Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 610/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-12-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 6 pkt 1a, art. 35a
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
article: art. 4 ust. 1 pkt 3, art. 6 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 29 poz 257
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Oleś, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Kwarcińska, Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Sylwia Górny, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 23 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące od stycznia 2004 r. do kwietnia 2005 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

NACZELNIK URZĘDU CELNEGO PRZEPROWADZIŁ KONTROLĘ PODATKOWĄ W ZAKRESIE PRAWIDŁOWOŚCI OBROTU OLEJEM OPAŁOWYM PRZEZ K.P. PROWADZĄCĄ DZIAŁALNOŚĆ GOSPODARCZĄ POD FIRMĄ "A" Z SIEDZIBĄ W L. ZA OKRES OD 1 STYCZNIA 2004 R., DO 5 WRZEŚNIA 2005 R.

W RAMACH KONTROLI DOKONANO WERYFIKACJI OŚWIADCZEŃ SKŁADANYCH PRZEZ NABYWCÓW OLEJU OPAŁOWEGO PRZEDSTAWIONYCH DO KONTROLI PRZEZ PODATNIKA. Z ANALIZY 1482 OŚWIADCZEŃ ORAZ UDZIELONYCH PRZEZ URZĘDY MIAST I GMIN INFORMACJI WYNIKAŁO, ŻE 738 OŚWIADCZEŃ ZAWIERA NIEPEŁNE DANE ADRESOWE - BRAK ULICY LUB NUMERU DOMU, 1402 OŚWIADCZENIA NIE ZAWIERAJ NUMERU NIP I PESEL NABYWCY, W 720 OŚWIADCZENIACH BRAK JEST TYPU I RODZAJU URZĄDZENI GRZEWCZEGO, ZAŚ W 1362 OŚWIADCZENIACH BRAKUJE DATY LUB MIEJSCA WYSTAWIENIA. JEDNOCZEŚNIE W TRAKCIE KONTROLI USTALONO, ŻE PO 30 KWIETNIA 2005 R. PODATNIK NIE ODSPRZEDAWAŁ OLEJU OPAŁOWEGO OSOBOM FIZYCZNYM.

W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM W DNIU 23 MARCA 2006 R. NACZELNIK URZĘDU CELNEGO WSZCZĄŁ Z URZĘDU POSTĘPOWANIE MAJĄCE NA CELU OKREŚLENIE KWOTY NALEŻNEGO PODATKU AKCYZOWEGO, KTÓRE ZOSTAŁO ZAKOŃCZONE WYDANIEM DECYZJI NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO NR: [...] Z DNIA 18 SIERPNIA 2006 R., OKREŚLAJĄCEJ WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA W PODATKU AKCYZOWYM Z TYTUŁU SPRZEDAŻY OLEJU OPAŁOWEGO NA INNE CELE NI OPAŁOWE ZA POSZCZEGÓLNE MIESIĄCE OD STYCZNIA 2004 R. DO KWIETNIA 2005 R., W ŁĄCZNEJ KWOCIE [...] ZŁ.

OD POWYŻSZEJ DECYZJI PODATNIK ZŁOŻYŁ ODWOŁANIE DO ORGANU DRUGIEJ INSTANCJI, KTÓRE WPŁYNĘŁO DO URZĘDU CELNEGO W DNIU 8 WRZEŚNIA 2006 R.

W TOKU POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO, W ZAŁĄCZENIU DO PISM Z DNIA 29 WRZEŚNIA 2006 R., 27 PAŹDZIERNIKA 2006 R. I 30 PAŹDZIERNIKA 2006 R. STRONA I JEJ PEŁNOMOCNIK PRZESŁALI POTWIERDZENIA NABYCIA OLEJ OPAŁOWEGO WYDANE PRZEZ ODBIORCÓW PALIWA NA WNIOSEK STRONY, KTÓRE WŁĄCZONO DO MATERIAŁU DOWODOWEGO.

DYREKTOR IZBY CELNEJ DECYZJĄ NR [...] Z DNIA 13 LISTOPADA 2006 R., UCHYLIŁ DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI W CAŁOŚCI I PRZEKAZAŁ SPRAWĘ D PONOWNEGO ROZPATRZENIA. ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI ZALECIŁ PONOWNE OKREŚLENIE ILOŚCI OLEJU OPAŁOWEGO, KTÓREGO SPRZEDAŻ NA CELE GRZEWCZE ZOSTAŁA UDOKUMENTOWANA NIEPRAWIDŁOWO ORAZ ZASTOSOWANIE WŁAŚCIWEJ STAWKI PODATKU AKCYZOWEGO PRZY NALICZANIU ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO. PONADTO DYREKTOR IZBY CELNEJ ZALECIŁ ZBADANIE, CZY ZASADNE JEST UWZGLĘDNIENIE WNIOSKU STRONY O OBNIŻENIE ZOBOWIĄZANIA PODATKOWEGO O PODATEK AKCYZOWY ZAPŁACONY NA WCZEŚNIEJSZYM ETAPIE OBROTU.

NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ PODATNIK W DNIU 21 GRUDNIA 2006R. ZŁOŻYŁ SKARGĘ DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU, W ZWIĄZKU Z WZNIESIONĄ SKARGĄ DO WSA W GDAŃSKU NACZELNIK URZĘDU CELNEGO POSTANOWIENIEM Z DNIA 11 STYCZNIA 2007 R., NA PODSTAWIE ART. 201 § 1 PKT 2 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA ZAWIESIŁ PROWADZONE POSTĘPOWANIE DO CHWILI ROZPATRZENIA SKARGI NA DECYZJĘ DYREKTORA IZBY CELNEJ.

POSTANOWIENIEM Z DNIA 23 MARCA 2007 R. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ODRZUCIŁ SKARGĘ WNIESIONĄ PRZEZ STRONĘ NA DECYZJĘ DYREKTORA IZBY CELNEJ.

PO PODJĘCIU POSTĘPOWANIA W DNIU 18 CZERWCA 2007 R., WEZWANO STRONĘ DO DOSTARCZENIA DOKUMENTÓW POŚWIADCZAJĄCYCH ZAKUP OLEJU OPAŁOWEGO W OKRESIE OD 1 STYCZNIA 2004 R., DO 5 WRZEŚNIA 2005 R., ORAZ INNYCH DOKUMENTÓW, KTÓRE POZWOLIŁYBY NA OKREŚLENIE WYSOKOŚCI PODATKU UISZCZONEGO Z TYTUŁU ZAKUPU OLEJU OPAŁOWEGO. POWYŻSZE DOKUMENTY STRONA PRZEKAZAŁA ZA PISMEM Z DNIA 27 CZERWCA 2007 R.

PONADTO STRONA ZA PISMEM Z DNIA 27 CZERWCA 2007 R., WNIOSŁA O WŁĄCZENIE DO AKT SPRAWY KOLEJNYCH POTWIERDZEŃ ZAKUPU OLEJU OPAŁOWEGO ORAZ WYROKU SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE (SYGN. AKT III SA/WA 871/06 Z DNIA 1 CZERWCA 2006 R.) . NACZELNIK URZĘDU CELNEGO DECYZJĄ NUMER [...] Z DNIA 30 KWIETNIA 2008 R., OKREŚLIŁ WYSOKOŚĆ ZOBOWIĄZANIA W PODATKU AKCYZOWYM Z TYTUŁU SPRZEDAŻY OLEJU OPAŁOWEGO NA INNE CELE NIŻ OPAŁOWE ZA POSZCZEGÓLNE MIESIĄCE OD STYCZNIA 2004 R., DO KWIETNIA 2005 R., W ŁĄCZNEJ KWOCIE [...] ZŁ.

W DNIU 20 MAJA 2008 R., DO URZĘDU CELNEGO WPŁYNĄŁ WNIOSEK O WSTRZYMANIE WYKONANIA ZASKARŻONEJ DECYZJI, ZAŚ ODWOŁANIE OD DECYZJI WPŁYNĘŁO DO URZĘDU CELNEGO W DNIU 27 MAJA 2008 R.

POSTANOWIENIEM Z DNIA 27 CZERWCA 2008 R., ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI WSTRZYMAŁ WYKONANIE ZASKARŻONEJ DECYZJI.

W ZAŁĄCZENIU DO PISMA Z DNIA 18 LIPCA 2008 R., STRONA PRZESŁAŁA POTWIERDZENIA NABYCIA OLEJU OPAŁOWEGO WYDANE PRZEZ ODBIORCÓW PALIWA NA WNIOSEK STRONY, KTÓRE ZOSTAŁY WŁĄCZONE DO MATERIAŁU DOWODOWEGO.

PO ZAPOZNANIU SIĘ ZE ZGROMADZONYM W SPRAWIE MATERIAŁEM DOWODOWYM I PRZEANALIZOWANIU ZARZUTÓW ODWOŁANIA, DYREKTOR IZBY CELNEJ DECYZJĄ NR [...] Z DNIA 22 SIERPNIA 2008 R., UCHYLIŁ W CAŁOŚCI DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI I PRZEKAZAŁ SPRAWĘ DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA. ORGAN DRUGIEJ INSTANCJI ZALECIŁ ZBADANIE NADESŁANYCH PRZEZ STRONĘ "POTWIERDZEŃ" POD WZGLĘDEM PRAWDZIWOŚCI DANYCH W NICH ZAWARTYCH, A PONADTO ZALECIŁ SKONFRONTOWAĆ ICH TREŚĆ Z AKTAMI SPRAWY W CELU ANALIZY KOMPLETNOŚCI DANYCH W NICH UJĘTYCH, JAKO UZUPEŁNIEŃ OŚWIADCZEŃ NABYWCÓW OLEJU OPAŁOWEGO (UWZGLĘDNIAJĄC MINIMALNE WYMOGI WYNIKAJĄCE Z § 6 UST. 2 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA FINANSÓW Z DNIA 23 GRUDNIA 2003 R., W SPRAWIE PODATKU AKCYZOWEGO ORAZ § 4 UST. 2 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA FINANSÓW Z DNIA 22 KWIETNIA 2004 R., W SPRAWIE OBNIŻENIA STAWEK PODATKU AKCYZOWEGO ORAZ SAMĄ DOPUSZCZALNOŚĆ SKŁADANIA "POTWIERDZEŃ".

NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ STRONA RÓWNIEŻ ZŁOŻYŁA SKARGĘ ZARZUCAJĄC DECYZJI NARUSZENIE PRZEPISÓW PRAWA, A TAKŻE WNIOSŁA O UCHYLENIE ZARÓWNO DECYZJI DYREKTORA IZBY CELNEJ Z DNIA 22 SIERPNIA 2008 R., NR [...] ORAZ POPRZEDZAJĄCEJ JĄ DECYZJI NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO Z DNIA 30 KWIETNIA 2008 R., NR [...] I UMORZENIE POSTĘPOWANIA, EWENTUALNIE O UCHYLENIE DECYZJI DYREKTORA IZBY CELNEJ Z DNIA 22 SIERPNIA 2008 R., NR [...].

WYROKIEM Z DNIA 10 CZERWCA 2009 R. SYGN. AKT I SA/GD 729/08 WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ODDALIŁ SKARGĘ.

POSTĘPOWANIE PRZED ORGANEM PIERWSZEJ INSTANCJI ZOSTAŁO ZAKOŃCZONE DECYZJĄ NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO Z DNIA 22 GRUDNIA 2009 R., O NR: [...], KTÓRĄ OKREŚLIŁ ZOBOWIĄZANIE PODATKOWE W PODATKU AKCYZOWYM ZA POSZCZEGÓLNE MIESIĄCE OD STYCZNIA 2004 R., DO KWIETNIA 2005 R., W ŁĄCZNEJ KWOCIE [...],- ZŁOTYCH. PRZEDMIOTOWA DECYZJA ZOSTAŁA DORĘCZONA STRONIE W DNIU 11 STYCZNIA 2010 R.

NIE ZGADZAJĄC SIĘ Z TREŚCIĄ POWYŻSZEGO ROZSTRZYGNIĘCIA, KORZYSTAJĄC JEDNOCZEŚNIE Z PRZYSŁUGUJĄCEGO JEJ UPRAWNIENIA, STRONA PISMEM Z DNIA 21 STYCZNIA 2010 R., SKIEROWAŁA DO DYREKTORA IZBY CELNEJ ZA POŚREDNICTWEM NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO ODWOŁANIE, WNOSZĄC O UCHYLENIE W CAŁOŚCI ZASKARŻONEJ DECYZJI I UMORZENIE POSTĘPOWANIA, WZGLĘDNIE UCHYLENIE DECYZJI I PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA.

NACZELNIK URZĘDU CELNEGO, PISMEM Z DNIA 11 LUTEGO 2010 R., PRZEKAZAŁ PRZEDMIOTOWE ODWOŁANIE DYREKTOROWI IZBY CELNEJ.

PISMEM Z DNIA 29 MARCA 2010 R., STRONA ZOSTAŁA POINFORMOWANA

O PRZYSŁUGUJĄCYM JEJ PRAWIE DO WYPOWIEDZENIA SIĘ W SPRAWIE ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO.

DYREKTOR IZBY CELNEJ, PO ROZPATRZENIU CAŁOŚCI ZEBRANEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. ARGUMENTY DYREKTORA IZBY CELNEJ ZAWARTO W UZASADNIENIU DECYZJI Z DNIA 23 KWIETNIA 2010 R., NR SPRAWY [...], KTÓRĄ DORĘCZONO PEŁNOMOCNIKOWI SKARŻĄCEJ W DNIU 28 KWIETNIA 2010 R.

SKARŻĄCA K.P., PISMEM Z DNIA 26 MAJA 2010 R., WNIOSŁA DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GDAŃSKU SKARGĘ NA DECYZJĘ DYREKTORA IZBY CELNEJ NR [...] Z DNIA 23 KWIETNIA 2010 R., WNOSZĄC O:

1. UCHYLENIE DECYZJI DYREKTORA IZBY CELNEJ Z DNIA 23.04.2010R. NR [...] I PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPATRZENIA Z POMINIĘCIEM ZAKWESTIONOWANYCH PRZEPISÓW (ODMOWĘ ZASTOSOWANIA § 6 UST. 2 ROZPORZĄDZENIA Z 2003 R. ORAZ § 4 UST. 1 PKT 2 I UST. 2 ROZPORZĄDZENIA Z 2004 R. Z UWAGI NA SPRZECZNOŚĆ W/W PRZEPISÓW WE WSKAZANYM ZAKRESIE Z KONSTYTUCJĄ RP;

2. UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI ORAZ POPRZEDZAJĄCE JĄ DECYZJI NACZELNIKA URZĘDU CELNEGO Z DNIA 22 GRUDNIA 2010 R. NR [...] I UMORZENIE POSTĘPOWANIA;

3. ZASĄDZENIE KOSZTÓW POSTĘPOWANIA W TYM ZASTĘPSTWA PROCESOWEGO WEDŁUG SPISU KOSZTÓW PRZEDSTAWIONEGO NA ROZPRAWIE, A W PRZYPADKU JEGO BRAKU WG NORM PRZYPISANYCH;

4. NA ZASADZIE ART. 61 P.P.S.A., WSTRZYMANIE WYKONANIA DECYZJI, DO CZASU JEJ UPRAWOMOCNIENIA.

PONADTO SKARŻĄCA WNIOSŁA O PRZEDSTAWIENIE TRYBUNAŁOWI KONSTYTUCYJNEMU PYTANIA PRAWNEGO CO DO ZGODNOŚCI WE WSKAZANYM W UZASADNIENIU PRZEPISÓW § 5 I 6 UST. 2 ROZPORZĄDZENIA Z 2003 R., ORAZ § 3 UST. 3, § 4 UST. 2 U § 4 UST. 5 ROZPORZĄDZENIA Z 2004 R., Z ART. 2 (ZASADA POPRAWNEJ LEGISLACJI), ART. 31 UST. 3 (ZASADA PROPORCJONALNOŚCI), ART. 32 UST. 1 I 2 (ZASADA RÓWNOŚCI), ART. 51 UST. 1, 2 I 5 (ZASADA AUTONOMII INFORMACYJNEJ I WYŁĄCZNOŚCI USTAWOWEJ Z TYM ZWIĄZANEJ) KONSTYTUCJI ORAZ ART. 23 USTAWY O OCHRONIE DANYCH OSOBOWYCH (ADMINISTROWANIE BAZĄ DANYCH NABYWCÓW OLEJU OPAŁOWEGO - OSÓB FIZYCZNYCH NIE PROWADZĄCYCH DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, GDYŻ OD ODPOWIEDZI NA ZADANE PYTANIE PRAWNE ZALEŻY ROZSTRZYGNIECIE SPRAWY TOCZĄCEJ SIĘ PRZED TYM SĄDEM.

W złożonej skardze podniesiono zarzut:

2. RAŻĄCEGO NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO:

• ART. 34 UST. 1, ART. 35 UST. 1 PKT 3 I UST. 6 PKT 1A, ART. 35A, ART. 26 UST. 1 I UST. 3 ORAZ ART. 37 UST. 2 PKT 1 USTAWY Z DNIA 8 STYCZNIA 1993 R., O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ORAZ PODATKU AKCYZOWYM (DZ. U. NR 11, POZ. 50 Z PÓŹŃ. ZM.) W ODNIESIENIU DO ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH ZA OKRES OD 1 STYCZNIA 2004 R., DO DNIA 30 KWIETNIA 2004 R.;

• ART. 65 UST. 1 PKT 1 I UST 2 USTAWY Z DNIA 23 STYCZNIA 2004 R., O PODATKU AKCYZOWYM (DZ. U. 2004 R. NR 29 POZ. 257 ZE ZM.), DALEJ JAKO USTAWA, W ZWIĄZKU Z § 3 UST 3 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA FINANSÓW Z DNIA 22 KWIETNIA 2004 R. W SPRAWIE OBNIŻENIA STAWEK PODATKU AKCYZOWEGO (DZ. U. NR 87, POZ. 825 ZE ZM.) DALEJ JAKO ROZPORZĄDZENIE Z 2004 R., W ODNIESIENIU DO ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH ZA OKRES OD 1 MAJA 2004 R., DO DNIA 30 KWIETNIA 2005 R.;

• ART. 4 UST. 1 PKT 3, UST. 2 PKT 10 ORAZ UST. 5 USTAWY, W ODNIESIENIU DO ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH ZA OKRES OD MAJA 2004 R., DO DNIA 30 KWIETNIA 2005 R.;

• ART. 4 UST. 3 I 5 ORAZ ART. 6 UST. 1 ORAZ ART. 11 UST. 1 USTAWY, W ODNIESIENIU DO ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH ZA OKRES OD 1 MAJA 2004 R., DO DNIA 30 KWIETNIA 2005 R.;

• § 6 UST. 5 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA FINANSÓW Z DNIA 23 GRUDNIA 2003 R., W SPRAWIE PODATKU AKCYZOWEGO (DZ. U. NR 221, POZ. 2196 ZE ZM.), DALEJ JAKO ROZPORZĄDZENIE Z 2003 R., W ZWIĄZKU Z ART. 122 OP I 210 § 4 OP, W ODNIESIENIU DO ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH ZA OKRES OD 1 STYCZNIA 2004 R., DO DNIA 30 KWIETNIA 2004 R.;

• § 4 UST. 5 ROZPORZĄDZENIA Z 2004 R., W ZWIĄZKU Z ART. 122 OP I 210 § 4 OP W ODNIESIENIU DO ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH ZA OKRES OD 1 MAJA 2004 R., DO DNIA 30 KWIETNIA 2005 R.;

• § 4 UST. 1 PKT 2 I UST. 2 ROZPORZĄDZENIA Z 2004 R., W ODNIESIENIU DO ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH ZA OKRES OD 1 STYCZNIA 2004 R., DO DNIA 30 KWIETNIA 2004 R.;

• § 4 UST. 5 W ZWIĄZKU Z § 3 UST. 3 ROZPORZĄDZENIA Z 2004 R., W ODNIESIENIU DO ZOBOWIĄZAŃ PODATKOWYCH ZA OKRES OD 1 MAJA 2004 R., DO DNIA 30 KWIETNIA 2005 R.;

• § 4 UST. 5 ROZPORZĄDZENIA Z 2004 R., POPRZEZ BEZZASADNE ZRÓWNANIE SKUTKÓW PODATKOWYCH POSIADANIA OŚWIADCZEŃ NIEPEŁNYCH I BRAKU OŚWIADCZEŃ W OGÓLE.

3. NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, KTÓRE MIAŁO WPŁYW NA TREŚĆ ORZECZENIA:

• ART. 233 § 1 UST. 1 USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA I ART. 208 § 1 OP W ZWIĄZKU Z ART. 4 UST 1 PKT 3, UST. 2 PKT 10 ORAZ UST. 5 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM (DZ. U. Z 2004 R., NR 29 POZ. 257 ZE ZM.), POLEGAJĄCYM NA NIE UMORZENIU POSTĘPOWANIA, MIMO IŻ ZDANIEM PEŁNOMOCNIKA SKARŻĄCA NIE DOKONAŁA ŻADNEJ CZYNNOŚCI PODLEGAJĄCEJ USTAWIE O PODATKU AKCYZOWYM;

• ART. 233 § 1 UST. USTAWY ORDYNACJA PODATKOWA I ART. 208 § 1 OP W ZWIĄZKU Z ART. 6 UST. 1 ORAZ ART. 11 UST. 1 USTAWY O PODATKU AKCYZOWYM, POLEGAJĄCYM NA NIE UMORZENIU POSTĘPOWANIA, MIMO IŻ ZDANIEM PEŁNOMOCNIKA SKARŻĄCA NIE BYŁA PODATNIKIEM PODATKU AKCYZOWEGO DOKONUJĄC ODSPRZEDAŻY OLEJU OPAŁOWEGO Z PRAWIDŁOWO ZADEKLAROWANĄ ZAPŁACONĄ PRZEZ PRODUCENTA AKCYZĄ FINALNYM NABYWCOM, KTÓRYCH NIE UDAŁO SIĘ USTALIĆ;

• ART. 233 § 1 UST. 1 OP POPRZEZ OGRANICZENIE SIĘ DO KONTROLI ZASKARŻONEJ DECYZJI PODCZAS GDY OBOWIĄZKIEM ORGANU DRUGIEJ INSTANCJI JEST PONOWNE MERYTORYCZNE ROZPATRZENIE SPRAWY;

• ART. 233 § 1 UST. 1 OP W ZW. Z ART. 210 § 1 PKT 3 OP POPRZEZ UTRZYMANIE ZASKARŻONEJ DECYZJI MIMO IŻ ISTNIEJE ROZBIEŻNOŚĆ W NAZWIE STRONY(BŁĄD CO DO OSOBY).

DODATKOWO PODNIESIONO ZARZUT NARUSZENIA ART. 2, ART. 31 UST. 3, ART. 51 UST. 1, 2 I 5, ORAZ ART. 217 KONSTYTUCJI RP, POPRZEZ PRZYJĘCIE, ŻE W NINIEJSZEJ SPRAWIE ZNAJDUJĄ ZASTOSOWANIE WYDANE BEZ ODPOWIEDNIEJ DELEGACJI USTAWOWEJ PRZEPISY:

1. § 6 UST. 2 ROZPORZĄDZENIA Z 2003 R., ORAZ § 4 UST. 1 PKT 2 I UST. 2, NAKŁADAJĄCE NA SPRZEDAWCĘ OLEJU OPAŁOWEGO OBOWIĄZEK UZYSKANIA OD NABYWCY JEGO DANYCH OSOBOWYCH,

2. § 6 UST. 5 I § 5 ROZPORZĄDZENIA Z 2003 R., ORAZ PRZEPISY § 4 UST. 5 I § 3 UST. 3 ROZPORZĄDZENIA Z 2004 R., POPRZEZ ODESŁANIE DO ZASTOSOWANIA KILKU RÓŻNYCH STAWEK PODATKU AKCYZOWEGO.

W PISMACH PROCESOWYCH Z DNIA 4 SIERPNIA 2010 R. I 5 LISTOPADA 2010 R., STRONA PODTRZYMAŁA WNIOSKI ZAWARTE W SKARDZE I ZŁOŻYŁA DO AKT OPINIE PRAWNE PROF. W. NYKIELA I PROF. M. KALINOWSKIEGO.

ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTÓW STRONY SKARŻĄCEJ DYREKTOR IZBY CELNEJ STWIERDZIŁ, ŻE NIE SĄ ONE ZASADNE.

W ZWIĄZKU Z TYM WNIÓSŁ O ODDALENIE SKARGI.

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

SKARGA STRONY NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE, ALBOWIEM ZASKARŻONA DECYZJA, ODPOWIADA PRAWU.

W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE ZARZUT WADLIWOŚCI DECYZJI OPARTY ZOSTAŁ NA ZAKWESTIONOWANIU ZGODNOŚCI Z KONSTYTUCJĄ PRZEPISÓW ROZPORZĄDZEŃ, KTÓRE STANOWIŁY PODSTAWĘ WYDANIA ZASKARŻONEGO AKTU ADMINISTRACYJNEGO. PONADTO SKARŻĄCA KWESTIONOWAŁA PRAWIDŁOWOŚĆ UZNANIA JEJ ZA PODATNIKA PODATKU AKCYZOWEGO, WSKAZUJĄC PRZY TYM NA NARUSZENIE PRZEZ ORGANY PODATKOWE ZASADY JEDNOFAZOWOŚCI PODATKU.

