Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 8/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: 86
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia U. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 listopada 2004 r., sygn. akt 3 II SA/Łd 448/03 o odmówieniu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie ze skargi U. B. na postanowienie Wojewody Łódzkiego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zasiłku przedemerytalnego 1. postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi 2. zasądza 120 zł (sto dwadzieścia) na rzecz adw. S. N. od Skarbu Państwa (kasa WSA w Łodzi) tytułem zwrotu kosztów sporządzenia i wniesienia zażalenia


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 7 lipca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę U. B. na postanowienie Wojewody Łódzkiego z dnia [..] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zasiłku przedemerytalnego.

W dniu 17 lipca 2004 r. skarżąca wniosła o wydanie wyroku oraz o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o jego wydanie. Zarządzeniem z dnia 1 września 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi pozostawił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu bez rozpoznania z przyczyn formalnych tj. nie doręczenia odpisu tego wniosku. Zarządzenie to zostało doręczone skarżącej w dniu 10 września 2004 r.

W dniu 28 września 2004 r. pełnomocnik skarżącej, adwokat ustanowiony z urzędu, złożył zażalenia na powyższe zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Pełnomocnik wskazał, iż pismo z Okręgowej Rady Adwokackiej o ustanowieniu go pełnomocnikiem odebrał na poczcie w dniu 21 września 2004 r. i ta okoliczność uzasadnia wniosek.

Postanowieniem z dnia 2 listopada 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie tego Sądu z dnia 1 września 2004 r. Sąd wskazał, iż zażalenie skarżąca mogła wnieść osobiście, przepisy nie stawiają bowiem wymogu, aby zażalenie sporządzane było przez adwokata.

Na powyższe postanowienie w dniu 23 listopada 20004 r. złożył zażalenie pełnomocnik skarżącej, w którym wniósł o jego uchylenie. Zdaniem pełnomocnika Sąd nieuwzględnił zaświadczenia lekarskiego, z którego wynika, że U. B. choruje na stwardnienie rozsiane i od początku lipca 2004 r. nastąpiło pogorszenie jej stanu zdrowia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. O orzecznictwie i w literaturze prawniczej już od dawna przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem.

Podstawą odmowy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia był brak tzw. przymusu adwokackiego przy jego sporządzeniu. Sąd uznał, iż skarżąca mogła sama wnieść zażalenie, bez pomocy adwokata. Sąd nie rozważył jednak, czy skarżąca była w stanie złożyć to zażalenie ze względu na poważną chorobą na którą cierpi. W aktach sprawy (k - 30) znajduje się bowiem zaświadczenie lekarskie z dnia 29 lipca 2004 r. wystawione przez lekarza specjalistę neurologa z którego wynika, iż skarżąca ma poważne problemy z poruszaniem się, a od lipca 2004 r. nastąpiło znaczne pogorszenie przebiegu choroby. Brak odniesienia się do tego dokumentu przez Sąd należy ocenić jako nierozpatrzenie całości materiału dowodowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd na zasadzie art. 185 w związku z art. 197 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.