Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 461/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-10-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 90 ust. 2b, ust. 3d
journal: Dz.U. 2016 poz 1943
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jedn.

SENTENCJA

﻿Sygn. akt I SA/Łd 461/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Bożena Kasprzak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Grzegorczyk - Drozda Sędzia WSA Paweł Kowalski Protokolant: St. sekretarz sądowy Dominika Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2018 r. sprawy ze skargi [...] Towarzystwa A w D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji pobranej w nadmiernej wysokości oraz wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, podlegającej zwrotowi wraz z odsetkami oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., po rozpatrzeniu odwołania A w K., utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy D. z dnia [...] r.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy przedstawił ustalony w sprawie stan faktyczny.

A z siedzibą w K., prowadzące na terenie gminy D. Niepubliczne Przedszkole "B" w K., wpisane do ewidencji szkół i placówek niepublicznych prowadzonej przez Wójta Gminy D. pod nr [...], otrzymywało z budżetu gminy D. w latach 2013-2015 dotacje na działalność oświatową.

W okresie od dnia 23 czerwca 2015 r. do dnia 16 października 2015 r. organ udzielający dotacji przeprowadził kontrolę w zakresie prawidłowości wykorzystania i rozliczenia przez Stowarzyszenie udzielonej dotacji oraz dokonał sprawdzenia zgodności ze stanem faktycznym liczby uczniów wykazywanych w comiesięcznych informacjach w ww. latach oraz w I półroczu 2015 r. W wyniku kontroli stwierdzono wiele nieprawidłowości, opisanych szczegółowo w protokole kontroli z dnia 23 czerwca 2015 r.

Wobec stwierdzonych nieprawidłowości, pismem z dnia 12 stycznia 2016 r. Wójt Gminy D. wezwał Stowarzyszenie do zwrotu dotacji w łącznej wysokości 70.319,74 zł, natomiast w dniu 19 kwietnia 2016 r. wszczęte zostało z urzędu postępowanie w sprawie określenia wysokości dotacji oświatowej podlegającej zwrotowi za lata 2013 - 2015 w części pobranej w nadmiernej wysokości oraz w części wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem.

Decyzją z dnia [...] r. Wójt Gminy D. orzekł o zwrocie przez Stowarzyszenie kwoty dotacji w wysokości 45.450,62 zł, w tym pobranej w nadmiernej wysokości 41.257,29 zł oraz wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem 4.193,33 zł.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S decyzją z dnia [...]r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Decyzją z dnia [...] r. Wójt Gminy D. orzekł o zwrocie przez Stowarzyszenie dotacji w wysokości 47.323,54 zł, w tym pobranej w nadmiernej wysokości w kwocie 43.130,21 zł oraz wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie 4.193,33 zł. Nie zgadzając się z decyzją Stowarzyszenie wniosło od niej odwołanie. W wyniku rozpoznania odwołania Kolegium decyzją z dnia [...] r. ponownie uchyliło decyzję Wójta Gminy D. w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Wójt Gminy D. orzekł o zwrocie przez Stowarzyszenie kwoty dotacji w wysokości 36.741,17 zł, w tym pobranej w nadmiernej wysokości w kwocie 32.547,84 zł oraz wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości 4.193,33 zł wraz z odsetkami.

Stowarzyszenie wniosło odwołanie zarzucając:

1) naruszenie prawa materialnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a mianowicie art. 90 ust 2b ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz.U. z 2017 r., poz. 2198 ze zm. – dalej jako: u.s.o.) polegające na błędnym ustaleniu wysokości dotacji podlegającej zwrotowi i błędnym ustaleniu wysokości stawki dotacji,

2) naruszenie art. 90 ust. 4 u.s.o. poprzez przeprowadzenie kontroli prawidłowości wykorzystania dotacji oświatowej za lata 2013-2015 z pominięciem ustalenia prawidłowej wysokości podstawy obliczenia dotacji,

3) naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm. – dalej jako: k.p.a.), polegające na tym, że organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wskazał: na jakich dowodach się oparł, z jakich powodów dowodom powołanym przez skarżącego odmówił wiarygodności i mocy dowodowej,

4) naruszenie przepisów postępowania administracyjnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 7, art. 75, art. 77 § 1, art. 78 § 1 oraz art. 123 § 1 k.p.a., polegające na niepodjęciu wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i nierozpatrzeniu całego materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie.

Mając na uwadze powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie.

Przywołaną na wstępie decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że podstawą materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia są w szczególności przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2077), cytowanej w dalszej części jako "u.f.p." oraz ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2198 ze zm.) cytowanej w dalszej części jako "u.s.o.".

Następnie wskazując na treść art. 252 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 60 pkt 1 i art. 67 ust. 1 u.f.p. oraz art. 90 ust. 1a, ust. 1b i ust. 3d u.s.o., a także § 1 pkt 1 uchwały nr 76/11 Rady Gminy D. z dnia 29 grudnia 2011 r. w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji przedszkolom nie-publicznym funkcjonującym na terenie gminy D., a także trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania (Dz. Urz. Woj. Łódzkiego z 2012 r., poz. 583), organ odwoławczy ocenił, iż materiał zgromadzony w sprawie pozwala na stwierdzenie, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Odnośnie 2013 roku organ podał, iż jak wynika z akt sprawy z uwagi na fakt, iż w gminie D. nie było i nie jest prowadzone przedszkole publiczne, wysokość dotacji na rok 2013 za jednego ucznia została ustalona na poziomie 75% podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli w najbliższej gminie prowadzącej przedszkole, tj. w gminie W.. W piśmie z dnia 23 stycznia 2013 r. gmina W. poinformowała o planowanej wysokości wydatków bieżących przypadających na jedno dziecko uczęszczające do przedszkola prowadzonego przez gminę w wysokości 7.491,67 zł, a zatem 75% miesięcznej kwoty przypadającej na dziecko to kwota 468,23 zł. Następnie kwota tej dotacji została zweryfikowana na podstawie pisma gminy W. z dnia 23 kwietnia 2014 r. informującego, iż kwota wydatków bieżących poniesiona w 2013 r. na jedno dziecko uczęszczające do Publicznego Przedszkola w W. wyniosła rocznie 8.073,69 zł, co daje kwotę miesięcznej dotacji na dziecko w wysokości 504,61 zł. Stosownie do treści § 3 uchwały liczba dzieci uczęszczających do przedszkola niepublicznego w danym miesiącu roku 2013 ustalana była na podstawie informacji Stowarzyszenia o aktualnej na pierwszy dzień każdego miesiąca liczbie uczniów. Zgodnie z ww. informacjami organ ustalił ilość dzieci uczęszczających do jednostki w poszczególnych miesiącach (str. 8 decyzji) i podał, iż w 2013 roku Stowarzyszeniu przyznano dotację na 239 uczniów (120.601,79 zł).

Z kolei za rok 2014 wysokość dotacji udzielonej Stowarzyszeniu za jednego ucznia została ustalona na poziomie 75% podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli w najbliższej gminie prowadzącej przedszkole, tj. w gminie A.. W piśmie z dnia 27 stycznia 2014 r. Urząd Miejski w A. poinformował, że koszt utrzymania jednego dziecka w przedszkolach prowadzonych przez gminę wynosi 636,07 zł, a zatem 75% miesięcznej kwoty przypadającej na dziecko to kwota 477,05 zł. Następnie kwota tej dotacji na rok 2014 została zweryfikowana na podstawie pisma Urzędu Miejskiego w A. z dnia 24 marca 2014 r. informującego, iż kwota wydatków poniesionych na jedno dziecko w przedszkolach prowadzonych przez gminę A. w 2014 r. wyniosła 646,14 zł, co daje kwotę miesięcznej dotacji na dziecko w wysokości 484,61 zł. Podobnie jak w roku 2013, liczba dzieci uczęszczających do przedszkola niepublicznego w danym miesiącu roku 2014 ustalana była na podstawie informacji Stowarzyszenia o aktualnej na pierwszy dzień każdego miesiąca liczbie uczniów, co daje łączną liczbę 293 uczniów, na które została przyznana dotacja w wysokości 141.990,73 zł.

W odniesieniu do 2015 roku wysokość dotacji udzielonej Stowarzyszeniu za jednego ucznia została ustalona na poziomie 75% podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli w najbliższej gminie prowadzącej przedszkole, tj. w gminie A.. W piśmie z dnia 27 stycznia 2015 r. UM w A. poinformował, że koszt utrzymania jednego dziecka w przedszkolach prowadzonych przez gminę wynosi 688,82 zł, a zatem 75% miesięcznie kwoty przypadającej na dziecko to kwota 516,62 zł. Kwota ta została zweryfikowana na podstawie pisma Urzędu z dnia 15 marca 2015 r. informującego, iż kwota wydatków poniesionych na jedno dziecko w przedszkolach prowadzonych przez gminę A. w 2015 r. wyniosła 694,79 zł, co daje kwotę miesięcznej dotacji na dziecko w wysokości 521,09 zł. Podobnie, jak w latach ubiegłych, liczba dzieci uczęszczających do przedszkola niepublicznego w danym miesiącu roku 2015 ustalana była na podstawie informacji Stowarzyszenia o aktualnej na pierwszy dzień każdego miesiąca liczbie uczniów co daje łączną liczbę 160 uczniów, na które została przyznana dotacja w wysokości 83.374,40 zł.

Organ odwoławczy zauważył dalej, iż w trakcie prowadzonego postępowania organ I instancji ustalił, że występowała różnica pomiędzy liczbą dzieci wykazywanych przez Stowarzyszenie w składanych informacjach, a liczbą faktycznie uczęszczających do przedszkola. Na podstawie zeznań świadków, przede wszystkim rodziców tych dzieci, ustalono ile dzieci posiadało status ucznia (ustalenia te zostały obszernie opisane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na stronie 10 i następnych). Analizie poddane zostały również wyjaśnienia Prezesa Zarządu Stowarzyszenia złożone podczas wysłuchania strony w dniu 4 maja 2016 r. W trakcie wysłuchania strona poinformowała, że nie były zawierane umowy na piśmie, wypełniona była tylko karta informacyjna o dziecku, umowy pisemne zostały wprowadzone dopiero od dnia 1 września 2015 r. Podczas dłuższych nieobecności rodzic informował, że dziecko nie będzie uczęszczało do przedszkola i w tym czasie było pobierane czesne lub nie, w zależności od zawartej umowy. W przypadku poinformowania przez rodziców o nieobecności dziecka przez dłuższy okres dziecko nie było skreślane z listy "wychowanków" przedszkola, gdyż skreślane i wypisywane było wyłącznie na wniosek rodzica. Prezes Stowarzyszenia twierdził, że utrzymywał miejsce oraz był gotowy przyjmować dziecko, jeżeli rodzic tak chciał. Te dzieci mimo nieobecności były wykazywane w comiesięcznych informacjach i były pobierane na te dzieci dotacje. Oceniając treść ww. zeznań organ uznał, że należy przyjąć je za wiarygodne.

Kolegium, oceniając materiał dowodowy, stwierdziło w ślad za organem I instancji, iż w kontekście treści zeznań świadków (przywołanych na stronach 10-14 decyzji) sporządzane przez nich oświadczenia, podobnie jak podpisy złożone na liście pod pismem stanowiącym załącznik do zastrzeżeń i wyjaśnień do protokołu kontroli z dnia 14 grudnia 2015 r., nie mogą stanowić dowodów potwierdzających posiadanie przez wymienione w zaskarżonej decyzji dzieci statusu ucznia w zakwestionowanych okresach. Z zeznań świadków, rodziców dzieci, niezbicie wynika bowiem, że oświadczenia te były pisane pod dyktando przedstawicieli przedszkola oraz że byli oni wprowadzani w błąd i nie mieli świadomości, że oświadczenia te potwierdzają okoliczności niezgodne z prawdą. Jako nieposiadający waloru wiarygodności organ ocenił również dokument - pismo będące załącznikiem do zastrzeżeń i wyjaśnień do protokołu kontroli z dnia 14 grudnia 2015 r. Z zeznań rodziców wynika, że podpisy były składane bez zapoznania rodziców z treścią pisma, podczas wizyt przedstawicieli przedszkola w domach rodziców. Z tego powodu Kolegium w pełni podziela stanowisko Wójta Gminy D., że wykreowane w ten sposób dokumenty nie mogą mieć waloru wiarygodnych dokumentów prywatnych, gdyż były fabrykowane na potrzeby postępowania już po zainicjowaniu kontroli w placówce, w celu potwierdzenia tez i twierdzeń prezentowanych przez stronę.

Biorąc powyższe pod uwagę organ uznał, że Stowarzyszenie pobrało z budżetu Gminy D. dotację w nadmiernej wysokości w kwocie 32.547,84 zł, co wynika z wyliczenia:

1) w roku 2013 łączna liczba miesięcy nieobecności poszczególnych dzieci wyniosła 22 miesiące x stawka dotacji na jedno dziecko 504,61 zł = 11.101,42 zł,

2) w roku 2014 łączna liczba miesięcy nieobecności poszczególnych dzieci wyniosła 24 miesiące x stawka dotacji na jedno dziecko 484,61 zł = 11.630,64 zł,

3) w okresie styczeń-maj 2015 roku łączna liczba miesięcy nieobecności poszczególnych dzieci wyniosła 19 miesięcy x stawka na jedno dziecko 516,62 zł = 9.815,78 zł.

Zdaniem Kolegium analiza akt sprawy wskazuje również, że organ I instancji zasadnie ustalił, iż kwota 4.193,33 zł została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, a zatem również podlega zwrotowi. Organ ustalił, że na kwotę tę składają się następujące wydatki:

1) 1.467,00 zł za usługi cateringowe z okazji Dnia Mamy i Taty,

2) 1.028,50 zł za usługi cateringowe z okazji Świąt Wielkiej Nocy,

3) 1.697,83 zł tytułem nauki języka angielskiego.

Organ I instancji dokonał analizy zasadności wydatków objętych fakturami z dnia 30 kwietnia 2013 r. za usługę cateringową z okazji Świąt Wielkiej Nocy na kwotę 1.028,50 zł oraz z dnia 31 maja 2013 r. za usługę cateringową z okazji Dnia Mamy i Taty na kwotę 1.467.00 zł, dochodząc do przekonania, że nie mieszczą się one w katalogu wydatków, które mogą być pokryte z dotacji stosowanie do treści art. 90 ust. 3d u.s.o., gdyż dotacje nie mogą być wydatkowane na każdy cel, lecz winny być przeznaczane na dofinansowanie zadań placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki. Organ podkreślił, iż w przedszkolu dzieci mają zapewnione całodzienne wyżywienie, które finansują rodzice dzieci, co wynika z § 61 statutu przedszkola.

W ocenie Kolegium jako trafne należy ocenić również stanowisko organu I instancji w zakresie zakwestionowania wydatku w kwocie 1.697,83 zł przeznaczonego na sfinansowanie zajęć z języka angielskiego. Jak wskazał organ, wydatek związany z zapłatą za zajęcia z języka angielskiego co do zasady mieści się w katalogu wydatków bieżących określonych w art. 90 ust. 3d u.s.o. oraz w § 8 uchwały. Po analizie akt sprawy Kolegium stwierdza, że organ pierwszej instancji zasadnie jednak uznał ww. wydatek jako niemożliwy do rozliczenia ze środków z dotacji. Słusznie organ ustalił, że w przedszkolu lekcje języka angielskiego były finansowane w 100% z wpłat wnoszonych przez rodziców. Zgodnie z § 55 i § 56 statutu przedszkola "B", dodatkowe zajęcia z języka angielskiego organizowane były na wniosek rodziców i przez nich były opłacane. Powyższe wynika również z zeznań rodziców, co więcej na uwagę zasługuje również fakt, iż w zajęciach z języka angielskiego nie brały udziału wszystkie dzieci znajdujące się tego dnia w przedszkolu, lecz te, których rodzice ponieśli dodatkowa opłatę z tego tytułu. W związku z tym organ I instancji słusznie stwierdził, że dotacja w kwocie 1.697,83 zł została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem i podlega zwrotowi.

Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium wyjaśniło, że kwestia nieprawidłowej wysokości przyznanej dotacji pozostaje bez wpływu na przedmiotowe rozstrzygnięcie. Przedmiotem niniejszej sprawy jest bowiem wyłącznie kwestia zwrotu wypłaconej dotacji. Zarzuty podnoszone w ww. aspekcie uznać należy za chybione.

Nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy także zarzut błędnego ustalenia wysokości dotacji podlegającej zwrotowi poprzez przyjęcie, że do zwrotu przyjmowano nieobecność dzieci trwającą 3 miesiące lub dłużej. Przy ustalaniu kwot dotacji do zwrotu, jako okoliczność decydującą przyjęto wolę rodziców co do uczęszczania dziecka do przedszkola oraz ich wolę w kwestii wypisania dziecka z placówki, a nie absencję dziecka w przedszkolu.

W ocenie Kolegium nieuzasadnione są również zarzuty naruszenia przez organ I instancji przepisów postępowania poprzez niepodjęcie wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego oraz sporządzenie wadliwego uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi reprezentujący A . w K. pełnomocnik powtórzył zarzuty podniesione w odwołaniu, zarzucając decyzji SKO naruszenie:

1. prawa materialnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a mianowicie art. 90 ust 2b u.s.o., polegające na:

a) błędnym ustaleniu wysokości dotacji podlegającej zwrotowi; Wójt Gminy D. obliczył wysokość dotacji na podstawie nie jednej, tj. najbliższej gminy (jak wymaga tego ww. przepis), ale na podstawie trzech różnych gmin tj. gm. W., A. oraz gm. P., podczas gdy przepis ten stanowi, że w przypadku braku na terenie gminy przedszkola prowadzonego przez Gminę, podstawą do ustalenia wysokości dotacji są wydatki bieżące ponoszone przez jedną tj. najbliższą gminę na prowadzenie przedszkola publicznego, a w niniejszej sprawie najbliższą gminą jest gm. P.; w konsekwencji ww. naruszenia Wójt dopuścił się wadliwego obliczenia wysokości dotacji podlegającej zwrotowi,

b) błędnym ustaleniu wysokości dotacji podlegającej zwrotowi, poprzez przyjęcie, że do zwrotu dotacji jako pobranej w nadmiernej wysokości przyjęto nieobecność dzieci trwającą 3 miesiące lub dłużej, podczas gdy żaden przepis, w tym w szczególności art. 90 ust. 2b u.s.o. nie wprowadza takiego ograniczenia,

c) błędnym ustaleniu wysokości stawki dotacji, poprzez całkowite pominięcie przy obliczeniu wysokości stawki dotacji ustalonych w budżecie gminy P. wydatków bieżących ponoszonych w przedszkolach publicznych w przeliczeniu na jednego ucznia;

2. art. 90 ust. 4 u.s.o. poprzez przeprowadzenie kontroli prawidłowości wykorzystania dotacji oświatowej za lata 2013-2015 z pominięciem ustalenia prawidłowej wysokości podstawy obliczenia dotacji, co miało wpływ na błędne ustalenie stawki rocznej (z pisma Wójta Gminy D. z dnia 22 stycznia 2016 r. wynika, że Wójt Gminy D. w sposób sprzeczny z art. 90 ust. 2b u.s.o. określał wysokość stawki dotacji);

3. przepisów postępowania administracyjnego mających istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 107 § 3 k.p.a., polegające na tym, że Wójt Gminy D. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie wskazał: (i) na jakich dowodach się oparł, (ii) z jakich powodów dowodom powołanym przez skarżącego odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, co sprawia, że ani skarżący, ani organ odwoławczy, tj. SKO, nie jest w stanie zweryfikować toku rozumowania oraz przyjętego przez Niego stanu faktycznego; w tym stanie rzeczy odwołanie od decyzji jest również utrudnione, ponieważ skarżący musi domyślać się co Wójt Gminy D. miał na myśli lub jakim dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.

4. przepisów postępowania administracyjnego mających istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 7, art. 75, art. 77 §1, art. 78 §1 oraz art. 123 § 1 k.p.a. polegające na niepodjęciu wszystkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i nierozpatrzone całego materiału dowodowego w przedmiotowej sprawie, w szczególności poprzez:

a) oparcie zaskarżonej decyzji na zeznaniach rodziców, które nie potwierdzały obowiązku zwrotu dotacji,

b) oparcie zaskarżonej decyzji na błędnym przyjęciu przez Wójta Gminy D., że rodzice nie wyrażali zgody na uczęszczanie dziecka/dzieci do przedszkola lub wypisali dziecko/dzieci z przedszkola, podczas gdy w tym zakresie Wójt Gminy D. nie przesłuchał wszystkich z rodziców,

c) ustalenie stanu faktycznego sprzecznego z pisemnymi oświadczeniami rodziców w zakresie uczęszczania uczniów do przedszkola (zgłoszonymi w piśmie z dnia 4 stycznia 2016r., 3 lutego 2016r. oraz 29 kwietnia 2016r.),

d) oparcie zaskarżonej decyzji na błędnym przyjęciu przez Wójt Gminy D., że cyt.: "wydatki w kwocie 2.495,50 zł poniesione na poczęstunek rodziców nie mieszą się w katalogu wydatków ...", podczas gdy ww. sporna kwota 2.495,50 zł nie była przeznaczona na poczęstunek rodziców; żaden dowód nie potwierdza ww. błędnych ustaleń Wójta Gminy D.; nie bardzo wiadomo na jakiej podstawie Wójt Gminy D. przyjął tak błędne przekonanie, że przedszkole finansuje poczęstunek dla rodziców, podczas gdy środki te były przeznaczone na artykuły spożywcze dla uczniów przedszkola, co zostało potwierdzone podczas uzupełniających zeznań.

Pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zobowiązanie gminy P. do przedłożenia sprawozdań jednostkowych RB-28S przedszkoli gminnych (a nie gminy) w Poddębicach, za okres sporny, tj. 2012 - 2016 wraz z przedstawieniem informacji o faktycznej (a nie planowanej) ilości uczniów w ww. przedszkolach wraz z uchwałami budżetowymi gm. P. za ww. okres sporny, tj. 2012 - 2016 i przeprowadzenia z nich dowodu na okoliczność błędnego wyliczenia wysokości stawki dotacji podlegającej zwrotowi.

