Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1348/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Prawo miejscowe
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 6h, art. 6k ust. 4
journal: Dz.U. 2013 poz 1399
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jednolity.
article: art. 40
journal: Dz.U. 2013 poz 594
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity.
article: art. 27
journal: Dz.U. 2014 poz 1863
law: Ustawa z dnia 5 grudnia 2014 r. o Karcie Dużej Rodziny.
article: art. 168, art. 217
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Stanisław Śliwa Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Piotr Godlewski /spr./ Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi Rady Miejskiej w Jaśle na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Podkarpackiego z dnia 29 lipca 2015 r. nr P-II.4131.2.104.2015 w przedmiocie dopłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Rady Miejskiej w Jaśle jest wydane na podstawie art. 85, 86 i 91 ust. 1 oraz art. 7 ust. 2 pkt 1 i art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r.

o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm., dalej: u.s.g.) rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Podkarpackiego z dnia 29 lipca 2015 r.

Nr P-II.4131.2.104.2015, stwierdzające nieważność uchwały Rady Miejskiej w Jaśle

z dnia 22 czerwca 2015 r. Nr X/88/2015.

Uchwałą tą RM w Jaśle, działając na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 16, art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 40 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 42 u.s.g. oraz art. 27 ustawy z dnia

5 grudnia 2014 r. o Karcie Dużej Rodziny (Dz. U. z 2014 r., poz. 1863, dalej: u.K.D.R.) ustanowiła dopłatę do opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla rodzin objętych uchwałą Nr LVIII/564/2014 Rady Miejskiej Jasła z dnia 7 kwietnia 2014 r. w sprawie wprowadzenia na terenie Miasta Jasła programu działań na rzecz rodzin wielodzietnych, pod nazwą "Jasielska Karta Dużej Rodziny". Stosownie do § 1 ust. 2 zaskarżonej uchwały, dopłata przysługuje rodzinie na trzecie i każde następne dziecko uwzględnione w złożonej deklaracji o opłatach za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Wysokość dopłaty wynosi 5 zł miesięcznie za każdą uprawnioną osobę (§ 1 ust. 5) i ma być przekazywana na podane we wniosku o uzyskanie dopłaty konto bankowe w terminie do 28 lutego roku, w którym został złożony wniosek o dopłatę (§ 1 ust. 11).

20 lipca 2015 r. Wojewoda Podkarpacki wszczął postępowanie zmierzające do stwierdzenia nieważności uchwały RM w Jaśle z dnia 22 czerwca 2015 r. z powodu naruszenia art. 6k ust. 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości

i porządku w gminach (Dz.U. z 2013 r., poz. 1399 ze zm., dalej: u.u.p.c.g.).

W udzielonych wyjaśnieniach Burmistrz Miasta Jasła wskazał, że uchwała nie narusza wskazanej regulacji, gdyż wszyscy mieszkańcy, również posiadacze Karty Dużej Rodziny, wnoszą do budżetu Miasta opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi i w tym zakresie Rada nie wprowadziła żadnych zwolnień. Dopłata nie jest pokrywana z tych środków i jest odrębnym świadczeniem finansowanym bezpośrednio ze środków przeznaczonych w budżecie Miasta na pomoc społeczną. Wskazano, że art. 27 u.K.D.R. daje odpowiednim organom samorządu terytorialnego pełną autonomię w tworzeniu programów wsparcia dla rodzin.

Opisanym na wstępie rozstrzygnięciem nadzorczym z 29 lipca 2015 r. Wojewoda Podkarpacki stwierdził nieważność uchwały RM w Jaśle z dnia 22 czerwca 2015 r. W uzasadnieniu wskazał, że kwestie związane z ustalaniem opłat za odpady komunalne zostały całościowo uregulowane w u.u.c.p.g. Wg jej art. 6k ust. 1, rada gminy w drodze uchwały dokonuje wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi spośród metod określonych w art. 6j ust. 1 i 2 oraz ustala stawkę takiej opłaty, przy czym dopuszcza się stosowanie więcej niż jednej metody ustalenia opłat. Poza zróżnicowaniem stawek rada gminy ma prawo do wprowadzenia zwolnień właścicieli nieruchomości wskazanych w art. 6k ust. 4. Przepis ten, w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą z dnia 28 listopada 2014 r., upoważnia radę gminy do zwolnienia z całości lub części opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na podstawie kryterium dochodowego, określanego na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Ponadto gmina, która chce prowadzić politykę prorodzinną, może skorzystać z art. 6j ust. 2a u.u.c.p.g., zgodnie z którym rada gminy może zróżnicować stawki opłaty za gospodarowanie odpadami w zależności m.in. od liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość. Przed wskazaną nowelizacją, rada gminy mogła różnicować stawki opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, wprowadzać zwolnienia przedmiotowe, ustanawiać dopłaty dla właścicieli nieruchomości spełniających ustalone przez gminę kryteria lub określić szczegółowo zasady ustalania tych opłat, niemniej wyrokiem z dnia 28 listopada 2013 r. sygn. akt K 17/12 Trybunał Konstytucyjny uznał, że art. 6k ust. 4 u.u.c.p. w zakresie w jakim upoważnia radę gminy do wprowadzenia zwolnień przedmiotowych oraz dopłat dla właścicieli nieruchomości, jest niezgody z art. 168 wz. z art. 217 Konstytucji, gdyż warunki przyznawania dopłat i zwolnień powinny zostać określone w akcie prawnym o randze ustawowej.

Niezależnie od tego, przepis w tym brzmieniu nie dopuszczał wprowadzania zwolnień podmiotowych, jakimi są zwolnienia dla rodzin wielodzietnych (wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 25 września 2013 r. II SA/Wr 569/13).

Wobec powyższego, brak jest obecnie w u.u.c.p.g. przepisu upoważniającego radę do ustalania dopłat do opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Skoro ustawa ta reguluje wszystkie kwestie związane z ustaleniem takiej opłaty, rada gminy nie ma kompetencji do ustalania dopłat na podstawie innych przepisów, w tym również art. 27 u.K.D.R. Zgodnie z tą regulacją, organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego mogą uchwalić samorządowy program przyznający uprawnienia członkom rodzin wielodzietnych, w którym określają w szczególności zakres podmiotowy programu, zakres uprawnień przysługujących członkom rodzin wielodzietnych oraz zasady realizacji programu. Przepis ten nie określa jednak warunków przyznawania dopłat, zawiera jedynie ogólne upoważnienie do uchwalania programów, które powinny przyznawać uprawnienia w zakresie określonym

w ustawie. W świetle powołanych przepisów u.u.c.p.g., opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi ma charakter publicznoprawny i jest oderwana od faktycznej ilości wytwarzanych i odbieranych przez gminę odpadów. Zatem wszystkie podmioty wytwarzające odpady, których obowiązek odbioru i odpowiedniego zagospodarowania obciąża gminę, zobowiązane są uiszczać na rzecz gminy daninę publiczną, zwaną w ustawie opłatą. Szczegółowe zasady jej naliczania ustanawiają

w drodze aktów prawa miejscowego organy stanowiące gminy, wybierając stosownie do uwarunkowań miejscowych, sposób jej ustalania spośród wskazanych w ustawie możliwości. Tymczasem zakresem u.K.D.R. nie są objęte uprawnienia do obniżania danin publicznoprawnych, do których zalicza się opłata za odpady komunalne. Gdyby bowiem przyjąć stanowisko odmienne, to rada gminy mogłaby dowolnie kształtować np. wysokość podatków i opłat lokalnych, do czego nie ma upoważniana. W przepisie upoważniającym do ustalania dopłat do opłat publicznoprawnych ustawa powinna określać zasady, na jakich te dopłaty mają być wprowadzone przez radę gminy, tymczasem art. 27 u.K.D.R. nie spełnia tych wymagań. W tej sytuacji RM Jasła, podejmując przedmiotową uchwałę, dokonała czynności bez umocowania ustawowego niezbędnego przy legalnym działaniu organu administracji publicznej. Wobec tego należało stwierdzić nieważność tej uchwały.

W skardze do WSA w Rzeszowie RM w Jaśle – reprezentowana przez Burmistrza – rozstrzygnięciu nadzorczemu Wojewody zarzuciła naruszenie prawa materialnego polegające na:

1) błędnej wykładni art. 27 w zw. z art. 1 ust. 2 u.K.D.R. przez przyjęcie, że zakresem tej ustawy nie są objęte uprawnienia do obniżania danin publicznych, do których zalicza się opłata za odpady komunalne w sytuacji, gdy przedmiotem uchwały której nieważność stwierdził Wojewoda jest wprowadzenie dopłat do opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla rodzin objętych K.D.R., co wiąże się z przyznaniem tym rodzinom korzystniejszego od ogólnie obowiązującego dostępu do usług komunalnych odbierania odpadów, nie zaś obniżanie danin publicznych,

2) naruszeniu art. 91 u.s.g. przez przyjęcie, że przedmiotowa uchwała RM Jasła jest sprzeczna z prawem.

W związku z podniesionymi w skardze zarzutami wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonego aktu nadzoru oraz obciążenie Wojewody kosztami postępowania

w sprawie. W uzasadnieniu wskazano, że Wojewoda oparł się przede wszystkim na przepisach u.u.c.p.g. które nie stanowiły podstawy prawnej uchwały RM Jasła,

a które w jego ocenie w sposób wyłączny regulują kwestie związane z ustaleniem opłat za odpady komunalne. Językowa wykładnia art. 1 ust. 2 u.K.D.R. prowadzi do wniosku, że ustawą tą objęte są uprawnienia gminy do przyznania rodzinom uprawnionym do K.D.R. korzystniejszego od ogólnie obowiązującego dostępu usług lub innych form działalności, do których należy zaliczyć usługę odbioru odpadów

z nieruchomości. Istotne jest to, że RM Jasła w przedmiotowej uchwale nie wprowadziła zwolnień i nie obniżyła danin publicznoprawnych, lecz zgodnie

z dyspozycją tego przepisu, przyznała rodzinom wielodzietnym korzystniejszy od ogólnego dostęp do usług polegających na odbiorze odpadów komunalnych. Art. 27 u.K.D.R. funkcjonuje w obrocie prawnym i nie był przedmiotem postępowania przed TK w sprawie K 17/12.

W obrocie prawnym funkcjonuje szereg uchwał podjętych na podstawie art. 27 u.K.D.R., wprowadzających dopłaty do opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, np. uchwała RM Katowice z dnia 29 kwietnia 2015 r., ogłoszona

w Dzienniku Urzędowym Woj. Śląskiego z 2015 r., poz. 2753. Także na stronie internetowej Ministerstwa Środowiska www.mos.gov.pl/artykul/7_archiwum/24374_ulgi_w_oplatach_za_odpady_komunalne_dla_rodzin_wielodzietnych.html zamieszczona jest informacja dotycząca możliwości przyznania przez gminę rodzinom wielodzietnym na podstawie art. 27 u.K.D.R. dopłaty do opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi (zgodnie z jej treścią, podstawą takiej dopłaty są odpowiednie zapisy aktów prawa miejscowego, np. uchwały dotyczącej karty dużej rodziny, a nie uchwała oparta na art. 6k u.u.c.p.g.). W tej sytuacji Wojewoda wydając wskazane rozstrzygnięcie nadzorcze naruszył wskazane przepisy prawa materialnego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jej zakres wyznacza art. 134 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.), stosownie do którego sąd rozstrzyga

w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 7 P.p.s.a., kontrola sądu obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. W rozpoznawanej sprawie przepis ten pozostaje w związku z art. 91 ust. 1 u.s.g., stosownie do którego nieważna jest uchwała organu gminy sprzeczna

z prawem; o nieważności uchwały w całości lub w części orzeka organ nadzoru

w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały, w trybie określonym w art. 90. Stwierdzenie nieważności uchwały wykluczone jest w razie nieistotnego naruszenia prawa; w takim przypadku organ nadzoru ogranicza się do wskazania, że uchwałę wydano z naruszeniem prawa (art. 91 ust. 4 u.s.g.).

Skarga w rozpoznawanej sprawie wniesiona została w trybie art. 98 ust. 1 u.s.g., zgodnie z którym rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze (art. 98 ust. 3 u.s.g.).

Przedmiotem kontroli Sądu jest rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Podkarpackiego z dnia 29 lipca 2015 r. o stwierdzeniu nieważności uchwały RM

w Jaśle z dnia 22 czerwca 2015 r., podjętej w sprawie wprowadzenia na terenie Miasta Jasła dopłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla rodzin objętych programem Jasielskiej Karty Dużej Rodziny. Skargę wniesioną w tym zakresie przez RM w Jaśle należy ocenić jako bezzasadną.

Obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi przez właścicieli nieruchomości na rzecz gminy, na terenie której położone są ich nieruchomości, statuuje art. 6h u.u.c.p.g. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia

28 listopada 2013 r. sygn. akt K 17/12 TK stwierdził, iż opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi: 1) została nałożona ustawą i ma charakter powszechnego, jednostronnie ustalanego świadczenia pieniężnego, od którego wniesienia uzależnione jest dopiero świadczenie innego podmiotu, 2) jest świadczeniem pieniężnym o charakterze przymusowym, 3) należy do dochodów publicznych i jest przeznaczona na realizację celów publicznych, 4) jest należnością podlegającą egzekucji administracyjnej.

Wskazane opłaty mają zatem charakter danin publicznoprawnych o charakterze niepodatkowym, do których mają zastosowanie art. 168 i art. 217 Konstytucji RP. Wg art. 217, nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatków następuje w drodze ustawy. W myśl zaś art. 168 Konstytucji, jednostki samorządu terytorialnego mają prawo ustalania wysokości podatków i opłat lokalnych w zakresie określonym

w ustawie. Oznacza to, że RM w Jaśle mogła wprowadzić dopłaty do opłat z tytułu gospodarowania odpadami tylko pod warunkiem spełnienia tych kryteriów. Art. 40 u.s.g. przewiduje bowiem, że na podstawie upoważnień ustawowych gminie przysługuje prawo stanowienia aktów prawa miejscowego obowiązujących na obszarze gminy. Przepis ten upoważnia zatem radę gminy do wydawania aktów prawa miejscowego o charakterze wykonawczym, tj. takich, które mają oparcie w ustawie szczególnej, w granicach i w zakresie w niej określonym. Regulacje zawarte w akcie prawa miejscowego mają na celu jedynie uzupełnienie powszechnie obowiązujących przepisów rangi ustawowej, kształtujących prawa i obowiązki ich adresatów.

W tej sytuacji zadaniem Sądu, a wcześniej Wojewody Podkarpackiego, było ustalenie, czy uchwała RM Jasła o wprowadzeniu dopłat do opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla rodzin objętych programem Jasielskiej Karty Dużej Rodziny pozostawała w zgodzie z tymi wymogami. Kluczowe znaczenie w tym zakresie ma kwestia zgodności uchwały z treścią art. 6k ust. 4 u.u.c.p.g., który

w dacie jej podejmowania dawał radzie gminy, w drodze uchwały, możliwość zwolnienia w całości lub w części z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy,

w części dotyczącej gospodarstw domowych, w których dochód nie przekracza kwoty uprawniającej do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, o której mowa

w art. 8 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U.

z 2013 r. poz. 182, ze zm.). Takie brzmienie tego przepisu było konsekwencją wskazanego powyżej orzeczenia TK z dnia 28 listopada 2013 r., w którym stwierdzono, że art. 6k ust. 4 u.u.c.p.g. w zakresie, w jakim upoważniał radę gminy do ustanowienia dopłat dla właścicieli nieruchomości, był niezgodny z art. 168

w związku z art. 217 Konstytucji (treść tego przepisu, stanowiąca punkt odniesienia dla wyroku Trybunału, brzmiała: "Rada gminy określając warunki opłat zgodnie

z metodą, o której mowa w art. 6j ust. 1 i 2, może różnicować stawki opłat, wprowadzać zwolnienia przedmiotowe, ustanawiać dopłaty dla właścicieli nieruchomości, o których mowa w art. 6c ust. 1, spełniających ustalone przez nią kryteria lub określić szczegółowo zasady ustalania tych opłat"). TK wskazał, że ustawa o której mowa w art. 168 Konstytucji, musi co najmniej: a) upoważniać organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego o demokratycznej legitymacji; b) upoważniać do stanowienia o wysokości podatków i opłat jedynie w formie aktu prawa miejscowego, który podlega należytemu ogłoszeniu oraz kontroli regionalnych izb obrachunkowych i sądów administracyjnych; c) zawierać odpowiednie wytyczne dla organu jednostki samorządu terytorialnego; d) regulować materię zastrzeżoną przez art. 217 Konstytucji dla ustawy. Poza tym, ustawa dotycząca podatków lub opłat lokalnych może udzielać upoważnienia do stanowienia przez jednostki samorządu terytorialnego aktów ją opercjonalizujących w zakresie w jakim dopuszcza to art. 217 Konstytucji.

