Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 274/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2019-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 5, art. 6, art. 24
journal: Dz.U. 2015 poz 1551
law: Ustawa z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia NSA Alicja Stępień, Protokolant Asystent Sędziego Krzysztof Pobojewski, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi R. J. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 13 listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2015 rok 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 15 czerwca 2015 r. pan R. J. zwrócił się

do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR o przyznanie płatności

obszarowej, płatności za zazielenienie oraz płatności dodatkowej. Do wniosku załączył materiał graficzny z zaznaczeniem poszczególnych działek rolnych

i wskazaniem ich na odpowiednich działkach ewidencyjnych oraz wypis z rejestru gruntów i oświadczenie o powierzchni obszarów ekologicznych. Pismem z dnia 26 września 2015 r. wezwano wnioskodawcę do złożenia wyjaśnień w zakresie udowodnienia, że nie prowadzi jednej z działalności wykluczonej z płatności,

tj. działalności związanej z obrotem nieruchomościami. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący złożył w dniu 6 października 2015 r. oświadczenie

wraz z zaświadczeniem o dochodzie podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wskazał, że prowadzi działalność pozarolniczą polegającą na obrocie nieruchomościami, z tytułu której w 2014 roku uzyskał przychód w wysokości 534.796,73 zł oraz, że w roku 2014 otrzymał płatności bezpośrednie w wysokości 27.038,52 zł. W dniu 14 kwietnia 2016 r. w gospodarstwie wnioskodawcy przeprowadzono oględziny działek referencyjnych w zakresie weryfikacji powierzchni PEG. Protokół został podpisany przez skarżącego.

Po rozpatrzeniu materiału dowodowego Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z dnia 20 maja 2016 r. odmówił wnioskodawcy przyznania płatności na rok 2015 wyjaśniając, że płatności należało odmówić ze względu na brak złożenia oświadczenia o tym, że jest rolnikiem aktywnym zawodowo, pomimo świadczenia usług w zakresie obrotu nieruchomościami oraz dokumentów potwierdzających spełnienie warunków dla rolnika aktywnego. Decyzją z dnia 9 stycznia 2017 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 20 czerwca

2017 r. wydanym w sprawie sygn. akt I SA/Gd 542/17, uchylił decyzje organów obu instancji. W ocenie Sądu wnioskodawca miał obowiązek wypełnienia rubryki nr 08 wniosku Oświadczenie, że jest rolnikiem aktywnym zawodowo, pomimo świadczenia usługi w zakresie obrotu nieruchomościami" oraz dołączenia do wniosku dowodów określonych przepisami, czego nie uczynił. Skoro upłynął termin na dokonanie jakichkolwiek poprawek, to organ był zobligowany do dokonania oceny tego wniosku na dzień jego złożenia, zatem w tej sytuacji wzywanie skarżącego do złożenia wyjaśnień było niezasadne. Zdaniem Sądu organ winien odnieść się merytorycznie do pierwotnego wniosku strony o przyznanie płatności, a przede wszystkim zbadać, czy wywiązał się on z obowiązku niezwłocznego poinformowania skarżącego o braku wniosku dotyczącego niewypełnienia punktu 8, bowiem niewykluczonym jest,

iż wiedzę tę posiadał wcześniej.

Ponownie rozpoznając sprawę Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z dnia 11 grudnia 2017 r. odmówił przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015 z uwagi na brak złożonego oświadczenia

w sekcji 08 wniosku o tym, że jest rolnikiem aktywnym zawodowo, pomimo świadczenia usług w zakresie obrotu nieruchomościami oraz dokumentów potwierdzających spełnienie warunków dla rolnika aktywnego. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR , po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia 8 marca 2018 r., uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR. W ocenie Dyrektora organ pierwszej instancji powinien wykazać w jakich okolicznościach oraz w jakim terminie posiadł wiedzę o braku polegającym na niewypełnieniu punktu 08 wniosku, a następnie ponownie rozpoznając sprawę odnieść się merytorycznie do pierwotnego wniosku strony o przyznanie płatności.

W wyniku kolejnego rozpoznania sprawy Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją z dnia 27 kwietnia 2018 r. odmówił panu R.J. przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015, wskazując na brak złożonego oświadczenia o tym, że jest rolnikiem aktywnym zawodowo, pomimo świadczenia usług w zakresie obrotu nieruchomościami oraz dokumentów potwierdzających spełnienie warunków dla rolnika aktywnego. Jednocześnie wyjaśnił, że nieprawidłowości w tym zakresie stwierdził w dniu 26 września 2015 r. podczas kontroli administracyjnej, o której mowa w art. 28 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 227 z 31.07.2014 r., str. 69, z późn. zm.), wniosku o przyznanie płatności na rok 2015.

Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR, rozpoznając odwołanie, decyzją z dnia 13 listopada 2018 r., utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Uzasadniając skargę organ wyjaśnił, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż we wniosku z dnia 15 czerwca 2015 r. o przyznanie płatności na rok 2015 pan R. J. nie oświadczył, że jest rolnikiem aktywnym zawodowo, poprzez zaznaczenie w sekcji 8 wniosku znakiem "X" właściwej działalności oraz nie dołączył dokumentów potwierdzających spełnienie warunków dla aktywnego rolnika. W związku z powyższym organ I instancji, nie mając podstaw do uznania, że wniosek zawiera w tym zakresie jakiekolwiek braki, nie stwierdził nieprawidłowości w przeprowadzonych w dniu 16 czerwca 2015 r. kontrolach: kompletności i zgodności wniosku z załącznikami. Następnie, działając na podstawie art. 28 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r., organ dokonał w dniu 26 września 2015 r. kontroli, która wykazała, że wnioskodawca znajduje się na liście podmiotów wykluczonych. Na podstawie internetowej bazy REGON ustalono bowiem, że pan R. J. prowadzi działalność gospodarczą polegającą na kupnie i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek (kod PKD - 6810 Z). W związku z powyższym organ I instancji, działając w trybie art. 50 § 1 k.p.a., w dniu 26 września 2015 r. wezwał wnioskodawcę do złożenia wyjaśnień, w szczególności do udowodnienia, że nie prowadzi jednej z działalności wykluczonej z płatności, tj. działalności związanej z obrotem nieruchomościami i złożenie dokumentów potwierdzających tę okoliczność wymienionych w wezwaniu. Wnioskodawca w dniu 6 października 2015 r. złożył oświadczenie

wraz z zaświadczeniem o dochodzie podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wyjaśnił, że prowadzi działalność pozarolniczą polegającą na obrocie nieruchomościami, z tytułu której w 2014 roku uzyskał przychód w wysokości 534 796,73 zł oraz, że w 2014 roku otrzymał płatności bezpośrednie w wysokości 27 038,52 zł.

Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego organ I instancji uznał, że wnioskodawca spełnił warunki, o których mowa w art. 9 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników

na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20 grudnia 2013 r., str. 608 z późn. zm.) dla otrzymania wnioskowanej płatności, jednak z uwagi na fakt, że nie dokonał powyższych czynności w wymaganym terminie wynikającym z przepisów, to płatność mu nie przysługuje. Organ uznał, że w sprawie nie miał zastosowania art. 13 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE)

nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarzadzania i kontroli

oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L227 z 31 lipca 2014 r.,

str. 69 z późn. zm.), bowiem obowiązkowe załączniki zostały dostarczone po terminie składania wniosków.

W ocenie organu odwoławczego przedmiotowego braku wniosku nie można zaliczyć do błędów oczywistych, o których mowa w art. 4 rozporządzenia nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. Błędu tego nie można było bowiem stwierdzić tylko i wyłącznie na podstawie wniosku skarżącego z dnia 15 czerwca 2015 r. W niniejszej sprawie błąd został wykryty nie na podstawie informacji zawartych we wniosku,

lecz dopiero podczas weryfikacji wnioskodawcy w rejestrze REGON w trakcie kontroli administracyjnej wniosku w dniu 26 września 2015 r. Niewypełnienie przez stronę rubryki nr 08 i nie złożenie dowodów określonych w przepisach o płatnościach

nie miało więc charakteru błędu oczywistego, możliwego do wykrycia na podstawie samego wniosku.

Zdaniem organu to na wnioskodawcy spoczywał obowiązek wypełnienia

do dnia 10 lipca 2015 r. punktu 08 wniosku, tj. oświadczenia, że jest rolnikiem aktywnym zawodowo, pomimo prowadzenia przez niego działalności z tzw. listy negatywnej oraz dołączenia do wniosku dowodów, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2015 r., poz. 352). Tym samym Dyrektor nie podzielił stanowiska wnioskodawcy, że jedynym powodem odmowy przyznania mu płatności na rok 2015 było nie wypełnienie przez niego punktu 08 wniosku, bowiem wnioskodawca nie dopełnił żadnej z wyżej opisanych czynności w terminie do dnia 10 lipca 2015 r.

Podzielając stanowisko Sądu wyrażone w wyroku z dnia 20 czerwca 2017 r., że wzywanie rolnika do złożenia wyjaśnień i dostarczenia dokumentów w nim wskazanych mogło wprowadzić skarżącego w błąd i utwierdzić go w przekonaniu,

że złożenie stosownych wyjaśnień oraz odpowiednich dokumentów spowoduje,

iż organ na tej podstawie będzie mógł przyznać mu płatności na rok 2015 Dyrektor wyjaśnił, że zadaniem organu było wyjaśnienie, czy skarżący, jako rolnik zawodowo aktywny, prowadzi działalność wykluczającą przyznanie płatności, o której mowa

w art. 9 ust. 2 rozporządzenia nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. W przypadku bowiem gdyby rolnik udowodnił, że takiej działalności nie prowadzi bądź, że dane

w rejestrze REGON są nieaktualne, to organ mógłby przedmiotową płatność rolnikowi przyznać, pod warunkiem spełnienia pozostałych przesłanek określonych

w przepisach prawa.

Zdaniem Dyrektora organowi I instancji nie można postawić zarzutu niewywiązania się z obowiązku niezwłocznego poinformowania strony skarżącej

o braku wniosku dotyczącego niewypełnienia punktu 08, bowiem brak ten nie był możliwy do wykrycia na podstawie wniosku skarżącego z dnia 15 czerwca 2015 r. Okoliczności sprawy: złożenie wniosku w ostatnim dniu ustalonego terminu, rodzaj braku (nie wypełnieniu punktu 08 wniosku, który podlega wypełnieniu tylko

w określonych sytuacjach) oraz fakt, że organ I instancji przeprowadził kontrolę merytoryczną wniosku (kontrolę administracyjną, o której mowa w art. 28 ust. 1 rozporządzenia nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r.) w dniu 26 września 2015 r.

(po terminie składania wniosków) prowadzą do wniosku, że nie można organowi

I instancji zarzucić naruszenia obowiązku określonego w art. 23 ust. 1 ustawy z 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2015 r., ze zm.)

W ocenie organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie nie doszło także

do naruszenia art. 8 k.p.a. W wezwaniu z dnia 26 września 2015 r. organ I instancji nie wspomniał bowiem o tym, że złożenie stosownych wyjaśnień oraz dokumentów

w nich wskazanych będzie skutkowało przyznaniem płatności na rok 2015.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pan R. J. wniósł o uchylenie decyzji organu I i II instancji, zasądzenie kosztów według norm przepisanych oraz o przeprowadzenie dowodu z pisma ARiMR z 16 stycznia 2015 r. oraz z instrukcji wypełnienia spersonalizowanego wniosku

o przyznanie płatności i materiału graficznego na rok 2015 stosowanej przez ARiMR. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa, które miało wpływ

na wynik sprawy:

- art. 9 ust. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013

z dnia 17 grudnia 2013 r. poprzez nieprzyznanie płatności mimo, że skarżący,

jako rolnik aktywny zawodowo, spełnia kryteria warunkujące jej przyznanie,

choć prowadzi usługi w zakresie obrotu nieruchomościami;

- art. 13 ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. oraz § 5 ust. 1 i § 3 ust. 4 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa

i Rozwoju Wsi z 12 marca 2015r. poprzez uznanie, że zawiera on sankcję

w przypadku pojedynczego wniosku w postaci braku uprawnienia do płatności

w przypadku nie zakreślenia rubryki III 08 i nie złożenia zaświadczenia

o przychodach z działalności pozarolniczej w terminie złożenia wniosku o przyznanie płatności;

- art. 1 ust.1, art. 6, art.3 ust. 1 i 3, art. 23 ustawy z 5 lutego 2015 r. o płatnościach

w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w zw. z art. 50 § 1 k.p.a., art. 75 § 1 k.p.a., art. 76 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez: odmowę przyznania płatności na rok 2015 z powodu niezakreślenia pozycji III 08 formularza wniosku i niezłożenia przy wniosku dokumentu o wysokości przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej; sprzeczność ustaleń faktycznych decyzji dokonanych w oparciu o uzyskane dowody z jej treścią; pominięcie okoliczności, że organ skierował do skarżącego pismo z dnia 16 stycznia 2015r. stanowiące pismo przewodnie do wstępnie wypełnionego

przez Agencję wniosku o dopłaty na 2015 rok oraz instrukcję wypełnienia spersonalizowanego wniosku o przyznanie płatności i materiału graficznego na rok 2015 a także niewyjaśnienie, czy skarżący został wezwany "niezwłocznie"

do uzupełnienia braków i wyjaśnienia okoliczności wskazanych w treści pisma z dnia 26 września 2015r;

- naruszenie art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a. w zw. z art. 50 § 1 k.p.a. poprzez: celowe zatajenie treści pisma z dnia 16 stycznia 2015 r.; pominięcie że rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych wymagań (...) oraz rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 13 marca 2015r. w sprawie szczegółowych warunków (...) nie istniały w momencie udzielania pouczeń i instrukcji, przesyłania stronie wstępnie wypełnionego wniosku o płatności na rok 2015; brak informacji o sankcji za niewypełnienie wniosku w rubryce III 08

w instrukcji wypełnienia spersonalizowanego wniosku o przyznanie płatności

i materiału graficznego na rok 2015; prowadzenie postępowania w sposób dyskryminacyjny wobec strony oraz wyciągnięcie dla strony negatywnych konsekwencji, mimo zastosowania się przez stronę do informacji otrzymanych

z ARiMR z pismem z dnia 16 stycznia 2015r. oraz wezwania organu z dnia 26 września 2015r;

- naruszenie art. 77 § 1 k.p.a., 80 k.p.a., 107 § 3 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a.,

art. 9 k.p.a., art. 50 § 1 k.p.a. skutkujące błędem w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia polegającym na wybiórczym zebraniu materiału dowodowego i pominięciu pisma z dnia 16 stycznia 2015r. ARiMR, błędnego przyjęcia, że kontrola administracyjna wniosku o dopłaty odbyła się 26 września 2015 r. oraz pominięcie, że czynności kontrolne wobec wniosku strony

o dopłaty były dokonywane przed 26 września 2015 r.;

- naruszenie art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niezastosowanie się do oceny prawnej i wskazań

co do dalszego postępowania wyrażonych w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 czerwca 2017r.;

- naruszenie art. 2 oraz art. 7 Konstytucji RP przez prowadzenia postępowania

w sposób sprzeczny z zasadą państwa prawa i sprawiedliwości społecznej

oraz zasadami porządku prawnego w zakresie prowadzenia postępowań.

Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację i stanowisko, jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżanych decyzji z prawem.

W niniejszej sprawie, zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej określanej jako "p.p.s.a.") Sąd jest związany oceną prawną

i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn. akt

I SA/Gd 542/17 w sprawie ze skargi pana R. J. na decyzję w przedmiocie odmowy przyznania płatności na rok 2015.

Ocena prawna dokonana w wyroku prawomocnym wiąże zarówno sąd,

jak i organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia, gdyż przepisy prawa

nie uległy zmianie. Organy nie kwestionują związania w dalszym postępowaniu oceną prawną i wskazanymi sądu wyrażonymi w prawomocnym wyroku, spór jednak sprowadza się do interpretacji wypowiedzi sądu orzekającego.

W prawomocnym wyroku Sąd stwierdził, że nie jest podważany obowiązek skarżącego wypełnienia w chwili składania wniosku o przyznanie płatności na rok 2015 także rubryki 08 w zakresie oświadczenia, że jest rolnikiem aktywnym zawodowo, pomimo że świadczy usługi obrotu nieruchomościami. Potwierdzenie przez prawidłowe ustalenie przez organ faktu niezakreślenia przez stronę

we właściwym czasie odpowiedniego pola we wniosku oraz faktu nieprzedstawienia dowodów braku podstaw do wykluczenia z przyznania płatności bezpośrednich skutkowało stanowczą wypowiedzią dotyczącą ciążącego na organie obowiązku prowadzenia postępowania zgodnie z zasadą zaufania.

