Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1573/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O. i [...] na działanie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie uniemożliwienia udziału w postępowaniu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

J. O. i Wspólnota Mieszkaniowa [...], reprezentowane przez radcę prawnego I. K., złożyły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Wniosły w niej o ustalenie, że "przysługują im prawa strony, w rozumieniu art. 28 kpa, w toczącym się postępowaniu administracyjnym", w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...], wydanej w przedmiocie komunalizacji.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o odrzucenie skargi, gdyż zaskarżone czynności nie podlegają kontroli sadów administracyjnych.

Zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2017 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżących do sprecyzowania, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, jej przedmiotu, poprzez wskazanie jakiego aktu, bądź czynności organu dotyczy.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżące wyjaśniły, że przedmiotem skargi jest niezgodne z prawem działanie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji uniemożliwiające Wspólnocie Mieszkaniowej [...] oraz J. O. udział w postępowaniu administracyjnym, dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej. Ostateczne stanowisko w tym zakresie Ministerstwo zajęło w piśmie z dnia 21 lipca 2017 r. Odmowa udziału w postepowaniu powinna zapaść w formie postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Na wstępie wskazać należy, że stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ppsa., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a ww. art.), jak też w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (§ 3 tego art.).

W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W ocenie Sądu skarga J. O. i Wspólnoty Mieszkaniowej [...] jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, bowiem jej przedmiotem - jak wskazał profesjonalny pełnomocnik skarżących - są niezgodne z prawem działania organu.

Działania, o których mowa w skardze, a więc faktyczne nieuznanie jakiegoś podmiotu za stronę postępowania, nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną.

Pełnomocnik skarżących, będąca radcą prawnym, którą Sąd wezwał o sprecyzowanie skargi, nie wskazała żadnego aktu, ani innej czynności organu, podkreślając, że przedmiotem skargi jest faktyczne nieuznanie skarżących za stronę postępowania nadzorczego. Co prawda nadmieniła, że ostateczne stanowisko Ministerstwo zajęło w piśmie z dnia 21 lipca 2017 r., lecz z uwagi na zawodowy charakter wykonywanych przez tego pełnomocnika czynności Sąd nie mógł uznać, że skarga została wniesiona na powołane pismo. Sąd nie może bowiem "domyślać się" co jest przedmiotem skargi, gdyż jasne i precyzyjne sformułowanie żądania należy do strony, która skargę złożyła.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.