Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2348/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-08-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 29a
journal: Dz.U. 2011 nr 177 poz 1054
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Krawczyk, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Olesińska, sędzia WSA Radosław Teresiak (sprawozdawca), Protokolant referent Katarzyna Makowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi S. S.A. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od lipca do listopada 2014 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz S. S.A. z siedzibą w P. kwotę 24.338 zł (słownie: dwadzieścia cztery tysiące trzysta trzydzieści osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R., przeprowadził wobec S. S.A z siedzibą w P. (dalej: "Spółka", "Skarżąca") kontrolę podatkową w zakresie zasadności zwrotu podatku od towarów i usług za okres od 1 lipca do 30 listopada 2014 r. Zgodnie z ustaleniami kontroli Spółka w badanym okresie prowadziła działalność gospodarczą na terytorium kraju w zakresie sprzedaży produktów żywnościowych oferowanych w punktach gastronomicznych (restauracjach), głównie osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. W ofercie Spółki znajdowały się dania gotowe i przygotowywane na miejscu, jak: sałatki, zupy, przystawki, dania obiadowe, desery, napoje zimne, napoje gorące. Niektóre z oferowanych przez Spółkę usług dotyczyły sprzedaży wymienionej w poz. 7 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Finansów dnia 23 grudnia 2013 r. w sprawie towarów i usług, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1719, dalej: "rozporządzenie Ministra Finansów"). W protokole z kontroli podatkowej, doręczonym dnia 15 maja 2015 r., stwierdzono, że wynikające ze złożonych przy piśmie z dnia 2 marca 2015 r. korekt deklaracji VAT-7 za lipiec, sierpień, wrzesień, październik i listopad 2014 r. kwoty zwrotu podatku na rachunek bankowy są niezasadne.

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w R. postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r., wszczął postępowanie podatkowe w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca do listopada 2014 r. a postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. , przedłużył terminu dokonania zwrotów do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia podatnika w ramach postępowania podatkowego. Następnie decyzją z [...] lutego 2016 r. określił Skarżącej w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca 2014 r. do listopada 2014 r. kwotę zwrotu różnicy podatku we właściwej wysokości.

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego, w odniesieniu do skorygowania przez Spółkę podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży usług restauracyjnych opodatkowanych 8% stawką VAT i 23% stawką VAT, podkreślił, że w interpretacji indywidualnej z dnia 2 lipca 2014 r., Dyrektor Izby Skarbowej w W. uznał za prawidłowe stanowisko Spółki, zgodnie z którym:

- świadczenie Spółki obejmujące dostawę produktu do spożycia na miejscu (w lokalu) wraz z wykonaniem czynności dodatkowych stanowi, z perspektywy przepisów w zakresie VAT, świadczenie złożone podlegające opodatkowaniu VAT;

- świadczenie Spółki obejmujące dostawę produktu do spożycia na miejscu (w lokalu) wraz z wykonaniem czynności dodatkowych stanowi usługę restauracyjną (związaną z wyżywieniem);

- świadczenie Spółki obejmujące dostawę produktu do spożycia na miejscu (w lokalu) wraz z wykonaniem czynności dodatkowych stanowiące usługę restauracyjną (związaną z wyżywieniem) może być opodatkowane obniżoną stawką VAT, z wyłączeniem tej części, która odpowiada wartości sprzedaży produktu opodatkowanego według podstawowej stawki VAT (w szczególności napojów);

- w świetle art. 29 a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054, ze zm., dalej: "ustawy o VAT") podstawą opodatkowania świadczenia Spółki (dostawa produktu do spożycia na miejscu) jest cena płacona przez klienta alokowana do części odpowiadającej wartości usługi restauracyjnej i części odpowiadającej wartości produktu (i pomniejszona o należny VAT).

Skarżąca po otrzymaniu interpretacji indywidualnej przygotowała korekty rozliczeń VAT za okres od lipca do listopada 2014 r. z uwzględnieniem następujących założeń:

- Spółka zidentyfikowała towary (napoje) sprzedawane w w/w okresie, które stanowiły towary wymienione w poz. 7 załącznika do rozporządzenia w sprawie obniżonych stawek VAT,

- Spółka zidentyfikowała transakcje sprzedaży tych towarów realizowane do konsumpcji na miejscu, a więc sprzedaży tych towarów w ramach usługi restauracyjnej (w oparciu o indeksy towarów oraz wyłączając transakcje i lokale prowadzące wyłącznie sprzedaż ,.na wynos"), w podziale na poszczególne miesiące rozliczeniowe,

- Spółka zidentyfikowała transakcje sprzedaży, które zostały udokumentowane fakturami VAT i wyłączyła je z korekty za okres lipiec - listopad 2014 r.,

- Spółka określiła wartość komponentu produktowego dotyczącego sprzedaży towarów w ramach usługi restauracyjnej - w oparciu o koszt normatywny określony dla sprzedaży w tamtym okresie oraz rozsądną marżę,

- Spółka zweryfikowała cenę sprzedaży brutto tych towarów do konsumpcji na miejscu oraz zastosowała metodologię alokacji tej ceny brutto do odpowiednich stawek VAT zgodnie z założeniami biznesowymi (w oparciu o metodologię stosowaną przez Spółkę oddającą specyfikę działalności restauracyjnej,

- Spółka określiła cenę brutto komponentu produktowego i komponentu usługowego odnośnie sprzedaży wskazanych towarów do konsumpcji na miejscu w okresie lipiec - listopad 2014 r. (z wyłączeniem sprzedaży fakturowanej), jaką powinna była stosować zgodnie z uzyskaną interpretacją podatkową z dnia 2 lipca 2014 r.

W efekcie określenia ceny brutto komponentu produktowego i usługowego, Spółka ustaliła wartość sprzedaży netto i VAT, jaką powinna była deklarować w odniesieniu do sprzedaży wskazanych towarów do konsumpcji na miejscu (z wyłączeniem sprzedaży fakturowanej). Różnica pomiędzy sprzedażą netto i VAT należnym (ustalona w efekcie zastosowania powyższych działań) została ujęta w korekcie rozliczeń VAT, w tym deklaracji VAT-7. Spółka wyjaśniła, że alokacja ceny brutto płaconej przez klienta, oparta została na metodzie odkosztowej, tj. koszcie zakupu napoju oraz rozsądnej marży dotyczącej sprzedaży tego typu napojów w sprzedaży detalicznej w branży spożywczej w wysokości 20%. Spółka wskazała, że wartość ta koresponduje ze sprzedażą komponentu produktowego w ramach usługi restauracyjnej. Pozostała część ceny uzyskiwanej od klienta stanowi wartość sprzedaży objętą 8% stawką VAT i koresponduje ze sprzedażą komponentu usługowego w ramach usługi restauracyjnej.

W ocenie organu I instancji w sporządzonych korektach sprzedaży Spółka wykazała się dowolnością w kształtowaniu wartości usługi restauracyjnej w cenie sprzedaży produktu, w zależności od rodzaju sprzedawanego produktu. Zdaniem organu, Spółka część marży, która powinna być opodatkowana podstawową stawką VAT "przerzuca" do wartości "usługi restauracyjnej" i opodatkowuje niższą stawką VAT. Organ stwierdził, iż zastosowany sposób przeliczenia nie był miarodajny a z punktu widzenia konsumenta obojętny. Klient decydując się na zakup określonego produktu w ramach usługi restauracyjnej kieruje się w tym przypadku ceną brutto a nie elementami ją tworzącymi.

W ocenie organu Spółka zastosowała wybiórczo uzyskaną interpretację z dnia 2 lipca 2014 r., gdyż nie dokonała korekt ceny brutto według wskazanej przez siebie metody w przypadku paragonów fiskalnych dokumentujących wyłącznie sprzedaż opodatkowaną według stawki 23 % (paragon 91 639). Poza korektą pozostawiono również transakcje sprzedaży, do których były wystawiane na żądanie klientów faktury sprzedaży.

W ocenie organu pierwszej Spółka dokonała jedynie zmiany metody wyliczeń wartości w odniesieniu do sprzedaży objętej 8% i 23% stawką podatku uwidocznionej w innej wysokości na paragonach fiskalnych. Wartość tej korekty - dokonanej poza ewidencją, do prowadzonych rejestrów (ksiąg rachunkowych) wprowadzono zbiorczo jedną pozycją.

Naczelnik podkreślił, iż w dniu 9 stycznia 2015 r. Minister Finansów wydał interpretację zmieniającą interpretację indywidualną, podzielając stanowisko Spółki, że świadczy ona usługi restauracyjne, które mają charakter świadczeń złożonych.

Mając powyższe na względzie uznał, że w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług i rozporządzenia wykonawczego, świadczenie usługi restauracyjnej (PKWiU 56) w zakresie produktów spożywczych wymienionych w pkt 1-6 poz. 7 załącznika objęta jest w całości stawką podstawową, ponieważ nie ma podstaw do zastosowania dwóch stawek do tego świadczenia. Podstawą opodatkowania kompleksowej usługi związanej z wyżywieniem, obejmującej dostawę produktu do spożycia na miejscu, niezależnie od tego czy jest to produkt wymieniony w poz. 7 załącznika do rozporządzenia wykonawczego Ministra Finansów, czy też inny produkt, zgodnie z art. 29a ustawy o VAT jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, z wyjątkiem kwoty podatku.

W konsekwencji, Naczelnik Urzędu Skarbowego stwierdził, że Spółka w złożonych deklaracjach korygujących zaniżyła wartość podatku należnego na łączną kwotę 991.840, 50 zł. Naczelnik [...] na podstawie art. 99 ust. 12 ustawy o VAT dokonał rozliczenia podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lipca do listopada 2014 r.

Pismem z dnia 18 lutego 2016 r. Skarżąca wniosła odwołanie od powyższej decyzji organu pierwszej instancji, zarzucając naruszenie:

1) art. 14 m § 1 i 2 pkt 1-3 O.p., przez jego niezastosowanie i uznanie, że Spółka nie była objęta ochroną prawną wynikającą z interpretacji podatkowej wydanej w indywidualnej sprawie w dniu 2 lipca 2014 r.,

2) art. 29a ust. 1 w związku z art. 29a ust. 6 pkt 1 oraz w związku z art. 41 ust. 16 ustawy o VAT i § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów, dla których obniża się stawkę podatku od towarów i usług, oraz warunków stosowania stawek obniżonych, przez:

- przyjęcie, że w przypadku usług restauracyjnych nie ma możliwości przypisania ceny płaconej przez klienta do komponentu produktowego i komponentu usługowego, z wykorzystaniem różnych stawek VAT(odpowiednio podstawowej i obniżonej), oraz

- podjęcie próby kwestionowania przyjętej przez Spółkę metodologii alokacji ceny za usługę restauracyjną, pomimo braku podstaw prawnych i merytorycznych do takiego działania.

Uzasadniając ww. zarzuty argumentowała, że była uprawniona do dokonania korekty VAT-7 za miesiące od lipca 2014 r. do listopada 2014 r. Prawo do korekty wynikało z interpretacji indywidualnej z dnia 2 lipca 2014 r., w której organ interpertacyjny potwierdził, że w przypadku usług restauracyjnych (związanych z wyżywieniem), stanowiących usługę kompleksowa, świadczenie Spółki obejmujące dostawę produktu do spożycia na miejscu (w lokalu) wraz z wykonaniem czynności dodatkowych, stanowiące usługę restauracyjną, może być opodatkowane obniżoną stawką VAT z wyłączeniem tej części, która odpowiada wartości sprzedaży produktów opodatkowanych według podstawowej stawki VAT, przy czym Spółka jest uprawniona do dokonania odpowiedniej alokacji ceny do komponentu usługowego i komponentu produktowego.

Skarżąca stwierdziła, iż zastosowany przez nią klucz alokacji marży w cenie usługi restauracyjnej (gastronomicznej) do komponentu usługowego oraz komponentu towarowego został ustalony dla celów ww. korekty prawidłowo, z uwzględnieniem specyfiki prowadzonej działalności.

Podsumowujac uznała, iż składając ww. korekty deklaracji objęta była ochroną prawną wynikającą z interpretacji indywidualnej, stosujac się do interpretacji indywidualnej, czego wyrazem było dokonanie odpowiednich zmian w systemie informatycznym (w tym sprzedażowym i finansowo-księgowym) i nastąpiło to przed zmianą interpretacji indywidualnej.

Zaznaczyła, iż podział cen i alokacja ich do odpowiednich stawek VAT (tj. przypisanie właściwej podstawy opodatkowania do stawki VAT) następuje z uwzględnieniem kosztów ponoszonych przez Spółkę w związku z zakupem towaru (aby w każdym przypadku zapewnić pokrycie kosztów zakupu towarów). Spółka najpierw określała koszt nabycia danego towaru (produktu) i powiększała go o odpowiednią marżę (tak określona podstawa opodatkowania była objęta podstawową stawką VAT). Jednocześnie pozostała część ceny uzyskiwanej od klienta była objęta obniżoną stawką VAT. Podstawa opodatkowania objęta obniżoną stawką VAT była uzależniona od dwóch głównych czynników - ceny brutto danej usługi (kształtowana przez rynek) oraz kosztu nabycia towaru wydawanego w ramach usługi. Stąd podstawa ta może się różnić w przypadku poszczególnych usług.

Zdaniem Skarżącej, organ i instancji w sposób nieuprawniony zakwestionował sposób alokacji marży pomiędzy komponentem usługowym oraz komponentem produktowym usług restauracyjnych.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzje organu I instancji.

Jak wskazał organ odwoławczy kwestią sporną stanowi prawo Spółki do skorygowania w marcu 2015 r. podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży usług restauracyjnych świadczonych w okresie od lipca do listopada 2014 r., których sprzedaż dokumentowano z zastosowaniem kas fiskalnych - w związku ze złożonymi przez Spółkę dnia 2 marca 2015 r. deklaracjami korygującymi VAT-7 za poszczególne miesiące od lipca do listopada 2014 r., zwiększającymi kwotę zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym za każdy z tych miesięcy.

Organ odwoławczy wskazał, iż Spółka świadczyła usługi gastronomiczne między innymi przez sieć restauracji serwujących klientom dania i napoje, świadcząc usługi gastronomiczne opodatkowane obniżoną stawką VAT (8%) oraz opodatkowane podstawową stawką VAT.

W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej przedstawione przez Spółkę paragony fiskalne potwierdzały, że praktykowała zasady kształtowania ceny sprzedawanych usług w sposób opisany w interpretacji z dnia 2 lipca 2014 r. Sprzedaż uwidoczniona na tych paragonach dokonywana była po doręczeniu interpretacji z dnia 2 lipca 2014 r. Spółka dokonała kalkulacji sprzedaży opodatkowanej różnymi stawkami, tak jak to opisała we wniosku o interpretacje, czego organ wydający interpretację indywidualną (do czasu jej zmiany) nie kwestionował. Jak wykazała kontrola podatkowa, sprzedaż ta była właściwie zaewidencjonowana w prowadzonych rejestrach, a w konsekwencji w złożonych w ustawowych terminach deklaracjach VAT-7 za lipiec, sierpień, wrzesień, październik i listopad 2014 r. W tym stanie rzeczy, w opinii Dyrektora Izby Skarbowej korygowanie podstawy opodatkowania, a poprzez to ceny serwowanych klientom usług związanych z wyżywieniem - po ich zrealizowaniu i sprzedaży z zastosowaniem kas fiskalnych, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz.U. z 2013 r., poz. 363) - nie znajdował podstaw prawnych w interpretacji, na którą powołuje się Strona.

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej przyjęta przez Spółkę metoda kalkulowania podstawy opodatkowania (w efekcie jej korygowania) wartości sprzedaży, w szczególności w zakresie określenia podstawy opodatkowania preferencyjną 8% stawką VAT, jako "pozostała część ceny uzyskiwanej od klienta" - uprawnia do stwierdzenia, że korygowanie podstawy opodatkowania poszczególnych usług (w aspekcie stawki VAT) po ich sprzedaży udokumentowanej paragonami fiskalnymi, nie miało na celu urealnienia faktycznego przedmiotu sprzedaży lecz wyłącznie świadczy o reformowaniu ceny sprzedaży usług, tak by w pewien sposób zryczałtować wartość sprzedaży opodatkowanej stawką podstawową. Zastosowana metoda potwierdza wyłącznie, że celem zmiany podstawy opodatkowania stawką 23% było założenie biznesowe by cena usługi opodatkowanej 23% stawką VAT co do zasady nie przekraczała 120% kosztu zakupu "napoju" (uproszenie dla pojęcia sprzedaży wymienionej w poz. 7 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów).

Dyrektor Izby Skarbowej podzielił stanowisko organu pierwszej instancji zgodnie z którym Spółka nie była uprawniona do zmiany podstawy opodatkowania w związku z wydaną interpretacją indywidualną z dnia 2 lipca 2014 r. W ocenie organu odwoławczego zmniejszenia obciążeń fiskalnych związanych z dokonywaną sprzedażą usług gastronomicznych opodatkowanych w części 8% stawką VAT w części 23% stawką, nie ma podstaw biznesowych.

Końcowo organ odwoławczy stwierdził, iż dokonana korekta wartości sprzedaży opodatkowanej 8% stawką VAT i 23% stawką VAT nie jest skutkiem zastosowania zasad określania podstawy opodatkowaniu świadczonych przez Spółkę usług omówionych w ww. interpretacji. W jego ocenie elementy stanu faktycznego związane ze sporną korektą wartości sprzedaży nie były objęte opisem stanu przyszłego we wniosku o wydanie tej interpretacji.

Skarżąca zaskarżyła następnie powyższą decyzję organu odwoławczego wnosząc skargę w piśmie z dnia 30 czerwca 2016 r., w której wniosła o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Skarżąca zarzuciła naruszenie:

- art. 14 m § 1 O.p., przez uznanie, że Spółce nie przysługuje ochrona prawna wynikająca z wydanej przez Ministra Finansów w jej indywidualnej sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 2 lipca 2014 r. w związku z brakiem wskazania przez Spółkę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wszystkich istotnych okoliczności stanu faktycznego, w sytuacji, gdy w ocenie Spółki okoliczności wymienione w skarżonej decyzji nie mają wpływu na ocenę stanowiska wyrażonego przez Spółkę we wniosku o interpretację,

- art 29a ust. 1 w związku z art. 41 ust. 1 i 16 ustawy o VAT, § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów w związku z poz. 7 załącznika do ww. rozporządzenia oraz art. 81 § 1 O.p., przez zakwestionowanie prawa spółki do złożenia korekty deklaracji VAT w związku z zastosowaniem przez spółkę nieprawidłowych stawek VAT do świadczonych przez nią usług gastronomicznych zgodnie z interpretacja indywidualną Ministra Finansów z dnia 2 lipca 2014 r.

W uzasadnieniu Spółka zanegowała przyjęte przez organ stanowisko, zgodnie z którym podatnik, który zastosował błędną stawkę podatku VAT do sprzedawanych towarów i usług nie był uprawniony do jej skorygowania. Skarżąca zaznaczyła, iż prawo do złożenia takie, korekty nie jest uzależnione od istnienia uzasadnienia biznesowego takiej korekty, jak to wskazuje organ w skarżonej decyzji.

Za nieuprawnione uznała stanowisko organu, iż nie przysługuje jej ochrona wynikająca z uzyskanej interpretacji za okres od jej uzyskania do jej zmiany. Spółka stwierdziła, że opis stanu faktycznego zawarty we wniosku o udzielenie interpretacji nie musi zawierać wszelkich informacji związanych jedynie pośrednio, czy też w sposób nie wpływający na ocenę stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego a jedynie te z nich. które są prawnie relewantne. tj. mogą wpływać na subsumcję organu interpretacyjnego.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko w sprawie, uznając zarzuty skargi za niezasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), sąd administracyjny przeprowadza kontrolę pod względem zgodności z prawem aktów wydawanych przez organy administracji publicznej. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga analizowana według powyższych kryteriów zasługiwała na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę okoliczność wydania w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. w przedmiotowej sprawie interpretacji podatkowej nr IPPP2/443-390/14-4/MM, z dnia 2 lipca 2014 r.

W świetle owej interpretacji za prawidłowe uznane stanowisko Skarżącego w szczególności w następującym zakresie:

1) świadczenie Spółki obejmujące dostawę produktu do spożycia na miejscu (w lokalu) wraz z wykonaniem czynności dodatkowych stanowiące usługę restauracyjną (związaną z wyżywieniem) może być opodatkowane obniżoną stawką VAT, z wyłączeniem tej części, która odpowiada wartości sprzedaży produktu opodatkowanego według podstawowej stawki VAT (w szczególności napojów);

2) w świetle art. 29 a, ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania świadczenia Spółki (dostawa produktu do spożycia na miejscu) jest cena płacona przez klienta alokowana do części odpowiadającej wartości usługi restauracyjnej i części odpowiadającej wartości produktu (i pomniejszona o należny VAT).

Powyższa interpretacja podatkowa stanowiła w ocenia Skarżącego podstawę do dokonania korekty deklaracji VAT-7.

Z kolei w skarżonej decyzji Organ uznał, że korygowanie podstawy opodatkowania, a poprzez to ceny serwowanych klientom usług związanych z wyżywieniem - po ich zrealizowaniu i sprzedaży z zastosowaniem kas fiskalnych, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz.U. z 2013 r., poz. 363) - nie znajduje podstaw prawnych w interpretacji, na którą powołuje się Strona.

Mając więc tak nakreślone granice sporu zdaniem Sądu rację należy przyznać Skarżącemu, iż przysługuje mu ochrona wynikająca z uzyskanej interpretacji za okres od jej uzyskania do jej zmiany a zatem dokonana korekta deklaracji VAT-7 znajduje uzasadnienie ww. interpretacji.

Nie znajduje uzasadnienia prawnego stanowisko Organu, że sytuacja związana z korygowaniem podatku VAT należnego wykazanego, między innymi na paragonach fiskalnych, jako, że nie była elementem opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Stronę we wniosku o wydanie rzeczonej interpretacji indywidualnej to interpretacja w tym zakresie nie chroni Skarżącego.

Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych użyte w art. 14b § 3 O.p. ustawowe określenie "wyczerpująco" należy rozumieć jako przedstawienie danego zagadnienia na tyle wszechstronnie, dogłębnie, szczegółowo, gruntownie i dokładnie, aby wnioskodawca mógł zająć stanowisko w stosunku do prezentowanego stanu rzeczy, zaś organ podatkowy na tej podstawie udzielić jednoznacznej odpowiedzi co do konkretnego zdarzenia przyszłego lub obecnego (VIII SA/Wa 624/16).

Zatem sygnalizowanie przez Wnioskodawcę, że otrzymana interpretacja podatkowa w której przedstawiona przez niego ocena prawna stanu faktycznego została uznana za prawidłową może skutkować dokonaniem korekty nie mieści się w pojęciu wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego. Po pierwsze bowiem jak słusznie zauważył Skarżący ewentualny zamiar dokonania korekty nie wpływa na sposób w jaki powinien być interpretowany przepis prawa materialnego a po drugie decyzja Wnioskodawcy o dokonaniu korekty może zostać podjęta już po otrzymaniu interpretacji podatkowej.

Drugim argumentem Organu wskazującym, iż dokonana przez Skarżącego korekta deklaracji VAT – 7 wykracza poza ramy nakreślone w otrzymanej interpretacji podatkowej jest przyjęta metoda kalkulowania podstawy opodatkowania. Przy czym jak stwierdza Organ o ile obraną metodę weryfikowania ceny sprzedaży usługi opodatkowanej 23% stawką VAT, można zmieścić w sformułowaniu uwidocznionym w rzeczonej interpretacji indywidualnej o tyle w odniesieniu do usługi opodatkowanej 8% stawką VAT żadnej wartości (Spółka) nie alokuje, a wyłącznie pozostałą wartość ceny zapłaconej przez klienta przypisuje do tej usługi.

Zdaniem Sądu przyjęta przez Skarżącego metoda alokacji ceny płaconej w lokalu przez klienta a w konsekwencji metoda określania podstawy opodatkowania jest zgodna ze stanowiskiem zaprezentowanym przez Skarżącego i uznanym za prawidłowe przez Organ w interpretacji podatkowej. Z przedmiotowej interpretacji indywidualnej wynika bowiem, że zgodne z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT będzie alokowanie ceny zapłaconej przez klienta Skarżącego do części odpowiadającej wartości usługi restauracyjnej i części odpowiadającej wartości produktu. Zatem określenie wysokości podstawy opodatkowania w przypadku Skarżącego może polegać na przyjęciu metody alokacji polegającej na "rozbiciu" ceny płaconej przez klienta ostatecznego na wartość produktu (komponent towarowy) i usługi restauracyjnej (tzw. komponent usługowy). Nie zasadny jest zatem zarzut Organu, że w zakresie usługi restauracyjnej opodatkowanej 8% stawką VAT żadnej wartości nie alokowano a wyłącznie pozostała wartość ceny zapłaconej przez klienta przypisuje się do tej usługi. Organ zarówno w interpretacji indywidualnej (opierając się na przedstawionym stanie faktycznym) jak i w obecnie skarżonej decyzji nie stwierdził, aby Skarżąca wykonywała usługi niemieszczące się w zakresie usług restauracyjnych zatem wydzielenie z ceny zapłaconej przez klienta wartości produktu (komponent towarowy) skutkuje, że pozostała część to wartość usługi restauracyjnej (komponent usługowy). Z kolei sama metoda alokacji, jaka zostanie zastosowana w świetle przedmiotowej interpretacji indywidualnej pozostawiona została Skarżącemu.

Kolejny argument Organu wskazujący jakoby Wnioskodawca (Skarżący) nie ujawnił, że dla celów "stosowania interpretacji", podejmie działania polegające na ponownym określeniu podstawy opodatkowaniu w oparciu o koszt normatywny określony dla sprzedaży w danym okresie oraz rozsądną marżę, zdaniem Sądu jest chybiony. Ponownie należy wskaz, iż informacja o zamiarze dokonania korekty a do tego sprowadza się zarzut ponownego określenia podstawy opodatkowania przez Skarżącą w analizowanej sprawie nie był elementem stanu faktycznego o którym mowa w art. 14b § 3 O.p.

Jako niemający znaczenia dla sprawy należy ocenić zarzut, że Spółka nie ujawniła także, że w okresie przed zweryfikowaniem cen sprzedaży usług, określając podstawę opodatkowania 8% stawką VAT i 23% stawką VAT stosowała metodę określania tej sprzedaży w sposób, który nie odzwierciedlał specyfiki jej działalności restauracyjnej i realizacji przyjętej przez nią strategii. Organ nie wskazał jakie znaczenie ma powyższa refleksja w kontekście wykładni przepisów prawa zawartej w przedmiotowej interpretacji indywidualnej. Zdaniem Sądu powyższa okoliczność nie ma znaczenia dla sprawy.

W ponownym postępowaniu Organ, uwzględniając stanowisko wynikające z niniejszego wyroku w szczególności w zakresie oceny, czy korekta deklaracji podatkowej dokonana przez Skarżącą odpowiadała otrzymanej uprzednio interpretacji podatkowej oraz w jaki zakresie powyższa interpretacja chronią Skarżącą do czasu jej zmiany.

Na wniosek strony Skarżącej Sąd zasądził na jej rzecz zwrot kosztów postępowania sądowego w wysokości obejmującej wpis, opłatę skarbową od pełnomocnictwa i koszty zastępstwa procesowego (art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. w związku z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu - tekst jedn.: Dz. U. Nr 31, poz. 153).

-----------------------

12