Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1161/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-12-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. S. i T. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi H. S. i T. S. na decyzję Wojewody [...], z dnia 7 lipca 2015r., znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: wniosek oddalić.


UZASADNIENIE

H. S. i T. S. (zwani dalej skarżącymi) w skardze z dnia 30.07.2015r. wnieśli na podstawie art.61 § 3 pkt 1 p.p.s.a. o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji Wojewody [...] z dnia 7 lipca 2015r. podnosząc, że niewstrzymanie wykonania tej decyzji "skutkować może stworzeniem sytuacji trudnej do odwrócenia w związku z faktem, iż pozostaje jeszcze w toku wznowione postępowanie w sprawie warunków zabudowy dla spornego zamierzenia inwestycyjnego przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym, a także z faktem, że jeśli inwestor poczyni niezbędne nakłady na rozpoczęcia prac budowlanych skutki finansowe i materialne spowodują trudności w przywróceniu stanu poprzedniego."

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że powołana przez skarżących podstawa prawna wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie istnieje. Przepis art.61 § 3 p.p.s.a. nie ma w ogóle punktów w tym oczywiście nie ma pkt 1.

Natomiast zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 zm. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji ekonomicznej strony postępowania. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji lub postanowienia jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenia odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy utrata przedmiotu świadczenia nie może być zastąpiona jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Podkreślić trzeba, iż wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowo administracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 ppsa, w myśl którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek strony skarżącej to jest ona obowiązana do wykazania, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niej skutki, o których mowa w powołanym art. 61 § 3 ppsa.

Wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący co prawda powołując się na przepis art. 61 § 3 wskazują na przesłankę trudnych do odwrócenia skutki, ale w żaden sposób nie uprawdopodobnia wystąpienia tych przesłanek. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia spoczywa na stronie skarżącej. Przepis art. 61 § 3 ww. ustawy zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie nakładając wprawdzie obowiązku ich udowodnienia, jednakże uprawdopodobnienie nie może opierać się na samych twierdzeniach strony. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. W doktrynie i judykaturze ugruntowany jest pogląd, iż brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 16 kwietnia 2004r., sygn. akt OZ 22/04, z dnia 30 kwietnia 2004r. sygn. akt OZ 30/04, z dnia 22 grudnia 2004r., sygn. akt OZ 871/04, z dnia 1 czerwca 2004r., sygn. akt OZ 105/04).

Natomiast przywołane w skardze z 30.07.2015r. okoliczności: prowadzenia wznowionego postępowania w sprawie warunków zabudowy dla spornego zamierzenia inwestycyjnego przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym, a także ewentualne poczynienie przez inwestora niezbędnych nakładów na rozpoczęcie prac budowlanych nie realizują same w sobie przesłanki przewidzianej przez art.61 § 3 p.p.s.a. przesłanki spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te antycypują pewne ewentualne zdarzenia przyszłe i niepewne. Tym samym wnioskodawca powinien uprawdopodobnić w czym upatruje możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez wykonanie zaskarżonej decyzji dla siebie lub ewentualnie dla innych stron niniejszego postępowania. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia spoczywa na stronie wnioskującej. Co więcej nawet wydanie decyzji obarczonej wadą rażącego naruszenia prawa nie powoduje trudnych do odwrócenia skutków, gdyż byłaby to przesłanka do stwierdzenia nieważności w trybie nadzwyczajnym na podstawie art.156 § 1 pkt 2 k.p.a. Skutki podejmowanych działań i ryzyko w tym zakresie ponosi w zasadzie inwestor, który przystąpiłby do realizacji zamierzenia inwestycyjnego, a nie skarżący.

W świetle powołanego wyżej przepisu prawa w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania ww. orzeczenia. Strona skarżąca we wniosku nie uczyniła nic, aby wykazać, że istotnie zachodzą takie przesłanki. Samo powołanie się przez skarżących w skardze z dnia 30.07.2015r., na wznowienie postępowania w przedmiocie warunków zabudowy dla planowanej inwestycji, czy poniesienia nakładów na budowę przez inwestora nie realizują przesłanki trudnych do odwrócenia skutków w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a.

W związku z tym na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia