Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 166/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.216 i 141 § 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wojewody Śląskiego na postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Gl 718/10 w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi Gminy L. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 13 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Gl 718/10, po rozpoznaniu skargi Gminy L. , w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody Śląskiego z dnia [...] kwietnia 2010 r., w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną, w pkt 2 zasądził od Wojewody Śląskiego na rzecz skarżącej Gminy L. kwotę 2100 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Jak wskazał Sąd w uzasadnieniu wyroku, o kosztach postępowania, obejmujących wpis sądowy od skargi w kwocie 2000 zł, liczony od wartości przedmiotu sporu oraz wpis od uwzględnionego zażalenia na postanowienie z dnia 19 lipca 2010 r. w kwocie 100 zł, czyli łącznie 2100 zł, orzeczono na wniosek skarżącej Gminy zgodnie z art. 200, art. 202, art. 205 § 1 i art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.)

Na postanowienie Sądu zawarte w pkt 2 wyroku w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego zażalenie wniósł Wojewoda Śląski, w pierwszej kolejności zarzucając naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez nie zawarcie w treści uzasadnienia wyroku podstawy prawnej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania i jej wyjaśnienia oraz niezasadnego przyjęcie, że przedmiotem postępowania była należność pieniężna w związku z czym pobrano wpis stosunkowy a nie stały, w sytuacji, gdy z uzasadnienia skargi wynika, że skarżąca nie kwestionowała samej wysokości odszkodowania lecz podnosiła przede wszystkim nieprawidłowość ustalenia kręgu stron uprawnionych do jego otrzymania.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Za niezasadny należało bowiem uznać podniesiony w zażaleniu zarzut naruszenia przez Sąd art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez nie zawarcie w treści uzasadnienia wyroku podstawy prawnej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Jak wynika z uzasadnienia przedmiotowego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyczerpująco wskazał powód zasądzenia takiej a nie innej kwoty tytułem zwrotu kosztów postępowania, jako podstawę ich zasądzenia wskazując art. 200, art. 202, art. 205 § 1 i art. 209 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uzasadnienie w tej części wyroku odpowiada więc w pełni przepisowi art. 141 § 4 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 216 p.p.s.a.- Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Nie ulega wątpliwości, że w sprawie niniejszej przedmiotem zaskarżenia była właśnie należność pieniężna. Przedmiotem skargi Gminy L. była bowiem decyzja Wojewody Śląskiego z dnia [...] kwietnia 2010 r., w przedmiocie ustalenia i wypłacie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną. Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu należy natomiast zauważyć, iż dla przyjęcia, że przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna rozstrzygające znaczenie ma przedmiot zaskarżonej decyzji a nie treść skargi. Nie można zatem zgodzić się z wnoszącym zażalenie, iż Sąd w przypadku sprawy niniejszej był zobowiązany do badania intencji skarżącej, to jest czy jej zamiarem było kwestionowanie wysokości czy też zasadności ustalenia odszkodowania czy też inne kwestie związane z zaskarżoną decyzją, której przedmiotem jest należność pieniężna. W przeciwnym wypadku określenie czy wpis ma charakter stały czy też stosunkowy byłoby nadmiernie utrudnione, podlegałoby częstym sporom jako, że zależałoby od szczegółowej analizy skargi, którego wyniku nie można byłoby z pewnością przewidzieć. Tymczasem ustalenie wpisu od skargi to jest rozstrzygnięcie tego czy ma on charakter stały czy też stosunkowy powinno być na tyle przewidywalne, aby skarżący miał możliwość samodzielnego jego uiszczanie bez czekania na stosowne wezwanie Sądu. Mając powyższe na uwadze skoro przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej była należność pieniężna to prawidłowo pobrano również wpis stosunkowy od skargi oraz zasądzono w przedmiotowym wyroku o jego zwrocie od Wojewody Śląskiego uwzględniając również wpis od uznanego wcześniej zażalenia strony skarżącej.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.