Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1377/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6193 Funkcjonariusze Straży Granicznej
Hasła tematyczne: Straż graniczna
Skarżony organ: Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 39a ust. 1-3
journal: Dz.U. 2005 nr 234 poz 1997
law: Ustawa z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej - tekst jednolity
article: par. 3, par. 4, par. 5
journal: Dz.U. 2005 nr 181 poz 1517
law: ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI z dnia 31 sierpnia 2005 r. w sprawie przenoszenia do  dyspozycji funkcjonariuszy Straży Granicznej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Protokolant Beata Gibzińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2009 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zajmowanego stanowiska służbowego i przeniesienia do dyspozycji - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Komendant Główny Straży Granicznej decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w sprawie zwolnienia [...] Straży Granicznej B. S. z dniem [...] maja 2008 r. z zajmowanego stanowiska służbowego [...] i przeniesienia od dnia [...] maja 2008 r. do dyspozycji Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej, w związku z przewidywanym wyznaczeniem na inne stanowisko służbowe.

Z ustaleń organu i akt administracyjnych wynika następujący stan sprawy:

Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej rozkazem personalnym z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] zwolnił [...] SG B. S. z dniem [...] lutego 2008 r. z zajmowanego stanowiska [...] i od dnia [...] lutego 2008 r. przeniósł do swojej dyspozycji, w związku z przewidywanym wyznaczeniem funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe.

Na skutek uwzględnienia odwołania funkcjonariusza Komendant Główny Straży Granicznej decyzją z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] uchylił zaskarżony rozkaz personalny w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej w dniu [...] maja 2008 r. wydał rozkaz personalny, w którym:

I. na podstawie art. 36 i art. 39a ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997 ze zm.) oraz § 2 ust. 1 pkt 2 i ust. 3, § 3 ust. 1 i § 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 sierpnia 2005 r. w sprawie przenoszenia do dyspozycji funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. z 2005 r. Nr 181, poz. 1517) zwolnił [...] Straży Granicznej B. S. w służbie stałej z dniem [...] maja 2008 r. z zajmowanego stanowiska służbowego [...] i od dnia [...] maja 2008 r. przeniósł do dyspozycji Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w związku z przewidywanym wyznaczeniem na inne stanowisko służbowe;

II. stwierdził, że na podstawie art. 39a ust. 2 powołanej ustawy w okresie pozostawania w dyspozycji ww. funkcjonariusz zachowuje prawo do uposażenia i innych świadczeń przysługujących na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym.

