Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 461/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-05-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 129 par. 2 w zw. z art. 44
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędzia WSA Leszek Kamiński, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2010 r. sprawy ze skargi B. B. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 461/10

UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru budowlanego w Powiecie G. decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2009r.,działając na podstawie art. 67 ust 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane ( Dz.U Nr 156 z 2000r., poz. 1118), nakazał K. B., [...] rozbiórkę budynku mieszkalnego i uporządkowanie terenu działki o nr ewid. [...] w G..

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009r. o Nr [...], działając na podstawie art. 134 kpa stwierdził uchybienie terminu do wniesienie przez B. B. odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] lipca 2009r.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż warunkiem skuteczności czynności procesowej — wniesienia odwołania — jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy obowiązany jest zatem w postępowaniu wstępnym zbadać, czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie.

Organ odwoławczy zauważył, iż stosownie do przepisu art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie.

W dniu 10 listopada 2009 r. — data stempla pocztowego, zostało nadane do organu pierwszej instancji odwołanie Pana B. B. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie G. Nr [...] z dnia [...] lipca2009 r.

Decyzja organu I instancji Nr [...] z dnia [...] lipca 2009., adresowana do B. B. została w dniu 30 lipca2009 r. awizowana z adnotacją "mieszkanie zamknięte, adresat nieobecny".

W dniu 6 sierpnia2009 r. przesyłka została awizowana powtórnie.

Organ przytoczył treść art. 44 kpa, w brzmieniu nadanym mu ustawą z dnia 11 marca 2005 r. o zmianie ustawy — Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2005 r. Nr 78, poz. 682 ) , zgodnie z którym " w razie niemożności doręczenia pisma procesowego adresatowi osobiście (art. 42 K.p.a. ) lub innej osobie wskazanej w ustawie (art. 43 K.p.a. )" pismo takie składa się na okres czternastu dni w urzędzie pocztowym lub urzędzie gminy i równocześnie zawiadomienie o tym należy umieścić na drzwiach mieszkania adresata ( na drzwiach innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) lub w miejscu widocznym na nieruchomości, której postępowanie dotyczy.

Adresat może odebrać przesyłkę w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia o możliwości jej odbioru.

Jeżeli adresat nie podejmie przesyłki w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie. Ponownie wyznaczony termin nie może być dłuższy niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia.

W wypadku zadośćuczynienia powyższym wymogom z mocy prawa przyjmuje się domniemanie, że doręczenie zostało dokonane z upływem ostatniego dnia wspomnianego okresu czternastodniowego licząc od pierwszego awizowania.

W świetle powyższych rozważań skuteczne doręczenie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie G. Nr [...] nastąpiło w dniu 13 sierpnia.2009 r. zaś termin do wniesienia odwołania od decyzji upłynął w dniu 27 sierpnia 2009r.

Skarżący złożył odwołanie od powołanego rozstrzygnięcia w dniu 10 listopada 2009 r. (data nadania w placówce pocztowej), a zatem nie ulega wątpliwości, że wniesienie odwołania nastąpiło z uchybieniem ustawowego 14-dniowego terminu.

Skargę na powyższe postanowienie złożył B. B. podnosząc, iż zapadło ono z naruszeniem kpa oraz jego interesu prawnego.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 §1 pkt 1 ppsa).

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

W aktach sprawy znajduje się potwierdzenie odbioru decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie G. dotyczącej nakazu rozbiórki obiektu skierowanej na adres skarżącego ul. [...]. Pierwsze awizowanie przesyłki nosi datę 30 lipca 2009r. a ponowne 6 sierpnia 2009r.

Stosownie do art. 44 k.p.a., w razie niemożności doręczenia przesyłki adresatowi w sposób przewidziany w art. 42 i 43 k.p.a., aby powstało prawne domniemanie doręczenia przesyłki, muszą łącznie nastąpić następujące okoliczności:

1) złożenie pisma w urzędzie pocztowym (lub w urzędzie gminy) na okres 14 dni,

2) umieszczenie odpowiedniego zawiadomienia o złożeniu pisma,

3) upływ terminu do odbioru pisma.

W rozpoznawanej sprawie przesłanki te zostały spełnione, co słusznie stwierdził organ odwoławczy . Tym samym powstało domniemanie prawne doręczenia pisma adresatowi. Powyższe domniemanie prawne ma charakter niewzruszalny, skoro k.p.a. nie reguluje trybu składania oświadczeń woli i dochodzenia ich do wiadomości adresata, lecz normuje samą czynność procesową doręczenia pisma. Tak więc adresat pisma ma możliwość jedynie wykazania, że przepisy art. 43 lub 44 k.p.a. nie powinien być stosowany albo został zastosowany wadliwie, a wobec tego brak było przesłanek do wywołania skutków prawnych związanych z domniemaniem ustanowionym w tych przepisach (por.: N. Kowal, T. Rutkowski, Sposoby doręczeń w kodeksie postępowania administracyjnego, Casus 1999/3/23, Lex nr 60540/2).

Jeżeli adresat nie zgłosi się po odbiór pisma, datą doręczenia jest dzień, w którym upłynął czternastodniowy termin do jego odbioru, liczony od dnia następnego (zgodnie z art. 57 § 1 k.p.a.) po złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. W takiej sytuacji pismo pozostawia się w aktach sprawy. Adresat może odebrać pismo po upływie określonego w kpa terminu, niemniej dzień faktycznego odbioru pisma po tym terminie nie będzie dla niego datą doręczenia. Pozostawienie pisma w aktach sprawy jest tylko skutkiem wyczerpania toku procedury doręczenia zastępczego przewidzianego w tym przepisie.

Mając powyższe na względzie należy uznać za prawidłowe ustalenia organu odwoławczego, iż domniemanie doręczenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie G. Nr [...] nastąpiło z dniem 13 sierpnia.2009 r., termin do wniesienia odwołania od decyzji upłynął w dniu 27 sierpnia 2009r. zaś odwołanie B. B. wpłynęło w dniu 10 listopada 2009r.

Nie ulega wątpliwości, iż termin czternastu dni do wniesienia odwołania wynikający z przepisu art. 129 § 2 kpa jest terminem zawitym, a jego niedotrzymanje powoduje ujemne skutki procesowe, w postaci utraty prawa do wniesienia odwołania (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie z dnia 23 maja 1995 r.SA/Sz 274/95).

Z tych wszystkich względów należy uznać, iż organ odwoławczy słusznie wydał postanowienie o stwierdzeniu uchybienia do wniesienia odwołania od decyzji .

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).