Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1549/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-05-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art.7, 77, 107 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1, lit.a i c
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , Sędzia WSA Monika Kramek (spr.), Sędzia WSA Artur Kuś, Protokolant specjalista Monika Gąsińska – Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2019 r. sprawy ze skarg M.sp. z o.o. z siedzibą w W. i B. sp. j. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz M.sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 997 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz B.sp. j. z siedzibą w W. kwotę 997 zł (dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] Prezydent [...] na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, w ramach prowadzonego na wniosek M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako: "skarżąca", "inwestor") postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na "budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze i garażami podziemnymi między ulicami [...] i [...], na działkach nr ewid. [...] (budynek) oraz [...] i [...] (balkony) z obrębu [...] w W.", nałożył na inwestora obowiązek usunięcia w terminie 60 dni braków w dokumentacji, które dotyczyły:

1. uzyskania i przedstawienia warunków technicznych, od właściwej jednostki organizacyjnej [...] (Biuro Mobilności i Transportu), dla umożliwienia realizacji zabudowy na terenie rezerwy komunikacyjnej budowy tunelu ulicy [...], w obszarze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oznaczonym symbolem [...], które określą podstawowe gabaryty przewidywanego tunelu, w tym: głębokość posadowienia spodu tunelu, minimalną głębokość posadowienia wierzchu tunelu, szerokość tunelu, przewidywaną wielkość drgań i inne warunki dla bezpiecznego zaprojektowania konstrukcji budynku nad planowanym tunelem,

2. uzyskania informacji od odpowiedniej jednostki organizacyjnej Miasta [...] jw. odpowiedzialnej za realizację inwestycji drogowych o przewidywanej technologii realizacji ulicy [...] na odcinku: od wlotu tunelu pod ulicą [...], przy skrzyżowaniu z ul. [...], do ul. [...], pod terenem objętym inwestycją (metodą odkrywkową, w tunelu lub inną),

3. zaprojektowania sposobu posadowienia i konstrukcji budynku w sposób umożliwiający późniejszą budowę tunelu ulicy [...] w określonej technologii jw.,

4. uzgodnienia zaprojektowanych rozwiązań konstrukcyjnych dla planowanej zabudowy przez uprawnioną jednostkę organizacyjną [...] jw. w zakresie spełnienia podanych warunków jw.,

5. w przypadku braku możliwości uzyskania warunków technicznych jw. lub braku uzgodnienia rozwiązań konstrukcyjnych dla zabudowy nad tunelem ulicy, przewidzieć inne możliwości korzystania z działki inwestycyjnej nr [...], zgodnie z zapisami m.p.z.p., w obszarze [...], według § 16 ust. 2 pkt 1 i § 19 ust. 7 obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu [...],

6. uzgodnienia przyjętych rozwiązań konstrukcyjnych i architektonicznych dla projektowanej inwestycji dla zapewnienia bezpieczeństwa funkcjonowania istniejącego kolektora ściekowego na terenie inwestycji przez gestora sieci, Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji w [...],

7. przedstawienia analizy możliwości zabudowy części działki sąsiedniej, o nr ewidencyjnym [...], (wg aktualnego podziału geodezyjnego dz. nr [...]) przewidzianej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego terenu Praga Centrum, łącznie z terenem inwestycji, działką o nr [...], pod zabudowę kubaturową, w ramach terenu oznaczonego w planie symbolem [...], w sposób zgodny z zapisami planu - w tym zachowanie tej samej wysokości zabudowy i spełnienia warunku intensywności zabudowy oraz możliwości zaprojektowania lokali mieszkalnych, z samodzielnym wejściem, spełniających wymagania warunków technicznych przy istniejącej szerokości części działki przewidzianej pod zabudowę jw. (określić szerokość części działki [...] w części terenu [...]),

8. dołączenia do opracowania projektowego rysunku projektu zagospodarowania terenu, w powiększonej skali, na którym podane wymiary i wielkości zostaną uczytelnione, zgodnie z § 9 i 10 Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z 25 kwietnia 2012 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 462 ze zm.) w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego,

9. uzupełnienia i skorygowania rysunku zagospodarowania terenu w zakresie naniesienia linii zabudowy zgodnie z rysunkiem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w obszarze otaczającym teren inwestycji, w pasie co najmniej 30 m (zgodnie z § 5 i § 6 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 21 lutego 1995 r. t.j. Dz. U. z 1995 r. Nr 25 poz. 133),

10. uzupełnienia rysunku planu zagospodarowania terenu, w zakresie:

- oznaczyć części nadwieszeń budynku (nad przejazdami od strony ulic [...] i [...] zgodnie z oznaczeniami wg Polskiej Normy PN-B-01027 Rysunek budowlany oznaczenie graficzne stosowane w projektach zagospodarowania terenu,

- opisać projektowaną wysokość budynku - podać ilości kondygnacji,

- podać charakterystyczne rzędne terenu: w narożnikach budynku, przy wejściach do budynku,

- podać procentowy spadek terenu w prześwicie między skrzydłami budynku,

- zwymiarować balkony nadwieszone nad pasami ulic,

11. dostarczenia projektu geotechnicznego dla planowanej inwestycji na podstawie art. 34 ust. 3 pkt 4 ustawy Prawo budowlane w zw. z § 7 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, z 25 kwietnia 2012 r. (Dz. U. z 2012 r poz. 463),

12. wyjaśnienia, czy projektowany 8-kondygnacyjny budynek w sąsiedztwie niższej, 3-kondygnacyjnej zabudowy przy ul. [...] i [...], nie spowoduje zakłócenia wentylacji grawitacyjnej w budynkach sąsiednich - określenie ewentualnego odziaływania na sąsiednią zabudowę, w razie potrzeby, opracowanie rozwiązania pozwalającego na zachowanie warunków właściwej wentylacji budynków sąsiednich jw. (podniesienie kominów po uzgodnieniu z właścicielem budynków i uzyskaniu prawa do dysponowania nieruchomością w tym zakresie),

13. podania sposobu odwodnienia wykopów i odprowadzenia wód w miejscach przegłębień fundamentów poniżej poziomu zwierciadła wód gruntowych,

14. w przypadku oddziaływania spowodowanego odwodnieniem wykopu na sąsiedniej nieruchomości tub odprowadzaniem wód, uzyskania pozwolenia wodnoprawnego,

15. dostarczenia decyzji lokalizacyjnej zarządcy drogi o zgodzie na nadwieszenie balkonów nad pasem drogowym ulicy [...] dla działki o nr ewidencyjnym [...] z obrębu [...] (załączone decyzje ZDM dotyczą działki o nr ewidencyjnym [...]),

16. przedstawienia opinii Biura Mobilności i Transportu Urzędu [...], ul. [...], W., o możliwości wykonania zjazdów do garaży podziemnych w projektowanym budynku z ulicy [...], przy realizacji drogi 2KDL między ulicami: [...] i [...], (przewidzianej w m.p.z.p. terenu [...] na części działki o nr ewidencyjnym [...]),

17. dostarczenia opinii Biura Mobilności i Transportu Urzędu [...] jw. dotyczącej rozwiązań komunikacyjnych dla projektowanej inwestycji w zakresie odbioru odpadów (pomieszczenia na gromadzenie odpadów w głębi zabudowy, znacznie oddalone od ulic),

18. uzupełnienia i wyjaśnienia w projekcie budowlanym przyjętych rozwiązań oraz podanych treści w opisie, w zakresie:

E - zapisów o działce nr [...] w pkt. 13 (realizacja ustaleń miejscowego planu zagospodarowanie przestrzennego),

- błędnego zapisu o zakazie budowy budynków na tunelem ulicy [...] przez okres 25 lat,

- określenia nazwy rysunku AS02,

- przedstawienia analizy przesłaniania i nasłonecznienia w odniesieniu do zaprojektowanego budynku przy ul. [...], na dz. o nr ewid. [...] (w projekcie załączono fragmenty rysunków z zatwierdzonego projektu budowlanego) i oceny oddziaływania projektowanej inwestycji na wskazana zabudowę,

- wyjaśnienia dostępu do komórek lokatorskich usytuowanych za "podwójnymi" stanowiskami postojowymi dla samochodów w garażu podziemnym,

- skorygowania podanej liczby miejsc postojowych dla samochodów - zaprojektowane dwa miejsca postojowe nie mają bezpośredniego dostępu,

- oznaczenia na rysunkach rzutów kondygnacji klas odporności ogniowej drzwi wejściowych do lokali,

- wyjaśnienia miejscowego zawężenia słupami konstrukcyjnymi, do -1,05 m, drogi ewakuacyjnej, korytarzy przy lokalach w osi "X",

- wyjaśnienia braku przewietrzania mieszkań 3-pokojowych, w narożach budynku,

- wyjaśnienia szerokości pomieszczenia na gromadzenie śmieci pod względem możliwości swobodnego wyjmowania pojemników na śmieci,

- zwymiarowania balkonów,

- zwymiarowania szerokości dziedzińca między skrzydłami budynku,

- zaprojektowania pomieszczeń sanitarnych dla lokali usługowych,

19. ponumerowania wszystkich stron projektu budowlanego i podania spisu treści z odpowiednimi numerami stron,

20. uzgodnienia projektów branżowych z rzeczoznawcą p.poż.

Decyzją z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] Prezydent [...] na podstawie art. 28, 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1232 ze zm. – dalej jako: "Prawo budowlane") odmówił inwestorowi M.Sp. z o.o. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla ww. inwestycji.

Według organu obowiązki z pkt od 1 do 5 postanowienia z dnia [...] lipca 2017 r. nie zostały uzupełnione – brak podania podstawowych warunków technicznych dla planowanego tunelu ulicy [...], brak określenia przewidywanej technologii robót, brak uzgodnienia rozwiązań projektowych z odpowiednią jednostką organizacyjną Miasta [...].

Organ wyjaśnił, że teren inwestycji, działka nr [...] zlokalizowana pomiędzy ul.

[...] i [...], znajduje się w obszarze, gdzie obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu [...] (Uchwała Rady [...] Nr [...] z dnia [...] października 2010 r.), Działka inwestycyjna znajduje się na terenie oznaczonym w planie miejscowym symbolem [...], teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i usług oraz tereny komunikacji. Przytaczając zapisy planu zawarte w § 19 ust. 7 i § 16 ust. 2 Prezydent wskazał, że zabudowa terenu nad tunelem ulicy [...], przed czasem jej realizacji, jest możliwa jedynie pod warunkiem zapewnienia późniejszej budowy tunelu ulicy, poprzez odpowiednie zaprojektowanie konstrukcji budynków. W tym celu należało ustalić warunki techniczne dla opracowania projektu konstrukcji budynków.

Na podstawie wydanych założeń i danych technicznych dla planowanego tunelu ulicy [...] oraz określenie przewidywanej technologii realizacji budowy tunelu należało opracować projekt konstrukcyjny zabudowy. Projekt ten powinien być uzgodniony przez uprawnioną jednostkę organizacyjną [...] w zakresie spełnienia podanych warunków. W ocenie Prezydenta w przypadku braku możliwości spełnienia powyższych warunków zabudowa nad tunelem projektowanej ulicy jest niedopuszczalna.