Mając na uwadze powyższe zarzuty, pełnomocnik wniósł w imieniu strony o:

1) uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji,

2) wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji,

3) zobowiązanie organu I instancji do prawidłowego wyliczenia i wskazania sposobu prawidłowego wyliczenia dotacji należnej skarżącej, tj. zgodnie z treścią art. 90 ust. 2b u.s.o. za okres 2012-2016,

4) przeprowadzenie dowodów z załączonych do skargi pism - korespondencji na okoliczności wskazane w treści uzasadnienia,

5) zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych wraz z kosztami zastępstwa adwokackiego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wniosło o oddalenie skargi.

Na rozprawie w dniu [...] r. pełnomocnik strony skarżącej poparł skargę, wnioski dowodowe zawarte w skardze oraz okazał oryginały oświadczeń rodziców w ilości 6 sztuk dotyczące statusu przedszkolaka, których kserokopie znajdują się w aktach administracyjnych organu I instancji. Pełnomocnik oświadczył, że podstawą prawną wniosków dowodowych zwartych w skardze są przepisy art. 7 i art. 77 k.p.a. oraz art. 90 ust. 2b u.s.o.

Sąd postanowił oddalić wnioski dowodowe zawarte w skardze stosownie do art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: p.p.s.a.).

Prezes Stowarzyszenia oświadczył, że w zakresie dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem nie kwestionuje orzeczenia o zwrocie w części dotyczącej nauki języka angielskiego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

W myśl art. 1 § 1-2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej jako: p.p.s.a.) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a., sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji oraz analizując dokumenty zawarte w aktach administracyjnych, Sąd nie dopatrzył się tego rodzaju uchybień, które musiałyby skutkować wyeliminowaniem z obrotu prawnego kwestionowanych rozstrzygnięć.

Na wstępie wskazać należy, iż w zakresie oceny stanu faktycznego ustalonego przez organy, sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego, a jedynie wskazuje, które ustalenia organu zostały przez niego przyjęte, a które nie (vide - wyrok NSA z 6 lutego 2008r. sygn. akt: II FSK 1665/06 – dostępny, jak i pozostałe przywołane w uzasadnieniu, w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http:/orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem oceniając stan faktyczny ustalony przez organy w niniejszej sprawie, Sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne poczynione przez organy administracji publicznej, albowiem stan faktyczny został ustalony z zachowaniem reguł procedury administracyjnej.

Istotą sporu w kontrolowanej sprawie jest rozstrzygnięcie, czy zasadnie organ administracji ocenił, iż strona skarżąca pobrała część dotacji w nadmiernej wysokości, zaś część wykorzystała niezgodnie z przeznaczeniem, które to ustalenia doprowadziły do wydania zaskarżonej decyzji określającej kwoty do zwrotu wraz z odsetkami.

Zdaniem Sądu, lektura obszernej argumentacji uzasadnienia zaskarżonej decyzji, jak i materiału dowodowego poprzedzającego jej podjęcie, prowadzi do wniosków zbieżnych z wnioskami organów obu instancji. Co za tym idzie, w opinii Sądu, nie sposób podważyć zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Organy administracji wyczerpująco ustaliły stan faktyczny, w oparciu o wszechstronnie zgormadzony materiał dowodowy i dokonały właściwej jego subsumpcji do wskazanej w podstawie rozstrzygnięcia normy prawnej.

Dotacja, której zasadność zwrotu jest badana, udzielona została na podstawie art. 90 ust. 2b u.s.o. Zgodnie z tym przepisem, niepubliczne przedszkola niebędące przedszkolami specjalnymi, niespełniające warunków, o których mowa w art. 90 ust. 1b u.s.o., otrzymują na każdego ucznia dotację z budżetu gminy w wysokości nie niższej niż 75% podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli, z tym że na ucznia niepełnosprawnego w wysokości nie niższej niż kwota przewidziana na ucznia niepełnosprawnego przedszkola w części oświatowej subwencji ogólnej dla gminy, pod warunkiem, że osoba prowadząca niepubliczne przedszkole poda organowi właściwemu do udzielenia dotacji informację o planowanej liczbie uczniów nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielenia dotacji. W przypadku braku na terenie gminy przedszkola prowadzonego przez gminę, w którym zaplanowane wydatki bieżące finansowane z użyciem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej nie przekraczają wartości 50% jego zaplanowanych wydatków bieżących, niebędącego przedszkolem specjalnym, kwotę dotacji określa się w wysokości nie niższej niż 75% podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli w najbliższej gminie prowadzącej przedszkole, z tym że na ucznia niepełnosprawnego w wysokości nie niższej niż kwota przewidziana na takiego ucznia niepełnosprawnego przedszkola w części oświatowej subwencji ogólnej dla gminy.

W myśl obowiązującego w dacie udzielania dotacji art. 90 ust. 3d u.s.o. dotacje, o których mowa w art. 90 ust. 1a-3b u.s.o., są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań szkoły, przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na:

1) pokrycie wydatków bieżących szkół, przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego i placówek, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności szkoły, przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego lub placówki, w tym na:

a) wynagrodzenie osoby fizycznej prowadzącej szkołę, przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora szkoły, przedszkola lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego,

b) sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego, o których mowa w art. 5 ust. 7 u.s.o. - z wyjątkiem wydatków na inwestycje i zakupy inwestycyjne, zakup i objęcie akcji i udziałów lub wniesienie wkładów do spółek prawa handlowego;

2) zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, obejmujących:

a) książki i inne zbiory biblioteczne,

b) środki dydaktyczne służące procesowi dydaktyczno-wychowawczemu realizowanemu w szkołach, przedszkolach i placówkach,

c) sprzęt sportowy i rekreacyjny,

d) meble,

e) pozostałe środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne o wartości nie- przekraczającej wielkości ustalonej w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych, dla których odpisy amortyzacyjne są uznawane za koszt uzyskania przychodu w 100% ich wartości, w momencie oddania do używania.

Z kolei zgodnie z § 1 pkt 1 uchwały nr 76/11 Rady Gminy D. z dnia 29 grudnia 2011 r. w sprawie trybu udzielania i rozliczania dotacji przedszkolom nie-publicznym funkcjonującym na terenie gminy D., a także trybu i zakresu kontroli prawidłowości ich wykorzystania, z budżetu gminy D. udzielane są dotacje niepublicznym przedszkolom, w wysokości 75% ustalonych w budżecie wydatków bieżących ponoszonych przez gminę w przedszkolach publicznych w przeliczeniu na jednego ucznia, z tym że na ucznia niepełnosprawnego w wysokości 100% kwoty przewidzianej na niepełnosprawnego ucznia przedszkola i oddziału przedszkolnego w części oświatowej subwencji ogólnej otrzymywanej przez gminę D.. Zgodnie z § 5 ust. 1 i 2 uchwały, kwoty dotacji dla podmiotu dotowanego będą przekazywane w wysokości odpowiadającej faktycznej liczbie uczniów, wykazanej przez osobę prowadzącą w informacji, o której mowa w § 3 pkt 1 uchwały. W lipcu oraz sierpniu dotacje będą przekazywane w wysokości odpowiadającej faktycznej liczbie uczniów, wykazanej przez osobę prowadzącą w informacji, o której mowa w § 3 pkt 1 uchwały.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy w pierwszej kolejności wyjaśnić trzeba, iż wbrew zarzutom skargi, kwota dotacji udzielonych stronie skarżącej za poszczególne lata została prawidłowo wyliczona. Jak ustalił organ, na terenie gminy D., jedynie skarżące Stowarzyszenie prowadziło niepubliczne przedszkole wpisane do ewidencji placówek niepublicznych. Co za tym idzie, wysokość dotacji na jednego ucznia ustalono na poziomie 75 % podstawowej kwoty dotacji dla przedszkoli w najbliższej gminie prowadzącej przedszkole. Ustalając omawiane kwoty na potrzeby 2013 roku posłużono się danymi z gminy W., zaś na potrzeby lat 2014 i 2015 gminy A.. W przypadku wszystkich trzech lat władze wybranej gminy na piśmie informowały jaki jest koszt utrzymania jednego dziecka w przedszkolach prowadzonych przez gminę, kwota ta była ponownie weryfikowana. Wbrew zarzutom skargi kwota dotacji nie była ustalana w oparciu o łączne dane z trzech gmin. Do takiego zaś wniosku prowadzi lektura uzasadnienia skargi. Po pierwsze, ustalenia dotyczyły trzech różnych lat i po wtóre na potrzeby każdego roku przyjęte zostały dane z innej gminy, fakt, iż za lata 2014 -2015 przyjęto dane z tej samej gminy nie stanowi naruszenia zapisu art. 90 ust. 2 u.s.o. Ustawodawca wskazał, iż podstawą ustalenia wysokości dotacji są wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę na prowadzenie przedszkola publicznego. Dostrzec trzeba, iż wszystkie trzy gminy: W., P. i A., bezpośrednio sąsiadują z gminą D., zatem wszystkie trzy są gminami najbliższymi. Wobec powyższego, organ wybierając na dany rok jedną z ww. gmin kierował się nie tylko odległością od siedziby gminy, ale i ilością dzieci, które z tej gminy uczęszczają do przedszkola w K.. Działanie takie należy ocenić jako racjonalne, a przede wszystkim zgodne z wolą ustawodawcy opisaną art. 90 ust. 2 u.s.o.

