Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 594/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2006-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne: Zatrudnienie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel /spr./ Sędziowie: Asesor WSA Kazimierz Maczewski Asesor WSA Joanna Wojciechowska Protokolant Aneta Kukla po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego o d d a l a skargę


UZASADNIENIE

J. C. złożyła w dniu [...] r. wniosek o przyznanie jej prawa do zasiłku przedemerytalnego. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Starosta, na podstawie art. 150a ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, odmówił przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego.

Od powyższej decyzji J. C. odwołała się podnosząc, iż w związku ze zmianą przepisów zwróciła się do urzędu pracy o ponowną weryfikację dokumentów w sprawie przyznania zasiłku przedemerytalnego. Wskazała, iż w [...] r. była na wypowiedzeniu z przyczyn dotyczących zakładu pracy, ale nie skorzystała z tej formy rozwiązania stosunku pracy, gdyż otrzymała złe informacje udzielone przez Urząd Pracy.

Wojewoda decyzją z dnia [...]r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, iż art.150a ust.1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz.U. Nr 99, poz.1001 z późn.zm. ) stanowi, iż prawo do zasiłku przedemerytalnego albo świadczenia przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001 r., przysługuje osobie, która do dnia 12 stycznia 2002 r. spełniała warunki do jego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 2.

Natomiast warunki nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego określone zostały w art. 37j ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Powyższy przepis stanowi, iż zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, jeżeli posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 30 lat dla kobiet i 35 lat dla mężczyzn (pkt 1), lub posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet i 30 lat dla mężczyzn, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (pkt 2).

A zatem osoby ubiegające się o przyznanie prawa do zasiłku przedemerytalnego winny spełniać do dnia 12 stycznia 2002 r. warunki wyżej określone, w tym również do uzyskania statusu bezrobotnego zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, co oznacza, że nie mogły być zatrudnione.

Z akt sprawy wynika, iż J. C. w okresie od [...] r. do

[...] r. była zatrudniona w [...] i rejestracji w Urzędzie Pracy dokonała w dniu

[...] r.

Biorąc zatem powyższą okoliczność pod uwagę organ stwierdził, iż J. C. nie spełnia wszystkich warunków określonych w art. 37j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, gdyż do dnia 12 stycznia 2002 r. nie posiadała statusu osoby bezrobotnej. Fakt posiadania przez stronę odpowiedniego okresu uprawniającego do zasiłku tj. ponad 30 lat pracy, nie może mieć wpływu na treść decyzji.

Powyższa decyzja została zaskarżona przez J. C. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Skarżąca wniosła o przyznanie jej zasiłku przedemerytalnego podnosząc, iż została wprowadzona w błąd przez urząd pracy.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje.

Zgodnie z art.1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) Sąd właściwy jest do kontroli działalności administracji publicznej w oparciu o kryterium zgodności z prawem.

Na podstawie art.3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. ) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje organów administracyjnych. Tak więc uchylenie decyzji administracyjnych przez Sąd następuje w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy.

W niniejszej sprawie Sąd nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Na wstępie należy zauważyć, że kwestia przyznania J. C. zasiłku przedemerytalnego była już przedmiotem rozpatrywania, w tym także przez sąd administracyjny. Stanowisko organów administracji i sądów administracyjnych zajęte

w rozstrzygnięciach było jednoznaczne. J. C. zgłosiła żądanie przyznania zasiłku przedemerytalnego w dniu [...] roku, a więc po uchyleniu art. 37j ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, nie można było więc rozpatrzyć jej wniosku w oparciu o nieobowiązujący przepis prawa. W uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lipca 2004 r. sygn.akt OSK 531/04 oddalającego skargę kasacyjną znalazło się także stwierdzenie: "Nie mogły również odnieść zamierzonego skutku wywody skargi kasacyjnej o brakach w postępowaniu dowodowym tj. nie ustaleniu, że w dniu [...] r. J. C. spełniała warunki do ubiegania się o zasiłek przedemerytalny a ponadto, że została wprowadzona w błąd co do warunków uzyskania świadczenia. Jeśli nawet pominąć, że w dniu

[...] r. J. C. pozostawała w stosunku zatrudnienia, wobec czego zbędne było prowadzenie tego rodzaju ustaleń, to rozstrzygnięcie sprawy nie wymagało dokonywania tego rodzaju ustaleń. Poza tym powoływanie się przez Skarżącą na wprowadzenie jej w błąd jest o tyle chybione, że okoliczności te nie mogą konwalidować negatywnych skutków prawnych związanych z uzyskaniem w odpowiednim czasie statusu bezrobotnego."

To stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w pełni podziela niniejszy skład orzekający.

Skarżąca do dnia [...] r. nie spełniła wszystkich warunków określonych w art.37j ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Dz.U. z 2001 r. Nr 6, poz.56 z późn.zm. )uprawniających do nabycia zasiłku przedemerytalnego – nie posiadała w tym okresie statusu osoby bezrobotnej, gdyż pozostawała w zatrudnieniu do dnia [...] r. W tej sytuacji pomimo, iż na podstawie art. 150a ust.1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( Dz.U. Nr 99, poz.1001 z późn.zm. ) wniosek J. C. o przyznanie zasiłku przedemerytalnego mógł być rozpatrzony na nowo, dla przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego konieczne było spełnienie do dnia 12 stycznia 2002 r. warunków do jego nabycia, wynikających z art.37j ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, w brzmieniu obowiązującym w dniu 31 grudnia 2001r.

Skoro skarżąca nie spełniła w zakreślonym terminie wszystkich warunków uprawniających do nabycia zasiłku przedemerytalnego, prawidłowo organy administracji publicznej odmówiły jej przyznania prawa do tego zasiłku, bowiem żadne powody – choćby bardzo uzasadnione – nie mogą spowodować odstąpienia od wymogów określonych przepisami prawa.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art.151 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. ) orzekł, jak w sentencji.