PRZECHODZĄC DO ANALIZY LEGALNOŚCI ZASKARŻONEJ DECYZJI ORAZ PODNIESIONYCH PRZEZ STRONĘ ZARZUTÓW W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI WSKAZAĆ NALEŻY, ŻE W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE Z UWAGI NA ZMIANY STANU PRAWNEGO ZWIĄZANEGO Z AKCESJĄ POLSKI DO UNII EUROPEJSKIEJ, W ZAKRESIE OKREŚLENIA WYSOKOŚCI PODATKU AKCYZOWEGO ZA POSZCZEGÓLNE MIESIĄCE 2004 I 2005 R., ZNAJDUJĄ ZASTOSOWANIE PRZEPISY DWÓCH USTAW ORAZ DWÓCH ROZPORZĄDZEŃ WYKONAWCZYCH, I TAK W ZAKRESIE OKREŚLENIA WYSOKOŚCI PODATKU AKCYZOWEGO ZA MIESIĄCE OD STYCZNIA DO KWIETNIA 2004 R., PODSTAWĘ PRAWNĄ WYDANEJ DECYZJI STANOWIŁA USTAWA Z DNIA 8 STYCZNIA 1993 ROKU O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ORAZ O PODATKU AKCYZOWYM (DZ. U. NR 11, POZ. 50) - DALEJ W SKRÓCIE ZWANA USTAWĄ Z 1993 R., ORAZ ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW Z DNIA 23 GRUDNIA 2003 R., W SPRAWIE PODATKU AKCYZOWEGO (DZ. U. NR 221, POZ. 2196) - DALEJ W SKRÓCIE ZWANE ROZPORZĄDZENIEM Z 2003 R. W ZAKRESIE PODATKU ZA OKRES OD MAJA 2004 R., DECYZJA OPARTA ZOSTAŁA NA PRZEPISACH USTAWY Z DNIA 23 STYCZNIA 2004 R., O PODATKU AKCYZOWYM (DZ. U. NR 29, POZ. 257) - DALEJ W SKRÓCIE ZWANA USTAWĄ Z 2004 R., ORAZ NA PRZEPISACH ROZPORZĄDZENIA MINISTRA FINANSÓW Z DNIA 22 KWIETNIA 2004 R., W SPRAWIE OBNIŻENIA STAWEK PODATKU AKCYZOWEGO (DZ. U. NR 87, POZ. 825 Z PÓŹN. ZM.) - DALEJ W SKRÓCIE ZWANE ROZPORZĄDZENIEM Z 2004 R.

W MYŚL ART. 35 UST. 6 PKT 1 LIT. A) USTAWY Z 1993 R., OBOWIĄZEK PODATKOWY W PRZYPADKU OLEJÓW OPAŁOWYCH POWSTAJE DLA PODATNIKÓW SPRZEDAJĄCYCH TE WYROBY Z CHWILĄ SPRZEDAŻY NA CELE INNE NIŻ OPAŁOWE. NATOMIAST ZGODNIE Z § 6 UST. 1 PKT 2 ROZPORZĄDZENIA Z 2003 R., PODATNIK SPRZEDAJĄCY WYROBY OKREŚLONE W § 4 UST. 1 (TJ. OLEJ OPAŁOWY PRZEZNACZONY NA CELE OPAŁOWE) JEST OBOWIĄZANY, W PRZYPADKU SPRZEDAŻY OSOBOM FIZYCZNYM NIE PROWADZĄCYM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, DO UZYSKANIA OD NABYWCY OŚWIADCZENIA STWIERDZAJĄCEGO, IŻ NABYWANE WYROBY SĄ PRZEZNACZONE NA CELE OPAŁOWE. OŚWIADCZENIE TO POWINNO BYĆ DOŁĄCZONE DO KOPII PARAGONU LUB KOPII INNEGO DOKUMENTU SPRZEDAŻY WYSTAWIONEGO NABYWCY, A W PRZYPADKU BRAKU TAKIEJ MOŻLIWOŚCI SPRZEDAWCA ZOBOWIĄZANY JEST WPISAĆ NA OŚWIADCZENIU NUMER I DATĘ WYSTAWIENIA DOKUMENTU POTWIERDZAJĄCEGO TĘ SPRZEDAŻ. PRZEPIS § 6 UST. 2 TEGO ROZPORZĄDZENIA OKREŚLA ELEMENTY, KTÓRE OŚWIADCZENIE POWINNO CO NAJMNIEJ ZAWIERAĆ: IMIĘ I NAZWISKO NABYWCY, ADRES ZAMIESZKANIA NABYWCY, OKREŚLENIE ILOŚCI NABYWANEGO OLEJU, OKREŚLENIE ILOŚCI POSIADANYCH URZĄDZEŃ GRZEWCZYCH ORAZ MIEJSCA, GDZIE SIĘ ZNAJDUJĄ, WSKAZANIA RODZAJU I TYPU URZĄDZEŃ GRZEWCZYCH ORAZ DATĘ I MIEJSCE WYSTAWIENIA OŚWIADCZENIA. W MYŚL § 6 UST. 5 TEGO ROZPORZĄDZENIA, W PRZYPADKU NIEZŁOŻENIA OŚWIADCZEŃ, O KTÓRYCH MOWA POWYŻSZEJ, STOSUJE SIĘ ODPOWIEDNIO PRZEPIS § 5, CO OZNACZA ZASTOSOWANIE STAWEK PODATKU AKCYZOWEGO ZGODNYCH Z TREŚCIĄ POZYCJI ZAŁĄCZNIKÓW, SZCZEGÓŁOWO WYMIENIONYCH W TYM PRZEPISIE.

Z DNIEM 30 KWIETNIA 2004 R., POWYŻSZE PRZEPISY UTRACIŁY MOC, A OD 1 MAJA 2004 R. ZACZĘŁA OBOWIĄZYWAĆ USTAWA Z 2004 R., KTÓRA W ART. 4 UST. 1 PKT. 3 I ART. 6 UST. 1 POSTANOWIŁA, ŻE OPODATKOWANIU AKCYZĄ PODLEGA SPRZEDAŻ WYROBÓW AKCYZOWYCH, A DNIEM POWSTANIA TEGO OBOWIĄZKU JEST DZIEŃ DOKONANIA SPRZEDAŻY. W MYŚL ART. 11 POWYŻSZEJ USTAWY PODATNIKAMI PODATKU AKCYZOWEGO SĄ OSOBY FIZYCZNE, OSOBY PRAWNE ORAZ JEDNOSTKI ORGANIZACYJNE NIE MAJĄCE OSOBOWOŚCI PRAWNEJ, KTÓRE DOKONUJĄ CZYNNOŚCI PODLEGAJĄCYCH OPODATKOWANIU. NATOMIAST ZGODNIE Z § 4 UST. 1 PKT. 2 ROZPORZĄDZENIA Z 2004 R., PODATNIK SPRZEDAJĄCY WYROBY OKREŚLONE W POZ. 2 LIT. A ZAŁĄCZNIKA NR 1 DO ROZPORZĄDZENIA (OLEJ OPAŁOWY PRZEZNACZONY NA CELE OPAŁOWE) JEST OBOWIĄZANY, W PRZYPADKU SPRZEDAŻY OSOBOM FIZYCZNYM NIE PROWADZĄCYM DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, DO UZYSKANIA OD NABYWCY OŚWIADCZENIA STWIERDZAJĄCEGO, IŻ NABYWANE WYROBY SĄ PRZEZNACZONE NA CELE OPAŁOWE. OŚWIADCZENIE TO POWINNO BYĆ DOŁĄCZONE DO KOPII PARAGONU LUB KOPII INNEGO DOKUMENTU SPRZEDAŻY WYSTAWIONEGO NABYWCY, A W PRZYPADKU BRAKU TAKIEJ MOŻLIWOŚCI SPRZEDAWCA ZOBOWIĄZANY JEST WPISAĆ NA OŚWIADCZENIU NUMER I DATĘ WYSTAWIENIA DOKUMENTU POTWIERDZAJĄCEGO TĘ SPRZEDAŻ. PRZEPIS § 4 UST. 2 TEGO ROZPORZĄDZENIA OKREŚLA ELEMENTY, KTÓRE OŚWIADCZENIE POWINNO CO NAJMNIEJ ZAWIERAĆ: IMIĘ I NAZWISKO NABYWCY, PESEL, NIP, ADRES ZAMIESZKANIA NABYWCY, OKREŚLENIE ILOŚCI NABYWANEGO OLEJU, OKREŚLENIE ILOŚCI POSIADANYCH URZĄDZEŃ GRZEWCZYCH ORAZ MIEJSCA, GDZIE SIĘ ZNAJDUJĄ, WSKAZANIA RODZAJU I TYPU URZĄDZEŃ GRZEWCZYCH ORAZ DATĘ I MIEJSCE WYSTAWIENIA OŚWIADCZENIA. W MYŚL § 4 UST. 5 TEGO ROZPORZĄDZENIA, W PRZYPADKU NIEZŁOŻENIA OŚWIADCZEŃ, O KTÓRYCH MOWA POWYŻSZEJ. STOSUJE SIĘ ODPOWIEDNIO PRZEPIS § 3 UST. 3, CO OZNACZA ZASTOSOWANIE STAWEK PODATKU AKCYZOWEGO ZGODNYCH Z TREŚCIĄ POZYCJI ZAŁĄCZNIKÓW, SZCZEGÓŁOWO WYMIENIONYCH W TYM PRZEPISIE.

Z POWYŻSZYCH REGULACJI WYNIKA, ŻE SPRZEDAWCA OLEJU OPAŁOWEGO MOŻE ZASTOSOWAĆ PREFERENCYJNE ZASADY OPODATKOWANIA PODATKIEM AKCYZOWYM TYLKO WÓWCZAS, GDY SPRZEDAJE PRAWIDŁOWO OZNACZONY OLEJ OPAŁOWY NA CELE OPAŁOWE. SPRZEDAŻ TA MUSI BYĆ UDOKUMENTOWANA OŚWIADCZENIAMI, ZŁOŻONYMI PRZEZ KUPUJĄCYCH OLEJ, ZŁOŻONYMI W FORMIE OKREŚLONEJ W § 6 UST. 2 ROZPORZĄDZENIA Z 2003 R., ORAZ § 4 UST. 2 ROZPORZĄDZENIA Z 2004 R., ZAWIERAJĄCYMI M.IN. DANE OSOBOWE KUPUJĄCYCH.

PRZECHODZĄC DO ZARZUTÓW SKARGI W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI NALEŻAŁO ROZSTRZYGNĄĆ NAJDALEJ IDĄCY W SKUTKACH ZARZUT PODNIESIONY W SKARDZE DOTYCZĄCY NIEZGODNOŚCI PRZEPISÓW STANOWIĄCYCH PODSTAWĘ PRAWNĄ BADANEJ DECYZJI Z KONSTYTUCJĄ RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ.

STRONA SKARŻĄCA ZARZUCIŁA, ŻE POWOŁANE W ROZSTRZYGNIĘCIU PRZEPISY OBU ROZPORZĄDZEŃ W ZAKRESIE, W JAKIM ZOBOWIĄZUJĄ NABYWCÓW DO SKŁADANIA OŚWIADCZEŃ UJAWNIAJĄCYCH DANE OSOBOWE SĄ SPRZECZNE Z ART. 31 UST. 3 ORAZ ART. 51 UST. 1, 2 I 5 KONSTYTUCJI. PONADTO SKARŻĄCA WSKAZAŁA NA NIEZGODNOŚĆ PRZEPISÓW WYKONAWCZYCH Z ART. 217 (NAKŁADANIE PODATKÓW, INNYCH DANIN PUBLICZNYCH, OKREŚLANIE PODMIOTÓW, PRZEDMIOTÓW OPODATKOWANIA I STAWEK PODATKOWYCH, A TAKŻE ZASAD PRZYZNAWANIA ULG I UMORZEŃ ORAZ KATEGORII PODMIOTÓW ZWOLNIONYCH OD PODATKÓW NASTĘPUJE W DRODZE USTAWY) I ART. 2 KONSTYTUCJI (RZECZPOSPOLITA POLSKA JEST DEMOKRATYCZNYM PAŃSTWEM PRAWNYM, URZECZYWISTNIAJĄCYM ZASADY SPRAWIEDLIWOŚCI SPOŁECZNEJ).

ODNOSZĄC SIĘ DO TYCH ZARZUTÓW SĄD W SKŁADZIE ROZPOZNAJĄCYM NINIEJSZĄ SPRAWĘ UZNAŁ, ŻE STANOWIĄCE PODSTAWĘ PRAWNĄ BADANEJ DECYZJI PRZEPISY PRZYWOŁANYCH WYŻEJ ROZPORZĄDZEŃ W ZAKRESIE, W JAKIM STANOWIĄ ONE O UZYSKANIU OD NABYWCY OLEJU OPAŁOWEGO OŚWIADCZENIA STWIERDZAJĄCEGO ZAKUP TEGOŻ OLEJU NA CELE OPAŁOWE I ZAWIERAJĄCEGO DANE OSOBOWE NABYWCY, NIE SĄ SPRZECZNE Z KONSTYTUCJĄ.

PRZEDE WSZYSTKIM NALEŻY ZWRÓCIĆ UWAGĘ, IŻ PRZEPISY OBU ROZPORZĄDZEŃ ADRESOWANE SĄ DO PODATNIKÓW SPRZEDAJĄCYCH OLEJ OPAŁOWY I TO CI PODATNICY ZOBOWIĄZANI ZOSTALI PRZEZ PRAWODAWCĘ DO UZYSKANIA OD NABYWCÓW TEGO OLEJU OŚWIADCZEŃ, IŻ NABYWAJĄ ONI TEN WYRÓB NA CELE OPAŁOWE. ZDANIEM SĄDU NIE MA PRZESZKÓD, BY W FORMIE ROZPORZĄDZENIA WPROWADZIĆ PREFERENCYJNE ZASADY OPODATKOWANIA, JAK TO MA MIEJSCE W NINIEJSZYM PRZYPADKU, W POSTACI MOŻLIWOŚCI SKORZYSTANIA PRZEZ PODATNIKA ZE ZWOLNIENIA (OD MAJA 2004 R. OBNIŻENIA) PODATKU POD WARUNKIEM SPEŁNIENIA DODATKOWYCH PRZESŁANEK. NALEŻY PRZY TYM ZAZNACZYĆ, ŻE PRZEPIS TEN ZOSTAŁ UKSZTAŁTOWANY W TEN SPOSÓB, ŻE DAJE PODATNIKOWI MOŻNOŚĆ DOKONANIA WYBORU. PODATNIK SPRZEDAJĄCY WYROBY JEST ZOBLIGOWANY DO ODBIERANIA OŚWIADCZEŃ OD NABYWCÓW TYLKO W TAKIM ZAKRESIE W JAKIM SPRZEDAJĄC WYROBY AKCYZOWE ZAMIERZA KORZYSTAĆ Z PREFERENCYJNEJ STAWKI PODATKU. KWESTIĄ WYBORU PODATNIKA JEST ZATEM, CZY DOSTOSUJE SIĘ DO WYMOGÓW WSKAZANYCH W ROZPORZĄDZENIU, TAK BY KORZYSTNIEJ UKSZTAŁTOWAĆ SWĄ SYTUACJĘ PODATKOWĄ. Z DRUGIEJ STRONY PRZEPIS TEN NIE KSZTAŁTUJE W ŻADEN SPOSÓB PRAW NABYWCY TAK, ŻE OGRANICZA ON JEGO WOLNOŚCI I SWOBODY. PRAWODAWCA Z MOCY TEGO PRZEPISU NIE NAKŁADA NA NABYWCÓW OBOWIĄZKU ZŁOŻENIA TAKIEGO OŚWIADCZENIA I UJAWNIENIA SWOICH DANYCH OSOBOWYCH. OSOBA CHCĄCA NABYĆ OLEJ OPAŁOWY NA CELE OPAŁOWE NIE MUSI, LECZ JEDYNIE MOŻE ZŁOŻYĆ OŚWIADCZENIE I NABYĆ DZIĘKI TEMU OLEJ NA PREFERENCYJNYCH ZASADACH. SYTUACJA PRAWNA NABYWCÓW OLEJÓW OPAŁOWYCH NIE ZOSTAŁA WIĘC UKSZTAŁTOWANA W PRZEPISACH ROZPORZĄDZEŃ NA ZASADZIE BEZWZGLĘDNEGO OBOWIĄZKU ZŁOŻENIA OŚWIADCZENIA.

NIE MOŻNA ZATEM TWIERDZIĆ, ŻE PRZEPISY OBU ROZPORZĄDZEŃ - WBREW ART. 51 UST. 1, 2 I 5 ORAZ ART. 31 UST. 3 - NARUSZAJĄ PRZEPISY KONSTYTUCJI POPRZEZ NAŁOŻENIE NA NABYWCĘ OBOWIĄZKU PODANIA INFORMACJI DOTYCZĄCYCH JEGO OSOBY. NAŁOŻENIE TEGO OBOWIĄZKU NIE PROWADZI BOWIEM DO OGRANICZENIA PRAW I WOLNOŚCI JEDNOSTKI. NIE JEST OGRANICZENIEM TYCH PRAW SYTUACJA, W KTÓREJ OBOWIĄZEK ZŁOŻENIA STOSOWNEGO OŚWIADCZENIA WPŁYWA JEDYNIE NA TO, CZY NABYWCA OLEJU DOKONA JEGO ZAKUPU NA PREFERENCYJNYCH ZASADACH OPODATKOWANIA, A PODATNIK NA TYCH ZASADACH MOŻE SPRZEDAŻ TEN WYRÓB AKCYZOWY. USTANOWIENIE WARUNKÓW, OD KTÓRYCH UZALEŻNIONE JEST DOKONANIE WYBORU CO DO JEDNEGO Z MOŻLIWYCH ROZWIĄZAŃ NIE STANOWI OGRANICZENIA W ZAKRESIE KORZYSTANIA Z KONSTYTUCYJNYCH WOLNOŚCI I PRAW.

ANALIZUJĄC KWESTIĘ NARUSZENIA PRZEPISÓW KONSTYTUCJI NALEŻY MIEĆ RÓWNIEŻ NA UWADZE PRZEPIS ART. 23 UST. 1 PKT 1 I 2 USTAWY Z DNIA 29 SIERPNIA 1997 R., O OCHRONIE DANYCH OSOBOWYCH (DZ. U. Z 2002 R., NR 101, POZ. 926), ZGODNIE Z KTÓRYM PRZETWARZANIE DANYCH JEST DOPUSZCZALNE M.IN. WTEDY, GDY OSOBA, KTÓREJ DANE DOTYCZĄ, WYRAZI NA TO ZGODĘ LUB GDY JEST TO NIEZBĘDNE DLA ZREALIZOWANIA UPRAWNIENIA LUB SPEŁNIENIA OBOWIĄZKU WYNIKAJĄCEGO Z PRZEPISU PRAWA. Z POWYŻSZEJ REGULACJI WYNIKA, ŻE PRZETWORZENIE DANYCH OSOBOWYCH JEST DOPUSZCZALNE, GDY OSOBA, KTÓREJ TE DANE DOTYCZĄ, WYRAZI NA TO ZGODĘ, CO JEST OCZYWISTE, I PONADTO, GDY ZEZWALAJĄ NA TO PRZEPISY PRAWA. W ROZPATRYWANEJ SPRAWIE TYMI PRZEPISAMI SĄ NIEWĄTPLIWIE ANALIZOWANE POSTANOWIENIA ROZPORZĄDZEŃ, KTÓRE WPROWADZAJĄ DLA NABYWCÓW OLEJU OPAŁOWEGO PRZYWILEJ PODATKOWY, KTÓRY MOŻE ZOSTAĆ ZREALIZOWANY PRZY SPEŁNIENIU DODATKOWYCH WARUNKÓW. PRZEPISY TE ZOSTAŁY WYDANE NA PODSTAWIE DELEGACJI USTAWOWEJ ZAWARTEJ W ART. 37 UST. 2 USTAWY Z 1993 ROKU ORAZ ART. 65 UST. 2 USTAWY Z 2004 R. MINISTER FINANSÓW UPOWAŻNIONY WIĘC BYŁ DO UREGULOWANIA DROGĄ ROZPORZĄDZENIA WARUNKÓW, JAKIE PODATNIK MUSI SPEŁNIĆ DLA SKORZYSTANIA Z USTANOWIONEGO PRZYWILEJU PODATKOWEGO. WPROWADZAJĄC I OBCIĄŻAJĄC PODATNIKA OBOWIĄZKIEM UZYSKANIA I PRZECHOWYWANIA OŚWIADCZENIA PRZEWIDZIANEGO W OBU ROZPORZĄDZENIACH MINISTER FINANSÓW NIE PRZEKROCZYŁ GRANIC UPOWAŻNIENIA USTAWOWEGO.

NALEŻY NADTO ZAUWAŻYĆ, IŻ PRAWO DO OCHRONY DANYCH OSOBOWYCH W PRAKTYCE ULEGA OGRANICZENIOM Z UWAGI NA INTERES PUBLICZNY LUB USPRAWIEDLIWIONY INTERES OSÓB TRZECICH. NIE JEST TO WIĘC PRAWO O CHARAKTERZE BEZWZGLĘDNYM, JAK WIĘKSZOŚĆ PRAW CHRONIONYCH KONSTYTUCYJNIE. NALEŻY W TYM MIEJSCU ZWRÓCIĆ UWAGĘ NA CEL PRZEDMIOTOWEJ REGULACJI. OŚWIADCZENIA SKŁADANE PRZEZ NABYWCÓW OLEJU OPAŁOWEGO NA CELE OPAŁOWE MIAŁY UMOŻLIWIĆ WŁAŚCIWYM ORGANOM USTALENIE, CZY USTANOWIONE PRZYWILEJE PODATKOWE NIE SĄ NADUŻYWANE TAK PRZEZ SPRZEDAJĄCYCH OLEJE OPAŁOWE, JAK I PRZEZ NABYWCÓW, KTÓRZY NABYWALI OLEJ OPAŁOWY BEZ PODATKU AKCYZOWEGO ALBO PRZY ZASTOSOWANIU OBNIŻONEJ STAWKI TEGO PODATKU.

MAJĄC NA WZGLĘDZIE POWYŻSZE, SĄD UZNAŁ, IŻ KWESTIONOWANE REGULACJE OBU ROZPORZĄDZEŃ W ZAKRESIE, W JAKIM NAKŁADAJĄ NA SPRZEDAWCÓW OLEJU OPAŁOWEGO OBOWIĄZEK UZYSKANIA OD NABYWCÓW OŚWIADCZEŃ STWIERDZAJĄCYCH NABYCIE TEGO OLEJU NA CELE OPAŁOWE I ZAWIERAJĄCE DANE OSOBOWE NABYWCÓW NIE SĄ SPRZECZNE Z ART. 51 UST. 1, 2 I 5 ORAZ ART. 31 UST. 3 KONSTYTUCJI.

STRONA SKARŻĄCA, DLA POPARCIA SWOJEJ ARGUMENTACJI WSKAZYWAŁA W SKARDZE NA WYROK WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W GLIWICACH Z DNIA 26 SIERPNIA 2008 R., SYGN. AKT III SA/GL 153/08, KTÓRY ODWOŁYWAŁ SIĘ DO KWESTII NIEZGODNOŚCI PRZEPISU § 6 UST. 1 PKT 2 I UST 5 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA FINANSÓW Z DNIA 22 MARCA 2002 R., W SPRAWIE PODATKU AKCYZOWEGO (DZ. U. NR 27, POZ. 269) Z ART. 217 KONSTYTUCJI. SĄD ROZPOZNAJĄCY NINIEJSZA SPRAWĘ, NIE PODZIELA JEDNAK STANOWISKA ZAPREZENTOWANEGO W TEJ MIERZE PRZEZ STRONĘ SKARŻĄCĄ.

PO PIERWSZE NALEŻY PODKREŚLIĆ, ŻE KWESTIA ZGODNOŚCI § 6 UST. 5 ROZPORZĄDZENIA Z 2002 R., Z ART. 84 I ART. 217 KONSTYTUCJI BYŁA PRZEDMIOTEM BADANIA PRZEZ TRYBUNAŁ KONSTYTUCYJNY, KTÓRY W WYROKU Z DNIA 7 WRZEŚNIA 2010 R., SYGN. AKT P 94/08 UZNAŁ ZGODNOŚĆ TEGO PRZEPISU Z USTAWĄ ZASADNICZĄ. W ORZECZENIU TYM TRYBUNAŁ WSKAZAŁ, ŻE ZGODNIE Z UTRWALONYM ORZECZNICTWEM TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO, ZASADA WYŁĄCZNOŚCI USTAWY W SFERZE PRAWA PODATKOWEGO WYNIKA PRZEDE WSZYSTKIM Z TREŚCI ART. 217 KONSTYTUCJI. ZGODNIE Z TREŚCIĄ TEGO PRZEPISU WSZYSTKIE ISTOTNE ELEMENTY STOSUNKU DANINOWEGO POWINNY ZOSTAĆ UREGULOWANE BEZPOŚREDNIO W USTAWIE. PRZEPIS TEN POZOSTAJE W ZWIĄZKU Z ART. 84 KONSTYTUCJI. TRYBUNAŁ WSKAZYWAŁ WE WCZEŚNIEJSZYCH ORZECZENIACH, ŻE W ART. 84 KONSTYTUCJI SFORMUŁOWANA ZOSTAŁA ZASADA WŁADZTWA PODATKOWEGO, ZGODNIE Z KTÓRĄ PAŃSTWO MA PRAWO OBCIĄŻANIA PODMIOTÓW ZNAJDUJĄCYCH SIĘ W ZASIĘGU JEGO WŁADZY W CELU SFINANSOWANIA ZADAŃ PAŃSTWA. Z KOLEI ART. 217 KONSTYTUCJI, NAWIĄZUJĄC DO ART. 84, WYRAŹNIE FORMUŁUJE ZASADĘ WYŁĄCZNOŚCI USTAWOWEJ W DZIEDZINIE OBCIĄŻEŃ DANINOWYCH, DO KTÓRYCH ZALICZAJĄ SIĘ PODATKI (ZOB. WYROKI Z: 6 MARCA 2002 R., SYGN. P 7/00, OTK ZU NR 2/A/2002, POZ. 13, 20 CZERWCA 2002 R., SYGN. K 33/01, OTK ZU NR4/A/2002, POZ. 44).

WYŁĄCZNOŚĆ REGULACJI USTAWOWEJ W ZAKRESIE PRAWA DANINOWEGO JEST ROZUMIANA SZEROKO, ALE NIE DOSŁOWNIE. W ŚWIETLE ORZECZNICTWA TRYBUNAŁU MOŻLIWE JEST TWORZENIE W USTAWACH - W DOPUSZCZALNYM PRZEZ ART. 217 KONSTYTUCJI ZAKRESIE - UPOWAŻNIEŃ USTAWOWYCH UMOŻLIWIAJĄCYCH UREGULOWANIE OKREŚLONYCH ZAGADNIEŃ W ROZPORZĄDZENIU (ZOB. WYROK Z 20 CZERWCA 2002 R., SYGN. K 33/01). W DRODZE ROZPORZĄDZENIA MOGĄ BYĆ JEDNAK UREGULOWANE WYŁĄCZNIE SPRAWY NIEMAJĄCE ISTOTNEGO ZNACZENIA DLA KONSTRUKCJI DANEGO PODATKU.

USTAWA Z 1993 R., W ART. 37 UST. 1 OKREŚLAŁA WYSOKOŚĆ STAWEK AKCYZY DLA POSZCZEGÓLNYCH GRUP TOWARÓW AKCYZOWYCH. POWOŁANY JUŻ WYŻEJ ART. 37 UST. 2 PKT 1 TEJ USTAWY UPOWAŻNIŁ NATOMIAST MINISTRA FINANSÓW DO WYDANIA ROZPORZĄDZENIA OBNIŻAJĄCEGO STAWKI AKCYZY OKREŚLONE W USTAWIE. W ŚWIETLE DOTYCHCZASOWEGO ORZECZNICTWA TAKIE UPOWAŻNIENIE DO WYDANIA ROZPORZĄDZENIA OBNIŻAJĄCEGO STAWKI PODATKU OKREŚLONE W USTAWIE NIE NARUSZA ZASADY WYŁĄCZNOŚCI USTAWY W SFERZE PRAWA PODATKOWEGO. W WYROKU Z 1 WRZEŚNIA 1998 R., SYGN. U 1/98, TRYBUNAŁ WSKAZAŁ: "USTAWA MOŻE UPOWAŻNIĆ ORGANY WYKONAWCZE M.IN. DO SZCZEGÓŁOWEGO OKREŚLANIA ULG I UMORZEŃ ORAZ PODMIOTÓW ZWOLNIONYCH OD PODATKÓW, POD WARUNKIEM, ŻE USTAWA OKREŚLA OGÓLNE ZASADY W TYM ZAKRESIE I UDZIELA WYSTARCZAJĄCO PRECYZYJNYCH WSKAZÓWEK CO DO SPOSOBU ICH UREGULOWANIA W AKCIE WYKONAWCZYM" (OTK ZU NR 5/1998, POZ. 63). A ZATEM POMIMO TO, ŻE ZASADA WYŁĄCZNOŚCI USTAWY DOTYCZY RÓWNIEŻ OKREŚLENIA STAWEK PODATKU. USTAWA MOŻE POD PEWNYMI WARUNKAMI UPOWAŻNIAĆ DO OBNIŻENIA TYCH STAWEK W DRODZE ROZPORZĄDZENIA NA ZASADACH W NIEJ OKREŚLONYCH.

NIEZALEŻNIE OD TREŚCI POWYŻSZEGO ROZSTRZYGNIĘCIA NALEŻY PODKREŚLIĆ, ŻE PRZYWOŁANA PRZEZ STRONĘ ARGUMENTACJA O NIEKONSTYTUCYJNOŚCI PRZEPISÓW ROZPORZĄDZENIA Z 2002 R., JEST O TYLE NIETRAFNA, ŻE PRZEPISY TEGO AKTU NIE STANOWIŁY PODSTAWY DECYZJI WYDANYCH W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE. W STANIE PRAWNYM OBOWIĄZUJĄCYM NA DZIEŃ 1 STYCZNIA 2004 R., OBOWIĄZYWAŁO JUŻ BOWIEM ROZPORZĄDZENIE Z 2003 R. ROZPORZĄDZENIE TO ZOSTAŁO WYDANE NA PODSTAWIE DELEGACJI ZAWARTEJ W ART. 37 UST. 2 USTAWY Z 1993 R., KTÓRY TO PRZEPIS ZAWIERAŁ WYRAŹNE UPOWAŻNIENIE DLA MINISTRA FINANSÓW DO OBNIŻENIA STAWEK AKCYZY ORAZ OKREŚLENIA WARUNKÓW ICH STOSOWANIA. POWYŻSZY PRZEPIS ZOSTAŁ BOWIEM ZMIENIONY NA PODSTAWIE ART. 1 PKT 13 LIT. B) USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R., O ZMIANIE USTAWY O PODATKU OD TOWARÓW I USŁUG ORAZ O PODATKU AKCYZOWYM. (DZ.U.02.153.1272) I W TYM BRZMIENIU OBOWIĄZYWAŁ JUŻ OD DNIA 1 PAŹDZIERNIKA 2002 R. NIE MOŻNA ZATEM ZGODZIĆ SIĘ Z TYM, ŻE PRZEPISY ROZPORZĄDZENIA Z 2003 R. ZOSTAŁY WYDANE NIEZGODNE Z DELEGACJĄ USTAWOWĄ, ALBOWIEM MOŻLIWOŚĆ OKREŚLANIA WARUNKÓW STOSOWANIA OBNIŻONYCH STAWEK PODATKU AKCYZOWEGO ZOSTAŁA WYRAŹNIE OKREŚLONA W PRZEPISIE ART. 37 UST. 2 USTAWY Z 1993 R.

KOLEJNĄ KWESTIĄ WYMAGAJĄCA ROZSTRZYGNIĘCIA BYŁO USTALENIE, CZY OŚWIADCZENIA NABYWCÓW, KTÓRE NIE ZAWIERAJĄ WSZYSTKICH WYMAGANYCH PRZEPISAMI INFORMACJI, UPRAWNIAJĄ DO SKORZYSTANIA Z PRZYWILEJU PODATKOWEGO, JAKIM JEST ZWOLNIENIE Z PODATKU AKCYZOWEGO, BĄDŹ ZASTOSOWANIE OBNIŻONEJ STAWKI TEGO PODATKU.

ZWRÓCIĆ NALEŻY UWAGĘ, IŻ ZASADĄ JEST, ŻE SPRZEDAWCA WYROBÓW AKCYZOWYCH (OLEJU OPAŁOWEGO), Z CHWILĄ JEGO SPRZEDAŻY NA CELE INNE NIŻ OPAŁOWE, STAJE SIĘ PODATNIKIEM PODATKU AKCYZOWEGO, NA KTÓRYM CIĄŻY OBOWIĄZEK JEGO ODPROWADZENIA.

W ODNIESIENIU DO STANU PRAWNEGO OBOWIĄZUJĄCEGO DO KWIETNIA 2004 R., POWYŻSZA ZASADA WYNIKAŁA WPROST Z ART. 35 UST. 6 PKT 1 LIT. A) USTAWY Z 1993 ROKU. WYJĄTEK OD POWYŻSZEJ ZASADY WPROWADZONO NA MOCY DELEGACJI USTAWOWEJ W § 12 ROZPORZĄDZENIA Z 2003 R., KTÓRY ZWOLNIŁ Z OBOWIĄZKU PODATKOWEGO W PODATKU AKCYZOWYM PODATNIKÓW BĘDĄCYCH SPRZEDAWCAMI WYROBÓW AKCYZOWYCH, Z WYJĄTKIEM PODMIOTÓW SPRZEDAJĄCYCH WYROBY AKCYZOWE (OLEJ OPAŁOWY), DLA CELÓW INNYCH NIŻ OPAŁOWE. ORGANY PODATKOWE WPRAWDZIE NIE WSKAZAŁY § 12 POWYŻSZEGO ROZPORZĄDZENIA W PODSTAWIE PRAWNEJ DECYZJI, CHOCIAŻ MA ON W SPRAWIE ZASTOSOWANIE, ALE BRAK TEN NIE MIAŁ WPŁYWU NA ROZSTRZYGNIĘCIE, PRZEPIS TEN BOWIEM NIE BYŁ PODSTAWĄ OBCIĄŻENIA SKARŻĄCEJ OBOWIĄZKIEM ZAPŁATY PODATKU AKCYZOWEGO OD SPRZEDAŻY OLEJU OPAŁOWEGO ZA 2004 ROK. JEDNOCZEŚNIE W § 6 ROZPORZĄDZENIA Z 2003 R., OKREŚLONO WARUNKI, JAKIE POWINIEN WYPEŁNIĆ PODATNIK, ABY MÓC SKORZYSTAĆ ZE ZWOLNIENIA PRZEWIDZIANEGO W § 12. L TO WŁAŚNIE NIEDOPEŁNIENIE PRZEZ SKARŻĄCĄ TYCH WARUNKÓW PRZESĄDZIŁO O ZAKWESTIONOWANIU JEJ PRAWA TO SKORZYSTANIA Z TEGO ZWOLNIENIA.

W ODNIESIENIU DO STANU PRAWNEGO OBOWIĄZUJĄCEGO OD 1 MAJA 2004 R., ZASADA OPODATKOWANIA OBROTU WYROBAMI AKCYZOWYMI PODATKIEM AKCYZOWYM WYNIKA Z ART. 4 UST. 1 PKT 3 I ART. 6 UST. 1 USTAWY Z 2004 R. STAWKA AKCYZY NA OLEJE OPAŁOWE PRZEZNACZONE NA CELE OPAŁOWE OKREŚLONA ZOSTAŁA W ART. 65 UST. 1 TEJ USTAWY. Z KOLEI W OPARCIU O DELEGACJĘ ZAWARTĄ W UST. 2 TEGO PRZEPISU MINISTER FINANSÓW WYDAŁ ROZPORZĄDZENIE Z 2004 R., W KTÓRYM W § 4 UST. 1 PKT 2 PRZEWIDZIAŁ, ŻE KAŻDY SPRZEDAWCA OLEJU OPAŁOWEGO ZOBOWIĄZANY JEST DO UZYSKIWANIA OD NABYWCÓW BĘDĄCYCH OSOBAMI FIZYCZNYMI NIE PROWADZĄCYMI DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ OŚWIADCZEŃ O SPOSOBIE WYKORZYSTANIA OLEJU OPAŁOWEGO OPODATKOWANEGO NIŻSZĄ STAWKĄ AKCYZY ORAZ ZAWIERAJĄCYMI DANE ADRESOWE ORAZ INNE DOTYCZĄCE M.IN. ILOŚCI, RODZAJU I MIEJSCA POŁOŻENIA URZĄDZEŃ GRZEWCZYCH.

W OCENIE SĄDU, WBREW TWIERDZENIOM SKARŻĄCEJ NIE WYWIĄZANIE SIĘ Z OBOWIĄZKU UZYSKANIA STOSOWNYCH OŚWIADCZEŃ W FORMIE OKREŚLONEJ POWOŁANYMI PRZEPISAMI SKUTKUJE TYM, ŻE NIE BYŁA ONA UPRAWNIONA DO SPRZEDAŻY WYROBU AKCYZOWEGO PRZY ZASTOSOWANIU PREFERENCYJNYCH, OBNIŻONYCH STAWEK PODATKU. NALEŻY ZWRÓCIĆ UWAGĘ, ŻE OŚWIADCZENIA O JAKICH MOWA W PRZEPISACH ROZPORZĄDZEŃ POWINNY ZAWIERAĆ CO NAJMNIEJ IMIĘ I NAZWISKO NABYWCY, ADRES ZAMIESZKANIA, OKREŚLENIE ILOŚCI OLEJU, OKREŚLENIE POSIADANYCH URZĄDZEŃ GRZEWCZYCH ORAZ MIEJSCA, GDZIE SIĘ ZNAJDUJĄ, WSKAZANIE TYPU I RODZAJU URZĄDZEŃ GRZEWCZYCH, DATĘ I MIEJSCE WYSTAWIENIA OŚWIADCZENIA ORAZ PODPIS SKŁADAJĄCEGO OŚWIADCZENIE.

WPROWADZENIE DO PORZĄDKU PRAWNEGO INSTYTUCJI OŚWIADCZEŃ Z ZAŁOŻENIA WINNO OPIERAĆ SIĘ NA ZGODNOŚCI ZAWARTYCH W NICH TREŚCI ZE STANEM FAKTYCZNYM, MIMO ŻE Z REGULACJI NIE WYNIKAŁ OBOWIĄZEK USTALANIA PRAWDZIWOŚCI I WIARYGODNOŚCI TREŚCI SKŁADANYCH PRZEZ NABYWCÓW WYROBÓW. OBOWIĄZUJĄCE PRZEPISY NIE OBLIGOWAŁY PODATNIKA DO ODMOWY SPRZEDAŻY OLEJU OPAŁOWEGO Z ZASTRZEŻENIEM OBNIŻONEJ STAWKI PODATKU AKCYZOWEGO, Z TYM ŻE ZŁOŻENIE PRZEZ KUPUJĄCEGO NIEKOMPLETNEGO POD WZGLĘDEM FORMALNYM OŚWIADCZENIA LUB NIEZŁOŻENIE OŚWIADCZENIA NIE STANOWIŁO PRZESŁANKI UPRAWNIAJĄCEJ SPRZEDAWCĘ OLEJU OPAŁOWEGO DO ZASTOSOWANIA OBNIŻONEJ STAWKI PODATKU AKCYZOWEGO. TYLKO KOMPLETNE WYPEŁNIONE OŚWIADCZENIA UPRAWNIAJĄ SPRZEDAWCĘ OLEJU OPAŁOWEGO DO ZASTOSOWANIA OBNIŻONEJ STAWKI PODATKU AKCYZOWEGO.

POSTĘPOWANIE PRZEPROWADZONE W NINIEJSZEJ SPRAWIE BEZSPRZECZNIE WYKAZAŁO, ŻE CZĘŚĆ SKŁADANYCH PRZEZ NABYWCÓW OŚWIADCZEŃ O ZAKUPIE OLEJU NA CELE OPAŁOWE, POSIADAŁO BRAKI TEGO RODZAJU, ŻE NIE BYŁO MOŻLIWE USTALENIE OSOBY NABYWCY. W TYM ZAKRESIE OŚWIADCZENIA TE ZOSTAŁY ZAKWESTIONOWANE JAKO NIE SPEŁNIAJĄCE WYMOGÓW STAWIANYCH PRZEZ PRZEPISY ROZPORZĄDZEŃ.

SĄD PRAGNIE ZAZNACZYĆ, ŻE TYLKO W PRZYPADKU WYPEŁNIENIA PRZEZ PODATNIKA OKREŚLONYCH WARUNKÓW BĘDZIE ON UPRAWNIONY DO SKORZYSTANIA ZE ZWOLNIENIA Z PODATKU AKCYZOWEGO BĄDŹ ZASTOSOWANIA OBNIŻONEJ STAWKI TEGO PODATKU. ZWRÓCIĆ NALEŻY TAKŻE UWAGĘ, IŻ DO 1 MAJA 2004 R., ART. 35A USTAWY Z 1993 R., UPOWAŻNIAŁ PODATNIKA DO WERYFIKACJI DANYCH W CZĘŚCI DOTYCZĄCEJ TOŻSAMOŚCI NABYWCY ORAZ SIEDZIBY, CZY TEŻ MIEJSCA ZAMIESZKANIA, KTÓRE W ZASADZIE POWINNO BYĆ TOŻSAME Z MIEJSCEM ZAMELDOWANIA. SPRAWDZENIE BOWIEM PRZEZ PODATNIKA CHOCIAŻBY PRAWDZIWOŚCI DANYCH CO DO TOŻSAMOŚCI KUPUJĄCEGO UMOŻLIWIAŁO ORGANOM PODATKOWYM WERYFIKACJĘ WSZYSTKICH POZOSTAŁYCH DANYCH OMAWIANEGO OŚWIADCZENIA. JEŻELI ZATEM PODATNIK CHCE SKORZYSTAĆ Z PRZYWILEJU PODATKOWEGO, POWINIEN DOPEŁNIĆ ISTOTNEGO Z PUNKTU WIDZENIA JEGO INTERESÓW NADZORU NAD PRAWIDŁOWOŚCIĄ I PRAWDZIWOŚCIĄ WYPEŁNIENIA DANYCH W OŚWIADCZENIACH SKŁADANYCH PRZEZ ODBIORCÓW OLEJU I WYKORZYSTAĆ MOŻLIWOŚĆ, JAKA ZOSTAŁA MU PRZYZNANA PRZEZ ART. 35A CYTOWANEJ USTAWY.

PRZEDMIOTOWE ZWOLNIENIE Z PODATKU AKCYZOWEGO, A OD 1 MAJA 2004 R., OBNIŻENIE STAWKI TEGO PODATKU MA BOWIEM ZASTOSOWANIE JEDYNIE W PRZYPADKU SPEŁNIENIA WSZYSTKICH WARUNKÓW, W TYM I WARUNKÓW DOTYCZĄCYCH OŚWIADCZENIA, KTÓRE WINIEN WYKAZAĆ PODATNIK. WPROWADZENIE TEGO RODZAJU OGRANICZEŃ W DYSTRYBUCJI OLEJÓW OPAŁOWYCH W POSTACI M.IN. SPRZEDAŻY OLEJÓW TYLKO DO PRZEZNACZONYCH DO TEGO CELU ZBIORNIKÓW LUB TEŻ POPRZEZ SYSTEM ZWOLNIEŃ I ZAŚWIADCZEŃ O SPOSOBIE WYKORZYSTANIA OLEJÓW OPAŁOWYCH, OBOK INNYCH ŚRODKÓW TAKICH JAK BARWIENIE PALIWA ORAZ OLEJÓW JEST SPOSOBEM ZABEZPIECZENIA PRZED NIEUCZCIWYM WYKORZYSTANIEM OLEJÓW OPAŁOWYCH KORZYSTAJĄCYCH Z OPODATKOWANIA ZNACZNIE NIŻSZĄ STAWKĄ AKCYZY. W SYTUACJI GDY OŚWIADCZENIE NABYWCY ZAWIERA NIEPEŁNE LUB NIEPRAWDZIWE DANE, WŁAŚCIWE ORGANY NIE SĄ W STANIE ZWERYFIKOWAĆ, CZY DANY PODMIOT W RZECZYWISTOŚCI WYKORZYSTAŁ NABYTY OLEJ OPAŁOWY ZGODNIE Z PRZEZNACZENIEM, A TAKI JEST WŁAŚNIE CEL WSKAZANYCH REGULACJI.

ZASTOSOWANE W SPRAWIE PRZEPISY ROZPORZĄDZENIA NAKŁADAJĄ NA SPRZEDAWCĘ OLEJU OPAŁOWEGO OBOWIĄZEK POBIERANIA OD KUPUJĄCYCH OŚWIADCZEŃ W FORMIE OKREŚLONEJ PRZEPISEM PRAWA. DO SKORZYSTANIA Z OBNIŻONEJ STAWKI PODATKU AKCYZOWEGO UPRAWNIAJĄ SPRZEDAWCĘ TYLKO OŚWIADCZENIA KOMPLETNE, POZWALAJĄCE ZIDENTYFIKOWAĆ OSOBĘ NABYWCY. W SYTUACJI GDY OŚWIADCZENIA SĄ NIEPRAWIDŁOWE ALBO NIEPEŁNE, NIE MOŻNA UZNAĆ, ŻE SPRZEDAŻ OLEJU OPAŁOWEGO NASTĄPIŁA NA CELE GRZEWCZE, CZYLI ZGODNIE Z JEGO PRZEZNACZENIEM. UZYSKANIE OD NABYWCY DANYCH OKREŚLONYCH W ROZPORZĄDZENIU UMOŻLIWIA ORGANOWI CELNEMU JEGO WERYFIKACJĘ. BRAK STARANNOŚCI W TEJ MIERZE POWINIEN SKUTKOWAĆ UZNANIEM OŚWIADCZENIA ZA NIEPRAWIDŁOWE, A CO ZA TYM IDZIE - ORGAN CELNY MA PRAWO STWIERDZIĆ, ŻE SPRZEDAŻ OLEJU OPAŁOWEGO NASTĄPIŁA NA CELE INNE NIŻ OPAŁOWE.

NIE ULEGA WĄTPLIWOŚCI, ŻE USTAWODAWCA UZALEŻNIŁ ZASTOSOWANIE PREFERENCYJNYCH ZASAD OPODATKOWANIA OD OŚWIADCZENIA ODPOWIEDNIEJ TREŚCI, ZŁOŻONEGO PRZEZ NABYWCĘ OLEJU OPAŁOWEGO. W OCENIE SĄDU, WADLIWOŚCI MATERIALNEJ I FORMALNEJ TYCH OŚWIADCZEŃ NIE MOŻNA KONWALIDOWAĆ ŻADNYMI INNYMI ŚRODKAMI DOWODOWYMI, SKORO Z WOLI PRAWODAWCY TEN WŁAŚNIE DOKUMENT, SPEŁNIAJĄCY OKREŚLONE WYMOGI, MA SZCZEGÓLNE ZNACZENIE DOWODOWE. PONIEWAŻ PREFERENCJE PODATKOWE MAJĄ CHARAKTER WARUNKOWY, ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA ICH SPEŁNIENIE PONOSI PODATNIK, KTÓRY Z TYCH PREFERENCJI KORZYSTA. RYZYKO NIERZETELNOŚCI OŚWIADCZEŃ OBCIĄŻA PODATNIKA, KTÓRY WE WSZYSTKICH WĄTPLIWYCH PRZYPADKACH MOŻE ODMÓWIĆ SPRZEDAŻY OLEJU ZE STAWKĄ PREFERENCYJNĄ (POR. WYROK WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO WE WROCŁAWIU Z DNIA 10 MAJA 2006 R., SYGN. AKT L SA/WR 752/05, NIEPUBL., WYROK WSA W ŁODZI Z 8 KWIETNIA 2009 R., SYGN. AKT L SA/ŁD 1491/08).

NIE JEST ZATEM TRAFNE TWIERDZENIE STRONY, ŻE POZBAWIENIE PRAWA DO OBNIŻENIA PODATKU NASTĘPOWAĆ MOGŁO WYŁĄCZNIE W PRZYPADKU BRAKU OŚWIADCZEŃ, A NIE ZŁOŻENIA OŚWIADCZEŃ NIEKOMPLETNYCH, NIEPEŁNYCH. W OCENIE SĄDU NIEZŁOŻENIE OŚWIADCZENIA O JAKIM MOWA W § 4 UST. 5 ROZPORZĄDZENIA Z 2004 R., ORAZ W § 6 UST. 5 ROZPORZĄDZENIA Z 2003 R., SKUTKUJĄCE UTRATĄ PRAWA DO SPRZEDAŻY OLEJU OPAŁOWEGO NA PREFERENCYJNYCH ZASADACH NALEŻY UTOŻSAMIAĆ NIE TYLKO Z JEGO BRAKIEM, LECZ TAKŻE ZE ZŁOŻENIEM OŚWIADCZEŃ NIE ODPOWIADAJĄCYCH WYMOGOM USTANOWIONYM W PRZEPISACH OBU AKTÓW WYKONAWCZYCH. OBOWIĄZKIEM PODATNIKA SPRZEDAJĄCEGO WYROBY AKCYZOWE JEST POSIADANIE NIE JAKICHKOLWIEK OŚWIADCZEŃ NABYWCÓW, LECZ OŚWIADCZEŃ ZAWIERAJĄCE DANE WSKAZANE W PRZYTOCZONYCH REGULACJACH. POSIADANIE OŚWIADCZEŃ NIE POZWALAJĄCYCH ZIDENTYFIKOWAĆ NABYWCÓW WYROBÓW AKCYZOWYCH NALEŻY UZNAĆ ZA OKOLICZNOŚĆ RÓWNOZNACZNĄ Z ICH BRAKIEM, A TO W OCZYWISTEJ KONSEKWENCJI PROWADZI DO POZBAWIENIA PODATNIKA PRAWA SKORZYSTANIA Z PREFERENCYJNEJ STAWKI OPODATKOWANIA.

NALEŻY ZAUWAŻYĆ, ŻE W SYTUACJI, GDY OŚWIADCZENIA TE STANOWIĄ WARUNEK ZASTOSOWANIA PRZEZ SPRZEDAWCĘ PREFERENCYJNEJ STAWKI AKCYZY, A WIĘC DECYDUJĄ O UPRAWNIENIU DO STOSOWANIA OBNIŻONEJ STAWKI PODATKU, TO MAJĄ ONE CHARAKTER MATERIALNOPRAWNY. OZNACZA TO, ŻE WYMOGI FORMALNE TAKICH OŚWIADCZEŃ POWINNY BYĆ W CAŁOŚCI SPEŁNIONE NA DZIEŃ POWSTANIA OBOWIĄZKU PODATKOWEGO W AKCYZIE, A TYM SAMYM KONKRETYZACJI STAWKI PODATKOWEJ W TYM PODATKU. ZATEM BRAKI FORMALNE WYSTĘPUJĄCE W OŚWIADCZENIACH NA TEN DZIEŃ POWODUJĄ, ŻE OŚWIADCZENIA NIE SPEŁNIAJĄ WYMOGÓW OKREŚLONYCH PRZEPISAMI PRAWA, A CO ZA TYM IDZIE - NIE MOGĄ WYWOŁYWAĆ SKUTKÓW W SFERZE PRAWA MATERIALNEGO. W KONSEKWENCJI POZBAWIA TO PODATNIKA UPRAWNIENIA DO STOSOWANIA OBNIŻONEJ STAWKI PODATKU.

