Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 35/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-09-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 77
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Woźniak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędzia WSA Ewa Wojtysiak, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Furtak-Biernat, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 września 2015 r. sprawy ze skargi J.Sz. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie decyzją z dnia 17 listopada 2014 r., Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa [...], z dnia 22 maja 2014 roku nr [...] w sprawie odmowy [...] przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na rok 2013 z sankcjami.

Decyzję wydano w następującym stanie faktycznym:

W dniu 13 maja 2013 roku do Biura Powiatowego ARiMR w [...], wpłynął wniosek [...] (zw. dalej: Producentem) o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na rok 2013. We wniosku Producent zadeklarował do płatności 27 działek rolnych, znajdujących się na 18 działkach ewidencyjnych położonych w gminie [...], obrębach ewidencyjnych [....] o nr 160/2, [....] o nr 1/1, oraz [...] o nr 10, 13/1, 15, 19, 20, 21, 22, 23, 24, 26, 27, 28, 31, 32, 33/1, 33/2. W kolumnie odnoszącej się do grup upraw, zadeklarował do płatności ONW-83,64 ha.

Dnia 17 czerwca 2013 roku, Producent odpowiadając na wezwanie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...], dotyczące usunięcia braków formalnych wniosku odnośnie działek rolnych C, FF,L, L/L, N, O, P, PP, R, Z, złożył korektę wniosku.

Dnia 25 listopada 2013 roku Kierownik Biura Powiatowego wystosował do Producenta wezwanie do złożenia wyjaśnień dotyczących zadeklarowanych do płatności działek ewidencyjnych nr 160/2, 21, 239, 22, 24, 27, 28, 33/2, 31, 34/6, 35, 255/2, 1/1. Podczas weryfikacji wniosku stwierdzono, iż działki ewidencyjne zostały zadeklarowane również przez innych Producentów, tym samym działki te weszły w konflikt kontroli krzyżowej. Jednocześnie wskazano na różnicę w powierzchni deklarowanej względem powierzchni ewidencyjno-gospodarczej (PEG) tj. maksymalnego kwalifikowanego obszaru względem działek ewidencyjnych nr 160/2, 21, 239, 22, 24, 27, 28, 33/2, 31, 34/6, 35, 255/2, 1/1, 19, 26.

W odpowiedzi na wezwanie, dnia 2 grudnia 2013 r., Producent złożył korektę wniosku wraz z wyjaśnieniami. W treści korekty Producent dokonał następujących pomniejszeń:

- FF (dz. ew. 239) pomniejszono działkę rolną o 0,26 ha z 1,48 ha na 1,22 ha;

- Ż (dz. ew. 19) pomniejszono działkę rolną o 0,09 ha z 0,27 ha na 0,18 ha;

- J (dz. ew. 28,33/2) pomniejszono działkę o 0,12 ha z 0,32 ha na 0,20 ha;

- B (dz. ew. 160/2) pomniejszono działkę o 5,00 ha z 10,00 ha na 5,00 ha;

- A (dz. ew. 160/2) pomniejszono działkę o 10,00 ha z 10,00 ha na 0,00 ha.

Dodatkowo Producent wycofał z wniosku o przyznanie płatności, całą działkę ewidencyjną o numerze 255/2 w tym działki rolne P, PP oraz R o łącznej powierzchni 20,00 ha. Łączna powierzchnia zmniejszeń względem pierwotnie zadeklarowanej powierzchni wyniosła 35,47 ha. Nadto, złożył dodatkowe wyjaśnienia dotyczące wykonanych na poszczególnych działkach prac rolnych.

Dnia 09 stycznia 2014 roku Kierownik Biura Powiatowego, wystosował do Producenta wezwanie do wzięcia udziału w charakterze strony w rozprawie, zaplanowanej na dzień 06 lutego 2014 roku, w przedmiocie ustaleń faktycznego posiadacza, zadeklarowanych przez Producenta działek ewidencyjnych nr 160/2, 21, 239, 22, 24, 27, 28, 33/2, 31, 34/6, 35, 255/2, 1/1 do płatności i położonych względem nich działek rolnych. Analogiczne wezwanie wystosowano również do drugiej strony konfliktu – [...].

Na okoliczność stawiennictwa obu stron konfliktu kontroli krzyżowej, dnia 06 lutego 2014 roku sporządzone zostały protokoły z przesłuchania oraz protokoły z przesłuchania świadków [...]. W tracie rozprawy Producent również wniósł o przesłuchanie swoich, wskazanych z imienia i nazwiska świadków.

Dnia 07 lutego 2014 r., Producent dostarczył do Biura Powiatowego ARiMR w [...], dodatkowe dokumenty mające wskazywać, iż to on jest posiadaczem zakwestionowanych działek.

Dnia 14 lutego 2014 r., w Biurze Powiatowym ARiMR w [...], odbyło się przesłuchanie świadków powołanych w trakcie rozprawy administracyjnej przez Producenta, tj: [...]. Nadto, pełnomocnik Producenta złożył dodatkowe wnioski dowodowe (szczegółowo wymienione w decyzji na str.5-6).

W dniu 26 lutego 2014 r., Producent w imieniu własnym złożył kolejne wnioski dowodowe. Tego samego dnia, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w [...] wezwał ponownie świadków w celu przesłuchania w obecności obu stron konfliktu kontroli krzyżowej, zaplanowanego na dzień 20 marca 2014 roku.

Pismem z dnia 04 marca 2014 roku, Kierownik Biura Powiatowego zawiadomił obie strony konfliktu, tj. Producenta oraz [...] o zaplanowanym na dzień 20 marca 2014 roku przesłuchaniu świadków. Na okoliczność stawiennictwa świadków sporządzono w dniu 20 marca 2014 roku protokoły z przesłuchania.

Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2014 r., Kierownik Biura Powiatowego odmówił przeprowadzenia wnioskowanych dowodów wskazując, iż celem przedmiotowego postępowania wyjaśniającego jest między innymi ustalenie faktycznego użytkownika i posiadacza zgłaszanych gruntów do płatności w roku 2013, natomiast przeprowadzenie dowodów objętych wnioskami dowodowymi nie miałoby na celu wykazania znaczącej dla sprawy okoliczności, mogącej przyczynić się do ustalenia stanu faktycznego w sprawie.

W dniu 22 maja 2014 roku Kierownik Biura Powiatowego ARiMR wydał decyzję nr [...] w sprawie odmowy [...]przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na 2013 rok z sankcjami.

W uzasadnieniu decyzji Organ I instancji wskazał, że jednolita płatność obszarowa została odmówiona ze względu na procentową różnicę między powierzchnią zadeklarowaną 83,64 ha a powierzchnią stwierdzoną 45,95 ha we wniosku wynoszącą powyżej 50 %.

Powierzchnia stwierdzona wynikała z wykluczenia z płatności działek ewidencyjnych nr 1/1, 255/2, cz. 160/2, cz. 239 o łącznej powierzchni deklarowanej 37,03 ha - co do których stwierdzono brak posiadania (użytkowania) ze strony Producenta oraz pomniejszeniu powierzchni działek rolnych B o 0,27 ha, I o 0,02 ha, J o 0,12 ha, L o 0,04 ha, M o 0,02 ha, W o 0,04 ha, Y o 0,01 ha, Z o 0,05 ha, Ż o 0,09 ha na łączną powierzchnię 0,66 ha do powierzchni ewidencyjno gospodarczej, ustalonej jako maksymalny kwalifikowany obszar do płatności.

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z dnia 9 czerwca 2014 r., Producent wniósł odwołanie.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów:

- art. 6, art. 7, art. 8, art. 11, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie, czy został w sposób prawidłowy nadany [...] numer producenta rolnego - co umożliwiło ww. osobie, bezprawne złożenie krzyżowego wniosku o dopłaty i odmówienie Producentowi, przeprowadzenia dowodów w zakresie określonym w piśmie z dnia 14 lutego 2014 roku oraz z dnia 24 lutego 2014 roku. Nie wypowiedzenie się co do dokumentów znanych Organowi, a które to załącza do odwołania. Brak wyjaśnienia w uzasadnieniu decyzji w sposób dokładny, zmniejszeń powierzchni działek i obliczeń w zakresie należnej płatności.

- art. 75 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.U. L 316 z 2.12.2009, str. 1, ze zm.) poprzez uznanie przez organ, iż działania [...] nie wypełniają dysygnatów nazwy "siły wyższej" lub "nadzwyczajnej". Odwołujący podniósł, iż to on posiadał numer producenta, na co wyraziła zgodę jego była małżonka, opłaca podatek do wszystkich działek rolnych i ponosi nakłady w celu wykonania programu rolnośrodowiskowego, którego tylko on jestem beneficjentem. Ponadto tylko on opłaca dzierżawę za działki rolne dzierżawione od ANR, i tylko on jest stroną umów dzierżawy, w związku z czym tylko on ma prawo do wykonywania umów dzierżawy - co dotyczy działek nr 160/2, 239, 32, 20, 19, 34/7 i 23. W ocenie Producenta, gdyby organ nie nadał [...]numeru producenta rolnego to nigdy by ona nie złożyła wniosku o dopłaty rolne i nie wtargnęła bezprawnie na jego pole, na którym to wykonywał zabiegi agrotechniczne.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Organu I instancji wskazał, iż przedmiotem prowadzonego postępowania, było ustalenie czy Producent był posiadaczem spornych gruntów w myśl przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (OWN)", objętego planem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 40 poz., objętego planem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 40 poz.29 ze zm.), w szczególności zweryfikowanie czy wszystkie grunty zadeklarowane przez Producenta były przez niego użytkowane.

Za bezzasadny Organ odwoławczy uznał zarzut dotyczący zasadności nadania numeru ewidencyjnego jego byłej małżonce - [...], gdyż jak wskazał, powyższe stanowi odrębne postępowanie, niezwiązanie z postępowaniem wszczętym na wniosek Producenta, tytułem przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2013. W wyniku niniejszego postępowania stwierdzono brak użytkowania części gruntów przez Producenta w roku 2013, a co za tym idzie brak możliwości przyznania płatności w danym roku - niezależnie, czy [...]winna uzyskać numer producenta.

Wobec powyższego Organ odwoławczy za bezzasadny uznał zarzut naruszenia art. 7, 77 i 80 k.p.a. polegający na niewyjaśnieniu, czy został w sposób prawidłowy nadany [...]numer producenta. Organ II instancji jednocześnie wskazał, iż wszystkie zgłoszone wnioski oraz dokumenty, mające podważać zasadność nadania numeru producenta [...], zostaną przekazane do Organu I instancji celem analizy - a co za tym idzie będą mogły stanowić podstawę do wszczęcia odrębnego postępowania przez organ właściwy.

W ocenie Organu odwoławczego, sprawa bezprawnego użytkowania spornych działek może być wyłącznie przedmiotem rozstrzygnięć o charakterze cywilnoprawnym, dochodzonych przed sądami powszechnymi. Nie może to mieć natomiast wpływu na ocenę uprawnienia do uzyskania płatności do gruntów rolnych. Sens płatności polega na rekompensowaniu faktycznie poniesionych kosztów w związku z utrzymaniem gruntów rolnych zgodnie z normami.

Następnie Organ odwoławczy przeprowadził rozważania na temat "posiadania" jako ustawowej przesłanki warunkującej skuteczne rozpoznanie zgłoszonego wniosku, w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego. Jak wskazał Organ odwoławczy, dla uzyskania płatności bezpośrednich nie wystarczy być posiadaczem działek rolnych w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, ale ponadto należy je rolniczo użytkować. Ustawowa przesłanka "faktycznego posiadania", kwalifikująca do uzyskania płatności, nie może być rozumiana, jako przesłanka ustalenia samego tytułu prawnego wnioskodawcy, z którego wynika posiadanie zgłoszonych gruntów rolnych.

Zdaniem Organu odwoławczego, w rozpoznawanej sprawie Producent w żaden sposób nie uprawdopodobnił, iż to on był posiadaczem na dzień 31 maja 2013 roku oraz utrzymywał grunt w dobrej kulturze rolnej przez cały rok kalendarzowy, a wręcz potwierdził stosownymi oświadczeniami brak ich posiadania, względem działek ewidencyjnych nr 255/2 o powierzchni deklarowanej 20,00 ha (dz. P, PP, R), części działek 160/2 o powierzchni 15,00 ha (dz. A, cz. B), działki nr 1/1 o powierzchni deklarowanej 1,03 ha (dz. T), części działki 239 o powierzchni 1,00 ha (dz. FF), co do których ubiegał się o płatności również inny Producent.

Z zeznań świadków ([...]oraz oświadczeń Strony wynika, że działki rolne A, P, PP, R, T - nie były użytkowane przez Stronę w roku 2013, wobec czego zostały wykluczone z płatności. Działka rolna FF została pomniejszona o obszar nieużytkowany rolniczo w roku 2013, tj. powierzchnię 1,00 ha ustaloną w oparciu o złożone wyjaśnienia Strony, w tym wyrys obszaru na załączniku graficznym - obszaru wykoszonego,- którego to powierzchnia wskazywała na dokonanie koszenia jedynie na powierzchni 0,48 ha. Działka 160/2 w tym działka rolna B i BB – pomniejszone zostały kolejno o powierzchnię 5,00 ha oraz 10,00 ha jako obszar nieużytkowany rolniczo. Dodatkowo działka B pomniejszona o 0,27 ha (łącznie działka B o 5,27 ha) - powierzchnia upraw deklarowana na części działki ewidencyjnej przez obie Strony konfliktu a co za tym idzie ustalenie powierzchni kwalifikującej się do płatności, w powiązaniu z powierzchnią ewidencyjno-gospodarczą jako obszar maksymalny kwalifikowany do płatności, w ramach deklarowanych części działek rolnych - potwierdzone wyrysami obszarów deklarowanych przez obie Strony. Powierzchnia stwierdzona na działce rolnej B- 4,73 ha. Powierzchnia deklarowana na działce 160/2 przez Producenta 15,00 ha (uwzględniając powierzchnię po pomniejszeniu - wycofaniu), przez [...] 17,00 ha - powierzchnia ewidencyjno-gospodarczą działki nr 160/2 wynosiła 31,42 ha, w związku z powyższym, pomniejszono powierzchnię działek rolnych z 15,00 ha na 14,73 ha oraz powierzchnię 17,00 ha na 16,69 ha, proporcjonalnie do powierzchni deklarowanych, a powierzchni PEG.

Względem działek rolnych J oraz Ż, jak wskazał Organ odwoławczy, Producent po wezwaniu dokonał pomniejszenia gruntów rolnych, a więc brak było możliwości uwzględnienia zmniejszenia powierzchni po poinformowaniu o nieprawidłowościach. Działka rolna Y został pomniejszona do powierzchni największego spójnego obszaru PEG. Producent mimo wezwania nie złożył żadnych wyjaśnień w tym zakresie. Działki rolne I, L, M, W, Z, zostały zredukowane do powierzchni PEG.

Organ odwoławczy wskazał następnie, iż powierzchnia referencyjna działek ewidencyjnych zadeklarowanych do przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w 2013 roku, ustalona została w oparciu o system informacji geograficznej o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009. W celu potwierdzenia właściwej identyfikacji działki rolnej w przestrzeni i dokładniejszego określenia i sprawdzenia powierzchni uprawnionej do dopłat z deklaracją rolnika, z wyłączeniem również gruntów niespełniających warunków dobrej kultury rolnej obowiązkowe jest wykorzystanie materiałów kartograficznych, czyli map oraz ortofotomap w Systemie Identyfikacji Działek Rolnych (LPIS).

Odnosząc się do kwestii deklaracji we wniosku powierzchni faktycznie użytkowanych rolniczo Organ odwoławczy podkreślił, że weryfikacja tych powierzchni w bazie LPIS odnosi się do sprawdzenia, czy powierzchnia działki rolnej na danej działce ewidencyjnej nie przekracza powierzchni uprawnionej do płatności na tej działce ewidencyjnej w bazie LPIS. Oznacza to, że zgodnie z art. 28 ust. 1 lit c rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, nie można zakwalifikować do płatności powierzchni przekraczających maksymalny obszar kwalifikowany (powierzchnia PEG) na danej działce ewidencyjnej, o które to obszary zostały właśnie pomniejszone powierzchnie działek rolnych I, L, M, W oraz Z.

Organ II instancji wskazał, iż Producent mimo wiedzy o nieużytkowaniu niektórych działek, korektą z dnia 02 grudnia 2013 roku wycofał jedynie działkę ewidencyjną 255/2 w całości i działkę rolną A oraz pomniejszył działkę rolną B o 5,00 ha, nie dokonując przy tym w oparciu o stan faktyczny, pomniejszenia działek rolnych FF (dz. ew. 239) oraz T (dz. ew. 1/1).Powyższe spowodowało zasadne nałożenie sankcji a co za tym idzie brak możliwości zastosowania przepisów art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r.

W ocenie Organu odwoławczego, Producent nie złożył wniosku zgodnego ze stanem faktycznym ubiegając się o płatności względem gruntów przez niego nieużytkowanych, jednocześnie nie wykazał braku winy deklarując sporne grunty - gdzie na etapie prowadzonego postępowania oświadczał, iż deklarował grunty na okoliczność podjętego zobowiązania rolnośrodowiskowego. Przedłożone do odwołania pisma, kierowane czy to do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w Szczecinie z dnia 21 sierpnia 2013 roku czy to do Kierownika Biura Powiatowego ARIMR w [...], nie mogą w ocenie Organu II instancji stanowić podstawy do uznania, iż Producent poinformował na piśmie, że wniosek o przyznanie pomocy jest nieprawidłowy. Powyższymi pismami Producent nie wskazał, względem której części działek rolnych deklaracja z wniosku stała się nieprawidłowa. Wnioskodawca mimo posiadanej wiedzy o braku użytkowania gruntów dokonał pomniejszenia powierzchni działek rolnych, po wystosowanym wezwaniu, tak więc warunek, że rolnik nie został powiadomiony o nieprawidłowościach również nie został spełniony.

Dodatkowo Producent składając wniosek o przyznanie płatności, zobowiązał się do niezwłocznego informowania na piśmie ARiMR o każdym fakcie, który może mieć wpływ na nienależnie lub nadmierne przyznanie płatności oraz pomocy finansowej objętej wnioskiem.

