Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 318/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z  art. 52
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Mirosław Kupiec, Protokolant Starszy referent Anna Tymowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2009 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" S.A. w Z. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług (interpretacja) postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z [...]r. (data wpływu do Izby Skarbowej -[...]r.) pełnomocnik "A" SA w Z. zwrócił się do Dyrektora Izby Skarbowej w K., upoważnionego do działania w imieniu Ministra Finansów o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej prawa podatkowego w zakresie prawa do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego związanego z kosztami emisji nowych akcji - art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., dalej ustawa o VAT) stawiając pytanie: Czy podatek naliczony od towarów i usług związany z kosztami emisji nowych akcji (koszty usług doradztwa finansowego, podatkowego, biznesowego - dotyczących procesu due diligence podmiotów, których udziały będą wnoszone - koszty doradztwa prawnego, finansowego, bilansowego, opłaty giełdowe, koszty notarialne, podatek od czynności cywilnoprawnych, koszty sądowe, itp. związane z przeprowadzeniem emisji nowych akcji przez wnioskodawcę) podlegają odliczeniu od podatku należnego?

Zdaniem podatnika podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących opisane wyżej wydatki podlega odliczeniu od podatku należnego ze względu na zasadę neutralności określoną w przepisach Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zgodnie z którą podatnik, nie może ponosić obciążenia finansowego z tytułu podatku naliczonego w poprzedniej fazie obrotu. Podkreślił, że w odniesieniu do kosztów związanych z pozyskaniem kapitału nie będzie miał zastosowania przepis art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT ograniczający prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków, które nie mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, z tego względu, iż wydatki ponoszone przez niego stanowią koszt uzyskania przychodu. Zauważył również, iż wskazany przepis jest niezgodny z przepisami VI Dyrektywy VAT, co wielokrotnie został wykazane w orzecznictwie sądowym, np. w wyroku WSA w Warszawie z 30 kwietnia 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 173/08, z 2 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 268/07, z 31 października 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 2246/07 czy wyroku WSA we Wrocławiu z 4 kwietnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wr 148/07 oraz wyroku ETS z 26 maja 2005 r. sygn. akt C-465/03.

W dniu [...]r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. działający z upoważnienia Ministra Finansów powołując się na art. 14b § 1 i 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) wydał interpretację indywidualną nr [...] uznając stanowisko strony za prawidłowe podkreślając, że interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku i stanu prawnego obowiązującego od 1 grudnia 2008 r., z którą to datą uchylono obowiązywanie art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Tę interpretację nadaną przesyłką poleconą [...]r., którą strona odebrała [...] r.

Następnie [...]r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik strony skarżącej wezwał organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa zarzucając wydanie interpretacji jedynie do stanu prawnego obowiązującego od 1 grudnia 2008 r., w sytuacji, kiedy ze stanu faktycznego opisanego we wniosku wynikało, że w dniu [...] r. został podpisany "List intencyjny. Podstawowe warunki transakcji", a [...]r. została zawarta Umowa Inwestycyjna, której kluczowym elementem jest doprowadzenie do nowej emisji akcji opłaconej aportem w postaci udziałów spółki "B" i w związku z realizacją, której wnioskodawca poniósł i ponosi wskazane we wniosku koszty, a wniosek dotyczył stanu prawnego od daty jego wniesienia. Powoduje to, że organ podatkowy bez jakiejkolwiek podstawy prawnej ograniczył zakres interpretacji, udzielając jej wybiórczo i w sposób dowolny, bez odniesienia się do przepisów obowiązujących w dacie składania wniosku naruszając w ten sposób zasadę zaufania podatnika do organu. W konsekwencji wniesiono o uzupełnienie stanowiska organu w zakresie interpretacji przepisów w stanie faktycznym i prawnym obowiązującym od 13 października 2008 r. (data sporządzenia wniosku) do [...]r. przez wskazanie czy stanowisko podatnika przedstawione we wniosku jest prawidłowe.

Odpowiadając na te zarzuty pismem z [...]r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. uzupełnił interpretację z [...]r. przez wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w stanie faktycznym i prawnym obowiązującym od 13 października do 30 listopada 2008 r. uznając w tym zakresie stanowisko podatnika za nieprawidłowe. W uzasadnieniu wskazano, że art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT stanowił, że podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym (...). Podkreślono, że w dniu [...]r. wydano na wniosek wnioskodawcy interpretację prawa podatkowego w indywidualnej sprawie nr [...] dotyczącą podatku dochodowego od osób prawnych, w której stwierdzono, że nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z emisją akcji i podwyższeniem kapitału zakładowego. Nie zgodzono się również z zarzutem sprzeczności spornego przepisu z prawem unijnym podkreślając, że miał on swojego odpowiednika w art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku VAT z 1993 r. (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) i w tej części zostało wprowadzone ograniczenie zgodnie z art. 17 ust. 6 VI Dyrektywy, które wcześniej obowiązywało i było stosowane. Odnośnie zaś naruszenia zasady neutralności organ wyjaśnił, że obniżenie podatku należnego o naliczony jest prawem podatnika a nie obowiązkiem. W piśmie tym zawarto pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, za pośrednictwem organu, który wydał interpretację. Pismo zostało doręczone [...]r.

