Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 654/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2005-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień Sędziowie Sędzia WSA T. Kolanowski Sędzia NSA E. Kwarcińska /spr./ Protokolant C. Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. C. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Gd 654/04

U z a s a d n i e n i e

Dyrektor Izby Skarbowej, postanowieniem z dnia [...], kierując się m.in. dyspozycją art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137/1997 r., poz. 926 ze zm.), stwierdził, że odwołanie skarżącej E. C. z dnia [...] od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy z dnia [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. zostało złożone z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia określonym w art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej

(skr. O.p.).

W uzasadnieniu postanowienia wskazano na następujący stan faktyczny sprawy:

1) decyzja wymieniona została doręczona stronie za pośrednictwem Urzędu Pocztowego w dniu [...], co wynika z potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej nr 49477;

2) skarżąca złożyła – za pośrednictwem Urzędu Pocztowego odwołanie w dniu [...] (data stempla pocztowego).

Odwołując się do art. 223 § 1 i 2 O.p. Izba Skarbowa wskazała, że odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Fakt, że decyzję wymiarową organu I instancji doręczono w dniu [...] potwierdził Urząd Pocztowy, tym samym termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem [...], tj. z upływem 14-go dnia liczonego od dnia następnego po dniu doręczenia decyzji. Poza sporem między stronami jest fakt, że odwołanie strona wniosła w dniu [...].

Od postanowienia tego strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o rozstrzygnięcie sprawy co do istoty i uchylenie postanowienia Izby Skarbowej oraz o cyt.: "wstrzymanie wykonania aktu i zawieszenie czynności z uwagi, że wykonalność aktu wyrządzi skarżącemu znaczne szkody i może implikować spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków".

W uzasadnieniu skargi wskazano na następujące kwestie:

Od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 14.07.2004 r. strona złożyła odwołanie z dnia [...], za pośrednictwem Urzędu Kontroli Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy do Dyrektora Izby Skarbowej.

Odwołanie zostało wniesione dnia [...] za pośrednictwem Urzędu Pocztowego (list polecony R 36380), natomiast Urząd Kontroli Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy podaje, że list polecony otrzymał w dniu [...].

Strona podważyła stan faktyczny opisany w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Zgodnie ze świadomością strony, przy odbiorze przesyłki poleconej Nr 49477 nadanej przez Izbę Skarbową Ośrodek Zamiejscowy nastąpił błąd pisarski, który deprecjonuje przeprowadzenie dowodu wg stanowiska Izby Skarbowej. Strona podjęła czynności mające na celu ustalenie prawdy obiektywnej, co jest możliwe li tylko w oparciu o pełną dokumentację pocztową, która winna znajdować się w aktach sprawy.

Na dzień sygnowania skargi strona jest pozbawiona dostępu do dokumentów sprawy ponieważ według oświadczenia Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy, akta zostały przekazane do Izby Skarbowej, a według informacji uzyskanych w Izbie Skarbowej nie jest ona w posiadaniu niniejszych akt.

Składając niniejszą skargę strona wniosła o dołączenie do akt sprawy pełnego kompletu akt,

a szczególnie obiegu dokumentacji pocztowej.

Argumentacja skargi została uzupełniona pismem procesowym z dnia [...]. Ponownie przytaczając stanowisko obu stron postępowania podkreślono następujące kwestie:

w dniu [...] Urząd Kontroli Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy nadał w urzędzie pocztowym przesyłkę poleconą o numerze [...] (która zawierała decyzję organu pierwszoinstancyjnej z dnia 14.07.2004 r. Nr [...]).

W związku z tym, że na potwierdzeniu przedmiotowej przesyłki podano datę odbioru [...] – co w kontekście daty jej wysłania przez urząd w dniu [...] wskazywało na konieczność uzyskania potwierdzenia daty faktycznego doręczenia tej przesyłki (teczka nr [...]– karta nr [...]).

Wobec powyższego, organ pierwszej instancji pismem z dnia [...] Nr [...] i Nr [...] zwrócił się do Urzędu Pocztowego wyjaśnienie powyższej kwestii (teczka nr [...] – karty nr [...]).

W odpowiedzi na w/w pismo, p.o. Naczelnika Urzędu Pani R. C. w Urzędzie Pocztowym, pismem z dnia [...] wyjaśniła, że cyt. " przesyłki polecone o numerach [...] zostały odebrane w dniu [...] Odebrała Pani E. C." (teczka nr [...] – karty [...]).

W oparciu o powyższe stwierdzono, iż niniejsza przesyłka została doręczona stronie przez Urząd Pocztowy ul. [...] w dniu [...].

Strona w całości podważa ustalenia faktyczne organu podatkowego.

Na powyższą okoliczność strona przedstawiła stan faktyczny wg dokumentów źródłowych.

Pismem z dnia [...] Urząd Kontroli Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy wystąpił z zapytaniem do Urzędu Pocztowego, z prośbą o potwierdzenie z jaką datą doręczone zostały adresatom następujące przesyłki: 1) nr [...] nazwisko i adres: E. C. [...] G. ul. [...] [...], 2) nr [...] nazwisko i adres: R. K. [...] G. ul. [...] [...].

Pismo zawierało również prośbę o podanie, w którym dniu i komu doręczono przesyłki wymienione powyżej. Urząd Pocztowy pismem z dnia [...] poinformował Urząd Kontroli Skarbowej, że przesyłki wymienione powyżej zostały odebrane w dniu [...] przez skarżącą. [...] Urząd Pocztowy przekazał faksem dokument – dowód odbioru – przesyłek wymienionych powyżej, w którym termin podjęcia opisał na dzień [...].

W tym samym dniu Urząd Pocztowy przekazał Urzędowi Kontroli Skarbowej potwierdzenie odbioru przesyłek wymienionych powyżej sygnowane przez p. R.K. z datą odbioru [...]. W tym samym dniu Urząd Pocztowy przekazał informacje Urzędowi Kontroli Skarbowej, że przesyłki – listy polecone nr [...] jak również [...] – zostały odebrane w dniu [...] przez p. R.K. W aktach sprawy znajduje się awizo wystawione na p. R. K. z dnia [...] z adnotacją – adresata nie zastałem. Strona zwraca uwagę, że awizo podpisane jest [...] przez p. R. K. co wskazuje, że przesyłka (list polecony)- mogła zostać odebrana od [...] wzwyż.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując owe dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na jej uwzględnienie.

Pismem z dnia [...] Urząd Kontroli Skarbowej zwrócił się do Urzędu Pocztowego (k. [...] akt postępowania podatkowego) z prośbą o podanie z jaką datą doręczone zostały decyzje wymiarowe E. C. oraz R. K.(wspólnicy Spółki cywilnej). Pytanie to spowodowane zostało m.in. faktem, iż decyzja wymiarowa przesłana skarżącej E. C. została doręczona za zwrotnym poświadczeniem odbioru z datą wcześniejszą niż została wysłana przez UKS tj. przesyłka datowana jest "[...]" zaś R. K. (wspólny adres zamieszkania obu wspólników Spółki cywilnej) odebrał przesyłkę z datą "[...]" (k. [...] akt).

Urząd Pocztowy pismem z dnia [...] poinformował, iż przesyłka odebrana została w dniu [...] wskazując jednak, iż odebrała ją adresatka, co sprostowano faxem z [...] podając cyt.: "list polecony nr [...] został odebrany dnia [...]. przez p. R. K., również list nr [...] został odebrany dnia

[...] przez p. R. K." (k. [...] i [...] akt).

W aktach sprawy znajduje się również kopia dowodów odbioru nr [...] i [...] z adnotacją poczty, iż obie przesyłki, w tym przedmiotowa, której adresatem była skarżąca podjęta została z datą [...] (k. [...] i [...] akt).

Powyższy stan faktyczny pozwala na stwierdzenie, że decyzja wymiarowa wysłana przez Urząd Kontroli Skarbowej w dniu [...] została doręczona do rąk dorosłego domownika w dniu [...], tj. w tym samym dniu, w którym została awizowana. Wbrew bowiem twierdzeniom skarżącej, zawartym w piśmie procesowym z dnia [...] sporna przesyłka nie była awizowana z datą "[...]" ale z datą [...] co wynika z wypełnienia pkt 2 zwrotnego poświadczenia odbioru przez doręczyciela (k. [...] akt) cyt.: " z powodu niemożności doręczenia, w sposób wskazany w punkcie 1, przesyłkę pozostawiono na okres 7 dni do dyspozycji UP [...]".

Data na jaką powołuje się skarżąca tj. [...] wpisana w pkt 3 zwrotnego poświadczenia odbioru nie stanowi daty doręczenia awiza p. R. K., nie stanowi też daty od której wzwyż przesyłka mogła zostać odebrana przez p. R. K.

Zgodnie z dyspozycją art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej odwołanie od decyzji organu podatkowego I instancji wnosi się w terminie 14 dni, licząc ten termin od dnia doręczenia tej decyzji stronie.

Konsekwencje uchybienia terminu do wniesienia odwołania są takie, że powodują zamknięcie drogi do merytorycznego rozpoznania sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 marca 1997 r. w sprawie SA/Łd 2990/95 stwierdził, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu; stanowisko to należy podzielić również pod rządem Ordynacji podatkowej. Wydanie zaskarżonego postanowienia nie jest bowiem zależne od swobodnego uznania organu odwoławczego, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok NSA z dnia 29 stycznia 1997 r. w sprawie I SA/Gd 1482/96, LEX 29004).

Naruszenie uchybienia terminu nie podlega żadnym ocenom ani też stopniowaniu skali tego naruszenia (por. wyrok NSA z dnia 18.10.1995 r. w sprawie I SA/Gd 2865/94).

Poza sporem między stronami jest fakt, iż nie złożono wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia odwołania.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, którego kognicja ustalona w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.

Nr 153, poz. 1269) ogranicza się do badania zaskarżonych orzeczeń pod względem ich legalności, a więc zgodności z powszechnie obowiązującym prawem materialnym i procesowym, nie stwierdzając naruszenia przy wydaniu zaskarżonego postanowienia prawa mającego wpływ na wynik sprawy, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153/02, poz. 1270) skargę oddalił.

AR