Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2389/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6123 Zasób geodezyjny i kartograficzny
Skarżony organ: Główny Geodeta Kraju
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Aneta Opyrchał po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2007r. na posiedzeniu niejawnym skargi S. O. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2006r., sygn. akt IV SA/Wa 1905/05 w przedmiocie zwrotu wniosku postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 23 sierpnia 2006r. (prawomocnym 23 września 2006r.), sygn. akt IV SA/Wa 1905/05, oddalił skargę S. O. wniesioną na postanowienie Głównego Geodety Kraju z [...] lipca 2005r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku.

S. O. pismem z 15 grudnia 2006r. wniosła "skargę o wznowienie i stwierdzenie nieważności wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 23 sierpnia 2006r., sygn. akt IV SA/Wa 1905/05. Podniosła, iż w sprawie nie była właściwie reprezentowana przez adwokata przydzielonego z urzędu, jako że ów pełnomocnik nie wystąpił o uzasadnienie wyroku.

Zarządzeniem z 11 stycznia 2007r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego - w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia tejże skargi -przez wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi, żądania uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Do wezwania załączono również treść przepisów art. 271 - 274 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej: P.p.s.a. (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm.) (regulujących ustawowe podstawy wznowienia), art. 277 - 278 P.p.s.a. (określających termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania) i art. 279 p.p.s.a. (normującego co powinna zawierać skarga o wznowienie postępowania). Wezwanie to, doręczone na adres wskazany w skardze, odebrał dorosły domownik 22 stycznia 2007r. (dowód: potwierdzenie odbioru - k. 13).

Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie z 30 stycznia 2007r., nadanej w urzędzie pocztowym - listem poleconym - 31 stycznia 2007r. (dowód: potwierdzenie nadania przesyłki poleconej nr [...] nadesłane na wezwanie Sądu - k. 17), wyjaśniła, iż ma [...] lat i problemy z poruszaniem się, nadto ukończyła pięć klas szkoły podstawowej i nie zna się na prawie. Jednocześnie sformułowała wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania.

Sąd zważył co następuje:

Instytucja wznowienia postępowania ma charakter wyjątkowy, gdyż dopuszcza możliwość obalenia prawomocnego orzeczenia sądowego, gdy zapadło ono z pogwałceniem bezwzględnie obowiązujących zasad prawa i jest rażąco sprzeczne z rzeczywistym stanem sprawy.

Skarga o wznowienie postępowania, o czym pouczono skarżącą, może być oparta na następujących podstawach:

przyczynach nieważności (art. 271 P.p.s.a.), tj. niewłaściwym składzie sądu, braku

zdolności sądowej lub procesowej strony, nienależytej reprezentacji lub pozbawienia strony

możności działania;

przyczynach restytucyjnych (art. 273 P.p.s.a.), do których należą: oparcie orzeczenia na

dokumencie podrobionym lub przerobionym, skazującym wyroku karnym, następnie

uchylonym; uzyskanie orzeczenia za pomocą przestępstwa; późniejsze wykrycie takich

okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik

sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu; późniejszym

wykryciu prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy;

- orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego, na podstawie

którego zostało wydane orzeczenie, z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą

(art. 272 P.p.s.a);

- z powodu przestępstwa, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym (art. 274 P.p.s.a.).

Wyliczenie tych przyczyn jest wyczerpujące co oznacza, że skarga o wznowienie nie może być oparta na przyczynie niewymienionej w ustawie.

Stosownie do art. 279 P.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania, oprócz wymogów przewidzianych w art. 46 P.p.s.a. dla pisma procesowego, powinna zawierać m. in. podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271 - 274 P.p.s.a. uzasadniają wznowienie w sprawie. Z kolei uzasadnienie podstawy wznowienia powinno polegać na dokładnym określeniu zarówno okoliczności wskazujących na istnienie powołanej podstawy wznowienia, jak i wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, jaki wywiera istnienie tych okoliczności.

Jak wynika z powyższego skarga o wznowienie postępowania wniesiona przez S. O. wymienionych warunków nie zawierała, w tej sytuacji wezwano skarżącą do jej uzupełnienia - w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania - pod rygorem odrzucenia wniesionej skargi. Wezwanie skarżąca odebrała 22 stycznia 2007r., zatem bieg ustawowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania rozpoczął się od dnia następnego po wymienionej dacie doręczenia, tj. 23 stycznia 2007r., a upłynął 29 stycznia 2007r. Skarżąca zaś 31 stycznia 2007r., czyli już po upływie siedmiodniowego terminu, bez jednoczesnego wniosku o jego przywrócenie, nadesłała pismo informujące, iż jest osobą w podeszłym wieku, schorowaną, nie znającą się na prawie oraz zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wznowieniowej.

Powyższe ustalenia dowodzą, iż skarżąca pismo z 30 stycznia 2007r. (nadane 31 stycznia 2007r.) wniosła po upływie siedmiodniowego terminu, będącego terminem ustawowym, a więc nie podlegającym skróceniu ani przedłużeniu. W zaistniałej sytuacji należało postanowić jak wyżej.

Stosownym jest także podkreślić, iż nawet gdyby skarżąca wniosła pismo z 30 stycznia 2007r. w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, to i tak jej skarga o wznowienie postępowania podlegałaby odrzuceniu z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi zgodnie z treścią wezwania. Skarżąca w odpowiedzi na wezwanie pomimo pouczenia m. in. o treści art. 271-274 i art. 279 P.p.s.a., poza wnioskiem o przywrócenie terminu, który wskazywałby, iż uchybiła terminowi do wniesienia skargi, nie przytoczyła podstawy wznowienia i jej uzasadnienia oraz żądania o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia.

Wobec nieuzupełnienia przez skarżącą braków formalnych skargi o wznowienie

postępowania w terminie ustawowym na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 276

P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji