Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 595/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia NSA Barbara Kamieńska /spr./ Protokolant sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 01 kwietnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania; o d d a l a s k a r g ę /-/ B.Kamieńska /-/ J.Szaniecka /-/ St.Małek


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dnia 24 listopada 2004 r. wydał decyzję nr [...] ([...]) nakazującą K. J. zamieszkałemu w [...] przy ul. [...] rozbiórkę stacji gazu płynnego LPG wybudowanej bez pozwolenia na budowę, zlokalizowanej w L. obok stacji paliw nr [...].

Ponieważ odbiór tej decyzji K.J. potwierdził w dniu 14 grudnia 2004 r. swoim podpisem i pieczątką "Stacje Paliw "A" K.J.", a odwołanie wniósł dopiero pismem z dnia 4 lutego 2005 r. nadanym dnia 9 lutego 2005 r., czyli z uchybieniem czternastodniowego terminu przewidzianego w art. 129 § 2 kpa - Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2005 r. nr [...] (k. 32 akt administracyjnych II instancji) na podstawie art. 123 § 1 i 2 oraz art. 134 kpa stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu.

Postanowienie to jest przedmiotem skargi wniesionej do Sądu przez K.J. z wnioskiem o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy organowi odwoławczemu w celu przeprowadzenia postępowania dowodowego mającego na celu ustalenie, gdzie, komu i w jakiej dacie została doręczona przesyłka adresowana do skarżącego na ul. [...]. Skarżący wskazał na konieczność przesłuchania w charakterze świadków nie wymienionych z nazwiska osób - listonosza i pracownika Stacji Paliw oraz przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego grafologa na okoliczność, czy podpis widniejący na dowodzie doręczenia decyzji pochodzi od skarżącego. Podkreślił też, że przesyłki pocztowe adresowane na miejsce jego zamieszkania nigdy tam nie trafiały, lecz doręczane były przez listonosza na stację paliw przy ul. [...] i odbierane każdorazowo przez pracowników zatrudnionych na stacji paliw skarżącego. Skarżący zaprzeczył, by podpis złożony na potwierdzeniu odbioru "był przez niego nakreślony i by to on odbierał w.w. przesyłkę".

Zdaniem skarżącego Stacje Paliw, na które doręczono przesyłki pocztowe, nie mogą być uznane za miejsce pracy skarżącego, bowiem jest on właścicielem stacji i bywa tam sporadycznie. O wydaniu decyzji dowiedział się przypadkiem podczas wizyty w Urzędzie Gminy w dniu 1 lutego 2005 r., wtedy też doręczono mu kopię decyzji, a zatem od tej daty powinno się liczyć bieg terminu do wniesienia odwołania. Już w odwołaniu skarżący powoływał się na nieprawidłowe doręczenie decyzji.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi stwierdzając, że przesłanką uznania skuteczności doręczenia decyzji jest podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, natomiast badanie autentyczności podpisu nie należy do kompetencji organów nadzoru budowlanego. Skarżący nie wystąpił z prośbą o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Odbiór poleconej przesyłki pocztowej zawierającej między innymi kwestionowaną decyzję skarżący odebrał w dniu 14 grudnia 2004 r., składając na dowodzie doręczenia swój podpis i pieczątkę "Stacje Paliw "A" K.J." (oryginał potwierdzenia odbioru z 14.XII.04 r. - k. 34 akt administracyjnych I instancji). Wprawdzie skarżący zaprzeczył, aby taki podpis złożył, ale mimo to organ odwoławczy mógł przyjąć, iż doszło do właściwego doręczenia decyzji adresatowi. Jak bowiem wyjaśnił Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 30 kwietnia 1998 r. sygn. III CZ 51/98 opubl. w OSNC 1998 r. nr 11, poz. 189 pocztowy dowód doręczenia pisma adresatowi jest dokumentem urzędowym zaświadczającym fakt i datę doręczenia, korzystającym z domniemania prawdziwości. Adresat może obalić to domniemanie przez wykazanie, że doręczenia w rzeczywistości nie dokonano, lub dokonano w innym terminie niż wskazuje to dowód doręczenia. Do takiego obalenia domniemania nie wystarczy jednak samo oświadczenie strony - jak ma miejsce w niniejszej sprawie. Skarżący nawet nie próbował wyjaśnić - a powinien to uczynić zaprzeczając autentyczności swojego podpisu na kwestionowanym dowodzie doręczenia - skąd wzięła się przy podpisie odbiorcy pieczątka firmy skarżącego. Skarżący nawet nie twierdzi, że nie jest to autentyczna pieczątka jego firmy.

Nie może być wątpliwości co do tego, że w odwołaniu skarżący nie zawarł wniosku o przywrócenie terminu, który to wniosek wymagałby rozpatrzenia przed stwierdzeniem wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Skarżący reprezentował bowiem stanowisko, że odwołanie wniósł w terminie, a dodatkowo w piśmie z dnia 16 marca 2005 r. wyjaśnił, że jego wniosek z dnia 4 lutego 2005 r. należy traktować jako odwołanie (k. 5, 12 i 15 akt administracyjnych II instancji).

Także skarga, zredagowana przez profesjonalnego pełnomocnika nie zawierała twierdzenia, iż skarżący w postępowaniu administracyjnym domagał się przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

/-/ B.Kamieńska /-/ J.Szaniecka /-/ St.Małek

MK