Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2468/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Telekomunikacja
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 8, art. 62, art. 77 par. 1, art. 107 par. 3, art. 155
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 114 ust. 3 pkt 1, art. 116 ust. 1 pkt 2 i ust. 7, art. 206 ust. 1,
journal: Dz.U. 2004 nr 171 poz 1800
law: Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Protokolant Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2009 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w [...]. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania rezerwacji częstotliwości oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2008 r., nr [...], Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej także: Prezes UKE), po rozpatrzeniu wniosku skarżącej spółki P. S.A. z siedzibą w W. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Prezesa UKE decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. w przedmiocie odmowy dokonania rezerwacji częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz - utrzymał w mocy ww. decyzję z dnia [...] kwietnia 2008 r.

Z akt sprawy wynika, iż pismem z dnia [...] listopada 2007 r. skarżąca spółka P. S.A. złożyła do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej wniosek o dokonanie rezerwacji częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz. W uzasadnieniu strona wnioskująca wskazała, iż nie wyklucza zainteresowania rezerwacjami częstotliwości na zasadzie współużytkowania z innym podmiotem. Ponadto skarżąca podniosła, że gdyby w analogicznym zakresie, jak objęty wnioskiem, toczyło się również postępowanie na skutek wniosku jednego lub więcej podmiotów, wnosi o łączne rozpoznawanie tych wniosków.

Pismem z dnia [...] grudnia 2007 r. Prezes UKE poinformował skarżącą spółkę, iż wnioskowane przez nią częstotliwości, decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty (zwanego dalej Prezesem URTiP) nr [...] z dnia [...] grudnia 2003 r., zmienioną decyzją Prezesa URTiP nr [...] z dnia [...] października 2005 r., zostały zarezerwowane na rzecz spółki S. S.A. na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej na okres do dnia [...] grudnia 2018 r. W związku z powyższym Prezes UKE poinformował skarżącą spółkę, iż w obecnym stanie faktycznym i prawnym nie jest możliwe dokonanie wnioskowanych przez nią częstotliwości.

W odpowiedzi na ww. pismo Prezesa UKE, skarżąca spółka w piśmie z dnia [...] grudnia 2007 r. powołała się na przepisy wprowadzające, jej zdaniem, obowiązek przeprowadzenia przetargu w sprawie rezerwacji częstotliwości w sytuacji, gdy w toku postępowania w sprawie zmiany rezerwacji częstotliwości daną częstotliwością będzie zainteresowany jeszcze inny podmiot, niż ten, dla którego dokonywana ma być zmiana częstotliwości.

Strona podtrzymała swoje stanowisko w pismach z dnia [...] stycznia 2008 r., a także z dnia [...] stycznia 2008 r., wskazując, że o tę samą częstotliwość ubiega się aktualnie większa liczba podmiotów, co świadczy o spełnieniu ustawowej przesłanki "braku dostatecznych zasobów częstotliwości", obligującej Prezesa UKE do przeprowadzenia przetargu.

W piśmie z dnia [...] stycznia 2008 r. swoje stanowisko w przedmiotowej sprawie przedstawiła S. S.A., podnosząc m.in., iż częstotliwości, o które ubiega się P. S.A. są już objęte rezerwacją dokonaną na rzecz spółki S. S.A. Ponadto S. S.A. wskazała, iż nie występuje również przesłanka zgody S. S.A. na współużytkowanie tych częstotliwości.

W wyniku rozpatrzenia sprawy Prezes UKE, działając na podstawie przepisów art. 104 § 1 k.p.a. oraz art. 114 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. – Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.) - wydał dniu [...] kwietnia 2008 r. decyzję nr [...] odmawiającą dokonania rezerwacji częstotliwości na rzecz skarżącej P. S.A. we wnioskowanym przez tę spółkę zakresie [...] MHz oraz [...] MHz.

