Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 205/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-04-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Lekarz Weterynarii
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Barbara Kamieńska po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą F.P.H.U. F. K. w S. na decyzje Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w P. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie warunków weterynaryjnych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji jak również poprzedzającej ją decyzją Powiatowego Lekarza Weterynarii w P. z dnia (...), nr (...) /-/ B.Kamieńska


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia (...) stycznia 2009 r. Wojewódzki Lekarz Weterynarii utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Weterynarii w P. z dnia (...) grudnia 2008 r. nakładającą na F. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą F.P.H.U. F. K. karę pieniężną w wysokości (...) zł z tytułu naruszenia warunków weterynaryjnych przez prowadzony przez F. K. zakład przetwórstwa produktów pochodzenia zwierzęcego.

Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego F. K., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jak również poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Weterynarii w P. z dnia (...) grudnia 2008 r. Uzasadniając swoje stanowisko skarżący wskazała, że zapłata wymierzonej kary będzie stanowiła dolegliwą sankcję dla małego przedsiębiorstwa rodzinnego przez niego prowadzonego. Z przedstawionego w uzasadnieniu zestawienia kosztów i przychodów prowadzonej działalności wynika, że wydatki netto skarżącego w miesiącu styczniu 2009 r. były zbliżone lub przekroczyły przychody netto, natomiast ze wstępnych obliczeń za rok 2008 wynika, że jego działalność oscylowała w granicach niewielkiego dochodu, który został skonsumowany na bieżące utrzymanie F. K. i jego rodziny. Prowadzona działalność gospodarcza pozwala jedynie na utrzymanie właściciela. W dalszej kolejności skarżący wskazał, że w drugiej połowie 2008 r. dokonał on remontów w zakładzie na kwotę około (...) zł., oraz zobowiązany był do poniesienia kosztów związanych z decyzją Powiatowego Lekarza Weterynarii w P. z dnia (...) stycznia 2009 r., w kwocie (...) zł. Obecnie skarżący nie posiada żadnych oszczędności, osiągane przez niego bieżące przychody zostały zainwestowane w zakład albo przeznaczone na niezbędne utrzymanie. Przedsiębiorstwo nie ma żadnych aktywów pieniężnych ani aktywów trwałych, które mogłyby zostać sprzedane, stąd nie jest on w stanie zapłacić nałożonej kary. Trudna sytuacja firmy oraz recesja uniemożliwiają ponadto skarżącemu uzyskanie dodatkowego kredytu na zapłatę sankcji. Jej zapłata mogłaby doprowadzić do utraty płynności finansowej przez skarżącego, co z kolej spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki w postaci niemożności wywiązania się z zobowiązań wobec pracowników, a w dalszej kolejności do konieczności wstrzymania działalności lub zgłoszenia upadłości zakładu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 152, poz.1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że znaczna szkoda to taka szkoda majątkowa i niemajątkowa, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z 2 czerwca 2004r., FZ 86/04, niepubl., za B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 161).

Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu prowadzącemu działalność gospodarczą znacznej szkody. Z przedstawionego przez skarżącego zestawienia kosztów i przychodów prowadzonej działalności wynika, że uiszczenie przez niego kary w kwocie (...) zł może wpłynąć na utratę płynności finansowej prowadzonej przez niego działalności. Wystarczy choćby wskazać, że przychody z prowadzonej działalności osiągnięte w miesiącu styczniu 2009 r., w kwocie (...) zł są identyczne, a nawet niższe, z poniesionymi kosztami prowadzenia działalności gospodarczej, w kwocie ok. (...) zł. Tym samym zapłata nałożonej kary może przekroczyć osiągane przez skarżącego zyski. Sąd podkreśla, że wprawdzie obecnie skarżący jest w stanie terminowo wypłacać wynagrodzenia dwunastu pracownikom oraz regulować należności skarbowo-ubezpieczeniowe, jednakże uiszczenie nałożonej kary może spowodować, iż zostanie on zmuszony do redukcji etatów, wstrzymania się z odprowadzaniem podatków i składek ubezpieczeniowych lub ograniczenia prowadzonej działalności gospodarczej.

Dlatego Sąd mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.

/-/ B.Kamieńska

MK