Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 941/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-12-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie częściowym, poprzez ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt  1 i 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. R. na postanowienie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zmian w ewidencji gruntów p o s t a n a w i a I. przyznać A. R. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego o wyznaczenie którego wystąpić do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w L.; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Skarżący na urzędowym formularzu symbol PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadnił tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, jest właścicielem dwu mieszkań o powierzchni [...] m2 i wartości [...] złotych oraz o powierzchni [...] m2 o wartości [...] złotych, działki o powierzchni [...] m2 (nieużytki) o wartości [...] złotych i garażu o powierzchni 35 m2 o wartości [...] złotych. Skarżący utrzymuje się emerytury w kwocie [...]złotych netto. Na koszty utrzymania koniecznego skarżącego składają się wydatki na czynsz – [...] złotych miesięcznie, energię elektryczną – [...] złotych, abonament telewizyjny – [...] złotych, żywność – [...] złotych oraz ubezpieczenie samochodu – [...] złotych na rok.

W piśmie z dnia [...] r. skarżący oświadczył, że mieszkanie o powierzchni [...] m2 użytkuje samodzielnie i służy ono zaspokojeniu jego potrzeb mieszkaniowych zaś mieszkanie o powierzchni [...] m2 użytkuje jego matka. Mieszkania nie przynoszą dochodów. Skarżący jest właścicielem samochodu osobowego rok produkcji 1996.

Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA

w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353).

Z żadną z powyższych sytuacji nie mamy do czynienia w sprawie niniejszej. Skarżący osiąga dochody, które w całości pokrywają jego koszty utrzymania koniecznego oraz jest właścicielem nieruchomości. Nie można zatem przyjąć, aby był on osobą pozbawioną środków do życia bądź, której dochody nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym. Zatem jego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest niezasadny. W ocenie referendarza sądowego skarżący wykazał natomiast, że bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego nie jest w stanie pokryć wydatków związanych z ustanowieniem radcy prawnego z wyboru. Minimalne wynagrodzenia radcy prawnego ustanowionego z wyboru, ze względu na przedmiot zaskarżenia niniejszej sprawy wyniesie 480,00 złotych (§14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych – Dz.U. z 2015 r., poz. 1804). Po jego poniesieniu na poczet kosztów utrzymania koniecznego skarżącego pozostałaby kwota [...]złotych. Natomiast stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego, bez kosztów zakupu środków czystości i higieny osobistej czy odzieży, wynoszą [...] złotych. Zatem na poczet miesięcznych kosztów zakupu podstawowych środków czystości i higieny osobistej oraz odzieży skarżącemu pozostałaby kwota [...]złotych, która w ocenie referendarza sądowego nie jest w stanie pokryć miesięcznych wydatków związanych z zakupem powyższych produktów. Uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla skarżącego nie spowoduje poniesienie przez niego kosztów sądowych niniejszego postepowania. Te każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych i występować będą sukcesywnie. Z tego względu poniesienie ich nie uszczupli miesięcznego dochodu skarżącego w takim stopniu, który uniemożliwiłby poniesienie stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego. Z tych powodów przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowy poprzez ustanowienie radcy prawnego i odmówiono przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.