Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 13/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-04-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 i 2, art. 3 ust. 1, art. 6a
journal: Dz.U. 2004 nr 6 poz 40
law: Ustawa z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Kazimierz Włoch Sędziowie NSA Maria Piórkowska WSA Barbara Stukan - Pytlowany (spr.) Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Paśko po rozpoznaniu w Wydziale I Finansowym w dniu 3 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi M.M na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania oddzielnej płatności z tytułu cukru na rok 2006r. - oddala skargę -


UZASADNIENIE

I SA/Rz 13/08

UZASADNIENIE

Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją nr (...) z dnia (...) października 2007r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z zm., zwanej dalej K.p.a.) art. 5a ust., 4 ustawy z dnia 29 grudnia 1993 r. o utworzeniu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 1994 r. Nr 1, poz. 2 z zm.), art. 2 ust. 1 i 2, art. 3 ust. 1, art. 6a ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych i oddzielnej płatności z tytułu cukru (Dz.U. z 2004r. Nr 6, poz. 40, Nr 42, poz. 386, Nr 148, poz. 1551 oraz z 2006 r. nr 50, poz. 361 i nr 92, poz. 636 zwanej dalej ustawą o płatnościach bezpośrednich), oraz art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowych systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz.U. z 2004 r. nr 10, poz. 76 z zm., zwanej dalej ustawą o krajowym systemie ewidencji producentów) po rozpatrzeniu odwołania M.M. od decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) września 2007 r., (...) odmawiającej przyznania oddzielnej płatności z tytułu cukru na rok 2006 utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, iż w dniu 23 czerwca 2006 roku do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wpłynął wniosek M.M. o przyznanie oddzielnej płatności z tytułu cukru na rok 2006. Następnie decyzją z dnia (...) września 2007 roku Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówił wnioskodawcy przyznania oddzielnej płatności z tytułu cukru z uwagi na fakt niespełnienia jednego z podstawowych warunków tzn. złożenia wniosku o płatności bezpośrednie za rok 2006. M.M. od w/w decyzji złożył odwołanie.

W wyniku ponownego rozpoznania przedmiotowej sprawy Dyrektor Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa nie dopatrzył się w postępowaniu przed organem I instancji naruszenia przepisów prawa materialnego. Podniósł, że podczas rozpoznawania przedmiotowej sprawy organ I instancji ustalił, że zgodnie z brzmieniem art. 6a ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich, producentowi rolnemu, który spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej w danym roku i który zawarł:

1/ na rok gospodarczy 2006/2007 z producentem cukru umowę dostawy buraków cukrowych zgodnie z art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 roku w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (Dz.Urz. UE L 58 z 28.02.2006 r. str. 1) albo,

2/ na rok gospodarczy 2005/2006 umowę dostawy buraków cukrowych z producentem cukru, który zrzekł się w roku gospodarczym 2006/2007 kwoty zgodnie z art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 320/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. ustanawiającego tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz. Urz. UE L 58 z 28.02.2006r. str. 42)

- przysługuje płatność cukrowa.

Zatem oddzielna płatność z tytułu cukru przysługuje temu producentowi rolnemu, który spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej za dany rok kalendarzowy. Podstawowym warunkiem przyznania jednolitej płatności obszarowej jest obowiązek wynikający, z art. 2 ust. 1 i 2 oraz art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich tj. płatność przyznawana jest na wniosek producenta rolnego wpisanego do ewidencji producentów rolnych.

W związku z powyższym zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji w prawidłowy sposób zebrał i ocenił materiał dowodowy, z którego wynika, iż M.M. nie dopełnił jednego z podstawowych wymogów, czyli złożenia wniosku o płatności bezpośrednie na rok 2006. Jak wynika z wyjaśnień złożonych w trakcie postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na działki wchodzące w skład gospodarstwa rolnego złożyła żona wnioskodawcy A. M. nie wnioskując jednak o przyznanie oddzielnej płatności z tytułu cukru.

