Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 3018/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6132 Kary pieniężne za naruszenie wymagań ochrony środowiska
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Rząsa, Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, sędzia WSA Jarosław Łuczaj (spr.), Protokolant ref. Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2018 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy M. z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...], którą nałożono na T. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. administracyjną karę pieniężną w wysokości 509,73 zł za nieosiągnięcie za rok 2016 poziomu ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazanych do składowania, określonego w rozporządzeniu Ministra Środowiska wydanym na podstawie art. 3c ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Z uzasadnienia powyższej decyzji wynika, że w dniu 3 sierpnia 2015 r. Spółka T. złożyła w Urzędzie Gminy M. sprawozdanie podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości za I półrocze 2015 r.. W dniu 11 lutego 2016 r. Spółka złożyła takie sprawozdanie za Il półrocze 2015 r., a w dniu 23 sierpnia 2016 r. za I półrocze 2016 r., a w dniu 22 lutego 2017 r. za Il półrocze 2016 r..

Pismem z dnia 13 marca 2017 r. Wójt Gminy M. wezwał Spółkę T. do poprawienia sprawozdania za Il półrocze 2016 r.. Przy piśmie z dnia 24 marca 2017 r. Spółka przekazała oświadczenie potrzebne do sporządzenia sprawozdania rocznego, poprawione sprawozdanie za Il półrocze 2016 r. oraz karty przekazania odpadu pomiędzy T. Oddział O. a regionalną instalacją do mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów komunalnych (MBP) – sortownią odpadów komunalnych oraz kompostownią odpadów w W. W kolejnym piśmie z dnia 24 marca 2017 r. Spółka wyjaśniła, iż obliczenie udziału podmiotu odbierającego odpady od właścicieli nieruchomości w rynku usług w roku poprzedzającym rok rozliczeniowy w sprawozdaniu złożonym do Gminy M. za 2016 rok jest poprawne i brak jest podstaw do zmiany sporządzonego sprawozdania. Według rozporządzenia należy obliczyć udział podmiotu obierającego odpady od właścicieli nieruchomości w rynku usług poprzedzającym rok rozliczeniowy, nie ma tu odniesienia, że dwie liczby (licznik i mianownik) mają pochodzić z roku poprzedzającego rok rozliczeniowy.

Zawiadomieniem z dnia 29 maja 2017 r. Wójt Gminy M. poinformował Spółkę T. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej za nieosiągnięcie za rok 2016 poziomu ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazanych do składowania, określonego w rozporządzeniu Ministra Środowiska wydanym na podstawie art. 3c ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Decyzją z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...], Wójt Gminy M. nałożył na Spółkę T. administracyjną karę pieniężną w wysokości 509,73 zł za nieosiągnięcie za rok 2016 poziomu ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazanych do składowania, określonego w rozporządzeniu Ministra Środowiska wydanym na podstawie art. 3c ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach i wskazał, że karę należy uiścić w terminie 30 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna na konto Urzędu Gminy M.

W uzasadnieniu swojej decyzji organ pierwszej instancji w sposób szczegółowy przedstawił sposób obliczenia wysokości nałożonej administracyjnej kary pieniężnej.

Spółka T. złożyła odwołanie od powyższej decyzji zarzucając jej nieustalenie właściwego stanu faktycznego, czym naruszono art. 7, art. 77 i art. 80 kpa oraz naruszenie art. 9g ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach poprzez nałożenie na skarżąca kary. Mając na uwadze powyższe Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania I instancji. W uzasadnieniu wskazano, ze na podstawie sprawozdań skarżącej jako podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości za rok 2016 oraz obliczeń ujętych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, Wójt Gminy M. ustalił, że skarżąca nie osiągnęła określonego przepisami prawa poziomu redukcji odpadów biodegradowalnych przeznaczonych do składowania (według organu I instancji 96,98 %) oraz że przekroczyła o 4,221 Mg ilość odpadów ulegających biodegradacji dozwoloną do składowania. Twierdzenie to jest niezgodne ze stanem faktycznym, gdyż skarżąca w 2016 r. osiągnęła stosunek masy odpadów biodegradowalnych przeznaczonych do składowania do masy tych odpadów wytworzonych w 1995 r. na poziomie 52,22 %, a przekroczenie ilości odpadów dozwolonej do składowania nastąpiło o 1,089 Mg. Błędne ustalenia skarżącej związane są z przyjęciem przez nią nieprawidłowej metodologii ustalenia poziomu redukcji odpadów biodegradowalnych. Różnica w stanowiskach organu I instancji oraz skarżącej wynika z faktu, iż przy wyliczaniu udziału podmiotu odbierającego odpady komunalne w rynku usług komunalnych organ dokonał błędnej wykładni treści objaśnienia nr 20 do załącznika nr 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 17 czerwca 2016 r. w sprawie wzorów sprawozdań o odebranych i zebranych odpadach komunalnych, odebranych nieczystościach ciekłych oraz realizacji zadań z zakresu gospodarki odpadami komunalnymi, przy obliczaniu udziału podmiotu odbierającego odpady komunalne. Objaśnienie to stanowi wytyczną dla podmiotu wypełniającego sprawozdanie za dany rok rozliczeniowy i odsyła ono do danych z roku poprzedzającego rok rozliczeniowy, ponieważ w chwili składania sprawozdania nie są dostępne jeszcze dane umożliwiające wyliczenie rzeczywistego udziału podmiotu w rynku. Brak jest jednak podstaw faktycznych, prawnych jak i logicznych przemawiających za tym, aby dla obliczenia poziomu redukcji brać pod uwagę ilość odebranych odpadów przez podmiot w roku poprzedzającym rok rozliczeniowy (dane te są znane podmiotowi w chwili sporządzania sprawozdania i powinny być brane z roku rozliczeniowego), w przeciwieństwie do ilości odebranych odpadów w całej gminie, które to dane nie są znane w chwili sporządzania sprawozdań (gmina uzyskuje je poprzez sumowanie danych zawartych w poszczególnych sprawozdaniach podmiotów odbierających odpady). Metodologia przyjęta przez organ pierwszej instancji prowadzi do znacznych anomalii w obliczeniach w sytuacji, gdy udział w rynku podmiotu odbierającego odpady znacznie zmienił się w stosunku do roku poprzedzającego rok rozliczeniowy, a w sytuacji gdy podmiot w roku poprzedzającym nie obsługiwał rynku odpadów komunalnych, w ogóle uniemożliwia wyliczenie tego poziomu, gdyż podstawia do wzoru liczbę zero. Zatem sposób obliczenia przez organ I instancji osiągniętego poziomu redukcji jest błędny i opiera się na nierzeczywistych danych.

Rozpatrując przedmiotową Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. sprawę wskazało, że zgodnie z art. 9g ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2017 r. poz. 1289; dalej "ustawa"), podmiot odbierający odpady komunalne na podstawie umowy z właścicielem nieruchomości jest obowiązany do osiągnięcia w danym roku kalendarzowym w odniesieniu do masy odebranych przez siebie odpadów komunalnych poziomów recyklingu, przygotowania do ponownego użycia i odzysku innymi metodami oraz ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3b ust. 2 i art. 3c ust. 2.

Stosownie do treści art. 9x ust. 2 pkt 1 ustawy, przedsiębiorca odbierający odpady komunalne na podstawie umowy z właścicielem nieruchomości, który nie wykonuje obowiązku określonego w art. 9g - podlega karze pieniężnej, obliczonej odrębnie dla wymaganego poziomu ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania.

Wskazaną wyżej karę pieniężną oblicza się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych na składowisku, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 290 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, i brakującej masy odpadów komunalnych wyrażonej w Mg, wymaganej do osiągnięcia odpowiedniego poziomu recyklingu, przygotowania do ponownego użycia i odzysku innymi metodami lub ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania.

Na podstawie art. 3c ust. 2 ustawy, Minister Środowiska wydał rozporządzenie z dnia 25 maja 2012 r. w sprawie poziomów ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania oraz sposobu obliczania poziomu ograniczania masy tych odpadów (Dz. U. poz. 676; dalej "rozporządzenie"). Z rozporządzenia tego wynika, iž dopuszczalny poziom masy odpadów komunalnych ulęgających biodegradacji przekazywanych do składowania w stosunku do masy tych odpadów wytworzonych w 1995 r. w roku 2016 r. wynosi 45 %.

Osiągany w roku rozliczeniowym poziom ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazanych do składowania (TR) oblicza się według wzoru:

TR = MOUBR x 100/OUB1995 [%]

gdzie:

TR - osiągany w roku rozliczeniowym poziom ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazanych do składowania [%];

MOUBR - masa odpadów komunalnych ulegających biodegradacji zebranych z obszaru danej gminy w roku rozliczeniowym, przekazanych do składowania [Mg];

OUB1995 - masa odpadów komunalnych ulegających biodegradacji wytworzonych w 1995 r. [Mg].

Jeżeli TR = PR albo TR < PR - poziom ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania w roku rozliczeniowym został osiągnięty, gdzie:

PR - poziom ograniczania masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania, zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia [%].

Masę odpadów ulegających biodegradacji zebranych ze strumienia odpadów komunalnych z obszaru danej gminy w roku rozliczeniowym, przekazanych do składowania, oblicza się według wzoru:

MOUBR = (MMR x UM) + (MWR x UW) + (MSR US) + (MBR x 0,52) [Mg]

gdzie:

MOUBR - masa odpadów ulegających biodegradacji zebranych ze strumienia odpadów komunalnych z obszaru danej gminy w roku rozliczeniowym, przekazanych do składowania [Mg];

MNR - masa zmieszanych odpadów komunalnych o kodzie 20 03 01 zebranych na obszarze miast w roku rozliczeniowym, przekazanych do składowania [Mg];

MWR - masa zmieszanych odpadów komunalnych o kodzie 20 03 01 zebranych na obszarze wsi w roku rozliczeniowym, przekazanych do składowania [Mg];

UM - udział odpadów ulegających biodegradacji w masie zmieszanych odpadów komunalnych dla miast wynoszący 0,57;

UW - udział odpadów ulegających biodegradacji w masie zmieszanych odpadów komunalnych dla wsi wynoszący 0,48;

MSR - masa selektywnie zebranych odpadów ulegających biodegradacji ze strumienia odpadów komunalnych z obszaru danej gminy w roku rozliczeniowym, przekazanych do składowania;

US - udział odpadów ulegających biodegradacji w masie selektywnie zebranych odpadów ulegających biodegradacji ze strumienia odpadów komunalnych wynoszący dla poszczególnych rodzajów odpadów według kodu: 20 01 01 - 1,00; 20 01 08 - 1,00; 20 01 10 - 0,50; 20 01 11 - 0,50; 20 01 25 1,00; 20 01 38 - 0,50; 20 02 01 - 1,00; 20 03 02 - 1,00; 15 01 01 - 1,00; 15 01 03 - 1,00; ex 15 01 09 z włókien naturalnych - 0,50; ex 15 01 06 w części zawierającej papier, tekturę, drewno i tekstylia z włókien naturalnych - 0,50;

MBR - masa odpadów powstałych po mechaniczno-biologicznym przetworzeniu zmieszanych odpadów komunalnych o kodzie 19 12 12 niespełniających wymagań rozporządzenia Ministra Środowiska wydanego na podstawie art. 14 ust. 10 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2010 r. Nr 185, poz. 1243, z późn. zm.), przekazanych do składowania; ze sprawozdań złożonych przez Spółkę za 2016 r. wynika, ze przekazano do składowania 15,144 Mg odpadów;

0,52 średni udział odpadów ulegających biodegradacji w masie odpadów powstałych po mechaniczno-biologicznym przetworzeniu zmieszanych odpadów komunalnych o kodzie 19 12 12 niespełniających wymagań rozporządzenia Ministra Środowiska wydanego na podstawie art. 14 ust. 10 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.

MOUBR = (0 x 0,57) + (0 x 0,48) + (15,144 x 0,52) = 7,875 Mg

Zgodnie z objaśnieniami nr 20 do załącznika nr 1 stanowiącego wzór półrocznego sprawozdania sporządzonego przez podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 17 czerwca 2016 r. w sprawie wzorów sprawozdań (Dz. U. z 2016 r. poz. 934), masę odpadów komunalnych ulegających biodegradacji wytworzoną w 1995 r. na obszarze, z którego podmiot odbiera odpady. komunalne od właścicieli nieruchomości, oblicza się na podstawie wzoru:

OUB1995 = (0,155 x Lm + 0,047 x Lw) x Uo [Mg]

gdzie:

OUB1995 - masa odpadów komunalnych ulegających biodegradacji wytworzonych w 1995 r. na obszarze, z którego podmiot odbiera odpady komunalne od właścicieli nieruchomości [Mg];

Lm - liczba mieszkańców miasta w 1995 r. na obszarze gminy według danych Głównego Urzędu Statystycznego;

Lw - liczba mieszkańców wsi w 1995 r. na obszarze gminy według danych Głównego Urzędu Statystycznego - liczba mieszkańców gminy M. w 1995 r. według danych GUS wynosi 12.343;

Uo - udział podmiotu odbierającego odpady od właścicieli nieruchomości w rynku usług w roku poprzedzającym rok rozliczeniowy.

Udział podmiotu odbierającego odpady od właścicieli nieruchomości w rynku usług stanowi iloraz masy niesegregowanych odpadów komunalnych odebranych przez ten podmiot i łącznej masy tych odpadów odebranych z obszaru całej gminy w roku poprzedzającym rok rozliczeniowy.

Masa niesegregowanych odpadów komunalnych odebranych przez Spółkę w 2015 r., tj. w roku poprzedzającym rok rozliczeniowy, od właścicieli nieruchomości z terenu Gminy wynosi 27,2 Mg (dane pochodzą ze sprawozdań za 2015 r. złożonych przez Spółkę). Masa niesegregowanych odpadów komunalnych odebranych od właścicieli nieruchomości z terenu Gminy w 2015 r. wynosi 1.922,4 Mg (dane pochodzą ze sprawozdania Wójta Gminy M. za 2015 rok).

W związku z powyższym Uo = 27,2 Mg/1.922,47 Mg = 0,014 Mg.

Zatem OUB1995 = 0,047 x 12.343 x 0,014 Mg = 8,12 Mg.

Mając na uwadze powyższe wyliczenia TR = 7,875 x 100 / 8,12 = 96,98 %.

Skoro zatem dopuszczalny poziom masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania w stosunku do masy tych odpadów wytworzonych w 1995 r., w roku 2016 r. wynosi 45 %, a Spółka osiągnęła poziom 96 %, to przekroczyła określony przepisami prawa poziom redukcji o 51 %.

Kara pieniężna, o której mowa w art. 9x ust. 3 ustawy, odpowiada iloczynowi jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych na składowisku w wysokości 120,76 zł, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 290 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska i wymaganej do ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania.

Masę odpadów komunalnych ulegających biodegradacji dozwoloną do składowania w roku rozliczeniowym należy obliczać według wzoru:

OUBR = OUB1995 x PR / 100 [Mg]

gdzie:

OUBR - masa odpadów komunalnych ulegających biodegradacji dozwolona do składowania w roku rozliczeniowym [Mg];

OUB1995 - masa odpadów komunalnych ulegających biodegradacji wytworzonych w 1995 r. [Mg];

PR - poziom ograniczania masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania zgodnie z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia [%].

W związku z powyższym OUBR = 8,12 x 45 / 100 = 3,654 Mg

Zatem OUBR = 7,875 Mg - 3,654 Mg = 4,221 Mg.

Kara pieniężna wyliczona zgodnie z art. 9x ust. 3 ustawy wynosi 120,76 zł x 4,221 Mg = 509,73 zł.

W świetle powyższych obliczeń, zdaniem organu odwoławczego, kara pieniężna została nałożona w sposób prawidłowy. W świetle obowiązujących przepisów prawa ustawodawca nie przewidział możliwości odstąpienia od nałożenia kary. Organ administracji w przypadku ujawnienia naruszenia prawa przez przedsiębiorcę ma obowiązek nałożenia na niego kary finansowej. Decyzja organu wykonawczego gminy w przedmiocie nałożenia kary finansowej ma charakter związany.

Ustosunkowując się do zarzutów odwołania, a dotyczących błędnej interpretacji treści objaśnienia nr 20 do załącznika nr 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 17 czerwca 2016 r., Kolegium wyjaśniło, że z treści tego objaśnienia wynika wprost, iż zarówno wartość masy niesegregowanych odpadów komunalnych odebranych przez podmiot oraz wartość łączna masy odpadów odebranych z obszaru całej gminy dotyczą roku poprzedzającego rok rozliczeniowy. Brak jest podstaw prawnych i faktycznych, aby interpretować to w odmienny sposób, tak jak to uczyniła odwołująca Spółka i przyjąć, że przy obliczaniu udziału podmiotu w rynku usług należy brać pod uwagę masę niesegregowanych odpadów komunalnych odebranych przez ten podmiot w danym roku rozliczeniowym. W przypadku, gdyby wolą ustawodawcy było uwzględnienie w udziale podmiotu odbierającego odpady od właścicieli nieruchomości w rynku usług masy niesegregowanych odpadów komunalnych odebranych przez podmiot w danym roku rozliczeniowym, to niewątpliwie takie określenie zostałoby zawarte w przedmiotowym rozporządzeniu.

Mając na uwadze powyższe, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję zaskarżoną przez Spółkę T.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, T. Spółka z o.o., reprezentowana przez radcę prawnego, zaskarżyła ją w całości i zarzuciła jej:

a) naruszenie art. 9g oraz 9x ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (dalej "ucpg").

b) nieustalenie właściwego stanu faktycznego, czym naruszono art. 7, art. 77 i art. 80 kpa.

Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz.1990 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej "ppsa") sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przy czym w myśl art. 134 ppsa, rozstrzygając w granicach danej sprawy sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o powołane przepisy i w granicach sprawy, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie została oparta na uzasadnionych podstawach.

Podnieść w tym miejscu należy, że Sąd w całości podzielił ustalenia organów obu instancji i wyrażoną przez nie ocenę prawną stanu faktycznego.

Zastosowanie w przedmiotowej sprawie znajdują przede wszystkim przepisy ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2017 r. poz. 1289 ze zm.).

Z art. 9g tej ustawy wynika, że podmiot odbierający odpady komunalne na podstawie umowy z właścicielem nieruchomości jest obowiązany do osiągnięcia w danym roku kalendarzowym w odniesieniu do masy odebranych przez siebie odpadów komunalnych poziomów recyklingu, przygotowania do ponownego użycia i odzysku innymi metodami oraz ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3b ust. 2 i art. 3c ust. 2.

W związku z tym, na podstawie art. 3c ust. 2 ustawy, Minister Środowiska wydał rozporządzenie z dnia 25 maja 2012 r. w sprawie poziomów ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania oraz sposobu obliczania poziomu ograniczania masy tych odpadów (Dz. U. z 2012 r. poz. 676), z którego wynika, iż dopuszczalny poziom masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania w stosunku do masy tych odpadów wytworzonych w 1995 r., w roku 2016 r. wynosił 45 %.

Z kolei art. 9x ust. 2 pkt 2) upcg stanowi, że przedsiębiorca odbierający odpady komunalne na podstawie umowy z właścicielem nieruchomości, który nie wykonuje obowiązku określonego w art. 9g - podlega karze pieniężnej, obliczonej dla wymaganego poziomu ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania.

Z art. 9x ust. 3 ustawy wynika, że karę pieniężną, o której mowa w ust. 2, oblicza się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty za umieszczenie niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych na składowisku, określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 290 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, i brakującej masy odpadów komunalnych wyrażonej w Mg, wymaganej do osiągnięcia odpowiedniego poziomu recyklingu, przygotowania do ponownego użycia i odzysku innymi metodami lub ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania.

Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do sposobu ustalenia stosunku masy odpadów biodegradowalnych przeznaczonych do składowania w 2016 r. do masy takich odpadów wytworzonych w 1995 r., a konkretnie zastosowania objaśnienia nr 20 do załącznika nr 1 do powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 17 czerwca 2016 r. w sprawie wzorów sprawozdań.

Zauważyć należy, że na kwestie istotne dla wydania decyzji w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za nieosiągnięcie w danym roku poziomu ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazanych do składowania, wpływ ma nie tylko działalność określonego podmiotu, ale i okoliczności występujące w danej gminie, tj. ilość odbieranych z jej terenu odpadów.

Zdaniem skarżącej, udział podmiotu odbierającego odpady od właścicieli nieruchomości w rynku usług stanowi iloraz masy niesegregowanych odpadów odebranych w danym roku rozliczeniowym i łącznej masy tych odpadów z całej gminy w roku poprzedzającym. Natomiast w ocenie organu, obydwie te wartości (tj. masę odebranych odpadów niesegregowanych i łączną masę tych odpadów z całej gminy) należy odnosić do roku poprzedzającego.

W ocenie Sądu, przyjęcie sposobu rozumowania Spółki T. prowadziłoby do niedopuszczalnego różnicowania sytuacji podmiotów uczestniczących w rynku usług polegających na odbiorze odpadów od właścicieli nieruchomości z terenu danej gminy. Do jednych bowiem podmiotów stosowałoby się dane wyłącznie z roku rozliczeniowego, do innych zaś dane z takiego roku i z roku poprzedzającego.

Dla rozstrzygnięcia sprawy nie ma przy tym znaczenia w jakim akcie prawnym znajduje się określenie sposobu ustalenia udziału w rynku odbioru odpadów, skoro definicja zawarta w objaśnieniu nr 20 do załącznika nr 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 17 czerwca 2016 r. jest jasna, konkretna i nie budząca jakichkolwiek wątpliwości. Z treści tego objaśnienia wynika wprost, iż zarówno wartość masy niesegregowanych odpadów komunalnych odebranych przez podmiot oraz wartość łączna masy odpadów odebranych z obszaru całej gminy dotyczą roku poprzedzającego rok rozliczeniowy. Podzielić więc należy stanowisko organu, że brak jest podstaw prawnych i faktycznych, aby interpretować to w odmienny sposób.

Do określenia osiąganego w roku rozliczeniowym poziomu ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazanych do składowania, organy zastosowały prawidłowy wzór matematyczny, przyjmując do obliczeń właściwe dane.

Jeżeli bezspornie w 2015 r. Spółka odebrała z terenu Gminy M. 27,2 Mg niesegregowanych odpadów komunalnych, zaś masa takich odpadów odebranych w tamtym roku z terenu tej Gminy wyniosła 1.922,4 Mg, to udział skarżącej w rynku usług wynosił 0,014 Mg. Z kolei w 2016 r. masa odpadów komunalnych ulegających biodegradacji zebranych ze strumienia odpadów komunalnych z obszaru Gminy i przekazanych do składowania wyniosła 7,875 Mg. Prawidłowo też na 8,12 Mg ustalona została masa odpadów komunalnych ulegających biodegradacji wytworzonych w 1995 r. na obszarze, z którego podmiot odbiera odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. W konsekwencji prawidłowo ustalono osiągany w 2016 r. poziom ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazanych do składowania na 96,98 %, przy ustalonym na tamten rok poziomie 45 %. Stąd też przekroczenie poziomu redukcji nastąpiło o 51,98 %.

W rezultacie właściwie obliczona została wysokość kary pieniężnej nałożonej na skarżącą. Skoro bowiem masa odpadów komunalnych ulegających biodegradacji dozwolona do składowania w 2016 r. to 3,654 Mg, to różnica masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji zebranych ze strumienia odpadów komunalnych z obszaru Gminy i przekazanych do składowania wyniosła oraz masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji dozwolonej do składowania w 2016 r. daje 4,221 Mg (7,875 Mg - 3,654 Mg = 4,221 Mg). Iloczyn tej wartości i kwoty 120,76 zł (określonej na podstawie obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 października 2015 r. w sprawie opłat za korzystanie ze środowiska, Dz. U. poz. 1875 ze zm.) wynosi 509,73 zł, tj. kwotę określoną w decyzji.

Zważywszy na poczynione ustalenia, za chybione uznać należy zarzut naruszenia powołanych w skardze przepisów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminie.

W konsekwencji nie można też podzielić zarzutu nieustalenia właściwego stanu faktycznego, tj. naruszenia wskazanych w skardze przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja odpowiada prawu, stąd skarga podlegała oddaleniu. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 151 ustawy ppsa, należało orzec jak w sentencji.