Rozkazowi nadano rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 k.p.a.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej podniósł, iż ustawa o Straży Granicznej przewiduje w art. 39a przekształcenie stosunku służbowego funkcjonariusza Straży Granicznej w drodze zwolnienia z zajmowanego stanowiska i przeniesienia do dyspozycji właściwego przełożonego, jeżeli przewiduje się wyznaczenie tego funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe. Okres pozostawania funkcjonariusza w dyspozycji nie może być dłuższy niż 1 rok. Zgodnie zaś z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, komendant oddziału może przenosić funkcjonariuszy wyłącznie do swojej dyspozycji. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej wykonuje swoje zadania przy pomocy podległego mu urzędu — komendy oddziału. Pełniąc funkcję terenowego organu Straży Granicznej dysponuje prawem do kształtowania polityki kadrowej gwarantującej skuteczną realizację ustawowych zadań, sprawne kierowanie i zarządzanie uwzględniające aktualne potrzeby podporządkowane celom perspektywicznym. [...] SG B. S. wykonując obowiązki na stanowisku [...] realizował zadania związane między innymi z [...]. Organ wskazał, iż w ostatnim okresie jakość realizowanych przez wymienionego funkcjonariusza zadań w coraz większym stopniu stawała się rozbieżna z określonymi przez komendanta oddziału wymaganiami i potrzebami funkcjonowania komendy oddziału. Ponadto przewidywane wyznaczenie [...] SG B. S. na inne stanowisko służbowe pozostaje w ścisłym związku z zadaniami Wydziału [...], które wynikają z aktualnych potrzeb podporządkowanych funkcjonowaniu oddziału na wewnętrznej granicy Unii Europejskiej. Taka "organizacyjna podległość" stanowiska [...] wynikająca ze struktury organizacyjnej, a także jego bezpośredni wpływ na funkcjonowanie oddziału powoduje, iż sposób kierowania tą komórką organizacyjną przez [...] SG B. S., jego cechy osobowości, poczucie odpowiedzialności służbowej nie dają gwarancji w pełni skutecznego działania zgodnego ze stawianymi przez komendanta oddziału wymogami w tym zakresie. Istnienie tak ścisłych zależności służbowych powoduje, iż komendant oddziału winien mieć do tego funkcjonariusza pełne, niepodważalne zaufanie. Stopień tego zaufania uległ znacznemu obniżeniu poprzez fakt wszczęcia przeciwko niemu postępowania dyscyplinarnego za to, że po otrzymaniu kopii dokumentów służbowych nie przekazał ich Komendantowi [...] Oddziału Straży Granicznej wraz z informacją o sposobie ich otrzymania. Organ orzekający stwierdził, iż stosunek służbowy funkcjonariusza Straży Granicznej jest służbą, której warunki ustala przełożony właściwy w sprawach osobowych. Przepisy ustawy o Straży Granicznej pozwalają Komendantowi [...] Oddziału Straży Granicznej na ocenę zasadności i celowości zwolnienia [...] SG B. S. z dotychczas zajmowanego stanowiska z zamiarem wyznaczania go na inne stanowisko służbowe. Ponadto należało funkcjonariuszowi przyznać [...] kategorię dodatku funkcyjnego z mnożnikiem [...] kwoty bazowej, z uwagi na fakt, że [...] SG B. S. zajmując stanowisko [...] od dnia [...] stycznia 2008 r. otrzymywał dodatek funkcyjny w [...] kategorii z mnożnikiem [...] kwoty bazowej. Nadanie rozkazowi, na podstawie art. 108 § 1 k.p.a., rygoru natychmiastowej wykonalności zostało uzasadnione wyjątkowo ważnym interesem służby, jaki przejawia się koniecznością stworzenia warunków do nieprzerwanego i właściwego funkcjonowania komórki organizacyjnej komendy oddziału oraz realizacji jej ustawowych zadań.

B. S. odwołał się od powyższego rozkazu personalnego domagając się jego uchylenia w całości. W uzasadnieniu odwołania funkcjonariusz podniósł, iż w kwestionowanym rozkazie personalnym nie podano faktycznego powodu zwolnienia go z zajmowanego stanowiska, czym naruszono przepisy k.p.a. dotyczące uzasadnienia uznaniowej decyzji administracyjnej oraz nie wskazano jakie dobro służby wymagało nadania rozkazowi rygoru natychmiastowej wykonalności. Ponadto odwołujący podkreślił, iż rozkaz o zwolnieniu go z zajmowanego stanowiska stał się represją, swoistym przejawem mobbingu, za ujawnienie nieprawidłowości jakie miały miejsce w 2005 r. w związku z odbiorem inwestycyjnym modernizacji [...] w L. i złożeniem przez odwołującego się zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa.

