Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2441/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Administracji i Cyfryzacji
Treść wyniku: Stwierdzono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art.30c ust.3 pkt 1, art.37
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia NSA - Piotr Piszczek (spr.), Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi J. Sp. z o.o. z siedzibą we W. na rozstrzygnięcie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z budżetu Unii Europejskiej 1. stwierdza, że zaskarżona ocena wniosku została dokonana w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę Ministrowi Administracji i Cyfryzacji do ponownego rozpoznania; 2. zasądza od Ministra Administracji i Cyfryzacji na rzecz J. Sp. z o.o. z/s. we W. 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

1. Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2013 r., zarejestrowanym pod numerem: [...] (dalej również: "Wniosek"), J. Sp. z o.o. wystąpiła o dofinansowanie projektu realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B, w ramach Działania 8.2.

2. Pismem z dnia [...] lipca 2013 r. [...] Agencja Rozwoju Regionalnego z siedzibą we W. (dalej również: "WARR"), poinformowała Skarżącą o negatywnej ocenie złożonego przez nią Wniosku, z uwagi na stwierdzenie niepodlegających usunięciu uchybień, tj. ze względu na niespełnione kryterium formalne – "Kompletność dokumentacji wymaganej na etapie aplikowania" (dalej również: "Kryterium nr 4"). WARR zwróciła uwagę, iż dokonano modyfikacji wzoru Biznes Planu obowiązującego w aktualnym naborze, tj. II naborze 2013 r., bowiem umieszczono w nim (na stronach od 55-63) stopki obowiązujące dla wzoru z I naboru 2013 r. Jednocześnie WARR zakwalifikowała powyższą modyfikację do "uchybień formalnych o zasadniczym charakterze", które nie podlegają możliwości usunięcia.

3. Nie zgadzając się z powyższym stanowiskiem, Skarżąca pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r., wniosła protest podnosząc, iż Biznes Plan dołączony do Wniosku nie został poddany modyfikacji, której charakter byłby niedopuszczalny, a uchybienia wniosku zostały ocenione nieadekwatnie do ich rodzaju. Zdaniem Skarżącej, uchybienie polegające jedynie na omyłkowym umieszczeniu w stopce Biznes Planu treści, która wskazuje, że nie odnosi się on do wzorca obowiązującego w II naborze 2013 r.(tylko w naborze I 2013 r.), nie może być zakwalifikowane do katalogu ww. uchybień formalnych o zasadniczym charakterze. Wynika to nie tylko z zapisów Regulaminu przeprowadzenia konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Działanie 8.2., lecz także z analizy orzecznictwa, które wyraźnie wskazuje, jaka modyfikacja Biznes Planu może być uznana za niedopuszczalną. Skarżąca zarzuciła w związku z tym WARR dowolną interpretację zapisu § 7 Regulaminu, tj. dopuszczenie się przez WARR zbytniej uznaniowości i niekonsekwencji przy dokonywaniu oceny wymagań formalnych ww. Wniosku.

4. Rozpatrując ww. protest, pismem z dnia [...] października 2013 r., Minister Administracji i Cyfryzacji (dalej również: "MAiC") poinformował Skarżącą o jego negatywnym rozpatrzeniu. W uzasadnieniu pisma Minister Administracji i Cyfryzacji przyjął ustalenia WARR jako swoje (powtarzając je) i wskazując, że ocena formalna Wniosku została przeprowadzona w sposób prawidłowy i w związku z tym protest Skarżącej należy uznać za bezzasadny. Nie odniósł się natomiast w żaden sposób do zarzutów i argumentacji Skarżącej podniesionej w proteście, nie wyjaśniając, dlaczego – jego zdaniem – ww. omyłka pisarska kwalifikuje się do uchybień formalnych o zasadniczym charakterze, a zatem takich, które nie podlegają uzupełnieniu ani korekcie. Wskazał jedynie, że stopki umieszczone przez Skarżącą na stronach 55-63 "można za takie uznać".

5. W efekcie Skarżąca wniosła skargę zarzucając:

I. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, mających wpływ na wynik sprawy, tj.:

a) art. 7 i 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej również: : "k.p.a." – poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy oraz poprzez działanie w sposób nie pogłębiający zaufania obywateli w stosunku do organu administracji,

b) art. 77 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy,

c) art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. nr 84, poz. 712) dalej również: "ustawy z.p.p.r.", poprzez nie dokonanie rzetelnej oceny wniosku,

II. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

a) § 7 ust. 1 pkt 5 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Działanie 8.2.: Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B, wydanego przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej również: "Regulamin") poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż uchybienie formalne Skarżącej ma charakter zasadniczy i w związku z tym – nieusuwalny, a w konsekwencji jego niewłaściwe zastosowanie ,

b) § 7 ust. 1 pkt 3 Regulaminu – poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że w przedmiotowej sprawie nie istniała możliwość poprawienia uchybień formalnych wniosku o dofinansowanie, w związku z czym nie istniał obowiązek poinformowania Skarżącej o konieczności poprawienia złożonych dokumentów, a w konsekwencji – jego niezastosowanie,

c) art. 30b ust. 1 ustawy z.p.p.r., poprzez brak szczegółowego uzasadnienia, dlaczego zdaniem Ministra Administracji i Cyfryzacji wskazane uchybienia formalne nie podlegały możliwości poprawy,

