Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1071/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Protokolant spec. - Anna Szaruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego: oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi jest decyzja Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: Prezes PFRON lub organ) z [...] kwietnia 2019 r. nr [...] odmawiająca [...] Sp. z o. o. w [...] (dalej: strona, skarżąca lub spółka) wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego za lipiec 2017 r.

Decyzja została podjęta w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Strona przekazała, do Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, wniosek Wn-D o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego za lipiec 2017 r. Wniosek złożono w terminie przewidzianym w § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 22 czerwca 2016 r. w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 951, dalej: rozporządzenie w sprawie dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych).

W formularzu Inf-oPP wnioskodawca w części dotyczącej informacji wymaganych na podstawie rozporządzenia Komisji (UE) 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L187 z 26.06.2014, dalej: rozporządzenie nr 651/2014), nie złożył oświadczeń wskazujących na znajdowanie się w trudnej sytuacji. Jednocześnie wnioskodawca w części B pkt 7 formularza Inf-oPP na pytanie "Czy którykolwiek z przedsiębiorców powiązanych, których identyfikatory podatkowe są wskazane w części A pkt 9 formularza spełnia co najmniej jedną z przesłanek określonych w pkt 1-5" udzielił odpowiedzi twierdzącej.

Ponadto analiza danych finansowych przedstawionych przez stronę w sprawozdaniu finansowym za 2016 r. wykazała, że ponad połowa subskrybowanego kapitału zakładowego spółki została utracona w efekcie zakumulowanych strat, oraz że zobowiązania spółki przewyższyły wartość jej aktywów (fundusz własny ujemny).

Na podstawie zgromadzonej wtoku prowadzonego postępowania administracyjnego dokumentacji, w szczególności na podstawie danych finansowych wskazanych w bilansie i rachunku zysków i strat na dzień 31 lipca 2017 r. Fundusz ustalił, że strona na dzień wystąpienia z wnioskiem Wn-D o wypłatę dofinansowania do wynagrodzenia zatrudnionego pracownika niepełnosprawnego spełniła przesłankę ‘’przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji" określoną w art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia nr 651/2014.

Wobec powyższego, decyzją z [...] kwietnia 2018 r. nr [...] Prezes PFRON odmówił stronie wypłaty dofinansowania do wynagrodzenia zatrudnionego pracownika niepełnosprawnego za lipiec 2017 r.

W następstwie rozpatrzenia odwołania, Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej decyzją z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] uchylił decyzję Prezesa PEFRON w całości i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia.

Organ odwoławczy wskazał, że z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika

by organ I instancji rozpatrując sprawę zebrał dodatkowe dowody i przeprowadził analizę sytuacji finansowej przedsiębiorstw powiązanych z [...] Sp. z o. o., o których mowa w oświadczeniu z dnia [...] marca 2018 r. o sytuacji ekonomicznej jednostki gospodarczej. Zdaniem organu odwoławczego ponownie orzekając organ I instancji powinien rozpatrzyć całość zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, jak również przeprowadzić dodatkowe postępowanie wyjaśniające, celem ustalenia, czy na dzień złożenia wniosku Wn-D za lipiec 2017 r. wystąpiły przesłanki określone w art. 2 pkt 18 rozporządzenia nr 651/2014 w związku z art. 3 ust. 3 załącznika nr I do ww. rozporządzenia, a także odnieść się do argumentów strony przedstawionych w toku postępowań przed organami obu instancji.

Ponownie orzekając w sprawie wniosku strony, Prezes PFRON zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2019 r. odmówił stronie wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego za lipiec 2017 r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 48a ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 511 ze zm., dalej: ustawa o rehabilitacji), środki Funduszu przyznane pracodawcy wykonującemu działalność gospodarczą na podstawie art. 26, art. 26a, art. 26d i art. 32 ust. 1 pkt 2 stanowią pomoc na zatrudnienie pracowników niepełnosprawnych w rozumieniu rozporządzenia nr 651/2014. W związku z tym, zgodnie z art. 48a ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji, pomoc ze środków Funduszu (w formie dofinansowania do wynagrodzeń zatrudnionych pracowników niepełnosprawnych) nie może zostać stronie udzielona ze względu na jej trudną sytuację ekonomiczną według kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących udzielania pomocy publicznej.

