Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1429/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 4, art. 7, art. 8 , art. 5ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
article: par. 13 ust. 1, par. 14 ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 212 poz 1337
law: Rozporządzenie MInistra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich  przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług
article: art. 14c par 1 i par 2
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (sprawozdawca), Sędzia WSA Anna Wesołowska, Protokolant st. sekr. sąd. Anna Kurdej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2011 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę


UZASADNIENIE

1. B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Spółka"), opisując zdarzenie przyszłe, we wniosku z 30 listopada 2009r. zwróciła się o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm. dalej: "u.p.t.u.") w zakresie otrzymania przez kontrahenta bonusu (premii pieniężnej) jako czynności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (dalej "VAT") i charakteru tej czynności.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka jest wyłącznym przedstawicielem firmy B. GmbH na terytorium Polski i będzie zajmować się sprzedażą drukarek, urządzeń wielofunkcyjnych, faksów, systemów etykietowania i innych (dalej: "Towary") na rynek polski. Towary będą sprzedawane zarówno dystrybutorom, którzy kupując je w ilościach hurtowych będą dokonywać dalszej dystrybucji, jak i innym partnerom handlowym. Kontrahenci kupując Towary nabędą prawo do bonusu (premii pieniężnej), którego zasady naliczania będą ujęte w odrębnych umowach.

W pierwszym przypadku kontrahent będzie nabywał prawo do bonusu (premii pieniężnej) w wysokości ustalonego w umowie procentu od wartości netto zakupionych Towarów lub po osiągnięciu określonego w umowie poziomu zakupu Towarów. Przykładowo jeśli osiągnie pułap 80% ustalonego obrotu, otrzyma 1% obrotu, jeśli osiągnie 90% ustalonego obrotu, otrzyma 2% wartości obrotu. Bonus będzie naliczany za okresy kwartalne. Jeżeli w tym okresie kontrahent nie osiągnie ustalonego progu, nie otrzyma premii. Ostatecznym okresem rozliczeniowym jest rok. Po tym okresie będzie zawierana nowa umowa na bonusy. Jeżeli kontrahent nie osiągnie ustalonego progu obrotu w pierwszych trzech kwartałach, ale osiągnie ustalony próg w skali roku fiskalnego, otrzyma premię od wartości obrotów w całym okresie rozliczeniowym. Spółka będzie miała możliwość powiązania wypłaconego bonusu z ogółem dostaw Towarów, w konkretnie określonym przedziale czasowym, nie ma natomiast możliwości powiązania bonusu z konkretną dostawą. Trudność w przypisaniu bonusu do konkretnej dostawy polega na bardzo dużej ilości zakupów dokonywanych przez kontrahentów i braku powiązania bonusu z konkretnym towarem; bonus przyznawany jest za ogół dostaw w określonym przedziale czasu. Spółka sprzedaje różny asortyment Towarów, więc uzyskanie bonusu może być uzależnione od zakupu określonego asortymentu, np. aby uzyskać bonus za zakup drukarek, kontrahent musi zakupić określoną ilość tonerów.

W drugim przypadku niektórzy kontrahenci otrzymają tzw. bonus bezwarunkowy, np. 1% lub 2% od obrotu osiągniętego w okresie rozliczeniowym (jednego kwartału), w celu zapewnienia efektu lojalnościowego.

W zamian za udzielenie/wypłacenie bonusów (premii pieniężnych) w obu ww. przypadkach nie ma miejsca świadczenie innych usług oraz obowiązku powstrzymania się od dokonywania jakichkolwiek czynności, tolerowania czynności lub sytuacji.

W związku z tym Spółka zapytała:

1. Czy prawidłowym jest uznanie otrzymania przez kontrahenta Spółki bonusu (premii pieniężnej) jest czynnością niepodlegającej opodatkowaniu VAT?

2. Jeżeli nie to jaką czynnością opodatkowaną u kontrahenta lub Spółki jest udzielenie bonusu (premii pieniężnej)?

Zdaniem Spółki otrzymanie bonusu (premii pieniężnej) przez kontrahenta Spółki nie podlegają opodatkowaniu VAT. Przesłanką udzielenia bonusu jest uzyskanie określonego poziomu obrotu lub uzyskanie efektu lojalnościowego. Ww. bonusy są formą rozliczeń wzajemnych i nie stanowi wynagrodzenia za wykonaną na rzecz Spółki usługę i nie stanowi rabatu cenowego określonego w art. 29 ust. 4 u.p.t.u.

W przypadku bonusu od obrotu jedynymi świadczeniami, które mogłyby stanowić przedmiot opodatkowania, są dostawy towarów, od ilości których uzależnione jest udzielenie bonusu. Skoro jedna czynność - nabycie towarów - nie może jednocześnie stanowić dostawy towarów i świadczenia usług, nie ma możliwości wskazania usługi podlegającej opodatkowaniu. Zapłata bonusu nie ma też charakteru wzajemnego - nie jest ekwiwalentem za wykonanie jakiejkolwiek usługi na rzecz Spółki. Za świadczenie usługi nie można uznać zrealizowania pułapu obrotu określonego z góry, na który będzie się składać odpowiednia liczba transakcji sprzedaży - dostawy towarów w rozumieniu art. 7 u.p.t.u. Czynności stanowiące dostawę towaru nie będą mogły jednocześnie - przez ich zsumowanie - stanowić usługi. Przeszkodą do takiego rozumowania jest art. 8 ust. u.p.t.u., z którego wynika, że dostawa nie może być jednocześnie usługą.

Wykluczona będzie także kwalifikacja bonusu w pierwszym przypadku jako rabatu cenowego. Bonus od określonego obrotu stanowić będą świadczenia niezależne od konkretnej transakcji (nie można ich przypisać do sprzedaży konkretnych towarów). W przypadku udzielenia bonusu nie nastąpi obniżenie ceny na konkretne Towary, czy daną dostawę. Warunkiem decydującym o udzieleniu premii będzie osiągnięcie określonego poziomu obrotu lub osiągnięcie efektu lojalnościowego, a zatem nie dochodzi do zmiany ceny towaru. Na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka powołała się na orzecznictwo sądów administracyjnych.

2. Minister Finansów (dalej: "MF") w interpretacji indywidualnej z [...] lutego 2010r. 1) uznał za prawidłowe stanowisko Spółki w zakresie "uznania premii pieniężnej jako czynności niepodlegającej opodatkowaniu jako świadczenie usług", 2) za nieprawidłowe uznał stanowisko Spółki w zakresie charakteru tej czynności.

W uzasadnieniu, po przedstawieniu stanu sprawy, MF stwierdził, że w zamian za udzielenie/wypłacenie bonusów (premii pieniężnych) w obu ww. przypadkach nie będzie miało miejsca świadczenie innych usług. Kontrahent nie będzie świadczyć wobec Spółki usług w rozumieniu art. 8 u.p.t.u., bo brak jest działań kontrahenta, które byłyby czynnościami dodatkowymi do jakich byłby on zobligowany postanowieniami wynikającymi z umowy dystrybucyjnej w zakresie dotyczącym otrzymywania premii. Działania kontrahenta nie wypełniają art. 8 ust. 1 u.p.t.u. i nie mogą być uznane za odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. Wartość przyznanego przez Spółkę wynagrodzenia za dokonanie zakupów, podlegających opodatkowaniu uzależniona jest jedynie od wysokości zrealizowanego obrotu lub stanowi procent uzyskanego obrotu w określonym czasie. Opodatkowany obrót jest dokumentowany w sposób umożliwiający identyfikację ogółu obrotu, jak i identyfikację konkretnych dostaw dokonanych w określonym przedziale czasowym.

