Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 63/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2018-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 92a
journal: Dz.U. 2016 poz 1907
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity
article: art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic Asesor WSA Zbigniew Kruszewski Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2018 r. sprawy ze skargi G.F. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego G.F. kwotę 400 (czterysta) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2017 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na G.F., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą - Firma "E" G.F., karę pieniężną w wysokości 10 450 zł za naruszenia przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (DZ.U. z 2016 r. poz. 1907, zwana dalej w skrócie ustawą lub utd ),tj. za naruszenia przepisów określone w lp. 1.4, lp. 5.2.1, lp. 5.3.1, lp. 5.3.2, lp. 5.6.1, lp. 6.3.7, lp. 6.3.11, lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do ustawy. Podstawę faktyczną skarżonego rozstrzygnięcia stanowiło:

- niezgłoszenie w formie pisemnej, w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa w art. 7a i art. 8, w wymaganym terminie,

- przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas powyżej 15 minut do 30 minut,

- skrócenie dziennego czasu odpoczynku o czas powyżej 15 minut do jednej godziny, za każdą następną rozpoczętą godzinę,

- przekroczenie całkowitego czasu prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni o czas powyżej jednej godziny do czterech godzin,

- nieokazanie podczas kontroli w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu - za każdy dzień,

- naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy - za każdego kierowcę,

- naruszenie obowiązku wczytywania danych urządzenia rejestrującego - za każdy pojazd.

Decyzję wydano po uprzednim przeprowadzeniu kontroli przedsiębiorstwa prowadzonego przez G.F.. Kontrolą objęto okres działalności od dnia [...] lutego 2016 r. do dnia [...] lutego 2017 r. Ustalono, że w tym okresie przedsiębiorca wykonywał przewozy drogowe na podstawie licencji wspólnotowej na międzynarodowy zarobkowy przewóz drogowy rzeczy nr [...], wydanej przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego na okres do dnia [...] maja 2018 r. Przedmiot kontroli stanowiły: dostęp do rynku transportu drogowego, przepisy dotyczące czasu pracy kierowców za okres 12 miesięcy przed dniem kontroli, przestrzeganie przepisów ustawy o transporcie drogowym oraz regulacji z zakresu wykonywanych przewozów. W okresie 6 miesięcy od dnia wszczęcia kontroli przedsiębiorca zatrudniał średnio 22 kierowców (na miesiąc). Ustalenia kontroli zostały ujawnione w protokole kontroli z dnia [...] czerwca 2017 r.

Od decyzji organu I instancji G.F. złożył odwołanie, w którym podniósł, że organ I instancji niepoprawnie wyliczył dni zarejestrowanej aktywności w przypadku 4 kierowców i 3 pojazdów. Jego zdaniem z decyzji nie wynika sposób obliczania dni, tym samym organ niepoprawnie naliczył karę za naruszenia sankcjonowane przez lp. 6.3.11 i lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym.

Po rozpoznaniu odwołania Główny Inspektor Transportu Drogowego wydał dnia [...] listopada 2017 r. decyzję nr [...], którą uchylił zaskarżoną decyzję organu I instancji i nałożył na G.F. karę pieniężną w wysokości 10 450 zł. Podstawę prawną decyzji stanowiły przepisy art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, zwanej dalej "k.p.a." (tj. Dz. U, z 2017 r., poz. 1257 ze zm.), art. 4 pkt 22, art. 7 ust. 1-2, art. 7a ust. 1-2, art. 14 ust. 1, art. 92 a ust. 1 - 6, art. 92b, art. 92c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, zwanej dalej "utd" (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1907 ze zm.), Ip. 1.4, lp. 5.2.1, Ip. 5.3.1, Ip. 5.3.2, Ip. 5.6.1, lp. 6.3.7, lp. 6.3.11, lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do utd, art. 6 ust. 1, art. 7, art. 8, art. 10 Rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85, zwanego dalej "rozporządzenie 561/2006" (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006), art. 32, art. 33, art. 34 ust. 1-5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 165/2014 z dnia 4 lutego 2014 r. w sprawie tachografów stosowanych w transporcie drogowym i uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85, zwanego dalej "rozporządzenie 165/2014" (Dz. UE L60 z 28.02.2014r.), art. 1 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie danych odpowiednich danych z jednostek pojazdowych oraz kart kierowców, zwanego dalej "rozporządzenie 581/2010" (Dz.U.UE.L.2010.168.16).

