Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 311/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-03-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, art. 184 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2016 r. w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 952/16 ze skargi S. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie. 2


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 października 2016 r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 952/16 odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając niebezpieczeństwem wywołania trudnych do odwrócenia skutków polegających na konieczności wykonania kosztownych robót budowlanych - zamurowania otworów okiennych w pomieszczeniach przeznaczonych na pobyt ludzi, a które w przypadku pozytywnego zakończenia sprawy będzie trzeba ponownie wykuć. Podkreślił, że nie zaistniały przesłanki z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - P.p.s.a., ponieważ skarżąca, powołując się na niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków, nie wskazała choćby szacunkowych kosztów wykonania decyzji.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła S. R., zaskarżając jej w całości i domagając się, na podstawie art. 188 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., jego uchylenia i rozpoznania wniosku o wstrzymanie, jako że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w sytuacji gdy w sprawie zachodzą przesłanki pozytywne, przy jednoczesnym braku przesłanek negatywnych do wstrzymania wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr[...] . W uzasadnieniu zażalenia skarżąca wskazała na swoją trudną sytuację finansową, podała, że utrzymuje się ze świadczeń z opieki społecznej w wysokości 604 zł, nie jest zatem w stanie ponieść dodatkowych wydatków opiewających na kwotę ponad 5000 zł koniecznych do wykonania robót polegających na zamurowaniu otworów okiennych, a następnie ponownego ich wykucia. Podniosła też, że zamurowanie okien spowoduje brak dostępu światła słonecznego do pokoju, w którym przebywa ciężko chory syn, a skarżąca - z uwagi na warunki lokalowe, nie ma możliwości przeniesienia go do innego pomieszczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zaskarżone postanowienie, mimo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu.

Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wniosek taki jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów wnoszącego skargę.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem (por. postanowienia NSA z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt II OSK 1898/09, z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 609/12, z dnia 29 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 116/12, [w:] CBOSA), przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji administracyjnej) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymanie wykonania dotyczy więc sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje zaskarżona decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] uchylająca decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] listopada 2015 r. nr[...] , którą nałożono na skarżącą obowiązek wykonania robót budowlanych mających na celu doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem samowolnie wybudowanego budynku mieszkalnego (zamknięcie zbiornika na nieczystości szczelną pokrywą i wykonanie odpowietrzenia oraz odprowadzanie wód opadowych z dachu budynku na teren własnej działki) i przekazująca temu organowi sprawę do ponownego rozpoznania. Wydanie zaskarżonej decyzji nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Zaskarżona decyzja jest wyłącznie decyzją procesową i wywołuje jedynie określone skutki procesowe – w postaci konieczności przeprowadzenia przez organ I instancji ponownego postępowania i wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast ewentualne wydanie rozstrzygnięć w przyszłości w wyniku ponownego rozpoznania sprawy nie stanowi podstawy do stwierdzenia zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie można też zgodzić się ze skarżącą, aby wykonanie zaskarżonej decyzji wiązało się z koniecznością zlikwidowania otworów okiennych w budynku mieszkalnym. Taki obowiązek nie został nałożony zaskarżoną decyzją, ani poprzedzającą ją decyzją organu I instancji, która została uchylona.

Z powyższych przyczyn orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.

-----------------------

3