Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 50/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Komisja Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Dzbeńska (spr.) Sędziowie NSA Marek Stojanowski WSA Daniela Kozłowska Protokolant Jolanta Zagrzejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2004 r. sprawy ze skargi C. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2001 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania nadzorczego oddala skargę


UZASADNIENIE

I SA 50/02

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] czerwca 2001r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. na zasadzie art. 105 § 1 w zw. z art. 157 § 3 kpa umorzyło postępowanie administracyjne przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym wszczęte wnioskiem C. P. z dnia 22 września 1999r. w kwestii stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydenta W. z dnia [...] października 1948 r. znak [...] o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości położonej przy ul [...]

W motywach rozstrzygnięcia wskazano, że wniosek C. P. z dnia 29 września 1999 r. dotyczył stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydenta W. z dnia [...] października 1948 r. znak [...]. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku w trybie art. 7 ust.1 dekretu z dnia 26 października 1945r. o własności gruntów na terenie m.st. Warszawy /Dz. U. Nr 50 poz.279/. Orzeczenie to nie zakończyło jednak postępowania w sprawie, bowiem zostało zakwestionowane przez właścicieli nieruchomości. W wyniku rozpoznania odwołania Minister Budownictwa decyzją z dnia [...] września 1949 r. znak [...] odwołanie odrzucił uzasadniając swoje stanowisko tym, że od orzeczenia administracyjnego w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa własności czasowej - odwołanie nie przysługuje. Powyższe orzeczenie było już przedmiotem postępowania nadzorczego.

Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, rozpatrując przedmiotową sprawę decyzją z dnia [...] lipca 1998r znak [...]. orzekł o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Ministerstwa Budownictwa z dnia [...] września 1949 r po czym rozpoznając sprawę ponownie decyzją z dnia [...] października 1998 r. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji własnej z dnia [...] lipca 1998r. Decyzja ta stała się ostateczna.

W tym stanie rzeczy niedopuszczalne jest prowadzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postępowania w kwestii stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydenta W. z dnia [...] października 1948 r., które zostało zakwestionowane odwołaniem z dnia 23 listopada 1948 r. i rozstrzygnięte decyzją Ministerstwa Budownictwa z dnia [...] września 1949 r., a ta ostatnia stanowiła wcześniej przedmiot postępowania nadzorczego.

Ponadto wskazano, że wniosek C. P. dot. stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 1949 r. znak [...] zostanie rozstrzygnięty w odrębnym postępowaniu administracyjnym.

Na powyższą decyzję wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego C. P.. W skardze zarzuca nie ustosunkowanie się przez Kolegium do kwestii podniesionych w uzupełnieniu wniosku z dnia 29 września 1999r. w którym domagała się stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 1949r. znak [...]. Ponadto zarzuca naruszenie art. 7 i 77 kpa poprzez nie rzetelne przeprowadzenia postępowania dowodowego i nie ustalenie przez organy, że wniosek o przyznanie prawa własności czasowej był złożony w ustawowym terminie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując argumenty podane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153 poz.1271/ ustawa z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym utraciła moc z dniem 1 stycznia 2004r. Stosownie do treści art. 97 cytowanej ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone , podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.

Na wstępie należy zauważyć, że powodem rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji, był fakt pozostawania w obrocie prawnym decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] października 1998 r. orzekającej o utrzymaniu w mocy decyzji własnej z dnia [...] lipca 1998r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Ministerstwa Budownictwa z dnia [...] września 1949r. Decyzja ta stała się ostateczna. Co prawda w sentencji tej decyzji mowa jest jedynie o decyzji z dnia [...] września 1949r. to jednak należy zauważyć, że zarówno z komparacji tej decyzji jak i z jej uzasadnieniu wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast objął postępowaniem nadzorczym także orzeczenie Prezydenta W. z dnia [...] października 1948 r. Fakt ten znajduje potwierdzenie także w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania nadzorczego, w którym wskazano obie decyzje z [...] października 1948r. oraz z [...] września 1949r. jako podlegające kontroli w tym trybie.

Skarżąca we wniosku z dnia [...] września 1999 r. skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. domagała się stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydenta W. z dnia [...] października 1948 r.

Sąd Najwyższy wyraził następujący pogląd w wyroku / ARN 27/93 OSNC 1994 nr 2 poz. 43 / "gwarancja trwałości decyzji administracyjnych wynikająca z treści art. 110 kpa, oznacza, że organ administracji jest związany wydaną wcześniej decyzją administracyjną jeśli w nowej sprawie, wszczętej przed tym organem, nie zmieniły się istotne elementy poprzednio wydanej decyzji, wynikające z art. 107 § kpa 1 tj. ; nadal występują te same strony lub ich następcy prawni, nie zmieniła się podstawa prawna decyzji, a podmiot inicjujący nowe postępowanie domaga się rozstrzygnięcia odmiennego od tego, jakie zapadło w poprzedniej decyzji".

Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela w pełni to stanowisko. Rozpoznający sprawę organ zasadnie uznał , że w przedmiotowej sprawie przy niezmienionym stanie faktycznym i prawnym skarżąca domaga się rozstrzygnięcia odmiennego niż to jakie zawiera pozostająca w obrocie prawnym decyzja ostateczna Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] października 1998 r. i prawidłowo umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe.

Jeśli chodzi o zarzuty zawarte w skardze dotyczące kwestii merytorycznych, należy podkreślić, że nawet gdyby były w pełni uzasadnione nie mogą być przedmiotem analizy i oceny w tym postępowaniu. Postępowanie to musi ograniczyć się wyłącznie do badania legalności zaskarżonej decyzji umarzającej jako bezprzedmiotowe postępowanie nadzorcze.

Za chybiony uznać należy zarzut nie rozpoznania wniosku z dnia 29 września 1999r. w którym skarżąca domagała się stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 1949r. wobec zawartej w zaskarżonej decyzji informacji, że wniosek ten zostanie rozpoznany w odrębnym postępowaniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W.

Z powyższych względów skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

;