Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1667/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-10-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6140 Nadanie stopnia i tytułu naukowego oraz potwierdzenie równoznaczności dyplomów, świadectw i tytułów
Hasła tematyczne: Stopnie i tytuły naukowe
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 179 ust. 2 i ust. 3 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1669
law: Ustawa z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
article: art. 28 ust. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1789
law: Ustawa z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki
article: art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska (spr.) Sędzia WSA Iwona Maciejuk Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 października 2021 r. sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy poparcia wniosku o nadanie tytułu profesora 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Rady Doskonałości Naukowej na rzecz skarżącej K. Z. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z [...] grudnia 2020 r. nr [...] Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów (dalej: "Centralna Komisja", "organ odwoławczy", "organ drugiej instancji"), po rozpatrzeniu odwołania dr hab. K. G. (dalej: "skarżąca") od uchwały Senatu Uniwersytetu [...] w O. (dalej: "Senat U[...]", "organ pierwszej instancji") z [...] kwietnia 2020 r. nr [...] odmawiającej poparcia wniosku o nadanie tytułu profesora w dziedzinie nauk rolniczych (dyscyplinie rolnictwo i ogrodnictwo), na podstawie art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. z 2017 r., poz. 1789 ze zm.; dalej: "u.s.n.") w związku z art. 179 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018 r., poz. 1669 ze zm.; dalej: "Przep. wprow."), działając w trybie § 8 pkt 2 lit. a) Statutu Centralnej Komisji z dnia [...] czerwca 2012 r., odmówiła poparcia odwołania skarżącej, uznając je za niezasadne i utrzymała w mocy uchwałę organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania zainicjowanego wnioskiem skarżącej o nadanie tytułu naukowego profesora w dziedzinie nauk rolniczych (w dyscyplinie rolnictwo i ogrodnictwo), a zakończonego odmowną uchwałą Senatu z [...] kwietnia 2020 r. nr [...].

Centralna Komisja powołała dwóch recenzentów (rzeczoznawców): prof. dr hab. A. M. oraz prof. S. K., którzy w przedłożonych opiniach uznali odwołanie skarżącej za bezzasadne.

Sekcja [...] Centralnej Komisji w głosowaniu tajnym, przeprowadzonym [...] grudnia 2020 r., nie poparła bezwzględną większością głosów odwołania skarżącej od uchwały organu pierwszej instancji (wynik głosowania: TAK-4 głosy, NIE-25 głosów, 2 głosy wstrzym.).

Po zapoznaniu się z dokumentacją sprawy, Prezydium Centralnej Komisji w wyniku głosowania tajnego w dniu [...] grudnia 2020 r. podjęło uchwałę o odmowie poparcia odwołania skarżącej od uchwały Senatu U[...] (wynik głosowania: TAK-0 głosów, NIE-11 głosów, 0 głosów wstrzym.).

Zdaniem organu odwoławczego, skarżąca nie spełnia ustawowych przesłanek do przedstawienia jej do tytułu profesora. W zaskarżonej decyzji zamieszczono obszerne fragmenty opinii rzeczoznawców.

Skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego A. B., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Centralnej Komisji z [...] grudnia 2020 r., zarzucając:

1) rażące naruszenie prawa procesowego, tj. art. 21 ust. 2 u.s.n.

w związku z art. 179 ust. 2 Przep. wprow. poprzez błędne sformułowanie osnowy zaskarżonej decyzji w ten sposób, że po rozpatrzeniu odwołania skarżącej Centralna Komisja "podjęła decyzję o odmowie poparcia odwołania dr hab. K. G. od uchwały Nr [...] Senatu Uniwersytetu [...]

w O. odmawiającej poparcia wniosku o nadanie tytułu profesora w dziedzinie nauk rolniczych, uznając je za niezasadne i postanowiła utrzymać w mocy zaskarżoną uchwałę Senatu Uniwersytetu [...] w O.", co świadczy o niewłaściwym procedowaniu sprawy przez organ odwoławczy, którego rolą nie jest popieranie albo niepopieranie odwołania, lecz rozstrzyganie spraw administracyjnych w granicach środków zaskarżenia wniesionych przez stronę -

z uwzględnieniem wskazanej normy procesowej art. 21 ust. 2 u.s.n., która zawiera zamknięty katalog możliwych w tym postępowaniu rozstrzygnięć, zaś organ odwoławczy wydał rozstrzygnięcie niemieszczące się w tym katalogu i nieznane ustawie, czym rażąco naruszył wskazane normy prawne;

2) rażące naruszenie prawa procesowego, tj. art. 189 ust. 1b Przep. wprow. polegające na podpisaniu decyzji organu kolegialnego - Prezydium Centralnej Komisji - przez Sekretarza Komisji w sytuacji, gdy w posiedzeniu brał udział Przewodniczący Komisji, bowiem z treści decyzji wynika, że w głosowaniu wzięło udział 11 osób, zaś Prezydium składało się in pleno z takiej liczby członków (arg. ex § 4 i § 5 ust. 1 Statutu Centralnej Komisji stanowiącego załącznik do zarządzenia Nr 47 Prezesa Rady Ministrów z 4 czerwca 2012 r.), a tylko jego uprawnieniem - w świetle wyjątkowej, jasnej (lecz niepowołanej w zaskarżonej decyzji) normy art. 189 ust. 1b Przep. wprow. było podpisanie decyzji, gdyż uprawnienie Sekretarza Centralnej Komisji aktualizowało się wyłącznie w przypadku nieobecności Przewodniczącego, co jednoznacznie wynika ze wskazanej normy ustawowej;

3) rażące naruszenie prawa procesowego, tj. art. 107 § 1 pkt 1 ustawy

z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.; dalej: "k.p.a.") w związku z art. 29 ust. 1 zd. 1 u.s.n. w związku z art. 179 ust. 2 Przep. wprow. poprzez niewskazanie w zaskarżonej decyzji, podjętej przez organ kolegialny (Centralną Komisję, a w zasadzie - jej Prezydium), imion i nazwisk wszystkich członków organu, którzy brali udział w jej wydaniu, podczas gdy przepis art. 107 § 1 pkt 1 k.p.a. należy odczytywać w ten sposób, że w przypadku wydania decyzji przez organ kolegialny, w treści decyzji organ ten powinien być oznaczony poprzez wyraźne wskazanie wszystkich osób wchodzących w jego skład i biorących udział w wydaniu decyzji;

4) naruszenie prawa procesowego, tj. art. 107 § 1 pkt 4 k.p.a. w związku

z art. 29 ust. 1 zd. 1 u.s.n. w związku z art. 179 ust. 2 Przep. wprow. poprzez:

a) powołanie błędnej podstawy prawnej rozstrzygnięcia, tj. art. 28 ust. 2 u.s.n. oraz art. 179 ust. 1 Przep. wprow., które nie mogły mieć zastosowania w sprawie oraz

b) niepowołanie w podstawie prawnej przepisów mających zastosowanie w sprawie i które w rzeczywistości zostały zastosowane: art. 21 ust. 2 w związku

z art. 27 ust. 6 w związku z art. 29 ust. 1 zd. 1 u.s.n. oraz art. 179 ust. 2 i art. 189 ust. 1b Przep. wprow.;

5) naruszenie prawa procesowego, tj. art. 27 § 1 k.p.a. w związku z art. 29 ust. 1 zd. 1 u.s.n. w związku z art. 179 ust. 2 Przep. wprow. przez organ pierwszej instancji, niedostrzeżone przez organ odwoławczy, a polegające na niewyłączeniu z urzędu podczas posiedzenia [...] sierpnia 2020 r. przez Przewodniczącego Senatu U[...]

w głosowaniu nad uchwałą Nr [...] Senatu U[...] w sprawie odwołania skarżącej prof. dra hab. K. M., który w trakcie posiedzenia wygłosił oświadczenie, że opiniowane odwołanie skarżącej zawiera elementy naruszające jego dobra osobiste, a następnie wziął udział w głosowaniu;

6) naruszenie prawa procesowego, tj. art. 27 § 1 k.p.a. w związku z art. 29 ust. 1 zd. 1 u.s.n. w związku z art. 179 ust. 2 Przep. wprow. przez organ pierwszej instancji, niedostrzeżone przez organ odwoławczy, a polegające na niewyłączeniu z urzędu podczas posiedzenia [...] kwietnia 2020 r. przez Przewodniczącego Senatu U[...]

