Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1261/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 7, art. 77 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski (spr.),, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącego P. K. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania..


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem wydanym na podstawie art. 134 ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2013r.

poz. 267) dalej K.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty Ś. z dnia [...] Nr [...] w sprawie odmowy zwrotu zatrzymanego prawa jazdy kat. [...], wniesionego przez pełnomocnika P. K. adw. P. P.

W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż zgodnie

z przepisem art. 129 §1 K.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Decyzja Starosty Ś. z dnia [...] Nr. [...] została doręczona P. K. w dniu 9 lipca 2015 (dowód: zwrotne poświadczenie odbioru potwierdzone podpisem matki ww. D. K.), a więc ostatnim dniem do wniesienia odwołania był dzień 23 lipca 2015. Odwołanie od powyższej decyzji pełnomocnik P. K. przesłał listem poleconym z datą stempla pocztowego na dzień 27 lipca 2015. Taką datę umieszczono również na odwołaniu. Zaskarżona decyzja organu pierwszej instancji zawierała prawidłowe pouczenie o przysługującym stronie środku odwoławczym i precyzowała termin do jego wniesienia.

Z tych względów organ odwoławczy stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, co stanowi brak możliwości prawnych do jego rozpatrzenia.

Powyższe postanowienie P. K. reprezentowany przez

adw. P. P. zaskarżył skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów:

1) 134 k.p.a. w zw. z art. 129 § 1 i 2 k.p.a. poprzez stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, podczas gdy termin ten, wobec doręczenia stronie decyzji organu I instancji w dniu [...] r., upływał w dniu 28 lipca 2015 r., a nie 23 lipca 2015 r., jak błędnie przyjął organ odwoławczy,

2) art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez zaniechanie wszechstronnej oraz zgodnej z zasadami logiki i doświadczenia życiowego oceny zebranego materiału dowodowego, wyrażające się w przeoczeniu, że zwrotne poświadczenie odbioru datowane na dzień 9 lipca 2015 r. nie dotyczy przesyłki,

w której znajdowała się decyzja organu I instancji z dnia [...] r.

Powyższe naruszenia doprowadziły do błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydanego rozstrzygnięcia poprzez stwierdzenie, że decyzja Starosty Ś. z dnia [...] r., nr [...] została doręczona skarżącemu w dniu 9 lipca 2015 r., podczas, gdy została ona mu doręczona w dniu

14 lipca 2015 r., a odwołanie od niej skarżący wniósł w ustawowym terminie.

W uzasadnieniu skargi skarżący szczegółowo rozwinął powyższe zarzuty, stwierdzając, m.in. iż w organie zapewne pomylono zwrotne oświadczenie odbioru, albowiem w tym okresie, tj. 9 lipca 2015 r. otrzymał od organu I instancji inne przesyłki. Natomiast przesyłkę z decyzją z dnia [...] r., od której wnosił odwołanie, otrzymał dnia 15 lipca 2015 r. Zwrócił też uwagę, iż nie jest technicznie możliwie, by decyzja wydana dnia [...] została doręczona adresatowi w tym samym dniu.

Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, stwierdzając, iż zarzuty skargi są bezzasadne, albowiem z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że ww. decyzja organu I instancji została doręczona stronie

w dniu 9 lipca 2015 r. Ustosunkowując się do argumentacji skargi stwierdzono,

iż odległość od miejscowości R. do m. Ś. jest tak niewielka, że możliwe było doręczenie decyzji w dniu wydania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:

Skarga okazała się zasadna. Analiza akt postępowania dołączonych wraz ze skargą potwierdza zawarte w niej zarzuty.

Decyzja Starosty Ś. z dnia [...] r., od której pełnomocnik skarżącego wnosił odwołanie nosi numer [...]

Dołączone do powyższej decyzji zwrotne poświadczenie odbioru w dniu 9 lipca 2015 r., podpisane przez D. K. zawiera informację, iż dotyczy ono trzech dokumentów o numerach (znak sprawy):

1) [...],

2) [...],

3) [...]. (k. 44 akt adm.).

Jednocześnie, przy dowodzie doręczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania z dnia [...] r. nr [...] podpisanym przez D. K. (matka) w dniu 14 lipca 2015 r. (k .46 akt adm.) wskazany jest również znak sprawy [...].

Organ odwoławczy przed wydaniem zaskarżonego postanowienia tego nie zauważył i mimo wniesienia skargi sprawy tej dostatecznie nie wyjaśnił, dopuszczając się przez to naruszenia art. 7 i 77 § 1 K.p.a., co oczywiście w tym wypadku mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

W tym stanie rzeczy Są na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł jak w pkt I sentencji wyroku.

Orzeczenie w pkt II oparto na art. 200 oraz art. 200 § 2 ww. ustawy.