Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 230/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 1647
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jednolity
article: art. 103 ust. 2, art. 37 ust. 1, art. 42 ust. 1, art. 40
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj,, Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 10 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi J. Z. i P. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenie na użytkowanie obiektu I. oddala skargę, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz radcy prawnego W. W. kwotę [...] złotych zawierającą należny podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G., dalej zwany "PINB" decyzją z dnia [..] r., wydaną na podstawie art.42 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz.U. Nr 39, poz.229 ze zm.) w związku z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), po wykonaniu przez zobowiązanych S. L. i R. L. obowiązków nałożonych decyzją organu z dnia [...] r., udzielił pozwolenia na użytkowanie obiektu dobudówki do budynku mieszkalnego, wybudowanej samowolnie na nieruchomości przy ul. [...], na terenie działki numer ew. [...].

Od decyzji tej odwołali się J. Z. i P. Z. (współwłaściciele działki nr [...]) podnosząc, że ww. decyzja PINB nie znajduje uzasadnienia prawnego i została wydana z naruszeniem przepisów proceduralnych, co winno doprowadzić do jej uchylenia. Stwierdzili, że mimo wskazań Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S., organ powiatowy dowolnie ustalił, że przedmiotowa inwestycja nie zagraża zdrowiu skarżących, opierając się wyłącznie na ekspertyzach, które nie odnoszą się do tej kwestii, a jedynie stwierdzają, że jest zgodna z prawem budowlanym. Skarżący zauważyli również, że organ powiatowy nie prowadził w ogóle czynności, w celu ustalenia okoliczności wskazanych przez organ II instancji w decyzji uchylającej decyzję tego organu z dnia [...] r., co ich zdaniem narusza art. 7, 77 i 78 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Ponadto, odwołujący się zarzucili brak rzetelności oceny technicznej zawartej w aktach przedmiotowej sprawy, bowiem sankcjonuje ona warunki techniczne obiektu, który zagraża ich życiu i utrudnia użytkowanie przedmiotowej nieruchomości. W opinii skarżących, niezbędne jest dopuszczenie dowodu "z nowej opinii" w celu usunięcia wątpliwości dotyczących wykonanych robót budowlanych. Podkreślili, że wykonane przez inwestorów roboty budowlane nie usunęły niezgodności z prawem wykonanej przez nich samowolnie dobudówki, ponieważ jej konstrukcja nadal powoduje przedostawanie się do mieszkania skarżących dymu z komina, co wyklucza możliwość otwierania okien użytkowanego przez nich lokalu mieszkalnego, a ponadto narusza przepisy techniczno-budowlane.

J. Z. i P. Z. uważają również, że na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego nie można uznać, że przedmiotowa samowola budowlana została doprowadzona do stanu zgodnego z prawem, zatem domagają się przeprowadzenia postępowania dowodowego, które pozwoli powyższe jednoznacznie ustalić.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...]r., numer [...], po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy stwierdził, że PINB w związku z otrzymanym zawiadomieniem, przeprowadził w dniu [...] r. oględziny działki nr [...], położonej przy ul. [...], stanowiącej współwłasność M. S., S. K., S. i R. L., J. i P. Z., A. W.-D. oraz M. i B. M. Ze sporządzonego podczas powyższych oględzin protokołu wynika, że na przedmiotowej działce, wzdłuż granicy z działką nr [..], usytuowany jest m.in. dwukondygnacyjny budynek (ściany murowane, dach o konstrukcji drewnianej, jednospadowy, kryty blachodachówką), dobudowany do frontowego budynku mieszkalnego wielorodzinnego, usytuowanego wzdłuż ulicy [..]. W dobudowanej części znajduje się jeden lokal mieszkalny, użytkowany przez S. i R. L. (stanowiący ich własność). Do tej dobudowanej części przynależy przybudówka parterowa (zwana przez organy także dobudówką), o wymiarach 1,75 x 5 m, wybudowana w latach 80-tych ubiegłego wieku przez jej poprzedniego właściciela. Obecnie przybudówka ta służy jako skład opału zaopatrującego kocioł w paliwo do ogrzewania pomieszczeń mieszkalnych użytkowanych przez S. i R. L.

