Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 9/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-05-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 54 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 164 poz 1027
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jednolity.
article: art. 15 ust. 1 pkt. 4 w zw. z art. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Lech Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Bujko (spr.) Sędzia NSA Anna Łukaszewska- Macioch Protokolant Edyta Pawlak po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2009r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Katowice o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Katowice a Prezydentem Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku M. C. o potwierdzenie uprawnienia do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych postanawia: wskazać Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy jako organ właściwy do rozpoznania wniosku M. C.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 13 stycznia 2009 r. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Katowicach reprezentujący Prezydenta Miasta Katowice wystąpił o rozstrzygnięcie negatywnego sporu o właściwość pomiędzy MOPS w Katowicach a Ośrodkiem Pomocy Społecznej Dzielnicy Praga Południe m. st. Warszawy przez wskazanie organu właściwego w sprawie wniosku M. C. z dnia [...] października 2008 r. o potwierdzenie uprawnienia do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych na podstawie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej ze środków publicznych z dnia [...] sierpnia 2004 r.

Wnioskodawca wskazał, że postanowieniem z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] OPS Dzielnicy Praga Południe m.st. Warszawy przekazał wniosek M. C., przebywającego w momencie składania pisma w Szpitalu [...] w Warszawie, dotyczący potwierdzenia uprawnień do świadczeń zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych. OPS Praga Południe stwierdził, że M. C. był ostatnio zameldowany w Katowicach przy ul. [...] i zgodnie z art. 54 ust. 1 ustawy o świadczeniach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych, decyzję w sprawie powinien wydać burmistrz gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy.

MOPS Katowice ustalił, że M. C. został wymeldowany z ul. [...] w Katowicach w kierunku nieznanym decyzją administracyjną z dnia [...] stycznia 1997 r. nr [...] i nie zamieszkuje w przedmiotowym lokalu od 11 lat. Na podstawie wywiadu środowiskowego i osobistego oświadczenia wnioskodawcy ustalono, że na terenie Warszawy przebywa już od dłuższego czasu, jednak nie można ustalić dokładnej daty. Zamieszkuje u przypadkowych znajomych, w noclegowniach, śpiąc na zapleczu sklepu meblowego przy ul. [...]. Wnioskodawca potwierdził, ze jest obywatelem Polski i nieprzerwanie przebywa na terytorium RP (oświadczenie z dnia [...] października 2008 r.). Poinformował także, iż w Katowicach mieszka jego matka T. C., lecz on nie zamierza tam wracać ani kontaktować się z rodziną. Fakt niezamieszkiwania wnioskodawcy w Katowicach potwierdza również adnotacja poczty dokonana na nieodebranym zawiadomieniu – "zwrot adresat nieznany".

Powyższe w ocenie MOPS Katowice bezspornie świadczy o tym, że Katowice nie są miejscem zamieszkania M. C. w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, Kodeksu postępowania administracyjnego i ustawy o pomocy społecznej, zaś zgromadzony materiał dowodowy wskazuje w tym zakresie Warszawę. Ośrodek kwestionuje oświadczenie wnioskodawcy z dnia [...] października 2008 r. złożone pod groźbą odpowiedzialności karnej dotyczące miejsca zamieszkania w Katowicach przy ul. [...].

W oparciu o powyższe ustalenia MOPS w Katowicach mając na względzie treść art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 54 ust. 1 i art. 101 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych stwierdził, że właściwym w sprawie wydania zaświadczenia żądanej treści jest wójt (burmistrz, prezydent miasta) właściwy ze względu na miejsce zamieszkania M. C. czyli m.st. Warszawy.

Odpowiedź na wniosek złożył Ośrodek Pomocy Społecznej Dzielnicy Praga Południe m.st. Warszawy i wniósł o wskazanie jako organu właściwego do rozpoznania wniosku M. C. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Katowicach. W uzasadnieniu odpowiedzi podniesiono, że wnioskujący jest osobą bezdomną, a więc nie jest możliwe ustalenie jego miejsca zamieszkania. W takiej sytuacji należało odnieść się do zasady określonej przez art. 101 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) wskazujący jako organ właściwy do załatwiania spraw osób bezdomnych – gminę właściwą miejscowo ze względu na ostatnie miejsce zameldowania na pobyt stały. Na potwierdzenie powyższej zasady przytoczono postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2008 r. sygn. akt I OW 110/07. Zgodnie z ustaleniami dokonanymi w niniejszym postępowaniu niesporne jest, że osoba występująca z wnioskiem o potwierdzenie prawa do świadczeń zdrowotnych swoje ostatnie miejsce zameldowania miała w Katowicach przy ul. [...]. Mając na uwadze powyższe stwierdzono, że organem właściwym w sprawie jest Prezydent Miasta Katowice.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotem negatywnego sporu o właściwość jest wniosek M. C. o potwierdzenie jego uprawnień do świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej ze środków publicznych (tekst jedn. Dz.U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027). Podstawy do wskazania organu właściwego do załatwienia tej sprawy należy więc szukać w tej wymienionej ustawie, a nie w innych aktach prawnych, na przykład w ustawie o pomocy społecznej, która dotyczy innych zagadnień. Z art. 54 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych wynika, że dokumentem potwierdzającym prawo do świadczeń opieki zdrowotnej jest decyzja wójta (burmistrza, prezydenta) gminy właściwej ze względu na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy. Jako miejsce zamieszkania przyjmuje się (por. art. 25 K.c., art. 6 ustawy z 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych – Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993) miejscowość, gdzie dana osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że miejscem zamieszkania M. C. jest Warszawa. Z poprzedniego miejsca zamieszkania w Katowicach wyprowadził się on przed wieloma laty i został stamtąd wymeldowany 11 lat temu. W Warszawie od wielu lat przebywa, dorywczo pracuje, korzysta z okazyjnych noclegów. W Warszawie jest więc obecnie ześrodkowane centrum życiowe jego spraw, gdyż w mieście tym stale on przebywa z zamiarem stałego pobytu. Nie podważa tego fakt braku stałego meldunku, który jest tylko wyrazem wykonania obowiązku ewidencyjnego.

Z tych względów na podstawie art. 15 § 1 pkt 4 w zw. z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i art. 22 § 1 pkt 1 K.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny jako organ właściwy do załatwienia sprawy wskazał Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy.