Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 141/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 9 ust.1, art. 10 ust. 1 pkt 2, art. 13 pkt 2, art. 21 ust. 1 pkt 68, art. 30 ust. 1 pkt 2, art. 41 ust. 1, art. 41 ust. 4
journal: Dz.U. 2012 poz 361
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Cisowska - Sakrajda Sędzia WSA Bożena Kasprzak Protokolant: Dominika Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2013 r. ze skargi Klubu A Spółki Akcyjnej z siedzibą w B. na interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Klub Piłki Siatkowej "A" S.A ( zwany dalej Klubem ) z siedzibą w B. w dniu 17 sierpnia 2012 roku złożył wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z zakresu podatku dochodowego od osób fizycznych, występując jako płatnik, przedstawił następujące zdarzenie przyszłe :

"A SA jest klubem sportowym, który uczestniczy we współzawodnictwie sportowym w ramach I Ligii piłki siatkowej. Od uzyskanego przychodu z tytułu osobiście wykonywanej działalności sportowej zawodników oraz trenerów klub nalicza podatek według zasad określonych w art.41 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości 18%. Klub zamierza w oparciu o szczegółowo określony regulamin, zatwierdzony uprzednio przez Zarząd, przyznawać swoim zawodnikom klubowym oraz trenerom nagrody.

Nagrody te byłyby przyznawane zawodnikom klubowym oraz trenerom po zakończonej rundzie lub sezonie, lub po zakończonych etapach rozgrywek lub zakończonych rozgrywkach w innych systemach współzawodnictwa, jak w szczególności Puchar Polski lub Liga Mistrzów.

Nagrody byłyby przyznawane kilka razy do roku.

Konkretna wysokość nagrody, dla każdego zawodnika oraz trenera z osobna, uzależniona byłaby od trzech czynników:

- od całościowej wartości nagrody dla wszystkich zawodników klubowych oraz trenerów za określony system współzawodnictwa,

- od miejsca zajętego przez klub po zakończonej rundzie lub sezonie, lub po zakończonych rozgrywkach w innych systemach współzawodnictwa, jak w szczególności Puchar Polski lub Liga Mistrzów,

- od współczynnika udziału w nagrodzie za określony system współzawodnictwa, ustalony uprzednio w regulaminie dla każdego zawodnika oraz trenera.

W związku z tak ukształtowanym zdarzeniem przyszłym, wnioskodawca sformułował pytanie:

czy w sytuacji, kiedy w oparciu o szczegółowo określony regulamin, zatwierdzony uprzednio przez Zarząd, Klub przyznawałby swoim zawodnikom klubowym oraz trenerom nagrody, oraz nagrody te byłyby przyznawane zawodnikom klubowym i trenerom po zakończonej rundzie lub sezonie, lub po zakończonych etapach rozgrywek lub zakończonych rozgrywkach w innych systemach współzawodnictwa, jak w szczególności Puchar Polski lub Liga Mistrzów, przy czym nagrody te przyznawane byłyby kilka razy do roku, a ich konkretna wysokość dla każdego zawodnika oraz trenera z osobna uzależniona byłaby od trzech czynników:

- od całościowej wartości nagrody dla wszystkich zawodników klubowych oraz trenerów za określony system współzawodnictwa,

- od miejsca zajętego przez klub po zakończonej rundzie lub sezonie, lub po zakończonych etapach rozgrywek lub zakończonych rozgrywkach w innych systemach współzawodnictwa, jak w szczególności Puchar Polski lub Liga Mistrzów,

- od współczynnika udziału w nagrodzie za określony system współzawodnictwa, ustalonego uprzednio w regulaminie, odmiennie dla każdego zawodnika oraz trenera,

prawidłowe będzie przyjęcie, że nagrody te, w sytuacji, kiedy ich wartość przekroczy 760 złotych, będą podlegały w całości opodatkowaniu zryczałtowanym 10% podatkiem dochodowym, stosownie do treści art.30 ust.1 pkt.2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ?

W dalszej części wniosku interpretacyjnego wnioskodawca zacytował przepisy art.9 ust.1, art.10 ust.1 pkt.2, art.13 pkt.2, art.21 ust.1 pkt.68, art.30 ust.1 pkt.2 art.41 ust.1 i art.41 ust.4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych ( tekst jednolity Dz.U 2012 rok, poz.361 – zwanej dalej u.p.d.f ) i stwierdził, że wynika z nich, iż wygrane w konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, gdy wartość tych wygranych lub nagród przekracza kwotę 760 złotych, są opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym w kwocie 10% wygranej lub nagrody.