Przedmiotowa dobudówka posiada konstrukcję drewnianą, przegrody ścienne wykonane z płyt OSB docieplone styropianem, z dachem płaskim jednospadowym, na którym znajduje się taras bez balustrad ochronnych, wyłożony płytkami z terakoty. Wejście/wyjście na taras prowadzi z pomieszczenia na piętrze budynku.

Budowa ww. dobudówki w latach 80. ubiegłego wieku - w świetle obowiązujących wówczas przepisów Prawa budowlanego - wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. Inwestor takiego pozwolenia nie uzyskał.

Zatem w przedmiotowej sprawie, zgodnie z przepisami art.103 ust. 1 i 2 obowiązującej ustawy z 1994 r. - Prawo budowlane (stanowiącymi, iż przepisów tej ustawy regulujących postępowania w sprawach samowolnego wybudowania obiektu budowlanego lub jego części, nie stosuje się do obiektów budowlanych lub ich części, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ww. ustawy, do takich obiektów stosuje się przepisy dotychczasowe) stosuje się przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r.- Prawo budowlane, jak też przepisy wykonawcze do tej ustawy.

PINB uznał, iż w ww. sprawie nie zachodzą okoliczności pozwalające na zastosowanie art.37 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane, tj. wydania nakazu rozbiórki wybudowanego obiektu, wobec czego postanowieniem z dnia 4 listopada 2013 r., wydanym na podstawie art. 56 ust. 1 ww. ustawy, nałożył na S. L. i R. L. obowiązek wykonania w terminie do dnia 31 stycznia 2014 r. niżej wymienionych czynności mających na celu doprowadzenie dobudówki do budynku mieszkalnego, o wymiarach 1,75 x 5 m, do stanu zgodnego z prawem, tj.:

1) opracowanie inwentaryzacji budowlanej powykonawczej wybudowanej przybudówki,

2) przedłożenie inwentaryzacji geodezyjnej wybudowanego obiektu.

3) przedłożenie oświadczenia uprawnionej osoby, stwierdzającego, że roboty budowlane, związane z budową ww. obiektu, zostały wykonane zgodnie z wiedzą i sztuką budowlaną, obowiązującymi przepisami a wybudowany obiekt może być przedmiotem dalszego użytkowania,

4) przedłożenie opinii Państwowej Straży Pożarnej dotyczącej spełnienia przez obiekt warunków p-poż.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 Prawa budowlanego z 1974 r., inwestor, właściciel lub zarządca może przystąpić do użytkowania obiektu budowlanego, co do którego wydano przewidziany w art. 40 nakaz dokonania zmian lub przeróbek, dopiero po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie, wydanego przez właściwy terenowy organ administracji państwowej. Przy czym zgodnie z art. 56 ust. 1 ww. ustawy, terenowy organ administracji państwowej przy wykonywaniu zadań określonych ustawą może żądać od inwestora, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego oraz od wykonawcy robót budowlanych lub producenta materiałów budowlanych informacji i udostępnienia dokumentów związanych z prowadzeniem robót, przekazaniem obiektu budowlanego do użytku lub utrzymaniem obiektu, opracowania instrukcji eksploatacyjnej dla obiektu lub jego części, dostarczenia technicznych ekspertyz dotyczących projektu, materiałów, robót, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, oraz określić termin ich wykonania.

S. i R. L. wywiązali się z nałożonego ww. postanowieniem obowiązku i przedłożyli w PINB inwentaryzację budowlaną powykonawczą wybudowanej dobudówki wraz z oceną techniczną wykonanych robót budowlanych. Autor powyższego opracowania – B. Ł. (technik budownictwa lądowego, nr upr. [..]) zalecił współwłaścicielom, po ustaleniu istniejących nieprawidłowości, wykonanie następujących robót budowlanych:

1) ściany oraz dach obiektu dobudówki należy zabezpieczyć przed działaniem ognia poprzez konserwację drewnianych elementów środkami ognioochronnymi oraz obłożenie ścian podwójną płytą gkf, dodatkowo izolując ściany wełną mineralną lub w inny sposób wskazany przez państwową straż pożarną,

2) drzwi z pomieszczenia kotła co. do pomieszczenia przybudówki wykonać nowe, szerokości min. 80 cm,

3) wykonać nową posadzkę tarasu z drewna twardego, płytek z terakoty lub innych materiałów gwarantujących jego bezpieczne użytkowanie. Na tarasie zamontować barierki ochronne zapewniające bezpieczeństwo dla osób przebywających na tarasie.

