Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 686/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność postępowania i że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art.149 par. 1 pkt 3 oraz par. 1a w zw. z art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędzia WSA Iwona Maciejuk, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 marca 2019 r. sprawy ze skargi N. G. na bezczynność M. Sp. z o.o. w W. w przedmiocie rozpoznania pkt 1-4 wniosku z dnia [...] czerwca 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że M. Sp. z o.o. w W. dopuścił się bezczynności; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od M. Sp. z o.o. w W. na rzecz skarżącego N. G. kwotę 200 (dwieście) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Skarżący, zwany dalej "Wnioskodawcą", zarzucił bezczynność przy rozpatrywaniu jego żądania udostępnienia - przez "M." sp. z o.o., zwaną dalej "Spółką" - informacji publicznej, zawartego w pkt 1-4 pisma z [...] marca 2018 r.

W skardze wniesiono o:

- zobowiązanie Spółki do udzielenia żądanej informacji w terminie czternastu dni,

- orzeczenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa,

- wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w wysokości maksymalnej, określonej w art. 154 § 6 tej ustawy.

Uzasadniając skargę wskazano:

- wniosek o udzielenie informacji publicznej skierowano - drogą elektroniczną – [...] czerwca 2018 r; w tej samej dacie został on również skierowany w formie pisemnej,

- w piśmie z 5 lipca 2018 r. Spółka poinformowała, że - na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2018 r., poz. 1330 ze zm.), zwanej dalej "ustawą o informacji", - termin rozpatrzenia wniosku został przesunięty do 21 sierpnia 2018 r. z powodu wieloaspektowości i obszerności żądanych informacji oraz konieczności zasięgnięcia opinii,

- kolejnym pismem - z 21 sierpnia 2018 r. - sporządzonym w ostatnim dniu terminu określonego w art. 13 ust. 2 ustawy o informacji - wezwano Wnioskodawcę do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego do uzyskania informacji przetworzonej, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 wskazanej ustawy,

- okolicznością bezsporną pozostaje, że żądana informacja stanowi publiczną; dotyczy bowiem realizacji zadań publicznych, finansowanych z budżetu państwa, w ramach programu wieloletniego na lata 2011-2020 pn. "Narodowy program Rozwoju Medycyny Transplantacyjnej"; niekwestionowane jest też, że Spółka jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej; treść wezwania z 21 sierpnia 2018 r. wskazuje, że wszystkie informacje zostały uznane za publiczne, tyle że o charakterze informacji przetworzonej; taka ocena wnioskowanych informacji jest bezzasadna, a żądanie wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego nie znajduje podstawy prawnej na gruncie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o informacji.

W dalszej części skargi sformułowano argumentację, mającą przemawiać za tezą, że żądana informacja nie stanowi przetworzonej, w rozumieniu ustawy o informacji.

W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o jej oddalenie. Podniesiono, że do dnia jej udzielania (pismo datowane [...] października 2018 r.) Wnioskodawca nie udzielił odpowiedzi w przedmiocie wykazania szczególnego interesu publicznego. Załączono do akt decyzję z [...] października 2018 r., którą odmówiono udzielenia żądanej informacji.

Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym, wobec treści art. 119 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Sąd zważył, co następuje:

Bezczynność, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ma miejsce, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot obowiązany nie podejmuje czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie kończy go wydaniem w terminie stosownego aktu, lub nie dokonał wymaganej czynności. Dla skuteczności skargi nie ma znaczenia, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy zostało to spowodowane zawinioną lub niezawinioną opieszałością obowiązanego w ich podjęciu lub dokonaniu (tak: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 86).

Udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w terminie 14 dni. W terminie tym, obowiązany do udzielenia informacji, powiadamia wnioskodawcę o ewentualnym braku możliwości jej przekazania w danym czasie oraz wskazuje, kiedy zostanie ona udostępniona - nie później jednak niż po dwu miesiącach od wpływu wniosku (art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o informacji).

Odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje natomiast w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 ustawy o informacji). W judykaturze ukształtował się pogląd, że gdy żądanie udostępnienia informacji nie dotyczy w istocie objętej pojęciem publiczna, bądź organ nie dysponuje w ogóle żądaną informacją, powiadamia się o tym wnioskodawcę pismem (tak: wyrok NSA z 11 grudnia 2002 r., o sygn. II SA 2867/02, publ. Wokanda 2003/6/33). Spory w danym zakresie rozstrzyga zaś sąd administracyjny, w razie wniesienia skargi na bezczynność podmiotu, od którego żądano informacji.

