Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 638/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2020-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 6 ust. 1 pkt 3 lit d, art 5 ust 1
journal: Dz.U. 2020 poz 2176
law: Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) asesor WSA Katarzyna Korycka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Prokuratora z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prokuratora Rejonowego w [...] z [...] lutego 2020r. nr [...], 2. zasądza od Prokuratora na rzecz skarżącego kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] 2020 r. B. S., powołując się na przepisy art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia [...] września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.Dz.U z 2020r. poz. 2176, dalej jako u.d.i.p.) złożył w Prokuraturze Rejonowej w [...] wniosek o udostępnienie informacji publicznej poprzez udostępnienie mu dokumentów urzędowych z akt prawomocnie zakończonej sprawy PR Ds. 50.2019 Prokuratury Rejonowej w [...] pod postacią: zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, protokołu (protokołów) przesłuchania P. G. oraz postanowienia z dnia [...] 2019r. o umorzeniu dochodzenia, sporządzenie ich kserokopii i nadesłanie ich na adres kancelarii adwokackiej prowadzonej przez adwokata .

Decyzją nr [...] z dnia [...] 2020 r. Prokurator Rejonowy w [...], na podstawie art. 5 ust. 1 i 2. art. 10 ust. 1, art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p. orzekł o odmowie udostępnienia żądanych informacji publicznych. Po stwierdzeniu w uzasadnieniu decyzji, że żądane dokumenty stanowią informację publiczną, Prokurator Rejonowy doszedł do wniosku, że udostępnienie tych informacji nie może dojść do skutku ze względu na konieczność ochrony tajemnicy postępowania przygotowawczego, a konkretnie interesu prowadzonego dochodzenia. Wskazał, że w opisanej sprawie prowadzono postępowanie przygotowawcze, które zakończyło się wydaniem postanowienia o umorzeniu dochodzenia z powodu niewykrycia sprawcy. Dodał, że z uwagi na przyjętą podstawę prawną zaniechania ścigania, czynności zmierzające do ustalenia (wykrycia) sprawcy nadal trwają i mają formę działań pozaprocesowych. Zdaniem Prokuratora Rejonowego ewentualne ujawnienie wnioskodawcy procesowo ustalonych danych zawartych w żądanych dokumentach i decyzji procesowej - może znacznie utrudnić, a wręcz uniemożliwić zrealizowanie jednego z zasadniczych zadań postępowania przygotowawczego, jakim jest ustalenia sprawcy. Powołał się na regulację zawartą w przepisie art. 5 ust. 1 u.d.i.p. dotyczącą ochrony innych tajemnic ustawowo chronionych, a także na unormowanie zawarte w przepisie art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2016 r. poz. 177 ze zm.) określające, że prokurator jest obowiązany zachować w tajemnicy okoliczności sprawy, o których w postępowaniu przygotowawczym, a także poza jawną rozprawą sądową powziął wiadomość ze względu na swoje stanowisko prokuratora. Ocenił, że udostępnienie informacji z akt prawomocnie umorzonego postępowania przygotowawczego z powodu niewykrycia sprawcy musi być ocenione właśnie przez pryzmat tej tajemnicy prokuratorskiej, szczególnie, gdy za jej ochroną przemawia ochrony porządku publicznego, bezpieczeństwa lub praw i wolności osób. Ponadto Prokurator wskazał, że prawo do udostępnienia informacji publicznej podlega w niniejszej sprawie ograniczeniu wynikającemu z konieczności ochrony prywatności stron postępowania.

W odwołaniu od tej decyzji B. S. zarzucił organowi naruszenie art. 5 ust 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez bezzasadne uznanie, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych, a także naruszenie art. 5 ust. 2 ustawy poprzez jego błędną wykładnię polegająca na bezzasadnym uznaniu, że konieczność ochrony prywatności osoby fizycznej implikuje zasadność wydania decyzji odmownej w sprawie dotyczącej dostępu do informacji publicznej, podczas gdy przepis ten wyraża nakaz dla organu administracji publicznej do dokonania anonimizacji określonych danych przed ich dalszym udostępnieniem. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i uwzględnienie wniosku wnioskodawcy w całości względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.

Prokurator Okręgowy w [...], decyzją z dnia [...] 2020r. nr [...] orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji.