Według autora powyższego opracowania spełnienie ww. zaleceń umożliwi bezpieczne użytkowanie przedmiotowej dobudówki bez stwarzania zagrożenia życia i zdrowia ludzi. Natomiast z załączonej opinii Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w G. wynika, że przedmiotowa przybudówka ,,spełnia wymagania z zakresu przepisów przeciwpożarowych w stosunku do obiektów istniejących."

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. stwierdził, że PINB mając powyższe na uwadze, wydał na podstawie art. 40 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane, decyzję nakazującą S. L. i R. L. wykonanie zaleconych przez autora ww. opracowania robót budowlanych, w celu doprowadzenia przedmiotowej przybudówki do stanu zgodnego z prawem, w terminie do dnia 15 maja 2014r.

W dniu 2 czerwca 2014 r. do PINB wpłynęło oświadczenie uprawnionego technika budownictwa lądowego – B. Ł., z którego wynika, że roboty budowlane nakazane decyzją z dnia [...] r. zostały wykonane "zgodnie ze sztuką budowlaną i obowiązującymi przepisami w terminie do dnia 12.05.2014r. Wybudowany obiekt może być przedmiotem dalszego użytkowania, nadaje się do eksploatacji."

Jak ustalił organ odwoławczy, PINB uznał, iż wybudowany obiekt wykonano zgodnie z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, oraz zasadami wiedzy technicznej, zatem decyzją z dnia [...] r., udzielił pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej dobudówki. W trybie odwoławczym, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. decyzją z dnia [...] r. uchylił powyższą decyzję i przekazał do ponownego rozpatrzenia, m.in. z uwagi na niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, który nie pozwalał na odniesienie się do zarzutów skarżących, dotyczących zagrożenia ich życia i utrudniania użytkowania ich nieruchomości.

Ponownie rozpatrując sprawę PINB w G., mając na uwadze powyższe wskazania, pismem z dnia 18 sierpnia 2014 r., wezwał inwestorów do wyjaśnienia w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania, następujących kwestii: czasu powstania komina kotłowni znajdującej się w dobudówce do budynku mieszkalnego znajdującego się przy ul. [...], jego usytuowania w stosunku do krawędzi dachu budynku sąsiedniego, a także wskazania, czy istnieje możliwość jego podwyższenia (komin znajduje się na dobudowanej części mieszkalnej). Ponadto, organ wyznaczył na dzień 30.09.2014 r. termin rozprawy administracyjnej (jej przeprowadzenie nie wniosło nowych dowodów), jak również uzupełnił akta sprawy o operat szacunkowy lokalu budynku mieszkalnego znajdującego się przy ul. [...], sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego W. B. oraz akt notarialny potwierdzający przeniesienie własności ww. lokalu na S. i R. L.

Z pisma sporządzonego przez technika budowlanego specjalności architektoniczno - konstrukcyjnej M. B. (nr upr. bud. [...]), wynika, że istniejący komin został wykorzystany na potrzeby nowo powstałego pomieszczenia kotłowni w dobudówce do przedmiotowego budynku mieszkalnego, natomiast "przeprowadzone pomiary przy pomocy poziomnicy laserowej wykazały, że wylot spalin łącznie z przedłużką znajduje się 70 cm powyżej krawędzi dachu budynku sąsiadującego."

Z powyższego pisma wynika również, że istnieje możliwość podwyższenia wylotu spalin komina dymowego odprowadzającego spaliny z kotła c.o., poprzez montaż rury stalowej o odpowiedniej średnicy, bądź przemurowanie komina z cegły lub przy użyciu gotowych elementów prefabrykowanych. Do ww. pisma załączono również protokół sprawozdawczo-opiniodawczy, sporządzony w dniu [...]. przez mistrza kominiarskiego Z. M., z którego wynika, że przedmiotowe "przewody pobudowano zgodnie z polską normą i sztuką budowlaną" i " nadają się do użytkowania."

Po uzupełnieniu materiału dowodowego, PINB, na podstawie całości akt sprawy ustalił jednoznacznie, że komin dymowy znajduje się w budynku mieszkalnym, a nie w przedmiotowej dobudówce oraz istniał już w momencie zakupu ww. nieruchomości przez S. i R. L. (powyższe potwierdza operat szacunkowy z załączonym szkicem ww. lokalu). Ponadto, przedmiotowy komin został jedynie podwyższony podczas samowolnie wykonanych przez inwestorów robót budowlanych (objętych odrębnym postępowaniem), poprzez zamontowanie przedłużki z rury stalowej i jego nadmurowanie, co poprawiło emisję dymu, a także posiada pozytywną opinię mistrza kominiarskiego.

Wobec powyższego, PINB stwierdził, iż nieposiadająca komina dobudówka, nie powoduje niebezpieczeństwa dla ludzi i mienia lub niedopuszczalnego pogorszenia warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia, a tym samym, obiekt ten nie może przyczyniać się do zadymiania nieruchomości J. Z. i P. Z.

PINB uznał zatem, że nie ma podstaw do zastosowania art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane, tj. nakazu rozbiórki samowolnie wybudowanej dobudówki.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. stwierdził, że zgodnie z art. 37 ust. 1 ww. ustawy obiekty budowlane lub ich części, będące w budowie lub wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy, podlegają przymusowej rozbiórce albo przejęciu na własność Państwa bez odszkodowania i w stanie wolnym od obciążeń, gdy terenowy organ administracji państwowej stopnia powiatowego stwierdzi, że obiekt budowlany lub jego część :

1. znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę, lub

2. powoduje bądź w razie wybudowania powodowałby niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia.

Jak wynika z treści tego przepisu, przesłanki nakazu rozbiórki to: naruszenie przepisów obowiązujących w okresie budowy i znajdowania się obiektu budowlanego na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo jest przeznaczony pod innego rodzaju zabudowę. Pierwsza przesłanka, którą stanowi wybudowanie obiektu bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, badana jest według stanu prawnego z daty budowy, natomiast drugą przesłankę ustala się według stanu prawnego z daty rozstrzygnięcia. Takie samo stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 stycznia 2007 r., sygn. akt II OSK 205/06, orzekając, że zgodność z przepisami budowlanymi dotyczy rozpoczęcia lub zakończenia budowy, natomiast zgodność z przepisami o planowaniu przestrzennym dotyczy daty podejmowania decyzji. (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Uzupełniony przez PINB materiał dowodowy wskazuje, iż prawidłowe są ustalenia tego organu i w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi którykolwiek z przypadków wynikających z art. 37 ustawy z 1974 r. Prawo budowlane, a w konsekwencji zaistniały podstawy do zastosowania art. 40 ww. ustawy.

Zdaniem organu odwoławczego, PINB jednoznacznie wykazał, że obiekt dobudówki wykonano zgodnie z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz zasadami wiedzy technicznej i nie powoduje on niebezpieczeństwa dla ludzi i mienia lub niedopuszczalnego pogorszenia warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia, co potwierdziły zawarte w aktach oświadczenia uprawnionych osób, a także stosowne protokoły badań i sprawdzeń, a zatem uznać należy, że zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem.

Powyższa decyzja została zaskarżona przez J. Z. i P. Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. Skarżący zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie:

- art. 7 K.p.a. w zw. z art. 77 K.p.a. i art. 78 K.p.a. niedokonanie wszechstronnego zebrania i rozważenia materiału w zakresie, czy przedmiotowa inwestycja wykonana bez pozwolenia na budową stanowi zagrożenie dla życia i zdrowia skarżących i oparcie rozważań na ekspertyzach, które nie wyjaśniają tej kwestii,

- art. 50 i 51 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, poprzez przyjęcie, że wykonanie obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] r. usunęło niezgodność samowoli z prawem podczas, gdy prace nie usuwają niezgodności z prawem robót wykonanych bez pozwolenia na budowę, albowiem nadal dobudówka powoduje, że do mieszkania skarżących przedostaje się dym kominowy, co wyklucza możliwość otwierania okien i korzystanie z nieruchomości,

- art. 42 ust. 1 ustawy z 1974 r. Prawo budowlane, poprzez przyjęcie, że zaistniały podstawy do zezwolenia na użytkowanie dobudówki do lokalu mieszkalnego podczas, gdy prace nie usuwają niezgodności z prawem robót wykonanych bez pozwolenia na budowę, albowiem nadal dobudówka powoduje, że do mieszkania skarżących przedostaje się dym kominowy, co wyklucza możliwość korzystania z nieruchomości, a ocieplenie budynku i przebiegający po dachu kabel wysokiego napięcia stanowi zagrożenie dla mieszkańców.

- art. 8 K.p.a., poprzez naruszenie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów władzy publicznej poprzez wydanie decyzji bez uzasadniających ją przesłanek materialnoprawnych i niedostatecznego przeprowadzenie postępowania dowodowego.

Wskazując na powyższe skarżący wnieśli o uchylenie decyzji obu organów. Stwierdzili, że w ich ocenie, decyzje nie znajdują uzasadnienia prawnego i zostały wydane z naruszeniem przepisów proceduralnych, co winno doprowadzić do ich uchylenia.

Organ I instancji dowolnie ustalił, że przedmiotowa inwestycja nie zagraża zdrowiu skarżących opierając wyłącznie na ekspertyzach, które nie odnoszą się w żaden sposób do tej kwestii. Ekspertyzy nie wyjaśniają, czy inwestycja stwarza zagrożenie a ogólne stwierdzenie, że inwestycja jest zgodna z prawem budowlanym nie jest wystarczające. Zdaniem skarżących, ocen technicznych zawartych w aktach sprawy nie sposób uznać za rzetelne, albowiem sankcjonują one warunki techniczne budynku, które zagrażają życiu skarżących i utrudniają im użytkowanie ich nieruchomości. Ocena techniczna nie wyjaśnia przyczyn, dla których biegły przyjął zgodność z prawem wykonanych robót i niezbędne jest w ocenie skarżących dopuszczenie dowodu z nowej opinii celem usunięcia wątpliwości zgłaszanych przez skarżących. Oceny techniczne oraz wykonane na ich podstawie prace nie stanowią o doprowadzeniu nieruchomości do stanu zgodnego z prawem, a zebrany materiał dowodowy nie pozwala na wysnucie takiego wniosku.

Podkreślenia wymaga, że wykonane dotychczas prace nie usuwają niezgodności z prawem robót wykonanych bez pozwolenia na budowę, albowiem nadal konstrukcja dobudówki powoduje, że do mieszkania skarżących przedostaje się dym kominowy, co wyklucza możliwość otwierania okien i narusza przepisy techniczno-budowlane, albowiem użytkowanie nieruchomości zagraża bezpieczeństwu jej mieszkańców. Również ocieplenie budynku jak i obecność kabla wysokiego napięcia przebiegającego po dachu budynku narusza z pewnością przepisy budowlane.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na fakt, że jak wynika z akt sprawy, do budynku mieszkalnego, położonego na działce [...], przy ul. [..] została dobudowana dobudówka o charakterze mieszkalnym, w której obecnie znajduje się lokal mieszkalny nr [...] będący własnością S. L. i R. L. Kwestia legalności wybudowania tej dobudówki nie była przedmiotem postępowań toczących się przed PINB. Natomiast przedmiotem postępowań toczących się przed organem była samowolna przebudowa tej dobudówki dokonana przez właścicieli w roku 2008 r.(postępowanie odrębne zakończone nieprawomocnym wyrokiem sądu Sygn. akt II SA/Sz 229/15 z dnia 10 czerwca 2016 r. oddalającym skargę) oraz samowola budowlana polegająca na dobudowaniu w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku, do opisanej powyżej dobudówki mieszkalnej, przybudówki o wymiarach 1,78 m x 5 m i powierzchni 8,45 m2 – wykorzystywanej jako skład na opał (przedmiotowa sprawa). Zdaniem sądu, określanie przez organy obydwu "dobudówek" jednym określeniem, powoduje wątpliwości co do tego, o którą dobudówkę w danym momencie chodzi. Z tej racji dobudówkę o charakterze gospodarczym sąd określał będzie jako "przybudówkę".

