Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 44/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Mirosław Montowski, Sędzia WSA Wojciech Sawczuk, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 maja 2021 r. sprawy ze skargi B.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2020 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków i szczegółowych zasad zagospodarowania terenu oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2020 r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: "SKO", "organ II instancji") na podstawie art. 127 § 2, art. 17 pkt 1 i 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej: "k.p.a.") w zw. z art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r, poz. 713) oraz art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r., poz. 293 ze zm.) a także art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2018 r., poz. 570), po rozpatrzeniu odwołania A. G., R.Ś., M.Ś., T.S., K.S., M.Ś., J.Ś. i N.I. od decyzji Zarządu Dzielnicy [...] (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] stycznia 2020 r., Nr [...], ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 12 budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej - uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji i odmówił ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.

Z akt postępowania administracyjnego wynika, że pismem z 14 grudnia

2018 r., poprawionym następnie w dniu 28 sierpnia 2019 r., B.G. (dalej: "inwestor") wniosła o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie dwunastu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej dwulokalowych oraz 24 szamb szczelnych na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W.. Po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku Zarząd Dzielnicy [...] decyzją z [...] stycznia 2020 r. ustalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. W pkt 1.3 tej decyzji organ I instancji ustalił, że do czasu wybudowania sieci wodociągowej dopuszcza się pobór wody z ujęcia własnego, gdyż – zgodnie z pismem Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w [...]. z dnia 8 października 2018 r. – obecnie nie ma możliwości dostawy wody z miejskiej sieci wodociągowej. Z pisma tego wynika również, że źródłem zaopatrzenia w wodę planowanych budynków może być istniejący przewód wodociągowy DN 100 przy ul. [...] albo istniejący przewód wodociągowy DN 100 w drodze dojazdowej do tej ulicy, jednakże dopiero po rozbudowie sieci wodociągowej na terenie tej inwestycji. Odwołanie od powyższej decyzji złożyli A.G., R.Ś., M.Ś., T.S., K.S., M.Ś., J.Ś. i N.I. Podnieśli, że organ nie zapewnił im możliwości udziału w niniejszym postępowaniu, nie wyjaśnił stanu faktycznego w niniejszej sprawie i nie zebrał w całości materiału dowodowego. Dodali, że treść decyzji oraz załącznik do decyzji w postaci mapy w skali 1:1000 z wyznaczonymi punktami określającymi granice terenu objętego wnioskiem, są wzajemnie sprzeczne.

Następnie, pismem z 21 lipca 2020 r. SKO wezwało inwestora do wykazania, że istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu w zakresie zaopatrzenia w wodę na potrzeby bytowe jest wystarczające dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego. Dodało, że w razie braku dowodu na spełnienie wymagań wynikających z art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustalenie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji nie będzie możliwe. W odpowiedzi na wezwanie inwestor przedłożył kopię "Warunków technicznych przyłączenia" z dnia 24 września 2020 r., wystawionych przez Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w [...], dotyczących zaopatrzenia w wodę projektowanych ośmiu budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej i jednego budynku jednorodzinnego wolnostojącego dwulokalowego (łącznie 18 lokali). Z warunków tych wynika, że zaopatrzenie w wodę projektowanych ośmiu budynków w ilości po 0,5 dm3/s na cele socjalno-bytowe będzie możliwe z istniejącego przewodu wodociągowego DN 100 w drodze dojazdowej do ul. [...] po zaprojektowaniu i wybudowaniu przyłączy wodociągowych do budynków, zaś w odniesieniu do budynku jednorodzinnego wolnostojącego – po zaprojektowaniu, wybudowaniu i włączeniu do eksploatacji przewodu wodociągowego DN 100 w drodze dojazdowej do ul. [...] na odcinku od końców istniejącego przewodu wodociągowego DN 100 w drodze dojazdowej do hydrantu za przyłączem wodociągowym do budynku. Inwestor załączył również kopię załącznika mapowego zatytułowanego "Dane techniczne wodociągowe", w którym określone zostały dane dla zaopatrzenia w wodę budynków usytuowanych na działce nr ew. [...], znajdującej się w sąsiedztwie terenu planowanej inwestycji, a także kopię "Porozumienia dotyczącego budowy urządzeń wodociągowych" z dnia 24 września 2020 r., zawartego pomiędzy Miejskim Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji w [...] a M., z którego wynika, że M. zamierza realizować na podstawie warunków technicznych wydanych przez Miejskie Przedsiębiorstwo, budowę urządzeń wodociągowych, które to urządzenia zostaną wybudowane do celów zaopatrzenia w wodę lub odprowadzenia ścieków z nieruchomości przy ul. [...] (działka nr ew. [...], obręb [...]).

Po rozpatrzeniu całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz złożonego w sprawie odwołania, SKO decyzją z [...] października 2020 r. uchyliło w całości rozstrzygnięcie Zarządu Dzielnicy [...] i odmówił ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.

W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynika, że teren inwestycji znajduje się obecnie poza zasięgiem miejskiej sieci wodociągowej, zaś właściwa w sprawach sieci wodociągowej jednostka organizacyjna nie planuje realizacji sieci w tej części miasta. Źródłem zaopatrzenia w wodę niniejszej inwestycji może być istniejący przewód wodociągowy w drodze dojazdowej do ul. [...], jednak dopiero po zaprojektowaniu, wybudowaniu i włączeniu do eksploatacji przyłączy wodociągowych do planowanych budynków.

Co więcej, przedstawione przez inwestora "Warunki techniczne przyłączenia" z 24 września 2020 r. nie dotyczą inwestycji, dla której ustalono warunki zabudowy, a więc inwestycji polegającej na budowie dwunastu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej oraz 24 szamb szczelnych, lecz inwestycji obejmującej osiem budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej oraz jednego budynku jednorodzinnego wolnostojącego. Z tego względu nie można uznać, że inwestor wykazał spełnienie warunku określonego w art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Równocześnie organ odwoławczy zauważył, że w toku prowadzonego postępowania inwestor nie przedłożył umowy zawartej z jednostką organizacyjną [...], gwarantującą wykonanie w najbliższym czasie sieci wodociągowej. Z przedstawionego porozumienia nie wynika, by gwarantowało ono realizację podłączenia planowanej inwestycji do miejskiej sieci wodociągowej najpóźniej jednocześnie z oddaniem do użytku planowanych budynków.

Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła B.G., domagając się jej uchylenia, a także zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Jednocześnie skarżąca zarzuciła kwestionowanemu rozstrzygnięciu naruszenie:

- art. 8, art. 9 i art. 64 § 2 k.p.a. przez niewezwanie skarżącej do usunięcia braku formalnego pisma z 29 września 2020 r., polegającego na omyłkowym oznaczeniu w "Warunkach technicznych przyłączenia do sieci wodociągowej" z 24 września

2020 r., inwestycji polegającej na budowie ośmiu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej i jednego budynku jednorodzinnego wolnostojącego, zamiast inwestycji dla której ustalono warunki zabudowy, a przez to nieuczynienie zadość realizacji zasady informowania i pogłębiania zaufania obywateli do organów władzy publicznej i w konsekwencji uznanie, że inwestor nie wykazał spełnienia warunku określonego w art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym,

- art. 61 ust. 1 pkt 3 oraz art. 61 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, przez błędne uznanie, że niezbędnym warunkiem wydania decyzji o warunków zabudowy w przypadku niewystarczającego dla zamierzenia budowalnego istniejącego lub projektowanego uzbrojenia terenu w zakresie zaopatrzenia w wodę na potrzeby bytowe jest przedstawienie już zawartej umowy pomiędzy właściwą jednostką organizacyjną a inwestorem, a przedłożone w sprawie "Porozumienie dotyczące budowy urządzeń wodociągowych" z 24 września 2020 r., nie spełnia takiego warunku.

