Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1154/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6171 Radcowie prawni i aplikanci radcowscy
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Bosakirska Sędziowie Asesor WSA Piotr Borowiecki Asesor WSA Andrzej Kuna (spr.) Protokolant Jadwiga Rytych po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2006 r. sprawy ze skargi K. C. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu od wpisu na listę aplikantów radcowskich 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Sprawiedliwości na rzecz K. C. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

K. C., dalej skarżąca, przystąpiła w dniu [...] grudnia 2005 roku do egzaminu konkursowego na aplikacje radcowską.

W wyniku egzaminu konkursowego otrzymała 177 punktów, wobec czego uchwałą nr [...] (z tego samego dnia) Komisja Konkursowa powołana do przeprowadzenia przedmiotowego konkursu przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...], orzekła negatywny wynik konkursu. Następnie w dniu [...] grudnia 2005 r., w związku z wątpliwościami dotyczącymi prawidłowości treści niektórych odpowiedzi zawartych w teście egzaminacyjnym z dnia [...] grudnia 2005 r. na aplikację radcowską Krajowa Rada Radców Prawnych podjęła uchwałę nr [...], zobowiązującą Zespół do przygotowania pytań na aplikację, do wydania w dniu [...] grudnia 2005 r. komunikatu o uznaniu za prawidłowe innych odpowiedzi, niż wynikające z arkusza prawidłowych odpowiedzi. Powyższy komunikat stał się podstawą do dokonania sprostowań wyników egzaminu konkursowego przez poszczególne Komisje, w efekcie czego przeprowadzono weryfikację odpowiedzi udzielonych w teście przez skarżącą i stwierdzono, że uzyskała ona 182 punkty a nie 177, co w dalszym ciągu skutkowało uzyskaniem negatywnej oceny z egzaminu.

W dniu 20 stycznia 2006 r. Komisja Konkursowa, powołana do przeprowadzenia egzaminu konkursowego w Okręgowej Izbie Radców Prawnych w [...], wobec własnych wątpliwości dotyczących prawidłowości treści niektórych pytań i odpowiedzi zawartych w teście, innych niż wskazane w komunikacie KRRPr z dnia [...] grudnia 2005 r., ponownie dokonała analizy testów egzaminacyjnych. W wyniku tej weryfikacji Komisja wyłoniła listę 10 osób, które uzyskały co najmniej 190 punktów. Pośród grona tych osób znalazła się skarżąca, która udzieliła poprawnej odpowiedzi na 190 pytania, uzyskując tym samym 190 punkty, co skutkowało otrzymaniem przez nią pozytywnej oceny z egzaminu. Konsekwencja powyższego, po rozpoznaniu wniosku skarżącej o wpisanie na listę aplikantów radcowskich, było podjęcie w dniu [...] stycznia 2006 r. uchwały przez Rada Okręgowej Izbie Radców Prawnych w [...] o wpisie skarżącej na listę aplikantów radcowskich. W uzasadnieniu uchwały Rada podniosła, że wnioskodawczyni spełniła warunki określone w art. 24 ust. 1 pkt 1 i 3-5 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. Nr 123, poz. 1059 ze. zm.), cytowana dalej jako u.r.pr. tj. uzyskała pozytywną ocenę z egzaminu, który odbył się dnia [...] grudnia 2005 r. Stosownie bowiem do art. 33 ust. 2 u.r.pr. aplikantem radcowskim może być tylko taka osoba, która uzyska pozytywną ocenę z egzaminu, tj. na podstawie art. 339 ust. 3 u.r.pr. otrzyma co najmniej 190 punktów. Skarżąca w wyniku postępowania konkursowego otrzymała wymagane 190 punkty dla pozytywnego zdania egzaminu na aplikację radcowską.

Tej uchwale sprzeciwił się Minister Sprawiedliwości twierdząc w swojej decyzji z dnia [...] marca 2006 r. nr [...], iż przepisy regulujące przebieg egzaminu konkursowego w 2005 r. nie dały Komisjom Konkursowym ani radom okręgowych izb radców prawnych uprawnień do samodzielnego ustalania klucza prawidłowych odpowiedzi do pytań egzaminacyjnych i przeprowadzania dodatkowych weryfikacji wyników egzaminu w oparciu o inne pytania, niż wskazane w Komunikacie Zespołu z dnia [...] grudnia 2005 r.

