Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 29/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-02-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

1 Postanowienie Dnia 14 lutego 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2011 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. F. reprezentowanego przez J. F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2010 roku, nr [...] w przedmiocie zmiany części opisowej i kartograficznej operatu ewidencji gruntów i budynków – postanawia – odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 2010 roku, nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Starosty K. z dnia [...] września 2009 roku, nr [...] zmieniającą z urzędu ustalenia klasyfikacyjne i ewidencyjne w części opisowej i kartograficznej operatu ewidencji gruntów i budynków w działkach nr 605/5 o pow. 0,94 ha i w działce nr 607 o pow. 0,87 ha położonych w miejscowości Poręby D., gmina C., dla których prowadzona jest jednostka rejestrowa nr [...] w ten sposób, że:

– część konturu klasyfikacyjnego nr 1084-ŁIV włączono do konturu klasyfikacyjnego nr 1082/4-LsIV, zaś pozostałą część oznaczono numerem, 1084/1-ŁIV – zgodnie

z operatem klasyfikacyjnym sporządzonym przez Biuro Geodezji

i terenów Rolnych w Rz., włączonym do państwowego zasobu geodezyjnego w dniu 12 lipca 2010 roku, pod numerem [...];

– w działce nr 605/5 o pow. 0,94 ha w miejsce użytków gruntowych o nazwie "łąki trwałe" oznaczone symbolem "ŁIV" o pow. 0,22 ha "pastwiska trwałe" oznaczone symbolem "PsIV" o pow. 0,18 ha i "lasy" oznaczone symbolem "LsIV" o pow. 0,54 ha wprowadzono użytki gruntowe o nazwie "pastwiska trwałe" oznaczone symbolem "PsIV" o pow. 0,18 ha i "lasy" oznaczone symbolem "LsIV" o pow. 0,76 ha;

– w działce 607 o pow. 0,87 ha w miejsce użytków gruntowych o nazwie "łąki trwałe" oznaczone symbolem "ŁIV" o pow. 0,27 ha, "pastwiska trwałe" oznaczone symbole "PsIV" o pow. 0,10 ha i lasy oznaczone symbole "LsIV" o pow. 0,50 ha wprowadzono użytki gruntowe o nazwie "pastwiska trwałe" oznaczone symbolem "PsVI" o pow. 0,10 ha i "lasy" oznaczone symbolem "LsIV" o pow. 0,50 ha.

W ustawowym terminie skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniósł T. F. reprezentowany przez J. F. W jej treści poza zarzutami mającymi świadczyć o niezgodności zakwestionowanej decyzji z prawem zawarto wniosek o wstrzymanie jej wykonania.

Skarżący nie powołał przy tym żadnych okoliczności, które miałyby go uzasadniać.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W orzecznictwie przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi

o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Dotyczy to sytuacji, gdy

w razie uwzględnienia skargi przez Sąd zwrot spełnionego świadczenia lub jego wartości nie byłby możliwy – por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. GZ 127/04 (niepubl.) oraz z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. GZ 138/2004, publ. LexPolonica Maxima CD nr 375764.

Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Ciężar wykazania zaistnienia okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na podmiocie, który złożył

w tym przedmiocie wniosek. Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku o wstrzymanie miałby się domyślać, jakie dowody chciałaby przedstawić wnioskodawca, aby wykazać spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. – zob. postanowienie NSA z 18 marca 2010 roku, sygn. II FSK 502/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl. W sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia Sąd zobligowany odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, albowiem nie ma możliwości zweryfikowania, czy wystąpiły przesłanki, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. – postanowienia NSA z 6 lutego 2009 roku II FZ 39/09 oraz z 26 listopada 2007 roku, II FZ 338/07, www.orzeczenia.nsa.gov.pl. W niniejszej sprawie skarżący nie powołał się na żadne okoliczności, które pozwoliłyby zasadnie twierdzić, że

wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do wytępienia okoliczności,

o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd zwraca przy tym uwagę, że zaskarżona decyzja nie nakłada na skarżącego żadnego obowiązku, który podlegałby wykonaniu. Wydanie zaskarżonej decyzji ma jedynie ten skutek, że obliguje odpowiednie organy administracji publicznej do odzwierciedlenia jej treści w części opisowej i kartograficznej operatu ewidencji gruntów i budynków. Nie da się zatem przyjąć, że może ona sprowadzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków

Mając całość wyżej wyłożonych kwestii na uwadze Sąd w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.