Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 629/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2010-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatki inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 8,9
journal: Dz.U. 2006 nr 121 poz 844
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 629/09 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 2 marca 2010r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Grażyna Firek, Sędziowie: WSA Agnieszka Jakimowicz, WSA Bogusław Wolas (spr.), Protokolant: Iwona Sadowska - Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2010r., sprawy ze skargi M. B., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 22 grudnia 2008r. Nr [...], w przedmiocie podatku od środków transportowych, - s k a r g ę o d d a l a -


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta, decyzją z dnia 10 września 2008 r. nr [...], określił M.B. wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od środków transportowych na łączną kwotę 2 888,00 zł. Przeprowadzone przez organ I instancji postępowanie potwierdziło bowiem, że w/W pozostaje właścicielem dwóch autobusów.

W odwołaniu od powyższej decyzji podatnik wskazał na swoją trudną sytuację finansową i wniósł "o ponowne rozważenie całej sprawy".

Decyzją z 22 grudnia 2008 r. o nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy, powołując się na przepisy ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2006 r., nr 121, poz. 844 ze zm.), dalej zwanej "u.p.o.l.", podał, że odwołujący nie wypełnił obowiązku podatkowego wynikającego z ustawy i nie złożył deklaracji na podatek od środków transportowych. Spowodowało to wszczęcie z urzędu postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w tym podatku, w toku którego ustalono, że podatnik jest właścicielem dwóch pojazdów – autobusów. W konsekwencji została wydana decyzja określająca wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych na łączną kwotę 2 888 zł. Organ odwoławczy stwierdził, że postępowanie zostało przeprowadzone prawidłowo, również decyzja organu I instancji jest prawidłowa.

W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, podatnik wniósł o jej zmianę i niewymierzanie zobowiązania podatkowego, zarzucając "naruszenie prawa i interesu prawnego obywatela, poprzez utrzymanie w mocy decyzji I instancji". Skarżący przyznał, że samochody nie zostały przez niego wyrejestrowane, gdyż nie ma na to środków pieniężnych. Pojazdy te z uwagi na ich stan techniczny nie nadają się do używania i nie przedstawiają żadnej wartości. Skarżący jeszcze raz wskazał na swoją tragiczna sytuację finansową.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 z późn. zm - oznaczana dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.).

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 8 pkt 7 u.p.o.l., opodatkowaniu podatkiem od środków transportowych podlegają m. in. autobusy. Natomiast z art. 9 u.p.o.l. wynika, że

- obowiązek podatkowy w zakresie podatku od środków transportowych, ciąży na osobach fizycznych i osobach prawnych będących właścicielami środków transportowych. Jak właścicieli traktuje się również jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, na które środek transportowy jest zarejestrowany, oraz posiadaczy środków transportowych zarejestrowanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako powierzone przez zagraniczną osobę fizyczną lub prawną podmiotowi polskiemu (ust. 2),

- obowiązek podatkowy powstaje od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a w przypadku nabycia środka transportowego zarejestrowanego - od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został nabyty (ust. 4). Obowiązek podatkowy powstaje także od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym środek transportowy został dopuszczony ponownie do ruchu po upływie okresu, na jaki została wydana decyzja organu rejestrującego o czasowym wycofaniu tego pojazdu z ruchu (ust. 4a).

- zarejestrowanie środka transportowego oznacza jego rejestrację, z wyjątkiem rejestracji czasowej, w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym (ust. 4b),

- obowiązek podatkowy wygasa z końcem miesiąca, w którym środek transportowy został wyrejestrowany lub wydana została decyzja organu rejestrującego o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu, lub z końcem miesiąca, w którym upłynął czas, na który pojazd powierzono (ust. 5),

- podmioty, na których ciąży obowiązek podatkowy są obowiązane:

1) składać, w terminie do dnia 15 lutego właściwemu organowi podatkowemu, deklaracje na podatek od środków transportowych na dany rok podatkowy, sporządzone na formularzu według ustalonego wzoru, a jeżeli obowiązek podatkowy powstał po tym dniu - w terminie 14 dni od dnia zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie tego obowiązku;

2) odpowiednio skorygować deklaracje w razie zaistnienia okoliczności mających wpływ na powstanie lub wygaśnięcie obowiązku podatkowego, lub zmianę miejsca zamieszkania, lub siedziby - w terminie 14 dni od dnia zaistnienia tych okoliczności;

3) wpłacać obliczony w deklaracji podatek od środków transportowych - bez wezwania - na rachunek budżetu właściwej gminy.

Jak wynika z art. 10 ust. 1 u.p.o.l. rada gminy określa, w drodze uchwały, wysokość stawek podatku od środków transportowych.

Zgodnie z art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiążę powstanie takiego zobowiązania. Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego.

W rozpoznanej sprawie poza sporem pozostaje, że: skarżący jest właścicielem pojazdów – dwóch autobusów (o nr rejestracyjnym [...], marka i typ: A, o nr rejestracyjnym [...], marka i typ: T.), nie wypełnił obowiązku podatkowego wynikającego z ustawy i nie złożył deklaracji na podatek od środków transportowych. W skardze skierowanej do tut. Sądu skarżący przyznał, że auta nadal są zarejestrowane pomimo tego, że nie są technicznie sprawne. Z uwagi na bardzo trudną sytuację finansową nie posiada on środków na ich wyrejestrowanie.

W świetle wyżej zacytowanych przepisów stwierdzić należy, że podniesione przez skarżącego okoliczności, w szczególności zły stan techniczny pojazdów i niekorzystanie z nich przez właściciela, nie powodują zwolnienia z obowiązku płacenia podatku. Bez znaczenia dla tego obowiązku byłby również fakt np. zutylizowania pojazdu, wywozu pojazdu z kraju, czy jego kradzieży. Wpływ na wygaśnięcie tego obowiązku ma bowiem dopiero: wyrejestrowanie pojazdu, jego zbycie (czyli przeniesienie prawa własności pojazdu) czy wydanie decyzji przez organ rejestrujący o czasowym wycofaniu pojazdu z ruchu, lub upływ czasu, na który pojazd powierzono. Wyrejestrowanie pojazdu następuje na wniosek właściciela pojazdu w drodze decyzji uchylającej decyzję o wydaniu dla tego pojazdu dowodu rejestracyjnego, w przypadkach określonych w art. 79 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., nr 108, poz. 908 ze zm.).

W świetle powyższych rozważań brak jest więc podstaw do stwierdzenia naruszenia przez organy podatkowe przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych przez uznanie, że M. B. był zobowiązany do zapłaty podatku od środków transportowych od posiadanych przez niego dwóch autobusów. Dopóki bowiem nie złoży on, jako właściciel pojazdów wniosków o ich wyrejestrowanie i w konsekwencji nie zostaną wydane przez właściwy organ decyzje w tym przedmiocie, dopóty ciążyć na nim będzie obowiązek podatkowy w podatku od środków transportowych.

Podnoszone przez skarżącego okoliczności dotyczące jego trudnej sytuacji finansowej nie mogą być przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu i pozostają bez wpływu na dokonaną przez Sąd ocenę zaskarżonej decyzji. Podatek od środków transportowych jest bowiem podatkiem majątkowym związanym z posiadaniem prawa własności. Podnoszone przez skarżącego okoliczności będą natomiast badane w toku postępowania w przedmiocie umorzenia powstałej zaległości w podatku od środków transportowych.

Przedstawiona argumentacja, zdaniem Sądu uzasadnia oddalenie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

W tej sytuacji orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.