Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 798/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Uchylono zaskarżone postanowienie w całości

SENTENCJA

Sygnatura akt II SA/Wr 798/02 WYROK WIMIENIURZECZYPOSPOLIT EJ POLSKIEJ Dnia 2 grudnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Halina Kremis (sprawozdawca) Sędziowie: NSA Andrzej Jurkiewicz NSA Julia Szczygielska Protokolant: Katarzyna Grott po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. K. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. na rzecz skarżącego 10 zł kosztów postępowania sądowego; III. nie orzeka w przedmiocie możliwości wykonania uchylonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Sygnatura akt II SA/Wr 798/02

UZASADNIENIE

Postanowieniem D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r (Nr [...]), wydanym na podstawie art. 59 § 1 i 2 kpa, po rozpatrzeniu wniosku A. K. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. z dnia [...] r. (Nr [...]), nakazującej A. i A. K. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania budynku gospodarczego na działce nr [...] w M., gmina D., odmówiono A. K. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od opisanej decyzji. Na uzasadnienie organ wskazał, że decyzją z dnia [...] r. (Nr [...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. nakazał A. i A. K. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania budynku gospodarczego na działce nr [...] w M., gmina D .

A. K. wystąpił w dniu [...] r. do organu odwoławczego z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji uzasadniając, iż nie otrzymał korespondencji dotyczącej tego orzeczenia. Wnioskujący uprawdopodobnił, iż przyczyną nieodebrania przez niego decyzji mogło być nieprawidłowe funkcjonowanie poczty w związku ze zmianą siedziby placówki pocztowej.

Organ odwoławczy rozpatrzył złożony wniosek i stwierdził, iż jakkolwiek wniosek mógłby zostać uznany za uzasadniony, to nastąpiły inne uchybienia uniemożliwiające podjęcie rozstrzygnięcia korzystnego dla zainteresowanego. Zgodnie bowiem z art. 58 § 2 kpa przywrócenie terminu jest możliwe jedynie po spełnieniu łącznie dwóch przesłanek: złożenia prośby o przywrócenie terminu oraz dopełnienia czynności, dla której był określony termin - w rozpatrywanej sprawie jest nią złożenie odwołania. W związku z tym, iż A. K. uchybił przepisowi umożliwiającemu przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, bowiem nie dołączył do prośby odwołania od decyzji, dlatego organ nie znajduje podstaw do pozytywnego załatwienia wniosku.

Na opisane postanowienie skargę do sądu administracyjnego złożył A. K . W skardze zawarł przede wszystkim zarzuty dotyczące decyzji organu pierwszej instancji, a dodatkowo wskazał na fakt, że w ostatnim czasie był wielokrotnie hospitalizowany, a kwestionowana decyzja pozbawia go możliwości spokojnej pracy.

W doręczonej sądowi odpowiedzi na skargę D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:

Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).

2

Sygnatura akt II SA/Wr 798/02

Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne i postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Z taką kontrolą mamy do czynienia w sprawie niniejszej.

Zaskarżone postanowienie podlega wyeliminowaniu z obrotu prawnego.

Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego rozpoznawanie wniosku o przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne przed wezwaniem strony do podjęcia czynności procesowej, objętej wnioskiem (vide np. wyrok NSA z dnia 2 sierpnia 2000 r., SA/Bk 142/00, OSP 2002, nr 5, poz. 72), w którym zawarto tezę, że "nie można przejść do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu przed wezwaniem strony do dokonania czynności procesowej, której w terminie nie dokonała. Gdyby skarżący nie uczynił zadość temu wezwaniu, wówczas to - zgodnie z art. 64 § 2 kpa -wniosek o przywrócenie terminu należałoby pozostawić bez rozpoznania, a nie wydawać postanowienie o odmowie przywrócenia terminu". Identyczne stanowisko w omawianej kwestii zajmuje piśmiennictwo. I tak przykładowo Ludwik Żukowski w glosie do tego orzeczenia (tamże opublikowanej) wskazuje "wniosek o przywrócenie terminu odpowiadać powinien minimum wymogów formalnych określonych w art. 63 § 1, § 2 i § 3 kpa, które w tym wypadku znajdują swe zastosowanie. Wniosek, o jakim mowa, może być wniesiony pisemnie, telegraficznie lub za pomocą dalekopisu, telefaksu, poczty elektronicznej, a także ustnie do protokołu. [...]

Dodatkowym wymogiem będzie określona w art. 58 § 2 zd. drugie kpa powinność jednoczesnego z wniesieniem prośby o przywrócenie terminu dopełnienia czynności, dla której określony był termin. W przypadku ubiegania się o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania obowiązek ten będzie polegał na jednoczesnym wniesieniu odwołania. Nie może zatem ulegać wątpliwości, iż niedopełnienie obowiązku jednoczesnego dokonania czynności skutkować może tylko [...] koniecznością zastosowania procedury z art. 64 § 2 kpa, polegającej na wezwaniu wnoszącego wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, której w terminie nie dokonał (w tym przypadku wezwania do wniesienia odwołania od decyzji), pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu. W żadnym przypadku nie zachodzi tu możliwość wydania postanowienia o odmowie przywrócenia terminu".

Zatem w niniejszym postępowaniu kompetentny organ nie mógł odmówić wnioskowi o przewrócenie terminu do złożenia odwołania bez wezwania strony do dołączenia odwołania w trybie art. 64 § 2 kpa. Dlatego zaskarżone postanowienie, jako co najmniej przedwczesne, podlega wyeliminowaniu z obrotu prawnego.

Należy tu dodatkowo zwrócić uwagę na fakt, że z uzasadnienia postanowienia wynika, iż argumentacja strony w zakresie samego omieszkania terminu wydaje się być dla organu przekonująca, co może być przedmiotem rozważań organu w przypadku, gdy dojdzie do merytorycznej oceny wniosku.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu będzie uzupełnienie postępowania we wskazanym wyżej zakresie, o ile organ uzna, że nastąpiło istotnie uchybienie terminu do złożenia odwołania. W pierwszym bowiem rzędzie należy rozważyć, czy w sprawie doszło do doręczenia stronie w sposób zgodny z kodeksem postępowania administracyjnego kwestionowanej decyzji, bo od tego zależy czy w ogóle dla strony biegnie termin do wniesienia odwołania.

Reasumując, wobec stwierdzenia, że w toku postępowania przed organem drugiej instancji doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy, zaskarżone postanowienie należało uchylić, pomyśli art. 145 § 1

3

Sygnatura akt II SA/Wr 798/02

pkt lc ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczenie o kosztach postępowania znajduje podstawę w art. 200 tejże ustawy.