Wyrok NSA oz. w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 1305/98
NSA oz. w Gdańsku
Data orzeczenia: 1999-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 607  Gospodarka mieniem państwowym i komunalnym, w tym gospodarka nieruchomościami nierolnymi
Powołane przepisy: article: poz. 746
journal: Dz.U. 1999 nr 6 poz. 5
Teza: Dokonując przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności na podstawie ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności /Dz.U. 1999 nr 65 poz. 746/ organy administracji nie mogą przy tym dokonywać żadnej innej zmiany tego prawa. W szczególności nie mogą zmienić wielkości udziału, który przysługiwał w prawie wieczystego użytkowania.

TEZY

Dokonując przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności na podstawie ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności /Dz.U. 1999 nr 65 poz. 746/ organy administracji nie mogą przy tym dokonywać żadnej innej zmiany tego prawa. W szczególności nie mogą zmienić wielkości udziału, który przysługiwał w prawie wieczystego użytkowania.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Zbigniewa Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 4 czerwca 1998 r. (...) w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zbigniew Ś. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 4 czerwca 1998 r. (...), którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia 25 lutego 1998 r. (...) o przekształceniu prawa wieczystego użytkowania w prawo własności.

Z akt administracyjnych wynika, iż decyzją z dnia 25 lutego 1998 r. Prezydent Miasta G. przekształcił udziały w prawie wieczystego użytkowania gruntu zabudowanego domem, w którym znajdują się dwa lokale stanowiące odrębne nieruchomości, należące do skarżącego i Ireny S. w prawo własności. Ściśle rzecz ujmując rozstrzygnięcie wskazanej decyzji w części dotyczącej przekształcenia prawa ma następujące brzmienie: "Przekształcić w prawo własności ustanowione prawo użytkowania wieczystego w stosunku do nieruchomości obejmującej działkę zabudowaną domem mieszkalnym oznaczonym Nr 225 o powierzchni 677 m2 położoną w G. przy ul. Rz. 22 dla której prowadzona jest w Sądzie Rejonowym w G. księga wieczysta nr KW 16669 na rzecz:

- Ireny S. w udziale 1/2 części związanej z własnością lokalu mieszkalnego nr 1 objętego KW 39451

- Zbigniewa Jacka Ś. w udziale 1/2 części związanej z własnością lokalu mieszkalnego nr 2 objętego KW 39452".

Skarżący od tej decyzji wniósł odwołanie, w którym zakwestionował sformułowanie "(...) w udziale 1/2 części związanej z własnością lokalu mieszkalnego (...)", twierdząc, że ta część decyzji powinna mieć brzmienie "(...) w udziale 1/2 x 677 m2 części związanej z własnością lokalu mieszkalnego (...)". Nadto zakwestionował z tych samych powodów podobne sformułowanie zawarte w uzasadnieniu decyzji. Uzasadniając zaś odwołanie twierdził, że w obecnym brzmieniu decyzji przekształcono prawo użytkowania wieczystego tylko połowy jego części działki.

Uzasadniając zaskarżoną decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że kwestionowane przez skarżącego fragmenty decyzji nie budzą wątpliwości, gdyż z akt sprawy wynika, iż organ pierwszej instancji orzekł o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego działki o powierzchni 677 m2.

W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący tak jak w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji kwestionował wskazane jej fragmenty, domagając się dodania po słowie "1/2" określenia "z 677 m2, tj." Uzasadniając skargę twierdził że w jego przekonaniu decyzja w dotychczasowym brzmieniu pozwala przyjąć, że przekształcono w prawo własności połowę przypadającej na niego działki.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Rozpoznając skargę Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane na podstawie ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności /t.j. Dz.U. 1999 nr 65 poz. 746/. Na podstawie tej ustawy przekształca się, po spełnieniu określonych w niej warunków, prawo użytkowania wieczystego w prawo własności. Organy administracji państwowej nie mogą przy tym dokonać żadnej innej zmiany tego prawa. W szczególności nie mogą zmienić wielkości udziału, który przysługiwał w prawie wieczystego użytkowania, przy przekształcaniu tego prawa w prawo własności. Zatem po zastosowaniu wskazanej ustawy zmienia się tylko i wyłącznie rodzaj prawa. Po przekształceniu, wnioskodawcy zamiast prawa wieczystego użytkowania określonej nieruchomości przysługuje prawo własności tej nieruchomości. Jeżeli wnioskodawca był jedynym użytkownikiem wieczystym nieruchomości, to po przekształceniu jest jej jedynym właścicielem. Jeżeli zaś przysługiwał mu udział w prawie wieczystego użytkowania, to po przekształceniu będzie mu przysługiwał taki sam udział we własności tej nieruchomości.

Mając na uwadze te ogólne zasady wskazać należy, że nie zostały one pogwałcone w zaskarżonej decyzji ani w decyzji organu pierwszej instancji. Z akt administracyjnych, w szczególności z odpisów z ksiąg wieczystych nr 39452 i 39451, wynika, że skarżący oraz Irena S. byli współużytkownikami wieczystymi nieruchomości, dla której w Sądzie Rejonowym w G. jest prowadzona księga wieczysta nr 16669. Każdemu ze współużytkowników wieczystych nieruchomości, jak wynika z tych odpisów, przysługiwał udział w wysokości 1/2 części. Na skutek przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności skarżący

oraz Irena S. stali się współwłaścicielami tej samej nieruchomości w tych samych udziałach. Wbrew temu co twierdzi skarżący z decyzji organu pierwszej instancji nie wynika, aby jego udział został zmniejszony, bądź że przekształcenie w prawo własności dotyczy tylko połowy nieruchomości. Z decyzji tej wynika, że przysługujący mu udział w prawie wieczystego

użytkowania określonej nieruchomości został przekształcony w taki sam udział w prawie własności. Co prawda rozstrzygnięcie decyzji nie zostało sformułowane najzręczniej, w szczególności jest bardzo zawiłe. Nie podlega jednak wątpliwości czego ono dotyczy oraz jaka jest jego treść. Zauważyć przy tym należy, że według Kodeksu cywilnego współwłaścicielowi przysługuje udział we własności określony ułamkiem /o ile nie jest to współwłasność łączna/.

Prawo własności rzeczy będącej przedmiotem współwłasności przysługuje niepodzielnie wszystkim współwłaścicielom. Oznacza to, że żadnemu ze współwłaścicieli nie przysługuje prawo do fizycznie określonej części rzeczy. /Nie wyłącza to możliwości umownego podziału rzeczy do korzystania, co jednak nie zmienia istoty współwłasności./ Nie jest zatem konieczne zaznaczanie, że udział dotyczy całej nieruchomości, gdyż jest to oczywiste. Co więcej, określenie udziału skarżącego, tak jak chciał tego w odwołaniu, poprzez użycie zwrotu "1/2 x 677 m2" nie pozostaje w zgodzie z istotą współwłasności. Skarżący jako współwłaściciel nieruchomości zgodnie z zasadą niepodzielności przedmiotu współwłasności ma prawo, tak jak pozostali współwłaściciele, do całej nieruchomości, a nie do jej części o powierzchni 338,5 m2.

Nie jest też mylące połączenie ułamka ze słowem "części" /"1/2 części"/. Jakkolwiek można twierdzić, że jest to wyrażenie tautologiczne, gdyż 1/2 jest też częścią, to należy zauważyć, że wyrażenie to jest powszechnie używane w języku prawniczym /por. np. uzasadnienie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 23 kwietnia 1993 r. III CZP 36/93 - OSNCP 1993 z. 12 poz. 213 lub uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 1997 r. III CKN 14/97 - OSNCP 1997 z. 8 poz. 115, gdzie wielokrotnie używa się podobnych sformułowań/ oraz prawnym /np. art. 933 par. 1 Kc/ i z tego względu będzie jednakowo rozumiane.

Mając powyższe względy na uwadze na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.