Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 138/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2019-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 I  par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Krupiński – spr. po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A s.r.o. z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 24 stycznia 2019 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych bez koncesji na automacie do gier postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Działający w imieniu A s.r.o. z siedzibą w [...] - adwokat M. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 24 stycznia 2019 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych bez koncesji na automacie do gier. Skarga z dnia 4 marca 2019 r., została wniesiona za pośrednictwem poczty w dniu 4 marca 2019 r., co potwierdza stempel na kopercie (por. k-9 akt sądowych).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, jako nieuzasadnioną.

Następnie, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 8 kwietnia 2019 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej - do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier hazardowych bez koncesji na automacie do gier, przez:

- podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi;

- złożenie do sprawy oryginału pełnomocnictwa procesowego lub jego wierzytelnego odpisu, obejmującego upoważnienie do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przez sądami administracyjnymi;

- wykazanie, stosownie do art. 29 P.p.s.a., że osoba podpisująca pełnomocnictwo jest umocowana do działania w imieniu skarżącej Spółki i w tym celu przedstawienie dokumentu potwierdzającego takie umocowanie np.: pełnego odpisu z KRS lub odpisu z KRS, aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa.

Powyższe wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - zwanej dalej: "P.p.s.a."

Przesyłka zawierająca wyżej opisane wezwanie została doręczona skutecznie w dniu 15 kwietnia 2019 r., o czym stanowi potwierdzeniu odbioru znajdujące się w aktach sprawy (por., k- 34 akt sądowych).

W dniu 23 kwietnia 2019 r. nadano za pośrednictwem poczty: pełnomocnictwo z dnia 4 marca 2019 r., udzielone przez prezesa zarządu skarżącej Spółki adwokatowi M. K. - do reprezentowania skarżącej w niniejszej sprawie, odpis skargi oraz przetłumaczony na język polski wypis z rejestru handlowego, ważny na dzień 9 lutego 2018 r.

Zarządzeniem z dnia 7 maja 2019 r., starszego referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu, pozostawiono wniosek skarżącej Spółki o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (por. akta sprawy i sygn. II SPP/Op 42/19).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z treścią art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W myśl natomiast art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wobec tego do skargi znajdują zastosowanie art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 P.p.s.a. W przepisach tych ustawodawca wprowadził wymóg podpisania skargi przez skarżącego albo jego przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a jeżeli skargę wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa, także dołączenia do niej pełnomocnictwa. Odczytywane łącznie regulacje zawarte w art. 37 § 1 i art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 P.p.s.a. mają na celu usunięcie wątpliwości, czy pismo zostało wniesione przez uprawnioną osobę. Na etapie wstępnego badania pisma procesowego brak pełnomocnictwa jest kwalifikowany jako brak formalny przy przyjęciu założenia, że udzielono pełnomocnictwa, a do pisma nie dołączono dokumentu potwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (por. H. Knysiak-Molczyk, Glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2005 r., II OZ 519/05, publik. OSP 2006/5/63; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 15 kwietnia 2014 r., I GSK 577/14 i 17 czerwca 2014 r., II GSK 1375/14).

W rozpoznawanej sprawie adwokat M. K., wnosząc skargę w imieniu skarżącej Spółki, nie podpisał jej, a także nie załączył do niej pełnomocnictwa do jej reprezentowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z tych względów wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, polegających na:

- nadesłaniu podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi;

- złożeniu do sprawy oryginału pełnomocnictwa procesowego lub jego wierzytelnego odpisu, obejmującego upoważnienie do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu lub przez sądami administracyjnymi;

- wykazanie, stosownie do art. 29 P.p.s.a., że osoba podpisująca pełnomocnictwo jest umocowana do działania w imieniu skarżącej Spółki i w tym celu przedstawienie dokumentu potwierdzającego takie umocowanie np.: pełnego odpisu z KRS lub odpisu z KRS aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skutecznie pełnomocnikowi w dniu 15 kwietnia 2019 r., a przesyłką pocztową nadaną w dniu 23 kwietnia 2019 r. (data stempla), przesłano do akt sprawy pełnomocnictwo z dnia 4 marca 2019 r., udzielające adwokatowi M. K. upoważnienie do wniesienia skargi w sprawie do tut. Sądu, w imieniu skarżącej Spółki. Doręczono także odpis podpisanej przez pełnomocnika skargi oraz wypis wraz z tłumaczeniem na język polski, z rejestru handlowego prowadzonego przez Sąd Miejski w [...] (pod nr [...]). Z wypisu i tłumaczenia wynika, że dane w nim zawarte są ważne na dzień 9 lutego 2018 r.

