Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 393/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-12-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 175,  art. 178
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 29 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej B. C. i F. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 lipca 2017 r. sygn. akt II SA/Wr 393/17 o odrzuceniu skargi w części pochodzącej od B. C. w sprawie ze skargi B. C. i F. C. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Skarżący pismem z dnia 14 września 2017 r. (k. 37 akt) wnieśli o uchylenie postanowienia Sądu z dnia 28 lipca 2017 r., a następnie na wezwanie Sądu w piśmie z dnia 3 października 2017 r. (k. 93 akt) powtórzyli zarzuty wobec ww. postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Wniesione pismo – osobiście sporządzone i podpisane przez skarżących –należało zakwalifikować jako skargę kasacyjną, bowiem o charakterze pisma decyduje jego treść a nie tytuł (zob. postanowienie NSA z dnia 22 października 2015 r., sygn. akt I OSK 2660/15 – Orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie treść ww. pisma skarżących wskazuje, że strona skarżąca żąda uchylenia zaskarżonego postanowienia Sądu, a żądanie takie jest w realiach niniejszej sprawy i w świetle art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) właściwe dla skargi kasacyjnej.

Wskazać jednak należy, że zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej RP albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Natomiast jak Sądowi wiadomo, żadna ze skarżących osób nie jest adwokatem, radcą prawnym lub innym uprawnionym podmiotem, o którym mowa w art. 175 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, skoro wniesiona przez skarżących skarga kasacyjna okazała się niedopuszczalna, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Jednocześnie dodać wypada, że skarżącym przyznano prawo pomocy po wydaniu ww. postanowienia Sądu, a więc kwestia skutecznego zaskarżenia tego orzeczenia pozostaje w gestii zawodowych pełnomocników strony skarżącej (art. 177 p.p.s.a.).