Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 875/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2006-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28
journal: Dz.U. 2000 nr 106 poz 1126
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Grażyna Malinowska-Wasik (spr.) Sędzia WSA: Renata Owczarzak Asesor WSA: Grzegorz Saniewski Protokolant: Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. i M. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] 2005 nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2001r. Prezydent Miasta W. zatwierdził projekt budowlany i udzielił J. K. pozwolenia na budowę garażu blaszanego na działce nr [...] przy ul. Z. we W. Właścicielka działki nr [...] E. B. złożyła oświadczenie o wyrażeniu zgody na usytuowanie garażu przy granicy jej działki.

W piśmie z dnia 31 maja 2004 r. skierowanym do Prezydenta Miasta W. E. B. poza oświadczeniem, iż cofa wyrażoną zgodę na lokalizację garażu z uwagi na związane z nią uciążliwości (przysłanianie światła dziennego, zakłócanie spokoju przez osobę wynajmującą garaż od J. K.), podniosła, iż nie uczestniczyła w postępowaniu poprzedzającym wydanie pozwolenia na budowę.

W ślad za powyższym pismem wyżej wymieniona złożyła w dniu 28 czerwca 2004r. podanie o wznowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1,4 i 5 kpa postępowania zakończonego decyzją z dnia 2 lipca 2001r. oraz wniosła o spowodowanie przesunięcia garażu w stronę ulicy, poza okna i drzwi jej domu. W podaniu wskazała na okoliczności jak w piśmie z 31 maja 2004r.

Decyzją z dnia [...] 2004r. Wojewoda [...]uchylił decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...]2004r. odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną nr [...]z dnia [...] 2001r. i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia stwierdzając, iż organ ten nie ustosunkował się do wyrażonych w podaniu E. B. podstaw wznowienia określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 5 kpa oraz, że akta nie zawierają wszystkich niezbędnych dokumentów.

W dniu [...] 2004r. Prezydent Miasta W. wydał kolejną decyzję odmawiającą wznowienia postępowania w powyższej sprawie. W uzasadnieniu decyzji podano, że stronom zapewniono czynny udział w postępowaniu zakończonym decyzją o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę garażu, o czym świadczą zwrotne poświadczenia odbioru dołączone do akt, a nadto E. B. nie wskazała okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 i 5 kpa.

Decyzją z dnia 25 stycznia 2005r. Wojewoda [...] uchylił decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] 2004r. stwierdzając, iż o odmowie wznowienia postępowania można orzec tylko wówczas, gdy wznowienie postępowania jest z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych niedopuszczalne, względnie gdy żądanie wznowienia postępowania zgłoszono z uchybieniem terminu, zaś odniesienie się do podstaw wznowienia wymienionych w podaniu strony możliwe jest dopiero po wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia.

W dniu [...] 2005r. Prezydent Miasta W. wydał postanowienie o wznowieniu postępowania zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] 2001r. nr [...] dotyczącą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia J. K. pozwolenia na budowę garażu podając w uzasadnieniu, że zgłoszenie żądania wznowienia przez stronę postępowania administracyjnego i wskazanie przez nią ustawowej podstawy wznowienia obliguje organ do wydania postanowienia w przedmiocie wznowienia.

Po przeprowadzeniu wznowionego postępowania Prezydent Miasta W. decyzją z dnia [...]2005r. nr [...]orzekł w oparciu o art. 145 i 151 § 1 kpa o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej z dnia 2 lipca 2001r. Prezydent wskazał, iż Ewie B. jako właścicielce sąsiedniej nieruchomości zapewniono, podobnie jak innym stronom, czynny udział w poprzedzającym wydanie tej decyzji postępowaniu, co wynika z załączonych do akt zwrotnych poświadczeń odbioru, a nie zachodzą również przesłanki wymienione w art. 145 § 1 pkt 1 i 5 kpa.

Odwołujący się od powyższej decyzji E. i M. B. ponowili zarzut, iż nie brali udziału w postępowaniu, w wyniku którego wydana została decyzja zezwalająca na budowę garażu, gdyż nie otrzymywali żadnej korespondencji w tej sprawie kierowanej "gdzieś do śródmieścia", bowiem mieszkają przy ul. [...] . Podnieśli też, że nic nie zrobiono, by wyjaśnić rzekome zwrotne potwierdzenia odbioru przez nich przesyłek. Stwierdzili nadto, iż mają zastrzeżenia do wybudowanych przez małżeństwo K. na działkach nr 56/7 i 56/9 siedmiu garaży.

Nie uwzględniając odwołania Wojewoda [...]wydał w dniu [...]2005r. decyzję nr [...]o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że jakkolwiek strona oświadczyła, iż nie otrzymywała korespondencji w przedmiotowej sprawie, gdyż mieszka od ponad 12 lat przy ul. [...] we W., a z akt sprawy wynika, iż organ I instancji dysponując jej adresem z rejestru gruntów wg stanu na [...]1997r., tj. W. ul. [...], faktycznie kierował korespondencję na powyższy adres, to korespondencja ta była potwierdzana przez nią na zwrotnych poświadczeniach odbioru. I tak odwołująca się potwierdziła w dniu 23 maja 2001r. własnoręcznym podpisem odbiór zawiadomienia o wszczęciu postępowania z dnia [...] 2001r., a w dniu 4 lipca 2001r. odbiór decyzji nr [...]z dnia [...] 2001r., a zatem przyjąć należy, że o decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dowiedziała się w tym właśnie dniu.

Zdaniem organu odwoławczego analiza materiału dowodowego zebranego w sprawie nie wykazała by zaskarżona decyzja była wadliwa, jak również by dotknięte wadliwością było wznowione postępowanie.

E. i M. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody [...] wnosząc o jej uchylenie.

W skardze zaprzeczyli, by podpisywali, lub ktoś z domowników korespondencję adresowaną na ul. [...] we W. – zmiana zameldowania nastąpiła w 1997r. i od tego czasu cały czas zamieszkują przy ul. [...]. Tam też odbierali wysyłane do nich pisma i decyzje dotyczące innych obiektów. Jako dowód dołączyli do skargi kserokopię korespondencji z 1997r.

W odpowiedzi a skargę Wojewoda [...]wniósł o jej oddalenie.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Wznowienie postępowania jest instytucją stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygania sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ją wydano było dotknięte kwalifikowaną wadliwością przewidzianą w art. 145 § 1 kpa.

Jakkolwiek w podaniu o wznowienie postępowania E. B. powołała się na art. 145 § 1 pkt 1, 4 i 5 kpa, to faktycznie zawarty w nim zarzut sprowadził sie do nie zapewnienia jej udziału w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę garażu. Zarówno w podaniu, odwołaniu od decyzji organu I instancji, jak i skardze do Sądu nie wskazano żadnych okoliczności uzasadniających powołanie się na przesłanki wznowienia o których mowa w pkt 1 i 5 art. 145 kpa (nie zamieszczono jakiegokolwiek uzasadnienia w tym przedmiocie).

W związku z tym analiza przez organy obydwu instancji materiału dowodowego zebranego w sprawie sprowadziła się do oceny, czy istotnie doszło w toku postępowania administracyjnego do naruszenia unormowanej w art. 10 kpa zasady zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu.

Zdaniem Sądu organy nie popełniły błędu ustalając jako negatywny wynik powyższej oceny, czego konsekwencją było niekorzystne dla skarżących rozstrzygnięcie. Zauważyć przede wszystkim należy, że w piśmie z dnia [...] 2004 r. do Prezydenta Miasta W. skarżąca twierdząc, że nie otrzymała żadnych pism odnośnie toczącego się postępowania jednocześnie spontanicznie przyznała, iż została " tylko powiadomiona przez Prezydenta Miasta W. decyzją nr [...] o udzieleniu pozwolenia na budowę". Poza tym na zwrotnym poświadczeniu odbioru tejże decyzji widnieje podpis "B." oraz naniesiona przez doręczyciela przy użyciu datownika data – 4 lipca 2001 r. W aktach administracyjnych znajduje się również identycznie podpisane, z dodaniem imienia "E." oraz potwierdzone datownikiem doręczyciela zwrotne poświadczenie odbioru zawiadomienia z dnia 17 maja 2001r. o części postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę garażu na nieruchomości przy ul. [...] (działka [...]).

Wobec powyższych dowodów nie ma znaczenia, na jaki adres wysłano wskazaną decyzję i zawiadomienie. Istotnym jest, że skarżąca je otrzymała.

Nadmienić trzeba, że dowód doręczenia przesyłki jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 kpa, co oznacza, że stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo potwierdzone. Twierdzenie skarżącej, że "zwrotki" nie podpisywała, nie może być uznane za dowód podważający domniemanie skutecznego doręczenia przesyłki. Tego rodzaju dowodem byłoby prawomocne orzeczenie sądu lub postanowienie organu ścigania stwierdzające popełnienie przestępstwa polegającego na podrobieniu podpisu.

Z powyższych względów uznając, że zaskarżona decyzja utrzymując w mocy decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] 2005r. nie uchybiła prawu, zwłaszcza przepisowi ar. 77 § 1 kpa, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270) orzekł, jak w sentencji.