Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1257/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-10-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Tomasz Szmydt, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 października 2020 r. sprawy ze skargi P. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga [...] S.A. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu [...] znak [...], [...] z dnia [...] maja 2020 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.

Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy:

Wnioskiem z dnia [...] marca 2020 r. (data wpływu do organu – [...] marca 2020 r.) [...] S.A. z siedzibą w W. (zwana dalej: skarżąca, spółka), zwróciła się do Prezesa Urzędu [...] (zwany dalej: [...], organ) w trybie art. 2 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r. poz. 1429 ze zm., zwana dalej: u.d.i.p.) o udostępnienie następującej informacji publicznej:

1. wniosku [...] S.A. z siedzibą w W., wpisanej do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy w W. [...] pod numerem KRS: [...], NIP: [...], REGON: [...] (zwana dalej: [...] S.A.), zawartego w piśmie z dnia [...] kwietnia 2019 r., znak: [...], uzupełnionego pismami: z dnia [...] czerwca 2019 r., znak: [...], z dnia [...] lipca 2019 r., znak: [...], z dnia [...] lipca 2019 r., znak: [...], z dnia [...] września 2019 r.. znak: [...], z dnia [...] września 2019 r., znak: [...] oraz z dnia [...] września 2019 r., znak: [...], w sprawie zatwierdzenia taryfy dla usług dystrybucji energii elektrycznej oraz

2. wniosku [...] S.A. z dnia [...] grudnia 2019 r., znak: [...], uzupełnionego pismami: z dnia [...] grudnia 2019 r., znak: [...] oraz z dnia [...] grudnia 2019 r., znak: [...] o zmianę decyzji [...] z dnia [...] września 2019 r., znak: [...], zatwierdzającej taryfę dla usługi dystrybucji energii elektrycznej.

Jako podstawę wniosku skarżący wskazał, że w świetle utrwalonego orzecznictwa sądów administracyjnych, informacje wynikające z wniosku przedsiębiorstwa energetycznego o zatwierdzenie przez organ regulacyjny taryfy ciepła lub energii, podlegają reżimowi ustawy o dostępie do informacji

publicznej, zaś z wnioskiem o ich udostępnienie może zwrócić się każdy zainteresowany podmiot.

Z uwagi na fakt, że dokumenty zgromadzone w toku postępowania administracyjnego o zatwierdzenie taryfy dla usług dystrybucji energii elektrycznej [...] S.A. mogą zawierać informacje stanowiące tajemnice przedsiębiorstwa, co do których przedsiębiorca ten podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności, organ pismem z dnia [...] marca 2020 roku zwrócił się do [...] S.A. z zapytaniem, czy wyraża ona zgodę na udostępnienie skarżącej wniosku z dnia [...] kwietnia 2019 r.

W odpowiedzi na powyższe zapytanie [...] S.A. wskazała, że wyraża zgodę na udostępnienie spółce wyłącznie następujących dokumentów, które zostały złożone w ramach postępowania o zatwierdzenie taryfy dla usług dystrybucji energii elektrycznej zakończonego wydaniem decyzji z dnia [...] września 2019 r. znak: [...], tj.: pełnomocnictwa dyrektorów do jednoosobowej reprezentacji przed [...] w procesie zatwierdzenia taryfy, arkusza porównania stawek opłat obowiązujących przed zatwierdzeniem nowej taryfy oraz ostatecznie zatwierdzonych, arkusza porównania cen obowiązujących przed zatwierdzeniem nowej taryfy oraz ostatecznie zatwierdzonych, arkusza dotyczącego stawek opłat przyjętych do symulacji zmiany płatności odbiorców - obowiązujących przed zatwierdzeniem nowej taryfy, ostatecznie zatwierdzonych oraz stawek OSD

dostawców usług dystrybucyjnych na danym obszarze oraz oświadczenia o rzetelności sporządzenia taryfy oraz danych zawartych w uzasadnieniu.

Przy piśmie z dnia [...] maja 2020 r. znak: [...] [...] spółce udostępniono żądane dokumenty, które nie zostały objęte tajemnicą przedsiębiorstwa.