Sąd przesądził, że zasada wyrażona w art. 8 § 1 k.p.a. sprzeciwia się nakładaniu na stronę negatywnych konsekwencji, zatem skoro skarżący nie dokonał poprawek, a jedynie wypełnił wezwanie do złożenia wyjaśnień w zakresie udowodnienia, że nie prowadzi działalności wykluczającej uzyskanie płatności, składając oświadczenie w dniu 6 października 2015 r., rzeczą organu było dokonanie oceny w pełnym zakresie, w jakim wniosek został w tej dacie prawidłowo wypełniony.

Przesądzenie przez Sąd, że nałożenie sankcji było nieuprawnione, odnosi się do pominięcia przez organ poprzednio rozpoznający sprawę skutku konwalidacyjnego zastosowania się przez stronę do wezwania wydanego w trybie art. 50 k.p.a.

W świetle powyższego nie jest uzasadnione stanowisko prawne organu,

że wytyczne Sądu odnoszą się do "sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu uniknięcie błędów już popełnionych oraz kierunku, w którym powinno zmierzać przyszłe postępowanie dla uniknięcia wadliwości

w postaci np. braków w materiale dowodowym lub innych uchybień procesowych".

W decyzji organu pierwszej instancji wydanej po ponownym rozpoznaniu sprawy zawarte jest ustalenie, że skarżący złożył dokumenty potwierdzające,

że jest rolnikiem aktywnym zawodowo mimo prowadzenia działalności w zakresie obrotu nieruchomościami. Organ drugiej instancji ustalenia tego nie kwestionował,

co znalazło wyraz również w odpowiedzi na skargę. Przyczyną odmowy przyznania płatności jest stanowisko prawne, że po dniu 10 lipca 2015 r. niedopuszczalnym było dokonanie przez beneficjenta poprawek (usunięcia braków) w złożonym wniosku

o płatność).

Należy stwierdzić, że wytyczne Sądu zawarte w wyroku z dnia 20 czerwca 2017 r. wykluczają ponowną ocenę przyczyn i skutków wystosowanego

do skarżącego w dniu 26 września 2015 r. wezwania oraz złożonego

przez skarżącego w dniu 6 października 2015 r. oświadczenia. Zarówno organ,

jak i Sąd ponownie rozpoznający sprawę są związani stanowiskiem zawartym

w uzasadnieniu prawomocnego wyroku, że zasada zaufania stanowiła prawne uzasadnienie uznania, że organ winien ocenić wniosek w formie pierwotnej

oraz skutecznie złożone w zaufaniu do organu oświadczenie z dnia 6 września

2015 r.

Podjęte przez organ rozważania na gruncie przepisów regulujących skutki złożenia wymaganych dokumentów po terminie (art. 13 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 640/2014) zostały przeprowadzone jako polemika z wiążącymi wytycznymi i oceną zawartymi w prawomocnym wyroku i stanowią naruszenie

art. 153 p.p.s.a., albowiem wykluczenie przez Sąd ponoszenia przez skarżącego negatywnych konsekwencji działań organu z uwagi na zasadę zaufania doprowadziło do uznania stanu konwalidacji formalnej wniosku.

Sąd w postępowaniu kontrolnym sprawowanym pod względem zgodności

z prawem nie formułuje oczekiwanych przez organ "wskazań do wydania decyzji

o określonej treści", wpływać może na treść decyzji wydanej w ponownym postępowaniu poprzez wskazanie wiążących organ wytycznych odnośnie dalszego postępowania adekwatnych do prawnej oceny dokonanej w sprawie.

Ponownie rozpoznając sprawę organ przeprowadzi postępowanie zgodnie

z wiążącą oceną prawną i wskazaniami zawartymi w wyroku z 20 czerwca 2017 r. uwzględniając stan konwalidacji wniosku złożonego przez skarżącego wskutek złożenia oświadczenia na wezwanie organu administracji.

Z tych względów uznając skargę za uzasadnioną Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 wskazanej ustawy.