w głosowaniu nad uchwałą nr [...] Senatu U[...] w sprawie odwołania skarżącej prof. dra hab. K. M., który podlegał wyłączeniu z uwagi na fakt, że wcześniej spowodował obstrukcję w postępowaniu przed Radą Wydziału [...] U[...] i wprowadził w błąd członków tej Rady twierdząc, że nie podjęła [...] stycznia 2019 r. uchwały w sprawie poparcia kandydatury skarżącej do tytułu profesora (mimo oczywistego wyniku głosowania), co spowodowało konieczność wniesienia skargi na bezczynność tego organu (któremu przewodniczył prof. K. M.), uwzględnionej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 4 lipca 2019 r., sygn. akt II SAB/OI 27/19, stwierdzającym bezczynność i zobowiązującym Radę do podjęcia w terminie 30 dni od uprawomocnienia się wyroku uchwały w przedmiocie wyznaczenia kandydatów na recenzentów w postępowaniu o nadanie tytułu naukowego profesora skarżącej oraz zasądzającym zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącej; prof. K. M. nie tylko wziął udział w głosowaniu nad uchwałą nr [...] Senatu U[...], lecz również pełnił funkcję referenta sprawy, przedstawiając ją w sposób nieobiektywny i tendencyjny z uwagi na osobisty stosunek do sprawy;

7) naruszenie prawa procesowego, tj. § 21 ust. 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 19 stycznia 2018 r. w sprawie szczegółowego trybu i warunków przeprowadzania czynności w przewodzie doktorskim, w postępowaniu habilitacyjnym oraz w postępowaniu o nadanie tytułu profesora (Dz. U. z 2018 r., poz. 261) w związku z art. 84 § 1 i art. 39-48 k.p.a. w związku z art. 29 ust. 1 zd. 1 u.s.n. w związku z art. 179 ust. 2 Przep. wprow. przez organ pierwszej instancji, zbagatelizowane przez organ odwoławczy, a polegające na nieprawidłowym zawiadomieniu recenzentów w postępowaniu o tytuł profesora i niedoręczeniu zawiadomień zgodnie z wymogami k.p.a., co uniemożliwiło im udział

w posiedzeniach Senatu U[...] [...] kwietnia 2020 r. i [...] sierpnia 2020 r. oraz miało istotny wpływ na wynik sprawy z uwagi na pozycję procesową recenzentów, tożsamą z pozycją biegłego w sytuacji, gdy organ składał się z niespecjalistów w zakresie dyscypliny, w której skarżąca ubiegała się o tytuł profesora;

8) naruszenie prawa procesowego, tj. § 1 ust. 4 uchwały Senatu U[...] nr [...] z [...] listopada 2019 r. w sprawie postępowania w sprawie nadania tytułu profesora w związku z art. 84 § 1 k.p.a. w związku z art. 29 ust. 1 zd. 1 u.s.n.

w związku z art. 179 ust. 2 Przep. wprow. przez organ pierwszej instancji, zbagatelizowane przez organ odwoławczy, a polegające na niezaproszeniu do udziału w posiedzeniach Senatu U[...] [...] kwietnia 2020 r. i [...] sierpnia 2020 r. członków Zespołu w postępowaniu o nadanie skarżącej tytułu naukowego profesora, powołanego uchwałą nr [...] Rady Wydziału [...] U[...] z [...] grudnia 2018 r., zmienioną uchwałą nr [...] Senatu U[...]

z [...] lutego 2020 r., co miało istotny wpływ na wynik sprawy w sytuacji, gdy organ składał się z niespecjalistów w zakresie dyscypliny, w której skarżąca ubiegała się

o tytuł profesora, a członkowie Zespołu byli biegłymi w tym zakresie;

9) naruszenie prawa procesowego polegające na wprowadzeniu w błąd członków Senatu U[...] podczas posiedzenia [...] sierpnia 2020 r. przez poddanie pod głosowanie uchwały o innej treści niż ta, której projekt został przedstawiony

i przesłany członkom Senatu, co wywołało wątpliwości u wielu osób, w jaki sposób poprawnie zagłosować i miało wpływ na wynik sprawy, gdyż część osób mogła oddać głosy niezgodnie z zamierzeniem z uwagi na zamieszanie, jakie powstało

w toku posiedzenia;

10) naruszenie prawa procesowego polegające na błędnej interpretacji wyników głosowania podczas posiedzenia Senatu U[...] [...] sierpnia 2020 r., na którym procedowano kwestię autokontroli, tj. uwzględnienia bądź odmowy uwzględnienia odwołania, natomiast wynik tego głosowania został zinterpretowany przez przewodniczącego tej części posiedzenia Senatu Prorektora prof. dr hab. J. J. jako podjęcie uchwały nr [...] Senatu U[...] w sprawie odwołania skarżącej, zawierającej obszerny, 11-stronicowy załącznik, nad którego treścią nie przeprowadzono wcześniej żadnej dyskusji, co uniemożliwiło zainteresowanym członkom Senatu zgłoszenie uwag, sprostowań i propozycji zmian do tego dokumentu; w rezultacie część osób była zaskoczona, że sprawa została zakończona jednym głosowaniem, które decydowało tylko o kierunku rozstrzygnięcia, nie zaś o treści uzasadnienia uchwały Senatu U[...];

11) naruszenie prawa procesowego, tj. art. 8 § 1 k.p.a. w związku z art. 29 ust. 1 zd. 1 u.s.n. w związku z art. 179 ust. 2 Przep. wprow. przez organ pierwszej instancji, niedostrzeżone przez organ odwoławczy, polegające na naruszeniu zasady bezstronności przez radcę prawnego I. B., która wypowiadając się w toku posiedzenia Senatu U[...] [...] sierpnia 2020 r. sugerowała w sposób niedopuszczalny negatywny dla skarżącej kierunek rozstrzygnięcia sprawy;

12) naruszenie prawa procesowego przez organ pierwszej instancji, polegające na uniemożliwieniu wszystkim członkom Senatu U[...] zapoznania się ze sporządzonymi recenzjami i wnioskami końcowymi Zespołu w postępowaniu

o nadanie skarżącej tytułu naukowego profesora. Uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż wykluczyło czynny udział kolejnych senatorów z dyskusji,

a ponadto nie mogli oni rozwiać swoich wątpliwości (po tendencyjnym referacie prof. K. M.) - wobec nieobecności wszystkich pięciorga recenzentów oraz wszystkich trojga członków Zespołu powołanego do procedowania tej sprawy, którzy w ogóle nie zostali zaproszeni do udziału w posiedzeniu organu;

13) naruszenie prawa procesowego, tj. art. 21 ust. 1 w związku z art. 27 ust. 6 u.s.n. w związku z art. 179 ust. 2 Przep. wprow. przez organ pierwszej instancji, zbagatelizowane przez organ odwoławczy, polegające na braku uzasadnienia uchwały Senatu U[...] odmawiającej poparcia kandydatury skarżącej - mimo obligatoryjności takiego uzasadnienia;

14) naruszenie prawa materialnego, tj. art. 26 ust. 1 u.s.n. w związku z art. 179 ust. 2 Przep. wprow. poprzez przyjęcie w zaskarżonej decyzji Centralnej Komisji, iż dopuszczalne jest, by recenzent powołany przez Centralną Komisję w postępowaniu odwoławczym - prof. S. K. dokonywał oceny dorobku i życiorysu skarżącej poprzez porównywanie go ze swoim, bez jakiegokolwiek odniesienia się do kryteriów ustawowych, sprecyzowanych w wymienionych wyżej normach i na tej podstawie organ odwoławczy podejmował rozstrzygnięcie w sprawie.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, ewentualnie o jej uchylenie, przeprowadzenie uzupełniających dowodów z załączonych do skargi dokumentów na okoliczności w niej wskazane, a także zasądzenie od Centralnej Komisji na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła przedstawione w niej zarzuty.

Do skargi został załączony dokument elektroniczny (plik w formacie MP3) zawierający nagranie dźwiękowe z posiedzenia Senatu U[...] w dniu [...] sierpnia 2020 r.

