Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 797/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: 1. wznowiono postępowanie sądowe 2. uchylono wyrok 3. umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 282 par. 1, 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Beata Radomska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi M.K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 kwietnia 2013r. sygn. akt I SA/Sz 2/13 w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Dyrektor Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych 1. wznawia postępowanie sądowe, 2. uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 kwietnia 2013r. sygn. akt I SA/Sz 2/13, 3. umarza postępowanie sądowe, 4. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej M. K. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 2/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 października 2012 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że decyzją z dnia 25 października 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30 listopada 2009 r. i ustalił zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. w kwocie [...] zł stwierdzając, że dochody podatniczki w wysokości [...] zł nie znajdują pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.

Podstawą wydania decyzji organów obu instancji były ustalenia poczynione w trakcie kontroli przeprowadzonej w zakresie źródeł pochodzenia majątku, wskazujące na poniesienie w 2003 r. wydatków w kwocie [...] zł, które nie miały pokrycia w mieniu zgromadzonym w roku podatkowym oraz w latach poprzednich, pochodzącym z przychodów opodatkowanych, bądź wolnych od opodatkowania. Wobec wykazanego braku możliwości zgromadzenia mienia w latach wcześniejszych, organ pierwszej instancji kwotę tę opodatkował 75% podatkiem dochodowym – zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych ( Dz. U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm., zwaną "u.p.d.o.f.").

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na wyżej wskazaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej skarżąca powołała takie same zarzuty jak wcześniej w odwołaniu od decyzji organu I instancji, dotyczące naruszenia zasad ogólnych Ordynacji podatkowej zawartych w art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 127 oraz zasad postępowania dowodowego zawartych w art. 180, art. 187 § 3, art. 188, art. 191, art. 197 i art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.; dalej: "O.p.") i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując w całości argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2013 r. oddalił skargę [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 października 2012 r.

Od ww. wyroku skarżąca w dniu 27 listopada 2013 r. wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego, żądając uchylenia orzeczenia Sądu, a także decyzji organów obu instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wszczętego skargą na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 października 2012 r. i kosztów postępowania wszczętego skargą o wznowienie, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Skargę wniesiono na podstawie art. 272 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwanej: p.p.s.a.), zaś w jej uzasadnieniu wskazano, że decyzje organów podatkowych zostały wydane na podstawie art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. Tymczasem wyrokiem z dnia 18 lipca 2013 r. Trybunał Konstytucyjny, w sprawie o sygn. akt SK 18/09 (Dz. U. z 2013, poz. 985), uznał wspomniany przepis, w brzmieniu obowiązującym w latach 1998-2006, za niezgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej poinformował Sąd o wznowieniu postępowania podatkowego zakończonego ostateczną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 października 2012 r. dotyczącą ustalenia zobowiązania podatkowego z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2013 w trybie art. 240 § 1 O.p. oraz o jego zawieszeniu. Postanowieniem z dnia 12 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 1412/13 Sąd zawiesił z urzędu postępowanie sądowe.

Z kolei pismem z dnia 13 maja 2014 r. organ podatkowy poinformował, że decyzją z dnia 12 maja 2014 r. uchylił w całości dotychczasową decyzję ostateczną oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych. Wobec tego, w dniu 4 lipca 2014 r. Sąd podjął z urzędu postępowanie sądowe, zawieszone postanowieniem z dnia 12 lutego 2014 r. i skierował sprawę do rozpoznania na rozprawie.

Pismem z dnia 31 lipca 2014 r. skarżąca wniosła o umorzenie jako bezprzedmiotowego postępowania sądowego wznowionego ze skargi z dnia 26 listopada 2013 r. oraz o wydanie orzeczenia o kosztach.

Na rozprawie pełnomocnik strony skarżącej oraz pełnomocnik organu wnieśli o umorzenie postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, zważył, co następuje

Skarga o wznowienie postępowania sądowego okazała się zasadna, dlatego podlega uwzględnieniu.

Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 czerwca 2010 r. (sygn. akt II GPS 1/10), art. 272 § 1 p.p.s.a. "stanowi podstawę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w każdym przypadku, gdy orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania z Konstytucją, umową międzynarodową lub ustawą, obejmuje akt normatywny, jaki stosował lub powinien zastosować sąd administracyjny lub organ administracji publicznej w danej sprawie."

Kierując się powyższymi względami, w celu realizacji prawa skarżącej do ponownego rozpoznania sprawy w następstwie wydania przez Trybunał Konstytucyjny wyroku z dnia 18 lipca 2013 r. (SK 18/09), Sąd postanowił wznowić postępowanie w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem i rozpoznać sprawę na nowo w granicach, jakie zakreśla podstawa wznowienia (art. 282 § 1 p.p.s.a.).

Mając na uwadze, że w przywołanym wyroku Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym w latach 1998-2006, z art. 2 w zw. z art. 64 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej – Sąd w niniejszym składzie uwzględnił skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem i uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 2/13 (art. 282 § 2 p.p.s.a.). Jest bowiem rzeczą bezsporną, że podstawą materialnoprawną decyzji - podlegającej kontroli Sądu w ww. orzeczeniu - których sprawa dotyczyła, był art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f.

Fakt uchylenia przez Dyrektora Izby Skarbowej, w wyniku wznowienia postępowania podatkowego, decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 października 2012 r. , , oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 30 listopada 2009 r., sprawił, że bezprzedmiotowe stało się postępowanie sądowe. Okoliczność ta uzasadnia zatem jego umorzenie (art. 282 § 2 in fine p.p.s.a.).

W tym stanie rzeczy Sąd, na mocy art. 282 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 276 w zw. z art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz z § 18 ust. 1 pkt rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. 2013 r. poz. 461).