Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 509/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U.UE.L 2009 nr 30 poz 16 art. 2, art. 30
law: Rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla  rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr  1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003
journal: Dz.U.UE.L 1995 nr 312 poz 1 art. 3 ust. 3
law: Rozporządzenie Rady (WE, EURATOM) NR 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot  Europejskich.
article: art. 3, art. 7 ust. 1 i 1a
journal: Dz.U. 2012 poz 1164
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Kandut, Protokolant Izabela Maj- Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" Sp. z o. o. w S. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. decyzją z dnia [...] r., nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013 roku poz. 267, dalej k.p.a.), art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 roku o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U. nr 98 poz. 634 ze zm.), art. 7 ust. 1 i 1 a oraz art. 19 ust. 3, 4 i 5 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (j.t. Dz. U. z 2012r. Nr 1164 ze zm., dalej ustawa o płatnościach), po rozpatrzeniu odwołania "A" Sp. z o.o. w S. ( dalej: Spółka, strona, skarżąca), od decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. z dnia [...] r, nr [...] , o odmowie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013, utrzymał zaskarżoną decyzją z mocy.

Decyzja ta została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu 17 maja 2013 r. do Biura Powiatu ARiMR w B. wpłynął wniosek Spółki o przyznanie płatności na rok 2013, w ramach systemów wparcia bezpośredniego, wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) oraz płatności rolnośrodowiskowej, wniosek kontynuacyjny.

Powyższym wnioskiem strona wystąpiła o przyznanie jednolitej płatności obszarowej do łącznej powierzchni 43,64 ha. We wniosku strona zadeklarowała 3 działki ewidencyjne: nr [...] w woj. dolnośląskim, powiat kamiennogórski, gmina K. , obręb ewidencyjny O. oraz nr [...] w woj. lubuskim, powiat nowosolski, gmina O., obręb ewidencyjny Ł. .

Kontrola kompletności wniosku przeprowadzona w dniu 24 maja 2013 r. nie wykazała nieprawidłowości. Następnie w dniach 19 czerwca 2013 r. oraz 5 września 2013 r. w postępowaniu przed Kierownikiem Biura Powiatowego ARiMR w B. przeprowadzono kontrolę administracyjną danych deklarowanych przez stronę. W wyniku kontroli stwierdzono niezgodność pomiędzy danymi działek rolnych w granicach działki ewidencyjnej nr [...] (położonej w województwie dolnośląskim, powiat kamiennogórski, gmina K. , obręb G. ) deklarowanymi we wnioskach kilku Producentów, w tym [...] Sp. o.o., a danymi zawartymi w systemie identyfikacji działek rolnych. Organ zwrócił się do strony o złożenie wyjaśnień, a na żądanie strony o udzielenia szczegółowych informacji, pismem z dnia [...] r. strona została poinformowana o zakresie nieprawidłowości. Pismem z dnia 27 września 2013 r. strona stwierdziła, że przywoływane niezgodności nie znajdują uzasadnienia, wobec czego nie będzie w tym zakresie udzielać żadnych wyjaśnień, domagała się natomiast wydania decyzji.

W Biurze Powiatowym ARiMR w B. przeprowadzono proces weryfikacji producentów wnioskujących o przyznanie płatności w oparciu o zapisy art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 z 31.01.2009 r., str. 16), który stanowi, że nie naruszając szczególnych przepisów odnoszących się do poszczególnych systemów wsparcia, nie dokonuje się żadnych płatności na rzecz beneficjentów, w odniesieniu do których ustalono, że sztucznie stworzyli warunki wymagane do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami danego systemu wsparcia - w odniesieniu do płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Powyższe uregulowanie stanowi odniesienie do art. 4 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE, EUROATOM) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 roku w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich, stanowiący, że działania skierowane na uzyskanie korzyści w sposób sprzeczny z odpowiednimi celami prawa wspólnotowego mającymi zastosowanie w danym przypadku poprzez sztuczne stworzenie warunków w celu uzyskania tej korzyści, prowadzą do nieprzyznania lub wycofania korzyści.

Kierownik Biura Powiatowego AMiMR w B. ustalił, że występujący w imieniu strony prezes zarządu Spółki M. P. jednocześnie reprezentuje i jest jedynym udziałowcem w pięciu Spółkach, a to: "A" Sp. z o.o., "B" Sp. z o.o., "C" Sp. z o.o., "A" Sp. z o.o., "D" Sp. z o.o. z siedzibami na terenie pięciu województw zarejestrowanych w Ewidencji Producentów.

W wyniku weryfikacji danych z wniosków złożonych przez te podmioty obejmujących rodzaje płatności, powierzchnie, kwoty płatności oraz uregulowania dotyczące modulacji dyscypliny finansowej UE, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. ustalił, że przy wnioskowaniu o płatności dla jednego podmiotu podlegały one modulacji w zakresie ONW, RPŚ i dyscyplinie finansowej w ramach JPO. O wynikach powyższej analizy poinformowano kierowników właściwych biur powiatowych.

W odpowiedzi na wezwanie organu, M.P. stwierdził, że nie stworzył sztucznych warunków do uzyskania płatności, a pismo, w którym wezwano o złożenie wyjaśnień jest lakoniczne i nie będzie udzielał na nie informacji. Domagał się niezwłocznego wydania decyzji kończącej postępowanie.

W dniu [...] r. M.P. zapoznał się z aktami sprawy z wniosku na 2013 r., odmówił przedłożenia tytułów posiadania użytkowanych przez Spółki gruntów, stwierdził, że prace agrotechniczne prowadzone są przez osoby trzecie i wniósł o zakreślenie terminu by mógł odnieść się do poczynionych ustaleń. Następnie w piśmie z dnia [...] r. wyjaśnił motywy, jakimi kierowali się A. W., M. P. i P.P. tworząc spółki zajmujące się prowadzeniem działalności rolniczej, w szczególności wskazał, że ich zamiarem była zmiana właściwości miejscowej organów ze względu na wadliwość postępowań prowadzonych przez ARiMR we W. M. P. odmówił natomiast złożenia dokumentów potwierdzających stan posiadania deklarowanych gruntów w ramach poszczególnych spółek.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. w oparciu o informacje uzyskane z Agencji Nieruchomości Rolnych we W. i Z. , ustalił kto jest użytkownikiem działek deklarowanych w ramach wniosków spółek objętych postępowaniem wyjaśniającym..