W uzasadnieniu skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty. Dodała, że porozumienie zawarte z Miejskim Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji w [...] jest standardową i niepodlegającą negocjacji umową adhezyjną, zawieraną przez przystąpienie. Jej treść została narzucona przez Miejskie Przedsiębiorstwo. Co więcej, inwestor w analogicznej sytuacji dotyczącej inwestycji na sąsiedniej działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...], przedstawiając porozumienie o identycznej treści, uzyskał decyzję o warunkach zabudowy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021r.,poz. 137), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu, do kompetencji sądu administracyjnego należy badanie aktów administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd uwzględnia skargę tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym.

W niniejszej sprawie takie naruszenia i wady nie wystąpiły, dlatego skarga nie została uwzględniona.

Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest reformatoryjna decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2020r., uchylająca decyzję organu I instancji z dnia [...] stycznia 2020r. i odmawiająca ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 12 budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej dwulokalowych oraz 24 szamb szczelnych na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W..

Na wstępie wyjaśnić należy, że wydanie warunków zabudowy możliwe jest jedynie w przypadku łącznego spełnienia określonych w art. 61 ust. 1 ustawy warunków (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OSK 657/06, Lex nr 322451; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 1076/10, Lex nr 753402). Wymóg łącznego spełnienia tych przesłanek wiąże organ prowadzący postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy także w tym sensie, że spełnienie ich wraz ze stwierdzeniem braku innych przepisów sprzeciwiających się inwestycji, obliguje organ do wydania pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy (zob. Z. Niewiadomski (red.), Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne. Komentarz, Warszawa 2006, Wydawnictwo C.H. Beck, s. 489).

Przechodząc do istoty problemu zaistniałego w niniejszej sprawie, podkreślenia wymaga, że zgodnie z dyspozycją art. 61 ust 1 pkt 3 ustawy o planowaniu, wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: (...) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego. Z kolei art. 54 pkt 2 lit c ustawy stanowi, że decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego określa: (...) warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie: (...) obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji. Art. 64 ustawy przesądza, iż przepisy art. 51 ust. 3, art. 52, art. 53 ust. 3-5a i 5d, art. 54, art. 55 i art. 56 stosuje się odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy. Tak więc jedną z przesłanek koniecznych do ustalenia warunków zabudowy jest ustalenie przez organ, że uzbrojenie terenu - istniejące lub projektowane jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego, dla którego organ ustala te warunki. To, że elementy infrastruktury - uzbrojenia terenu (możliwość doprowadzenia wody, kanalizacji, energii elektrycznej) nie muszą istnieć na dzień wydania decyzji, wynika wprost z art. 61 ust 1 pkt 3 ustawy – mowa w nim bowiem o projektowanym, a zatem inaczej - planowanym, zamierzonym czyli jeszcze nieistniejącym uzbrojeniu terenu. Ustawodawca wprowadza jedynie wymóg by była realna możliwość w przyszłości uzbrojenia terenu w infrastrukturę techniczną a nie by ta już musiała istnieć.

