Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1598/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-10-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, Sędzia WSA Jerzy Płusa, Asesor WSA Alojzy Skrodzki (spr.), Protokolant Marcin Bącal, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2005 r. sprawy ze skargi M. B., H. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2005 r. w podatku od nieruchomości, podatku leśnym i podatku rolnym 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) stwierdza, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją, wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm.)) w zw. z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym (Dz. U. nr 200, poz. 1682 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. – zwane dalej SKO - utrzymało w mocy decyzję Burmistrza T. z dnia [...] lutego 2005 r. nr [...] w przedmiocie określenia M. i H. B. za rok 2005 r. łącznego zobowiązania pieniężnego za nieruchomość w P. w kwocie 309,70 zł.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...] lutego 2005 r. Burmistrz T. wydał decyzję w przedmiocie określenia łącznego zobowiązania pieniężnego za nieruchomość w P. za rok 2005 r. w kwocie 309,70 zł, w tym: podatek od nieruchomości 308,70 zł i podatek leśny - 0,80 zł. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji podał, iż wymiaru podatków dokonano na podstawie zapisów w ewidencji gruntów oraz uchwał Rady Miejskiej w T. z dnia [...] grudnia 2004 r.: nr [...] - w sprawie podatku od nieruchomości w roku podatkowym 2005 r. oraz nr [...] w sprawie obniżenia średniej ceny skupu żyta dla celów podatku rolnego w 2005 r.

Z ww. decyzja Burmistrza T. nie zgodzili się skarżący i złożyli odwołanie, w którym wnieśli o uchylenie decyzji Burmistrza T.. Skarżący podnieśli w odwołaniu, iż aktem notarialnym z [...] stycznia 1981 r. nabyli działkę w P. o pow. 1510 mkw, stanowiącą cześć gospodarstwa rolnego. Na działce tej nigdy nie było lasu, co potwierdza decyzja z [...] grudnia 1985 r. ustalająca należności i opłaty roczne z tytułu nabycia i użytkowania gruntów rolnych na cele rekreacyjne. Nadto od daty nabycia do 2004 r. skarżący nigdy nie otrzymali żadnej decyzji potwierdzającej posiadanie lasu. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. Burmistrz T. wykreślił z ewidencji gruntów zapis dot. posiadania lasu. W ocenie skarżących podstawą wszelkich należności i roszczeń winny być zapisy w księdze wieczystej.

SKO rozpoznając odwołanie nie podzieliło zdania skarżących zawartego w odwołaniu i utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji SKO wskazało, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym (Dz. U. nr 200, poz. 1682 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem leśnym podlegają określone w ustawie lasy, z wyjątkiem lasów zajętych na wykonywanie innej działalności gospodarczej niż działalność leśna. Lasem w rozumieniu ustawy są grunty leśne sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako lasy. Zatem przepisy ustawy podatkowej szczegółowej określają sposób ustalania przedmiotu opodatkowania (podstawy opodatkowania) w podatku leśnym. W sytuacji, gdy zapisy w ewidencji gruntów odbiegają od rzeczywistego wykorzystania nieruchomości, niezbędne w pierwszej kolejności jest dostosowania zapisów do stanu rzeczywistego. Mając powyższe na uwadze w dniu [...].08.2004 r. została wydana przez Burmistrza T. decyzja w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów, jednak jak wynika z akt sprawy decyzja ta została zaskarżona przez skarżących i postępowanie w tej sprawie toczy się, ze względu na uchylenie ww. decyzji przez organ odwoławczy a mianowicie Wojewodę M..

Na ww. decyzję Skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z wnioskiem o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi skarżący powtórzyli argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej, a ponadto podnoszą, że w 1999 r. na terenie działki przebywali kierownik referatu ewidencji gruntów Gminy T. wraz ze swoim zastępcą i pracownikiem dokonując wizytacji, w wyniku czego powstał protokół, w którym nie ma żadnej wzmianki o lesie. Strona podnosi, że Gmina T. dokonała zmiany kwalifikacji gruntu bez podstawy prawnej tzn. z pominięciem operatu geodezyjno – kartograficznego. Strona wskazała ponadto, że w wyniku odwołania od decyzji Burmistrza Gminy T. z dnia [...] sierpnia 2004 r. w sprawie wykreślenia z ewidencji gruntów zapisu dotyczącego posiadania lasu i wpisania użytku Bi – tereny zabudowane wniosła odwołanie i otrzymała decyzję Wojewody M. z dnia [...] marca 2005 r., uchylającą decyzję Burmistrza T. z [...] sierpnia 2004 r. Mając to na uwadze w ocenie strony w sprawie określenia podatku należało zawiesić postępowanie do czasu rozstrzygnięcia przez Wojewodę M. kwestii charakteru posiadanego gruntu a następnie wydać decyzję w sprawie podatku leśnego.

Mając powyższe na uwadze w ocenie skarżących uchylenie decyzji organu podatkowego jest zasadne.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż zgodnie z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej u.p.p.s.a., kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 u.p.p.s.a. sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 i 2 u.p.p.s.a., aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowienia.

Rozpoznając skargę Sąd, zgodnie z art. 134 § 1 u.p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Cytowany przepis daje podstawę do uwzględnienia skargi także wtedy, gdy w trakcie toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego strona nie podnosi zarzutów będących podstawą wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu.

Dokonując oceny zaskarżonego aktu w tym zakresie należy stwierdzić, że skarga jest zasadna. Treść normy art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej stanowi, iż organ podatkowy zawiesza postępowanie między innymi w przypadku, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Na tle tego przepisu utrwalony jest pogląd, wyprowadzony właśnie z obligatoryjnego charakteru tej podstawy zawieszenia postępowania, że organ zawiesza postępowanie administracyjne jedynie wówczas, gdy bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji nie będzie możliwe (wyrok NSA z 10.08.1983 I SA 481/83 opubl. ONSA 1983 Nr 2 poz. 65 i PiP 1984 Nr 7 s. 147). Tego rodzaju zależność pomiędzy postępowaniem administracyjnym w sprawie ustalenia rodzaju posiadanego gruntu, a postępowaniem podatkowym, gdzie podstawę opodatkowania stanowi ten grunt w niniejszej sprawie zachodzi. Wynik postępowania administracyjnego, przesądzi o opodatkowaniu spornej nieruchomości.

W ocenie Sądu, skoro organ administracyjny poinformowany został o toczącym się postępowaniu administracyjnym a także o decyzji Wojewody M. z dnia [...] marca 2005 r. uchylającej decyzję Burmistrza T. z dnia [...] sierpnia 2004 r. w sprawie zmiany klasyfikacji gruntu to w takiej sytuacji organ odwoławczy zobligowany był zawiesić postępowanie podatkowe, do czasu rozstrzygnięcia kwestii charakteru gruntu. Sąd zauważa, iż przedmiot opodatkowania nie może budzić wątpliwości. W rozpoznawanej sytuacji przedmiot opodatkowania jest ustalany w ramach innego toczącego się postępowania, o którym organy administracyjne wiedziały a zatem nie można było w dniu wydania decyzji stwierdzić, że strona posiada las i opodatkować ten las podatkiem leśnym skoro w tej sprawie toczy się postępowanie administracyjne.

Mając to na uwadze organ podatkowy naruszył art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, co miało istotny wpływ na wynik postępowania. Znamienne jest również, stwierdzenie Burmistrza T., który w piśmie z dnia [...] września 2005 r. stwierdza, że " aktualnie na przedmiotowej działce nie występuje las". Potwierdza to dodatkowo, że skoro obecnie nie ma na działce lasu, to do czasu zakończenia postępowania w sprawie zmiany zapisu w ewidencji gruntów nie można określać podatku od lasu, którego, jak sam organ podatkowy stwierdza, nie ma.

Sąd podkreśla jednocześnie, iż organ odwoławczy ma rację twierdząc, że zgodnie z art. 1 ustawy o podatku leśnym lasem, w rozumieniu ustawy, są grunty leśne sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako lasy. Gdyby nie było wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie zmiany zapisów w ewidencji gruntów należałoby przyznać rację organom podatkowym. Niemniej jednak w niniejszej sprawie umknęło organom podatkowym, że w sprawie zapisów w ewidencji gruntów toczy się postępowanie administracyjne mające na celu zmianę istniejących zapisów, o czym organy podatkowe wiedziały. Zatem tego istotnego faktu organy podatkowe nie mogły pominąć rozpatrując niniejszą sprawę.

W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 152 i art. 200 u.p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.