W odpowiedzi na skargę Rada Doskonałości Naukowej (dalej: "RDN") – następca prawny Centralnej Komisji, wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, jak również wniosła o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

Skarżąca, po doręczeniu jej odpisu odpowiedzi na skargę, nie zażądała przeprowadzenia rozprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 179 ust. 2 Przep. wprow. w okresie od dnia wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, tj. ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r., poz. 478 ze zm., która weszła w życie 1 października 2018 r.) do dnia 30 kwietnia 2019 r. przewody doktorskie, postępowania habilitacyjne i postępowania o nadanie tytułu profesora wszczyna się na podstawie przepisów dotychczasowych.

W myśl art. 179 ust. 3 pkt 3 Przep. wprow., w przewodach doktorskich, postępowaniach habilitacyjnych i postępowaniach o nadanie tytułu profesora wszczętych w okresie od dnia wejścia w życie ustawy, o której mowa w art. 1, do dnia 30 kwietnia 2019 r. stopień lub tytuł nadaje się na podstawie przepisów dotychczasowych, z tym że w uczelni czynności związane z postępowaniem o nadanie tytułu profesora prowadzi:

a) do dnia 30 września 2019 r. - rada jednostki organizacyjnej,

b) od dnia 1 października 2019 r. - senat.

W niniejszej sprawie postępowanie w przedmiocie nadania skarżącej tytułu naukowego zostało wszczęte przez Radę Wydziału [...] U[...] w dniu [...] stycznia 2019 r., a zatem zastosowanie znajdują przepisy u.s.n., zaś czynności w ramach tego postępowania od 1 października 2019 r. prowadził Senat U[...].

Podkreślenia wymaga, że postępowanie w sprawach o nadanie tytułu naukowego oraz stopni naukowych cechuje odrębność związana ze specyfiką tych spraw. Wynika stąd ograniczony zakres kontroli sądu administracyjnego, który nie jest uprawniony do merytorycznej kontroli recenzji, stanowiących podstawę decyzji Centralnej Komisji. Sąd nie dokonuje także merytorycznej oceny dorobku naukowego osoby ubiegającej się o uzyskanie tytułu naukowego oraz tego, czy posiada ona osiągnięcia naukowe znacznie przekraczające wymagania stawiane w postępowaniu habilitacyjnym. Sąd nie jest również uprawniony do rozwiązywania merytorycznych sporów powstałych w świecie nauki. Kontrola sądu administracyjnego ogranicza się zatem wyłącznie do stwierdzenia, czy w postępowaniu przed Centralną Komisją nie doszło do naruszenia norm postępowania, wynikających z przepisów ustawy i statutu Centralnej Komisji, a także przepisów k.p.a. Jednocześnie zaznaczyć należy, iż w postępowaniu przed Centralną Komisją przepisy k.p.a. mają zastosowanie jedynie odpowiednio, a nie wprost (art. 29 ust. 1 u.s.n.). Zasady postępowania przed ww. organem powodują niejednokrotnie ograniczenia dla uprawnień strony, które to uprawnienia w procedurze administracyjnej są standardem. Z tego powodu przenoszenie poglądów wyrażonych w orzecznictwie - poświęconym respektowaniu praw strony w ogólnym postępowaniu administracyjnym - w przypadku postępowania przed Centralną Komisją - musi następować w sposób ostrożny i wyważony.

Okoliczność, że Centralna Komisja podejmuje uchwałę w głosowaniu tajnym, stanowi utrudnienie w sporządzeniu uzasadnienia w pełni odpowiadającego wymogom określonym w przepisie art. 107 § 3 k.p.a. Nie oznacza to jednak, iż jest ona zwolniona z wszechstronnej oceny wszystkich zebranych w toku postępowania dowodów, zwłaszcza opinii (recenzji) dotyczących dorobku naukowego i osiągnięć osoby ubiegającej się o przyznanie stopnia albo tytułu naukowego (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 października 2008 r., sygn. akt I OSK 58/08 – orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sposób rozstrzygnięcia organu odwoławczego w postępowaniu o nadanie tytułu naukowego profesora determinuje art. 28 ust. 2 u.s.n. stanowiący, że Centralna Komisja podejmuje uchwałę o przedstawieniu albo o odmowie przedstawienia kandydata do tytułu profesora w terminie do 6 miesięcy od dnia otrzymania uchwały.