Komendant Główny Straży Granicznej decyzją z dnia [...] lipca 2008 r., wydaną na podstawie art. 36 ust. 1 i 2 oraz art. 39a ust. 1 ustawy o Straży Granicznej oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z § 3 ust. 1 i § 5 ust. 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 14 czerwca 2002 r. w sprawie właściwości organów i jednostek organizacyjnych Straży Granicznej w sprawach wynikających ze stosunku służbowego funkcjonariuszy Straży Granicznej oraz trybu postępowania w tych sprawach (Dz. U. z 2002 r. Nr 91, poz. 814), utrzymał zaskarżony rozkaz personalny w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, iż tryb oraz formę przenoszenia funkcjonariuszy do dyspozycji reguluje rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 sierpnia 2005 r. w sprawie przenoszenia do dyspozycji funkcjonariuszy Straży Granicznej. Kwestionowana decyzja wydana została w związku z tym, iż na Komendancie Oddziału jako terenowym organie Straży Granicznej spoczywa odpowiedzialność za realizację zadań wynikających z ustawy o Straży Granicznej. Mając na uwadze treść art. 39a tej ustawy, Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej przyjął, że z przepisów art. 31 ust. 1 powołanej ustawy o Straży Granicznej wynika, iż funkcjonariusz dobrowolnie zgłaszając się do służby w Straży Granicznej musi godzić się na warunki jej pełnienia. W związku z tym, powinien też liczyć się z możliwością przeniesienia do dyspozycji właściwego przełożonego na czas nie dłuższy niż 12 miesięcy. Przeniesienie funkcjonariusza do dyspozycji z zamiarem wyznaczenia go na inne stanowisko służbowe, jako element polityki kadrowej, pozostawione zostało uznaniu właściwego przełożonego. Zatem Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej kierując się potrzebami służbowymi, ma prawo kształtowania polityki kadrowej według własnej oceny w celu najskuteczniejszej realizacji zadań służbowych. Organ drugiej instancji podkreślił, iż prawidłowe i skuteczne realizowanie zadań przez [...] SG B. S. wymaga ścisłej współpracy, porozumienia i zaufania pomiędzy Komendantem Oddziału a kierownikiem komórki organizacyjnej, który bezpośrednio realizuje zadania związane z [...]. Jednocześnie w przypadku [...] Komendant Oddziału ma w pełni uzasadnione prawo oczekiwać większego, niż na niższych stanowiskach stopnia lojalności. Wydanie skarżonej decyzji oparte zostało na racjonalnym podejściu do zarządzania i kierowania zasobami ludzkimi i realizowanymi przez nich zadaniami, uwzględniającym przede wszystkim dobro służby. Decyzja ta wydana została w warunkach narastającej niemożności kontynuowania dalszej współpracy z funkcjonariuszem na kierowniczym stanowisku, z uwagi na prezentowaną przez niego w ostatnim okresie postawę, która w istotny sposób utrudniała skuteczne wykonywanie zadań służbowych. Zachowanie to było postrzegane przez Komendanta Oddziału w kategoriach nielojalności, tj. braku akceptacji współpracy oraz postępowania nieodpowiadającego stawianym wymogom i potrzebom kreowanym przez bezpośredniego przełożonego. Mogło to w efekcie doprowadzić do zachwiania ciągłości i skuteczności podejmowanych działań. Odnosząc się do podnoszonej przez skarżącego sprawy związanej z rzekomymi nieprawidłowościami przy odbiorze [...] Oddziału Straży Granicznej, organ wskazał, iż członkowie komisji do odbioru [...] zostali uniewinnieni od popełnienia zarzucanego im czynu prawomocnym wyrokiem sądu.