Jednocześnie decyzją znak [...], [...] z dnia [...] maja 2020 r. [...], działając na podstawie art. 16 w związku z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., orzekł o odmowie udostępnienia spółce wnioskowanej informacji publicznej z wyłączeniem następujących dokumentów: 1) pełnomocnictwa dyrektorów do jednoosobowej reprezentacji [...] S.A. przed [...] w procesie zatwierdzenia taryfy; 2) arkusza porównania stawek opłat obowiązujących przed zatwierdzeniem nowej taryfy oraz ostatecznie zatwierdzonych; 3) arkusza porównania cen obowiązujących przed zatwierdzeniem nowej taryfy oraz ostatecznie zatwierdzonych; 4) arkusza dotyczącego stawek opłat przyjętych do symulacji zmiany płatności odbiorców - obowiązujących przed zatwierdzeniem nowej taryfy, ostatecznie zatwierdzonych oraz stawek OSD dostawców usług dystrybucyjnych na danym obszarze; 5) oświadczenia o rzetelności sporządzenia taryfy oraz danych zawartych w uzasadnieniu (dokument został przekazany do NIK w ramach kontroli prowadzonej przez ten organ).

W uzasadnieniu podjętej decyzji organ wskazał, iż prawo dostępu do informacji publicznej nie jest bezwzględne i doznaje pewnych ograniczeń w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Jednym z nich jest ograniczenie z art. 5 ust. 2 u.d.i.p., ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. Analizując użyte w ww. przepisie pojęcie tajemnicy przedsiębiorcy, należy odwołać się do definicji tajemnicy przedsiębiorstwa zawartej w art. 11 ust 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r.

o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2019 r. poz. 1010 ze zm., zwana dalej: u.z.n.k.), zgodnie z którym przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są powszechnie znane osobom zwykłe zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności.

Organ wyjaśnił dalej, że [...] S.A. jako jedyny uprawniony podmiot zawiadomił o objęciu wniosku o zatwierdzenie taryfy dla usług dystrybucji energii elektrycznej tajemnicą przedsiębiorstwa, czym wypełnił ustawowy obowiązek w zakresie podjęcia działań mających na celu zachowanie tych dokumentów w poufności. Ponadto informacje i dane zastrzeżone z uwagi na tajemnicę przedsiębiorstwa nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, są znane jedynie określonemu kręgowi osób, tj. delegowanym pracownikom [...] S.A. oraz pracownikom organu analizującym przekazany materiał.

Ponadto [...] S.A. wskazała także, że w celu sporządzenia wymaganych przez [...] zestawień tabelarycznych oraz przygotowania wyjaśnień dotyczących poszczególnych pozycji kosztowych oraz metodologii kalkulacji taryfy dla usług dystrybucji energii elektrycznej przedłożyła w postępowaniu administracyjnym szereg szczegółowych danych stanowiących tajemnicę przedsiębiorcy. Dane te dotyczyły m.in.: pracowników [...] S.A., wysokości średnich płac w tym podmiocie, danych ilościowych dotyczących majątku [...] S.A., kosztów zakupu usług dystrybucji od OSD, kosztów energii na pokrycie strat, koszów własnych działalności dystrybucyjnej z podziałem wg rodzajów tych kosztów; wolumenu dostaw energii elektrycznej w okresie lato/zima, portfela zakupu energii elektrycznej (wolumen zakupu, straty i energia zużyta na potrzeby własne przedsiębiorstwa, średnie ceny energii), portfela zakupu usług dystrybucyjnych (wolumen i wartość zakupu w podziale na zakup od poszczególnych OSD, wolumen mocy zakupowych i strat), kalkulacji przychodu dla dystrybucji (wolumen sprzedaży, poziom mocy, liczba odbiorców, przychód w podziale na opłaty, średnie ceny), symulacji płatności odbiorców przedsiębiorstwa (dane imienne wybranych grup odbiorców z danymi sprzedażowymi, symulacje wzrostów płatności dla poszczególnych odbiorców bądź zagregowane grupy taryfowe, porównanie konkurencyjności taryfy względem taryf lokalnego OSD), poziomu zwrotu na kapitale przyjętego do kalkulacji stawek opłat dystrybucyjnych, w tym wartości aktywów, wysokości amortyzacji, nakładów i opłat (dane z Planu Rozwoju) oraz wykonanych nakładów i opłat.

Zdaniem [...], szczegółowa analiza dokumentów wchodzących w skład akt

postępowania administracyjnego o zatwierdzenie taryfy dla usług dystrybucji energii elektrycznej wskazuje, że ich ujawnienie mogłoby narazić [...] S.A. na szkodę i stratę. Dokumenty złożone przez [...] S.A. w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia taryfy dla usług dystrybucji energii elektrycznej zawierają przede wszystkim szczegółowe informacje na temat rzeczywistych i planowanych kosztów tej dystrybucji, warunków technicznych i finansowych dystrybucji tego nośnika oraz innych usług koniecznych do funkcjonowania przedsiębiorstwa, a tym

samym w sposób bezpośredni obrazują szczegóły działalności prowadzonej przez ten podmiot. Informacje te mają zatem realną wartość gospodarczą w relacjach z konkurencyjnymi przedsiębiorcami, a ich przekazanie i wykorzystanie przez innego przedsiębiorcę może negatywnie wpłynąć na pozycję konkurencyjną [...] S.A. i wyrządzić jej szkodę. Podkreślił także, że dokumenty przedłożone w postępowaniu o zatwierdzenie taryfy zawierają szczegółowe kalkulacje stawek opłat dla 25 obszarów działania [...] S.A. Ujawnienie tych informacji może skutkować wykorzystaniem ich przez firmy konkurencyjne w przyszłych zamówieniach w celu uzyskania przewagi konkurencyjnej lub w celu osłabienia pozycji danego podmiotu na rynku. Zatem dokumenty przedłożone w postępowaniu o zatwierdzenie taryfy muszą podlegać ochronie, albowiem zawierają informacje stanowiące dla tego podmiotu wartość gospodarczą.

W konsekwencji organ stwierdził, że zastrzeżone jako tajemnica przedsiębiorstwa przez [...] S.A. dane i dokumenty stanowią dla niej wartość zarówno ekonomiczną, jak i gospodarczą. Zatem dane zgromadzone w dokumentach zastrzeżonych przez ten podmiot stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, a tym samym korzystają z ochrony, o której mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p.

W skardze złożonej na powołaną decyzję do sądu administracyjnego skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. Wydanej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

1. art. 5 ust. 2 u.d.i.p. w związku z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. w związku z w art. 23 ust. 1 i 2 ustawy Prawo energetyczne (Dz. U. 2020 r. poz. 833 ze zm., zwana dalej: p.e.) poprzez ich błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że dokumenty zgromadzone w toku postępowania administracyjnego o zatwierdzenie taryfy dla usługi dystrybucji energii elektrycznej przez [...] S.A., w tym liczba jej pracowników, wysokość średnich płac, wolumen dostaw energii elektrycznej w okresie lato/zima oraz kalkulacja przychodów dla dystrybucji, zawierają informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa, podczas gdy dane i informacje zawarte we wniosku o zatwierdzenie taryfy są istotnym elementem faktograficznym, mającym bezpośredni wpływ na wysokość opłat, które ponoszą odbiorcy końcowi, a tym samym nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa;

2. art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., zwana dalej: k.p.a.) w związku z art. 16 ust. 2 u.d.i.p. poprzez niepełne wskazanie podstawy prawnej rozstrzygnięcia i brak wyjaśnienia przez organ administracji, na czym polegać ma wartość gospodarcza danych zawartych we wniosku o zatwierdzenie taryfy przez [...] S.A. oraz w jaki sposób ujawnienie treści wniosku mogłoby negatywnie wpłynąć na pozycję konkurencyjną [...] S.A. i wyrządzić jej szkodę.