Wnioskodawca stwierdził, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia "konkurs", dlatego też w świetle zasad wykładni uprawnione jest przyjęcie powszechnej definicji przedmiotowego pojęcia określonej w słowniku języka polskiego. Zgodnie z nim, za konkurs należy uznać przedsięwzięcie o charakterze artystycznym, rozrywkowym, sportowym, mające określony program i dające możliwość wyboru przez eliminację najlepszych wykonawców uczestników, którzy zostaną wyróżnieni nagrodami. W konsekwencji należy stwierdzić, że rozgrywki ligowe piłki siatkowej, w każdym rodzaju współzawodnictwa, bezsprzecznie są konkursem sportowym – współzawodnictwem, rywalizacją, mająca na celu wyłonienie najlepszych i uhonorowanie zwycięzcy poprzez przyznanie nagrody, a wypłatę nagrody, za zajęcie przez drużyną siatkarską Wnioskodawcy czołowego miejsca w klasyfikacji lub za pokonanie określonego etapu rozgrywek, zdecydowanie należy uznać za zdarzenie wchodzące w zakres pojęciowy "wypłaty nagrody za wygraną w konkursie z dziedziny sportu"

Reasumując wnioskodawca udzielając odpowiedzi na zadane pytanie stwierdził, że nagrody przyznane w ramach przedstawionego zdarzenia przyszłego, kiedy ich wartość przekroczy 760 złotych, będą podlegały w całości opodatkowaniu zryczałtowanym 10% podatkiem dochodowym, stosownie do treści art.30 ust.1 pkt.2 ustawy.

Dla wsparcia swego stanowiska Klub powołał się na interpretacje indywidualne wydane w sprawach [...], [...], [...] i [...]

Dyrektor Izby Skarbowej w Ł., działający z upoważnienia Ministra Finansów, w interpretacji indywidualnej z dnia [...] roku [...] uznał stanowisko wyrażone we wniosku interpretacyjnym za nieprawidłowe.

Uzasadniając swoje stanowisko organ interpretujący powołał się na już wskazane przez wnioskodawcę przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zdefiniował pojęcie "konkurs" ( wg internetowego słownika języka polskiego - "impreza, przedsięwzięcie dające możność wyboru najlepszych wykonawców, autorów danych prac itp.", wg Słownika języka polskiego – "przedsięwzięcie o charakterze artystycznym, rozrywkowym, sportowym, mające określony program i dające możliwość wyboru przez eliminację najlepszych wykonawców, autorów danych prac,itp., zwykle wyróżnianych nagrodami" ). Zatem wskutek konkursu winno dojść do wyłonienia najlepszych w danej konkurencji; w przypadku rozgrywek sportowych będą to najlepsi w danej konkurencji sportowej. Ponadto, aby można mówić o konkursie niezbędne jest sporządzenie regulaminu, w którym zostanie określona nazwa konkursu, wskazany organizator, uczestnicy konkursu, nagrody oraz sposób wyłonienia zwycięzców.

W dalszej części interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej podsumował przedstawione przez wnioskodawcę zdarzenie przyszłe i wywiódł, że z opisu tego zdarzenia nie wynika, aby spełnione były przesłanki do uznania wypłaconych nagród za wygrane w konkursach w rozumieniu zaprezentowanych przez siebie definicji konkursu. Co prawda wnioskodawca zatwierdził regulamin rozgrywek, ustalając nagrody, jednakże nagrody ten nie są wypłacane zawodnikom i trenerom jako wyłonionym przez organizatora zwycięzcom, za uzyskanie przez te osoby najlepszych wyników w dziedzinie sportowej, jaką jest piłka siatkowa. Nie stanowią one zatem wygranych w konkursach, lecz faktycznie element nagradzania przez klub zawodników i trenerów. Z uwagi na powyższe wskazane wyżej nagrody nie są objęte zwolnieniem wynikającym z art.21 ust.1 pkt.68 u.p.d.o.f, nie jest możliwe także ich opodatkowanie na zasadach określonych w art.30 ust.1 pkt.2 tej ustawy.

W tej sytuacji kwoty wypłaconych nagród stanowią dochód zawodników i trenerów z działalności wykonywanej osobiście, tj. ze źródła przychodów, o którym mowa w art.10 ust.1 pkt.2 u.p.d.o.f. Wnioskodawca obowiązany będzie pobrać zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w art.41 ust.1 tej ustawy, a następnie przekazać je na rachunek właściwego urzędu skarbowego w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostaną pobrane, stosownie do art.42 ust.1 u.p.d.o.f. Natomiast w terminie do końca stycznia następnego roku winien przesłać zawodnikom i trenerom roczną deklaracje PIT-11, zgodnie z art.42 ust.1 a wymienionej ustawy.

Odnosząc się do powołanych przez wnioskodawcę interpretacji indywidualnych Dyrektor Izby Skarbowej podkreślił, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania, ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy tez zdarzenia przyszłego. Przy tym zostały one wydane w odmiennych od przedstawionego we wniosku Klubu Piłki Siatkowej A S.A. stanach faktycznych.

Pismem z dnia [...] roku Klub wezwał organ interpretacyjny do usunięcia naruszenia prawa. Dyrektor Izby Skarbowej działający z upoważnienia Ministra Finansów w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej.

Od powyższej interpretacji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył pełnomocnik Klubu. Interpretacji zarzucił:

- naruszenie art.30 ust.1 pkt. 2 u.p.d.o.f poprzez uznanie, iż aby uznać dana aktywność za konkurs musi ona spełniać inne przesłanki, ponad te wynikające z wykładni językowej pojęcia "konkurs", a w konsekwencji przyjęcie, iż nagroda wypłacana zawodnikom na podstawie konkursu organizowanego przez Skarżącego nie może być uznana za wygraną w konkursie, a w konsekwencji poprzez niewłaściwe jego zastosowanie,

- naruszenie przepisów postępowania – art.14b § 6 OP poprzez odstąpienie od utrwalonej linii interpretacyjnej, poprzez brak wyjaśnienia przesłanek, którymi organ kierował się rozstrzygając sprawę w sposób odmienny niż w innych wiążących interpretacjach o podobnym stanie faktycznym i prawnym, a w konsekwencji poprzez niewłaściwe jego zastosowanie.

Podnosząc te zarzuty pełnomocnik Klubu wniósł o uchylenie interpretacji oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym, kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik Klubu wskazał, że co do zasady przychody z działalności trenerskiej, jak również przychody z uprawiania sportu stanowią przychód ze źródła, o którym w mowa w art.10 ust.1 pkt.2 u.p.d.o.f i winne być zgodnie z dyspozycją art.41 ust.1 tej ustawy opodatkowane według skali, a płatnik jest zobowiązany do poboru zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Jednakże, zgodnie z art.30 ust.1 pkt.2 u.p.d.o.f w przypadku wygranych w konkursach pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w kwocie 10% wygranej lub nagrody. Wolna od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych przez środki masowego przekazu oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową – jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 760 złotych ( art.21 ust.1 pkt.68 u.p.d.o.f )

Powyższe regulacje wskazują, iż wygrane w konkursach powodują odrębne od ogólnych skutki podatkowe. Ich wykładnia pozwala przyjąć, iż wygrane w konkursach między innymi z dziedziny sportu, gdy wartość tych wygranych przekracza kwotę 760 złotych są opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym w kwocie 10% wygranej lub nagrody.

Skarżący stwierdził, że konsekwencją powyższego jest fakt, że rozstrzygnięcie przedmiotowej kwestii musi zostać uzależnione od wyjaśnienia pojęcia "konkurs", a zarazem od faktu, czy przedstawione zdarzenie przyszłe spełnia warunki uzyskania przychodu z tytułu wygranej w konkursach. Dodał jednocześnie, że pojęcie "konkurs" nie zostało zdefiniowane w ustawie podatkowej, dlatego też znaczenia tego terminu należy poszukiwać w słownikach języka polskiego. Zgodnie z definicjami tam zawartymi "konkurs" to przedsięwzięcie o charakterze artystycznym, rozrywkowym, sportowym, mające określony program i określające sytuacje za które uczestnicy zostaną wyróżnieni nagrodami. Skarżący powołał się także na wykładnię pojęcia "nagroda", której dokonał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, w wyroku w sprawie I SA/Łd [...].

Biorąc pod uwagę te rozważania pełnomocnik skarżącego wywiódł, iż aby przedsięwzięcie mogło być uznane za konkurs musi spełniać następujące przesłanki:

- przedsięwzięcie o charakterze sportowym – ta kwestia pozostaje poza zakresem wątpliwości,

- przedsięwzięcie mające określony program – w przedmiotowym zdarzeniu przyszłym program – regulamin – zostanie uprzednio zatwierdzony przez zarząd,

- przedsięwzięcie określające sytuację, za które uczestnicy zostaną wyróżnieni nagrodami – regulamin w sposób szczegółowy określi zasady wyboru uczestników, którzy zostaną nagrodzeni.