d) art. 2 Konstytucji RP, art. 26 ust. 2 w zw. z art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy z.p.p.r. oraz art. 5 ust. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) 1828/2006 z dnia 8 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności oraz rozporządzenia (WE) nr 1080/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego z dnia 2006-12-08 (Dz. Urz. UE L 2006 nr 371, str. 1) Programem Operacyjnym innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 zaakceptowanym decyzją Komisji Europejskiej nr K (2007) 4562 z dnia 1 października 2007 r. w sprawie przyjęcia programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka w ramach pomocy wspólnotowej z Europejskiego Funduszu Regionalnego objętego celem "konwergencja" w Polsce poprzez błędną ich wykładnię polegającą na uznaniu, za zgodne z tymi przepisami wprowadzenie do Regulaminu zapisu, że wnioskodawca jest informowany o możliwości uzupełnienia lub poprawienia tych uchybień formalnych wniosku, gdy nie mają one zasadniczego charakteru, bez jednoznacznego określenia jakie uchybienia formalne mają taki charakter, co doprowadziło do dowolnej interpretacji powołanego pojęcia w niniejszej sprawie i niezasadnej negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie z powodu niespełnienia kryteriów formalnych.

Na podstawie powyższych zarzutów Skarżąca wniosła o:

1) uwzględnienie niniejszej skargi i stwierdzenie, że ocena Wniosku o numerze [...] dokonana przez Ministra Administracji i Cyfryzacji, została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz przekazanie sprawy temu Organowi do ponownego rozpoznania,

2) zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

6. W odpowiedzi na skargę Minister Administracji i Cyfryzacji wniósł o uwzględnienie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga jest zasadna.

Niewątpliwym w sprawie jest to, że załączony przez Skarżącą Biznes Plan zawiera na stronach 55-63 w stopce informację, że jest to: Wersja dokumentu PO_IG/8.2/13/01, dla naboru wniosków 18.04.2013 r. – 06.05.2013 r. Stopka ta była elementem wzoru Biznes Planu, który został przygotowany dla naboru I w 2013 r. (w odniesieniu do pozostałych stron Biznes Planu przygotowanego przez Skarżącą stopka miała postać wynikającą z wzoru obowiązującego w II naborze 2013 r.). Dla prawidłowej oceny tej okoliczności w kontekście kryterium nr 4 ocenić należało, czy tak przygotowany Biznes Plan został przygotowany na właściwym wzorze obowiązującym w danym konkursie. Bardzo formalistyczne podejście do tej kwestii prowadzić mogłoby do konkluzji, iż Skarżąca posłużyła się wzorem nieobowiązującym w II naborze w 2013 r. Takie ustalenie było podstawą negatywnej oceny tego wniosku. Stwierdzić należy, że takie podejście opiera się na nieuprawnionej interpretacji kryterium nr 4 i prowadziłoby do naruszenia zasady proporcjonalności ugruntowanej w prawie krajowym (art. 31 ust. 3 Konstytucji) i prawie UE. Wymóg zgodności z wzorem Biznes Planu powinien być bowiem odnoszony do jego struktury, informacji które są wymagane przez ten dokument oraz instrukcji w nim zawartych. Analiza wzorów obowiązujących w obu ww. naborach prowadzi do wniosku, że pkt 19 Biznes Planu w obu tych naborach był identyczny. Fakt, że w stopce, na stronach 55-63 znalazła się informacja wskazująca na to, że Biznes Plan Skarżącej jest oparty na wzorze z I naboru 2013 r., nie zmienia tego, że Wnioskodawca złożył, w odniesieniu do pkt 19, prawidłowy formalnie Biznes Plan. Informacja w stopce ma jedynie charakter informacyjny, niepodważający powyższego ustalenia. Stopka ta ma jedynie walor informacyjny nie wpływając w żaden sposób na strukturę Biznes Planu. Podsumowując, w zaskarżonym w proteście i skardze zakresie, uznać należało, że kryterium nr 4 zostało w sprawie spełnione.

Mając powyższe na względzie, nie ma w zasadzie potrzeby odnoszenia się do argumentacji przedstawionej w skardze. Jedynie dla jasności sprawy wskazać należy, że pozbawione były podstawy zarzuty naruszenia przepisów k.p.a., które na mocy wyraźnej normy art. 37 ustawy z.p.p.r. nie znajdują zastosowania w sprawach o przyznanie dofinansowania ze środków UE. Niezależnie od powyższego przedstawione zarzuty naruszenia art. 7, 8, 77 k.p.a. nie miałyby podstaw w okolicznościach sprawy, gdyby nawet przepisy te w sprawie znajdowały zastosowanie (okoliczności faktyczne sprawy nie są bowiem sporne). Skarżąca nie przedstawiła przy tym żadnego uzasadnienia w tym zakresie.

Odnosząc się do omówionych w skardze zarzutów naruszenia § 7 ust. 1 pkt 3 i 5 Regulaminu przeprowadzania konkursu stwierdzić należy, że rozważania odnośnie istotności pomyłki w zakresie formuły zawarte w Biznes Planie (i w związku z tym możliwości je poprawy) są w sprawie nieistotne, skoro zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 4 nie są dopuszczalne żadne zmiany przedłożonego przez danego wnioskodawcę Biznes Planu. Istotą sprawy jest fakt, że Skarżąca złożyła Biznes Plan zgodny z obowiązującym wzorem.

Mając na uwadze treść art. 30 c ust. 3 pkt 1) ustawy z.p.p.r. oraz art. 200 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji wyroku.