Ponieważ przybudówka została wybudowana w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku organy prawidłowo zastosowały do jej legalizacji, w oparciu o art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz.290), zgodnie z którym "Przepisu art. 48 nie stosuje się do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy lub w stosunku do których przed tym dniem zostało wszczęte postępowanie administracyjne. Do takich obiektów stosuje się przepisy dotychczasowe". Przepisami dotychczasowymi są zaś przepisy ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo budowlane (Dz.U. Nr 39, poz.229 ze zm.).

Zgodnie z art. 37 ust. 1 tej ustawy obiekty budowlane lub ich części, będące w budowie lub wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy, podlegają przymusowej rozbiórce albo przejęciu na własność Państwa bez odszkodowania i w stanie wolnym od obciążeń, gdy terenowy organ administracji państwowej stopnia powiatowego stwierdzi, że obiekt budowlany lub jego część:

1) znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę, lub

2) powoduje bądź w razie wybudowania spowodowałby niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia.

Tak więc rozpatrując sprawę legalizacji samowoli budowlanej polegającej na wybudowaniu przybudówki organy winny były skupić się na spełnieniu powyższych przesłanek. Stwierdzić należy, że miasto P. posiada miejscowy ogólny plan zagospodarowania przestrzennego (wraz ze zmianami z 1996 r. i 1998 r.), który tereny zabudowy wielorodzinnej w mieście określa, jako "teren istniejącej zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej z zabudową gospodarczą towarzyszącą". Przybudówka służy do przechowywania opału, a więc stanowi pomieszczenie gospodarcze, parterowe, o niewielkich rozmiarach. Nie ma na niej komina, którego funkcjonowanie, zdaniem skarżących, utrudnia ich korzystanie z nieruchomości i powoduje zagrożenie ich zdrowia, a nawet życia (przedostawanie się dymu). Po jej dachu nie przebiega też "kabel wysokiego napięcia"- jak określają skarżący- bowiem dach tej przybudówki stanowi równocześnie taras przynależący do mieszkania numer [...], w budynku przy ul. [...].

Zdaniem sądu, podniesione w skardze zarzuty nie dotyczą przedmiotowej przybudówki, która nie znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie położonego wzdłuż ulicy budynku mieszkalnego i która w żaden sposób nie oddziałuje na tę część nieruchomości, którą zajmują skarżący.

Dokonana ocena techniczna wskazała na konieczność wykonania robót budowlanych, koniecznych dla doprowadzenia przybudówki do stanu zgodnego z prawem (wykonać: szersze drzwi wewnętrzne, nową posadzkę tarasu i zamontować na nim barierki, zabezpieczyć przeciwpożarowo). Decyzja w tym zakresie została wydana przez PINB w oparciu o art. 40 ustawy z 1974 r. – Prawo budowlane (W wypadku wybudowania obiektu budowlanego niezgodnie z przepisami, jeżeli nie zachodzą okoliczności określone w art. 37, właściwy terenowy organ administracji państwowej wyda inwestorowi, właścicielowi lub zarządcy decyzję nakazującą wykonanie w oznaczonym terminie zmian lub przeróbek, niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego, terenu nieruchomości lub strefy ochronnej do stanu zgodnego z przepisami.). Prace te zostały wykonane "zgodnie ze sztuką budowlaną", co potwierdziła osoba posiadająca stosowne uprawnienia, a nadto Komenda Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej stwierdziła w opinii, e przybudówka "spełnia wymagania z zakresu przepisów przeciwpożarowych w stosunku do obiektów istniejących". Ponownie rozpatrując sprawę PINB wykazał, że przybudówka nie zagraża otoczeniu, a w tym skarżącym.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy z 1974 r. – Prawo budowlane inwestor, właściciel lub zarządca może przystąpić do użytkowania obiektu budowlanego, co do którego wydano przewidziany w art. 40 nakaz dokonania zmian lub przeróbek, dopiero po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie, wydanego przez właściwy terenowy organ administracji państwowej.

Skoro wszystkie nakazane prace zostały wykonane, a przybudówka nie koliduje z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i nie powoduje niebezpieczeństwa dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalnego pogorszenia warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia PINB prawidłowo udzielił pozwolenia na jej użytkowanie, a Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. prawidłowo utrzymał w mocy tę decyzję.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił, nie znajdując podstaw do uznania zarzutów skargi za zasadne.