Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 168/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 49, art. 176, art. 178, art. 183 par. 1, art. 193
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Dauter, po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej Mariusza P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 czerwca 2005r., sygn. akt I SA/Gl 1017/04 w sprawie ze skargi Mariusza P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 28 czerwca 2004 r. (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2005 r., I SA/Gl 1017/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę Mariusza P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 28 czerwca 2004 r., (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.

W dniu 6 października 2005 r. skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego Bożenę B., złożył skargę kasacyjną, w której zaskarżono w całości powyższy wyrok. Zarzucono naruszeniu przepisów postępowania tj. art. 183 par. 2 pkt 5 w zw. z art. 6 i art. 10 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a./ w zw. art. 106 par. 3, par. 5 tejże ustawy i art. 379 pkt 5 Kpc w zw. z art. 210 par. 1, 2, 3 Kpc przez pozbawienie prawa do obrony co stanowiło o nieważności postępowania. Zarzucono także naruszeniu przepisów prawa materialnego: /1/ art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /t.j.: Dz.U. 2000 nr 14 poz. 176 ze zm., dalej: u.p.d.o.f./ przez nie zaliczenie wydatków na materiały i prace budowlane poniesionych przez skarżącego na remont najmowanego lokalu użytkowego w koszty działalności gospodarczej, /2/ art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. przez rozszerzenie interpretacji, iż miało miejsce zawyżenie kosztów uzyskania przychodów o wydatki dotyczące międzynarodowych rozmów telefonicznych, /3/ art. 23 u.p.d.o.f. przez dokonanie rozszerzającej interpretacji jego obowiązywania na wydatki obejmujące materiały i prace budowlane przy remoncie najmowanego lokalu użytkowego, co mogło mieć wpływ na zaskarżony wyrok. Ponadto przedstawiono okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji, które mogły mieć wpływ na zaskarżony wyrok. W związku z postawionymi zarzutami wniesiono o zwrot kosztów procesu wraz z kosztami zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej rozwinięto postawione w petitum zarzutu. Skargę kasacyjną zakończono słowami: Zatem opierając się na konstytucyjnej zasadzie sprawiedliwości skarżący wnosi pod ocenę Sądu skargę kasacyjna wnioskując jak wykazano."

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym o charakterze sformalizowanym. Wymogi formalne jakie powinna spełniać określa art. 176 p.p.s.a. Przepis ten przewiduje, że skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania przepisane dla pism w postępowaniu sądowym, wynikające z przepisów art. 46 i 47 tej ustawy, oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy też w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Stwierdzić więc należy, że art. 176 p.p.s.a. określa dla skargi kasacyjnej zarówno wymogi formalne jakie wypełniać powinno każde pismo w postępowaniu sądowym jak i wymogi szczególne przepisane tylko dla skargi kasacyjnej.

Stosownie do art. 49 w związku z art. 193 p.p.s.a. braki skargi kasacyjnej w części dotyczącej warunków, jakim powinno odpowiadać każde pismo w postępowaniu sądowym mogą zostać uzupełnione. Natomiast wymogi przewidziane w art. 176 ustawy tylko dla skargi kasacyjnej sanacji nie podlegają. Taka konstatacja wynika z brzmienia art. 183 ustawy, zgodnie z którym Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, co oznacza związanie Sądu zawartymi w skardze podstawami kasacyjnymi oraz wynikającą z tego możliwością uwzględnienia skargi tylko w granicach wniosku w niej zawartego, a więc o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtował się pogląd, że wymogi skargi kasacyjnej wymienione w art. 176 ustawy po wyrazie "oraz" stanowią jej elementy konstrukcyjne. Taka okoliczność powoduje, że brak któregokolwiek z nich oznacza, iż skarga kasacyjna jest dotknięta brakiem istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych pisma w postępowaniu sądowym. W związku z tym skarga kasacyjna obarczona takimi brakami podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna /por. postanowienie NSA z dnia 16 marca 2004 r., FSK 209/04 - nie publ./

Skarga kasacyjna w rozpoznanej sprawie nie spełnia wszystkich wymogów przewidzianych w art. 176 p.p.s.a, nie zawiera bowiem wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Wskazać przy tym trzeba, że w świetle art. 183 par. 1 ustawy Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do dokonywania wykładni zakresu zaskarżenia skargą kasacyjną jak kierunku orzekania, gdyż jest nimi związany.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisów art. 178 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.