Powołany w uchwale przez Radę art. 27 u.K.D.R. takiego umocowania nie przewidywał; wg treści ust. 1 tego artykułu, rada gminy, rada powiatu oraz sejmik województwa mogą uchwalić samorządowy program przyznający uprawnienia członkom rodzin wielodzietnych. Treść tego przepisu oraz pozostałych zawartych

w ust. 2 i 3 w żaden sposób nie odnosiła się do przyznawania rodzinom wielodzietnym uprawnień w zakresie obciążeń publicznoprawnych, gdyż nie zawierała wymaganego przez Konstytucję wyraźnego upoważnienia do modyfikowania ustawowych zasad ustalania i pobierania danin publicznych, jaką jest opłata z tytułu gospodarowania odpadami. Skoro jakiekolwiek działania normatywne odnoszące się do takich danin muszą mieć wyraźne umocowanie ustawowe, działanie RM w Jaśle skutkujące podjęciem zakwestionowanej przez Wojewodę uchwały należało ocenić jako pozbawione podstaw prawnych. Mimo szlachetnych chęci i pożądanych ze społecznego punktu widzenia działań, Rada nie może upatrywać kompetencji do wspierania rodzin wielodzietnych wyłącznie w przepisach u.K.D.R., przez znoszenie - chociażby w części - podatków i innych danin publicznoprawnych. Takie działanie Wojewoda prawidłowo uznał za niezgodne

z prawem, stwierdzając nieważność podjętej w tym przedmiocie uchwały.

Tym samym brak jest podstaw do uznania skuteczności podniesionych

w skardze zarzutów, w szczególności błędnej wykładni art. 1 ust. 2 i art. 27 u.K.D.R. Wbrew argumentom skarżącego, nie mogły one stanowić podstawy do podjęcia przedmiotowej uchwały w oderwaniu od uregulowań wynikających z u.u.c.p.g. Bez znaczenia pozostaje okoliczność, że dopłata ta nie miała być pokrywana ze środków pochodzących z opłat, ale z przeznaczonych na pomoc społeczną. Abstrahując od prawnej oceny dopuszczalności przyjęcia takiej możliwości w kontekście celów

i zadań pomocy społecznej, należy zauważyć, że u.u.c.p.g. jako zasadę wprowadziła samofinansowanie się systemu gospodarowania odpadami, a zatem przyznanie

w drodze uchwały RM w Jaśle dopłat dla rodzin wielodzietnych pochodzących

z innych źródeł, niż przychody z opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, prowadziło do obejścia tych przepisów. Słuszne jest zatem stanowisko Wojewody, że kwestie związane z ustalaniem opłat za odpady komunalne zostały całościowo uregulowane w u.u.c.p.g., a rada gminy nie ma kompetencji do ustalania dopłat na podstawie innych przepisów, w tym również art. 27 u.K.D.R. Akty prawa miejscowego nie mogą bowiem pozostawać w sprzeczności z aktami normatywnymi wyższego rzędu (Konstytucja, ustawy). Odnosząc się do uzasadnienia skargi i przytoczonej tam argumentacji popartej przykładami należy stwierdzić, że źródłami powszechnie obowiązującego prawa nie są akty stanowione przez inne jednostki samorządu terytorialnego (choćby funkcjonowały w obrocie prawnym) oraz informacje /poglądy prezentowane przez inne organy.

Końcowo należy zwrócić uwagę, że na mocy kolejnej nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości

i porządku w gminach (Dz. U. poz. 1793), art. 6k ust. 4 u.u.c.p. od 1 stycznia 2016 r. otrzymał brzmienie: "Rada gminy, w drodze uchwały, może zwolnić w całości lub

w części z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, w części dotyczącej gospodarstw domowych, w których dochód nie przekracza kwoty uprawniającej do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, o której mowa w art. 8 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 163, z późn. zm.), lub rodziny wielodzietne, o których mowa w ustawie z dnia 5 grudnia 2014 r. o Karcie Dużej Rodziny (Dz. U. poz. 1863 oraz z 2015 r. poz. 1359)". Dopiero zatem ta regulacja daje normatywną podstawę do przyznania rodzinom wielodzietnym stosownych bonifikat w zakresie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi (jednak nie poprzez dopłaty, ale zwolnienie od opłat w całości lub

w części), co jednak nie wpływa na stwierdzony przez Wojewodę Podkarpackiego zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym brak legalności uchwały RM w Jaśle

z dnia 22 czerwca 2015 r. Nr X/88/2015.

Z podanych przyczyn skarga podlegała w całości oddaleniu na podstawie

art. 151 P.p.s.a.