Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2809/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), , Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi S. C. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych; oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 22 kwietnia 2013 r. do Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: ARiMR) wpłynął wniosek S. C. (dalej: Skarżący, Wnioskodawca) o przyznanie pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 -2013.

W wyniku przeprowadzonej weryfikacji wniosku oraz załączonych do niego dokumentów organ uznał, że zachodzi potrzeba usunięcia licznych braków i nieprawidłowości. Z tego powodu pismem z dnia 11 października 2013 r. wezwano Skarżącego do ich uzupełnienia.

W odpowiedzi wnioskodawca nadesłał jedynie poprawioną jedną stronę wniosku oraz wniósł o przedłużenie terminu na uzupełnienie pozostałych braków. Organ przychylił się do tej prośby i pismem z dnia 14 listopada 2013 r. przedłużył termin na złożenie uzupełnień wniosku do dnia 7 grudnia 2013 r.

Pismem z dnia 7 marca 2014 r. ARiMR poinformował wnioskodawcę o odmowie przyznania pomocy. Następnie jednak, po wezwaniu ARiMR do usunięcia naruszenia prawa, Skarżący został powiadomiony, że jego wniosek został przywrócony do rozpatrywania.

W wyniku dalszej weryfikacji wniosku ponownie stwierdzono liczne braki i nieprawidłowości, co skutkowało powtórnym wezwaniem Skarżącego do ich uzupełnienia pismem z dnia 3 kwietnia 2014 r. Wezwanie to ponownie dotyczyło w szczególności zapytań ofertowych wysłanych do co najmniej dwóch dostawców oraz dwóch odpowiadających tym zapytaniom ofert na zakup maszyn i urządzeń, ujętych w zestawieniu rzeczowo-finansowym. Wskazano ponadto na potrzebę określenia kosztów kwalifikowanych w zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji wniosku, w oparciu o wybrane oferty.

W dniu 30 kwietnia 2014 r. do ARiMR wpłynęły uzupełnienia wniosku o przyznanie pomocy.

Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] ARiMR w oparciu o art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r. poz. 173) odmówiła przyznania pomocy finansowej wnioskodawcy, z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 14 ust. 5 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013 (Dz. U. nr 193, poz. 1397, ze zm.), tj. nieusunięcie wszystkich braków wniosku pomimo ponownego wezwania.

W uzasadnieniu wskazano, że pomimo dwukrotnego wezwania część braków wniosku nie została uzupełniona. Organ zaznaczył, że wniosek strony zawierał następujące uchybienia:

- złożone oferty na zakup raszlownicy oraz wagoworkownicy nie stanowiły odpowiedzi na złożone przez wnioskodawcę zapytanie ofertowe; wnioskodawca złożył zapytanie ofertowe do R. Sp. z o.o., a oferty handlowe zostały dostarczone z K. Sp. z o.o.;

- dane finansowe we wniosku o przyznanie pomocy były niepoprawne – w zapytaniach ofertowych na zakup kombajnu ziemniaczanego jako kryterium wyboru wnioskodawca wybrał najniższą cenę; związku z wybranym kryterium wygrała oferta z R.Sp. z o.o., tymczasem do zestawienia rzeczowo-finansowego wnioskodawca wpisał wyższą cenę kombajnu ziemniaczanego zaproponowaną przez K. Sp. j.

W zakreślonym terminie skarżący wezwał ARiMR do usunięcia naruszenia prawa. Organ w piśmie z dnia 13 października 2014 r. stwierdził jednak, że nie doszło do takiego naruszenia.

Na informację zawartą w piśmie ARiMR z dnia [...] czerwca 2014 r. S. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W środku odwoławczym sformułował zarzuty naruszenia przez ARiMR:

- § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. poprzez błędne przyjęcie przez organ, że w sprawie nie doszło do spełnienia wszystkich warunków określonych w programie,

- art. 7 i 8 k.p.a. - w zakresie obowiązku dążenia do prawdy obiektywnej, ustalenia okoliczności mających znaczenie w sprawie na podstawie posiadanych dowodów, w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej poprzez: uznanie przez organ, że złożone oferty na zakup raszlownicy oraz wagoworkownicy nie są odpowiedzią na złożone zapytania ofertowe oraz stwierdzenie, że dane finansowe we wniosku o przyznanie pomocy są niepoprawne – w zapytaniach ofertowych na kombajn ziemniaczany jako kryterium wybrano cenę, w związku z czym wygrała oferta R. Sp. z o.o., tymczasem do zestawienia rzeczowo-finansowego wpisano cenę wyższą kombajnu ziemniaczanego zaproponowaną przez K. Sp. j., co stanowi przesłankę do odmowy przyznania pomocy na podstawie § 7 ust. 1 rozporządzenia, podczas gdy skarżący dostarczył do ARiMR pisemne i telefoniczne wyjaśnienia podnoszonych kwestii.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że złożył zapytania ofertowe na zakup raszlownicy oraz wagoworkownicy do K. Sp. z o.o., do R. Sp. z o.o. i do K.. Jednak tylko K. Sp. j. prawidłowo odpowiedziała na złożone zapytanie ofertowe. Od R. Sp. z o.o. Skarżący nie otrzymał oferty na zapytanie ofertowe. Zaś K. Sp. z o.o. przesłała wnioskodawcy oferty nie dołączając zapytań ofertowych z potwierdzeniem odbioru.

Skarżący przesłał do ARiMR oferty z K. Sp. z o.o., załączając jednocześnie omyłkowo zapytania ofertowe do R. Sp. z o.o. oraz prawidłowe zapytania wraz z ofertami z K. Sp. j.

Następnie Skarżący podniósł, że we wniosku w zestawieniu rzeczowo-finansowym dokonał wyboru oferty na zakup kombajnu ziemniaczanego z firmy K. o wartości netto 332.500,00 zł., pomimo iż oferowany do zakupu kombajn przez R. Sp. z o.o. miał wartość netto 330.000,00 zł. Różnica w cenie wyniosła 2.500,00 zł. Przyczyną takiego wyboru było to, że K. Sp. j. w ofercie sprzedaży w warunkach zakupu określiła, iż w cenie nabycia skarżący otrzymuje serwis gwarancyjny i pogwarancyjny oraz, że gwarancja obejmuje 1 rok od daty zakupu sprzętu. Oferta sprzedaży firma R. Sp. z o.o. nie obejmowała we wskazanej cenie serwisu gwarancyjnego i pogwarancyjnego. Na żądanie skarżącego oferent uzupełnił złożoną ofertę o warunki gwarancji żądając dodatkowo kwoty netto 4.000,00 zł.

Wartość oferowanego do sprzedaży kombajnu ziemniaczanego przez R. Sp. z o.o. z gwarancją i serwisem gwarancyjnym - adekwatna do warunków oferowanych przez firmę K. - stała się tym samym droższa i wyniosła 334.000,00 zł. Skarżący do zestawienia rzeczowo-finansowego wniosku na podstawie kryterium ceny dokonał więc wyboru oferty tańszej o wartości netto 332.500,00 zł. z firmy K. Sp. j., zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako pozbawionej usprawiedliwionych podstaw. Podtrzymał argumentację przedstawioną we wcześniejszych pismach wydanych w toku postępowania administracyjnego.

W piśmie z dnia 8 grudnia 2014 r. pełnomocnik Skarżącego podniósł z kolei zarzuty naruszenia:

- art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich w zw. z § 14 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. poprzez zaniechanie ponownego wezwania do usunięcia braków i nieprawidłowości, pomimo rozpoznawania wniosku skarżącego na nowo w wyniku uwzględnienia w dniu [..] kwietnia 2014 r. wezwania do usunięcia naruszenia prawa;

- art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy w zakresie ustalenia czy skarżący złożył zapytanie ofertowe do K. Sp. z o.o., R. Sp. z o.o. i do K. Sp. j. na zakup raszlownicy oraz wagoworkownicy, a także czy dane wskazane we wniosku co do zakupu kombajnu ziemniaczanego były prawidłowe oraz pominięcie, iż oferta sprzedaży kombajnu ziemniaczanego przygotowana przez K. Sp. j. była pod względem ceny korzystniejsza niż oferta R. Sp. z o.o.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych ustawach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Zgodnie z art. 22 ust. 3 tej ustawy w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Natomiast ust. 4 art. 22 przewiduje, że w przypadku, o którym mowa w ust. 3, wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Sąd rozpoznając skargę korzysta ze wszystkich dowodów zebranych w toku postępowania administracyjnego, gdyż rozpoznaje sprawę na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.).

Dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia zawartego w piśmie ARiMR z dnia [...] czerwca 2014 r. Sąd stwierdza, że odpowiada ono prawu.

Na wstępie należy przypomnieć, że zasady przyznawania pomocy w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, działanie "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" w zakresie przepisów krajowych zostały uregulowane we wskazanej ustawie z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz w rozporządzeniu MRiRW z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007- 2013.

Jak wynika z art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy pomoc jest przyznawana na wniosek m. in. osoby fizycznej, jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1 oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy. Z kolei stosownie do § 14 ust. 3 rozporządzenia jeżeli wniosek nie spełnia innych niż określone w ust. 1 i 2 wymagań, Agencja wzywa wnioskodawcę w formie pisemnej, do usunięcia braków formalnych w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania. Jednocześnie, w myśl § 14 ust. 4 rozporządzenia jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie żadnego z braków – Agencja nie przyznaje pomocy, jeżeli nie wszystkich braków – Agencja wzywa ponownie wnioskodawcę w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy.

W ocenie Sądu z powołanych przepisów nie wynika – jak podnosi pełnomocnik Skarżącego – że procedura dwukrotnego wezwania, powinna być stosowana ponownie w razie przywrócenia wniosku do oceny w przypadku pozytywnego rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Przywrócenie wniosku do rozpatrywania, co w niniejszej sprawie nastąpiło pismem ARiMR z dnia [...] kwietnia 2014 r., nie oznacza, że całą procedurę rozpoznania wniosku – w tym ewentualne dwukrotne wezwanie do jego uzupełnienia – należy wszcząć jeszcze raz i prowadzić od początku, powielając czynności i etapy postępowania, które już miały miejsce. Przepisy § 14 powołanego rozporządzenia mówią wyraźnie o co najwyżej dwukrotnym, a nie trzykrotnym wezwaniu do usunięcia braków wniosku. W konsekwencji, jeżeli pierwsze wezwanie do usunięcia braków wniosku zostało do wnioskodawcy wystosowane przed rozstrzygnięciem o odmowie przyznania pomocy, to po przywróceniu wniosku do rozpoznania w razie stwierdzenia, iż to rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem prawa, ARiMR jest obowiązany wezwać wnioskodawcę ponownie (tj. drugi raz) do usunięcia braków wniosku. Kolejne – trzecie wezwanie do usunięcia braków wniosku - czego w rozpoznawanej sprawie oczekuje Skarżący, nie znajduje oparcia w powołanych przepisach.

Odnosząc się do ponoszonych w skardze i późniejszym piśmie procesowym zarzutów naruszenia przepisów k.p.a. wskazać należy, że zgodnie z art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie:

1) stoi na straży praworządności;

2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;

3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;

4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

Należy wskazać, że przepisy ustawy statuują pozycję strony w postępowaniu o przyznanie pomocy w ramach poszczególnych działań objętych programem nieco inaczej niż ogólne zasady procedury administracyjnej określone w Kodeksie postępowania administracyjnego (k.p.a.). Art. 21 ust. 1 ustawy stanowi, iż do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Ustawodawca określa przy tym obowiązki organu wynikające ze wskazanego art. 21 ust. 2 ustawy.

Należy też podkreślić, że w omawianym postępowaniu Agencja nie ma obowiązku aktywnego poszukiwania dowodu. Ciężar dowodu spoczywa nie na Agencji tylko na stronach oraz innych osobach uczestniczących w postępowaniu. To na stronie oraz innych osobach uczestniczących w tym postępowaniu, zgodnie z art. 21 ust. 3 ustawy ciąży obowiązek przedstawiania dowodów oraz dawania wyjaśnień co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; zaś ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (patrz: wyrok NSA z dnia 25 października 2011 r., sygn. akt II GSK 1075/10, zamieszczony w: Centralna Baza Orzeczeń Sądów – www.orzeczenia.nsa.gov.pl ).

W doktrynie i orzecznictwie przyjęto, że w sprawach prowadzonych przez organy ARiMR wynikających z ustawy organy te nie mają obowiązku aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie oświadczeń składanych we wniosku przez ubiegającego się o pomoc beneficjenta. Przyjęta w ustawie klauzula ciężaru dowodu nie odbiega od klauzuli ciężaru dowodu regulowanej przepisem art. 6 Kodeksu cywilnego (zob. S. Prutis, Dobór instrumentów prawnych służących wsparciu rozwoju obszarów wiejskich, St. Iur. Agraria 2009, Nr 7, s. 192 ; wyroki NSA z dnia 6 czerwca 2012r., sygn. akt II GSK 681/11, LEX 1216695, z dnia 7 marca 2012r., sygn. akt II GSK 88/11, LEX 1148355).

Przenosząc te uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdza, że z akt administracyjnych sprawy nie wynika, że organy ARiMR uchybiły zasadom procedury uregulowanym w art. 7, 8, 77 k.p.a., natomiast działania skarżącego, polegające na nieuzupełnieniu wniosku – w zakresie wskazanym poniżej – pomimo dwukrotnego wezwania, doprowadziły do wydania rozstrzygnięcia odmawiającego przyznania płatności.

Wskazać należy, że zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku o przyznanie pomocy, w przypadku zadania ujętego w zestawieniu rzeczowo-finansowym, którego planowany koszt w kwocie netto przekracza 10.000 zł, wnioskodawca jest zobowiązany przeprowadzić postępowanie ofertowe i dostarczyć zapytania ofertowe wysłane do co najmniej dwóch dostawców wraz z potwierdzeniem ich wysłania oraz dwie odpowiadające im oferty na zakup lub wykonanie zadania wraz z uzasadnieniem wyboru oferty. Przedkładane oferty muszą odpowiadać treści zapytania ofertowego. W zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji (k. 172 akt administracyjnych) koszt zakupu każdej z maszyn i urządzeń został określony na kwotę znacznie przewyższającą 10.000 zł. Bez wątpienia więc wskazany zakup winien zostać poprzedzony przeprowadzeniem postępowania ofertowego zgodnie z wytycznymi zawartymi w instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy.

Wobec stwierdzenia podczas weryfikacji wniosku braków w zakresie postępowania ofertowego, zarówno w pierwszym wezwaniu z dnia 11 października 2013 r. jak i ponownym wezwaniu z dnia 3 kwietnia 2014 r. Skarżący został zobowiązany m.in. do złożenia zapytań ofertowych wysłanych do co najmniej dwóch dostawców oraz dwóch odpowiadających tym zapytaniom ofert na zakup maszyn i urządzeń, ujętych w zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji wraz z uzasadnieniem wyboru oferty. Pomimo dwukrotnego wezwania skarżący nie wywiązał się z obowiązku dostarczenia dwóch odpowiadających zapytaniom ofertowym ofert na zakup maszyn i urządzeń wskazanych w zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji. Nadesłane przez skarżącego zapytanie ofertowe dotyczące zakupu raszlownicy oraz wagoworkownicy zostało bowiem wysłane do R. Sp. z o.o., podczas gdy złożona oferta handlowa została przedstawiona przez firmę K. Sp z o.o.

Przedstawione uchybienie Skarżącego uniemożliwiało weryfikację racjonalności wydatku, jaki wykazany został przez niego w zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji.

W odniesieniu do kolejnego uchybienia wniosku, tj. nieprawidłowego określenia danych finansowych w zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji wniosku o przyznanie pomocy wskazać należy, że również w tym przypadku ocena ARiMR jest zgodna z prawem. Ze złożonych przez skarżącego zapytań ofertowych na zakup kombajnu ziemniaczanego wynika bowiem, że jako kryterium wyboru określił on najniższą cenę. Kierując się tym kryterium skarżący powinien wybrać pierwotną ofertę R. Sp. z o.o., która wskazała cenę kombajnu ziemniaczanego na poziomie 330.000,00 zł. Tymczasem w zestawieniu rzeczowo-finansowym operacji wniosku o przyznanie pomocy skarżący wpisał wyższą cenę kombajnu ziemniaczanego (332.500,00 zł) proponowaną przez innego oferenta, tj. firmę K. Sp. j. Taką decyzję skarżący obecnie tłumaczy tym, że oferta K. Sp. j. zawierała w cenie nabycia także serwis gwarancyjny i pogwarancyjny, podczas gdy oferta R. Sp. z o.o. dotyczyła jedynie ceny kombajnu. Dopiero na dodatkowe wezwanie skarżącego R. Sp. z o.o. określiła warunki gwarancji kombajnu, żądając z tego tytułu dopłaty w kwocie 4.000 zł. Rzecz jednak w tym, że przedkładane w toku postępowania ARiMR oferty, by zostać uznane, powinny były odpowiadać treści zapytania ofertowego i powinny zawierać co najmniej: opis zadania, wartość ofert w cenach netto i brutto, termin ważności oferty oraz, co istotne, warunki gwarancji i serwisu, o czym dwukrotnie informowano Skarżącego (por. k. 77 i 160 akt administracyjnych). Jeśli chodzi o oferty dotyczące kombajnu ziemniaczanego przed wydaniem rozstrzygnięcia o odmowie przyznania dofinansowania Skarżący przedstawił ARiMR ofertę K. Sp. J z informacją o gwarancji i serwisie na kwotę 332.500,00 zł (k. 304 akt administracyjnych) i ofertę R. Sp. z o.o. z 28 kwietnia 2014 r. bez informacji o gwarancji i serwisie na kwotę 330.00,00 zł (k. 306 akt administracyjnych). Do zestawienia rzeczowo-finansowego wnioskodawca wpisał wyższą cenę kombajnu ziemniaczanego zaproponowaną przez K. Sp. j.

