Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 764/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 pkt 1 -3; art. 5c pkt 2; art. 36a ust. 1- 6, 10, 12, 14
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2572
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jednolity
article: § 2; § 8 ust. 2
journal: Dz.U. 2010 nr 60 poz 373
law: Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły  lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej.
article: art. 91 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 594
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja, Sędzia WSA Grzegorz Wałejko (sprawozdawca), Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 19 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi Burmistrza Miasta Lubartów na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Lubelskiego z dnia 27 sierpnia 2013 r., nr PN-II.4131.281.2013 w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia Nr VI/491/2013 z dnia 10 lipca 2013 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem nr [...] z dnia 10 lipca 2013 r. Burmistrz Miasta [...] powołał komisję konkursową w celu wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego [...] w [...]. Zarządzeniem tym Burmistrz powołał siebie na przewodniczącego komisji – jako członka komisji - przedstawiciela organu prowadzącego szkołę.

Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 23 sierpnia 2013 r. Wojewoda [...] stwierdził nieważność wyżej wymienionego zarządzenia Burmistrza Miasta [...] Zdaniem organu nadzoru zakwestionowane zarządzenie zostało wydane z istotnym naruszeniem art. 36a ust. 6 i art. 5c pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r., nr 256, poz. 2572, z późn. zm. dalej powoływanej także jako u.s.o.) w związku z § 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. nr 60, poz. 373, z późn. zm.).

Organ nadzoru wskazał, że zgodnie z art. 36a ustawy o systemie oświaty, stanowisko dyrektora szkoły lub placówki powierza organ prowadzący szkołę lub placówkę (ust. 1). Kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu (ust. 2). W celu przeprowadzenia konkursu organ prowadzący szkołę lub placówkę powołuje komisję konkursową w składzie: 1) trzech przedstawicieli organu prowadzącego szkołę lub placówkę; 2) dwóch przedstawicieli organu sprawującego nadzór pedagogiczny; 3) po jednym przedstawicielu: a) rady pedagogicznej, b) rady rodziców, c) zakładowych organizacji związkowych, przy czym przedstawiciel związku zawodowego nie może być zatrudniony w szkole lub w placówce, której konkurs dotyczy - z zastrzeżeniem ust. 7 (ust. 6).

Jednocześnie, stosownie do art. 5c pkt 2 ustawy o systemie oświaty, powierzenie stanowiska dyrektora szkoły publicznej oraz powołanie komisji konkursowej mającej na celu wyłonienie kandydata na dyrektora należy do kompetencji wójta (burmistrza, prezydenta miasta).

Kwestie związane z wyborem i trybem pracy komisji konkursowej reguluje również, wydane na podstawie art. 36a ust. 12 ustawy o systemie oświaty, rozporządzenie w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz tryb pracy komisji konkursowej. W § 2 tego rozporządzenia postanowiono, że organ prowadzący publiczne przedszkole, publiczną szkołę lub publiczną placówkę wyznacza przewodniczącego komisji konkursowej, który kieruje jej pracami. Natomiast w myśl § 8 ust. 2 rozporządzenia, organ prowadzący szkołę publiczną (w niniejszej sprawie - Burmistrz Miasta [...]), zatwierdza konkurs albo unieważnia konkurs i zarządza ponowne jego przeprowadzenie. W opinii Wojewody [...] treść przepisów art. 36a ust. 6 pkt 1 ustawy o systemie oświaty oraz § 2 wymienionego wyżej rozporządzenia – w swym literalnym brzmieniu - stanowią ograniczenie dopuszczalności powołania przez Burmistrza samego siebie w skład komisji konkursowej, a także stanowią granicę wpływu Burmistrza na wybór członków tej komisji. Burmistrz, jako organ prowadzący szkołę, zachowuje bowiem wpływ na wybór kandydata na stanowisko dyrektora szkoły poprzez swoich przedstawicieli – w tym poprzez powołanego przez siebie przewodniczącego komisji konkursowej. Jednocześnie wymienione regulacje wykluczają sytuację, w której piastun organu prowadzącego szkołę, jako członek komisji konkursowej, staje się "sędzią we własnej sprawie" mając dodatkowo kompetencję (na mocy § 8 ust. 2 rozporządzenia) do zatwierdzenia konkursu albo jego unieważnienia.

