Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 769/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały w części
odrzucono skargę 7 skarżących
Powołane przepisy: article: art. 101
journal: Dz.U. 2015 poz 1515
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity
article: art. 14, 20, 9
journal: Dz.U. 2015 poz 199
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity
article: art. 3, 53, 147, 200, 232
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędziowie: WSA Agnieszka Nawara- Dubiel WSA Małgorzata Łoboz Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2016 r. sprawy ze skargi D. J., D. S., G. K., R. S., H. S., M. O., P. B., K. I. i W. I. na uchwałę Nr XVIII/101/2016 Rady Gminy Michałowice z dnia 29 lutego 2016 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Michałowice dla obszaru Gmina Michałowice Północ I. odrzuca skargę R. S. i H. S.; II. odrzuca skargę M. O.; III. odrzuca skargę D. J.; IV. odrzuca skargę P. B.; V. odrzuca skargę K. I. i W. I.; VI. w uwzględnieniu skargi G. K. i D. S. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części graficznej (rysunek planu) w zakresie oznaczenia symbolem "E.RM.02" terenu działek ewidencyjnych nr 357/3 i nr 287 obręb 5 Masłomiąca Gmina Michałowice; VII. zasądza od Rady Gminy Michałowice na rzecz skarżących G. K. i D. S. kwotę 1097 ( tysiąc dziewięćdziesiąt siedem ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; VIII. zwraca skarżącym: solidarnie R. S. i H. S. kwotę 300 (trzysta) złotych, solidarnie K. I. i W. I. kwotę 300 (trzysta) złotych, M. O. kwotę 300 (trzysta) złotych, D. J. kwotę 300 (trzysta) złotych, P. B. kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem uiszczonego wpisu.


UZASADNIENIE

Rady Gminy Michałowice uchwałą nr XVI 11/101/2016 z dnia 29 lutego 2016 r. uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Gminy Michałowice dla obszaru Gmina Michałowice Północ (dalej jako "MPZP Michałowice Północ").

W dniu 31 marca 2016 r. G. K., D. S., R. S., H. S., M. O., D. J., P. B., K. I. i W. I. wezwali Radę Gminy Michałowice do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego uchwaleniem przez Radę Gminy Michałowice uchwały nr XVIII/101/2016 z dnia 29 lutego 2016 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Michałowice dla obszaru Gmina Michałowice Północ, poprzez zmianę lub uchylenie przedmiotowej uchwały. Skarżący podnieśli, że MPZP Michałowice Północ został uchwalany pomimo sprzeczności jego treści z wiążącymi ustaleniami Studium zagospodarowania Michałowice, a także wskazali, iż zapisy uchwalonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego naruszają zasady ładu urbanistycznego.

\

Powyższą uchwałę zaskarżyli w całości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w ustawowym terminie, G. K., D. S., R. S., H. S., M. O., D. J., P. B., K. I. i W. I.. Zakwestionowanej uchwale zarzucili:

1. naruszenie art. 9 ust. 4 w zw. art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez przyjęcie uchwały Rady Gminy Michałowice nr XVI 11/101/2016 z dnia 29 lutego 2016r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Michałowice dla obszaru Gmina Michałowice Północ pomimo sprzeczności ustaleń MPZP Michałowice Północ w zakresie obszaru E.RM.02 (§ 22 MPZP Michałowice Północ) z obowiązującym Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy Michałowice uchwalonego uchwałą Rady Gminy Michałowice nr XVI 11/116/2012 z dnia 29 marca 2012 roku (dalej: Studium zagospodarowania Michałowice),

sygn. akt II SA/Kr 769/16

2. naruszenie art. 1 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez ukształtowanie warunków zabudowy w obszarze E.RM.02 (§ 22 MPZP Michałowice Północ) w sposób niezgodny z zasadą ładu urbanistycznego.

Ponadto zarzucili naruszenie prawa procesowego poprzez naruszenie art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez przyjęcie uchwały Rady Gminy Michałowice nr XVI 11/101/2016 z dnia 29 lutego 2016 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Michałowice dla obszaru Gmina Michałowice Północ bez rozstrzygnięcia przez Radę Gminy o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu miejscowego MPZP Michałowice Północ, nieuwzględnionych przez Wójta Gminy Michałowice, w indywidualnym głosowaniu po przeprowadzeniu na ww. temat dyskusji.

W związku z powyższymi zarzutami wnieśli o stwierdzenie nieważności MPZP Michałowice Północ w całości oraz o zasadzenia na ich rzecz kosztów postępowania. Uzasadniając swój interes prawny skarżący wskazali, że są właścicielami nieruchomości stanowiących działki gruntowe nr 357/3, 287, 286/2, 286/1, 264/2, 275/4, 283/4 obr. 5 Masłomiąca, Gmina Michałowice, położonych przy ul. C. i Z. w gminie Michałowice. Działka nr 287 obr. 5 Masłomiąca, Gmina Michałowice leży bezpośrednio w obszarze oznaczonym w załączniku graficznym MPZP Michałowice Północ symbolem E.RM.02, którego dotyczą postanowienia § 22 MPZP Michałowice Północ, w związku z czym bezpośrednio dotyczą jej postanowienia i ograniczenia dotyczące dopuszczalnej zabudowy na tym obszarze, natomiast działki 357/3, 286/2, 286/1, 264/2, 286/2, 275/4, 283/4 obr. 5 Masłomiąca, Gmina Michałowice leżą w bezpośrednim sąsiedztwie tego obszaru i mogą być przedmiotem wszelkiego rodzaju immisji naruszających prawo własności w/w nieruchomości przysługujące Skarżącym, na skutek lokalizacji na obszarze oznaczonym symbolem LRM.02 obiektów i urządzeń dopuszczalnych zgodnie z postanowieniami planu (produkcja i przetwórstwo żywności, składu opału itp.), a także mogą być poszkodowani z uwagi na wystąpienie skutków związanych z lokalizacja takiej zabudowy w całej okolicy, jak np. znacznego zwiększenia ruchu, degradacji środowiska naturalnego, zanieczyszczeń gleby i powietrza. Ponadto, zasady wykorzystania obszaru oznaczonego w MPZP Michałowice symbolem E.RM.02 stały ukształtowane z naruszeniem zasad ładu przestrzennego i

2

sygn. akt II SA/Kr 769/16

z pominięciem wymogów ochrony środowiska naturalnego, czym został naruszony interes prawny Skarżących do zgodnego z prawem, zasadami ładu urbanistycznego oraz zasadami ochrony środowiska określenia przeznaczenia nieruchomości w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, wynikający z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Na skutek ukształtowania zapisów planu w sposób niezgodny z postanowieniami Studium zagospodarowania Michałowice bezprawnie zostały ograniczone możliwości wykorzystania ich nieruchomości, w sposób nie przewidziany w Studium zagospodarowania Michałowice, a jednocześnie na tym terenie zostały dopuszczona lokalizacja zabudowań i urządzeń zarówno nie ujętych w Studium zagospodarowania Michałowice jaki i naruszających zasady kształtowania ładu przestrzennego i wymogi ochrony środowiska, w wyniku czego mogą zostać naruszone w przyszłości prawa własności nieruchomości Skarżących położonych w obszarze oznaczonym w MPZP Michałowice symbolem E.RM.02 oraz w sąsiedztwie tego obszaru.

Uzasadniając postawione uchwale zarzuty wskazano, że zgodnie z § 22 MPZP Michałowice Północ, wyznaczone zostały tereny zabudowy zagrodowej i gospodarki rolnej, oznaczone na obszarze planu symbolem RM. Obszar taki został między innymi wyznaczony w miejscowości Masłomiąca i oznaczony symbolem E.RM.02. Jako przeznaczenie podstawowe tego terenu przewidziano:

1) zabudowę zagrodową obejmującą budynki mieszkalne, budynki gospodarcze i

inwentarskie oraz budynki, budowle i urządzenia służące produkcji rolniczej,

ogrodniczej, szkółkarskiej oraz przetwórstwu rolno - spożywczemu, w tym

budynki do sprzedaży płodów rolnych, produktów ogrodnictwa, szkółkarstwa i

przetwórstwa rolno - spożywczego;

2) uprawy polowe, rolnicze użytki zielone, uprawy ogrodnicze i sady;

3) obiekty, sieci i urządzenia infrastruktury technicznej, przyłącza i urządzenia

instalacyjne do budynków, zbiorniki przeciwpożarowe oraz do celów

nawodnień upraw rolniczych, ogrodniczych i szkółkarskich;

4) dojazdy i dojścia do budynków, zewnętrzne schody, rampy, pochylnie i

podjazdy, miejsca postojowe, place manewrowe i składowe dla płodów rolnych

i opału;

5) budynki garażowe, wiaty i altany, przechowalnie, pieczarkarnie, szklarnie,

tunele i bloki foliowe, ogrodzenia.

6) sygn. akt II SA/Kr 769/16

Jako przeznaczenie dopuszczalne tych terenów przewidziano ogólnodostępne, niekubaturowe urządzenia turystyki i rekreacji takie, jak np. ścieżki rowerowe, szlaki turystyczne z towarzyszącymi elementami małej architektury oraz elementy infrastruktury technicznej innej niż wymienione powyżej. Umożliwiono także utrzymanie istniejącej zabudowy usługowej, nie związanej bezpośrednio z produkcja rolniczą, z możliwością remontów, przebudowy i rozbudowy przy zwiększeniu powierzchni zabudowy nie więcej niż 50% powierzchni istniejącej, z możliwością zmiany sposobu użytkowania na cele związane z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Ponadto, na terenie E.RM.02 dopuszczono utrzymanie istniejących usług w tym ogrodnictwa.

Odnośnie zarzutu naruszenia art. 9 ust. 4 w zw. art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej jako "u.p.z.p.) wskazano, że ustalenia MPZP Michałowice Północ rażąco odbiegają od ustaleń Studium zagospodarowania Michałowice, w części odnoszącej się do obszaru oznaczonego w MPZP Michałowice Północ jako E.RM.02, a w rezultacie do uchwalenia MPZP Michałowice Północ doszło z rażącym naruszeniem prawa. W ocenie skarżących analiza zapisów MPZP Michałowice Północ oraz Studium zagospodarowania Michałowice prowadzi do wniosków, że wzajemne ustalenia tych dokumentów są nie tylko niezgodne ze sobą, ale wprost sprzeczne.

Zgodnie z postanowieniami Studium zagospodarowania Michałowice, działki nr 255/1 i 296/1 obr. 5 Masłomiąca, Gmina Michałowice, przeznaczone są na tereny zabudowy usługowej, oznaczone literą U na rysunku Studium zagospodarowania Michałowice. Zgodnie z pkt. 1.3.2.1 Studium zagospodarowania Michałowice, głównym przeznaczeniem terenów zabudowy usługowej jest lokalizacja zabudowy usługowej, z wykluczeniem lokalizacji zabudowy wielorodzinnej, a także inwestycji, których uciążliwość może wykraczać poza granice działki, do której prowadzący działalność ma tytuł prawny. Jednocześnie Studium zagospodarowania Michałowice dopuszcza wydzielenie na tych obszarach terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej lub mieszkaniowe - usługowej oraz obiektów rzemiosła i drobnej wytwórczości, handlu hurtowego, obiektów składów i magazynów. Tymczasem, zgodnie z postanowieniami MPZP Michałowice Północ, działki nr 255/1 i 296/1 obr. 5 Masłomiąca, Gmina Michałowice, znajdują się w obszarze oznaczonym symbolem E.RM.02 tj. w obszarze zabudowy zagrodowej. Stanowi to o rażącej sprzeczności

sygn. akt II SA/Kr 769/16

ustaleń MPZP Michałowice Północ z ustaleniami Studium zagospodarowania Michałowice. Nie ulega żadnej wątpliwości, iż zarówno ogólny charakter zabudowy zagrodowej jak i parametry dopuszczalnej zabudowy, przewidziane dla obszaru E.RM.02 są zupełnie odmienne od charakteru zabudowy usługowej. Ponadto wysokości budynków, a także wskaźnik minimalnej powierzchni biologicznej działek określone w MPZP Michałowice Północ dla obszaru E.RM.02 są różne od ustaleń Studium zagospodarowania Michałowice i nie pozwalają na lokalizacje zabudowy dopuszczalnej zgodnie z postanowieniami tego studium. Dlatego też postanowienia § 22 MPZP Michałowice Północ są rażąco sprzeczne z postanowieniami Studium zagospodarowania Michałowice.

Ponadto pozostała cześć obszaru oznaczonego symbolem E.RM.02 w MPZP Michałowice Północ, poza działkami nr 255/1 i 296/1 obr. 5 Masłomiąca, Gmina Michałowice, o których mowa powyżej, znajduje się w obszarze oznaczonym w Studium zagospodarowania Michałowice symbolem MN, i przeznaczona jest na tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, obejmujące, zgodnie z pkt. 1.3.2.1 Studium zagospodarowania Michałowice, obszary zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wolnostojącej i bliźniaczej z dopuszczeniem zabudowy usługowej, zabudowy zagrodowej, a także tereny zieleni urządzonej oraz infrastruktury technicznej i drogowej. W Studium zagospodarowania przestrzennego dopuszczono na etapie sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wydzielenie terenów: zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zabudowy zagrodowej, zabudowy usługowej oraz zabudowy mieszkaniowo-usługowej, czy rekreacyjnej. Z powyższego zdawałby się wynikać wniosek, iż ustalenia MPZP Michałowice Północ są zgodne z ustaleniami Studium zagospodarowania Michałowice, ponieważ studium dopuszcza wydzielenie w tym miejscu obszarów zabudowy zagrodowej. Jednakże, zabudowa dopuszczona na terenie oznaczonym symbolem E.RM.02 w MPZP Michałowice Północ, zgodnie z §22 MPZP Michałowice Północ nie jest wyłącznie zabudową zagrodową, a stanowi de facto w znacznej części zabudowę usługowa lub nawet przemysłową.

Ani przepisy prawa ani też zapisy Studium zagospodarowania Michałowice nie zawierają definicji legalnej pojęcia zabudowa zagrodowa. Jednakże w orzecznictwie sądów administracyjnych definicja taka została sformułowana. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 4 grudnia 2008 r. (sygn. akt II

sygn. akt II SA/Kr 769/16

OSK 1536/07): "Pojęcie zabudowy zagrodowej należy zdefiniować jako zespół budynków obejmujący wiejski dom mieszkalny i zabudowania gospodarskie, położony w obrębie jednego podwórza." Jak wynika z powyższej definicji, za zabudowę zagrodową można uznać zwyczajne zabudowania gospodarskie służące do prowadzenia gospodarstwa rolnego, takie jak stajnie, stodoły, spichlerze i inne budynki służące bezpośrednio gospodarstwu rolnemu oraz położone przy domu mieszkalnym. Zabudowy zagrodowej nie stanowią natomiast budynki przeznaczone do przemysłowej produkcji rolnej (jak fermy, stajnie wielkopowierzchniowe, szklarnie wielkopowierzchniowe), przetwórstwa spożywczego czy prowadzenia działalności usługowej (sklepy, centra handlowe, centra ogrodnicze, składy materiałów rolniczych, składy innych materiałów). Tak tez należy rozumieć zapisy dopuszczające zabudowę zagrodowa na obszarach oznaczonych symbolem MN w Studium zagospodarowania Michałowice. Tymczasem, zgodnie z § 22 MPZP Michałowice Północ, poprzez zabudowę zagrodowa rozumie się budynki mieszkalne, budynki gospodarcze i inwentarskie oraz budynki, budowle i urządzenia służące produkcji rolniczej, ogrodniczej, szkółkarskiej oraz przetwórstwu rolno -spożywczemu, w tym budynki do sprzedaży płodów rolnych, produktów ogrodnictwa, szkółkarstwa i przetwórstwa rolno - spożywczego. Tak szerokie określenie budynków składających się na zabudowę zagrodową znacznie wykracza poza definicje zabudowy zagrodowej, a więc także poza zapisy Studium zagospodarowania Michałowice. Ponadto, zgodnie z § 22 MPZP Michałowice Północ, na terenach zabudowy zagrodowej dopuszcza także lokalizacje placów manewrowych i składowych dla płodów rolnych i opału, a także lokalizacje przechowalni, pieczarkarni, szklarni, tunelów i bloków foliowych. Trudno wskazać, co wspólnego z zabudowa zagrodowa maja place manewrowe i składy opału, a także duże szklarnie, pieczarkarnie, tunele i bloki foliowe. Takie urządzenia mogą służyć jedynie prowadzeniu działalności gospodarczej na terenie tych nieruchomości, co więcej także w zakresie zupełnie nie związanym z rolniczym i zagrodowym przeznaczeniem nieruchomości, poprzez prowadzenie składów opału. Tak ukształtowane zapisy § 22 MPZP Michałowice Północ pozwalają de facto na prowadzenie na terenie tych nieruchomości np. składu węgla wraz z pełnym parkiem maszynowym, co stanowi rażące naruszenie postanowień Studium zagospodarowania Michałowice, mówiących o przeznaczenie tego terenu. Dlatego też, z uwagi na sposób określenia przeznaczenia obszaru E.RM.02 i dopuszczalnej zabudowy na tym obszarze, za

6

sygn. akt II SA/Kr 769/16

uzasadnione należy przyjąć, że zabudowa zagrodowa o której mowa w Studium zagospodarowania Michałowice jest rodzajowo zupełnie inna niż zabudowa zagrodowa, zdefiniowana w § 22 MPZP Michałowice Północ, wobec powyższego niewątpliwie zachodzi sprzeczność pomiędzy ustaleniami MPZP Michałowice Północ a ustaleniami Studium zagospodarowania Michałowice w zakresie terenu oznaczonego symbolem E.RM.02 w MPZP Michałowice Północ.

Podniesiono również, że studium zagospodarowania Michałowice, na obszarze objętym uchwalonym MPZP Michałowice Północ, nie przewidywało w ogóle obszarów przeznaczonych pod zabudowę zagrodową. Jedynie dopuszczalne było wydzielenie na etapie sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów zabudowy zagrodowej z terenów przeznaczonych pod zabudowę jednorodzinną, jednak bez funkcji związanych z gospodarka rolną, opisanych w pkt. 13.2.1 Studium zagospodarowania Michałowice, przy obszarach oznaczonych symbolem RM - zabudowa zagrodowa wraz z funkcjami związanymi z gospodarką rolną.

