Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 216/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2007-12-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Ustanowiono pełnomocnika z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 258 par 2 pkt 7, art. 246 par 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. L., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z dnia [...] stycznia 2007r., nr [...], podjętą w przedmiocie nakazu rozbiórki pomieszczenia mieszkalnego, - postanawia – 1) zwolnić od kosztów sądowych w całości, 2) ustanowić dla E. L. adwokata.


UZASADNIENIE

E. L. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Wniosek ten złożono w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 216/07, dotyczącej skargi w.w na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Rozstrzygnięcie to wydano w sprawie nakazu rozbiórki pomieszczenia mieszkalnego.

Sprawa ze skargi E. L. została zakończona przed WSA w Rzeszowie na mocy wyroku z dnia 18 października 2007r. sygn. II SA/Rz 216/07, o oddaleniu skargi. Wyrok ten na dzień złożenia wniosku o prawo pomocy nie był orzeczeniem prawomocnym.

Sytuacja majątkowa i rodzinna E. L. została opisana w piśmie z dnia 13 listopada 2007r. a także we wniosku PPF. Z treści tych dokumentów wynika, że wnioskodawca i jego rodzina żyją bardzo skromnie. Skarżący i jego żona uzyskują dochody w renty. Zostały one podane w wysokości 1’631 zł. miesięcznie brutto. Wraz z E. L. i jego żoną żyje córka i zięć. Dzieci skarżącego nie pracują, są bezrobotni; uzyskują jedynie dochody ze świadczeń pomocy społecznej. Rodzina zamieszkuje w domu o powierzchni 117,5m². Poza tym, rodzina użytkuje nieruchomość rolną o pow. ok. 1,1 ha.

Stwierdzono, co następuje:

wniosek skarżącego dotyczy obu instytucji składających się na prawo pomocy tj. zwolnienia od kosztów oraz ustanowienia adwokata. Ze względu na tak zakreślone granice wniosku, E. L. powinien udowodnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Według treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.s.a.), przyznanie prawa w zakresie całkowitym jest możliwe jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania przed sądem. W sytuacji procesowej, w jakiej znajduje się E. L., koszty te obejmują wpis sądowy 250 zł. oraz wynagrodzenie przysługujące fachowemu pełnomocnikowi z tytułu sporządzenia skargi kasacyjnej.

Opisana w wniosku PPF sytuacja majątkowa i rodzinna E. L. udowodnia w sposób wystarczający brak możliwości pokrycia wiążących się z procesem kosztów. E. L. uiścił wpis należny od skargi w kwocie 500 zł. Jego sytuacja majątkowa sugeruje, że nie byłby w stanie podołać tym kosztom, które pojawiają się na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Poniesienie tych ciężarów przez stronę, przynajmniej w obecnej jej sytuacji, nie jest możliwe i odbiłoby się z uszczerbkiem na poziomie utrzymania rodziny.

Sąd bierze pod uwagę bieżące ciężary zakupu lekarstw, które przy uwzględnieniu dochodów E. L. i jego rodziny muszą być znaczne. Nie można też pominąć faktu, iż córka skarżącego i jej mąż pozostają na utrzymaniu wnioskodawcy. Strona wnioskującą wskazała, że osoby te są bezrobotne, a pod ich opieką znajduje się dwuletnia córka. Z tych powodów, nie przyznanie prawa pomocy mogłoby spowodować naruszenie konstytucyjnego prawa do sądu.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.s.a.