Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 867/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6071 Trwały zarząd nieruchomościami
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 7, art. 77, art. 107 i art. 162
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Ewa Partyka Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka WSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2017 r. sprawy ze skargi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo [....] na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia ostatecznej decyzji w sprawie rozstrzygnięcia dotyczącego opłat I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Starosty [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr [...]; II. zasądza od Wojewody na rzecz strony skarżącej Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo [...] kwotę 697 zł /słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] marca 2017 r. nr [...].

Z uzasadnienia decyzji akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia 30 listopada 2016 r. Nadleśniczy Nadleśnictwa na podstawie:

- art. 35 ust. 1 oraz art. 76 ustawy z 28 września 1991 r. o lasach (t. j. Dz. U. 2015 r. poz. 2100; dalej: "ustawa o lasach"),

-art. 29 w zw. z art. 30 § 3 oraz art. 155 i art. 162 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. 2016 r., poz. 23; dalej: "K.p.a."),

- art. 4 pkt 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. 2015 r., poz. 1774 ze zm.; dalej: "u.g.n."),

zwrócił się do Starosty [...] z wnioskiem o:

- stwierdzenie wygaśnięcia ostatecznej decyzji administracyjnej wydanej przez Urząd Rejonowy dnia [...]sierpnia 1993 r. znak spr. [...] w części obejmujące rozstrzygnięcia dotyczące opłat tj. pkt 2 do pkt 6 decyzji,

- uchylenie ostatecznej decyzji administracyjnej wydanej przez Urząd Rejonowy dnia [..] marca 1994 r. znak spr. [...] w części orzekającej o przejściu na Nadleśnictwo obowiązku uiszczania opłat rocznych ustalonych dla dotychczasowego zarządcy tj. Zakładu Budownictwa Leśnego .

Decyzją z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] Starosta na podstawie art. 162 K.p.a. w zw. z art. 42 u.g.n. odmówił stwierdzenia wygaśnięcia ostatecznej decyzji administracyjnej wydanej przez Kierownika Urzędu Rejonowego z dnia [...] sierpnia 1993 r. nr [...].

W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją z dnia 12 sierpnia 1993r. znak [...] Kierownik Urzędu Rejonowego stwierdził, że Zarząd Budownictwa Leśnego "B." jest zarządcą gruntów Skarbu Państwa położonych w miejscowości U. oznaczonych działkami Nr Nr 548/1,549/1,560,561,562 563/1,564/1, 582/1,583/1, 548/2,582/2,563/2,585,549/2,564/2, 583/3 o łącznej powierzchni 4,6600 ha.

Decyzja została wydana w trybie obowiązujących wówczas przepisów ustawy z dnia 29 kwietnia 1985r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. z 1991r. nr 30 poz. 127 z późn.zm.). Za powyższą nieruchomość została ustalona oplata roczna.

Decyzją z dnia [...] marca 1994r. znak [...] Kierownik Urzędu Rejonowego uznał Nadleśnictwo za następcę prawnego Zakładu Budownictwa Leśnego i stwierdził, że wszelkie prawa i obowiązki w tym również obowiązek uiszczania opłat rocznych ustalonych dla dotychczasowego zarządcy przeszły na rzecz Nadleśnictwa .

Z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami zarząd nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa przekształcił się w trwały zarząd tych nieruchomości.

Na podstawie zarządzenia nr 63 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 21 listopada 2007 znak [...] Nadleśnictwo zmieniło nazwę na Nadleśnictwo U..

W chwili obecnej działki pozostające w trwałym zarządzie Nadleśnictwa oznaczone są w ewidencji gruntów i budynków Nr Nr 525/5,525/6,531, 534, 535, 536, 537 o łącznej powierzchni 4,3300 ha.

Grunty będące przedmiotem postępowania zostały przekazane w zarząd Zarządowi Budownictwa Leśnego "B." na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 kwietnia 1985r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, która określała zasady gospodarowania gruntami zabudowanymi i przeznaczonymi w planach zagospodarowania przestrzennego na cele zabudowy. Z powyższego wynika, że przedmiotowe grunty nie były związane z prowadzoną gospodarką leśną, dlatego też przekazano je w trybie tej ustawy.

Całość postępowania związanego z naliczaniem i aktualizacją opłat była prowadzona w trybie obecnie obowiązującej ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2016r. poz. 2147 z późn. zm.), a zatem nie mają tu zastosowania przepisy ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach (Dz.U. z 2015r. poz. 2100 z późn. zm.).

W chwili obecnej powyższa nieruchomość również nie jest związana z gospodarką leśną na co wskazuje fakt, że jest wydzierżawiana na rzecz innych podmiotów.

W odwołaniu od powyższej decyzji Nadleśniczy Nadleśnictwa zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj. art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw z art. 105 §1 K.p.a" art. 6, 7, 107 § 3 K.p.a. i przepisów art. 4 ust. 1 w zw. z art. 75 ust. 2 ustawy o lasach. Na tych podstawach wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie, co do istoty sprawy bądź przekazanie do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, uchylenie zaskarżonej decyzji, orzeczenie, co do istoty sprawy bądź przekazanie do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W ocenie Odwołującego, organ I instancji dopuścił się uchybienia przepisom prawa, co skutkować musi wyeliminowaniem z obrotu wadliwej decyzji. W uzasadnieniu pominięto kwestie dotyczące wejścia w życie przepisów ustawy o lasach oraz uregulowanej tam instytucji zarządu sprawowanego przez PGL Lasy Państwowe na nieruchomościach Skarbu Państwa. Nie odniesiono się do argumentów natury prawnej, przedstawionych we wniosku. W ocenie wnioskodawcy, organ rozpoznając sprawę o stwierdzenie wygaśnięcia decyzji powinien poczynić ustalenia odnośnie tego, czy zachodzą kodeksowe przesłanki do uznania czy decyzja stała się bezprzedmiotowa oraz czy stwierdzenie wygaśnięcia leży w interesie strony. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera rozważań dotyczących tych kwestii. Na przestrzeni lat następowały zmiany przepisów regulujących zasady gospodarowania nieruchomościami Skarbu Państwa, nastąpiła też zmiana zasad gospodarowania gruntami przez Lasy Państwowe. Ustawa o lasach stanowi w art. 75 ust. 2 że mienie okręgowych zarządów lasów państwowych staje się odpowiednio mieniem zarządzanym przez regionalne dyrekcje Lasów Państwowych i nadleśnictwa. Zarówno ustawa z 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości jak i ustawa o lasach posługiwały się tym samym pojęciem - zarządu nieruchomością. Dopiero ustawa z 1997 r. o gospodarce nieruchomościami wprowadziła pojęcie trwałego zarządu. Stąd też w okresie od 1992 do 1998 r. funkcjonowały obok siebie dwie instytucje zarządu. Organ I instancji stanął na stanowisku, że nieruchomości oznaczone jako działki ewidencyjne nr 525/5, 525/6, 531 534 535 536, 537 o łącznej powierzchni 4.33 ha nie są związane z gospodarką leśną, na co wskazuje fakt, że są wydzierżawiane na rzecz innych podmiotów.

Odwołujący stoi na stanowisku, że zarząd uregulowany w ustawie o lasach powstaje z mocy samego prawa wtedy, kiedy dana nieruchomość zacznie wykazywać związek funkcjonalny z prowadzoną przez Lasy Państwowe gospodarką leśną lub kiedy zostaje przekazana jednostce Lasów Państwowych pod jakimkolwiek tytułem prawnym lub faktycznym. Objęcie nieruchomości w zarząd w rozumieniu ustawy o lasach nie wymaga przy tym wydawania indywidualnego aktu administracyjnego w postaci decyzji.

Powyższych zarzutów nie podzielił organ odwoławczy, który zaskarżoną do Sądu decyzją utrzymał decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ powołał się na treść art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, stwierdza jej wygaśnięcie jeżeli decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia takiej decyzji nakazuje przepis prawa albo gdy leży to w interesie społecznym lub w interesie strony. Przez bezprzedmiotowość należy rozumieć natomiast sytuację ustania bytu prawnego elementu stosunku materialnoprawnego nawiązanego na podstawie decyzji administracyjnej, a to z powodu wygaśnięcia podmiotu, zniszczenia lub przekształcenia rzeczy, rezygnacji z uprawnień przez stronę, czy też na skutek zmiany stany faktycznego uniemożliwiającego wykonanie decyzji albo z powodu zmiany w stanie prawnym, ale tylko w przypadku gdy powoduje ona taki skutek.

Zdaniem organu odwoławczego z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Nie sposób bowiem, jak wskazał organ odwoławczy, zgodzić się z odwołującym jakoby Nadleśnictwu przysługiwał zarząd do w/w działek, a nie trwały zarząd ( w chwili obecnej działki pozostają w trwałym zarządzie Nadleśnictwa [...]). Ponadto w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta i Gminy [...], kierunki i polityka zagospodarowania przestrzennego – załącznik nr 2 i 3 do uchwały nr [....] Rady Miejskiej z dnia 7 czerwca 2000 r. ze zm. uchwaloną uchwałą nr [...] Rady Miejskiej z dnia 3 listopada 2011 r., gdzie w większej części obszaru przedmiotowe działki leżą w terenach przemysłowych- składowych i urządzeń obsługi technicznej, zainwestowanych lub projektowanych jako potencjalna strefa rozwoju osadnictwa. W/w grunty zostały przekazane w zarząd Zarządowi Budownictwa Leśnego "B." na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości, która określa zasady gospodarowania gruntami zabudowanymi i przeznaczonymi w planach zagospodarowania przestrzennego na cele zabudowy. Grunty te nie były związane z prowadzoną gospodarką leśną. Pojęcie gospodarki leśnej określa art. 6 pkt 1 ustawy o lasach, przez którą rozumie się działalność leśną w zakresie urządzania ochrony i zagospodarowania lasu, utrzymania i powiększenia zasobów i upraw leśnych gospodarowania zwierzyną, pozyskiwania – z wyjątkiem skupu – drewna, żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia, zwierzyny oraz płodów runa leśnego, a także sprzedaż tych produktów oraz realizację nieprodukcyjnych funkcji lasu. Zgodnie z art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości grunty państwowe będące w dniu wejścia w życie ustawy w użytkowaniu państwowych jednostek organizacyjnych przechodziły w zarząd tych jednostek. Ustawa ta została uchylona wraz z wejściem w życie ustawy o gospodarce nieruchomościami, która z kolei wprowadziła instytucję trwałego zarządu nieruchomościami . Zgodnie z art. 199 u.g.n. będącym przepisem przejściowym, zarząd nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa oraz własność gminy, sprawowany przez jednostki organizacyjne na podstawie przepisów o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości, uległ przekształceniu w trwały zarząd tych nieruchomości, za które to prawo uiszcza się opłaty.

W skardze na tą decyzje Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe zarzuciło decyzji naruszenie art. 162 § 1 K.p.a. w zw. z art. 105 § 1 K.p.a., art. 7 K.p.a., art. 107 § 3 K.p.a. polegające na zaniechaniu poczynienia własnych ustaleń odnośnie tego czy zachodzą kodeksowe przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z powodu jej bezprzedmiotowości, a w szczególności na przyjęciu założenia, że przedmiotowe nieruchomości nie wykazują związku z gospodarka leśną bez przeprowadzenia szczegółowego i wnikliwego postępowania dowodowego w tym zakresie,

- art. 4 ust. 1 ustawy o lasach w zw. z art. 2 pkt 3 u.g.n. polegające na zaniechaniu rozważenia podnoszonych we wniosku kwestii dotyczących sprawowania przez jednostki Lasów Państwowych ustawowego zarządu nad nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa przekazywanymi do Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.

Na tych podstawach wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, zasądzenie od Wojewody ego na rzecz Skarbu Państwa Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.

W uzasadnieniu wskazano, że z dniem 1 stycznia 1992 r. weszła w życie obecnie obowiązująca ustawa o lasach. Zgodnie z jej art. 75 mienie okręgowych zarządów lasów państwowych staje się odpowiednio mieniem zarządzanym przez regionalne dyrekcje Lasów Państwowych i nadleśnictwa. Obecnie obowiązująca ustawa o lasach wprowadza instytucje prawną zarządu lasami, gruntami i innymi nieruchomościami Skarbu Państwa. Z założenia zarząd ten jest bezpłatny wprzeciwieństwie do trwałego zarządu uregulowanego w ustawie o gospodarce nieruchomościami- jednostka organizacyjna Lasów Państwowych nie ma obowiązku uiszczania opłat rocznych. Zarówno ustawa z 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości jak również ustawa z 1991 r. o lasach posługiwały się tym samym pojęciem - zarządu nieruchomością. Dopiero ustawa z 1997 r. u.g.n. wprowadziła pojęcie trwałego zarządu. Stąd też w pewnym okresie (1992-1998) funkcjonowały obok siebie dwie instytucje zarządu tj. zarząd wynikający z ustawy 1985 r. oraz zarząd wynikający z ustawy o lasach, przy czym nazewnictwo było identyczne. Przed wejściem w życie ustawy o lasach 1 stycznia 1992 r. funkcjonowała wyłącznie jedna instytucja zarządu, tj. wynikająca z ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości.

Skarżący stoi na stanowisku, że przejęcie gruntów po dawnym ZBL "B." do zarządu Nadleśnictwa skutkowało tym, że obowiązek uiszczania opłat za ten zarząd stał się bezprzedmiotowy z dniem, w którym decyzja Urzędu Rejonowego stwierdzająca następstwo prawne stała się ostateczna. W obecnym stanie prawnym pod rządami ustawy o lasach obowiązuje zasada, że Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe włada nieruchomościami Skarbu Państwa za zasadzie zarządu, który to zarząd charakteryzuje się brakiem obowiązku uiszczania opłat. Obowiązujące obecnie przepisy nie regulują również kwestii przekazywania nieruchomości w zarząd, potwierdzenia istnienia zarządu czy wygaszania zarządu Wyjątek stanowi:

- art. 36 ust. 1 i 2 ustawy o lasach stanowiący podstawę prawną do wydania przez starostę decyzji administracyjnej w przedmiocie przekazania gruntów w zarząd,

- art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikayjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu (Dz.U. z 2014 r., poz. 1501 ze zm.) Obowiązujące obecnie przepisy nie regulują również kwestii przekazywania nieruchomości w zarząd, potwierdzenia istnienia zarządu który daje podstawę prawną do wydania decyzji wygaszającej zarząd w odniesieniu do gruntów w zarządzie Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe.

Skarżący stoi na stanowisku, że zarząd uregulowany w ustawie o lasach powstaje z mocy samego prawa wtedy kiedy dana nieruchomość zacznie wskazywać związek funkcjonalny (chociażby pośredni) z prowadzoną przez Lasy Państwowe gospodarką leśną lub także wtedy (niezależnie od istnienia związku funkcjonalnego) kiedy nieruchomość zostaje przekazana jednostce Lasów Państwowych pod jakimkolwiek tytułem prawnym lub faktycznym. Objęcie nieruchomości w zarząd w rozumieniu ustawy o lasach nie wymaga przy tym wydawania indywidualnego aktu administracyjnego w postaci decyzji. Podsumowując Skarżący wskazał, że przejęcie przez Nadleśnictwo ( obecnie Nadleśnictwo [...]) następstwa prawnego po dawnym Zakładzie Budownictwa Leśnego "B." skutkowało przejściem nieruchomości w zarząd Lasów Państwowych w rozumieniu ustawy o lasach.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. Z 2016 r., poz. 1066).

Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Uwzględnienie skargi skutkujące wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji lub postanowienia z obrotu prawnego w ramach tej kontroli może nastąpić wyłącznie przy spełnieniu warunków określonych w art. 145 § 1 P.p.s.a. Przepis ten obliguje Sąd do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub gdy zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności wymienione w art. 156 K.p.a. lub w innych przepisach.

Dokonując kontroli we wskazanym wyżej zakresie Sąd uznał, że zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji naruszają prawo w stopniu, który skutkuje koniecznością wyeliminowania ich z obrotu prawnego.

Słusznie skarżący zarzuca zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 162 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 6, art. 7, art. 105 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a. polegające na zaniechaniu poczynienia koniecznych ustaleń w sprawie odnośnie tego czy zachodzą kodeksowe przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji z dnia 12 sierpnia 1993 r. w części dotyczącej opłat z powodu jej bezprzedmiotowości.

Organ I instancji ustalił, że decyzją z dnia [...].08.1993r. znak [...] Kierownik Urzędu Rejonowego stwierdził, że Zarząd Budownictwa Leśnego "B." jest zarządcą gruntów Skarbu Państwa położonych w miejscowości U. oznaczonych działkami Nr 548/1, 549/1, 560, 561, 562, 563/1, 564/1, 582/1, 583/1, 548/2, 582/2, 563/2, 585, 549/2, 564/2, 583/3 o łącznej powierzchni 4,6600 ha. Decyzja powyższa została wydana w trybie obowiązujących wówczas przepisów ustawy z dnia 29 kwietnia 1985r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz.U. z 1991r. nr 30 poz. 127 z późn.zm.). Za powyższą nieruchomość została ustalona opłata roczna.

Ustalił ponadto, że decyzją z dnia [...].03.1994r. znak [...] Kierownik Urzędu Rejonowego uznał Nadleśnictwo za następcę prawnego Zakładu Budownictwa Leśnego i stwierdził, że wszelkie prawa i obowiązki w tym również obowiązek uiszczania opłat rocznych ustalonych dla dotychczasowego zarządcy przeszły na rzecz Nadleśnictwa .

Z dniem wejścia w życie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami zarząd nieruchomościami stanowiącymi własność Skarbu Państwa przekształcił się z tym dniem w trwały zarząd tych nieruchomości.

Organ ten stwierdził, że na podstawie zarządzenia nr 63 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 21.11.2007r., znak [...] Nadleśnictwo zmieniło nazwę na Nadleśnictwo [...].

W chwili obecnej działki pozostające w trwałym zarządzie Nadleśnictwa oznaczone są w ewidencji gruntów i budynków Nr 525/5, 525/6, 531, 534, 535, 536, 537 o łącznej powierzchni 4,3300 ha.

Wyjaśnił, że grunty będące przedmiotem postępowania zostały przekazane w zarząd Zarządowi Budownictwa Leśnego "B." na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 kwietnia 1985r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości, która określała zasady gospodarowania gruntami zabudowanymi i przeznaczonymi w planach zagospodarowania przestrzennego na cele zabudowy. Jak wynika z powyższego, przedmiotowe grunty nie były związane z prowadzoną gospodarką leśną, dlatego też przekazano je w trybie tej ustawy.

Wg organu I instancji całość postępowania związanego z naliczaniem i aktualizacją opłat była prowadzona w trybie obecnie obowiązującej ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2016r. poz. 2147 z późn. zm.), a zatem nie mają tu zastosowania przepisy ustawy z dnia 28 września 1991r. o lasach (Dz.U. z 2015r. poz. 2100 z późn. zm.).

W chwili obecnej powyższa nieruchomość również nie jest związana z gospodarką leśną na co wskazuje fakt, że jest wydzierżawiana na rzecz innych podmiotów. Nie znalazł on przesłanek do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w trybie art. 162 K.p.a. – zaakceptowane przez organ II instancji.