Decyzja Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] lipca 2008 r. stała się przedmiotem skargi wniesionej przez B. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Adwokat M. O. - pełnomocnik skarżącego - zarzucił w skardze wydanie decyzji z: 1) rażącym naruszeniem prawa materialnego w postaci § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 sierpnia 2005 r. w sprawie przenoszenia do dyspozycji funkcjonariuszy Straży Granicznej, polegającym na dokonaniu przeniesienia funkcjonariusza do dyspozycji przy braku analizy dotychczasowego przebiegu służby B. S., zaniechania odniesienia się do kwalifikacji zawodowych ww. funkcjonariusza oraz jego predyspozycji, pominięcia istniejących możliwości etatowych [...] Oddziału Straży Granicznej, zlekceważeniu przyczyn awersji Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej do B. S. pomimo, iż skarżący realizował obowiązek wypływający z art. 304 § 1 i 2 k.p.k. i działał w interesie publicznym; 2) rażącym naruszeniem przepisów postępowania w postaci art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 138 § 2 k.p.a., polegającym na zaniechaniu sporządzenia poprawnego uzasadnienia i zaniechaniu odniesienia się do zarzutów podniesionych w odwołaniu od rozkazu personalnego z dnia [...] maja 2008 r., pomimo, iż było to podstawowym obowiązkiem organu odwoławczego. Mając na uwadze powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej oraz poprzedzającej ją decyzji Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej. W uzasadnieniu skargi podniesiono m.in., iż wysoce krzywdzące i niewynikające z żadnych przesłanek, opinii, rozmów dyscyplinujących jest formułowanie poglądu jakoby jakość realizowanych przez B. S. zadań służbowych w coraz większym stopniu stawała się rozbieżna z określonymi przez Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej wymogami i potrzebami funkcjonowania Komendy. Szczególnie bezpodstawne i naruszające etykę funkcjonariusza jest powoływanie się, na bliżej nieokreślony sposób kierowania komórką organizacyjną na cechy osobowości, poczucie odpowiedzialności służbowej niedające gwarancji w pełni skutecznego działania. To właśnie poczucie odpowiedzialności służbowej nie pozwoliło B. S. przejść obojętnie wobec faktu matactwa, antydatowania dokumentów służbowych i dokonania odbioru inwestycji z naruszeniem przepisów prawa. Ponadto z uzasadnienia rozkazu personalnego z dnia [...] maja 2008 r. nie wynika nawet pośrednio, w jakim okresie i z jakiego powodu miałaby nastąpić tak radykalna zmiana w postępowaniu B. S. w sprawach służbowych, która uzasadniałaby tak negatywną ocenę jego postępowania przez Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej. Dodatkowo podniesiono, iż w decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej jak i decyzji Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej pominięto szereg elementów, które należało uwzględnić w świetle regulacji § 4 pkt 1 ww. rozporządzenia. Nie wzięto pod uwagę, że skarżący ma wieloletni nienaganny przebieg służby, był wielokrotnie nagradzany finansowo i rzeczowo oraz był sukcesywnie awansowany na wyższe stanowisko. Przeniesienie skarżącego do dyspozycji Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej nie ma faktycznego i prawnego uzasadnienia lecz ma wyłącznie podłoże osobiste.

W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Straży Granicznej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Skarga podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w takim stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy.

Na wstępie wskazać należy, iż stosunek służbowy funkcjonariusza Straży Granicznej, stosownie do przepisu art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997 ze zm.), powstaje w drodze mianowania na podstawie dobrowolnego zgłoszenia się do służby. Wynika z tego, że konsensusu stron wymaga jedynie zadecydowanie o przyjęciu do służby, a nie ustalenie warunków jej pełnienia. Istotą służby jest zaś dyspozycyjność funkcjonariusza i dlatego temu stosunkowi służbowemu nadano charakter stosunku administracyjnego, a więc takiego, w którym organ jednostronnie i władczo kształtuje sytuację prawną funkcjonariusza. Zatem zawarte w ustawie uregulowanie w zakresie rozstrzygania o mianowaniu na stanowisko służbowe, przeniesieniu i zwolnieniu funkcjonariusza z zajmowanego stanowiska służbowego daje przełożonemu służbowemu – co do zasady – władzę jednostronnego ustalenia treści stosunku służbowego, w tym do zwolnienia z zajmowanego stanowiska oraz przeniesienia funkcjonariusza do pełnienia obowiązku na innym stanowisku służbowym, czy też jak w analizowanym przypadku przeniesienia do dyspozycji przełożonego. Takie uprawnienie wynika z art. 36 ust. 1 ustawy, który stanowi, że do mianowania funkcjonariusza na stanowisko służbowe, przenoszenia oraz zwalniania z tych stanowisk właściwi są przełożeni: Komendant Główny Straży Granicznej, komendanci oddziałów Straży Granicznej oraz komendanci ośrodków szkolenia Straży Granicznej.

Zgodnie z art. 39a ust. 1 – 3 ustawy o Straży Granicznej, funkcjonariusza zwolnionego lub odwołanego z zajmowanego stanowiska można przenieść do dyspozycji właściwego przełożonego, jeżeli przewiduje się wyznaczenie go na inne stanowisko służbowe albo zwolnienie ze służby. Okres pozostawania funkcjonariusza w dyspozycji nie może być dłuższy niż 1 rok. W okresie pozostawania w dyspozycji funkcjonariusz nie wykonuje obowiązków służbowych, zachowując prawo do uposażenia i innych świadczeń przysługujących na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym. Funkcjonariusz przeniesiony do dyspozycji jest obowiązany do podjęcia obowiązków służbowych w każdym czasie na polecenie właściwego przełożonego.

