Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2129/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
journal: Dz.U.UE.L 2009 nr 316 poz 65 art. 80 ust. 3
law: Rozporządzenie Komisji (WE) NR 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady  (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów  wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007  w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), , Protokolant specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz J. P. kwotę 297 (dwieście dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez J. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...] z [...] lipca 2012 r. utrzymująca w mocy decyzję własną nr [...] z [...] kwietnia 2012 r. o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010.

Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym:

Decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. z [...] listopada 2010 r. przyznano – J. P. na jego wniosek – płatności na rok 2010 w wysokości 7750,79 zł, w tym: 4732,80 zł z tytułu jednolitej płatności obszarowej, 1858,95 zł z tytułu uzupełniającej płatności obszarowej oraz 1159,04 z tytułu uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych. Płatność przyznana przedmiotową decyzją została w dniu 23 grudnia 2010 r. przekazana na rachunek bankowy wnioskodawcy.

W dniu [...] maja 2011 r. Dyrektor [...] OR ARiMR w W. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji.

Następnie w dniu [...] czerwca 2011 r. Dyrektor [...] OR ARiMR wydał decyzję w której orzekł o stwierdzeniu nieważności decyzji Kierownika BP ARiMR w P. z dnia [...] listopada 2010 r. W uzasadnieniu organ stwierdził, że decyzja ta została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Kierownik BP ARiMR błędnie bowiem ustalił powierzchnię kwalifikującą się do płatności na działce ewidencyjnej numer 290, na której znajdowała się działka rolna oznaczona literą A.

W dniu [...] sierpnia 2011 r. Kierownik BP ARiMR wydał decyzję, w której przyznał producentowi rolnemu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010 w łącznej wysokości 6.795,81 zł, w tym: 3.940,26 zł z tytułu jednolitej płatności obszarowej, 1.858,95 zł z tytułu uzupełniającej płatności obszarowej oraz 996.60 zł z tytułu uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych.

Następnie pismem z dnia 9 marca 2012 r. J. P. został poinformowany przez Prezesa ARiMR o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia nienależnie pobranych środków finansowych przyznanych mu na mocy decyzji Kierownika BP ARiMR w P. z dnia [...] listopada 2010 r. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. Prezes ARiMR ustalił natomiast, że kwota nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010 – z tytułu jednolitej płatności obszarowej – wynosiła łącznie 792,54 zł.

Prezes ARiMR, w wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zaskarżoną decyzją z [...] lipca 2012 r. utrzymał w mocy decyzję własną z [...] kwietnia 2012 r. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazał, że zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o Agencji Restrukturyzacji Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. nr 98, poz. 634, z późn. zm.) zwanej dalej “ustawą o Agencji", Prezes ARiMR ustala, w drodze decyzji administracyjnej, kwoty nienależnie lub nadmiernie pobranych środków publicznych:

pochodzących z funduszy Unii Europejskiej:

krajowych, przeznaczonych na:

współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej,

finansowanie przez Agencję pomocy przyznawanej w drodze decyzji administracyjnej.

Wypłacone J. P. środki publiczne z tytułu jednolitej płatności obszarowej pochodzą z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji, a z tytułu uzupełniającej płatności obszarowej - z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej oraz ze środków krajowych, przeznaczonych na współfinansowanie wydatków realizowanych z funduszy Unii Europejskiej, tj. z funduszy, o których mowa wart. 29 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a ustawy o Agencji.

Organ zauważył, że całość płatności przyznanych decyzją Kierownika BP ARiMR z dnia [...] listopada 2010 r., została w dniu [...] grudnia 2010 r. przekazana na rachunek bankowy wskazany przez stronę we wniosku o wpis do ewidencji producentów.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, na skutek stwierdzenia nieważności ww. decyzji, Kierownik BP ARiMR decyzją z [...] sierpnia 2011 r. przyznał producentowi rolnemu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010 w pomniejszonej wysokości. Łączna wysokość tych płatności wyniosła bowiem 6.795,81 zł, w tym: 3.940,26 zł z tytułu jednolitej płatności obszarowej, 1.858,95 zł z tytułu uzupełniającej płatności obszarowej oraz 996,60 zł z tytułu uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych. Oznacza to, iż kwota stanowiąca różnicę pomiędzy sumą płatności przekazaną na rachunek strony w dniu 23 grudnia 2010 r. na mocy pierwotnej decyzji Kierownika BP ARiMR z dnia [...] listopada 2010 r., a sumą tych płatności przyznanych w ostatecznej decyzji wydanej przez ten organ w dniu [...] sierpnia 2011 r., stanowi płatności pobrane nienależnie i wynosi 954,98 zł, w tym: 792,54 zł z tytułu jednolitej płatności obszarowej oraz 162,44 zł z tytułu uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych.