W związku z tym organ wyjaśnił, że inwestor wprawdzie dostarczył pismo Biura Polityki Mobilności i Transportu [...] z dnia 2 sierpnia 2017 r., z którego wynika, że obecnie nie jest możliwe podanie podstawowych parametrów tunelu z uwagi na brak ujęcia tej inwestycji w planach budowy, jednakże podany w piśmie jeden z rozważanych wariantów głębokości posadowienia tunelu (pod kolektorem ściekowym, zlokalizowanym na głębokości -7,78 m poniżej poziomu terenu), nie może być podstawą założeń projektowych. Wariant ten nie jest potwierdzony, jako przyjęty do realizacji, nie określa też pozostałych danych technicznych tunelu.

Organ wyjaśnił, że inwestor dołączył w ramach uzupełnień również inne pisma różnych jednostek tj.:

1. pismo Biura Drogownictwa i Komunikacji z dnia 9 listopada 2016 r. do Dyrektora Biura Architektury i Planowania Przestrzennego, z którego wynika, że "inwestor planując zabudowę nad tunelem, wyprzedzająco w stosunku do realizacji trasy tunelu powinien spełniać warunki zapisane w ustaleniach planu...Dotychczas nie została opracowana dokumentacja techniczna dla proj. ul. [...], a brak ww. inwestycji w Wieloletniej Prognozie Finansowej [...] na lata 2017-2045 nie pozwala również na przystąpienie do wykonywania takiej dokumentacji",

2. pismo Biura Architektury i Planowania Przestrzennego, Wydział Architektoniczno-Budowlany z dnia 2 marca 2017 r. do inwestora z zapisem o zakazie realizacji zabudowy do czasu realizacji tunelu ul. [...] i zapisem o dopuszczeniu zabudowy wyprzedzająco pod warunkiem, że konstrukcja budynków będzie uwzględniała możliwość późniejszej realizacji trasy pod budynkami,

3. pismo Zarządu Miejskich Inwestycji Drogowych z dnia 16 sierpnia 2017 r. do inwestora M.Sp. z o. o: "Jednocześnie z uwagi na fakt, że przebieg tunelu w ul. [...] został objęty ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zasadnym jest uzgodnienie lokalizacji planowanej przez Państwa inwestycji z Biurem Polityki Mobilności i Transportu [...]".

Dalej Prezydent wyjaśnił, że w opracowaniu projektowym inwestora założono realizację tunelu pod kolektorem ściekowym, zlokalizowanym na głębokości 7,78 m pod poziomem terenu, bez uwzględnienia pozostałych uwarunkowań technicznych (wymiary tunelu, wielkość i rodzaj obciążeń, wielkość drgań, warunki gruntowo-wodne i inne dane dla określenia realizacji tunelu i określenia jego oddziaływań z projektowaną zabudową). Wskazał również, że projekt budowlany zawiera "Opinię Poprojektową" sporządzoną przez mgr inż. A. B., rzeczoznawcę budowlanego, z której wynika, że konstrukcja budynków będzie uwzględniała możliwość późniejszej realizacji trasy pod budynkami.

Konkludując organ stwierdził, że ponieważ brak jest określonych warunków technicznych dla budowy planowanego tunelu ulicy [...], to projektowana zabudowa nie może ograniczać swobody wyboru wariantu konstrukcji i technologii budowy tunelu. Głównym bowiem ustaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu Praga Centrum dla terenu planowanej inwestycji jest zakaz zabudowy nad projektowanym tunelem ulicy [...] (rezerwa komunikacyjna do 2025 r.). Zabudowa dopuszczona jest tylko w szczególnym wypadku tj. gdy inwestor udowodni, że inwestycja nie przeszkodzi w późniejszej realizacji tunelu. Jednakże przesłanki wydania pozwolenia na zabudowę nad planowanym tunelem ulicy nie zostały spełnione.

Pozostałe warunki zawarte w postanowieniu 14 lipca 2017 r. organ uznał za spełnione za wyjątkiem pkt 16 i 17. Nie dostarczono bowiem opinii Biura Mobilności i Transportu Urzędu [...], o możliwości wykonania zjazdów z ulicy [...] do garaży podziemnych w projektowanym budynku, przy jednoczesnej realizacji drogi 2KDL, jak i opinii dotyczącej zaprojektowanych rozwiązań komunikacyjnych w zakresie obsługi pojazdów do odbioru odpadów z projektowanego budynku.

Odwołanie od tej decyzji wniosła M.Sp. z o.o. zarzucając:

1) rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest:

a) błędną wykładnię ustaleń § 19 ust. 7 oraz § 16 ust. 2 pkt. 2) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...], przyjętego Uchwałą Rady [...] Nr [...] z dnia [...] października 2010 r.,

b) błędną wykładnię ustaleń § 5.5.3. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, poprzez uznanie w Ad. 7) uzasadnienia decyzji, że projekt budowlany nie spełnia wymagań tego przepisu.

2) rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.:

a) art. 8 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w oderwaniu od zasady pogłębiania zaufania obywateli wobec organów administracji oraz odstąpienie przez organ I Instancji bez uzasadnionej przyczyny od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym,

b) art. 6 i art. 7b) k.p.a poprzez brak współdziałania organów administracji publicznej w zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy w szczególności zignorowanie przez organ I Instancji stanowiska, przyjętego przez Biuro Polityki Mobilności i Transportu Urzędu Miasta [...] z dnia 2 sierpnia 2017 r., a wręcz bezzasadne wkraczanie w kompetencje innego organu administracji publicznej, co doprowadziło do obarczenia inwestora ujemnymi konsekwencjami braku wytycznych i danych projektowych tunelu;

c) art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wnikliwego zbadania stanu faktycznego i prawnego, skutkującyiprzyjęciem błędnych ustaleń faktycznych i prawnych,

d) błędne wezwanie Inwestora do uzupełnienia braków w oparciu o treść art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego do dostarczenia zaktualizowanej opinii Biura Polityki Mobilności i Transportu, dotyczącej możliwości wykonania zjazdów z ulicy [...] do garaży podziemnych w projektowanym budynku przy jednoczesnej realizacji drogi 2KDL, oraz uznanie za niewystarczającą opinię Inżyniera Ruchu z dnia 17 stycznia 2017 r. złożoną przez Inwestora pismem z dnia 21 grudnia 2017 r. dokonane w pkt. Ad. 16 uzasadnienia,

e) błędne wezwanie inwestora do uzupełnienia braków w oparciu o treść art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego do dostarczenia opinii Biura Polityki Mobilności i Transportu, dotyczącej zaprojektowanych rozwiązań komunikacyjnych dla inwestycji w zakresie obsługi samochodów do odbioru odpadów do projektowanego budynku oraz uznanie za niewystarczające wyjaśnienia inwestora w tym zakresie dokonanego w piśmie z dnia 21 grudnia 2017 r. w którym uzupełniono projekt o wskazanie miejsca postoju samochodu do odbioru odpadów, dokonane w pkt. Ad. 17 uzasadnienia decyzji,;

f) naruszenie art. 10 § 1 w zw. z 79a § 1 k.p.a. poprzez pominięcie w zawiadomieniu o zebraniu dowodów i uzgodnień z dnia 15 stycznia 2018 r. informacji o nieuzupełnieniu warunków wskazanych w Ad. 13 i 14 uzasadnienia decyzji, co doprowadziło do pozbawienia skarżącej możliwości uzupełnienia tych braków, i wypowiedzenia się w tym zakresie, a tym samym ograniczenia prawa strony do aktywnego udziału w postępowaniu;

g) błędne wezwanie inwestora do uzupełnienia braków w oparciu o treść art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego tj. uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego lub zgody na odprowadzenie wód do sieci MPWiK dokonane w Ad. 14 uzasadnienia decyzji, podczas gdy zastosowane przez skarżącą rozwiązania w inwestycji nie spowodują tworzeni się leja depresyjnego - obniżenia zwierciadła wód gruntownych, a tym samym nie są wymagane pozwolenia wodnoprawne.

Decyzją z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu odwołując się do treści art. 35 ust. 1 i ust. 3 Prawa budowlanego Wojewoda uznał za słuszne stanowisko organu I instancji, że inwestor nie wywiązał się z obowiązków wynikających z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wskazał, że działka nr [...] (budynek) oraz działki nr [...] i [...] (balkony), na których planowana jest inwestycja, znajdują się na terenie oznaczonym symbolem [...], dla którego miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego terenu [...] ustala jako przeznaczenie terenu tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i usług oraz teren komunikacji. Dodatkowo w § 19 ust. 7 planu ustalono w sekcji: "Warunki zabudowy i zagospodarowania terenu oraz zasady ochrony i kształtowania ładu przestrzennego" dla terenu [...] "realizację ulicy projektowanej [...] jako ulicy zbiorczej w tunelu pod kwartałami zabudowy miejskiej, zgodnie z ustaleniami § 24 ust. 3, § 16 ust. 2, § 8 ust. 5". Co więcej, w sekcji: "Warunki tymczasowego zagospodarowania" ustalono zakaz realizacji zabudowy do czasu realizacji tunelu. W ocenie Wojewody zapis ten jednoznacznie priorytetyzuje budowę ul. [...] względem pozostałych inwestycji.

Wojewoda podkreślił, że ustalenia zawarte w sekcji "przeznaczenie terenu" jako normy interpretacyjne o charakterze ogólnym, nie mogą być odczytywane samodzielnie bez odniesienia ich do szczegółowych unormowań dotyczących danego terenu. Ustalenia planu należy bowiem traktować całościowo z uwzględnieniem warunków szczegółowych do kwartału, na którym została zaprojektowana inwestycja. Dalej wyjaśnił, że ustalenia obowiązującego miejscowego planu terenu Praga Centrum względem terenu [...], na którym znajdują się przedmiotowe działki, warunkowo dopuszczają realizację zabudowy wyprzedzająco lub w trakcie realizacji tunelu, jeśli konstrukcja budynków będzie uwzględniała możliwość realizacji trasy pod budynkami w oparciu o dane konstrukcyjne projektowanego tunelu. Jednak inwestor pomimo wezwania doprowadzenia projektu budowlanego do zgodności z przywołanym zapisem, nie wywiązał się z nałożonego obowiązku.

Ostatecznie Wojewoda stwierdził, że plan miejscowy nie zezwala aktualnie na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego, ze względu na oczywisty brak możliwości uzyskania przez inwestora dokumentów potwierdzających dane konstrukcyjne tunelu. Planowana realizacja tunelu ul. [...] nie znajduje się na etapie projektowania, "co z kolei uniemożliwia podanie parametrów projektowanego tunelu, takich jak jego szerokość, głębokość posadowienia, czy przewidywana wielkość drgań". Na chwilę obecną warunek dopuszczający do realizacji zabudowy wyprzedzająco do realizacji tunelu jest niemożliwy do spełnienia.

Skargi na powyższą decyzję wniosła M. Sp. z o.o. (sprawa zarejestrowana pod sygn. akt VII SA/Wa 1549/18) oraz B. Sp. jawna (sprawa zarejestrowana pod sygn. akt VII SA/Wa 1775/18).

Skarżąca M. Sp. z o.o. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie:

1. prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.

- błędną wykładnię ustaleń § 19 ust. 7 oraz § 16 ust. 2 pkt. 2) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Praga Centrum, przyjętego Uchwałą Rady [...] Nr [...] z dnia [...] października 2010 r. polegającą na przyjęciu, że ustalenia planu bezwzględnie zakazują realizacji jakichkolwiek inwestycji na nieruchomości, pod którą planuje się realizację tunelu ul. [...], gdy tymczasem brak jest szczegółowych parametrów i danych technicznych budowy tunelu, a plan dopuszcza realizację zabudowy na nieruchomości pod warunkiem, że konstrukcja budynku będzie uwzględniała możliwość późniejszej realizacji tunelu ulicy [...]. Warunek ten został spełniony w przedłożonym projekcie budowlanym, co jednak zignorowały organy administracji.

2. rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.

a) art. 7 i art. 15 k.p.a. poprzez naruszenie zasady konieczności ustalenia prawdy obiektywnej oraz zasady dwuinstancyjności, polegające na zignorowaniu przez organ II Instancji zarzutów wskazanych przez skarżącą w odwołaniu od decyzji Prezydenta, a tym samym odstąpienie od szczegółowej analizy wszystkich okoliczności sprawy oraz uznanie przez organ II Instancji, że w związku z brakiem zgodności z planem pozostałe sporne kwestie w niniejszej sprawie nie wymagają rozstrzygnięcia;

b) art. 8 ust. 1 oraz ust. 2 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w oderwaniu od zasady pogłębiania zaufania obywateli wobec organów administracji oraz odstąpienie przez organ II Instancji bez uzasadnionej przyczyny od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym, podczas gdy w identycznej sytuacji formalno-prawnej organ administracji publicznej wydał pozwolenie na budowę dla inwestycji planowanej przy ulicy [...] (dz. ew. nr [...] z obrębu [...]), pod którą również planowany jest przebieg tunelu ul. [...];

c) art. 6 i art. 7b k.p.a. poprzez brak współdziałania organów administracji publicznej w zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy w szczególności powielenie błędu organu I instancji, polegające na zignorowaniu stanowiska, przyjętego przez Biuro Polityki Mobilności i Transportu Urzędu Miasta [...] z dnia 2 sierpnia 2017 r., co doprowadziło do obarczenia skarżącej ujemnymi konsekwencjami braku danych technicznych projektowanego tunelu;

d) art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez wybiórczą ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zaniechanie zbadania wszystkich okoliczności istotnych z punktu widzenia rozstrzygnięcia polegające m.in. na nieuwzględnieniu okoliczności, że inwestycja znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości, dla której w takich samych okolicznościach faktycznych i prawnych zostało wydane pozwolenie na budowę oraz poprzez arbitralne przyjęcie, że inwestycja nie uwzględnia możliwości późniejszej realizacji tunelu ulicy [...], bez uwzględnienia stanowiska właściwego organu administracji publicznej, a tym samym nierozpoznanie sprawy przez organ II Instancji w sposób wszechstronny i wyczerpujący.

Skarżąca B.Sp. jawna wniosła o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Wskazując, że jest współużytkownikiem wieczystym nieruchomości, na której planowana jest inwestycja podniosła zarzut:

1. naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.

a) błędną wykładnię § 24 ust. 3, § 19 ust. 7 oraz § 16 usl. 2 pkt. 2) miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...], polegającą na przyjęciu, że ustalenia planu miejscowego zakazują zabudowania nieruchomości nad planowaną realizacją tunelu w sytuacji braku szczegółowych parametrów i danych technicznych budowy tunelu.

b) naruszenie art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego przez odmowę zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przy błędnym przyjęciu, że konstrukcja budynków w przedłożonym do wniosku projekcie budowlanym nie uwzględnia możliwości późniejszej realizacji trasy tunelu;

2) rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy tj:

a) art. 8 ust. 1 k.p.a. i art. 32 ust. 1 Konstytucji oraz art. 8 ust. 2 k.p.a. poprzez naruszenie zasady równości podmiotów oraz odstąpienie bez uzasadnionej przyczyny od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym, wobec uprzedniego wydania w identycznej sytuacji formalno-prawnej pozwolenia na budowę dla inwestycji planowanej przy ulicy [...] [...] (dz. ew. nr [...] z obrębu [...]), pod którą również planowany jest przebieg tunelu ul. [...];

b) art. 7 i art. 15 k.p.a. poprzez naruszenie zasady konieczności ustalenia prawdy obiektywnej oraz zasady dwuinstancyjności;

c) art. 6 i art. 7b k.p.a., poprzez brak współdziałania organów administracji publicznej w zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy;

d) art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. poprzez wybiórczą ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zaniechanie zbadania wszystkich okoliczności istotnych z punktu widzenia rozstrzygnięcia polegające m.in. na nieuwzględnieniu okoliczności, że inwestycja znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości, dla której w takich samych okolicznościach faktycznych i prawnych zostało wydane pozwolenie na budowę.

W odpowiedzi na skargi organ wniósł o ich oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 21 maja 2019 r. Sąd zarządził na podstawie art. 111 § 1 p.p.s.a. połączenie spraw o sygn. akt VII SA/Wa 1549/18 ze sprawą o sygn. akt VII SA/Wa 1775/18 do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz prowadzenie jej dalej pod wspólną sygn. akt VIII SA/WA 1549/18.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargi okazały się zasadne.

Decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę ma charakter związany. Oznacza to, że wniosek inwestora nie może być nieuwzględniony z powodów innych, niż wyraźnie wskazane w przepisach. Organ administracji nie dokonuje oceny wniosku w granicach własnego uznania, lecz tylko w granicach określonych konkretnymi normami. Zasada ta została sformułowana w art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, zgodnie z którym organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jeśli zostały spełnione następujące wymagania:

- projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach,;

- projekt zagospodarowania działki lub terenu jest zgodny z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

- projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienie, pozwolenia i sprawdzenia itp.;

- dokonano sprawdzenia projektu w przypadku istnienia takiego obowiązku;

- wniosek w sprawie złożono w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym;

- inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Przepis art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego określa powinność organu administracji w razie stwierdzenia, że przedłożony projekt budowlany nie odpowiada warunkom (warunkowi) wymienionym w ust. 1 art. 35. Powinnością tą jest umożliwienie inwestorowi, poprzez wydanie stosownego postanowienia, uzupełnienia wskazanego braku w zakreślonym terminie. W razie bezskutecznego upływu terminu organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę, ale nie dlatego, że w związku z wydanym postanowieniem inwestor pozostał bezczynny, ale w istocie dlatego, że przedłożony projekt obarczony jest rzeczywistą wadą lub brakiem, których inwestor, pomimo wezwania, nie usunął. W takiej sytuacji więc, organ wydając decyzję odmowną, nie może ograniczyć się do stwierdzenia, że wskazany w wydanym wcześniej postanowieniu brak nie został przez inwestora uzupełniony, ale musi wykazać, że brak ten rzeczywiście istniał. Obowiązek ten musi być wykonany szczególnie skrupulatnie wobec faktu, że postanowienie, o którym mowa, nie podlega zaskarżeniu.

W postanowieniu z dnia 14 lipca 2017 r., organ I instancji swoje oczekiwania wobec inwestora zamieścił w 20 punktach, przy czym w punktach 1-5 nakazał najogólniej rzecz ujmując, uzyskanie warunków technicznych określających podstawowe gabaryty przewidywanego tunelu ulicy [...] oraz określenie przewidywanej technologii realizacji budowy tunelu, a następnie na tej podstawie opracowanie projektu konstrukcyjnego planowanej zabudowy.

Zważywszy na treść wskazanych w postanowieniu zapisów planu, a także stanowiska Biura Mobilności i Transportu urzędu [...] zajętego na wiosek inwestora i zawartego w piśmie z dnia 2 sierpnia 2017 r., że nie jest możliwe podanie podstawowych parametrów tunelu z uwagi na brak ujęcia tej inwestycji w planach budowy, stwierdzić należy, że owo "wykazanie" w sposób oczekiwany przez organ, było niemożliwe. Organ bowiem, jak się ostatecznie okazało uznał, że plan nie zezwala na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego, ze względu na oczywisty brak możliwości uzyskania przez inwestora dokumentów potwierdzających dane konstrukcyjne tunelu.

Formułowanie w takiej sytuacji obowiązku, którego realizacja mogłaby polegać tylko na rezygnacji z inwestycji, nie mieści się w dyspozycji przepisu art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. W przepisie tym bowiem chodzi o takie naruszenia w zakresie ust. 1 art. 35, które mogą być usunięte, a nie takie, które z góry miałyby uzasadniać odmowę zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Ocena i ustalenie, czy przedłożony projekt jest zgodny z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należy do organu. Postanowienie o nałożeniu na inwestora obowiązku w tym zakresie wydawane jest dopiero wówczas, kiedy organ dostrzeże usuwalną niezgodność. Celem nakazu jest wyeliminowanie stwierdzonego przez organ naruszenia, a nie przymuszanie inwestora do podjęcia z organem dyskusji na temat wykładni zapisów planu i to pod rygorem odmowy udzielenia pozwolenia na budowę. Z tego powodu zaprezentowane przez organy obu instancji stanowisko odnoszące się do punktów 1-5 postanowienia organu I instancji z dnia [...] lipca 2017 r. nie może być zaakceptowane.

Działka inwestycyjna nr [...] zlokalizowana pomiędzy ulicami [...] i Okrzei znajduje się na terenie oznaczonym w planie miejscowym symbolem [...].

Plan miejscowy dla terenu [...] w § 16 ust. 2 przewiduje w pkt 1), że dla terenów [...]. [...]. [...] ustala się zakaz realizacji zabudowy do czasu realizacji tunelu ul. [...], z uwzględnieniem ustaleń pkt 2 i 3; dla terenu b5.1 dopuszcza się lokalizację tymczasowej drogi dojazdowej od serwisowej (zbiorczej) jezdni Al. [...] do posesji przy ul. [...] do czasu realizacji tunelu ul. [...] lub realizacji zabudowy terenu; w pkt 2) dopuszcza się realizację zabudowy wyprzedzająco w stosunku do realizacji trasy pod warunkiem, że konstrukcja budynków będzie uwzględniała możliwość późniejszej realizacji trasy pod budynkami: jak również dopuszcza się realizację zabudowy jednocześnie z realizacją tunelu; w pkt 3) zakaz realizacji zabudowy, o którym mowa w pkt 1 traci moc, jeżeli realizacja ul. [...] nie zostanie rozpoczęta w terminie 15 lat od dnia wejścia planu w życie.