Co do zarzutu naruszenia art. 1 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym podano, że ukształtowanie zapisów § 22 MPZP Michałowice Północ nastąpiło z wyraźnym pogwałceniem zasady ładu urbanistycznego, poprzez ukształtowanie dopuszczalnej zabudowy w obszarze E.RM.02 w sposób rażąco sprzeczny z przeznaczeniem i obecnym zagospodarowaniem nieruchomości położonych w sąsiedztwie. Zgodnie z ustaleniami zawartymi w MPZP Michałowice Północ, tereny sąsiadujące z obszarem E.RM.02 zostały przeznaczone na strefy zabudowy jednorodzinnej oraz tereny rolnicze. W bliskim sąsiedztwie znajdują się także tereny zielone, usytuowane na cennych przyrodniczo obszarach. Tymczasem § 22 MPZP Michałowice Północ dopuszcza na obszarze E.RM.02, obok zabudowy zagrodowej, lokalizacje budynków do sprzedaży płodów rolnych, produktów ogrodnictwa, szkółkarstwa i przetwórstwa rolno - spożywczego a także lokalizacje placów manewrowych i składowych dla płodów rolnych i opału, oraz przechowalni, pieczarkarni, szklarni, tunelów i bloków foliowych. Powyższe ustalenia prowadzą do dopuszczenia lokalizowania obiektów handlowych i usługowych, a także przemysłowych (zakłady przetwórstwa rolno-spożywczego) na terenach przewidzianych pod zabudowę zagrodową, a otoczonych ze wszystkich stron przez tereny zabudowy jednorodzinnej, rolniczej oraz zielone.

sygn. akt II SA/Kr 769/16

Obszar E.RM.02 nie znajduje się także przy żadnej drodze dojazdowej lub szlaku komunikacyjnym a został wyznaczony wewnątrz innych obszarów, umożliwianie lokalizowania tego rodzaju zabudowy, wewnątrz obszarów przeznaczonych pod zabudowę jednorodzinną i użytki rolnicze lub zielone, bez dobrego dostępu do dróg dojazdowych a także bez zważania na potrzeby ochrony środowiska, stanowi jaskrawe naruszenie porządku urbanistycznego w rejonie.

Obecnie tereny objęte obszarem E.RM.02 wykorzystywane są niemal w całości jako użytki rolne. Tereny działek, objętych w MPZP Michałowice Północ obszarem E.RM.02 stanowią użytki rolne klasy II.Z tego też powodu, w toku prac planistycznych, Minister Rolnictwa odmówił zgody na przeznaczenie tych gruntów w MPZP Michałowice Północ pod zabudowę jednorodzinną i usługową. Tymczasem, bez zgody Ministra Rolnictwa na odrolnienie tych gruntów, przeznaczane są one oficjalnie na zabudowę zagrodowe, jednocześnie kształtując dopuszczalna zabudowę w taki sposób, by de facto dopuścić możliwość zagospodarowania gruntów pod zabudowę usługową.

Ponadto § 22 MPZP Michałowice Północ przewiduje dopuszczalność utrzymania na obszarze E.RM,02 istniejących usług, w tym ogrodnictwa. Tymczasem, obecnie nie istnieją tam zgodnie z prawem żadne obiekty usługowe, a jedynie bloki foliowe, w których odbywać powinna się produkcja rolna.

W kwestii zarzutu naruszenia art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym podano, że Rada Gminy Michałowice przyjęła uchwałę nr XVIII/101/2016 z dnia 29 lutego 2016 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Michałowice dla obszaru Gmina Michałowice Północ z istotnym naruszeniem trybu sporządzania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, rada gminy przyjmuje uchwałę w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu, nieuwzględnionych przez Wójta Gminy Michałowice. Rozstrzygnięcie to powinno mieć charakter indywidualny i odnosić się do poszczególnych uwag poniesionych przez wnioskodawców, po przeprowadzeniu dyskusji przez rade gminy nad tymi poprawkami. Rozstrzygnięcie o sposobie rozpatrzenia nieuwzględnionych przez organ wykonawczy gminy uwag do projektu

sygn. akt II SA/Kr 769/16

studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego powinno odbyć się w drodze indywidualnych głosowań, z zachowaniem zasady przeprowadzenia dyskusji nad poszczególnymi uwagami na forum rady gminy. W przypadku przyjmowania MPZP Michałowice Północ, nie przeprowadzono jednak żadnej dyskusji nad uwagami, w protokole brak także śladów głosowania nad poszczególnymi uwagami. Rozstrzygnięcie o nieuwzględnionych przez Wójta Gminy Michałowice uwagach do projektu MPZP Michałowice Północ zostało jedynie załączone do tej uchwały i przegłosowane wraz z nią. Rada Gminy pomijając indywidualne rozpatrzenie zgłoszonych uwag, nie dokonała powyższego wyważenia i przyznała prymat interesowi publicznemu, bez pochylenia się nad ewentualnym interesem indywidualnym poszczególnych mieszkańców Gminy.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Michałowice wniosła o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi Gmina wskazała, że:

Co do niezgodności planu ze studium działek - nr 255/1 i 296/1 w Masłomiącej przeznaczonych w planie pod zabudowę zagrodową E.RM.02, pomimo iż Studium wyznaczyło tam teren usług U podano, że w przypadku działki nr 296/1 nie odpowiada to stanowi planistycznemu, gdyż wg Studium jest to teren R, kategorią U była objęta oprócz działki nr 255/1 jest także część działki nr 296/4. Dia oceny naruszenia bądź nienaruszenia planem miejscowym ustaleń studium kluczowe znaczenie ma ocena stopnia związania planu miejscowego ustaleniami studium, w tym przypadku Zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Michałowice, uchwalonej uchwałą Nr XVTI1/116/2012 Rady Gminy Michałowice z dnia 29 marca 2012 r. (dalej "zmiany Studium" lub "Studium"). Konsekwentnie w wielu rozstrzygnięciach sądowych podnoszona jest sprawa zapisów studium, które mogą w pewnym zakresie dopuszczać na etapie planu miejscowego jego uszczegółowienie, dookreślenie, czy ustalenie zakresu dopuszczalnych korekt w stosunku do części rysunkowej (np. możliwość i warunki korekt granic obszarów, terenów), jak części tekstowej (np. w zakresie standardów, parametrów zabudowy i zagospodarowania) bez konieczności dokonywania zmian w tym dokumencie (por. wyrok WSA w Rzeszowie II SA/Rz 1119/15 z dnia 26.04.2016r, wyrok WSA w Krakowie II SA/Kr 1511/15 z dnia 14.01.2016 r).

Dokonano analizy i oceny obowiązującej zmiany Studium, jego części graficznej i tekstowej. Na podstawie analiz można generalnie ocenić, że Studium

sygn. akt II SA/Kr 769/16

gminy Michałowice jest aktem prawnym o stopniu szczegółowości i elastyczności ustaleń stosownym do tego rodzaju dokumentu planistycznego (który ma określać politykę przestrzenną gminy), zapewniającym zagospodarowanie według kierunków w nim wytyczonych, z możliwością uszczegółowień i modyfikacji na etapie sporządzania planu miejscowego. W szczególności ten "liberalny" a faktycznie zdaniem Gminy realistyczny charakter Studium przejawia się w zapisach tekstowych, które były (wraz z całym projektem zmiany Studium) przedmiotem oceny zgodności z prawem w ramach ustawowej i prawidłowości merytorycznej w procedurze opiniowania i uzgodnień, podobnie jak uchwalona zmiana Studium, która z pozytywnym wynikiem przeszła procedurę badania zgodności z prawem przeprowadzoną przez organ nadzoru. Zatem - wobec braku do tego dokumentu zastrzeżeń ze strony organów uprawnionych do uzgadniania i opiniowania, jak i niezakwestionowania zmiany Studium przez Wojewodę Małopolskiego ani sądy administracyjne - należy zasadnie przyjąć, że uchwalona zmiana studium dla obszaru gminy Michałowice jest aktem prawa (aktem kierownictwa wewnętrznego) legalnym, prawidłowym, co dotyczy także części tekstowej tego aktu dopuszczających określone w nim korekty i uszczegółowienia, co skutkuje wymogiem stosunkowo "liberalnego i elastycznego" stopnia związania planów miejscowych z tym dokumentem.

Zapisy zawarte w tej części tekstu Studium stanowią m.in., że:

a. w zakresie struktury funkcjonalno-przestrzennej:

- dopuszcza się w planach miejscowych zmianę ustalonego w Studium (chodzi

oczywiście o rysunek Studium) przebiegu granic pomiędzy obszarami urbanizacji a

obszarami niezurbanizowanym, pod warunkiem, że: (...) wymienione są 3 warunki,

m.in. taki, ze ewentualne poszerzenie obszarów urbanizacji kosztem obszarów

niezurbanizowanych nie będzie większe niż 100 mód granicy między tymi obszarami

według rysunku studium i nie będzie dotyczyć włączenia do obszarów urbanizacji

terenów oderwanych od istniejącego bądź planowanego zainwestowania,

- Nie jest również naruszeniem zgodności planu miejscowego ze Studium niepełne

wykorzystanie na cele zainwestowania kubaturowego obszarów wskazanych w

Studium jako obszary urbanizacji.

b. w zakresie funkcji i kierunkowego przeznaczenia obszarów:

10

sygn. akt II SA/Kr 769/16

Należy uwzględnić w planach miejscowych określone w Studium funkcje i kierunkowe przeznaczenie obszarów, wyznaczonych liniami rozgraniczającymi o charakterze orientacyjnym. Dla wyznaczonych obszarów o określonym w Studium przeznaczeniu dopuszcza się przy sporządzaniu planów miejscowych:

- korekty granic wyznaczonych w Studium między obszarami o różnym

przeznaczeniu, na zasadach jak w pkt a) (chodzi m.in. o parametr 100 m). Możliwość

zmiany między obszarami o różnych funkcjach dotyczy terenów bezpośrednio

graniczących. O zmianie przeznaczenia terenów mogą zadecydować uwarunkowania

zaistniałe podczas procedury sporządzania planu miejscowego;

- na etapie planów miejscowych dla obszaru o przeznaczeniu ustalonym w Studium

należy wydzielić obszary o przeznaczeniu szczegółowym, innym niż funkcja

podstawowa określona w Studium, ale nie sprzecznym z ta funkcją. (...):

dopuszczenie powyższych korekt i uszczegółowień Studium na etapie planu

miejscowego jest możliw,, jeśli nie spowoduje naruszenia ochrony najważniejszych

elementów systemu przyrodniczego, nie będzie prowadzić do rozpraszania

zabudowy i nieuzasadnionego zwiększania kosztów związanych w takich

przypadkach z drogami dojazdowymi i infrastrukturą techniczną,

d. w zakresie parametrów i wskaźników dla zabudowy:

(...) Dopuszcza się zmianę tych parametrów i wskaźników w trakcie sporządzania planów miejscowych, jeżeli jest to uzasadnione istniejącym zainwestowaniem, podziałami geodezyjnymi i charakterem istniejącej zabudowy oraz ewentualnie innymi okolicznościami. (...) Wprowadzenie tego typu zmian i uszczegółowień w planach miejscowych jest możliwe pod warunkiem, że w trakcie sporządzania planu wystąpią okoliczności uzasadniające ich dokonanie (np. szczegółowe analizy problemowe, wnioski do planu, wyniki konsultacji społecznych itp. Ponadto stopień związania planu miejscowego ustaleniami Studium gminy Michałowice wynika z innych zapisów tekstowych zawartych w dokumencie "Kierunki rozwoju zagospodarowania przestrzennego gminy Michałowice". Są to zapisy pkt.l.3.2.1 Kategorie obszarów oraz wskaźniki dotyczące zagospodarowania oraz użytkowania obszarów. Wyznaczają one poszczególne rodzaje (kategorie) obszarów, w tym MN - obszary przeznaczone dla rozwoju zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, z dopuszczeniem m.in. zabudowy usługowej i zabudowy zagrodowej. Zgodnie z zapisami dla kategorii obszarów MN - " l/l/ terenie oznaczonym w Studium symbolem MN, na etapie sporządzania miejscowego planu zagospodarowania

11

sygn. akt II SA/Kr 769/16

przestrzennego mogą zostać wydzielone liniami rozgraniczającymi tereny: zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, zabudowy zagrodowej oraz zabudowy mieszkaniowo-usługowej czy rekreacyjnej". Zapisy Studium regulują również kategorię RM- tj. obszarów przeznaczonych do rozwoju zabudowy zagrodowej oraz funkcji związanej z gospodarką rolną, przede wszystkim poprzez zaliczenie tej kategorii obszarów do obszaru urbanizacji i dopuszczenie uszczegółowienia wskaźników i parametrów zabudowy na etapie planu miejscowego.

W świetle powyższych zapisów analiza skargi na tle ustaleń Studium określających stopień związania planu miejscowego pozwala stwierdzić, że: 1. wyznaczenie w projekcie planu terenu E.RM.02 a następnie uchwalenie w planu miejscowego w tej formie nie powoduje naruszenia ustaleń Studium. Teren oznaczony w planie symbolem E.RM.02 zawiera się w przeważającej części w kategorii obszaru określonego w Studium jako MN - ti. obszary przeznaczone dla rozwoju zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, dla których zapisy Studium jednoznacznie dopuszczają możliwość realizacji m.In. zabudowy zagrodowej i. co należy podkreślić, wydzielenie terenów zabudowy zagrodowej liniami rozgraniczającymi. Z powyższych względów dla tej przeważającej części terenu E.RM.02 dopuszczenia zapisów Studium o korektach granic między obszarami urbanizacji a obszarami niezurbanizowanymi nie mają znaczenia. Mają natomiast znaczenie jedynie dla niewielkiej północnej części terenu oznaczonego w planie jako E.RM.02, gdzie znajdują się działki nr 296/1 (cz. zachodnia), i nr 297/2 (cz. zachodnia, które w części rysunkowej studium objęte były kategorią R-obszary rolne. W przypadku w/w części działek na skutek rozpatrzenia i uwzględnienia uwag z l wyłożenia (uwagi E. 14 i E. 12 w zarządzeniu Wójta Gminy) dokonano niewielkiej korekty polegającej na włączeniu tych działek w planie miejscowym do terenu E.RM.02. Było to możliwe w świetle dopuszczeń zawartych w zapisach Studium dotyczących struktury funkcjonalno-przestrzennej, to jest wykorzystaniu zapisu, że "ewentualne poszerzenie obszarów urbanizacji kosztem obszarów niezurbanizowanych nie będzie większe niż 100 mód granicy między tymi obszarami według rysunku studium i nie będzie dotyczyć włączenia do obszarów urbanizacji terenów oderwanych od istniejącego bądź planowanego zainwestowania " - co w badanym przypadku jest spełnione, tak w zakresie w/w głębokości przesunięcia jak i granic między obszarami (w przypadku działki 297/2 "przesunięcie" terenu urbanizacji wynosi ok. 12,5m a dla działki 296/1 ok. 30m) a także faktem, że w

12

sygn. akt II SA/Kr 769/16

bezpośrednim sąsiedztwie tych działek Studium planowało tam zainwestowanie (MN).

2. kwestionowany w skardze zakres dopuszczeń w terenach RM zabudowie zagrodowej nie wykracza, zdaniem Gminy poza zazwyczaj spotykane regulacje w aktach planistycznych dla terenów RM. Korekta wskaźników i parametrów zabudowy była możliwa zgodnie z zapisami Studium dla gminy Michałowice. Dopuszczenia planu zostały obwarowane postanowieniami o charakterze zapewniającym brak negatywnego oddziaływania realizowanych inwestycji na tereny sąsiednie. Dopuszczenia w zakresie możliwości utrzymania istniejących obiektów wyniknęły z rozpatrzenia wniosków i uwag, jak i respektowania ustaleń poprzedniego planu miejscowego.

Występujące definicje zabudowy zagrodowej nie wymieniają wszystkich rodzajów budynków możliwych do realizacji w takich terenach, gdyż posługują się np. pojęciem "w szczególności". Dlatego nie można się zgodzić z zarzutem skarżących, że ustalenia dla terenu zabudowy zagrodowej są sprzeczne ze Studium jak i sprzeczne z prawem. Bezpodstawny jest także zarzut o przemysłowym charakterze terenu E.RM.02. - ustalenia planu dopuszczają mon. budynki, budowle i urządzenia służące produkcji rolniczej i przetwórstwu rolno-spożywczemu, ale w ocenie Gminy te dopuszczenia są właściwe dla terenów zabudowy zagrodowej, gdzie funkcja mieszkalna połączona jest z funkcją rolnicza, a realizacja zabudowy i zagospodarowania w terenach RM (§ 22 ust. 4 pkt 1 uchwały o planie) musi pozostawać w zgodzie z przepisami o ochronie gruntów rolnych i leśnych, warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i innych przepisów dotyczących gospodarstw rolnych. Wszystkie te, kwestionowane w skardze ustalenia planu dotyczące przeznaczenia i warunków zagospodarowania a także parametrów i wskaźników zabudowy i zagospodarowania doszczegółowionych zgodnie z dopuszczeniem w zapisach w Studium, zawarte były w projekcie wyłożonym do publicznego wglądu, ale, co ważne, nie spowodowały wniesienia uwag z tego tytułu. Przedstawiony w skardze pogląd na kształt terenów zabudowy zagrodowej sprowadza się do tego, że zdaniem skarżących jest to teren, gdzie może być realizowana zabudowa o charakterze mieszkalnym, bez funkcji rolniczej -czyli jak w terenach MN, albo gdzie w ogóle zabudowa nie powinna powstawać. Trzeba wspomnieć, że wg obowiązującego uprzednio planu miejscowego z 2006 r. większość działek stanowiących własność skarżących zlokalizowana była w terenach

13

sygn. akt II SA/Kr 769/16

MRj, czyli terenach zabudowy zagrodowej i zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, gdzie w ramach przeznaczenia podstawowego przewidziano m.in funkcję mieszkaniową wraz zabudowaniami gospodarczymi, hodowlanymi i produkcji rolnej, w przeznaczeniu dopuszczalnym uwzględniono natomiast m.in. możliwość lokalizacji obiektów i urządzeń usług komercyjnych. Zatem już od 2006r. przeznaczenie terenu, na którym zlokalizowane są działki skarżących przewidywało i to jako przeznaczenie podstawowe funkcję rolniczą związaną z mieszkalnictwem, a nie tylko funkcję mieszkaniową.

Podstawowe przesłanki wyznaczenia w projekcie planu i w planie uchwalonym terenu E.RM.02JI innych terenów RM):

W wersji projektu planu zaopiniowanej i uzgodnionej przez właściwe organy i przekazanej do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi z wnioskiem o wyrażenie zgody na nierolnicze przeznaczenie gruntów rolnych klas I-III, kwestionowany w skardze teren zabudowy zagrodowej E.RM.02 przeznaczony był pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, a w niewielkiej północnej części pod zabudowę usługową, co było praktycznie literalnym odzwierciedleniem dyspozycji części rysunkowej Studium (Załącznik: wyrys z projektu planu zaopiniowanego i uzgodnionego przez właściwe organy w zakresie terenu objętego skargą (etap przed decyzją Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi).

Jednakże ta zaopiniowana pozytywnie i uzgodniona wersja projektu planu, bazująca na rysunku Studium (praktycznie bez korzystania z zapisów tekstowych Studium określającym zakres dopuszczalnych zmian na etapie planu miejscowego), została w wielu miejscach zakwestionowana poprzez decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi odmawiającą wyrażenia zgody na nierolnicze przeznaczenie bardzo znacznej powierzchni gruntów rolnych klas I-III (odmowa dotyczyła 66.25 ha ze 121.38 ha wnioskowanych, ti. prawie 55%), ujętych w tzw. wniosku rolniczym wykonanym zgodnie z obowiązującym Studium).

W tej sytuacji Wójt Gminy Michałowice jako organ sporządzający plan, musiał rozważyć dalszy sposób kontynuacji planu bądź jego wstrzymanie. Gmina, mając na uwadze liczne doświadczenia gmin małopolskich, potwierdzające bezskuteczność prób zrewidowania (administracyjnego, sądowego) decyzji Ministra Rolnictwa nie zdecydowała się na złożenie skargi do sądu administracyjnego na wspomnianą decyzję. Biorąc pod uwagę dyspozycje Studium w zakresie poszerzenia terenów budowlanych (w szczególności pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, ale i w

14

sygn. akt II SA/Kr 769/16

mniejszym stopniu pod usługi), znane mieszkańcom gminy i właścicielom - decyzja Ministra odmawiająca zgody na przeznaczenie gruntów rolnych na cele nierolnicze ale zgodne ze Studium, wywołała oburzenie społeczeństwa (wyrażone m.in. w uwagach do projektu planu) i postawiła Władze Gminy przed trudnym dylematem, jak wybrnąć z tej sytuacji nie naruszając prawa, ale i uwzględniając choćby częściowo oczekiwania właścicieli (mające przecież podstawy w ustaleniach Studium). W tej sytuacji Wójt Gminy podjął decyzję, aby tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i w niewielkim stopniu usługowej, które nie uzyskały zgody Ministra (a zostały zaopiniowane i uzgodnione w dotychczasowej procedurze planistycznej) przeznaczyć pod zabudowę zagrodowa, oczywiście po rozpoznaniu, czy zapisy Studium na taki wariant zezwalają. Stąd też po analizach planistycznych i analizach zapisów Studium (o czym była mowa wcześniej) wyznaczono tereny zabudowy zagrodowej, w tym teren E.RM.02 w Masłomiącej, czyli tereny z możliwością zabudowy mieszkaniowej i rolniczej, nie wymagające w świetle przepisów o ochronie gruntów rolnych i leśnych zgody Ministra Rolnictwa. Alternatywnym rozwiązaniem, rozważanym równolegle było przeprojektowanie terenów objętych odmową wyrażoną w decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na tereny rolnicze, z całkowitym brakiem możliwości ich zabudowy. Wójt Gminy Michałowice. biorąc pod uwagę oczekiwania ludności, nie zdecydował się na pozostawienie 66.25 ha terenów (budowlanych wg dyspozycji Studium przeznaczeniu rolniczym, bez możliwości zabudowy. Podjęta decyzja była więc uzasadniona uwzględnieniem, nawet w ograniczonym zakresie (ograniczenia dla właścicieli wynikają z rodzaju przeznaczenia terenu czyli RM a nie MN czy U), interesu społecznego przy respektowaniu przepisów o ochronie gruntów rolnych i leśnych).

Odpowiadając na zarzut naruszenia art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowania przestrzennym - ładu urbanistycznego poprzez ustalenia dot. zabudowy w terenie E.RM.02 podano, że :

Uwzględnianie wymogów ładu przestrzennego, urbanistyki, architektury jest jednym z podstawowych celów planowania przestrzennego. Jednocześnie przepis art. 1 ust. 2 pkt 2-13 ustawy nakazuje uwzględniać szereg innych wymogów (np. prawo własności, potrzeby interes publicznego itd.). Skarżący, opierając się na art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy twierdzą, że dopuszczona w terenie E.RM.02 zabudowa jest rażąco sprzeczna z przeznaczeniem i zagospodarowaniem teren sąsiednich. Z treści skargi wynika, że skarżący byliby usatysfakcjonowani pozostawieniem dotychczasowego

15

sygn. akt II SA/Kr 769/16

układu przestrzennego - tj. terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej wraz z sąsiadującymi terenami rolniczymi i cennymi przyrodniczo terenami zielonymi. Powody - przesłanki wyznaczenia terenu E.RM.02, jak i zapisy Studium dopuszczające i uzasadniające możliwość takiego rozwiązania były omówione we wcześniejszej części odpowiedzi na skargę.

W efekcie decyzji Wójta układ przestrzenny w omawianym rejonie, jaki powstał po analizie decyzji, Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi i decyzji organu sporządzającego plan przedstawia się następująco:

Wzdłuż istniejącej drogi dojazdowej KDD, po obydwu jej stronach jak i w mniejszym zakresie przy drogach lokalnych KDL (od strony wschodniej i zachodniej) wyznaczono w projekcie piana sporządzonym po w/w analizie decyzji Ministra (i utrzymano w planie uchwalonym) pas terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej (E.2MN.10, E.2MN.09, E.2MN.12), stanowiący w większości uwzględnienie zasięgu terenów budowlanych z planu uchwalonego w 2006r. - tereny zabudowy zagrodowej i zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej I.E.MRj.37 i I.E.MRj.36), poszerzony (jako MN) o kilka działek lub ich części nie objętych odmowną decyzją Ministra. W głąb od drogi KDD, poza pasem terenu E.MN. 10 i niewielkim E.MN. 12 wyznaczono, z powodów mówionych wcześniej teren zabudowy zagrodowej E.RM.02. Ten teren sąsiaduje od południa z pasem terenu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, a od północy z terenami rolniczymi R, za którymi z kolei wyznaczony jest teren zieleni nieurzadzonej ZR. Niezależnie od proceduralnych i społecznych aspektów wyznaczenia terenu E.RM.02, zdaniem Gminy wymienione wyżej usytuowanie terenu zabudowy zagrodowej w sąsiedztwie terenu zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej nie stanowi naruszenia ładu przestrzennego, ani nie zagraża wartościom przyrodniczym (przestrzeni rolniczej i terenom zieleni) respektowanym poprzez wyznaczenie terenów R i ZR i zapisach planu o koku oddziaływania na tereny sąsiednie.

Przy sposobie rozumienia funkcji planu miejscowego przez skarżących nie można byłoby w sąsiedztwie terenów mieszkaniowych wyznaczyć innego rodzaju terenów, nie tylko RM ale np. usługowych, a od terenów mieszkaniowych należałoby wprowadzić strefę buforową itp. To z wielu przyczyn nie jest możliwe, nie tylko w tym planie. Należy podkreślić, że wbrew treści skargi nie chodzi tu sąsiedztwo terenu mieszkaniowego z terenami przemysłowymi, choć i takie przypadki występują licznie w stanach faktycznych jak i w planach miejscowych i fakt ten nie powoduje a priori

16

sygn. akt II SA/Kr 769/16

uznania planu za sprzeczny z prawem (projekt jest przecież opiniowany, uzgadniany, konsultowany z ludnością w trakcie wyłożenia do publicznego wglądu - w przypadku tego planu 2-krotnego). Tym bardziej nie można uznać za naruszenie ładu przestrzennego zlokalizowanie w sąsiedztwie terenu MN trenu zabudowy zagrodowej z funkcjami mieszkalnymi i rolniczymi wg wymogów przepisów o ochronię gruntów rolnych i leśnych, zwłaszcza, że istniejący od ok. 20 lat sposób zagospodarowania i użytkowania części tego terenu nie jest sprzeczny z ustaleniami planu. Warto przy tym podkreślić, że historyczny układ zabudowy wsi podkrakowskich, w tym w gminie Michałowice, charakteryzował się m. in. swoistym przemieszaniem zabudowy mieszkaniowej z zabudową zagrodową, ale i usługową, tak historycznie ukształtowana zabudowa ulega stopniowym, częściowym przekształceniom (m.in. na skutek osiedlania się ludności miejskiej) w kierunku wydzielenia poszczególnych rodzajów obudowy, ale jest to proces długotrwały i nie do końca możliwy choćby z tytułu ochrony praw nabytych. Skarżący nie zakwestionowali projektu planu w trakcie 2-krotnego wyłożenia. W uzupełnieniu dodaje się, że poza 2 uwagami częściowo uwzględnionymi i 1 nieuwzględnioną dot. ZR nie zgłoszono innych uwag, co (biorąc pod uwagę również przebieg dyskusji publicznych jak i postępowania w sprawie uchwalenia planu) należy zasadnie uznać za powszechną (poza skarżącymi) akceptację dla terenów RM, w tym terenu E.RM.02.

Gmina podsumowuje powyższe stwierdzeniem, że wyznaczenie terenu E.RM.02 nie stanowi o naruszeniu ładu przestrzennego i nie zagraża wartościom przyrodniczym terenu. Gmina musi przestrzegać sprawę ładu przestrzennego w kategoriach szerszych niż osoby, które to kwestionują broniąc wyłącznie własnych interesów prawnych i faktycznych.

Co do zarzutu naruszenia art. 20 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zakresie rozstrzygania uwag, wskazano: Każdy z radnych otrzymał projekt planu z załącznikami, w tym projektem załącznika Nr 2 w sprawie rozpatrzenia uwag nieuwzględnionych. Załącznik ten nie jest "listą uwag nieuwzględnionych", gdyż taki dokument został przekazany Radzie Gminy odrębnie. Załącznik Nr 2 do projektu uchwały o planie został sporządzony w ten sposób, że zawierał wszystkie uwagi nieuwzględnione przez Wójta z propozycją nieuwzględnienia ich przez Radę Gminy. Uwagi były przedstawione poszczególnymi miejscowościami, przy czym każda z uwag była ponumerowana i odrębnie opisana z

17

sygn. akt II SA/Kr 769/16

podaniem propozycji indywidualnego sposobu rozstrzygnięcia każdej i proponowanym uzasadnieniem. Niezależnie od przekazania w/w projektów dokumentów radnym, w celu dogłębniejszego zapoznania się radnych a także sołtysów z propozycjami rozstrzygnięć planistycznych odbyło się w dniu 15 lutego 2015 r. specjalne spotkanie Radnych, sołtysów z Wójtem i przedstawicielami Urzędu Gminy oraz zespołem autorskim projektu planu miejscowego. Zespół autorski w drodze prezentacji multimedialnej przedstawił założenia i rozwiązania projektu planu, informacje o uwagach wniesionych w trakcie 2-krotnego wyłożenia, a następnie odpowiadał na kilka zgłoszonych pytań dotyczących zarówno rozwiązań planistycznych jak i uwag. W trakcie sesji Rady Gminy Michałowice w dniu 29 lutego, w ramach punktu poświęconego uchwalaniu planu miejscowego nie zgłoszono żadnych poprawek do projektu planu i załącznika Nr 2 dot. proponowanego sposobu każdej z indywidualnie przedstawionych w tym załączniku uwag. W związku z tym przed podjęciem uchwały o planie zostały przegłosowane uwagi z l i II wyłożenia, a po głosowaniu, w wyniku którego uwagi nie zostały uwzględnione przystąpiono do głosowania nad planem i zdecydowana większością go uchwalono.

Zaznaczono, że ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu w art. 20 ust. 1 mówi o "uchwale", nie zaś o innych "uchwałach", a ponadto w żaden sposób nie określa sposobu rozpatrzenia uwag przez radę gminy, poza stwierdzeniem, że rozstrzygnięcie uwag stanowi załącznik do uchwały (uchwały o planie miejscowym). Stad też, w ocenie Gminy Michałowice rozstrzygnięcie uwag zawarte w jednym załączniku do uchwały o planie, z wyszczególnieniem uwag i ich przegłosowaniem miejscowościami z wcześniej podaną informacją Przewodniczącego Rady Gminy jakie uwagi podlegają głosowaniu nie stanowi naruszenia art. 20 ust. 1 ustawy, tym bardziej, że każdy z radnych miał możliwość indywidualnego zapoznania się z proponowanymi, indywidualnie przedstawionymi w dokumentach rozstrzygnięciami, każdy miał możliwość wniesienia, poprawki, zakwestionowania tak projektu planu jak i poszczególnych uwag. Wyniki głosowań tak nad planem jak i uwagami świadczą o akceptacji przedstawionych Radzie propozycji rozstrzygnięć. Należy przyjąć racjonalność działania Ustawodawcy - gdyby taką potrzebę widział zapewne brzmienie art. 20 ustawy było inne, wprost wskazujące na konieczność podjęcia uchwały (bądź uchwał) w sprawie rozstrzygnięcia uwag, jak i w sprawie zgodności ze studium. O prawidłowości takiego rozumienia art. 20 ust. 1 ustawy przekonuje wykładnia celowościowa. Wystarczy porównać regulacje ustawy z dnia 7 lipca 1994r.

18

sygn. akt II SA/Kr 769/16

o zagospodarowania przestrzennym, nakazujące wprost rozstrzyganie "protestów" i "zarzutów" w drodze uchwał (art. 23 i 24). Rezygnacja z powyższych odwoławczych środków prawnych w procesie planistycznym, jak i formy ich rozstrzygania była jedną z istotniejszych zmian proceduralnych w ustawie z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowani! przestrzennym, co zgodnie z założeniami tej ustawy miało na celu uproszczenie procedury planistycznej.

Gmina podniosła, że w sprawie rozstrzygania uwag wypowiadały się organy nadzoru, a przede wszystkim sądy administracyjne i nie jest to orzecznictwo jednolite, od bardzo restrykcyjnego do takiego, które zauważa, że kwestii formy rozstrzygnięcia uwag Ustawodawca nie określił, albo że naruszenie w tym względzie nie jest naruszeniem istotnym (por. wyroki: II SA/Rz 1119/15, II SA/Kr 1364/15 z 29.12.2015, II SA/Kr 1426/14 z 28.11.2014 r., II SA/Go 1024/15 z 29.03.2016 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., póz. 270 ze zm. -dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Stosownie do art. 147 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5, stwierdza nieważność aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Skarga złożona została w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, póz. 1591 z późn. zm.), według którego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Przede wszystkim należy wskazać, że w ocenie Sądu w składzie rozstrzygającym w niniejszej sprawie procedura planistyczna w sprawie rozpoczęta od podjęcia w dniu 26 kwietnia 2012 r. przez Radę Gminy Michałowice na podstawie art. 18 ust.1 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym i art. 14 ust. 1, 2 i 4 ustawy z 27 marca 2003 o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2015, póz. 199 ze zm. dalej w skrócie u.p.z.p.) uchwały nr XIX/123/2012 w sprawie przystąpienia do

19

sygn. akt II SA/Kr 769/16

sporządzenia planów zagospodarowania przestrzennego Gminy Michałowice dla obszarów "Gmina Michałowice Zachód" i "Gmina Michałowice Północ", "Gmina Michałowice Południe" - została przeprowadzona prawidłowo.

W pierwszej kolejności należy rozważyć dopuszczalność złożenia skargi w kontekście spełnienia kryteriów określonych w powołanym art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, a więc czy zaskarżona uchwała jest aktem z zakresu administracji publicznej i czy narusza interes prawny lub uprawnienie skarżących, a także, czy skarżący G. K., D. S., R. S., H. S., M. O., D. J., P. B., K. I. i W. I. wyczerpali ustawowy wymóg dopuszczalności złożenia skargi po uprzednim wezwaniu Rady Gminy Michałowice do usunięcia naruszenia prawa przedmiotową uchwałą. Zaskarżona uchwała Rady Gminy Michałowice Miejskiej nr XVIII/101/2016 z dnia 29 lutego 2016 r. dotyczy uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Michałowice dla obszaru Gmina Michałowice Północ (dalej jako "MPZP Michałowice Północ"), będącego aktem prawa miejscowego, co w konsekwencji przesądza, iż stanowi akt z zakresu administracji publicznej.

Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą, skarżący zawarli w piśmie z dnia 31 marca 2016 r.(data nadania pisma w UP), a organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie. Skarga do Sądu złożona została w dniu 1 czerwca 2016 r., a więc przed upływem terminu 60 dni od dnia złożenia wezwania o usunięcie naruszenie prawa. Skargę złożono zatem z zachowaniem terminu określonego w art. 53 § 2 ustawy z 30. 08. 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarżący wywodzą swój interes prawny z faktu przysługiwania im prawa własności do działek ewid. nr 357/3, 287, 286/2, 286/1, 264/2, 275/4, 283/4 obr. 5 Masłomiąca, Gmina Michałowice, położonych przy ul. C. i Z. w gminie Michałowie. Działki znajdują się zatem na terenie gminy Michałowice w m. Masłomiąca objętym ustaleniami zaskarżonej uchwały. Z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym wynika, iż przesłanką merytorycznego badania zgodności z prawem uchwały jest stwierdzenie naruszenia interesu prawnego skarżących tą uchwałą. Rozstrzygnięcie sprawy w pierwszej kolejności wymagało zatem oceny spełnienia tej przesłanki, a analiza prawidłowości podjętej uchwały nastąpić mogła

20

sygn. akt II SA/Kr 769/16

dopiero po wykazaniu zaistnienia naruszenia interesu prawnego skarżących podjętą uchwałą. Naruszony interes prawny lub uprawnienie wynikać musi z normy prawa materialnego kształtującego sytuację prawną wnoszącego skargę, a skarżący wykazać musi istnienie bezpośredniego związku między zaskarżoną uchwałą i własną indywidualną sytuacją prawną.

Interes prawny jest kategorią prawnomaterialną, obejmuje uprawnienia i obowiązki oparte na prawie. Legitymację do złożenia skargi do sądu administracyjnego posiada jednostka, której prawa lub obowiązki kształtuje zaskarżony akt. Przez interes prawny, w przeciwieństwie do kategorii interesu faktycznego, rozumie się przyznany przepisami prawa materialnego zakres uprawnień podmiotu, kształtujący jego pozycję prawną. Wkroczenie przez organ w tę sferę, stanowi przejaw naruszenia interesu prawnego. Ingerencja władzy w tą sferę może być przy tym uprawniona lub naruszająca zakres przyznanych organowi kompetencji.

Odnosząc powyższe do okoliczności rozpoznawanej sprawy w ocenie Sądu skarżący: R. S., H. S., M. O., D. J., P. B., K. I. i W. I. nie wykazali naruszenia tak rozumianego interesu prawnego podjęciem zaskarżonej uchwały. Z okoliczności sprawy nie wynika bowiem, by jej podjęcie doprowadziło do naruszenia normy prawa materialnego, kształtującego sytuację prawną skarżących będących właścicielami działek ewid. nr 286/2, 286/1, 264/2, 275/4, 283/4 obr. 5 Masłomiąca, natomiast interes prawny właścicieli działek ewid. nr 357/3 - G. K. i właścicielki dz. nr 287 - D. S. należy uznać za naruszony.

Przedmiotem zaskarżonej uchwały jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego tj. akt, który określa przeznaczenie terenów, ustala sposób ich zagospodarowania i zabudowy. Brak jest podstaw do uznania, by podjęcie uchwały doprowadziło do naruszenia przysługującego skarżącym: R. S., H. S., M. O., D. J., P. B., K. I. i W. I. prawa własności ww. nieruchomości stanowiących ich działki we wsi Masłomiąca. Nieruchomości te co prawda znajdują się w terenie objętym granicami obszaru oznaczonego symbolem E.2MN.10 przedmiotowego planu, lecz ich przeznaczenie w zaskarżonej uchwale jest zgodne z przeznaczeniem ustalonym w obowiązującym Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego przyjęte uchwałą Rady Gminy

21

sygn. akt II SA/Kr 769/16

Michałowice nr XVIII/116/ z 29 marca 2012 r. Zgodnie z par. 15 ust. 2 skarżonego planu dla obszaru E.2MN.10 ustalono jako przeznaczenie podstawowe zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, zabudowę, mieszkaniowo - usługową, którą stanowi wolnostojący budynek, albo budynek w zabudowie bliźniaczej, w której udział pow. usługowej może wynosić do 50% pow. użytkowej, zabudowę i zagospodarowanie towarzyszące zabudowie i funkcjonalnie z nią związane w tym: dojazdy i dojścia do budynków (...), budynki gospodarcze, garaże wbudowane i wolnostojące lub dobudowane do budynków mieszkaniowych, zieleń urządzoną, obiekty małej architektury, ogrodzenia, obiekty i urządzenia sportu i rekreacji, obiekty sieci i urządzenia infrastruktury technicznej oraz przyłącza i urządzenia instalacyjne do budynków, zbiorniki p.poż., wiaty i altany. Jako przeznaczenie dopuszczalne ustalono możliwość realizacji: zabudowy usługowej, niewydzielonych na rys. dróg dojazdowych, wewnętrznych tras rowerowych i ścieżek pieszych, elementów infrastruktury technicznej i innych niż wymienione w ust. 2 pkt 3.

Należy podkreślić, że także w ustaleniach obowiązującego Studium dla terenu działek ewid. nr: 286/2, 286/1, 264/2, 275/4, 283/4 zgodnie z punktem 1.3.2.1. oznaczonego symbolem MN przewidziano zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, zabudowę zagrodową zabudowę mieszkaniowo-usługową oraz rekreacyjną. Powyższe wskazuje zatem, że w odniesieniu do działek nr: 286/2, 286/1, 264/2, 275/4, 283/4 ustalenia MPZM Michałowice "Północ" nie naruszają ustaleń Studium dla obszaru objętego symbolem MN, czego wymaga przepis art. 20 ust. 1 u.p.z.p. W konsekwencji należy wskazać, że interesy właścicieli ww. działek nie zostały w żaden naruszone ustaleniami MPZP odnoszącymi się do tych działek. Zapisy MPZP Michałowice "Północ" sformułowane, w odniesieniu do obszaru oznaczonego symbolem E.RM.02 bezpośrednio sąsiadującego z terenem działek ew. nr: 286/2, 286/1, 264/2, 275/4, 283/4 także nie naruszają interesów prawnych ich właścicieli, nie przekreślają bowiem możliwości korzystania lub rozporządzania tymi nieruchomościami tymi nieruchomościami zgodnie z przysługującym im prawem własności, nie nakładają też na nich obowiązków. Skarżący nie wykazali wpływu ustaleń planistycznych obejmujących obszar nienależących do nich działek, objętych symbolem E.RM.02 na sposób korzystania z ich własności.

Nieruchomości skarżących są położone w sąsiedztwie obszaru objętego symbolem planu E.RM.02 w którym w § 22 MPZM Michałowice "Północ" wyznaczone

22

sygn. akt II SA/Kr 769/16

zostały tereny zabudowy zagrodowej i gospodarki rolnej, oznaczone na obszarze planu symbolem RM. Obszar taki został między innymi wyznaczony w miejscowości Masłomiąca i oznaczony symbolem E.RM.02. Jako przeznaczenie podstawowe dla terenów RM, a więc także terenu E.RM.02 przewidziano: zabudowę zagrodową obejmującą budynki mieszkalne, budynki gospodarcze i inwentarskie oraz budynki, budowle i urządzenia służące produkcji rolniczej, ogrodniczej, szkółkarskiej oraz przetwórstwu rolno - spożywczemu, w tym budynki do sprzedaży płodów rolnych, produktów ogrodnictwa, szkółkarstwa i przetwórstwa rolno - spożywczego (ust.2 pkt 1); uprawy polowe, rolnicze użytki zielone, uprawy ogrodnicze i sady ust. 2 pkt 2); obiekty, sieci i urządzenia infrastruktury technicznej, przyłącza i urządzenia instalacyjne do budynków, zbiorniki przeciwpożarowe oraz do celów nawodnień upraw rolniczych, ogrodniczych i szkółkarskich (ust. 2 pkt 3); dojazdy i dojścia do budynków, zewnętrzne schody, rampy, pochylnie i podjazdy, miejsca postojowe, place manewrowe i składowe dla płodów rolnych i opału (ust. 2 pkt 4); budynki garażowe, wiaty i altany, przechowalnie, pieczarkarnie, szklarnie, tunele i bloki foliowe, ogrodzenia (ust. 2 pkt 5).

Jako przeznaczenie dopuszczalne tych terenów przewidziano ogólnodostępne, niekubaturowe urządzenia turystyki i rekreacji takie, jak np. ścieżki rowerowe, szlaki turystyczne z towarzyszącymi elementami małej architektury oraz elementy infrastruktury technicznej innej niż wymienione powyżej. Umożliwiono także utrzymanie istniejącej zabudowy usługowej, nie związanej bezpośrednio z produkcją rolniczą, z możliwością remontów, przebudowy i rozbudowy przy zwiększeniu powierzchni zabudowy nie więcej niż 50% powierzchni istniejącej, z możliwością zmiany sposobu użytkowania na cele związane z prowadzeniem gospodarstwa rolnego. Ponadto, na terenie E.RM.02 dopuszczono utrzymanie istniejących usług w tym ogrodnictwa.

W tym miejscu trzeba wskazać, że zgodnie z ustaleniami Studium kwestionowany w skardze obszar oznaczono symbolem MN oraz w części symbolem U, natomiast- co zasługuje na podkreślenie - ustalenia powyższe nie mogły zostać uwzględnione w MPZM Michałowice "Północ" ze względu na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 22 grudnia 2014 r., który po zapoznaniu się z projektem planu w wersji, uwzględniającej powyższe wskazania Studium odmówił wyrażenia zgody na nierolnicze przeznaczenie znacznej powierzchni gruntów rolnych klasy l -III na cele

23

sygn. akt II SA/Kr 769/16

nierolniczne, w wersji zgodnej ze Studium. Mając na uwadze niemożliwe do zrealizowania ustalenia przewidziane w Studium w odniesieniu do obszaru zakwestionowanego przez Ministra, ustalenia, które zgodne z oczekiwaniami lokalnej społeczności zainteresowanej zurbanizowaniem tych obszarów i w uwzględnieniu obowiązujących norm ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych dla obszaru tego ustalono przeznaczenie określone w ww. § 22. Zgodnie z przyjętym w MPZM Michałowice "Północ" rozwiązaniem obszar zakwestionowanych w decyzji Ministra z 22.12. 2014 r. nieruchomości, oznaczony w planie symbolem E.RM.02 został określony jako tereny zabudowy zagrodowej i gospodarki rolnej (§ 22 ust. 1). Odnosząc się zatem o zarzutu skargi - podniesionego przez wszystkich skarżących- odnośnie naruszenia ich interesu prawnego, że takie przeznaczenie obszaru bezpośrednio sąsiadującego z nieruchomościami skarżących wywoła zakłócenia korzystania z posiadanych przez nich nieruchomości (immisje) należy wskazać, iż w ocenie Sądu nie jest on zasadny, gdyż skarżący nie wykazali by ustalenia planistyczne prowadziły do takich zakłóceń. Nie jest zasadne uznanie, że na terenach o symbolu E.RM.02 dopuszczono nie tylko do realizacji zabudowy zagrodowej, która była także możliwa w terenach rolniczych (symbol R), ale również do zabudowy usługowej i przemysłowe, czy rolno-przemysłowej. Zdaniem Sądu możliwość realizacji zabudowy zagrodowej w odniesieniu do współczesnego modelu rolnictwa indywidualnego nie może i nie ogranicza się do budowy budynku mieszkalnego, budynku inwentarskiego i składowego do przechowywania sprzętu rolniczego i produktów rolnych. Takie zawężające pojęcie zabudowy zagrodowej przy braku def. legalnej "zabudowy zagrodowej" w u.p.z.p. skłania, do uwzględnienia treści innych uregulowań w tym art. 553 kc, zgodnie z którym zabudowa zagrodowa obejmuje budynki lub ich części wraz z gruntami rolnymi, urządzeniami i inwentarzem, jeżeli stanowią lub mogą stanowić zorganizowaną całość gospodarczą. Należy podkreślić, że w § 22 MPZP przeznaczeniem obszaru w granicach określonych symbolem E.RM.02 jest: zabudowa zagrodowa wraz z wymienionymi dalej budynkami i urządzeniami. Konkludując legitymacja skarżących wskazująca na immisje z obszaru zagospodarowanego stosownie do ustaleń MPZP Michałowice "Północ" w obszarze E.RM 02 nie znajduje uzasadnienia w treści art. 144 k.c., który stanowi, iż właściciel nieruchomości powinien przy wykonywaniu swego prawa powstrzymać się od działań, które zakłócałyby korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę wynikającą ze społeczno-

24

sygn. akt II SA/Kr 769/16

gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych. Podkreślić nadto należy, iż żaden właściciel nieruchomości planując jej wykorzystanie, określoną zabudowę, inwestycję, rodzaj działalności gospodarczej nie ma zagwarantowanej przepisami niezmienności otoczenia. Skarżący nie wykazali, iż podjęcie zaskarżonej uchwały narusza ich interes prawny, będący w świetle art. 101 ust. 1 ustawy przesłanką wniesienia skargi. Nadto należy mieć na uwadze prawo do zagospodarowania nieruchomości, należących do innych osób lub jednostek organizacyjnych.

