Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 970/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło, Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras, Eugeniusz Wasilewski (spr.), Protokolant Bartosz Piwoński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2006 r. sprawy ze skargi Gminnej Gospodarki [...] Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 13 lutego 2006 r. Gminna Gospodarka [...] Spółka z o.o. w W., powołując się na przepisy art. 2 ust. 1, art. 6 ust .1 oraz art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, zwróciła się do Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. o wydanie kopii postanowienia [...], wraz z uzasadnieniem.

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. decyzją z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] odmówił wydania kserokopii żądanego postanowienia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podatkowy przyjął, iż strona nie posiada tytułu prawnego do uzyskania kserokopii postanowienia nr [...] wydanego dnia [...] listopada 2005 r. w sprawie z wniosku Miasta W. w przedmiocie umorzenia odsetek od zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za lata 1999 -2003, gdyż dane w nim zawarte stanowią tajemnicę skarbową, do której dostęp mają tylko podmioty wymienione w art. 298 ustawy Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).

W odwołaniu od powyższej decyzji Spółka zarzuciła organowi podatkowemu obrazę przepisów prawa materialnego:

─ art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, poprzez pominięcie, iż przedmiotem zapytania była działalność podmiotu będącego władzą publiczną lub pełniącą zadania publiczne oraz

─ art. 298 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, poprzez błędne jego przywołanie.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

Zdaniem organu odwoławczego, powołanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w uzasadnieniu decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej normy prawnej art. 5 ust. 1ustawy było prawidłowe. Podstawa prawna wydania decyzji przez organ pierwszej instancji została oparta na przepisie ujętym w art. 5 ust. 1, który stanowi wyjątek od zasady określonej w ust. 3 tegoż artykułu i nie posiada on bytu samoistnego, a to z kolei skutkuje, iż nie może zostać zinterpretowany bez uwzględnienia ogólnej zasady wyrażonej w ust. 3 ustawy. Wobec powyższego zarzut strony w tym zakresie nie jest zasadny.

Odnosząc się do kolejnego zarzutu odwołania, dotyczącego błędnego przywołania w decyzji organu pierwszej instancji art. 298 ustawy Ordynacja podatkowa, który to przepis, zdaniem strony, musi być odczytywany łącznie z przepisem podstawowym – art. 293, organ wskazał na regulacje dotyczące tajemnicy skarbowej, zawarte w Dziale VII ustawy Ordynacja podatkowa (artykuły od 293 do 305). Podstawowe znaczenie należy przypisać art. 293 ustawy. Zgodnie z art. 293 § 1, tajemnicą skarbową objęte są indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników, płatników lub inkasentów. Z zapisu § 2 pkt 3 wynika, że tajemnicą skarbową objęte są również dane zawarte w aktach postępowania podatkowego.

Rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji zawarte w postanowieniu z dnia [...] listopada 2005 r. zostało podjęte na podstawie materiałów i dokumentów zgromadzonych w toku postępowania, które niewątpliwie stanowią akta sprawy. Zatem dane zawarte w rozstrzygnięciu organu podatkowego w sprawie indywidualnego wymiaru podatku przez konkretnego podatnika, którym jest przedmiotowe postanowienie, stanowią tajemnicę skarbową. Informacje zawarte w tych aktach, stanowiące tajemnicę skarbową, mogą być udostępnione stronom lub podmiotom enumeratywnie wymienionym w art. 298 ustawy Ordynacja podatkowa.

W ocenie organu odwoławczego, Gminna Gospodarka [...] Sp. z o.o. w W. nie jest stroną przedmiotowego postępowania, ani nie należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 298 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym nie posiada legitymacji do uzyskania kserokopii postanowienia. Powołanie się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przez Naczelnika Urzędu Skarbowego na art. 298 ustawy Ordynacja podatkowa, posiada istotne znaczenie w przedmiotowej sprawie. Z treści powyższego artykułu wynika, że skarżący nie mieści się w katalogu podmiotów uprawnionych do udostępnienia mu tajemnicy skarbowej, co w dalszej kolejności stanowi przesłankę do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Organ podkreślił, iż artykuły 294-305 ustawy Ordynacja podatkowa, odnoszące się do tajemnicy skarbowej, są ściśle związane z art. 293, który wprowadza jej zakres przedmiotowy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Gmina Gospodarka [...] Sp. z o.o. w W. zarzuciła powyższej decyzji:

─ obrazę przepisów postępowania w postaci art. 107 § 3 k.p.a., przez brak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśnienia, na czym w sprawie niniejszej miałaby polegać tajemnica skarbowa podlegająca ochronie oraz jakie dane zawarte w postanowieniu Naczelnika [...] US W. z [...] listopada 2005 r. nr [...] stanowią tajemnicę skarbową,

─ obrazę przepisów prawa materialnego w postaci art. 5 ust. 3 ustawy z 6 września 2001 r. (Dz. U. Nr 112 poz. 1198 z póżn. zm.) o dostępie do informacji publicznej, przez dowolne przyjęcie, iż odmowa udostępnienia przez Naczelnika [...] US W. nastąpiła w oparciu o uzasadnione zastosowanie art. 5 ust. 1 nin. ustawy, mimo iż w uzasadnieniach zarówno organu I, jak i II instancji nie wskazano, na czym miałaby polegać wymieniona w tymże przepisie tajemnica ustawowo chroniona,

─ obrazę przepisów prawa materialnego w postaci art. 298 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. (Dz. U. Nr 137 poz. 926 z późn. zm.) Ordynacja podatkowa, przez błędne jego przywołanie, jako że powyższy przepis nie ma zastosowania w sprawie niniejszej.

Wskazując na powyższe, skarżąca wnosiła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia oraz decyzji Naczelnika [...] US W. z [...] marca 2006 r. sygn. [...] i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Naczelnikowi [...] US W..

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie, stwierdzając, iż informacje zawarte w postanowieniu Naczelnika Urzędu Skarbowego stanowią tajemnicę skarbową, określoną w art. 293 ustawy Ordynacja podatkowa, co w związku z art. 298 tej ustawy wyłącza możliwość udostępnienia jej kserokopii skarżącej Spółce.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej – sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. przepisami prawa obowiązującymi w dniu podjęcia zaskarżonego aktu lub czynności.

W ocenie Sądu, skarga analizowana w aspekcie tych podstaw nie zasługuje na uwzględnienie.

Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198) w art. 1 ust. 1 zawiera definicję informacji publicznej, stanowiąc, iż jest nią każda informacja o sprawach publicznych, podlegająca udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w niniejszej ustawie. Prawo dostępu do informacji publicznej ma charakter powszechny, bowiem w art. 2 ust. 1 ustawa przyznaje je każdemu, zakazując równocześnie w ust. 2 żądania od osoby wykonującej to prawo wykazania interesu prawnego lub faktycznego.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy, prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to istotne dla interesu publicznego, wglądu do dokumentów urzędowych i dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej, pochodzących z powszechnych wyborów.

Spółka we wniosku z dnia 13 lutego 2006 r. z powołaniem się na przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej domagała się wydania kopii postanowienia.

W art. 6 ust. 1 powołanej ustawy, wymieniając rodzaj informacji publicznej, ustawodawca w pkt 4 lit. "a" wymienił również tę, która dotyczy m.in. treści i postaci dokumentów urzędowych, w szczególności treści aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. W powyższym rozumieniu informacja, o której udostępnienie zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego Gospodarka [...] Spółka z o.o. stanowiła informację publiczną.

Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu – jak o tym stanowi art. 5 ust. 1 – w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Taką tajemnicą ustawowo chronioną jest tajemnica skarbowa.

Zgodnie z art. 293 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia i1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.), indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników, płatników lub inkasentów objęte są tajemnicą skarbową. Stosownie do § 2 powołanego art. 293, przepis § 1 stosuje się również do danych zawartych w:

1) informacjach podatkowych przekazywanych organom podatkowym przez podmioty inne niż wymienione w § 1,

2) aktach dokumentujących czynności sprawdzające,

3) aktach postępowania podatkowego, kontroli podatkowej oraz aktach postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe,

4) dokumentacji rachunkowej organu podatkowego,

5) informacjach uzyskanych przez organy podatkowe z banków oraz z innych źródeł niż wymienione w § 1 lub w pkt 1.

Trafnie zatem organy obu instancji wywodzą, iż dane, ujawnienia których domagała się Spółka stanowią tajemnicę skarbową w rozumieniu art. 293 ustawy Ordynacja podatkowa, a zatem odmowa ujawnienia tych danych znajdowała oparcie w przepisach prawa. Zgodzić się bowiem należy z argumentacją, iż rozstrzygnięcie organu zawarte w żądanym postanowieniu z dnia [...] listopada 2005 r. zostało podjęte na podstawie materiałów i dokumentów zgromadzonych w toku postępowania, które niewątpliwie stanowią akta sprawy. Dane zaś zawarte w rozstrzygnięciu organu podatkowego w sprawie indywidualnego wymiaru podatku przez konkretnego podatnika, którym jest przedmiotowe postanowienie, stanowią tajemnicę skarbową.

W trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej mogą być ujawnione dane podatników jedynie od strony zbiorczej, a nie z punktu widzenia konkretnego podatnika i decyzji podjętej przez organ podatkowy w jego sprawie, a takich właśnie danych żądał wnioskodawca.

Dokonana przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. ocena wniosku Gminnej Gospodarki [...] Spółka z o.o. jest zasadna, gdyż z treści wniosku, w sposób niebudzący wątpliwości, wynika, iż żądano wydania kopii postanowienia wraz z uzasadnieniem. Żądano w istocie danych zawartych w aktach postępowania podatkowego, chronionych przepisem art. 293 § 2 pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa jako tajemnica podatkowa.

Nie znajduje zatem w okolicznościach tej sprawy uzasadnienia zarzut naruszenia prawa, polegający na nieustaleniu, jakie dane zawarte w odpowiedzi na pytania Spółki, objęte są konkretną tajemnicą. Wobec wyraźnej treści żądania wydania kopii postanowienia przy zestawieniu go z normą art. 293 § 1 Ordynacji podatkowej, zbędnym było wykazywanie jakie dane zawarte w postanowieniu Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] listopada 2005 r. nr [...] stanowią tajemnicę skarbową.

Z powyższych względów, uznając iż dokonana przez organy wykładnia przepisów prawa materialnego była prawidłowa, zaś zarzut naruszenia przepisów postępowania jest nieuzasadniony, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).