Stronę zapoznano z zebranym materiałem dowodowym. M. P. odmówił udzielenia informacji dotyczących powiązań pomiędzy spółkami, które reprezentuje i odmówił zapoznania się z treścią protokołu [...] .

Organ pierwszej instancji decyzją z dnia 15 kwietnia 2014 roku w oparciu o powyższe ustalenia uznał, że strona stworzyła sztuczne warunki do uzyskania płatności i odmówił przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013.

Spółka złożyła odwołanie od powyższej decyzji, a pismem z dnia 8 lipca 2014 roku uzupełniła jego treść dostarczając fakturę VAT z tytułu opłat ponoszonych za kontrolę i certyfikację produkcji ekologicznej, umowy o stosowanie certyfikatów i zasadach nadzoru, umowę zawartą pomiędzy W. P. a stroną skarżącą, projekt umowy pomiędzy Agencją Nieruchomości Rolnych Oddział Terenowy we W. i "C" sp. z o.o. o administrowanie nieruchomościami oraz odpis wyroku WSA we Wrocławiu z 16 kwietnia 2014 roku sygn. akt SA/Wr 117/14 i z dnia 9 kwietnia 2014 sygn. akt 3 SA/Wr 118/14.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy wydał decyzję z dnia [...] roku, którą uchylił zaskarżoną decyzję pierwszoinstancyjną i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania. Organ odwoławczy zwrócił uwagę na konieczność przeanalizowania nowych dostarczonych dowodów.

Rozpoznając ponownie sprawę organ pierwszej instancji wezwał M. P. do podania sposobu gospodarowania gruntami zgłoszonymi do płatności obszarowych przez spółki, które reprezentuje, kto i w jakim zakresie konsultował z doradcą rolnośrodowiskowym zakres działalności w spółkach, ustalenia kto ponosił koszty sporządzonych planów rolnośrodowiskowych, kryteria wyboru lokalizacji spółek, cel podziału gruntów pomiędzy spółkami, przedstawienie umowy dzierżawy i aktów notarialnych na deklarowane grunty, przedstawienie sprawozdań finansowych z działalności spółek.

W odpowiedzi M.P. stwierdził, że występuje w imieniu "A" sp. z o.o., która prowadziła działalność rolniczą na deklarowanych do płatności działkach natomiast inne spółki w zakresie swoich działek, nie posiada dokumentów innych spółek, plan rolnośrodowiskowy był zamówiony u doradcy prywatnie przez stronę i nie została wystawiona na potwierdzenie tego faktu faktura czy pokwitowanie. Przy zakładaniu spółek prawa handlowego kierowano się ograniczonym zaufaniem do organów ARiMR, dlatego prowadzenie gospodarstw w formie spółek prawa handlowego miało na celu unikniecie lub zminimalizowanie skutków niezgodnego z prawem działania organów i ograniczenie ryzyka prawnego.

Przed wydaniem decyzji, poinformowano stronę o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, z czego nie skorzystała.

Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. decyzją z dnia [...] r. odmówił spółce przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2013 rok.

W podstawie prawnej decyzji powołał:

- art. 7 ust. 1, art. 19 ust. 1 ustawy o płatnościach,

- art. 2 i art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 z 31.01.2009 r., str. 16 ze zm.),

- art. 4 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE, EUROATOM) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. WE L 312 z 23.12.1995 r., str. 1),

- art. 2 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1166/2008 z dnia 19 listopada 2008 r. w sprawie badań struktury gospodarstw rolnych i badania metod produkcji rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 571/88 (Dz.U.UE L z dnia 1 grudnia 2008 r.),

- art. 104 kpa,

W oparciu o materiał dowodowy sprawy uznał, że spółki będące we władaniu M. P. można uznać za jedno przedsiębiorstwo, a zatem można też uznać, że nastąpił jego podział. Zgodnie z definicją gospodarstwa z art. 2 lit. a rozporządzenia parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1166/2008 można przyjąć, że podzielone gospodarstwa są pod względem ekonomicznym i technicznym spójne, mają tożsame kierownictwo. Sztuczny podział gospodarstwa poprzez utworzenie spółek kapitałowych miał na celu zwiększenie maksymalnego limitu pomocy przysługującego jednemu beneficjentowi (por. wyrok WSA w Warszawie z 13 stycznia 2012 r. sygn. akt V SA/Wa 1732/11). W sprawie miało miejsce stworzenie sztucznych warunków w celu uzyskania korzyści majątkowych, a organ ma obowiązek zbadania tej kwestii (por. wyrok WSA w Warszawie z 20 grudnia 2011 r. sygn.. akt V SA/Wa 1659/11).

Strona złożyła odwołanie od powyższej decyzji zarzucając jej naruszenie art. 33, art. 35 i art. 38 kc w związku z art. 151 § 1i 2 oraz art. 201 § ksh, art. 2 pkt a i b rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 w związku z art. 2 ust. 2 i 14 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, art. 2 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1116/2008, rażące naruszeni przepisów postępowania tj. art. 8, art. 16, art.. 80 i art. 107 § 3 kpa i art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz art. 171 ppsa..

W uzasadnieniu podkreślono, że strona będąca spółką z ograniczoną odpowiedzialnością spełnia kryteria dla uznania jej za rolnika, za jej gospodarstwo uznać należy wszystkie jednostki produkcyjne przez nią zarządzane, odwołano się do błędnie ustalonego stanu faktycznego, podano, że nie doszło nadto do sztucznego podziału gospodarstwa, ani korzyści sprzecznych z celami systemu wsparcia. Wydana decyzja narusza zasadę budowania zaufania do organów państwa, a w latach 2010-2013 organy wydały w stosunku do spółek które reprezentuje M. P. 38 ostatecznych decyzji. Spółki zostały powołane do właściwego reprezentowania osób fizycznych i dla zmiany właściwości miejscowej organu pierwszej instancji.

Pismem z dnia [...] r. strona wniosła o umożliwienie jej dokończenia podjętych zobowiązań wieloletnich mając na względzie art. 8 kpa. Następnie strona wniosła pismem z dnia 29 listopada 2014r. o włączenie do akt sprawy pisma z dnia 24 lipca 2012r. złożonego do Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. oraz załączonych do niego oświadczeń osób wykonujących prace na rzecz "A" Sp. z o.o. i "D" Sp. z o.o. złożonych do akt sprawy za 2012r.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy na wstępie stwierdził, że przedmiotem postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013 zainicjowanego wnioskiem "A" Sp. z o.o. było ustalenie spełnienia przesłanek określonych w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Dalej wskazał, że zgodnie z art. 7 ust. 1 i 1a ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego Rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym złożony został wniosek o przyznanie tej płatności, grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli:

1.posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczpospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,10 ha;

2.wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności,

3. został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Podkreślił, że zgodnie z art. 2 lit. a i b ww. rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 gospodarstwo oznacza wszystkie jednostki produkcyjne zarządzane przez rolnika znajdujące się na terytorium tego samego państwa członkowskiego.

