Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 400/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej~Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1-3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 stycznia 2017 r. sygn. akt I SA/Po 842/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 25 lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodów ewidencjonowanych za 2012 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 11 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Po 842/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej: "WSA") odrzucił skargę S. K. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 25 lutego 2016 r. w przedmiocie wartości niezaewidencjonoanego przychodu za 2012 r. oraz zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za 2012 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").

Z uzasadnienia WSA wynika, że pismem z dnia 29 marca 2016 r. Skarżący wniósł do WSA skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu wskazaną powyżej. Mocą zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 24 sierpnia 2016 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 5.517 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono Skarżącemu w dniu 29 sierpnia 2016 r. W otwartym terminie do uiszczenia wpisu Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ostatecznie prawomocnym postanowieniem z dnia 9 listopada 2016 r. WSA utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 11 października 2016 r. oddalające wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 24 listopada 2016 r. doręczono Skarżącemu odpis prawomocnego zarządzenia z dnia 24 sierpnia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Odpis prawomocnego zarządzenia został skutecznie doręczony Skarżącemu w dniu 29 listopada 2016 r. Termin do wykonania wezwania upłynął z dniem 6 grudnia 2016 r. Do dnia 16 grudnia 2016 r. wpis od skargi nie został uiszczony.

WSA w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia wskazał, że na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę z uwagi na jej nieopłacenie w terminie. W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu została doręczona Skarżącemu w dniu 29 listopada 2016 r. W związku z tym, termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upłynął Skarżącemu bezskutecznie z dniem 6 grudnia 2016 r.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie jest oczywiście bezzasadne.

Rację w niniejszej sprawie ma WSA, który zaskarżonym postanowieniem odrzucił skargę Skarżącego z powodu jej nieopłacenia w zakreślonym terminie. Zasadą jest, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei zgodnie z § 3 wskazanego powyżej przepisu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W rozpoznawanej sprawie zaktualizował się skutek procesowy, o którym mowa w art. 220 § 3 p.p.s.a. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, przy czym w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału wyraźnie zaznaczono, że nieuiszczenie należnej opłaty skutkować będzie odrzuceniem skargi. Termin do uiszczenia wpisu bezskutecznie upłynął. Dlatego też w tym stanie rzeczy WSA zobowiązany był skargę odrzucić, co też uczynił, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. Ponadto należy wskazać, że w przedmiotowym zażaleniu Skarżący nie zawarł żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość skarżonego postanowienia.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.