Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2219/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2014 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

M. C. wniósł w niniejszej sprawie o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną A. C. oraz dziećmi K. i K. Podniósł, że na dochód rodziny składa się jego emerytura w wysokości 3.260 zł oraz wynagrodzenie żony z tytułu umowy o pracę w kwocie 3.451,83 zł – łącznie 6.711,83 zł. Oświadczył, że posiada dom jednorodzinny o powierzchni 176 m2 oraz 10.000 zł oszczędności.

Podał, że do stałych wydatków gospodarstwa domowego należą spłaty rat kredytu hipotecznego w wysokości około 1.000 zł miesięcznie, kredytu konsupmcyjnego, zaciągniętego na remont domu w kwocie około 1.500 zł miesięcznie, opłaty za bieżące rachunki (w tym media) - około 1.600 zł miesięcznie oraz koszty utrzymania gospodarstwa domowego - około 2.000 zł miesięcznie.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w sprawie. Dlatego też pomoc państwa, wyrażona w przepisach o prawie pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, skierowana jest do osób, które albo mają bardzo niskie dochody, albo ich w ogóle nie posiadają, tj. do osób, które z uwagi na bardzo ciężką sytuację materialną, często nie mają zaspokojonych nawet podstawowych potrzeb życiowych.

Udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa, z tego względu Sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiedzialny za zasadność i legalność ich wydatkowania, ma obowiązek zbadania, czy strona wnioskująca o przyznanie prawa pomocy, rzeczywiście spełnia przesłanki do przyznania jej tego prawa.

Stosownie do art. 245 § 1 i 3 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy, wynika, że łączny dochód czteroosobowego gospodarstwa domowego skarżącego wynosi 6.711 zł miesięcznie. Małżonkowie posiadają nie tylko stałe dochody, ale także oszczędności w wysokości 10.000 zł. Powyższe okoliczności pozwalają na stwierdzenie, że wnioskodawca oraz jego rodzina nie pozostają w niedostatku.

Jednocześnie należało wziąć pod uwagę, że na obecnym etapie postępowania wnioskodawca powinien uiścić wpis sądowy od skargi w wysokości 200 zł.

Jak już wcześniej wskazano koszty strony, związane z jej udziałem w sprawie, mogą zostać pokryte z budżetu państwa jedynie w przypadku, gdy jej dochody oraz stan majątkowy są istotnie niższe od przeciętnych i często nie wystarczają nawet na zaspokojenie podstawowych potrzeb (opłacenie kosztów utrzymania mieszkania oraz wyżywienie). Natomiast skarżący wraz z żoną posiada oszczędności wielokrotnie przekraczające wysokość wymaganego wpisu sądowego.

W związku z powyższym trzeba uznać, iż w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.