Przenosząc powyższe na realia rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że organ odwoławczy na etapie postępowania drugoinstancyjnego, pismem z dnia 11 maja 2020r. oraz 21 lipca 2020r. wezwał inwestorkę do wykazania, że istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu w zakresie zaopatrzenia w wodę na potrzeby bytowe jest wystarczające dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego. Słusznie bowiem organ II instancji dostrzegł, że w decyzji organu I instancji ustalono, że do czasu wybudowania sieci wodociągowej dopuszcza się pobór wody z ujęcia własnego, natomiast nie wykazano, że pozyskanie deklarowanej ilości wody tj. ca 10m3/miesiąc /na lokal z takiego ujęcia jest możliwe.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie inwestorka w dniu 2 października 2020r. przedłożyła kopię "Warunków technicznych przyłączenia" z dnia 24 września 2020r., wystawionych przez Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w [...], dotyczących zaopatrzenia w wodę projektowanych ośmiu budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej i jednego budynku jednorodzinnego wolnostojącego dwulokalowego (łącznie 18 lokali) zlokalizowanych przy ul. [...] na dz. Nr ew. [...] w [...] w W. Z warunków tych wynika, że zaopatrzenie w wodę projektowanych ośmiu budynków w ilości po 0,5 dm3/s na cele socjalno-bytowe będzie możliwe z istniejącego przewodu wodociągowego DN 100 w drodze dojazdowej do ul. [...] po zaprojektowaniu i wybudowaniu przyłączy wodociągowych do budynków, zaś w odniesieniu do budynku jednorodzinnego wolnostojącego – po zaprojektowaniu, wybudowaniu i włączeniu do eksploatacji przewodu wodociągowego DN 100 w drodze dojazdowej do ul. [...] na odcinku od końców istniejącego przewodu wodociągowego DN 100 w drodze dojazdowej do hydrantu za przyłączem wodociągowym do budynku. Inwestor załączył również kopię załącznika mapowego zatytułowanego "Dane techniczne wodociągowe", w którym określone zostały dane dla zaopatrzenia w wodę budynków usytuowanych na działce nr ew. [...], znajdującej się w sąsiedztwie terenu planowanej inwestycji, a także kopię "Porozumienia dotyczącego budowy urządzeń wodociągowych" z dnia 24 września 2020 r., zawartego pomiędzy Miejskim Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji w [...] a M., z którego wynika, że M. zamierza realizować na podstawie warunków technicznych wydanych przez Miejskie Przedsiębiorstwo, budowę urządzeń wodociągowych, które to urządzenia zostaną wybudowane do celów zaopatrzenia w wodę lub odprowadzenia ścieków z nieruchomości przy ul. [...] (działka nr ew. [...], obręb [...]).

Nie ulega wątpliwości w tej sytuacji, że uzasadnione jest stanowisko organu odwoławczego, iż przedstawione "Warunki techniczne przyłączenia" z dnia 24 września 2020 r., dotyczą zaopatrzenia w wodę projektowanych ośmiu budynków mieszkalnych jednorodzinnych dwulokalowych w zabudowie bliźniaczej i jednego budynku jednorodzinnego wolnostojącego dwulokalowego (łącznie 18 lokali, a więc zupełnie innej inwestycji niż ta dla której organ I instancji decyzją z dnia [...] stycznia 2020r. Nr [...], ustalił warunki zabudowy i innej niż opisanej we wniosku inwestorki z dnia 14 grudnia 2018r. ( poprawionym w dniu 28 sierpnia 2019r.). Dla przypomnienia organ I instancji ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 12 budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej dwulokalowych oraz 24 szamb szczelnych na działce nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w W.. Obie inwestycje różną się więc zarówno co do ilości budynków jak i przede wszystkim ilości lokali co ma bezpośrednie przełożenie na kwestię zabezpieczenia zaopatrzenia w wodę na potrzeby bytowe planowanego zamierzenia inwestycyjnego.

Jednocześnie skarżąca nie wykazała możliwości poboru wody z ujęcia własnego, pozwalającego na pozyskanie deklarowanej ilości wody tj. ca 10m3/miesiąc/lokal ( vide s.5 decyzji organu I instancji z dnia [...] stycznia 2020r.).

Z tych względów za uzasadnione należy uznać stanowisko SKO w [...], wskazujące, że inwestorka nie spełniła warunku , o którym mowa w art 61 ust 1 pkt 3 ustawy, dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego, co skutkować musiało omową ustalenia warunków zabudowy dla tego zamierzenia.

Nadto Sąd wyjaśnia, że wbrew stanowisku organu odwoławczego zgodnie z art. 61 ust. 5 ustawy, warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, uznaje się za spełniony, jeżeli wykonanie uzbrojenia terenu zostanie zagwarantowane w drodze umowy zawartej między właściwą jednostką organizacyjną a inwestorem. Celem art. 61 ust. 1 pkt 3 w zw. z ust. 5 ustawy nie jest uzależnienie wydania decyzji o warunkach zabudowy od faktycznego istnienia uzbrojenia terenu, ale jedynie zagwarantowanie, że powstanie stosowne uzbrojenie, pozwalające na prawidłowe korzystanie z obiektów budowlanych. W tym kontekście dokonując wykładni art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy trzeba mieć na uwadze, że jest to ustalanie dostępności terenu do infrastruktury przesyłowej na etapie decyzji o warunkach zabudowy, biorąc pod uwagę specyfikę tej instytucji prawnej. Jeśli uzbrojenie terenu jeszcze nie powstało, to umieszczenie na obszarze inwestycji właściwych urządzeń musi zostać zagwarantowane w drodze umowy pomiędzy inwestorem, a właściwą jednostką organizacyjną, czyli przedsiębiorstwem zajmującym się dostarczaniem odpowiednich usług. Zagwarantowanie oznacza zapewnienie w drodze umowy, co nie jest tożsame z obowiązkiem posiadania takiej umowy, już w momencie starania się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy gwarancji, że taka umowa w przyszłości zostanie zawarta ( vide wyrok NSA z dnia 22 stycznia 2020r. , II OSK 3487/18).

