Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 450/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 8  ust.  2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1070
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 8 sierpnia 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego.
article: art. 14b  par. 1,  art. 14b  par. 6,
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Alojzy Skrodzki (spr.), Protokolant Urszula Hoduń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2008 r. sprawy ze skargi M. M. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) oddala skargę, 2) zarządza zwrot ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz M. M. kwoty 300 zł (słownie: trzysta złotych) tytułem nadpłaconego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną indywidualną interpretacją przepisów prawa podatkowego z dnia [...] października 2007 r., wydaną na podstawie art. 14b § 1 i 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), powoływanej w dalszej części jako "O.p." Minister Finansów stwierdził, iż stanowisko M. M. - zwanego w dalszej części "skarżącym" - zawarte we wniosku z 27 lipca 2007 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zachowania prawa do ulgi z tytułu systematycznego gromadzenia oszczędności w kasie mieszkaniowej, jest nieprawidłowe.

Z przesłanych do Sądu akt sprawy wynika, iż w w/w wniosku skarżący przedstawił następujący stan sprawy.

Skarżący zawarł umowę o kredyt kontraktowy z Bankiem [...]- Kasa Mieszkaniowa. W umowie skarżący zobowiązał się do przeznaczenia środków zgromadzonych na rachunku oszczędnościowo-kredytowym w kasie mieszkaniowej na realizację własnych potrzeb mieszkaniowych tj. na nabycie, budowę, przebudowę, rozbudowę lub nadbudowę domu albo lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. We wrześniu 2004 r. zakończył się okres systematycznego oszczędzania w kasie mieszkaniowej. W październiku 2004 r. podatnik zawarł z developerem umowę o sprzedaż lokalu mieszkalnego i wpłacił na jego rachunek środki zgromadzone na rachunku oszczędnościowo-kredytowym w kasie mieszkaniowej. W maju 2005 r. została ogłoszona upadłość developera. W związku z utratą możliwości wybudowania lokalu mieszkalnego przez developera w lipcu 2005 r. podatnik zgłosił wierzytelność z tego tytułu do Sądu Rejonowego. W lipcu 2007 r. podatnik odzyskał pieniądze wpłacone w 2004 r. na rachunek developera.

Tak przedstawiając stan faktyczny skarżący zwrócił się do organu podatkowego z zapytaniem, czy "spoczywa na nim zobowiązanie podatkowe"?

Zdaniem skarżącego nie "spoczywa na nim zobowiązanie podatkowe".

Następnie Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z [...] października 2007 r. uznał w/w stanowisko skarżącego za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu organ podniósł, iż utrata prawa do ulgi nie zachodzi w przypadku równoczesnego spełnienia warunku wycofania oszczędności po upływie określonego w umowie o kredyt kontraktowy okresu systematycznego oszczędzania oraz wydatkowania wycofanych oszczędności zgodnie z celami systematycznego oszczędzania na rachunku prowadzonym przez kasę mieszkaniową w tym samym roku, w którym nastąpiło faktyczne otrzymanie oszczędności z banku prowadzącego kasę mieszkaniową.

Z kolei katalog celów systematycznego oszczędzania określa art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1995r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (t.j.z 2000r. Dz. U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.). Stosownie do w/w przepisu celami mieszkaniowymi, których sfinansowanie pozwala zachować prawo do przedmiotowej ulgi, są służące zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych kredytobiorcy, wydatki na:

* nabycie, budowę, przebudowę, rozbudowę lub nadbudowę domu albo lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość,

* uzyskanie spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, albo prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego,

* remont domu lub lokalu, o którym mowa w pkt 1 i 2 z wyjątkiem bieżącej konserwacji i odnowienia mieszkania,

* spłatę kredytu bankowego zaciągniętego na cele wymienione w pkt 1-3,

* nabycie działki budowlanej lub jej części pod budowę domu jednorodzinnego lub budynku mieszkalnego, w którym jest lub ma być położony lokal mieszkalny kredytobiorcy.

W świetle powyższych przepisów brak wydatkowania kwot oszczędności zgromadzonych w kasie mieszkaniowej, po upływie okresu systematycznego oszczędzania, na cele określone w art. 8 w/w ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego w tym samym roku, w którym oszczędności zostały wycofane z kasy mieszkaniowej, rodzi obowiązek doliczenia kwot uprzednio odliczonych do podatku należnego za rok, w którym miało miejsce wycofanie oszczędności z kasy mieszkaniowej.

Z opisanego stanu faktycznego wynika, że została zawarta jedynie umowa "o sprzedaż lokalu mieszkalnego", który jeszcze nie został wybudowany przez developera. Oznacza to, że w 2004 r., czyli w roku wycofania oszczędności z kasy mieszkaniowej wycofane pieniądze zostały wpłacone w celu nabycia lokalu mieszkalnego, ale nie doszło do zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego w formie aktu notarialnego. Taka sytuacja nie pozbawiała jednak wnioskodawcy prawa do ulgi z tytułu oszczędzania w kasie mieszkaniowej, ale pod warunkiem, że doszłoby w późniejszym czasie do zawarcia umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego na rzecz wnioskodawcy w formie aktu notarialnego. W tym przypadku lokal nie został wybudowany, nie doszło więc do zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży tego lokalu, a wnioskodawca odzyskał w 2007 r. wpłacone developerowi pieniądze w wyniku przeprowadzonego postępowania upadłościowego.

Zdaniem organu wobec zaistniałego stanu faktycznego wnioskodawca utracił prawo do ulgi z tytułu oszczędzania w kasie mieszkaniowej i winien do podatku należnego za rok podatkowy 2004 (rok wycofania oszczędności z kasy mieszkaniowej) doliczyć uprzednio odliczone od podatku kwoty z tytułu oszczędzania w kasie mieszkaniowej.

Pismem z dnia 16 listopada 2007 r. skarżący wezwał Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa, zarzucając błędną identyfikację stanu faktycznego i w konsekwencji wydanie interpretacji naruszającej prawo. Ponadto do wezwania skarżący załączył umowę sprzedaży na rzecz jego i A. M. lokalu mieszkalnego w W. przy ul. [...], zawartą w formie aktu notarialnego repertorium [...] Nr [...]

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 19 grudnia 2007 r. Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji indywidualnej. Podtrzymał argumentację w niej zawartą.

W skardze z 25 stycznia 2008 r. skarżący podniósł, iż stan prawny wskazany w interpretacji i odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest niezgodny z prawem, z uwagi na nieprawidłową identyfikację jego zapytania. W ocenie skarżącego organ również nieprawidłowo zidentyfikował stan faktyczny w wyniku czego wydał naruszającą prawo interpretację. Zdaniem skarżącego zapytanie dotyczyło zobowiązania podatkowego w związku z odzyskaniem wierzytelności na drodze sądowej.

Ponadto skarżący zwrócił uwagę, iż nie jest warunkiem koniecznym, a nawet możliwym, aby były to fizycznie te same pieniądze, w jego ocenie istotne jest czy kwota rzeczywiście na cele mieszkaniowe została przeznaczona.

W związku z powyższym w przekonaniu skarżącego zwrot środków od developera do wysokości dokonanej wpłaty nie rodzi zobowiązania podatkowego, gdyż na cele mieszkaniowe przeznaczono środki w kwocie 215.000,00 zł, a to z kolei uzasadnia obowiązywanie przedmiotowej ulgi. Kolejno dodał, że mieszkanie nabył aktem notarialnym w 2005 r.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi oraz potrzymał dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje;

Skarga nie jest zasadna.

