Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 632/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-10-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6339 Inne o symbolu podstawowym 633
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: Art. 48 ust. 1 pkt 2 i ust. 3
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek Sędziowie : WSA Halina Jakubiec spr. WSA Tadeusz Wołek. Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 października 2008 r. sprawy ze skargi T. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr : [...] w przedmiocie dodatku aktywizacyjnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji


UZASADNIENIE

Skarżący T. W., przedkładając umowę o pracę na czas określony z dnia [...] oraz szereg następnych tj. z dnia [...], [...], [...], [...], [...], a każda z nich zawarta pomiędzy nim a Agencją Pracy Tymczasowej "A" Sp. z o.o. w W. – Biuro Regionalne w K., zwrócił się do Urzędu Pracy o przyznanie dodatku aktywizacyjnego.

Niespornym w sprawie jest, że T. W. został zarejestrowany jako osoba bezrobotna w dniu [...] a następnie został mu przyznany zasiłek dla bezrobotnych od dnia 9.05.2007 r.

Jak wynika z akt administracyjnych decyzją z dnia [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta – [...], organ zatrudnienia orzekł o utracie przez skarżącego statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, w związku ze złożeniem przez niego oświadczenia iż z dniem [...] 2007 r. uzyskał zatrudnienie.

W tych okolicznościach złożony został powyższy wniosek o dodatek aktywizacyjny, a następnie uzupełniony poprzez dostarczenie kolejnych umów o pracę na czas określony.

Rozpatrując ten wniosek organ pierwszej instancji uznał, że między umowami o pracę nastąpiła przerwa obejmująca dzień powszedni, w którym zdaniem organu skarżący winien ponownie zarejestrować się w Urzędzie Pracy. Skoro tego nie uczynił, to przewidziany art. 48 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99 poz. 1001 ze zm.) dodatek aktywizacyjny dla bezrobotnych, którzy z własnej inicjatywy podjęli zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, skarżącemu T. W. nie przysługuje.

Z tego powodu organ zatrudnienia pierwszej instancji w dniu [...] wydał decyzję ([...]) odmawiającą dodatku aktywizacyjnego – powołując się na przepis art. 48 ust. 1 pkt 2 i ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia ... (w/w) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 6.10.2004 r. w sprawie szczegółowego trybu przyznawania zasiłku dla bezrobotnych, dodatku szkoleniowego, stypendium i dodatku aktywizacyjnego (Dz.U. Nr 219, poz. 2222 z późn.zm.).

W odwołaniu od powyższej decyzji T. W. domagał się uwzględnienia jego sytuacji wynikającej z faktu, że podjął pracę w agencji pracy tymczasowej. Mianowicie z istoty tego rodzaju zatrudnienia wynikają krótkoterminowe umowy o pracę – nawet na jeden dzień, gdyż wiąże się to z zapotrzebowaniem pracodawcy. Tym niemniej do pracy skarżący stawiał się codziennie, a przerwa obejmująca dni powszednie 13-14 sierpnia tj. poniedziałek i wtorek (15 sierpnia było święto) spowodowana została przestojem produkcyjnym. Te dwa dni były "odgórnie" ustalone przez pracodawcę dla wszystkich pracowników jako wolne od pracy. Na tę okoliczność skarżący przedłożył oświadczenie sporządzone przez pracodawcę.

Organ odwoławczy – Wojewoda decyzją z [...] ([...]) utrzymał w mocy orzeczenie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji szczegółowo opisał (w pkt 1-9) wszystkie przedłożone umowy o pracę, oświadczenie pracodawcy dotyczące przestoju produkcyjnego oraz zwolnienie lekarskie potwierdzające niezdolność do pracy T. W. od [...] do [...] i kartę egzaminacyjną informującą o tym, że w dniu [...] T. W. złożył egzamin na prawo jazdy kat. C – z wynikiem pozytywnym. Ten ostatni dokument tj. zwolnienie lekarskie został, jak należy domyślać się uwzględniony przez organ odwoławczy jako uzasadniający przerwę w zatrudnieniu.

Natomiast jako nieuzasadnioną przerwę powodującą utratę uprawnień do dodatku aktywizacyjnego organ wskazał dni powszednie (13, 14, [...] 2007 r.). W ocenie organu powołane przepisy art. 48 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia (w/w) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy (w/w) stanowią, że bezrobotny powinien wykazać fakt podjęcia pracy, a umowy powinny następować jedna po drugiej bez dnia przerwy.

Powyższa decyzja Wojewody stała się przedmiotem skargi wniesionej przez T. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący domagał się uwzględnienia faktu przestoju produkcyjnego i przerwy spowodowanej egzaminem na prawo jazdy, na równi z niestawiennictwem wynikającym z choroby potwierdzonej odpowiednim zwolnieniem lekarskim.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Powołany przez organy jako podstawa decyzji przepis art. 48 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia (w/w) stanowi, że bezrobotnemu posiadającemu prawo do zasiłku przysługuje dodatek aktywizacyjny jeżeli z własnej inicjatywy podjął zatrudnienie lub ma pracę zarobkową w wysokości 30% zasiłku o którym mowa w art. 72 ust. 1 przez połowę okresu w jakim przysługiwałby bezrobotnemu zasiłek.

