Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 490/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 15 par. 1;  art. 29 par. 1;  art. 119 par. 1;  art. 121 par. 2 i  par. 4;  art. 27
journal: Dz.U. 2012 poz 1015
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Justyna Mazur (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Protokolant Referent stażysta Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2014 r. sprawy ze skargi [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo-akcyjna z siedzibą w W. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej także: "MWINB", "organ odwoławczy", "organ II instancji") postanowieniem Nr [...] z dnia [...] marca 2014 r. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej: "k.p.a.") w zw. z art. 144 k.p.a. i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2014 r., poz. 1409; dalej: "Prawo budowlane") po rozpatrzeniu zażalenia [...] Sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą w W. (dalej także: "skarżąca") na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w m. R. (dalej także: "PINB", "organ I instancji") Nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. w przedmiocie nałożenia na [...] z o.o. S.K.A. grzywny w wysokości [...] zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., wynikającego z decyzji PINB w m. R. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. nakazującej wyłączenie z użytkowania części magazynowej budynku – wydzielonej z bryły budynku mieszkalno-magazynowego przy ul. [...] w R. oraz wykonanie doraźnego zabezpieczenia przed awarią części magazynowej poprzez naprawę murów magazynu w dolnych pasach oraz w miejscach przejścia konstrukcji dachu przez mur, wykonanie ściągów zszywających ścianę szczytową ze ścianą podłużną magazynu, naprawę drewnianej konstrukcji dachu magazynu poprzez wymianę zmurszałych i zniszczonych elementów konstrukcji dachowej, a także umieszczenie na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi oraz zakazie użytkowania pomieszczeń magazynu - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Powyższe postanowienia zapadły w następującym stanie faktycznym

i prawnym:

Decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w m. R. z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...], utrzymaną w mocy decyzją organu II instancji z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] został nałożony obowiązek wyłączenia z użytkowania części magazynowej budynku – wydzielonej z bryły budynku mieszkalno-magazynowego przy ul. [...] w R. oraz wykonania doraźnego zabezpieczenia przed awarią tej części budynku poprzez: naprawę murów magazynu w dolnych pasach oraz w miejscach przejścia konstrukcji dachu przez mur, wykonanie ściągów zszywających ścianę szczytową ze ściana podłużną magazynu, naprawę drewnianej konstrukcji dachu magazynu poprzez wymianę zmurszałych i zniszczonych elementów konstrukcji więźby dachowej. Wobec opatrzenia decyzji rygorem natychmiastowej wykonalności obowiązek ten stał się wymagalny z chwilą doręczenia decyzji Nr [...] to jest od dnia [...] stycznia 2012 r. Jak wskazał organ I instancji, przeprowadzone w dniu [...] czerwca 2012 r. czynności kontrolne wykazały, iż obowiązek nałożony decyzją, o której mowa nie został wykonany. Z tego względu w dniu [...] lipca 2012 r. wystosowano do skarżącej upomnienie, a po bezskutecznym upływie terminu określonego w upomnieniu organ I Instancji, będący jednocześnie wierzycielem i organem egzekucyjnym, wystawił w dniu [...] sierpnia 2012 r. tytuł wykonawczy zaopatrzony w klauzulę o skierowaniu do egzekucji administracyjnej, który w dniu [...] września 2012 r. został doręczony. W prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym w dniu [...] września 2012 r. zostały wniesione zarzuty, które nie zostały uwzględnione, o czym PINB orzekł postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. jednocześnie organ I instancji wskazał, iż w dniach [...] listopada 2012 r., [...] stycznia 2014 r. przeprowadzone zostały z zewnątrz budynku czynności kontrolno-sprawdzające, które doprowadziły do ustalenia o braku śladów naprawy murów magazynu w dolnych pasach i przejścia konstrukcji dachu, braku wykonania ściągów zszywających ścianę szczytową ze ścianą podłużną magazynu. Podczas czynności kontrolno-sprawdzających nie stwierdzono czy naprawiona została drewniana konstrukcja dachu magazynu oraz czy wyłączono z użytkowania część magazynową budynku. W tych okolicznościach organ I instancji postanowieniem Nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. na podstawie art. 32, art. 64 a § 1 pkt 1, art. 121 § 2 i 4 i art. 122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 1015; dalej: "u.p.e.a.") nałożył na [...] Spółkę z o.o. S.K.A.

