Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 178/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie WSA Joanna Skiba WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 7 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Wa 178/20

UZASADNIENIE

Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] listopada 2019 r., NR [...] po rozpatrzeniu odwołania M.K. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] dotyczącej w pkt. 1 . odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków w powierzchni działki nr [...] położonej w obrębie miasto [...], gmina [...] poprzez ujawnienie jej powierzchni wg stanu sprzed modernizacji ewidencji gruntów i budynków według operatu nr [...] z 1998 r. w pkt 2. umorzenia postępowania w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków poprzez w stosunku do działki ewidencyjnej nr [...] poprzez ujawnienia przebiegu granic ww. działki, według stanu sprzed modernizacji ewidencji gruntów i budynków z 1998 r. – uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umarzył w tej sprawie postępowanie pierwszej instancji.

Przedmiotowa decyzja wydana została w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i prawne:

Decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] Starosta [...] po rozpoznaniu wniosku M. K. z dnia [...] listopada 2018 r. orzekł: w pkt. 1 o odmowie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków obrębu ewidencyjnego miasto [...] jednostce ewidencyjnej gmina [...] w stosunku do działki nr [...] przez ujawnienie jej powierzchni według stanu sprzed modernizacji ewidencji gruntów i budynków dokonanej na podstawie operatu zaewidencjonowanego w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym pod nr [...] w 1998 roku, oraz w pkt. 2 o umorzeniu postępowania w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków dla przedmiotowej działki przez ujawnienie jej granic według stanu sprzed ww. modernizacji.

Organ I instancji wskazał, że w dniu [...] listopada 2018 r. M. K. złożyła wniosek o dokonanie zmiany danych ewidencyjnych dla działki nr [...] o powierzchni [...] ha położonej w mieście [...], w zakresie usunięcia jej przebiegu granic i powierzchni ujawnionych na podstawie operatu kontroli terenowej ewidencji gruntów przeprowadzonej na przełomie lat 1994-1997 zaewidencjonowanego w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym pod nr [...] w 1998 r.

Organ ustalił, że powyższy wniosek strony jest powtórzeniem wniosku z dnia [...] maja 2018 r., uzupełnionym w dniu 11 maja 2018 r, który został załatwiony decyzją Starosty [...] z dnia [...] września 2018 nr [...] orzekającą o odmowie aktualizacji danych przedmiotowych dla ww. działki.

Odwołanie od decyzji Starosty [...] z dnia [...] września 2018 r. wniosła M. K. nie zgadzając się z rozstrzygnięciem organu ewidencyjnego. Po rozpatrzeniu sprawy w postępowaniu odwoławczym [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją nr [...] z dnia [...] października 2018 r utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Na decyzję organu II instancji została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Sąd rozpatrując całość materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie przez organy I i II instancji wyrokiem z dnia 19 marca 2019 r, sygn. akt IV SA/Wa 41/19 uchylił decyzję [...]WINGIK nr [...] z dnia [...] października 2018 r oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] września 2018 r. Powyższy wyrok stał się prawomocny w dniu 22 czerwca 2019 r.

Nie czekając na zakończenie postępowania w sprawie wniosku M.K. z dnia [...] maja 2018 r, Starosta [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r nr [...], wydaną w oparciu o ten sam materiał dowodowy co decyzja Starosty [...] z dnia [...] września 2018 r., orzekł w sprawie wniosku z dnia [...] listopada 2018 r.

Od powyższej decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2019 r odwołanie wniosła M. K., wnosząc o zmianę rozstrzygnięcia Starosty [...].

W wyniku rozpatrzenia sprawy w postępowaniu odwoławczym [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia [...] listopada 2019 r. – uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umarzył w tej sprawie postępowanie pierwszej instancji.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wskazał, że w myśl art. 7d pkt.1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne / tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 725, z zm./ oraz § 44 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków /tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 393/ zadaniem starostów jest utrzymywanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności.

Jak stanowi § 45 ust 1 w/w rozporządzenia aktualizacja operatu ewidencyjnego ma na celu: zastąpienie danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi, ujawnienie nowych danych ewidencyjnych, wyeliminowanie danych błędnych.

Organ odwoławczy wskazał, że M. K. w maju 2018 r złożyła do Starosty [...] wniosek o dokonanie zmiany danych ewidencyjnych działki ewidencyjnej nr [...] o pow. [...], w celu wykazania przebiegu jej granic i powierzchni z 1998 r., który odpowiada późniejszemu wnioskowi z listopada 2018 r. dotyczącego usunięcia przebiegu granic i powierzchni tej działki, ujawnionych na podstawie operatu kontroli terenowej ewidencji gruntów przeprowadzonej na przełomie lat 1994-1997, zaewidencjonowanego w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym pod nr [...] w 1998 r.

Starosta [...] w dniu [...] grudnia 2018 r, wszczął kolejne postępowanie na skutek ponowionego wniosku M. K., podczas gdy w obrocie prawnym znajdowała się ostateczna decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nr [...] z dnia [...] października 2018 r. Decyzja ta, jak i poprzedzająca ją decyzja Starosty [...] z dnia [...] września 2018 r zostały dopiero uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2019 r, który stał się prawomocny w dniu 22 czerwca 2019 r.

W wyniku takiego rozstrzygnięcia WSA w Warszawie koniecznym stało się ponowne rozpatrywanie pierwszego wniosku M. K. z dnia [...] z maja 2018 r.

Organ odwoławczy uznał, że niedopuszczalne jest zatem rozstrzyganie sprawy z wniosku M. K. z dnia [...] listopada 2018 r, w sytuacji gdy nie została zakończona tożsama sprawa aktualizacji danych ewidencyjnych z jej wniosku z dnia [...] maja 2018 r.

Postępowanie dotyczące wniosku M. K. z [...] listopada 2018 r w sytuacji nie zakończenia postępowania dotyczącego wniosku z dnia [...] maja 2018 r. jest zatem obecnie bezprzedmiotowe.

W myśl art. 105 § 1 K.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości lub części. Decyzja ta nie rozstrzyga o materialnoprawnych uprawnieniach i obowiązkach strony. Wywiera ona inny skutek: przyjmuje, że nie ma przesłanek do merytorycznego orzekania, co do istoty sprawy. Skutki tej decyzji mają charakter procesowy.

Umorzenie postępowania nie jest zależne ani od woli organu administracji, ani tym bardziej pozostawione do uznania organu - organ ten jest zobowiązany do umorzenia postępowania w przypadku stwierdzenia jego bezprzedmiotowości (wyrok WSA w Krakowie z dnia 21 lutego 2019 r. r sygn. akt II SA/Kr 1512/18).

Organ odwoławczy uprawniony jest do umorzenia postępowania pierwszej instancji na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. w sytuacji, gdy brak jest podstaw prawnych lub faktycznych do prowadzenia postępowania administracyjnego i do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Bezprzedmiotowość postępowania może mieć charakter podmiotowy lub przedmiotowy. W przypadku przyczyny o charakterze przedmiotowym brak jest przedmiotu faktycznego do rozpoznania. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne, czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne.

Skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła M. K.

Wnosiła o stwierdzenie nieważności lub zmianę zaskarżonej decyzji w części umarzającej postępowanie w pierwszej instancji, oraz o nakazanie usunięcia wpisu dokonanego w wyniku działań OPGK [...] w latach 1994-1997 a dotyczącego zmiany przebiegu granic i powierzchni mojej działki o numerze [...] z tego powodu, że jest dotknięty poważną wadą i w sposób oczywisty nie odpowiadał stanowi faktycznemu już w dacie jego dokonania.

Zaskarżonej decyzji zarzucała naruszenie art. 7, 77, 80 i 107 k.p.a.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że jej obydwa wnioski, pierwszy z [...] maja 2018 r. i drugi z [...] listopada 2018 r, wprawdzie dążą do tego samego (usunięcia błędnego wpisu), jednak postępowania organów nie są tożsame, bo pierwszy z nich (z maja 2018 r.) wskazywał istnienie błędów i postulował ich usunięcie nie precyzując szczegółów zaś drugi wniosek (z listopada 2018 r.) jest szczegółowy - ze wskazaniem konkretnego błędnego wpisu do usunięcia.

Organ w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie i podtrzymał w całości argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuję:

Rozpoznając sprawę Sąd uznał, iż skarga jest niezasadna albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] listopada 2019 r., którą po rozpatrzeniu odwołania M. K. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. dotyczącej w pkt. 1 . odmowy wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków w powierzchni działki nr [...] położonej w obrębie miasto [...], gmina [...] poprzez ujawnienie jej powierzchni wg stanu sprzed modernizacji ewidencji gruntów i budynków według operatu nr [...] z 1998 r. w pkt 2. umorzenia postępowania w sprawie ujawnienia przebiegu granic ww. działki, według stanu sprzed modernizacji ewidencji gruntów i budynków z 1998 r. – uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umarzył w tej sprawie postępowanie pierwszej instancji na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego umorzył postępowanie administracyjne, mając na uwadze że niedopuszczalne jest rozstrzyganie sprawy z wniosku M. K. z dnia [...] listopada 2018 r, w sytuacji gdy nie została zakończona tożsama sprawa aktualizacji danych ewidencyjnych z jej wniosku z dnia [...] maja 2018 r.

Zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Bezprzedmiotowość postępowania z jakiejkolwiek przyczyny obejmuje zarówno przyczyny podmiotowe, jak i przyczyny przedmiotowe.

W sprawie niniejszej kwestią sporną , którą należało rozstrzygnąć było to czy zachodziła tożsamość sprawy. Przy czym tożsamość musi dotyczyć przedmiotu sprawy, tj. podstawy prawnej, podstawy faktycznej i treści żądania strony.

Organ administracji na każdym etapie postępowania ma obowiązek badania czy w danej sprawie na zachodzą przesłanki skutkujące bezprzedmiotowością postępowania tzn. czy istnieją okoliczności, czyniące wydanie decyzji administracyjnej prawnie niemożliwym.

Organ słusznie stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie występuje tożsamość podstawy faktycznej i treści żądania strony. Skarżąca bowiem domaga się , co zresztą sama przyznała , usunięcia błędnego wpisu w ewidencji gruntów i budynków.

Zdaniem skarżącej nie zachodzi tożsamość treści żądania strony gdyż jej wniosek z [...] maja 2018 r. jest sformułowany ogólnie zaś a wniosek z [...] listopada 2018 r. jest szczegółowy.

Przy czym meritum treści żądania skarżącej sprowadza się do usunięcia jej zdaniem błędnego wpisu w ewidencji gruntów i budynków.

Takie jest sedno wniosku i nie jest istotne w jaki sposób został sformułowany wniosek dotyczący tej kwestii, czy w sposób bardziej ogólny czy szczegółowy.

Wnioskiem z dnia [...] maja 2018 r. skarżąca wnosiła o wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków w stosunku do działki nr [...] położonej w obrębie miasto [...], gmina [...] poprzez ujawnienie jej powierzchni wg stanu sprzed modernizacji ewidencji gruntów i budynków według operatu nr [...] z 1998 r.

Z kolei wnioskiem z dnia [...] listopada 2018 r. skarżąca wnosiła dokonanie zmiany danych ewidencyjnych dla przedmiotowej działki nr [...] położonej w mieście [...], poprzez ujawnienie jej granic wg stanu sprzed modernizacji ewidencji gruntów i budynków według operatu nr [...]z 1998 r.

Organ zwrócił uwagę, że zgodnie z § 45 ust 1 powołanego rozporządzenia aktualizacja operatu ewidencyjnego ma na celu: zastąpienie danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi, ujawnienie nowych danych ewidencyjnych, wyeliminowanie danych błędnych.

Z zestawienia obu wniosków wynika, że dotyczą zmiany danych ewidencyjnych działki ewidencyjnej nr [...] o pow. [...], wg stanu sprzed modernizacji ewidencji gruntów i budynków według operatu nr [...] z 1998 r.

W związku z powyższym należało uznać, że zachodziła tożsamość sprawy. Oznacza to, że brak było podstaw do merytorycznego rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia [...] listopada 2018 r. skoro nie został rozpoznany wniosek z dnia v maja 2018 r.

Do tego sprowadzają się oba wnioski skarżącej zastąpienie danych jej zdaniem niezgodnych ze stanem faktycznym odpowiednimi danymi.

Zatem prawidłowo organ odwoławczy uznał za zasadne umorzenie postępowania w całości.

Organ zbadał wszechstronnie przedmiotową sprawę. Zauważyć przy tym należy, że skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek dowodów pozwalających na wysnucie wniosków odmiennych niż te które poczynił organ.

Organ w sposób pełny, logiczny i przekonujący uzasadnił decyzje w zakresie będącym przedmiotem badania .

Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku z mocy art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.)