Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 924/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 105 par 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Grażyna Firek Sędziowie: WSA Piotr Głowacki (spr.) WSA Inga Gołowska Protokolant: specjalista Bożena Piątek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2019 r. sprawy ze skargi Z. C. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 27 lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Sygn. akt I SA/Kr 924/18.

UZASADNIENIE.

Decyzją z 27 lipca 2018r., znak: [...], Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w C. na podstawie art. 105 § 1Kodeksu postępowania administracyjnego, w związku z art. 123 ustawy z 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych umorzył postępowanie z wniosku Z. C. o umorzenie należności z tytułu składek.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że zobowiązanie zostało uregulowane w całości w dniu 23.07.2018r., zatem postępowanie w sprawie umorzenia należności stało się bezprzedmiotowe.

W skardze na powyższą decyzję wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca wniosła o zwrot opłacone przez nią kwoty, albowiem składki zapłaciła z pożyczonych pieniędzy, gdyż stale przebywa w szpitalach. Postąpiono z nią niesłusznie, bezprawnie, gdyż odpowiada za błąd urzędnika, który nie powiadomił jej o niepłaceniu składek. Podniosła także, że jest osoba schorowaną i żyjącą ze stałego zasiłku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a., natomiast w myśl art. 151 tej ustawy w razie nieuwzględnienia.

Skarga nie jest uzasadniona.

Zgodnie z art. 105 § 1 Kodeksu postepowania administracyjnego (dalej: "k.p.a."), organy administracji publicznej mają obowiązek umorzyć postępowanie w każdym przypadku, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość, o której mowa oznacza brak podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania danej sprawy. Wiąże się to z brakiem któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, co skutkuje tym, że nie można załatwić sprawy przez jej rozstrzygniecie, co do istoty. Tak więc bezprzedmiotowość zachodzi w sytuacjach, gdy w świetle prawa materialnego i ustalonego stanu faktycznego nie mamy do czynienia ze sprawą administracyjną mogącą być przedmiotem postępowania. Bezprzedmiotowość może mieć charakter podmiotowy, jak i przedmiotowy. W przypadku przyczyny o charakterze przedmiotowym, brak jest przedmiotu faktycznego do rozpoznania. Uwzględniając przedstawione znaczenie pojęcia bezprzedmiotowości postępowania, w pełni należy zgodzić się ze stanowiskiem Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, że już w dacie podejmowania decyzji przez organ pierwszej instancji w rozpoznawanej sprawie wystąpiły takie okoliczności faktyczne i prawne, które skutkowały niemożnością orzekania o istocie sprawy i które czynią postępowanie organu pierwszej instancji bezprzedmiotowym. Dostrzec bowiem należy, że zobowiązanie zostało uregulowane w całości w dniu 23.07.2018r.,

Odnosząc się do zarzutów skargi sąd zauważa, że są one na gruncie kontrolowanej sprawy prawnie irrelewantne, a w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa.

Skarżąca nie podnosiła argumentów dotyczących naruszenia przepisów proceduralnych, tym niemniej sąd, który nie jest związany granicami skargi (art. 134 § 1 p.p.s.a.), zobligowany był także rozważyć ewentualne naruszenia w tym zakresie. Sąd jednak nie dopatrzył się uchybień na tej płaszczyźnie, gdyż postępowanie w sprawie było przeprowadzone w sposób rzetelny, co znalazło swoje potwierdzenie w dokumentach załączonych do akt administracyjnych i w uzasadnieniu skonstruowanym zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a.

Wobec powyższego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono o oddaleniu skargi w całości.