W obszernym uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy w pierwszej kolejności przytoczył treść przepisów, które miały zastosowanie w sprawie, a następnie omówił stwierdzone podczas przeprowadzonej przez organ I instancji kontroli naruszenia. I tak:

1. Odnośnie naruszenia polegającego na niezgłoszeniu w formie pisemnej,

w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej, organowi, który udzielił zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego lub licencji, zmiany danych, o których mowa w art 7a i art. 8 w wymaganym terminie (lp. 1.4 załącznika nr 3 do utd) GITD wskazał, że G.F. dopuścił się powyższego naruszenia poprzez niewykreślenie z posiadanych uprawnień pojazdu o nr rej. [...]. Pojazd został sprzedany dnia [...] lipca 2016 r. i do czasu kontroli nie został wykreślony z licencji [...]. Przekroczono tym samym 28-dniowy termin na zgłoszenie zmiany w licencji.

Z uwagi na powyższe okoliczności, w ocenie Głównego Inspektora Transportu Drogowego zasadne było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 800 zł.

2. Odnośnie naruszenia polegającego na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy o czas powyżej 15 minut do 30 minut oraz za każde następne rozpoczęte 30 minut (lp. 5.2. załącznika nr 3 do utd) organ podniósł, że na podstawie analizy karty kierowcy K.K. stwierdzono, iż w dniu [...] sierpnia 2016 r. - w godz. od 08:20 do godz. 15:30 prowadził pojazd przez 4 godziny 48 minut. W tym okresie kierowca odebrał tylko dwie przerwy minimum 15-minutowe. Brak przerwy w wymiarze minimum 45 minut. Przerwa nie została też podzielona według art. 7 akapit drugi Rozporządzenia (WE) nr 561/2006. Norma - 4 godziny 30 minut została przekroczona o 18 minut. Nie dokonano wydruku z karty i nie opisano przyczyn powstania tego naruszenia. W toku kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków. W związku z powyższym, w ocenie organu odwoławczego zasadne było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 150 zł.

3. Odnośnie naruszenia polegającego na skróceniu dziennego czasu odpoczynku o czas powyżej 15 minut do jednej godziny oraz za każdą następna rozpoczętą godzinę (lp. 5.3. załącznika nr 3 do utd) organ odwoławczy podał, że analiza okazanych danych cyfrowych wykazała, iż kierowca:

a) J.C. w dniu [...] listopada 2016 r. rozpoczął pracę o godz. 05:20. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny 05:20 w dniu [...] listopada 2016 r. do godziny 05:20 w dniu [...] listopada 2016 r. kierowca powinien odebrać odpoczynek dzienny w dwóch częściach – co najmniej 3-godzinny oraz co najmniej 9-godzinny. Drugą część odpoczynku odbył w godzinach od 20:50 ([...] listopada) do 05:20 ([...] listopada). Odpoczynek ten trwał 8 godzin 30 minut. Do normy 9-godzinnego odpoczynku zabrakło 30 minut. Nie wykonano wydruku z tachografu, nie opisano przyczyn powstania naruszenia. W toku kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków. W ocenie organu odwoławczego zasadne było zatem nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 100 zł.

b) C.K. w dniu [...] września 2016 r. rozpoczął pracę o godz. 02:00. W 24-godzinnym okresie rozliczeniowym trwającym od godziny 02:00 w dniu [...] września 2016 r. do godziny 02:00 w dniu [...] września 2016 r., kierowca powinien odebrać odpoczynek dzienny w dwóch częściach – co najmniej 3-godzinny oraz co najmniej 9-godzinny. Drugą część odpoczynku odbył w godzinach od 18:36 ([...] września) do 02:00 ([...] września). Odpoczynek ten trwał 7 godzin 24 minuty. Do normy 9-godzinnego odpoczynku zabrakło 1 godziny 36 minut. Nie wykonano wydruku z tachografu i nie opisano przyczyn powstania naruszenia. W toku kontroli nie okazano również dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych odpoczynków. Wobec powyższego organ uznał za zasadne wymierzenie stronie kary pieniężnej w wysokości 300 zł.

4. Odnośnie naruszenia polegającego na przekroczeniu całkowitego czasu prowadzenia pojazdu w ciągu kolejnych dwóch tygodni o czas powyżej jednej godziny do czterech godzin oraz za każdą następną rozpoczętą godzinę (lp. 5.6 załącznika nr 3 do utd) organ odwoławczy podał, że analiza danych cyfrowych zapisanych na karcie kierowcy J.C. wykazała, iż w ciągu kolejnych dwóch tygodni, tj. od godziny 00:00 dnia [...] września 2016 r. do godziny 24:00 dnia [...] września 2016 r., zsumowane okresy prowadzenia pojazdu wyniosły łącznie 91 godzin i 27 minut. Powyższe oznacza, iż kierowca przekroczył dopuszczalny czas prowadzenia pojazdu w ciągu kolejnych dwóch tygodni o 1 godzinę i 27 minut.

Organ podał, że w toku kontroli nie okazano dokumentu uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu oraz wymaganych przerw i odpoczynków, w związku z tym zdaniem GITD zasadne było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 100 zł.

5. Odnośnie naruszenia polegającego na nieokazaniu podczas kontroli

w przedsiębiorstwie wykresówki, danych z karty kierowcy, z tachografu cyfrowego lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu - za każdy dzień,

organ II instancji wskazał, że w czasie kontroli nie przedstawiono danych cyfrowych

z tachografu zainstalowanego w pojeździe o numerze rej. [...] za dzień [...] lipca 2016 r. - łącznie 1 dzień. Z uwagi na powyższe okoliczności, w ocenie Głównego Inspektora Transportu Drogowego zasadne było nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości 500 zł.

6. Odnośnie naruszenia polegającego na naruszeniu obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy - za każdego kierowcę (lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do utd), GITD wskazał, że plik cyfrowy z karty kierowcy:

a) A.A. został odczytany w dniu [...] grudnia 2016 r. Poprzedni odczyt karty miał miejsce [...] listopada 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 35 dni, w tym 35 dni zarejestrowanej aktywności (dni w których kierowca odbierał odpoczynki dzienne i tygodniowe także zaliczane są do dni zarejestrowanej działalności). Maksymalny okres wczytywania danych tj. 28 dni został przekroczony o 7 dni. Organ odwoławczy podkreślił, iż przy obliczaniu dni potrzebnych do sczytania danych z karty kierowcy wziął pod uwagę rozporządzenie 581/2010 i za podstawę przyjął dni zarejestrowanej działalności według art. 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. (Dz.U.UE.L.2010.168.16). Okresami składającymi się z dni nierejestrowanej działalności są te okresy, gdzie nie można przedsiębiorstwu przypisać ustawowego obowiązku rejestrowania działalności kierowcy, czyli dni w których kierowca nie prowadzi pojazdu i jednocześnie nie podlega obowiązkowi odpoczynku. W powyższym przypadku na dni zarejestrowanej działalności składają się dni, w których kierowca prowadził pojazd oraz dni, w których kierowca odbierał odpoczynki zgodnie przepisami regulującymi czas pracy kierowców (na podstawie zaświadczenia potwierdzającego przyczynę nieposiadania przez kierowcę zapisu z tachografu).

b) J.C. został odczytany:

- w dniu [...] sierpnia 2016 r. Poprzedni odczyt karty miał miejsce [...] czerwca 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 51 dni, w tym 40 dni zarejestrowanej aktywności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 28 dni został przekroczony o 12 dni.

- w dniu [...] listopada 2016 r. Poprzedni odczyt karty - [...] września 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 73 dni, w tym 45 dni zarejestrowanej aktywności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 28 dni został przekroczony o 17 dni.

- w dniu [...] stycznia 2017 r. Poprzedni odczyt karty miał miejsce [...] listopada 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 49 dni, w tym 31 dni zarejestrowanej aktywności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 28 dni został przekroczony o 3 dni.

c) D.G. został odczytany:

- w dniu [...] czerwca 2016 r. Poprzedni odczyt karty miał miejsce [...] kwietnia 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 59 dni, w tym 49 dni zarejestrowanej aktywności (w tym 38 dni wpisu manualnego - odpoczynek). Maksymalny okres wczytywania danych tj. 28 dni został przekroczony o 21 dni;

- w dniu [...] lipca 2016 r. Poprzedni odczyt karty miał miejsce [...] czerwca 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 56 dni, w tym 36 dni zarejestrowanej aktywności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 28 dni został przekroczony o 8 dni;

- w dniu [...] grudnia 2016 r. Poprzedni odczyt karty miał miejsce [...] września 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 84 dn, w tym 78 dni zarejestrowanej aktywności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 28 dni został przekroczony o 50 dni.

d) T.H. został odczytany w dniu [...] listopada 2016 r., poprzedni odczyt karty miał miejsce [...] września 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 56 dni, w tym 39 dni zarejestrowanej aktywności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 28 dni został przekroczony o 11 dni.

e) A.H. został odczytany:

- w dniu [...] listopada 2016 r. Poprzedni odczyt karty miał miejsce [...] września 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 56 dni, w tym 39 dni zarejestrowanej aktywności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 28 dni został przekroczony o 11 dni;

- w dniu [...] grudnia 2016 r. Poprzedni odczyt karty miał miejsce [...] listopada 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 35 dni, w tym 35 dni zarejestrowanej aktywności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 28 dni został przekroczony o 7 dni.

f) T.H. został odczytany:

- w dniu [...] lipca 2016 r. Poprzedni odczyt karty miał miejsce [...] maja 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 47 dni, w tym 40 dni zarejestrowanej aktywności.

- w dniu [...] września 2016 r. Poprzedni odczyt karty miał miejsce [...] lipca 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 69 dni, w tym 52 dni zarejestrowanej aktywności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 28 dni został przekroczony o 24 dni.

g) A.H. został odczytany:

- w dniu [...] sierpnia 2016 r.,poprzedni odczyt karty miał miejsce [...] lipca 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 32 dni, w tym 32 dni zarejestrowanej aktywności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 28 dni został przekroczony o 4 dni;

- w dniu [...] grudnia 2016 r., poprzedni odczyt karty miał miejsce [...] listopada 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 31 dni, w tym 31 dni zarejestrowanej aktywności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 28 dni został przekroczony o 3 dni;

h) C.K. został odczytany:

- w dniu [...] czerwca 2016 r., poprzedni odczyt karty miał miejsce [...] kwietnia 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 63 dni, w tym 33 dni zarejestrowanej aktywności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 28 dni został przekroczony o 5 dni;

- w dniu [...] stycznia 2017 r., poprzedni odczyt karty miał miejsce [...] listopada 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 56 dni, w tym 33 dni zarejestrowanej aktywności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 28 dni został przekroczony o 5 dni.

i) K.K. został odczytany w dniu [...] grudnia 2016 r., poprzedni odczyt karty miał miejsce [...] października 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 63 dni, w tym 43 dni zarejestrowanej aktywności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 28 dni został przekroczony o 15 dni.

j) T.K. został odczytany:

- w dniu [...] czerwca 2016 r., poprzedni odczyt karty miał miejsce [...] maja 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 54 dni, w tym 36 dni zarejestrowanej aktywności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 28 dni został przekroczony o 8 dni;

- w dniu [...] lipca 2016 r., poprzedni odczyt karty miał miejsce [...] czerwca 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 31 dni, w tym 31 dni zarejestrowanej aktywności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 28 dni został przekroczony o 3 dni;

- w dniu [...] grudnia 2016 r., poprzedni odczyt karty miał miejsce [...] listopada 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 35 dni, w tym 35 dni zarejestrowanej aktywności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 28 dni został przekroczony o 7 dni.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem GITD zasadne było nałożenie na G.F. kary pieniężnej w wysokości 5.000 zł w sprawie naruszeń sankcjonowanych przez lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do utd (po 500 zł za każdego kierowcę).

7. Odnośnie naruszenia polegającego na naruszeniu obowiązku wczytywania danych urządzenia rejestrującego - za każdy pojazd (lp. 6.3.12 załącznika nr 3 do utd) GITD podał, że analiza przedstawionych w czasie kontroli danych wykazała, iż plik cyfrowy z tachografu zamontowanego w pojeździe:

a) o nr rej. [...] – został odczytany [...] stycznia 2017 r. Poprzedni odczyt miał miejsce [...] października 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 92 dni zarejestrowanej aktywności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 90 dni został przekroczony

o 2 dni. Organ odwoławczy wskazał, iż do dni zarejestrowanej działalności liczone