PODSUMOWUJĄC STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE TYLKO W PRZYPADKU WYPEŁNIENIA PRZEZ PODATNIKA OKREŚLONYCH WARUNKÓW BĘDZIE ON UPRAWNIONY DO SKORZYSTANIA ZE ZWOLNIENIA Z PODATKU AKCYZOWEGO BĄDŹ ZASTOSOWANIA OBNIŻONEJ STAWKI TEGO PODATKU. PRZEDMIOTOWE ZWOLNIENIE Z PODATKU AKCYZOWEGO, A OD 1 MAJA 2004 R., OBNIŻENIE STAWKI TEGO PODATKU MA BOWIEM ZASTOSOWANIE JEDYNIE W PRZYPADKU SPEŁNIENIA WSZYSTKICH WARUNKÓW, W TYM I WARUNKÓW DOTYCZĄCYCH OŚWIADCZENIA, KTÓRE WINIEN WYKAZAĆ PODATNIK. W SYTUACJI, GDY OŚWIADCZENIE NABYWCY ZAWIERA NIEPEŁNE LUB NIEPRAWDZIWE DANE, WŁAŚCIWE ORGANY NIE SĄ W STANIE ZWERYFIKOWAĆ, CZY DANY PODMIOT W RZECZYWISTOŚCI WYKORZYSTAŁ NABYTY OLEJ OPAŁOWY ZGODNIE Z PRZEZNACZENIEM, A TAKI JEST WŁAŚNIE CEL WSKAZANYCH REGULACJI.

SĄD NIE APROBUJE RÓWNIEŻ TWIERDZEŃ SKARŻĄCEJ, ŻE NIE BĘDĄC PODATNIKIEM PODATKU AKCYZOWEGO ZOSTAŁA ZOBOWIĄZANA DO JEGO UISZCZENIA POMIMO TEGO, ŻE PODATEK TEN ZOSTAŁ JUŻ ZAPŁACONY PRZEZ PRODUCENTA WYROBÓW AKCYZOWYCH, CZYM NARUSZONO ZASADĘ JEDNOFAZOWOŚCI PODATKU AKCYZOWEGO.

STATUS PODATNIKA PODATKU AKCYZOWEGO POZOSTAJE W ŚCISŁYM ZWIĄZKU Z WYKONYWANIEM CZYNNOŚCI OPODATKOWANYCH TYM PODATKIEM. NA GRUNCIE USTAWY Z 2004 R., ZASADA TA ZOSTAŁA WPROST WYRAŻONA W TREŚCI ART. 11 UST. 1, KTÓRY STANOWI, ŻE PODATNIKAMI AKCYZY SĄ OSOBY FIZYCZNE, OSOBY PRAWNE ORAZ JEDNOSTKI ORGANIZACYJNE NIEMAJĄCE OSOBOWOŚCI PRAWNEJ, KTÓRE DOKONUJĄ CZYNNOŚCI PODLEGAJĄCYCH OPODATKOWANIU. SZCZEGÓŁOWY WYKAZ TYCH CZYNNOŚCI ZOSTAŁ WSKAZANY W ART. 4 TEJŻE USTAWY, KTÓRY JAKO CZYNNOŚĆ OPODATKOWANĄ WSKAZUJE M.IN. SPRZEDAŻ WYROBÓW AKCYZOWYCH NA TERYTORIUM KRAJU. NA GRUNCIE USTAWY Z 1993 R., ZASADĘ TĘ MOŻNA WYWIEŚĆ Z KOLEI Z TREŚCI ART. 35 WSKAZUJĄCEGO NA PODMIOTY, NA KTÓRYCH CIĄŻY OBOWIĄZEK PODATKOWY W PODATKU AKCYZOWYM.

W STANIE PRAWNYM OBOWIĄZUJĄCYM PRZED DNIEM 1 MAJA 2004 R. (ZOB. ART. 34 UST. 1. ART. 35 UST. 1 PKT 3 I UST. 6 PKT 1A, ART. 35A, ART. 26 UST. 1 I UST. 3 ORAZ ART. 37 UST. 2 PKT. 1 USTAWY Z 1993 R.) OBOWIĄZEK PODATKOWY W ZAKRESIE AKCYZY CIĄŻYŁ NA SPRZEDAWCY WYROBÓW AKCYZOWYCH, ZAŚ OBOWIĄZEK PODATKOWY W PRZYPADKU OLEJÓW OPAŁOWYCH ORAZ OLEJÓW NAPĘDOWYCH JEŻELI SPRZEDAŻ DOTYCZY OLEJU ZABARWIONEGO NA CZERWONO I OZNACZONEGO ZNACZNIKIEM, PRZEZNACZONEGO NA CELE INNE NIŻ OPAŁOWE, POWSTAWAŁ DLA PODATNIKÓW SPRZEDAJĄCYCH TE WYROBY, Z CHWILĄ TEJ SPRZEDAŻY NA CELE INNE NIŻ OPAŁOWE. Z POWYŻSZEGO WYNIKA ZATEM, ŻE OPODATKOWANIU AKCYZĄ PODLEGAŁ NIE TYLKO PIERWSZY SPRZEDAWCA OLEJU OPAŁOWEGO ALE KAŻDY PODMIOT, KTÓRY DOKONUJĄC DALSZEJ ODSPRZEDAŻY OLEJU OPAŁOWEGO UCZYNIŁ TO NA CELE INNE NIŻ OPAŁOWE (NASTĄPIŁA ZMIANA PRZEZNACZENIA OLEJU).

SYTUACJA PRAWNA PODATNIKA PODATKU AKCYZOWEGO ZOSTAŁA INACZEJ UKSZTAŁTOWANA NA GRUNCIE USTAWY Z 2004 R. JAK TRAFNIE ZWRÓCIŁA NA TO UWAGĘ SKARŻĄCA, PODSTAWOWĄ ZASADĄ OBOWIĄZUJĄCĄ PRZY OPODATKOWANIU PODATKIEM AKCYZOWYM JEST ZASADA JEDNOKROTNOŚCI (JEDNOFAZOWOŚCI) OPODATKOWANIA. ZASADA JEDNOKROTNEGO OPODATKOWANIA PODATKIEM AKCYZOWYM ZOSTAŁA WYRAŻONA W ART. 4 UST. 5 USTAWY Z 2004 R. ZGODNIE Z TREŚCIĄ NINIEJSZEGO PRZEPISU OBOWIĄZEK PODATKOWY W AKCYZIE NIE POWSTAJE, JEŻELI OBOWIĄZEK PODATKOWY POWSTAŁ W ZWIĄZKU Z WYKONANIEM INNEJ CZYNNOŚCI DOKONANEJ NA WCZEŚNIEJSZYM ETAPIE OBROTU. NIEMNIEJ JEDNAK WARUNKIEM NIEOPODATKOWANIA KOLEJNO NASTĘPUJĄCYCH TRANSAKCJI JEST PRAWIDŁOWE ROZLICZENIE KWOTY NALEŻNEJ AKCYZY (ZADEKLAROWANIE LUB ZAPŁACENIE).

ROZUMIENIA ZASADY JEDNOFAZOWOŚCI PODATKU AKCYZOWEGO NIE MOŻNA JEDNAK POJMOWAĆ W TEN SPOSÓB, ŻE PODATEK AKCYZOWY MOŻE BYĆ UISZCZONY TYLKO NA JEDNYM ETAPIE OBROTU, W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE ZDANIEM STRONY ZOSTAŁ ON UISZCZONY PRZEZ PRODUCENTA WYROBÓW AKCYZOWYCH. ZASADA JEDNOFAZOWOŚCI OZNACZA BOWIEM, ŻE W SYTUACJI, GDY OBOWIĄZEK PODATKOWY POWSTAŁ W ZWIĄZKU Z WYKONANIEM JEDNEJ Z CZYNNOŚCI PODLEGAJĄCYCH OPODATKOWANIU TO OBOWIĄZEK TEN NIE POWSTAJE NA PODSTAWIE INNEJ CZYNNOŚCI PRZY CZYM, OBOWIĄZEK TEN NIE POWSTAJE O TYLE, O ILE KWOTA PODATKU AKCYZOWEGO ZOSTAŁ OKREŚLONA LUB ZADEKLAROWANA W NALEŻYTEJ WYSOKOŚCI. PODKREŚLENIA WYMAGA ZATEM, ŻE BRAK POWSTANIA OBOWIĄZKU PODATKOWEGO U KOLEJNYCH UCZESTNIKÓW OBROTU NIE JEST WYŁĄCZNIE KONSEKWENCJĄ TEGO, ŻE OBOWIĄZEK TEN POWSTAŁ NA PODSTAWIE JEDNEJ Z CZYNNOŚCI WYMIENIONYCH W ART. 4 UST. 1-3, WYKONANYCH PRZEZ INNEGO UCZESTNIKA OBROTU WYROBEM AKCYZOWYM. BRAK POWSTANIA OBOWIĄZKU PODATKOWEGO JEST BOWIEM UZALEŻNIONY OD ŁĄCZNEGO SPEŁNIENIA DWÓCH PRZESTANEK; PO PIERWSZE OBOWIĄZEK TEN POWSTAŁ W ZWIĄZKU Z WYKONANIEM JEDNEJ Z CZYNNOŚCI, A PO WTÓRE KWOTA PODATKU AKCYZOWEGO ZOSTAŁA OKREŚLONA W PRAWIDŁOWEJ WYSOKOŚCI. A CONTRARIO, JEŻELI KWOTA PODATKU NIE ZOSTAŁA OKREŚLONA W SPOSÓB PRAWIDŁOWY, TO NAWET W SYTUACJI, GDY OBOWIĄZEK PODATKOWY POWSTAŁ PO STRONIE PODATNIKA WYKONUJĄCEGO JEDNĄ Z CZYNNOŚCI WYMIENIONYCH W ART. 4 UST. 1-3 USTAWY Z 2004 R., NIE ZWALNIA TO INNEGO PODATNIKA DOKONUJĄCEGO INNEJ CZYNNOŚCI OPODATKOWANEJ, Z OBOWIĄZKU ZAPŁATY TEGO PODATKU.

ZATEM, JEŻELI PRODUCENT WYROBÓW AKCYZOWYCH NIE OKREŚLIŁ KWOTY AKCYZY W NALEŻYTEJ WYSOKOŚCI TO OBOWIĄZEK PODATKOWY SPOCZYWAĆ BĘDZIE NA SPRZEDAWCY WYROBU AKCYZOWEGO. OBOWIĄZEK PODATKOWY SPRZEDAWCY NIE POWSTAJE O TYLE, O ILE PRODUCENT ZAPŁACIŁ AKCYZĘ W PRAWIDŁOWEJ WYSOKOŚCI. POWYŻSZĄ ZASADĘ NALEŻY W PEŁNI ODNIEŚĆ DO SYTUACJI Z JAKĄ MAMY DO CZYNIENIA W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE, A MIANOWICIE DO SYTUACJI, GDY PRZEPISY PRAWA DOZWALAJĄ NA STOSOWANIE ULG W PODATKU AKCYZOWYM, POLEGAJĄCYCH NA ZAPŁACIE AKCYZY W NIŻSZEJ WYSOKOŚCI.