Organ wskazał, że zgodnie z art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia nr 651/2014, spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością należy uznać za znajdującą się w trudnej sytuacji ekonomicznej w przypadku, gdy ponad połowa jej subskrybowanego kapitału zakładowego została utracona w efekcie zakumulowanych strat. Taka sytuacja ma miejsce, gdy w wyniku odliczenia od rezerw (i wszystkich innych elementów uznanych za część środków własnych przedsiębiorstwa) zakumulowanych strat powstaje ujemna skumulowana kwota, która przekracza połowę subskrybowanego kapitału zakładowego.

Prezes PFRON stwierdził, że strona w formularzu Inf-oPP wskazała, że spełnia kryteria przedsiębiorstwa powiązanego w myśl art. 3 załącznika nr I do rozporządzenia nr 651/2014 i jednocześnie w części B pkt 7 ww. formularza na pytanie "Czy którykolwiek z przedsiębiorców powiązanych, których identyfikatory podatkowe są wskazane w części A pkt 9 formularza spełnia co najmniej jedną z przesłanek określonych w pkt 1-5" udzieliła odpowiedzi twierdzącej, w związku z czym Fundusz w toku prowadzonego postępowania administracyjnego zobowiązany był do weryfikacji sytuacji ekonomicznej nie tylko wnioskodawcy ale również jednostki gospodarczej, w skład której wchodzi wnioskodawca.

Organ powołał się na stanowisko Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów zgodnie z którym w przypadku podmiotów powiązanych badanie warunku odnoszącego się do zakazu udzielania pomocy publicznej przedsiębiorstwom znajdującym się w trudnej sytuacji powinno dotyczyć wnioskodawcy oraz grupy podmiotów z nim powiązanych traktowanych jako całość tj. jednostki gospodarczej (a nie każdego podmiotu powiązanego z wnioskodawcą). Jednocześnie Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów wskazał, że najlepszym sposobem ustalania sytuacji ekonomicznej grupy wydaje się badanie sytuacji finansowej jedynie beneficjenta, natomiast w zakresie jednostki gospodarczej opieranie się na oświadczeniu o sytuacji ekonomicznej tej grupy jako całości. W przypadku przedsiębiorstw powiązanych, aby pomoc publiczna mogła zostać wypłacona dobra sytuacja ekonomiczna musi być potwierdzona zarówno na poziomie wnioskodawcy, jak i na poziomie jednostki gospodarczej, w skład której wchodzi wnioskodawca.

Prezes PFRON wyjaśnił, że z oświadczenia o sytuacji ekonomicznej jednostki gospodarczej z dnia [...] marca 2018 r. wynika, że jednostka gospodarcza w skład której wchodzi wnioskodawca nie spełnia przesłanek trudnej sytuacji ekonomicznej określonych w art. 2 pkt 18 rozporządzenia nr 651/2014. Jednocześnie zaznaczył, że z danych finansowych wskazanych w bilansie i rachunku zysków i strat na dzień 31 lipca 2017 r., wynika, że wnioskodawca - [...] Sp. z o.o. - na dzień wystąpienia z wnioskiem Wn-D o wypłatę dofinansowania do wynagrodzenia zatrudnionego pracownika niepełnosprawnego za lipiec 2017 r. spełnił przesłankę ‘’przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji" określoną w art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia nr 651/2014.

Organ podkreślił, że zasadnicze znaczenie w przedmiotowej sprawie ma fakt, czy przedsiębiorstwo znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej na dzień złożenia wniosku o udzielenie pomocy - wskazuje to przepis art. 37 ust. 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 362, dalej: ustawa o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej), zgodnie z którym podmiot ubiegający się o pomoc publiczną jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem, informacji dotyczących wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności oraz informacji o otrzymanej pomocy publicznej, zawierających w szczególności wskazanie dnia i podstawy prawnej jej udzielenia.

Prezes PEFRON wyjaśnił, że z analizy przedstawionego bilansu i rachunku zysków i strat na dzień 31 lipca 2017 r. dotyczącego spółki wynika, że subskrybowany kapitał zakładowy spółki wynosił 6 000 000 zł. Na dzień 31 lipca 2017 r. strona wykazała ponadto kapitał rezerwowy w kwocie 3 600 000 zł, straty z lat ubiegłych w kwocie 6 296 575,57 zł oraz stratę za okres styczeń - lipiec 2017 r. w kwocie 2 081 969,74 zł. Ujemna skumulowana kwota wyniosła 4 778 545,31 zł (zakumulowane straty 8 378 545,31 zł pomniejszone o wartość kapitału rezerwowego 3 600 000 zł) i stanowiła 79,64 % wartości subskrybowanego kapitału zakładowego spółki. Powyższe jest jednoznaczne z tym, że wnioskodawca spełnił przesłankę trudnej sytuacji ekonomicznej określoną w art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia nr 651/2014.

Odnosząc się do zarzutów strony wskazanych w odwołaniu z dnia 23 maja 2018 r. w zakresie błędnego zinterpretowania i zastosowania art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia nr 651/2014, organ podkreślił, że ustalenia przesłanki ‘’przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji ekonomicznej" dokonał na podstawie przedstawionych przez stronę dokumentów finansowych sporządzonych zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o rachunkowości (bilans i rachunek zysków i strat na dzień 31 lipca 2017 r.). Dane zawarte w ww. dokumentach są źródłem informacji o sytuacji finansowej przedsiębiorstwa. Wskazał jednocześnie, że z przepisów art. 2 pkt 18 rozporządzenia nr 651/2014 wynika wprost definicja przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji ekonomicznej. W związku z powyższym stwierdził, że pojęcie to nie jest definiowane w sposób uznaniowy, a w oparciu o obowiązujące przepisy prawa wspólnotowego, do stosowania których zobowiązane są organy administracji publicznej. Dokonując wykładni tych przepisów, w tym odwołując się do rozumienia w ekonomii przedstawionych w tych przepisach pojęć jak np. kapitał subskrybowany, można wyprowadzić algorytm potrzebny do ustalenia, czy strona na dzień złożenia wniosku Wn-D znajdowała się w trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu tych przepisów. Zatem sposób wyliczenia wartości subskrybowanego kapitału, skumulowanych strat i jego stosunku do kapitału zarejestrowanego, jest prawidłowy, a przepis art. 2 pkt 18 lit a) ww. rozporządzenia nie budzi wątpliwości.

W związku z powyższym przedstawiona przez stronę w toku prowadzonego postępowania dokumentacja dotycząca regulowania zobowiązań publiczno-prawnych, a także argumentacja strony wskazana w piśmie z dnia [...] maja 2018 r. nie wypływa na dokonaną ocenę sytuacji ekonomicznej strony w stopniu umożliwiającym przyznanie jej pomocy, gdyż z przedstawionych w bilansie na dzień 31 lipca 2017 r. danych finansowych jednoznacznie wynika, że spółka spełniła przesłankę "przedsiębiorstwa znajdującego się w trudnej sytuacji" określoną w art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia nr 651/2014.

