Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1140/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na decyzję Wojewodę [...] z dnia [...] marca 2014r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 6 maja 2014r. D. S. wniosła za pośrednictwem organu skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Przewodniczący Wydziału VII zarządzeniem z dnia 12 czerwca 2014r. wezwał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, nadesłanie 2 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz ustanowienie pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce.

Ponadto zarządzeniem z tej samej daty Przewodniczący Wydziału VII wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 500,00 złotych określonej w § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postepowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

Dla dokonania powyższych czynności wyznaczony został termin dwóch miesięcy, liczony od dnia doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi.

Jednocześnie pouczono skarżącą o treści art. 299 § 2 p.p.s.a i poinformowano, że pominięto T. J. jako jej pełnomocnika, gdyż nie spełnia ona wymogów

z art. 35 p.p.s.a

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl z kolei art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis. Skarga, jako pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowym powinna nadto spełniać określone wymagania. Stosownie do art. 299 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. W razie niedopełnienia tego obowiązku, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (art. 299 § 2 p.p.s.a).

Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi oraz nieuiszczenie wpisu stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.

i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Jak wynika z pisma Poczty Polskiej z dnia 13 października 2014r. (k-36) oraz kopii dowodu odbioru przez skarżącą (k-37) powyższe wezwania do usunięcia braków formalnych skargi zostały doręczone skarżącej na podany adres w skardze w Szwecji w dniu 29 lipca 2014r. Tak więc wyznaczony termin do usunięcia powyższych braków formalnych skargi tj. do jej podpisania, nadesłania 2 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce oraz do uiszczenia wpisu sądowego upłynął z dniem 29 września 2014r. Pomimo prawidłowego wezwania braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym dwumiesięcznym terminie.

Mając na uwadze powyższe, wniesiona skarga nie mogła zostać rozpoznana pod względem merytorycznym i Sąd był zobligowany do jej odrzucenia.

W świetle powyższych okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, art. 220 § 3 w zw. z art. 299 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.