Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 688/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-09-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 13 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. i M. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości - w zakresie wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

J. S. i M. S. w skardze na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wskazaną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości, położonej przy ul. P. /ul. R. , oznaczonej jako działka nr ewid. [...], należącej do skarżących, poprzez zezwolenie PGE Dystrybucja SA na zakładanie i przeprowadzenie elektroenergetycznej linii kablowej niskiego napięcia 0,4 kV.

Kwestionując rozstrzygnięcie skarżący podnosili, że inwestycja ingeruje w ich własność i naruszając zasadę proporcjonalności, wyrządza im szkodę.

Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący podnieśli, że może dojść do wyrządzenia przez inwestora nieodwracalnej szkody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co na następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Sąd, wydając orzeczenie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, powinien zbadać, czy zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 grudnia 2004 r., FZ 495-497/04; z dnia 22 listopada 2004 r., FZ 474/04; z dnia 31 sierpnia 2004 r., FZ 267/04, dostępne w CBOSA).

W orzecznictwie przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie miałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04).

Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które – raz zaistniałe – powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., II FSK 182/10).

W sprawie niniejszej skarżący nie wykazali powyższych przesłanek, a jedynie ogólnie podnieśli, że wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić "nieodwracalną szkodę".

Odnosząc się do tak sformułowanego zarzutu, Sąd nie jest w stanie ocenić czy istnieje realne zagrożenie powstaniem szkody w znacznych (a nie jakichkolwiek) rozmiarach - skarżący nie wykazali na czym ta ewentualna szkoda miałaby polegać, skoro inwestycja obejmuje wykopanie ziemi i umieszczenie w niej energetycznej linii kablowej, zaś obowiązkiem inwestora jest uporządkowanie terenu. Z tych samych powodów - zdaniem Sądu - nie można również mówić o nieodwracalnych skutkach inwestycji, tym bardziej, że w razie uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji (o ile zostanie ona już wykonana) inwestor będzie zobowiązany przywrócić stan poprzedni.

Z tych względów stwierdzić należy, że wobec niewykazania przez skarżących przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., wniosek nie może być uwzględniony, dlatego orzeczono, jak w sentencji.