Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 336/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2021-03-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 października 2020 r., sygn. akt II SA/Sz 336/20 oddalającego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji ustalającej opłatę za pobyt w Domu Pomocy Społecznej postanawia: przywrócić Skarżącej termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem wydanym i ogłoszonym w dniu 22 października 2020 r., na posiedzeniu jawnym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie zmiany decyzji ustalającej opłatę za pobyt w Domu Pomocy Społecznej.

Zawiadomienie o rozprawie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w trybie "zastępczym" na podstawie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W dniu 26 stycznia 2021 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik Skarżącej złożył wniosek o dostęp do akt sądowych.

W dniu 1 lutego 2021 r. (data nadania pisma) pełnomocnik oraz Opiekun prawny Skarżącej zwrócili się z wnioskami o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku, a także o sporządzenie uzasadnienia. W uzasadnieniu wniosków wyżej wymienieni powoływali się na okoliczność, że zawiadomienie o rozprawie wyznaczonej na dzień 22 października 2020 r. nie zostało doręczone pełnomocnikowi Strony, a o wydanym wyroku wyżej wymienieni dowiedzieli się w dniu 25 stycznia 2021 r. Opiekun prawny Skarżącej został o orzeczeniu poinformowany w ramach wywiadu z personelem DPS, o czym zawiadomił pełnomocnika. Na potwierdzenie faktu nieotrzymania przesyłki pełnomocnik powołał okoliczność, że podczas składania reklamacji (skargi) w tym samym dniu w urzędzie pocztowym na podstawie systemu operatora pocztowego przekazano mu ustnie informację, że przesyłka została omyłkowo zarejestrowana jako adresowana do innego lokalu użytkowego w biurowcu, w którym mieści się siedziba kancelarii pełnomocnika. Na dowód podjętych czynności do wniosku o wznowienie postępowania wyżej wymienieni dołączyli potwierdzenie złożenia reklamacji (skargi) i wyciągi z bilingów.

Zdaniem pełnomocnika, z powyższego wynika, że istnieje potwierdzenie, że nigdy nie otrzymał awiza w tej sprawie i doszło do naruszenia przepisu art. 73 § 2 i 3 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r., przez co pozbawiono Stronę możliwości działania - uczestnictwa w posiedzeniu jawnym i dokonania dalszych czynności procesowych.

W dniu 10 lutego 2021 r. do sądu wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika z załącznikiem w postaci pisma Poczty Polskiej z dnia 3 lutego 2021 r. rozpatrującego skargę na niedoręczenie przesyłki, z którego wynika, że przesyłka, była doręczana na adres ul. [...] w S., zamiast na adres kancelarii pełnomocnika ul. [...] w S., (dopisek Sądu: widniejący na kopercie). Nie ustalono przy tym czy i gdzie listonosz pozostawił zawiadomienie o nadejściu przesyłki. Ponadto Poczta podała, w odpowiedzi na wniosek pełnomocnika, że w wyniku sprawdzenia dokumentacji źródłowej we właściwym urzędzie pocztowym w okresie od 17 września do 1 października 2020 r. nie stwierdzono odbioru przez pełnomocnika żadnej przesyłki poleconej. Nadto, w tym czasie nie dokonano zwrotu ani jednej przesyłki poleconej z Jego adresu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 P.p.s.a.).

Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).

W myśl art. 87 § 5 P.p.s.a. we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Stosownie do treści art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

W rozpatrywanej sprawie przyczyna uchybienia terminu, jak wyjaśnił pełnomocnik Skarżącej, ustała w dniu 25 stycznia 2021 r., tj. w dniu powzięcia informacji przez pełnomocnika i Opiekuna Strony o wyroku z dnia 22 października 2020 r. Wniesiony w dniu 1 lutego 2021 r. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia został zatem złożony w ustawowym terminie.

Mając natomiast na uwadze treść oświadczenia pełnomocnika Skarżącej, zbieżnego w treści z pismem Poczty Polskiej rozpatrującym skargę (reklamację), należało przyjąć brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, albowiem ze wskazanego pisma wynika, iż nieotrzymanie korespondencji z zawiadomieniem o rozprawie nie miało związku z niezachowaniem należytej staranności przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu.

Z tych względów Sąd na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak na wstępie.