W skardze zarzucono decyzji Prezesa PFRON z [...] kwietnia 2019 r. naruszenie:

1. art. 48 ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji w zw. z art. 2 pkt 18 lit. a) i c) rozporządzenia nr 651/2014 poprzez jego błędne zastosowanie i w konsekwencji uznanie, iż podwyższenie kapitału zakładowego spółki w dniu 29 czerwca 2017 roku a następnie "zakumulowanie strat" jest tożsame z "utratą kapitału" co w konsekwencji doprowadziło do uznania, że skarżący jest przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu wytycznych wspólnotowych i uniemożliwiło wypłatę środków przez PEFRON;

2. art. 80 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej: k.p.a.) w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez wybiórczą ocenę materiału dowodowego poprzez pominięcie przy wydawaniu skarżonej decyzji wartości posiadanych przez Spółkę aktywów oraz wytycznych wskazywanych przez organ odwoławczy w decyzji z dnia [...] listopada 2018 roku znak [...].

W oparciu o tak sformułowane zarzuty spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Prezesa PFRON.

W odpowiedzi na skargę Prezes PFRON wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Jednocześnie, stosownie do treści przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Przedmiotem sporu jest decyzja Prezesa Zarządu PFRON z [...] kwietnia 2019 r. w sprawie odmowy wypłaty skarżącej miesięcznego dofinansowania do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego za lipiec 2017 r.

Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przypomnieć należy, że przy stosowaniu przepisu art. 26a ustawy o rehabilitacji (określającym przesłanki nabycia przez pracodawcę uprawnienia do otrzymania omawianego dofinansowania) oraz przy jego wykładni należy mieć na uwadze treść przepisów unijnych zezwalających na udzielanie tego rodzaju pomocy przepisami krajowymi. Wykładnia przepisów krajowych powinna być zgodna z wykładnią przepisów unijnych. Wypłacanie podmiotom gospodarczym dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych stanowi bowiem pomoc publiczną, która co do zasady jest niedozwolona. Niektóre rodzaje pomocy publicznej zostały jednak uznane za zgodne ze wspólnym rynkiem i jako takie dozwolone. Są to rodzaje pomocy, do których zastosowanie mają regulacje ujęte w rozporządzeniu nr 651/2014.

W ramach art. 26a ust. 9a pkt 1 ustawy o rehabilitacji przewidziano odmowę wypłaty dofinansowania w przypadku zaistnienia okoliczności wskazanych w art. 48a ust. 3 ustawy o rehabilitacji. Przepis art. 48a ust. 3 pkt 1 stanowi, że pomoc ze środków Funduszu nie może zostać udzielona lub wypłacona pracodawcy wykonującemu działalność gospodarczą znajdującemu się w trudnej sytuacji ekonomicznej według kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących udzielania pomocy publicznej. Wymieniony przepis odsyła wprost do stosowania rozporządzenia nr 651/2014. Rozporządzenie nr 651/2014 w art. 1 ust. 4 pkt c) dotyczącym zakresu stosowania wprost stanowi, że "niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do (...) c) pomocy dla przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji, z wyjątkiem programów pomocy mających na celu naprawienie szkód spowodowanych niektórymi klęskami żywiołowymi".

Rozporządzenie nr 651/2014 w art. 2 pkt 18 lit. a) określa kryteria trudnej sytuacji ekonomicznej przedsiębiorcy. Zgodnie z tym przepisem "przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji", w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, oznacza przedsiębiorstwo, w którym ponad połowa jej subskrybowanego kapitału zakładowego została utracona w efekcie zakumulowanych strat. Taka sytuacja ma miejsce, gdy w wyniku odliczenia od rezerw (i wszystkich innych elementów uznawanych za część środków własnych przedsiębiorstwa) zakumulowanych strat powstaje ujemna skumulowana kwota, która przekracza połowę subskrybowanego kapitału zakładowego. Do celów niniejszego przepisu "spółka z ograniczoną odpowiedzialnością" odnosi się w szczególności do rodzajów jednostek podanych w załączniku I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/34/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie rocznych sprawozdań finansowych, skonsolidowanych sprawozdań finansowych i powiązanych sprawozdań niektórych rodzajów jednostek, zmieniająca dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/43/WE oraz uchylająca dyrektywy Rady 78/660/EWG i 83/349/EWG, a "kapitał zakładowy" obejmuje, w stosownych przypadkach, wszelkie premie emisyjne.

