Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1214/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-09-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 17 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. O. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską do celów łowieckich postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi K. O. w niniejszej sprawie jest decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] cofającą pozwolenie na broń palną myśliwską do celów łowieckich.

W skardze K. O. zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Zauważyć trzeba, że zawarty w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że ustawa szczegółowo i rygorystycznie wskazuje sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przesłanki orzeczenia zgodnego z roszczeniem wnioskującego, uzależniając tę możliwość wyłącznie od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. A zatem o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd administracyjny może orzec tylko, gdy stwierdzi, że wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, opiera swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Jednakże uprawdopodobnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2005 r. FZ 59/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2006 r. II FZ 452/200).

Zauważyć należy, że K. O. swój wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] zawarł w samej skardze, jednakże, oprócz zarzutów stawianych zaskarżonej decyzji, nie wskazał przesłanek, dla których Sąd winien wstrzymać jej wykonanie. Tymczasem, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, sąd administracyjny nie dokonuje analizy sprawy co do meritum. Badaniu na tym etapie postępowania podlega jedynie fakt wystąpienia wskazanych wyżej przesłanek zawartych w art 61 § 3 cyt. ustawy. Skarżący nie przedstawił jednak żadnych okoliczności uprawdopodobniających wystąpienie tych przesłanek.

W związku z powyższym nie można uznać za uprawdopodobnione, że cofnięcie skarżącemu pozwolenia na broń palną myśliwską do celów łowieckich może w sposób bezpośredni stwarzać dla niego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody albo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. A zatem brak jest podstaw do zastosowania ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, przewidzianej w art. 61 § 3 cyt. ustawy.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.