Zdaniem Sądu przedstawione obecnie wyjaśnienia nie mają znaczenia dla oceny, iż cena wpisana do zestawienia finansowo-rzeczowego operacji nie była zgodna z określonym przez skarżącego kryterium. W pkt 5 zarówno wezwania z dnia [...} października 2013 r. jak i drugiego wezwania z dnia [...] kwietnia 2014 r. wskazano wyraźnie, że przedkładane oferty muszą odpowiadać treści zapytania ofertowego i muszą zawierać co najmniej wartość ofert w cenach brutto i netto, termin ważności oferty oraz warunki gwarancji oraz serwisu. Warunki gwarancji i serwisu należy zatem rozpatrywać w oderwaniu od ceny kombajnu, która stanowiła główne kryterium wyboru oferty wskazane przez skarżącego.

Dopiero po odmowie przyznania przez ARiMR pomocy (pismem z [...] czerwca 2014 r. – doręczonym [...]czerwca 2014 r.) Skarżący przedstawił ARiMR (data wpływu pisma [...] lipca 2014 r.), po upływie terminu do skutecznego dokonania tej czynności, kolejną ofertę R. Sp. z o.o. dotyczącą kombajnu ziemniaczanego. Pochodzi ona, tak jak pierwsza przedstawiona przez Skarżącego oferta tego podmiotu, także z 28 kwietnia 2014 r., opiewa na kwotę 334.000,00 zł i uwzględnia gwarancję i serwis (k. 373 akt administracyjnych).

Sąd podkreśla ponadto, że Skarżący składając wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych", świadomy był zasad przyznawania przedmiotowej pomocy, czego dowodem był złożony przez niego podpis pod oświadczeniem zamieszczonym w części VIII wniosku "Oświadczenia wnioskodawcy", że znane są mu zasady przyznawania pomocy określone w przepisach rozporządzenia z dnia 17 października 2007 r. oraz wymagania uszczegółowione w "Instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy". Skarżący powinien zatem wiedzieć, jak poprawnie wypełnić i złożyć wniosek o przyznanie pomocy i ewentualnie usunąć stwierdzone w tym zakresie braki na wezwanie organu.

Z tych wszystkich przyczyn należy stwierdzić, iż ocena wniosku Skarżącego o przyznanie pomocy w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" dokonana przez Agencję nie narusza prawa. Uchybienia i braki wniosku podlegające usunięciu zostały objęte dwoma wezwaniami organu, zgodnie z § 14 ust. 3 i 4 pkt 2 rozporządzenia. Wobec ich nieusunięcia przez wnioskodawcę w wyznaczonym terminie, organ zgodnie z prawem – na podstawie § 14 ust. 5 rozporządzenia – odmówił przyznania pomocy.

Sąd ponadto stwierdza, że ocena wniosku została dokonana przez Agencję z poszanowaniem zasad postępowania w takich sprawach, określonych w art. 21 i 22 ustawy z 7 marca 2007 r. Nie naruszała też mających zastosowanie w tym postępowaniu przepisów k.p.a. Ocena ta była wyczerpująca i nie przekraczała zasad dopuszczalnej swobody w ocenie materiału dowodowego.

Z tych przyczyn skarga jako pozbawiona podstaw, na podstawie art.151 p.p.s.a. została oddalona.