"Gospodarstwo rolne" lub ".gospodarstwo" (zgodnie z art. 2 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1166/2008) oznacza wyodrębniona jednostkę zarówno pod względem technicznym jak i ekonomicznym, która posiada oddzielne kierownictwo i prowadzi działalność rolniczą wymienioną w załączniku I na terytorium gospodarczym Unii Europejskiej jako działalność podstawową lub drugorzędną.

W odniesieniu do zarzutu strony co do naruszenia przepisów prawa spółek handlowych wyjaśnił, że w rozpatrywanej sprawie organy badały nie tylko formalne, lecz też materialne spełnienie przesłanek do przyznania płatności rolnych na tle całokształtu okoliczności sprawy i analizy zgromadzonego materiału dowodowego. Fakt formalnego powołania do bytu prawnego spółki i dopełnienia wpisu do rejestru producentów rolnych nie świadczy sam w sobie, że w zamiarze założycieli ma ona objąć faktycznie w posiadanie dane grunty rolne i istotnie będzie prowadzić na nich realną produkcję rolną. Tym samym nie doszło w ocenie organu odwoławczego do naruszenia norm kodeksu spółek handlowych. Pomimo, że istnieje swoboda układania określonych stosunków gospodarczych, to jednak organy są obowiązane do badania, czy stosunki te nie są układane w sposób sztuczny w celu uzyskania korzyści finansowej i w wypadku stwierdzenia takiego faktu, organ winien odmówić przyznania dofinansowania.

Dane zadeklarowane przez wnioskodawcę podlegają weryfikacji przez organ prowadzący postępowanie stosownie do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Płatności ze środków publicznych - funduszy unijnych czy krajowych na rzecz producentów rolnych mają być przeznaczone dla wsparcia rzeczywistych producentów rolnych i faktycznie przez nie prowadzonej działalności rolniczej, a nie dla fikcyjnych posiadaczy lub podmiotów formalnie powołanych tylko w celu osiągnięcia korzyści finansowych.

Wyjaśnił, że dla wykazana istoty sprawy, jej analizy faktycznej i prawnej konieczne jest przedstawienie "A" Sp. z o.o. w powiązaniu z czterema podmiotami, które również w 2013r. wystąpiły o przyznanie płatności bezpośrednich. W postępowaniu w sprawie przyznania płatności na rok 2013 dla "A" Sp. z o.o. ustalono, iż M. P. reprezentujący ww. podmiot, jest również umocowany do reprezentowania innych jednoosobowych spółek z ograniczoną odpowiedzialnością lub w organizacji. Spółki zostały utworzone na terenie 5 województw/powiatów, natomiast grunty deklarowane do płatności są zlokalizowane w większości na terenie województwa dolnośląskiego oraz dwie działki na terenie województwa lubuskiego, czyli poza siedzibami spółek, które są zarejestrowane w województwach tj. śląskie, wielkopolskie, małopolskie, łódzkie, mazowieckie.

Z danych zawartych w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz umów spółek wynika, że M. P. jest jedynym udziałowcem i jedyną osobą uprawnioną do reprezentacji w następujących spółkach:

- "A" Sp. z o.o. nr [...] ( KRS nr [...] według stanu na dzień 05-12-2014r.).

- "B" Sp. z o.o. w organizacji, nr [...] (KRS nr [...] według stanu na dzień 05-12-2014r.),

- "C" Sp. z o.o. nr [...] , (KRS nr [...] według stanu na dzień 05-12-2014r.),

- "A" Sp. z o.o., nr [...] , (umowa spółki - Akt Notarialny Rep. A numer [...] z dnia 14-05-2010r.),

- "D" Sp. z o.o. w organizacji, o nr [...] (umowa spółki - Akt Notarialny Akt Notarialny nr Rep. A nr [...] ).

Wskazane wyżej podmioty posiadają tożsamy przedmiot działalności tj. uprawa zbóż, roślin strączkowych i roślin oleistych na nasiona, z wyłączeniem ryżu oraz pozostałe uprawy rolne inne niż wieloletnie.

O przyznanie płatności do działek ewidencyjnych deklarowanych do płatności na rok 2013 na rzecz tych podmiotów występowali w latach 2004-2009: M. P. , W. P. , P. P. i A. W. - osoby powiązane stosunkami rodzinnymi, co M. P. potwierdził w treści odwołania z dnia 29 kwietnia 2014r.

Na podstawie pisma ANR Z. z dnia 20 lutego 2014 r. oraz ANR W. z dnia 25 lutego 2014 r. stwierdzono, że:

- działki deklarowane na rok 2013 we Wnioskach o przyznanie płatności dla "A" Sp. z o.o., "B" Sp. z o.o., "C" Sp. z o.o. "A" Sp. z o.o. "D"Sp. z o.o. są (z wyjątkiem działki [...] ) własnością lub pozostają w użytkowaniu A. W. -P. i M. P. :

- działki ewidencyjne nr [...] położone w obrębie Ługi gmina Otyń są objęte umową dzierżawy z dnia [...] r. z A. W. - P. ,

- działka ewidencyjna nr [...] położona w obrębie Gorzeszów gmina Kamienna Góra jest objęta umową dzierżawy zawartą z "C" sp. z o.o.,

- działka ewidencyjna nr 1/2 położona w obrębie Wielgie Milickie gmina Milicz oraz działka [...] położna w obrębie Wróbliniec gmina Milicz zostały nabyte w roku 2002 przez M. P. ,

- działki ewidencyjne nr [...] położone w obrębie Buczyna gmina R. oraz działka ewidencyjna nr [...] położona w obrębie Kłębanowice gmina R. były do dnia 5 grudnia 2013 r. dzierżawione przez A. W. są obecnie bezumownie użytkowane,

- działka ewidencyjna nr [...] położona w obrębie Obiszów gmina G. oraz działka ewidencyjna nr [...] położona w obrębie P. gmina G. od dnia 16 stycznia 2010 r. są bezumownie użytkowane przez: A.W. , E.F., A. S., a wcześniej były użytkowane przez te osoby na podstawie umów dzierżawy rozwiązanych z dniem 15 lutego 2010 r.

Analiza danych dotyczących położenia działek ewidencyjnych deklarowanych przez podmioty reprezentowane przez M. P. a wskazuje, że jedynie dwie z działek ewidencyjnych (nr [...] oraz [...] ) deklarowane do płatności na rzecz "A" Sp. z o.o. położone są w województwie lubuskim. Pozostałe grunty deklarowane przez wszystkie podmioty reprezentowane przez M. P. a zlokalizowane są w województwie dolnośląskim.

Organ podkreślił, że działka ewidencyjna nr [...] została zadeklarowana we fragmentach powierzchni zarówno do płatności na rzecz "A" Sp. z o.o. jak i "D" Sp. z o.o. Powyższe wskazuje, że głównym kryterium wyodrębnienia tych podmiotów nie było położenie czy rozproszenie działek ewidencyjnych/rolnych.

Organ zwrócił uwagę, że jedyna działka ewidencyjna użytkowana na podstawie umowy dzierżawy przez "C" Sp. z o.o. należąca do M. P. a i przez niego reprezentowana, została zadeklarowana do płatności na rok 2013 na rzecz "A" Sp. z o.o. i "D" Sp. z o.o. Ponadto obie spółki deklarują w ramach płatności rolnośrodowiskowei na 2013r. te same warianty płatności 2.3, 3.1.2.

Wezwany do złożenia wyjaśnień M. P. reprezentujący ww. podmioty nie wykazał, aby działki posiadały odrębne zaplecze techniczne, co uzasadniałoby odrębne gospodarowanie na deklarowanych do płatności gruntach.

We wniosku o przyznanie płatności "A" Sp. z o.o. zadeklarowała działki ewidencyjne [...] obręb ewidencyjny G. będącą przedmiotem dzierżawy z ANR Oddział Terenowy we W. przez "C" sp. z o.o. a ponadto jest deklarowana do płatności na 2013r. w części przez "D" Sp. z o.o.; działki nr [... ] położone w obrębie ewidencyjnym Ługi, dla której umowa dzierżawy została zawarta przez A. W. -P. (por. pismo z dnia 20 lutego 2014r. ANR Oddział Terenowy w G.. Filia w Z. ).

W toku postępowania strona nie wskazała, aby którakolwiek ze spółek wymagała wyodrębnienia ze względu na odmienny profil działalności, czy konieczność zapewnienia specjalnego, odmiennego rynku zbytu. Z akt sprawy nie wynika też, aby (z wyjątkiem wspomnianej wyżej umowy dzierżawy działki nr [...]) w imieniu spółek zaciągane były zobowiązania i nabywane prawa rzeczowe.

M. P. wskazał, że spółka "B" sp. z o.o. powstała w celu przejęcia zobowiązań spółki "A" PR, która zgodnie z zarządzeniem sądu nie uzyskała wpisu do KRS. Z uwagi na bardzo wysokie zdaniem strony ryzyko prowadzenia gospodarstwa w warunkach pełnej odpowiedzialności majątkowej zarządu w postępowaniach prowadzonych przez ARiMR powstała potrzeba powołania nowej spółki działającej w warunkach ograniczonej odpowiedzialności materialnej. Spółka "B" przejęła ponad 90% powierzchni działek rolnych "A" w organizacji w likwidacji w 2013r., a pozostała część nie mogła zostać przeniesiona z racji zobowiązania PRŚ.

Ponadto dla "B" Sp. z o.o. i "C" Sp. z o.o. we Wniosku o wpis do ewidencji producentów wskazano ten sam numer rachunku bankowego do realizacji płatności. Powyższe wskazuje, że jednoosobowa "A" Sp. z o.o nie stanowi jednostki wyodrębnionej pod względem technicznym i ekonomicznym. Prezes zarządu spółki oraz jedyny udziałowiec Pan M. P. jest również właścicielem i zarządzającym spółkami "B" Sp. z o.o., "C" Sp. z o.o. "A" Sp. z o.o., oraz "D" Sp. z o.o. Jest więc częścią składową gospodarstwa zarządzanego przez M. P. .

Łączna powierzchnia gruntów, do których tytuł prawny posiadają M. P. i A. W. -P. będących w zarządzie M. P. a to 128,63 ha, a kwota płatności PRŚ wynosi 42 740,00 zł, zaś gdyby była zadeklarowana przez jednego producenta to podlegałaby degresji ponad 100 ha, zgodnie z § 20 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 roku, w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2013, poz. 361 z późn. zm.) gdzie płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana w wysokości:

-100% stawki za powierzchnię od 0,1 ha do 100 ha,

-50% stawki za powierzchnię powyżej 100 ha do 200 ha,

-10% stawki za powierzchnię powyżej 200 ha.

W sytuacji, gdyby te same grunty zadeklarowane zostały łącznie, w naliczeniu płatności należałoby uwzględnić degresywność stawek, a naliczona kwota płatności wyniosłaby [...] zł.

Z kolei, zgodnie z § 3 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania " Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na łata 2007-2013 (Dz. U. Nr 40, poz. 329 ze zm.), płatność ONW jest przyznawana do powierzchni działek rolnych lub ich części położonych na obszarach ONW przekraczającej 50 ha w wysokości:

1) 50 % stawki podstawowej - za powierzchnię powyżej 50 ha do 100 ha;

2) 25 % stawki podstawowej - za powierzchnię powyżej 100 ha do 300 ha.

Powyżej 300 ha płatność nie przysługuje (§ 2 ust. 3 rozporządzenia ONW).

W rozpatrywanej sprawie powierzchnia gruntów, do których tytuł prawny posiadają M. P. i A. W. - P. (własność lub dzierżawa), deklarowanych do płatności ONW na rzecz Spółek będących w zarządzie M. P. a, wynosi 273,50 ha, a kwota płatności ONW, wyliczona na podstawie złożonej deklaracji wynosi [...] zł. W sytuacji gdyby te same grunty deklarowane były łącznie przez jeden podmiot wysokość tej kwoty, po zastosowaniu stawek degresywnych wyniosłaby 28600,09 zł.

Ponadto, w związku z art. 11 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 oraz zgodnie z rozporządzeniem wykonawczym w sprawie ustalenia współczynnika korygującego do płatności bezpośrednich przewidzianych w rozporządzeniu (WE) nr 73/2009 w odniesieniu do roku kalendarzowego 2013, w przypadku, gdy łączna kwota płatności bezpośrednich finansowanych z budżetu wspólnotowego (jednolita płatność obszarowa, płatność do krów i owiec, specjalna płatność obszarowa do powierzchni upraw roślin strączkowych i motylkowatych drobnonasiennych uprawianych w plonie głównym, płatność do tytoniu, płatność cukrowa, płatność do pomidorów oraz oddzielna płatność z tytułu owoców miękkich), w danym roku jest wyższa od równowartości 2 000,00 EUR, przeliczonej na złote według kursu euro ustalonego zgodnie z art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1913/2006 z dnia 20 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania agromonetarnego systemu dla euro w rolnictwie i zmieniającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. UE L 365 z 21.12.2006 r., str. 52, ze zm.) kwotę płatności bezpośrednich przekraczającą 2 000,00 euro zmniejsza się w wyniku zastosowania współczynnika korygującego o 2,45365800%. Zgodnie z art. 79 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 współczynnik korygujący stosuje się do sumy płatności bezpośrednich przysługujących rolnikowi w danym roku po uwzględnieniu zmniejszeń płatności, o których mowa w art. 78 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, czyli po uwzględnieniu zmniejszeń z tytułu przedeklarowania powierzchni, złożenia wniosku lub zmiany do wniosku po terminie oraz zmniejszenia z tytułu niezgłoszenia wszystkich gruntów rolnych będących w posiadaniu rolnika na dzień 31 maja roku składania wniosku. Zgodnie z § 17c rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. Nr 40, poz. 326 ze zm.) w przypadku stosowania współczynnika korygującego, każda płatność bezpośrednia (finansowana z budżetu wspólnotowego) jest zmniejszana proporcjonalnie do udziału tej płatności w całkowitej kwocie wszystkich płatności bezpośrednich oraz zgodnie z art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 73/2009 wszelkie płatności bezpośrednie, których kwota przewyższa 5.000 EUR, które mają być przyznawane rolnikowi w 2013 roku zmniejsza się o 10%, a w przypadku kwot wyższych niż 300.000 EUR zmniejszenie to zwiększa się o cztery punkty procentowe (ust. 2). Z kolei, § 17a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego stanowi, że w przypadku, gdy łączna kwota płatności bezpośredniej, wsparcia specjalnego, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej i płatności do pomidorów, która ma być przyznana rolnikowi za dany rok, jest wyższa od kwoty stanowiącej równowartość 5 000 EUR przeliczonej na złote według kursu euro ustalonego zgodnie z art. 3 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1913/2006, płatność uzupełniająca podlega zmniejszeniu o kwotę odpowiadającą 10% nadwyżki łącznej kwoty płatności bezpośredniej, wsparcia specjalnego, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej i płatności do pomidorów ponad kwotę stanowiącą równowartość 5 000 EUR przeliczoną na złote według kursu EUR ustalonego zgodnie z art. 3 rozporządzenia nr 1913/2006. Natomiast w myśl § 17b powołanego rozporządzenia w przypadku dokonywania zmniejszeń płatności wynikających z zastosowania modulacji zgodnie z art. 10 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009, każda płatność w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (płatności finansowane z budżetu wspólnotowego), z wyłączeniem płatności uzupełniającej oraz oddzielnej płatności do owoców miękkich w części finansowanej z budżetu krajowego, która ma być przyznana rolnikowi za dany rok, jest pomniejszana proporcjonalnie do udziału tej płatności w całkowitej kwocie wszystkich płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, z wyłączeniem płatności uzupełniającej oraz oddzielnej płatności do owoców miękkich w części finansowanej z budżetu krajowego, które mają być przyznane rolnikowi za dany rok.

W niniejszym przypadku łączna powierzchnia gruntów, do których tytuł prawny posiada małżeństwo M. P. i A. W. - P. (własność lub dzierżawa), będących w zarządzie M. P. , deklarowanych do płatności JPO na rzecz Spółek będących własnością i pozostających w zarządzie M. P. a wynosi 341,26 ha, a kwota płatności JPO- wyliczona na podstawie tych deklaracji wynosi [...] zł, płatność UPO- wyliczona na podstawie tych deklaracji wynosi [...] zł. W sytuacji gdyby te same grunty deklarowane były przez jeden podmiot w ramach jednego gospodarstwa rolnego wysokość tej kwoty, po zastosowaniu współczynnika korygującego wyniosłaby [...] zł, natomiast płatność UPO zostałaby odmówiona.

Wobec powyższego organ wskazał, że łączna deklaracja gruntów do płatności w zakresie objętym Wnioskami wszystkich spółek powoduje modulację w zakresie płatności ONW, w zakresie płatności rolnośrodowiskowej z tytułu realizacji pakietu rolnictwo ekologiczne oraz wpływa na dyscyplinę finansową w zakresie płatności JPO i odmowę płatności UPO, natomiast podział jednego gospodarstwa pomiędzy pięć podmiotów stanowiących spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub w organizacji powoduje ominięcie zmniejszeń płatności.

Zatem sztuczny podział dużego gospodarstwa między podmioty deklarujące do płatności mniejsze powierzchnie prowadzi do uzyskania sumarycznej płatności większej niż wynika to z przywołanych przepisów.

W niniejszym przypadku mamy do czynienia z podziałem dużego gospodarstwa na mniejsze części, gospodarstwa utworzone w ramach spółek stanowią własność i są zarządzane przez M. P. a, które nie stanowią podmiotów odrębnych technicznie i gospodarczo.

W ocenie organu odwoławczego skargi wnoszone przez spółkę na działanie Biura Powiatowego we W. i niezadowolenie z jej funkcjonowania nie są wystarczającą przesłanką do tworzenia spółek celem ominięcia obsługi wniosków przez ten organ. W powyższej opisanym postępowaniu organ odwoławczy nie dopatrzył się racjonalnego postępowania gospodarczego.

