Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 553/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-06-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska – Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. T. na decyzję [...] Kuratora Oświaty i Wychowania w [...] z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie wykreślenia szkoły z ewidencji szkół i placówek niepublicznych - w zakresie wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

M. T., prowadząca Niepubliczny Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy w [...] "[...]", reprezentowana przez radcę prawnego S. B. w skardze na decyzję [...] Kuratora Oświaty i Wychowania w [...] z dnia [...] r., znak: [...] wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wskazaną decyzją organ II instancji utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., znak: [...] w części dotyczącej wykreślenia z prowadzonej przez Powiat [...] ewidencji niepublicznych szkół i placówek oświatowych Niepublicznego Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego w [...] – Zasadniczej Szkoły Zawodowej, natomiast uchylił tę decyzję w części obejmującej datę wykreślenia, ustalając nową datę na 15 maja 2017 r.

Uzasadniając wniosek o wstrzymanie skarżąca podniosła, że Szkoła, którą prowadzi w ramach Niepublicznego Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego od 1 września 2015 r., została bezpodstawnie wykreślona z ewidencji z powodów przez nią niezawinionych, na skutek nieuzasadnionego i nieformalnego polecenia Ministerstwa Edukacji Narodowej o niezwłocznym przekierowywaniu wychowanków tego Ośrodka do innych ośrodków, co doprowadziło do tego, że obecnie w spornym Ośrodku nie ma wychowanków.

Skarżąca podniosła, że poczyniła ogromne nakłady finansowe w celu dostosowania zabudowanej nieruchomości do wymagań działalności opiekuńczo – wychowawczej, dlatego likwidacja Ośrodka, w tym Zasadniczej Szkoły Zawodowej spowoduje ogromne straty finansowe i utratę otrzymywanego wynagrodzenia oraz nieodwracalne skutki. Ponowne powołanie do życia ośrodka wiąże się bowiem z długotrwałymi procedurami związanymi z koniecznością uzyskania odpowiednich zezwoleń i opinii, a wyniku nie można przewidzieć biorąc pod uwagę negatywny obecnie stosunek [...] Kuratorium Oświaty do działalności Ośrodka.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co na następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.), dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

W orzecznictwie przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie miałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04).

Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które – raz zaistniałe – powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. postanowienie NSA z dnia 13 maja 2010 r., II FSK 182/10).

Obowiązek należytego wykazania tych przesłanek spoczywa na wnioskodawcy.

W sprawie niniejszej Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała, że istnieje realne i bezpośrednie niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wiążące się z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Ewentualne uzyskanie na nowo wymaganych pozwoleń i opinii, na które wskazuje, nie może być bowiem traktowane w kategoriach trudnych do odwrócenia skutków.

Skarżąca nie wykazała również, by wykonanie zaskarżonej decyzji powodowało niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody, w szczególności, że wstrzymanie skutków prawnych wykreślenia Zasadniczej Szkoły Zawodowej (utworzonej w ramach Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego) z ewidencji szkół i placówek niepublicznych – bo tylko w takim szerokim znaczeniu można mówić o wykonaniu zaskarżonej decyzji - wyrządziłoby jej szkodę w znacznych rozmiarach.

Z tych względów ogólnie sformułowana okoliczność, że poczyniła "ogromne nakłady finansowe" związane z rozpoczęciem i prowadzeniem działalności opiekuńczo – wychowawczej oraz że wykreślenie Ośrodka – Zasadniczej Szkoły Zawodowej spowoduje utratę dotychczas otrzymywanego wynagrodzenia, nie uzasadnia wniosku o wstrzymanie.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.