Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 173/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2006-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6013 Przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Dnia 25 kwietnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, Sędziowie: Asesor WSA Renata Kubot-Szustowska (spr.), Asesor WSA Ewa Cisowska-Sakrajda, Protokolant asystent sędziego Joanna Skrzypczak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2006 roku sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Handlu Zagranicznego "A." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] znak: [...] w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] znak: [...] i postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] znak: [...] w punkcie 1 nakładającym obowiązek przedłożenia zaświadczenia o zgodności użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na rzecz Przedsiębiorstwa Handlu Zagranicznego "A." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. kwotę 750 (siedemset pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., działając na podstawie art. 71a ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 7.lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. Nr 207 z 2003r., poz. 2016 ze zm.) nakazał Z. K., właścicielowi Zakładów Mięsnych "A." z siedzibą w B., wstrzymanie użytkowania pawilonu handlowego (dawnego budynku portierni), usytuowanej na terenie byłego szpitala [...] w Ł., przy ul. A. 34/36 oraz :

1. przedłożenie w terminie do dnia 31.lipca 2005r. pozytywnej opinii organu właściwego w sprawach ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu o "zgodności użytkowania obiektu" z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

2. przedłożenia w terminie do dnia 30.września 2005r.:

- inwentaryzacji budowlanej wraz z ekspertyzą techniczną wykonaną przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności,

- oświadczeń osób posiadających odpowiednie uprawnienia budowlane, potwierdzających prawidłowość wykonanych robót zgodnie ze sztuką budowlaną i przepisami prawa w zakresie instalacji wodociągowej i kanalizacyjnej oraz grzewczej z załączeniem protokołów szczelności; instalacji elektrycznej wraz z protokołami sprawdzenia skuteczności zabezpieczeń przeciwporażeniowych i oporności izolacji przewodów,

- protokołu sprawdzającego prawidłowość funkcjonowania przewodów kominowych sporządzonego przez uprawnioną osobę,

- opinii o prawidłowości rozwiązań funkcjonalnych organów uprawnionych do ich wystawienia na podstawie przepisów szczególnych,

- projektu budowlanego ewentualnych zmian i przeróbek, doprowadzających obiekt do zgodności z obowiązującym prawem wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż prowadząc postępowanie w sprawie samowolnie wykonywanych robót budowlanych na terenie dawnego szpitala [...] , na podstawie wyników kontroli przeprowadzonych w dniach 9.marca, 12.maja i 8.czerwca 2005r. ustalono, że budynek dawnej portierni szpitala, od strony ulicy B., został zaadoptowany na pawilon handlowy, w którym jest prowadzona sprzedaż mięsa i wędlin. Obiekt powyższy jest użytkowany przez Z. K., na podstawie zawartej w dniu [...] umowy najmu. Na zmianę sposobu użytkowania obiektu ani najemca ani właściciel terenu – Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością "A." z siedzibą w Ł., nie uzyskał zgody właściwego organu administracji państwowej.

W ocenie organu nastąpiło zatem "samowolne przeznaczenie do użytku publicznego" obiektu, który uprzednio miał inne przeznaczenie, przez co zmianie uległy również warunki pracy oraz warunki higieniczno – sanitarne.

Wykonanie nałożonych obowiązków stanowić będzie podstawę do doprowadzenia przedmiotowego obiektu do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na jego użytkowanie.

Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożył Z. K., podnosząc zarzut naruszenia przepisów postępowania. Wskazał bowiem, że organ nie poczynił koniecznych ustaleń dla określenia okresu w którym dokonano zmiany sposobu użytkowania, co ma znaczenie dla określenia reżimu prawnego, jaki w sprawie winien mieć zastosowanie.

Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., w oparciu o treść art. 134 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz.1071 ze zm.) twierdził niedopuszczalność zażalenia, wskazując, iż podlega ono kontroli dopiero w postępowaniu odwoławczym od decyzji kończącej postępowanie w sprawie.

W dniu 26.sierpnia 2005r. Z. K. złożył wniosek o udzielenie pozwolenia na użytkowanie budynku wolnostojącego parterowego niepodpiwniczonego – kiosku, usytuowanego na terenie nieruchomości położonej w Ł., przy ul. B. 21. Jako załączniki do wniosku przedłożył opinię sanitarną Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Ł., protokół kontroli sanitarnej z dnia [...] , stanowisko Państwowej Inspekcji Pracy w Ł., zaświadczenie Państwowej Straży Pożarnej w Ł., odpowiedź pokontrolną Państwowej Straży Pożarnej, protokół kontrolno-rozpoznawczy w zakresie ochrony przeciwpożarowej, inwentaryzację budowlaną, protokół kominiarski z dnia [...] , pomiar skuteczności ochrony przeciwpożarowej, pomiar instalacji ochronnej urządzeń elektrycznych z dnia [...] , umowę przesyłową i sprzedaży energii elektrycznej, umowę zaopatrzenia w wodę oraz projekt techniczny kiosku handlowego.

W piśmie z dnia [...] , Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wskazał, iż pozostawia bez rozpatrzenia wniosek Z. K. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie "z powodu nie zakończonego postępowania w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania (...) obiektu".

Decyzją Nr [...] z dnia [...] natomiast, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., działając na podstawie art. 71a ust.4 ustawy z dnia 7.lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. Nr 207 z 2003r., poz. 2016 ze zm.), nakazał Z. K. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania tzn. funkcji portierni obecnego pawilonu handlowego ze sprzedażą mięsa i wędlin, zlokalizowanego na terenie dawnego szpitala [...] , przy ul. A. 34/36.

W motywach rozstrzygnięcia wskazał, iż inwestor nie wykonał w całości obowiązków, nałożonych postanowieniem z dnia [...] , nie przedkładając opinii organu właściwego w sprawach ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu o "zgodności użytkowania obiektu" z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz ponownie przystąpił do użytkowania pawilonu handlowego, "co potwierdziły przeprowadzone działania kontrolne w dniu [...] ."

Zgodnie natomiast z treścią art. 71a pkt 4 ustawy Prawo budowlane w przypadku niewykonania w terminie, obowiązku, o którym mowa w ust.1 albo dalszego użytkowania obiektu budowlanego pomimo jego wstrzymania, właściwy organ nakazuje przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu.

W dniu 20.października 2005r. natomiast, Z. K. przedłożył pismo, otrzymane z Urzędu Miasta Ł. o braku możliwości wydania zaświadczenia o zgodności użytkowania obiektu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania terenu z uwagi na brak tegoż planu.

Odwołanie od rozstrzygnięcia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyli Z. K. oraz Przedsiębiorstwo Handlu Zagranicznego "A." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł.. Wskazali, iż otrzymana decyzja jest dla nich krzywdząca, bowiem przez szereg miesięcy byli "zwodzeni" przez urzędników miejskich "hasłem braku planu zagospodarowania przestrzennego terenu oraz decyzjami umarzającymi (...) kolejne wystąpienia o takową decyzję." Zdaniem odwołujących natomiast, na dokonaną zmianę sposobu przeznaczenia budynku nie była wymagana decyzja o ustaleniu warunków zabudowy, skoro w myśl przepisów ustawy z dnia 7.lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym decyzja taka nie jest wymagana o ile zmiany przeznaczenia nie powodują zmiany sposobu zagospodarowania terenu. Podnieśli nadto, iż działania urzędów stworzyły "błędne koło", uniemożliwiające inwestorom prowadzenie racjonalnej gospodarki nabytymi nieruchomościami.

W konkluzji wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i udzielenie pozwolenia na użytkowanie obiektu.

Decyzją Nr [...] z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazał, iż skoro Prezydent Miasta Ł. odmówił wydania zaświadczenia o zgodności użytkowania pawilonu handlowego z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego, nie został wykonany obowiązek nałożony postanowieniem z dnia [...] , ponadto podczas przeprowadzonej w dniu [...] kontroli stwierdzono, że obiekt jest nadal użytkowany w sposób niezgodny z przeznaczeniem, pomimo zakazu, nałożonego na inwestora wskazanym wyżej postanowieniem. W tej sytuacji, zdaniem organu odwoławczego, prawidłowo zastosowany został przepis art. 71a ust. 4 ustawy Prawo budowlane, którym nakazano inwestorowi przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu.

Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniosło Przedsiębiorstwo Handlu Zagranicznego "A." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż w toku postępowania wyjaśniającego organy obu instancji dopuściły się naruszenia przepisów art. 7, 8 i 9 oraz 77 § 1 i 80 k.p.a., zaś samo rozstrzygnięcie narusza normy art. 71a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 71 ust. 2 pkt 4 oraz art. 71a ust. 4 ustawy prawo budowlane. Organy nadzoru budowlanego miały bowiem, zdaniem skarżącego, wiedzę co do faktu braku planu zagospodarowania przestrzennego zarówno w dacie wydania postanowienia z dnia [...] , jak i w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Nałożenie tego obowiązku było zatem niewykonalne. Przepis art. 71a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 71 ust. 2 pkt 4 Prawa budowlanego, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przewiduje możliwość nałożenia na inwestora obowiązku przedłożenia ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Dodatkowo skarżący wskazał, iż organy zaniechały ustalenia czy poprzedni sposób użytkowania obiektu był zgodny z prawem, przyjmując bezpodstawnie, że "właściwym" sposobem użytkowania obiektu jest wykorzystywanie go jako portierni.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, odwołując się do merytorycznego stanowiska zawartego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 1 § 1 ustawy z dnia 25.lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola wspomniana sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2).

Sąd administracyjny, uwzględniając skargę, uchyla decyzję w całości albo części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa, dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub też inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli natomiast zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach - stwierdza nieważność decyzji w całości lub części. Stwierdzenie wydania decyzji z naruszeniem prawa wchodzi zaś w grę, o ile zachodzą przyczyny, określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach (art. 145 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a. Po myśli art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.) .

Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia decyzji, Sąd stwierdził, że zaskarżone orzeczenie narusza przepisy prawa materialnego oraz normy procedury administracyjnej, w stopniu określonym w cytowanym przepisie.

W pierwszym rzędzie wskazać należy, iż trafny jest zarzut skargi, dotyczący naruszenia przez organy przepisów prawa materialnego tj. normy art. 71a ust.4 w zw. z art.71a ust.1 pkt 2 oraz z art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7.lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. Nr 207 z 2003r., poz. 2016 ze zm.), które miało wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia. Dotyczy to przy tym zarówno obowiązków nałożonych na inwestora w postanowieniu z dnia [...] jak i konsekwencji ich niewykonania, stanowiących podstawę faktyczną dla wydania zaskarżonej decyzji. W rozpoznawanej sprawie poza sporem pozostaje, że obiekt dawnej portierni został samowolnie przystosowany do prowadzenia w nim działalności handlowej. Z załączonego odpisu księgi wieczystej [...] wynika zaś, iż skarżąca Spółka nabyła nieruchomość, na terenie której przedmiotowy budynek jest posadowiony w dniu [...] , zaś umowa najmu, w oparciu o którą Z. K. rozpoczął prowadzenie w nim działalności gospodarczej zawarta została w dniu [...] , zatem trudno uznać za zasadny, podnoszony w toku postępowania argument, iż w sprawie winny mieć zastosowanie przepisy ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją, dokonaną ustawą z dnia 16.kwietnia 2004r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane (Dz.U. Nr 93, poz. 888), która weszła w życie w dniu 31.maja 2004r. (art. 4 ustawy zmieniającej). Przepis art. 2 ust. 3 cytowanej ustawy przewiduje obowiązek stosowania przepisów dotychczasowych w sprawach zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego pozwolenia, dokonanej przed dniem jej wejścia w życie. Skoro jednak skarżący nabył nieruchomość po tej dacie, zaś inwestor (uczestnik postępowania Z. K.) uzyskał tytuł prawny do korzystania zeń w dniu [...] , nieuzasadnione jest odwoływanie się do przepisów prawa, regulujących konsekwencje samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego, uchylonych z dniem 31.maja 2005r. Brak jest bowiem podstaw do twierdzeń, że skarżąca czy też uczestnik postępowania prowadzili jakiekolwiek inwestycje na terenie nieruchomości przed dniem [...]

Co do zasady zatem, zastosowanie przepisu art. 71a w zw. 71 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, w brzmieniu nadanym wskazaną wyżej ustawą zmieniającą z dnia 16.kwietnia 2004r., uznać należy za prawidłowe. Nie można jednakże zaaprobować sposobu, w jaki organy tenże przepis zastosowały. Skoro bowiem przepis art. 71a ust. 1 ustawy Prawo budowlane obligował organ nadzoru budowlanego do wstrzymania użytkowania obiektu budowlanego lub jego części w przypadku stwierdzenia samowolnej zmiany sposobu jego użytkowania oraz do nałożenia obowiązku przedstawienia dokumentów, określonych w art. 71 ust. 2 tejże ustawy, należało określić je w sposób wymagany przez tenże przepis. W badanej sprawie zastrzeżenia można mieć do redakcji szeregu obowiązków, nałożonych na inwestora postanowieniem z dnia [...] (np. obowiązku przedstawienia inwestaryzacji budowlanej, o której milczy art. 71ust.2 czy też niedookreślonego obowiązku złożenia "opinii o prawidłowości rozwiązań funkcjonalnych organów uprawnionych do ich wystawienia na podstawie przepisów szczególnych", z którego trudno w sposób należyty wyinterpretować jakąkolwiek powinność). Ponieważ jednak organy uznały za niewykonany jedynie obowiązek przedłożenia zaświadczenia (określonego w sentencji postanowienia z dnia [...] mianem opinii) o zgodności użytkowania obiektu z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, co w konsekwencji legło u podstaw nakazania inwestorowi przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania, poprzestano na badaniu legalności tego jedynie obowiązku. Uznano bowiem, że wykonanie przez uczestnika Z. K. postanowienia z dnia [...] , w zakresie obowiązków, określonych w punkcie 2 tego orzeczenia, w sposób niekwestionowany przez organy a odpowiadający treści przepisu art. 71 ust. 2 pkt 1-3, 5 i 6 ustawy, konwaliduje jego wcześniejsze wady.

Odnosząc się natomiast do wskazanego w punkcie 1.postanowienia, zobowiązania inwestora do przedłożenia w określonym terminie "pozytywnej opinii organu właściwego w sprawach ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu o zgodności użytkowania terenu z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania terenu," wskazać należy, iż przepis art. 71 ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 71a uat. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane wymaga przedłożenia zaświadczenia (nie opinii) wójta burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności samowolnie zmienionego sposobu użytkowania obiektu z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Regulacja ta po pierwsze przewiduje alternatywę, co oznacza, że brak

planu zagospodarowania przestrzennego nie wyklucza postępowania legalizacyjnego o ile złożona zostanie ostateczna decyzja o warunkach zabudowy, po wtóre, w przeciwieństwie do brzmienia art. 48 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, nie jest wymagane aby decyzja ta była ostateczną w dniu wszczęcia postępowania. Tym samym nie jest więc wykluczone jej uzyskanie w toku toczącego się postępowania w przedmiocie samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu.

Faktem jest, że ani w dacie wydawania postanowienia z dnia [...] ani w dacie zaskarżonej decyzji nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta Ł., obejmujący obszar, na którym położony jest budynek, będący przedmiotem postępowania. Nie jest zatem jasne z jakich przyczyn organy ograniczyły dyspozycję art. 71 ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 71 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane jedynie do obowiązku przedłożenia "opinii". Wprawdzie uchwałą Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] przystąpiono do sporządzenia projektu miejscowego planu zagospodarowania terenu dla części obszaru miasta Ł., położonej w rejonie ulic C., D., E. oraz [...] Rynku zaś prace planistyczne są w toku, jednakże na tej podstawie nie było możliwe uzyskanie stosownego zaświadczenia. Prawidłowo zatem, w ocenie Sądu, obowiązek z art. 71a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 71 ust. 2 pkt 4 ustawy Prawo budowlane, winien zostać nałożony alternatywnie, w sposób odpowiadający brzmieniu przepisu. Dopiero nieprzedłużenie stosowanego zaświadczenia (nie można bowiem wykluczyć, że w toku postępowania plan zostałby uchwalony, co wykluczałoby z kolei uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy) albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy w przypadku braku planu, upoważniałby organ nadzoru budowlanego do konkluzji, iż nałożony na inwestora obowiązek nie został wykonany.

Jeżeli natomiast chodzi o wskazywaną, niejako uzupełniająco w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, przesłankę użytkowania obiektu budowlanego pomimo jego wstrzymania, podkreślenia wymaga, iż okoliczność ta nie została w sposób należyty wykazana. W szczególności protokół z "wizji lokalnej", z dnia [...], nie odpowiada wymogom prawidłowo przeprowadzonego dowodu z oględzin w rozumieniu art. 79 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.). Strony nie zostały bowiem powiadomione o ich terminie, nie miały też możliwości wypowiedzenia się co do ustaleń, poczynionych w ich toku, przez co naruszona została zasada czynnego udziału stron w toczącym się postępowaniu, określona w art.10 k.p.a.

Jakkolwiek zatem użytkowanie obiektu budowlanego, pomimo jego wstrzymania stanowić może samoistną przesłankę nakazania przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania, winna być ona w sposób należyty i niebudzący wątpliwości wykazana.

Odnosząc się natomiast do zarzutu skargi, iż przywrócenie poprzedniego

sposobu użytkowania dotyczyć ma funkcji "portierni", zaś organy nie przeprowadziły należytego postępowania wyjaśniającego, by ustalić, iż tenże sposób użytkowania jest zgodny z prawem, wskazać należy po pierwsze, iż w toku postępowania administracyjnego, poprzednia funkcja obiektu (portiernia poszpitalna) nie była kwestionowana. Po wtóre z treści odwołania (m.in. skarżącej) wynika, iż obiekt ten został nabyty jako "poszpitalny" i w inny sposób nie był użytkowany przez poprzednika prawnego skarżącej. Jeżeli wszakże okoliczność ta, zdaniem skarżącej budzi wątpliwości, nic nie stoi na przeszkodzie by uczynić ją przedmiotem postępowania wyjaśniającego w dalszym postępowaniu administracyjnym.

Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzeczono o uchyleniu zaskarżonej decyzji, poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w części dotyczącej zobowiązania do złożenia zaświadczenia ("opinii") o zgodności użytkowania obiektu z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego.

Na podstawie art. 152 p.p.s.a. rozstrzygnięto natomiast w przedmiocie niewykonywania zaskarżonej decyzji do dnia uprawomocnienia się wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o treść art. 200 p.p.s.a., zasądzając na rzecz skarżącej ich zwrot w wysokości, odpowiadającej uiszczonemu przezeń wpisowi sądowemu (500,00,-zł.), opłacie od pełnomocnictwa (15,00,-zł.) oraz wynagrodzeniu pełnomocnika będącego adwokatem, ustalonemu na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) na kwotę 240,00,-zł.