Organ musi jedynie ustalić czy możliwość uzbrojenia terenu jest realna, a w oparciu o regulację art. 54 pkt 2 lit. c ustalić w decyzji szczegółowe zasady zagospodarowania terenu w zakresie: obsługi infrastruktury technicznej tj. określić warunki, na jakich w przyszłości obsługa infrastruktury technicznej może lub powinna być realizowana.

Powyższa nietrafność w tej kwestii stanowiska SKO nie wpływa jednak na prawidłowość zaskarżonej decyzji w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy.

Odnosząc się natomiast do zarzutu skargi naruszenia art. 8, art. 9 i art. 64 § 2 k.p.a. przez niewezwanie skarżącej do usunięcia braku formalnego pisma z 29 września 2020 r., polegającego na omyłkowym oznaczeniu w "Warunkach technicznych przyłączenia do sieci wodociągowej" z 24 września

2020 r., inwestycji polegającej na budowie ośmiu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej i jednego budynku jednorodzinnego wolnostojącego, zamiast inwestycji dla której ustalono warunki zabudowy, należy wyjaśnić, że pismo z dnia 29 września 2020r. nie posiadało żadnych braków formalnych, które należałoby usunąć.

Zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Przy czym zarówno doktryna jak i orzecznictwo nie pozostawia wątpliwości, że przepis ten dotyczy wymagań formalnych, które nieusunięte , powodują bezskuteczność podania .

Bez wątpienia z sytuacja taką nie mamy do czynienia w sprawie niniejszej.

Wezwanie wystosowane przez SKO w [...] do inwestorki z w dniu 11 maja 2020r. oraz 21 lipca 2020r. w ramach instrumentu o którym mowa w art.136 k.p.a w zw. art. 79a k.p.a wskazywały na brak informacji zależnej od strony, której brak może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony. Przy czym przepis art. 79a k.p.a stanowi konkretyzację i uzupełnienie obowiązków wynikających z art. 10 § 1 k.p.a., a jego celem jest zapobieganie sytuacjom, w których strona dysponuje dodatkowymi dowodami na okoliczności istotne dla wykazania zasadności jej żądania albo może je łatwo uzyskać, a z powodu braku odpowiedniej wiedzy o potrzebnych dowodach bądź o sposobie oceny wcześniej przedstawionych dowodów - nie korzysta z takiej możliwości. Chodzi przy tym o to, aby strona nie została zaskoczona negatywnym rozstrzygnięciem sprawy oraz zmuszona do zaskarżenia decyzji i przedstawiania tych dodatkowych dowodów dopiero na etapie postępowania odwoławczego (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 23 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Sz 239/19).

Skarżąca poprzez profesjonalnego pełnomocnika informacji tej udzieliła załączając jednocześnie dokumenty określonej treści, które następnie poddane ocenie, stały się podstawą wydania rozstrzygnięcia określonej treści. Pismo pełnomocnika skarżącej z dnia 2 października 2020r. pod względem formalnym nie zawierało żadnych braków formalnych, uniemożliwiających organowi wydanie decyzji.

Zdaniem Sądu, nie można zarzucić organowi odwoławczemu naruszenia przepisów prawa materialnego, ani procesowego, które mogłoby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Dokonano prawidłowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, zgodnie z obowiązującymi przepisami kodeksu postępowania administracyjnego.

Z tych wszystkich względów, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U 2019r., poz.2325).