Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2791/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 220 § 1 i 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Stawecki po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia oceny technicznej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

J. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia oceny technicznej.

W skardze został zawarty wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. W nadesłanym formularzu PPF skarżący wniósł także o ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia 17 maja 2016 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Pismem z dnia [...] czerwca 2016 r. skarżący wniósł sprzeciw od ww. postanowienia.

Postanowieniem z dnia 27 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie z dnia 17 maja 2016 r.

Od powyższego postanowienia skarżący wniósł zażalenie.

Postanowieniem z dnia 14 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. zażalenie jako niedopuszczalne.

Od powyższego postanowienia skarżący również wniósł zażalenie.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 11 października 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł – w terminie siedmiu dni – pod rygorem odrzucenia skargi.

Postanowieniem z dnia 26 października 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2016 r.

Zarządzenie z dnia 11 października 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 listopada 2016 r. (potwierdzenie odbioru: k. 97). W terminie do uiszczenia wpisu od skargi, skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów.

Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2016 r. starszy referendarz sądowy odmówił zmiany swojego postanowienia z dnia 17 maja 2016 r., odmawiającego skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Od powyższego postanowienia skarżący wniósł zażalenie.

Postanowieniem z dnia 21 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Zarządzeniem z dnia 23 lutego 2017 r. skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia z dnia 11 października 2016 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł – w terminie siedmiu dni – pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to doręczono skarżącemu w dniu 13 marca 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 129).

Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 20 marca 2017 r. Z informacji zawartej w notatce urzędowej, (k. 130), sprawdzonej do dnia 20 marca 2017 r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł do niniejszej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm., "P.p.s.a."), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Na podstawie art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

Wpis od skargi będący opłatą sądową – zgodnie z art. 219 P.p.s.a. – należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 P.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).

Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu przez skarżącego upłynął w dniu 20 marca 2017 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący nie uiścił wpisu od skargi w terminie zakreślonym przez sąd.

Należy podkreślić, że zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy. Nie przerywa bowiem biegu terminu do uiszczenia opłaty sądowej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych złożony po prawomocnym oddaleniu uprzednio złożonego wniosku w tym przedmiocie, jeżeli nie zachodzą nowe okoliczności uzasadniające odmienną ocenę możliwości poniesienia kosztów sądowych przez stronę (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2016 r., sygn. akt I FZ 340/16, LEX nr 2 169 643 i przywołane tam orzeczenia).

W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.