Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 175/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność postępowania i że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Iwona Maciejuk, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi A. Z. na bezczynność PGE Dystrybucja S. A. Oddział W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że PGE Dystrybucja S. A. Oddział W. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od PGE Dystrybucja S. A. Oddział W. na rzecz skarżącego A. Z. kwotę 580 zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie była skarga A. Z. na bezczynność PGE Dystrybucja S.A. Oddział w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy:

Wnioskiem z dnia [...] września 2020 r. (data wpływu do organu – [...] września 2020 r.) A. Z. (zwany dalej: wnioskodawca, skarżący), zwrócił się do PGE Dystrybucja S.A. Oddział w W. (zwany dalej: PGE, organ, spółka) w trybie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 2176, zwana dalej: u.d.i.p.) o udzielenie informacji publicznej w zakresie posiadanej informacji na temat wszystkich linii energetycznych, będących w zarządzie czy obsługiwanych albo będących własnością PGE, a znajdujących się w powiecie wołomińskim i powiecie legionowskim wraz z nazwą linii, jej przebiegiem, parametrami i kopią posiadanej mapy z zaznaczeniem przebiegu linii oraz umiejscowionych słupów energetycznych podtrzymujących posiadane linie energetyczne.

W odpowiedzi na przedmiotowy wniosek organ pismem znak [...] z dnia [...] października 2020 r. poinformował wnioskodawcę, że żądane przez niego informacje stanowią informację przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. W związku z czym wezwał skarżącego do wykazania, w terminie 14 dni, że udostępnienie przez spółkę informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

W dniu [...] grudnia 2020 r. skarżący wniósł (za pośrednictwem platformy ePUAP) do spółki pismo stwierdzające, iż domagał się udostępnienia informacji prostej, a nie przetworzonej.

Pismem datowanym na [...] stycznia 2021 r. skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na jego wniosek z dnia [...] września 2020 r. Skarżący wniósł o: zobowiązanie organu do rozpatrzenia jego wniosku, stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności oraz zasądzenie od PGE na jego rzecz kosztów postępowania.

Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w związku z art. 1 ust. 1 u.d.i.p., poprzez brak udostępnienia informacji publicznej w ustawowym terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku.

W uzasadnieniu złożonego środka zaskarżenia wnioskodawca wskazał, iż termin ustawowy na udostępnienie informacji upłynął w dniu [...] października 2020 r. Pomimo upływu terminu do chwili obecnej organ nie udostępnił wnioskowanej informacji publicznej, a zatem pozostaje w bezczynności. Wobec powyższego niniejsza skarga stała się konieczna i jest uzasadniona.

Decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2021 r. organ, działając na podstawie art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 5 ust. 2 u.d.i.p., stwierdził, iż żądane przez wnioskodawcę informacje stanowią informację przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. i odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, zwana dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśli art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje również bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w ustawie.

Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Ponadto sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.).

Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej zachodzi w sytuacji, w której podmiot ten w ustawowo określonym terminie nie podejmie żadnej z przewidzianych prawem czynności, to jest nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno-technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), albo nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej bądź decyzji o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p.), albo też nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskaże, w jaki sposób lub, w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.).

Przedmiotem wniesionej w niniejszej sprawie skargi jest bezczynność organu polegająca na nieudostępnieniu skarżącemu, w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, żądanych przez niego informacji, dotyczących wszystkich linii energetycznych, będących w zarządzie czy obsługiwanych albo będących własności PGE, a znajdujących się w powiecie wołomińskim i powiecie legionowskim wraz z nazwą linii, jej przebiegiem, parametrami i kopią posiadanej mapy z zaznaczeniem przebiegu linii oraz umiejscowionych słupów energetycznych podtrzymujących posiadane linie energetyczne.

Nie budzi wątpliwości ani nie jest przedmiotem sporu między stronami, że PGE jest podmiotem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznych.

Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach, wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów, realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. c u.d.i.p., udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o danych publicznych, w tym: treść innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej. Pojęcie "danych publicznych" nie zostało w ustawie zdefiniowane. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie jedynie do przykładowego (porządkowego) wymienienia danych, którym ten status może być przyznany. W doktrynie przyjmuje się, że w świetle ujętego w art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. wyliczenia uprawnione jest twierdzenie, że dane publiczne stanowi treść zawarta w stanowisku wyrażonym przez organy władzy publicznej, bez względu na formę wyrazu, miejsce publikacji, czy też zakres podmiotów, których dotyczy (por. M. Bidziński, M. Chmaj, P. Szustakiewicz: Ustawa o dostępie do informacji publicznej, Komentarz, wyd. Beck z 2018 r.). Także w orzecznictwie dominuje stanowisko, według którego informacją publiczną jest treść dokumentów, wystąpień, opinii i ocen dokonywanych przez podmioty zobowiązane do ich udostępnienia, bez względu na to do kogo są kierowane, kto je wytworzył oraz jakiej sprawy dotyczą (por. wyroki WSA w Warszawie: z 16 lipca 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 721/08, publ. OwSG 2009, nr 5, poz. 35; z 14 czerwca 2006 r. sygn. akt II SAB/Wa 192/05, publ. Legalis; z 21 czerwca 2017 r. sygn. akt II SAB/Wa 90/17, publ. Legalis). Ważne jest by wskazane dokumenty służyły realizowaniu przez organ zadań publicznych.

Spełniona została więc przesłanka przedmiotowa i podmiotowa zastosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie wniosku skarżącego.

Należy podkreślić, że przepisy u.d.i.p. nakładają na podmioty dysponujące informacjami publicznymi obowiązek ich udostępnienia bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Gdy informacja publiczna nie może zostać udostępniona w 14-dniowym terminie, należy powiadomić wnioskodawcę o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni się informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.).

W niniejszej sprawie niesporna jest okoliczność, że wniosek skarżącego o udostępnienie żądanej informacji publicznej wpłynął do organu w dniu [...] września 2020 r., a pismem z dnia [...] października 2020 r. organ stwierdził, iż wnioskowana do udostępnienia informacja publiczna ma charakter informacji przetworzonej i wezwał skarżącego do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w jej uzyskaniu. Odpowiedź skarżącego w tym zakresie wpłynęła do spółki w dniu [...] grudnia 2020 r. Niesporne jest także, iż przedmiotowy wniosek został załatwiony przez spółkę poprzez wydanie decyzji w dniu [...] lutego 2021 r., w więc już po wniesieniu skargi na bezczynność organu.

Zauważyć w tym miejscu trzeba, że skoro wniosek o udostępnienie informacji publicznej wpłynął do organu w dniu 30 września 2020 r., a pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie organu w dniu 7 grudnia 2020 r., zaś decyzja wydana została w dniu [...] lutego 2021 r., to organ uchybił określonemu w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. 14-dniowemu terminowi jego załatwienia.

W dacie wniesienia skargi do Sądu, organ pozostawał w bezczynności. Jednakże bezczynność ta ustała wobec wydania decyzji ([...] lutego 2021 r.). W tej sytuacji Sąd nie mógł zobowiązać organu do rozpoznania wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej w trybie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Zaistnienie powyżej okoliczności nie zwalnia jednak Sądu od obowiązku orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy w sprawie miała miejsce bezczynność i czy miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd bowiem, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., dysponuje obecnie kompetencją do uwzględnienia skargi na bezczynność, pomimo że sama bezczynność przestała istnieć po wniesieniu skargi na skutek załatwienia sprawy przez organ.

Jak szczegółowo przedstawiono wyżej, udostępnienie informacji przez organ nastąpiło po upływie ustawowego 14-dniowego terminu do załatwienia wniosku i nie zachodziły okoliczności, o których mowa w art. 13 ust. 2 oraz art. 15 ust. 2 u.d.i.p., Sąd był więc zobowiązany z urzędu do orzeczenia o uwzględnieniu skargi na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (punkt 1 sentencji wyroku), poprzez deklaratoryjne stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego.

Zdaniem Sądu, stwierdzona bezczynność organu (w okresie od 8 grudnia 2020 r. do 22 lutego 2021 r.) nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (punkt 2 sentencji wyroku). Nie wynikała bowiem z lekceważącego stosunku do wnioskodawcy, czy złej woli organu.

W piśmie procesowym z dnia [...] czerwca 2021 skarżący wniósł o "wymierzenie organowi grzywny za przewlekłe i z rażącym naruszeniem przepisów ustawy rozpoznanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej". W tym zakresie Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. (pkt 3 sentencji wyroku), nie stwierdził bowiem zaistnienia przesłanek art.149 § 2 p.p.s.a. W dacie orzekania organ wydał już decyzję, a jak wskazano w punkcie 2 wyroku, bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

O zasądzeniu od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania w kwocie 580 zł (obejmujących uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł oraz koszty zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł), Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205, art. 209 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2018, poz.265, ze zm.; w pkt 4 sentencji wyroku).