W ocenie Sądu, przedstawiony wypis z rejestru handlowego nie spełnia wymogu dokumentu potwierdzającego prawidłowe umocowanie dla pełnomocnika skarżącej Spółki, z uwagi na brak jego aktualności. Stosownie bowiem do art. 28 § 1 P.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 P.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 P.p.s.a.). Właściwe zastosowanie tych przepisów daje sądowi administracyjnemu pewność, że dana osoba jest rzeczywiście upoważniona do dokonania konkretnej czynności oraz stanowi gwarancję dla strony należytej reprezentacji w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jeżeli zatem stroną skarżącą jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna mająca zdolność sądową, tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, to do skargi należy dołączyć również dokumenty pozwalające na ustalenie, czy osoby wnoszące skargę były upoważnione do dokonania tej czynności w jej imieniu. Istotą takiego dokumentu jest wskazanie (określenie) podmiotu umocowanego do reprezentacji. W praktyce orzeczniczej sądów administracyjnych przejęto, że dokument ten powinien być zgodny z prawem i autentyczny. W przypadku spółki kapitałowej uznaje się, że jest to aktualny na dzień wniesienia skargi odpis z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FSK 615/06, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jak już wskazano na wstępie, to pełnomocnik strony skarżącej obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 P.p.s.a.). Warunek formalny w postaci załączenia do pisma pełnomocnictwa może być spełniony tylko w razie załączenia takiego dokumentu, z którego wynika skuteczne umocowanie osoby podającej się za pełnomocnika, do występowania w imieniu mocodawcy w danej sprawie. Tylko złożenie takiego dokumentu pełnomocnictwa może być ocenione jako dochowanie warunku formalnego (por. uchwała SN z dnia 27 listopada 2003 r,. sygn. akt III CZP 74/03, publik. OSNC 2005/1/6). Ponadto pojęcie pełnomocnictwa w sensie dokumentu należy rozumieć całościowo, jako komplet dokumentów niezbędnych do wykazania umocowania pełnomocnika do działania za mocodawcę. Zatem w przypadku złożenia pisma do sądu administracyjnego przez pełnomocnika osoby prawnej, ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 P.p.s.a., ale także dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa (art. 29 P.p.s.a.).

Z dokumentów nadesłanych w sprawie, w odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 kwietnia 2019 r. (k-33 akt) nie wynika, że osoba udzielająca pełnomocnictwa z dnia 4 marca 2019 r., w dniu podpisania dokumentu pełnomocnictwa była prezesem zarządu uprawnionym do samodzielnej reprezentacji Spółki. Z przedłożonego przez stronę wypisu z rejestru handlowego prowadzonego przez Sąd Miejski w [...], odpowiadającego odpisowi z polskiego rejestru przedsiębiorców KRS wynika bowiem, że wpisu Spółki do rejestru dokonano w dniu 13 stycznia 2017 r., dniem podjęcia funkcji prezesa Spółki przez M. L. był dzień 1 kwietnia 2017 r., a dane przedstawione w wypisie są aktualne na dzień 9 lutego 2018 r. Wskazana informacja pozwala jedynie na ustalenie osoby uprawnionej do reprezentowania skarżącej w okresie od dnia 1 kwietnia 2017 r. do dnia 9 lutego 2018 r., brak jest informacji co do aktualności tych danych na dzień udzielenia pełnomocnictwa, tj. 4 marca 2019 r. Zarządzenie z dnia 8 kwietnia 2019 r. precyzyjnie natomiast wskazywało, że Spółkę wzywa się do przedłożenia aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że w oparciu o informacje przedłożone przez stronę skarżącą oraz jej pełnomocnika do akt sprawy nie jest możliwe ustalenie osób upoważnionych do reprezentowania spółki w dacie udzielenia pełnomocnictwa występującemu w sprawie adwokatowi. Brak w powyższym zakresie nie został usunięty przez pełnomocnika skarżącej, pomimo uprzedniego wezwania do przedłożenia oryginału lub kopii odpisu pełnego z KRS skarżącej. Stwierdzić zatem należy, że pełnomocnik strony skarżącej w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi, nie uzupełnił ich.

Podkreślenia wymaga, że tut. Sądowi znana jest linia orzecznicza Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którą brak aktualnego odpisu z KRS nie jest podstawą do odrzucenia skargi z uwagi na jej brak formalny (por. postanowienie z dnia 21 czerwca 2019 r., sygn. akt II FZ 344/19, podobnie NSA w postanowieniu z dnia: 16 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 193/12; 14 maja 2019 r., sygn. akt II OZ 409/19, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednakże, w ocenie tut. Sądu wykazanie umocowania w dacie dokonania czynności procesowej jest konieczne, wobec możliwych zmian w składzie organu, czy też zmian w sposobie reprezentacji jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową (por. szerzej: postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2019 r., sygn. akt I FZ 101/19, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z powyższych względów nie można przyjąć, że wystarczające są informacje wynikające z dokumentów złożonych przez stronę skarżącą. Dotyczą one odległego okresu (od dnia 1 kwietnia 2017 r. do dnia 9 lutego 2018 r.), co przy zachodzących zmianach społeczno-gospodarczych może rodzić niepewność w zakresie aktualności sposobu reprezentacji skarżącej i skuteczności podjętych czynności na etapie wniesienia skargi, a w konsekwencji jej dopuszczalności.

Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3, zgodnie z którym skarga podlega odrzuceniu, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, Sąd orzekł o odrzuceniu skargi, jak w sentencji.