Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3310/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-05-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sylwester Golec, Sędziowie sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), sędzia WSA Agnieszka Olesińska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 maja 2018 r. sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne oddala skargę


UZASADNIENIE

1. Na podstawie przedłożonych akt Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ustalił następujący stan faktyczny: Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] wszczął wobec majątku K. K. dalej "Skarżący", "Strona" postępowanie egzekucyjne na podstawie wystawionych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. tytułów wykonawczych z [...] marca 2017 r. nr [...] i nr [...]., obejmujących należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. w łącznej kwocie [...] zł plus należne odsetki. W celu wyegzekwowania zaległości objętej wyżej wskazanymi tytułami wykonawczymi, organ egzekucyjny zawiadomieniem z 12 kwietnia 2017 r. dokonał zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w Banku [...] S.A. Zawiadomienie wraz z odpisami tytułów wykonawczych zostały doręczone Skarżącemu 28 kwietnia 2017 r., natomiast dłużnikowi zajętych wierzytelności – dnia 13 kwietnia 2017 r. za pośrednictwem systemu teleinformatycznego O.. Bank [...] S.A., pismem z dnia 14 kwietnia 2017 r. poinformował, o przeszkodzie w realizacji zajęcia spowodowanej brakiem środków na rachunku Skarżącego, a następnie, pismem z dnia 14 maja 2017 r., zawiadomił, że Skarżący rozwiązał zawartą z Bankiem umowę o prowadzenie rachunku bankowego. Dwoma pismami z dnia 4 maja 2017 r., tożsamymi w treści i odrębnymi dla każdego tytułu wykonawczego, Skarżący wniósł zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego.

2. Pismem z dnia 4 maja 2017 r. Skarżący złożył skargę na czynność egzekucyjną dokonaną przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] na podstawie zawiadomienia z 12 kwietnia 2017 r. o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w Banku [...] S.A. zarzucając naruszenie art. 80 § 1-3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r., poz. 599 ze zm.), dalej u.p.e.a.). W uzasadnieniu wskazał, że przedmiotowe zawiadomienie jest nieprawidłowe pod względem formalnym, a środek egzekucyjny został zastosowany w postępowaniu podlegającym umorzeniu na skutek wniesionych pismami z dnia 4 maja 2017 r. zarzutów. Skarżący powielił argumentacje zawartą w zarzutach wniesionych pismem z dnia 4 maja 2017 r. wskazując, iż zarówno w tytułach wykonawczych z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] i nr [...], jak i zawiadomieniu z dnia 12 kwietnia 2017 r. Nr [...] organ podał błędną kwotę zaległości podatkowej i odsetek za zwłokę, ponieważ nie uwzględnił okresów przerw wynikających z art. 54 § 1 pkt 3 i 7 Ordynacji podatkowej. Dodatkowo Skarżący stwierdził, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego przed rozpatrzeniem skargi na decyzję ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...] wiąże się z wyrządzeniem Skarżącemu szkody. Zdaniem Skarżącego egzekwowany obowiązek został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z w/w orzeczenia, gdyż kwota zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. wynikająca z decyzji wynosi [...] zł, natomiast Wierzyciel wystawił dwa tytuły wykonawcze, tj. nr [...] i nr [...] i w każdym z nich wskazał różną kwotę zaległości podatkowej.

3. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...], w związku z wniesionymi zarzutami w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych z 26 marca 2017 r., pismem z 18 maja 2017 r. wystąpił do Wierzyciela, tj. Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. o zajęcie stanowiska w zakresie zgłoszonych zarzutów, a następnie postanowieniem z [...] maja 2017 r. zawiesił postępowanie egzekucyjne prowadzone do majątku Skarżącego.

4. Postanowieniem z [...] czerwca 2016 r. organ egzekucyjny oddalił skargę Skarżącego z 4 maja 2017 r. na czynność egzekucyjną, dokonaną przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...], na podstawie zawiadomienia z 12 kwietnia 2017 r., polegającą na zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w Banku [...] S.A.

5. Skarżący w dniu 29 czerwca 2017 r. złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie: art. 54 § 1, § 5 w zw. z art. 80 § 1 - § 3 u.p.e.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na oddaleniu skargi, w sytuacji, gdy w skardze wykazano, że czynność egzekucyjna została dokonana nieprawidłowo, art. 124 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), dalej "k.p.a.", w zw. z art. 54 § 5 i art. 18 u.p.e.a., poprzez niewłaściwe ich zastosowanie polegające na nieprawidłowym ustosunkowaniu się przez organ egzekucyjny do treści skargi i wadliwym uzasadnieniu faktycznym i prawnym. W uzasadnieniu zażalenia Skarżący powołał tożsame okoliczności, jak ze skargi z 4 maja 2017 r. Dodatkowo podniósł, że tytuły wykonawcze, na podstawie których został zastosowany środek egzekucyjny, są wystawione na podstawie decyzji, która została w części uchylona. Mając na uwadze powyższe, Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia i przekazanie sprawy w całości do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

6. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Na wstępie uzasadnienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. wskazał, że w postępowaniu wszczętym skargą na czynności egzekucyjne, ocenie podlegają tylko zastrzeżenia odnoszące się do konkretnej czynności egzekucyjnej. W postępowaniu tym nie bada się wymagalności i zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego, nie ocenia się również prawidłowości jego prowadzenia. Organ odwoławczy wskazał, że zastosowany przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] środek egzekucyjny w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w Banku [...] S.A. został wymieniony w katalogu środków określonych w art. 1a pkt 12 lit. a tiret 4 u.p.e.a. Zdaniem DIS wszystkie wymogi formalne z art. 80 u.p.e.a. zostały przez organ egzekucyjny spełnione. Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] zmierzając do zastosowania tego środka egzekucyjnego zawiadomienie z dnia 12 kwietnia 2017 r. o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego opatrzył bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, a następnie przesłał przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego [...] do Banku [...] S.A. W treści zawiadomienia organ egzekucyjny wezwał dłużnika zajętej wierzytelności, aby bez jego zgody nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego, lecz bezzwłocznie należną kwotę przekazał organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności. Zawiadomieniem organ egzekucyjny wezwał dłużnika zajętej wierzytelności, aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia powiadomił organ egzekucyjny o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty lub nieprowadzeniu rachunków bankowych zobowiązanego. Organ zawiadomił Zobowiązanego, że bez jego zgody nie wolno mu dokonywać wypłat zajętej kwoty z rachunku bankowego. Zajęcie Bank otrzymał 13 kwietnia 2017 r. Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia do Banku [...] S.A, Naczelnik Urzędu Skarbowego [...], poinformował Skarżącego o dokonaniu zajęcia. Wydruk zawiadomienia wraz z odpisami tytułów wykonawczych z [...] marca 2017 r. doręczono Zobowiązanemu 28 kwietnia 2017 r. Organ odwoławczy wskazał, że zajęcie z 12 kwietnia 2017 r. zawiera elementy określone w art. 67 § 2 u.p.e.a. tj.: oznaczenie Zobowiązanego – Skarżącego, Wierzyciela - Naczelnik Urzędu Skarbowego w B., organu egzekucyjnego - NUS i dłużnika zajętej wierzytelności – Bank [...] S.A. W ocenie organu odwoławczego zawiadomienie zawiera prawidłowo określoną podstawy prawną, tj. art. 80 § 1 u.p.e.a., który uprawnia organ do zastosowania egzekucji z rachunku bankowego. Nadto zawiadomienie zawiera prawidłowe oznaczenie numerów tytułów wykonawczych, stanowiących podstawę zajęcia tj. nr [...] i nr [...]