Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 763/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne~Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: 1 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1066
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jednolity
article: art. 52 par. 1, art. 52 par. 2, art. 53 par. 1 w zw. z art. 54 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Gebel po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D. na decyzję Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie przyznania nieruchomości nierolniczej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. S.D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na pismo Wojewody Z. z dnia [...] r., nr [...] stanowiące odpowiedź na jego pismo z dnia [...] r. w którym wnosił o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie odstąpienia nieruchomości nierolniczej położonej w G. przy ul. [...] na rzecz Z.Z. i wydanie decyzji prawidłowej.

Jednocześnie powołując się na przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 50 § 1 tej ustawy S.D. zaskarżył w całości przywołaną decyzję Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. z dnia [...] r. zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy oraz wydanie z pominięciem prawidłowej podstawy prawnej i z rażącym naruszeniem prawa.

W oparciu o powyższe powołując się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 maja 2015 r. (sygn. akt P46/13), art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., art. 156 § 2 K.p.a. i art. 2 Konstytucji RP wniósł o uznanie tej decyzji za nieważną oraz w oparciu o art. 77 Konstytucji RP o nakazanie organowi administracji publicznej przyznania mu nieruchomości położonej w G. przy ul. [...].

Wobec tak sformułowanej skargi, zarządzeniem Sądu z dnia [...] r. zobowiązano skarżącego do jej sprecyzowania, poprzez jednoznaczne określenie w terminie 7 dni, od daty otrzymania wezwania, czy przedmiotem skargi jest pismo Wojewody Z. z dnia [...] r., czy decyzja Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. z dnia [...] r., nr [...] pod rygorem przyjęcia, że skarga została wniesiona na pismo organu z dnia [...] r.

W odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia [...] r., B.D., po opisaniu dotychczasowego przebiegu postępowania w niniejszej sprawie, wniósł o rozpatrzenie jego skargi na decyzję z dnia [...] r., nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Z treści skargi B.D. wynika, że domaga się on aby sąd administracyjny uchylił (unieważnił) ostateczną decyzję Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G. z dnia [...] r., nr [...] oraz nakazał organowi przyznanie mu nieruchomości położonej w G., przy ul. [...].

Odnosząc się do powyższego w pierwszej kolejności wskazać należy, że w myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie zastępują organów administracji publicznej w merytorycznym rozpoznawaniu spraw przekazanych tym organom i wnioski o ewentualne wzruszenie ostatecznych decyzji w jednym z trybów nadzwyczajnych przewidzianych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) należy kierować bezpośrednio do organu. Podobnie sąd administracyjny nie jest uprawniony do nakazania organowi wykonania żądanej przez skarżącego czynności.

Ponadto zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 tej ustawy).

Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 P.p.s.a.).

Skargę do sądu administracyjnego można zatem wnieść wyłącznie na decyzję wydaną przez organ odwoławczy, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia decyzji.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja wydana przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w G., które w dacie wydania tej decyzji było organem I instancji właściwym do rozpoznawania spraw dotyczących przyznania prawa do nabycia na własność nieruchomości. Jak wynika z pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji Z.Z. (matka skarżącego) oraz J.K. i F.B. przysługiwało prawo wniesienia odwołania do Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w S., w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Odwołania nie wniesiono, zatem decyzja organu I instancji stała się ostateczna.

Należy także zauważyć, że skarżący nie uczestniczył w przedmiotowym postępowaniu, a jedynie jego matka – Z.Z.

Z powyższych względów skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.