W związku z powyższym, zdaniem Ministra, należy przyjąć, iż nie było podstawy prawnej do dokonania w dniu 20 stycznia 2006 r. ponownej analizy testu egzaminacyjnego przez Komisję Konkursową powołaną do przeprowadzenia egzaminu konkursowego w Okręgowej Izbie Radców Prawnych w [...]. Tym samym nie było podstawy do ustalenia w dniu 30 stycznia 2006 r. na posiedzeniu Prezydium Rady tejże Izby, iż pani K. C. uzyskała 190 punktów, czyli pozytywny wynik z egzaminu.

Ponadto Minister Sprawiedliwości zarzucił Komisji Konkursowej naruszenie konstytucyjnej zasady równości wobec prawa i powołał się na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lutego 2004 r. sygn. akt P 21/02 w którym Trybunał wskazał, że selekcja kandydatów na aplikantów i ich kwalifikowanie (ocenianie) winny być przeprowadzane wyłącznie według zasad ustawowych i na podstawie jednoznacznie sprecyzowanych kryteriów, ustalonych w ustawach (a w kwestiach technicznych w wydanych na ich podstawie aktach o charakterze wykonawczym).

Na powyższą decyzje, skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając jej:

1) rażące naruszenie prawa materialnego w szczególności:

- art. 31 ust. 3 i art. 65 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej poprzez ograniczenie konstytucyjnego prawa do wolności wyboru i wykonywania zawodu sprzecznie z ustawą, poprzez pojawienie się w dniu 10 grudnia 2005 r. w teście egzaminacyjnym na aplikację radcowską pytań niezgodnych z art. 339 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych w związku z art. art. 7 ust. 27 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2005 r., nr 163, poz. 1361), a także ograniczenie jej prawa do wyboru i wykonywania zawodu, w drodze aktu wewnętrznego, tj. uchwały Krajowej Rady Radców Prawnych nr 479/VI/2005 z dnia 17 grudnia 2005 r. i wydanego na tej podstawie komunikatu zespołu do przygotowania pytań z dnia 21 grudnia 2005 r., jak i w drodze dotkniętej wadami decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] marca 2006 r. [...], co jest sprzeczne z zasadą, że ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą wynikać wyłącznie z ustawy;

- art. 32 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 2 Konstytucji poprzez:

* mylne uznanie przez Ministra Sprawiedliwości, że weryfikacja wyników egzaminu dokonana w oparciu o uchwałę Krajowej Rady Radców Prawnych nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. i wydanego na tej podstawie komunikatu zespołu do przygotowania pytań z dnia [...] grudnia 2005 r. odpowiada prawu, gdy tymczasem przeprowadził ją organ nieuprawniony, naruszając podstawową zasadę prawa, że nikt nie może być sędzią we własnej sprawie, poza tym wspomniana weryfikacja została dokonana nierzetelnie, gdyż nie objęła swym zakresem wszystkich błędnych pytań, takie stanowisko Ministra Sprawiedliwość narusza zasadę równości wobec prawa;

* niedostateczne wyjaśnienie przez Ministra Sprawiedliwości stanu faktycznego sprawy, co rażąco narusza prawo do równego traktowania przez władze publiczne;

- art. 339 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych w związku z art. 7 ust. 27 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2005 r., nr 163, poz. 1361) poprzez pojawienie się w teście egzaminacyjnym z dnia 10 grudnia 2005 r. na aplikację radcowską pytań zawierających odpowiedzi, z których żadna nie była prawidłowa bądź dwie lub wszystkie odpowiedzi były prawidłowe, gdy tymczasem, aby pytanie spełniało kryteria ustawowe tylko jedna odpowiedź powinna być prawidłowa;

- art. 33 ust. 3, art. 33 ust. 4 w związku art. 339 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych poprzez odmowę wpisu na listę aplikantów radcowskich osobie, która uzyskała pozytywną ocenę z egzaminu konkursowego na aplikację radcowską i spełnia pozostałe warunki ustawowe;

- art. 7 ust. 1 i art. 7 ust. 12 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy -Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw poprzez mylne uznanie przez Ministra Sprawiedliwości, że organem uprawnionym do zobowiązania Komisji Konkursowych do weryfikacji wyników egzaminu konkursowego na aplikację radcowską przeprowadzonego w dniu [...] grudnia 2005 r. jest wyłącznie Krajowa Rada Radców Prawnych;

