Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 10/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6359 Inne o symbolu podstawowym 635
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Sportu
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 1, 2 i 3, art. 6, art. 11 ust. 3.
journal: Dz.U. 2010 nr 127 poz 857
law: Ustawa z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi P., F., M. i Z. na postanowienie Ministra Sportu i Turystyki z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na utworzenie polskiego związku sportowego oddala skargę


UZASADNIENIE

P., F., M., Z. wskazując, że działają jako "Komitet założycielski" S. zwrócili się do Ministra Sportu i Turystyki o wyrażenie zgody na utworzenie przez nich polskiego związku sportowego o nazwie "S". Powyższy wniosek, złożony do organu 21 października 2010 r. został przez składających ostatecznie sprecyzowany pismem z dnia 29 marca 2011 r. (wpływ do organu 4 kwietnia 2011 r.).

Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] września 2011 r. Minister Sportu i Turystyki, na podstawie art. 61a) kpa oraz art. 6 ust. 2; art. 7 ust. 2, art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. Nr 127, poz. 857 ze zm.) odmówił wszczęcia postępowania o wyrażenie zgody na utworzenie polskiego związku sportowego.

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia, odwołując się do treści wskazanych w podstawie prawnej decyzji przepisów ustawy o sporcie podniósł, że związek sportowy działa w formie stowarzyszenia lub związku stowarzyszeń (art. 6 ust. 2 ustawy o sporcie). Wniosek musi być zatem podpisany zgodnie z zasadą reprezentacji danego związku sportowego. W konsekwencji, zdaniem organu, założycielem polskiego związku sportowego może być wyłącznie podmiot będący związkiem sportowym w rozumieniu ustawy o sporcie.

Minister Sportu i Turystyki stwierdził, że wnioskodawcy zostali wezwani do złożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) związku sportowego, który utworzyć ma polski związek sportowy pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Wobec tego, że żądanego odpisu z KRS nie przedstawiono organ uznał, iż podmiot składający wniosek nie udowodnił, że jest związkiem sportowym.

Jednocześnie Minister stwierdził, że wśród wnioskodawców występujących jako "Komitet założycielski ..." są podmioty mające formę prawną związku sportowego. Zgodnie jednak z przedstawianymi dokumentami oczekują od organu zgody na utworzenie przez nich wspólnie jednego polskiego związku sportowego.

W ocenie Ministra Sportu i Turystyki powyższa okoliczność stanowi przeszkodę do wszczęcia niniejszego postępowania administracyjnego, gdyż wnioskodawcą w tym przedmiocie może być związek sportowy, jednocześnie zaś nie przewidziano możliwości udzielenia zgody na utworzenie polskiego związku sportowego więcej niż jednemu związkowi w tym samym sporcie. Organ podkreśla także, że decyzja w przedmiocie wyrażenia zgody powinna być skierowana do jednego związku sportowego natomiast wnioskodawcy domagają się od organu wydania im wspólnie przedmiotowej decyzji. Minister stwierdza również, że po dniu wejścia w życie art. 61a) kpa tj. po 11 kwietnia 2011 r. przepis ten ma zastosowanie w niniejszej sprawie ponieważ wnioskodawcy podtrzymują po w/w dniu żądanie.

W zażaleniu (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) z dnia 3 października 2011 r. na ww. postanowienie, Wnioskodawcy zarzucili naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy tj.:

- art. 6 Kpa, poprzez wydanie przedmiotowego postanowienia mimo braku normy prawa materialnego, dającej podstawę do jego wydania;

- art. 7, 8, 9, 12 Kpa poprzez długotrwałe i przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego w tym także poprzez brak w toku postępowania czynności Organu niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz działanie na szkodę uczestników postępowania poprzez odmówienie praw strony dopiero po jedenastomiesięcznym prowadzeniu postępowania;

- art. 61 a ust. 1 Kpa poprzez błędne uznanie, iż wniosek o wyrażenie zgody na utworzenie polskiego związku sportowego został wniesiony przez podmiot niebędący stroną, co nie znajdowało uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa materialnego.

Wnioskodawcy zarzucili również przedmiotowemu postanowieniu naruszenie prawa materialnego tj.:

- art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. Nr 127, poz. 857 z późn. zm., dalej jako: "ustawa o sporcie"), poprzez uznanie, iż przepis ten zawiera normę wskazującą, iż podmiotem uprawnionym do złożenia wniosku o wyrażenie zgody na utworzenie polskiego związku sportowego jest jedynie związek sportowy działający samodzielnie, a tym samym stanowi podstawę do odmowy uznania Wnioskodawców za stronę;

- art. 7 ust. 3 ustawy o sporcie poprzez niezastosowanie w przedmiotowej sprawie przepisów ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 855, z późn. zm., dalej jako: "ustawa - Prawo o stowarzyszeniach");

- art. 11 ust 7 ustawy o sporcie poprzez niewydanie decyzji rozstrzygającej postępowanie,

- art. 9 i art. 12 w zw. z art. 22 ust. 1 i 2 ustawy - Prawo o stowarzyszeniach poprzez niezastosowanie tych przepisów w przedmiotowej sprawie w sytuacji kiedy Organ był zobligowany do ich stosowania.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty Wnioskodawcy wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i wydanie decyzji zgodnie z wnioskiem Wnioskodawców o wyrażenie zgody na utworzenie polskiego związku sportowego.

Uznając powyższe zarzuty za niezasadne, postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...] Minister Sportu i Turystyki na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 127 § 3, w związku z art. 144 i art. 61a kpa oraz art. 6 ust. 2, art. 7 ust. 2, art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. Nr 127, poz. 857 z późn. zm.), utrzymał w mocy zakwestionowane rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu w/w postanowienia Minister stwierdził, że w myśl art. 7 ust. 2 ustawy o sporcie podmiotem, który może wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji w przedmiocie wyrażenia zgody na utworzenie polskiego związku sportowego jest wyłącznie podmiot będący związkiem sportowym.

Ze względu na to, że w niniejszej sprawie nie wskazano związku sportowego ubiegającego się o taką zgodę zasadnym było, zdaniem organu, wydanie postanowienia na podstawie art. 61 a) kpa o odmowie wszczęcia postępowania.

Jednocześnie organ zgodził się z wnioskodawcami, że w sprawach nieuregulowanych w ustawie o sporcie, do polskiego związku sportowego stosuje się przepisy ustawy - Prawo o stowarzyszeniach (art. 7 ust. 3 ustawy o sporcie). Jednak to nie minister właściwy do spraw kultury fizycznej prowadzi postępowanie rejestrowe polskiego związku sportowego na wniosek "komitetu założycielskiego" i to nie ten Organ ma utworzyć polski związek sportowy. Organ ten wyraża związkowi sportowemu zgodę na utworzenie polskiego związku sportowego - art. 7 ust. 2 ustawy o sporcie. Natomiast postępowanie rejestrowe, którego skutkiem jest utworzenie polskiego związku sportowego ma miejsce przed właściwym sądem rejestrowym.

Zdaniem Ministra Sportu i Turystyki z przedstawionych przez Wnioskodawców dokumentów nie wynika, któremu spośród Wnioskodawców, Organ ma wyrazić zgodę na utworzenie polskiego związku sportowego, ponieważ Wnioskodawcy występują do Organu jako "Komitet Założycielski S.". Z przedstawionych dokumentów wynika natomiast, że wśród Wnioskodawców są podmioty mające formę związku sportowego. Dlatego Ministerstwo Sportu i Turystyki zwróciło się na adres podany do korespondencji w podaniu Wnioskodawców, o wyjaśnienie co jest przedmiotem wniosku oraz wezwano do przedłożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, związku sportowego, któremu ma być przyznana zgoda Organu na utworzenie polskiego związku sportowego (pismo Ministerstwa Sportu i Turystyki z dnia 17 marca 2011 r.). Organ nie otrzymał jednak, pomimo - jak zarzucają Wnioskodawcy upływu znacznego czasu - wyjaśnień od Wnioskodawców, które umożliwiałyby ustalenie legitymowanego wnioskodawcy tj. związku sportowego, który występuje o wyrażenie zgody na utworzenie polskiego związku sportowego.

Organ zważył przy tym, że wprawdzie zgodnie z art. 12 ustawy - Prawo o stowarzyszeniach w tworzeniu stowarzyszenia uczestniczy "komitet założycielski", jak również art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186 z późn. zm.) stanowi, iż przy rejestracji stowarzyszenia wpisuje się osoby wchodzące w skład komitetu założycielskiego, chyba, że został powołany organ reprezentacji, to jednak podmiotem składającym wniosek o wyrażenie zgody na utworzenie polskiego związku sportowego jest wyłącznie związek sportowy w rozumieniu art. 6 ustawy o sporcie.

