Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Wr 124/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2004-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Krupiński Protokolant: - Po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym przy udziale --- sprawy ze skargi Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej – Koło w N., Związku Oficerów Rezerwy Rzeczypospolitej Polskiej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego Koło nr [...] w N. i Z. D. na bezczynność Przewodniczącego Rady Miejskiej w Nysie w przedmiocie porządku obrad Rady Miejskiej w Nysie postanawia: o d r z u c i ć s k a r g ę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej przez Światowy Związek Żołnierzy Armii Krajowej – Koło w N., Związek Oficerów Rezerwy Rzeczypospolitej Polskiej im. Marszałka Józefa Piłsudskiego Koło nr [...] w N. i Z. D. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a przekazanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Opolu jest bezczynność Przewodniczącego Rady Miejskiej w Nysie, która w ocenie skarżących polegała na uporczywym nie umieszczaniu w porządku obrad sesji Rady Miejskiej w Nysie kwestii poświęconej trwałemu upamiętnieniu tzw. "Rzezi Wołyńskiej" tablicą pamiątkową o określonej, wskazanej przez skarżących treści.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga winna ulec odrzuceniu.

Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271) prawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z zasady nie działania prawa wstecz wynika konieczność zbadania dopuszczalności skargi w świetle przepisów obowiązujących w dacie jej wniesienia, czyli pod kątem przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.).

Stosownie do art. 17 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA, obowiązującej w dacie wniesienia skargi, sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 16 ust. 1 pkt. 1- 4. Ten przepis z kolei wymienia jako przedmiot orzekania Naczelnego Sądu Administracyjnego:

1) decyzje administracyjne,

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty,

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Przez bezczynność należy rozumieć brak działania ze strony organu administracji i odmowę podjęcia czynności, do której z mocy konkretnych przepisów prawa materialnego był zobowiązany, a kontrola sądowa ograniczona jest wyłącznie do ustalenia, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 – 4 ustawy o NSA, czy skarżący wyczerpał środki przewidziane w art. 37 KPA względnie w art. 127 § 3 KPA lub w art. 34 ust. 3 ustawy o NSA, oraz czy zwłoka w wydaniu decyzji lub innego aktu albo czynności wskazanej w art. 16 ust. 1 – 4 ustawy o NSA przekracza terminy określone w art. 35 KPA lub terminy o podobnym charakterze, zamieszczone w innych przepisach prawa.

W rozpoznawanej sprawie należało zatem w pierwszym rzędzie rozważyć czy sformułowana i wniesiona do Sądu skarga obejmuje swoją treścią bezczynność organu w jednej z wymienionych wyżej kategorii spraw.

Na tak postawione pytanie należało odpowiedzieć negatywnie.

Skarżący nie wskazali przepisu prawnego, który obligowałby przewodniczącego rady gminy (miejskiej) do ujmowania w porządku obrad w określonej kolejności każdego zgłaszanego przez osoby fizyczne lub organizacje społeczne wniosku o podjecie uchwały o określonej treści. Unormowania takiego nie zawierają też przepisy ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.).

Powyższe oznacza, że wskazywane przez skarżących uchybienia w zakresie pełnienia obowiązków Przewodniczącego Zarządu Miasta w Nysie należą do kategorii tzw. skargi powszechnej, do rozpoznania której właściwe są organy zwierzchnie, sprawujące nadzór pozajudykacyjny.

Niezależnie od powyższego należało także zauważyć, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu było w dacie jej wniesienia wyczerpanie trybu zażaleniowego (art. 37 § 1 KPA), a w przypadku braku środków odwoławczych trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 34 ust. 3 ustawy o NSA). Z udzielonej przez skarżących odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 6 lutego 2004 r. i załączonych do niej dokumentów wynika, że tryb ten nie został przez żadnego ze skarżących wyczerpany, co również stanowiłoby samoistną przesłankę stwierdzenia niedopuszczalności skargi.

Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W sprawie będzie miał przeto zastosowanie przepis art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) nakazujący odrzucenie skargi, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie było niedopuszczalne.