Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 222/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-11-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 86  par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Walentek po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku postanawia: oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] M. H. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Ż. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie częściowej odpłatności za pobyt córki J. H. w rodzinie zastępczej. W skardze zawarł również wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, który Sąd postanowieniem z dnia 29 czerwca 2009 r. uwzględnił.

Na rozprawę, która odbyła się w dniu 2 października 2009 r. stawił się wyznaczony z urzędu dla skarżącego pełnomocnik popierając osobistą skargę strony. Po zamknięciu rozprawy został ogłoszony wyrok, mocą którego skarga została oddalona, podano również zasadnicze powody rozstrzygnięcia.

W piśmie procesowym z dnia [...] (data stempla pocztowego) skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 2 października 2009 r. jednocześnie składając przedmiotowy wniosek. W uzasadnieniu pisma wskazał, że o treści rozstrzygnięcia Sądu został późno powiadomiony przez Kancelarię Adwokacką.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002, Nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 87 P.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4).

Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesienie wniosku w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełnienie (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz brak winy w uchybieniu terminu.

W dniu [...] skarżący wniósł do tut. Sądu pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 2 października 2009 r. jednocześnie dopełniając tej czynności przez złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Jako, że pismo skarżącego zostało wniesione w terminie siedmiu dni od dnia, kiedy upłynął termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, należało uznać, że termin do jego wniesienia został zachowany.

W przedmiotowej sprawie oceny wymagała zatem przesłanka braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony bądź jej pełnomocnika do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych. Dokonując zatem oceny przesłanki braku winy należy przyjąć obiektywny miernik staranności, zgodnie z którym o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie w wówczas, gdy strona lub jej pełnomocnik, nie mogli usunąć zaistniałej przeszkody uniemożliwiającej dokonanie czynności procesowej. Sąd podziela przy tym stanowisko wyrażone w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 15 marca 2000 r., sygn. akt II CKN 554/00, zgodnie z którym w wypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika oraz, że zaniedbanie osób którymi on się posługuje obciążają jego samego, a co się z tym wiąże nie uwalniają strony od winy w niezachowaniu terminu.

W niniejszym postępowaniu skarżący był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, który został prawidłowo przez Sąd powiadomiony o terminie rozprawy, na której zresztą był obecny i po której został ogłoszony wyrok.

Okoliczność, że skarżący został zbyt późno powiadomiony przez Kancelarię Adwokacką o treści orzeczenia Sądu nie stanowi przyczyny uzasadniającej przyjęcie braku winy strony w niedotrzymaniu terminu. Ewentualne zaniedbania pracowników kancelarii nie uchylają winy strony w niedotrzymaniu terminu do dokonania czynności procesowej. Podkreślić należy, że dokonywanie czynności procesowych przez skarżącego osobiście nie zmienia faktu, że jest on w dalszym ciągu reprezentowany przez pełnomocnika, którego działania odnoszą skutek wobec skarżącego. Stąd brak należytej staranności pełnomocnika w zakresie terminowości dokonania czynności procesowej, czy też zaniechanie dokonania tej czynności obciąża stronę, którą pełnomocnik ten reprezentuje.

Wobec powyższego, w ocenie Sądu, przyczyny wskazanej we wniosku o przywrócenie terminu nie można zaliczyć do przyczyn uzasadniających przyjęcie, że uchybienie terminowi nastąpiło bez winy skarżącego, zaś innych powodów braku winy skarżący nie wskazał.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.