Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 409/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-08-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin, Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi U. W. i A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., zwane dalej Kolegium, utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy L. z dnia [...] lutego 2010r. odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla działki nr ew. [...] położonej w miejscowości G. gmina L

W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] grudnia 2010 r. Kolegium przedstawiło następujący stan faktyczny i prawny sprawy.

Decyzją z dnia [...] lutego 2010r. Wójt Gminy L. odmówił ustalenia warunków zabudowy dla działki nr ew. [...] położonej w miejscowości G. gmina L., albowiem decyzja nie uzyskała uzgodnienia z Dyrektorem [...] Parku Narodowego. Odwołanie od tej decyzji wnieśli inwestorzy U. i A. W. podnosząc, że chcą dysponować swoją własnością i polepszyć swoje warunki mieszkaniowe. Wnieśli oni również o zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. ich skargi na postanowienie Ministra Środowiska, utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora [...] Parku Narodowego z dnia [...] sierpnia 2009r.. Z uwagi na odrzucenie skargi od w. w. postanowienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podjęło zawieszone postępowanie w sprawie i wydało zaskarżoną decyzję.

Na uzasadnienie swej decyzji z dnia [...] grudnia 2010 r Kolegium podało, że prawidłowo uznał organu I instancji, iż ustalenie warunków zabudowy nie jest możliwe z uwagi na odmowę uzgodnienia decyzji o warunkach zabudowy przez Dyrektora [...] Parku Narodowego. Postanowienie Dyrektora zostało utrzymane w mocy przez Ministra Środowiska, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę na to postanowienie. W tej sytuacji, zdaniem Kolegium, będąc związanym stanowiskiem organu uzgadniającego, Wójt Gminy L. prawidłowo odmówił ustalenia warunków zabudowy. Stanowisko takie, zdaniem Kolegium, znajduje potwierdzenie w ugruntowanym orzecznictwie NSA i WSA. Brak zgody na pozytywne dla strony załatwienie sprawy oznacza konieczność wydania decyzji negatywnej. Ostateczne postanowienie Dyrektora [...] Parku Narodowego wiąże organ orzekający w sprawie o ustalenie warunków zabudowy.

Skargę na decyzję Kolegium z dnia [...] grudnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wnieśli U. i A. W., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika. Wnosząc o uchylenie ww. decyzji w całości, zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie art. 6, 7, 77, 9 i 10 K.p.a.

W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucili, że ich działka nie jest częścią [...] Parku Narodowego a projekt decyzji w przedmiocie warunków zabudowy nie powinien być uzgadniany z Dyrektorem tego Parku. Ani poprzedni właściciele, ani skarżący nie wyrazili

nigdy zgody na wejście ich działki w skład [...] Parku Narodowego. To, że Park ten istniał przed wejściem w życie art. 7 ust.2 ustawy o ochronie przyrody nie może wpływać negatywnie na uprawnienia właścicielskie skarżących, a poprzez zaliczenie ich nieruchomości do obszaru Parku nastąpiło ograniczenie ich praw właścicielskich, chronionych Konstytucją.

W odpowiedzi na skargę, Kolegium podtrzymało stanowisko zajęte w decyzji z dnia [...] grudnia 2010 r. i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej P.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd badając legalność zaskarżonego aktu, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, dla inwestycji innych niż lokalizacja inwestycji celu publicznego następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy. Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.; przywoływanej dalej jako u.p.z.p.), wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: 1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; 2) teren ma dostęp do drogi publicznej; 3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; 4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy

sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1; 5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi.

W skardze skarżący podnieśli zarzut, że zbędne było uzgadnianie projektu decyzji z Dyrektorem [...] Parku Narodowego, gdyż nie wyrażali nigdy zgody naobjęcie ich nieruchomości Parkiem.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, że nigdy wcześniej nikt nie kwestionował, że nieruchomość skarżących leży w granicach [...]PN. Już w projekcie decyzji organ I instancji ustalił, że "działka znajduje się w granicach [...]PN, a ponadto na obszarze Natura 2000- Puszcza [...]". Z uwagi na fakt, że teren planowanej inwestycji leży w granicach [...] Parku Narodowego, projekt decyzji musiał zostać uzgodniony z Dyrektorem [...] Parku Narodowego. Inwestorzy nie mieli wątpliwości co do objęcia ich nieruchomości teren Parku. Dyrektor [...]PN zwrócił się do skarżących z propozycją wykupienia ich działki ze względu na jej położenie na terenie [...]PN (vide: pismo z dnia 28 stycznia 2009 r. na k. [...] akt sprawy). Ze względu na odrzucenie tej propozycji przez skarżących, Dyrektor [...]PN wydał postanowienie o odmowie uzgodnienia inwestycji skarżących (vide- postanowienie z dnia 27 lutego 2009 r. na k. [...] akt sprawy). W postanowieniu tym szczegółowo wyjaśniono skarżącym przyczyny odmowy uzgodnienia, którymi było położenie ich działki na terenie [...]PN - na obszarze Natura 2000- Puszcza [...]. Minister Środowiska postanowienie to utrzymał w mocy, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę na postanowienie Ministra.

W tej sytuacji prawidłowo uznały orzekające w sprawie organy, że związane są negatywnym uzgodnieniem inwestycji i mogą wydać tylko decyzję dla skarżących negatywną. Podnoszony w skardze zarzut, że inwestycja nie leży na terenie [...]PN, jest całkowicie bezzasadny i gołosłowny, przeczy mu materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, wcześniej zresztą fakt ten nie był nigdy kwestionowany.

Związanie organów orzekających w sprawie odmową uzgodnienia inwestycji przez Dyrektora [...]PN, utrzymaną w mocy przez Ministra Środowiska sprawia, że kwestia ta wymyka się spod kontroli Sądu, orzekającego w sprawie niniejszej. Przeciwnej treści twierdzenia skarżących stanowią tylko i wyłącznie próbę uchylenia się

od negatywnych dla nich skutków odrzucenia skargi na postanowienie Ministra

Środowiska przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie 151 p.p.s.a.