Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 644/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 15 ust. 6 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2015 poz 1551
law: Ustawa z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Sokołowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Wojtysiak,, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 listopada 2017 r. sprawy ze skargi H. Ś. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 23 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...], Dyrektor Z. Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Agencja dalej: "ARiMR") utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatu Myśliborskiego ARiMR z siedzibą w D. (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] r. nr [...] w sprawie przyznania H. Ś. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015.

Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym sprawy.

W dniu 3 czerwca 2015 r. do organu I instancji wpłynął wniosek H. Ś. (dalej: "Strona", "Skarżący") o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2015. Strona w złożonym wniosku zadeklarowała

do płatności działki rolne o łącznej powierzchni [...] ha, w tym do płatności do powierzchni upraw buraków cukrowych (P burak cukrowy) działki rolne o łącznej powierzchni [...] ha (działka rolna [...] ha, S1 - [...] ha). Strona wniosła również o przyznanie płatności do grupy upraw roślin wysokobiałkowych o powierzchni [...] ha, płatności do powierzchni upraw ziemniaków skrobiowych oraz płatności do krów ([...] szt.) i bydła ([...] szt.).

Do wniosku Strona dołączyła umowę kontraktacji buraków cukrowych z dnia [...] r. nr [...] na dostawy w kampanii cukrowniczej w 2015 r. Powierzchnia plantacji uprawy buraka cukrowego kwotowego objęta umową ustalona została na [...] ha, natomiast powierzchnia buraków pozakwotowych wynosiła [...] ha. Dodatkowo do wniosku Strona dołączyła oświadczenia o zwierzętach zgłoszonych do płatności, załączniki graficzne oraz umowę kontraktacji z dnia [...] r. nr [...] na ziemniaki skrobiowe wyprodukowane na powierzchni [...] ha.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...], organ I instancji przyznał Stronie: jednolitą płatność obszarową oraz płatność za zazielenienie do powierzchni stwierdzonej (tj. [...] ha; różnica w powierzchni deklarowanej [...] ha a stwierdzonej nie wyniosła więcej niż 3% lub 2 ha), płatność dodatkową ([...] ha), płatność związaną do upraw roślin wysokobiałkowych do powierzchni deklarowanej (tj. [...] ha), płatność związaną do ziemniaków skrobiowych do powierzchni wynikającej z umowy (tj. [...] ha), płatność do powierzchni upraw buraka cukrowego do powierzchni wynikającej z wniosku (tj. [...] ha), płatność do bydła do [...] szt., płatność do krów do [...] szt. w pomniejszonej wysokości (wykluczono 1 szt. która nie spełniała wymagań dotyczących wieku, tj. powyżej 24 miesięcy) oraz przyznano zwrot dyscypliny finansowej. Decyzję tę doręczono skutecznie Stronie w dniu [...] r.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...], wydaną w następstwie wszczętego z urzędu postępowania administracyjnego, Dyrektor Z. Oddziału Regionalnego ARiMR (dalej: organ odwoławczy) stwierdził nieważność ostatecznej decyzji organu I instancji z dnia [...] r. nr [...], wskazując na rażące naruszenie prawa, tj. art. 15 ust. 6 ustawy z dnia [...] r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2015 r., poz. 1551 ze zm.; dalej: "ustawa o płatnościach"), polegające na przyznaniu płatności cukrowej do powierzchni buraków pozakwotowych. Decyzja ta została skutecznie doręczona Stronie w dniu 28 listopada 2016 r., a Strona w wyznaczonym do tego terminie nie złożyła od niej odwołania.

