Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 764/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6099 Inne o symbolu podstawowym 609
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Wr 211/19 o odrzuceniu skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na bezczynność wierzyciela w sprawie wykonania decyzji nakazującej likwidację całkowitą połączenia rurowego zbiornika bezodpływowego ze studzienką, stanowiącą odbiornik wód opadowych i drenarskich oraz zobowiązującą do niezwłocznego przekazania informacji o likwidacji połączenia po zakończeniu prac postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 8 maja 2019 r., sygn. akt II SA/Wr 211/19, odrzucił skargę M. K. (dalej: skarżąca) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na bezczynność wierzyciela w sprawie wykonania decyzji nakazującej likwidację całkowitą połączenia rurowego zbiornika bezodpływowego ze studzienką, stanowiącą odbiornik wód opadowych i drenarskich oraz zobowiązującą do niezwłocznego przekazania informacji o likwidacji połączenia po zakończeniu prac.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 19 lutego 2019 r. skarżąca wniosła skargę na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. W wykonaniu zarządzenia zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 marca 2019 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia przez nadesłanie 2 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Tą samą przesyłką przesłano skarżącej odpis zarządzenia zastępcy Przewodniczącego Wydziału II o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi oraz odpowiedź na skargę. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru przesyłkę doręczono skarżącej w dniu 17 kwietnia 2019 r. W dniu 23 kwietnia 2019 r. skarżąca uiściła wpis od skargi oraz złożyła trzy egzemplarze niepodpisanych oraz niepotwierdzonych za zgodność z oryginałem odpisów skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd pierwszej instancji zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) – dalej: P.p.s.a. odrzucił skargę, bowiem pomimo uiszczenia wpisu i nadesłania żądanej liczby egzemplarzy odpisów skargi, w ocenie Sądu nałożony na skarżącą obowiązek nie został wykonany prawidłowo, ponieważ odpisy te nie zostały podpisane bądź też poświadczone za zgodność z oryginałem.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, postulując jego uchylenie. Podniosła, że odpisy skargi złożyła osobiście na biurze podawczym Sądu i nie została przez nikogo poinformowana, że musi je podpisać lub poświadczyć za zgodność z oryginałem

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie, jednakże z innych przyczyn niż w nim wskazane.

Stosownie do art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (§ 2).

Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

W przypadku nieuzupełnienie braków skargi w wyznaczonym przez Sąd terminie podlega ona odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie zobowiązano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez nadesłanie 2 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi. W zakreślonym terminie skarżąca uiściła wpis oraz przedłożyła odpisy skargi, jednak nie zostały one podpisane, ani też poświadczone za zgodność z oryginałem.

W takim przypadku rozważenia wymagało czy niewłaściwe wykonanie zarządzenia w przedmiocie braków formalnych skutkować musiało odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego rozróżnienia wymaga sytuacja, w której braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w ogóle, od sytuacji gdy skarżąca w terminie 7 dni – na wezwanie Sądu – uiszcza opłatę od skargi oraz składa wymaganą ilość jej odpisów, jednak czyni to w sposób częściowo wadliwy, mianowicie bez ich podpisania bądź też poświadczenia za zgodność z oryginałem.

W tym miejscu wskazać należy, że odpisem pisma procesowego jest każdy jego dalszy egzemplarz zgodny z oryginałem. Istotą bowiem odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Może to być kopia maszynowa, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania np. wydruk komputerowy (zob. postanowienia NSA: z dnia 11 października 2018 r., sygn. akt II OZ 962/18, z dnia 21 czerwca 2018 r., sygn. akt II OZ 619/18; z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 927/09; wyrok NSA z dnia 5 marca 2008 r., sygn. akt II OSK 774/06 - wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - CBOSA). Podstawowym wymogiem odpisu pisma procesowego pozostaje jego zgodność, tj. wierność treści z oryginałem (R. Hauser i M. Wierzbowski (red.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 3, s. 274).

W orzecznictwie jako dominujące należy uznać stanowisko, zgodnie z którym w sytuacji, gdy wezwanie Sądu zostało wykonane w ten sposób, że strona lub jej pełnomocnik nadesłali kserokopie, a więc egzemplarze odpowiadające treści złożonego środka zaskarżenia, a jedynie nie poświadczono ich za zgodność z oryginałem, to jego odrzucenie byłoby dotknięte nadmiernym formalizmem. Odrzucenie takiego pisma nie znajduje uzasadnienia w treści art. 47 § 1 w zw. z art. 49 P.p.s.a., ponieważ nie ma przeszkód, żeby pismo – mimo wspomnianych niedociągnięć – mogło otrzymać prawidłowy bieg. Podzielając ten pogląd stwierdzić należy, iż jego prawidłowości nie zmienia stanowisko przyjęte w uchwale 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, odnoszące się do sytuacji nie dołączenia przez skarżącego prawidłowej liczby odpisów i ich załączników oraz ich złożenia po terminie zakreślonym w zarządzeniu wzywającym do usunięcia braków (por. postanowienia NSA z dnia: 21 czerwca 2018 r., sygn. akt II OZ 619/18; 8 czerwca 2011 r., sygn. II OZ 484/11; 14 lutego 2012 r., sygn. I OZ 84/12; 23 czerwca 2017 r., sygn. II OZ 669/17; 6 września 2017 r., sygn. II OZ 857/17 - CBOSA).

Wobec powyższego w okolicznościach niniejszej sprawy za niezasadne należało uznać odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., jeżeli złożone odpisy skargi były zgodne w treści z oryginałem. Ewentualnie Przewodniczący mógł dokonać ponownego wezwania do złożenia podpisanych egzemplarzy odpisów skargi. W piśmiennictwie zwraca się bowiem uwagę na praktykę orzeczniczą, zgodnie z którą w pewnych sytuacjach występuje konieczność ponownego wezwania strony do usunięcia braków formalnych pisma (por. Metodyka pracy w sądach administracyjnych, red. R. Hauser, J. Drachal, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2015, s. 255 i powołane tam orzecznictwo NSA). Inna ocena zaistniałej sytuacji, wobec opisanych wyżej wątpliwości, oznaczałaby ograniczenie stronie konstytucyjnego prawa do sądu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

Z tych względów za przedwczesne należało uznać wydane przez Sąd Wojewódzki postanowienie o odrzuceniu skargi.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.