Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 312/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Kurator Oświaty
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 156, art. 138 par. 1, art. 64
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 2,, art. 153
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca),, Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Starszy inspektor Maria Filipek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 5 listopada 2009 r. sprawy ze skargi E. H. na decyzję Kuratora Oświaty z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie indywidualnego cyklu nauczania stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. ( Nr [...] ), wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 71 b ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty oraz § 10 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 lutego 2001 r. w sprawie orzekania o potrzebie kształcenia specjalnego lub indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży oraz wydawania opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, a także szczegółowych zasad kierowania do kształcenia specjalnego lub indywidualnego nauczania, Kurator Oświaty rozpoznał odwołanie E. H. i utrzymał w mocy orzeczenie Zespołu Orzekającego Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej Nr [...] w C. z dnia [...] lutego 2009 r. (Nr [...]) stwierdzające, że nie zachodzi potrzeba indywidualnego nauczania A. H.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynikało między innymi, iż postępowanie w sprawie indywidualnego nauczania A. H. zostało wszczęte na wniosek M. i E. H. Ich wniosek został załatwiony negatywnie, gdyż zgromadzona dokumentacja medyczna i pedagogiczna nie uzasadnia potrzeby indywidualnego nauczania A. i wskazuje jedynie na potrzebę stosowania specjalnej organizacji metod pracy, to jest na potrzebę kształcenia specjalnego. Stąd też odwołanie E. H. od orzeczenia Zespołu Orzekającego Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej Nr [...] w C. z dnia [...] lutego 2009 r. (Nr [...]) stwierdzającego, że nie zachodzi potrzeba indywidualnego nauczania A. H., nie mogło być uwzględnione.

W skardze sądowej E. H. zarzuciła, że decyzja Kuratora Oświaty wynika z błędnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego oraz uniemożliwia A. prawo do kształcenia.

W odpowiedzi na skargę Kurator Oświaty wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych przyczyn niż podawanych przez skarżącą. Uwadze Kuratora Oświaty w L. umknęło, iż odwołanie od orzeczenia Zespołu Orzekającego Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej Nr [...] w C. z dnia [...] lutego 2009 r. (Nr [...]) nie zostało podpisane przez E. H.

W tej sytuacji rzeczą organu było wezwać stronę do podpisania odwołania. Było ono podaniem wymagającym podpisu strony. Zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a., jeżeli podanie nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

W sytuacji, kiedy odwołanie nie zawiera podpisu strony, organ odwoławczy nie jest uprawniony do rozpatrzenia takiego odwołania i nie może wydać decyzji na podstawie art. 138 § 1 k.p.a. Przeprowadzenie postępowania odwoławczego i zakończenie go wydaniem decyzji przez organ drugiej instancji jest działaniem niemającym normatywnej podstawy.

Podjęta przez Kuratora Oświaty w L. decyzja z dnia [...] kwietnia 2009 r. jest więc decyzją obarczoną kwalifikowaną wadą, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. uzasadniającą stwierdzenie jej nieważności z tego powodu, że została wydana bez podstawy prawnej.

Stosownie do art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej p.p.s.a. – Sąd uwzględniając skargę na decyzję stwierdza jej nieważność, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.

Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy Kurator Oświaty w L. wezwie E. H. do podpisania odwołania - w trybie art. 64 § 2 k.p.a. - w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpoznania.

Jeśli zostanie ono podpisane w w/w terminie organ odwoławczy zbada prawidłowość orzeczenia Zespołu Orzekającego Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej Nr [...] w C. z dnia [...]lutego 2009 r. (Nr [...]). Będzie miał przy tym na uwadze, że zgodnie z art.153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania, zamieszczone w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2008r. sygn. akt III SA/Lu 230/08 były i są nadal wiążące zarówno dla Kuratora Oświaty, jak i dla Zespołu Orzekającego Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej Nr [...] w C.

Wypada tylko przypomnieć, że w powyższym wyroku Sąd stwierdził, iż indywidualne nauczanie organizuje się dla uczniów, których stan zdrowia uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie do szkoły oraz wyjaśnił, że okoliczności rozpoznawanej sprawy świadczyły, że przesłanka ta została spełniona z uwagi na stwierdzony i jednoznacznie udokumentowany stan zdrowia A.