Po ponownym rozpoznaniu wniosku Strony, decyzją z dnia [...] r. nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, organ I instancji przyznał Stronie: jednolitą płatność obszarową oraz płatność za zazielenienie do powierzchni stwierdzonej (tj. [...] ha, różnica w powierzchni deklarowanej [...] ha a stwierdzonej nie wyniosła więcej niż 3% lub 2 ha), płatność dodatkową ([...] ha), płatność związaną do upraw roślin wysokobiałkowych do powierzchni deklarowanej (tj. [...] ha), płatność związaną do ziemniaków skrobiowych do powierzchni wynikającej z umowy (tj. [...] ha), płatność do bydła do [...] szt., płatność do krów do [...] szt. w pomniejszonej wysokości (wykluczono 1 szt., która nie spełniała wymagań dotyczących wieku, tj. powyżej 24 miesięcy) oraz przyznano zwrot dyscypliny finansowej. Organ I instancji odmówił natomiast przyznania płatności do powierzchni upraw burak cukrowego. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że płatność do powierzchni upraw buraka cukrowego została odmówiona ze względu na różnicę między powierzchnią zadeklarowaną [...] ha (P burak cukrowy) a powierzchnią stwierdzoną [...] ha, wynikającą z umowy kontraktacji, co stanowiło przekroczenie procentowej różnicy względem powierzchni deklarowanej powyżej 20%.

Pismem z dnia 30 grudnia 2016 r., Strona wniosła odwołanie od powyższej decyzji organu I instancji, wskazując, że nie rozumie, dlaczego nie otrzymała dopłat cukrowych do buraków kontraktowych kwotowanych do powierzchni [...] ha.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...], organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie, organ odwoławczy przywołał brzmienie art. 15 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy o płatnościach oraz § 9 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2015 r., poz. 352;) oraz wskazał,

że Strona, składając własnoręcznie podpis w sekcji IX wniosku "Oświadczenia i Zobowiązania", oświadczyła, iż znane są jej zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej objętych wnioskiem o przyznanie płatności. Zobowiązała się także do informowania na piśmie ARiMR o każdym fakcie, który może mieć wpływ na nienależne lub nadmierne przyznanie płatności lub pomocy finansowej objętych wnioskiem o przyznanie płatności.

W ocenie organu odwoławczego, Strona, dołączając do wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (w którym wystąpiła o przyznanie płatności związanej do buraka cukrowego) umowę dostawy, wiedziała o określonej w niej powierzchni plantacji buraka cukrowego kwotowego, objętego umową, tj. [...] ha. W tej sytuacji deklarując do płatności związanej do powierzchni upraw buraków cukrowych działki rolne E5 i S1 (grupa upraw - P burak cukrowy) o łącznej powierzchni [...] ha, Strona wiedziała, że deklaracja ta jest zawyżona co do tej formy płatności.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że powierzchnia zatwierdzona do płatności do buraków cukrowych nie może być większa niż powierzchnia objęta umową. Jeżeli wnioskodawca deklaruje we wniosku powierzchnię większą niż w umowie, wówczas powierzchnia stwierdzona jest powierzchnią z umowy, a do różnicy powierzchni nie przyznaje się płatności i stanowi ona podstawę do nałożenia sankcji określonych

w art. 19 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz.Urz.UE.L 181 z 20 czerwca 2014 r., str. 48).

Zastosowanie ww. sankcji wynika z formy płatności jakimi są płatności związane do powierzchni upraw buraków cukrowych, które to płatności w myśl ustawy o płatnościach, stanowią daną grupę upraw (odrębny rodzaj płatności). Płatności związane do powierzchni upraw buraków cukrowych, stanowią daną grupę upraw również z racji stosowania innej stawki pomocy (rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 października 2015 r. w sprawie stawek płatności związanych do powierzchni upraw za 2015 r., Dz. U. poz. 1623 z późn. zm.). Powyższe kwalifikuje tę formę płatności do uznania jej jako dana grupa upraw w myśl art. 17 ust. 1 pkt b ww. rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r., tj. grupę obszarów zgłoszonych do celów wszystkich innych systemów pomocy obszarowej lub środków wsparcia obszarowego, dla których stosuje się inne stawki pomocy lub wsparcia.

Organ odwoławczy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie wyliczona procentowa różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku ([...] ha) a powierzchnią stwierdzoną w wyniku prowadzonego postępowania ([...] ha) wynosi [...]% [[([...] ha-[...] ha) : [...] ha] x 100%]. Skoro zaś wyliczona różnica przekracza 20% obszaru zatwierdzonego, to organ I instancji zasadnie odmówił Stronie przyznania płatności związanej do buraka cukrowego.

