Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1122/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia N SA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 21 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na akt Prezydenta Miasta z dnia 12 sierpnia 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżąca T. S. zawnioskowała w dniu 12.07.2013 r. do Prezydenta Miasta o przyznanie jej lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy ze względów społecznych (bycia bezdomnym).

Odpowiadając na wniosek, Prezydent Miasta pismem z dnia 12 sierpnia 2013 r. znak [...] odmówił skarżącej realizacji wniosku, wyjaśniając, że problematykę najmu lokali mieszkalnych oraz zasad gospodarowania mieszkaniowym zasobem Gminy reguluje ustawa z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. 2005. 31.266 ze zm.) oraz uchwała Nr [...] Rady Miasta z dnia 10 października 2012 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy oraz tymczasowych pomieszczeń (Dz.Urz.Woj. z 9.11.2012r.poz. 5817). Kryteria przyznania lokalu jakimi posługują się te akty prawne koncentrują się na niezaspokojonych potrzebach mieszkaniowych rozumianych jako zamieszkiwanie na powierzchni mniejszej niż 5 m kw, brak możliwości zamieszkiwania w dotychczasowym lokalu (z powodu przemocy w rodzinie czy eksmisji), odpowiedni poziom dochodów, udokumentowane posiadanie centrum życiowego na terenie Gminy, a także rozumianych jako nieuzyskanie uprzednio pomocy mieszkaniowej z Gminy. Na tę ostatnią przesłankę powołał się organ, odmawiając skarżącej przyznania lokalu, wyjaśniając, że skarżąca była już na podstawie skierowania Prezydenta Miasta z dnia 14 grudnia 2012 r. uprawniona do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego na osiedlu A w K a umowę te rozwiązała dobrowolnie. Według organu skarżąca miała świadomość konieczności zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie.

Pismo powyższe zostało doręczone skarżącej w dniu 19.08.2013r. i zawierało pouczenie o możliwości, sposobie i trybie zaskarżenia go do sądu administracyjnego, w tym informację o konieczności poprzedzenia skargi wezwaniem Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa.

Pismem z dnia 26.08.2013r. skarżąca skierowała do Sądu za pośrednictwem organu skargę na ww akt Prezydenta Miasta, wskazując w jej treści, że jako osoba samotna i niepełnosprawna winna otrzymać pomoc mieszkaniową z Gminy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na brak w sprawie właściwości sądu administracyjnego, względnie o oddalenie z motywów podanych w piśmie z dnia 12.08.2013r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżona przez T. S. odmowa Prezydenta Miasta z dnia 12 sierpnia 2013 r. przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy stanowi akt z zakresu administracji publicznej, który dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa miejscowego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), podlegający kontroli sądu administracyjnego, wbrew stanowisku organu. Odmowa tego stanowi jednostronne władcze rozstrzygnięcie organu o sytuacji prawnej osoby starającej się o lokal mieszkalny (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2008r, l OPS 4/08).

Warunkiem skutecznego zaskarżenia w/w aktu jest poprzedzenie skargi zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżąca dowiedziała się lub mogła dowiedzieć się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności a następnie wniesienie skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 ust. 2 p.p.s.a).

Skarżąca nie wyczerpała wymaganego trybu zaskarżenia, gdyż nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa, a jedynie po doręczeniu jej ww aktu wniosła za pośrednictwem organu skargę do Sądu, precyzując charakter pisma w jej treści i z tego też względu skarga podlega na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzuceniu.