Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 1045/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-08-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi I. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia wychowawczego postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy sporządzonym 21 czerwca 2017 r. na urzędowym formularzu "PPF" skarżący zwrócił się o ustanowienie adwokata. Następnie na wezwanie referendarza skarżący nadesłał oświadczenie z 16 lipca 2017 r., umowę pożyczki bankowej z [...] r. i orzeczenie sądu w przedmiocie zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych.

Referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie ustanowienia adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 ( 3 p.p.s.a.).

Unormowanie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wskazuje, że ciężar dowodu spełnienia przesłanek przyznania prawa pomocy spoczywa na stronie ubiegającej się o udzielenie takiego prawa. Obowiązkiem zaś strony jest, przy zachowaniu należytej staranności, wyczerpujące i rzetelne wykazanie swojej sytuacji majątkowej, finansowej i rodzinnej. Decyzja w zakresie prawa pomocy powinna bowiem być podejmowana w oparciu o dokładne dane dotyczące stanu rodzinnego, majątkowego, wysokości dochodów i wydatków strony wnioskującej o prawo pomocy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się pogląd, że strona powinna należycie uzasadnić i uprawdopodobnić okoliczności, które podaje we wniosku o przyznanie prawa pomocy. Natomiast jeżeli fakty, które podaje we wniosku, nie znajdują pokrycia w aktach sprawy lub pozostają w sprzeczności z zawartymi tam informacjami o stanie majątkowym strony, istnieją podstawy do odmowy przyznania prawa pomocy (por. postanowienia NSA z dnia 9 września 2004 r., sygn. akt FZ 360/04, niepubl., postanowienie z dnia 20 grudnia 2010 r., sygn. akt I FZ 428/10, niepubl.).

Oceniając wniosek strony skarżącej w aspekcie wskazanych wyżej kryteriów, stwierdzić należy, że nie zasługuje na uwzględnienie. Istnieją bowiem wątpliwości dotyczące sytuacji materialnej i rodzinnej strony, które nie zostały wyjaśnione. Przedstawiane przez stronę informacje złożone w formie oświadczenia na druku "PPF", jak również w dokumentach składanych na wezwanie referendarza powinny być na tyle szczegółowe, wiarygodne, rzetelne i spójne, by możliwa była kompleksowa ocena jej rzeczywistej kondycji finansowej. Te natomiast udzielone przez stronę skarżącą nie tworzą jasnego obrazu jej zdolności płatniczych.

Skarżący na urzędowym formularzu "PPF" oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i trojgiem niepełnoletnich dzieci oraz że cała rodzina utrzymuje się z jego wynagrodzenia za pracę w wysokości [...] zł. Podał, że w skład jego majątku wchodzi dom o pow. [...] m2 (o szacunkowej wartości [...] zł) oraz nieruchomość rolna o pow. [...] (o szacunkowej wartości [...] zł), oddana w użytkowanie (oświadczenie z 16 lipca 2017 r.). Skarżący wykazał, że miesięcznie ponosi wydatki: rata kredytu [...] zł; zabezpieczenie roszczeń alimentacyjnych [...] zł; podatek rolny [...] zł rocznie (tj. [...] zł miesięcznie); media [...] zł; wywóz śmieci [...] zł na kwartał (tj. [...] zł miesięcznie); ubezpieczenie samochodu [...] zł rocznie (tj. [...] zł miesięcznie. Zatem miesięczne wyżej wykazane prze skarżącego wydatki stanowią łącznie kwotę [...] zł.

W ocenie referendarza oświadczenie skarżącego o prowadzeniu wspólnego gospodarstwa domowego z żoną i dziećmi, jak również oświadczenie o wysokości jego dochodów nie zasługuje na wiarę. Oświadczenia te pozostają bowiem w sprzeczności ze zgromadzoną w sprawie dokumentacją. Samo zamieszkiwanie w tym samym domu co reszta rodziny, nie świadczy o pozostawaniu we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dziećmi. Prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego nie potwierdzają zgromadzone dokumenty, w tym wywiady środowiskowe przeprowadzone ze skarżącym i jego żoną (akta administracyjne). Według oświadczenia skarżącego złożonego na rozprawie przed WSA w Lublinie pomiędzy małżonkami trwa sprawa rozwodowa, a skarżący płaci żonie [...] zł tytułem zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych. Okoliczności te przeczą oświadczeniu skarżącego o prowadzeniu wspólnego gospodarstwa z żoną i dziećmi. W przypadku prowadzenia wspólnego gospodarstwa domowego należy podać dochody wszystkich osób w nim pozostających, czego skarżący nie uczynił (z akt administracyjnych wynika, że żona skarżącego pobiera świadczenie wychowawcze, prowadzi działalność gospodarczą i posiada gospodarstwo rolne o pow. [...] ha). Wątpliwości referendarza budzi również oświadczenie skarżącego co do wysokości osiąganych przez niego dochodów. Wydatki wykazane przez skarżącego w oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu stanowią razem kwotę ok. [...] zł miesięcznie. Zdaniem referendarza, uwzględniając zasady logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, kwota pozostała skarżącemu z wynagrodzenia za pracę (ok. [...] zł miesięcznie) nie jest wystarczająca na bieżące utrzymanie (zakup żywności, środków higieny, utrzymanie samochodu, itd.). Skarżący musi zatem korzystać jeszcze z innych źródeł dochodów, aby pokryć niezbędne potrzeby życiowe, jak też koszty związane organizacją czasu wolnego dzieci, które wymienia w wywiadzie środowiskowym przeprowadzonym z nim przez organ administracji (wyjazdy w góry, do zoo, na łyżwy, jazda konna). Zwrócić należy uwagę również na to, że w wywiadzie tym skarżący podał, że kupił dwa konie, co nie świadczy o braku po jego stronie środków finansowych.

W ocenie referendarza, skarżący wbrew obowiązkowi zachowania należytej staranności, nie wykazał swojej sytuacji rodzinnej i dochodowej w sposób rzetelny i wyczerpujący. Tym samym skarżący nie wykazał przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy żądanym zakresie.

Z tych względów oraz na podstawie art. 258 ( 1 i ( 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.