. Wskazana kwota dochodzonych należności i okres, za który należności zostały ustalone, odpowiada wartości określonej w tytułach wykonawczych. W zawiadomieniu o zajęciu organ egzekucyjny określił rodzaj i stawkę odsetek z tytułu niezapłacenia należności w terminie oraz kwotę odsetek naliczonych do dnia wystawienia zawiadomienia, a także kwotę należnych kosztów egzekucyjnych. Ustosunkowując się do zarzutu Skarżącego, że przy naliczaniu odsetek nieuwzględniono przerw wynikających z art. 54 § 1 pkt 3 i 7 Ordynacji podatkowej, oraz określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią wynikającą z decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. wyjaśnił, iż powyższe nie może być przedmiotem rozpatrzenia w postępowaniu wszczętym skargą na czynność egzekucyjną, winno być natomiast przedmiotem odrębnego postępowania np. postępowania w sprawie zarzutów wniesionych na podstawie art. 33 u.p.e.a. W trybie skargi na czynności egzekucyjne nie podlegają bowiem rozpatrzeniu kwestie materialno - prawne stanowiące podstawę uruchomienia odrębnego postępowania administracyjnego, co jest zgodne z ugruntowaną linią orzecznictwa sądów administracyjnych. Organ odwoławczy wyjaśnił jednak, że Skarżący nie ma racji twierdząc, iż egzekwowany przez Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] marca 2017 r. obowiązek został określony niezgodnie z decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia [...] stycznia 2017 r. ponieważ kwota zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. wynikająca z w/w rozstrzygnięcia wynosi [...] zł, natomiast Wierzyciel wystawił dwa tytuły wykonawcze i w każdym z nich wskazał różną kwotę zaległości podatkowej, tj. kolejno [...] zł i [...] zł. Łączna suma dochodzonej na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] marca 2017 r. należności głównej wynosi [...] zł. Oznacza to, iż jest równa wskazanej w decyzji wymiarowej. Wystawienia przez Wierzyciela dwóch tytułów wykonawczych było dopuszczalne, ponieważ m.in. inna jest data od której organ winien naliczać odsetki za zwłokę. Niezależnie o d powyższego organ odwoławczy wskazał, iż Skarżący skorzystał z przysługującego mu środka zaskarżenia i pismem z dnia 4 maja 2017 r. wniósł zarzuty w sprawie prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] marca 2017r. Nr [...] i Nr [...] postępowania egzekucyjnego. Przedmiotowe zarzuty były tożsame z podniesionymi w skardze z dnia 4 maja 2017 r. Odnosząc się natomiast do zarzutu Strony dotyczącego stwierdzenia, iż tytuły wykonawcze na podstawie których został w niniejszym postępowaniu zastosowany środek egzekucyjny, zostały wystawione na podstawie decyzji, która została w części uchylona, organ odwoławczy wskazał, że podstawą wystawienia tytułów wykonawczych z dnia [...] marca 2017 r. Nr [...] i Nr [...] jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...]. Powyższe rozstrzygnięcie jest ostateczne, prawomocne i znajduje się w obrocie prawnym, a fakt złożenia przez Skarżącego na nie skargi do Sądu, nie ma wpływu na prawidłowość dokonanej czynności egzekucyjnej. Ponadto organ odwoławczy stwierdził, że Skarżący nie ma racji wskazując, iż w przypadku uwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej konieczne będzie uwzględnienie skargi na czynności egzekucyjne. Zgodnie z zasadą niekonkurencyjności środków zaskarżenia w skardze na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego można podnosić okoliczności, które nie są podstawą do wniesienia innego środka zaskarżenia. W postępowaniu tym bada się zgodność z przepisami prawa i prawidłowość dokonanych przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnych. W ocenie organu odwoławczego nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut Skarżącego z art. 124 § 1 i § 2 k.p.a. w związku z art. 54 § 1 i 5 u.p.e.a. Zdaniem organu II instancji, Skarżący myli ocenę zasadności oddalenia skargi na czynności egzekucyjne z wymogami dotyczącymi aktu, jakim jest postanowienie. Zdaniem organu odwoławczego zaskarżone postanowienie spełnia wymogi z art. 124 § 1 i 2 k.p.a.

7. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Skarżący wniósł o uchylenie w całości postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z [...] sierpnia 2017 r. oraz w całości poprzedzającego je postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z [...] czerwca 2017 r., jak i zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący podniósł naruszenie: art 138 § 1 pkt 1 k.p.a w zw. z art. 144 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a. przez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji, podczas gdy zarzuty i argumenty zawarte w zażaleniu świadczyły o konieczności uchylenia w całości postanowienia z [...] czerwca 2017 r. i przekazanie sprawy w całości do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, art. 54 § 1, § 5 w zw. z art 80 §1-3 u.p.e.a. przez niewłaściwe zastosowanie polegające na oddaleniu skargi, w sytuacji gdy w skardze wykazano, że czynność egzekucyjna została dokonana nieprawidłowo, art. 124 § 1 i 2 k.p.a. w zw. z art 54 § 5 i art 18 u.p.e.a. przez niewłaściwe ich zastosowanie polegające na nieprawidłowym ustosunkowaniu się przez organy obydwu instancji do treści skargi i wadliwym uzasadnieniu faktycznym i prawnym.

8. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi oraz podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

9. Zgodnie z treścią art. 54 § 1 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego. Skargę na czynności egzekucyjne, o której mowa w § 1, wnosi się w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia zobowiązanego o czynności egzekucyjnej, o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej (§ 4). W sprawie skarg, o których mowa w § 1 i 2, postanowienie wydaje organ egzekucyjny. Na postanowienie o oddaleniu skargi przysługuje zażalenie (§ 5). W przypadku uwzględnienia skargi na czynności egzekucyjne organ egzekucyjny uchyla zakwestionowaną czynność egzekucyjną lub usuwa stwierdzone wady czynności (§ 5a). Wniesienie skargi, o której mowa w § 1, nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny lub organ nadzoru może jednak, w drodze postanowienia, wstrzymać w uzasadnionych przypadkach prowadzenie postępowania egzekucyjnego (§ 6). Zgodnie z art. 1a pkt 2 u.p.e.a. przez pojęcie czynności egzekucyjnej rozumie się wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego. Środki egzekucyjne zostały zaś wymienione w art. 1a pkt 12 u.p.e.a. Wśród nich egzekucję z rachunków bankowych (art. 1a pkt 12 a) tiret 4 u.p.e.a.). Zaskarżoną czynnością egzekucyjną było zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w Banku [...] S.A. Przede wszystkim należy wskazać, że prawidłowe jest stanowisko organu co do tego, że w postępowaniu wszczętym skargą na czynności egzekucyjne, ocenie podlegają tylko zastrzeżenia odnoszące się do konkretnej czynności egzekucyjnej. W postępowaniu tym nie bada się wymagalności i zasadności wszczęcia postępowania egzekucyjnego, nie ocenia się również prawidłowości jego prowadzenia. Ocenie podlegają tylko zastrzeżenia odnoszące się do konkretnej czynności egzekucyjnej. W konsekwencji kontrola sądu administracyjnego ograniczona jest do tych kwestii, które podlegały ocenie organu na skutek wniesionej skargi na czynność egzekucyjną.

10. Sąd stwierdza, że – wbrew zarzutom skargi - zawiadomienie o zajęciu z dnia 12 kwietnia 2017 r. zostało dokonane prawidłowo. Zdaniem Skarżącego to, że organ wysłał do banku zawiadomienie w formie elektronicznej, nie zwalnia organu egzekucyjnego z obowiązku doręczenia zobowiązanemu odpisu zawiadomienia z podpisami i pieczęcią urzędową. Skarżący za uchybienie uważa to, że doręczone mu zawiadomienie o zastosowaniu środka egzekucyjnego w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego nie zawiera pieczęci i podpisu pracownika organu egzekucyjnego. Zarzut ten nie jest zasadny. Zgodnie z art. 67 § 1 u.p.e.a. zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności winno być sporządzone według wzoru określonego w drodze rozporządzenia przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Jednocześnie zgodnie z § 1a tego artykułu, zawiadomienia o zajęciu i inne pisma w ramach stosowanego środka egzekucyjnego mogą być doręczane przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego albo z użyciem środków komunikacji elektronicznej. W takim przypadku nie stosuje się wzoru, o którym mowa w § 1. W przypadkach, o których mowa w § 1a, organ egzekucyjny sporządza wydruk zawiadomienia o zajęciu. Doręczenie zobowiązanemu wydruku zawiadomienia o zajęciu uznaje się za doręczenie odpisu tego zawiadomienia (§ 2b art. 67 u.p.e.a.). Zatem nie ma racji Skarżący twierdząc, że zawiadomienie o zajęciu sporządzone i skierowane do banku w formie elektronicznej, nie zwalnia organu egzekucyjnego z obowiązku doręczenia Zobowiązanemu odpisu zawiadomienia o zajęciu z podpisami i pieczęcią urzędową. W sprawie będącej przedmiotem kontroli, zawiadomienie z dnia 12 kwietnia 2017 r. o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego zawiera prawidłowe oznaczenie numerów tytułów wykonawczych, oraz zostało opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, a następnie przesłane przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego [...] do Banku [...] S.A. Zarazem, organ egzekucyjny doręczył zobowiązanemu wydruk zajęcia w dniu 28 kwietnia 2017 r. W świetle art. 67 § 2b u.p.e.a. prawidłowe jest więc stanowisko organu, że odpis zawiadomienia o zajęciu z dnia 28 kwietnia 2017 r. został skutecznie i prawidłowo doręczony zobowiązanemu.

11. Skarżący zarzuca, że tytuły wykonawcze, na podstawie których zastosowano środki egzekucyjne, zostały wystawione na podstawie decyzji, która została w części uchylona decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w G.. Po pierwsze wskazać należy, że już z samej treści skargi wynika (i jest to zgodne ze stanem wynikającym z akt sprawy), że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z [...] lipca 2016 r. będąca podstawą wystawienia tytułów wykonawczych, została częściowo uchylona decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia [...] stycznia 2017 r., a zatem już po zastosowaniu środka egzekucyjnego, którego dotyczy skarga. Podnieść należy, że zarzut ten jest całkowicie bezpodstawny. Z akt sprawy wynikało, że podstawą prawną wystawionych tytułów wykonawczych była decyzja organu wyższego stopnia z dnia [...] stycznia 2017 r.

