Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 73/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2005-12-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi L. B. i M.P. na bezczynność Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] postanawia skargę odrzucić


UZASADNIENIE

L.B. i M.P. zgłosili pismem 26 kwietnia 2005 r. (data wpływu) do Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. zamiar budowy małej elektrowni wodnej na rzece Dunajec w km 133+200 w miejscowości L., wraz prośbą o "wstępne wyrażenie zgody" na lokalizację oraz zaopiniowanie i ustalenie warunków na jakich możliwe będzie wykonanie przez nich małej elektrowni wodnej. W piśmie wskazano, że planowana inwestycja byłaby zlokalizowana na działce stanowiącej własność Skarbu Państwa i będącej w zarządzie RZGW w K. W tej samej dacie zostało skierowane drugie, analogiczne pismo do RZGW w K., podpisane przez L.B. i M.P. (podpis nieczytelny).

We wrześniu 2005 r. L.B. i M.P. pismem zatytułowanym "zażalenie" zwrócili się do Ministerstwa Środowiska wskazując że w przedmiotowej sprawie nie otrzymali żadnej odpowiedzi, co jest niezgodne z przepisami kpa.

W dniu 10 października 2005 r. Dyrektor RZGW w K. pismem znak: [...], skierowanym do L.B. i M.P. wyraził swoje negatywne stanowisko odnośnie projektowanej małej elektrowni wodnej na rzece Dunajec w miejscowości L. wraz ze wskazaniem przesłanek swojego stanowiska, znajdujących swoją podstawę prawną w art. 24, art. 31 ust. 2 i art. 38 ustawy z 10.07. 2001 r. - Prawo Wodne. W piśmie tym umieszczono przeproszenie za zwłokę z wyjaśnieniem, że zwłoka była związana z koniecznością wypracowania stanowiska przez RZGW w K. na temat wnioskowanej i kontrowersyjnej inwestycji.

L.B. i M.P. w dniu 10.11.2005 r. (data wpływu) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność RZGW w K., podnosząc, że organ mimo upływu 195 dni od daty złożenia przez nich pisma z 26.04.05 r. w sprawie wyrażenia wstępnej zgody na budowę małej elektrowni wodnej w L. nie wydał w tej sprawie ani decyzji administracyjnej ani postanowienia, a jedynie udzielił odpowiedzi pismem zwykłym.

Dyrektor RZGW w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie wskazując, że pismo skarżącego L.B. miało charakter informacyjno-konsultacyjny, tym bardziej, że potencjalna inwestycja miała powstać na działce stanowiącej własność Skarbu Państwa i jako takie zostało potraktowane przez organ. Ponadto organ uznał, że wiedza na temat stanowiska RZGW w K., będącego zarządca rzeki może ułatwić przedłożenie przez potencjalnego inwestora takich rozwiązań technicznych we wnioski o pozwolenie wodnoprawne, które nie spotkają się z negatywną oceną RZGW, będącego stroną w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez właściwego miejscowo starostę. Organ wskazał, że ewentualne zawarcie umowy użytkowania gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa (stosownie do art. 20 Prawa wodnego) ma charakter cywilno-prawny, a więc nie podlega kognicji sądu administracyjnego, a ponadto wymaga uprzedniego uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Nadto organ wskazał, że zaskarżona sprawa nie ma charakteru administracyjnego ponieważ nie ma przepisu prawa, w oparciu o który RZGW miałby możliwość "wyrażenia wstępnej zgody na lokalizację inwestycji" w formie decyzji administracyjnej lub postanowienia.

Artykuł 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje wniesienie skargi na bezczynność organów w przypadkach wskazanych w pkt l do 4, a więc skarga przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje lub postanowienia (pkt 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4.

W rozpatrywanej sprawie organ, do którego zwrócili się skarżący tj. Dyrektor RZGW nie posiada uprawnień w zakresie wydawania decyzji administracyjnych związanych z budową małych elektrowni wodnych, natomiast jako zarządcą rzeki i, stosownie do obowiązujących przepisów prawa, bierze udział - na prawach strony - w postępowaniach administracyjnych dotyczących ustalenia warunków zabudowy względnie lokalizacji inwestycji celu publicznego (art. 51 ust l ustawy z 27.03.2003r. O planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) oraz w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego (art. 140 ust. l ustawy Prawo wodne), prowadzonych przez właściwego terytorialnie starostę względnie (art. 140 ust. 2 ustawy Prawo wodne) właściwego terytorialnie wojewodę.

Mając na uwadze, że Dyrektor RZGW nie jest organem właściwym do wydawania decyzji i postanowień w postępowaniach administracyjnych związanych z budową małej elektrowni wodnej, dotyczących ustalenia warunków zabudowy lub lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz pozwolenia wodnoprawnego, a także budowlanego, nadto uwzględniając fakt, że nie ma żadnego przepisu prawa, który uprawniałby Dyrektora RZGW do wydania decyzji administracyjnej lub postanowienia w sprawie "wstępnej zgody na lokalizację inwestycji", o co wnosili skarżący, należy przyjąć, że organ ten nie mógł wydać decyzji administracyjnej lub postanowienia stosownie do oczekiwań skarżących, a jedyną poprawną formą odpowiedzi na pisma skarżących, dotyczące planowanej budowy małej elektrowni wodnej w L., i mających charakter sondujące- konsultacyjny, mogło być pismo zwykłe i organ w takiej formie odpowiedzi udzielił.

Odnośnie ewentualnego zawarcia, umowy dotyczącej użytkowania nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa i będącej w zarządzie RZGW w K. przez skarżących, należy w pełni podzielić stanowisko przedstawione w odpowiedzi na skargę, z którego wynika, że umowa taka ma charakter cywilno prawny i w związku z tym nie podlega kognicji sądu administracyjnego.

W konsekwencji skarga L.B. i M.P. nie dotyczy żadnego z przypadków bezczynności z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i jako taka na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 8 podlega odrzuceniu.