2) naruszenie prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy w szczególności: art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez:

* niedostateczne wyjaśnienie przez Ministra Sprawiedliwości stanu faktycznego sprawy, tym bardziej, że o nieprawidłowościach jakie pojawiły się w pytaniach egzaminacyjnych na aplikację radcowską wiedział z urzędu, czemu dał wyraz w piśmie z dnia [...] grudnia 2005 r. [...] skierowanym do Przewodniczącego Komisji Konkursowej powołanej do przeprowadzenia egzaminu konkursowego na aplikację radcowską, takie zachowanie rażąco narusza zasadę prawdy obiektywnej;

* brak należytego uzasadnienia faktycznego i prawnego skarżonej decyzji Ministra Sprawiedliwości, a także nie odniesienie się w niej do merytorycznej zasadności przeprowadzenia drugiej weryfikacji;

- art. 15 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez ustawowe pozbawienie kandydata możliwości odwołania się od uchwały Komisji Konkursowej powołanej do przeprowadzenia egzaminu konkursowego w dniu [...] grudnia 2005 r., gdyż ustawa z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw nie przewidziała możliwości odwołania się od wspomnianej uchwały, takie unormowanie jest sprzeczne z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

W konsekwencji wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości nie podzielił zarzutów skarżącej podniesionych w skardze, podtrzymał swoje argumenty z zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji lub postanowienia. Sąd nie bada więc celowości, czy też słuszności zaskarżonego aktu.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji z punktu widzenia powołanych wyżej kryteriów Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

W 2005 roku nabór na aplikację radcowską odbywał się w oparciu o zasady wskazane w ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1361).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy nabór na aplikację radcowską w drodze egzaminu konkursowego przeprowadzały rady okręgowych izb radców prawnych. Egzamin miał formę testu wyboru, przygotowanego przez zespół powołany przez Krajową Radę Radców Prawnych do przygotowania pytań na egzamin konkursowy dla kandydatów na aplikantów radcowskich (art. 7 ust. 4 i 10 w/w ustawy).

Polegał on na sprawdzeniu wiedzy kandydata na aplikanta radcowskiego z zakresu szczegółowo wskazanego w ustawie (art. 311 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych w zw. z art. 7 ust. 27 ustawy o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw - Dz. U. Nr 163, poz. 1361).

W jego trakcie należało rozwiązać test składający się z zestawu 250 pytań zawierających po trzy propozycje odpowiedzi, z których tylko jedna jest prawidłowa. Kandydat mógł wybrać tylko jedną odpowiedź, zaś za każdą prawidłową odpowiedź uzyskiwał 1 punkt. Test podlegał sprawdzeniu przez komisję w składzie, w którym przeprowadzała egzamin konkursowy. Pozytywny wynik z egzaminu konkursowego otrzymywał kandydat, który uzyskał z testu co najmniej 190 punktów.

Z przebiegu egzaminu sporządzany był protokół, podpisany przez członków komisji, zaś wynik kandydata po przeprowadzeniu egzaminu komisja ustalała w drodze uchwały (art. 339 i art. 3310 ust. 1 ustawy o radcach prawnych w zw. z art. 7 ust. 27 ustawy o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw - Dz. U. Nr 163, poz. 1361).

Ani ustawa o radcach prawnych ani też ustawa o zmianie ustawy prawo o adwokaturze i niektórych innych ustaw - Dz. U. Nr 163, poz. 1361 nie przewidziały sytuacji wadliwie opracowanego testu i w związku z tym nie zawierają one procedur usuwania tej wadliwości. Ustawy nie wskazują także kto, na czyj wniosek i w jakiej formie poprawia błędnie opracowany test, a zdaniem Sądu trudno przyjąć, że wadliwości testu, wobec braku stosownych procedur są nieusuwalne.

W ocenie Sądu nie jest zasadny pogląd Ministra, że wadliwie opracowany test weryfikować mógł tylko jego autor, czyli Zespół ds. przygotowania pytań. Pogląd ten nie znajduje oparcia w prawie i jest zbyt daleko idący. Niezasadny jest również pogląd przeciwny, że Zespół miał opracować jedynie zestaw pytań, zaś Komisja Konkursowa samodzielnie powinna ustalić, które wyniki są prawidłowe. Przyjąć natomiast niewątpliwie należy dopuszczalność procedur pozwalających na skuteczne wyeliminowanie błędów testu i tym samym zapewniających prawidłowy sposób przeprowadzenia konkursu i rzetelne wyłonienie najlepszych kandydatów.