Pełnomocnik Klubu wskazał, że organ podatkowy w swoim uzasadnieniu ograniczył się jedynie do faktu, iż takie wynagrodzenie nie stanowi nagrody, co jest oczywiście niewystarczające oraz przede wszystkim mylne. Wynika to z faktu, iż opisane zdarzenie przyszłe w pełni odpowiada rozumieniu instytucji nagrody uzyskanej w konkursie. Bez znaczenia jest stwierdzenie organu, iż jest to forma wynagradzania zawodników. Jest to oczywiste, każda forma przesunięcia majątkowego w stronę zawodników może być uznana za wynagrodzenie, w tym tez nagroda. Ponadto stoi na stanowisku, że kluczowym dla sprawy jest fakt, iż zawodnicy dostaną różne wynagrodzenia za określone miejsca w konkursie np. rozgrywkach ligowych – "im wyżej, tym wyższa nagroda". Jest to oczywiście odmienna sytuacja od tej, w której zawodnicy otrzymują taką sama kwotę niezależnie od wyniku sportowego. Skarżący podnosi, że bez znaczenia jest fakt, że jest to konkurs o charakterze "wewnętrznym", ponieważ żadna z pozaleganych definicji konkursu nie uzależnia uznania za konkurs takich aktywności, które maja charakter zewnętrzny. Wskazuje, że konkurs może być zrealizowany również wewnętrznie dla członków danego klubu, co skutkowałoby tym, iż jeśli spełnione byłyby wymogi konkursu to dostaliby nagrody, a jeśli nie udałoby się spełnić wymogów konkursowych, nagrody nie byłyby przyznane. Jest to inna płaszczyzna konkursu, ale w dalszym ciągu spełnia kryteria kwalifikacji danej aktywności jako konkursu. Aktywności takiej nie można uznać za premię ponieważ nie wynika to z uznaniowości, lecz jest oparta na zasadach uprzednio określonych w regulaminie. W konsekwencji czego cechują ją również incydentalność, która zależy od wyników sportowych.

W dalszej części skargi pełnomocnik Klubu powołał cały szereg indywidualnych interpretacji podatkowych, w których wnioskodawcy przedstawiali zdarzenia przyszłe jego zdaniem zbieżne z występującym w tej sprawie, a ich stanowisko było uznawane przez organy interpretujące za prawidłowe. W tej okoliczności pełnomocnik dopatruje się naruszenia art.14b § 6 OP.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej działający z upoważnienia Ministra Finansów wniósł o jej oddalenie podtrzymując jednocześnie dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z Dnia 25 Lipca 2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm. – dalej ppsa), Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w zakresie swojej właściwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, Przy czym § 2 cytowanego przepisu stanowi, Iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ppsa, Kontrola sprawowana przez sady administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na pisemne Interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w Indywidualnych sprawach.

Natomiast na podstawie art. 146 § 1 ppsa, Sąd uwzględniając skargę na - inny niż decyzja lub postanowienie - akt lub czynność z zakresu administracji publicznej, uchyla akt albo stwierdza bezskuteczność czynności.

W wyniku przeprowadzenia kontroli zaskarżonej interpretacji - w zakresie i według kryteriów określonych cytowanymi wyżej przepisami - Sąd stwierdza, że przy jej wydaniu nie doszło do naruszenia prawa, a wobec podzielania przez Skład orzekający stanowiska organu interpretacyjnego skargę należało oddalić.

Zdaniem Sadu zdarzenie przyszłe jest w istocie bezsporne. zaś spór w tej sprawie dotyczy nie tego, czym jest "konkurs" ( wykładnia tego pojęcia dokonana przez strony jest zgodna ), tylko tego, czy przedstawione przez wnioskodawcę zdarzenie przyszłe jest "konkursem", a uzyskane przez zawodników i trenerów świadczenia stanowią wygrane ( nagrody ) w owym konkursie.

Mimo, że zagadnienie to nie jest sporne pomiędzy stronami należy przypomnieć, że "konkursem" jest przedsięwzięcie o charakterze artystycznym, rozrywkowym, sportowym mające określony program i dające możliwość wyboru przez eliminację najlepszych wykonawców ( uczestników ), autorów danych prac itp. zwykle wyróżnianych nagrodami. Wynika z tego, że istotnym elementem każdego konkursu jest rywalizacja pomiędzy jego uczestnikami, zaś od strony formalnej - regulamin określający porządek oraz zasady wyłaniania zwycięzców. W orzecznictwie wskazuje się, że zasadniczo definicja konkursu zawiera w sobie kilka elementów. Pierwszym z nich winno być ogłoszenie konkursu wraz ze stosowanym regulaminem, po czym uczestnicy konkursu winni podjąć stosowne działania, które z samej natury konkursu winne zawierać w sobie element rywalizacji. Zakończenie konkursu, który jest wynikiem współzawodnictwa uczestników konkursu jest ogłoszenie wyników i nierzadko rozdanie nagród ( I SA/Gl 823/11, I SA/Sz 581/10 ). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wyrażonej w powołanym wyżej wyroku wynik konkursu ma ścisły związek z efektem bezpośredniego współzawodnictwa uczestników konkursu.

W ocenie organu interpretacyjnego świadczenia, które mają być wypłacane zawodnikom i trenerom Klubu nie mają charakteru wygranych w konkursie, gdyż nie są wypłacane zwycięzcom wyłonionym przez organizatora za uzyskanie przez te osoby najlepszych wyników w dziedzinie sportowej jaką jest piłka siatkowa.

Z poglądem tym zgadza się Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę.

Należy podnieść, że wskazane we wniosku interpretacyjnym wydarzenia sportowe – rozgrywki I ligi piłki siatkowej, Pucharu Polski, czy Ligi Mistrzów są niewątpliwie konkursami. Posiadają bowiem organizatora, regulamin określający zasady ( sposób wyłaniania zwycięzców ) , porządek rywalizacji oraz zasady nagradzania. Oczywiście organizatorem tych konkursów nie jest wnioskodawca, nie on także ustala zasady wyłaniania zwycięzców, w tym ich nagradzania. Uczestnikami owych rozgrywek nie są poszczególni zawodnicy ( ani tez trenerzy przygotowujący ich do udziału w tej rywalizacji – a więc osoby, które zgodnie z wnioskiem interpretacyjnym mają być beneficjentami nagród ), tylko drużyny sportowe, w tym "A".

"Konkurs", który pragnie zorganizować Klub ma charakter wewnętrzny ( skierowany jest do zawodników oraz trenerów "A" ), zaś świadczenia, które mają być w ramach niego przyznawane uczestnikom mają pozostawać w związku z pulą nagród przeznaczoną przez klub, z miejscem zajętym przez drużynę w ramach określonego porządku rozgrywek oraz współczynnikami udziału w nagrodzie ustalanymi indywidualnie dla każdego zawodnika oraz trenera.

Skoro uczestnikami przedsięwzięcia planowanego przez Klub mają być zawodnicy i trenerzy klubu, dla uznania go za konkurs konieczne byłoby, aby wygrana ( nagrody ) w owym konkursie była wynikiem bezpośredniej rywalizacji pomiędzy uczestnikami tego konkursu, a nie pochodną wyników drużyny i współczynnika udziału w nagrodzie ustalonymi dla poszczególnych sportowców oraz trenerów. Możliwe byłoby uznanie świadczenia wypłaconego przez Klub za wygraną w konkursie, gdyby owo świadczenie było przyznawane np. zdobywcy największej ilości punktów w określonym porządku, najskuteczniejszemu rozgrywającemu, najlepszemu zawodnikowi meczu, sezonu, czy rundy itp. W takiej sytuacji bowiem istnieje element bezpośredniej rywalizacji pomiędzy uczestnikami przedsięwzięcia, w związku z czym regulaminowe świadczenie będące efektem zwycięstwa w określonej kategorii ( czy zajęcia premiowanego nagrodą miejsca ) dawałoby podstawę do przyjęcia, że stanowi ono wygraną w konkursie podlegająca opodatkowaniu według zasad określonych w art.30 ust.1 pkt.2 u.p.d.o.f

Składając wniosek interpretacyjny, wnioskodawca jest zobowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego ( art.14b par.3 OP ). Organ interpretujący jest związany tym opisem w ten sposób, że udzielając interpretacji nie może go zmienić; jedynie dostrzegając braki uniemożliwiające wydania interpretacji powinien wezwać wnioskodawcę do sprecyzowania stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego w trybie art.14 h w zw. z art.169 par. 1 i 2 OP.