Zdaniem MF opisane przez Spółkę premie pieniężne - bonusy stanowią w istocie rabaty obniżające wartość dostaw dokonanych w konkretnym okresie czasowym (za który są udzielane), udokumentowanych poszczególnymi fakturami oraz zgodnie z art. 29 ust. 4 u.p.t.u. zmniejszają podstawę opodatkowania. Na mocy § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337, dalej: "rozporządzenie") Spółka powinna do każdego skonkretyzowanego rabatu (wyliczonego w odpowiedniej wysokości wypłacanej kontrahentom) wystawiać faktury korygujące, odnoszące się do faktur dokumentujących wartość zakupów dokonanych przez kontrahenta, które przyczyniły się do uzyskania rabatu w określonym czasie.

3. MF, mimo wystosowania przez Spółkę wezwania do usunięcia naruszenia prawa, nie znalazł podstaw do zmiany stanowiska.

4. Spółka w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 maja 2010r. wniosła o uchylenie ww. interpretacji i zasądzenie kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego, ze względu na naruszenie:

- art. 29 ust. 4 u.p.t.u. przez uznanie, że w stanie faktycznym premie pieniężne wypłacane kontrahentom przez Spółkę stanowią rabat obniżający wartość konkretnych dostaw udokumentowanych poszczególnymi fakturami, który zmniejsza podstawę opodatkowania VAT,

- § 13 ust. 1 rozporządzenia przez uznanie, iż Spółka ma obowiązek dokumentować przyznawane premie pieniężne za pomocą faktur korygujących,

- art. 14c § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej: "O.p.") przez nienależyte uzasadnienie stanowiska, iż premie pieniężne wypłacane przez Spółkę kontrahentom i odnoszące się do ogółu dostaw na ich rzecz, w danym okresie stanowią rabaty obniżające u Spółki wartość konkretnych dostaw udokumentowanych poszczególnymi fakturami i zgodnie z art. 29 ust. 4 u.p.t.u., zmniejszające podstawę opodatkowania VAT,

- art. 5 ust. 3 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską (dalej: "TWE") przez przyjęcie, iż Spółka ma obowiązek dokumentowania wypłacanych premii pieniężnych za pomocą faktur korygujących i pomniejszenia podstawy opodatkowania VAT, bez uwzględnienia, iż nałożenie tego obowiązku w sytuacji braku rabatu przyporządkowanego do konkretnej dostawy, narusza zasadę proporcjonalności. Spółka chcąc zastosować się do interpretacji MF będzie zmuszona ponieść znaczne obciążenia administracyjne i kosztowe (m.in. zatrudnienie dodatkowych osób, które zajmą się przygotowaniem korekt), a wyliczony w ten sposób rabat miałby charakter szacunkowy. Z perspektywy podatku, który wpłynie do urzędu, dokonanie przez Spółkę obniżenia podstawy opodatkowania i udokumentowanie tego notą korygującą nie powinien mieć znaczenia. Korekta (zmniejszenie) VAT należnego, który Spółka ma wpłacić do urzędu pociąga za sobą zmniejszenie VAT naliczonego przez kontrahenta. VAT zostanie wpłacony do urzędu, ale Spółka będzie ponosić zwiększone koszty, niewspółmierne do osiągniętego celu.

Spółka w uzasadnieniu skargi nie zgodziła się ze stanowiskiem MF, że premie pieniężne wypłacane kontrahentom stanowią rabat obniżający wartość konkretnych dostaw udokumentowanych poszczególnymi fakturami, który zmniejsza podstawę opodatkowania i powinien być udokumentowany fakturami korygującymi odnoszącymi się do faktur dokumentujących wartość zakupów dokonanych przez kontrahenta, które przyczyniły się do uzyskania powyższego rabatu w określonym czasie. Spółka po przytoczeniu treści art. 29 ust. 4 u.p.t.u. i definicji słownika języka polskiego uznała, że o rabacie obniżającym podstawę opodatkowania VAT dostawy zrealizowanej można mówić, gdy jego kwota obniża kwotę należną dostawcy z tytułu sprzedaży jakiegoś towaru/usługi. Na potwierdzenie swojego stanowiska Spółka powołała się na wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych: we Wrocławiu z 7 grudnia 2009r. sygn. akt I SA/Wr 1561/09 i w Krakowie z 2 lutego 2010r. sygn. akt I SA/Kr 1596/09. Stanęła też na stanowisku, że premie pieniężne, będące przedmiotem wniosku, stanowią jednostronne świadczenie pieniężne, do wypłaty którego zobowiązują Spółkę określone okoliczności wskazane w umowie zawartej z kontrahentem. Zdaniem Spółki omawiane premie pieniężne nie stanowią rabatu obniżającego podstawę opodatkowania VAT, więc nie ma obowiązku wystawiania faktur korygujących. Przepisy § 13 ust. 1 i § 14 ust. 1 rozporządzenia dotyczą innych przypadków niż opisany we wniosku o interpretację. Skarżąca nie ma też możliwości zastosowania się do interpretacji, bez naruszenia § 13 ust. 2 rozporządzenia, gdyż premie nie dadzą się powiązać kwotowo z konkretnymi dostawami. Spółka nie może więc wskazać rodzaju i kwoty rabatu.

Zdaniem Spółki MF nie wyjaśnił dlaczego premie pieniężne, których charakter, a w szczególności brak związku z konkretnymi dostawami, powinny być traktowane jako obniżające cenę konkretnych dostaw. Ograniczył się jedynie do ogólnikowego stwierdzenia, że gdy wypłacona premia wiąże się z konkretną dostawą (dostawami), powinna być traktowana jako rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 u.p.t.u. Brak uzasadnienia prawnego w rozumieniu art. 14c § 2 O.p. polega na przytoczeniu jedynie ogólnikowych tez dotyczących wykładni, z pominięciem przedstawienia toku rozumowania prawniczego zastosowanego przez organ.

5. MF w odpowiedzi na skargę, podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko, wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu poszerzył argumentację w zakresie rozumienia pojęcia rabat. Stwierdził, że osiągnięcie określonego poziomu zakupów stanowi w istocie zmniejszenie dotychczasowego świadczenia nabywcy z tytułu zakupu towaru i ze względu na swą gospodarczą istotę stanowi rabat. Przyznany przez Spółkę rabat pomniejsza obrót będący podstawą opodatkowania VAT. MF podniósł również, że orzecznictwo sądów administracyjnych nie jest jednolite w kwalifikacji rabatu, jako rabatu, o którym mowa w art. 29 ust. 4 u.p.t.u., ale przytoczony przez Spółkę wyrok WSA we Wrocławiu potwierdza stanowisko MF zawarte w zaskarżonej interpretacji, a wyrok WSA w Krakowie zapadł w odmiennym stanie faktycznym, niż przedstawiony przez Spółkę we wniosku o interpretację.

MF nie zgodził się z zarzutem Spółki, że doszło do naruszenia art. 14c § 1 i 2 O.p., gdyż zaskarżona interpretacja zawierała uzasadnienie faktyczne i prawne z powołaniem odpowiednich przepisów. Stanowisko organu było precyzyjne i jednoznaczne. MF nie zmienił stanu sprawy, gdyż z wniosku o interpretację wynikało, że Spółka będzie miała możliwość powiązania wypłaconego bonusu (premii pieniężnej) z ogółem dostaw Towarów w konkretnym przedziale czasowym, nie ma natomiast możliwości powiązania bonusu z konkretną dostawą.

MF uznał ponadto, że konieczność dokonywania czynności określonych przepisami prawa w żaden sposób nie narusza zasady proporcjonalności wynikającej z powołanych w skardze przepisów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje:

skarga nie jest uzasadniona.

W sprawie, dotyczącej interpretacji przepisów u.p.t.u. sporne było czy premia pieniężna (bonus) wypłacana przez skarżącą Spółkę jej kontrahentom, za osiągnięcie określonego poziomu obrotów w danym okresie rozliczeniowym lub premia pieniężna (bonus) o charakterze lojalnościowym stanowi rabat, którego udzielenie obliguje Spółkę do wystawienia faktury korygującej.