się nie tylko dni, w których pojazdem wykonywany był przejazd, ale również dni, w których kierowcy odbierali odpoczynki zgodnie z przepisami dotyczącymi czasu pracy, równocześnie mając załogowaną kartę kierowcy w tachografie,

b) o nr rej. [...] – został odczytany [...] stycznia 2017r. Poprzedni odczyt był

[...] lipca 2016r. Pomiędzy odczytami minęło 134 zarejestrowanej aktywności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 90 dni został przekroczony o 44 dni,

c) o nr rej. [...] – został odczytany [...] stycznia 2017 r. Poprzedni odczyt -

[...] października 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 94 zarejestrowanej aktywności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 90 dni został przekroczony o 4 dni,

d) o nr rej. [...] – został odczytany [...] stycznia 2017 r. Poprzedni odczyt miał miejsce [...] października 2016 r. Organ pierwszej instancji stwierdził, iż pomiędzy odczytami minęło 108 zarejestrowanej aktywności. Po ponownej analizie materiału dowodowego organ odwoławczy wskazał, że pomiędzy odczytami minęło 94 dni zarejestrowanej aktywności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 90 dni został przekroczony o 4 dni,

e) o nr rej. [...] został odczytany [...] stycznia 2017 r. Poprzedni odczyt był

[...] lipca 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 147 zarejestrowanej aktywności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 90 dni został przekroczony o 57 dni,

f) o nr rej. [...] został odczytany [...] stycznia 2017r. Poprzedni odczyt [...] lipca 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 149 zarejestrowanej aktywności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 90 dni został przekroczony o 59 dni,

g) o nr rej. [...] – został odczytany [...] października 2016 r. Poprzedni odczyt -

[...] lipca 2016 r. Pomiędzy odczytami minęło 101 zarejestrowanej aktywności. Maksymalny okres wczytywania danych tj. 90 dni został przekroczony o 11 dni,

Reasumując, organ odwoławczy uznał za konieczne wymierzenie skarżącemu przedsiębiorcy kary pieniężnej w wysokości 3.500 zł (po 500 zł za każdy pojazd).

Następnie GITD zgodził się z organem I instancji, że konieczne było umorzenie postępowania w zakresie naruszenia, o którym mowa w:

1. lp. 5.1 załącznika nr 3 do utd - dotyczące kierowcy A.A.;

2. lp. 5.2 załącznika nr 3 do utd - dotyczące kierowcy A.A.;

3. lp. 5.3 załącznika nr 3 do utd - dotyczące kierowcy A.A.;

4. lp. 5.6 załącznika nr 3 do utd - dotyczące kierowcy A.A.;

5. lp. 6.3.11 załącznika nr 3 do utd - dotyczące kierowcy J.C. za odczyt z dnia [...] czerwca 2016 r.;

6. lp. 6.3,11 załącznika nr 3 do utd - dotyczące kierowcy A.H. za odczyt z dnia [...] stycznia 2017 r.

Odnośnie możliwości zastosowania przepisów egzoneracyjnych w przedmiotowej sprawie, Główny Inspektor Transportu Drogowego po szczegółowym rozpatrzeniu całości zgromadzonego materiału dowodowego nie stwierdził okoliczności uzasadniających ich zastosowanie.

Organ II instancji podkreślił też, że fakt licznych stwierdzonych naruszeń dowodzi o braku skutecznych działań nadzorczych i kontrolnych wobec kierowców. Strona winna była upewnić się czy kierowcy wykonujący przewozy na rzecz strony prawidłowo zrozumieli obowiązujące w tym zakresie przepisy oraz czy stosują się do nich w trakcie wykonywania transportu. Właściwy system kontroli i nadzoru obowiązujący w przedsiębiorstwie strony doprowadziłby do ujawnienia faktu wykonywania przez kierowców transportu z naruszeniem przepisów z zakresu norm czasu pracy. W zdecydowanej większości przypadków kierowca samodzielnie prowadzi pojazd, gdzie trudno jest o osobisty nadzór pracodawcy. Jednakże wskazanej okoliczności nie można kwalifikować w kategoriach wyłączających odpowiedzialność przedsiębiorcy, bowiem ma on obowiązek przeszkolenia kierowcy

i organizowania kierowcom pracy w taki sposób, aby nie dochodziło do naruszeń ustawy o transporcie drogowym. Przedsiębiorca powinien wykazać się dbałością

o osiągniecie zamierzonego celu. Należy wskazać, iż przedsiębiorca powinien każdorazowa sprawdzać pojazd przed wysłaniem kierowcy w zadanie przewozowe oraz mieć kontakt telefoniczny z kierowcą, który znajduje się w trasie. W niniejszej sprawie strona nie wskazała okoliczności, których nie mogła przewidzieć oraz na które nie miała wpływu.