W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy stwierdził, że przyznane kwoty płatności (zarówno przyznane zgodnie z żądaniem Strony, jak i w pomniejszonej wysokości - odniesieniu do jednolitej płatności obszarowej oraz płatności do krów) oraz zwrotu dyscypliny finansowej zostały w sposób prawidłowo naliczone przez organ I instancji, wyjaśniając jednocześnie podstawy prawne i sposób ich wyliczenia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Strona zaskarżyła w całości decyzję organu odwoławczego, domagając się uchylenia tej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i wydania decyzji przyznającej płatność zgodnie z jej wnioskiem.

Jednocześnie w uzasadnieniu skargi Skarżący wskazał, że (cyt.) "spornym w niniejszej sprawie pozostaje fakt płatności do buraka". Podniósł, że pierwotnie organ I instancji wydał w tym zakresie pozytywną decyzję, uwzględniającą wniosek Skarżącego i wypłacił stosownie wyliczoną przez siebie należność, następnie zaś wskutek unieważnienia z urzędu przedmiotowej decyzji, wydane zostały nowe decyzje objęte niniejszą skargą. Organy obu instancji w wydanych decyzjach zarzuciły Skarżącemu, że zgłosił do płatności całość powierzchni uprawianych buraków, tj. [...] ha, podczas gdy powinien zgłosić jedynie [...] ha, co wynikało z umowy kontraktacji.

Zdaniem Skarżącego, powyższe stanowisko jest nieprawidłowe, gdyż składając wniosek dołączył do niego umowę kontraktacji, gdzie wyraźnie było zadeklarowana powierzchnia buraka kwotowego w wysokości [...] ha, jak również powierzchnia buraka pozakwotowego w wysokości [...] ha. Skarżący nadmienił przy tym, że składając przedmiotowy wniosek z załączoną umową, działał w dobrej wierze i w całkowitym przeświadczeniu, że z załączonej dokumentacji wynika niespornie, że powierzchnia wynikająca z kontraktacji opiewa na [...] ha i tyle ARiMR przyjmie do płatności. Zgłaszając jednocześnie rzeczywistą powierzchnie uprawy buraka w wysokości [...] ha, pragnął jedynie w sposób rzetelny i uczciwy zadeklarować Agencji faktyczną wielkość uprawy.

Ponadto, zdaniem Skarżącego, spełnił on wymogi wynikające z art. 15 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy o płatnościach, gdyż: uprawa bezspornie istniała; Skarżący jako rolnik uprawy przeprowadził z najwyższą starannością i zgodnie z kulturą rolną; umowa kontraktacji była zawarta; wyraźnie były również podane wielkości kwotowe i pozakwotowe buraków.

W ocenie Skarżącego, ARiMR przyjmując w takiej formule wniosek i jego załącznik, jako wyspecjalizowana instytucja, winna z urzędu naliczyć płatność w prawidłowo wyliczonej wysokości na podstawie załączonej umowy, bądź też wezwać Skarżącego w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego do złożenia stosownych wyjaśnień, czy też uzupełnienia braków bądź skorygowania elementów wniosku zgodnie z załączoną umową kontraktacji.

Skarżący zaznaczył także, że złożony przez niego wniosek został wypełniony przez Ośrodek Doradztwa Rolniczego w M..

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 9 listopada 2017 r. Skarżący poparł skargę, dodając, że został ukarany za swoją ciężka pracę. Wskazał również, że nie rozumie, dlaczego pan, który wypełniał dokumenty, mając umowę kontraktacji, objął wnioskiem obszar nią nieobjęty. Natomiast pełnomocnik organu odwoławczego podtrzymał dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do brzmienia przepisu art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sprawowana jest przez sądy administracyjne na podstawie kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, w celu wyeliminowania z obrotu prawnego aktu wydanego przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ustalenie, że akt taki dotknięty jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części, Sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tą regulacją, sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sądy te rozpoznają sprawy w granicach danej sprawy, biorąc z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa.

Z uwagi na zakres zarzutów podniesionych w skardze, jak również argumentację Skarżącego przedstawioną na rozprawie, Sąd stwierdził, że kwestią sporną pomiędzy stronami jest wyłącznie zasadność odmowy przyznania Skarżącemu płatności związanej do powierzchni uprawy buraków cukrowych na 2015 r. Poza sporem pozostaje natomiast kwestia przyznania Skarżącemu pozostałych płatności, jak również zwrotu dyscypliny finansowej.

Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle tak zarysowanego przedmiotu sporu, Sąd nie stwierdził takiego rodzaju naruszenia prawa, które skutkowałoby koniecznością wyeliminowania tego aktu z obrotu prawnego. Za podstawę wyroku Sąd przyjął zaś prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym rozstrzygnięciu organu odwoławczego (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09; opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.nsa.gov.pl), podzielając w pełni stanowisko i argumentację przedstawioną przez organ.

Uzasadniając powyższe, przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie ze znajdującym w sprawie zastosowanie art. 15 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy o płatnościach, płatność związana do powierzchni upraw buraków cukrowych jest przyznawana rolnikowi:

1) jeżeli zawarł umowę dostawy, o której mowa w art. 127 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013, która określa również powierzchnię gruntów, na której rolnik jest zobowiązany uprawiać buraki kwotowe określone w art. 127 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1308/2013;

2) do powierzchni gruntów, na której są uprawiane buraki kwotowe określone w art. 127 ust. 2 lit. a rozporządzenia nr 1308/2013, lecz nie większej niż powierzchnia gruntów, na której rolnik jest zobowiązany uprawiać te buraki, określona w umowie dostawy, o której mowa w art. 127 ust. 2 rozporządzenia nr 1308/2013, zawartej przez tego rolnika.

Zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, do wniosku, o którym mowa w § 1 pkt 1 lit. e tiret trzecie, dołącza się umowę, o której mowa w art. 15 ust. 6 pkt 1 ustawy o płatnościach, lub jej kopię potwierdzoną za zgodność z oryginałem przez notariusza albo upoważnionego pracownika Agencji, albo producenta cukru.

Pomiędzy Skarżącym a organami nie ma sporu co do wielkości zadeklarowanej jak i zakontraktowanej przez Skarżącego powierzchni uprawy buraka cukrowego kwotowego, a także co do treści powyższych przepisów regulujących zasady udzielania wsparcia.

W badanej sprawie Skarżący we wniosku zadeklarował do płatności działki rolne E5 i S1 (grupa upraw - P burak cukrowy) o łącznej powierzchni [...] ha (tj. [...] ha +[...] ha), tymczasem z załączonej do wniosku umowy kontraktacji wynikało, że umową tą objęta była powierzchnia [...] ha.

Biorąc powyższe pod uwagę, wskazać należy, że Skarżący, dołączając do wniosku stosowną umowę, wiedział o określonej w niej powierzchni plantacji buraka cukrowego kwotowego objętego umową, tj. [...] ha, a złożony wniosek obejmował powierzchnię [...] ha, czyli większą aniżeli określona w umowie kontraktacji. Tymczasem, jak wynika z przytoczonych wcześniej przepisów, powierzchnia zatwierdzona do płatności do buraków cukrowych nie może być większa niż powierzchnia objęta umową kontraktacji.

Jeżeli wnioskodawca (jak w niniejszym przypadku i co pozostaje poza sporem) zadeklarował we wniosku powierzchnię większą niż w umowie, wówczas powierzchnia stwierdzona jest powierzchnią z umowy, a do różnicy powierzchni nie przyznaje się płatności i stanowi ona podstawę do nałożenia sankcji określonych w art. 19 ust. 1 ww. rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r., który stanowi, że: "Jeżeli w odniesieniu do danej grupy upraw, o której mowa w art. 17 ust. 1, obszar zgłoszony do celów jakichkolwiek systemów pomocy obszarowej lub środków wsparcia obszarowego przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 18, pomoc oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20% obszaru zatwierdzonego.

Jeśli różnica ta przekracza 20% obszaru zatwierdzonego, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego.".

Jak wyliczył i wyjaśnił organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji, w rozpoznawanym przypadku różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną we wniosku ([...] ha) a powierzchnią stwierdzoną ([...] ha) wyniosła 47,06%, a w myśl wyżej wskazanej regulacji, w sytuacji gdy różnica ta przekracza 20% obszaru zatwierdzonego, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego, co uczyniono w zaskarżonej decyzji.

