Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2134/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka po rozpoznaniu w dniu 16 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi S. w W. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji ostatecznej w części postanawia: oddalić wniosek S. w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] oraz decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...]


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, po rozpatrzeniu odwołania S. w W. (dalej jako skarżący, S.) utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] odmawiającą S. zmiany ostatecznej decyzji własnej z dnia [...] lipca 2011 r. w części dotyczącej pkt 1 osnowy decyzji – zezwolenia na usunięcie drzew i krzewu rosnących na nieruchomości położonej przy ul. L. w W., na działce ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...],w zakresie zmiany terminu wykonania nasadzeń zastępczych.

Na powyższą decyzję organu odwoławczego S. w W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o jej uchylenie. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...]. Jako uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania skarżący wskazał, że "obciążenie s. karą finansową w wysokości ponad 100 000,00 zł będzie miało bezpośrednie przełożenie na świadczenia udzielane pacjentom i funkcjonowanie podmiotu leczniczego, ograniczonego ustawowo w pozyskiwaniu zewnętrznych środków finansowych". Wskazał ponadto, że obowiązek wydatkowania jednorazowo środków w tak znacznej wysokości przy uwzględnieniu zadłużenia S. stanowić będzie ogromne obciążenie, w związku z czym zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowała trudnych do odwrócenia skutków. Do wniosku skarżący załączył rachunek zysków i strat, z którego wynika, że strata S. za 2014 r. wynosiła 3 581 993, 83 zł, zaś za rok 2013 wynosiła 3 925 793,70 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).

Postanowienie, o którym mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.).

Wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej polega na wstrzymaniu skutków prawnych, które decyzja ta wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania. Założenie to implikuje konieczność rozważenia w każdym przypadku, czy zaskarżony skargą akt, ze względu na charakter zawartego w nim rozstrzygnięcia, może podlegać wstrzymaniu. Poczynienie tego rodzaju uwagi jest uzasadnione na gruncie rozpatrywanej sprawy, albowiem skargą objęta została decyzja nie rozstrzygająca sprawy co do jej istoty – decyzja odmawiająca zmiany decyzji ostatecznej w części.

Zarówno w doktrynie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2004, s. 122; T. Woś, H. Knysiak -Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295-296; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie II, Zakamycze, Kraków 2006, s. 160), jak i w orzecznictwie (por. postanowienie NSA z dnia 21 stycznia 2011 r. sygn. akt II OZ 3/11, LEX nr 953121) jednolicie przyjmuje się, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie - nie każdy wymaga wykonania.

Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki.

Przypomnieć należy, że zaskarżona decyzja, której wstrzymania domaga się skarżący nie nakłada na stronę kary pieniężnej, a jedynie utrzymuje w mocy decyzję odmawiającą zmiany decyzji w zakresie zmiany terminu wykonania nasadzeń następczych. Kierując się powyższym Sąd stwierdza, iż nie mógł uwzględnić rozpoznawanego wniosku we wskazanym zakresie, bowiem decyzja utrzymująca w mocy decyzję odmawiającą zmiany decyzji ostatecznej, należy do kategorii aktów administracyjnych niepodlegających wykonaniu. Nie wymaga ona bowiem żadnej czynności strony. Nie nakłada ona na stronę żadnych obowiązków, ani też nie ustanawia nakazu określonego zachowania.

W zakresie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta . W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] zezwalającej na usunięcie drzew i krzewów i zastąpienia ich innymi nasadzeniami wskazać należy, że strona skarżąca nie wskazała, której części decyzji żąda wstrzymania, zatem Sąd zobligowany jest do rozpoznania wniosku w odniesieniu do całości decyzji.

Ustawodawca w art. 61 § 3 p.p.s.a. przewidział, iż możliwe jest wstrzymanie wykonania jedynie w odniesieniu do zaskarżonego aktu i w odniesieniu do takich aktów, które zostały wydane lub podjęte w postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Użyte w treści art. 61 § 3 p.p.s.a. sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 p.p.s.a., który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 p.p.s.a. i 135 p.p.s.a., które regulują zakres sądowej kontroli. Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Można więc powiedzieć, że terminy "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy, której dotyczy skarga" zakreślają zbliżone ramy prawne (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, opubl. w Lex 2013 r., komentarz do art. 61 p.p.s.a.). Równocześnie należy mieć na uwadze, że komentowany przepis odnosi się wyłącznie do takich sytuacji, gdy będący przedmiotem skargi akt nie został jeszcze wykonany. Skoro bowiem postanowienie sądu administracyjnego o wstrzymaniu wykonalności ma uchronić stronę przed skutkami wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, to fakt wykonania niweczy cel zastosowania instytucji z art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. R. Hauser, M. Wierzbowski - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz 2015, wyd. C.H. Beck, str. 376).

W niniejszej sprawie "w granicach tej samej sprawy" znajduje się jedynie część decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...], a konkretnie część pkt 1 osnowy decyzji, odnosząca się do terminu wykonania nasadzeń zastępczych, bowiem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja odmawiająca zmiany tej właśnie części decyzji. Wobec powyższego wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] wychodzący poza zakres określający termin wykonania nasadzeń zastępczych podlega oddaleniu z uwagi na brak zakresu przedmiotowego, który dawałby podstawę do rozpoznania takiego wniosku.

Odnosząc się natomiast do części decyzji wskazującej termin wykonania nasadzeń zastępczych, wskazać należy, że samo określenie terminu nie daje podstaw do wstrzymania wykonania. Zakreślenie terminu samo w sobie nie podlega wykonaniu i nie wymaga wykonania, nie może być także przedmiotem egzekucji. Termin, jest to bowiem czas, w jakim dana czynność powinna być wykonana. Zauważyć jednocześnie należy, że zakreślony decyzją termin już upłynął a czynność, dla której termin zakreślono, została już wykonana.

Wyjaśnić jednocześnie należy, że na obecnym etapie postępowania Sąd nie przeprowadził kontroli zgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie badał, czy w rozpatrywanej sprawie zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 ustawy.

Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.