W ocenie Organu odwoławczego, zasadnie Organ I instancji odmówił przeprowadzenia dowodów z pisma z dnia 14 lutego 2014 roku oraz z dnia 24 lutego 2014 roku, gdyż żądania te nie miały znaczenia dla sprawy. Nadto w treści wniosku nie wskazano na jaką okoliczność mającą istotne znaczenie dla sprawy miałby wskazywać poszczególne dowody.

Za bezpodstawny Organ odwoławczy uznał zarzut Skarżącego dotyczący naruszenia art. 6 i 7 k.p.a., poprzez naruszenie zasady równości strony i nie przesłuchania ponownego w obecności pełnomocnika Producenta- świadków [...]. Podnoszenie przez Producenta naruszenia wskazanych przepisów k.p.a., przy czynnym udziale Strony przy przesłuchaniach wszystkich świadków, tylko ze względu na okoliczność nieprzeprowadzenia ponownej rozprawy z udziałem jego pełnomocnika nie znajduje w ocenie Organu II instancji, żadnego uzasadnienia. Strona jak i jej pełnomocnik, mieli możliwość zapoznania ze zgromadzonym materiałem dowodowym, a co za tym idzie możliwość zgłaszania dodatkowych wyjaśnień, mimo tego zarówno na etapie prowadzonego postępowania przed organem I jak i II instancji nie negowano zeznań świadków.

Organ wskazał także, że faktem jest, iż Organ I instancji w treści uzasadnienia decyzji nie odniósł się względem załączonych do odwołania dokumentów, jednakże w ocenie Organu odwoławczego, dokumenty te nie stanowiły dowodów mających potwierdzać uprawnienia do płatności względem złożonego wniosku przez Producenta. Dokumenty te wskazują na spór między Państwem [...] oraz przedstawiają prowadzoną korespondencję z ARiMR na temat warunków przyznawania płatności oraz skutków w przypadku stwierdzenia różnych nieprawidłowości. Brak odniesienia się przez Organ I instancji co do tych dokumentów nie może stanowić o braku rozpatrzenia pełnego materiału dowodowego.

W dalszej części uzasadnienia zaskarżonej decyzji, Organ odwoławczy wskazał na sposób wyliczenia procentowej różnicy pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzona w wyniku kontroli oraz wyliczenia kwoty sankcji na [...] zł.

Skarżący złożył skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie i wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości, względnie o jej uchylenie.

Zaskarżonej decyzji zarzucił:

1. naruszenie art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym niewyjaśnienia, czy został w sposób prawidłowo nadany [...]numer producenta rolnego - co umożliwiło ww. osobie, bezprawne złożenie krzyżowego wniosku o dopłaty i odmówienie przez Organ - Skarżącemu przeprowadzenia dowodów w zakresie określonym w pismach z dnia 14.02.2014 r. oraz 24.02.2014 r., a także zasłanianiem się przez Organ, iż okoliczności i podstawa prawna nadania numeru producenta rolnego [...]nie są przedmiotem niniejszego postępowania, gdyż liczy się jedynie rzeczywisty sposób użytkowania działek i przez to umożliwienie [...]bezprawne wejście na pole i obarczenie negatywnymi skutkami błędów urzędników – wyłącznie Skarżącego, w tym nałożenie na niego sankcji, bez jednoczesnego wyjaśnienia przez Organ, jakie to Organ podjął kroki w celu wyjaśnienia całej sprawy z wyszczególnieniem na konkretne czynności;

2. naruszenie art. 7, k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 11 k.p.a., w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu z urzędu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego wbrew ciążącemu na Organie obowiązkowi i w konsekwencji niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokonania wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz sporządzenia uzasadnienia niezgodnie z wymogami wynikającymi z art. 107 § 3 a k.p.a., polegającego na nie wypowiedzeniu się, co do dokumentów, w których posiadaniu był organ, a które to Skarżący załączył do odwołania,

3. naruszenie art. 8 k.p.a., art. 11 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a., polegające na niezastosowaniu tych przepisów i nie wyjaśnieniu w uzasadnieniu decyzji w sposób dokładny zmniejszeń powierzchni działek i obliczeń w zakresie należnej płatności;

4. naruszenie art. 6 k.p.a. i 7 k.p.a., poprzez naruszenie zasady równości stron i nie przesłuchania ponownego w obecności pełnomocnika Skarżącego, świadków [...] w postaci: [...], jak miało to miejsce, gdy Organ ponownie przesłuchiwał świadków Skarżącego z powodu nieusprawiedliwionej obecności [...] przy pierwszym terminie ich przesłuchania. Zdaniem Skarżącego, [...] była prawidłowo i skutecznie zawiadomiona o terminie rozprawy administracyjnej, a ponowne przeprowadzenie tych samych czynności nie było niczym uzasadnione, a jedynie zmierzało do obarczenia Skarżącego negatywnymi skutkami kontroli krzyżowych wniosków, po tym jak Skarżący wielokrotnie wytknął Organowi, że [...]nigdy nie powinien zostać nadany numer producenta rolnego,

5. naruszenie art. 75 ust. 1 i 2 rozporządzenia komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r., ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.U.UE.L.2009.316.65); w zw. z art. 31 rozporządzenia radcy (WE) nr 73/2009/ dnia 19 stycznia 2009r., ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U.UE.L.2009.30.16), poprzez uznanie przez Organ, iż działania [...] nie wypełniają desygnatów nazwy "siły wyższej" lub "nadzwyczajnej", w tym błędne uznanie, że Skarżący wobec okoliczności nadzwyczajnych, które były spowodowane wyłącznie działaniami [...], a na które nie miał wpływu, w tym na błędy urzędników i Organu, który najpierw odmówił przyznania [...]numeru producenta rolnego, a później z niewiadomych przyczyn ww. osobie przyznał takowy numer producenta rolnego, nie powiadomił Organu w terminie dziesięciu dni roboczych od dnia, w którym rolnik uzyskuje taką możliwość na piśmie o ich wystąpieniu, pomimo licznych pism kierowanych przez Skarżącego do organu jak i Organu nadrzędnego, w okresie od maja 2013 r. do 24.11.2013 r., a w konsekwencji błędnie zastosowania przez organ I instancji art. 15 ust. 3 rozporządzenia Komisji WE (Nr 796/2004 z dnia 21.04.2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz integracji systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu rady (WE nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemu pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolnictwa (Dz.U. UE z 30.04.2004r. ze zm.),

- naruszenie art. 157 § 2 w zw. z art. 156 § 1 pkt. 2 k.p.a., przez brak wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nadającej numer producenta rolnego [...], w sytuacji gdy z analizy materiału dowodowego w sprawie wynika, iż decyzja ta została wydana z rażącym naruszeniem prawa, tj. niezgodnie z przepisami ustawy z dnia 18 grudnia 2003 roku o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz.U. 2012 nr 0 poz. 86), a w szczególności art. 12 ww. ustawy .

