Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1659/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Przywrócono termin do uzupełnienia braków formalnych skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1, par. 2, par. 4,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kary pieniężnej postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia braku formalnego skargi


UZASADNIENIE

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 24 lipca 2013 r. Skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi.

Postanowieniem z dnia 18 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, wobec nie uzupełnienia jej braków.

Pismem z dnia 22 października 2013 r. (data nadania) Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wyjaśnił, iż niedostarczenie odpowiednich dokumentów wynikało z jego niewiedzy, co do rodzajów decyzji. Jego stan zdrowia na skutek silnych przeżyć emocjonalnych związanych z trudną sytuacją życiową (problemy finansowe, problemy zdrowotne) nie pozwolił mu na prawidłowe zrozumienie treści wezwania. Poprawa sytuacji zdrowotnej w zeszłym tygodniu pozwoliła mu na uświadomienie sobie, iż powinien przesłać inne dokumenty. Uważał, że to co dostarczył, czyli informacja o stanie zaległości egzekucyjnej wydana przez komornika była tym właściwym dokumentem. Ponadto Skarżący wskazał, iż jest już człowiekiem starszym (68 lat), schorowanym i nie stać go ze skromnej emerytury 760 zł na prawnika. Sam stara się sprostać (jak widać nie zawsze właściwie) wymaganiom prawa i odpisywać na pisma. Mając powyższe na uwadze uchybił terminowi bez swojej winy.

W piśmie procesowym z dnia 27 listopada 2013 r., na wezwanie Sądu, Skarżący wskazał, iż jego skarga dotyczy decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...].04.2013 r. nr [...], a ponadto wyjaśnił, iż przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 17 października 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: ustawy p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Jednocześnie zgodnie z treścią art. 87 § 1, §2 i §4 ustawy p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Skarżący spełnił warunki formalne złożenia wniosku o przywrócenie terminu wynikające z art. 87 § 1 i § 4 ustawy p.p.s.a., natomiast okoliczności wskazane we wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodabniają brak winy skarżącego w uchybieniu terminu, a tym samym uzasadniają jego przywrócenie.

Skarżący wyjaśnił, iż jest osobą starszą, schorowaną i nie stać go na prawnika, zatem sam stara się załatwić swoje sprawy zgodnie ze swoją wiedzą i umiejętnościami. Powołując się na trudną sytuację życiową wskazał, iż nie zrozumiał dokładnie wezwania Sądu, ale podjął działania zmierzające do uzupełnienia braku formalnego skargi, które jednak okazały się niewłaściwe. Obecnie stan zdrowia Skarżącego się poprawił i zrozumiał w jaki sposób powinien zostać uzupełniony brak formalny skargi.

Sąd wskazuje, iż ww. okoliczności są niezawinione przez Skarżącego, a to uniemożliwia obciążenie go negatywnymi skutkami nieuzupełnienia braku formalnego skargi w terminie.

Z uwagi na powyższe orzeczono jak sentencji na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.