Odnosząc się do zarzutów postawionych przez skarżącego, należy zwrócić uwagę na fakt, iż udzielając pisemnej interpretacji organ podatkowy nie ustala stanu faktycznego, lecz opiera się na stanie faktycznym przedstawionym przez składającego wniosek o udzielenie takiej interpretacji. Wyczerpujący stan faktyczny jest więc jednym z elementów formalnych właściwie sporządzonego wniosku o udzielenie interpretacji o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego. W zakresie stanu faktycznego rola organu podatkowego ogranicza się do jego prawidłowego rozczytania. W interesie składającego wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji jest takie przedstawienie stanu faktycznego, które odzwierciedla stan rzeczywisty, bowiem interpretacja zawiera ocenę prawną stanowiska pytającego. Odzwierciedleniem powyższych stwierdzeń jest art. 14b § 3 O.p., zgodnie z którym składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Mając to na uwadze, we wniosku o udzielenie interpretacji skarżący przedstawił stan faktyczny z którego wynikało wprost, że zawarł umowę o kredyt kontraktowy z Bankiem [...] - Kasa Mieszkaniowa. We wrześniu 2004 r. zakończył się okres systematycznego oszczędzania w kasie mieszkaniowej. W październiku 2004 r. podatnik zawarł z developerem umowę o sprzedaż lokalu mieszkalnego i wpłacił na jego rachunek środki zgromadzone na rachunku oszczędnościowo-kredytowym w kasie mieszkaniowej. W maju 2005 r. została ogłoszona upadłość developera. W związku z utratą możliwości wybudowania lokalu mieszkalnego przez developera w lipcu 2005 r. podatnik zgłosił wierzytelność z tego tytułu do Sądu Rejonowego. W lipcu 2007 r. podatnik odzyskał pieniądze wpłacone w 2004 r. na rachunek developera. Tak przedstawiając stan faktyczny skarżący zwrócił się do organu podatkowego z zapytaniem, czy "spoczywa na nim zobowiązanie podatkowe"? Przedstawiając własne stanowisko, zdaniem skarżącego nie "spoczywa na nim zobowiązanie podatkowe".

Z tak przedstawionego stanu faktycznego i postawionego zapytania organ podatkowy prawidłowo wywiódł, iż wnioskodawca utracił prawo do ulgi z tytułu oszczędzania w kasie mieszkaniowej i winien do podatku należnego za rok podatkowy 2004 (rok wycofania oszczędności z kasy mieszkaniowej) doliczyć uprzednio odliczone od podatku kwoty z tytułu oszczędzania w kasie mieszkaniowej, bowiem nie nabył lokalu. Zatem Sąd w pełni podziela prawidłowość udzielonej interpretacji w stosunku do stanu faktycznego przedstawionego w zapytaniu.

W tym miejscu należy podnieść, iż skarżący nie precyzując odpowiednio zapytania, nie może zarzucać organowi, że nie odpowiedział mu na pytanie, na które oczekiwał odpowiedzi. Przy czym na tak postawione przez skarżącego pytanie oraz przedstawiony przez skarżącego stan faktyczny, zdaniem Sądu, organ miał prawo dojść do wniosku, że skarżącemu chodzi o skutki podatkowe braku nabycia lokalu w 2004 r., przy wcześniejszym korzystaniu z prawa do ulgi z tytułu oszczędzania w kasie mieszkaniowej. Zatem odpowiedź koresponduje z zadanym pytaniem.

Ponadto, w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa podatnik nie może uzupełniać stanu faktycznego poprzez dodawanie nowych zdarzeń, ponieważ organ podatkowy udziela odpowiedzi na podstawie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o udzielenie interpretacji a nie na podstawie stanu przedstawionego w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Z tego względu fakt nabycia mieszkania w 2005 r., nie mógł być brany pod uwagę, bowiem nie był elementem stanu faktycznego wniosku o interpretację.

W takim przypadku strona może zwrócić się ponownie do organu o udzielenie pisemnej interpretacji przedstawiając w stanie faktycznym nowe fakty, które organ podatkowy będzie brał pod uwagę udzielając pisemnej interpretacji.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił skargę jako niezasadną.