Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 433/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-04-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 kwietnia 2017r. po rozpoznaniu wniosku Z. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2016r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: przyznać Z. P. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy Z. P. w których wniósł

o zwolnienie od kosztów sądowych.

Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wraz konkubiną i dwoma synami. Wspólnie utrzymują się z gospodarstwa rolnego o pow. 9,40 ha z którego uzyskują dochód w wysokości 1392 złotych miesięcznie. Wnioskodawca podał, że otrzymuje świadczenie wychowawcze na każde dziecko (tzw. "500 plus"), a więc w kwocie 1000 złotych miesięcznie. Posiada dom o pow. 70 m², budynek gospodarczy. Poza tym oświadczył, że nie posiada innych nieruchomości, oszczędności pieniężnych, papierów wartościowych o wartości powyżej 5000 złotych. Rodzina również nie posiada żadnego majątku.

W uzasadnieniu wniosku wymienił choroby na jakie choruje. Zaznaczył, że był na rencie chorobowej ale nie przyznano mu jej w 2016r. Od roku toczy się sprawa

w Okręgowym Sądzie Ubezpieczeń w powyższej sprawie. Wnioskodawca podniósł, że stan jego zdrowia powoduje, iż uzyskuje niskie dochody z gospodarstwa rolnego.

Do ponoszonych wydatków wnioskodawca zaliczył: opłatę za energię elektryczną

w wysokości 200,00 złotych/m-c, opłatę za gaz w wysokości 55,00 złotych/m-c, opał

w wysokości 250,00 złotych/m-c, wywóz nieczystości 60,00 złotych/m-c, opłatę za wodę w wysokości 25,00 złotych/m-c, opłatę za telefon, internet 100,00 złotych/m-c.

Rozpatrując niniejszy wniosek zważono co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), zwanej p.p.s.a przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest

w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

Podkreślić należy, że prawo pomocy jest instytucją wyjątkową, stanowiącą odstępstwo od ogólnej zasady odpłatności postępowania wyrażonej w art. 199 p.p.s.a. Może być więc przyznane jedynie wtedy, gdy strona nie posiada żadnych możliwości finansowych zapłaty kosztów sądowych bądź też zapłata przez nią kosztów związanych z postępowaniem sądowym spowodowałaby utratę płynności finansowej i mogłaby przyczynić się do uszczerbku w koniecznym utrzymaniu wnioskodawcy i jego rodziny.

Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.

Biorąc pod uwagę przedstawioną we wniosku sytuację majątkową wnioskodawcy uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku

o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca wykazał, że nie jest w stanie ponieść tych wydatków. Utrzymuje się wraz z rodziną z niewielkiego dochodu z tytułu z prowadzenia gospodarstwa rolnego w wysokości 1392 złotych miesięcznie oraz świadczeń na dzieci tzw. "500 plus"

w wysokości 1000 złotych miesięcznie, które niewątpliwie służą wyłącznie na niezbędne koszty utrzymania. Przyjąć zatem należy, że wnioskodawca nie ma możliwości poczynienia oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania.

Stwierdzono zatem, że sytuacja materialna wnioskodawcy w jakiej się znajduje, nie pozwala mu na ponoszenie kosztów sądowych bez uszczerbku

w koniecznym utrzymaniu dla siebie i rodziny.

Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.