Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 368/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-12-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6334 Stypendia
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez ustanowienie adwokata
Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 2; art. 245 § 3; art. 239 pkt 1 lit. b); art. 262; art. 258 § 1 i § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie odmowy prawa do stypendium z tytułu podjęcia dalszej nauki postanawia 1) przyznać skarżącemu P. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata; 2) oddalić wniosek w pozostałym zakresie R.A.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 368/09

Uzasadnienie

Pismem z dnia 2 lipca 2009 r. P. G. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie odmowy prawa do stypendium z tytułu podjęcia dalszej nauki. Wyrokiem z dnia 10 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę.

Pismem z dnia 16 listopada 2009 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a następnie w dniu 4 grudnia 2009 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata, przedkładając wypełniony formularz wniosku na druku "PPF".

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że od grudnia 2007 r. do października 2009 r. był osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, a utrzymywał się w tym czasie z dochodów uzyskiwanych z prac społecznie użytecznych (dochód ok. 300 zł). Dalej wyjaśnił, że obecna jest zatrudniony na umowie o pracę, ale umowa ta, zawarta w dniu 5 października 2009 r., kończy mu się w dniu 31 grudnia 2009 r. i nie będzie przedłużona. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Obecne dochody skarżącego stanowi wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w wysokości 1.276 zł oraz dodatek stażowy (skarżący nie sprecyzował jego wysokości). Zgodnie ze złożonym oświadczeniem, skarżący nie jest właścicielem domu ani mieszkania. Wykazał natomiast fakt posiadania współwłasności w ½ części działki o powierzchni 2.670 m2. Wyjaśnił także, że posiada zgromadzone oszczędności w kwocie 1.300 zł, ale jak wyjaśnił zgromadził je celem finansowania dalszej nauki, w związku z faktem, iż z końcem grudnia obecnego roku wygasa umowa o pracę i nie będzie miał żadnych dochodów. Skarżący nie posiada żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro.

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. b) ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej. Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest odmowa prawa do stypendium z tytułu podjęcia dalszej nauki. Dotyczy więc pomocy finansowej przyznawanej osobom bezrobotnym. Stąd też spełnione zostały warunki przewidziane w art. 239 pkt 1 lit. b) wskazywanej ustawy, a wniosek skarżącego w tym zakresie nie może zostać uwzględniony, gdyż z mocy ustawy korzysta ona już z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Z tego też względu wniosek skarżącego w tym zakresie należało oddalić jako bezzasadny.

Z kolei jak wynika z art. 262 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 252 powołanej ustawy, stronie korzystającej z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych może być ponadto przyznane prawo pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż skarżący jest pozostawał przez długi czas osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Obecnie utrzymuje się z dochodów z tytułu umowy i pracę w wysokości 1.276 zł, istotne jest przy tym – jak wskazał skarżący – że umowa ta wygasa w dniu 31 grudnia 2009 r. i nie będzie przedłużona. W praktyce osiągane obecnie dochody mają więc charakter czasowego zarobkowania i nie gwarantują skarżącemu dalszego utrzymania. Co prawda skarżący – jak wskazuje we wniosku - ma zgromadzone oszczędności w kwocie 1.300 zł, jednakże - biorąc pod uwagę wysokość i sytuację życiową skarżącego - nie sposób uznać, że środki te są wystarczające do pokrycia kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w szczególności kosztów profesjonalnego pełnomocnika.

W tym stanie faktycznym, w ocenie referendarz sądowego, należy uznać, że skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. b), art. 262 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.

R.A.