W uzasadnieniu decyzji Prezes UKE stwierdził, iż okolicznością niebudzącą wątpliwości jest brak dostępnych częstotliwości w zakresach [...] MHz oraz [...] MHz, albowiem zostały one przeznaczone decyzjami rezerwacyjnymi Prezesa URTiP z dnia [...] grudnia 2003 r. i [...] października 2005 r. dla wykorzystania przez spółkę S. S.A. W tej sytuacji - zdaniem organu regulacyjnego - biorąc pod uwagę fakt, iż w przedmiotowej sprawie podstawowa okoliczność wskazana w przepisie art. 114 ust. 3 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, tj. przesłanka dostępności – nie występuje, Prezes UKE nie jest zobowiązany do dalszego badania pozostałych przesłanek wskazanych w art. 114 ust. 3 cyt. ustawy, albowiem niespełnienie nawet jednej przesłanki z w/w przepisu uniemożliwia wydanie decyzji rezerwacyjnej. Powołując się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 1/07, Prezes UKE wskazał, iż w przypadku złożenia wniosku o dokonanie rezerwacji częstotliwości, który nie może być pozytywnie załatwiony, konieczne jest wydanie decyzji o odmowie dokonania rezerwacji. Odnosząc się do wyrażonego we wniosku strony zainteresowania skarżącej spółki współużytkowaniem przedmiotowych częstotliwości z innymi podmiotami organ zauważył, iż w rozpatrywanym stanie faktycznym spółka S. S.A. nie wyraziła zgody na współużytkowanie częstotliwości [...] MHz oraz [...] MHz, w związku z czym nie zostały spełnione przesłanki, które umożliwiłyby organowi regulacyjnemu dokonanie rezerwacji częstotliwości na rzecz P. S.A. we wnioskowanym zakresie, na podstawie art. 114 ust. 6 ustawy - Prawo telekomunikacyjne. Ustosunkowując się do argumentów skarżącej dotyczących konieczności przeprowadzenia przetargu, organ powołał się na poglądy doktryny wyrażone przez prof. S. Piątka, wskazując, iż nie każda zmiana rezerwacji wymaga zastosowania postępowania przetargowego, albowiem zastosowanie takiej formy konieczne jest tylko wówczas, gdy zmiana rezerwacji polega na rozszerzeniu zakresu częstotliwości zarezerwowanych dla wnioskodawcy. Organ zauważył, iż w przedmiotowym stanie faktycznym, wniosek S. S.A. o zmianę decyzji rezerwacyjnej nie prowadzi do objęcia rezerwacją większego zakresu widma częstotliwości radiowych, niż zakres, który spółka ta użytkuje obecnie na podstawie prawomocnych decyzji rezerwacyjnych. Oznacza to, jak wskazał Prezes UKE, że w sprawie z wniosku S. S.A. o zmianę rezerwacji częstotliwości, przepisy art. 116 ust. 1 - 7 Prawa telekomunikacyjnego nie będą mieć zastosowania. Odnosząc się z kolei do wniosku skarżącej o łączne rozpoznanie wniosków o rezerwacje częstotliwości, organ regulacyjny stwierdził, że brak jest przewidzianych w przepisie art. 62 k.p.a. przesłanek wpływających na możliwość łączenia postępowań administracyjnych.

W dniu [...] kwietnia 2008 r. skarżąca P. S.A. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją organu regulacyjnego. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca zarzuciła, iż Prezes UKE nie rozpoznał istoty sprawy, która polega na ocenie:

- czy wniosek P. S.A. o rezerwację przedmiotowej częstotliwości może być rozpatrywany niezależnie od wniosku S. S.A. o zmianę rezerwacji częstotliwości, a jednocześnie - czy wniosek S. S.A. w tej sprawie może być rozpoznawany z pominięciem faktu złożenia i treści wniosku P. S.A., a także

- w jakim trybie powinno dojść do rozpoznania wniosku S. S.A., a co za tym idzie - m. in. jaka powinna być podstawa prawna rozpatrzenia wniosku P. S.A.

Skarżąca stwierdziła, iż dla rozpoznawania wniosków o rezerwację częstotliwości znaczenie ma, w świetle art. 116 ust. 1 ustawy, okoliczność, czy występuje brak dostatecznych zasobów częstotliwości. Zdaniem skarżącej Prezes UKE ocenił jej wniosek w oderwaniu od wniosku spółki S. S.A. o zmianę rezerwacji częstotliwości. Według strony dokonana przez Prezesa UKE, a także prof. S. Piątka w komentarzu do Prawa telekomunikacyjnego wykładnia art. 116 ust. 7 ustawy - Prawo telekomunikacyjne, nie została oparta na żadnej znanej metodzie wykładni przepisu prawa. Zdaniem skarżącej wniosek, jakoby przepis ten miał zastosowanie tylko do zmian rezerwacji częstotliwości polegających na "rozszerzeniu zakresu częstotliwości objętych decyzją", nie został oparty w szczególności na: wykładni gramatycznej (literalnej), wykładni historycznej, wykładni celowościowej, a także wykładni systemowej. W tej sytuacji – zdaniem skarżącej - nie jest wiadomo, dlaczego Prezes UKE prezentuje pogląd, iż art. 116 ust. 7 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, stosowany w zw. z art. 116 ust. 1 tej ustawy, wymagający przeprowadzenia przetargu przy orzekaniu o zmianie rezerwacji częstotliwości, miał mieć zastosowanie tylko dla "rozszerzenia zakresu częstotliwości objętych decyzją". Powyższe stanowisko Prezesa UKE, nie znajdujące oparcia w obowiązujących przepisach prawa, prowadzi - zdaniem strony - do nieuprawnionego zawężenia znaczenia, a przez to - nieuprawnionego ograniczenia stosowania art. 116 ust. 7 cyt. ustawy. Zdaniem skarżącej P. S.A., celem art. 116 ust. 7 ww. ustawy, który to cel pozostaje w zgodzie z literalnym brzmieniem powyższego przepisu, jest zapewnienie m. in., by poprzez zmianę rezerwacji częstotliwości nie dochodziło do obejścia przepisów prawa regulujących udzielanie rezerwacji częstotliwości, które prowadziłoby do uzyskiwania przez podmiot dodatkowych, nieprzewidzianych pierwotnie uprawnień (innych niż wpisane w istotę wykorzystania danej częstotliwości w zmieniających się okolicznościach) lub "zmniejszenia" ciążących na nim w związku z daną rezerwacją częstotliwości obowiązków. Ponadto celem tym jest to, by poprzez zmianę rezerwacji częstotliwości nie dochodziło do uprzywilejowania jednego gracza rynkowego w stosunku do konkurentów, którzy aktualnie (w chwili zmiany rezerwacji częstotliwości lub później) nie mają szansy na uzyskanie określonych uprawnień w zmienionym zakresie, choć gdyby w przeszłości mieli wiedzę, że ich uzyskanie będzie możliwe poprzez zmianę udzielonych wcześniej uprawnień, być może zdecydowaliby się ubiegać o uprawnienia z ich pierwotnym kształcie. Dlatego też skarżąca P. S.A. uznała, że niezbędne jest ponowne rozpatrzenie sprawy przez Prezesa UKE. Podobnie, zdaniem strony, ponownej oceny wymaga odmowa uznania przez organ, iż wnioski P. S.A. i P. Sp. z o.o. miałyby zostać rozpoznane oddzielnie, z uwagi - jak wskazał organ - na "odmienne zakresy częstotliwości", których dotyczą wnioski tych spółek. Według skarżącej, wbrew sugestiom organu, nie ulega wątpliwości, że P. S.A. i P. Sp. z o.o. wystąpiły w przeważającej mierze o te same częstotliwości, co czyni słusznym połączenie wniosków tych spółek do wspólnego rozpoznania.

W wyniku rozpatrzenia złożonego przez P. S.A. wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy Prezes UKE wydał w dniu [...] września 2008 r. decyzję nr [...], na podstawie której utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. w przedmiocie odmowy dokonania rezerwacji częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz.

W uzasadnieniu decyzji organ regulacyjny, powołując się na przepis art. 114 ust. 3 ustawy – Prawo telekomunikacyjne - stwierdził, iż jednym z podstawowych warunków, od których uzależnione jest dokonanie rezerwacji częstotliwości, jest istnienie dostępnych częstotliwości. Organ ponownie wskazał, iż decyzjami rezerwacyjnymi Prezesa URTiP z dnia [...] grudnia 2003 r. oraz z dnia [...] października 2005 r. wnioskowane częstotliwości zostały przyznane dla wykorzystania przez spółkę S. S.A. Bezspornym jest fakt, iż aby dokonać rezerwacji częstotliwości na rzecz podmiotu, muszą zostać spełnione łącznie wszystkie przesłanki wymienione w art. 114 ust. 3 pkt 1-7 ustawy. Organ zauważył, że w niniejszej sprawie podstawowa przesłanka dokonania rezerwacji - przesłanka dostępności - nie występuje. Organ regulacyjny wskazał, iż jest zobowiązany zbadać w pierwszej kolejności przesłanki ustawowe dopuszczalności udzielenia rezerwacji, a w przypadku braku zaistnienia choćby jednej z nich, odmówić rezerwacji częstotliwości. W niniejszej sprawie - zdaniem organu - nie zaszły ustawowe przesłanki do wszczęcia postępowania przetargowego. Ustosunkowując się do argumentacji skarżącej spółki odnośnie konieczności zastosowania w sprawie art. 116 ust. 7 ustawy - Prawo telekomunikacyjne, Prezes UKE odwołał się do poglądów doktryny. Powołując się ponownie na komentarz prof. S. Piątka do ustawy – Prawo telekomunikacyjne, organ stwierdził, iż nie każda zmiana rezerwacji będzie wymagała zastosowania postępowania przetargowego. Zastosowanie takiej formy konieczne jest tylko wówczas, gdy zmiana rezerwacji polega na rozszerzeniu zakresu częstotliwości zarezerwowanych dla wnioskodawcy. Zdaniem organu regulacyjnego zmiany warunków rezerwacji, które nie prowadzą do objęcia rezerwacją większego zakresu widma częstotliwości radiowych, nie wymagają stosowania postępowania przetargowego. Organ stwierdził, że pogląd, zgodnie z którym art. 116 ust. 7 ustawy – Prawo telekomunikacyjne nie dotyczy sytuacji, w której nie następuje przyznanie nowych pasm częstotliwości, jest całkowicie zgodny z wykładnią gramatyczną, celowościową oraz systemową. Zdaniem Prezesa UKE sama zmiana warunków wykorzystywania częstotliwości, jeśli nie prowadzi do uniemożliwienia innym podmiotom posiadającym rezerwację częstotliwości, korzystania z nich, np. w drodze powstania zakłóceń, nie wpływa na sytuację prawną oraz faktyczną innych podmiotów. W związku z powyższym, należy - zdaniem organu - zastosować wykładnię celowościową i podzielić pogląd prof. S. Piątka, uznając, że ustalając brzmienie art. 116 ust. 7 ustawodawca miał na względzie jedynie taką zmianę, która powoduje przyznanie nowych pasm częstotliwości. Organ wskazał, że w przedmiotowym stanie faktycznym wniosek S. S.A. o zmianę decyzji rezerwacyjnej nie prowadzi do objęcia rezerwacją większego zakresu widma częstotliwości radiowych, niż zakres, który spółka ta użytkuje obecnie na podstawie prawomocnych decyzji rezerwacyjnych. Oznacza to, iż w sprawie z wniosku S. S.A. o zmianę rezerwacji częstotliwości, przepisy art. 116 ust. 1 - 7 Prawa telekomunikacyjnego nie będą mieć zastosowania. Odnosząc się do zarzutów skarżącej spółki odnośnie oddzielnego rozpatrywania wniosków P. S.A. oraz P. Sp. z o.o., organ administracji podtrzymał swoje stanowisko, iż nie zachodziła konieczność łącznego rozpoznania obu wniosków, z uwagi na odmienne zakresy żądanych częstotliwości, zgłaszane w petitum wniosków, jak również z uwagi na fakt, iż nie są to wnioski o rezerwację częstotliwości złożone po przeprowadzeniu przetargu, które zgodnie z treścią art. 118c ust. 2 ustawy - Prawo telekomunikacyjne, winny być rozpatrzone łącznie w ramach jednego postępowania.