Bezspornie planowany tunel przebiega w kolizji lokalizacyjnej z zabudową zdefiniowaną we wniosku o pozwolenie na budowę, ale kolizja ta, jak słusznie podnosi skarżąca spółka P. nie ma charakteru niesuwalnego. W sprawie istotny jest bowiem wyjątek, o którym mowa w ww. powołanym § 16 ust. 2 pkt 2 planu miejscowego, umożliwiający wyprzedzające w stosunku do realizacji trasy zabudowanie terenu pod warunkiem, że konstrukcja budynków (a nie konstrukcja tunelu) będzie uwzględniała możliwość późniejszej realizacji trasy pod budynkami.

Jak wynika z akt sprawy inwestor załączył opinię projektową uprawnionego rzeczoznawcy budowlanego mgr. inż. A. B.. Z ww. opinii wynika, że należy zwrócić szczególną uwagę na okoliczność, iż pod terenem nieruchomości przebiega obecnie kolektor ściekowy DN 2500, posadowiony na głębokości 7,78 m i należący do MPWiK, co powoduje, że ewentualny przebieg trasy powinien uwzględniać również lokalizacje kolektora. Zatem należy założyć, że tunel musiałby zostać posadowiony poniżej tegoż kolektora. W opinii wskazano również, że "Biorąc pod uwagę przebieg ewentualnego tunelu pod istniejącym kolektorem tranzytowym (co potwierdza pismo nr [...] z dnia 2 sierpnia 2017 r.) posadowienie projektowanego budynku nie ma wpływu na posadowienie tunelu. Zasadniczy wpływ na posadowienie tunelu ma posadowienie kolektora tranzytowego wraz z jego zabezpieczeniem".

Ponadto, opinia konstruktora budynku oraz rzeczoznawcy budowlanego potwierdza, że biorąc pod uwagę hipotetyczny przebieg tunelu pod budynkiem "zaprojektowano odpowiednio sztywną i masywną konstrukcję niepodatną na oddziaływania (drgania) pochodzące z realizacji oraz eksploatacji tunelu. Oparto się na rozwiązaniach sprawdzonych w trakcie realizacji podobnych projektów w sąsiedztwie linii metra. Zaprojektowano m.in. grubsze stropy i masywniejsze słupy w trzech najniższych kondygnacjach i kondygnacji podziemnej oraz płyty fundamentowej. Uzyskano zwiększoną sztywność konstrukcji, co pozwala na późniejszą realizację tunelu ul. [...]". W konkluzji, autor opinii stwierdza, że: "konstrukcja projektowanego budynku uwzględnia możliwość późniejszej realizacji trasy pod budynkami"

W tych okolicznościach uznać należy, że decyzje organów obu instancji zapadły z naruszeniem art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, bowiem inwestor spełnił warunek wynikający z planu miejscowego, że konstrukcja budynków będzie uwzględniała możliwość późniejszej realizacji trasy pod budynkami. Spełnił również obowiązek wynikający z postanowienia z dnia 17 lipca 2017 r. (pkt 1 – 5) w zakresie zaopiniowania rozwiązań projektowych. Z pisma Biura Mobilności i Transportu urzędu [...] z dnia 2 sierpnia 2017 r. wynika w sposób oczywisty, że nie jest możliwe podanie podstawowych parametrów tunelu z uwagi na brak ujęcia tej inwestycji w planach budowy do 2045 r.

Rację ma zatem skarżąca spółka M., że Wojewoda [...] bez głębszej refleksji powielił całkowicie błędną argumentację organu i instancji zakładającą, że skarżąca miałaby uwzględnić w projekcie budowlanym parametry techniczne tunelu, których żaden organ na chwilę obecną nie posiada, albo też uwzględnić uprzednio w projekcie dla inwestycji wszystkie możliwe warianty budowy tunelu. Skoro zaś założenia i dane techniczne dla planowanego tunelu ulicy [...] nie istnieją, to nie wiadomo, do jakich parametrów technicznych inwestor ma się odnieść. Wojewoda doszedł więc do absurdalnego wniosku, że skoro brak jest parametrów technicznych tunelu ul. [...], to "warunek dopuszczający do realizacji zabudowy wyprzedzająco do realizacji tunelu jest niemożliwy do spełnienia". Taka interpretacja postanowień planu miejscowego nakazywałaby przyjąć, że żadna nowa inwestycja nie może zostać zrealizowana w obrębie ewentualnej budowy tunelu, z uwagi na brak danych technicznych, czy też konkretnego wariantu przyjętego przez właściwy organ administracji publicznej.

Tymczasem jak wskazują skarżące norma planistyczna zawarta w § 16 ust. 2 pkt 2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego znalazła zastosowanie do rozwiązania kolizji projektu w innej sprawie prowadzonej z wniosku o pozwolenie na budowę spółki M.Sp. z o.o. Jak wynika bowiem z załączonej do skargi B. decyzji z dnia [...] grudnia 2015 r. Prezydent [...] zezwolił ww. spółce na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią handlową i parkingiem podziemnym na terenie oznaczonym w planie symbolem [...] przy ul. [...] (działka sąsiednia), pod którą również planowany jest przebieg tunelu ul. [...]. Nie ulega zatem wątpliwości, że ograniczenia wynikające z planu miejscowego dotyczą także działki nr [...] z obrębu [...]. Z powołanej zaś decyzji (str. 3) wynika, że wystarczające dla zachowania wymogów planu miejscowego w zakresie kolizji z przebiegiem planowanego tunelu organ uznał oświadczenie projektanta, że "konstrukcję budynku zaprojektowano w sposób umożliwiający w przyszłości wykonanie tunelu w obszarze wymaganym zapisami planu".