Szczegółowo warunki i tryb przenoszenia funkcjonariusza Straży Granicznej określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 sierpnia 2005 r. w sprawie przenoszenia do dyspozycji funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. Nr 181, poz. 1517). W świetle postanowień § 3 ust. 1 - 3 tego rozporządzenia, przeniesienie funkcjonariusza do dyspozycji następuje na podstawie rozkazu personalnego, w którym określa się datę, z którą następuje przeniesienie do dyspozycji, oraz przełożonego, do którego dyspozycji funkcjonariusz jest przenoszony, jak również wskazuje, czy przeniesienie następuje w związku z przewidywanym wyznaczeniem funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe, czy też w związku z przewidywanym zwolnieniem ze służby oraz do rozkazu stosuje się odpowiednio wydane na podstawie art. 85 ust. 1 pkt 1 ustawy przepisy dotyczące rozkazu personalnego w sprawie zmiany stosunku służbowego. Przepis § 4 ust. 1 rozporządzenia wymaga, aby dokonując przeniesienia funkcjonariusza do dyspozycji, uwzględniać dotychczasowy przebieg służby funkcjonariusza, posiadane przez niego kwalifikacje zawodowe oraz predyspozycje, jak również istniejące możliwości etatowe i potrzeby ewentualnego mianowania danego funkcjonariusza na inne równorzędne stanowisko służbowe - jeżeli przeniesienie do dyspozycji ma nastąpić w związku z przewidywanym wyznaczeniem tego funkcjonariusza na inne stanowisko służbowe. Natomiast § 5 ust. 1 powołanego rozporządzenia stanowi, że rozkaz w sprawie przeniesienia funkcjonariusza do dyspozycji wydaje się niezwłocznie po podjęciu przez właściwy organ decyzji w sprawie zwolnienia lub odwołania funkcjonariusza z dotychczas zajmowanego stanowiska służbowego.

Odnosząc powyższe uregulowania prawne do stanu faktycznego w niniejszej sprawie nie można podzielić stanowiska strony skarżącej, że podjęte w sprawie rozstrzygnięcia cechuje zupełna dowolność, a rzeczywistym powodem wydania decyzji Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej stały się tylko i wyłącznie pobudki osobiste. Jak jednoznacznie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Komendant Główny Straży Granicznej przyczyną zwolnienia skarżącego z zajmowanego stanowiska i przeniesienia do dyspozycji przełożonego był narastający konflikt pomiędzy nim, a Komendantem [...] Oddziału Straży Granicznej. Z uwagi na zajmowane przez skarżącego kierownicze stanowisko [...] ta współpraca wymagała nie tylko odpowiednich kwalifikacji i nienagannego przebiegu służby, lecz zaangażowania w wykonywanie zadań związanych z [...] w sposób zgodny z oczekiwaniami Komendanta. Owa współpraca winna się przejawiać zaufaniem przełożonego do funkcjonariusza kierującego jedną z komórek organizacyjnych Oddziału, lojalnością podległego współpracownika, zdolnością do realizacji zadań w sposób zgodny z wolą przełożonego. Istotnym elementem współpracy Komendanta z kadrą kierowniczą średniego szczebla jest niewątpliwie sprawne kierowanie poszczególnymi komórkami organizacyjnymi zarządzanej instytucji. W sytuacji ciągłego konfliktu pomiędzy bezpośrednim przełożonym danej komórki organizacyjnej a podległymi mu funkcjonariuszami i pracownikami, sprawne realizowanie zadań instytucji doznaje znacznych trudności. Jak wynika z materiału aktowego, Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej miał uzasadnione podstawy aby twierdzić, iż sposób w jaki skarżący zarządzał podległym mu Wydziałem odbiegał od oczekiwań jego bezpośredniego przełożonego. Szereg dowodów znajdujących się w aktach administracyjnych świadczy o braku możliwości współpracy ówczesnego [...] z podległymi mu funkcjonariuszami. Dla przykładu należy wskazać pismo [...] T. G. [...] z dnia [...] marca 2007 r. skierowane do Komendanta Oddziału [...] Straży Granicznej z prośbą o przeniesienie do innego wydziału z powodu braku odpowiednich warunków do pełnienia służby w Wydziale [...]. Pismo z dnia [...] września 2007 r. z prośbą o przeniesienie do innej placówki oddziału zostało również złożone przez [...] SG Ł. D. Ponadto [...] Oddziału SG [...] A. B. pismem z dnia [...] marca 2006 r. wystąpił do Komendanta Oddziału o zwolnienie ze służby z powodu braku możliwości współpracy z bezpośrednim przełożonym.