Wydane w oparciu o delegację zawartą w art. 83 ustawy o promocji zatrudnienia ..., rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 6.10.2004 (w/w) w przepisie § 4 pkt 2 stanowi, że starosta przyznaje dodatek aktywizacyjny po udokumentowaniu podjęcia zatrudnienia lub wykonywania innej pracy zarobkowej oraz wysokości osiąganego wynagrodzenia, od dnia złożenia wniosku do ostatniego dnia połowy okresu przysługiwania zasiłku dla bezrobotnych, przypadającego w okresie zatrudnienia lub wykonywania innej pracy zarobkowej, w przypadku o którym mowa w art. 48 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Niewątpliwie ratio legis instytucji dodatku aktywizacyjnego jest wspieranie rynku pracy, w szczególności osób bezrobotnych, które z własnej inicjatywy podejmują zatrudnienie rezygnując z przysługujących im uprawnień z tytułu bezrobocia.

Istotą dodatku aktywizacyjnego jest to, że zawsze przyznawany jest osobie, która już utraciła status osoby bezrobotnej z powodu podjęcia zatrudnienia. Nie jest to zatem instytucja nierozerwalnie związana z posiadaniem statusu bezrobotnego, gdyż wówczas nie można byłoby jej stosować wobec osób podejmujących zatrudnienie. Warunkiem wymaganym do przyznania dodatku jest jedynie uprzednie posiadanie statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku. Skarżący warunek ten spełnił, jak również zatrudnienie podjął z własnej inicjatywy pomimo niestabilnych warunków jakie zaoferowała, jako pracodawca, Agencja Pracy Tymczasowej.

W ocenie Sądu dodatek aktywizacyjny służyć ma złagodzeniu skutków podjęcia przez bezrobotnego pracy w takich właśnie niestabilnych okolicznościach, w których instytucje kodeksu pracy nie dają i nie mogą dostarczyć dostatecznej ochrony. Fakt zawarcia wielu kolejnych krótkoterminowych umów o pracę, świadczy o braku możliwości zatrudnienia skarżącego na okres dłuższy i sam w sobie zawiera ryzyko przerw w zatrudnieniu, gdy skarżący pomimo stawiennictwa u pracodawcy pracy nie uzyska. Ponadto w sporne dni 13-14 sierpnia produkcja została wstrzymana przez pracodawcę i trudno oczekiwać aby bezrobotny w tym czasie wszczął odpowiednie procedury rejestracyjne, skoro posiadał wiedzę o możliwości podjęcia pracy po wznowieniu produkcji – tj. [...] i w tym dniu zawarł umowę o pracę do [...].

Nie można też odmówić racji skarżącemu, który nie mogąc uzyskać urlopu bezpłatnego na okres zdawania egzaminu na prawo jazdy w dniu [...], nie zawarł w tym dniu umowy o pracę.

Należy zauważyć, że ustawodawca w powołanym przepisie art. 48 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia ..., nie wymaga nieprzerwanego zatrudnienia, lecz podjęcia go i wykonywania z własnej inicjatywy bezrobotnego. Skarżący wykonywał pracę u jednego pracodawcy, a przerwy wynikały nie z jego woli i inicjatywy, lecz z charakteru podjętego zatrudnienia w Agencji Pracy Tymczasowej.

W tych okolicznościach brak było podstaw do przyjęcia rozszerzającej interpretacji powołanych przepisów w sposób ograniczający uprawnienia bezrobotnego podejmującego aktywność zawodową.

Złożenie egzaminu na prawo jazdy należy również rozpatrywać w kategoriach podnoszenia kwalifikacji ułatwiających aktywność zawodową.

Przyjęcie, że dni przestoju produkcyjnego oraz dzień przeznaczony na złożenie egzaminu na prawo jazdy są przerwami w zatrudnieniu, w których aby skarżący otrzymać dodatek aktywizacyjny winien ponownie uzyskać status bezrobotnego ( i prawo do zasiłku) jest interpretacją przepisów regulujących kwestie dodatku aktywizacyjnego tj. art. 48 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia ..., sprzeczną, na tle rozpatrywanego stanu faktycznego, z ratio legis tej instytucji i wykluczającą pełnienie funkcji aktywizacyjnej w stosunku do bezrobotnego.

Niewłaściwa interpretacja przepisów prawa materialnego stanowi uchybienie określone w przepisie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a ustawy z dnia 31 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) tj. naruszenie prawa materialnego, obligujące Sąd do uchylenia decyzji, dlatego Sąd w oparciu o ten przepis i art. 135 ustawy ppsa uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.

Rozpatrując sprawę ponownie organ pierwszej instancji wyda odpowiednią decyzję z uwzględnieniem wyżej przedstawionego stanowiska co do interpretacji powołanych przepisów i ich zastosowania w stanie faktycznym ustalonym w niniejszej sprawie.