Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 631/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Miasta Stołecznego W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 12/18 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi Miasta Stołecznego W. na postanowienie Wojewody M. z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 26 marca 2018 r. w sprawie VII SA/Wa 12/18 w sprawie ze skargi Miasta Stołecznego W. na postanowienie Wojewody M. z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, odmówił wstrzymania wykonania decyzji Prezydenta m.st.W. z [...] listopada 2016 r., nr [...].

W uzasadnieniu wskazano, że wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczy decyzji organu I instancji i nie należy do zakresu pojęcia tej samej sprawy, co zaskarżone postanowienie. Decyzja Prezydenta m. st. W. z [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oraz zaskarżone postanowienie stwierdzające, że odwołanie Biura Architektury i Planowania Przestrzennego m.st. W. od ww. decyzji jest niedopuszczalne, nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Zaskarżone postanowienie dotyczy kwestii proceduralnej i tego dotyczy sprawa administracyjna, natomiast decyzja organu I instancji dotyczy kwestii materialnoprawnych i jest odrębną sprawą administracyjną. Ocena prawidłowości zaskarżonego postanowienia ogranicza się wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów dotyczących podstaw dopuszczalności wniesienia odwołania od decyzji, której wstrzymania domaga się strona skarżąca. Postanowienie tego typu nie rozstrzyga o prawidłowości decyzji objętej odwołaniem, zamykając jednocześnie drogę do merytorycznego rozpatrzenia sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniosło Miasto Stołeczne W., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W uzasadnieniu wskazano, że wykonanie decyzji z [...] listopada 2016 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę powoduje rozpoczęcie budowy inwestycji, które spowoduje trudne do odwrócenia skutki oraz znaczne szkody po stronie skarżącego. Wstrzymanie wykonanie natomiast spowoduje czasową ochronę mienia znacznej wartości oraz nie dopuści do powstania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazano, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dokonał oceny, czy zrealizowanie inwestycji będzie skutkowało trudnymi do odwrócenia skutkami i czy spowoduje znaczne szkody. W przypadku zrealizowania inwestycji oraz uchylenia decyzji z [...] listopada 2016 r. ewentualne szkody wynikające z poniesionych nakładów oraz ewentualnych kosztów związanych z odwróceniem skutków zrealizowania inwestycji wystąpią zarówno po stronie inwestora, jak i po stronie właściciela nieruchomości, czyli skarżącego. Podkreślono, że skarga w sprawie VII SA/Wa 12/18 została wniesiona na postanowienie Wojewody M. nr [...] z [...] listopada 2017 r. dotyczące odwołania wniesionego przez Biuro Mienia Miasta i Skarbu Państwa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Istotnym jest, że Sąd I instancji rozpoznając wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta m.st.W. z [...] listopada 2016 r. miał obowiązek ustalić, czy zaskarżone postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania będąca przedmiotem wniosku może być zakwalifikowana jako wydana "w granicach tej samej sprawy" w kontekście sprawy ze skargi na postanowienie Wojewody M. z [...] listopada 2017 r. o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania. Dopiero bowiem pozytywne przesądzenie tej kwestii pozwoliłoby na rozważenie możliwości wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej.

Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym zwrot "w granicach tej samej sprawy" użyty w art. 61 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 27 czerwca 2000 r. sygn. akt FPS 12/99 oraz postanowienia NSA: z dnia 2 września 2009 r. sygn. akt II OZ 689/09; z dnia 14 września 2010 r. sygn. akt II GZ 246/10; z dnia 12 czerwca 2012 r. sygn. akt II FZ 441/12).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że pomiędzy zaskarżonym postanowieniem Wojewody M., a decyzją Prezydenta m.st. W., taka tożsamość spraw nie zachodzi. Przedmiotem skargi w sprawie VII SA/Wa 12/18 jest postanowienie Wojewody M. o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania. Wskazaną przez organ przyczyną stwierdzenia niedopuszczalności odwołania jest uznanie, że skarżący jest organem jednostki samorządu terytorialnego, który wydał decyzję administracyjną i w związku z tym nie jest podmiotem uprawnionym do zaskarżenia decyzji. Natomiast decyzja, której skarżący żąda wstrzymania dotyczy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zatem prawidłowo Sąd I instancji ustalił, że kwestia zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oraz kwestia stwierdzenia niedopuszczalności odwołania z powodów proceduralnych, nie zachowują tożsamości w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięcia i w sprawie VII SA/Wa 12/18 Sąd nie jest władny badać zgodności z prawem decyzji Prezydenta m.st.W. z [...] listopada 2016 r. Brak jest zatem tożsamości spraw w znaczeniu materialnym, co uzasadniało stwierdzenie, że decyzja z [...] listopada 2016 r. nie mogła być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w przedmiotowym postępowaniu. Wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie, toteż zaskarżone postanowienie wraz z zaprezentowaną w nim argumentacją należy uznać za prawidłowe.

Na marginesie należy wskazać, że skoro Sąd I instancji prawidłowo uznał brak tożsamości spraw, to brak jest podstaw do dokonywania analizy, czy zostały spełnione przesłanki z art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które mogłoby mieć znaczenie dopiero w przypadku pozytywnego ustalenia tożsamości tych spraw. Ponadto słusznie skarżący wskazuje, że Sąd I instancji błędnie ustalił, że skarga w sprawie VII SA/Wa 12/18 została wniesiona na postanowienie Wojewody M. nr [...] z [...] listopada 2017 r. dotyczące odwołania wniesionego przez Biuro Mienia Miasta i Skarbu Państwa, a nie Biuro Architektury i Planowania Przestrzennego m.st. W., nie mniej jednak nie wpływa to na prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu I instancji.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.