W dniu [...] października 2008 r. P. S.A., reprezentowana przez radcę prawnego - działając za pośrednictwem organu - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Prezesa UKE z dnia [...] września 2008 r. utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] kwietnia 2008 r.

Skarżąca spółka - wnosząc o uchylenie obu ww. decyzji Prezesa UKE – zarzuciła organowi regulacyjnemu naruszenie:

- art. 114 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne - poprzez błędne przyjęcie, iż podstawą dla odmowy dokonania rezerwacji częstotliwości objętej wnioskiem P. S.A. jest "brak dostępnych częstotliwości";

- art. 116 ust. 1 pkt 2, art. 116 ust. 2-6 w zw. z ust. 7 ustawy – Prawo telekomunikacyjne – poprzez błędne przyjęcie, że w sprawie zmiany rezerwacji częstotliwości w zakresie służby radiokomunikacyjnej, w której ma być wykorzystywana, nie stosuje się odpowiednio przepisów cyt. ustawy o przetargu na rezerwację częstotliwości, a w konsekwencji - niezastosowanie art. 114 ust. 4a ww. ustawy.

W uzasadnieniu skarżąca spółka, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko - podniosła, iż podejście Prezesa UKE zaprezentowane w zaskarżonej decyzji świadczy o tym, iż organ ten odnosił się do wniosku P. S.A. w całkowitym oderwaniu od sytuacji prawnej (procesowej) wynikającej z wystąpienia S. S.A. o wydanie decyzji w sprawie zmiany rezerwacji częstotliwości objętej wnioskiem P. S.A. Ponadto – zdaniem strony – organ pominął fakt, że wniosek S. S.A. dotyczył zmiany rezerwacji częstotliwości, co w świetle art. 116 ust. 7 ustawy, wymaga odpowiedniego stosowania przepisów o przetargu, a w konsekwencji pominął istotną część regulacji art. 114 cyt. ustawy, tj. m. in. ust. 4a. Zdaniem strony wniosek P. S.A. o rezerwację częstotliwości pozostawał w związku z wnioskiem o zmianę rezerwacji częstotliwości złożonym przez S. S.A. Skarżąca ponownie wskazała, że w jej ocenie, rozpoznanie wniosku S. S.A. o zmianę rezerwacji częstotliwości, a także wniosku P. S.A. o dokonanie na jej rzecz tej rezerwacji, wymaga przeprowadzenia przetargu. W ocenie skarżącej, nie istnieje jakikolwiek cel art. 116 ust. 7 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, który pozwalałby uznać, że jest tym przepisem objęta tylko taka zmiana decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, która powoduje "zwiększenie" zakresu zarezerwowanej częstotliwości. Strona stwierdziła, że stanowisko organu w powyższej materii jest niezasadne, a skutkiem tego jest błędne poprzestanie przez Prezesa UKE na uwzględnieniu wyłącznie przesłanki z art. 114 ust. 3 ustawy (niedostępność częstotliwości) i wydanie decyzji w oparciu o powyższy przepis. Według skarżącej nie sposób zgodzić się z organem, że w sprawie dotyczącej wniosku S. S.A. art. 116 ust. 7 cyt. ustawy, stanowiący o obowiązku przeprowadzenia przetargu, nie będzie miał zastosowania, skoro częstotliwościami, których dotyczy wniosek S. S.A. zainteresowane są inne podmioty (np. P. S.A., jak również P. Sp. z o.o.), co jest równoznaczne z brakiem dostatecznych zasobów częstotliwości, w rozumieniu art. 116 ust. 1 i 2 ustawy (stosowanymi odpowiednio na podstawie ust. 7).

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga P. S.A. z siedzibą w W. nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu, albowiem zaskarżona decyzja Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] września 2008 r., nr [...], a także utrzymana nią w mocy decyzja tego organu z dnia [...] kwietnia 2008 r. - nie naruszają prawa.

Przedmiotowe decyzje Prezesa UKE nie naruszają – zdaniem Sądu – zarówno norm prawa materialnego zawartych w ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, w tym w szczególności art. 114 ust. 3 pkt 1 oraz art. 116 ust. 1 pkt 2 w związku z ust. 7 tej ustawy, jak również nie uchybiają przepisom postępowania administracyjnego, w tym przede wszystkim art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 ustawy - Prawo telekomunikacyjne w stopniu mogącym mieć jakikolwiek istotny wpływ na ostateczny wynik sprawy.

Według Sądu uznać należy ponadto, iż organ regulacyjny, wydając sporne decyzje nie dopuścił się również obrazy normy procesowej wyrażonej w przepisie art. 62 k.p.a.

Jak stanowi przepis art. 114 ust. 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, rezerwacji częstotliwości dokonuje, zmienia ją lub cofa Prezes UKE.

Zgodnie z przepisem art. 114 ust. 3 pkt 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne rezerwacji częstotliwości dokonuje się dla podmiotu, który spełnia wymagania określone ustawą oraz jeżeli częstotliwości objęte wnioskiem są dostępne.

W świetle powołanego przepisu ustawy - Prawo telekomunikacyjne należy stwierdzić, iż częstotliwość dostępna to częstotliwość wolna, czyli nieużywana przez inny podmiot na podstawie odpowiednich uprawnień. Niedostępność może być wynikiem dokonania rezerwacji częstotliwości na rzecz innego podmiotu. Niewątpliwie zakaz udzielania rezerwacji kolidujących z udzielonymi wcześniej uprawnieniami dotyczy nie tylko sytuacji faktycznej, związanej z wykorzystywaniem częstotliwości, lecz także sytuacji prawnej ukształtowanej decyzjami wcześniej wydanymi (tak również: S. Piątek /w:/ Prawo telekomunikacyjne. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, s. 642).

Z akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, iż decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r., nr [...] Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty dokonał na rzecz spółki S. S.A. z siedzibą w W. rezerwacji częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz, które spółka ta może wykorzystywać do dnia [...] grudnia 2018 r. Decyzja ta została odpowiednio zmieniona w 2004 r. i 2005 r., a następnie – w wyniku rozpatrzenia wniosku S. S.A. – zmieniona przez Prezesa UKE w dniu [...] października 2008 r. poprzez wprowadzenie możliwości wykorzystania tych częstotliwości również w służbie cywilnej ruchomej (vide: ostateczna decyzja nr [...].

Bezspornym jest zatem, iż wnioskowany przez skarżącą spółkę zakres częstotliwości jest przydzielony do wyłącznego wykorzystania dla ww. operatora telekomunikacyjnego - spółki S. S.A., na podstawie ważnej decyzji organu regulacyjnego.

W tej sytuacji uznać należy, iż w dacie składania przez skarżącą spółkę P. S.A. wniosku o dokonanie rezerwacji spornych częstotliwości, a także w dacie wydawania przez Prezesa UKE obu skarżonych w niniejszej sprawie decyzji, w obrocie prawnym obowiązywały ostateczne decyzje przydzielające innemu podmiotowi wnioskowane zakresy częstotliwości.

Zdaniem Sądu oznacza to, jak słusznie wskazał Prezes UKE, że częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz nie mogą zostać przydzielone innemu, niż S. S.A. - podmiotowi dopóty, dopóki ww. decyzja rezerwacyjna będzie obowiązywała w obrocie prawnym, albowiem nie może być uznana za dostępną częstotliwość, która jest przyznana wcześniej ostateczną decyzją administracyjną innemu podmiotowi (podobnie: /w:/ wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2008 r., sygn. akt II GSK 339/07).

Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, iż w rozpatrywanej sprawie brak jest obecnie dostępnych częstotliwości z wnioskowanego przez stronę skarżącą zakresu [...] MHz oraz [...] MHz, a zatem organ regulacyjny, wydając skarżoną decyzję odmawiającą dokonania rezerwacji ww. częstotliwości, słusznie wskazał, jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia, przepis art. 114 ust. 3 pkt 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, albowiem podstawowa przesłanka dokonania rezerwacji częstotliwości - przesłanka dostępności - nie występuje w niniejszej sprawie.

Zdaniem Sądu nie można uznać za trafne twierdzenia skarżącej P. S.A., iż dla rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie istotnym jest, że S. S.A. złożyła wniosek o zmianę rezerwacji częstotliwości i tym samym stworzyła innym podmiotom możliwość ubiegania się o te częstotliwości bez spowodowania kolizji nowych rezerwacji z udzieloną już rezerwacją częstotliwości.

Skoro częstotliwości [...] MHz oraz [...] MHz są przyznane na mocy obowiązującej decyzji spółce S. S.A., to dopóty, dopóki ta ostateczna decyzja pozostaje w obrocie, to częstotliwości nią zarezerwowane nie mogą być uznane za dostępne. Nie ma zatem żadnych przesłanek zarówno prawnych, jak i faktycznych, które przemawiałyby za uznaniem, iż złożenie przez podmiot wniosku o zmianę rezerwacji częstotliwości w zakresie rodzaju służby ruchomej, w jakiej częstotliwości te mogą być wykorzystywane - prowadzi do sytuacji, w której częstotliwości te mogą być traktowane jako dostępne, w rozumieniu przepisu art. 114 ust. 3 pkt 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne.

Należy zauważyć, że S. S.A. wykorzystywała wspomniane częstotliwości w służbie stałej na podstawie prawomocnych decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości. Natomiast zwiększenie zakresu świadczonych przez nią usług poprzez wykorzystywanie tych samych częstotliwości w służbie ruchomej, wbrew twierdzeniom skarżącej, nie prowadzi do objęcia zakresem rezerwacji nowych dóbr rzadkich (tj. częstotliwości), które mogłyby być zarezerwowane na rzecz innych podmiotów, natomiast prowadzi do uruchomienia nowych usług telekomunikacyjnych w zakresie udzielonego przez organ regulacyjny zezwolenia.

Nie sposób pominąć również okoliczności, iż uwzględnienie przedmiotowego wniosku S. S.A. w drodze decyzji Prezesa UKE z dnia [...] października 2008 r., nr [...], nastąpiło w konsekwencji uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 listopada 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 1708/06, decyzji Prezesa UKE z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany rezerwacji częstotliwości oraz poprzedzającej ją decyzji tego organu z dnia [...] stycznia 2006 r. Warto wskazać, iż w uzasadnieniu przedmiotowego prawomocnego orzeczenia WSA w Warszawie zostało wyrażone jednoznaczne stanowisko, że częstotliwości w zakresach [...] MHz oraz [...] MHz decyzjami organu regulacyjnego z dnia [...] grudnia 2003 r. oraz z dnia [...] października 2005 r. zostały zarezerwowane do wyłącznej dyspozycji spółki S. S.A., i nie istnieje możliwość zarezerwowania tych częstotliwości dla innego, niż S. S.A. - podmiotu.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie wniosek o rezerwacje częstotliwości złożony przez skarżącą P. S.A. w sytuacji, gdy wnioskowane częstotliwości są już zarezerwowane dla innego podmiotu, mógł być rozstrzygnięty tylko negatywnie.

W ocenie Sądu brak jest w związku z powyższym jakichkolwiek uzasadnionych podstaw do uznania, iż Prezes UKE - wydając decyzję o odmowie dokonania rezerwacji częstotliwości - dopuścił się obrazy przepisu art. 114 ust. 3 pkt 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, skoro wnioskowane przez skarżącą spółkę częstotliwości nie były dostępne.

Ustosunkowując się do zarzutu naruszenia art. 116 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 7 ustawy – Prawo telekomunikacyjne - poprzez wydanie decyzji o odmowie rezerwacji przedmiotowych częstotliwości na rzecz skarżącej bez uprzedniego przeprowadzenia postępowania przetargowego wskazać należy wyraźnie, iż z przepisu art. 116 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy wynika, że podmiot, dla którego zostanie dokonana rezerwacja częstotliwości, jest wyłaniany w drodze przetargu wyłącznie w przypadku braku dostatecznych zasobów częstotliwości.

W przedmiotowej sprawie wskazana powyżej przesłanka "braku dostatecznych zasobów częstotliwości" nie występuje, albowiem częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz są zarezerwowane na rzecz innego operatora – S. S.A. w drodze ostatecznej decyzji rezerwacyjnej, której ostatnia zmiana nie prowadziła do wystąpienia nowych zasobów częstotliwości.

Zdaniem Sądu rację ma organ regulacyjny twierdząc, iż całkowicie błędny jest pogląd strony skarżącej, zgodnie z którym zmiana decyzji rezerwacyjnej poprzez zmianę warunków wykorzystywania częstotliwości powoduje stan braku dostatecznych zasobów częstotliwości, albowiem - jak słusznie wskazał Prezes UKE - pod pojęciem zasobów częstotliwości rozumieć należy zakres widma częstotliwości, a nie sposób jego wykorzystania.

W tej sytuacji uznać trzeba, że ze względu na brak dostępnych (niezarezerwowanych) częstotliwości, Prezes UKE nie miał możliwości przeprowadzenia przetargu. Stan braku dostępnych zasobów częstotliwości występuje bowiem w sytuacji, kiedy dostępne są wolne częstotliwości, lecz w ilości niewystarczającej, aby przyznać je wszystkim zainteresowanym podmiotom. Jedynie zaistnienie takiej sytuacji powodowałoby konieczność przeprowadzenia przetargu.