Mając na uwadze, że skarżący kwestionują również postanowienie MPZP Michałowice "Północ" w zakresie działek nr 255/1 i 296/1 - wskazując na niezgodność ustaleń planu miejscowego z ustaleniami Studium, co stanowi naruszenie przepisu art. 9 ust. 4 w zwz. z art. 20 ust. 1 u.p.z.p. - należy wskazać, że skarżącym nie przysługuje prawo własności ani żadne inne prawo o charakterze rzeczowym do ww. działek, co przesądza kwestię braku interesu prawnego w tym zakresie. Konkludując, w odniesieniu do skarżących R. S., H. S., M. O., D. J., P. B., K. I. W. I. można natomiast przyjąć, iż planowane zagospodarowanie w obszarze oznaczonym symbolem planu E.RM 02 narusza jedynie ich interes faktyczny, co jednak nie uzasadnia legitymacji do skutecznego złożenia skargi na przedmiotowy plan miejscowy. W ocenie Sądu zapisy planu są tak sformułowane, że nie zagrażają interesom prawnym skarżących, nie przekreślają możliwości korzystania z ich nieruchomości zgodnie z przysługującym im prawem własności i nie nakładają na nich żadnych obowiązków.

W związku z powyższym skargi R. S., H. S., M. O. D. J., P. B., K. I. i W. I. jako złożone przez osoby, które nie wykazały naruszenia interesu prawnego podlegają odrzuceniu.

Odnosząc się do skargi G. K. - właściciela działki ewid. Nr 357/3 i D. S. - właścicielki działki ewid. nr 287, należy wskazać, że wykazali naruszenie interesu prawnego postanowieniami MPZP Michałowice "Północ". Z ustaleń obowiązującego Studium wynika bowiem, że ww. działki objęte były w Studium symbolem SM w całości, natomiast w zgodnie z skarżonym MPZP Michałowice "Północ" znalazły się w części w granicach obszaru o symbolu

25

sygn. akt II SA/Kr 769/16

E.2MN.10, a w części w granicach obszaru oznaczonego symbolem E.RM.02. Zgodnie z wyżej przytoczonym brzmieniem § 14 MPZP Michałowice "Północ" obszar o symbolu E.2MN.10 jest przeznaczony (przeznaczenie podstawowe) pod zabudowę jednorodzinną (§ 14 ust.1), co jest także zgodne z ustaleniami Studium, natomiast w części wydzielonej liniami obejmującymi obszar o symbolu E.RM.02 działki te zostały przeznaczone pod zabudowę zagrodową i gospodarki rolnej (§ 22 części tekstowej MPZP Michałowice "Północ"). Co prawda, w obszarze o symbolu E.RM.02 jako przeznaczenie podstawowe wskazano na budynki mieszkalne, ale tylko w odniesieniu do zabudowy zagrodowej co zasadniczo zmienia możliwości korzystania z nieruchomości oznaczonych jako działki ewid. nr 357/3 i 287, przekreślając możliwość wybudowania na nich budynków mieszkalnych jednorodzinnych nie wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. Powyższe stanowi o naruszeniu interesu prawnego właścicieli tych działek, co uzasadnia ich legitymację skargową w niniejszej sprawie. W uchwale z 29 listopada 2010 r. sygn. akt II OPS 1/10 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że jest oczywistym, iż plan zagospodarowania przestrzennego wkracza w sferę wykonywania prawa własności, przez co dotyczy interesu prawnego skarżącego właściciela. Mając na uwadze, że władztwo gminy nie może niweczyć praw jednostkowych, lecz chronić ich interesy, przy jednoczesnym obowiązku wyważaniu przeciwstawnych interesów publicznych (gminy) trzeba stwierdzić, że wyżej wskazane i kwestionowane przez właścicieli działek nr 357/3 i 287 bez wątpienia mają wpływ na prawo wykonywania własności, ograniczając możliwość ich zagospodarowania przewidzianą w dla nieruchomości znajdujących się w granicach oznaczonych symbolem E.2MN.10. Wprawdzie w części ww. działek możliwe jest ich zagospodarowanie jak przewidziano w § 14 planu, a więc m. in przez budowę domu jednorodzinnego, ale faktycznie zakres korzystania z prawa własności na tych działkach w kontekście objęcia ich w części ustaleniami § 22 MPZP będzie stanowił znaczące ograniczenie. W tej sytuacji biorąc pod uwagę również ustalenia Studium, które dla obu ww. działek przewidywały zabudowę mieszkaniową jednorodzinną (symbol Studium: MN) oraz brak jakichkolwiek argumentów za wprowadzoną zmianą, należało uznać, że w odniesieniu do części obszaru działki nr 287 i 357/3 doszło do przekroczenia władztwa planistycznego i nie uwzględnienia praw własności w wymaganym zakresie.

26

sygn. akt II SA/Kr 769/16

W skardze podniesiono nadto zarzut naruszenia art. 20 ust. 1 u.p.z.p., opierający się na takiej interpretacji powołanego przepisu iż wyklucza on łączne rozstrzygnięcie przez radę gminy o wszystkich zgłoszonych i nieuwzględnionych przez organ wykonawczy uwagach do projektu planu. Odnosząc się do tego zarzutu, stwierdzić należy, że jest on niezasadny. Stosownie do przepisu art. 20 ust. 1 u.p.z.p. plan miejscowy uchwala rada gminy, po stwierdzeniu jego zgodności z ustaleniami studium, rozstrzygając jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag do projektu planu oraz o sposobie realizacji zapisanych w planie inwestycji z zakresu infrastruktury technicznej, które należą do zadań własnych gminy, oraz o zasadach ich finansowania, zgodnie z przepisami o finansach publicznych. Część tekstowa planu stanowi treść uchwały, część graficzna oraz wymagane rozstrzygnięcia stanowią załączniki do uchwały. Istotne dla oceny zasadności powyższego zarzutu jest użyte w cytowanym przepisie sformułowanie "jednocześnie", określające czasową relację pomiędzy uchwaleniem planu miejscowego oraz rozstrzygnięciem o nieuwzględnionych uwagach do projektu planu. Sąd w składzie rozpatrującym niniejszą sprawę podziela pogląd wyrażany już wielokrotnie w orzecznictwie sądów administracyjnych, że rozstrzygnięcie rady w przedmiocie zgłoszonych uwag ma wprawdzie charakter merytoryczny i towarzyszy mu ocena zasadności uwagi, w której wyniku uwaga może zostać uwzględniona lub odrzucona, to jednak przyjąć należy, że może to nastąpić w jednym głosowaniu nad uchwaleniem projektu samego planu (por. wyroki NSA: z 31 maja 2012 r. sygn. akt II OSK 1405/12, z 22 września 2011 r. sygn. akt II OSK 1317/11, z 5 października 2011 r. sygn. akt II OSK 1435/11, z 1 grudnia 2010 r. sygn. akt II OSK 1947/10, z 28 stycznia 2010 r. sygn. akt II OSK 1893/09). Zawierający wykaz nieuwzględnionych uwag załącznik do zaskarżonej uchwały w przedmiocie MPZP Michałowice "Północ" w sposób szczegółowy opisuje każdą ze zgłoszonych i nieuwzględnionych uwag oraz zawiera uzasadnienie przemawiające, zdaniem Wójta Michałowie , za ich nieuwzględnieniem. Radni mieli zatem możliwość zapoznania się z treścią uwagi i stanowiskiem organu wykonawczego wobec niej. Należy zwrócić ponadto uwagę, że nikt z radnych uczestniczących w głosowaniu nad projektem planu nie domagał się, by wszystkie, lub niektóre z uwag poddać odrębnemu głosowaniu. Wobec powyższego, w ocenie Sądu, przyjęty przez Radę Gminy Michałowice sposób głosowania nad nieuwzględnionymi uwagami nie stanowił naruszenia prawa, uzasadniającego wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej uchwały.

27

sygn. akt II SA/Kr 769/16

Mając powyższe na uwadze na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiącym, że jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego - orzeczono jak w punktach 1 - l - V sentencji.

W punkcie VI sentencji orzeczono na podstawie przepisu art. 147 § 1 p.p.s.a.

W punkcie VII sentencji, na podstawie przepisu art. 200 p.p.s.a. orzeczono o kosztach postępowania.

W punkcie VIII sentencji, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a orzeczono o

zwrocie uiszczonego wpisu.

11