Dlatego też, zdaniem Sądu, w kontekście powyższych przepisów, wydane rozstrzygnięcie, w którym odmówiono przyznania płatności do powierzchni uprawy buraków cukrowych, należało uznać za zgodne z prawem.

Nie sposób też zgodzić się z trafnością pozostałych zarzutów zgłaszanych przez Skarżącego, dotyczących kwestii wypełnienia wniosku przez inną osobę ("pana" z Ośrodku Doradztwa Rolniczego w M.), faktycznego i formalnego spełnienia przez Skarżącego wymogów stawianych przepisami art. 15 ust. 6 pkt 1 i 2 ustawy o płatnościach, naliczenia z urzędu przez organ płatności w prawidłowej wysokości, czy też wezwania Skarżącego do złożenia wyjaśnień lub skorygowania nieprawidłowości stwierdzonych we wniosku.

Sąd nie kwestionuje faktu, że przepisy dotyczące płatności nie są regulacjami prostymi. Nie zmienia to jednak oceny, że ewentualne nieprawidłowości w zakresie elementów materialnych wniosku obciążają wnioskującego, a fakt wyręczenia się inną osobą przy wypełnianiu wniosku nie wyłącza odpowiedzialności wnioskodawcy za zawartość wniosku. Złożenie wniosku o przyznanie dopłat jest bowiem sui generis oświadczeniem woli i wiedzy osoby ubiegającej się o pomoc finansową. Wnioskodawca podejmuje suwerenną decyzję, o zakresie w jakim ubiega się o wsparcie finansowe oraz składa oświadczenie, co do stanu faktycznego pod rygorem odpowiedzialności z art. 297 § 1 k.k., jednocześnie oświadczając, że posiada pełnię wiedzy o warunkach przyznawania dopłat. Oznacza to, że wnioskujący podejmuje ryzyko i przyjmuje odpowiedzialność za błędne wypełnienie wniosku o przyznanie dopłat (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Gd 909/09 – opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.nsa.gov.pl). Wypełniając wniosek o przyznanie płatności wnioskodawca składa oświadczenie woli i wiedzy, za które ponosi odpowiedzialność i nie może tej odpowiedzialności za wadliwe wypełnienie takiego wniosku przerzucać na organ administracji publicznej, ani także na inne osoby (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 listopada 2008 r., sygn. akt. I SA/Bk 305/08, opubl. CBOSA).

Co również istotne, zarówno z przepisów krajowych, jak i unijnych wynika, że postępowanie w sprawach dotyczących płatności obszarowych jest sformalizowane. W tego rodzaju postępowaniu oświadczenia woli wnioskodawcy składane są na formularzu, którego treść jest ściśle określona w przepisach prawa. Nie jest więc dopuszczalne uzupełnianie czy precyzowanie wniosku w innej formie (np. poprzez załączoną do wniosku umowę dostawy). Organ jest bowiem związany danymi wskazanymi we wniosku. Organy ARiMR nie mają obowiązku, ani też uprawnień do zastępowania strony i rozszerzającego interpretowania wniosków, wywodząc z nich żądania w nich niewskazane i nie dające się z wniosku wyinterpretować.

W rozpoznawanej sprawie, jak słusznie zauważył organ odwoławczy, Skarżący, składając własnoręcznie podpis w sekcji IX wniosku "Oświadczenia i Zobowiązania", oświadczył, że znane są mu zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej objętych wnioskiem o przyznanie płatności. Zobowiązał się także do informowania na piśmie ARiMR o każdym fakcie, który może mieć wpływ na nienależne lub nadmierne przyznanie płatności lub pomocy finansowej objętych wnioskiem o przyznanie płatności.

W związku z powyższym wskazane wyżej zarzuty i powołane przez Skarżącego okoliczności, które pozbawiły go płatności, uznać należało za bezzasadne.

Sumując, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi. Rozpoznając sprawę, Sąd nie stwierdził bowiem naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania administracyjnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy.

Z powyższych powodów, podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd orzekł o oddaleniu skargi.