Z przedstawionego przez Klub zdarzenia przyszłego nie wynika, żeby świadczenia pieniężne jakie mają być wypłacane uczestnikom konkursu były wynikiem rywalizacji pomiędzy nimi, oprócz puli nagród oraz wyniku sportowego drużyny w konkursie organizowanym przez inny podmiot byłyby zależne od z góry ustalonych w regulaminie dla każdego zawodnika i trenera współczynników. W ocenie Sądu zatem rację ma organ interpretujący, że przedsięwzięcia planowane przez wnioskodawcę nie stanowi konkursu w przedstawionym wyżej rozumieniu znaczenia tego pojęcia, a tym samym świadczenia wypłacane zawodnikom i trenerom ( uczestnikom tego konkursu ) nie stanowią wygranych ( nagród ) w konkursie.

Tym samym zarzut naruszenia prawa materialnego - art.30 ust.1 pkt.2 u.p.d.o.f nie jest zasadny.

Zgodnie z art.14b § 6 OP minister właściwy do spraw finansów publicznych w celu zapewnienia jednolitości wydawanych wiążących interpretacji i usprawnienia obsługi wnioskodawców może, w drodze rozporządzenia, upoważnić podległe organy do wydawania interpretacji indywidualnych w jego imieniu i w ustalonym zakresie określając jednocześnie właściwość rzeczową i miejscową upoważnionych organów.

Zacytowany przepis to nic innego niż delegacja ustawowa dla Ministra Finansów do wydania rozporządzenia przenoszącego część uprawnień określonych ustawą ( w tym wypadku Ordynacja Podatkową ) na organy inne podatkowe. Przepis ten określa zakres tego upoważnienia ( wydawanie interpretacji indywidualnych ), warunki jakie owo upoważnienie powinno spełniać ( zapewnienie jednolitości wydawanych interpretacji i usprawnienia obsługi wnioskodawców ).

W wykonaniu tego upoważnienia Minister Finansów wydał w dniu 20 czerwca 2007 r. Rozporządzenie w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. 112 poz.770), którym upoważnił między innymi Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. do wydawania interpretacji indywidualnych.

Pełnomocnik Klubu upatruje naruszenia przepisu art.14 b par.6 OP w tym, że organ interpretujący w tej sprawie odszedł od ustalonej linii orzecznictwa organów podatkowych nie uzasadniając przyczyn owego odejścia. Abstrahując od zasadności tego zarzutu wskazać należy, iż w istocie jego podstawą winien być art.14 h w zw. z art.121 par.1 OP – naruszenie zasady zaufania.

W ocenie Sądu zarzut ten jest także niezasadny, należy przy tym wskazać, że interpretacja indywidualna ( interpretacje indywidualne ) nie jest źródłem prawa, ma charakter indywidualny polegający na prawnej ocenie przedstawionego w konkretnym wniosku interpretacyjnym stanu faktycznego ( lub zdarzenia przyszłego ) w kontekście zadanego przez wnioskodawcę pytania oraz jego stanowiska. Tym samym organ interpretujący nie jest związany innymi ( wcześniejszymi ) interpretacjami, ani też nie stanowią one podstawy ochrony prawnej wnioskodawcy. Niezależnie od tego Sąd podtrzymuje stanowisko zajęte przez Dyrektora Izby Skarbowej, że interpretacje, na które powołał się pełnomocnik skarżącego wydane zostały w odmiennych stanach faktycznych.

Zakresem kontroli Sądu w tej sprawie podlegała indywidualna interpretacja prawa podatkowego wydana na wniosek Klubu. Dokonując kontroli owej interpretacji Sąd nie stwierdził naruszenia prawa. Zakładając nawet, że organ interpretujący w takich samych stanach faktycznych ( lub zdarzeniach przyszłych ) wydawał odmienne interpretacje, to naruszenie zasady zaufania nie może mieć "pierwszeństwa" przed zasadą praworządności ( art.14h w zw. z art.120 OP ). Sąd nie może uwzględnić skargi tylko z tego powodu, że w innych sprawach ( takich samych ) organ interpretacyjny zajął odmienne stanowisko ( uznał stanowisko wnioskodawców za prawidłowe ) , nie dostrzegając jednocześnie wad interpretacji w sprawie objętej jego kontrolą.

Niezależnie więc od błędnego wskazania podstawy prawnej, Sąd uznał zarzut sformułowany w pkt. 2 skargi za nieuzasadniony.

Mając na uwadze powyższe rozważania, na podstawie art.151 ppsa należało skargę oddalić.

AK.