W uzasadnieniu złożonego środka zaskarżenia skarżący szczegółowo omówił przedstawione wyżej zarzuty przywołując tezy wyroków sądów administracyjnych na potwierdzenie słuszności swojego stanowiska.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, przywołując argumentację tożsamą z zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).

Zgodnie z art. 61 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.

Konkretyzację powyższego prawa realizuje ustawa o dostępie do informacji publicznej. Stosownie do treści art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie w niej określonym, przy czym prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu obywatelowi (art. 2 ust. 1 u.d.i.p.). Do udostępnienia informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne (art. 4 ust. 1 ustawy). Art. 6 u.d.i.p. wymienia kategorie informacji publicznej, które na mocy ustawy podlegają udostępnieniu, przy czym z uwagi na treść art. 1 ust. 1 u.d.i.p. nie jest to katalog zamknięty.

Informacją publiczną w rozumieniu ustawy jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Zatem jest nią treść wszelkiego rodzaju dokumentów (wystąpień, opinii i ocen), odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi, bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich. Są nimi zarówno dokumenty bezpośrednio przez nie wytworzone, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań nawet, jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Niezależnie od powyższego, aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej, musi się odnosić do sfery faktów.

W niniejszej sprawie bezsporną jest okoliczność, że spełniony został zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej. W świetle art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., [...] jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej znajdującej się w jego posiadaniu. Z kolei zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, wniosek przedsiębiorstwa energetycznego o zatwierdzenie taryfy dla ciepła obowiązującej w danym roku, przedstawiający koszty przyjmowane do kalkulacji cen i stawek opłat, stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p. (Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2016 r. II SAB/Wa 49/16).

Istotne dla oceny niniejszej sprawy jest ustalenie, czy organ prawidłowo odmówił skarżącemu udostępnienia żądanej informacji publicznej z uwagi na objęcie jej tajemnicą przedsiębiorcy w rozumieniu art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. w związku z art. 11 ust. 4 u.z.n.k..

W myśl art. 5 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Stosownie natomiast do ust. 2 wymienionego przepisu prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa.

Zgodnie ze stanowiskiem, prezentowanym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przepisy określające tryb dostępu do informacji powinny być interpretowane w taki sposób, aby gwarantować obywatelom, innym osobom i jednostkom szerokie uprawnienia w tym zakresie, a wszelkie wyjątki winny być rozumiane wąsko (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 678/11, publ. cbois).

Odmowa udostępnienia informacji publicznej z powołaniem się na tajemnicę przedsiębiorcy wymaga zatem po pierwsze odniesienia się do definicji legalnej tajemnicy przedsiębiorstwa, następnie zbadania treści żądanej informacji w świetle przesłanek zamieszczonych w tej definicji, a dopiero w następstwie tego wykazanie, że zaistniały wszystkie wymienione w niej przesłanki, niezbędne dla wydania decyzji o odmowie dostępu do informacji publicznej na podstawie powyższego przepisu.

Dane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 u.z.n.k., jeżeli spełnione zostały łącznie trzy przesłanki – 1) są to informacje o charakterze technicznym, technologicznym, organizacyjnym przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, 2) są to informacje poufne, tzn. nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, 3) przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania poufności takich informacji. Brak spełnienia choćby jednej z nich dyskwalifikuje daną informację jako tajemnicę przedsiębiorstwa (por. M. Filipek, Zaświadczenie z KRK jako tajemnica przedsiębiorstwa, Zam. Publ. 2010/9/20-23).

Tajemnicę przedsiębiorcy, o której mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. wyprowadza się z tajemnicy przedsiębiorstwa i pojęcia te w zasadzie pokrywają się zakresowo, choć tajemnica przedsiębiorcy w niektórych sytuacjach może być rozumiana szerzej. Na tajemnicę przedsiębiorcy składają się dwa elementy: materialny (np. szczegółowy opis stosowanych technologii, urządzeń) oraz formalny – wola utajnienia danych informacji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 193/13, publ. cbois).

Możliwość ograniczenia prawa z powołaniem się na tajemnicę przedsiębiorcy wchodzi w grę, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) brak wcześniejszego upublicznienia określonych informacji znajdujących się w dokumentacji wniesionej przez przedsiębiorcę; 2) uprawdopodobnienie, że informacje te mają ze względu na swój charakter, sposób zastosowania itp., szczególną wartość gospodarczą, co w konsekwencji ich ujawnienia mogłoby narazić takiego przedsiębiorcę na szkodę; 3) podjęcie przez przedsiębiorcę niezbędnych działań w celu zachowania poufności takich informacji (treść dokumentacji) – powinny one nastąpić w momencie składania odpowiednich dokumentów; ich brak dyskwalifikuje możliwość ograniczenia dostępu do tego typu dokumentów ze względu na tego rodzaju przesłankę, w szczególności, gdy zastrzeżenie tajemnicy mogłoby nastąpić po wcześniejszym wpłynięciu wniosku o udostępnienie informacji (tak Mariusz Jabłoński w opracowaniu – Udostępnienie informacji publicznej w formie wglądu do dokumentów, wyd. PRESSCOM Spółka z o. o. Wrocław 2013, str. 131).

Przechodząc do oceny zaskarżonej decyzji należy stwierdzić, że uzasadniając odmowę udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej organ stwierdził, że żądane informacje nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, posiadają charakter określony w art. 11 ust. 4 u.z.n.k. oraz mają wartość gospodarczą, a spółka podjęła niezbędne działania w celu zachowania informacji w poufności, co pozwala stwierdzić, że te informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa.

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie organ wykazał, iż wnioskowane do udostępnienia w piśmie z dnia [...] marca 2020 roku dane dotyczące wniosków [...] S.A. z dnia [...] kwietnia 2019 roku i z dnia [...] grudnia 2019 roku kierowanych do Prezesa [...], z wyłączeniem dokumentów, które zostały w istocie udostępnione skarżącemu, stanowią tajemnicę przedsiębiorcy. Orzekając wskazał bowiem, że wola utajnienia ww. danych wynika z uzasadnionej potrzeby zabezpieczenia spółki [...] S.A. przed przekazaniem i wykorzystaniem tych danych przez innego przedsiębiorcę. Należy przy tym zaznaczyć, iż dokumenty złożone przez [...] S.A., w postępowaniu w sprawie zatwierdzenia taryfy dla usługi dystrybucji energii elektrycznej, zawierają szczegółowe informacje dotyczące rzeczywistych i planowanych kosztów dystrybucji oraz innych usług koniecznych do funkcjonowania przedsiębiorstwa, przez co w sposób bezpośredni przedstawiają szczegóły działalności gospodarczej prowadzonej przez to przedsiębiorstwo. Stanowią one zatem realną wartość w relacjach konkurencyjnych z innymi przedsiębiorcami prowadzącymi tożsamą działalność.

W kontekście powyższych rozważań za niezasadne uznać należy podniesione w skardze zarzuty, dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego oraz prawa procesowego.

Wynikają one najprawdopodobniej z przyjęcia błędnego poglądu, że to wnioskodawca w rzeczywistości decyduje, które informacje mogą stanowić tajemnicę przedsiębiorcy, a które nie są takową objęte.

Tymczasem o tym, czy określone informacje stanowią tajemnice przedsiębiorcy, organ decyduje in concreto. Nie jest możliwe ogólne wskazanie, bez odniesienia się do okoliczności konkretnej sprawy i zakresu informacji żądanej wnioskiem, które informacje są objęte tajemnicą przedsiębiorcy. Następnie, w razie wniesienia skargi do Sądu, Sąd bada okoliczności sprawy, uzasadnienie decyzji organu i na tej podstawie (znowu in concreto), ocenia, czy zaskarżona decyzja jest prawidłowa. W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, że decyzja jest prawidłowa, a w jej uzasadnieniu organ przekonująco wyjaśnił, dlaczego uznał wnioskowane informacje za objęte tajemnicą przedsiębiorcy. Zarzuty skargi nie są uzasadnione, a w sprawie nie zaistniały żadne okoliczności, które obligowałyby Sąd do wyeliminowania decyzji z porządku prawnego.

Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.