Organ wskazał, że ustawodawca regulując skład komisji konkursowej postanowił wyraźnie, że w jej skład wejdą przedstawiciele organu prowadzącego szkołę, a nie osoba piastująca funkcję tego organu. Jedną z dyrektyw wykładni językowej jest zakaz nadawania różnych znaczeń tym samym zwrotom zawartym w tekście prawnym. "Przedstawiciel organu" oznacza pracownika jednostki zapewniającej obsługę organu i pomoc w wykonywaniu jego ustawowych zadań. Gdyby ustawodawca dopuścił możliwość udziału w pracach powołanej komisji konkursowej bezpośrednio osoby pełniącej funkcję organu, norma wyrażona w art. 36a ust. 6 pkt 1 ustawy, zostałaby skonstruowana w sposób wyraźnie dopuszczający udział tego organu w pracach komisji. Pod pojęciem organu administracji publicznej należy natomiast rozumieć element (jednostkę) struktury organizacyjnej podmiotu realizującego zadania z zakresu administracji publicznej, posiadający swój substrat osobowy (w postaci osoby lub osób piastujących funkcję takiego organu), którego działania i zaniechania przypisywane są danemu podmiotowi (np. państwu lub jednostce samorządu terytorialnego) jako dokonywane w jego imieniu i na jego rzecz. Z definicji tej jasno wynika, że piastun organu nie jest przedstawicielem tego organu, również w rozumieniu art. 36a ust. 6 ustawy o systemie oświaty, bo jest osobą piastującą funkcję danego organu, np. burmistrza. Przedstawicielem takiego organu (burmistrza), będzie natomiast osoba, która zostanie upoważniona przez piastuna organu do załatwiania (prowadzenia) określonego rodzaju spraw w jego imieniu i na jego rzecz ( np. art. 268a K.p.a.).

W opinii Wojewody [...] przedstawiona wykładnia prawa wyklucza zatem sytuację, w której burmistrz powołuje na członka komisji konkursowej mającej wyłonić kandydata na stanowisko dyrektora szkoły - samego siebie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Burmistrz Miasta [...] wnosił o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia, zarzucając:

1/ naruszenie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 594) poprzez błędną jego wykładnię polegającą na uznaniu, że Burmistrz Miasta [...] wydając zarządzenie Nr VI/491/2013 z dnia 10 lipca 2013 r. dopuścił się naruszenia art. 36 a ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty,

2/ naruszenie zasady prawdy obiektywnej polegające na pominięciu przez organ nadzoru w rozstrzygnięciu nazwiska członka komisji konkursowej – E. S. - przedstawiciela organu prowadzącego szkołę, co przesądza o nieprawidłowym przeprowadzeniu postępowania nadzorczego.

Skarżący podniósł, że jednym z uprawnień burmistrza jako organu jest reprezentowanie lokalnej wspólnoty samorządowej w sferze publicznoprawnej. Obejmuje to nie tylko sferę stosunków cywilnoprawnych i administracyjnoprawnych, lecz również reprezentację przy wykonywaniu zadań określonych art. 30 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Burmistrz jest bowiem organem "prowadzącym szkołę". Ponadto burmistrz jest organizatorem konkursu na kandydata na dyrektora szkoły i ma prawo desygnować osoby do komisji konkursowej. Ustawodawca w art. 36a ust. 6 ustawy o systemie oświaty określił, że organ prowadzący szkołę powołuje komisję konkursową. Tym samym przyznał burmistrzowi umocowanie do przeprowadzenia wymienionej wyżej procedury. Przepis ten nie zawiera w żadnej mierze wyłączenia lub ograniczenia dla organu - Burmistrza, co do jego obecności w składzie komisji konkursowej. Również przepisy wykonawcze rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej nie zawierają takiego wyłączenia. Zatem w opinii skarżącego uznać należy, że dozwolona jest obecność organu prowadzącego szkołę - burmistrza w składzie komisji konkursowej. Skarżący podniósł, że analiza przepisów art. 36a ust. 6 i art. 5c ustawy o systemie oświaty wskazuje, że to burmistrz jest podmiotem, któremu zostały powierzone kompetencje do podejmowania wszystkich czynności związanych z obsadzaniem stanowisk dyrektorów w szkołach publicznych prowadzonych przez gminy.

Odnosząc się do twierdzenia organu nadzoru, że piastun funkcji organu nie jest przedstawicielem tego organu, skarżący podniósł, że twierdzenie to nie jest trafne, bowiem faktycznie burmistrz realizując powierzone mu przez ustawodawcę zadania funkcjonuje w szeroko pojętej sferze publicznej, biorąc udział w wielu czynnościach, procedurach i działaniach z racji piastowania swojego urzędu. Z tej racji bierze on udział w działaniach Urzędu Gminy i podejmuje decyzje wielokrotnie władcze, niejednokrotnie zaciągając czy to zobowiązania finansowe, czy też prowadzące do realizacji inwestycji w ramach budżetu gminy oraz w sferze oświaty. Zatem burmistrz działa w granicach prawa i na podstawie prawa. Brak, jasnego wyłączenia przez ustawodawcę organu Burmistrza z procedury konkursowej przy wyłanianiu kandydata na stanowisko dyrektora szkoły publicznej przesądza o możliwości jego uczestnictwa w składzie tejże komisji.

Zdaniem skarżącego świadome pominięcie w treści zaskarżonego rozstrzygnięciu osoby E. S. - przedstawiciela organu prowadzącego szkołę, świadczy o braku bezstronności i naruszeniu zasady prawdy obiektywnej. W tak istotnej sprawie pominięcie w rozstrzygnięciu osoby przedstawiciela Burmistrza przesądza o woli organu nadzoru, braku obiektywizmu. Procedura nadzorcza wymaga wszechstronnego zbadania danej sprawy z obowiązkiem przestrzegania zasad prawnych. W przedmiotowej sprawie w ocenie skarżącego organ nadzoru dopuścił się złamania zasady prawdy obiektywnej, co winno skutkować uchyleniem skarżonego orzeczenia.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego pominięcia w rozstrzygnięciu nadzorczym jednego z przedstawicieli organu prowadzącego szkołę Wojewoda [...] stwierdził, że zarzut ten pozostaje bez związku z istotą sporu, która sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii prawnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze jest zgodne z prawem.

Zakwestionowane przez Wojewodę Lubelskiego zarządzenie Burmistrza Miasta [...] z dnia 10 lipca 2013 r. w sprawie powołania komisji konkursowej w celu wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego w [...] zostało wydane na podstawie art. 36a ust. 6 u.s.o. Zarządzenie to jest elementem procedury prowadzącej do powołania dyrektora szkoły, uregulowanej w art. 36a ustawy. Zgodnie z art. 36a ust. 1 i 2 u.s.o. stanowisko dyrektora szkoły lub placówki powierza organ prowadzący szkołę lub placówkę. Kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu. Kandydatowi nie można odmówić powierzenia stanowiska dyrektora.

W myśl art. 36a ust. 6 u.s.o. w celu przeprowadzenia konkursu organ prowadzący szkołę lub placówkę powołuje komisję konkursową w składzie: trzech przedstawicieli organu prowadzącego szkołę lub placówkę, dwóch przedstawicieli organu sprawującego nadzór pedagogiczny, po jednym przedstawicielu rady pedagogicznej, rady rodziców, zakładowych organizacji związkowych, przy czym przedstawiciel związku zawodowego nie może być zatrudniony w szkole lub placówce, której konkurs dotyczy.

Można stwierdzić, że tylko prawidłowo przeprowadzony konkurs pozwala na prawidłowe powołanie danej osoby na stanowisko dyrektora szkoły. Ocena prawidłowości przeprowadzenia konkursu obejmuje wszystkie jego elementy, poczynając od prawidłowego ogłoszenia konkursu i powołania komisji konkursowej.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie uznał za prawidłowe stanowisko organu nadzoru przedstawione w zaskarżonym rozstrzygnięciu, uznające za niedopuszczalne powołanie przez burmistrza siebie samego na członka komisji konkursowej mającej wyłonić kandydata na stanowisko dyrektora szkoły. Stanowisko to ma oparcie w poglądach wyrażanych w dotychczasowym orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 14 maja 2013 r. w sprawie I OSK 324/13, SIP Lex nr 1344475, wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 6 listopada 2012 r. w sprawie IV SA/Wr 649/12, SIP Lex nr 1282460, wyrok WSA w Olsztynie w sprawie II SA/Ol 412/13 i wyrok WSA w Lublinie z dnia 3 grudnia 2013 r. w sprawie III SA/Lu 800/13 zamieszczone w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Według art. 36a ust. 6 pkt 1 u.s.o. podmiotem powołującym komisję konkursową jest organ prowadzący szkołę, który wyznacza w skład komisji między innymi trzech swoich przedstawicieli. Odpowiedź na pytanie, czy sam podmiot powołujący komisję konkursową (organ) może być członkiem komisji jako przedstawiciel tego organu jest stosunkowo prosta, jeżeli brać pod uwagę wyłącznie przepis art. 36a ust. 6 pkt 1 i wyłącznie wykładnię gramatyczną tego przepisu. Odpowiedź ta może być tylko negatywna, ponieważ nie można być przedstawicielem samego siebie. Pojęcie przedstawicielstwa niezależnie od tego czy rozpatrywać je jako pojęcie języka prawnego, czy jako języka potocznego, zakłada rozdzielność podmiotu, który jest przedstawicielem od podmiotu, który jest przez przedstawiciela reprezentowany.