Podsumowując organ odwoławczy uznał, że w rozpatrywanej sprawie nastąpiło sztuczne tworzenie warunków w celu uzyskania korzyści finansowej, co jest sprzeczne z celami prawa wspólnotowego i ma na celu ominięcie przepisów art. 4 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE, EURATOM) NR 2988/95, który stanowi, że działania skierowane na pozyskania korzyści w sposób sprzeczny z odpowiednimi celami prawa wspólnotowego (UE) mającymi zastosowanie w danym przypadku poprzez sztuczne stwarzanie warunków w celu uzyskania tej korzyści\prowadzą do nieprzyznawania lub wycofania korzyści oraz zapisów art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009, który stanowi, że nie naruszając szczególnych przepisów odnoszących się do poszczególnych systemów wsparcia, nie dokonuje się żadnych płatności na rzecz beneficjentów, w odniesieniu do których ustalono, że sztucznie stworzyli warunki wymagane do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami danego systemu wsparcia.

Odnosząc się do zarzutu nieprzeprowadzenia weryfikacji w zakresie sztucznych warunków w latach 2011, 2012 organ stwierdził, że nie wiedział o istnieniu jeszcze innych spółek, więc nie mógł tych danych weryfikować. Odnośnie przyznania przez inne organy płatności na rzecz innych spółek, organ podkreślił, że każda praw rozpoznawana jest indywidualnie, a każdy organ bada okoliczności sprawy. Płatności ze środków publicznych - funduszy unijnych czy krajowych na rzecz producentów rolnych mają być przeznaczone dla wsparcia rzeczywistych producentów rolnych i faktycznie przez nie prowadzonej działalności rolniczej, a nie dla fikcyjnych posiadaczy lub podmiotów formalnie powołanych tylko w celu osiągnięcia korzyści finansowych.

Wobec powyższego uznał za zasadne rozstrzygnięcie i argumentację organu pierwszej instancji czemu dał wyraz w decyzji nr [...] z dnia 9 stycznia 2015 r. utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. z dnia [...] r.

Pismem z dnia [...] roku "A" sp. z o.o. w M. wniosła skargę na powyższą decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. , w której domagała się jej uchylenia w całości.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu spółka zarzuciła:

1.naruszenie przepisów prawa materialnego art. 33, art. 33 i art. 35 kc w związku z art. 151 § 1 i 2 oraz art. 201 § 1 ksh w związku z art. 2 pkt a i b rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 roku ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005 , (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 w związku z § 2 ust. 2 i 14 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, przez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że w przypadku prowadzenia działalności rolniczej przez osobę prawną, rolnikiem w rozumieniu wskazanych przepisów są osoby fizyczne piastujące funkcje je organu, a nie sama osoba prawna,

2.rażące naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 8, art. 16, art. 80 i art. 107 § 3 kpa w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 2 ustawy o płatnościach oraz art. 171 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.)

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca w całości podtrzymała zajęte w sprawie stanowisko, a w szczególności podkreśliła, że jest osoba prawną w rozumieniu przepisów art. 33, art. 35 i art. 38 kc w zw. z art. 151 i art. 201 § 1 ksh i działa poprzez swe organy, w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przez zarząd. W ocenie skarżącej organ błędnie przyjął, że strona będąca jednoosobową spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z jednoosobowym zarządem jest w istocie podmiotem tożsamym z osobą wspólnika i członka zarządu. W tym zakresie odwołał się do definicji pojęcia "rolnik" zawartego w § 2 rozporządzenia 73/2009. Podkreśliła, że strona będąca spółką z ograniczoną odpowiedzialnością spełnia kryteria uznania jej za rolnika, a za jej gospodarstwo uznać należy wszystkie jednostki produkcyjne przez nią zarzadzane. Podniosła, że organ nie wykazał jej zamiaru w uzyskaniu korzyści sprzecznej z celami systemu wsparcia. Strona skarżąca odwołała się również do konieczności powołania spółek prawa handlowego ze względu na niewydawanie przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. decyzji na rzecz osób fizycznych P. P. , A. W. , co skutkowało wielokrotnym orzeczeniem przez sąd bezczynności tego organu. Powołane spółki bez zwłoki uzyskały płatności za lata 2010-2013, co potwierdza racjonalność takiego działania, a zarazem nie potwierdza stworzenia sztucznych warunków przez te spółki. Decyzje o przyznaniu płatności stanowią rozstrzygnięcia prejudycjalne w stosunku do skarżącej i wiążą w tym zakresie organ wydający zaskarżoną decyzję. Organ przyznał w tym samym stanie faktycznym i prawnym stronie skarżącej oraz pozostałym spółkom płatności za lata 2010-2012, a uzasadnienie dotyczące tej kwestii jest lakoniczne i dowolne. Powyższe działanie godzi w zasadę prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej. Stwierdziła, że jest samodzielnym, wyodrębnionym organizacyjnie, technicznie i finansowo podmiotem, który ma pełną swobodę w podejmowaniu decyzji w ramach prowadzonej działalności.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczas prezentowane w sprawie stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem rozstrzygniętą sprawę z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonego aktu w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Należy przy tym zauważyć, że tylko prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy daje podstawę do stosowania norm prawa materialnego.

Przeprowadzona przez Sąd, w granicach tak określonej kognicji, kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że odpowiada ona przepisom prawa.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli:

1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr [... , z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha;

2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wielokrotnie wskazywano, że dla prawa do otrzymania płatności istotne jest faktyczne korzystanie z gruntów. Idea płatności obszarowych wynika ze wspólnotowej polityki wspierania dochodów rolników i dotyczy, co wynika bezpośrednio z prawa wspólnotowego, pomocy finansowej udzielanej tylko tym podmiotom, które są faktycznymi użytkownikami gruntów rolnych (por. np. wyrok NSA z dnia 18 października 2011 r. II GSK 1034/10, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Dla potrzeb rozpatrywanego przypadku istotne znaczenie ma regulacja zawarta w art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009, wprowadzająca klauzulę generalną przeciwdziałającą obejściu prawa przez podmioty chcące uzyskać korzyści wbrew intencjom ustawodawcy unijnego. Przepis ten stanowi, że nie naruszając szczególnych przepisów odnoszących się do poszczególnych systemów wsparcia, nie dokonuje się żadnych płatności na rzecz beneficjentów, w odniesieniu do których ustalono, że sztucznie stworzyli warunki wymagane do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami danego systemu wsparcia.

