Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1486/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 112 ust. 1 pkt 3 i ust. 2
journal: Dz.U. 2008 nr 141 poz 892
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung, Sędziowie WSA Ewa Marcinkowska, Adam Lipiński (spr.), Protokolant Agnieszka Bieniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej żołnierza zawodowego wskutek niewyznaczenia na stanowisko służbowe na kolejną kadencję: - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] (punkt 3) z dnia [...] maja 2009 r. podjętą na podstawie art. 112 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 oraz art. 115 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 ze zm.) oraz § 16 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 29 stycznia 2008 r. w sprawie zwalniania żołnierzy zawodowych z zawodowej służby wojskowej (Dz. U. Nr 23, poz. 137), zwolnił pułkownika M. P. z zawodowej służby wojskowej i przeniósł do rezerwy wskutek niewyznaczenia na stanowisko służbowe na kolejną kadencję. W decyzji określono termin zwolnienia żołnierza zawodowego na dzień 31 stycznia 2010 roku.

Po rozpoznaniu wniosku oficera o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...], działając na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, co następuje:

Pułkownik M. P. służbę wojskową pełnił ostatnio na stanowisku służbowym: [...]. Oficer legitymuje się trzydziestosześcioletnią wysługą umożliwiającą nabycie ustawowych pełnych praw emerytalnych. Minister Obrony Narodowej w indywidualnej prognozie przebiegu służby w opinii służbowej oficera, wskazał na zwolnienie zainteresowanego z zawodowej służby wojskowej. Oficer nie został wyznaczony na kolejną kadencję.

Podstawą decyzji zwalniającej z zawodowej służby wojskowej jest art. 112 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 wojskowej ustawy pragmatycznej, który ma charakter fakultatywny. Żołnierz może zostać zwolniony z zawodowej służby wojskowej, bądź też nie, w zależności od stanowiska uprawnionego do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy właściwego organu wojskowego. Organ zgodnie z treścią art. 7 Kpa, podejmując przedmiotową decyzję, zważył na interes społeczny (w tym wypadku interes Sił Zbrojnych). Powodem zwolnienia z zawodowej służby wojskowej są przekształcenia organizacyjno-etatowe w strukturach Sił Zbrojnych, skutkujące koniecznością zagospodarowania w pierwszej kolejności żołnierzy, którzy utracili swoje dotychczasowe stanowiska służbowe, bądź przebywających w rezerwie kadrowej, a nielegitymujących się pełną wysługą emerytalną, jak również istnienie konieczności wyznaczania na stanowiska służbowe oficerów, powracających ze struktur międzynarodowych. W takiej sytuacji organ ważąc, iż M. P. legitymuje się aktualnie trzydziestosześcioletnią wysługą umożliwiającą nabycie ustawowych pełnych praw emerytalnych, dokonał zarówno zmiany w prognozie przebiegu służby w opinii służbowej, jak i z powyższych względów podjął przedmiotową decyzję.

Zwolnienie z zawodowej służby wojskowej następuje po sześciu miesiącach od upływu kadencji, w ostatnim dniu miesiąca. Kadencja oficera upływała w dniu 31 lipca 2009 r., a zatem termin powyższy został dochowany.

M. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której podnosił, iż zwolnienie go z zawodowej służby wojskowej i przeniesienie do rezerwy wskutek niewyznaczenia na stanowisko służbowe na kolejną kadencję zostało przeprowadzone niezgodnie z przepisami ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych to jest art. 6, art. 26, art. 35 i art. 112 ust. 1 i 3 oraz z naruszeniem art. 107 § 3, art. 10 § 3, art. 7 i art. 8 Kpa. Uzyskał w ostatniej opinii okresowej za okres od dnia 1 lutego 2008 r. do dnia 16 marca 2009 r. bardzo dobrą ocenę i gestor w prognozie przebiegu służby przewidział go do wyznaczenia na kolejną kadencję na dotychczasowym stanowisku. Zgodnie z art. 26 ustawy pragmatycznej, opinia ma decydować o przebiegu służby wojskowej. W jego przypadku, mimo bardzo dobrej opinii, Minister Obrony Narodowej zmienił prognozę na zwolnienie z zawodowej służby wojskowej. Zatem organ nie uwzględnił w jego przypadku słusznego interesu strony. W piśmie uzupełniającym skargę wskazywał także na naruszenie przez organ art. 45 ustawy pragmatycznej.

W konkluzji skargi wnosił o uchylenie zaskarżonych decyzji.

W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona, czyli w tej sprawie - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie, zaś podniesione w niej zarzuty są chybione.

Podstawową przyczyną dokonania przez organ zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej była okoliczność niewyznaczenia go na stanowisko służbowe na kolejną kadencję. Decyzja opiera się wprost na treści art. 112 pkt 3 ustawy pragmatycznej oraz § 16 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 stycznia 2008 r. w sprawie zwalniania żołnierzy zawodowych z zawodowej służby wojskowej. To te przepisy legły u podstawy zaskarżonej decyzji.

W sprawie tej, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie ma zastosowania art. 45 ustawy pragmatycznej, albowiem dotyczy on innej sytuacji.

Przedmiotowa decyzja, oparta na przepisie art. 112 pkt 3 ustawy pragmatycznej, jest decyzją uznaniową. Sam fakt niewyznaczenia żołnierza na kolejną kadencję nie implikuje obligatoryjnego zwolnienia, zaś jedynie umożliwia organowi podjęcie decyzji o zwolnieniu i to tylko, gdy przemawiają za tym określone, podlegające kontroli argumenty - czyli uznanie administracyjne.

W niniejszej sprawie organ w sposób krótki, acz treściwy wskazał na argumenty, które w jego ocenie uzasadniały podjęcie takiej decyzji. Powodem zwolnienia z zawodowej służby wojskowej były przekształcenia organizacyjno-etatowe w strukturach Sił Zbrojnych, skutkujące koniecznością zagospodarowania w pierwszej kolejności żołnierzy, którzy utracili swoje dotychczasowe stanowiska służbowe, bądź przebywających w rezerwie kadrowej, a nie legitymujących się pełną wysługą emerytalną, jak również istnienie konieczności wyznaczania na stanowiska służbowe oficerów, powracających ze struktur międzynarodowych, a także legitymowanie się przez M. P. trzydziestosześcioletnią wysługą umożliwiającą nabycie mu ustawowych pełnych praw emerytalnych. Te argumenty spowodowały również dokonanie przez Ministra Obrony Narodowej zmiany prognozy w indywidualnej prognozie przebiegu służby w opinii służbowej oficera, na zwolnienie zainteresowanego z zawodowej służby wojskowej.

Organ wskazał tu także, zgodnie z art. 6 ustawy pragmatycznej, jakim celem kierował się dokonując wyboru rozstrzygnięć zawartych w art. 112. Nadto argumentacja organu tłumaczy także dlaczego, pomimo bardzo dobrej oceny w opinii okresowej, dokonano zmiany prognozy i dlaczego nie powołano oficera na kolejną kadencję, do pełnienia dalszej służby na zajmowanym stanowisku. A zatem organ wskazał, że zmiana prognozy w opinii okresowej była uzasadniona okolicznościami niezależnymi od opiniowanego oficera i uzyskanej przez niego oceny w opinii.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, argumentacja przedstawiona przez organ w decyzji jest przekonywująca i czytelna. Mieści się ona w uprawnieniach organu do prowadzenia polityki kadrowej i wyboru odpowiednich żołnierzy do danych stanowisk służbowych. Uprawnienie to stanowi wyłączną domenę organu.

W kontekście powyższej argumentacji - wskazanej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji - nie można zasadnie twierdzić, iż zaskarżona decyzja nie została w należyty sposób umotywowana, że narusza art. 7, albo art. 8 Kpa.

Norma art. 112 ustawy pragmatycznej określa przypadki zezwalające na fakultatywne zwolnienie żołnierza z zawodowej służby wojskowej. Natomiast art. 26 i art. 35 ustawy, na które powołuje się skarżący, mają charakter norm ogólnych, określających generalne cele opiniowania oraz zasady wyznaczania żołnierza na stanowisko służbowe. Zatem pierwszeństwo przy ocenie legalności zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej (a to jest przedmiotem niniejszej sprawy) będzie miała przede wszystkim norma art. 112.

Reasumując, zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja poprzedzająca odpowiadają prawu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się naruszenia przez organ zarówno prawa materialnego jak i procesowego, które skutkowałoby stwierdzeniem nieważności zaskarżonego rozstrzygnięcia i dlatego na zasadzie art. 151 - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.