Wymaga też wyjaśnienia, że Prezes PFRON bada, czy przedsiębiorstwo znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej według danych na dzień złożenia wniosku o udzielenie pomocy. Skoro bowiem pomoc publiczna w formie dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych wiąże się z zatrudnieniem pracownika w określonym miesiącu, to prawo do tej pomocy jest nabywane z ostatnim dniem okresu sprawozdawczego, a pomoc jest udzielana, jeżeli od tej daty jest możliwe ustalenie, czy zostały spełnione warunki do wystąpienia o wypłatę pomocy. Potwierdza to treść art. 33 rozporządzenia nr 651/2014. W myśl art. 33 ust. 1 tego rozporządzenia pomoc na zatrudnianie pracowników niepełnosprawnych jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 TfUE i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym mowa w art. 108 ust. 3 TfUE, jeżeli spełnione są warunki ustanowione w niniejszym artykule i w rozdziale I. W ust. 2 art. 33 ww. rozporządzenia wskazano, że za koszty kwalifikowalne uznaje się koszty płacy w danym okresie zatrudnienia pracownika niepełnosprawnego. Natomiast zgodnie z art. 33 ust. 5 rozporządzenia nr 651/2014 intensywność pomocy nie przekracza 75 % kosztów kwalifikowalnych. Zatem pomoc dotyczy pokrycia wskazanej części kosztów kwalifikowanych, jako kosztów płacy, poniesionych w konkretnym okresie zatrudnienie pracownika niepełnosprawnego przy spełnieniu w tym okresie warunków prawem przewidzianych. Tak też stanowi przepis art. 2 pkt 28 rozporządzenia nr 651/2014 wskazując w definicjach, że "data przyznania pomocy" oznacza dzień, w którym beneficjent nabył prawo otrzymania pomocy zgodnie z obowiązującym krajowym systemem prawnym. Powyższe stanowisko jest podzielane w aktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych (wszystkie orzeczenia dostępne w CBOSA: www.orzeczenia.nsa.gov.pl), np. w wyroku NSA z dnia 11 września 2013 r. sygn. akt II GSK 765/12 wskazującym na taką wykładnię co do daty stosowanych przepisów. Podobnie wypowiedział się NSA w wyroku z dnia 25 lutego 2015 r. sygn. akt II GSK 464/14, czy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 16 czerwca 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 3594/15. W wyroku z dnia 4 marca 2014 r. sygn. akt II GSK 2078/12, NSA uznał, że sytuacja ekonomiczna pracodawcy jest badana na datę złożenia poprawnie wypełnionego i kompletnego wniosku, a poprawa sytuacji po tej dacie nie ma znaczenia dla oceny spełniania warunków uprawniających do otrzymania dofinansowania.

W ocenie sądu organ prawidłowo ustalił w sprawie, że dokumentacja finansowa spółki sporządzona na dzień złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania wprost wskazuje na trudną sytuację spółki w rozumieniu przesłanki opisanej w art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia nr 651/2014.

Z przedstawionego przez stronę bilansu sporządzonego na dzień 31 lipca 2017 r. wynika, że subskrybowany kapitał zakładowy spółki stanowił 6 000 000 zł., skarżąca wykazała ponadto kapitał rezerwowy w kwocie 3 600 000 zł. Straty z lat ubiegłych wykazane przez skarżącą wynosiły 6 296 575, 57 zł, zaś strata za okres styczeń – lipiec 2017 r. wyniosła 2 081 969, 74 zł, co oznacza, że ujemna skumulowana kwota na dzień 31 lipca 2017 r. wyniosła 4 778 545, 31 zł (zakumulowane straty w łącznej wysokości 8 378 545, 31 zł pomniejszone o wartość kapitału rezerwowego 3 600 000 zł) i stanowiła 79, 64 % wartości subskrybowanego kapitału zakładowego spółki. Oznacza to, że na dzień wystąpienia z wnioskiem Wn-D za lipiec 2017 r. ponad połowa subskrybowanego kapitału zakładowego spółki została utracona w efekcie zakumulowanych strat.