Według art. 29 ust. 1 u.p.t.u. podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Na podstawie art. 29 ust. 4 u.p.t.u. podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Stosownie natomiast do § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 u.p.t.u., podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Obowiązek korekty ma miejsce także w razie zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 u.p.t.u. (§ 13 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia).

Z przytoczonych wyżej przepisów prawa wynika przede wszystkim, że obrotem (podstawą opodatkowania) jest kwota należna z tytułu sprzedaży (pomniejszona o podatek należny), która obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy, a także że podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty rabatów (udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji subwencji i innych dopłat. W razie zaistnienia tego rodzaju zdarzenia (udzielenia rabatu, zwrotu towaru bądź zwrotu wymienionych kwot), konieczne jest wystawienie faktury korygującej.

Ustawa podatkowa pod pojęciem "rabatu" rozumie kwotę bonifikaty, opustu, uznanej reklamacji i skonta, nie wyjaśniając jednak znaczenia terminów użytych na określenie rodzajów rabatu.

W piśmiennictwie wskazuje się, że "bonifikata" to obniżka ceny, przyznawana po dokonaniu transakcji, zwykle jako zachęta do zwiększania zakupów lub forma rekompensaty z powodu gorszej jakości towaru. "Upust" polega na obniżeniu ceny dla zachęcenia do kupna, stosowany wobec stałych klientów lub odbiorców hurtowych. "Uznana reklamacja" oznacza obniżenie ceny z powodu uprawnień nabywcy z tytułu gwarancji lub rękojmi. "Skonto" stanowi procentowe obniżenie ceny za natychmiastową zapłatę gotówkową za towar objęty sprzedażą kredytową lub ratalną (P. Przedpełski, "Coś opuszczę, coś dorzucę", Rzeczpospolita z 5 lipca 2000r. oraz tegoż autora: Wszystkie rabaty duże i małe, Rzeczpospolita z 31 stycznia 2001r.).

Przytoczone wyjaśnienia odwołują się do językowego znaczenia terminów i prowadzą do ogólnego stwierdzenia, że rabat stanowi określoną kwotowo lub procentowo zniżkę od ustalonej ceny określonego towaru, udzielaną najczęściej nabywcom, płacącym gotówką, kupującym duże ilości towaru jednorazowo lub w określonym czasie, a także udzielaną z powodu wad towaru. Wśród rabatów wyróżnia się między innymi rabaty ilościowe będące obniżką cen w zamian za zakup dużych ilości produktu (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 7 grudnia 2009r. sygn. akt I SA/Wr 1561/09, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/doc/0F939D1FCD).

Z przedstawionego we wniosku o interpretację opisu zdarzenia przyszłego wynikało, że podstawą określenia premii pieniężnej jest wartość sprzedaży z tytułu transakcji zawartych w określonym okresie czasu, zaś wysokość premii ustalana jest w formie procentu od tej wartości dostaw. Spółka podała również, że premia ma na celu nagrodzenie nabywcy za dokonanie dużej ilości zakupów i nie jest związana z jakimkolwiek świadczeniem ze strony spółki na rzecz dostawców.

Trzeba podkreślić, że w stanie faktycznym opisanym we wniosku premia pieniężna nie jest związana z jakimkolwiek wzajemnym świadczeniem ze strony kontrahenta Spółki, jak prawidłowo przyjął MF i czego w skardze nie kwestionuje Spółka. Jedyne zachowanie, które determinuje uzyskanie premii polega na zawieraniu umów sprzedaży w określonym czasie i na określoną wartość. Oznacza to, że źródło premii tkwi w umowach sprzedaży (dostawie towarów), które zawarto w danym okresie czasu oraz ich wykonaniu.

Z ekonomicznego punktu widzenia, otrzymanie premii powoduje, że kontrahent Spółki ponosi mniejszy wydatek na nabycie towarów, aniżeli wynikało to z pierwotnie ustalonej ceny. Odpowiednio do tego, ulega także zmianie (zmniejszeniu) kwota jaką zachowuje z tytułu transakcji sprzedawca. Ekonomiczny charakter premii (bonusu), jako kwoty determinującej wydatek i jednocześnie należność z tytułu transakcji (dostawy towaru) ma zasadniczy wpływ na ocenę premii jako rabatu, o którym mowa w art. 29 ust. 4 u.p.t.u.

Obrotem w rozumieniu art. 29 ust. 1 u.p.t.u., o czym mowa wyżej, jest kwota należna z tytułu sprzedaży i obejmuje ona całość świadczenia należnego od nabywcy.

Odwołanie się do "całości świadczenia należnego od nabywcy" nakazuje uwzględnić całokształt okoliczności wpływających na faktyczny rozmiar świadczenia nabywcy, a stosownie do tego należy też oceniać zdarzenia, które następczo zakres tego świadczenia modyfikują, stosownie do art. 29 ust. 4 u.p.t.u.

Przy ocenie istnienia podstawy do zmniejszenia obrotu z tytułu rabatu nie ma zatem znaczenia, że strony umowy w razie ziszczenia warunków wypłaty premii nie odwołały się wprost (w jego treści) do zmniejszenia poszczególnych cen wyrobów, skoro wszystkie ceny, w postaci wartości transakcji (ich sumy w określonym czasie) stanowiły podstawę obliczenia premii.

Zdaniem Sądu z przytoczonych wyżej znaczeń rabatu, jak i jego odmian wynika, że rabat bywa częstokroć formą premiowania nabywcy (przez sprzedawcę) za odpowiednie zachowanie w związku z transakcjami (zapłata w terminie bądź przed terminem, zakup dużej ilości towarów, w określonym czasie, dokonywanie stałych zakupów). Cel rabatu w przytoczonych przypadkach nie pozostaje więc inny niż cel, jaki wskazywała Spółka stwierdzając, iż istotą premii pieniężnej (bonusu) było nagrodzenie nabywcy za zrealizowanie odpowiedniego pułapu zakupów, lub lojalne realizowanie zakupów.

Z przedstawionych wyżej powodów stanowisko MF wyrażone w zaskarżonej interpretacji indywidualnej jest prawidłowe.

Zdaniem Sądu na uwzględnienie nie zasługiwał zarzut skargi o naruszeniu przez organ podatkowy przepisów procedury - art. 14c § 1 i 2 O.p. Stanowisko organu podatkowego było precyzyjne i jednoznaczne. Zawierało również wskazanie podstawy prawnej wraz z uzasadnieniem prawnym, jak również odwoływało się do stanowiska przedstawionego przez Spółkę i opisu zdarzenia przyszłego.

Z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") wynika natomiast, że sąd administracyjny uchyla zaskarżony akt, jedynie wówczas, gdy naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Sąd, badając legalność zaskarżonej interpretacji nie stwierdził, iż uzasadnienie MF, jakkolwiek poszerzone w odpowiedzi na skargę, przekonałoby skarżącą Spółkę o trafności stanowiska organu podatkowego. Sąd zwraca ponadto uwagę, że w licznych orzeczeniach sądy administracyjne uznawały zasadność traktowania premii pieniężnej, udzielanej w warunkach adekwatnych do okoliczności opisanych w zdarzeniu przyszłym przez Spółkę, jak rabatu, o którym mowa w art. 29 ust. 4 u.p.t.u. (por.: wyroki WSA: we Wrocławiu z 7 grudnia 2009r., sygn. akt I SA/Wr 1561/09, w Kielcach z 23 grudnia 2009r. sygn. akt I SA/Ke 472/09, w Gorzowie Wielkopolskim z 29 grudnia 2009r. sygn. akt I SA/Go 526/09, w Warszawie z: 11 maja 2010r. sygn. akt III SA/Wa 2214/09, z 28 maja 2010r. sygn. akt SA/Wa 2178/09). Sąd podziela zaprezentowane w wyżej wskazanych orzeczeniach poglądy, nie znajdując jednocześnie podstaw do podzielenia poglądów prezentowanych w powołanych przez Spółkę wyrokach.

