Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 220/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
659
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 255
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 26 września 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Departamentu Kadr Ministerstwa Obrony Narodowej w zakresie wniosków z dnia [...] sierpnia 2015 r. oraz z dnia [...] października 2015 r. postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

J. D. wystąpił w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

W złożonym formularzu wnioskodawca wykreślił wszystkie rubryki dotyczące jego sytuacji rodzinnej, majątkowej, uzyskiwanych dochodów oraz stałych kosztów utrzymania.

W celu ustalenia rzeczywistej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych strony, skarżący został wezwany do nadesłania - w terminie 14 dni - dokumentów i oświadczeń, wskazujących na jego stan rodzinny, majątkowy, uzyskiwane dochody lub ich brak, a także ponoszone koszty utrzymania.

Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie w dniu 27 sierpnia 2016 r. (k-49 akt).

Do dnia rozpoznania przedmiotowego wniosku J. D. nie złożył wymaganych dokumentów.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z art. 255 cytowanej ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa, z tego względu Sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiedzialny za zasadność i legalność ich wydatkowania, ma obowiązek zbadania, czy strona wnioskująca o przyznanie prawa pomocy, rzeczywiście spełnia przesłanki do przyznania jej tego prawa.

Ocena, czy spełniona została przesłanka warunkująca przyznanie prawa pomocy, następuje na podstawie informacji i dokumentów przedstawionych przez stronę, bowiem to na osobie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek wykazania, iż jej sytuacja materialna uniemożliwia lub utrudnia w istotny sposób dostęp do sądu. Wnioskodawca powinien być zatem zainteresowany przedłożeniem wszelkich dokumentów, które poświadczają jego sytuację materialną i możliwości płatnicze. Rzeczywista sytuacja majątkowa wnioskodawcy nie może budzić żadnych wątpliwości.

Jak wynika z akt sprawy, J. D., pomimo otrzymania wezwania do uzupełnienia złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, do dnia jego rozpoznania nie złożył oświadczeń i dokumentów, wymaganych do oceny jego sytuacji finansowej, w tym takich, z których wynika, jakie posiada dochody oraz stałe, konieczne koszty utrzymania.

W związku z powyższym, wobec braku wystarczających danych do ustalenia rzeczywistej sytuacji finansowej wnioskodawcy należało uznać, że nie wykazał on w niniejszej sprawie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 255, art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.