Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 255/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-08-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 33 ust. 4 pkt 1
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
article: art. 145  par. 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędziowie Sędzia NSA Marek Gorski (spr.), Sędzia WSA Felicja Kajut, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Anna Zegan, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi D.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 13 maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

W dniu 8 lutego 2008 r. D. K. został zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w G. jako osoba bezrobotna. W piśmie z dnia 26 lutego 2008 r. wyżej wymieniony zgłosił brak gotowości do podjęcia pracy od dnia 26 lutego do dnia 25 marca 2008 r. W kolejnym piśmie złożonym 25 marca 2008 r. oświadczył, że w zawiązku z codziennymi zajęciami na kursie oficera wachtowego, na który uczęszcza od dnia 18 lutego 2008 r., nie jest w stanie zgłaszać się do Urzędu Pracy.

Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia 2 kwietnia 2008 r. orzekł o utracie przez D. K. statusu osoby bezrobotnej od dnia 26 lutego 2008 r., z powodu braku gotowości do podjęcia pracy powyżej 29 dni.

D. K. odwołał się od decyzji wskazując, że od kilku lat pracował jako marynarz kontraktowy. Nie zgłaszał się do Urzędu Pracy w określonych terminach, ponieważ w tym czasie uczestniczył w kursie oficera wachtowego.

Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia 13 maja 2008 r. nr [...] uchylił decyzję Prezydenta Miasta w całości i orzekł o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej od dnia 18 lutego 2008 r., z powodu braku gotowości do podjęcia pracy. W podstawie prawnej Wojewoda powołał art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 33 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 ze zm.).

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, aby posiadać status bezrobotnego trzeba wykazać się m.in. gotowością do podjęcia zatrudnienia. Tą gotowość Urząd Pracy ma obowiązek kontrolować poprzez wzywanie bezrobotnego do stawiennictwa w dowolnym terminie. Jedyny wyjątek od zasady gotowości do podjęcia zatrudnienia stanowi art. 75 ust. 3 ustawy. Przepis ten znajduje zastosowanie, gdy bezrobotny w okresie krótszym niż 30 dni przebywa za granicą lub pozostaje w innej sytuacji powodującej brak gotowości do podjęcia zatrudnienia.

Organ odwoławczy uznał, że D. K. przez cały okres trwania kursu oficera wachtowego nie był gotowy do podjęcia zatrudnienia. Tym samym już w dniu rozpoczęcia kursu tj. 18 lutego 2008 r. nie spełniał warunków określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 powyższej ustawy. Ponadto w sprawie nie ma zastosowania art. 75 ust. 3 ustawy, gdyż okres trwania kursu wynosił więcej niż 29 dni.

Zdaniem organu odwoławczego Prezydent Miasta błędnie określił utratę przez stronę statusu bezrobotnego w oparciu o oświadczenie z dnia 6 lutego 2008 r. Faktycznie z kolejnego pisma złożonego w dniu 25 marca 2008 r. wynika, że strona uczestniczyła w kursie oficera wachtowego od dnia 18 lutego 2008 r. i od tego dnia nie spełniała wymogów art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o przeciwdziałaniu bezrobociu i instytucjach rynku pracy. Dlatego też decyzja organu pierwszej instancji rażąco narusza normę prawną wywiedzioną z art. 33 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy.

Bez znaczenia prawnego pozostają inne okoliczności wskazane w odwołaniu, gdyż - zgodnie z art. 6 k.p.a. – organy mają obowiązek działać na podstawie prawa i tym samym nie mogą stosować dowolnie przepisów w zależności od swojego uznania. Urząd Pracy pomaga bezrobotnym wyłącznie w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 wskazanej ustawy, czyli gotowym do podjęcia pracy, którzy potwierdzają tą gotowość na wezwanie organu zatrudnienia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku D. K. stwierdził, że wskazanego przez organy oświadczenia z dnia 6 lutego 2008 r. nie składał. Od samego początku informował o zamiarze wzięcia udziału w kursie oficera wachtowego celem podwyższenia kwalifikacji. W Urzędzie Pracy wyznaczono mu wizytę w dniu 22 lutego 2008 r. i w tym dniu się zgłosił. Otrzymał wtedy ofertę pracy na stanowisku sprzedawcy i zgodnie z życzeniem pracodawcy złożył swoje CV. Odpowiedź od pracodawcy miał otrzymać w ciągu 30 dni.

Dalej skarżący wskazał, że w Urzędzie Pracy zgłosił swój brak gotowości do podjęcia pracy, jednak nie pamięta daty. W dniu 25 marca 2008 r. poinformował o braku możliwości zgłaszania się na wezwania do Urzędu Pracy, gdyż uczęszcza na kurs w godzinach pracy Urzędu. Nie oznaczało to braku gotowości do podjęcia pracy. Osobiście nie widział nic nadzwyczajnego w łączeniu nauki z pracą.

W jego odczuciu zaskarżona decyzja jest krzywdząca i oderwana od realiów życia.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. W odniesieniu do zarzutów skargi stwierdził, że uwzględniając czas trwania i godziny zajęć kursu skarżący de facto nie był gotowy do pojęcia pracy. Wojewoda podkreślił, że podejmowane przez bezrobotnych z własnej inicjatywy szkolenia nie usprawiedliwiają braku gotowości do pracy, gdyż szkolenie nie powinno kolidować z koniecznością poddania się przez bezrobotnego procesowi aktywizacji zawodowej poprzez poszukiwanie i podjęcie pracy. Skarżący nie został wysłany przez Urząd Pracy na wskazany kurs oficerski i nie otrzymał częściowego sfinansowania kursu. Co również istotne bezrobotny winien być gotowy do podjęcia pracy stale, a nie tylko w wybranych przez siebie godzinach.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 6 sierpnia 2008 r. skarżący podniósł, że zajęcia na kursie odbywały się w godzinach od 8 do 15, a Urząd Pracy wiedział o rozpoczęciu kursu, ponieważ ubiegał się o jego dofinansowanie. Okazał też swój wniosek z dnia 7 lutego 2008 r. o dofinansowanie kursu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie z § 2 tego artykułu kontrola jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeśli przepisy ustawy szczególnej nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 33 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy powiatowe urzędy pracy rejestrują bezrobotnych i poszukujących pracy oraz prowadzą rejestr tych osób.

Od momentu zarejestrowania na bezrobotnym ciążą określone obowiązki, przyznane ma też określone prawa.

Na wstępie należy zauważyć, iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zawarty jest błąd. Tak jak podnosi to skarżący, w aktach sprawy nie ma żadnego pisma z dnia 6 lutego 2008 r. Organ odwoławczy źle odczytał datę. Faktycznie pismo o braku gotowości do pracy w okresie od 26 lutego do 25 marca 2008 r., nosi datę 26 lutego 2008 r. Z innego pisma, okazanego na rozprawie, wynika również, że Powiatowy Urząd Pracy w G. wcześniej posiadał informację, iż skarżący ma zamiar uczestniczyć w kursie oficerskim.

Zgodnie z art. 75 ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy bezrobotny, który w okresie krótszym niż 30 dni przebywa za granicą lub pozostaje w innej sytuacji powodującej brak gotowości do podjęcia zatrudnienia, nie zostaje pozbawiony statusu bezrobotnego, jeżeli o zamierzonym pobycie lub pozostawaniu w sytuacji powodującej brak gotowości do podjęcia zatrudnienia zawiadomił powiatowy urząd pracy. Zasiłek za ten okres nie przysługuje. Ustawodawca w żaden sposób nie definiuje pojęcia "inna sytuacja powodująca brak gotowości do podjęcia zatrudnienia", a zatem posługując się wykładnią językową należy przyjąć, że może to być jakakolwiek sytuacja, np. choroba, wyjazd do innego miasta, kłopoty rodzinne czy też dokształcanie, która ogranicza gotowość bezrobotnego do pojęcia zatrudnienia. Oczywiście w związku z nieostrością tego pojęcia istnieje pewien margines sytuacji granicznych, które mogą być różnie interpretowane. W rozpatrywanej sprawie Sąd jest zdania, że uczęszczanie na kurs oficerski mieści się w dyspozycji wyżej cytowanego przepisu.

W konsekwencji należy uznać, że skarżący miał prawo do skorzystania z przywileju zgłoszenia braku gotowości do podjęcia pracy w związku z uczestnictwem w kursie. Sąd podkreśla, że jest to swego rodzaju przywilej i osoba bezrobotna ma swobodę w decydowaniu o tym, czy uczestnictwo w codziennym szkoleniu wpływa na jej gotowości do podjęcia zatrudnienia. Można sobie wyobrazić sytuację, że osoba bezrobotna, korzystająca prywatnie z tego typu kursu, w przypadku otrzymania oferty pracy zrezygnuje z kursu lub go przerwie przed upływem 30 dni.

Sąd uważa, że skarżący miał prawo zgłosić brak gotowości do podjęcia pracy na okres do 30 dni w związku z uczestniczeniem w kursie oficerskim. Błędne i pozbawione podstaw jest twierdzenie organu odwoławczego, że art. 75 ust. 3 ustawy nie ma zastosowania, ponieważ skarżący nie był gotowy do podjęcia zatrudnienia przez okres dłuższy niż 30 dni. Skarżący w piśmie z dnia 26 lutego 2008 r. zawiadomił o braku gotowości do pracy w dniach 26.02. – 25.03.2008 r. i dopiero w dniu 25 marca 2008 r. powiadomił o braku możliwości zgłaszania się w Urzędzie Pracy. Nie było to jednak zgłoszenie braku gotowości do pracy.

Jako dowolną należy przyjąć interpretację Wojewody [...], że skarżący nie był gotowy do pojęcia pracy z powodu uczęszczania na kurs od dnia 18 lutego 2008 r. i w związku z tym nie spełniał warunków określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Sąd zauważa, że skarżący jeszcze w dniu 22 lutego 2008 r. zgłosił się do Urzędu Pracy i potwierdził gotowość do podjęcia pracy.

Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza art. 33 ust. 4 pkt 1 i art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnieni i instytucjach rynku pracy.

Mając powyższe na względzie Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję.

Organ ponownie rozpatrujący sprawę jest zobowiązany uwzględnić powyższe rozważania, a także donieść się do ewentualnego stosowania art. 75 ust. 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.