CO DO ZASADY W ODNIESIENIU DO SPRZEDAŻY OLEJU OPAŁOWEGO OBOWIĄZUJE STAWKA OKREŚLONA W ART. 65 UST. 1 USTAWY Z 2004 R. NA PODSTAWIE PRZEPISÓW ROZPORZĄDZENIA Z 2004 R., WPROWADZONO JEDNAK ULGĘ POLEGAJĄCĄ NA JEJ OBNIŻENIU. WARUNKIEM SKORZYSTANIA Z TEGO ZWOLNIENIA BYŁO JEDNAK UZYSKANIE ODPOWIEDNIEGO OŚWIADCZENIA OD NABYWCY BĘDĄCEGO OSOBĄ FIZYCZNĄ NIEPROWADZĄCĄ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ, O PRZEZNACZENIU OLEJU NA CELE OPAŁOWE. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM BRAK TAKIEGO OŚWIADCZENIA TRAKTOWAĆ NALEŻY JAKO UTRATĘ PRAWA DO SKORZYSTANIA Z ULGI, A WIĘC DO STOSOWANIA PRZY SPRZEDAŻY OBNIŻONEJ STAWKI PODATKU AKCYZOWEGO. W KONSEKWENCJI UZNAĆ NALEŻY, ŻE KWOTA PODATKU OKREŚLONA PRZEZ SPRZEDAWCĘ, WOBEC BRAKU TAKIEGO OŚWIADCZENIA, ZOSTAŁA OZNACZONA W SPOSÓB NIENALEŻYTY. TYM SAMYM W ODNIESIENIU DO TAKIEJ TRANSAKCJI AKTUALIZUJE SIĘ OBOWIĄZEK SPRZEDAWCY DO ZAPŁATY PODATKU W PRAWIDŁOWEJ WYSOKOŚCI TJ. W KWOCIE ODPOWIADAJĄCEJ STAWCE PODSTAWOWEJ, NIE OBJĘTEJ ZASTOSOWANĄ ULGĄ. OBOWIĄZEK PODATKOWY PODATNIKA SPRZEDAJĄCEGO OLEJ OPAŁOWY NIE POWSTAJE BOWIEM TYLKO WÓWCZAS, GDY ISTNIEJĄ WARUNKI DO ZASTOSOWANIA PREFERENCYJNEJ STAWKI PODATKU, A ZATEM GDY KWOTA AKCYZY JEST OZNACZONA W WYSOKOŚCI NALEŻNEJ, CZYLI ZGODNEJ Z ZASADAMI OKREŚLANIA WYSOKOŚCI TEGO PODATKU. W PRZYPADKU NATOMIAST, GDY NIE ZOSTAJĄ SPEŁNIONE WARUNKI DO SKORZYSTANIA Z ULGI TJ. SPRZEDAŻY NIE BĘDZIE TOWARZYSZYŁO ZŁOŻENIE STOSOWNEGO OŚWIADCZENIA O PRZEZNACZENIU OLEJU OPAŁOWEGO, PODATNIK NIE MA PODSTAW DO TEGO, ABY STOSOWAĆ PREFERENCYJNĄ STAWKĘ PODATKU. W TAKIEJ SYTUACJI JEST ZATEM OBOWIĄZANY DO ZASTOSOWANIA PODSTAWOWEJ STAWKI PODATKU AKCYZOWEGO I UISZCZENIA GO W NALEŻNEJ WYSOKOŚCI. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM NA SPRZEDAWCY, KTÓRY UTRACIŁ PRAWO DO STOSOWANIA ULGI SPOCZYWA OBOWIĄZEK ZAPŁATY PODATKU AKCYZOWEGO W KWOCIE STANOWIĄCEJ RÓŻNICĘ POMIĘDZY AKCYZĄ UISZCZONĄ PRZEZ PRODUCENTA, A NALEŻNĄ AKCYZĄ TJ. OBLICZONĄ Z UWZGLĘDNIENIEM UTRATY PRAWA DO STOSOWANIA PREFERENCYJNEJ STAWKI PODATKU.

REASUMUJĄC, DOPÓTY DOPÓKI SPEŁNIONE SĄ WARUNKI UPRAWNIAJĄCE DO STOSOWANIA ULGI, PODATEK JEST UWAŻANY ZA UISZCZONY W NALEŻNEJ WYSOKOŚCI. Z CHWILĄ UTRATY PRAWA DO STOSOWANIA ULGI, PO STRONIE SPRZEDAWCY POWSTAJE OBOWIĄZEK PODATKOWY W PODATKU AKCYZOWYM, ALBOWIEM ZASADA JEDNOFAZOWOŚCI PODATKU NIE OZNACZA LI TYLKO I WYŁĄCZNIE OBOWIĄZKU JEGO ZAPŁATY NA NAJWCZEŚNIEJSZYM ETAPIE OBROTU, LECZ WYRAŻA SIĘ W STWIERDZENIU, ŻE OBOWIĄZEK PODATKOWY U PODATNIKA WYKONUJĄCEGO INNE CZYNNOŚCI PODLEGAJĄCE OPODATKOWANIU NIE POWSTAJE WTEDY, GDY KWOTA AKCYZY ZOSTAŁA OKREŚLONA LUB ZADEKLAROWANA W NALEŻNEJ WYSOKOŚCI, CZYLI ZGODNEJ Z PRZEPISAMI USTAWY I ROZPORZĄDZENIA.

SŁUSZNIE ZATEM ORGANY PODATKOWE OBU INSTANCJI PRZYJĘŁY, ŻE SKARŻĄCA, WOBEC UTRATY PRAW DO STOSOWANIA ULGI W PODATKU AKCYZOWYM JEST ZOBOWIĄZANA DO ZAPŁATY AKCYZY W NALEŻNEJ WYSOKOŚCI.

SĄD NIE ZNAJDUJE RÓWNIEŻ PODSTAW DO UWZGLĘDNIENIA POZOSTAŁYCH ZARZUTÓW STAWIANYCH ZASKARŻONEMU ROZSTRZYGNIĘCIU. W SZCZEGÓLNOŚCI ZA NIEUZASADNIONY NALEŻY UZNAĆ ZARZUT NARUSZENIA WSKAZYWANYCH PRZEZ STRONĘ PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ.

PODNIESIONY PRZEZ SKARŻĄCĄ ZARZUT CO DO NIEPRAWIDŁOWEGO OZNACZENIA STRONY NIE STANOWI O WADLIWOŚCI ZASKARŻONEJ DECYZJI. ZAUWAŻYĆ NALEŻY, ŻE STRONĄ POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO BYŁA K.P. I TO DO NIEJ ADRESOWANE BYŁY DECYZJE ORGANÓW PODATKOWYCH, W OBU DECYZJACH ZOSTAŁA ONA OZNACZONA W SPOSÓB PRAWIDŁOWY, POPRZEZ WSKAZANIE JEJ Z IMIENIA I NAZWISKA ORAZ PODANIE NR NIP. W ŻADNYM WYPADKU NIE MOGŁO ZATEM BUDZIĆ WĄTPLIWOŚCI, DO KOGO KIEROWANE SĄ ROZSTRZYGNIĘCIA ORGANÓW PODATKOWYCH. OKOLICZNOŚCI TEJ NIE ZMIENIA FAKT, ŻE W SPOSÓB NIEPRAWIDŁOWY OZNACZONO NAZWĘ PROWADZONEJ PRZEZ SKARŻĄCĄ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ POPRZEZ OZNACZENIE JEJ JAKO "A" ZAMIAST "B". BŁĄD POLEGAJĄCY NA POMINIĘCIU JEDNEJ LITERY PRZY OZNACZENIU NAZWY PROWADZONEJ PRZEZ SKARŻĄCĄ DZIAŁALNOŚCI GOSPODARCZEJ NIE MOŻE ZATEM SKUTKOWAĆ STWIERDZENIEM, ŻE ZASKARŻONA DECYZJA ZOSTAŁA WYDANA W SPOSÓB WADLIWY. Z SYTUACJĄ BŁĘDU CO DO OSOBY BĘDĄCEJ STRONĄ MAMY DO CZYNIENIA WÓWCZAS, GDY POSTĘPOWANIE PODATKOWE JEST PROWADZONE PRZECIWKO OSOBIE INNEJ ANIŻELI PODATNIK, CHOCIAŻ NOSZĄCEJ TO SAMO IMIĘ I NAZWISKO. Z PRZEDŁOŻONYCH SĄDOWI AKT SPRAWY WYNIKA ZAŚ, ŻE DECYZJE PODATKOWE JAKO ZOBOWIĄZANĄ DO ZAPŁATY PODATKU WSKAZYWAŁY ZAWSZE K.P. (OSOBĘ FIZYCZNĄ). W SPRAWIE NIE ZACHODZI ZATEM BŁĄD CO DO OSOBY STRONY.

W OCENIE SĄDU W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE ORGAN PODATKOWY NIE NARUSZYŁ TAKŻE TREŚCI ART. 233 § 1 ORDYNACJI PODATKOWEJ POPRZEZ OGRANICZENIE SIĘ DO KONTROLI DECYZJI ORGANU PIERWSZEJ INSTANCJI. Z ANALIZY UZASADNIENIA ZASKARŻONEJ DECYZJI WYNIKA BOWIEM, ŻE ORGAN ODWOŁAWCZY, W OPARCIU O ZGROMADZONY MATERIAŁ DOWODOWY DOKONAŁ PREZENTACJI WŁASNEGO STANOWISKA, TAKŻE W KONTEKŚCIE PODNOSZONYCH PRZE STRONĘ ZARZUTÓW ODWOŁANIA. ORGAN WSKAZAŁ NA PRZEPISY PRAWA, KTÓRE LEGŁY U PODSTAW WYDANEJ DECYZJI, DOKONAŁ ICH WYKŁADNI ORAZ PRZEPROWADZIŁ WŁASNĄ OCENĘ MATERIAŁU DOWODOWEGO, A W KONSEKWENCJI WYDAŁ POWROTNA DECYZJĘ W TEJ SAMEJ SPRAWIE. FAKT, ŻE JEST TO DECYZJA O TREŚCI TOŻSAMEJ Z DECYZJĄ ORGANU I INSTANCJI ORAZ OPARTA NA TYCH SAMYCH DOWODACH NIE OZNACZA, ŻE DECYZJA ORGANU ODWOŁAWCZEGO OGRANICZAŁA SIĘ JEDYNIE DO KONTROLI ZASADNOŚCI ROZSTRZYGNIĘCIA DECYZJI PIERWSZOINSTANCYJNEJ.

REASUMUJĄC, PRZEPROWADZONE PRZEZ DYREKTORA IZBY CELNEJ POSTĘPOWANIE NIE NARUSZA W OCENIE SĄDU PRZEPISÓW ORDYNACJI PODATKOWEJ; W SZCZEGÓLNOŚCI TREŚĆ UZASADNIENIA ZASKARŻONEJ DECYZJI SPEŁNIA RÓWNIEŻ WYMOGI WSKAZANE W ART. 210 § 4 TEGOŻ AKTU. POWOŁYWANY PRZEPIS WYMAGA, BY UZASADNIENIE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWIERAŁO UZASADNIENIE FAKTYCZNE POLEGAJĄCE NA WSKAZANIU FAKTÓW, KTÓRE ORGAN UZNAŁ ZA UDOWODNIONE, DOWODÓW, KTÓRYM DAŁ WIARĘ ORAZ PRZYCZYN, DLA KTÓRYCH INNYM DOWODOM ODMÓWIŁ WIARYGODNOŚCI ORAZ UZASADNIENIE PRAWNE TJ. PRZYTOCZENIE PRZEPISÓW PRAWA WRAZ Z WYJAŚNIENIEM ICH ZNACZENIA W ODNIESIENIU DO OKOLICZNOŚCI KONKRETNEJ SPRAWY. SĄD UZNAŁ, ŻE UZASADNIENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI JEST NA TYLE CZYTELNE I WYCZERPUJĄCE, ŻE NIE MA WĄTPLIWOŚCI CO DO TEGO JAKICH USTALEŃ FAKTYCZNYCH DOKONAŁY ORGANY PODATKOWE OBU INSTANCJI I NA JAKICH DOWODACH OPARŁY SWOJE ROZSTRZYGNIĘCIA. ORGAN PRZYTOCZYŁ NADTO PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO I PROCESOWEGO, KTÓRE STANOWIŁY PODSTAWĘ WYDANIA DECYZJI, A WIĘC WYCZERPAŁ DYSPOZYCJĘ PRZYTOCZONYCH WYŻEJ PRZEPISÓW. W OCENIE SĄDU UZASADNIENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI JEST NA TYLE WYCZERPUJĄCE, ŻE POZWALA SKARŻĄCYM NA ODNIESIENIE SIĘ DO ZAWARTEJ TAM ARGUMENTACJI, A PRZEZ TO PODJĘCIE STOSOWNEJ OBRONY ORAZ POZWALA SĄDOWI NA DOKONANIE OCENY PRAWIDŁOWOŚCI ZAWARTYCH W DECYZJI USTALEŃ I ROZSTRZYGNIĘĆ.

REASUMUJĄC, ZDANIEM SĄDU FAKT, ŻE MATERIAŁ DOWODOWY ZEBRANY W SPRAWIE ZOSTAŁ ODMIENNIE OD WOLI PODATNIKÓW OCENIONY PRZEZ ORGANY PODATKOWE NIE ŚWIADCZY O NARUSZENIU ZASAD POSTĘPOWANIA PODATKOWEGO ZAWARTYCH W ORDYNACJI PODATKOWEJ. W OCENIE SĄDU PRZEPROWADZONE W SPRAWIE NINIEJSZEJ POSTĘPOWANIE NIE NARUSZYŁO PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA W STOPNIU MAJĄCYM ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. STĄD TEŻ, USTALONY W SPRAWIE STAN FAKTYCZNY UZNAĆ NALEŻY ZA PRAWIDŁOWY.

MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE ROZWAŻANIA WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU, NIE ZNAJDUJĄC PODSTAW DO UWZGLĘDNIENIA SKARGI ODDALIŁ JĄ NA MOCY ART. 151 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.).

DSZ