Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 2348/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 93, art.157 § 1, art.205 § 1, art.210 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o uzupełnienie wyroku w zakresie postanowienia o kosztach sądowych w sprawie ze skargi kasacyjnej R. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10 sierpnia 2010 r. sygn.. akt I SA/Gl 178/10 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia odmówić uzupełnienia wyroku co do kosztów postępowania sądowego


UZASADNIENIE

Żona Skarżącego będąca jego nieprofesjonalnym pełnomocnikiem w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, występująca w tym postępowaniu łącznie z pełnomocnikiem profesjonalnym – adwokatem P. P., wystąpiła z wnioskiem o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2012 r. sygn. akt II FSK 2348/10 w zakresie postanowienia o kosztach postępowania kasacyjnego, co do kosztów Jej dojazdu na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

W uzasadnieniu wniosku podniosła, że występowała na rozprawie bez adwokata. Poniosła koszty dojazdu na rozprawę, których wysokość w kwocie 137,00 zł udokumentowała. Wyjaśniła, że wniosek o zasądzenie tych kosztów zgłaszała dopiero po ogłoszeniu wyroku, ponieważ nie wiedziała o obowiązku zgłoszenia takiego wniosku wcześniej.

Rozpoznając wniosek Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Podstawą do wystąpienia przez nieprofesjonalnego pełnomocnika o uwzględnienie w kosztach sądowych kosztów przejazdu do sądu jest art.205 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: p.p.s.a. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: p.p.s.a., który stanowi, że do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdu i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego. Uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe pod warunkiem złożenia go w terminie wynikającym z art.210 §1 p.p.s.a. Wobec nie spełnienia tego warunku, wniosek złożony w analizowanej sprawie w trybie art.157 § 1p.p.s.a.nie zasługuje na uwzględnienie.

Art.210 § 1p.p.s.a. stanowi, że strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. Przepis ten nakłada na sąd obowiązek pouczenia o przysługującym stronie uprawnieniu i skutkach zaniechania skorzystania z tego uprawnienia w terminie wskazanym przez ustawodawcę, ale również uprawnia do konstatacji, że brak pouczenia strony działającej bez pomocy prawnej nie może jej obarczać skutkiem w postaci utraty przysługujących jej uprawnień.

W tej sprawie pouczenie o terminie złożenia wniosku o zasądzenie kosztów postępowania dokonane zostało już na etapie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach. W zawiadomieniach o terminach rozpraw przed tym Sądem, doręczonych K. O. jako pełnomocnikowi strony skarżącej, zawarto pouczenie o terminie złożenia wniosku o przyznanie należnych kosztów i skutkach niezachowania tego terminu. Mimo to wniosek został złożony po zamknięciu rozprawy i ogłoszeniu wyroku.

Wyjaśnić należy, że zawiadomienie o rozprawie, ma formę urzędowego formularza, który wypełnia zgodnie z zarządzeniem przewodniczącego lub sędziego sprawozdawcy pracownik sekretariatu. Art. 93 p.p.s.a. wskazuje jedynie obowiązkowe informacje, które w tym zawiadomieniu mają być zawarte. Można w nim jednak zawrzeć także inne informacje, które będą miały znaczenie dla praw i obowiązków strony (w tym poinformowanie strony skarżącej o utracie uprawnienia żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie jej należnych kosztów; por. Dauter B. w: Dauter B. Gruszczyński B. Kabat A. Niezgódka-Medek M. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005 r. s. 231 oraz postanowienie NSA z dnia 19 marca 2010 r. sygn. akt I OZ 194/10, LEX nr 606391). A zatem pokwitowanie przez skarżących doręczenia takiego zawiadomienia stanowi zarazem dowód na pouczenie ich przez Sąd o skutkach niezgłoszenia najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia, wniosku o przyznanie należnych kosztów.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2, art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.