Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1622/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2011 r. nr [...].


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2011 r. (k. 90-103 akt adm.) Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, po rozpatrzeniu wniosku V. D., orzekł o odmowie nadania V. D. statusu uchodźcy, odmowie udzielenia mu ochrony uzupełniającej oraz wydaleniu go z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany.

Powyższa decyzja objęła również żonę wnioskodawcy – A. D. i jego syna – Z. D.

Wykonanie powyższej decyzji zostało wstrzymane postanowieniem Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2011 r. (k. 30-31 akt adm.).

A. D. wnioskiem datowanym na 19 października 2011 r. wniosła o nadanie jej statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej.

Decyzją z dnia [...] marca 2013 r. (k. 155-170 akt adm.) Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, po rozpatrzeniu wniosku A. D., orzekł o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej oraz nieudzielaniu zgody na pobyt tolerowany.

W powyższej decyzji nie orzeczono o wydaleniu A. D. z uwagi na obowiązek opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie decyzji o wydaleniu z dnia [...] marca 2011 r., której wykonanie zostało wstrzymane na podstawie art. 33 ust. 4 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 48 ust. 2 pkt 3 tej ustawy).

Powyższa decyzja z dnia [...] marca 2013 r. objęła również syna wnioskodawczyni – Z. D.

Po rozpatrzeniu odwołania A. D. od decyzji z dnia [...] marca 2013 r. Rada do Spraw Uchodźców decyzją z dnia [...] maja 2013 r. utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję.

A. D. wniosła skargę do Sądu na powyższą decyzję Rady do Spraw Uchodźców.

W skardze wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2011 r. zawierającej orzeczenie o wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, uzasadniając to zmienioną sytuacją prawną jej męża V. D., któremu udzielono zgody na zamieszkanie na czas oznaczony, stąd wydalenie jej i ich syna uniemożliwi im funkcjonowanie jako rodziny i spowoduje nieprawidłowy rozwój dziecka.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Wniosek jest zasadny.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu.

Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu, o którym mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wstrzymaniem wykonania może być objęta nie tylko zaskarżona decyzja, lecz także decyzje wydane we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 zdanie ostatnie P.p.s.a.).

Mowa tu o sprawie w znaczeniu materialnoprawnym, w której ustalane są prawa lub obowiązki podmiotu. Ta sama sprawa (tożsamość sprawy) występuje, gdy wobec tego samego podmiotu orzeka się o takich samych prawach lub obowiązkach.

W związku z powyższym należy uznać, że objęta wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzja z dnia [...] marca 2011 r. została wydana w granicach tej samej sprawy, co zaskarżona decyzja z dnia [...] maja 2013 r.

Po pierwsze, istnieje tożsamość podmiotowa, ponieważ zarówno decyzja z dnia [...] marca 2011 r., jak i zaskarżona decyzja z dnia [...] maja 2013 r. zostały wydane wobec wnioskodawczyni i jej syna. Nie może mieć znaczenia, że decyzja z dnia [...] marca 2011 r. wydana została po przeprowadzeniu postępowania z wniosku V. D., ponieważ wnioskodawczyni i jej syn zostali nią objęci.

Po drugie, istnieje tożsamość przedmiotowa, gdyż przedmiotem sprawy było - zarówno w postępowaniu, w którym wydano decyzję z dnia [...] marca 2011 r., jak i w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2013 r. - orzeczenie w przedmiocie udzielenia statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej. Sytuacji tej nie zmienia okoliczność, że w zaskarżonej decyzji z dnia [...] maja 2013 r. nie orzeczono o wydaleniu z uwagi na obowiązek opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie decyzji o wydaleniu z dnia [...] marca 2011 r. (art. 48 ust. 2 pkt 3 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej).

W niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2011 r. Wydalenie wnioskodawczyni i jej syna z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozbawiłoby ich możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a tym samym skorzystania w pełnym zakresie z prawa do sądu.

Z powyższych względów Sąd uznał za uprawdopodobnione, że wykonanie powyższej decyzji mogłoby narazić wnioskodawczynię i jej syna na trudne do odwrócenia skutki i na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.