12. Nie jest też zasadny zarzut, że środek egzekucyjny został zastosowany wadliwie, albowiem zastosowano go w postępowaniu egzekucyjnym podlegającym umorzeniu na skutek wniesionych zarzutów. Okoliczności, które mogą być podstawą zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, jak i okoliczności kwestionujące prawidłowość decyzji będącej podstawą wystawienia tytułu wykonawczego, nie podlegają rozpatrzeniu w ramach postępowania prowadzonego w trybie art. 54 u.p.e.a. Skarga na czynności egzekucyjne nie jest bowiem środkiem konkurencyjnym ani w stosunku do zarzutów wnoszonych na podstawie art. 33 § 1 u.p.e.a., ani w stosunku do odwołania od decyzji wymiarowej, czy w stosunku do skargi do sądu na decyzję wymiarową. Takie stanowisko jest zgodne z poglądami prawnymi zaprezentowanymi w wyroku NSA z 18 sierpnia 2015 r., sygn. akt II FSK 1688/13, w świetle których zarzuty nie mogą być przedmiotem skargi na czynności egzekucyjne, bowiem rozpatrzenie takiego żądania byłoby próbą obejścia prawa i naruszyłoby zasadę niekonkurencyjności środków zaskarżenia. Powyższa zasada sprowadza się do ukształtowania środków ochrony prawnej w taki sposób, by ich podstawy nie mogły być powielane, tzn. by nie zaistniała sytuacja, w ramach której dany zarzut byłby rozpatrywany w ramach kilku środków ochrony prawnej. Skarga na czynność egzekucyjną jest sformalizowanym środkiem ochrony prawnej i służy tylko i wyłącznie do poddania kontroli prawidłowości zastosowanej czynności egzekucyjnej. Skarga na czynności egzekucyjne winna być zatem rozpatrywana niezależnie od ewentualnego postępowania w trybie art. 33 u.p.e.a., a także niezależnie od postępowania wymiarowego dotyczącego zobowiązania podatkowego. Podzielając w całości te poglądy NSA stwierdzić należy, że – jak wynika z samej skargi oraz z treści zaskarżonego postanowienia - Skarżący skorzystał z przysługującego mu uprawnienia do wniesienia zarzutów. Kwestia oceny zasadności zarzutów leży poza zakresem niniejszej sprawy.

13. Wobec powyższego, niezasadne są zarzuty naruszenia art. 124 § 1 i § 2 k.p.a. w zw. z art 54 § 5 i art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez niewłaściwe ich zastosowanie polegające na nieprawidłowym ustosunkowaniu się przez organy obydwu instancji do treści skargi i wadliwym uzasadnieniu faktycznym i prawnym.

14. Reasumując, w ocenie Sądu zarzuty i argumentacja Skarżącego wskazująca na wadliwość dokonanej przez organ egzekucyjny czynności egzekucyjnej nie zasługują na uwzględnienie. Jednocześnie należy podzielić stanowisko organów orzekających w niniejszej sprawie o zgodności z prawem zastosowanego środka egzekucyjnego i działań podejmowanych w celu jego zastosowania, to jest czynności egzekucyjnej. Środek egzekucyjny zastosowany w niniejszej sprawie został przewidziany w treści art. 1a pkt 12 a) tiret 4 u.p.e.a., został też zachowany tryb przewidziany do jego zastosowania (art. 80 § 1 – 3 u.p.e.a.). Zarzucane w skardze uchybienia zdaniem Sądu zatem nie wystąpiły. Tym samym bezzasadny był zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. przez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym utrzymaniu w mocy postanowienia organu I instancji.

15. Podnieść także należy, że Skarżący wszczynając postępowanie skargowe pomija okoliczności, że z akt sprawy wynikało, że wobec uprzedniej likwidacji rachunku bankowego w Banku [...] S.A. zajęcie egzekucyjne nie zakończyło się wyegzekwowaniem dochodzonych należności.

16. Zarazem, Sąd nie dopatrzył się innych uchybień, które stanowiłyby podstawę do uchylenia lub stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia. Dlatego po rozpoznaniu (zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), dalej P.p.s.a.) sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, skarga została oddalona na podstawie art. 151 P.p.s.a.