Przechodząc do dalszych rozważań podkreślić trzeba, iż zgodnie z art. 90 ust. 2b u.s.o. dotacje dla niepublicznych przedszkoli przysługują na każdego ucznia. Unormowanie to odnosi się do faktycznego stanu osób przyjętych i kontynuujących naukę w danym (konkretnym) przedszkolu. Wprawdzie w orzecznictwie sądowym zwraca się uwagę, że w czasie krótkotrwałej nieobecności w przedszkolu (np. z powodu choroby), dziecko nie traci przymiotu ucznia tej placówki (np. wyroki NSA z dnia 8 maja 2013 r., sygn. akt II GSK 299/12; z dnia 22 listopada 2016 r., sygn. akt II GSK 1182/15), a zatem na takie dziecko powinna nadal przysługiwać dotacja, ale z taką sytuacją nie mamy do czynienia w kontrolowanej sprawie w przypadku dzieci wymienionych na stronach 10-14 zaskarżonej decyzji. Sądy administracyjne wielokrotnie podkreślały, że brzmienie art. 90 ust. 3 d u.s.o. przesądza o tym, że dotacja – jakkolwiek przeznaczona na określonego przedszkolaka – musi być wykorzystana na cel w nim wskazany, tj. na realizację zadań placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Zestawienie przepisów art. 90 ust. 2 b i art. 90 ust. 3 d u.s.o. prowadzi do wniosku, że dotacja może być przeznaczona wyłącznie na dofinansowanie zadania w odniesieniu do dziecka będącego uczniem/przedszkolakiem/wychowankiem. Przymiot taki zapewne nie przysługuje dziecku, które nie uczęszcza do szkoły/przedszkola/ośrodka. Wymaga przy tym podkreślenia, że nieuczęszczanie to nie jest związane czy to ze zdarzeniem losowym (np. choroba) czy z kalendarzem zajęć w placówce (np. ferie, wakacje), ale wynikało z decyzji podjętej przez rodziców o nieuczęszczaniu dziecka do przedszkola. Nawet więc fakt zawarcia umowy, w sytuacji gdy dziecko do przedszkola nie uczęszcza, nie przesądza o tym, że dziecko jest przedszkolakiem, a więc, że realizowane jest w odniesieniu do niego zadanie wskazane w art. 90 ust. 3 d u.s.o. Zauważyć trzeba, iż w niniejszej sprawie placówka nie zawierała z rodzicami pisemnych umów. Jak wyjaśnił Prezes Zarządu Stowarzyszenia podczas przesłuchania w dniu 4 maja 2016r. – z rodzicami dzieci nie były zawierane umowy na piśmie, wypełniana była tylko karta informacyjna o dziecku, umowy pisemne zostały wprowadzone dopiero od 1 września 2015 r. Reasumując, fakt monitorowania uczęszczania dziecka do przedszkola w kontekście interpretacji art. 90 ust. 2 b u.s.o. należy zakwalifikować jako obowiązek przedszkola. Nadto, z przepisów art. 90 ust. 2 b i art. 90 ust. 3 d u.s.o. wywieść trzeba, iż termin każdy uczeń, o jakim stanowi art. 90 ust. 2b u.s.o., musi być rozumiany jako podmiot, który faktycznie korzysta z usług realizowanych przez przedszkole. Taki wniosek wynika z treści art. 90 ust. 3d u.s.o., który zadania finansowane dotacją określa jako kształcenie, wychowanie i opiekę. Te rodzaje aktywności placówki opiekuńczej wiążą się z faktycznym uczestnictwem dziecka w tego rodzaju działaniach. Dodać należy, że tylko faktyczne uczestnictwo w realizacji zadań przedszkola generuje niektóre wydatki określone w treści art. 90 ust. 3d u.s.o., więc takie, które mogą być pokrywane z dotacji. Ten aspekt jest również istotny przy dokonywaniu wykładni pojęcia "każdy uczeń", do jakiego odsyła treść art. 90 ust. 2b u.s.o. Z tych też powodów przepisy ustawy uzależniają możliwość uzyskania dotacji od przedstawienia w określonym czasie planowanej liczby wychowanków (art. 90 ust. 2d, art. 90 ust. 2a i 3a u.s.o.), a w wypadku kontroli poprawności wykorzystania dotacji przewidują możliwość kontroli list obecności uczniów z prawem do ich weryfikacji (np. art. 90 ust. 3f u.s.o.). Przedstawione regulacje prowadzą do wniosku, że pojęcie "każdego ucznia" z art. 90 ust. 2b u.s.o. musi być rozumiane w ten sposób, że jest nim dziecko, które na podstawie określonego tytułu prawnego korzysta z przedszkola, szkoły lub innej placówki wychowawczej, a więc faktycznie uczestniczy w realizacji jej zadań, a nieobecność w toku ich przebiegu nie jest wyrazem rezygnacji z udziału w działalności takiej placówki (wyrok NSA z dnia 8 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 4795/16).

W świetle powyższego Sąd w pełni podziela ocenę organów administracji, iż w poszczególnych latach strona skarżąca pobierała dotacje w nadmiernej ilości, gdyż liczba uczniów podana w zestawieniu strony skarżącej nie jest tożsama z liczbą jaką organ ustalił w oparciu m.in. przesłuchania rodziców. Nie sposób odmówić wiarygodności zeznaniom rodziców, obszernie opisanym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (str. 10-14 zaskarżonej decyzji), którzy zeznali, że:

- dziecko B. B. od września 2013 r. nie uczęszczało do przedszkola i faktycznie od tego miesiąca dziecko nie było w przedszkolu ani jednego dnia,

- dziecko A. B. w miesiącu styczniu 2013 r. zostało wypisane z przedszkola,

- dziecko N. D. w miesiącach maj, czerwiec i lipiec 2013 r. nie było zapisane do przedszkola, a w listopadzie 2013 r. matka wypisała dziecko z przedszkola,

- dziecko J. K. zostało wypisane z przedszkola poprzez rezygnację w czerwcu 2013 r.,

- dziecko K. L. pod koniec kwietnia 203 r. zostało wypisane z przedszkola, gdyż od 1 maja 2013 r. zaczęło uczęszczać do przedszkola "C" w A.,

- dziecko A. P. nie uczęszczało do przedszkola od listopada 2013 r. do sierpnia 2014 r. i od listopada 2014 r. do maja 2015 r.,

- dzieci M.i A. B. w listopadzie 2014 r. zostały wypisane z przedszkola,

- dziecko H. A. w styczniu 2015 r. zostało wypisane z przedszkola, o czym rodzice poinformowali przedstawicieli przedszkola.

Nie sposób natomiast przyjąć za wiarygodne oświadczeń i podpisów złożonych na liście pod pismem stanowiącym załącznik do zastrzeżeń i wyjaśnień do protokołu kontroli z dnia 14 grudnia 2015 r. Nie można bowiem pominąć, iż - jak zeznała część rodziców - przedmiotowe oświadczenia były sporządzane pod dyktando dyrektora, który na tę okoliczność odwiedził ich w miejscu zamieszkania, części z rodziców przedstawiona została jedynie lista z prośbą o podpis, jeden z rodziców zakwestionował, iż podpis widniejący na karcie zgłoszenia jest jego podpisem. Rodzice zeznali, iż składali podpis na dokumentach opatrzonych nieaktualną datą sporządzenia.