Sąd kontrolujący legalność zaskarżonej decyzji stwierdza, że nie odpowiada ona wymogom cytowanego wyżej przepisu. Z jego treści wynikają dla organu drugiej instancji dwa alternatywne rozstrzygnięcia: przedstawienie skarżącej do tytułu profesora albo odmowa przedstawienia skarżącej do tytułu profesora. Tymczasem w zaskarżonej decyzji Centralna Komisja odmówiła poparcia odwołania skarżącej, uznając je za niezasadne i utrzymała w mocy uchwałę organu pierwszej instancji.

Zasadny jest zatem zarzut skargi w zakresie "błędnego sformułowania osnowy zaskarżonej decyzji", przy czym skarżąca niewłaściwie przywołała art. 21 ust. 2 u.s.n. dotyczący postępowania o nadanie stopnia doktora lub doktora habilitowanego (zamiast art. 28 ust. 2 u.s.n.). W związku z art. 21 ust. 2 u.s.n. skarżąca trafnie już powołała się na przepis art. 179 ust. 2 Przep. wprow., który normuje kwestię wszczęcia (m.in.) postępowania o nadanie tytułu profesora, wskazując, że w okresie od dnia wejścia w życie ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tj. od 1 października 2018 r.) do dnia 30 kwietnia 2019 r. przewody doktorskie, postępowania habilitacyjne i postępowania o nadanie tytułu profesora wszczyna się na podstawie przepisów dotychczasowych. Postępowanie w sprawie skarżącej zostało wszczęte [...] stycznia 2019 r. w oparciu o przepisy u.s.n., a więc stosownie do treści ww. przepisu art. 179 ust. 2 Przep. wprow.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego podpisania zaskarżonej decyzji przez sekretarza Centralnej Komisji, a nie przewodniczącego Centralnej Komisji, zaakcentować należy, że od 24 czerwca 2020 r. obowiązuje art. 189 ust. 1b Przep. wprow., zgodnie z którym uchwały podjęte w trakcie posiedzenia przeprowadzonego przy użyciu środków komunikacji elektronicznej, podpisuje przewodniczący Centralnej Komisji, a w przypadku jego nieobecności - sekretarz Centralnej Komisji. Nie jest wykluczona sytuacja, w której przewodniczący Centralnej Komisji uczestniczył w posiedzeniu Prezydium Centralnej Komisji, które odbyło [...] grudnia 2020 r., ale nie był już obecny podczas sporządzenia i podpisania decyzji w tym samym dniu. Dlatego ten zarzut skarżącej nie może automatycznie odnieść skutku, lecz wymaga wyjaśnienia organu odwoławczego.

W ocenie Sądu, naruszenie przez Centralną Komisję procedury w postaci przepisu art. 28 ust. 2 u.s.n. uzasadniało wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Dlatego za przedwczesne Sąd uznał ustosunkowywanie się do pozostałych zarzutów skargi.

Sąd nie znalazł też podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej o przeprowadzenie postępowania dowodowego w trybie art. 106 § 3 p.p.s.a., bowiem na obecnym etapie sprawy nie było to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości.

Ponownie rozpoznając sprawę, RDN jako następca prawny Centralnej Komisji podejmie jedno z dwóch rozstrzygnięć, o których mowa w art. 28 ust. 2 u.s.n., a swój wybór umotywuje wedle znajdującego odpowiednie zastosowanie art. 107 § 3 k.p.a. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia RDN zamieści ocenę zgromadzonego materiału dowodowego w postaci opinii recenzentów (w tym analizę wniosków recenzji), gdyż zaskarżona decyzja była zbyt lakoniczna w tym zakresie, zaś przytoczenie obszernych fragmentów opinii recenzentów nie wypełnia tego obowiązku.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku.

O zwrocie kosztów postępowania sądowego postanowiono w punkcie drugim sentencji wyroku na mocy art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.). Do kosztów tych Sąd zaliczył uiszczony wpis sądowy od skargi (200 zł) i wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika skarżącej – radcy prawnego (480 zł).