Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SAB/Gl 49/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-12-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
658
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 1 i 2, art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta G. w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie rozbiórki obiektów budowlanych w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika (adwokata lub radcy prawnego) z urzędu postanawia: 1) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych 2) ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu


UZASADNIENIE

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy A. F. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie fachowego pełnomocnika z urzędu. W treści wniosku skarżący wskazał, że w skład jego majątku wchodzi lokal mieszkalny o pow. 39 m2, a jedynym źródłem utrzymania się jest dochód uzyskiwany z zajęć dorywczych oraz pomocy rodziny w wysokości około 350 zł miesięcznie. Skarżący podał również, że nie posiada żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, których wartość przekracza 3.000 euro. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawca nadesłał szereg dokumentów obrazujących jego sytuację materialną, w tym zaświadczenie z właściwego miejscowo urzędu skarbowego, z treści którego wynika, że nie złożył zeznania podatkowego za 2010 r., rozliczenie wydatków związanych z utrzymaniem lokalu mieszkalnego, opiewające na kwotę 357 zł, rozliczenie za energię elektryczną oraz gaz a także decyzję przyznającą mu dodatek mieszkaniowy.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:

Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia fachowego pełnomocnika z urzędu może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego (art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).

Podane przez stronę informacje, dotyczące sytuacji materialnej oraz życiowej pozwoliły stwierdzić, że uzasadnione jest uwzględnienie złożonego wniosku i przyznanie skarżącemu prawa pomocy w całym, wnioskowanym zakresie.

Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, którego zbycie lub obciążenie mogłoby przynieść dodatkowy dochód pozwalający na poniesienie kosztów sądowych oraz skorzystanie z usług fachowego pełnomocnika. Z podanych w druku formularza informacji, potwierdzonych częściowo nadesłanymi na wezwanie referendarza sądowego dokumentami wynika, że dochód skarżącego jest nie tylko stosunkowo niski, lecz także nie ma charakteru stałego. Co więcej, pozwala on z trudem na zaspokojenie bieżących potrzeb. W tej sytuacji oczekiwanie, że A. F. będzie w stanie ponieść koszty postępowania sądowego oraz będzie w stanie skorzystać z usług fachowego pełnomocnika oznaczałoby zamknięcie skarżącemu drogi do sądu.

Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.