Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 469/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-06-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia w wyniku wznowienia postępowania decyzji w sprawie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/Tomasz Świstak


UZASADNIENIE

Wojewoda Wielkopolski decyzją z dnia [...] 2015 r., nr [...] utrzymał w mocy, wydaną w wyniki wznowienia postępowania, decyzję Starosty P. z dnia [...] 2015 r., nr [...] którą orzeczono o:

- uchyleniu decyzji Starosty P. z dnia [...] 2012 r., znak: [...] w sprawie utraty przez J. G. prawa do zasiłku od dnia 21 grudnia 2012 r.;

- uchyleniu decyzji Starosty P. z dnia [...] 2013 r. znak: [...] w sprawie utraty przez J. G. statusu osoby bezrobotnej od dnia 1 lipca 2013 r.;

- utracie przez J. G. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku od dnia 27 sierpnia 2012 r. w związku z podjęciem zatrudnienia.

W skardze na powyższą decyzję Wojewody Wielkopolskiego, J. G. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy

Wstrzymanie wykonania zarówno zaskarżonego aktu, jak i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy stanowi w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym.

Z treści powołanego przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika nadto, iż przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania decyzji jest skonkretyzowane niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Obie te przesłanki (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków) są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, iż przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie.

Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to z kolei takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (patrz postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 8 sierpnia 2006 r. w sprawie sygn. II SA/Bk 352/06 oraz postanowienie WSA w Krakowie z dnia 5 marca 2009 r., w sprawie sygn. akt I SA/Kr 975/08, wszystkie orzeczenia dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Niezbędnym warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2012 r. o sygn. akt II FZ 805/11, z dnia 7 lutego 2011 r. o sygn. akt II FZ 18/11 i z dnia 18 sierpnia 2010 r. o sygn. akt II FSK 1843/10 dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl ).

Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. Strona skarżąca w żaden sposób nie uzasadniła swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w tym w szczególności nie wskazała w jaki sposób jej wykonanie rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślić należy, iż również Sąd z urzędu nie dopatrzył się zaistnienia w związku z wykonywaniem zaskarżonej decyzji niebezpieczeństwa wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyć należy, iż od 1 lipca 2013 r. skarżący nie posiadał już statusy osoby bezrobotnej a więc zaskarżona decyzja nie powoduje utraty przez niego ubezpieczenia zdrowotnego (art. 73 pkt 7 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych). Ponadto w przedmiotowej decyzji organ nie orzekł o obowiązku zwrotu, jako nienależnego pobranego, świadczenia dla osób bezrobotnych, a jedynie wskazał, iż kwestia ta może być przedmiotem odrębnego postępowania administracyjnego.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia

/-/ Tomasz Świstak