z siedzibą w W. – współwłaściciela budynku mieszkalno-magazynowego przy ul. [...] w R. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości [...] zł z powodu uchylania się od wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w m. R. z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [...], orzekając jednocześnie o obowiązku uiszczenia opłaty egzekucyjnej. Organ I instancji wskazał jednocześnie, iż ustalając wysokość grzywny kierował się zasadą celowości i skuteczności zastosowanego środka. Nałożona w maksymalnej wysokości grzywna przymusi zobowiązaną spółkę do usunięcia stanu grożącego awarią – załamaniem konstrukcji dachu.

Zażalenie na to postanowienie złożyła [...] Sp. z o.o. S.K.A. z siedzibą

w W. Skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] stycznia 2014 r. Postanowieniu zarzuciła naruszenie:

1. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy:

a) art. 1a w zw. z art. 119 § 1 u.p.e.a. w zw. art. 59 § 1 pkt. 4 u.p.e.a. poprzez nałożenie na skarżącą grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku

i uznanie skarżącą za zobowiązanego w myśl wyżej powołanych norm, podczas gdy skarżąca posiada jedynie udział we współwłasności przedmiotowej nieruchomości

i jako taka nie powinna być uznana za zobowiązanego lub jedynie zobowiązanego do wykonania obowiązku,

b) art. 59 § 1 pkt. 4 u.p.e.a. poprzez nie umorzenie postępowania pomimo ewidentnego błędu co do osoby zobowiązanego,

c) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 18 u.p.e.a. poprzez nie zebranie i nie rozpatrzenie w całości w sposób wyczerpujący materiału dowodowego przez organ

I instancji,

d) art. 7 § 2 w zw. z art. 121 § 2 i § 4 u.p.e.a. poprzez nałożenie na skarżącą maksymalnej, możliwej stawki grzywny wynikającej z powołanych przepisów, nie uzasadniając w sposób wyczerpujący takiego postępowania w żaden sposób, a w efekcie orzeczenie z przekroczeniem granic uznania administracyjnego, nie badając sytuacji finansowej skarżącej.

Ponadto skarżąca zarzuciła organowi błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, iż skarżąca uchylała się od wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym organu egzekucyjnego z dnia [...] sierpnia 2012 r. znak: [...], podczas gdy unikanie, czy też uchylanie się od wykonywania obowiązku faktycznie nie miało miejsca.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu zażalenia [...] Sp. z o.o. S.K.A. na postanowienie organu I instancji, wskazanym na wstępie i zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

Organ odwoławczy po przypomnieniu przebiegu postępowania w niniejszej sprawie przytoczył treść art. 122 § 2 u.p.e.a. Podniósł, iż organ I instancji w sposób nie budzący wątpliwości uzasadnił wysokość grzywny nałożonej na podstawie art. 121 § 4 u.p.e.a. Za prawidłowe tym samym organ odwoławczy uznał twierdzenia organu I instancji, iż przedmiotowa kwota grzywny ustalona w wymiarze [...] zł ma na celu zapewnienie efektywności prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Organ odwoławczy wskazał jednocześnie, iż kwota ta nie przekracza dopuszczalnych ustawowych granic, w jakich organ egzekucyjny może w sposób uznaniowy ustalić wymiar grzywny w celu przymuszenia. Dodał, że pomimo faktu, iż decyzja PINB w m. R. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. stała się ostateczna podmiot zobowiązany nie wykonał obowiązku z niej wynikającego, co zostało potwierdzone podczas czynności kontrolnych dokonanych przez przedstawiciela organu I instancji w dniu [...] stycznia 2014 r. W ocenie organu odwoławczego PINB w m. R. zasadnie zastosował w niniejszej sprawie środek egzekucyjny w postaci grzywny w celu przymuszenia, wyjaśniając przy tym przesłanki, jakimi kierował się ustalając jej kwotę. Podkreślono jednocześnie, że innym poza grzywną środkiem egzekucyjnym możliwym do zastosowania w niniejszej sprawie jest zastępcze wykonanie egzekwowanego obowiązku na koszt i niebezpieczeństwo podmiotu zobowiązanego.

Powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2005r., sygn. akt: OSK 1148/04 organ odwoławczy wskazał, iż organ egzekucyjny nie ma obowiązku uzasadniania wysokości zastosowanej grzywny w celu przymuszenia możliwościami finansowymi zobowiązanego.

Odpowiadając na pozostałe argumenty zawarte w zażaleniu organ odwoławczy podniósł, iż w myśl art. 29 ust. 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności samego obowiązku objętego tytułem wykonawczym. W związku powyższym organ II instancji nie może na etapie postępowania egzekucyjnego odnieść się do zarzutów merytorycznych dotyczących ostatecznej decyzji PINB w m. R. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012r. Argumentację zawartą w zażaleniu organ odwoławczy uznał za nie mającą wpływu na jego ocenę, zaś PINB w m. R. wydając postanowienie w przedmiocie nałożenia grzywny działał zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i uzasadnił przy tym swoje stanowisko w sposób nie budzący wątpliwości organu odwoławczego. Wskazano jednocześnie, iż zgodnie z art. 125 § 1 u.p.e.a. w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nie uiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu. Ponadto według art. 126 ww. ustawy na wniosek zobowiązanego, który wykonał obowiązek, grzywny uiszczone lub ściągnięte w celu przymuszenia mogą być w uzasadnionych przypadkach zwrócone w wysokości 75% lub w całości.

W tych okolicznościach organ odwoławczy uznał za zasadne utrzymanie

w mocy wskazanego w zażaleniu postanowienia.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. [...] z o.o. S.K.A. z siedzibą

w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r. Skarżąca zarzuciła postanowieniu naruszenie:

a) art. 1a w zw. z art. 119 § 1 u.p.e.a. w zw. art. 59 § 1 pkt. 4 u.p.e.a. poprzez nałożenie na skarżącą grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązku i uznanie skarżącą za zobowiązanego w myśl wyżej powołanych norm podczas, gdy skarżąca posiada jedynie udział we współwłasności przedmiotowej nieruchomości i jako taka nie powinna być uznana za zobowiązanego lub jedynie zobowiązanego do wykonania obowiązku,

b) art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 18 u.p.e.a. poprzez nie zebranie i nie rozpatrzenie w całości w sposób wyczerpujący materiału dowodowego przez organ I instancji,

c) art. 7 § 2 w zw. z art. 121 § 2 i § 4 u.p.e.a. poprzez nałożenie na skarżącą maksymalnej, możliwej stawki grzywny wynikającej z powołanych przepisów, nie uzasadniając w sposób wyczerpujący takiego postępowania w żaden sposób, a w efekcie orzeczenie z przekroczeniem granic uznania administracyjnego, nie badając sytuacji finansowej skarżącej.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o:

1. uchylenie w całości postanowienia nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2014 r., jak również postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w m. R. z dnia [...] stycznia 2014 r.,

2. zasądzenie na rzecz skarżącej od strony przeciwnej kosztów postępowania, uwzględniając koszty zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła między innymi, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w m. R. błędnie uznał, że skarżąca jest jedynym zobowiązanym w toczącym się postępowaniu egzekucyjnym, wobec czego nałożył na nią grzywnę celem przymuszenia do wykonania zobowiązania niepieniężnego. Nie ulega natomiast najmniejszej wątpliwości, że organ nie powinien kierować obowiązku do skarżącej albo jedynie do skarżącej, uznając jedynie ją za stronę postępowania, gdyż skarżąca jest jedynie współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości, wobec czego nie może być uznana za zobowiązanego, a z pewnością za jedynie zobowiązanego zarówno w zakresie wykonania tytułu wykonawczego, jak i nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Organ pomimo wiedzy na ten temat fakt ten pomija, zarówno jeśli chodzi o krąg stron postępowania, jak

i podmiot do którego skierowane jest wykonanie zobowiązania i przymuszenia go do jego wykonania. Organ ponownie rozpatrując sprawę nie odniósł się do tego zarzutu. Skarżąca wskazała jednocześnie, iż dopóki nie zostaną wykonane wszelkie obowiązki objęte tytułem wykonawczym zasadne jest nałożenie na wszystkich współwłaścicieli grzywny w celu przymuszenia. Wskazano także, iż tytuł wykonawczy został wystawiony przez organ w sposób wadliwy i nieprawidłowy. Przyjmuje się bowiem w doktrynie, iż w tytule należy wskazać wszystkich zobowiązanych do wykonania obowiązku, w tym wypadku współwłaścicieli nieruchomości. Skarżąca wskazała ponadto, iż organ odwoławczy nie zebrał w całości materiału dowodowego w sprawie i nie rozpatrzył go w sposób wyczerpujący. Nie wziął też pod uwagę słusznego interesu skarżącej przy wydawaniu przedmiotowego rozstrzygnięcia.

W ocenie skarżącej nie zostało należycie uzasadnione nałożenie grzywny

w wysokości [...] zł. Za fragmentaryczne skarżąca uznała wskazanie, iż grzywna przymusi zobowiązaną spółkę do usunięcia zagrożenia, jakie powoduje budynek

i mieści się w granicach prawa. Nie zbadał przy tym sytuacji majątkowej skarżącej.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem.

W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.). Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami

i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia według wskazanych wyżej kryteriów w ocenie Sądu kontrolowane postanowienie nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jego uchylenie, a tym samym skarga podlega oddaleniu.

W myśl art. 15 § 1 u.p.e.a. egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku

z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią, zaś postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia. Jak wynika z treści art. 29 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej, organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Art. 27 ww. ustawy określa konieczne elementy i składniki tytułu wykonawczego. Jednym ze sposobów egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym jest uregulowana

w Dziale III Rozdziale 2 u.p.e.a. grzywna w celu przymuszenia. Jak wynika z art. 119 § 1 u.p.e.a. grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku znoszenia lub zaniechania albo obowiązku wykonania czynności, a w szczególności czynności, której z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego. W myśl art. 121 § 2 i § 4 u.p.e.a. w przypadku egzekucji dotyczącej spełnienia obowiązku wynikającego

z przepisów prawa budowlanego grzywna w celu przymuszenia jest jednorazowa

i nie może przekroczyć kwoty 50.000 zł.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż jak wynika z akt administracyjnych decyzją Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w m. R. na podstawie art. 68 ust. 1 i 3, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 83 ust.1 ustawy Prawo budowlane nakazał [...] Spółce z o.o. S.K.A. z siedzibą w W. wyłączenie z użytkowania części magazynowej budynku – wydzielonej z bryły budynku mieszkalno-magazynowego przy ul. [...] w R. oraz wykonanie doraźnego zabezpieczenia przed awarią części magazynowej poprzez naprawę murów magazynu w dolnych pasach oraz w miejscach przejścia konstrukcji dachu przez mur, wykonanie ściągów zszywających ścianę szczytową ze ścianą podłużną magazynu, naprawę drewnianej konstrukcji dachu magazynu poprzez wymianę zmurszałych i zniszczonych elementów konstrukcji więźby dachowej, a także umieszczenie na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi oraz zakazie użytkowania pomieszczeń magazynu w budynku. Decyzja ta została opatrzona rygorem natychmiastowej wykonalności. Jak wynika z akt administracyjnych wobec utrzymania jej w mocy decyzją [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r. jest ona ostateczna i prawomocna. Treść decyzji nie pozostawia wątpliwości, iż nałożone obowiązki wynikają z przepisów Prawa budowlanego oraz na jaki podmiot te obowiązki zostały nałożone. Do tego też podmiotu, zostało skierowane upomnienie prawidłowo doręczone w dniu [...] lipca 2012 r. Tym samym wszczęcie egzekucji i wystawienie tytułu wykonawczego w dniu [...] sierpnia 2012 r. pozostaje w zgodności z treścią art. 15 § 1 u.p.e.a. Tytuł wykonawczy z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] został sporządzony zgodnie z art. 27 § 1 u.p.e.a. i prawidłowo doręczony skarżącej, wraz z kserokopią upomnienia w dniu [...] września 2012 r. Wskazany w tytule wykonawczym podmiot zobowiązany jest tożsamy z podmiotem wskazanym w decyzji PINB w m. R. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. Z protokołów z czynności kontrolnych-sprawdzających z dnia [...] listopada 2012 r., z dnia [...] kwietnia 2012 r. i z dnia [...] stycznia 2014 r. oraz dołączonej do nich dokumentacji fotograficznej wynika, iż brak jest podstaw do stwierdzenia wykonania ww. decyzji Nr [...]. W tych okolicznościach egzekucja nałożonych obowiązków poprzez nałożenie przez organ I instancji grzywny w celu przymuszenia w kwocie [...] zł, postanowieniem nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., odpowiadającym treści art. 121 § 2 i § 4 u.p.e.a. nie stanowi naruszenia prawa. Postanowienie to odpowiada wymogom art. 122 § 2 u.p.e.a. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie organu odwoławczego także nie narusza prawa, w szczególności w sposób uzasadniający jego uchylenie.

Wbrew zarzutom skargi brak jest podstaw do stwierdzenia naruszenia art. 1a w zw. z art. 119 § 1 u.p.e.a. w zw. z art. 59 § 1 pkt 4 u.p.e.a., które w ocenie skarżącej zostały naruszone poprzez nałożenie na skarżącą grzywny w celu przymuszenia podczas, gdy jest ona jedynie jednym ze współwłaścicieli nieruchomości i nie powinna być uznana za zobowiązanego lub jedynie zobowiązanego do wykonania obowiązku. Jak już wspomniano wyżej w myśl art. 29 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności

i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, a z urzędu bada jedynie dopuszczalność egzekucji administracyjnej. Tym samym krąg podmiotów przeciwko którym prowadzona jest egzekucja wyznacza treść decyzji, która jest podstawą wystawienia tytułu wykonawczego. W okolicznościach niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, iż decyzja Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. jako podmiot, do którego kierowany jest nakaz wskazuje jedynie skarżącą. Wobec braku wskazania innych podmiotów w decyzji, o której mowa brak jest podstaw do obejmowania ich tytułem wykonawczym. Ze znajdującego się w aktach administracyjnych odpisu z księgi wieczystej [...] dotyczącego nieruchomości przy ul. [...] w R. wynika, iż stan własności tej nieruchomości wynikający z ww. księgi był ustalony przed datą wydania decyzji Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. i po tej dacie nie ulegał zmianie (ostatni wpis w Dziale II – [...] maja 2010 r.). Tym samym brak jest podstaw do stawiania organowi egzekucyjnemu wadliwości określenia podmiotu przeciwko któremu prowadzona jest egzekucja, jeżeli oznaczenie to pokrywa się ze wskazaniem w decyzji, stanowiącej o istnieniu egzekwowanego obowiązku. W istocie zatem zarzuty skarżącej co do braku podstaw do uznania jej za podmiot zobowiązany lub jedynie zobowiązany do wykonania obowiązku, podczas gdy są jeszcze inni współwłaściciele nieruchomości, której obowiązek dotyczy, stanowią zarzuty do decyzji Nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. i nie mają wpływu na prowadzone w niniejszej sprawie postępowanie egzekucyjne. Wbrew twierdzeniom skarżącej, zawartym w piśmie procesowym z dnia [...] października 2014 r., złożonym na rozprawie, przytaczającym fragment wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 20 października 2010 r. II SA/Bd 550/10 (LEX Nr 752072): "Trzeba bowiem zauważyć, że skoro w powyższej decyzji nakazano wszystkim współwłaścicielom nieruchomości położonej (...) przy ul. (...), wyłączenie w całości z użytkowania mieszkalny budynek wielorodzinny, to oznacza solidarne nałożenie obowiązku na te podmioty. Zachodziła więc potrzeba wskazania w jednym tytule wykonawczym wszystkich współwłaścicieli nieruchomości. Ich bowiem obowiązek jest tożsamy, a nie różny. (por. Postępowanie egzekucyjne w administracji - Komentarz, Piotr Przybysz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2006, s. 122).", twierdzenia te nie stanowią poparcia dla zarzutów skargi. Z powyższego wyroku, także w przytoczonym fragmencie wynika, iż w tytule wykonawczym należy wskazać wszystkie osoby, na które nałożono obowiązek w decyzji. O ile zobowiązanie dotyczyło wszystkich współwłaścicieli i zostali oni w tym kontekście wymieni w decyzji, powinni znaleźć się w tytule wykonawczym. Tytuł wykonawczy w niniejszej sprawie obejmuje podmiot wymieniony w decyzji Nr [...]

z [...] stycznia 2012 r. i co istotne decyzja ta nie wymienia innych podmiotów prócz skarżącej.

Nie zostały też naruszone przepisy art. 7 w zw. z art.77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. oraz art. 121 § 2 i § 4 u.p.e.a. Organ dokonał wszystkich niezbędnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia ustaleń i dokonał prawidłowej ich oceny. Wbrew twierdzeniom skarżącej wysokość grzywny nie jest uzależniona od sytuacji majątkowej zobowiązanego i z art. 121 u.p.e.a. nie wynika obowiązek uzasadniania wysokości zastosowanej grzywny możliwościami finansowymi zobowiązanego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt

II OSK 1523/11, LEX Nr 1367313). Z treści uzasadnienia postanowienia organu

I instancji wynika, iż organ ten ustalając wysokość grzywny kierował się zasadą celowości i skuteczności zastosowanego środka. Wskazał przy tym na ewentualne skutki nie wykonania nakazu, to jest załamanie konstrukcji dachu. Powyższe wskazuje na okoliczność, iż stan nieruchomości wymagający natychmiastowego działania i waga grożącej awarii były przyczyną opatrzenia decyzji Nr [...] rygorem natychmiastowej wykonalności. Tym samym nie budzi wątpliwości, iż biorąc pod uwagę efektywność egzekucji organ zasadnie ustalił wysokość grzywny

w maksymalnej wysokości i uzasadnienie organu wyjaśnia motywy tego działania, co słusznie zauważył organ odwoławczy. Faktem jest, iż w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy dwukrotnie wskazuje jako oznaczenie postanowienia organu I instancji " Nr [...]" podczas, gdy postanowienie poddawane kontroli jest oznaczone Nr [...]. Zauważyć jednak należy, iż pozostała treść: rozstrzygnięcie, jak i jego uzasadnienie nie pozostawiają wątpliwości, iż rozpoznaniu podlegało postanowienie PINB w m. R. Nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r.,

a podnoszone przez skarżącą w piśmie z dnia [...] października 2014 r. błędy stanowią jedynie omyłkę pisarską, nie mającą wpływu na treść rozstrzygnięcia. Powyższa okoliczność, jak i pozostałe wywody zaskarżonego postanowienia nie stanowią także naruszenia art. 8 k.p.a.

Z tych względów wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił orzekając jak w wyroku.