Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 3978/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 63, art. 37 ust. 1.
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż (spr.) Sędzia NSA Joanna Zabłocka Sędzia WSA (del.) Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej T. Sz. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rz. z dnia 3 października 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 498/17 w sprawie ze skargi T. Sz. na uchwałę Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od T. Sz. na rzecz Zarządu Województwa Podkarpackiego 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego


UZASADNIENIE

| Wyrokiem z dnia 3 października 2017 r. (sygn. akt I SA/Rz 498/17) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rz. oddalił skargę T.|

|Sz. na uchwałę Zarządu Województwa P. z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny |

|formalnej wniosku o dofinansowanie projektu pn. "Poszerzenie oferty projektowej o zautomatyzowaną usługę wyceny nieruchomości z |

|uwzględnieniem parametrów eko-budownictwa i OZE". |

|Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy: |

|T. Sz. zwrócił się do Zarządu Województwa P. (Instytucji Zarządzającej) z wnioskiem o przyznanie mu dofinansowania na realizację |

|projektu, pod wskazaną wyżej nazwą w ramach Działania 1.4 Wsparcie MŚP, Poddziałanie 1.4.1 Dotacje bezpośrednie, typ projektu rozwój |

|MŚP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2014-2020. Wniosek ten został zarejestrowany pod numerem [...]. |

|Zarząd Województwa P. pismem z dnia [...] maja 2017 r. nr [...], poinformował wnioskodawcę, że projekt został oceniony negatywnie pod |

|względem formalnym. Wskazał, że wniosek nie spełnia kryteriów poprawności formalnej, określonych w Szczegółowym Opisie Osi |

|Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa P. na lata 2014-2020, stanowiącym załącznik nr 1 do uchwały Zarządu z |

|dnia 14 lipca 2015 r. nr [...] w sprawie przyjęcia Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa|

|P. na lata 2014-2020. Wskazano, że w dniu 27 kwietnia 2017 r. wnioskodawca złożył uzupełnienia i korekty do wniosku. W wyniku analizy |

|przedłożonej dokumentacji stwierdzono, że wniosek nie spełnia kryteriów: 1) formalnego dopuszczającego specyficznego "Kwalifikowalność|

|zakresu finansowego projektu", 2) formalnego dopuszczającego specyficznego "Pomoc publiczna/pomoc de minimis". |

|Od tego pisma T. Sz. wniósł protest, nie zgadzając się z oceną Instytucji Zarządzającej. |

|Uchwałą z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...], Zarząd Województwa P. nie uwzględnił protestu od negatywnej oceny formalnej wniosku o |

|dofinansowanie ww. projektu. |

|T. Sz. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rz. skargę na powyższą uchwałę domagając się stwierdzenia, że ocena projektu |

|została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego |

|rozpatrzenia przez Zarząd Województwa, wniesiono także o zasądzenie kosztów postępowania, według norm przepisanych. |

|Zaskarżonej uchwale zarzucono naruszenie: |

|1) art. 57 w zw. z art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności |

|finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217, zwanej dalej u.r.p.) – polegające na przyjęciu przez |

|Instytucję Zarządzającą, że dla wyniku oceny projektu skarżącego nie miała znaczenia treść wezwania do poprawy, skierowana do niego |

|przez Instytucję w dniu 3 kwietnia 2017 r., |

|2) art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji Unii Europejskiej z dnia 18 grudnia 2013 r. nr 1407/2013 w sprawie stosowania art. 107 i 108 |

|Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis (Dz. Urz. L 352/1 z 24 grudnia 2013 r.) polegające na przyjęciu |

|nieprawidłowej wykładni tego przepisu, przejawiającej się uznaniem, że ocena powiązań między przedsiębiorstwami może ograniczać się do|

|przyjęcia treści jednego z załączników do wniosku o dofinansowanie, nieprawidłowa wykładnia wskazanego przepisu stała u podstaw |

|negatywnej oceny projektu w świetle kryteriów dopuszczającego standardowego "Kwalifikowalność zakresu finansowego projektu" oraz |

|dopuszczającego specyficznego "Pomoc publiczna/pomoc de minimis", |

|3) art. 57 w zw. z art. 41 ust. 1 u.r.p. w zw. z § 10 ust. 2 i ust. 3 Regulaminu konkursu – polegające na przyjęciu, że sposób oceny |

|projektu skarżącego, ograniczający się do przyjęcia jego błędnego oświadczenia, odpowiadał przepisom prawa. |

|W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko w sprawie, uznając |

|zarzuty skargi za bezzasadne. |

|Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie jest uzasadniona. Instytucja Zarządzająca wydając uchwałę o nieuwzględnieniu |

|protestu nie naruszyła prawa rozumianego zarówno jako prawo powszechnie obowiązujące, jak i uregulowania konkursowe określone w |

|poszczególnych uchwałach Zarządu Województwa P.. Zdaniem Sądu I instancji nie budzi wątpliwości, że we wniosku o dofinansowanie |

|uczestnik konkursu ubiegający się dopłaty w załączniku nr 12 "oświadczenie o spełnianiu kryteriów podmiotowych przez mikro, małe, |

|średnie lub duże przedsiębiorstwo w części A – określenie powiązań pomiędzy przedsiębiorstwami wskazał, że jest powiązany przez swoja |

|osobę z 4 innymi przedsiębiorstwami a to stowarzyszeniem A., F. U. sp. z o.o., F. U.. II sp. z o.o. i F. U.. sp. z o.o. SKA. Podał |

|również dalsze informacje dotyczące tych powiązań. |

|Wskazane dane wzbudziły wątpliwości ekspertów dokonujących oceny wniosku w zakresie prawidłowości uznania tych przedsiębiorstw za |

|powiązane, w związku z czym zwrócono się do T. Sz. w ramach jednokrotnej poprawy uzupełnienia wniosku o sprecyzowanie oświadczenia. W |

|wezwaniu wskazano na błędność wypełnienia załącznika nr 10 do wniosku i zawarto definicję podmiotów tworzących jedno przedsiębiorstwo.|

|Jednocześnie w wezwaniu wskazano, że załącznik nr 12 jest niewłaściwy, a ponadto wezwano o dokonanie weryfikacji zapisów |

|przedstawionych w tabeli nr 1 pkt dotyczących zgłoszonych "wątpliwości na etapie oceny formalnej ". Organ dokonujący kontroli wniosku |

|wskazał również na konieczność podania informacji czy podmioty, w których wnioskodawca jako osoba fizyczna pełni funkcje prezesa lub |

|członka zarządu posiadają udziały lub prawa głosu w innych podmiotach. Wskazano na udziały w spółce F. U.. K. M. i poproszono o |

|podanie w jakich innych podmiotach posiada ona udziały. |

|W wyniku uzupełnienia/poprawienia wniosku zweryfikowano załącznik nr 10, a także uzupełniono właściwy załącznik nr 12. W rezultacie |

|ponownej oceny wnioskodawca został zakwalifikowany jako przedsiębiorca mikro. Jednocześnie w uzupełnionym załączniku nr 12 ponownie |

|jako powiązane przedsiębiorstwo wskazano F. U. sp. z o.o. potwierdzając, że zachodzą wszystkie 4 przesłanki powiązania |

|przedsiębiorstwa z przedsiębiorstwem wnioskodawcy. Z przestawionego dokumentu wynikało więc, że przedsiębiorstwo C. T. Sz. stanowiło |

|jedno przedsiębiorstwo ze spółką F. U. z uwagi na występujące pomiędzy nimi wskazane w uzupełnionym wniosku powiązania. |

|Uznając wskazane powiązania w myśl art. 2 ust.2 Rozporządzenia Komisji (UE) nr 1407/13 z dnia 18 grudnia 2013 r. organ uznał je za |

|jedno przedsiębiorstwo a więc łączny limit pomocy de minimis wynosił 200 000 euro łącznie. Z uwagi na fakt, że oba te przedsiębiorstwa|

|złożyły wnioski w tym konkursie na kwotę przekraczająca tą wartość, koniecznością była negatywna ocena formalna wniosku z uwagi na |

|przekroczenie wysokości dopuszczalnej pomocy de minimis dla jednego przedsiębiorcy. |

|W ocenie Sądu I instancji dokonana przez Instytucję Zarządzająca ocena formalna spełnia wymogi procedowania określone w art. 37 ust.1 |

|ustawy wdrożeniowej. Jest ona rzetelna, jasna i bezstronna. Sąd ten przypomniał, iż podstawą do dokonywania oceny każdego projektu |

|złożonego w ramach naboru wniosków o dofinansowanie jest wniosek wraz z kompletem dokumentów. Zawarte w nim dane stanowią podstawowe |

