Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 670/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędzia NSA Krzysztof Ziółkowski (spr.) Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz Protokolant: Sylwia Górny po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 sierpnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 7 stycznia 2004 r., nr [...], Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał W. K. rozbiórkę placu postojowego wybudowanego na posesji przy ul. [...] w S., na działce nr [...]. W uzasadnieniu wskazanego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż decyzją z dnia 29 kwietnia 2003 r., nr [...] nakazano W. K. dostarczenie inwentaryzacji dotychczas wykonanych robót budowlanych wraz z orzeczeniem technicznym o zgodności wykonania z przepisami prawa budowlanego wraz z niezbędnymi pozytywnymi opiniami oraz prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, w celu doprowadzenia wykonanych robót związanych z budową placu postojowego do stanu zgodnego z prawem. W toku postępowania ustalono, że W. K. nie wykonał wskazanych powyżej obowiązków w zakreślonym terminie. Rozbiórka dotyczy placu postojowego użytkowanego poprzez wjazd urządzonego bez pozwolenia na budowę, z posesji sąsiedniej należącej do Własnościowej Spółdzielni Mieszkaniowej A.

Odwołanie od wskazanej decyzji złożył W. K. wskazując, że w 2003 r. przeprowadził remont już istniejącego podjazdu w ten sposób, że stare potłuczone płyty chodnikowe wymienił na estetyczny i praktyczny eko – bruk. Stary bruk rozebrał z synami a nowy w ciągu 2 godzin ułożyli pracownicy A. Skarżący podkreślił, że nie wykonywał żadnej inwestycji budowlanej, a przeprowadził tylko remont tego, co istniało w jego ogrodzie od 38 lat. Skarżący podkreślił, że nie może wykonać wyjazdu ze swojej posesji inną drogą niż drogą techniczną przy pawilonie handlowym. Zwracał się do Spółdzielni Mieszkaniowej z prośbą o wydzierżawienie kawałka gruntu na podjazd, ale uzyskał odpowiedz negatywną.

Rozpoznając odwołanie organ odwoławczy decyzją z dnia 20 sierpnia 2004 r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, że organ pierwszej instancji zgodnie z dyspozycją art. 51 ust. 2 Prawa budowlanego w sytuacji niewykonania przez skarżącego obowiązków zmierzających do doprowadzenia prowadzonych robót do stanu zgodnego z prawem zasadnie nakazał rozbiórkę wskazanego obiektu. Odnosząc się do twierdzenia skarżącego, iż nie wykonał nowej inwestycji, ale przeprowadził remont istniejącego placu, organ stwierdził, że argument ten mógł zostać podniesiony w odwołaniu od decyzji nakładającej na skarżącego obowiązki. W sytuacji natomiast braku zaskarżenia tej decyzji stała się ona ostateczna i umożliwiła egzekwowanie obowiązków od skarżącego.

W skardze na powyższą decyzję W. K. stwierdził, że organ administracji błędnie określił wykonaną przez niego drogę przeciwpożarową jako miejsce postojowe. Stwierdził, że na okres nocny wstawia na ten podjazd samochód żony, ale nie zmienia to charakteru drogi. Droga ta służy dojazdowi pojazdom przeciwpożarowym do budynków nr [...] i [...] przy ul. [...]. Wykonanie orzeczonej błędnie rozbiórki doprowadzi do dewastacji zadbanego otoczenia jego nieruchomości i w konsekwencji jego oszpecenia.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jest niezasadna, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Na wstępie wskazać należy, utwardzenie brukiem części terenu działki, bez względu na to czy następuje to w celu parkowania samochodów czy umożliwienia dojazdu pojazdom Straży Pożarnej należy zakwalifikować jako urządzenie techniczne zapewniające możliwość użytkowania obiektu budowlanego zgodnie z jego przeznaczeniem, gdyż podwyższa komfort korzystania z budynku mieszkalnego. Takie utwardzenie powierzchni gruntu nie wymagało w dacie wydania zaskarżonej decyzji pozwolenia na budowę (co do miejsc postojowych do 10 samochodów – art. 29 ust. 1 pkt 10 ustawy - prawo budowlane, określanej dalej ustawą, zaś co do utwardzenia powierzchni działki budowlanej – art. 29 ust. 2 pkt 5 ustawy) lecz roboty budowlane można było rozpocząć wyłącznie po dokonaniu zgłoszenia określonego w art. 30 ust.1 pkt 1 ustawy (odnośnie miejsc postojowych) bądź ust 1 pkt 2 tego przepisu (odnośnie utwardzenia powierzchni działki budowlanej).

W tej sytuacji wykonanie przez skarżącego przedmiotowych robót budowlanych było oczywistą samowolą budowlaną, która organ prawidłowo zakwalifikował jako przypadek inny niż określony w art. 48 ustawy. W konsekwencji zgodnie z art.. 51 ust. 4 ustawy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał w dniu 23 kwietnia 2003r., nr [...] decyzję, którą na podstawie art.51 ust 1 pkt 2 ustawy nakładający na skarżącego obowiązek dostarczenia we wskazanym terminie określonych dokumentów ( inwentaryzacji i orzeczenia technicznego) i w razie konieczności wynikającej z orzeczenia technicznego wykonanie niezbędnych robót budowlanych.

Ta decyzja nie została zaskarżona przez W. K. i stała się ostateczną. Mimo niezaskarżenia w/w decyzji W. K. nie wykonał w zakreślonym terminie nałożonych na niego obowiązków. W tej sytuacji organ I instancji na podstawie art. 51 ust 4 ustawy (w brzmieniu z daty wydania decyzji) wydał decyzję nakazującą rozbiórkę.

Wskazać tu trzeba, że powołany wyżej przepis w razie niewykonania przez zobowiązanego obowiązków nałożonych ostateczną decyzją obliguje organ nadzoru budowlanego do orzeczenia rozbiórki, o czym świadczy redakcja tego przepisu, przez użycie zwrotu "nakazuje" rozbiórkę lub przywróceniu do stanu poprzedniego. Tak rozbiórka jak i przywrócenie do stanu poprzedniego prowadzi do takiego samego skutku.

W niniejszym postępowaniu sąd badał zasadność wydania przez organy rozstrzygnięcia w zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującej w mocy decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 stycznia 2004r. w sytuacji gdy uprzednia decyzja tego organu I instancji nakładająca obowiązki stała się ostateczna, gdyż skarżący nie wniósł od niej odwołania.

W tej sytuacji Sąd uznał, że ze względu na niewykonanie przez skarżącego nałożonych obowiązków w zakreślonym terminie organ prawidłowo nakazał rozbiórkę w oparciu o przepis art. 51 ustawy.

Mając zatem na uwadze powyższe względy należało na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalić skargę.