Organ podkreślił, że postępowanie w przedmiocie wyrażenia zgody na utworzenie polskiego związku sportowego może być wszczęte po wyjaśnieniu kto jest wnioskodawcą w sprawie utworzenia polskiego związku sportowego tj. po wskazaniu związku sportowego do którego ma być skierowana decyzja w przedmiocie wyrażenia zgody na utworzenie polskiego związku sportowego bądź (zgodnie z art. 11 ust. 3 ustawy o sporcie) odmowy wyrażenia zgody na utworzenie polskiego związku sportowego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na w/w postanowienie Ministra Sportu i Turystyki z dnia [...] listopada 2011 r. skarżący tj.: P., F., M., Z. ponowili w całości zarzuty podniesione w toku postępowania administracyjnego. Jeszcze raz zaakcentowano, że w niniejszej sprawie organ odmówił prawa strony założycielom polskiego związku sportowego w sporcie tanecznym, działającym przez komitet założycielski, nie mając podstawy materialnoprawnej do wydania takiego rozstrzygnięcia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, obowiązującej od 16 października 2010 r. w celu organizowania i prowadzenia współzawodnictwa w danym sporcie może być utworzony polski związek sportowy.

Stosownie do treści ust. 2 powyższego przepisu Utworzenie polskiego związku sportowego przez związek sportowy wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw kultury fizycznej.

W myśl natomiast ust. 3 tego przepisu W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie do polskiego związku sportowego stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach.

Komentowany przepis reguluje ogólne kwestie dotyczące polskich związków sportowych, tj. ich cel oraz podstawowe warunki związane z tworzeniem takich podmiotów. Z przywołanego art. 7 ust. 2 ustawy o sporcie wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że podmiotem, któremu przysługuje prawo złożenia wniosku o wyrażenie zgody na utworzenie polskiego związku sportowego jest wyłącznie związek sportowy w rozumieniu ustawy o sporcie (v. Art. 6. 1. Kluby sportowe, w liczbie co najmniej 3, mogą tworzyć związki sportowe ust.2 Związek sportowy działa w formie stowarzyszenia lub związku stowarzyszeń.). Zgodnie z regulacją zawartą w art. 7 ustawy o sporcie, polski związek sportowy jest osobą prawną działającą w formie prawnej stowarzyszenia lub związku stowarzyszeń (art. 6 ust. 2 u.s.), utworzoną przez związek sportowy, powoływany dalej również jako "zwykły" związek sportowy (tj. stowarzyszenie lub związek stowarzyszeń utworzony przez co najmniej trzy kluby sportowe - art. 6 ust. 1 u.s.) w celu organizowania i prowadzenia współzawodnictwa w danym sporcie. Osobie tej ustawodawca przyznaje szczególne uprawnienia, w tym prawa o charakterze wyłącznym (art. 13-15 u.s.).

Wniosek o wyrażenie zgody na utworzenie polskiego związku sportowego składa się do ministra właściwego do spraw kultury fizycznej (art. 11 ust. 1 ustawy)

2. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, wnioskodawca dołącza:

1) projekt statutu polskiego związku sportowego;

2) aktualny na dzień składania wniosku odpis z Krajowego Rejestru Sądowego wnioskodawcy;

3) szczegółowy opis sportu, w którym zamierza organizować i prowadzić współzawodnictwo, wraz z dokładną informacją o warunkach jego uprawiania oraz regułach i systemie współzawodnictwa w tym sporcie;

4) zaświadczenie o przynależności do międzynarodowej federacji sportowej działającej w sporcie olimpijskim lub paraolimpijskim lub innej uznanej przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski.