Ograniczenie się do tak sformułowanej wykładni gramatycznej przepisu art. 36 ust. 6 pkt 1 u.s.o. nie jest jednak wystarczające, ponieważ według brzmienia analizowanego przepisu podmiotem powołującym komisję jest organ prowadzący szkołę, a więc – zgodnie z art. 3 pkt 5 u.s.o. - należy przez to rozumieć ministra lub jednostkę samorządu terytorialnego, czyli osobę prawną, która działa przez swoje monokratyczne lub kolegialne organy. Pozostałe organy prowadzące (inne osoby prawne i fizyczne) nie są objęte wymogiem przeprowadzania konkursu na stanowisko dyrektora (art. 36 ust. 3 u.s.o.). W przypadku, jeżeli organem prowadzącym jest jednostka samorządu terytorialnego, to wówczas można by rozważać, czy burmistrz (wójt, prezydent miasta) jako osoba fizyczna, czyli podmiot faktycznie odrębny od osoby prawnej - jednostki samorządu terytorialnego, będącej w rozumieniu art. 3 pkt 5 u.s.o. organem prowadzącym szkołę, może być na użytek art. 36 ust. 1 pkt 6 u.s.o.) przedstawicielem organu prowadzącego w komisji konkursowej.

Jednakże wykładnia przepisu art. 36 ust. 1 pkt 6 u.s.o. dopuszczająca taką możliwość nie byłaby prawidłowa, ponieważ byłaby sprzeczna z obowiązującą w prawie polskim teorią organów, dotyczącą działania osób prawnych.

Należy bowiem zauważyć, że według art. 5c pkt 2 u.s.o. w przypadku szkół i placówek prowadzonych przez jednostki samorządu terytorialnego zadania i kompetencje organu prowadzącego, określone między innymi w art. 36a ust. 1, 4-6, 10, 12 i 14 - wykonuje odpowiednio: wójt (burmistrz, prezydent miasta), zarząd powiatu, zarząd województwa. W art. 5 pkt 1 -3 u.s.o. rozstrzygnięte zostało, które organy jednostek samorządu terytorialnego (stanowiące, czy wykonawcze) wykonują zadania i kompetencje organu prowadzącego przewidziane w poszczególnych przepisach ustawy. W przypadku zadań i kompetencji związanych z powołaniem dyrektora szkoły ich wykonanie należy do organu wykonawczego.

Taki sposób rozstrzygnięcia o wykonywaniu zadań i kompetencji organów jednostek samorządu terytorialnego prowadzących szkoły jako osób prawnych wpisuje się w przyjętą w prawie polskim teorię organów, według której działanie organu osoby prawnej jest traktowane jako działanie samej osoby prawnej. Wyrazem tej teorii jest art. 38 Kodeksu cywilnego, według którego osoba prawna działa przez swoje organy w sposób przewidziany w ustawie i w opartym na niej statucie.

W rezultacie nie można utożsamiać przedstawiciela z organem osoby prawnej. Organ osoby prawnej nie jest jej przedstawicielem, bowiem (w uproszczeniu) jest w zakresie swego działania samą osobą prawną, zaś przedstawiciel jest podmiotem odrębnym wobec reprezentowanego, w imieniu i na rzecz którego działa. Tak pojmowany stosunek między osobą prawną i organem osoby prawnej prowadzi do zanegowania podmiotowości prawnej organu.

W związku z tym - przechodząc do wykładni art. 36 ust. 6 pkt 1 u.s.o.- należy stwierdzić, że użyte w tym przepisie pojęcie "organ prowadzący szkołę lub placówkę" musi być utożsamione z tym organem jednostki samorządu terytorialnego, który jest wskazany w art. 5c pkt 2 u.s.o. jako organ wykonujący zadania i kompetencje organu prowadzącego. W ten sposób potwierdzona zostaje prawidłowość zaprezentowanej wcześniej gramatycznej wykładni analizowanego przepisu, zgodnie z którą organ nie może być swoim własnym przedstawicielem.

W związku z tym należy zgodzić się ze stanowiskiem przedstawionym w wymienionym wyżej wyroku NSA z dnia 14 maja 2013 r. w sprawie I OSK 324/13, według którego piastun organu nie jest przedstawicielem tego organu, również w rozumieniu art. 36a ust. 6 u.s.o., bo jest osobą piastującą funkcję danego organu. Przedstawicielem takiego organu, np. burmistrza będzie natomiast osoba, która zostanie upoważniona przez piastuna organu do załatwienia (prowadzenia) określonego rodzaju spraw w jego imieniu i na jego rzecz.

Podsumowując przedstawioną wyżej wykładnię art. 36 ust. 6 pkt 1 u.s.o. można zatem stwierdzić, że już z samej treści analizowanego przepisu wynika, że ani burmistrz ani inny organ wykonawczy innego rodzaju jednostki samorządu terytorialnego nie może powołać samego siebie na członka komisji konkursowej mającej wyłonić kandydata na stanowisko dyrektora szkoły.

Dodać należy, że wynik przedstawionej wykładni art. 36 ust. 6 pkt 1 u.s.o. zostaje wzmocniony, jeżeli uwzględnić wyniki wykładni systemowej. Z innych przepisów wynikają bowiem uprawnienia i obowiązki organu prowadzącego szkołę w procedurze prowadzącej do powołania dyrektora szkoły, które wskazują na potrzebę wyłączenia piastuna organu z uczestniczenia w charakterze członka w pracach komisji konkursowej. Zgodnie bowiem z § 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz. U. nr 60, poz. 373, z późn zm.) organ prowadzący szkołę wyznacza przewodniczącego komisji konkursowej, który kieruje jej pracami. Natomiast według § 8 ust. 2 rozporządzenia organ prowadzący szkołę zatwierdza konkurs albo unieważnia konkurs i zarządza ponowne jego przeprowadzenie w razie stwierdzenia nieprawidłowości wymienionych w tym przepisie, to jest: 1) nieuzasadnionego niedopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego, 2) przeprowadzenia przez komisję postępowania konkursowego bez wymaganego udziału 2/3 jej członków, 3) naruszenia tajności głosowania, 4) innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu. Analiza podstaw stwierdzenia nieważności konkursu wskazuje, że w znacznej części mogą to być okoliczności dotyczące postępowania komisji konkursowej.

Już sama konstrukcja przytoczonych przepisów wskazuje na rozłączność funkcji organu prowadzącego szkołę od funkcji członka komisji konkursowej. Ponadto w sytuacji kiedy organ prowadzący szkołę ma kompetencję do zatwierdzenia konkursu lub jego unieważnienia, to konieczność zachowania zasad bezstronności i przejrzystości postępowania konkursowego przemawia za wyłączeniem członkostwa w komisji konkursowej piastuna organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego będącej organem prowadzącym szkołę. Skoro bowiem organowi prowadzącemu szkołę powierzono rolę podmiotu oceniającego prawidłowość działania komisji konkursowej przez zatwierdzenie lub unieważnienie konkursu, sprzeczne z ideą bezstronności i przejrzystości byłoby łączenie ról członka komisji konkursowej i podmiotu, który ocenia prawidłowość postępowania i zatwierdza albo unieważnia wynik jej pracy.

Bezzasadny jest zatem zarzut naruszenia przez Wojewodę Lubelskiego art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym Przepis ten przyznaje organowi nadzoru kompetencję do orzeczenia o nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy sprzecznego z prawem. Opisane wyżej naruszenie art. 36a ust. 6 pkt 1 u.s.o. stanowiło istotne naruszenie prawa zobowiązujące organ nadzoru do skorzystania z kompetencji przewidzianej w art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Nieusprawiedliwiony jest również zarzut naruszenia zasady prawdy obiektywnej, polegającego na pominięciu przez organ nadzoru w rozstrzygnięciu nazwiska członka komisji konkursowej – E. S. - przedstawiciela organu prowadzącego szkołę, co miałoby przesądzić o nieprawidłowym przeprowadzeniu postępowania nadzorczego. Z akt sprawy wynika, że w uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewoda Lubelski wymienił dane niemal wszystkich członków komisji konkursowej, pomijając imię i nazwisko jednej wyżej wymienionej osoby. Nie sposób tego traktować inaczej jak przeoczenia nie mającego żadnego znaczenia dla treści rozstrzygnięcia, tym bardziej, że wymienienie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego danych wszystkich członków komisji, za wyjątkiem danych Burmistrza, nie było konieczne ani dla prawidłowości rozstrzygnięcia, ani dla klarowności jego uzasadnienia.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej powoływanej jako P.p.s.a.).