Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 958/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-02-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.178
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 10 lutego 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej A. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 października 2016 r., sygn. akt II SA/Kr 958/16 w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 4 lipca 2016 r., znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia odrzucić skargę kasacyjną A. M.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 31 października 2016 r. (sygn. akt II SA/Kr 958/16), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia 4 lipca 2016 r. (znak: [...]) w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia.

Odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony skarżącemu w dniu 5 stycznia 2017 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej, w tym w szczególności skarżący został pouczony o wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej, pod rygorem jej odrzucenia, przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym (tzw. przymus adwokacko-radcowski).

Pismem z dnia 20 stycznia 2017 r. (data stempla pocztowego) A. M. wniósł skargę kasacyjną, osobiście przez siebie podpisaną, od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm. – dalej: p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Z kolei w § 3 ww. przepisu wskazano kategorie spraw, w których skargę kasacyjną sporządzić może doradca podatkowy lub rzecznik patentowy.

Stosownie zaś do treść art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się przy tym, że sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przez osobę pozbawioną zdolności postulacyjnej (art. 175 § 1 p.p.s.a.) jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a. w zw. z art. 176 p.p.s.a., skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a., jako niedopuszczalnej (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OZ 585/10, LEX nr 741852 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 2011 r., sygn. akt II OZ 58/11, LEX nr 992719).

W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie A. M., pomimo prawidłowego pouczenia o wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej, pod rygorem jej odrzucenia, przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, sporządził i podpisał przedmiotową skargę kasacyjną osobiście, nie posiadając przy tym stosownych uprawnień, o których stanowi art. 175 § 1-3 p.p.s.a., co przesądza o konieczności odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia, jako niedopuszczalnego.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.