Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1551/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: par. 3 ust. 1,3,4, par. 10 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 140 poz 1487
law: Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 maja 2004 r. w sprawie należności żołnierzy zawodowych za przeniesienia i podróże  służbowe

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Adam Lipiński, Sędziowie WSA - Stanisław Marek Pietras, - Janusz Walawski (spr.), Protokolant - Agnieszka Bieniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku osiedleniowego 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji, 2) określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości


UZASADNIENIE

Dowódca Sił Powietrznych, działając na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 86 ust. 1 i art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2008 r. Nr 141, poz. 892 z późn. zm.) oraz § 2 pkt 6 i 7, § 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 3 ust. 1 pkt 4 i § 9 pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 maja 2004 r. w sprawie należności żołnierzy zawodowych za przeniesienia i podróże służbowe (Dz. U. Nr 140, poz. 1487 z późn. zm.), w dniu [...] kwietnia 2009 r. wydał decyzję nr [...], którą odmówił przyznania R. K., pełniącemu zawodową służbę wojskową w Dowództwie Sił Powietrznych, prawa do zasiłku osiedleniowego w wysokości 250% najniższego uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego.

W uzasadnieniu decyzji organ podał m.in., iż uprawnienie do otrzymania przedmiotowego świadczenia wynika z art. 86 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych. Przepis ten stanowi, że żołnierzowi zawodowemu przeniesionemu do pełnienia zawodowej służby wojskowej w innej miejscowości albo skierowanemu do wykonywania zadań służbowych poza stałym miejscem pełnienia służby lub miejscem zamieszkania, przysługują należności za przeniesienia i podróże służbowe. Natomiast wysokość oraz tryb przyznawania należności za przeniesienia i podróże służbowe żołnierzom zawodowym, określono w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 maja 2004 r. w sprawie należności żołnierzy zawodowych za przeniesienia i podróże służbowe.

Organ wskazał, że w rozumieniu przepisów, dotyczących przeniesienia służbowego, z uwagi na specyfikę pełnienia służby poza granicami kraju, należy uznać, iż w odniesieniu do przedmiotowej sprawy, przeniesienie służbowe R. K. odbyło się pomiędzy JW. [...] w B., a Dowództwem Sił Powietrznych. W związku z tym przeniesieniem ww. przesiedlił się na pobyt stały z B. do S., z którego istnieje dogodne połączenie komunikacyjne z miejscowością pełnienia przez niego służby. Aktualnie jest on zameldowany wraz z członkami rodziny na pobyt czasowy w W. oraz posiada wraz z rodziną stały meldunek w S.

W ocenie Dowódcy Sił Powietrznych zaistniały w sprawie stan faktyczny, stosownie do § 9 pkt 3 przedmiotowego rozporządzenia uzasadnia odmowę przyznania wnioskowanego świadczenia.

Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, po rozpatrzeniu odwołania, na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, art. 86 ust. 1 w zw. z art. 104 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz § 3 ust. 1 pkt 4 i § 6 ust. 1 pkt 1, § 9 w zw. z § 2 pkt 5 i 7 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie należności żołnierzy zawodowych za przeniesienia i podróże służbowe, w dniu [...] lipca 2009 r. wydał decyzję nr [...] którą utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji podał, iż na podstawie § 2 ust. 1 pkt 4 przedmiotowego rozporządzenia, zasiłek osiedleniowy przysługuje żołnierzowi, który został przeniesiony służbowo. Wskazał jednocześnie, że pojęcie przeniesienia służbowego zostało zdefiniowane w § 2 pkt 4 tego rozporządzenia, jako wyznaczenie żołnierza zawodowego na stanowisko poza miejscowością stanowiącą siedzibę jednostki wojskowej lub wydzielonego pododdziału, w której żołnierz zajmował ostatnio stanowisko służbowe. Natomiast, zgodnie z § 9 powołanego rozporządzenia, zasiłku osiedleniowego nie przyznaje się żołnierzowi w sytuacji przeniesienia służbowego do miejscowości:

1) w której żołnierz lub jego małżonek posiada dom lub samodzielny lokal mieszkalny albo jest on zameldowany na pobyt stały,

2) pobliskiej lub do miejscowości, z której istnieje dogodne połączenie komunikacyjne,

3) pobliskiej miejscowości, o której mowa w pkt 1, albo istnieje dogodne połączenie komunikacyjne z miejscowością, o której mowa w pkt 1.

Zdaniem organu, przeniesienie służbowe odwołującego się do Dowództwa Sił Powietrznych nastąpiło w sytuacji, kiedy w dniu objęcia obowiązków – [...] sierpnia 2006 r. na stanowisku służbowym specjalisty, był on zameldowany wraz z małżonką na pobyt stały w S., do którego jest dogodne połączenie komunikacyjne, a miejscowość ta nie jest miejscowością pobliską (§ 2 pkt 5 rozporządzenia).

W ocenie organu, warunkiem otrzymania przedmiotowego świadczenia jest spełnienie dwóch przesłanek, tj. przeniesienia służbowego oraz zameldowania na pobyt czasowy ponad dwa miesiące w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej. Organ podniósł, że S. nie jest miejscowością pobliską, stąd odwołujący nie jest uprawniony do otrzymania zasiłku osiedleniowego.

Decyzja organu odwoławczego stała się przedmiotem skargi wniesionej przez R. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów sądowych.

We wniesionej skardze podniósł on, iż uzasadnienie zaskarżonej decyzji wynika z subiektywnej oceny stanu faktycznego, związanego z jego przeniesieniem służbowym, co miało decydujący wpływ na odmowę przyznania mu wnioskowanego świadczenia. Skarżący nie zgodził się z taką oceną oraz z przyjętą przez organ interpretacją przepisów na jego niekorzyść.

W odpowiedzi na skargę organ wnosi o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia.

Wyjaśnić również należy, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn, niż podniesione w skardze.

Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 maja 2004 r. w sprawie należności żołnierzy zawodowych za przeniesienia i podróże służbowe (Dz. U. Nr 140, poz. 1487 z późn. zm.), z tytułu przeniesienia służbowego żołnierzowi przysługują:

1) diety dla żołnierza i członków jego rodziny - za czas przejazdu i pierwszą dobę pobytu w nowym miejscu zamieszkania;

2) ryczałt na pokrycie kosztów przejazdu do nowego miejsca zamieszkania osób, o których mowa w pkt 1;

3) ryczałt z tytułu przeniesienia;

4) zasiłek osiedleniowy;

5) zwrot kosztów przewozu urządzenia domowego;

6) dodatek za rozłąkę.

Natomiast § 10 ust. 1 powołanego rozporządzenia stanowi, iż należności, o których mowa w § 3 ust. 1, 3 i 4 wypłaca się po objęciu przez żołnierza stanowiska służbowego w nowym miejscu pełnienia służby, na jego pisemny wniosek.

Jak wynika z akt sprawy, skarżący w dniu 10 marca 2009 r. złożył do Dowódcy Sił Powietrznych wniosek o wypłatę należności (zasiłku osiedleniowego) z tytułu przeniesienia służbowego.

Wniosek ten zawiera skreślenia i dopiski, co powoduje, iż nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie z jakiej i do jakiej miejscowości skarżący się przesiedlił.

Skoro żądanie skarżącego jest niewystarczająco precyzyjne, czy też niewłaściwie sformułowane, to obowiązkiem organu administracji publicznej, prowadzącego postępowanie, było wezwanie skarżącego (przed wydaniem decyzji) do usunięcia występujących braków lub nieścisłości w sformułowaniu żądania, z informacją o przyczynach prezentowanej oceny wniosku, w świetle obowiązującego prawa i pouczeniem o konsekwencjach takiego stanu rzeczy w razie niezastosowania się do wezwania organu.

Powyższego obowiązku organ nie dopełnił, co w konsekwencji doprowadziło do wydania decyzji z naruszeniem prawa.

Rozpoznając ponownie sprawę, organ zobowiązany jest do precyzyjnego ustalenia zakresu żądania skarżącego, a w szczególności do wyjaśnienia wszystkich okoliczności związanych ze zmianami miejsc pełnienia przez niego służby. Dopiero wówczas będzie możliwe wydanie decyzji, przesądzającej o prawie skarżącego do wypłaty, bądź odmowy wypłaty, spornej należności.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji wyroku.