Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 787/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-08-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezes Agencji Rynku Rolnego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2006 r. sygn. akt IV SA/Wa 61/06 w zakresie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2006 r. sygn. akt IV SA/Wa 61/06 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lutego 2006 r. sygn. akt IV SA/Wa 61/06 w sprawie ze skargi P. J. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia 18 października 2005 r. NR [...] w przedmiocie zmniejszenia indywidualnej ilości referencyjnej dostaw mleka postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

II OZ 787/06

U Z A S A D N I E N I E

Postanowieniem z dnia 3 lutego 2006 r., sygn. akt IV SA/Wa 61/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. J. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia 18 października 2005 r. w przedmiocie zmniejszenia indywidualnej ilości referencyjnej dostaw mleka.

Postanowieniem z dnia 3 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniesionego osobiście przez P. J. uzasadniając, że skarga kasacyjna, wbrew wymogom art. 175 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", nie została ,pomimo prawidłowego pouczenia, sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie również sporządzone osobiście.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2006 r. odrzucił to zażalenie, powołując jako podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 194 § 4 ppsa, zgodnie z którym zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. W sytuacji, gdy strona jest sędzią, prokuratorem, notariuszem albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, zażalenie może być sporządzone osobiście przez stronę. W sprawie niniejszej skarżący nie wykazał aby w świetle powyższego przepisu był uprawniony do sporządzenia tego typu środka zaskarżenia.

Na powyższe postanowienie P. J. wniósł zażalenie, w którego treści zawarte jest jedynie ostrzeżenie, że w razie nieuwzględnienia zażalenia będzie wnosił skargi do innych organów.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie jest oparte na usprawiedliwionych podstawach.

Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia sformalizowanym, a w związku z tym podlega szczególnym zasadom, które obejmują między innymi obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego, a w określonych sprawach przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, zgodnie z art. 175 ppsa. Podobne ograniczenie co do osób uprawnionych do sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej wynika z art. 194 § 4 ppsa Niezachowanie wymogu sporządzenia tych pism przez adwokata lub radcę prawnego powoduje ich odrzucenie jako niedopuszczalnych. Obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej oraz zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika ma na celu zapewnienie właściwej treści i kształtu określonych pism procesowych. Nie ogranicza przy tym możliwości osobistego dochodzenia praw przez stronę w toku prawidłowo wszczętego postępowania.

Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący legitymował się uprawnieniami zawodowymi umożliwiającymi skuteczne sporządzenie sformalizowanego środka zaskarżenia jakim jest zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Ponieważ wbrew wyraźnemu wymogowi ustawowemu zażalenie wniósł osobiście, Sąd I instancji słusznie uznał, że było ono niedopuszczalne i podlegało odrzuceniu.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 ppsa .

.