W uzasadnieniu skargi oraz w piśmie procesowym z dnia 16 września 2015 r. Skarżący powtórzył swoją wcześniejszą argumentację, że [...] nie powinien być nadany numer producenta rolnego gdyż po rozwodzie stała się ona współwłaścicielem gospodarstwa rolnego i do uzyskania numeru producenta rolnego powinna uzyskać Jego zgodę, której do dnia dzisiejszego nie uzyskała.

W ocenie Skarżącego, niewykonanie planu nie wynikało z jego winy ani niedbalstwa, a Organ posiadał z urzędu wiedzę dotyczącą działań [...], które to działania wpłynęły na wydanie ww. negatywnej decyzji.

Skarżący podkreślił, iż z załączonych dokumentów do odwołania, w tym dokumentów załączonych do pisma z dnia 12 lutego 2014 r., wynika, że to On posiada numer producenta rolnego na co wyraziła zgodę Jego była małżonka. To Skarżący opłaca w całości podatek rolny, dzierżawę od wszystkich działek (nakazy płatnicze i dowody zapłaty podatku) i ponosi nakłady w celu wykonania programu rolnośrodowiskowego, którego to tylko on jestem beneficjentem. Powyższych opłat nie uiszczała [...]ani [...], który to ponoć na zlecenie [...] wykonał zabiegi agrotechniczne. Działki o numerach: 160/2, 239, 32, 20, 19, 34/7, 23 są wyłącznie dzierżawione przez Skarżącego i nie podlegają podziałowi majątku, gdyż nigdy nie stanowiły własności i to Skarżący był w ich posiadaniu na dzień złożenia wniosku o opłaty.

Zdaniem Skarżącego, numer producenta został nadany [...] niezgodnie z ustawą z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz.U. 2012 nr 0 poz. 86). W związku z czym ARiMR powinna odmówić złożenia wniosku o dopłaty poprzez wydanie decyzji o odmowie wpisu do ewidencji producentów i nadania numeru identyfikacyjnego. W ocenie Skarżącego, powyższe zaniechanie Organu doprowadziło do bezprawnego wtargnięcia [...] na działki rolne i złożenie tym samym krzyżowych wniosków, co Skarżącemu uniemożliwiło w całości wykonanie zabiegów agrotechnicznych na zadeklarowanych działkach.

Powołując się na orzecznictwo sądowe, Skarżący wskazał, iż ustawodawca nie przewidział w ustawie możliwości nadania małżonkom lub współposiadaczom gospodarstwa rolnego dwóch numerów ewidencyjnych.

Resumując, w ocenie Skarżącego, [...]w ogóle nie była uprawniona do złożenia wniosku o dopłaty co w pierwszej kolejności powinien zbadać Organ, a czynione tylko przez Skarżącego nakłady na gospodarstwo i uprawy rolne świadczą, że to tylko Skarżący jest uprawniony do otrzymania dopłat.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR, wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, z w a ż y ł co następuje:

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej ogranicza się do oceny zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z prawem. Wynika to z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.).

Sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem, orzeka na podstawie materiału sprawy zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd administracyjny nie może zastąpić organu administracji w wypełnieniu tego obowiązku, ponieważ do jego kompetencji należy wyłącznie kontrola legalności rozstrzygnięcia administracyjnego. Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga sprawy merytorycznie, a jedynie w przypadku stwierdzenia, iż zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) - powoływanej dalej również jako p.p.s.a. - uchyla go lub stwierdza jego nieważność, albo stwierdza wydanie go z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Nadto wskazania wymaga, iż sąd orzeka na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.), nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

W świetle powyższych kryteriów uznać należało, że skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest kwestia rozważenia prawidłowości rozstrzygnięcia Dyrektora [...] Regionalnego Oddziału ARiMR w Szczecinie utrzymującego w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] o odmowie przyznania skarżącemu [...]płatności ONW.

Na samym wstępie z uwagi na wskazane wyżej kryteria, zasady orzekania przez sądy administracyjne oraz przedmiot rozpoznawanej sprawy należy wskazać, iż zarzuty dotyczące nieprawidłowości nadania [...]numeru producenta rolnego jako nieodnoszące się do przedmiotu postępowania nie mogły podlegać rozważeniu przez Sąd. Wbrew bowiem odmiennemu twierdzeniu skargi samo w sobie nadanie numeru producenta rolnego nie powoduje ani też nie umożliwia osobie, której numer taki został nadany bezprawnego wejścia na pole i w ten sposób naruszenia posiadania działek rolnych przez innego Producenta.

Z tych samych powodów nie jest możliwa w postępowaniu dotyczącym odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego wniosek ocena braku wszczęcia z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nadającej numer producenta rolnego [...].

Podstawę materialnoprawną skarżonego rozstrzygnięcia stanowią przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009 r. Nr 40, poz. 329 ze zm.).

Zgodnie z § 2 ww. rozporządzenia płatność ONW przysługuje rolnikowi w rozumieniu przepisów art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, zwanemu dalej "rolnikiem, (2) jeżeli łączna powierzchnia działek rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009, str. 65), zwanych dalej "działkami rolnymi", lub ich części, położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych dalej "obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, posiadanych w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, wynosi co najmniej 1 ha; (3) do położonej na obszarach ONW powierzchni działek rolnych lub ich części, będących w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, wynoszącej nie więcej niż 300 ha; (4) jeżeli został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym"; (5) jeżeli są przestrzegane wymogi i normy określone w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, zgodnie z przepisami art. 50a i art. 51 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.).

Przepis § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia stanowi, że wysokość płatności ONW w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn stawek płatności na 1 ha gruntu rolnego i powierzchni tego gruntu kwalifikującej się do płatności ONW, nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności.

Ponadto należy wskazać, iż zgodnie z art. 10 ust. 1 i 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do działań wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UEL.2006.368.74 ze zm.) wnioski o wsparcie i kolejne wnioski o płatność są sprawdzane w sposób zapewniający skuteczną weryfikację przestrzegania warunków przyznawania wsparcia. Państwa członkowskie korzystają ze zintegrowanego systemu administrowania i kontroli (dawniej ZSZiK - nazwa zintegrowanego systemu zmieniona rozporządzeniem Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r.) przewidzianego w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 tytuł II rozdział 4.

Stosownie do art. 14 i art. 15 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U.UE.L.2009.30.16 ze zm.) każde państwo członkowskie ustanawia i prowadzi zintegrowany system administrowania i kontroli (zwany dalej "systemem zintegrowanym"). System zintegrowany obejmuje następujące elementy: (a) skomputeryzowaną bazę danych; (b) system identyfikacji działek rolnych; (c) system identyfikacji i rejestracji uprawnień do płatności; (d) wnioski o pomoc; (e) zintegrowany system kontroli; (f) jednolity system rejestrowania tożsamości każdego rolnika, który składa wniosek o pomoc.

Zgodnie z art. 17 ww. rozporządzenia system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność, co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000 (tzw. system LPIS).

Stosownie do art. 11 ust. 1 i 2 rozporządzenia nr 1975/2006 przeprowadza się kontrole administracyjne wszystkich wniosków o wsparcie i wniosków o płatność; kontrole te obejmują wszystkie elementy, których kontrola za pomocą działań administracyjnych jest możliwa i stosowna. Kontrole administracyjne obejmują kontrole krzyżowe tam, gdzie jest to możliwe i stosowne, m.in. względem danych zawartych w zintegrowanym systemie administrowania i kontroli (dawniej ZSZiK). Kontrole krzyżowe odnoszą się przynajmniej do działek i zwierząt gospodarskich objętych danym działaniem wsparcia w celu zapobieżenia wszelkim nienależnym wypłatom pomocy finansowej.

Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2004 r., Nr 10, poz. 76 ze zm.) ewidencję producentów, ewidencję gospodarstw rolnych, ewidencję wniosków o przyznanie płatności oraz system identyfikacji działek rolnych Agencja prowadzi w formie elektronicznej, zapewniając ochronę i zabezpieczenie danych przed ich utratą oraz nieuprawnionym do nich dostępem. Według art. 9a ust. 1 ww. ustawy system identyfikacji działek rolnych zawiera: (1) wektorowe granice oraz powierzchnie maksymalnego kwalifikowalnego obszaru, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009; (2) identyfikatory działek ewidencyjnych zawarte w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej na podstawie przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Z kolei zgodnie z art. 9a ust. 2 do prowadzenia systemu, o którym mowa w ust. 1, wykorzystuje się w szczególności: (1) ortofotomapy cyfrowe sporządzane zgodnie z przepisami Prawa geodezyjnego i kartograficznego; (2) dane z ewidencji gruntów i budynków prowadzonej na podstawie przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego; (3) dane z wniosków o przyznanie płatności; (4) wyniki kontroli na miejscu, o których mowa w rozporządzeniu nr 1122/2009 oraz rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 7 grudnia 2006 r. ustanawiającym szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 368 z 23.12.2006, str. 74, ze zm.).

Stosownie do art. 6 rozporządzenia nr 1122/2009 system identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, stosowany jest na poziomie działek referencyjnych takich jak działka katastralna lub na poziomie bloku produkcyjnego, co gwarantuje jednoznaczną identyfikację każdej działki referencyjnej. Na potrzeby systemu płatności jednolitej lub systemu jednolitej płatności obszarowej odnośnie do każdej działki referencyjnej określa się maksymalny kwalifikowalny obszar. GIS funkcjonuje na podstawie krajowego systemu odniesienia za pomocą współrzędnych.

Kontrole administracyjne wniosków o płatność ONW mające na celu wykrycie nieprawidłowości dotyczących w szczególności różnicy między działkami rolnymi zadeklarowanymi w pojedynczym wniosku, a działkami odniesienia zawartymi w systemie identyfikacji działek rolnych przeprowadzane są zatem przy użyciu wskazanych wyżej narzędzi informatycznych (ortofotomapa oraz dane LPIS/GIS).

Zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.) Agencja przeprowadza kontrole, w tym kontrole na miejscu w zakresie określonym w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1 ustawy. Szczegółowe zasady przeprowadzania kontroli zostały określone w rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006.

Różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną, a powierzchnią stwierdzoną może zatem zostać ustalona zarówno w wyniku kontroli administracyjnej, jak i w wyniku kontroli na miejscu. Wyniki uzyskane w drodze jednego lub drugiego rodzaju kontroli mają równoprawne znaczenie.

W ocenie Sądu mając na uwadze zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy zasadnicze znaczenie dla podjętego rozstrzygnięcia miały wyniki postępowania dowodowego przeprowadzonego przez organ pierwszej instancji. Podkreślenia wymaga, że postępowanie dowodowe przeprowadzone przez organ pierwszej instancji było bardzo obszerne, przeprowadzono rozprawy administracyjne, w których skarżący brał udział. W oparciu o zeznania świadków [...] potwierdzonych stanowiskiem Strony organ słusznie ustalił, brak posiadania przez Józefa [...]a, działek ewidencyjnych nr 255/2 o powierzchni deklarowanej 20,00 ha (dz. P/P1, PP/PP1, R), części działek 160/2 o powierzchni 15,00 ha (dz. A/A1, cz. B/B1), działki nr 1/1 o powierzchni deklarowanej 1,03 ha (dz. T), części działki 239 o powierzchni 1,00 ha (dz. FF), ponadto również z zeznań tych świadków i oświadczeń Skarżącego wynikało, że działki te nie były użytkowane przez Józefa [...]a. Ponadto stosownie do wyjaśnień złożonych przez Skarżącego i wyrysu obszaru na załączniku graficznym, z których wynikało dokonanie koszenia jedynie na powierzchni 0,48 ha organ pomniejszył działkę rolną FF o obszar nieużytkowany rolniczo w roku 2013 tj. o powierzchnię 1,00 ha. Podobnie powierzchnia działki 160/2 w zakresie działki rolnej B/B1 i BB/BB1 pomniejszona została odpowiednio o powierzchnię 5,00 ha oraz 10,00 ha jako obszar nieużytkowany rolniczo stosownie do wniosków płynących z wyjaśnień strony i z zeznań świadków. Ponadto na działce B/B1 organ dokonał proporcjonalnego pomniejszenia w stosunku do powierzchni zmniejszonej dla poszczególnych Producentów ([...]i [...]) także powierzchni wynikającej z przekroczenia w powierzchniach deklarowanych działek rolnych powierzchni ewidencyjno – gospodarczej (PEG), czyli o 0,27 ha.

Odnośnie działek rolnych J oraz Ż, Skarżący wprawdzie dokonał pomniejszenia gruntów rolnych, jednak nastąpiło to już po poinformowaniu go przez organ o nieprawidłowościach związanych z przekroczeniem PEG. Do powierzchni największego spójnego obszaru PEG zostały pomniejszone powierzchnie działek: I/Il, L/L1, M, W, Z i Y.

W ocenie Sądu przeprowadzając postępowanie dowodowe prowadzące do wyżej przedstawionych wyników organy nie dopuściły się naruszenia przepisów K.p.a. zobowiązujących je do podejmowania wszelkich niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu fatycznego, jednocześnie stojąc na straży praworządności (art. 7 K.p.a.). To właśnie sformułowana w powyższym przepisie zasada prawdy obiektywnej w powiązaniu z zasadą praworządności obligowała organ do powtórzenia czynności przesłuchania świadków uprzednio przesłuchanych bez zawiadomienia o tej czynności strony – [...], względem Skarżącego nie dopuszczono się takiego naruszenia, zatem nie było konieczności powtarzania tej czynności po raz kolejny.

Jeszcze raz należy przypomnieć, że przedmiotem niniejszego postępowania było rozstrzygnięcie w przedmiocie płatności ONW na 2013 rok dla [...] [...]a i w ramach tego postępowania wyjaśnienie spełnienia przesłanki posiadania zadeklarowanych działek przez Producenta a nie okoliczności nadania numeru innemu Producentowi i przyczyn oraz okoliczności wejścia przez niego w posiadanie zakwestionowanych gruntów. Tym samym w ocenianym postępowaniu organy nie miały obowiązku ani gromadzenia dowodów na powyższe okoliczności ani też odnoszenia się do przyczyn i prawidłowości nadania numeru ewidencyjnego dla [...].

Kwestia związana z oceną zachowania byłej małżonki Skarżącego polegającego na zgłoszeniu we wniosku o przyznanie płatności na 2013 rok częściowo tych samych gruntów miała znaczenie jedynie o tyle, że doprowadziła do podjęcia przez organ administracyjny sprawdzenia realizacji przez obu Producentów przesłanki posiadania spornych powierzchni gruntów w ramach kontroli krzyżowej. W wyniku przeprowadzonego postępowania dowodowego organy co do posiadania spornych gruntów w istocie przyjęły wersję przestawioną przez Skarżącego w jego wyjaśnieniach. Z wnioskiem tym w pełni należy się zgodzić jako uwzględniającym zasady prawidłowej gospodarki rolnej oraz zasady logicznego rozumowania.

Podkreślenia wymaga, że Strona nie podnosiła ani przed organami ani też w skardze żadnych okoliczności mających wskazywać na nieprawidłowe przyjęcie powierzchni ewidencyjno – gospodarczej, nie przedstawiała także żadnych wniosków dowodowych w tym przedmiocie. Jedynie dla porządku przypomnieć należy, powierzchnia referencyjna działek ewidencyjnych zadeklarowanych do przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w 2013 roku, ustalona została w oparciu o system informacji geograficznej o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009. W celu potwierdzenia właściwej identyfikacji działki rolnej w przestrzeni i dokładniejszego określenia i sprawdzenia powierzchni uprawnionej do dopłat z deklaracją rolnika, z wyłączeniem również gruntów niespełniających warunków dobrej kultury rolnej obowiązkowe jest wykorzystanie materiałów kartograficznych, czyli map oraz ortofotomap w Systemie Identyfikacji Działek Rolnych (LPIS). Weryfikacja tych powierzchni w bazie LPIS odnosi się do sprawdzenia, czy powierzchnia działki rolnej na danej działce ewidencyjnej nie przekracza powierzchni uprawnionej do płatności na tej działce ewidencyjnej w bazie LPIS. Oznacza to, że zgodnie z art. 28 ust. 1 lit c rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009, nie można zakwalifikować do płatności powierzchni przekraczających maksymalny obszar kwalifikowany (powierzchnia PEG) na danej działce ewidencyjnej, o które to obszary zostały właśnie pomniejszone powierzchnie działek rolnych B/B1, I/I1, L/L1, M, W oraz Z.

Natomiast odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 75 ust. 1 i 2 rozporządzenia komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r., ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.U.UE.L.2009.316.65, zwanego dalej rozporządzeniem Komisji nr 1122/2009); w zw. z art. 31 rozporządzenia radcy (WE) nr 73/2009/ dnia 19 stycznia 2009r., ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylające rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz.U.UE.L.2009.30.16), poprzez uznanie przez Organ, iż działania [...] nie wypełniają desygnatów nazwy "siły wyższej" lub "nadzwyczajnej", wskazać należy, że stosownie do treści at. 75 ust. 2 rozporządzenia Komisji nr 1122/2009 w przypadku wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności, które mogą mieć wpływ na powierzchnię kwalifikującą się do płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego lub liczbę zwierząt kwalifikujących się do płatności krów i owiec, lub rolnik nie mógł wypełnić swoich zobowiązań w zakresie przestrzegania norm i wymogów, rolnik powinien złożyć pisemne oświadczenie o zaistniałych okolicznościach w terminie 10 dni roboczych od dnia w którym rolnik lub upoważniona przez niego osoba są w stanie dokonać tej czynności oraz dostarczyć dowód potwierdzający wystąpienie nadzwyczajnych okoliczności. W ocenie Sądu co do zasady okoliczność na jaką powołuje się Skarżący – wtargnięcie wbrew jego woli na posiadane i użytkowane przez niego grunty przez osobę trzecią, można uznać za wypełniającą znamiona "wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności". Jednak jak wynika z dalszej treści cytowanego przepisu dla uniknięcia skutków zmniejszenia powierzchni przyjętych do płatności, konieczne jest także zachowanie wymogów formalnych w postaci złożenia w terminie 10 dni oświadczenia o zaistniałych okolicznościach. Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, a przede wszystkim z oświadczeń Skarżącego o tym, że [...]w posiadanie części działek weszła w dniu 3 sierpnia 2013 roku, w tym samym dniu Skarżący stwierdził to naruszenie. Tym samym od dnia 3 sierpnia 2013 roku rozpoczął swój bieg termin o jakim mowa w art. 75 ust. 2 rozporządzenia Komisji nr 1122/2009, w tym terminie Producent powinien był zawiadomić organ zarówno okoliczności naruszenia jego posiadania jak i o zakresie tego naruszenia, wraz ze wskazaniem działek i orientacyjnej powierzchni, której naruszenie to dotyczyło. Tymczasem Skarżący w dniu 9 sierpnia 2013 roku wniósł do organu pismo z dnia 8 sierpnia 2013 roku, w którym odnosząc się do oświadczeń byłej małżonki jakie miały miejsce na rozprawie przed sądem cywilnym o podział majątku wspólnego, zadał pytania odnośnie posiadania przez [...] statusu producenta rolnego, ewentualnego podzielenia i skutków takiego podzielenia zobowiązania rolnośrodowiskowego na dwie osoby, konsekwencji przerwania programu, zgłoszenia i uprawiania przez [...] "jakichś działek bez jego zgody". Pismem z dnia 30 sierpnia 2013 roku Kierownik Biura w [...] udzielił [...]odpowiedzi na powyższe pismo. Z treści przytoczonego pisma Strony nie można wywieść wniosku o tym, że jest to zawiadomienie organu o zaistnieniu nadzwyczajnej okoliczności, brak w nim jednoznacznego wskazania, że nastąpiło naruszenia posiadania zgłoszonych do programu przez Producenta działek, kiedy do tego naruszenia doszło i w jakim zakresie. Co więcej wskazać należy, że w ocenie Sądu ze względu na brak jednoznacznego wskazania w wymienionym piśmie nadzwyczajnej okoliczności nie można poczynić organowi zarzutu braku wezwania Producenta do uzupełnienia pisma. Ponadto wskazać należy, że żadne z kierowanych do organu pism w przywoływanym przez Skarżącego w skardze okresie od maja 2013 r. do 24.11.2013 Skarżący w opisany powyżej sposób nie zawiadomił organu o wystąpieniu skonkretyzowanych nadzwyczajnych okoliczności.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 7, art. 8 , art. 11 w zw. z art. 107 § 3) mającym polegać na niewyczerpującym zebraniu z urzędu i rozpatrzeniu całego materiału, a w konsekwencji niepodjęcia wszelkich niezbędnych czynności zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego, wskazać należy, że z mocy art. 21 ust. 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, w postępowaniach dotyczących płatności zasada działania organu z urzędu zostaje ograniczona. Zatem nie można zarzucić organowi braku przeprowadzenia z urzędu dowodów na okoliczności, które obowiązana jest udowodnić strona. Natomiast odnośnie zarzutu naruszenia art. 107 § 3 K.p.a. poprzez brak wypowiedzenia się co do dokumentów przedłożonych wraz z odwołaniem wskazać należy, że stosownie do tego przepisu uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Naruszenia tego przepisu Skarżący upatruje w braku odniesienia się przez organ odwoławczy do załączonych przez niego do odwołania dokumentów. Załączone do odwołania dokumenty to przede wszystkim pisma do i od Agencji znajdujące się w aktach sprawy (załączniki 4, 9-19 odwołania), pisma te stanowią akta sprawy i korespondencję zatem nie stanowią materiału dowodowego co do którego organ ma obowiązek się wypowiadać w decyzji. Następnie załączniki 2 i 3 dotyczą orzeczeń wpadkowych sądu powszechnego w sprawie o podział majątku, dowody te także znajdują się w aktach spawy, a strona nie wskazała na jaką mają być przeprowadzone okoliczność, podobnie Strona nie wskazała na jaką okoliczność miałyby być przeprowadzone dowody w postaci odwołania, decyzji jednostki certyfikującej i pisma tej jednostki (załączniki 5, 6, 7 i 8). W ocenie Sądu strona nie wykazała w jaki sposób ewentualny brak szczegółowego odniesienia się do powyższych dokumentów w znakomitej większości znajdujących się w aktach sprawy miałby wpłynąć na treść rozstrzygnięcia, a tylko takie kwalifikowane naruszenie przepisów postępowania stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. mogłoby stanowić podstawę wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.

Reasumując wskazać należy, że organ w tym zakresie zgromadził wystarczający materiał dowodowy pozwalający poczynić takie ustalenia, a skarżący nie przedstawił dowodów pozwalających je zakwestionować. Należy wręcz stwierdzić, że ustalenia faktyczne do posiadania spornych gruntów są zgodne ze stanowiskiem wyrażonym przez Stronę. Dokonując z urzędu analizy powyższych ustaleń, zarówno w części dotyczącej zgromadzonego materiału dowodowego, jego oceny oraz zastosowanych przepisów prawa materialnego uzasadniających odmowę w zakresie płatności rolnośrodowiskowej na 2013 roku sąd nie stwierdził uchybień uzasadniających uchylenie zaskarżonej decyzji. Brak jest również podstaw do zakwestionowania przedstawionego przez organy sposobu naliczenia zmniejszeń w tym samych obliczeń matematycznych.

Mając powyższe na uwadze w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.