Identyczna klauzula wprowadzona została w art. 4 ust. 8 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 25 z 28.01.2011 r.,s. 8 ze zm.). Interpretacja wskazanej regulacji rozporządzenia nr 65/2011 była przedmiotem rozważań Trybunału Sprawiedliwości UE, który w wyroku z dnia 12 września 2013 r. w sprawie C-434/12 wskazał, że dowód w zakresie praktyki stanowiącej nadużycie ze strony potencjalnego beneficjenta takiego wsparcia wymaga, po pierwsze, zaistnienia ogółu obiektywnych okoliczności, z których wynika, że pomimo formalnego poszanowania przesłanek przewidzianych w stosownych uregulowaniach cel realizowany przez te uregulowania nie został osiągnięty, a po drugie, wystąpienia subiektywnego elementu w postaci woli uzyskania korzyści wynikającej z uregulowań Unii poprzez sztuczne stworzenie wymaganych dla jej uzyskania przesłanek. Trybunał stwierdził, że do sądu odsyłającego należy rozważenie obiektywnych dowodów pozwalających na stwierdzenie, że poprzez sztuczne stworzenie warunków wymaganych do otrzymania płatności z sytemu wsparcia EFRROW ubiegający się o taką płatność zamierzał wyłącznie uzyskać korzyść sprzeczną z celami tego systemu. W tym względzie sąd odsyłający może oprzeć się nie tylko na elementach takich jak więzi prawna, ekonomiczna lub personalna pomiędzy osobami zaangażowanymi w podobne projekty inwestycyjne, lecz także na wskazówkach świadczących o istnieniu zamierzonej koordynacji pomiędzy tymi osobami. Ze względu na tożsamość obu regulacji, wskazówki zawarte w przywołanym orzeczeniu Trybunału należy w pełni odnieść do znajdującego w tej sprawie zastosowanie art. 30 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009.

W rozpatrywanej sprawie organy uznały, że reprezentujący "A" sp. z oo. M. P. jako zarazem jedyny wspólnik tej Spółki w sposób sztuczny i pozorny stworzył warunki do przyznania pomocy, a otrzymanie w takiej sytuacji przez skarżącą pomocy finansowej oznaczałoby uzyskanie korzyści sprzecznych z celami systemu wsparcia i doprowadziłoby do naruszenia celów i istoty działania, wynikających z art. 7 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Należy przy tym zauważyć, że organ wobec biernej postawy skarżącej poczynił bardzo szczegółowe ustalenia co do stanu posiadania i użytkowania wszystkich działek zadeklarowanych do płatności przez wszystkie pięć spółek, w których jedynym udziałowcem i jednoosobowym zarządem jest M. P. . W szczególności ustalił, że spółki powstały w krótkim przedziale czasowym, w umowach identycznie został określony przedmiot działalności każdej z nowopowstałych spółek, posiadają one siedziby w pięciu województwach, natomiast grunty są zlokalizowane na terenie województwa dolnośląskiego i w przypadku dwóch działek na terenie województwa lubuskiego, a zatem poza siedzibami spółek zarejestrowanych w województwach wielkopolskim, śląskim, małopolskim, łódzkim, mazowieckim. Wszystkie spółki są reprezentowane przez jednoosobowy zarząd, wykonywany przez jedynego udziałowca M. P. , powiązanego więzami rodzinnymi z osobami, które przed założeniem Spółek były użytkownikami gruntów i samodzielnie występowały o przyznanie płatności. W odniesieniu do działek zadeklarowanych do płatności przez Spółkę w tym postępowaniu, organ ustalił, że działki [...] są objęte umową dzierżawy z A. W. -P. , a działka [...] jest objęta umowa dzierżawy z "C" . Organ bezskutecznie oczekiwał na informacje od Spółki dotyczące faktycznego użytkowania przedmiotowych gruntów, dowodów zakupu środków produkcji, dowodów potwierdzających wykonywanie prac agrotechnicznych, potwierdzenie opłaty podatku rolnego, faktur dokumentujących sprzedaż uzyskanych w roku 2013 płodów rolnych. Dopiero w dniu [...] r. M. P. przedłożył w imieniu Spółki jedynie projekt umowy o administrowanie z załącznikiem ( bez daty, podpisów), ponadto umowę z dnia 15 maja 2013 r. pomiędzy skarżącą a W. P. na wykonanie usług agrotechnicznych części działki [...] obręb G. , przy czym jej postanowienia pokrywają się z umową zawartą pomiędzy "E" sp. z o.o. z W. P. co do ww. działki [...] oraz fakturę za kontrolę i certyfikacje produkcji rolniczej za II kw. 2013 r.

Sąd w pełni podziela ustalenia organu i stwierdza, że znajdują one potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, który został prawidłowo oceniony, a wnioski przekonująco uzasadnione. W szczególności, organ w sposób uzasadniony uznał, że podział gospodarstwa rolnego, miał sztuczny charakter, a jedynym powodem takiego stanu rzeczy było uzyskanie korzyści sprzecznych z istotą płatności. Mechanizm podziału gruntu i dzierżawy mniejszych jego działek sprawił, że doszło do obejścia kryteriów dostępu do pomocy w zakresie maksymalnego limitu pomocy dla jednego wnioskodawcy.

Organ ustalił, że gdyby deklaracja wszystkich płatności nastąpiłaby w jednym wniosku, gospodarstwo podlegałoby modulacji w zakresie ONW, PRŚ i w 2013 r. dyscypliny finansowej w ramach JPO. Potwierdzeniem tego stały się szczegółowe wyliczenia przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Materiał dowodowy sprawy pozwalał przyjąć, że owo formalnoprawne wyodrębnienie pięciu spółek, w tym strony skarżącej (na bazie gruntów, którymi wcześniej dysponował M. P. i członkowie jego rodziny) mogło być uznane za wyodrębnienie sztuczne, dokonane w celu uzyskania płatności nienależnych w świetle postanowień art. 4 ust. 3 rozporządzenia Rady nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r.

W odniesieniu do zarzutów naruszenia przepisów postępowania, należy wskazać na specyfikę postępowania administracyjnego prowadzonego w tego rodzaju sprawach. Przyjmując jako zasadę odesłanie w tej materii do przepisów kodeksu postępowania administracyjnego (por. art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego), wprowadzono jednak istotne, autonomiczne rozwiązania, wykluczające możliwość stosowania w tych przypadkach przepisów k.p.a. (art. 21 ust. 1 in fine tej ustawy).

Zgodnie z art. 21 ust. 1 tej ustawy, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy k.p.a., chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W art. 21 ust. 2 ustawy wskazuje się z kolei, że w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania. Stosownie natomiast do art. 21 ust. 3 ww. ustawy, to na stronie oraz innych osobach uczestniczących w tym postępowaniu ciąży obowiązek przedstawiania dowodów oraz dawania wyjaśnień co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że w toku postępowania Spółka nie przedstawiła żadnych wiarygodnych dowodów potwierdzających, że była faktycznym użytkownikiem zadeklarowanych do płatności działek i faktycznie prowadziła działalność rolniczą.

Organy w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy ustalił, że "A" sp. z o.o. nie stanowi jednostki wyodrębnionej pod względem technicznym i ekonomicznym, jest częścią składową gospodarstwa zarządzanego przez M. P. w ramach pięciu Spółek. Tymczasem płatności ze środków publicznych - funduszy unijnych czy krajowych na rzecz producentów rolnych mają być przeznaczone dla wsparcia rzeczywistych producentów rolnych i faktycznie przez nie prowadzonej działalności rolniczej, a nie dla fikcyjnych posiadaczy lub podmiotów formalnie powołanych tylko w celu osiągnięcia korzyści finansowych.

Ustalenia organu dotyczące stworzenia sztucznych warunków do otrzymania płatności nie zostały skutecznie zakwestionowane przez skarżącą. Organ logicznie i przekonująco ocenił przedłożone skarżącą dokumenty, jak też wyjaśnienia i twierdzenia zawarte w pismach strony składanych w toku postępowania.

Należy stwierdzić, że reprezentujący stronę skarżąca M. P. mimo wielokrotnych wezwań ze strony organu nie wyjaśnił gospodarczej celowości powoływania spółek. Wskazywał natomiast na zamiar wyłączenia przez stronę skarżącą i pozostałe spółki właściwości miejscowej Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. za pomocą powołania spółek prawa handlowego dla wykonywania działalności rolniczej na gruncie będącym w dyspozycji M. P. , P. P. i A. W. -P. Skoro jednak działki rolne położone są na terenie województwa dolnośląskiego i lubuskiego to możliwym było złożenie wniosku na terenie województwa lubuskiego, z pominięciem właściwości organu dolnośląskiego, bez konieczności tworzenia na terenie kraju odrębnych podmiotów prawnych.

Zarówno w treści zaskarżonej decyzji jak i w odpowiedzi na skargę organ wskazał, że we wcześniejszym okresie nie wiedział o istnieniu innych spółek na terenie kraju zarządzających działkami będącymi w dyspozycji M. P. , P. P. i A. W. -P. , a co za tym idzie nie mógł w tym zakresie prowadzić postępowania.

Skoro zatem działania skierowane na pozyskanie korzyści w sposób sprzeczny z celami prawa wspólnotowego mającymi zastosowanie w danym przypadku poprzez sztuczne stworzenie warunków w celu uzyskania takiej korzyści (co wcześniej wykazano), prowadzą do nieprzyznania korzyści (wedle art. 4 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE, EURATOM) Nr 2988/95 oraz art. 30 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. UE L 30 z 31.01.2009 r. str. 16), przeto jest oczywiste, że organy działały zgodnie z przywołanymi przepisami prawa wspólnotowego, co w zupełności, bez odwoływania się do pozostałych argumentów, w pełni uzasadniało odmowę przyznania skarżącej spółce wsparcia, o które wnioskowała.

Organy wyjaśniły dlaczego, pomimo poprawności formalnej wniosku o płatność, stworzone zostały warunki umożliwiające uzyskanie korzyści sprzecznych z celami systemu wsparcia. Zweryfikowały, czy wnioskująca o płatność Spółka prowadziła na deklarowanych gruntach działalność rolniczą. I tak w trakcie postepowania o przyznanie płatności na 2013 rok dla wnioskodawcy "A" sp. z o.o. w S. ustalono, że M. P. jest również umocowany do reprezentowania innych jednoosobowych spółek z ograniczoną odpowiedzialnością lub w organizacji. Spółki te zostały utworzone na terenie 5 województw, natomiast grunty są zlokalizowane na terenie województwa dolnośląskiego i w przypadku dwóch działek na terenie województwa lubuskiego, a zatem poza siedzibami spółek, zarejestrowanych w województwach wielkopolskim, śląskim, małopolskim, łódzkim, mazowieckim. Dla wszystkich tych spółek jedynym udziałowcem i osobą uprawnioną do reprezentowania jest M. P. . Wszystkie spółki posiadają tożsamy przedmiot działalności, a działki zadeklarowane przez nie w 2013 roku są własnością lub pozostają w użytkowaniu A. W. -P. , P. P. , M. P. . Nadto Spółki "B" i "C" zgodnie z wpisem do ewidencji producentów maja wskazany ten sam numer rachunku bankowego. Okoliczności te nie są w sprawie sporne, przyznał je reprezentujący stronę skarżącą M. P. , a dodatkowo wyjaśnił, że powołanie spółek było motywowane wyłączeniem właściwości miejscowej organu tj. Kierownika Biura Powiatowego ARiMR we W. , a to w związku z nie wydawaniem przez ten organ decyzji.

Sąd nie stwierdził naruszenia przez organy powoływanych w skardze przepisów kodeksu cywilnego (art. 33, art. 35, art. 38) oraz przepisów kodeksu spółek handlowych (art. 151 § 1 i art. 201 § 1). W sprawie nie budzi wątpliwości, że stroną postępowania i adresatem decyzji jest osoba prawna - "A" sp. z o.o. w Sosnowcu, wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem [...] Powołane przez stronę skarżącą definicje gospodarstwa rolnego i rolnika, mają w pełni zastosowanie w sprawie i do nich również prawidłowo odwołał się organ w zaskarżonej decyzji. W tym zakresie pełne zastosowanie do realiów niniejszej sprawy znajduje powołany już wyrok TSUE w sprawie C-434/12, który odnośnie znaczenia art. 4 ust. 8 rozporządzenia Komisji (WE) nr 65/2011 wskazał, że dokonując oceny sztucznie stworzonych warunków można odwołać się do takich elementów jak więź prawna, ekonomiczna, personalna oraz na wskazówkach świadczących o istnieniu zamierzonej koordynacji pomiędzy tymi podmiotami. Kryteriami tymi posługiwał się organ dokonując weryfikacji wniosku o płatność będącą przedmiotem postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi. Zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Organy w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Ocena dowodów oraz wnioski z niej wynikające odpowiadają zasadom logiki i doświadczenia życiowego.

O prawidłowości podjętego rozstrzygnięcia przekonuje uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Ustalenie istnienia przesłanek z rozporządzenia nr 73/2009 skutkowało odmową przyznania płatności i brak jest podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił jako niezasadną.