Zdaniem Sądu niedopuszczalna jest sytuacja, w której Prezes UKE miałby przeprowadzać przetarg na częstotliwości, które są już prawomocnie zarezerwowane na rzecz innego podmiotu – S. S.A., albowiem przetarg może być przeprowadzony jedynie na częstotliwości dostępne, tj. niezarezerwowane, np. w sytuacji wcześniejszego cofnięcia lub uchylenia stosownej decyzji rezerwacyjnej. Taka sytuacja jednakże nie ma w niniejszym stanie faktycznym miejsca, gdyż bezsporne jest, że decyzja rezerwacyjna wydana na rzecz spółki S. S.A. nie została skutecznie wyeliminowana z obrotu prawnego i jako ostateczna - jest dla organu wiążąca.

W ocenie Sądu nie można również zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej spółki, że zmiana rezerwacji częstotliwości polegająca na zmianie rodzajów służby radiokomunikacyjnej, powinna automatycznie prowadzić do podjęcia działań przewidzianych w art. 116 ust. 1 ustawy - Prawo telekomunikacyjne.

Wprawdzie w świetle art. 116 ust. 7 w zw. z art. 116 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy, przetarg można przeprowadzić także w przypadku zmiany rezerwacji częstotliwości, jednakże - zdaniem Sądu - ze względu na umieszczony w tym przepisie warunek "odpowiedniego" stosowania ustępów 1-6, nie każda zmiana rezerwacji częstotliwości będzie wymagała przeprowadzenia przetargu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela stanowisko organu, iż przeprowadzenie przetargu jest konieczne tylko wówczas, gdy zmiana decyzji rezerwacyjnej polega na rozszerzeniu zakresu częstotliwości objętych decyzją, co nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie.

Sąd stoi na stanowisku, że w świetle przepisów art. 116 ust. 7 w zw. z art. 116 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne, zmiany rezerwacji częstotliwości, które nie prowadzą do objęcia rezerwacją większego zakresu widma częstotliwości radiowych nie wymagają przeprowadzania przetargu.

Należy wskazać, iż podobne stanowisko prezentuje również prof. S. Piątek, który komentując sporny przepis art. 116 ww. ustawy, wskazał, że "Nie każda zmiana rezerwacji będzie wymagała zastosowania postępowania przetargowego. Zastosowanie tej formy jest konieczne tylko wówczas, gdy zmiana rezerwacji polega na rozszerzeniu zakresu częstotliwości zarezerwowanych dla wnioskodawcy. Spełniony musi być także warunek niedostatku zasobów częstotliwości. Ich brak musi być stanem trwałym w momencie wpłynięcia wniosków o rozszerzenie rezerwacji. Natomiast wszelkie zmiany rezerwacji podejmowane z urzędu przez Prezesa URTiP, zmiany ograniczające zakres rezerwacji oraz zmiany warunków rezerwacji, które nie prowadzą do objęcia rezerwacją większego zakresu widma częstotliwości radiowych, nie wymagają stosowania postępowania przetargowego" (vide: S. Piątek, Prawo telekomunikacyjne. Komentarz, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2005, s. 667).

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, iż w niniejszej sprawie wniosek spółki S. S.A. z dnia [...] listopada 2005 r. o zmianę rezerwacji częstotliwości nie dotyczył objęcia zwiększonego zakresu widma, ani poszerzenia obszaru zakresu częstotliwości, gdyż wnioskowana zmiana dotyczyła wyłącznie rodzaju służby radiokomunikacyjnej, a zatem jedynie sposobu korzystania z uprzednio zarezerwowanych częstotliwości.

Według Sądu brak jest w związku z powyższym jakichkolwiek uzasadnionych podstaw do uznania, iż Prezes UKE, wydając sporną decyzję o odmowie dokonania rezerwacji częstotliwości - dopuścił się obrazy przepisu art. 116 ust. 7 ustawy – Prawo telekomunikacyjne, skoro w niniejszej sprawie nie zachodziła sytuacja, w której organ regulacyjny zobowiązany był do przeprowadzenia przetargu.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przypadku złożenia wniosku o dokonanie rezerwacji częstotliwości, który nie mógł być pozytywnie załatwiony, konieczne było więc wydanie decyzji o odmowie dokonania rezerwacji (tak również: WSA w Warszawie /w:/ wyroku z dnia 13 kwietnia 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 1/07).

Mając to na względzie należy uznać, iż Prezes UKE prawidłowo odmówił skarżącej spółce dokonania rezerwacji wnioskowanych częstotliwości z uwagi na brak ich dostępności, a nie z uwagi na brak dostatecznych zasobów tych częstotliwości.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie całkowicie niezasadny jest ponadto zarzut naruszenia przepisu art. 62 k.p.a., który stanowi, iż w sprawach, w których prawa lub obowiązki stron wynikają z tego samego stanu faktycznego oraz z tej samej podstawy prawnej i w których właściwy jest ten sam organ administracji publicznej, można wszcząć i prowadzić jedno postępowanie dotyczące więcej niż jednej strony.

