Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SO/Wa 20/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
659
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny -art.55 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Elżbieta Lenart (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2013 r. sprawy z wniosku E. K. i A. K. w przedmiocie wymierzenia Staroście Powiatu S. grzywny w trybie art. 55 par. 1 p.p.s.a. postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] września 2012 r. E. i A. K. złożyli

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek

o: "zdyscyplinowanie Starosty [...] za niedotrzymanie terminu przekazania naszej skargi na przewlekłe postępowanie Starosty [...]

w kwestii ustalenia należnego odszkodowania za działkę zajętą pod drogę gminną"

czyli o wymierzenie Staroście [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

– z powodu niezastosowania się organu do obowiązku przekazania w ustawowym terminie sądowi administracyjnemu ich skargi złożonej w dniu 16 lipca 2012 r.

W uzasadnieniu ww. wniosku wskazali, iż w dniu [...] lipca 2012 r. zostali poinformowani, że ich skarga została przekazana do Wojewody [...] – w związku z czym pismem z dnia [...] lipca 2012 r. zwrócili się do Starosty [...]

o bezzwłoczne przekazanie tej skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie. Dodali, iż do chwili obecnej skarga nie została przekazana do Sądu.

W odpowiedzi na wniosek, pismem z dnia 5 października 2012 r. (data prezentaty) organ administracji wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. Starosta [...] orzekł o odmowie ustalenia odszkodowania na rzecz E. i A. K. za nieruchomość stanowiącą działkę nr ew. [...] o pow. [...] ha, położoną w S.

W dniu 16 lipca 2012 r. (po otrzymaniu w/w decyzji) skarżący złożyli za pośrednictwem Starosty [...] skargę z dnia [...] lipca 2012 r. do Wojewódzkiego

Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącą "przewlekłości postępowania administracyjnego przez Starostę [...] w kwestii ustalenia odszkodowania za działkę zajętą pod drogę". W skardze tej wnosili – między innymi – o uchylenie decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2012 r. Starosta mając wątpliwości,

co do charakteru wniesionej skargi, (która miała w swej treści elementy typowe

dla odwołania) wystosował do nich pismo z prośbą o sprecyzowanie wniesionej skargi.

Po otrzymaniu wyjaśnień od skarżących – którzy uznali wniesioną skargę za tożsamą

z wniesieniem odwołania – Starosta [...] pismem z dnia [...] lipca 2012 r. zgodnie z art. 133 kpa przesłał skargę E. i A. K. wraz z aktami sprawy do Wojewody [...] – pozostawiając do uznania organowi II instancji kwestię właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego do rozpoznania skargi

i w przypadku uznania tej właściwości, prosząc o przesłanie tejże skargi zgodnie

z art. 231 kpa właściwemu organowi.

Podsumowując swoje stanowisko Starosta [...] uznał – wobec przedstawionej powyżej sytuacji – iż nie nastąpiło niedotrzymanie terminu przekazania skargi E. i A. K. z dnia [...] lipca 2012 r. i wniósł o oddalenie

ich wniosku o wymierzenie mu grzywny. Dodał, że akta sprawy o ustalenie odszkodowania za ww. nieruchomość nie zostały jeszcze mu zwrócone

– prawdopodobnie znajdują się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie w sprawie sygn. akt I SAB/Wa 378/12.

Następnie pismem z dnia 12 listopada 2012 r. (data prezentaty) Starosta [...] poinformował Sąd, że nie jest w posiadaniu kompletnych akt sprawy dotyczącej ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę, stanowiącą działkę ewidencyjną nr [...], położoną w [...] – gdyż kompletne akta sprawy zostały przekazane do Wojewody [...] w Warszawie przy piśmie z dnia

[...] lipca 2012 r. Zaś Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Starosta podniósł, iż akta sprawy nie zostały mu jeszcze odesłane

– natomiast zastępcze akta administracyjne (znajdujące się w urzędzie) wraz z kartą przeglądową przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

przy piśmie z dnia 5 listopada 2012 r. w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia

23 października 2012 r. w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt I SAB/Wa 378/12.

Kolejnym pismem z dnia 21 lutego 2012 r. (data prezentaty) Starosta [...] przesłał do Sądu akta sprawy o ustalenie odszkodowania zwrócone mu przy piśmie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 stycznia 2013 r. w sprawie oznaczonej sygn. akt I SAB/Wa 378/12.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje

na niezasadność złożonego wniosku.

Stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j Dz. U z 2012 r., poz. 270) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią

na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Zgodnie z art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa

w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny.

Postępowanie sądowe dotyczące wymierzenia organowi grzywny

za niedopełnienie obowiązków wynikających z art. 54 § 2 jest odrębnym postępowaniem sądowym zmierzającym do ustalenia faktu przekazania bądź nieprzekazania sądowi przez organ administracji publicznej wniesionej za jego pośrednictwem skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W postępowaniu tym sąd nie rozstrzyga zatem o zasadności skargi strony, która nie została przekazana sądowi w terminie określonym w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wymierzenie grzywny

za nieprzekazanie przez organ skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi ma być środkiem dyscyplinującym i kompensującym, prowadzącym do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku. Z art. 55 § 1 powołanej ustawy wynika, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Takie sformułowanie przepisu oznacza, że wymierzenie grzywny ma charakter fakultatywny, a wyłączną materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych art. 54 § 2 powołanej ustawy, w terminie przewidzianym w tym przepisie.

Odnosząc przedstawione wyjaśnienia do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy stwierdzić, że Starosta [...] rzeczywiście uchybił obowiązkom określonym w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarga na przewlekłe postępowanie organu została bowiem wniesiona

przez E. i A. S. w dniu [...] lipca 2012 r. – zatem akta powinny być przesłane do Sądu najpóźniej w dniu 16 sierpnia 2012 r. Tymczasem – jak wynika z pisma Starosty [...] z dnia 12 listopada 2012 r. (k. 20 akt sądowych)

– organ przekazał zastępcze akta sprawy wraz z kartą przeglądową przy piśmie z dnia 5 listopada 2012 r. w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 23 października 2012 r.

w sprawie sygn. akt I SAB 378/12. Uchybienie ustawowego terminu wyniosło zatem ponad dwa miesiące. Przy czym należy podnieść, iż Starosta nie dysponował kompletnymi aktami sprawy, które zostały przekazane do Wojewody [...] przy piśmie z dnia [...] lipca 2012 r. i które zostały mu zwrócone przez Sąd przy piśmie z dnia 11 stycznia 2013 r. w sprawie oznaczonej sygn. akt I SAB/Wa 378/12.

Jednakże, co Sąd orzekający wziął pod uwagę, z wyjaśnień zawartych

w odpowiedzi na wniosek wynika, iż mając na uwadze treść pisma skarżących z dnia

15 lipca 2012 r. (które wpłynęło do organu 16 lipca 2012 r.) Starosta uznał, że organem właściwym do jego rozpatrzenia – jako odwołania od decyzji I instancji – jest Wojewoda [...], któremu rzeczywiście niezwłocznie przekazał skargę (wraz z kompletnymi aktami) przy piśmie z dnia 27 lipca 2012 r. (po upływie 11 dni) – o czym poinformował skarżących. W piśmie do Wojewody wnosił również – w przypadku uznania, że skarga winna być rozpatrzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

– o przekazanie jej do Sądu zgodnie z art. 231 kpa.

Organ uczynił to mimo, że jako adresat skargi został wskazany Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie i to do tego sądu powinna zostać przekazana przedmiotowa skarga. Jak wynika z treści odpowiedzi na wniosek, Starosta [...] czyniąc w ten sposób, kierował się treścią przedmiotowego pisma

i działał w dobrej wierze. Poza tym pozostawił rozstrzygnięcie dylematu – czy to pismo skarżących jest skargą na przewlekłe prowadzenie przez niego postępowania czy też jest odwołaniem od jego decyzji – organowi wyższemu rangą tj. Wojewodzie [...].

Sąd uznał, iż rzeczywiście pismo skarżących z 15 lipca 2012 r. "dotyczące przewlekłości postępowania administracyjnego przez Starostę [...]

w kwestii ustalenia odszkodowania za działkę zajętą pod drogę" zawiera w sobie elementy typowe dla odwołania, gdyż w dalszej części pisma skarżący wnoszą

o uznanie ich skargi za zasadną i uchylenie decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2012 r. odmawiającej ustalenia wysokości odszkodowania za działkę nr [...] zajętą pod drogę gminną oraz o zobowiązanie Starosty [...] do bezzwłocznego wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania. Ponadto z treści pisma z 27 lipca 2012 r. wyraźnie wynika, że organ otrzymał wyjaśnienia od skarżących, którzy uznali wniesioną skargę za tożsamą z wniesieniem odwołania.

Wobec powyższego, mając na uwadze wyjaśnienia organu, sposób sformułowania przez skarżących pisma z dnia 15 lipca 2012 r., a także zakres

i przyczyny powstałego opóźnienia, Sąd uznał, że wymierzenie organowi grzywny

w tym konkretnym przypadku nie jest zasadne.

Zajmując takie stanowisko Sąd ponownie podkreśla, iż wymierzenie grzywny

na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu

przed sądami administracyjnymi ma na celu przede wszystkim wyegzekwowanie

od organu administracji wykonanie obowiązków określonych w powołanym wyżej art. 54 § 2. Wobec tego wymierzenie organowi grzywny może być w okolicznościach danej sprawy niecelowe – nawet w przypadku potwierdzenia zarzutu uchybienia ustawowego terminu, co znajduje swoje bezpośrednie uzasadnienie w treści art. 55 § 1 powołanej ustawy, w którym nie zawarto kategorycznego zwrotu nakazującego wymierzenie organowi grzywny, ale posłużono się osłabiającą partykułą "może".

Dodatkowo Sąd zwraca uwagę, że w tej sprawie nie było zasadne umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stanowisko co do braku podstaw

do zastosowania tego przepisu w przypadku, gdy po wniesieniu wniosku o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 powołanej ustawy organ przekazał skargę Sądowi wraz z aktami sprawy i z odpowiedzią na skargę, zostało przestawione w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r. (syn. akt II GPS 3/09, pub. ONSAiWSA 2010/1/2). Stanowisko to podziela Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy Sąd, na podstawie

art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł jak w sentencji postanowienia.