Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1152/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 12 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Z. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 5 lipca 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 1205/10 w sprawie ze skargi Z. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Objętym skargą kasacyjną postanowieniem z dnia 5 lipca 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 1205/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił skargę Z. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2010 r., w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, wskazując, że zgodnie z treścią tego przepisu, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Sąd podał, że zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu w dniu [...] marca 2010 r. Termin do wniesienia skargi upływał więc w dniu [...] kwietnia 2010 r. Skarga złożona została w dniu [...] kwietnia 2010 r., zatem z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.

Skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. wniósł Z. M., reprezentowany przez adwokata, zaskarżając w całości powyższe postanowienie i wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 53 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, iż od dnia doręczenia decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2010 r. do rąk skarżącego, należało obliczyć termin do wniesienia skargi do WSA, w konsekwencji czego doszło do naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, iż skarga została wniesiona z naruszeniem terminu.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że w wypadku gdy w postępowaniu administracyjnym strona działa przez pełnomocnika, wszelkie pisma procesowe, organ administracji ma obowiązek doręczyć pełnomocnikowi. Podkreślono, iż skarżący udzielił pełnomocnictwa w postępowaniu przed organem administracji wydającym zaskarżoną decyzję, o czym zawiadomiony został organ, w związku z czym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi należało liczyć od dnia jej doręczenia nie stronie, a jej pełnomocnikowi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie jest zasadna i podlega oddaleniu.

Wobec tego, że w sprawie niniejszej nie stwierdzono występowania przesłanek nieważności postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie wskazanych enumeratywnie w art. 183 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., których wystąpienie należałoby uwzględnić z urzędu, Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie z § 1 powołanego przepisu, obowiązany był rozpoznać sprawę w granicach skargi kasacyjnej.

W skardze kasacyjnej postawiony został zarzut naruszenia prawa procesowego, które miało wpływ na treść wyroku poprzez naruszenie art. 53 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, iż termin do wniesienia skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2010 r. należało obliczyć od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji do rąk skarżącego, co w konsekwencji spowodowało naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, iż skarga nie doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej została wniesiona z naruszeniem terminu.

Powyższy zarzut nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Okolicznością pozostającą poza sporem jest, że przesyłka sądowa zawierająca decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2010 r. została doręczona bezpośrednio skarżącemu w dniu [...] marca 2010 r. Stosownie do unormowań zawartych w art. 53 § 1 p.p.s.a., od tej daty należy liczyć trzydziestodniowy termin do jej zaskarżenia, który upływał w tej sprawie z dniem [...] kwietnia 2010 r. Mając powyższe na uwadze nie sposób przyjąć, że składając skargę w dniu [...] kwietnia 2010 r. skarżący zachował zakreślony ustawą termin. Prawidłowo zatem ustalił Sąd pierwszej instancji, że termin do złożenia skargi został uchybiony. Skoro zaś czynność, jaką było wniesienie skargi po terminie nie mogła odnieść zamierzonego skutku procesowego, to Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo postanowił o odrzuceniu skargi.

Należy podkreślić, iż podnoszona w skardze kasacyjnej okoliczność, że w przedmiotowej sprawie nie doszło do uchybienia terminowi do wniesienia skargi, z uwagi na fakt, iż organ administracji doręczył zaskarżoną decyzję bezpośrednio stronie, zamiast jej pełnomocnikowi, jest bez znaczenia dla oceny prawidłowości wydanego przez WSA orzeczenia. Jak wynika bowiem z akt przedmiotowej sprawy, o ustanowieniu przez stronę skarżącą pełnomocnika do występowania przed organami administracji publicznej (pełnomocnictwo z datą [...] marca 2010 r.) zawiadomiono Głównego Inspektora Transportu Drogowego dopiero w dniu [...] marca 2010 r. (data nadania przesyłki pocztowej) tj. po doręczeniu skarżącemu zaskarżonej decyzji.

Nie znajdując zatem powodów do uwzględnienia skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.