Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 706/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-10-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Skarbowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 i § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 2 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi E. A. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lipca 2019 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] lipca 2019 r. E. A. wniósł m.in. skargę na postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego wskazane w rubrum orzeczenia. Uzasadniając skargę E. A. zwrócił uwagę na szereg uchybień, których dopuścił się w jego ocenie zarówno organ pierwszej, jak i drugiej instancji. Przede wszystkim wskazał na błąd w ustaleniach faktycznych w postaci szeregu uchybień prawno-materialnych poprzez złe działanie i rozumowanie organu odwoławczego. W jego ocenie przekazanie pism według właściwości wiąże się bezpośrednio z naruszeniem tajemnicy urzędowej. Treść ww. dokumentów nie była kierowana do informacji publicznej, a ponadto skarżący nie wyraził na takie działania zgody. Ponadto w ocenie strony organ pierwszej instancji stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego w banku [...] z [...] lutego 2019 r., nie wskazując przy tym zobowiązanemu dokładnie kiedy ten termin upłynął. Skarżący zwracał się do organu pierwszej instancji z wnioskiem o przesłanie szczegółowych informacji dotyczących ww. zajęcia ponieważ nie posiada w swojej dokumentacji żadnego pisma dotyczącego ww. zajęcia. Z uwagi na powołane wyżej okoliczności, w ocenie zobowiązanego, nie doszło do uchybienia terminowi do wniesienia odwołania w przedmiotowej sprawie ze względu na brak odpowiedzi organu, który nie dopełnił swoich obowiązków, co doprowadziło do przewlekłości postępowania. Ponadto organ I instancji oparł się jedynie na zebranym w sprawie (jak twierdzi skarżący - niepełnym) materiale dowodowym. Nie dołożył starań, aby przedmiotową sprawę wyjaśnić, ani nie zwrócił się do skarżącego w celu ewentualnego sprostowania okoliczności sprawy a zgodnie z art. 7a k.p.a., w przypadku wątpliwości, organ powinien rozstrzygać sprawę na korzyść strony.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie.

Z akt sprawy wynika, że pismem z [...] kwietnia 2019 r., skierowanym bezpośrednio do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P., podatnik wniósł skargę na: czynność egzekucyjną zajęcia z [...] marca 2019 r. innej wierzytelności pieniężnej, dokonanego w spółce [...] oraz czynność egzekucyjną zajęcia z [...] lutego 2019 r. wierzytelności z rachunku bankowego w [...] wnosząc jednocześnie o uchylenie tych czynności. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej po stwierdzeniu swojej niewłaściwości, zawiadomieniem z [...] kwietnia 2019 r., przekazał ww. skargę organowi pierwszej instancji celem załatwienia sprawy zgodnie z właściwością. Postanowieniem z [...] maja 2019 r., doręczonym skarżącemu w dniu [...] maja 2019 r., Naczelnik oddalił skargę w zakresie dotyczącym zajęcia rachunku bankowego w banku [...] z [...] lutego 2019 r. z uwagi na wniesienie jej po upływie terminu, a także oddalił skargę na zajęcie innej wierzytelności pieniężnej z [...] marca 2019 r. z uwagi na prawidłowość jej dokonania oraz odmówił uchylenia dokonanych czynności egzekucyjnych. Od powyższego postanowienia strona nie wniosła żadnych środków zaskarżenia.

Pismem z [...] czerwca 2019 r., skierowanym bezpośrednio do organu odwoławczego, skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia "odwołania od decyzji", tj. odwołania od zajęcia egzekucyjnego (zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego), o którym zawiadomiono skarżącego [...] lutego 2019 r. Zawiadomieniem z [...] czerwca 2019 r. organ drugiej instancji przekazał ww. pismo Naczelnikowi Urzędu Skarbowego, celem załatwienia sprawy zgodnie z właściwością.

Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] lipca 2019 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na czynność egzekucyjną w postaci zajęcia rachunku bankowego w banku [...]. dokonaną [...] lutego 2019 r. jednocześnie pouczył zobowiązanego o służącym od powyższego postanowienia zażaleniu. Strona nie wniosła żadnych środków zaskarżenia od powyższego postanowienia.

Sąd zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć taką sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy P.p.s.a.).

Powołany przepis statuuje zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Od postanowienia organu pierwszej instancji, jakim niewątpliwie jest Naczelnika Urzędu Skarbowego, wydanego w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi na czynności egzekucyjne przysługiwało skarżącemu prawo złożenia zażalenia w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. Tej treści pouczenie zawarte zostało w zaskarżonym postanowieniu. Pomimo prawidłowego doręczenia zaskarżonego postanowienia oraz zawartego w nim pouczenia o prawie jego zaskarżenia, skarżący nie skorzystał z przysługującego mu środka.

Natomiast z treści art. 52 p.p.s.a. wprost wynika, że przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być akt lub czynność, od których nie przysługuje już żaden określony w wyżej wymienionym przepisie prawa środek zaskarżenia, a zatem rozstrzygnięcia ostateczne, od których nie przysługuje środek zaskarżenia.

W związku z powyższym, skoro sąd administracyjny nie zastępuje orzekających w toku postępowania administracyjnego organów drugiej instancji, a jego działania nie mogą naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, skargę należało uznać za niedopuszczalną. W niniejszej sprawie w sposób nie budzący wątpliwości skarżący nie wyczerpał administracyjnego toku postępowania z uwagi na niezłożenie w wyznaczonym terminie zażalenia.

Wobec powyższego Sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.