Wyrok NSA oz. w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 782/96
NSA oz. w Szczecinie
Data orzeczenia: 1997-06-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Powołane przepisy: article: art. 28 ust. 1
journal: Dz.U. 1988 nr 41 poz. 325
law: Ustawa z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej z udziałem podmiotów zagranicznych.
article: art. 37 ust. 3
journal: Dz.U. 1991 nr 60 poz. 253
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym.
Teza: W sytuacji kiedy przepisy prawa przewidują utratę prawa do zwolnienia podatkowego niedopuszczalne jest wydawanie w tym zakresie decyzji przez organy podatkowe.

Wydanie decyzji o utracie prawa do zwolnienia konieczne jest jedynie wówczas, gdy ustawa podatkowa bądź przepisy wydane na podstawie delegacji ustawowej nakazują wydanie takiej decyzji.

TEZY

W sytuacji kiedy przepisy prawa przewidują utratę prawa do zwolnienia podatkowego niedopuszczalne jest wydawanie w tym zakresie decyzji przez organy podatkowe.

Wydanie decyzji o utracie prawa do zwolnienia konieczne jest jedynie wówczas, gdy ustawa podatkowa bądź przepisy wydane na podstawie delegacji ustawowej nakazują wydanie takiej decyzji.


SENTENCJA

oddala skargę.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpatrywanej sprawie Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, iż w sytuacji kiedy przepisy prawa przewidują utratę prawa do zwolnienia podatkowego niedopuszczalne jest wydawanie w tym zakresie decyzji przez organy podatkowe. Wydanie decyzji o utracie prawa do zwolnienia konieczne jest jedynie wówczas gdy ustawa podatkowa bądź przepisy wydane na podstawie delegacji ustawowej nakazują wydanie takiej decyzji.

W przedmiotowej sprawie istotnym jest to, iż zarówno nabycie jak i utrata prawa do zwolnienia podatkowego nastąpiło z mocy prawa tj. z mocy przepisów art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej z udziałem podmiotów zagranicznych /Dz.U. nr 41 poz. 325 ze zm./ w zakresie nabycia prawa oraz w zakresie utraty prawa do zwolnienia podatkowego z mocy art. 37 ust. 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym /Dz.U. nr 60 poz. 253 ze zm./.

Wydanie zatem odrębnej decyzji w sprawie utraty prawa do zwolnienia podatkowego, a dopiero w następstwie tej decyzji określenie, również w formie decyzji, podatku dochodowego pozostawałoby w sprzeczności z przepisem art. 37 ust. 3 powołanej wyżej ustawy, w myśl którego w razie ogłoszenia upadłości Spółki w okresie zwolnienia od podatku oraz w okresie trzech lat od upływu okresu zwolnienia, spółka jest zobowiązana do zapłaty tego podatku za okres objęty zwolnieniem, zaś obowiązek podatkowy powstaje z chwilą ogłoszenia upadłości. Wobec zapisu ustawowego zawartego w art. 37 ust. 3 omawianej ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. po nowelizacji ustawą z dnia 16 grudnia 1993 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania i niektórych innych ustaw /Dz.U. nr 134 poz. 646/ z chwilą ogłoszenia upadłości Spółka z o.o. w upadłości winna zapłacić podatek dochodowy za okres zwolnienia podatkowego bez konieczności wydawania decyzji podatkowej. Jedynie okoliczność, iż tego nie uczyniono spowodowała, że konieczne stało się określenie podatku w drodze decyzji.

Za nietrafny należy uznać zarzut strony skarżącej, iż nowelizacja art. 37 ust. 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. która nastąpiła z mocy ustawy z dnia 16 grudnia 1993 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania i niektórych innych ustaw nie dotyczy spółki z o.o. w upadłości gdyż w chwili uzyskania zwolnienia podatkowego przez tę Spółkę tj. w dniu 31.10.1991 r. obowiązywał zapis, że obowiązek zapłaty podatku występuje jedynie w przypadku likwidacji Spółki natomiast nie istnieje w przypadku ogłoszenia upadłości i że w konsekwencji wprowadzenie obowiązku zapłaty podatku dochodowego przez Spółkę, która ogłosiła upadłość, nastąpił dopiero w dniu 1 stycznia 1994 r.

Wobec powyższego stanowiska strony skarżącej należy wyjaśnić, iż istotnie art. 37 ust. 3 w znowelizowanym brzmieniu tj. w części dotyczącej utraty prawa do zwolnienia od podatku dochodowego w przypadku ogłoszenia upadłości spółki wszedł w życie w dniu 1 stycznia 1994 r. na mocy art. 3 lit. "b" ustawy z dnia 16 grudnia 1993 r. o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania i niektórych innych ustaw /Dz.U. nr 134 poz. 646/. Jednakże znowelizowany przepis znajduje zastosowanie w stosunku do Spółki z o.o. w upadłości. Jak wynika bowiem z art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 16 grudnia 1993 r. art. 37 ust. 3 ustawy w części dotyczącej utraty prawa do zwolnienia z powodu ogłoszenia upadłości spółki ma zastosowanie do spółek, które korzystają ze zwolnienia w dniu ogłoszenia ustawy lub uzyskają zwolnienie do dnia 31 marca 1994 r.

Ze stanu faktycznego sprawy wynika, że Spółka z o.o. w dniu ogłoszenia ustawy z dnia 16.12.1993 r. tj. w dniu 31 grudnia 1993 r. korzystała z przysługującego jej zwolnienia od podatku dochodowego. W tej sytuacji należy stwierdzić, że art. 37 ust. 3 ustawy z dnia 14.06.1991 r. w znowelizowanym brzmieniu w pełni znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie.

Zaskarżona decyzja nie narusza zatem prawa i z tej przyczyny na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ należało orzec o oddaleniu skargi.