Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 3793/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6341 Pozbawienie uprawnień kombatanckich oraz pozbawienie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA: Jan Jędrkowiak, Sędziowie: WSA Janina Guść, WSA Mariola Jaroszewska (spr.), Protokolant: Agnieszka Dobroń, , po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. G. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 2 października 2001 r. nr [[...]] w przedmiocie uprawnień kombatanckich oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 2 października 2001r. Nr [[...]], podjętą na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 1 lit. a w związku z art. 21 ust. 2 pkt 4 lit. a i art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tekst jednolity Dz. U. z 1997 r. Nr 142 poz. 950, ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 kpa., Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy decyzję własną z dnia 19 lutego 2001r. Nr [[...]] o pozbawieniu M. G. uprawnień kombatanckich.

Z uzasadnienia decyzji wynika, że M. G. nabył uprawnienia kombatanckie z tytułów: "służby w odrodzonym Wojsku Polskim" oraz "walki zbrojnej o utrwalanie władzy ludowej". W okresie zaliczonym jako działalność kombatancka pełnił zasadniczą służbę wojskową oraz w organach Informacji Wojskowej. Powyższy stan ustalono na podstawie akt b. ZBoWiD, a także informacji zawartych w przebiegu służby wojskowej przesłanego wraz z pismem z Centralnego Archiwum Wojskowego nr [[...]] z dn. 21 grudnia 2000r. Zgodnie zaś z art. 25 ust. 2 pkt 1 lit a w związku z art. 21 ust. 2 pkt 4 lit a ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby, które w latach 1944-1956 pełniły służbę lub funkcje i były zatrudnione w strukturach Informacji Wojskowej.

M. G. wniósł skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący wskazał, że do wojska został zmobilizowany z kwietniu 1944r. i z polską jednostką frontową przeszedł cały szlak bojowy od Bugu do Berlina. W 1946r. służbowo został przeniesiony do jednostki wojskowej służby informacyjnej. W 1953r. delegowano go jako przedstawiciela wojskowego do K. W lutym 1974r. został zwolniony ze służby wojskowej. Skarżący podniósł, że przez cały okres służby nie brał udziału ani nie szkodził organizacjom indywidualnym osobom. W żaden sposób nie polskiego. Skarżący podkreślił, że wydaną krzywdzącą i niesprawiedliwą.

Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację powołaną w uzasadnieniach wydanych decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

W myśl przepisu art. 25 ust. 2 pkt 1 lit a ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (t.j. Dz.U. z 1997 r. Nr 142 poz. 950 ze zm.) pozbawia się uprawnień kombatanckich osoby, wymienione wart. 21 ust. 2 w pkt. 1, 3 i 4, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 3. Oznacza to, że uprawnień kombatanckich pozbawia się m.in. osobę, która w latach 1944-1956 pełniła służbę lub funkcję i była zatrudniona w strukturach Urzędów Bezpieczeństwa, Służby Bezpieczeństwa i Informacji Wojskowej.

Skarżący nabył uprawnienia kombatanckie z tytułu "służby w odrodzonym Wojsku Polskim" oraz "walki zbrojnej o utrwalenie władzy ludowej", pełniąc w okresie zaliczonym jako działalność kombatancka zasadniczą służbę wojskową oraz w organach Informacji Wojskowej.

Stanowisko, zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że w świetle pełnienia w latach 1944-1956 służby lub funkcji i zatrudnienia w strukturach Informacji Wojskowej nie przysługują M. G. żadne uprawnienia kombatanckie należy uznać za prawidłowe.

Z zastrzeżeniem przepisu art. 21 ust. 3 ustawy o kombatantach, pozbawienie uprawnień kombatanckich następuje ze względu na sam fakt służby w strukturach Informacji Wojskowej, niezależnie od charakteru wykonywanych czynności, w szczególności, czy były one związane bezpośrednio ze zwalczaniem organizacji i osób działających na rzecz suwerenności i niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej.

Dlatego twierdzenie skarżącego, że nie brał udziału i nie szkodził organizacjom niepodległościowym, ani indywidualnym osobom z tych organizacji nie ma znaczenia dla oceny prawnej zaskarżonej decyzji.

Z mocy art. 21 ust. 3 ustawy o kombatantach, zatrudnienie w strukturach Informacji Wojskowej nie pozbawia uprawnień kombatanckich jedynie tych osób, które do wymienionych Urzędów zostały skierowane przez organizacje niepodległościowe lub przez te organizacje były zwerbowane w celu udzielenia im pomocy. (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2000r. sygn. akt VSA 735/00, baza Lex79352).

Wymienione przesłanki zachowania uprawnień kombatanckich me występują w niniejszej sprawie, nie zostały wykazane przez skarżącego, który zresztą na okoliczności wymienione w art. 21 ust. 3 ustawy o kombatantach nie powołał się ani we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy ani w skardze, mimo otrzymanego pouczenia o obowiązku udowodnienia okoliczności objętych wskazanym wyżej przepisem (vide: wniosek k. 48 i pismo k. 44 akt administracyjnych).

W konsekwencji stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu a skarga jest niezasadna.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.