Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 813/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 18 § 1 pkt 6a
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 stycznia 2015 r. sygn. akt III SA/Wr 615/14 w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora [...] o Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 16 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Wr 615/14, oddalił skargę [...] na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej.

Sąd I instancji za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia:

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 9 lutego 2012 r. o sygn. akt III SA/Wr 543/11 oddalił skargę [...] na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we [...] z dnia [...] lipca 2011 r. w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowych na rok 2008.

Na skutek skargi kasacyjnej [...] Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 października 2013 r., sygn. akt II GSK 868/12 uchylił powyższy wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.

Ponownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2014 r., sygn. akt III SA/Wr 118/14 – uchylił decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r., wydaną po ponownym rozpatrzeniu odwołania [...], Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we [...] utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. o odmowie przyznania płatności rolnośrodowiskowej za rok 2008.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem objętym niniejszą skargą kasacyjną oddalił skargę [...] na ww. decyzję z dnia [...] sierpnia 2014 r.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył [...] wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. Jednocześnie na podstawie art. 182 § 1 i 2 p.p.s.a. skarżący wniósł o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, zrzekając się rozprawy.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a albowiem w składzie Sądu rozpoznającego sprawę w pierwszej instancji brali udział sędziowie wyłączeni z mocy ustawy, co skutkuje zgodnie z art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a nieważnością postępowania.

W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej wskazał, że w zaskarżonym wyroku brali udział sędziowie WSA Marcin Miemiec oraz Maciej Guziński, którzy brali udział w wydaniu wyroku z dnia 9 lutego 2012 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 543/11 w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowych kasatora za rok 2008 , a zatem w tej samej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna oparta została wyłącznie na podstawie określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. tj. naruszeniu przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżąca kasacyjnie strona wniosła o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, zaś organ w terminie określonym w art. 182 § 2 p.p.s.a. nie zażądali przeprowadzenia rozprawy, co uzasadniało rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w niniejszej sprawie postępowanie zostało dotknięte wadą nieważności określoną art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu nieważność postępowania zachodzi, jeżeli skład sądu orzekającego był sprzeczny z przepisami prawa albo jeżeli w rozpoznaniu sprawy brał udział sędzia wyłączony z mocy ustawy.

W składzie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który w dniu 16 stycznia 2015 r. wydał zaskarżony wyrok, jak również w składzie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, przed którym w dniu 9 lutego 2012 r. zapadł pierwszy wyrok w sprawie przyznania skrzącemu płatności rolnośrodowiskowej za rok 2008 (sygn. akt III SA/Wr 543/11) orzekali ci sami sędziowie WSA Marcin Miemiec oraz Maciej Guziński.

Powyższa sytuacja wyczerpuje dyspozycję art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a., zgodnie z którym sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Przepis ten został dodany na mocy art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 października 2009 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 1736) i z dniem wejścia w życie tj. z dniem 8 stycznia 2010 r. rozszerzył określony w art. 18 p.p.s.a. katalog wyłączeń sędziego z mocy prawa.

Dla ustalenia zakresu wyłączenia kluczowym było ustalenie zakresu pojęcia "sprawy", o której mowa w analizowanym przepisie. Należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej.

W okolicznościach niniejszej sprawy nie powinna budzić wątpliwości tożsamość spraw pomiędzy postępowaniem prowadzonym przed Sądem I instancji, objętym niniejszą skargą kasacyjną i postępowaniem uprzednio prowadzonym pod sygnaturą akt III SA/Wr 543/11. Oba te postępowania dotyczą bowiem przyznania skarżącemu tej samej płatności rolnośrodowiskowej za rok 2008.

Mając powyższe na uwadze uznać należało, że wskazani sędziowie podlegali wyłączeniu z mocy prawa na podstawie art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a., natomiast nieuwzględnienie tego faktu prowadzi do konieczności stwierdzenia, że wystąpiła określona w art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a. przesłanka nieważności postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 615/14.

Z powyższych względów i na podstawie art. 183 § 2 pkt 4 i art. 185 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.