Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 1806/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie ( WSA, As. WSA Ewa Machlejd, Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), , Protokolant Edyta Kuczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 listopada 2004 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu [...] na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7lipca 1994 r. Prawo budowlane nakazał A. W. rozbiórkę wiaty stalowej o wymiarach 5,80 x 5,90m, wybudowanej na działce nr ew. [...] w [...] przy ul. [...], bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę.

W uzasadnieniu stwierdził, że zgodnie z oświadczeniem współwłaściciela nieruchomości S. D. przedmiotowa wiata wybudowana została po 1998 r.

Z analizy planu zagospodarowania działki, stanowiącego załącznik do pozwolenia na budowę-rozbudowę budynku usługowego decyzji z dnia [...] czerwca 1995 r. nr [...] wynika, że w dacie wydania tejże decyzji wiaty w tym miejscu nie było. Pojawiła się natomiast na mapie sytuacyjno-wysokościowej datowanej na dzień [...] maja 2000 r. W świetle powyższego nie można dać wiary oświadczeniom inwestora, ze wiata została wybudowana przed 1993 rokiem. Niniejsze ustalenia wypełniają przesłanki z art. 48 ustawy Prawo budowlane.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania A. W., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu podał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie [...] słusznie nakazał rozbiórkę wiaty, bowiem inwestor nie dysponował decyzją o pozwoleniu na jej budowę. Wobec tego, że wiata została pobudowana po 1998 r. samowolnie spełnione zostały warunki z art. 48 Prawa budowlanego, który obliguje organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła A. W., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Skarżąca w uzasadnieniu wyjaśniła, że w całości kwestionuje fakt, iż wiata pobudowana została po 1998 r. Od początku postępowania w tej sprawie podawała, że została ona wybudowana w okresie 1990-1991 i służyła jako magazyn materiałów budowlanych.

Organy administracji obu instancji nie przeprowadziły natomiast żadnej kontroli w zakresie daty jej wybudowania.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).

Skarga nie jest zasadna.

Zaskarżonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzji nie można zasadnie postawić zarzutu naruszenia prawa.

Zgodnie z treścią art. 48 ustawy Prawo budowlane (obowiązującego w dacie wydawania zaskarżonej decyzji) właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia.

Pojęcie obiektu budowlanego zostało zdefiniowane w art. 3 ust. 1 ustawy Prawo budowlane i zgodnie z tym przepisem obiektem budowlanym może być budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi albo budowla stanowiąca całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, albo obiekt małej architektury.

Będąca przedmiotem niniejszej sprawy wiata nie może być uznana za budynek, ani też za obiekt małej architektury, może być natomiast uznana niewątpliwie za budowlę. Pojęcie budowli zdefiniowane zostało w art. 3 ust. 3 ustawy Prawo budowlane.

Poza sporem pozostaje w niniejszej sprawie , że skarżąca przystępując do wykonania robót budowlanych nie posiadała decyzji o pozwoleniu na budowę. Ten fakt potwierdza sama A. W. w protokole kontroli dokonanej w dniu [...] stycznia 2003 r. (k. 29), jak również właściciel działki – jej ojciec S. D.

Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę.

Bezspornym jest też fakt, iż skarżąca, będąca inwestorem przedmiotowej wiaty, nie ukończyła jej przed dniem [...] stycznia 1995 r., co skutkuje tym, iż w niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.

Wynika to z planu zagospodarowania działki, stanowiącego załącznik do pozwolenia na budowę-rozbudowę budynku usługowego decyzji z dnia [...] czerwca 1995 r. nr [...] – w dacie wydania tej decyzji (czerwiec 1995 r.) wiaty w tym miejscu nie było. Pojawiła się ona natomiast na mapie sytuacyjno-wysokościowej z dnia [...] maja 2000 r. Ten fakt potwierdza właściciel nieruchomości, na której powstała budowla – S. D. Konsekwentnie zarówno w protokołach kontroli w dniu [...] grudnia 2000 r., jak i w dniu [...] stycznia 2003 r. wyjaśnia, że wiata powstała po 1998 r.

Na rozprawie w dniu [...] listopada 2004 r. konkretnie podał, ze gdy wrócił z [...] w 1998 r. wiaty jeszcze nie było, a gdy w sprawach służbowych w tym samym roku powrócił do tego kraju i następnie do [...] przyjechał w 1999 r. wiata była w budowie.

Zważywszy na powyższe stwierdzić należy, iż dyspozycje zawarte w art. 48 ustawy Prawo budowlane zostały spełnione. Nie zachodzi też w niniejszej sprawie okoliczność z art. 49 powołanej wyżej ustawy, według którego "nie można nakazać rozbiórki, o której mowa w art. 48, jeżeli upłynęło 5 lat od dnia zakończenia budowy obiektu budowlanego lub jego części (...)".

Okoliczności faktyczne i prawne wskazują, ze zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami prawa materialnego, nie nastąpiło też naruszenie przepisów prawa procesowego w zakresie mającym wpływ na wynik sprawy.

Kontrolując zgodność zaskarżonej decyzji z prawem, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może posługiwać się innymi kryteriami oceny niż te, które wynikają z przepisów prawa.

W tej sytuacji, skoro Sąd nie stwierdza, aby zaskarżona decyzja naruszała przepisy prawa, skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).