W rozpatrywany przypadku poza sporem jest stan faktyczny w jego istotnych dla dalej sprawy (skarga na bezczynność) elementach. Wnioskodawca zwrócił się mianowicie o udostępnienie określonych danych, stanowią one informację publiczną zaś Spółka jest podmiotem właściwym do jej udostępnienia. Informacje dotyczą bowiem wydatkowania środków publicznych na zadania realizowane przez jednostkę organizacyjną, która wykonują zadania publiczne i dysponuje majątkiem publicznym, w myśl art. 4 pkt 5 ustawy o informacji. Wnioskiem objęte były dane dotyczące zawieranych ze Skarbem Państwa umów oraz przedkładanych rozliczeń finansowych i końcowych sprawozdań a także wykonywanych przez Spółkę czynności, w ramach wykonywania zadania - ilości wniosków i zakresu wykonywanych usług doboru dawców do transplantacji, pochodzących z poszczególnych rejestrów. Spółka, w przedmiocie żądanej informacji, wydała ostatecznie – już po wpływie doń skargi - decyzję - pod koniec października 2018 roku, wobec wpływu wniosku o jej udzielenie [...] czerwca tego samego roku.

W świetle przywołanych wcześniej uwarunkowań formalnoprawnych, uzasadniona jest konstatacja, że Spółka pozostawała w bezczynności od dnia wpływu wniosku do skierowania wezwania z 23 sierpnia 2018 r. o wykazanie szczególnego interesu publicznego. Od okresu tego należy odjąć 14 dni, które prawodawca przewidział dla zobowiązanego na poinformowanie wnioskodawcy o określonych przeszkodach dla udzielenia informacji w terminie zakreślonym ustawą (w myśl art. 13 ust. 2). W zakreślonym ustawą okresie czternastodniowym Spółka winna była przeanalizować wniosek, w kontekście swojego zasobu informacji możliwych do udostępnienia bez przetworzenia, i - w razie uznania żądanych informacji za wymagające przetworzenia - zwrócić się o wykazanie, że ich udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, w myśl art. 3 pkt 1 in fine ustawy o informacji. Czyniąc to dopiero w ostatnim dniu upływ dwumiesięcznego terminu na udzielenie informacji, Spółka pozostawała natomiast w bezczynności, gdy chodzi o merytoryczne procedowanie w sprawie we wskazanym okresie. Bezczynność miała więc miejsce około półtora miesiąca.

Natomiast poza granicami niniejszy sprawy pozostaje kwestia, czy zasadne było żądanie wykazania szczególnego interesu publicznego, w myśl art. 3 pkt 1 in fine ustawy o informacji, wobec oceny przez Spółkę, że żądane informacje wymagają w danym przypadku przetworzenia. Gdy bowiem podmiot dysponujący informacją uzna ją za wymagającą dla udostępnienia przetworzenia, wnioskodawca zaś nie wykaże szczególnego interesu publicznego, wydawana jest decyzja administracyjna, w myśl art. 16 ust. 1 ustawy o informacji. Jej legalność może podlegać w stosownym trybie kontroli sądu administracyjnego, także w kontekście trafności oceny, że żądana informacja wymagała przetworzenia. W takiej sytuacji nie byłoby dopuszczalne zajmowanie przez Sąd stanowiska w danym przedmiocie na etapie rozpoznawania skargi na bezczynność. Prowadziłoby bowiem do ustanowienia dwu konkurencyjnych trybów kontroli sądowej w postaci: oceny zasadności wezwania do wykazania szczególnego interesu w skardze na bezczynność a później decyzji odmownej, w przypadku uznania przez obowiązanego, że go nie wykazano. Taka wykładnia regulacji, dotyczących dostępu do informacji publicznej, byłaby nieracjonalna, w kontekście ekonomiki procesowej. Poza oceną Sądu muszą więc pozostawać podnoszone w skardze kwestie, czy Spółka błędnie uznała, że żądana informacja jest przetworzoną.

Skoro w przedmiocie objętego skargą wniosku wydano decyzję odmowną, Sąd odstąpił od zobowiązania Spółki do udzielenia danej informacji, wskazując wyłącznie, że pozostawała ona w bezczynności. Poza zakresem niniejszej sprawy jest natomiast to, czy dana decyzja jest zasadna. Może być ona zaskarżona w stosownym trybie.

Sąd miał na uwadze, że - co pkt 1-4 wniosku - Spółka wydała decyzję zaś w stanie bezczynności pozostawała w czasie nieprzekraczającym dwu miesięcy. Wyklucza to uznanie, jakoby bezczynność w sprawie miała charakter rażący, a więc także wymierzenie żądanej skargą grzywny.

Z powyższych względów, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 oraz § 1a w zw. z art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w pkt 1 - 3 sentencji wyroku. W pkt 4 zasądzono zwrot od organu kosztów postępowania, które obejmują uiszczony wpis.

-----------------------

2