Ze zgromadzonych w sprawie dokumentów wynika, że prawidłowość testu egzaminacyjnego, a co za tym idzie prawidłowość przeprowadzenia egzaminu i ustalenia jego wyników budziła poważne zastrzeżenia. W zaistniałej sytuacji wdrożone zostały "awaryjne", nie przewidziane ustawą procedury mające na celu usunięcie błędów. Zaliczyć do nich należy podjęcie przez Krajową Radę Radców Prawnych uchwały nr [...] o konieczności weryfikacji wyniku egzaminu, wydanie przez Zespół ds. przygotowania pytań komunikatu z dnia [...] grudnia 2005 r., w którym zmieniono wskazanie prawidłowych odpowiedzi na 10 pytań testowych, wydanie przez Ministra Sprawiedliwości komunikatu, w którym apelował on do Przewodniczących Komisji o rozstrzyganie wątpliwości na korzyść kandydatów. Odnosząc się do treści komunikatu Ministra zauważyć należy, że pomimo komunikatu Zespołu z dnia [...] grudnia 2005 r. dopuszczał on istnienie dalszych wątpliwości.

Kierując się powyższym apelem zawartym w komunikacie Ministra, Komisja Konkursowa, składająca się z trzech radców prawnych i dwóch sędziów - przedstawicieli Ministra, działając pod przewodnictwem przedstawiciela Ministra dokonała, na podstawie uzasadnionych własnych zastrzeżeń, ponownej analizy testu wyboru odbytego dnia [...] grudnia 2005 r. konkursu.

Komisja Konkursowa, w oparciu o powyższą analizę ustaliła, iż dalszych dziesięć osób spośród kandydatów na aplikację radcowską uzyskało 190 punktów bądź więcej.

Wśród tych osób była także skarżąca która w wyniku ponownej weryfikacji uzyskała 190 punktów. Weryfikacja ta nie została zakończona wydaniem przez Komisję Konkursową uchwały, co niewątpliwie stanowi naruszenie art. 3310 ust. 1 ustawy o radcach prawnych. Naruszenie to jednak - w ocenie Sądu - nie ma wpływu na wynik sprawy. Z protokołu z dnia [...] stycznia 2006 r. podpisanego przez wszystkich członków komisji i z dołączonej do niego listy osób po drugiej weryfikacji jednoznacznie wynika, że dla skarżącej został ustalony pozytywny wynik złożonego przez nią egzamin, gdyż otrzymała 190 punktów wymaganych dla uzyskania pozytywnego wyniku z egzaminu konkursowego.

Wskazać również należy, że w stanie prawnym obowiązującym w dacie przeprowadzenia konkursu uchwała podejmowana przez komisję w trybie art. 3310 ust. 1 ustawy nie była zaskarżalna. Zatem nawet przyjęcie, że nie dochowano wymaganej formy dla ustalenia wyników egzaminu, nie spowodowało naruszenia przepisów postępowania i praw skarżącej. Brak zastosowania przez komisję wymaganej prawem formy wskazania wyników egzaminu nie może wywierać negatywnych skutków dla skarżącej, która uzyskała wyznaczony ustawą limit punktów przewidziany dla uzyskania pozytywnego wyniku z egzaminu konkursowego.

Zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy o radcach prawnych aplikantem radcowskim może być osoba, która oprócz wymogów tzw. formalnych uzyskała pozytywną ocenę z egzaminu konkursowego. Skarżąca uzyskała taką ocenę, o czym jednoznacznie świadczy protokół z dnia [...] stycznia 2006 r., a zatem Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] stosownie do art. 33 ust. 4 cyt. ustawy nie mogła odmówić wpisu na listę aplikantów radcowskich.

Minister Sprawiedliwości zakwestionował drugą weryfikację przeprowadzoną przez Komisję Konkursową, gdyż w jego ocenie tylko Zespół ds. przygotowania pytań był właściwy do weryfikacji testu.

Zgodnie z art. 331 ust. 1, art. 339 ust. 1 ustawy o radcach prawnych do zadań Komisji Konkursowej należy przeprowadzenie egzaminu konkursowego, sprawdzanie testu oraz ustalenie i ogłoszenie wyniku egzaminu. Przy prawidłowym przebiegu konkursu zakres kompetencji Komisji Konkursowej nie budzi żadnych wątpliwości.

