Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2219/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 3, art. 161 par. 1 pkt 1, 2 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 249 ust. 2
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...] postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne, 2. zasądzić od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 1.617 (tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (nazywany dalej "UP") decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. znak: [...], na podstawie art. 245 w zw. z art. 132 ust. 1 pkt 3 oraz art. 132 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 145 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm., nazywanej dalej "p.w.p."), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 21 stycznia 2013 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją UP z dnia [...] listopada 2012 r. o częściowej odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...] zgłoszony dnia 14 marca 2011 r. pod numerem [...] przez M. Sp. z o.o. z siedzibą w W., utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] listopada 2012 r.

Pismem z dnia 17 lipca 2013 r. M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (nazywana dalej "skarżącą"), reprezentowana przez pełnomocnika – rzecznika patentowego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję UP z dnia 11 czerwca 2013 r., wnosząc o jej uchylenie.

W skardze strona zawarła wniosek o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

UP decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak: [...], na podstawie art. 249 ust. 2 p.w.p., w wyniku rozpatrzenia skargi z dnia 17 lipca 2013 r. wniesionej przez skarżącą na decyzję UP z dnia [...] czerwca 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję UP z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie częściowej odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...] za numerem [...], uchylił w całości decyzje.

Jednocześnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 r. znak: [...], na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w wyniku rozpatrzenia skargi skarżącej z dnia 17 lipca 2013 r. na decyzję UP z dnia [...] czerwca 2013 r., uwzględnił skargę w całości, uznając ją za zasadną, podzieliwszy argumenty zgłaszającego za uzasadnione.

UP, pismem z dnia 7 sierpnia 2013 r. zatytułowanym "Uznanie skargi" znak: [...], na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), potwierdził uwzględnienie skargi w całości i uznanie jej zasadności.

W uzasadnieniu pisma UP podał, że przedmiotem decyzji z dnia [...] listopada 2012 r. oraz decyzji z dnia [...] czerwca 2013 r. była częściowa odmowa udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...] na podstawie art. 132 ust. 1 pkt 3 oraz art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p.

Po przeanalizowaniu argumentów zawartych w skardze UP uznał, że znak towarowo-graficzny [...] dla odmówionych w obu decyzjach usług zawartych w klasach 35, 36 i 42 posiada zdolność odróżniającą, nie powodującą ryzyka wprowadzenia w błąd, a szczególności ryzyka skojarzenia znaku ze znakami wcześniejszymi, tj. [...] zarejestrowanego pod nr [...] na rzecz [...] z siedzibą w P. z pierwszeństwem od 24 sierpnia 1999 r. oraz [...] zarejestrowanego pod numerem [...] z pierwszeństwem od 26 czerwca 2007 r. na rzecz [...] z siedzibą w Danii.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.

Jedną z okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania sądowego na podstawie powołanego przepisu jest uwzględnienie skargi przez organ w trybie tzw. autokontroli, wskutek której dochodzi do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu.

Zasady stosowania wspomnianego trybu określa art. 54 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.

W rozpoznawanej sprawie, UP po rozpatrzeniu skargi z dnia 17 lipca 2013 r., decyzjami z dnia [...] sierpnia 2013 r.: jedną – uwzględnił skargę na mocy art. 54 § 3 p.p.s.a., a drugą, na podstawie art. 249 ust. 2 p.w.p., uchylił w całości decyzję z dnia [...] czerwca 2013 r. oraz decyzję z dnia [...] listopada 2012 r.

W aktach sądowych zamiast odpowiedzi na skargę UP znajduje się pismo tego organu zatytułowane "Uznanie skargi" z dnia 7 sierpnia 2013 r. (k.-44 akt sądowych). Jednakże pismo to nie zostało doręczone skarżącej i jeżeli uznać by je za decyzję, to oznaczałoby, że nie weszło do obrotu prawnego. Dlatego Sąd potraktował jako decyzję pismo UP także z tej samej daty, skierowane do pełnomocnika skarżącej, (k.-17 akt administracyjnych), doręczone w dniu 14 sierpnia 2013 r. Pismo to zawiera niezbędne elementy, konieczne do uznania go za decyzję.

Tym samym Sąd uznał, że prowadzenie postępowania przed tutejszym Sądem w sprawie kontroli legalności zaskarżonej decyzji stało się bezprzedmiotowe i na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (Dz.U. z 2003 r. Nr 212, poz. 2076).