Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 520/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-08-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 230 par. 1 i  par. 2,  art. 220 par. 1 i  par. 3,  art. 194 par. 1 i  par. 2,  art. 178 w zw. z  art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. i M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Wr 520/12 w sprawie ze skargi D.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia w sprawie uzgodnienia w zakresie ochrony gruntów rolnych zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie zbiornika na nieczystości płynne o charakterze socjalno-bytowym postanawia odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "u.p.s.a’", od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem tym, co wprost wynika z § 2 art. 230, jest w szczególności zażalenie.

W niniejszej sprawie w dniu 11 marca 2015 r. w wykonaniu prawomocnego zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 stycznia 2015 r. wezwano stronę skarżącą – D.W. - do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 listopada 2014 r. – w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia zażalenia.

Odpisy powyższego zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 3 kwietnia 2015 r.. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia jego odbioru, D.W. odebrała przesyłkę osobiście. Zakreślony termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia upłynął zatem w dniu 10 kwietnia 2015 r.. Powyższa opłata nie została uiszczona.

Stosownie do treści art. 220 § 1 powołanej wyżej ustawy - sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie natomiast z § 3 art. 220 – m.in. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Stąd zażalenie D.W. podlegało odrzuceniu.

Natomiast zażalenie M.W. nie spełnia warunku, o jakim mowa w § 2 art. 194 u.p.s.a., bowiem zostało ono wniesiono po terminie do jego wniesienia. Zgodnie z art. 194 § 1 u.p.s.a. na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego (w przypadkach przewidzianych tą ustawą) przysługuje zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia (§ 2).

Odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 listopada 2014 r. został doręczony M.W. w dniu 19 grudnia 2014 r.. Termin do wniesienia zażalenia od w/w postanowienia upłynął dla M.W. w dniu 29 grudnia 2014 r.. Zażalenie na powyższe postanowienie zostało jednak nadane w dniu 30 grudnia 2014 r. (pieczątka stempla pocztowego na kopercie).

Stąd też uznano wniesione przez M.W. w dniu 30 grudnia 2014 r. zażalenie za niedopuszczalne, wobec czego należało je odrzucić po myśli art. 178 w związku z art. 197 § 2 u.p.s.a..

Z tych względów orzeczono jak w sentencji.