Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt SAB/Bd 67/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2004-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 618  Wywłaszczanie i zwrot nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Powołane przepisy: article: art. 58
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Malinowska-Wasik Asesor WSA Mirella Łent Protokolant Hanna Szpunar-Radkowska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. D. na bezczynność Starosty S. w przedmiocie zwrotu gruntu przejętego pod budowę ulic postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

SAB/Bd 67/03

UZASADNIENIE

W dniu 30 grudnia 2002r. skarżąca R. D. złożyła do Wojewody K.-P. wniosek o zwrot działki nr 700/6 położonej w S. przejętej w 1997r. pod budowę ulic względnie o wypłatę odszkodowania z tytułu przejścia tej nieruchomości na własność Gminy S. w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą odpowiadającą wartości rynkowej działki a kwotą przyznaną jej decyzją Zarządu Miejskiego w S. z dnia [...].

Z akt administracyjnych wynika, że wniosek ten został w dniu 6 stycznia 2003r. przekazany w trybie art. 65 kpa Staroście S. celem rozpatrzenia.

Skarżąca wniosła w dniu 18 lutego 2003r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Starosty S., zarzucając, iż organ ten nie wydał decyzji w przedmiotowej sprawie.

W odpowiedzi na skargę podniesiono, że przedmiotowa działka stanowi drogę osiedlową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.

Na wstępie należy wyjaśnić, że niniejsza skarga wniesiona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego w trybie przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. Nr 74, poz.368 ze zm.). Ustawa ta utraciła moc z dniem 31 grudnia 2003r. na podstawie art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Przepisy wprowadzające ustawę-Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1271 ze zm.), a zgodnie treścią art. 97§1 tej ustawy sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr153, poz.1270).

Zgodnie z art. 52§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr 153, poz.1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżania, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (art. 52§2 cyt. ustawy), zaś zgodnie z art. 52§3, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem jej do sądu wezwać właściwy organ na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym albo zwrócenie się do właściwego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.

Art. 37 ust.1kpa stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art.35 lub ustalonym w myśl art.36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Oznacza to, że w każdym przypadku przed wniesieniem skargi na bezczynność organu konieczne jest uprzednie złożenie zażalenia, o którym mowa w art. 37 ust.1 kpa.

Pozostaje poza sporem, że skarżąca nie złożyła zażalenia w trybie art. 37 ust 1 kpa i wniosła skargę bezpośrednio do sądu, tj. bez wyczerpania trybu przewidzianego w art. 52 §1 u.p.s.a.

Skarżąca dysponuje jednak możliwością ponownego wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Starosty S. Skorzystanie z niej wymaga jednak uprzedniego wniesienia do Wojewody K.-P. zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie.

Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd na podstawie art.58§1 pkt.6 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako niedopuszczalną odrzucił.