|informacje na temat podmiotu ubiegającego się o dofinansowanie, jego sytuacji majątkowej, finansowej, technicznej, osobowej i innej, |

|jak także na temat projektu, jego założeń, kosztów realizacji, czasu realizacji, celów, skutków i innych. |

|Wszystkie te dane podlegają ocenie w ramach dokonywanych ocen; formalnej, merytorycznej dopuszczającej i merytorycznej jakościowej. |

|Przy poszczególnych ocenach sprawdzane są kryteria określone w załączniku nr 6 do Regulaminu konkursu określonego uchwałą Zarządu |

|Województwa P. nr [...]. Wśród tych kryteriów określonych jako kryteria formalne, od których spełnienia jest uzależnione dopuszczenie do|

|dalszego etapu konkursu jest nie przekroczenie dopuszczalnego poziomu pomocy publicznej de minimis określonego dla jednego |

|przedsiębiorcy w rozumieniu art. 2 ust.2 Rozporządzenia 1407/2013 na 200 000 euro. |

|Regulamin konkursu opisujący sposób procedowania jako podstawowy dokument podlegający ocenie w trakcie oceny formalnej przewiduje |

|wniosek wraz z załącznikami wypełnionymi zgodnie z kryteriami opisanymi w załączniku nr 4 do regulaminu konkursu "Instrukcja |

|wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie realizacji projektu". Ocena formalna polega na ustaleniu czy wniosek spełnia |

|kryteria dopuszczające formalne opisane w powołanym powyżej załączniku nr 6. Jak zaakcentował Sąd I instancji w trakcie tej oceny |

|wniosek z załącznikami stanowi jedyny dokument podlegający ocenie w ramach ocenianych kryteriów. Sposób tej oceny przez ekspertów |

|zgodnie z wymaganymi kryteriami jest następnie badany przez sąd pod kątem realizacji dyrektyw działania instytucji zarządzającej |

|określonych w art. 37 ust.1 ustawy wdrożeniowej. Uchwałodawca przewidując możliwość nieprecyzyjnego sformułowania wniosku i |

|załączników, co mogłoby utrudniać, czy wręcz uniemożliwiać rzetelną ocenę wniosku, wprowadził możliwość jednokrotnego uzupełnienia |

|wniosku na wezwanie komitetu oceny projektów (§ 5 ust.3 pkt 6 Regulaminu konkursu), w razie stwierdzenia braków, omyłek lub |

|niejasności przy wypełnianiu wniosku. Jest to jednak uprawnienie przysługujące wyłącznie na wezwanie organu. Wnioskodawca samodzielnie|

|z własnej inicjatywy nie jest uprawniony do dokonywania korekt. Możliwe są jedynie uzupełnienia nieścisłości i niejasności |

|uniemożliwiających jednoznaczną ocenę projektu. Tak ściśle określone ramy procedowania muszą być przestrzegane bardzo rygorystycznie, |

|aby zapewnić równie traktowanie wszystkim przedsiębiorcom biorącym udział w konkursie. |

|Regulamin określa jednocześnie w sposób precyzyjny rodzaj zachowań jakie przysługują uczestnikowi konkursu w razie wezwania go do |

|uzupełnienia poprawienia wniosku (dodanie dalszych , w stosunku do żądanych poprawek, jak też poprawek innych niż żądane). |

|Jednocześnie w sposób restrykcyjny przewiduje sankcję jaka musi być zastosowana w przypadku nie uzupełnienia w sposób wystarczający |

|wniosku. § 5 ust.3 pkt 13 Regulaminu przewiduje, że w takim przypadku wniosek otrzymuje negatywną ocenę formalną. Przyznanie takiej |

|oceny jest zatem obowiązkiem komisji oceny projektów. Nie wyeliminowanie uchybień objętych wezwaniem prowadzi do negatywnej oceny |

|projektu. |

|W przedmiotowej sprawie wnioskodawca wobec zaistniałych wątpliwości został wezwany do uzupełnienia/sprostowania wniosku również w |

|zakresie podmiotów powiązanych. Wezwanie było, w ocenie WSA czytelne i zawierało kryteria warunkujące uznanie podmiotów gospodarczych |

|za powiązane. Pozwalało to wnioskodawcy na uzupełnienie/sprostowanie wniosku zgodnie z zasadami określonymi w tych kryteriach. Pomimo |

|wskazania przez organ wątpliwości, czy istotnie podmioty wskazane przez skarżącego są powiązane, uzupełniając wniosek ponownie wskazał|

|on, że jego firma i spółka F. U. są podmiotami powiązanymi. |

|Organ dokonując oceny formalnej uznał te zapisy za prawdziwe, co skutkowało negatywną oceną formalną z przyczyn powyżej opisanych. |

|Takie postępowanie, zdaniem WSA, nie mogło być uznane za nierzetelne w rozumieniu art. 37 ust.1 ustawy wdrożeniowej. Za prawidłowość |

|wpisów i ich prawdziwość, zgodność ze stanem faktycznym odpowiada osoba wnosząca wniosek i to zarówno, gdy ich istota polega na |

|podaniu faktów, jak też pewnych ocen ( jak w sprawie niniejszej). |

|Rola oceniających polega na weryfikacji tych zapisów pod względem prawidłowości i zgodności ze stanem rzeczywistym. Weryfikacja ta |

|dokonywana jest jednak w oparciu o ogólnie posiadaną wiedzę, czy też wiedzę dostępną organowi. W tym zakresie niewykorzystanie tej |

|wiedzy przy ocenie projektu może prowadzić do uznania jej za nierzetelną. Są jednak obszary wiedzy nie posiadane przez organ i |

|dostępne tylko dla innych podmiotów jak np.: uczestnikom konkursów. Brak weryfikacji wniosku z uwzględnieniem tej wiedzy nie może być |

|uznany za ocenę nierzetelna. W przedmiotowej sprawie organ w oparciu o posiadaną przez siebie wiedzę i niejasne sformułowania wniosku |

|w istotnym w sprawie jego fragmencie wskazał na konieczność jego uzupełnienia – dookreślenia. W wezwaniu podał jego zakres i kryteria |

|jakie należy zastosować. |

|W wyniku tego wezwania wnioskodawca dalej podtrzymał swoje oświadczenie o powiązaniu w oparciu o treść rozporządzenia [...] pomiędzy |

|firmą C. a spółką F. U.. Jako podstawę takiego powiązania wskazał wszystkie cztery kryteria uznania podmiotów za powiązane. Dysponując|

|takim oświadczeniem wnioskodawcy organ nie był w posiadaniu takich informacji by uznać je za nieprawdziwe. Okoliczności przewidziane w|

|tych czterech kryteriach nie muszą stanowić ogólnie dostępnej wiedzy. Jakkolwiek informacje dotyczące udziałowców spółki z ograniczoną|

|odpowiedzialnością są dostępne w Krajowym Rejestrze Sądowym, to jednak ponowne podanie przez wnioskodawcę, że powiązania pomiędzy |

|podmiotami jednak istnieją może wskazywać, że informacje w tym rejestrze nie są aktualne. Natomiast informacje takie - aktualne |

|posiada wnioskodawca. Podobnie należy wskazać, że nie są dostępne publicznie informacje, odnośnie umów zawartych pomiędzy podmiotami |

|powodujących dominujący wpływ jednej na drugą. Organ nie był więc w posiadaniu informacji mogących doprowadzić do negatywnej |

|weryfikacji zapisów w załączniku nr 12 i stwierdzenia, że dane podane tam przez wnioskodawcę na skutek wezwania o uzupełnienie wniosku|

|są jednak nieprawdziwe. Organ postępował w sposób rzetelny. |

|Dlatego też WSA na podstawie art. 61 ust.8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej skargę oddalił. |

|Skarżący wniósł skargę kasacyjną na ten wyrok, w której zaskarżył go w całości, zarzucając Sądowi I instancji: |

|1) na podstawie art. 174 pkt 2) p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy: |

|a) art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z postanowieniem § 20 ust. 5 i 8 Regulaminu konkursu, polegające na |

|przyjęciu przez Sąd I instancji za podstawę orzekania jedynie części okoliczności faktycznych, przedstawionych w uzasadnieniu |

|zaskarżonego wyroku, iż oceniający wniosek pracownicy IZ dysponowali wyłącznie takimi informacjami, które uzasadniały dokonanie |

|negatywnej oceny tego wniosku, |

|b) art. 37 ust. 1 w zw. z art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, polegające na nieprawidłowym przyjęciu, że sposób oceny projektu |

|skarżącego odpowiadał normatywnej zasadzie rzetelności, |

|2) na podstawie art. 174 pkt 1) p.p.s.a.: |

|a) naruszenie art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej w zw. z opisem kryterium "Pomoc publiczna/pomoc de minimis", objętym |