W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym za względu na fakt, iż do wskazanych wyżej naruszeń doszło w okolicznościach, które przedsiębiorca powinien przewidzieć i nie dopuścić do ich zaistnienia.

Skargę na decyzję GITD wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. G.F., w której zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwą wykładnię przepisów § 4 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych poprzez nałożenie kary pieniężnej za brak rejestracji danych, gdy kierowca nie wykonuje przewozu lub jest obowiązany odpocząć od wykonywania przewozu.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów w postępowania.

Skarżący zarzucił, że organ uwzględnił każdy dzień kalendarzowy przy wyliczaniu terminów, tymczasem według punktu 3 preambuły do rozporządzenia Komisji (UE) nr 581/2010 z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie maksymalnych okresów na wczytanie odpowiednich danych z jednostki pojazdowej i karty kierowcy, określając maksymalne okresy na wczytanie danych, należy uwzględnić wyłącznie dni zarejestrowanej działalności. Według w/w rozporządzenia przy ustalaniu okresów pobierania danych uwzględnia się nie wszystkie dni, ale wyłącznie dni zarejestrowanej działalności, gdyż nie można karać za brak rejestracji danych, gdy kierowca nie wykonuje przewozu lub jest obowiązany odpocząć od wykonywania przewozu. Tym samym, w ocenie skarżącego, organ naruszy zasadę prymatu prawa unijnego nad prawem krajowym.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył, co następuje.

Sądowa kontrola zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazała, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Z treści uzasadnienia skargi wynika, że zarzucanych nią naruszeń prawa materialnego skarżący upatruje w związku z przypisaniem mu naruszeń opisanych w lp. 6.3.11 i 6.3.12 załącznika do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. W tym zakresie Sąd skargę uznał za zasadną.

W myśl art. 92a ust. 1 utd podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 10 000 złotych za każde naruszenie. Stosownie do ust. 6 art. 92a wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik nr 3 do ustawy.

Zgodnie z pkt 6.3.11 załącznika nr 3 do utd za naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy - za każdego kierowcę przewidziana jest kara pieniężna w wysokości 500 zł. Zgodnie z pkt 6.3.12 załącznika nr 3 do utd za naruszenie obowiązku wczytywania danych urządzenia rejestrującego - za każdy pojazd przewidziana jest kara w wysokości 500 zł.

Wskazać należy, że maksymalne okresy na wczytania odpowiednich danych wynikają z rozporządzenia Komisji (UE) Nr 581/2010 (DZ.UE.L.2010.168.16). W myśl art. 1 ust. 3 tegoż rozporządzenia Komisji (UE) maksymalny okres na wczytanie odpowiednich danych nie przekracza:

a) 90 dni w przypadku danych z jednostki pojazdowej;

b) 28 dni w przypadku danych z karty kierowcy.

Stosownie do punktu 3 preambuły w.w. rozporządzenia Komisji (UE) określając maksymalne okresy na wczytanie danych, należy uwzględnić wyłącznie dni zarejestrowanej działalności.

Zgodnie z § 3 i § 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz. U. Nr 159, poz. 1128 z późn. zm.) dane z tachografów cyfrowych podmiot pobiera co najmniej raz na 90 dni, a dane z karty kierowcy co najmniej raz na 28 dni.

W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym przy realizacji obowiązku wczytywania danych, podmiot obowiązany powinien uwzględnić wyłącznie dni zarejestrowanej działalności kierowcy, którego dane mają zostać sczytane, nie zaś każdy dzień kalendarzowy. Nie można wymagać od adresata normy ustanawiającej wymóg wczytywania danych rejestrowanych, aby realizował ten wymóg także za dni, w których obowiązek rejestracji danych nie istniał (por. przykładowo wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 maja 2017 r. sygn. II GSK 2214/15 oraz z dnia 21 kwietnia 2017 r. sygn. akt II GSK 4481/16).

W ocenie Sądu, w analizowanej sprawie, organy administracji publicznej obu instancji, w odniesieniu do objętych decyzją ustaleń prowadzących do przypisania skarżącemu naruszeń opisanych w lp. 6.3.12 i 6.3.11 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym i wymierzenia za te naruszenia kary, nie dokonały niezbędnej analizy stanu faktycznego sprawy pod kątem wykazania, że przy obliczeniu dni istotnych do sczytania danych z karty kierowcy i danych z urządzenia rejestrującego pojazdu uwzględnione zostały jedynie dni zarejestrowanej działalności gospodarczej. Analizując powyższe zagadnienie organ winien wprost wykazać, że poszczególne dni uwzględniane przy wyliczeniu okresów do sczytywania danych z karty kierowcy oraz z urządzenia rejestrującego nie były daniami wolnymi od pracy (np. urlop lub zwolnienie lekarskie), bądź też pojazd z określonych przyczyn nie był użytkowany, a zatem zasadne jest uznanie je za dni zarejestrowanej działalności gospodarczej. W badanej sprawie swoje ustalenia w powyższym zakresie organ oparł na zaświadczeniach potwierdzających przyczynę nieposiadania przez poszczególnych kierowców zapisu z tachografu oraz wykresach tygodniowych czasu pracy kierowców, jednak organ nie dokonał analizy zgromadzonego materiału dowodowego i nie ocenił jego wartości dowodowej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał jedynie na daty w jakich następowało sczytywanie danych oraz na wynikające stąd przekroczenia terminów przewidzianych dla danej czynności, nie wykazał natomiast że na okresy występujące pomiędzy datami sczytania danych składają się jedynie dni zarejestrowanej działalności. Powyższe powinno wynikać z uzasadnienia decyzji, tak aby możliwa była kontrola prawidłowości ustaleń przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia. Należy nadto zwrócić uwagę, że w piśmie z dnia [...] czerwca 2017 r. skarżący podnosił, że pojazd o numerze rej. [...] w dniach [...] lipca 2016 r. oraz w dniach [...] lipca do [...] pażdziernika 2016 r. nie jeździł, co zdaniem skarżącego oznacza dni nierejestrowanej działalności gospodarczej. Do powyższej kwestii organ nie ustosunkował się, przyjmując że sczytanie danych z tachografu cyfrowego tego pojazdu nastąpiło w dniach [...] lipca 2016 r. oraz [...] pażdziernika 2016 r., a zatem z 11 – dniowym przekroczeniem terminu.

Trzeba mieć na uwadze, że skarżący zarówno w toku postępowania, jak i w skardze do Sądu kwestionował ustalenia organu w zakresie przekroczenia terminów przewidzianych do sczytywania danych z karty kierowcy oraz z urządzenia rejestrującego pojazdu i dlatego - również z tego też względu - na organie administracyjnym ciążył obowiązek wnikliwego uzasadnienia podstaw rozstrzygnięcia oraz ustosunkowania się do twierdzeń i zarzutów strony postępowania. Powyższe uchybienie należy zakwalifikować jako naruszenie art. 107 § 3 kpa., zgodnie z którym uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Należy również mieć na uwadze, że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, przy czym organ odwoławczy nie uzasadnił z jakich względów uchylił decyzję organu I inst. i orzekł merytorycznie, w sytuacji gdy wymierzona przezeń kara odpowiada w swojej wysokości karze orzeczonej przez organ I inst. Powyższe należy ocenić jako naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 107 § 3 kpa i art. 80 kpa.

Stwierdzenie powyższych naruszeń stanowiło podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu będzie ustalenie stanu faktycznego dotyczącego naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym w zakresie penalizowanym w lp. 6.3.11 i 6.3.12 załącznika Nr 3 do tej ustawy, z uwzględnieniem powyższych zapatrywań Sądu co do wykładni sposobu obliczania obowiązujących okresów sczytywania przez zobowiązany podmiot danych z tachografów cyfrowych oraz z kart kierowców i wydanie rozstrzygnięcia odpowiednio do wyników tych ustaleń.

W tym stanie sprawy na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit."c" p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt I sentencji. W przedmiocie kosztów (pkt II sentencji wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 tej samej ustawy, zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przysługuje skarżącemu od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do dochodzenia swych praw.