Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 540/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 28 czerwca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie ustalenia zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uchylił w całości zaskarżoną decyzję Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-G. i ustalił I. R. zobowiązanie w podatku od spadków i darowizn w kwocie 4.304 zł. Organ pouczył jednocześnie, że w zakresie niezgodności z prawem powyższe rozstrzygnięcie może być zaskarżone, zgodnie z art. 3 § 2, art. 13 § 1 i 2, art. 52 § 1 i 2, art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w terminie 30 dni od daty jego otrzymania, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł.

Przedmiotowa decyzja została doręczona skarżącej 8 lutego 2013 r.

Skarga na rozstrzygnięcie wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. została złożona osobiście przez skarżącą w dniu 12 marca 2012 r. w Drugim Urzędzie Skarbowym Ł.-G., zaś do Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. wpłynęła 12 kwietnia 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Kwestię sposobu i terminu składania skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego reguluje art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 p.p.s.a. stanowiąc, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z powyższych unormowań wynika, iż datą miarodajną dla oceny tego, czy skarga została złożona z zachowaniem ustawowego terminu, jest dzień jej wniesienia do właściwego organu administracji publicznej (osobiście lub za pośrednictwem poczty).

Jak wyżej wskazano, zakwestionowana decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została doręczona podatniczce w dniu 8 lutego 2013 r. Skoro ustawowy termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni, to tym samym strona powinna złożyć skargę do Sądu, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Ł., najpóźniej do 11 marca 2013 r. (10 marca 2013 r., który był trzydziestym dniem terminu, wypadała niedziela). Pomimo odpowiedniego pouczenia, skarga złożona została po terminie, bowiem wniesiono ją 12 marca 2013 r., a nadto do niewłaściwego organu – Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-G.

Konsekwencje procesowe wniesienia skargi po terminie normuje art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowiąc, iż w takiej sytuacji sąd skargę odrzuca.

Z uwagi na fakt, że skargę złożono z uchybieniem terminowi, Sąd na podstawie powołanego wyżej przepisu orzekł jak w sentencji.

AK.