Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SO/Łd 27/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 0002
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 2, art. 55 par. 1, art. 154 par. 6, art. 200, art. 205 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 11 maja 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.), Sędzia WSA Barbara Rymaszewska, , Protokolant Pomocnik sekretarza Izabela Bielińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2016 roku sprawy z wniosku U. Z. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie skargi na bezczynność organu w sprawie wznowienia postępowania dotyczącego legalności zabudowy i nadbudowy schodów i rozbudowy garażu postanawia: 1. wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywnę w wysokości 1.000 (jeden tysiąc) złotych; 2. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. na rzecz U. Z. kwotę 196,95 (sto dziewięćdziesiąt sześć i 95/100) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. LS


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 18 lutego 2016 r. U.Z. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniosek w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku poz. 270 ze zm., cytowanej dalej jako "p.p.s.a.") o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w B. grzywny za nieprzekazanie jej skargi z dnia 17 grudnia 2015 r. na bezczynność w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją tego organu nr [...] z dnia [...]

W uzasadnieniu wniosku U.Z. wyjaśniła, że uzyskała w organie informację, że nie została nawet sporządzona odpowiedź na jej skargę.

Do wniosku strona załączyła kopię skargi z dnia 17 grudnia 2015 r. (data prezentaty organu).

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. nie udzielił odpowiedzi na wniosek U.Z..

W dniu 5 maja 2016 r. wpłynęła do tutejszego sądu skarga z dnia 17 grudnia 2015 r. wraz z odpowiedzią i aktami sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Natomiast w myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do tego obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Z komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2016 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2015 r. wynika, że przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2015 r. wyniosło 3899,78 zł (publik. M.P.2016.145).

Powołane wyżej przepisy przewidują zatem dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie grzywny: to jest stwierdzenie uchybienia terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na powody takiego stanu rzeczy. Natomiast, ustalając wysokość grzywny, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy, w tym między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ ciążącego na nim obowiązku. Należy też wskazać, że dopełnienie przez organ obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a., ale z uchybieniem terminu, nie skutkuje oddaleniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09 (www.cbois.nsa.gov.pl), podniesiono bowiem, iż skoro z art. 54 § 2 p.p.s.a. wynika obowiązek dochowania określonego terminu, to uchybienie tej powinności mieści się w "niezastosowaniu się do obowiązków", będących przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 tej ustawy. W istocie zatem przedmiot zaskarżenia określony w art. 55 § 1 p.p.s.a. obejmuje nie tylko zaniechanie przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, ale także zwłokę organu w dopełnieniu tej czynności.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. nie uczynił zadość wymogowi przekazania skargi do sądu w terminie 30 dni od daty jej otrzymania. Skargę U.Z. na bezczynność PINB w B. w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją tego organu nr [...] z dnia [...] doręczono organowi w dniu 17 grudnia 2015 roku. Zatem organ obowiązany był najpóźniej do dnia 18 stycznia 2016 roku przekazać sądowi przedmiotową skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Skarga wpłynęła do sądu dopiero w dniu 5 maja 2016 r., a więc z kilkumiesięcznym opóźnieniem.

Biorąc więc pod uwagę fakt, iż skarga wraz z niezbędnymi dokumentami nie została przekazana do sądu w terminie zakreślonym przepisem art. 54 § 2 p.p.s.a., celowym jest wymierzenie organowi grzywny w wysokości 1000 złotych. Co prawda głównym celem grzywny jest doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, jednak grzywna ta, ma stanowić również sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto, ma ona spełniać także funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości.

Mając na uwadze powyższe, sąd w oparciu o przepis art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. O kosztach postępowania rozstrzygnął na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a.

MR