Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 377/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Maria Dożynkiewicz (sprawozdawca), , , po rozpoznaniu w dniu 3 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 lipca 2013 r. sygn. akt I SA/Łd 411/13 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. K. na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego L. w przedmiocie działania organu podatkowego w związku z postępowaniem w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 2 lipca 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 411/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przyznania prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. K. na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego L. w przedmiocie działania organu podatkowego w związku z postępowaniem w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r.

W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że skarżący wniósł o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W złożonym oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania jest świadczenie emerytalne w wysokości ok. 2.000 zł. Skarżący jest właścicielem mieszkania o powierzchni 38m2, w którym zamieszkuje, posiada także oszczędności w wysokości ok. 7600 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że z uwagi na przedstawione okoliczności wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie udokumentował zaś kosztów leczenia i rehabilitacji. Zdaniem tego Sądu wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W zażaleniu na to postanowienie skarżący wskazał na działania Naczelnika Urzędu Skarbowego, na potrącenie z emerytury należności podatkowych oraz swój zły stan zdrowia i wiek (72 lata).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Słusznie bowiem Sąd pierwszej instancji ocenił sytuację skarżącego pod kątem przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., uznając, że skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W świetle tego przepisu przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Skarżący nie wykazał, żeby znajdował się w takiej sytuacji, która determinowałaby konieczność udzielenia pomocy z budżetu państwa we wnioskowanym zakresie. Przedstawiona we wniosku sytuacja skarżącego wskazuje, że nie znajduje się on na skraju ubóstwa. Za osoby ubogie uznaje się zaś przykładowo bezrobotnych bez prawa do zasiłku, osoby pozbawione majątku i źródła dochodu. Skarżący tymczasem ma dochód w postaci emerytury, a nadto oszczędności. Skarżący nie wskazał przy tym, jakoby wydatki koniecznego utrzymania uniemożliwiały mu poniesienie kosztów postępowania. W zażaleniu nie przedstawił żadnej argumentacji, która mogłaby podważyć ocenę dokonaną przez WSA w zaskarżonym postanowieniu. Poza kryterium sytuacji majątkowej i finansowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie istnieją dodatkowe przesłanki przyznania pełnomocnika z urzędu, np. z uwagi na wiek lub stan zdrowia. Skarżący przyznał zresztą w zażaleniu, że "jeżeli sąd zdecyduje abym pokrył koszty przyznanego mi adwokata, to uczynię to zgodnie z decyzją." Oznacza to, że byłby w stanie opłacić koszty pełnomocnika, którego wybór pozostaje w tych okolicznościach w gestii skarżącego.

Nie znajdując więc podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.