Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 166/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-05-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przywrócono termin do uzupełnienia braków formalnych skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego postanawia: przywrócić Wspólnocie Mieszkaniowej "[...]" w W. termin do uzupełnienia braków formalnych skargi.


UZASADNIENIE

Pismem datowanym na dzień 20 grudnia 2012 r. Wspólnota Mieszkaniowa "[...]" w Warszawie reprezentowana przez T.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego.

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 25 stycznia 2013 r. wezwano stronę skarżącą reprezentowaną przez pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej oraz złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi spełniającego wymogi określone w art. 35 p.p.s.a.

Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została awizowana w placówce pocztowej w dniach 12 lutego 2013 r. i 20 lutego 2013 r., a następnie zwrócona do nadawcy w dniu 28 lutego 2013 r. Przyjąć więc należy, że została doręczona z dniem 26 lutego 2013 r., stosownie do art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem, ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przypadł na dzień 5 marca 2013 r.

W dniu 6 marca 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącej złożył pełnomocnictwo do działania w imieniu strony skarżącej oraz kserokopię uchwały w sprawie uzupełnienia zarządu wspólnoty mieszkaniowej.

Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 166/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w W.

Sąd wskazał, że ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przypadł na dzień 5 marca 2013 r. Pełnomocnik skarżącej złożył zaś pełnomocnictwo oraz kserokopię uchwały w sprawie uzupełnienia zarządu wspólnoty mieszkaniowej w dniu 6 marca 2013 r., zatem dzień po upływie wyznaczonego terminu.

Ponadto zauważył, że z przedłożonego pełnomocnictwa nie wynika, aby wypełniało ono wymogi określone w art. 35 p.p.s.a., jak również nie zostało udzielone zgodnie ze sposobem reprezentacji strony skarżącej. Pod pełnomocnictwem znajduje się wyłącznie podpis jednego członka zarządu M.G., podczas gdy zarząd skarżącej wspólnoty mieszkaniowej jest wieloosobowy i stosownie do art. 21 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.) w takiej sytuacji oświadczenia woli za wspólnotę mieszkaniową składają przynajmniej dwaj członkowie zarządu.

Pismem z dnia 22 kwietnia 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżąca wspólnota mieszkaniowa złożyła wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, załączając pełnomocnictwo udzielone T.W., podpisane przez dwóch członków zarządu.

We wniosku skarżący podniósł, że przesyłka zawierająca wezwanie strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, zaadresowana do pełnomocnika, nie została odebrana w dniu 12 lutego 2013 r. ze względu na nieobecność adresata. Pod adresem pełnomocnika pozostawiono awizo. Przesyłkę awizowano ponownie w dniu 20 lutego 2013 r., a pełnomocnik strony skarżącej przyjął, że przesyłka ponownie awizowana powinna pozostawać w urzędzie pocztowym do odbioru przez następne 7 dni, tj. do dnia 27 lutego 2013 r. Od tej daty pełnomocnik obliczył 7-dniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi przyjmując, że termin ten przypada w dniu 6 marca 2013 r.

Ponadto skarżący wskazał, że pełnomocnik strony skarżącej, ze względu na potwierdzone zaświadczeniem lekarskim problemy zdrowotne, był w okresie lutego i marca ograniczony w podejmowaniu działań i wykonywaniu zobowiązań. Skarżący stwierdził, że okoliczności związane z niedyspozycją pełnomocnika usprawiedliwiają brak winy strony w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2013 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, że nadesłane pełnomocnictwo do działania w imieniu Wspólnoty Mieszkaniowej "[...]" w W. spełnia wymogi określone w art. 35 p.p.s.a. – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Przy piśmie z dnia 6 maja 2013 r. skarżąca wspólnota mieszkaniowa nadesłała uchwałę z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w sprawie uzupełnienia składu zarządu wspólnoty mieszkaniowej, a także skargę podpisaną zgodnie ze sposobem reprezentacji strony skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywrócenie terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności, wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Nadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody w zachowaniu terminu, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wynika z tego, że przeszkody te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny. Obowiązkiem strony jest więc uwiarygodnienie swojej staranności oraz wykazanie, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna (postanowienie NSA z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt II FZ 508/11, Lex nr 948971).

Pojęcie winy w uchybieniu terminowi, o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a., obejmuje swym zakresem działania bądź zaniechania pełnomocnika, a także działania osób trzecich upoważnionych przez pełnomocnika do dokonywania poszczególnych czynności, włącznie z czynnościami o charakterze czysto technicznym (postanowienie NSA z dnia 14.12.2011 r. sygn. akt II GZ 527/11, Lex nr 1094435).

W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że strona skarżąca uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminowi. Jak bowiem wynika z przedłożonego zaświadczenia lekarskiego specjalisty psychiatry z dnia 16 kwietnia 2013 r., pełnomocnik skarżącego, do którego była kierowana korespondencja, w okresie miesiąca lutego – marca 2013 r. przechodził bardzo ostry stan. Lekarz zalecił mu ograniczenie kontaktów z otoczeniem.

Jednocześnie Sąd przyjął, że wniosek z dnia 22 kwietnia 2013 r. o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem 7-dniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a., który należało liczyć od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. od dnia 15 kwietnia 2013 r.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.