Stosownie do ust. 3 powyższego przepisu Minister właściwy do spraw kultury fizycznej odmawia wyrażenia zgody na utworzenie polskiego związku sportowego, jeżeli wnioskodawca nie przedłoży dokumentów, o których mowa w ust. 2, albo jeżeli postanowienia projektu statutu są niezgodne z przepisami prawa, w szczególności naruszają wymagania określone w ustawie.

ust. 4. Polski związek sportowy działa w jednym sporcie, chyba że minister właściwy do spraw kultury fizycznej wyrazi zgodę na działanie polskiego związku sportowego w więcej niż jednym sporcie.

ust. 5. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej prowadzi wykaz polskich związków sportowych. Wykaz jest ogłaszany na stronie internetowej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw kultury fizycznej.

ust. 6. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej może wyrazić zgodę na utworzenie polskiego związku sportowego w przypadku, gdy wniosek nie zawiera zaświadczenia, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, jeżeli dotyczy on sportu osób niepełnosprawnych,

ust. 7 wyrażenie

Wyrażenie lub odmowa wyrażenia zgody na utworzenie polskiego związku sportowego następuje w drodze decyzji (art. 11 ust. 7).

Do związków sportowych w rozumieniu ustawy o sporcie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie stosuje się wprost przepisy prawa o stowarzyszeniach.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy wskazać, że wniosek o wyrażenie zgody na utworzenie związku sportowego w dyscyplinie sportu tanecznego o nazwie "S" został złożony do Ministra Sportu i Turystyki w dniu 21 października 2010r. Przedmiotowy wniosek został złożony przez ścisłe określone w nim podmioty występujące jako "komitet założycielski" S.

W pierwszej kolejności do obowiązków organu należało więc ustalenie w sposób nie budzący wątpliwości czy składający wniosek mają status wnioskodawców w niniejszym postępowaniu administracyjnym. Negatywne ustalenie w powyższym zakresie uzasadniało bowiem wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego na podstawie art. 61 a) k.p.a. a nie wydanie decyzji merytorycznej na podstawie art. 11 ust. 3 ustawy o odmowie wyrażenia zgody na utworzenie polskiego związku sportowego, gdyż odmowa wyrażenia zgody na podstawie art. 11 ust. 3 może dotyczyć wyłącznie sytuacji w której wniosek został złożony przez podmiot uprawniony do jego złożenia tj. związek sportowy "zwykły".

Z akt sprawy wynika, że nie przedłożono organowi, na jego wyraźne żądanie sformułowane wobec wnioskujących w piśmie z dnia 17 marca 2011r., odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego związku sportowego, który ma otrzymać wzmiankowaną zgodę. Wymieniony odpis stanowił jedyny dokument, w świetle którego można było uznać, że wnioskujące podmioty mają legitymację do złożenia przedmiotowego wniosku.

Jak już wyżej wspomniano, ze względu na to, że ustawodawca wskazał na związek sportowy w rozumieniu art. 6 u.s. jako jedyny podmiot uprawniony do złożenia przedmiotowego wniosku i utworzenia polskiego związku sportowego ("przesądzono również, że wniosek o wyrażenie zgody na utworzenie polskiego związku sportowego może złożyć wyłącznie związek sportowy w rozumieniu ustawy o sporcie" - zob. uzasadnienie projektu u.s., s. 11), aktualnie wnioskodawcami nie będą już członkowie komitetu założycielskiego (por. art. 12 pr. stow.), a do wniosku o wyrażenie zgody nie będzie konieczne załączenie dokumentów związanych z przeprowadzeniem zebrania założycielskiego. Należy zatem przyjąć, że podczas tworzenia polskiego związku sportowego nie będzie występowała struktura w postaci komitetu założycielskiego.

W tym stanie rzeczy zarzut skarżących naruszenia art. 7 ust. 2 ustawy o sporcie pozbawiony jest usprawiedliwionych podstaw.

Przepisy szczególne mogą przewidywać zarówno wydanie aktu o wszczęciu, jak i o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie przepisy szczególne tj. przepisy ustawy o sporcie nie regulują powyższej kwestii zatem pełne zastosowanie znajduje w tym zakresie art. 61 a) k.p.a.

W myśl § 1 tego przepisu, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. § 2. Na postanowienie, o którym mowa w § 1, służy zażalenie.

Zważywszy, iż żądanie o jakim mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o sporcie zostało wniesione do właściwego organu tj. Ministra Sportu i Turystyki jednakże przez podmiot niebędący stroną organ prawidłowo uczynił wydajać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego na podstawie art. 61 a) § 1 k.p.a.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów zawartych w skardze należy wskazać, że nie mogą one prowadzić do uwzględnienia skargi. W szczególności Strona skarżąca nie wykazała, że długotrwałość postępowania przed organem mogła mieć wpływ na wynik postępowania.

Mając na uwadze powyższe, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.