Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 160/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2008-07-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 17 ust. 1 pkt 1, art. 19 ust. 7,  art. 29 ust. 13 i 15, art. 29.13, art. 33 ust. 2, art. 34 ust. 3 i 4, art. 37 ust. 1, art. 41 ust. 1, art. 41.1, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust.2 i 3, art. 122, art. 129 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: art. 80.1
journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym
article: art. 120, art. 121 par. 1, art. 122, art. 127, art. 128, art. 187 par. 1, art. 190 par. 2, art. 191, art. 197 par. 1 art. 210,
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.),, Sędzia WSA Mirosław Surma, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 3 lipca 2008r. sprawy ze skargi G. Ż. - Firma Handlowo Usługowa "A." na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług z tytułu importu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...]. znak: [...], którą organ pierwszej instancji określił Firmie Handlowo-Usługowej "A. – Ż." G. Ż. prawidłową kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 1190,40 zł. z tytułu importu samochodu osobowego marki V. G., będącego przedmiotem zgłoszenia celnego [...] z dnia [...]

Organ drugiej instancji przedstawił w uzasadnieniu decyzji następujący stan faktyczny.

W dniu [...]. w Oddziale Celnym w S. G. Ż. zgłosił do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu towar w postaci samochodu osobowego marki V.G., nr nadwozia [...]. Zgłoszenie zostało zarejestrowane pod pozycją ewidencji [...]. W polu 36 zgłoszenia celnego wpisano kod 300 oznaczający, że zgłaszający wnioskuje o zastosowanie preferencyjnej stawki celnej.

Urząd Celny K. otrzymał informację przekazaną przez szwajcarskie władze celne, że przedsiębiorstwo K. A. E., [...]Z., które jest wskazane na dołączonej do zgłoszenia celnego umowie kupna przedmiotowego towaru jako sprzedający (eksporter) nie istnieje lub nie da się go odnaleźć. Ponadto szwajcarskie władze celne pismem z dnia 22 września 2006r. nr 68.0.74500.416.06 poinformowały Ministerstwo Finansów, że w przypadku, gdy przekazana jest informacja o tym, że podmiot jest nie do odnalezienia, oznacza to, że nie stwierdzono, aby taka firma kiedykolwiek istniała zarówno w bazach danych, a także pod wskazanym adresem.

Postanowieniem z dnia [...] r. znak: [...] Naczelnik Urzędu Celnego w Kielcach wszczął postępowanie celne w przedmiotowej sprawie. Natomiast postanowieniem z dnia [...]. organ celny powołał biegłego w celu ustalenia wartości w/w pojazdu na rynku polskim.

Decyzją z dnia [...]. znak: [...] Naczelnik Urzędu Celnego w K. określił niezaksięgowaną kwotę długu celnego w wysokości 298,10 zł, dokonał zaksięgowania powyższej kwoty oraz stwierdził obowiązek uiszczenia odsetek liczonych od dnia powstania długu celnego.

Postanowieniem z dnia [...] znak: [...] Naczelnik Urzędu Celnego w K. wszczął postępowanie w sprawie określenia kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu w/w towaru.

Decyzją z dnia [...]. znak: [...] organ pierwszej instancji określił kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importu samochodu osobowego (błędnie wskazując markę samochodu na F.B. zamiast V. G.).

Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie, którą jednak Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy.

Organ odwoławczy zważył bowiem, iż postępowanie podatkowe w najszerszym ujęciu ma na celu realizację wynikającego z obowiązku podatkowego zobowiązania podatkowego. Bezpośrednim celem tego postępowania jest realizacja prawa materialnego. Jest ono zaliczane do szczególnego postępowania administracyjnego i unormowane zostało w Dziale IV Ordynacji podatkowej, jak również może ono być uregulowane w innym akcie prawnym.

Powołując się na treść art. 21 §1 pkt 2 Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż w przypadku importu towaru do Polski należy stosować prawo materialne obowiązujące w momencie powstania obowiązku podatkowego, tj. przepisy określone w ustawie z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. nr 54 poz. 535 ze zm.). Zgodnie zaś z treścią art. 33 ust. 2 tej ustawy, jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości.

W przedmiotowym przypadku, jak wyjaśnił organ drugiej instancji, dług celny w stosunku do w/w pojazdu powstał z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego [...], tj. w dniu [...]. Dłużnikiem, a jednocześnie podatnikiem, jest zgłaszający - F.H.U. "A.-Ż." G. Ż..

Jak wskazał dalej organ, jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. Wartość celną importowanego samochodu (2981,00 zł) oraz kwotę długu celnego (298,10 zł) organ celny ustalił w decyzji z dnia [...]. znak: [...]. Kwota podatku w zaskarżonej decyzji została obliczona w następujący sposób: (wartość celna + cło należne + podatek akcyzowy) x stawka celna, tj. (2981 + 298,10 + 2131,40) x 22% = 1190,40.

Powołując się na treść przepisów art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 17 ust. 1 pkt 1 i art. 19 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, Dyrektor Izby Celnej w K. stwierdził zatem, iż kwota podatku od towarów i usług w przedmiotowej sprawie została określona prawidłowo.

Przedmiotowy pojazd został przywieziony ze S., tj. z państwa nie należącego do Unii Europejskiej. W dniu [...]. podatnik zgłosił przedmiotowy towar do procedury dopuszczenia do obrotu i zgodnie z art. 201 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 4, str. 307, z późn. zm.) w tym dniu powstał dług celny. Organ celny w trakcie prowadzonego postępowania celnego zakwestionował zastosowaną przez zgłaszającego preferencyjną stawkę celną i wartość celną. W myśl postanowień Umowy zawartej pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską (Dz. U. UE L 300 z 31.12.1972r., poz. 191, ze zm.) preferencyjną stawkę celną przy imporcie towarów ze Szwajcarii można zastosować tylko wtedy, gdy zostanie udokumentowane, zgodnie z postanowieniami tej Umowy, preferencyjne pochodzenie importowanego towaru. W przedmiotowym przypadku organ celny zakwestionował dowód pochodzenia, gdyż szwajcarskie władze stwierdziły, że podmiot wystawiający dowód nie istnieje. Postępowanie celne, postępowanie w sprawie określenia podatku akcyzowego, postępowanie w sprawie określenia podatku od towarów i usług są postępowaniami niezależnymi. Każde z w/w postępowań dotyczy innych należności. Z tych przyczyn, zarzut skarżącego, iż zaskarżona decyzja jest oparta na nieprawomocnym rozstrzygnięciu, organ uznał za bezpodstawny.

Konkludując, Dyrektor Izby Celnej w K. stwierdził, że organ pierwszej instancji prawidłowo uzasadnił swoje rozstrzygnięcie, zebrał i wszechstronnie rozpatrzył cały materiał dowodowy.

Skargę na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w K.do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wywiódł G. Ż.. Skarżący zarzucił decyzji naruszenie przepisów, na podstawie których ją wydano, a nadto naruszenie przepisów art. 120, art. 121 §1, art. 122, art. 127, art. 187 §1, art. 210 ustawy - Ordynacja podatkowa oraz art. 5 ust 1 pkt 3 i art. 29 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług. Wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K., a także o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania

Autor skargi podniósł, iż stanowisko przyjęte w uzasadnieniu decyzji jest błędne, a decyzja wadliwa, dlatego wymaga uchylenia, tak samo jak poprzedzająca ją decyzja Naczelnika Urzędu Celnego w K.

Skarżący nie zgodził się z merytorycznym rozstrzygnięciem decyzji wskazując, że Umowa zawarta pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską (Dz. U. UE L z dnia 31 grudnia 1972), która jest częścią polskiego porządku prawnego, zabrania nakładania cła, czy podatku akcyzowego, na towary importowane z terenu Konfederacji Szwajcarskiej.

W ocenie skarżącego w sprawie niniejszej naruszono art. 122 Ordynacji podatkowej wobec nie podjęcia wszelkich niezbędnych kroków celem dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i wyjaśnienia sprawy w oparciu o pełną podstawę faktyczną. Ponadto podatnik zarzucił naruszenie art. 187 §1 Ordynacji podatkowej poprzez pobieżne rozpatrzenie materiału dowodowego i przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, mimo ustalenia ponad wszelką wątpliwość, iż przedmiotowy towar importowany został z terenu Szwajcarii, a dalej przez uznanie, iż nie może być on objęty preferencyjną stawką celną, oraz nałożenie podatku akcyzowego. Nie uwzględniono prawa Unii Europejskiej, co miało istotny wpływ na wydane rozstrzygnięcie.

Takim działaniem, zdaniem G. Ż., naruszono również klauzulę zawartą w art. 121 §1 ustawy -Ordynacja podatkowa, nakazującą pogłębianie zaufania obywateli do organów Państwa oraz klauzulę z art. 120 cyt. ustawy, nakazującą organom podatkowym działanie na podstawie, a więc także w granicach, wyznaczonych przez przepisy obowiązującego prawa.

Nadto organ rozstrzygający sprawę w pierwszej instancji oparł decyzję administracyjną na nieprawomocnym rozstrzygnięciu, a także naruszył dyrektywy wynikające dlań z art. 220 oraz art. 127 Ordynacji podatkowej.

Strona podniosła zarzut błędnej wykładni wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego. Wskazała także, że wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji [...], która traktuje o określeniu kwoty należności celnych, co ma znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Celem uzupełnienia argumentacji uzasadniającej wydane rozstrzygnięcie, organ celny wskazał, że decyzja dotycząca określenia długu celnego z dnia [...] znak: [...] została doręczona stronie w dniu 20 sierpnia 2007r. i stała się prawomocna w dniu 4 września 2007r. Strona nie wniosła od niej odwołania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr.153 poz.1269 ze zm./ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Wyeliminować z obrotu prawnego można decyzję jedynie wówczas, gdy narusza ona prawo bądź materialne jeśli miało to wpływ na wynik sprawy, bądź procesowe i to w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, albo też stanowi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego /art.145 § 1 pkt 1/ P.p.s.a. Sąd może także stwierdzić nieważność wydanej decyzji, jeśli zachodzą przesłanki wymienione w art. 145 § 1 pkt 2 tej ustawy.

Po rozpoznaniu sprawy należy stwierdzić, że skarga na uwzględnienie nie zasługuje.

W myśl art. 41. 1. (75) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z dnia 5 kwietnia 2004 r. dalej jako ustawa o VAT) stawka podatku wynosi 22 %, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. W myśl natomiast art. 29. 13. ustawy o VAT podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. Naczelnik Urzędu Celnego w K. wartość celną importowanego samochodu osobowego marki V. G. (2981,00 zł) oraz kwotę długu celnego (298,10 zł) ustalił w decyzji z dnia [...]. znak: [...]. Decyzja ta wbrew zarzutom skargi jest ostateczna, nie została wyeliminowana z obrotu, a skarga dłużnika na decyzję z dnia [...] Dyrektora Izby Celnej w K.Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji z dnia [...]. znak: [...]. nie została do chwili obecnej rozpoznana przez WSA w Kielcach (sprawa sygn. akt I SA/Ke 229/08). Podatek akcyzowy od importowanego samochodu osobowego marki V. G. w wysokości 2131,40 zł został określony ostateczną decyzją Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]Nr [...], która była przedmiotem kontroli WSA w Kielcach (sprawa sygn. akt I SA/Ke 159/08) i wyrokiem z dnia 10 lipca 2008r. skarga dłużnika na tę decyzję została oddalona.

Wskazać również należy, że przepis art. 80. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym stanowi, że ,,Akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.

2. Podatnikami akcyzy od samochodów są:

1) podmioty dokonujące każdej sprzedaży samochodu osobowego przed pierwszą jego rejestracją na terytorium kraju;

2) importerzy i podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego.

3. Obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów powstaje:

1) w przypadku sprzedaży - z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w terminie 7 dni, licząc od dnia wydania wyrobu;

2) w przypadku importu - z dniem powstania długu celnego w rozumieniu przepisów prawa celnego.

W stosunku do samochodu stanowiącego własność podatnika zostały spełnione

przesłanki wymienione ww. przepisie ustawy o podatku akcyzowym, co potwierdza

ostateczna decyzja Dyrektora Izby Celnej w K.z dnia [...]. Nr [...]

Powołując się na treść przepisów art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 17 ust. 1 pkt 1 i art. 19 ust. 7

ustawy o VAT, w stanie faktycznym sprawy stwierdzić należy, że kwota podatku od

towarów i usług od importowanego samochodu osobowego marki V. G.

została przez Dyrektora Izby Celnej w K. określona prawidłowo: (wartość

celna + cło należne + podatek akcyzowy) x stawka celna, tj. (2981 + 298,10 +

2131,40) x 22% = 1190,40 zł.

Wbrew wywodom skargi organy celne prawidłowo, a zatem bez naruszenia art. 29

ust. 13 i 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. ustawy o VAT (Dz.U. nr 54, poz. 534 ze

zm.),określiły kwotę należnego podatku VAT od importowanego samochodu

osobowego marki V. G..

Podnoszone w skardze zarzuty naruszenia przepisów, na podstawie których ją

wydano, a nadto naruszenia przepisów art. 120, art. 121 §1, art. 122, art. 127, art.

187 §1, art. 210 ustawy - Ordynacja podatkowa oraz art. 5 ust 1 pkt 3 i art. 29 ust. 13

ustawy o podatku od towarów i usług nie podważają zgodności z prawem

zaskarżonej decyzji, nie występują bowiem żadne okoliczności, które byłyby

podstawą do skutecznego zakwestionowania ustalonych ostatecznymi decyzjami

wartości celnych i podatku akcyzowego od importowanego samochodu osobowego

marki V. G.

Zważywszy, że przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja określająca prawidłową kwotę podatku VAT od importowanego samochodu, bezprzedmiotowe są zarzuty skargi wskazujące, że zostały naruszone postanowienia Umowy zawartej pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską (Dz. U. UE L z dnia 31 grudnia 1972), która jest częścią polskiego porządku prawnego, zabraniającej nakładania cła, czy podatku akcyzowego, na towary importowane z terenu Konfederacji Szwajcarskiej.

Art. 3 i art. 18 Umowy przewidują preferencje celne i podatkowe we wzajemnej wymianie handlowej między obu Umawiającymi się Stronami. Pierwszy z nich ustanawia zakaz wprowadzania nowych ceł przywozowych w wymianie handlowej między Wspólnotą a Szwajcarią (ust. 1), przewidując harmonogram stopniowego znoszenia ceł przywozowych (ust. 2). Pierwszy akapit drugiego przepisu nakłada na obie Umawiające się Strony powinność powstrzymania się od środków lub praktyk o wewnętrznym charakterze podatkowym, wprowadzających bezpośrednio lub pośrednio dyskryminację między produktami jednej z Umawiających się Stron i podobnymi produktami pochodzącymi z obszaru drugiej Umawiającej się Strony.

Podkreślenia wymaga fakt, że w myśl art. 2 in principio Umowy, ma ona zastosowanie jedynie do produktów pochodzących ze Wspólnoty i ze Szwajcarii. W związku z wywodami skargi należy podkreślić, że określenie "produkty pochodzące" ma w prawie wspólnotowym oraz w Umowie swoiste, formalnoprawne znaczenie. Nie może być zatem interpretowane tak jak w języku potocznym. Z takiego uregulowania wynika daleko idący formalizm, którego zachowanie umożliwia skorzystanie przez eksporterów (a także przez importerów) z preferencji celnych i podatkowych przewidzianych w Umowie.