Otóż należy wskazać, iż wielość spraw administracyjnych w rozumieniu powołanego przepisu występuje wówczas, gdy są to sprawy tożsame w tym znaczeniu, że każda z tych spraw ma taką samą podstawę faktyczną i taką samą podstawę prawną i do rozstrzygnięcia każdej z tych spraw właściwy jest ten sam organ administracji publicznej.

Niewątpliwie uznać należy, że aby można było w ogóle zastosować przepis art. 62 k.p.a., musi zaistnieć szereg przesłanek, w tym przede wszystkim: identyczność stanu faktycznego, identyczność podstawy prawnej oraz właściwość jednego organu administracji państwowej.

Zdaniem Sądu należy zgodzić się z organem regulacyjnym, iż w niniejszej sprawie występuje jedynie wspólna właściwość jednego organu administracji publicznej - Prezesa UKE, zaś brak jest pozostałych istotnych przesłanek koniecznych do zastosowania przepisu art. 62 k.p.a.

Należy zauważyć, iż w przypadku wniosku spółki S. S.A. o dokonanie zmiany decyzji rezerwacyjnej, w trybie art. 155 k.p.a., dotyczył on zmiany sposobu korzystania z zarezerwowanych na jej rzecz częstotliwości w zakresie rodzaju służby radiokomunikacyjnej. Dokonanie zmiany decyzji rezerwacyjnej w zakresie wnioskowanym przez S. S.A. jest jedynie zmianą sposobu wykorzystania dobra, którym spółka już dysponuje. Natomiast wniosek skarżącej P. S.A. obejmuje przyznanie dobra - uprawnienia w postaci rezerwacji tychże częstotliwości. Niemożliwe jest zatem dokonanie wyboru w drodze jednej decyzji administracyjnej jednego z podmiotów, który w porównaniu z pozostałymi najpełniej spełnia kryteria przyznania określonego dobra, a dla pozostałych uczestników postępowania wybór ten stanowiłby podstawę do negatywnego rozstrzygnięcia ich wniosków. W niniejszej sprawie nie mamy bowiem do czynienia z sytuacją zabiegania przez dwa podmioty o to samo dobro.

W niniejszej sprawie bezspornym jest fakt, że skarżąca spółka zwróciła się do Prezesa UKE z wnioskiem o dokonanie rezerwacji częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz, zaś w momencie składania tego wniosku wskazane częstotliwości nie były dostępne. Wyłącznym dysponentem wskazanego pasma była spółka S. S.A., w stosunku do której toczyło się postępowanie w sprawie zmiany rezerwacji częstotliwości. Zatem zgodzić się należy z organem, iż nie zaszła zbieżność praw lub obowiązków stron wynikających z tego samego stanu faktycznego oraz tej samej podstawy prawnej, a więc organ regulacyjny nie mógł wszcząć i prowadzić, zgodnie z art. 62 k.p.a., jednego postępowania dotyczącego więcej niż jednej strony.

W takiej sytuacji organ regulacyjny prawidłowo wydał dwie odrębne, niezależne od siebie decyzje administracyjne kończące całkowicie odrębne postępowania.

W przypadku zaskarżonej decyzji organ prawidłowo wziął pod uwagę ugruntowane w judykaturze i doktrynie poglądy, że w przypadku złożenia wniosku o dokonanie rezerwacji, który nie może być pozytywnie załatwiony, konieczne jest wydanie decyzji o odmowie dokonania rezerwacji.

Ponadto, jeśli chodzi o zarzut skarżącej spółki dotyczący oddzielnego rozpatrzenia wniosków P. S.A. oraz P. sp. z o.o., Sąd uznał, że organ regulacyjny prawidłowo przyjął, że w świetle obowiązujących przepisów nie zachodziła konieczność łącznego rozpoznania obu tych wniosków z uwagi przede wszystkim na fakt, iż nie są to wnioski o rezerwację częstotliwości złożone po przeprowadzeniu przetargu, które zgodnie z treścią przepisu art. 118c ust. 2 ustawy - Prawo telekomunikacyjne, winny być rozpatrzone łącznie, w ramach jednego postępowania, skutkującego wydaniem jednej decyzji.

Jedynie na marginesie wskazać należy, iż analogiczne stanowisko, jak w niniejszej sprawie, zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 17 kwietnia 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2488/08, w którym oddalił skargę P. sp. z o.o. na decyzję Prezesa UKE w przedmiocie odmowy dokonania rezerwacji częstotliwości z zakresu [...] MHz oraz [...] MHz.

Biorąc powyższe pod uwagę należy przyjąć, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie i z tej przyczyny podlega oddaleniu na podstawie przepisu art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.