W zaistniałym stanie faktycznym stwierdzić należy, iż Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej posiadał uzasadnione podstawy do zwolnienia skarżącego z zajmowanego stanowiska kierowniczego i przeniesienia do dyspozycji, a zastosowanie rygory natychmiastowej wykonalności wydanej decyzji, w oparciu o przepis art. 108 § 1 k.p.a., było podyktowane koniecznością natychmiastowego stworzenia warunków do właściwego funkcjonowania Wydziału [...] Oddziału, co należy utożsamiać z interesem służby, a więc i interesem publicznym.

Trzeba także stwierdzić, że przeniesienie skarżącego do dyspozycji Komendanta Oddziału w związku z przewidywanym wyznaczeniem na inne stanowisko służbowe nastąpiło z poszanowaniem art. 39a ustawy o Straży Granicznej oraz powołanych powyżej przepisów rozporządzenia wykonawczego. Za nietrafny należy uznać zarzut nieuwzględnienia przy podejmowaniu decyzji o przeniesieniu do dyspozycji dotychczasowego przebiegu służby funkcjonariusza, posiadanych przez niego kwalifikacji zawodowych oraz predyspozycji, jak również istniejących możliwości etatowych i potrzeb ewentualnego mianowania danego funkcjonariusza na inne równorzędne stanowisko służbowe. Analiza powołanych przepisów ww. rozporządzenia prowadzi do wniosku, że przedmiotowe przesłanki powinny być brane pod uwagę przy podejmowaniu decyzji o przeniesieniu do dyspozycji, jednakże w świetle § 3 ust. 1 – 3 nie stanowią one obligatoryjnej części składowej takiej decyzji. Z uzasadnienia rozkazu personalnego z dnia [...] maja 2008 r. wynika, iż organ w swych rozważaniach nie pominął uwarunkowań określonych w § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia, choć nie w pełni znalazło to odzwierciedlenie w motywach rozstrzygnięcia. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej zaznaczył w uzasadnieniu decyzji, iż "[...] B. S. wykonując obowiązki na stanowisku [...] realizował zadania związane między innymi z [...]. Przewidywane wyznaczenie [...] SG B. S. na inne stanowisko służbowe pozostaje w ścisłym związku z zadaniami Wydziału [...], które wynikają z aktualnych potrzeb podporządkowanych funkcjonowaniu oddziału na wewnętrznej granicy Unii Europejskiej". Mając na uwadze, że przeniesiony do dyspozycji funkcjonariusz nie wykonuje stałych obowiązków służbowych (art. 39a ust. 2 i 3 ustawy) lecz jest obowiązany do podjęcia obowiązków służbowych na polecenie właściwego przełożonego, poprzez: 1) wyznaczenie do wykonywania określonych zadań służbowych, jeżeli charakter tych zadań odpowiada posiadanym przez funkcjonariusza kwalifikacjom lub do pełnienia na określonych warunkach dyżurów; 2) skierowanie do odbycia odpowiednich kursów, szkoleń lub praktyk zawodowych (§ 6 ust. 1 i 2 powołanego rozporządzenia), warunki określone w § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia należy uwzględniać przy wyznaczaniu określonych zadań służbowych w pozostawaniu funkcjonariusza w dyspozycji, nie zaś odnosić bezpośrednio do faktu przeniesienia do dyspozycji.

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o prawidłowo zastosowane przepisy prawa materialnego, w sposób należyty zgromadzono materiał dowodowy i przekonywująco wskazano powody zapadłego rozstrzygnięcia. To z kolei czyni zarzuty skargi, sprowadzające się w istocie do zarzutu przekroczenia granic uznania administracyjnego, za niezasadne.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.