W rozpoznawanej sprawie Komisja Konkursowa miała zastrzeżenia do przygotowania dalszych tj. innych niż wskazanych w komunikacie Zespołu, pytań i odpowiedzi na te pytania.

W ocenie Sądu przy dostrzeżeniu błędów, w świetle wyżej wskazanych uregulowań, nie tylko prawem, ale wręcz obowiązkiem Komisji Konkursowej było dostrzeżone nieprawidłowości wyrazić w protokole weryfikacji wyników konkursu.

Do niej bowiem należało sprawdzenie testu oraz prawidłowe (rzetelne) ustalenie wyników egzaminu. Podkreślić jednoznacznie należy, że skład komisji tj. trzech radców prawnych i dwóch sędziów okręgowych gwarantował właściwy poziom merytoryczny dla dokonania takiej weryfikacji.

Komisja Konkursowa Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] oceniła właśnie poprawność odpowiedzi na poszczególne pytania, uwzględniając także odpowiedzi wskazane przez Zespół ds. przygotowania pytań.

Nie do zaakceptowania jest pogląd, iż Komisja, która w trakcie sprawdzania testu dostrzegła w nim błędy, powinna je zignorować i nie uwzględnić przy ustalaniu wyników, szczególnie wobec treści uchwały KRRP z dnia [...] grudnia 2005 r., komunikatu Zespołu z dnia [...] grudnia 2005 r., a także komunikatu Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2005 r. Brak jest ustawowego uregulowania wyłączającego takie działanie z kompetencji Komisji, a także brak było ustawowej procedury, która nakazywałaby Komisji zwracanie się w takiej sytuacji z wątpliwościami do Zespołu ds. przygotowania pytań jako do autora testu.

Tak więc odpowiedzi prawidłowo zaznaczone nie mogły być pominięte i nieuwzględnione przez Komisję Konkursową, której obowiązkiem było rzetelne i obiektywne sprawdzenie wiedzy osoby przystępującej do egzaminu, tylko dlatego, że nie odpowiadały wersji odpowiedzi przygotowanej przez Zespół.

Nie można bowiem uznać, że Komisja Konkursowa była powołana jedynie do spełnienia czynności technicznych tj. np. sprawdzanie tożsamości kandydatów, rozdanie arkuszy testów i sprawdzenie wyników poprzez przyłożenie "klucza" odpowiedzi do odpowiedzi udzielonych przez osoby zdające. Gdyby tak w istocie było to zbędne byłoby określanie takiego składu komisji jak to uczynił ustawodawca tj. składającego się z fachowców, gdyż dla spełnienia czynności stricte technicznych skład komisji mógłby być dowolny.

Powyższe względy zdaniem Sądu wskazują, iż oparcie przez Ministra Sprawiedliwości sprzeciwu na braku kompetencji Komisji Konkursowej do dokonania powtórnej weryfikacji wyników egzaminu nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa materialnego wskazanych powyżej.

Odnosząc się do podniesionego w sprzeciwie Ministra zarzutu naruszenia zasady równości wobec prawa wskazać należy, iż w świetle orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego "równości w prawie" oznacza nakaz jednakowego traktowania podmiotów znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej. Kandydaci na aplikantów radcowskich znajdowali się niewątpliwie w takiej samej sytuacji prawnej, natomiast w toku postępowania prowadzącego do wydania sprzeciwu nie została wykazana tożsama sytuacja faktyczna tj. taka jak w przypadku skarżącej. Dlatego też w ocenie Sądu - należy uznać, iż organ nie wykazał naruszenia powyższej zasady. Jednocześnie wskazać należy, że równość wobec prawa została zagwarantowana poprzez ustalenie tych samych pytań dla wszystkich uczestników konkursu, czego konsekwencją winno być prawo do zobiektywizowanej oceny odpowiedzi na poszczególne pytania.

Mając wszystkie powyższe względy na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a. orzekł jak w sentencji orzeczenia, oceniając sprzeciw Ministra Sprawiedliwości za niezasadny, naruszający prawo materialne, a mianowicie art. 33 ust. 3 ustawy o radcach prawnych w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy.

Rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności zapadło w oparciu o przepis art. 152 p.p.s.a., zaś o kosztach Sąd orzekł zgodnie z przepisem art. 200 p.p.s.a.