Wszystkie te okoliczności podważają ocenę wiarygodności przedłożonych przez stronę dokumentów, mających wykazać, iż liczba dzieci wykazanych na potrzeby ustalenia dotacji pokrywa się z liczbą dzieci faktycznie uczęszczających do przedszkola w stosunku, do których jednostka winna wykonywać określone w ustawie zadania. Z przywołanych już zapisów art. 90 ust. 2b i ust. 3d u.s.o. wynika, iż dotacja może być przeznaczona wyłącznie na dofinansowanie zadania w odniesieniu do dziecka będącego uczniem/przedszkolakiem/wychowankiem. Przymiot taki nie przysługuje dziecku, które nie uczęszcza do placówki, w sytuacji gdy ta absencja nie jest związana z wydarzeniem losowym czy z kalendarzem zajęć w placówce, ale z decyzji podjętej przez rodziców o nieuczęszczaniu dziecka do przedszkola. Jak wynika z obszernego materiału dowodowego, strona skarżąca rozliczyła dotacje na kilkoro dzieci za okres kiedy dzieci te nie uczęszczały do prowadzonej przez Stowarzyszenie placówki. Bez znaczenia pozostaje argument dyrektora, iż wypisywał dziecko wyłącznie na wniosek rodzica, a do czasu otrzymania takiego "utrzymywał miejsce oraz był gotowy przyjąć dziecko". Po wtóre podkreślić trzeba, iż celem dotacji nie jest dofinansowanie realizacji zadań organu prowadzącego placówkę, lecz dofinansowanie zadań placówki w zakresie opisanym w art. 90 ust. 3d u.s.o. Co więcej, zgodnie z art. 90 ust. 2b u.s.o. ostatecznym "beneficjentem" dotacji ma być uczeń/przedszkolak, wobec którego placówka realizuje funkcje kształcenia, wychowania i opieki. Zatem potencjalna możliwość bycia uczniem/przedszkolakiem nie może być pokryta z dotacji (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 14 czerwca 2016r., sygn. akt I SA/Gl 273/16).

Analiza materiału dowodowego w świetle brzmienia art. 90 ust. 3d u.s.o. uzasadnia akceptację stanowiska organu również w zakresie wysokości kwoty dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Na kwoty te składają się wydatki na wyżywienie uczniów w trakcie organizacji Dnia Matki Ojca oraz organizacji Świąt Wielkiej Nocy, które - według wyjaśnień strony - były wydatkami bieżącymi i niebędące wydatkami majątkowymi, odnoszące się do pokrycia wydatków związanych z funkcjonowaniem i realizacją statutowych zadań placówki. Dostrzec jednakże należy, iż stosownie do zapisu § 61 statutu placówki, koszty wyżywienia dziecka w pełni pokrywane są przez rodziców.

Zatem brak jest podstaw do przeznaczenia dotacji na finansowanie kosztów wyżywienia dzieci w sytuacji, gdy koszty te są pokrywane w ramach opłat uiszczanych przez rodziców. Należy w tym zakresie zauważyć, że możliwość pokrywania tych wydatków z dotacji powodowałaby podwójne finansowanie wyżywienia dzieci - raz z opłat wnoszonych przez rodziców, drugi raz z dotacji z budżetu gminy. Pokrywanie kosztów wyżywienia dzieci przez rodziców skutkuje więc tym, że wydatek ten nie mógł być sfinansowany z dotacji. Środki publiczne, jakie stanowi dotacja, nie mogą zaś stanowić zysku przedsiębiorcy prowadzącego przedszkole. Mogą bowiem one być wydatkowane jedynie na cele określone w art. 90 ust. 3d ustawy z 1991 r. o systemie oświaty, a mianowicie wyłącznie na wydatki bieżące w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej (wyrok NSA z dnia 13 września 2018 r., sygn. akt I GSK 2219/18).

Zasadnie oceniono również kwestię zwrotu dotacji wydatkowanej na sfinansowanie zajęć z języka angielskiego. Ustalenia organu, iż zajęcia te były finansowane przez rodziców dzieci, mają potwierdzenie w zeznaniach świadków (rodziców dzieci) oraz w zapisie statutu - § 55 i § 56. W związku z tym prawidłowo oceniły organy, iż dotacja w kwocie 1.697,83 zł została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, z czym w istocie zgodził się skarżący modyfikując zarzut skargi do protokołu rozprawy.

Na koniec podnieść należy, że nie zasługiwały na uwzględnienie wnioski strony skarżącej o przeprowadzenie dowodów ze wskazanych w skardze na stronie trzeciej pism. Należy wyjaśnić, że przed sądem administracyjnym zasadniczo nie jest prowadzone postępowanie dowodowe. Stosownie do art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może przeprowadzić wyłącznie dowody uzupełniające z dokumentów i tylko wówczas, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Tego rodzaju wyjątkowe okoliczności, uzasadniające przeprowadzenie dowodu z dokumentów przez sąd administracyjny, nie zachodziły w niniejszej sprawie, bowiem załączone do skargi pisma stanowiące korespondencję pomiędzy Gminą D. i Urzędem Miasta w P., Urzędem Miasta w A. i Urzędem Miasta w W. znajdują się w aktach administracyjnych i były przedmiotem oceny organów w tej sprawie. Z kolei, mając na uwadze ww. przepis art. 106 § 3 p.p.s.a, nie mogły zostać uwzględnione w tym trybie wnioski o zobowiązanie gminy P. oraz o zobowiązanie Wójta Gminy D. do przedłożenia wnioskowanych sprawozdań oraz wskazania prawidłowego wyliczenia i sposobu wyliczenia dotacji należnej stronie skarżącej za lata 2012-2016.

Reasumując, z uwagi na brak podstaw do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub procesowego w sposób wpływający na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.

P.C.