Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 891/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-12-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego i specjalnego zasiłku celowego - w zakresie sprzeciwu skarżącej J. S. od postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 22 listopada 2011r., sygn. akt II SA/Lu 891/11 w przedmiocie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a ustanowić dla J. S. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka


UZASADNIENIE

Skarżąca J. S. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia 22 listopada 2011r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał jej prawo pomocy w żądanym zakresie, stwierdzając, że sytuacja materialna skarżącej uniemożliwia jej poniesienie kosztów ustanowienia adwokata we własnym zakresie.

Postanowienie to zostało doręczone skarżącej w dniu 29 listopada 2011r. z pouczeniem o prawie wniesienia sprzeciwu do tut. Sądu w terminie 7 dni od doręczenia.

W dniu 2 grudnia 2011r., a więc z zachowaniem wskazanego w pouczeniu terminu, skarżąca wniosła skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pismo, wskazując na postanowienie referendarza sądowego z dnia 22 listopada 2011r., a zatem pismo to należało potraktować jako sprzeciw od tego postanowienia.

Sąd zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa. w razie wniesienia sprzeciwu (...) postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd.

Wniosek skarżącej J. S. o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 246 ppsa przewiduje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na jej wniosek, w zakresie całkowitym w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).

Prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata jest prawem pomocy w zakresie częściowym i może być przyznane, gdy wnoszący jest osobą, której środki do życia ze względu na okoliczności życiowe, są na tyle ograniczone, że zaspokajają jedynie podstawowe potrzeby życiowe, w związku z czym poniesienie przez nią choć części kosztów sądowych prowadziłoby do powstania uszczerbku utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny.

Przedstawione przez skarżącą oświadczenie na okoliczność jej sytuacji majątkowej daje podstawę do przyjęcia, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata bez takiego uszczerbku.

W formularzu wniosku PPF skarżąca wskazała, że mieszka wraz z matką w mieszkaniu o pow. 36,16 m2 (na podstawie umowy użyczenia) i utrzymuje się wyłącznie z dodatku mieszkaniowego w wysokości 163, 72 zł. Skarżąca nie posiada własnej rodziny, jest bezrobotna, niepełnosprawna w umiarkowanym stopniu ze względu na przewlekłe schorzenia, z czym wiążą się znaczne wydatki.

W sprzeciwie skarżąca podniosła natomiast zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji oraz postanowienia referendarza sądowego z dnia 22 listopada 2011r., kwestionując przede wszystkim stanowisko organów i referendarza, że prowadzi ona gospodarstwo domowe wspólnie z matką, co w konsekwencji doprowadziło do wadliwego - jej zdaniem – ustalenia jej dochodu poprzez doliczenie do niego emerytury jej matki w wysokości 821,35 zł i do odmowy przyznania zasiłku celowego.

W ocenie Sądu, który – co należy podkreślić - nie jest na obecnym etapie postępowania uprawniony do rozstrzygnięcia merytorycznego sprawy, nawet przyjęcie, iż skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z matką, uzasadnia uwzględnienie wniosku i przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Kwota ok. 1000 zł miesięcznie jaka łącznie przypadałaby na to gospodarstwo tj. ok. 500 zł na osobę - jest kwotą niewielką, dlatego dodatkowy wydatek w wysokości ok. 300 zł tytułem wynagrodzenia dla ustanowionego we własnym zakresie przez skarżącą adwokata spowodowałby – zdaniem Sądu - uszczerbek koniecznego utrzymania się skarżącej.

Uwzględniając wniosek skarżącej Sąd miał ponadto na uwadze, że instytucja prawa pomocy, wprawdzie wydatkowana jest ze środków budżetowych, jednak nie może być iluzoryczna.

Z tych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia.