Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 844/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-06-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 23 kwietnia 2013 r. M. K. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w dniu 13 lipca 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. wydał decyzję nr [...], którą określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Audi Q7 w wysokości [...] zł. W dniu 22 lipca 2012 r. skarżący złożył odwołanie od tej decyzji. Do dnia dzisiejszego nie otrzymał odpisu rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Celnej w P. w przedmiotowej sprawie. Natomiast w dniu [...] kwietnia 2013 r. na jego adres zameldowania przy ul. [...] w B. otrzymał tytuł wykonawczy oraz zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego z dnia [...] marca 2013 r.

Mając powyższe na uwadze, skarżący stwierdził, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy, a wynikało ono z tego, iż nie otrzymał on decyzji Dyrektora Izby Celnej w P., a decyzję uznano za doręczoną w myśl art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej: Ordynacja podatkowa). O wydaniu decyzji skarżący dowiedział się dopiero po doręczeniu tytułu wykonawczego. Decyzja nie została mu doręczona, ponieważ zmienił adres dla doręczeń, który obecnie znajduje się w K. przy ul. [...]. Jednocześnie skarżący wniósł o doręczenie odpisu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. na jego adres zameldowania, wskazując, że nie zgadza się z argumentacją w niej zawartą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może postanowić o przywróceniu terminu do dokonania czynności sądowej na wniosek strony, o ile do uchybienia terminu doszło bez jej winy. Z kolei zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Z wnioskiem należy wystąpić w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Niewątpliwie najistotniejszym elementem warunkującym przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym jest uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w niedochowaniu terminu. Przepis art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 p.p.s.a., stanowiąc o przesłance braku winy strony, nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony ubiegającej się o przywrócenie terminu. Ocena ta została pozostawiona uznaniu sądu, który badając wystąpienie braku winy w uchybieniu terminu powinien wykorzystać wszystkie okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.

W rozpoznawanej sprawie skarżący jako okoliczność powodującą uchybienie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] stycznia 2013 r. (doręczoną stronie w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej i ze względu na niepodjęcie przesyłki w terminie, pozostawioną w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia) wskazał zmianę jego adresu dla doręczeń.

W ocenie Sądu, uchybienie terminu nastąpiło w wyniku zaniedbania, a nie zaistnienia niemożliwych do przezwyciężenia przeszkód. Skarżący pomimo, iż wiedział o toczącym się postępowaniu podatkowym, nie interesował się jego tokiem, nie odbierał korespondencji pod adresem wiadomym organowi podatkowemu (ul. [...], P.), pod którym odebrał decyzję pierwszoinstancyjną) – w tym ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. (k. 92 akt podatkowych)), a także wcześniejszego zawiadomienia o wyznaczeniu terminu do wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego przez organ podatkowy materiału dowodowego (k. 77 akt podatkowych). Jak wskazano, decyzja odwoławcza został doręczona skarżącemu w sposób zastępczy w dniu 30 stycznia 2013 r. Podkreślenia wymaga fakt, że to na stronie ciąży obowiązek poinformowania organu prowadzącego postępowanie o zmianie jego adresu, pod rygorem uznania pisma za doręczone pod dotychczasowym adresem (art. 146 Ordynacji podatkowej).

W konsekwencji Sąd stwierdził, iż nie stanowi okoliczności wyłączającej winę strony w uchybieniu terminu fakt, że skarżący zmienił adres dla doręczeń i dopiero w dniu 19 kwietnia 2013 r. dowiedział się o wydaniu decyzji ostatecznej. Przedstawione przez skarżącego okoliczności świadczą o braku dbałości w prowadzeniu jego spraw i nie mogą stanowić podstawy przywrócenia terminu.

W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania, że strona uprawdopodobniła, iż uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy.

Wobec powyższego na podstawie art. 86 §1 i art. 87 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.