W dniu [...]r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik podatnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wydaną interpretację indywidualną, ale w części dotyczącej wyłącznie stanu prawnego od 13 października do 30 listopada 2008 r. czyli przedstawioną w piśmie z [...]r. zarzucając jej niezgodność z prawem unijnym i orzecznictwem ETS oraz krajowych sądów administracyjnych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

Z kolei, art. 134 § 1 i 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

Należy również przypomnieć, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 stycznia 2007 r., sygn. akt I FPS 1/06, sąd administracyjny sprawując kontrolę w sprawach skarg na decyzje administracyjne wydane na podstawie art. 14b § 5 ustawy Ordynacja podatkowa – jest obowiązany do kontroli takich decyzji również z punktu widzenia poprawności merytorycznej dokonanych w nich interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego.

Zaś uregulowania przepisu art. 14d Ordynacji podatkowej, stanowiącego, że: interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku; do tego terminu nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4, wynika, iż termin 3-miesięczny liczyć należy od dnia otrzymania wniosku przez organ udzielający interpretacji indywidualnej do dnia doręczenia wnioskodawcy udzielonej interpretacji. Taka wykładnia tego przepisu wynika z treści uzasadnienia uchwały składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2008 r., sygn. akt I FPS 2/08 (publ. www.gov.nsa.pl), w której Sąd stwierdził, że zarówno w stanie prawnym obowiązującym w 2005 r., jak i obecnie, pojęcie wydanie interpretacji dotyczy doręczenia wnioskodawcy interpretacji, a moment związania właściwego organu stanowiskiem zawartym we wniosku o udzielenie (wydanie) interpretacji przepisów prawa podatkowego łączy się z przyjęciem fikcji tzw. "milczącej" (dorozumianej) interpretacji, na podstawie przepisu art. 14o § 1 Ordynacji podatkowej, stanowiącego, że: w razie niewydania interpretacji indywidualnej w terminie określonym w art. 14d uznaje się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie.

Podkreślić należy, że do 3-miesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa jest w art. 139 § 4 Ordynacji, tj. terminów przewidzianych w przepisach prawa podatkowego dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu.

W przedmiotowej sprawie interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydano [...]r. i doręczono [...]r., na wniosek z [...]r.(data wpływu do organu). Z zestawienia dat wynika, że interpretacja została wydana w terminie ustawowym określonym w art. 14d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Jednakże stwierdzenie to dotyczy wyłącznie wydanej interpretacji w zakresie prawa podatkowego obowiązującego od 1 grudnia 2008 r., której to interpretacji, zgodnej z poglądem podatnika nigdy nie kwestionowano.

Przechodząc zatem do kwestii zasadniczej należy podkreślić, że spór w tej sprawie dotyczy interpretacji prawa podatkowego przedstawionej przez organ podatkowy w piśmie z [...]r., stanowiącym odpowiedź organu na wezwanie podatnika zawarte we wniosku o usuniecie naruszenia prawa w związku z wydaną [...] r. interpretacją indywidualną, pomijającą okres od 13 października do 30 listopada 2008 r., który również objęty był wnioskiem z [...]r. Słuszności zarzutu organ podatkowy nie zaprzeczył, a wręcz przeciwnie potwierdził go wydając "Interpretację uzupełniającą" w tym zakresie przedstawioną w piśmie z [...]r. doręczonym [...]r. Stąd Sąd powziął wątpliwość, co jest przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie, a w pierwszej kolejności do odpowiedzi na pytanie czy mamy do czynienia z jedną interpretacja indywidualną z [...]r. w brzmieniu z [...]r. czy też mamy do czynienia z dwoma interpretacjami indywidualnymi, jedną z [...]r. i drugą z [...]r., a tym samym z wszystkimi tego stwierdzenia konsekwencjami, w tym możliwością zaskarżenia każdej z nich do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu podatkowego do usunięcia naruszenia prawa.

