Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1275/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 8
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: art. 7,  art. 77
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz 26
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2007 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta [...] na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2007 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przekroczenie terminu przy wydawaniu pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] postanowieniem z [...] marca 2007r. wymierzył Prezydentowi Miasta K. karę w wysokości 30.500 zł za 61 dni zwłoki w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę dotyczącą zmiany konstrukcji dachu z adaptacją na cele mieszkalne na działce [...] w K. [...].

W postępowaniu zażaleniowym Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] maja 2007r. utrzymał w mocy postanowienie Wojewody powołując się na zapis art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego w brzemieniu po nowelizacji ustawą z dnia 16 kwietnia 2004r. (Dz. U. 93/04 poz. 888).

Podkreślając, że decyzja o pozwoleniu została wydana 8 grudnia 2003r. przy wniosku złożonym 4 sierpnia 2003r., organ odwoławczy stwierdził, iż prawidłowo wyliczono 126 dni od których należy odliczyć 65 dni przewidzianych w art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego na załatwienie sprawy, co w efekcie wskazuje, że o 61 dni przekroczony został termin wynikający z tego przepisu. Ten okres zwłoki przy stawce 500 zł kary za każdy dzień stanowi o łącznej kwocie kary 30.500 zł.

Skargę sądową na powyższe postanowienie złożył Prezydent Miasta K. domagając się jako uchylenia i zarzucając naruszenie art. 35 ust. 6 – 8 ustawy Prawo budowlane z 1994r.. Według skarżącego zarówno organ I instancji jak i organ odwoławczy nie odliczył okresów związanych z wydaniem postanowienia w przedmiocie usunięcia przez inwestora braków w dokumentacji w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. Okres oczekiwania na uzupełnienie wniosku przez wnioskodawcę o wymagane przepisami dokumenty stanowi okres niezawinionej przez organ zwłoki przy wydawaniu decyzji pozwolenia na budowę i winien być odliczany od ustawowego terminu przewidzianego do wydania decyzji. Podkreślając, że w przedmiotowej sprawie kompletny formalnie wniosek wpłynął 4 sierpnia 2003r., a 29 sierpnia 2003r. wydane zostało postanowienie dotyczące usunięcia nieprawidłowości w projekcie, co inwestor uczynił 29 września 2003r, Skarżący stwierdził, iż po odliczeniu okresu związanego z uzupełnieniem dokumentacji termin do wydania decyzji został przekroczony nie o 61 dni lecz o 29 dni.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga podlega uwzględnieniu.

Zgodnie z zapisem art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego, nie orzekając o istocie sprawy. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania czy przy wydawaniu decyzji administracyjnej organ nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.

Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia organów administracji orzekających w niniejszej sprawie stanowi art. 35 ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca Prawo Budowlane (Dz. U. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) Zgodnie z jego brzmieniem w przypadku, gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Stosownie zaś do punktu 6 i 7 cytowanego artykułu karę uiszcza się w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia, o którym mowa w ust. 6. Ponadto do terminu o którym mowa w ust. 6 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu.

Postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę wszczynane jest na żądanie strony, poprzez złożenie stosownego wniosku. Stosownie zatem do treści art. 61 § 3 k.p.a. dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej jest dniem wszczęcia postępowania w sprawie.

W każdym postępowaniu administracyjnym wszczynanym na podstawie przepisów kpa w początkowej fazie postępowania, w przypadku braków możliwych do usunięcia stosuje się wezwanie strony do usunięcia braków w wyznaczonym terminie 7 dni. Niewątpliwie okres niezbędny do usunięcia braków, wyznaczony stronie przez organ na podstawie art. 64 § 2 kpa podlega odliczeniu od ustanowionego w ustawie terminu 65 – dniowego (gdyż opóźnienie powstało z winy strony).

Przepis art. 35 ust. 6 cytowanej ustawy ma na celu zobowiązanie organu administracji do przedmiotowego pozwolenia bez zbędnej zwłoki w terminie zakreślonym przez ustawodawcę, ale jednocześnie zdyscyplinowanie inwestora do usunięcia zaistniałych nieprawidłowości pod rygorem odmowy jego wydania. Dokonując analizy akt sprawy, podzielić należy pogląd wyrażony w zaskarżonym orzeczeniu, iż Prezydent Miasta K. nie dochował terminów określonych w omawianym przepisie, tym samym zasadnym było nałożenie kary pieniężnej. Podkreślenia wymaga, że postępowanie prowadzone w trybie art. 35 ust. 6 Prawa budowlanego jest postępowaniem odrębnym od postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę. Organ wyższego stopnia ma obowiązek dokonywania kontroli co do przestrzegania przez właściwe organy ustawowego terminu zakończenia postępowania. W czasie tej kontroli dokonuje ustaleń tylko w tym zakresie na podstawie akt dotyczących pozwolenia na budowę. Ma również obowiązek wymierzania kary grzywny organowi, który w terminie nie wydał decyzji kończącej postępowanie. Jest to więc postępowanie szczególne podlegające przepisom, które obowiązują w czasie orzekania o karze za nieuzasadnioną zwłokę w załatwieniu sprawy.

Niewątpliwe jednak - i zgodzić się tu należy ze stanowiskiem skarżącego – okres oczekiwania na uzupełnienie przez wnioskodawcę wniosku o wymagane przepisami dokumenty, stanowi okres niezawinionej przez organ zwłoki przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu i winien on być odliczony od ustawowego terminu przewidzianego do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego ma zastosowanie w dalszych fazach postępowania, gdy organ po merytorycznej ocenie wniosku stwierdził, że strona nie dopełniła wszystkich obowiązków i nałoży postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości. Termin wyznaczonego dla strony nie wlicza się do okresu 65 dni.

W przedmiotowej sprawie po złożeniu przez stronę w dniu 4 sierpnia 2003r. wniosku , organ wydał postanowienie z dnia 29 sierpnia 2003r. dotyczące usunięcia przez inwestora braków w dokumentacji w trybie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, a zatem okres uzupełnienia jest okresem niezawinionej przez organ zwłoki przy wydawaniu decyzji, który winien być wzięty pod uwagę przez organ dokonujący kontroli terminowości przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę.

Z brzmienia art. 35 ust. 8 Prawa budowlanego wywieść należy, iż do terminu 65 dniowego z art. 35 ust. 6, nie wlicza się wszystkich tych okresów w których zarówno braki formalne jak i merytoryczne wniosku, nie pozwalają organom na skuteczne prowadzenie postępowania w sprawie.

Mając powyższe na uwadze zaskarżone postanowienie wydane z naruszeniem art. 7 i 77 kpa należało uchylić na podstawie art. 145 ust. 1 pkt 1c ustawy Prawo o postępowaniu przez Sądami administracyjnymi.