Ustalenia te nie są możliwe do zweryfikowania przez Sąd, gdyż w aktach sprawy dostępnych Sądowi brak jest decyzji z dnia [...] marca 1994 r., znak [...] Kierownika Urzędu Rejonowego, jak również zarządzenia nr 63 Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia 21 listopada 2007 r.

Organy nie wyjaśniły także w żaden sposób następstwa prawnego po Zarządzie Budownictwa Leśnego "B.", które wg wnioskodawcy zarządzeniem nr 41 Ministra Leśnictwa i Przemysłu – nie wiadomo z jakiej daty – w sprawie utrzymania przedsiębiorstwa państwowego pod nazwą Okręgowy Zarząd Lasów Państwowych stanowiło jego jednostkę organizacyjną. Trudno więc zweryfikować tezę wniosku, że "zgodnie z art. 76 ustawy o lasach "prawa i zobowiązania należące na podstawie dotychczasowych przepisów do organizacji gospodarczej skupiającej przedsiębiorstwa lasów państwowych pod nazwą Lasy Państwowe, stają się odpowiednio prawami i zobowiązaniami jednostek organizacyjnych Lasów Państwowych, o których mowa w art. 32 ust. 2".

Hipotetyczne nawet ustalenie przejęcia zarządu przedmiotowych nieruchomości od Zarządu Budownictwa Leśnego "B." przez Nadleśnictwo decyzją z dnia [...] marca 1994 r., nie jest tożsame z ustaleniem następstwa prawnego po Zarządzie Budownictwa Leśnego "B." będącego adresatem decyzji z dnia [...] sierpnia 1993 r.

Wnioskodawca upatrywał bezprzedmiotowości decyzji z dnia [...] sierpnia 1993 r. w części dotyczącej opłat w wydaniu decyzji z dnia 8 marca 1994 r., która stwierdzała jego następstwo prawne po "ZBL "B." i przekazywała zarząd wymienionych w nim nieruchomości skarżącemu. Organy nie kwestionując twierdzeń wniosku w tym zakresie w żaden sposób nie odniosły się do jego argumentacji. Wojewoda, w obszernej części uzasadnienia decyzji prawidłowo wyjaśnił pojęcie bezprzedmiotowości decyzji na gruncie art. 162 K.p.a., ale nie skonfrontował swoich teoretycznych rozważań ze stanem faktycznym sprawy. Nie wyjaśnił, tak jak i organ I instancji, dlaczego wydanie decyzji z dnia[...] marca 1994 r. nie uczyniło bezprzedmiotowym w rozumieniu art. 162 K.p.a. decyzji z dnia [...] sierpnia 1993 r. w części dotyczącej opłat.

Całość rozważań Wojewody w uzasadnieniu kontrolowanej decyzji dotyczyła charakteru zarządu nabytego przez Nadleśnictwo decyzją z dnia [...] marca 1994 r., przekształceniu go w trwały zarząd z u.g.n. i braku związku z gospodarką leśną. Rozważania Wojewody nie dotyczyły więc decyzji z dnia [...] sierpnia 1993 r., której wniosek dotyczył.

Sąd nie znając wzajemnych relacji pomiędzy decyzjami z dnia [...]sierpnia 1993 r. i z dnia [...] marca 1994 r., treści i podstawy prawnej decyzji z dnia[...] marca 1994 r. nie jest w stanie ocenić ich aktualności w kontekście zaistnienia bądź nie przesłanek z art. 162 K.p.a.

Należy wyjaśnić czy, a jeżeli tak, dlaczego wydanie decyzji z dnia [...] marca 1994 r. mogło uczynić decyzję z dnia [...] sierpnia 1993 r., bezprzedmiotową w zakresie opłat na podstawie art. 162 K.p.a.

Nieustalenie opisanych wyżej okoliczności powoduje, że stan faktyczny sprawy jest niepełny i wątpliwy. Wypowiadanie się więc wiążąco na temat zarzutów materialnoprawnych skargi byłoby przedwczesne.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. i art. 135 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy będą miały na względzie treść niniejszego uzasadnienia.