Według art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję stwierdza jej nieważność w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 247 O.p.). Natomiast według art. 146 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na akt (interpretację indywidualną) lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności. Gdyby przyjąć pogląd, że w niniejszej sprawie wydano jedną interpretację indywidualną z [...] r. (zmodyfikowaną pismem z [...]r.) koniecznym byłoby dokonanie oceny merytorycznej interpretacji tylko wydanej w części objętej modyfikacją i to dla strony niekorzystną, pozbawiając ją możliwości wezwania organu podatkowego do ponownej oceny wyrażonego w interpretacji poglądu prawnego w ramach odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

Natomiast art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. stanowi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn skarga jest niedopuszczalna. Przyczyną uzasadniającą odrzucenie skargi jest zapis art. 52 p.p.s.a. "skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie" (§1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (§2). W tym miejscu należy wskazać, iż od w/w zasady generalnej ustawodawca przewidział w § 3 art. 52 wyjątek określający możliwość wniesienia skargi w sytuacji, gdy ustawodawca nie przewidział środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. Mianowicie skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4 a (m.in. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

Według regulacji prawnej zawartej w Ordynacji podatkowej: Rozdział 1a Interpretacje przepisów prawa podatkowego (art. 14a - art.14p), Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną, art. 14b § 1). Wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych (§ 2). Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego (§ 3). Wnioskujący o wydanie interpretacji indywidualnej składa oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta, co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej. W razie złożenia fałszywego oświadczenia wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (§4). Nie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej (§ 5).

Wydana zaś interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie (art. 14c § 1). W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Interpretacja indywidualna zawiera pouczenie o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego (§ 3 art. 14c).

Nadto w sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio przepisy art. 120, art. 121 § 1, art. 125, art. 129, art. 130, art. 135-137, art. 140, art. 143, art. 165a, art. 169 § 1 -2, art. 170 i art. 171 oraz rozdziału 5,6, 10 i 23 działu IV Ordynacji podatkowej (art.14h) i tylko Minister Finansów może, z urzędu zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi, jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (art.14e).

Jak widać z przepisu art. 14h, w sprawach interpretacji podatkowych nie ma zastosowania art. 233 Ordynacji podatkowej, gdyż mieści się on w rozdziale 15 działu IV ustawy, który nie ma zastosowania w sprawie. Tym samym należy uznać, iż organ w dniu [...]r. (doręczoną [...]r.) wydał interpretację indywidualną dotyczącą prawa podatkowego w zakresie prawa do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego związanego z kosztami emisji nowych akcji w stanie prawnym obowiązującym od 13 października do 30 listopada 2008 r., a stanowiącą odpowiedź na jedno z pytań zawartych we wniosku podatnika z [...]r., gdyż w piśmie tym zawarł ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Winien zatem to wyraźnie wyartykułować i pouczyć o prawie zaskarżenia do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, a nie jak to uczynił o możliwości zaskarżenia przez wniesienie skargi do sądu administracyjnego.

Mając na względzie powyższe rozważania Sąd orzekający uznał, iż pismo z [...]r. przesłane podatnikowi w odpowiedzi na "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", jest w istocie nową interpretacja indywidualną wydaną w związku z pytaniem zawartym we wniosku z [...]r., a obejmującym stan prawny od 13 października do 30 listopada 2008 r. Nie dotyczy bowiem, w żadnym zakresie interpretacji wydanej [...] r., w której organ podatkowy pogląd podatnika uznał za prawidłowy, z nieznanych powodów ograniczając go do znowelizowanego z dniem 1 grudnia 2008 r. stanu prawnego. Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa kierowane przez wnioskodawcę do organu dotyczy uznania jego poglądu za prawidłowy, niezależnie czy z przyczyn merytorycznych czy jako konsekwencja uchybienia terminu do wydania interpretacji.

Skoro organ wydał interpretację indywidualną w dniu [...]r., a wnioskodawca na skutek błędnego pouczenia organu nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia (art. 52 § 3 p.p.s.a.), to skarga okazała się przedwczesna, a tym samym niedopuszczalna, i jako taka podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W tym miejscu należy jeszcze raz podkreślić, iż ustawodawca przewidział w art. 52 § 3 p.p.s.a. wyjątek określający możliwość wniesienia skargi w sytuacji, gdy nie przewidział środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi- tj. interpretacji indywidualnej. Mianowicie skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4 a (m.in. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Organ winien był wnioskodawcę o tym pouczyć w piśmie z [...]r. Nie uczynił tego jednak pomimo, że wnioskodawca nie był reprezentowany przez radcę prawnego lub adwokata. Błędne pouczenie spowodowało, że nie został wyczerpany tryb w postępowaniu przed organami administracyjnymi uprawniający do wniesienia skargi, albowiem przed złożeniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący nie wezwał Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa w interpretacji wydanej [...]r. Ponieważ podatnik nie może ponosić negatywnych konsekwencji błędnego działania organu, Sąd stwierdza, że wniesienie skargi od spornej interpretacji będzie możliwe po wystąpieniu podatnika do organu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o usunięcie naruszenia prawa, który to termin upłynął w dniu [...]r. (14 dni od daty doręczenia interpretacji). Z wnioskiem tym musi wystąpić w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego postanowienia z uzasadnieniem. Do wniosku winien załączyć wezwanie stosowne (art. 162 § 2 O.p.).

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż skarga jest niedopuszczalna i na mocy cytowanych przepisów art. 58 § 1 pkt. 6 u.p.p.s.a. w związku z art. 52 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.