Ustosunkowując się do zarzutu strony, iż dopłata cukrowa za 2006 rok należy się z uwagi na fakt, iż posiada z małżonką wspólność ustawową należy podkreślić, że to właśnie ten fakt decyduje o tym, że małżonkowie mogą posiadać tylko jeden numer producenta rolnego. Umowy kontraktacyjne zawierane są na kampanie roczne tzn. rok gospodarczy i w 2006 roku był to rok 2006/2007.

W świetle powyższych rozważań, organ odwoławczy uznał iż odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie i utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

M.M. na powyższą decyzję złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w której wniósł o uchylenie decyzji obu instancji w całości (a w konsekwencji o przekazanie sprawy do rozpoznania organowi z uwzględnieniem prawidłowej interpretacji przytoczonych w skardze przepisów prawa oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania wg norm przepisanych.

W skardze zarzucił naruszenie:

- art.3 pkt 3a w związku z art.12 ust. 4 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 roku o krajowym systemie ewidencji producentów, poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że w dniu złożenia wniosku M. M. nie był producentem rolnym,

- art. 6a ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że "spełnienie warunków do przyznania jednolitej płatności obszarowej w danym roku" jest równoznaczne z obowiązkiem złożenia w danym roku wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych,

- art. 9 ust. 1 rozporządzenia Rady WE 1290/2005 z dnia 21.06.2005 roku w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej w związku z art.12 ust. 4 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, poprzez ich błędną interpretację polegającą na przyjęciu, że ochrona interesów finansowych Wspólnoty ma bezwzględny charakter i pierwszeństwo w stosunku do interesu producentów rolnych,

- art. 143 ba ust. 1 rozporządzenia Komisji WE 1973/2004 z dnia 29.10.2004 roku ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady WE nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców poprzez błędne przyjęcie, że "spełnienie warunków do przyznania jednolitej płatności obszarowej w danym roku", o którym mowa w art. 6a ustawy o płatnościach bezpośrednich, jest równoznaczne z obowiązkiem złożenia w danym roku wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że decyzja organ II instancji została wydana po raz trzeci a taki przebieg postępowania świadczy o rażącej niekompetencji pracowników Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Zdaniem skarżącego istota rozstrzygnięcia sprowadza się do rozwiązania zawartego w art. 12 ust. 4 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, mającego na celu realizację zasady ochrony interesów finansowych wspólnoty poprzez zapobieganie potencjalnemu wyłudzeniu świadczeń. Zdaniem skarżącego nie może to jednak prowadzić do sytuacji gdy wskutek skrajnie formalistycznej interpretacji przepisów pozbawia się podmioty uprawione należnych im świadczeń. Podobnie zdaniem skarżącego błędna jest interpretacja organów, zgodnie z którą złożenie wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich było warunkiem do przyznania oddzielnej płatności cukru, gdyż nie znajduje to uzasadnienia w przepisach prawa wspólnotowego. Zgodnie z art. 143 ba ust. 1 Rozporządzenia Komisji WE Nr 1973/2004 w drodze odstępstwa od art. 143 b nowe państwa członkowskie stosujące system jednolitych płatności obszarowych mogą zdecydować o przyznaniu rolnikom kwalifikującym się w ramach systemu jednolitych płatności obszarowych oddzielnej płatności z tytułu cukru za lata 2006, 2007, 2008. Zdaniem skarżącego skoro w rozporządzeniu, w oparciu o które dodano w ustawie o płatnościach bezpośrednich art. 6a jest mowa o rolnikach kwalifikujących się w ramach systemu jednolitych płatności obszarowych, to okoliczność ta ma istotne znaczenie dla wykładni zwrotu "producent rolny, który spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej w danym roku", zawartego w treści tego artykułu. Z tegoż sformułowania nie wynika wymóg złożenia przez producenta rolnego wniosku o przyznanie jednolitej płatności obszarowej za rok 2006 (nie jest to warunek przyznania oddzielnej płatności z tytułu cukru). Zdaniem skarżącego producent rolny spełnia warunki określone w art. 6a ww. ustawy zarówno w przypadku gdy złożył w 2006r. wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych jak i wówczas gdy takiego wniosku nie złożył lub złożył go po upływie terminu ustawowego. W ocenie skarżącego argumentacja organu odwoławczego jest niespójna i sprzeczna z celem na który wprowadzono oddzielną płatność z tytułu cukru. Skarżący uważa, że jest producentem rolnym gdyż jest współposiadaczem gospodarstwa rolnego wraz z żoną a okoliczność, że składając wniosek wpisał własny numer producenta rolnego niczego w tym zakresie nie zmieniał. W jego ocenie w dniu złożenia wniosku podobnie jak żona spełnią wszystkie warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej za 2006r. a w chwili jego składania miał również zawartą umowę kontraktacji z producentem cukru na rok 2006/2007.

Dyrektor Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Dodatkowo podał, że w świetle treści art. 6a ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich, płatność z tytułu cukru przysługuje producentowi rolnemu, który spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej w danym roku i płatność ta przyznawana jest na wniosek producenta rolnego wpisanego do ewidencji producentów rolnych. W 2006r. producentem rolnym występującym o płatności była współmałżonka skarżącego. Skarżący nie był też producentem rolnym w rozumieniu ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, gdyż w dniu złożenia wniosków nie posiadał prawidłowego wpisu do ewidencji producentów a posiadała go jego małżonka, która w latach 2004, 2005 i 2006 występowała o dopłaty obszarowe do gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. Numer ewidencyjny skarżącego został zawieszony w oparciu o jego oświadczenie i jego małżonki. W ocenie organu odwoławczego nie doszło do naruszenia art. 143 ba ust. 1 Rozporządzenia Komisji WE Nr 1973/2004, gdyż w myśl tego rozporządzenia Polska zdecydowała o przyznaniu oddzielnej płatności z tytułu cukru wprowadzając ją poprzez zmianę w dniu 25 kwietnia 2006r. ustawy o płatnościach bezpośrednich. Z powyższych zapisów prawnych wynika, że złożenie wniosku w ramach jednolitej płatności obszarowej jest równoznaczne z obowiązkiem złożenia w danym roku wniosku o płatności bezpośrednie. W przypadku skarżącego wniosek taki za 2006r. został złożony przez jego małżonkę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270) określanej dalej p.p.s.a, kontrola zaskarżonych rozstrzygnięć dokonywana jest pod kątem ich zgodności z prawem, przy czym Sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami i podstawami wskazanymi w skardze.

Skarga jest nieuzasadniona albowiem zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa.

Zgodnie z art. 143ba rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 z dnia 29 września 2003r. ustanawiającego wspólne zasady systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniające rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) nr 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (...)Dz.UrzUEL.2003.270.1(R) zwanego dalej Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1782/2003 w drodze odstępstwa od art. 143b nowe Państwa Członkowskie stosujące system jednolitych płatności obszarowych mogły do dnia 30 kwietnia 2006r. zdecydować o przyznaniu rolnikom kwalifikującym się w ramach systemu jednolitych płatności obszarowych, oddzielnej płatności z tytułu cukru za lata 2006, 2007, 2008. Polska stosująca system jednolitych płatności obszarowych ustawą z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych ( Dz.U. nr 6, poz. 40), zdecydowała o przyznaniu oddzielnej płatności z tytułu cukru i wprowadziła tę płatność poprzez zmianę w dniu 25 kwietnia 2006r. ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych.

Na podstawie art.1 ust.2 ustawy z dnia 25 kwietnia 2006r. o zmianie ustawy o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych( Dz.U. z 2006r. nr 92 , poz. 638) z dniem 1 czerwca 2006r - art. 1 ust.2 ustawy z dnia 18 grudnia 2003r. o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych uzyskał brzmienie- iż ustawa ta określa warunki i trybu udzielania producentom rolnym oddzielnej płatności z tytułu cukru określonej w przepisach art. 143 ba rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003.

Zgodnie z art. 6a ustawy o płatnościach bezpośrednich w stanie prawnych obowiązującym od 1 czerwca 2006r. płatność cukrowa przysługuje producentowi rolnemu, który spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej w danym roku i który zawarł:

1) na rok gospodarczy 2006/2007z producentem cukru umowę dostawy buraków cukrowych zgodnie z art. 6 rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 z dnia 20 lutego 2006 roku w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru (Dz.Urz. UE L 58 z 28.02.2006 r. str. 1) albo,

2/ na rok gospodarczy 2005/2006 umowę dostawy buraków cukrowych z producentem cukru, który zrzekł się w roku gospodarczym 2006/2007 kwoty zgodnie z art. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 320/2006 z dnia 20 lutego 2006 r. ustanawiającego tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz. Urz. UE L 58 z 28.02.2006r. str. 42).

Producentem rolnym jest osoba fizyczna będąca posiadaczem gospodarstwa rolnego. Warunkiem uzyskania jednolitej płatności obszarowej na dany rok kalendarzowy jest posiadanie przez producenta rolnego gruntów rolnych o łącznej powierzchni nie mniejszej niż 1 ha, które kwalifikują się do objęcia płatnościami tj. są utrzymane w dobrej kulturze rolnej , przy zachowaniu wymogów ochrony środowiska (art. 2 ust.1 i 2 ustawy o płatnościach bezpośrednich). Płatność ta przyznawana jest w drodze decyzji na wniosek producenta rolnego, więc niezbędnym warunkiem jej przyznania jest złożenie przez producenta rolnego stosownego wniosku (art. 3 ust 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich). Należy podkreślić, że oddzielna płatność cukrowa jest przyznawana przez kierownika biura powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w drodze decyzji o przyznaniu jednolitej płatności obszarowej (art.6a ust.3 ustawy o płatnościach bezpośrednich). System płatności bezpośredniej składa się z dwóch elementów, jednolitej płatności obszarowej oraz płatności uzupełniających. Oddzielna płatność cukrowa jest dodatkową płatnością do jednolitej płatności obszarowej, więc w ocenie Sądu producent rolny by ją uzyskać musi najpierw spełnić warunki ustawowe do przyznania płatności bezpośredniej. Należy też zauważyć, że producent rolny zgodnie z zapisami ustawy o krajowym systemie producentów, podlega wpisowi do ewidencji producentów i jednocześnie z wpisem do ewidencji nadaje się mu numer identyfikacyjny (art. 11 i art. 12 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów).

Reasumując oddzielna płatność cukrowa przysługuje temu producentowi rolnemu (wpisanemu do ewidencji producentów rolnych) , który spełni łącznie następujące warunki:

1) jest uprawniony do przyznania jednolitej płatności obszarowej w danym roku, zgodnie z art. 2 i art. 3 ust.1 ustawy o płatnościach bezpośrednich,

2) zawarł na dany rok gospodarczy z producentem cukru umowę dostawy buraków cukrowych spełniającą wymagania określone w wyżej przytoczonym art.6a ust.1 pkt.1 lub pkt.2 ustawy o płatnościach bezpośrednich.

W przypadku wydania decyzji przyznającej płatność obszarową na dany rok dopiero może być rozpatrywany wniosek o dodatkową płatność cukrową o ile są spełnione wszystkie wymagane warunki przewidziane w ustawie o płatnościach bezpośrednich w stanie prawnym obowiązującym od dnia 1 czerwca 2006r. W związku z tym przyznanie jednolitej płatności obszarowej w danym roku jest równoznaczne z obowiązkiem złożenia w danym roku wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd stwierdza, że z akt sprawy wynika, iż M.M. posługując się numerem identyfikacyjnym producenta złożył w dniu 23 czerwca 2006r. wniosek do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o przyznanie oddzielnej płatności cukrowej na rok 2006r. Wniosek ten zawierał dwie umowy dostawy buraków cukrowych na kampanie 2006/2007. Jednak wnioskodawca nie dopełnił podstawowego wymogu, czyli złożenia wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2006r. Wobec powyższego nie spełnił on jednego z warunków do przyznania jednolitej płatności obszarowej na 2006r., a w konsekwencji mając na względzie treść art. 6a ust.1 ustawy o płatnościach bezpośrednich nie spełnił warunków do przyznania oddzielnej płatności z tytułu cukru.

Nie zmienia tego też fakt, że w chwili złożenia wniosku o płatność cukrową na 2006r. skarżący posługiwał się nadanym przez ARiMR numerem identyfikacyjnym producenta, albowiem postępowanie administracyjne wykazało, że składając wniosek o przyznanie płatności cukrowej skarżący nie posiadał prawidłowego wpisu do ewidencji producentów. Jak wynika z akt sprawy prawidłowy wpis do ewidencji producentów posiadała i nadal posiada małżonka skarżącego A. M., która w 2004, 2005 i 2006 roku występowała o dopłaty obszarowe do gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego należącego też do współmałżonka. Należy w tym miejscu podkreślić, że numer identyfikacyjny producenta nadany skarżącemu został zawieszony przez kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z powodu posiadania przez skarżącego i jego małżonkę dwóch numerów identyfikacyjnych w krajowym systemie ewidencji producentów, co jest nie zgodne z art. 12 ust.4 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów. Albowiem przepis ten stanowi, że w przypadku małżonków oraz podmiotów będących współposiadaczami gospodarstwa rolnego nadaje się jeden numer identyfikacyjny, numer identyfikacyjny nadaje się temu z małżonków lub współposiadaczy, co do którego współmałżonek lub współposiadacz wyrazili pisemną zgodę. Powołana ustawa od reguły tej nie przewiduje wyjątków.

Fakt, że skarżący z małżonką posiada wspólność ustawową i jest współposiadaczem gospodarstwa rolnego decyduje w świetle przywołanego art. 12 ust. 4 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, że skarżący i jego żona mogą mieć tylko jeden numer identyfikacyjny producenta rolnego. Tym samym niezasadny jest zarzut skarżącego naruszenia art. 3 pkt 3a w związku z art. 12 ust. 4 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że skarżący składając wniosek nie był producentem rolnym.

Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że w 2006r. małżonka skarżącego A. M. była producentem rolnym wpisanym do ewidencji producentów, która złożyła wniosek o przyznanie płatności obszarowej za tenże rok i płatność została jej przyznana (jak i w latach poprzednich), jednak nie wnioskowała o przyznanie oddzielnej płatności z tytułu cukru. Twierdzenie skarżącego, że dopłata cukrowa za 2006r. jest mu należna bez względu na to czy złożył wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich dlatego, że posiada z małżonką wspólność ustawową jest niezasadne, gdyż okoliczność posiadania wspólności ustawowej decyduje o tym, że małżonkowie mogą posiadać tylko jeden numer producenta rolnego co już Sąd wyżej stwierdził. Należy podkreślić, że skarżący w toku postępowania złożył oświadczenie o pozostawienie w kontaktach z agencją numeru identyfikacyjnego producenta rolnego nadanego małżonce A.M.. Zgodnie z art. 6a ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich płatność cukrowa przysługuje producentowi rolnemu spełniającemu warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej na dany rok. W 2006 roku warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej spełniała A. M..

Reasumując, zarzut skargi, że organy naruszyły art. 6a ust. 1 ustawy o płatnościach bezpośrednich przyjmując, że by spełnić warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej w danym roku, koniecznym jest złożenie wniosku o przyznanie płatności bezpośrednich jest nieuprawniony.

Nie doszło też do naruszenia art. 143b rozporządzenia Rady WE nr 1782/2003, albowiem w myśl tego rozporządzenia Państwa członkowskie stosując system jednolitych płatności obszarowych mogły zdecydować o przyznaniu rolnikom kwalifikującym się w ramach tego systemu oddzielnej płatności z tytułu cukru. Polska zdecydowała o przyznaniu oddzielnej płatności z tytułu cukru ustawą z dnia 25 kwietnia 2006r. o zmianie ustawy o płatności bezpośredniej. Wynika z tego, że złożenie wniosku w ramach ww. systemu by uzyskać płatność cukrową jest równoznaczne z obowiązkiem złożenia wniosku o płatności bezpośrednie do gruntów rolnych na dany rok.

W świetle powyższego Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.