne. W piśmie tym formułując wniosek o wznowienie postępowania, skarżący powołuje się również na przesłanki stanowiące podstawę stwierdzenia nieważności decyzji nakładającej na niego obowiązek rozbiórki budynku warsztatowego. Przesłanki stanowiące podstawę wznowienia postępowania zostały określone przez ustawodawcę w art. 145 – 145b k.p.a., a przesłanki uzasadniające stwierdzenie przez organ administracji publicznej nieważność decyzji w art. 156 k.p.a. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jak i doktrynie utrwalony jest pogląd, że powyższe postępowania nadzwyczajne są oparte na zasadzie niekonkurencyjności, mają na celu usunięcie określonego rodzaju wadliwości decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym i nie mogą być stosowane zamiennie (por. wyroki NSA z dnia 20 września 2018 r., sygn. akt II OSK 2335/16;

z dnia 25 maja 2018 r., sygn. akt I OSK 2898/17, baza orzeczeń CBOIS).

Konsekwencją tego jest między innymi uregulowanie przez ustawodawcę w art. 157 k.p.a. – w inny sposób niż w przypadku wznowienia postępowania – właściwości organów uprawnionych do orzekania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.

Tym samym PINB zgodnie z treścią art. 64 § 2 k.p.a. winien wezwać H.D. do usunięcia braków pisma z dnia [...] grudnia 2017 r. poprzez jednoznaczne określenie żądania zawartego w powyższym piśmie tj. czy wnosi o wznowienie postępowania zakończonego decyzją nakładającą na niego obowiązek rozbiórki budynku czy też o stwierdzenie nieważności tej decyzji, a następnie przekazać podanie do rozpoznania właściwemu organowi. W przypadku wniosku o wznowienie postępowania zgodnie z art.148 § 1 k.p.a. – do organu, którego właściwość została określona w art. 150 § 1 k.p.a., a w przypadku gdyby skarżący wnosił o stwierdzenie nieważności decyzji w oparciu o art. 65 § 1 k.p.a. – do organu określonego w art. 157 k.p.a. (w niniejszej sprawie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego).

Podkreślić należy, że podmiot wnoszący podanie obowiązany jest do określenia zgodnie z art. 63 § 2 k.p.a. między innymi żądania, które ma znaczenie do określenia zakresu postępowania, a organ administracji publicznej obowiązany jest do podjęcia działań odpowiadających temu żądaniu. W przypadku, gdyby skarżący

w swoim pismach jednoznacznie wnosił o wznowienie postepowania, wskazując przesłanki określone w art. 145-145b k.p.a. oraz o stwierdzenie nieważności decyzji wskazując w tej części żądania przesłanki określone w art. 156 § 1 k.p.a., każdemu

z nich PINB winien nadać stosowny bieg przekazując je właściwym organom.

Zasadnie organ odwoławczy uznał, że z uwagi na regulacje zawarte w art. 148 k.p.a. oraz dotyczące właściwości organów w sprawach w przedmiocie wznowienia postępowania i stwierdzenia nieważności decyzji (art. 150 § 1 k.p.a. i art. 157 k.p.a.), organem obowiązanym do dokonania czynności, o którym mowa w art. 64 § 2 k.p.a. jest PINB. W razie wszczęcia postępowania administracyjnego na wniosek, niezbędne jest bowiem dokładne ustalenie treści żądania strony, które wyznacza rodzaj sprawy będącej przedmiotem postępowania. Zatem jeżeli charakter pisma wniesionego przez stronę budzi wątpliwości, organ powinien wyjaśnić rzeczywistą wolę strony (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 29 sierpnia 2018 r., sygn. akt II SA/Bk 500/2018, Lex nr 2552226).

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał skargę za nieuzasadnioną i w oparciu o art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę. Dopiero z chwilą sprecyzowania żądania przez skarżącego będzie możliwe nadanie złożonemu przez niego wnioskowi z dnia

[...] grudnia 2017 r. dalszego biegu i dokonanie jego merytorycznej oceny przez właściwy miejscowo i rzeczowo organ administracji publicznej.

Pełnomocnikowi skarżącego radcy prawnemu P.M. przyznano wynagrodzenie w wysokości 240 zł powiększone o należną stawkę podatku od towarów i usług z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wysokość wynagrodzenie ustalono na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1715 ze zm.).