Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 52/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-12-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, , , po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.G. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie udzielenia pomocy finansowej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 19 sierpnia 2020 r. M.G. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta B. (dalej: "organ") w przedmiocie udzielenia pomocy finansowej. W uzasadnieniu wskazała, że bezczynność trwa wiele lat, a osoby niepełnosprawne są gorzej traktowane przez pracowników organu niż zdrowe. Ponadto, skarżąca opisała swoją sytuację rodzinną oraz relacje z sąsiadami.

Organ pismem z dnia 1 października 2020 r. wniósł o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 53 § 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Ponadto, na mocy art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i g650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Skarżąca wniosła skargę na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia pomocy finansowej. Z akt sprawy nie wynika by skarżąca wcześniej złożyła ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Nie było to jednak w ogóle możliwe, gdyż sprawa administracyjna jako taka w ogóle nie powstała. Stąd też, nawet jeśli skarżąca dokonałaby takiej czynności, to niniejsza skarga pozostaje niedopuszczalna. W uzasadnieniu skargi skarżąca odniosła się do ogólnego działania organu oraz wyraziła swoje niezadowolenie. Zatem skarga nie zawiera zarzutów odnoszących się bezpośrednio do bezczynności organu w konkretnej sprawie z zakresu administracji publicznej i nie inicjuje postępowania administracyjnego kończącego się wydaniem indywidualnego aktu lub podjęciem czynności rozstrzygających sprawę dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Argumentacja przedstawiona przez skarżącą odnosi tylko i wyłącznie do działalności organu, sposobu obsługi obywateli przez jego pracowników. Tym bardziej przedstawiona przez skarżącą sytuacja rodzinna oraz relacje z sąsiadami nie mogą mieć wpływu na bezczynność organu, gdyż nie pozostają z nią w związku w żadnym stopniu. Powyższe okoliczności mogłyby stanowić podstawę skargi wnoszonej w trybie rozdziału VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, dalej: "k.p.a."). Potwierdził to także Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 września 2001 r., sygn. akt II SAB/Wr 17/01, stwierdzając, iż nie jest on właściwy do rozpoznawania skarg na bezczynność w zakresie skargi powszechnej wnoszonej w trybie Działu VIII k.p.a.

W tym stanie rzeczy, wskazać należy, że skarga jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., podlega odrzuceniu.