Tym samym zdaniem sądu organ prawidłowo uznał, że strona jest przedsiębiorstwem znajdującym się w trudnej sytuacji ekonomicznej zgodnie z art. 2 pkt 18 lit a) rozporządzenia nr 651/2014.

Nadto należy podkreślić, że zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie (Dz. U. Nr 53 poz. 312 ze zm.) wnioskodawca zobowiązany jest do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, informacji dotyczących swojej sytuacji ekonomicznej, w tym sprawozdania finansowe za okres 3 ostatnich lat obrotowych, sporządzone zgodnie z przepisami o rachunkowości. Sprawozdanie finansowe składa się z bilansu, rachunku zysków i strat, informacji dodatkowej, obejmującej wprowadzenie do sprawozdania finansowego oraz dodatkowe informacje i objaśnienia (art. 45 ust. 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości; Dz. U. z 2018 poz. 395 ze zm.). Na podstawie tych dokumentów organ ocenia, czy wnioskodawca nie jest "przedsiębiorstwem zagrożonym" w rozumieniu rozporządzenia nr 651/2014.

Wobec powyższego oparcie się przez organ na danych z bilansu spółki na dzień 31 lipca 2017 r. było prawidłowe, a zarzut dotyczący utożsamiania podwyższenia kapitału zakładowego spółki z utratą kapitału nie zasługiwał na uwzględnienie. Zdaniem sądu skarżąca nietrafnie powołuje się na wyrok NSA z 26 listopada 2016 r. sygn. akt II GSK 1896/15. We wskazanym wyroku NSA nie zgodził się, że utworzenie rezerwy jest utratą kapitału ze względu na to, że utworzenie rezerwy jest połączone z perspektywą zaspokojenia zobowiązań, zatem nie obciąża kapitału. Podkreślić należy, że organ wyliczając ujemną skumulowaną stratę skarżącej uwzględnił powyższe stanowisko orzecznicze, ponieważ przy wyliczeniu ujemnej skumulowanej straty uwzględnił posiadany przez spółkę kapitał rezerwowy w wysokości 3 600 000 zł, co zostało wyjaśnione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i zaakceptowane przez sąd rozpoznający przedmiotowa sprawę. Nietrafnie również skarżąca odwołuje się do wyroku WSA w Warszawie z 14 października 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 1287/11 stwierdzając przy tym, że nie można interpretować art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia nr 651/2014 w zupełnym oderwaniu od prawa krajowego oraz przesłanek z prawa upadłościowego, albowiem wyrok ten dotyczy nieaktualnego stanu prawnego (nieobowiązującego rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu) wobec aktualnych i odmiennych wymogów wynikających z rozporządzenia nr 651/2014 r. wskazujących wprost jak wyliczyć ujemną skumulowana kwotę, która stanowi podstawę do określenia czy przekracza ona połowę subskrybowanego kapitału zakładowego, a w konsekwencji do stwierdzenia czy dany podmiot należy uznać za ‘’przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji’’. Z analogicznych względów skarżąca nie może skutecznie opierać się, przy motywowaniu zarzutu naruszenia prawa materialnego, na stanowisku Sądu Okręgowego w [...] z 15 września 2015 r. w sprawie o sygn. akt VIII [...] odwołującego się do krajowych przesłanek upadłości.