W rozpatrywanym wypadku nie chodzi jednak o to, czy organy celne odrębnymi i ostatecznymi decyzjami słusznie nałożyły na skarżącego cło i podatek akcyzowy, a tym samym pozbawiły skarżącego preferencji celnych i podatkowych zagwarantowanych Umową zawartą pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską (Dz.U.UE L 300). Kwestie te z punktu widzenia skarżącego istotne, są przedmiotem innych postępowań sądowoadministarcyjnych o sygn. akt: I SA/Ke 229/08 i I SA/Ke 159/08 wszczętych ze skarg G. Ż. F.H.U. "A.-Ż.". W tych to właśnie postępowaniach przedmiotem oceny Sądu mogą być zarzuty dotyczące tego czy samochód osobowy marki V. G.importowany został z terenu Szwajcarii, czy może być zaliczony do "produktów pochodzących" ze Szwajcarii, a dalej czy może być on objęty preferencyjną stawką celną oraz podatku akcyzowego. Jak wyżej podniesiono w niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja określająca Firmie Handlowo-Usługowej "A. – Ż." G. Ż. prawidłową kwotę podatku od towarów i usług w wysokości 1190,40 zł. z tytułu importu samochodu osobowego marki V. G. będącego przedmiotem zgłoszenia celnego [...] z dnia [...] Zdarzenia te w stanie faktycznym sprawy oraz w świetle zarzutów skargi pozostają w niniejszym postępowaniu poza istotą sprawy, a w konsekwencji poza oceną Sądu.

Wobec tego podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia przepisów postępowania, to jest art. 122, art. 187 § 1, 190 § 2, art. 191 oraz art. 197 § 1 art. 191 Ordynacji podatkowej, należało uznać za nietrafne, skoro organy celne ponad wszelką wątpliwość na podstawie dokumentów urzędowych jakimi są ostateczne decyzje, określiły prawidłową kwotę podatku od towarów i usług od importowanego samochodu osobowego marki V.G.. Oznacza, to że organy celne na podstawie tych dokumentów ustaliły prawidłowy stan faktyczny sprawy i dokonały prawidłowej jego oceny prawnej.

Artykuł 128 Ordynacji podatkowej ustanawia ogólną zasadę trwałości decyzji ostatecznych. Formalna strona zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznej wyraża się w tym, że decyzje te obowiązują tak długo, dopóki nie zostaną uchylone lub zmienione przez nową decyzję opartą na odpowiednim przepisie prawnym. Jest to tzw. domniemanie mocy obowiązującej decyzji. Wydanie nowej decyzji jest więc jedynym sposobem całkowitego lub częściowego pozbawienia decyzji jej mocy obowiązującej. (Dawidowicz W. ,,Ogólne postępowanie..., str. 123). Takie miejsce zasady trwałości decyzji podkreśla się w orzecznictwie. W stanie faktycznym sprawy związanie organów celnych, określających podatek VAT, decyzjami ostatecznymi określającymi od importowanego samochodu osobowego marki V. G. wartość celną i kwotę długu celnego oraz ustalającą podatek akcyzowy trwa przez cały okres pozostawania ich w obrocie prawnym, a to oznacza, że jest uzasadnione.

Ta okoliczność również zdecydowała o nie uwzględnieniu przez Sąd postanowieniem z dnia 3 lipca 2008r. wniosku skarżącego o odroczenie rozprawy do czasu rozstrzygnięcia przez WSA w Kielcach skargi G. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. dotyczącą kwestii długu celnego.

Nie znajduje również uzasadnienia zarzut naruszenia art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, bowiem Dyrektor Izby Celnej w K. w zaskarżonej decyzji obszernie uzasadnił przyjęte w sprawie stanowisko.

Bez związku z zaskarżoną decyzją pozostaje również zarzut skargi odnoszący się do nieuwzględnienia przez organy celne prawa Unii Europejskiej, co miałoby mieć istotny wpływ na wydane rozstrzygnięcie. W sprawie niniejszej zastosowanie mają przepisy prawa krajowego, a mianowicie art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 33 ust 2, art. 34 ust. 3 i 4, art. 37 ust. 1, art. 41 ust. 1 ustawy o VAT., na podstawie których została wydana zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji. W tej sytuacji nie ma istotnego znaczenia powoływanie się przez skarżącego na postanowienia Umowy zawartej pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarczą a Konfederacją Szwajcarską (Dz.U.UE L 300).

Z powyższych względów - stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie naruszała prawa, Sąd na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako nieuzasadnioną oddalił.