Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1015/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 18,19,22 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Hauser po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. D. i B. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 3 września 2012 r., II SAB/Wr 11/12 oddalające wniosek Z. D. i B. D. o wyłączenie: Sędzi WSA Olgi Białek, Sędziego WSA Ireneusza Dukiela, Sędziego WSA Mieczysława Górkiewicza, Sędzi NSA Haliny Kremis, Sędzi WSA Alicji Palus, Sędzi WSA Anny Siedleckiej, Sędzi NSA Julii Szczygielskiej, Sędziego NSA Andrzeja Wawrzyniaka i Sędziego NSA Zygmunta Wiśniewskiego w sprawie ze skargi Z. D. i B. D. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Złotoryi w przedmiocie wykonania czynności wskazanych w decyzji ostatecznej Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] grudnia 2004 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 września 2012 r., II SAB/Wr 11/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (zwany dalej "WSA") oddalił wniosek Z. D.

i B. D. o wyłączenie: Sędzi WSA Olgi Białek, Sędziego WSA Ireneusza Dukiela, Sędziego WSA Mieczysława Górkiewicza, Sędzi NSA Haliny Kremis, Sędzi WSA Alicji Palus, Sędzi WSA Anny Siedleckiej, Sędzi NSA Julii Szczygielskiej, Sędziego NSA Andrzeja Wawrzyniaka i Sędziego NSA Zygmunta Wiśniewskiego w sprawie ze skargi Z. D. i B. D.

na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Złotoryi (zwanego dalej "PINB") w przedmiocie wykonania czynności wskazanych w decyzji ostatecznej Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu (zwanego dalej "DWINB") z dnia [...] grudnia 2004 r.

W uzasadnieniu WSA wskazał, że na rozprawie w dniu 11 lipca 2012 r.

w sprawie ze skargi Z. D. i B. D. na bezczynność PINB

w przedmiocie wykonania czynności wskazanych w decyzji ostatecznej DWINB

z dnia [...] grudnia 2004 r. skarżący złożyli do protokołu wniosek o wyłączenie

od orzekania w tej sprawie całego składu orzekającego, uzasadniając swój wniosek tym, że sędziowie wchodzący w skład zespołu orzekającego (sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski, sędzia WSA Olga Białek oraz sędzia WSA Anna Siedlecka) w innych sprawach wydawali orzeczenia, jakich skarżący nie oczekiwali i ich zdaniem orzeczenia te były niesprawiedliwe. Na tej podstawie skarżący uznali, że ci sędziowie będą

w orzekaniu w przedmiotowej sprawie nieobiektywni. Wnioskodawcy podnieśli,

że ich argumenty i treści skarg były zmieniane, a uzasadnienia były nie na temat. Podnieśli również zarzut zbieżności nazwiska "Wiśniewski". Na rozprawie Sąd postanowił zobowiązać skarżących do przedłożenia i w terminie 5 dni pisemnego uzasadnienia wniosku. Pismem z dnia 13 lipca 2012 r. Z. i B. D. przesłali wniosek o wyłączenie sędziów wraz z zarzutami. We wniosku zażądali wyłączenia sędziego NSA Zygmunta Wiśniewskiego "oraz pozostałych podległych mu sędziów Wydziału II", wymieniając jednocześnie następujących sędziów: sędzię WSA Olgę Białek, sędziego WSA Ireneusza Dukiela, sędziego WSA Mieczysława Górkiewicza, sędzię NSA Halinę Kremis, sędzię WSA Alicję Palus, sędzię WSA Annę Siedlecką, sędzię NSA Julię Szczygielską, sędziego NSA Andrzeja Wawrzyniaka

i w konsekwencji zażądali przekazania sprawy do innego wydziału albo innego sądu

- "np. WSA w Gdańsku". Odnośnie ww. sędziów skarżący podali wiele zarzutów mających świadczyć o ich braku obiektywizmu w rozpatrywanych sprawach, nieuporządkowaniu a nawet niechlujstwu w pracy czy wręcz manipulowaniu dokumentami sprawy, np. samowolną, bezprawną zmianą treści skargi skarżących.

Rozpatrując ww. wniosek WSA wskazał, że podniesione we wniosku argumenty w żaden sposób nie uprawdopodobniają, iż można mówić o okoliczności tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności któregokolwiek

z sędziów objętych wnioskiem w rozpoznawanej sprawie, a zaprezentowana

we wniosku argumentacja to głównie polemika z orzeczeniami, czy innymi czynnościami sądowymi (sporządzaniem uzasadnień, doręczeniami, przyznawaniem prawa pomocy, zawiadomieniami o rozprawach), w których podjęciu uczestniczyli poszczególni sędziowie, ale trzeba jasno powiedzieć, że w żaden sposób nie są one uprawdopodobnieniem tego, że którykolwiek z sędziów powinien podlegać wyłączeniu w rozpoznawanej sprawie. WSA podkreślił także, iż instytucja wniosku o wyłączenie sędziego nie służy merytorycznej polemice z wyrokami i postanowieniami Sądu, albowiem do tego celu ustawodawca przewidział środki zaskarżenia. Ponadto sędziowie, których wyłączenia zażądano, złożyli na piśmie oświadczenia, że w sprawie oznaczonej sygnaturą akt II SAB/Wr 11/12 nie zachodzą okoliczności wymienione

w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "ppsa"),

ani inne tego rodzaju, które mogłyby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności

(art. 19 ppsa).

Odnośnie postulatu wnioskodawców, by sprawę przekazać innemu sądowi administracyjnemu WSA zauważył, że stosownie do art. 22 § 3 ppsa przekazanie sprawy innemu sądowi jest dopuszczalne jedynie w sytuacji, gdy w danym sądzie brak jest dostatecznej liczby sędziów mogących rozpoznać wniosek o wyłączenie sędziego. W takim przypadku Naczelny Sąd Administracyjny (zwany dalej "NSA") wyznacza

inny sąd administracyjny do rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziego.

W rozpatrywanej obecnie sprawie z sytuacja taka nie miała jednak miejsca.

Wnosząc zażalenie skarżący zażądali uchylenia zaskarżonego postanowienia

i rozpatrzenia ich wniosku o wyłączenie ww. sędziów, a także wskazali, że zaskarżone postanowienie wydane jest z naruszeniem art. 45 Konstytucji, albowiem w jego wydaniu wziął udział Prezes WSA, który nie odpowiada skarżącym od kilku miesięcy na proste pytania, zaskarżone postanowienie nie zawiera analizy orzeczeń wskazanych

we wniosku z dnia 13 lipca 2012 r., a sam prezes nie jest bezstronny. Odnośnie sędziego Zygmunta Wiśniewskiego wnoszący zażalenie wskazali, że od kilku lat domagają się, aby złożył On oświadczenie, iż nie jest rodzinnie powiązany z osobą Wiesława Wiśniewskiego, którego dotyczą skargi skarżących. Skarżący wskazali,

że ich wniosek o przeniesienie sprawy do innego wydziału WSA wciąż nie został rozpatrzony i zwrócili się z pytaniem, czy dobro wymiaru sprawiedliwości pozwala

na przeniesienie rozpatrzenia sprawy do innego sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wyłączenia sędziego od orzekania w sprawie regulowana jest przepisami Rozdziału 5 Działu I ppsa. Art. 18 § 1 tej ustawy zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego winno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest art. 19 powołanej ustawy.

Uznać należy, że zasadnie WSA ocenił, iż w przedmiotowej sprawie

nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziów orzekających w WSA: Sędzi WSA Olgi Białek, Sędziego WSA Ireneusza Dukiela, Sędziego WSA Mieczysława Górkiewicza, Sędzi NSA Haliny Kremis, Sędzi WSA Alicji Palus, Sędzi WSA Anny Siedleckiej, Sędzi NSA Julii Szczygielskiej, Sędziego NSA Andrzeja Wawrzyniaka i Sędziego NSA Zygmunta Wiśniewskiego

od orzekania w sprawie ze skargi Z. D. i B. D.

na bezczynność PINB w przedmiocie wykonania czynności wskazanych w decyzji ostatecznej DWINB z dnia [...] grudnia 2004 r.

Podkreślenia wymaga, że wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego

wniosek dotyczy. Złożenie takich wyjaśnień miało miejsce w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. W tym miejscu wypada jedynie powtórzyć za Sądem pierwszej instancji, że jak stwierdził Sąd Najwyższy: "Autorytet moralny sędziego przemawia

za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie z dnia 25 sierpnia 1971 r.,

I CZ 121/71, OSN z 1972 r., poz. 55).

W niniejszej sprawie argumenty skarżących zawarte we wniosku o wyłączenie sędziów nie mogą być w żaden sposób uznane za takie, które podważyłyby wiarygodność złożonych przez wskazanych Sędziów oświadczeń. Fakt orzekania

przez Sędziów objętych wnioskiem o wyłączenie w innych sprawach skarżących, których rozstrzygnięcie zapadło nie po ich myśli, nie może być bowiem uznany

za przesłankę dla uznania, iż sędziowie powinni zostać wyłączeni od rozpoznawania

tej sprawy. W ocenie NSA w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wyłączenia w odniesieniu do sędziów objętych wnioskiem skarżących i prezentowane

w tym zakresie stanowisko Sądu pierwszej instancji należy podzielić. Ponadto zauważyć trzeba, iż w rozpoznawanym zażaleniu skarżący nie podnieśli żadnych takich okoliczności, które poddawałyby w wątpliwość prawidłowość zajętego przez Sąd pierwszej instancji stanowiska.

Odnośnie pytania Skarżących czy dobro wymiaru sprawiedliwości pozwala

na przeniesienie rozpatrzenia sprawy do innego sądu NSA zgadza się z WSA i uznaje za własne jego stanowisko, że stosownie do art. 22 § 3 ppsa przekazanie sprawy innemu sądowi jest dopuszczalne jedynie w sytuacji, gdy w danym sądzie brak jest dostatecznej liczby sędziów mogących rozpoznać wniosek o wyłączenie sędziego.

Skoro postanowienie WSA z dnia 3 września 2012 r. jest poprawne i zgodne

z prawem, to mając te względy na uwadze NSA, na podstawie art. 184 w związku

z art. 197 § 2 ppsa oddalił zażalenie.