Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 997/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak, Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Protokolant starszy sekretarz sądowy - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2012 r. sprawy ze skargi R. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego i kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oraz w podatku akcyzowym; oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...].01.2008 r. Agencja Celna S. Sp. z o.o. legitymując się upoważnieniem do działania jako przedstawiciel bezpośredni R. D. dokonała zgłoszenia celnego, wnioskując o objęcie importowanego z USA samochodu osobowego marki [...] wyprodukowanego w 2007 r., nr VIN [...], o poj. 2400 cm3, procedurą dopuszczenia do obrotu (SAD nr [...]). Do zgłoszenia celnego załączono min. fakturę zakupu z dnia [...].11.2007 r. na kwotę 4.000,00 USD oraz opinię rzeczoznawcy samochodowego nr [...] z dnia 10.01.2008r. zawierającą ocenę techniczną sprowadzonego pojazdu.

Przedmiotowe zgłoszenie celne spełniało wymogi formalne określone w art. 62 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (dalej WKC) i stosownie do postanowień art. 63 WKC zostało przyjęte przez organ celny i zarejestrowane. Towar został zwolniony po uprzednim zaksięgowaniu kwoty należności przywozowych na podstawie danych zawartych w zgłoszeniu celnym.

Następnie w trybie art. 78 Wspólnotowego Kodeksy Celnego organ przeprowadził kontrolę ww. zgłoszenia celnego. W wyniku kontroli stwierdzono, że zadeklarowana wartość celna używanego samochodu jest zaniżona.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...].05.2010r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. wszczął z urzędu postępowanie w stosunku do przedmiotowego zgłoszenia celnego w sprawie ustalenia prawidłowej kwoty długu celnego i należnych podatków, a następnie decyzją nr jw. z dnia [...].08.2010r. orzekł o retrospektywnym zarejestrowaniu kwoty cła z tytułu importu w wysokości 2.064,00 zł określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu ww. importu w wysokości 4778,00 zł oraz określił zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług z tytułu ww. importu w wysokości 8.781,00 zł.

Przy ustalaniu wartości celnej importowanego pojazdu Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. posłużył się danymi z katalogu EurotaxGlass's 1/08 w wersji elektronicznej. Za pomocą systemu Carwert udostępnionemu przez firmę Eurotax na podstawie parametrów technicznych pojazdu [...] z 2007r. oraz dołączonej do zgłoszenia celnego oceny technicznej wydanej przez rzeczoznawcę samochodowego, wartość wyjściową pojazdu oszacowano na kwotę 82.200 zł. Kwotę tę pomniejszono o korektę z tytułu różnicy przebiegu (1315 zł), danin publicznoprawnych tj. 10% cła, 13.6% podatku akcyzowego, 22% podatku VAT, oraz 10% marży i 51% korekty z tytułu uszkodzeń wynikających z opinii rzeczoznawcy samochodowego załączonej do zgłoszenia celnego. Wartość celna przedmiotowego pojazdu została określona na kwotę 31.942 zł.

R. D. pismem z dnia 3 września 2010 r. wniósł odwołanie od powyższej decyzji zwracając się o jej uchylenie. W uzasadnieniu pisma wyjaśnił, iż nigdy nie zapoznał się z dołączoną do zgłoszenia celnego opinią rzeczoznawcy samochodowego L. K., jednakże koszty naprawy faktycznych uszkodzeń sprowadzonego pojazdu w Autoryzowanej Stacji Obsługi [...] znacznie przewyższyłyby koszt zakupu nowego pojazdu danego typu i to bez przebiegu i jakichkolwiek uszkodzeń. Tym samym w ocenie odwołującego zastosowane przez organ wyliczenia wartości pojazdu na podstawie średnich notowań rynkowych uznać należy w jego przypadku za bezpodstawne i niesprawiedliwe.

Uzupełniając swoje stanowisko w sprawie na podstawie całości zebranego materiału dowodowego R. D. w piśmie z dnia 29 stycznia 2012 r. zarzucił m.in. iż: do wyliczenia wartości rynkowej sprowadzonego pojazdu przyjęto ten sam model pojazdu jednak o rok młodszy i o znacznie droższym wyposażeniu, przyjęto bardzo niską marżę handlową (10 %) choć w rzeczywistości marże są znacznie większe (20-30%), organ winien się oprzeć na fakturze zakupu odzwierciedlającej faktyczną wartość sprowadzonego pojazdu.

Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W., nie znajdując podstaw do uznania roszczeń Strony odwołującej, przekazał odwołanie wraz z aktami sprawy do rozpatrzenia przez organ drugiej instancji.

Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] uchylił decyzję pierwszej instancji w całości, określił kwotę wynikającą z długu celnego podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu dla powyższego towaru w wysokości 1.233 PLN, kwotę podatku akcyzowego z tytułu importu towaru w wysokości 3.536 PLN, kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru w wysokości 6.497 PLN.

Dyrektor powołał się na art. 73 ust. 1 Prawa celnego, art. 2 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, art. 34 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług oraz art. 29 ust.1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego (WKC).

Wskazał, że przepisy wspólnotowe przewidują możliwość ochrony interesów państwa przed posługiwaniem się przez podmioty dokonujące handlu między Wspólnotą i państwami trzecimi niewiarygodnymi dokumentami, upoważniając organy celne do odmowy przyjęcia w takim przypadku wartości transakcyjnej jako wartości celnej towaru.

Wyjaśniono, iż w momencie przyjmowania zgłoszenia celnego organ celny ocenia jedynie jego poprawność formalną i nie ma możliwości dokonania oceny rzetelności danych podanych przez importera dotyczących wartości importowanego towaru. Dane te przyjmowane są jedynie jako deklaracja -oświadczenie, które w późniejszym okresie może zostać poddane bardziej szczegółowej kontroli merytorycznej. Zgodnie bowiem z art. 78 WKC, po zwolnieniu towarów organ celny, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu celnym, może między innymi w szczególności kontrolować dokumenty i dane handlowe dotyczące operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem celnym.

Jako podstawę prawną do zakwestionowania deklarowanej wartości celnej organ powołał art. 181 a Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 253 z dnia 11 października 1993r.) tzw. Rozporządzenie Wykonawcze. Zgodnie z treścią tego przepisu w przypadku gdy organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Kodeksu, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. W świetle art. 181 a rozporządzenia wykonawczego wiarygodność rachunku (faktury), obejmuje nie tylko jego autentyczność, ale także wiarygodność podanej na tym dokumencie ceny transakcyjnej. Dokument taki nie będzie wiarygodny w sytuacji, gdy podana na nim cena transakcyjna budzi uzasadnione wątpliwości, czy zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę. Powszechnie bowiem przyjmuje się, że wartość transakcyjna towaru powinna odzwierciedlać rzeczywistą jego cenę. Tylko taka wartość jest wartością celną towaru w rozumieniu art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Organ powołał się tutaj na stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z dnia 15 lipca 2009r. sygn. akt VIII SA/Wa 183/09.

Wskazał, że wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną, w wypadku gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego. Ponieważ o wartości transakcyjnej decyduje cena zapłacona lub należna, to nie może być traktowana jako wyłączny dowód określający tę wartość, wadliwie podana w dokumentach celnych cena towaru. Powołując się na wyrok WSA w Warszawie z dnia 24.08.2006r. sygn. akt V SA/Wa 691/06, organ celny wyjaśnił, iż nie jest związany treścią składanych dokumentów ani deklarowaną wartością, lecz obowiązany jest wartość tę ustalić samodzielnie, w granicach zasady swobodnej oceny dowodów i w określonym przepisami celnymi trybie.

Zdaniem organu celnego przedłożony przez Stronę dokument w postaci faktury z dnia [...].11.2007r. nie mógł być traktowany jako wiarygodny pod względem materialnym, o czym zadecydowała niska cena importowanego pojazdu. Za podstawę do zakwestionowania deklarowanej wartości celnej posłużyła natomiast ocena techniczna zawarta w opinii rzeczoznawcy nr [...] z dnia 10.01.2008r. załączonej przez Stronę do zgłoszenia celnego. Cena rynkowa importowanego pojazdu przedstawiona w ww. opinii sporządzonej w oparciu o materiał porównawczy z kraju rynku eksportu, w znaczącym stopniu odbiegała od ceny zadeklarowanej przez Stronę. Oferowane na amerykańskiej aukcji internetowej pojazdy marki [...] przedstawiały bowiem wartości kilka razy wyższe (14.999 - 19.886 USD) od zadeklarowanej przez Stronę w zgłoszeniu celnym.

Biorąc powyższe pod uwagę Dyrektor Izby uznał, iż zaistniały uzasadnione wątpliwości czy wartość zadeklarowana w zgłoszeniu celnym stanowiła całkowitą płatność za importowany towar. Tym samym istniały przesłanki do wszczęcia z urzędu postępowania celnego w sprawie prawidłowego określenia wartości celnej sprowadzonego pojazdu. Jednocześnie organ podkreślił, że odpowiednio sporządzona opinia rzeczoznawcy samochodowego, z której wynikają ceny określonego modelu samochodu na ryku kraju eksportu, wskazująca podstawy, w oparciu o które została sformułowana, daje podstawy do odstąpienia od zasady ustalania wartości celnej towaru w oparciu o wartość transakcyjną. Porównanie ceny przedstawionej w opinii rzeczoznawcy z wartością pojazdu zadeklarowaną przez Stronę w oczywisty sposób uzasadniało wątpliwości, co do prawidłowości zadeklarowanej wartości pojazdu i w świetle art. 181 Rozporządzenia Wykonawczego stanowiło podstawę do odstąpienia przez organy celne od ustalania wartości celnej sprowadzonego pojazdu w oparciu o wartość transakcyjną.

Dyrektor Izby podkreślił, że rezultat badania wiarygodności ceny zadeklarowanej przez Stronę i wynikającej z dokumentów nie zawsze musi prowadzić do ustalenia rzeczywistej ceny, którą Strona zapłaciła. Badanie wiarygodności ceny transakcyjnej może jedynie doprowadzić do ustalenia, że jest ona niewiarygodna w aspekcie ustalania wartości celnej. Ustalenie innej wartości celnej aniżeli wartość transakcyjna nie jest zatem tożsame ze stwierdzeniem, że wykazana przez Stronę cena była w rzeczywistości wyższa; oznacza jedynie odrzucenie wartości transakcyjnej jako podstawy wymiaru cła.

Konsekwencją zakwestionowania wartości transakcyjnej wynikającej z załączonej do zgłoszenia celnego faktury była konieczność ustalenia wartości celnej przedmiotowego pojazdu z wykorzystaniem jednej z metod wskazanych kolejno w art. 30 WKC.

Wyjaśniono, iż w przypadku gdy wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, ustala się ją stosując w kolejności lit. a), b), c) i d) ustępu 2, aż do pierwszej litery, na podstawie której będzie mogła zostać ustalona, z wyjątkiem przypadku, gdy porządek stosowania lit. c) i d) zostanie zmieniony na wniosek zgłaszającego; to jest tylko wtedy, gdy taka wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie konkretnej litery, to znaczy, że mogą być zastosowane przepisy następnej litery według kolejności ustalonej zgodnie z tym ustępem (art. 30 ust. 1 WKC). Zatem wartość celna ustalana na podstawie niniejszego artykułu to wartość transakcyjna identycznych towarów lub podobnych sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna (art. 30 ust. 2 lit. a i b). W ocenie organu w przedmiotowej sprawie nie można jednak zastosować wskazanych metod, gdyż niemożliwe jest znalezienie pojazdów samochodowych o identycznym bądź podobnym stopniu zużycia. Nawet samochody podobnie użytkowane mają różny stopień zużycia, co dodatkowo przemawia za odrzuceniem tych metod jako właściwych do ustalenia wartości pojazdów używanych. Kolejna metoda ustalania wartości celnej towaru -metoda ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych - art. 30 ust. 2 lit. c) WKC, może znaleźć w zasadzie, zastosowanie wyłącznie w przypadku importu dla celów handlowych. Dotyczy bowiem sprzedaży towarów masowych, sprzedawanych we Wspólnocie w największych zbiorczych ilościach i stanie, w jakim są towary dla których ustalana jest wartość celna. Wskazano również na niemożność ustalenia wartości celnej używanych pojazdów samochodowych w oparciu o metodę wartości kalkulowanej (art. 30 ust. 2 lit. d) WKC). Używane pojazdy samochodowe nie są bowiem produkowane jako takie, dlatego też metoda ta oparta na koszcie produkcji importowanych towarów nie może być brana pod uwagę.

Powołując się na przepis art. 31 ust. 1 WKC organ wskazał, iż jeżeli wartość celna przywożonych towarów nie może być ustalona na podstawie art. 29 i 30 jest ona ustalana według metody "ostatniej szansy" tj. na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami:

- Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r.;

- artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r.,

- przepisów niniejszego rozdziału.

Dyrektor Izby Celnej w W. zauważył, iż zgodnie z wyjaśnieniami Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej do Porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r. zawartymi w Studium 1.1 "Postępowanie wobec używanych pojazdów samochodowych", w przypadku ustalania wartości celnej przywożonych pojazdów samochodowych w oparciu o metodę "ostatniej szansy", istnieje możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism zawierających ceny rynkowe tych pojazdów na polskim obszarze celnym. W celu ustalania wartości celnej z wykorzystaniem tej metody należy stosować specjalistyczny katalog, w którym wydawca zestawia średnie ceny pojazdów samochodowych (osobowych, terenowych, dostawczych, ciężarowych) na podstawie ogólnopolskich badań rzeczoznawczych, prowadzonych w sposób fachowy przez specjalistów w dziedzinie motoryzacji. Dla poparcia wiarygodności wartości celnej używanych pojazdów samochodowych może posłużyć także sporządzona odpowiednio opinia biegłego rzeczoznawcy samochodowego.

Celem określenia wartości rynkowej pojazdu w stanie uszkodzonym organ posłużył się również opinią sporządzoną przez rzeczoznawcę samochodowego. Organ zaznaczył, że opinia biegłego nr [...] sporządzona w dniu 10.01.2008r odnosi się dla konkretnego pojazdu, dotyczy indywidualnych cech i parametrów wycenianego samochodu i nie należy do kategorii danych ogólnie dostępnych. Podkreślono jednak, iż opinia rzeczoznawcy stanowi jedynie część materiału dowodowego, który podlega swobodnej ocenie jak każdy inny dowód.

Dyrektor Izby Celnej w W. uznał, iż organ I instancji prawidłowo przyjął jako wartość rynkową pojazdu cenę podaną w katalogu EurotaxGlass's 1/08 w wersji elektronicznej w systemie CARWERT uwzględniając, zgodnie z wyjaśnieniami Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Celnej zawartymi w Studium 1.1. -"Postępowanie wobec używanych pojazdów samochodowych" markę i model samochodu a ponadto stan pojazdu i wszystkie elementy wpływające na jego wartość; takie jak nadzwyczajne zużycie, naprawy, remonty, akcesoria w porównaniu z wartością typowego pojazdu służącego za punkt odniesienia. Zauważono jednak, że Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. w nieprawidłowy sposób uwzględnił korekty z tytułu koniecznych napraw, dlatego też Dyrektor Izby Celnej w W. ponownie przeprowadził kalkulację w celu ustalenia prawidłowej wartości celnej przedmiotowego pojazdu. Według organu ostateczna wartość pojazdu po zaokrągleniu wyniosła 23.634,00 PLN i stała się podstawą do określenia długu celnego (10% z 23.634 = 1.233 zł), podatku akcyzowego (13.6 % z 25.997 zł = 3.536 zł) oraz podatku z tytułu importu i usług (22% z 29.533 zł = 6.497 zł).

Organ wskazał, że przy ustalaniu wartości celnej towaru uwzględniono wynikające z oceny technicznej nr [...] z dnia 10.01.2008 r. korekty z tytułu kosztów naprawy. Nie uwzględniono natomiast korekty dotyczącej stanu utrzymania i dbałości pojazdu (2%), aktualności badań technicznych (2%), korekty ze względu na serwisowanie pojazdu (5%). Korekty te nie są bowiem bezpośrednio związane z wartością transakcyjną określoną w art.29 WKC, a stanowią jedynie element wtórny dokonanego importu. Mają one charakter automatyczny, a nie indywidualny, odzwierciedlający rzeczywisty stan towaru. Jedynie korekty określone przez Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej (Studium 1.1 "Postępowanie wobec używanych pojazdów samochodowych") jako rozsądna elastyczność są możliwe do zastosowania w przypadku stosowania metody zawartej w art. 31 WKC.

W związku z tym Dyrektor Izby wziął pod uwagę wyłącznie te korekty, które związane są z ustaleniem stanu technicznego pojazdu i uwzględniają konieczne naprawy tak, aby ustalić wpływ uszkodzeń pojazdu na wartość rynkową samochodu wynikającą z katalogu. Zatem organy celne nie zakwestionowały niepełnowartościowego stanu pojazdu. Fakt uszkodzenia samochodu został uwzględniony przy ustaleniu wartości celnej towaru przez odliczenie stosownej korekty (-51% tj. 41.251 zł.) od jego wartości rynkowej.

W skardze do Sądu na powyższą decyzję skarżący zarzucił, iż organ nie uwzględnił wielu aspektów sprawy, a przyjmując błędne i szacunkowe dane zmusił skarżącego do ciągłego sprawdzania wyliczeń ponownie błędnie wykonanych oraz do uzyskiwania kolejnych ekspertyz fachowych. Podkreślono tutaj, iż pojazd skarżącego jest pojazdem niemal w podstawowej wersji, gdzie cena odpowiadającemu mu modelowi, i to nowemu prosto z salonu amerykańskiego, w zależności od stanu wahała się między 19 a 20 tys. USD. Ponadto, w decyzji z 19.08.2010 nie zauważono, że EUROTAX nie posiada notowań dla sprowadzonego pojazdu. Skarżący podkreślił, że podana wartość szacowana dotyczy pojazdu zbliżonego do tego, który posiada, a nie identycznego i bez uszkodzeń. Wskazał też, że jego pojazd był wyprodukowany w maju 2006, o czym świadczy naklejka, której zdjęcie przedstawiał załącznik 3. Zarzucił także, iż przy wycenie pojazdu przyjęto bardzo niską marżę handlową (10 %) choć w rzeczywistości marże są znacznie większe (20-30%). W ocenie skarżącego Urząd Celny przy określaniu wartości celnej powinien uwzględnić koszt niezbędnych napraw dokonując odliczenia co najmniej 60% wartości od kwoty bazowej.

Skarżący wniósł o korektę lub unieważnienie decyzji wydanej mylnie przez Urząd Celny w całości. Zaznaczył, że w razie potrzeby podda pojazd dodatkowym badaniom technicznym, które potwierdzą ogrom zniszczeń spowodowanych przez wypadek, a których w chwili zakupu nie był świadomy. Pojazd mimo napraw zaczyna korodować i naprawione części zaczynają się odkształcać. W trakcie naprawy uwidoczniły się wady, które nie były widoczne w chwili oceny w dniu 10.01.2008 czyli w chwili odprawy celnej. Ogrom wydatków i prac związanych z naprawą pojazdu przeszedł jego oczekiwania, a w opinii Urzędu Celnego kupił nowy samochód do delikatnej naprawy. Wskazał, że przedstawione przezeń retrospektywne wyliczenie wartości celnej pojazdu różni się niewiele od Urzędu Celnego, a wynik jest różny o ponad 330%.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z p. zm.- dalej p.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji we wskazanym zakresie należy stwierdzić, że skarga nie jest zasadna, a podniesione w niej zarzuty nie mogą skutecznie podważyć zgodności zaskarżonej decyzji z prawem.

Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii oceny prawidłowości prowadzonego przez organy celne postępowania mającego na celu ustalenie wartości celnej pojazdu osobowego marki [...].

Przedstawiając motywy podjętego rozstrzygnięcia w pierwszej kolejności należy wskazać, iż na gruncie poprzednio obowiązujących przepisów (ustawa Kodeks celny z 9 stycznia 1997 r. - Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.), orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w pełni zaakceptowało uprawnienie organów celnych do kwestionowania materialnej wiarygodności umów sprzedaży (rachunku, faktury) załączanych do zgłoszenia celnego tj. ceny towaru.

Naczelny Sądu Administracyjny w wyroku z dnia 12 grudnia 2002r., sygn. akt V SA 1802/02 (LEX nr 142190) stwierdził, iż wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną, w wypadku gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego. Ponieważ o wartości transakcyjnej decyduje cena zapłacona lub należna, to nie może być traktowana jako wyłączny dowód określający tę wartość, wadliwie podana w dokumentach celnych cena towaru. Organ celny nie jest związany treścią składanych dokumentów ani deklarowaną wartością, lecz obowiązany jest wartość tę ustalić samodzielnie, w granicach zasady swobodnej oceny dowodów i w określonym przepisami celnymi trybie (podobnie w wyrokach WSA w Warszawie: z dnia 24 listopada 2004r.-sygn. akt V SA 3951/03 i z dnia 8 sierpnia 2004r.-sygn. akt V SA 3659/03).

Powyższe poglądy prezentowane w orzecznictwie są w pełni aktualne pod rządami obecnie obowiązujących przepisów: Wspólnotowy Kodeks Celny - Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992r. z p. zm.), rozporządzenie wykonawcze do WKC - rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L Nr 253 z 11 października 1993r. z p. zm.) – zwane dalej także "RWKC", ustawa z dnia 19 marca 2004r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 z p. zm.).

Przechodząc do merytorycznej oceny skargi, Sąd w pełni podziela stanowisko organów celnych zaprezentowane w zaskarżonej decyzji, iż organy celne miały podstawę do zakwestionowania wskazanej przez skarżącego wartości celnej sprowadzonego samochodu. Pogląd, że w toku postępowania weryfikacyjnego może być badana nie tylko autentyczność formalna przedłożonego dowodu zakupu tzn. czy nie jest sfałszowany, ale także jego autentyczność materialna, jest powszechnie akceptowany (patrz wyżej wskazane orzecznictwo). Przytoczone przez organy celne argumenty przemawiające za zakwestionowaniem ceny transakcyjnej wynikającej z przedłożonego dowodu zakupu nie budzą zastrzeżeń zarówno co do wskazanej podstawy prawnej, jak i faktycznej.

Dokonując oceny podstawy prawnej zaskarżonej decyzji wyjaśnić należy, iż stosownie do art. 29 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE L 302 z dnia 19 października 1992 r. ze zm.) wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary. Jednakże art. 181a rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, przewiduje odstępstwo od tej zasady.

Stosownie bowiem do treści przepisu art. 181a ust. 1 RWKC, jeżeli organy celne - zgodnie z procedurą opisaną w ust. 2 - mają uzasadnione wątpliwości, czy zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego - nie muszą ustalać wartości celnej importowanych towarów z zastosowaniem wartości transakcyjnej. Według zaś ust. 2, w wypadku wątpliwości, o których mowa w ust. 1, organy celne mogą żądać - zgodnie z art. 178 ust. 4 przedstawienia uzupełniających informacji. Jeśli mimo to wątpliwości nie zostaną usunięte, organ prowadzący postępowanie powinien przedstawić je na piśmie osobie zainteresowanej - na jej żądanie - umożliwiając jej przedstawienie własnego stanowiska, przed podjęciem decyzji w sprawie.

Podkreślić także należy, iż badanie wiarygodności ceny transakcyjnej zgodnie z art. 181a RWKC polega na zbadaniu faktycznych rozliczeń z dostawcą towaru (w tym innych świadczeń, które z mocy prawa podlegają uwzględnieniu w wartości celnej towaru) oraz badaniu okoliczności towarzyszących transakcji w celu ustalenia przyczyn przyjęcia ceny na danym poziomie (np. w odniesieniu do "atrakcyjnych warunków transakcji"). Sam fakt, że cena wskazana w dokumentach zakupu odbiega od cen innych towarów identycznych lub podobnych sprowadzanych na obszar celny Wspólnoty nie może być podstawą do automatycznego odrzucenia tej ceny. Jest to jednak wówczas przesłanka do przeprowadzenia postępowania zmierzającego do ustalenia wartości sprowadzonego pojazdu.

W przedmiotowej sprawie skarżący na potrzeby postępowania celnego przedstawił m.in. dokument w postaci faktury z dnia [...].11.2007r. (wskazujący wartość sprowadzonego pojazdu) oraz opinię rzeczoznawcy zawierającą ocenę techniczną samochodu w tym informacje o jego wyposażeniu i licznych uszkodzeniach powypadkowych. Jak wynika z załączonej do zgłoszenia celnego faktury wartość sprowadzonego pojazdu to 4000 USD (przyjęty kurs waluty w chwili zgłoszenia to 2.5115 zł co daje wartość 10.046 zł). Natomiast wartość rynkowa sprowadzonego pojazdu na rynku amerykańskim wskazana w opinii rzeczoznawcy dołączonej do zgłoszenia celnego to 18.100 zł.

W związku z powyższym zdaniem Sądu organy celne miały podstawy do zakwestionowania wiarygodności ceny wskazanej na załączonej fakturze, a to w kontekście dołączonej do zgłoszenia celnego opinii rzeczoznawcy, który wycenił sprowadzony pojazd na kwotę znacznie przewyższającą cenę wskazaną w zgłoszeniu celnym. Słusznie zatem organ ocenił, że załączona do zgłoszenia celnego faktura nie mogła być traktowana jako wiarygodna pod względem materialnym, z uwagi na niską cenę importowanego auta w stosunku do wartości tego samego pojazdu ustalonej przez biegłego rzeczoznawcę. Za podstawę do zakwestionowania deklarowanej wartości celnej posłużyła opinia rzeczoznawcy nr [...] z dnia 10.01.2008r., która załączona została przez Agencję Celną dokonującą zgłoszenia celnego w imieniu strony skarżącej. Wskazać tutaj należy, iż w pisemnej opinii rzeczoznawcy przedstawiono oferty sprzedaży samochodów tego samego typu i marki uzyskane ze stron internetowych zawierających ogłoszenia sprzedaży aut w USA. Jak wynika z ustaleń rzeczoznawcy przedział cenowy takich pojazdów jak sprowadzony przez stronę wynosił od 14.999 USD do 19.886 USD, przy czym wycena sprowadzonego pojazdu wskazywała wartość 18.100 zł brutto. Nie ulega zatem wątpliwości iż, wartość transakcyjna w sprawie (4000 USD) znacząco odbiegała od uśrednionej wartości rynkowej zadeklarowanej przez Stronę w zgłoszeniu celnym nawet po uwzględnieniu wskazanych w opinii rzeczoznawcy uszkodzeń pojazdu.

Biorąc powyższe pod uwagę organ administracyjny zasadnie zakwestionował wartość zadeklarowaną w zgłoszeniu celnym jako całkowitą płatność za importowany towar. Tym samym zaistniały przesłanki do wszczęcia z urzędu postępowania celnego w sprawie prawidłowego określenia wartości celnej sprowadzonego pojazdu. Podkreślić tutaj należy, że odpowiednio sporządzona opinia rzeczoznawcy samochodowego, z której wynikają ceny określonego modelu samochodu na rynku kraju eksportu, dawała podstawy do odstąpienia od zasady ustalania wartości celnej towaru w oparciu o wartość transakcyjną. Zachowane zatem zostały wszystkie przesłanki umożliwiające odstąpienie od określenia wartości celnej spornego pojazdu wyłącznie na poziomie wartości transakcyjnej, które określa art. 181a RWKC. Pamiętać tutaj należy, iż wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną, w wypadku gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego. Ponieważ o wartości transakcyjnej decyduje cena zapłacona lub należna, to nie może być traktowana jako wyłączny dowód określający tę wartość, wadliwie podana w dokumentach celnych cena towaru. Organ celny nie jest związany treścią składanych dokumentów ani deklarowaną wartością, lecz obowiązany jest wartość tę ustalić samodzielnie, w granicach zasady swobodnej oceny dowodów i w określonym przepisami celnymi trybie.

W świetle powyższego organy celne na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, miały zatem podstawy do odstąpienia od wartości transakcyjnej, jako wartości celnej i wykorzystania do jej ustalenia metod zastępczych.

Wyjaśnić tutaj należy, iż odrzucenie wartości transakcyjnej powoduje konieczność ustalenia wartości celnej na podstawie jednej z metod wskazanych w art. 30-31 WKC. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zasadnie wyłączono możliwość ustalenia wartości celnej przez porównanie z cenami towarów identycznych lub podobnych (art. 30 ust. 2 lit. a i b WKC). W utrwalonym orzecznictwie Naczelnego Sadu Administracyjnego i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie został wyrażony pogląd, który skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni akceptuje, że nie jest możliwe znalezienie materiału porównawczego dla ustalenia wartości celnej towarów używanych. Jak wyżej wspomniano, powyższe poglądy prezentowane w obowiązującym poprzednio stanie prawnym (ustawa Kodeks celny z dnia 9.01.1997 – Dz. U. Nr 75 z 2001 r. poz. 802 ze zm.) są w pełni aktualne także pod rządami obecnie obowiązujących przepisów. Wartość celna używanych samochodów powinna być zatem ustalana według metody przewidzianej w art. 31 WKC. Metody przewidziane w obu przepisach ułożone zostały w sekwencyjnej kolejności zastosowania. Zgodnie bowiem z art. 30 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, jeżeli wartość celna nie może być ustalona na podstawie art. 29, ustala się ją stosując zasadniczo kolejność przewidzianą w ust. 2 lit. "a", "b", "c" i "d". Jeśli natomiast i w ten sposób nie można ustalić wartości celnej, w rachubę wchodzi tzw. metoda "ostatniej szansy", regulowana przepisem art. 31 Wspólnotowego Kodeksu Celnego.

Według art. 30 ust. 2, wartością celną ustalaną na podstawie tego przepisu jest:

a) wartość transakcyjna identycznych towarów sprzedanych w celu wywozu

do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary,

dla których ustalana jest wartość celna;

b) wartość transakcyjna podobnych towarów sprzedanych w celu wywozu

do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary,

dla których ustalana jest wartość celna;

c) wartość oparta na cenie jednostkowej, po jakiej towary przywożone lub towary identyczne bądź podobne sprzedawane są we Wspólnocie w największych zbiorczych ilościach osobom niepowiązanym ze sprzedawcami;

d) wartość kalkulowana (która jest sumą trzech elementów wymienionych

w dalszej części tego przepisu).

W myśl ust. 3 w art. 30 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, dodatkowe warunki i reguły stosowania ust. 2 określane są zgodnie z procedurą Komitetu (chodzi

o Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej WCO). Zdaniem Sądu, uwzględniając postanowienia art. 30a ponadto wyjaśnienia Komitetu ujęte w ramach Studium 1.1. ("Postępowanie wobec używanych pojazdów samochodowych"), organy celne trafnie przyjęły, że żadna z metod wskazanych w ust. 2 nie może znaleźć zastosowania w rozpoznawanym przypadku. W szczególności, organy słusznie uznały za nieuzasadnione zastosowanie metod ustalania wartości w oparciu o wartość transakcyjną towarów identycznych lub podobnych (art. 30 ust. 2 lit. "a" i "b" Wspólnotowego Kodeksu Celnego), sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym czasie lub zbliżonym czasie, co towaru dla których ustalana jest wartość celna. Niemożliwe jest bowiem znalezienie pojazdów samochodowych o identycznym lub podobnym stopniu zużycia. Nawet samochody podobnie użytkowane, z podobnym przebiegiem mają różny stopień zużycia, co dodatkowo przemawia za odrzuceniem tych metod jako właściwych do ustalenia wartości pojazdów używanych. Prawidłowo też organy przyjęły, że kolejna metoda - ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych (art. 30 ust. 2 lit. "c" Wspólnotowego Kodeksu Celnego) - może znaleźć zastosowanie wyłącznie w przypadku importu dla celów handlowych. Dotyczy bowiem towarów masowych, sprzedawanych we Wspólnocie w największych ilościach i stanie w jakim są towary dla których ustalana jest wartość celna. Należy również podkreślić, że Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej WCO wypowiedział się również przeciwko ustalaniu wartości celnej używanych pojazdów samochodowych w oparciu o metodę wartości kalkulowanej. Metoda ta (art. 30 ust. 2 lit. "d" Wspólnotowego Kodeksu Celnego) może mieć zastosowanie do tych towarów, które są wytwarzane w stanie, w którym zostały zgłoszone do odprawy celnej i dlatego zwykle nie jest możliwe zastosowanie tej metody w sytuacji importu towarów używanych, skoro w takim stanie nie są one wytwarzane. W konsekwencji należało podzielić zapatrywanie organów obu instancji o potrzebie wykorzystania w sprawie tzw. metody "ostatniej szansy", której ramy zostały zakreślone w art. 31 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Wartość celna jest wówczas ustalana na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. oraz przepisów niniejszego rozdziału (art. 31 ust. 1). W ust. 2 tegoż artykułu wskazano przy tym kryteria niedozwolone przy posługiwaniu się metodą "ostatniej szansy". Mając na uwadze to ostatnie wyłączenie należało podzielić stanowisko organów celnych, które zgodnie z art. VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. mogły dokonać wyceny w oparciu o specjalistyczne katalogi lub czasopisma, w którym wydawca zestawia średnie ceny pojazdów samochodowych na podstawie ogólnopolskich badań rzeczoznawczych prowadzonych w sposób fachowy przez specjalistów w dziedzinie motoryzacji, do jakich można zaliczyć aplikację komputerową służącą do wyceny pojazdów "Carwert" firmy "Eurotax Glass’s Polska" Sp. z o.o.