W ocenie sądu prawidłowo organ utożsamia pojęcie "subskrybowany kapitał zakładowy" o jakim mowa w art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia nr 651/2014 z kapitałem zakładowym (podstawowym) spółki. Należy zwrócić uwagę, że ustawodawca posługuje się określeniem "subskrybowany kapitał zakładowy" oraz "kapitał zakładowy" co przemawia za tym, że ustawodawca unijny stanowi o kapitale zakładowym. Należy także wskazać, że zgodnie z art. 163 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1577; dalej: "ksh") wymogiem powstania spółka z o.o. jest zawarcie umowy spółki, wniesienie przez wspólników wkładów na pokrycie całego kapitału zakładowego, a w razie objęcia udziału za cenę wyższą od wartości nominalnej, także wniesienia nadwyżki, z uwzględnieniem art. 158 § 11, powołanie zarządu, ustanowienie rady nadzorczej lub komisji rewizyjnej, jeżeli wymaga tego ustawa lub umowa spółki oraz wpis do rejestru. Przepisy ksh określają wymogi związane ze zgłoszeniem spółki z o.o. do sądu rejestrowego, wśród nich jest wymóg określenia wysokości kapitału zakładowego oraz wniesienia pełnych wkładów przez wszystkich wspólników na poczet kapitału zakładowego – a więc objęcia udziałów, co podlega rejestracji (art. 166 i 167). I chociaż rozporządzenie nr 651/2014, nie zawiera definicji "subskrybowany kapitał zakładowy", to zdaniem sądu nie można pomijać okoliczności związanych z koniecznością posiadania zarejestrowanego kapitału zakładowego stanowiącego wkłady objęte przez wspólników. Należy wskazać w tym miejscu, że zgodnie ze słownikiem Dobry słownik pl. pojęcie słowa "subskrypcja" oznacza np. abonować, prenumerować, zadeklarować (również zobowiązać się do zakupu i dokonania zapłaty). W związku z tym uznanie, że subskrybowany kapitał zakładowy oznacza w istocie kapitał zakładowy, jest całkowicie uzasadnione i zgodne z treścią art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia 651/2014.

Reasumując powyższe rozważania Sąd stanął na stanowisku, że organ, wydając zaskarżoną decyzję, w żaden sposób nie naruszył przepisów prawa materialnego.

W sprawie nie doszło również do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego wskazanych w skardze. Prezes PFRON zebrał i rozpatrzył całość materiału wymaganego do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie, który potwierdził, iż na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie skarżąca znajdowała się w trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu kryteriów określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej. Organ związany był bowiem sposobem ustalenia spełnienia przesłanki uznania za przedsiębiorstwo znajdujące się w trudnej sytuacji określonej w art. 2 pkt 18 lit. a) rozporządzenia nr 651/2014. Przepis ten określa parametry jakie należy wziąć pod uwagę przy wyliczeniu ujemnej skumulowanej kwoty, którą należy następnie odnieść do wielkości subskrybowanego kapitału zakładowego i na tej podstawie ocenić czy spełniona została przesłanka z art. 2 pkt 18 lit. a) powyższego rozporządzenia, co prawidłowo zostało przeprowadzone przez organ w rozpoznawanej sprawie. Nie można więc przyjąć, że w sprawie doszło do błędnego ustalenia stanu faktycznego i wysnucia przez organ błędnych wniosków. Uzasadnienie faktyczne zaskarżonej decyzji zawiera szczegółowe ustalenie faktów, na których oparł się organ, a uzasadnienie prawne odnosi się do prawidłowo zastosowanych przepisów prawa.

Tym samym, w realiach niniejszej sprawy, pomoc publiczna w postaci dofinansowania do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego za miesiąc lipiec 2017 r. nie mogła być udzielona, a zatem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Mając powyższe na względzie i uznając, że nie doszło do naruszenia przepisów prawa wskazanych w skardze jak również naruszenia innych przepisów, które to naruszenie uzasadniałoby uwzględnienie skargi, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.