Jakkolwiek organ rozpatrując wniosek inwestora nie jest związany wydanym rozstrzygnięciem na rzecz innego podmiotu w innej sprawie, to trudno odmówić racji skarżącym, że w sprawie doszło do naruszenia zasady równego traktowania uczestników procesu inwestycyjnego, skoro organ nie znalazł w identycznych warunkach wyznaczonych tymi samymi postanowieniami planu miejscowego w sprawie z wniosku stanowiącej własność [...] M.Sp. z o.o., żadnych przesłanek uzasadniających odmowę zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla terenu oznaczonego w planie miejscowym symbolem [...]. To, że sprawy mają charakter indywidualny, nie oznacza, że nie jest możliwe wypracowanie utrwalonych praktyk w zakresie ich rozstrzygania z uwagi na ten sam stan faktyczny i prawny (por. m.in. wyrok NSA z dnia 9 października 2015 r. sygn. akt I OSK 1378/15).

Za uzasadniony należało zatem uznać zarzut naruszenia art. 8 ust. 1 i 2 k.p.a.

Nowe brzmienie tego przepisu, nadane ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935), które obowiązuje od dnia 1 czerwca 2017 r. oznacza, że począwszy od tego dnia, stosownie do art. 8 § 2 k.p.a., organy administracji publicznej bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym. Zatem wydając decyzję w dniu 7 lutego 2018 r. organ winien był mieć na względzie zasadę utrwalonych praktyk rozstrzygania konkretnych spraw.

Zawarta w art. 8 k.p.a. zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa określa wyraźnie to, co jest zawarte w zasadzie praworządności. Z zasady wyrażonej w tym przepisie wynika bowiem przede wszystkim wymóg praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracji publicznej, co jest zasadniczą treścią zasady praworządności. Tylko postępowanie odpowiadające takim wymogom i decyzje wydane w wyniku postępowania tak ukształtowanego mogą wzbudzać zaufanie obywateli do organów administracji publicznej nawet wtedy, gdy decyzje administracyjne nie uwzględniają ich żądań. Brak zaufania obywateli do organów państwa jest z reguły skutkiem naruszenia prawa przez organy państwowe, zwłaszcza zaś niektórych wartości w nim wyrażonych, takich jak równość i sprawiedliwość (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 4 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SA/Go 114/18 - Lex nr 2479766).

Ponadto, zaskarżona decyzja narusza art. 15 k.p.a. W orzecznictwie podkreśla się, że zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego nie można rozumieć w sposób formalny. Do uznania, że zasada ta została zrealizowana, nie wystarcza stwierdzenie, że w sprawie zapadły dwa rozstrzygnięcia dwóch organów różnych stopni. Konieczne jest też, by rozstrzygnięcia te zostały poprzedzone przeprowadzeniem przez każdy z organów, który wydał decyzje, postępowania umożliwiającego osiągnięcie celów, dla których postępowanie to jest prowadzone, w szczególności przez zapewnienie stronom możliwości obrony ich praw i interesów (por. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 listopada 1992 r., V SA 721/92, ONSA 1992, nr 3-4, poz. 95). Naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego godzi w konsekwencji nie tylko w określoną koncepcję organizacyjną funkcjonowania aparatu państwowego, ale także w sferę praw obywatelskich. Naruszenie takie więc powoduje szczególnie poważne konsekwencje w sferze praworządności.

Wydając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy w zasadzie ograniczył się do powielenia argumentacji i bezrefleksyjnego zaakceptowania stanowiska organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy nie dokonał natomiast żadnych własnych ustaleń oraz nie ustosunkował się do zarzutów podniesionych w odwołaniu przez M.Sp. z o.o. W szczególności nie rozważył zarzutu błędnego wezwania inwestora do uzupełnienia braków w zakresie dostarczenia zaktualizowanej opinii Biura Polityki Mobilności i Transportu dotyczącej możliwości wykonania zjazdów z ulicy Kłopotowskiego do garaży podziemnych w budynku przy jednoczesnej realizacji drogi 2KDL wskazanego w pkt 16 uzasadnienia decyzji organu I instancji, a także zarzutu dotyczącego błędnego uznania przez ten organ za niewystarczające wyjaśnienia inwestora w zakresie zaprojektowanych rozwiązań komunikacyjnych dla inwestycji wskazanych w pkt 17 uzasadnienia decyzji Prezydenta. Ponadto Wojewoda pominął zarzuty skarżącej dotyczące pkt 13 i 14 uzasadnienia decyzji organu I instancji.

W ocenie Sądu Wojewoda nie rozpoznał istoty sprawy, czym naruszył zasadę dwuinstancyjności postępowania pozbawiając spółkę M. prawa do powtórnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy w jej całokształcie. Taka konstrukcja zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów art. 107 § 3 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 poz. 1302 ze zm. – p.p.s.a), uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2018 r.

W wyniku uwzględnienia skargi przedmiotowa sprawa będzie ponownie rozpatrywana przez organy administracji, które – mając na uwadze art. 153 p.p.s.a. - winny uwzględnić treść powyższych rozważań Sądu przy podejmowaniu rozstrzygnięcia. Wskazania, co do dalszego postępowania w tej sprawie wynikają wprost z treści uzasadnienia.

Orzekając o kosztach na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Sąd uwzględnił wnioski zawarte w skargach. Koszty te obejmują wysokość uiszczonych wpisów (po 500 zł), koszty zastępstw procesowych (po 480 zł), a także uiszczone opłaty od pełnomocnictw (po 17 zł).