W tej sytuacji należało także uznać za prawidłowy ostateczny sposób wyliczenia wartości celnej spornego pojazdu samochodowego. W trakcie postępowania administracyjnego skarżący nie wykazał bowiem skutecznie takich okoliczności, które mogły mieć wpływ na wielkość dokonanej w ten sposób wyceny. W ocenie sądu wbrew twierdzeniom strony skarżącej organy celne wykazały zasadność swoich racji. W szczególności w oparciu o proste zestawienie cen aut podobnych na rynku amerykańskim organy administracyjne zasadnie poddały w wątpliwość powoływaną wartość transakcyjną.

Wskazać także należy, iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zasadnie wyjaśniono, że istotą wszczęcia postępowania w sprawie było uznanie wskazywanych w sprawie okoliczności za wymagające dodatkowego wyjaśnienia, co skutkowało zastosowaniem normy przepisu art. 181 a rozporządzenia. Nadto zgodzić należy się z organem, iż wskazywane przez rzeczoznawcę w toku sprawy wartości bazowe nie mogły posłużyć za wartości wyjściowe do ustalenia wartości celnej zaimportowanego samochodu, z uwagi na przewidziany w art. 31 ust. 2 pkt c) WKC zakaz ustalania wartości celnej prze pomocy metody "ostatniej szansy" na podstawie cen towarów na rynku wewnętrznym kraju wywozu. Wycena rzeczoznawcy poddawana jest analizie w granicach wiedzy ogólnej, którą dysponuje organ oraz kierując się doświadczeniem umożliwiającym zweryfikowanie elementów opinii takich jak zgodność danych towaru objętego opinią z towarem będącym przedmiotem postępowania. Zatem opinia rzeczoznawcy stanowi jedynie część materiału dowodowego, który podlega swobodnej ocenie jak każdy inny dowód. Ze względu na powyższe Dyrektor Izby Celnej przeprowadził kalkulację w celu ustalenia prawidłowej wartości celnej przedmiotowego pojazdu posługując się komputerowym systemem wyceny wartości pojazdów EurotaxGlass’s – CARWERT (baza danych 1/08). Od ustalonej w ten sposób wartości rynkowej pojazdu odliczono następnie daniny publiczno prawne oraz marżę.

W rozpoznawanej sprawie organy celne na podstawie metody "ostatniej szansy" ustaliły wartość celną w prawidłowy sposób, albowiem przesłanką ustalenia wartości celnej była cena sprzedaży używanych samochodów określonej marki w kraju importu, uwzględniająca stopień zużycia samochodu, pomniejszona o zwyczajową marżę, należności celne i podatkowe oraz uszkodzenia pojazdu. Wysokość ceny wskazanej w rachunku, rażąco niższej od tej ceny, usprawiedliwiała odrzucenie wartości transakcyjnej jako podstawy wymiaru cła i ustalenie wartości celnej na podstawie metody wskazanej w art. 31 WKC.

Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, iż opinia rzeczoznawcy nr [...] z dnia 10.01.2008r. została sporządzona na wniosek strony i załączona do zgłoszenia celnego. Przedmiotowa opinia zawiera opis uszkodzeń, braków i niesprawności pojazdu w dniu zgłoszenia celnego co miało znaczenie przy ustalaniu należności celnych. Zatem przy braku dodatkowych dokumentów (rachunków, faktur za przeprowadzony remont) potwierdzających wskazywane przez skarżącego uszkodzenia organ nie miał możliwości uwzględnienia dodatkowych korekt ze względu na stan techniczny pojazdu. Organy celne określając wartość pojazdu uwzględniły korektę z tytułu kosztów naprawy na 51 % jego wartości rynkowej. Zasadnie również nie uwzględniono dwuprocentowej korekty dotyczącej stanu utrzymania i dbałości pojazdu (korekta ta nie wpływa bowiem na cenę sprzedaży ustaloną przez zagranicznego sprzedawcę), dwuprocentowej korekty dotyczącej aktualności badań technicznych (bowiem ta stosowana jest dla samochodów nieuszkodzonych), oraz pięcioprocentowej korekty ze względu na serwisowanie pojazdu (z uwagi na brak dokumentacji potwierdzającej brak książki serwisowej). Korekty te nie są bowiem bezpośrednio związane z wartością transakcyjną określoną w art. 29 WKC, a stanowią jedynie - jak słusznie wskazywał organ - element wtórny dokonanego importu. Jedynie korekty określone przez Techniczny Komitet Ustalania Wartości Celnej (Studium 1.1 "Postępowanie wobec używanych pojazdów samochodowych") jako rozsądna elastyczność są możliwe do zastosowania w przypadku stosowania metody zawartej w art. 31 WKC. (vide: wyroki WSA z dnia 14.07.2009r. - sygn. akt I SA/Gd 315/09, z dnia 21.05.2008r. - sygn. akt I SA/Bk 505/07). W związku z tym zasadnie wzięto pod uwagę wyłącznie te korekty, które związane są z ustaleniem stanu technicznego pojazdu i uwzględniają konieczne naprawy tak, aby ustalić wpływ uszkodzeń pojazdu na wartość rynkową samochodu wynikającą z katalogu. Podkreślić należy, iż obliczenia organu przeprowadzone zostały za pomocą elektronicznej wersji katalogów "Eurotax Informator Rynkowy Samochody osobowe -wydawnictwa Eurotax Glass Polska Sp. z o.o. Carwert". Aplikacja ta pozwala na ustalenie wartości rynkowej samochodów poszczególnych marek, typów i modeli z poszczególnych lat produkcji w danych przedziałach czasowych. Podawane ceny są uśrednione i stanowią wynik analizy prowadzonej na reprezentatywnej próbie samochodów używanych z całego kraju (krajowe giełdy samochodowe, komisy samochodowe, sprzedaż prowadzona przez dealerów, informacji z ogłoszeń prasowych i internetowych), a informacje dotyczące danego modelu uwzględniają spadek ceny spowodowany przez wiek, przebieg i stan techniczny pojazdu. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem praktyka wykorzystywania średnich cen pojazdów na rynku krajowym, publikowanych systematycznie przez specjalistyczne wydawnictwa, aprobowana jest przez sądy administracyjne (vide WSA -wyrok z dnia 15.07.2009r. sygn.akt VIII SAAA/a 183/09, wyrok NSA z dnia 20.11.2007r. - sygn. akt I GSK 142/07). Biorąc pod uwagę niniejsze uznać należy, iż skorzystanie z danych zawartych w przedmiotowym katalogu (stanowiących wypadkową porównania tysięcy notowań danego typu pojazdu) odpowiadało w pełni wymogom art. 31 WKC i stanowiło uprawniony środek dowodowy umożliwiający ustalenie rzeczywistej wartości przedmiotowego pojazdu. Tym samym kwestionowanie przez skarżącego rodzaju uszkodzeń lub wyposażenia sprowadzonego pojazdu, które wskazane zostały w załączonej do zgłoszenia celnego opinii rzeczoznawcy za pomocą oświadczeń, iż sprowadzony pojazd miał liczniejsze uszkodzenia, które ujawniły się później i których naprawa w ASO [...] byłoby znacznie droższe, nie zmieniają podjętej w sprawie oceny. Stanowisko organu w tym zakresie w ocenie Sądu uzasadnione zostało w sposób należyty i w pełni odpowiada doświadczeniu życiowemu oraz obowiązującym przepisom prawa.

Nietrafny jest również zarzut skargi dotyczący bezpodstawnego ustalenia innego roku produkcji auta (2007 zamiast 2006). Organ celny słusznie wskazał tutaj, iż wszystkie dokumenty przedstawione do zgłoszenia celnego wskazują na rok 2007 jako rok produkcji. Nadto okoliczność tą potwierdza także nr VIN sprowadzonego pojazdu gdzie 10 pozycja numeru jako datę produkcji samochodu wskazuje rok 2007.

Odnośnie zbyt niskiej zdaniem skarżącego marży handlowej (10%) przyjętej w sprawie, rację przyznać należy organowi administracyjnemu, który wyjaśnił, iż powszechnie przyjmuje się uśrednioną marżę krajową i w związku z tym dla celów ustalenia wartości celnej nie ma znaczenia wysokość tej marży na rynku lokalnym. Ponadto na rynku samochodów zwyczajowa marża kształtuje się na poziomie 10% a zastosowanie jej nie wymaga przedstawienia ekspertyz. Marża wprawdzie dotyczy osób odsprzedających jednak w tym przypadku została zastosowania dla osoby fizycznej w imporcie indywidualnym, jako dodatkowa okoliczność mająca wpływ na obniżenie wartości samochodu.

Zmiana wartości celnej towaru oraz kwoty wynikającej z długu celnego wpłynęły również na podstawę opodatkowania oraz kwoty podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu towaru. Sąd nie dopatrzył się także w tym zakresie nieprawidłowości działania organu.

Reasumując zatem według Sądu postępowanie weryfikacyjne w tej sprawie i dokonana ocena dowodów nie miała cech oceny dowolnej. Nie wykraczała poza ramy oceny swobodnej i wobec tego korzystała z ochrony przewidzianej w art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej. Organ dokonując stosownej wyceny wziął także pod uwagę fakt, iż sprowadzony samochód był uszkodzony. Stopień tego uszkodzenia rzutował na jego wartość rynkową, a zatem i na ustalenie wartości celnej. Stosowne zestawienia i obliczenia w tej materii obrazują w sposób klarowny uzasadnienia wydanych w sprawie decyzji.

Mając powyższe na uwadze uznając podniesione w skardze zarzuty za nieuzasadnione Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), orzekł jak w sentencji.