|załącznikiem nr 6 do Regulaminu konkursu, polegające na niewłaściwym zastosowaniu, przejawiającym się uznaniem przez WSA, że w stanie |

|faktycznym sprawy, organ był uprawniony do ograniczenia oceny projektu do akceptacji oświadczeń skarżącego, |

|b) naruszenie art. 41 ust. 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej, w zw. z opisem kryterium "Kwalifikowalność zakresu finansowego projektu" , |

|objętym zał. nr 6 do Regulaminu konkursu oraz art. 3 ust. 4 Rozporządzenia Komisji (UE) Nr 1407/2013 z dn. 18 grudnia 2013 r. w |

|sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu UE do pomocy de minimis (Dz.Urz. UE L 352 z 24.12.2013), polegające na |

|niewłaściwym zastosowaniu, przejawiającym się uznaniem przez Sąd I instancji, że w stanie faktycznym sprawy organ był uprawniony do |

|ustalenia, że dojdzie do przekroczenia limitu pomocy de minimis, |

|c) naruszeniu art. 2 ust. 2 Rozporządzenia 1407/2013, polegające na niewłaściwym zastosowaniu, przejawiającym się uznanie przez Sąd I |

|instancji, że w stanie faktycznym sprawy, organ był uprawniony do uznania skarżącego za podmiot tworzący jedno przedsiębiorstwo z F. |

|U. Sp. z o.o.. |

| Wskazując te zarzuty skarżący kasacyjnie wniósł o: 1) uchylenie zaskarżonego wyroku WSA w całości oraz przekazanie sprawy |

|temu Sądowi do ponownego rozpatrzenia, 2) o zasądzenie od IZ kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm |

|przepisanych. Nadto oświadczył o zrzeczeniu się rozprawy. |

|W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.|

| |

| |

|Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: |

Skarga kasacyjna nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 64 ustawy wdrożeniowej, w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Mając na względzie treść art. 62 ustawy wdrożeniowej, stwierdzić należy, że w postępowaniu kasacyjnym zastosowanie mają przepisy działu VI p.p.s.a. dotyczące skargi kasacyjnej w tym jej art. 183 zgodnie z którym Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpoznaniu sprawy związany jest granicami skargi kasacyjnej biorąc pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania, która w tej sprawie nie występuje.

Mając powyższe na względzie w pierwszej kolejności zauważyć trzeba, iż mimo że w skardze kasacyjnej skarżący pomieścił zarówno zarzuty dotyczące naruszenia przez Sąd I instancji przepisów o postępowaniu, jak i przepisów prawa materialnego poprzez "niewłaściwe zastosowanie" tych ostatnich, w istocie jego argumentacja i sformułowanie zarzutów naruszenia prawa materialnego prowadzi do wniosku, że w ramach zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego poprzez ich "niewłaściwe zastosowanie" skarżący kasacyjnie kwestionuje ustalenia faktyczne, które Sąd I instancji wziął pod uwagę przy rozstrzyganiu sprawy, a nie wadliwe zastosowanie tych przepisów. Ta okoliczność uzasadnia dokonanie łącznej analizy naruszenia zarówno prawa procesowego, jak i materialnego przez WSA w tej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił wskazanych wyżej zarzutów skargi kasacyjnej. Sąd I instancji prawidłowo uznał, że dokonana przez Instytucję Zarządzająca "ocena formalna wniosku spełnia wymogi określone w art. 37 ust.1 ustawy wdrożeniowej. Jest ona rzetelna, jasna i bezstronna. Sąd I instancji zasadnie podniósł, iż podstawą do dokonywania oceny każdego projektu złożonego w ramach naboru wniosków o dofinansowanie jest wniosek wraz z kompletem dokumentów. Zawarte w nim dane stanowią podstawowe informacje na temat podmiotu ubiegającego się o dofinansowanie, jego sytuacji majątkowej, finansowej, technicznej, osobowej i innej oraz na temat projektu, jego założeń, kosztów realizacji, czasu realizacji, celów, skutków i innych. Wszystkie te dane podlegają ocenie w ramach dokonywanych ocen; formalnej, merytorycznej dopuszczającej i merytorycznej jakościowej. Przy poszczególnych ocenach sprawdzane są kryteria określone w załączniku nr 6 do Regulaminu konkursu określonego uchwałą Zarządu Województwa P.. Wśród tych kryteriów określonych jako kryteria formalne, od których spełnienia jest uzależnione dopuszczenie do dalszego etapu konkursu jest nie przekroczenie dopuszczalnego poziomu pomocy publicznej de minimis określonego dla jednego przedsiębiorcy w rozumieniu art. 2 ust.2 Rozporządzenia 1407/2013 na 200 000 euro. Regulamin konkursu jako podstawowy dokument podlegający ocenie w trakcie oceny formalnej przewiduje wniosek wraz z załącznikami wypełnionymi zgodnie z kryteriami opisanymi w załączniku nr 4 do regulaminu konkursu "Instrukcja wypełniania załączników do wniosku o dofinansowanie realizacji projektu". Ocena formalna polega na ustaleniu czy wniosek spełnia kryteria dopuszczające formalne opisane w powołanym powyżej załączniku nr 6. W trakcie tej oceny wniosek z załącznikami stanowi jedyny dokument podlegający ocenie w ramach ocenianych kryteriów. Sposób tej oceny przez ekspertów zgodnie z wymaganymi kryteriami jest następnie badany przez sąd pod kątem realizacji dyrektyw działania instytucji zarządzającej określonych w art. 37 ust.1 ustawy wdrożeniowej." (s. 4 uzasadnienia zaskarżonego wyroku WSA).

