Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1663/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
6560
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy: article: art. 156  par. 1, 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Trelka po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej postanawia sprostować błąd rachunkowy w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 kwietnia 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 1663/17 w ten sposób, że w punkcie drugim sentencji wyroku w miejsce słów "347 zł (trzysta czterdzieści siedem złotych)" wpisać "357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych)".


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w punkcie drugim wyroku z 17 kwietnia 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 1663/17 zasądził od Szefa Krajowej Administracji Skarbowej na rzecz strony skarżącej E. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 347 (trzysta czterdzieści siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej "ppsa", Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 ppsa).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podnosi się, że sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji, jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 2 października 2012 r. sygn. akt II OSK 631/12, z 27 września 2009 r. sygn. akt I FSK 1208/10, wskazane orzeczenia i orzeczenie powołane poniżej dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przy czym nieprawidłowości wskazane w art. 156 ppsa muszą mieć charakter oczywisty, a więc gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej jego pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 października 2012 r. sygn. akt I OZ 764/12).

Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł. W toku postępowania była reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, doradcę podatkowego którego wysokość wynagrodzenia wynosi 240 zł (ustalona na podstawie stawek opłat określonych w odrębnych przepisach). Strona złożyła do akt dokument pełnomocnictwa wraz z dowodem uiszczenia opłaty skarbowej 17 zł. Suma kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw wynosi 357 zł.

W świetle powyższego Sąd uznał, że wskazanie w punkcie drugim sentencji wyroku, iż zasądzona kwota tytułem zwrotu kosztów powstępowania sądowego wynosi "347" zł zamiast "357" zł jest oczywistym błędem rachunkowym podlegającym sprostowaniu.

Z tych względów, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji.