Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1989/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6553
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Agencji Rynku Rolnego
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1, art 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi B. J. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia umowy zbycia prawa do kwoty indywidualnej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez: 1. zwolnienie od kosztów sądowych, 2. ustanowienie radcy prawnego, o którego wyznaczenie zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...].


UZASADNIENIE

B. J. wystąpiła z wnioskiem – sporządzonym na formularzu PPF z 8 marca 2012 r. – o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi z synem, posiada lokal w domu w Sopocie, który jest niezamieszkały z powodu zagrożenia katastrofą budowlaną oraz zabytkową nieruchomość (ruina) i park o pow. [...] ha, natomiast nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wnioskodawczyni oświadczyła, iż jej syn jest niepełnosprawny i otrzymuje rentę socjalną i zasiłek opiekuńczy, natomiast ona posiada jedynie dochód z emerytury. Podniosła także, iż pracuje społecznie na rzecz Fundacji [...], jednakże bez żadnego wynagrodzenia. Wskazała, iż posiadane nieruchomości przekazała bezpłatnie na cele statutowe Fundacji, zaś ona wraz z synem zamieszkuje w mieszkaniu należącym do córki.

Skarżąca wezwana do złożenia dodatkowego oświadczenia, nadesłała pismo z 27 kwietnia 2012 r. oraz kolejny formularz PPF z 27 kwietnia 2012 r. Wskazała, iż zamieszkując w mieszkaniu córki ponosi wydatki na czynsz oraz związane z jego eksploatacją. Syn jest studentem, mieszka w domu akademickim, opłacanym przez Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, otrzymuje poza zasiłkiem pielęgnacyjnym również stypendium socjalne. Do pisma załączyła nadto: zaświadczenie z ZUS wskazujące miesięczną wysokość emerytury – 896,68 zł netto oraz zestawienie operacji na rachunku bankowym z saldem debetowym – minus 19.718,31 zł.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270), dalej: p.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym wnioskodawczyni i porównując je z obciążeniami związanymi z partycypowaniem w kosztach sądowych oraz z zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika uznano, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielania prawa pomocy w zakresie całkowitym. W szczególności wzięto pod uwagę, iż wnioskodawczyni utrzymuje się z niewielkiej emerytury, z której ponosi wydatki związane z mieszkaniem i niezbędnym utrzymaniem, na jej utrzymaniu pozostaje niepełnosprawny syn, nie posiada zasobów pieniężnych, a wręcz przeciwnie jest zadłużona na rachunku bankowym, co wprawdzie nie może samo w sobie stanowić podstawy do uwzględnienia jej wniosku, jednakże świadczy o braku dostępnych środków pieniężnych w dacie jego rozpoznania.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.