Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 666/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 32/16 odrzucające skargę A.S. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. nr [...] znak: [...] w przedmiocie nienałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 lutego 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 32/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę A.S. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2015 r. w przedmiocie nienałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych oraz zwrócił skarżącej wniesiony w sprawie wpis w wysokości 500 zł.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", albowiem skarżąca – mimo wezwania – nie uzupełniła braków formalnych skargi w postaci trzech jej odpisów. Następnie Sąd dodał, że termin do uzupełnienia ww. braków upłynął bezskutecznie z dniem 2 lutego 2016 r., a skarżąca została pouczona o skutkach niewykonania wezwania Sądu w tym zakresie. Nadto uzasadniając swoje stanowisko Sąd powołał się na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. I OPS 13/13.

Wpis od skargi został zwrócony na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca kwestionując je w całości. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że nie zostało jej doręczone – nie otrzymała fizycznie pisma o konieczności dostarczenia trzech odpisów skargi, co jest naruszeniem procedury. Zostało jej przekazane jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu. Nigdy nie otrzymała innego wezwania. Mąż przekazał skarżącej tylko kartkę z wezwaniem do uiszczenia opłaty. A o dodatkowym wezwaniu z dnia 18 stycznia 2016 r. skarżąca dowiedziała się dopiero z treści postanowienia z dnia 29 lutego 2016 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie wniesiona skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Niewątpliwie takim brakiem formalnym uzasadniającym odrzucenie skargi jest brak odpisów tego pisma, który nie został usunięty, mimo że wezwanie do usunięcia tego braku zostało stronie doręczone, a ustawowy termin do usunięcia tego braku upłynął bezskutecznie. Powyższy pogląd znajduje oparcie w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, który przyjął, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd".

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że z akt sprawy wynika, iż zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2016 r. Przewodniczący Wydziału II Sądu pierwszej instancji nakazał wezwanie skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie trzech jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. W wykonaniu powyższego zarządzenia, pismem z dnia 18 stycznia 2016 r. wezwano skarżącą do usunięcia ww. braku formalnego w terminie 7 dni, z pouczeniem iż nieusunięcie tego braku w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Pismo to zostało wyekspediowane do skarżącej w dniu 18 stycznia 2016 r. (k. 15v). Jednocześnie wraz z powyższym wezwaniem w jednej kopercie zostało wysłane do skarżącej pismo z dnia 18 stycznia 2016 r. informujące o doręczeniu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu i odpis tego zarządzenia (k. 16, k. 17). Powyższa korespondencja została odebrana przez męża skarżącej w dniu 26 stycznia 2016 r. Mimo upływu terminu z dniem 2 lutego 2016 r. skarżąca nie usunęła braku formalnego skargi i nie przedłożyła Sądowi trzech jej odpisów. W terminie otwartym uzupełniła jedynie brak fiskalny. Zatem zaszła podstawa do odrzucenia skargi z powodu nieusunięcia braków formalnych skargi na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., co też Sąd pierwszej instancji uczynił.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego brak jest podstaw by uznać, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zostało skarżącej doręczone, albowiem co innego wynika z akt sprawy – zarówno na wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi jak i piśmie zatytułowanym "doręczenie odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu" znajduje się oświadczenie sekretarza sądowego, że powyższe pisma zostały skierowane do skarżącej w dniu 18 stycznia 2016 r., co znajduje odzwierciedlenie na "potwierdzeniu odbioru" tej korespondencji. Po wtóre osoba odbierająca przesyłkę (M.D. - mąż skarżącej) bez zastrzeżeń potwierdziła, że odebrała przesyłkę kompletną. Bowiem poprzez podpisanie zwrotnego potwierdzenia odbioru nastąpiło uwierzytelnienie złożonym podpisem odbioru korespondencji, która formalnie zawiera elementy wskazane w rubryce zatytułowanej "rodzaj przesyłki" (porównaj np.: postanowienie NSA z 5.04.2013 r. II FZ 126/13). W tej sytuacji przyjąć trzeba, że wezwanie do uzupełnienia braków skargi w postaci trzech jej odpisów zostało doręczone prawidłowo.

Natomiast ewentualne nieprzekazanie przez odbiorcę korespondencji (męża skarżącej) całości przesyłki (jak wynika z twierdzeń zażalenia do rąk skarżącej dotarło jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu; brak było wezwania do przedłożenia odpisów skargi), nie powoduje, że ustawowy termin do uzupełnienia braków nie biegnie. Liczy się bowiem prawidłowe doręczenie wezwania, a jak już wyżej wskazano domniemanie w tym zakresie nie zostało obalone.

Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.