Uchwałodawca przewidując możliwość nieprecyzyjnego sformułowania wniosku i załączników, postanowił, iż na wezwanie organu jest możliwe jednokrotne uzupełnienie wniosku (§ 5 ust.3 pkt 6 Regulaminu konkursu) w razie stwierdzenia braków, omyłek lub niejasności przy wypełnianiu wniosku. Regulamin określa jednocześnie w sposób precyzyjny rodzaj zachowań jakie przysługują uczestnikowi konkursu w razie wezwania go do uzupełnienia poprawienia wniosku (dodanie dalszych, w stosunku do żądanych poprawek, jak też poprawek innych niż żądane). Jednocześnie w sposób restrykcyjny przewiduje sankcję jaka musi być zastosowana w przypadku nie uzupełnienia w sposób wystarczający wniosku. § 5 ust.3 pkt 13 Regulaminu przewiduje, że w takim przypadku wniosek otrzymuje negatywną ocenę formalną.

W analizowanej sprawie wnioskodawca wobec zaistniałych wątpliwości został wezwany do uzupełnienia/sprostowania wniosku również w zakresie podmiotów powiązanych. Rację ma Sąd I instancji oceniając, iż wezwanie to było czytelne i zawierało kryteria warunkujące uznanie podmiotów gospodarczych za powiązane. Pomimo wskazania przez organ wątpliwości, czy istotnie podmioty wskazane przez skarżącego są powiązane, uzupełniając wniosek ponownie wskazał on, że jego firma i spółka F. U. są podmiotami powiązanymi. Organ dokonując oceny formalnej uznał te oświadczenie za prawdziwe, co skutkowało negatywną oceną formalną z przyczyn powyżej opisanych.

Jak słusznie podkreślił WSA za prawidłowość wpisów i ich prawdziwość, zgodność ze stanem faktycznym odpowiada osoba wnosząca wniosek i to zarówno, gdy ich istota polega na podaniu faktów, jak też pewnych ocen (jak w sprawie niniejszej). Natomiast "rola oceniających polega na weryfikacji tych zapisów pod względem prawidłowości i zgodności ze stanem rzeczywistym. Weryfikacja ta dokonywana jest jednak w oparciu o ogólnie posiadaną wiedzę, czy też wiedzę dostępną organowi. W tym zakresie niewykorzystanie tej wiedzy przy ocenie projektu może prowadzić do uznania jej za nierzetelną. Są jednak obszary wiedzy nieznane organowi i dostępne tylko dla innych podmiotów jak np.: uczestników konkursów. Brak weryfikacji wniosku z uwzględnieniem tej wiedzy nie może być uznany za ocenę nierzetelna." (s. 6 uzasadnienia zaskarżonego wyroku WSA).

Sąd I instancji podkreślił, że w przedmiotowej sprawie organ w oparciu o posiadaną przez siebie wiedzę i niejasne sformułowania wniosku w istotnym w sprawie jego fragmencie wskazał na konieczność jego uzupełnienia – dookreślenia. W wezwaniu podał jego zakres i kryteria jakie należy zastosować. W wyniku tego wezwania wnioskodawca dalej podtrzymał swoje oświadczenie o powiązaniu - w oparciu o treść rozporządzenia 1047/2013 - pomiędzy firmą C. a spółką F. U.. Jako podstawę takiego powiązania wskazał on wszystkie cztery kryteria uznania podmiotów za powiązane, tj.: a) jedna jednostka gospodarcza posiada w drugiej jednostce gospodarczej większość praw głosu akcjonariuszy, wspólników lub członków, b) jedna jednostka gospodarcza ma prawo wyznaczyć lub odwołać większość członków organu administracyjnego, zarządzającego lub nadzorczego innej jednostki gospodarczej, c) jedna jednostka gospodarcza ma prawo wywierać dominujący wpływ na inną jednostkę gospodarczą zgodnie z umową zawartą z tą jednostką lub postanowieniami w jej akcie założycielskim lub umowie spółki, d) jedna jednostka gospodarcza, która jest akcjonariuszem lub wspólnikiem w innej jednostce gospodarczej lub jej członkiem, samodzielnie kontroluje, zgodnie z porozumieniem z innymi akcjonariuszami, wspólnikami lub członkami tej jednostki, większość praw głosu akcjonariuszy, wspólników lub członków tej jednostki.

Zasadnie zatem Sąd I instancji uznał, że dysponując takim oświadczeniem wnioskodawcy organ nie był w posiadaniu takich informacji by uznać te oświadczenie za nieprawdziwe. Nadto okoliczności przewidziane w tych kryteriach nie muszą stanowić ogólnie dostępnej wiedzy – wprawdzie informacje dotyczące udziałowców spółki z ograniczoną odpowiedzialnością są dostępne w Krajowym Rejestrze Sądowym, to jednak ponowne podanie przez wnioskodawcę, że powiązania pomiędzy podmiotami jednak istnieją może wskazywać, że informacje w tym rejestrze nie są aktualne. Natomiast informacje takie – aktualne - posiada wnioskodawca. Ponadto nie są dostępne publicznie informacje, odnośnie umów zawartych pomiędzy podmiotami powodujących dominujący wpływ jednego na drugi. Zatem uznać należy, że organ nie był w posiadaniu informacji mogących doprowadzić do negatywnej weryfikacji zapisów w załączniku nr 12 i stwierdzenia, że dane podane tam przez wnioskodawcę na skutek wezwania o uzupełnienie wniosku są jednak nieprawdziwe. Rację ma zatem organ administracji, podnosząc w odpowiedzi na skargę kasacyjną, że IZ nie może przejść obojętnie wobec dwukrotnego oświadczenia skarżącego co do faktu powiązania z innym podmiotem. Nie można także uznać argumentacji skarżącego kasacyjnie, iż oświadczenie to złożył "na zasadzie ostrożności", ponieważ procedura konkursowa jest bardzo sformalizowana, a jej znajomość skarżący potwierdziła stosownymi oświadczeniami w zakresie dokumentacji projektowej, a w żadnym dokumencie konkursowym nie ma mowy o dokumentach składanych "na zasadzie ostrożności".

Reasumując za niezasadne należy uznać zarzuty skargi kasacyjnej naruszenia przez Sąd I instancji art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z § 20 ust. 5 i 8 Regulaminu konkursu, ponieważ WSA za podstawę orzekania przyjął wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktyczne, a uzasadnienie zaskarżonego wyroku spełnia wymogi określone w art. 141 § 4 p.p.s.a. Powołany art. 141 § 4 p.p.s.a. określa wymogi jakie powinno spełniać uzasadnienie wydanego w danej sprawie wyroku przez sąd administracyjny. Są nimi zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. Analiza motywów (uzasadnienia) objętego skargą kasacyjną wyroku Sądu I instancji nie wskazuje aby pozbawiony on był któregokolwiek z wymienionych elementów. Nie są także zasadne zarzuty skargi kasacyjnej naruszenia przez Sąd I instancji wskazanych przepisów prawa materialnego polegające na ich "niewłaściwym zastosowaniu", ponieważ skarżący nie wykazał skutecznie błędu Sądu I instancji w zakresie "niewłaściwego zastosowania" przepisów prawa materialnego.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej, orzekł jak w sentencji wyroku.

O kosztach orzeczono w oparciu o art. 204 pkt 1) p.p.s.a.