Organ zwrócił następnie uwagę, że okoliczności określone w art. 40 ustawy z 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r., nr 170, poz. 1051, ze zm.), zwanej dalej "ustawą o płatnościach", zachodzą jedynie w odniesieniu do płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych. Kwota tych nienależnie pobranych płatności (162,44 zł). nie przekracza bowiem 100 euro. Inaczej jest natomiast w odniesieniu do nienależnie pobranych płatności z tytułu jednolitej płatności obszarowej. Kwota tych płatności (792,54 zł) przekracza kwotę 398,47 zł stanowiącą równowartość 100 euro, przeliczoną na złote według stosownego kursu.

Następnie organ wskazał, że w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 80 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. U. L 316 z 2.12.2009, str. 65), skutkujące brakiem obowiązku zwrotu przez skarżącego nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Na podstawie wskazanego przepisu obowiązek zwrotu nienależnej płatności nie ma zastosowania, jeżeli zostaną łącznie spełnione dwie przesłanki:

dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwej władzy lub innej władzy oraz

błąd nie mógł w zwykłych okolicznościach zostać wykryty przez rolnika.

W przypadku, gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego związanych z obliczaniem danej płatności, obowiązek zwrotu nienależnej płatności nie występuje natomiast wtedy, jeśli od decyzji o zwrocie nie powiadomiono zainteresowanego w terminie 12 miesięcy od płatności.

Odnosząc się do ww. przesłanek Prezes ARiMR wskazał, że w rozpatrywanej sprawie, płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010, przekazane na rachunek bankowy wskazany przez J. P. w dniu 23 grudnia 2010 r. wynikały z pomyłki ARiMR. Przy wydaniu decyzji z [...] listopada 2010 r. Kierownik Biura Powiatowego ARIMR w P. nie rozpatrzył bowiem w sposób wyczerpujący całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i nie wyjaśnił istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych. Organ ten nie uwzględnił maksymalnej powierzchni kwalifikującej się do płatności (PEG), co winno było nastąpić w trakcie przeprowadzonej kontroli administracyjnej wniosku o przyznanie płatności w oparciu o bazę referencyjną w systemie informacji geograficznej (LPIS) oraz na podstawie bezpośredniego pomiaru wykonanego przez pracownika ARiMR na aktualnym obrazie ortofotomapy.

Jednocześnie Prezes ARiMR podkreślił, że w przedmiotowej sprawie nie można jednak uznać, iż brak było możliwości wykrycia ww. błędu przez rolnika, ponieważ składając wniosek o przyznanie płatności na rok 2010, złożył on podpis pod oświadczeniem, że znane są mu zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej objętych wnioskiem o przyznanie płatności, co oznacza, że we wniosku o przyznanie płatności powinien zadeklarować grunty kwalifikujące się do objęcia płatnościami, tj. grunty spełniające kryteria, o których mowa w art. 124 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009. Składając zatem wniosek o przyznanie płatności na rok 2010 J. P. powinien podać powierzchnie działek rolnych zgodnie ze stanem faktycznym na gruncie.

Ponadto organ zwrócił uwagę na fakt, iż J. P. nie wniósł odwołania od decyzji Kierownika BP ARiMR z dnia [...] sierpnia 2011 r., w której uwzględniono stwierdzoną różnicę pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną przez stronę we wniosku o przyznanie płatności na rok 2010, a powierzchnią ustaloną w trakcie przeprowadzonej kontroli administracyjnej. Tym samym J. P. zgodził się z rozstrzygnięciem zawartym w tej decyzji.

Następnie Prezes ARiMR stwierdził, że nie ma znaczenia okoliczność, iż decyzja o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2010 została doręczona po upływie 12 miesięcy od daty dokonania płatności. Nie została bowiem spełniona druga przesłanka z art. 80 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 (tj. niemożność wykrycia błędu przez rolnika), której łączne wystąpienie z przesłanką błędu organu skutkuje brakiem obowiązek zwrotu nienależnie pobranych płatności.

W skardze J. P. wniósł o uchylenie ww. decyzji Prezesa ARiMR zarzucając jej naruszenie:

- art. 80 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 poprzez błędne przyjęcie, iż skarżący ma obowiązek zwrotu nienależnej płatności, podczas gdy zachodzą wszystkie przewidziane w tym przepisie przesłanki zwalniające skarżącego od obowiązku takiego zwrotu,

- naruszenie art. 8 i 9 k.p.a. poprzez udzielenie skarżącemu przez organ administracji wprowadzającej w błąd informacji i wskazówek odnośnie właściwego sposobu pomiaru działek ewidencyjnych i wartości jakie należy zadeklarować.

Uzasadniając tak postawione zarzuty skarżący podniósł w szczególności, że w niniejszej sprawie miała miejsce pomyłka organu, polegająca na zastosowaniu dla działki ewidencyjnej nr 290 niewłaściwej powierzchni referencyjnej ustalonej w oparciu o system informacji geograficznej. Błąd organu nie mógł jednak zostać wykryty przez skarżącego w zwykłych okolicznościach. Skarżący działał bowiem w zaufaniu do organu, którego pracownicy błędnie poinformowali go jak należy dokonać pomiaru działek ewidencyjnych i jakie wartości należy zadeklarować. Ponadto skarżący podkreślił, iż o zwrocie nienależnie pobranych płatności z dnia [...] kwietnia 2012 r. została mu przekazana po okresie 12 miesięcy od płatności (która miała miejsce w dniu 23 grudnia 2010 r).

W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m .inn. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 270, z 2012r..), dalej ,,p.p.s.a."", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Funkcją sądownictwa administracyjnego jest więc sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Wymaga to oceny, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

W powyższym kontekście należy stwierdzić, że skarga jest zasadna.

Należy wskazać, że w wyniku złożonego przez J. P. wniosku, przyznano mu decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w P. z dnia [...] listopada 2010r. kwotę płatności na rok 2010 w wysokości 7750,79 zł. Została ona w dniu 23 grudnia 2010r. przekazana na rachunek bankowy wnioskodawcy.

Postępowanie w niniejszej sprawie, jest konsekwencją wydania przez Dyrektora [...] OR ARiMR decyzji z dnia [...] czerwca 2011r o stwierdzeniu nieważności wskazanej wyżej decyzji o przyznaniu płatności, w wyniku czego Kierownik BP Agencji wydał w dniu [...] sierpnia 2011r decyzję, w której przyznał producentowi rolnemu na rok 2010 kwotę w łącznej wysokości 6.795,81 zł. Ta decyzja stała się ostateczna.

Konsekwencją powyższego jest wydanie przez Prezesa Agencji w dniu [...] kwietnia 2012r..decyzji o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności w wysokości 792,54 zł. Jest to różnica między kwotą przyznaną decyzją z dnia [...] listopada 2010r. i przelaną na konto skarżącego, a kwotą przyznaną decyzją z dnia [...] sierpnia 2011r.

Przytoczone przez organ w uzasadnieniu decyzji II instancji przepisy prawne są zasadne, jednakże spór w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy w niniejszej sprawie zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 80 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. U. L 316 z 2.12.2009, str. 65), skutkujące brakiem obowiązku zwrotu przez skarżącego nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Na podstawie wskazanego przepisu obowiązek zwrotu nienależnej płatności nie ma zastosowania, jeżeli zostaną łącznie spełnione dwie przesłanki:

dana płatność została dokonana na skutek pomyłki właściwego organu lub innego organu oraz

jeśli błąd nie mógł zostać wykryty przez rolnika w zwykłych okolicznościach.

Jednak w przypadku, gdy błąd dotyczy elementów stanu faktycznego związanych z obliczaniem przedmiotowej płatności, akapit pierwszy stosuje się jedynie, jeśli decyzja o odzyskaniu nie została przekazana w terminie 12 miesięcy od płatności. Akapit pierwszy stanowi: W przypadku dokonania nienależnej płatności, rolnik zwraca przedmiotową kwotę powiększoną o odsetki naliczone zgodnie z ust.2.

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż decyzja o ustaleniu kwoty nienależnie pobranych płatności została doręczona po upływie 12 miesięcy od daty dokonania płatności, a pomyłka organu polegała na zastosowaniu dla działki ewidencyjnej nr 290 niewłaściwej powierzchni referencyjnej, ustalonej w oparciu o system informacji geograficznej.

Zasadne jest, zdaniem sądu, stanowisko skarżącego, iż w zwykłych okolicznościach nie mógł wykryć błędu organu dotyczącego powierzchni działki nr 290, gdyż otrzymał od tegoż organu spersonalizowany wniosek na rok 2010 wraz z kartą informacyjną; miał więc prawo, działając w zaufaniu do organu administracyjnego, przyjąć wskazaną powierzchnię przedmiotowej działki jako właściwą i prawdziwą. Sam organ, wydając decyzję z dnia [...] listopada 2010r., o przyznaniu płatności na rok 2010 zgodnie z wnioskiem, usankcjonował prawidłowość jego wypełnienia. To, że pół roku później organ z urzędu wszczął postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] listopada 2010r, zakończone w konsekwencji wydaniem decyzji stwierdzającej nieważność tejże decyzji, świadczy o tym, że dopiero wtedy organ sam zorientował się w nieprawidłowościach i chciał je naprawić, wydajać decyzję w trybie nadzwyczajnym, to jest o stwierdzeniu nieważności. Ta decyzja nie jest przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu, skoro stała się decyzją ostateczną i sąd nie będzie się wypowiadał na temat prawidłowości zastosowania takiego trybu dla korekty błędów popełnionych przez organ przy ustalaniu stanu faktycznego (właściwe zebranie materiału dowodowego celem ustalenia prawidłowej powierzchni), jednakże wszystkie te okoliczności świadczą o jednym, to jest niemożliwości wykrycia błędu przez rolnika. Skoro tak, to po stronie skarżącego nie powstał obowiązek zwrotu, gdyż mamy tu do czynienia ze spełnieniem przesłanek z art. 80 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r.

Wobec powyższego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a, c p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.

O kosztach rozstrzygnięto na zasadzie art. 200 p.p.s.a.