Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 290/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-03-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. L. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Z. L. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2011 r. znak : [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: przyznać Z. L. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez Z. L. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych.

Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe i utrzymuje się z dochodu z tytułu zasiłku okresowego z gminy w wysokości 150 zł. miesięcznie oraz z dochodów z gospodarstwa rolnego w wysokości 300 zł. Dodał, ze posiada w gospodarstwie 10 kur i 3 kozy. Oświadczył, że nie posiada oszczędności, akcji i udziałów, wyrobów ze złota, ani innych kosztowności. Nie posiada też wartościowych ruchomości. Miesięczne dochody przeznaczanie są w całości na utrzymanie. Podał, iż posiada nieruchomość rolną o powierzchni 0,32 ha, na której znajduje się budynek mieszkalny o powierzchni 150 m², wymagający remontu. Wyjaśnił, iż w budynku wykorzystuje jedno pomieszczenie o powierzchni 20 m² jako mieszkanie.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje.

Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z konstrukcji powołanego przepisu wynika, że ciężar udowodnienia istnienia okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie spoczywa na stronie.

Oceniając sytuację finansową wnioskodawcy uznano, że znajduje się on w sytuacji materialnej uprawniającej go do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Stwierdzono, że przy posiadanych miesięcznych dochodach wnioskodawca nie jest w stanie samodzielnie ponieść kosztów postępowania sądowego bez spowodowania uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego dla siebie.

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.