Sąd za zasadny uznaje ponadto pogląd Ministra Finansów, że konieczność dokonywania czynności określonych przepisami prawa w żaden sposób nie narusza zasady proporcjonalności, wynikającej z powołanych w skardze przepisów. System polegający na wystawieniu faktury korygującej zapewni wypełnienie celu wprowadzenia unormowań zawartych w art. 29 ust. 4-4b u.p.t.u., jakim było zapewnienie prawidłowości rozliczenia VAT przez wszystkich uczestników biorących udział w systemie tego podatku. Obniżenie przez podatnika podstawy opodatkowania (a w konsekwencji podatku należnego) powinno powodować, co do zasady, obniżenie podatku naliczonego u kontrahentów tego podatnika.

Sąd - odnosząc się do argumentów Spółki zawartych w skardze w zakresie możliwości zastosowania do zdarzenia przyszłego § 13 i § 14 rozporządzenia, stwierdza, że skoro Spółka opisując stan faktyczny stwierdziła, że będzie miała możliwość powiązania wypłaconego bonusu z ogółem dostaw towarów, w konkretnym przedziale czasowym - możliwe jest wówczas wystawienie jednej zbiorczej faktury korygującej. Analogiczny pogląd wyrażono w wyroku WSA w Warszawie z: 11 maja 2010r. sygn. akt III SA/Wa 2214/09, jeszcze przed zmianą § 13 ust. 2 rozporządzenia. Ze znowelizowanej treści § 13 ust. 2 rozporządzenia, który ma zastosowanie w sprawie w związku z tym, że Spółka opisała zdarzenie przyszłe we wniosku o interpretację, wynika że gdy podatnik udziela rabatu w odniesieniu do jednej lub więcej dostaw towarów lub usług, faktura korygująca powinna zawierać co najmniej: 1) numer kolejny oraz datę jej wystawienia; 2) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca: a) określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4, b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem; 3) kwotę i rodzaj udzielonego rabatu; 4) kwotę zmniejszenia podatku należnego. Takie same dane, stosownie do ust. 2a § 13 rozporządzenia powinna zawierać faktura, gdy podatnik udziela rabatu w odniesieniu do wszystkich dostaw towarów lub usług dokonanych dla jednego odbiorcy w danym okresie.

Sąd zauważa ponadto, że skoro Spółka sama, w swoim zakresie nie jest pozbawiona informacji i wiedzy, co do ziszczenia się przesłanek uzasadniających przyznanie rabatu (premii pieniężnej), choćby w celu weryfikacji prawidłowości wypłaty premii pieniężnej i tym bardziej jest w stanie ustalić, iż kontrahent osiągnął, np. określony pułap obrotów w przewidziany w umowie okresie rozliczeniowym (takie fakty są podane w opisie zdarzenia przyszłego przez Spółkę), to znaczy, że Spółka analizuje wystawione przez siebie faktury dokumentujące dostawy na rzecz konkretnego kontrahenta. Oznacza to również, iż jest w stanie ustalić, jakich faktur dotyczy udzielany rabat, a w konsekwencji także, jakich towarów dotyczą te faktury. W takiej sytuacji prawidłowe jest stanowisko MF, że możliwe jest wystawienie faktury korygującej. Spółka powołując się jedynie ogólnikowo na fakt, iż wypłacana premia pieniężna (udzielany rabat) dotyczy obrotu wynikającego nie z jednej, lecz z wielu faktur nie przedstawiła żadnych rzeczowych i przekonywujących argumentów, które pozwoliłyby uznać, iż wystawienie faktury korygującej, jest na tyle uciążliwe, trudne do wypełnienia, wymagające poczynienia nadmiernych nakładów, iż może budzić zastrzeżenia z punktu widzenia zasady proporcjonalności, a tym bardziej, aby był on niemożliwy do zrealizowania.

Sąd, mając powyższe na względzie oraz treść art. 151 P.p.s.a., uznał, że zasadne jest oddalenie skargi.