W obszernym uzasadnieniu rozstrzygnięcia, przywoławszy stan faktyczny sprawy oraz podstawę prawną rozstrzygnięcia, organ odwoławczy potwierdził prawidłowość ustaleń Prokuratora Rejonowego co do tego, iż w przedmiotowej sprawie zaszły ustawowe przesłanki odmowy udzielenia wnioskowanej informacji publicznej. W pierwszej kolejności Prokurator Okręgowy uznał, że żądane dokumenty stanowią część akt sprawy karnej, a z uwagi na ich treść zawierają informacje mające przymiot informacji publicznych.

Dalej Prokurator Okręgowy wywodził, że przepis art. 5 ust.1 u.d.i.p. określa przesłanki oraz zakres przedmiotowy i podmiotowy dopuszczalnych ograniczeń w dostępie do informacji publicznej i wskazuje expressis verbis, że prawo do udostępnienia informacji podlega ograniczeniu na zasadach określonych w ustawie z dnia [...] 2010r. o ochronie informacji niejawnych (t.j.Dz.U. z 2019r. poz.742). W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Prokuratora zaistniały przesłanki do odmowy udostępnienia informacji publicznej w zakresie objętym wnioskiem z dnia 20 stycznia 2020r. ze względu na ograniczenia wynikające z tajemnicy prawnie chronionej w rozumieniu art. 5 ust. 1 u.d.i.p., a ściśle z ograniczeń w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych. Prokurator Okręgowy wskazał ponadto, że tajemnica postępowania oraz tajemnica prokuratorska stoją na przeszkodzie udostępnienia żądanych informacji z postępowania przygotowawczego. Pomimo bowiem umorzenia dochodzenia, nadal trwają czynności zmierzające do wykrycia sprawcy/sprawców przestępstwa, a ewentualne ujawnienie wnioskodawcy danych zawartych we wniosku może utrudnić lub nawet uniemożliwić wykonywanie dalszych czynności dochodzeniowych.

Decyzję Prokuratora zaskarżył B. S. zarzucając jej naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, t.j. naruszenie art. 5 ust.1 u.d.i.p. poprzez bezzasadne uznanie, że w przedmiotowej sprawie prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. W ocenie skarżącego, nie można podzielić stanowiska Prokuratora Okręgowego, że udostępnienie żądanych informacji publicznych z akt prawomocnie umorzonego postępowania przygotowawczego mogłoby w jakikolwiek sposób utrudnić prowadzenie dalszych czynności dochodzeniowych.

W odpowiedzi na skargę Prokurator Okręgowy wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie jednak należy zauważyć, że Sąd rozpoznał niniejszą sprawę na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs(4) ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.

Zastosowany tryb nie wpłynął na ograniczenie praw stron postępowania sądowoadministracyjnego, Sąd bowiem w świetle art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm., dalej: "P.p.s.a."), rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd rozpoznaje zatem sprawę całościowo badając w sposób zupełny legalność zaskarżonej decyzji, orzekając przy tym w składzie trzech sędziów podobnie jak na posiedzeniu jawnym.

Odnosząc się do zarzutu Prokuratora Okręgowego o przekroczeniu przez skarżącego terminu do wniesienia skargi wyjaśnić należy, że stan zagrożenia epidemicznego miał wpływ w niniejszej sprawie na bieg terminu do wniesienia skargi, który należy do terminów procesowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym (postanowienie NSA z dnia 23 września 2020 r., sygn. akt II OZ 653/20). Wskazać bowiem trzeba, iż zgodnie z art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020r., poz. 568), w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii, ogłoszonego z powodu COVID-19, bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Przepis ten został dodany do w/w ustawy przez art. 1 pkt 14 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw, zmieniającej wskazaną ustawę z dniem 31 marca 2020 r. Stan zagrożenia epidemicznego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 został wprowadzony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez Ministra Zdrowia w rozporządzeniu z 13 marca 2020r. (Dz. U. z 2020 r., poz. 433) i obowiązywał od dnia 14 marca 2020 r. Odwołano go rozporządzeniem z dnia 20 marca 2020 r. (Dz. U. z 2020 r., poz. 490). Stan epidemii ogłoszono w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. (Dz. U. z 2020 r., poz. 491).

W oparciu o powyższe regulacje należy przyjąć zatem należy, iż od dnia 14 marca 2020 r. z mocy prawa nastąpiło wstrzymanie biegu terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych. Wstrzymanie rozpoczęcia biegu terminów oznacza, że terminy, które nie rozpoczęły swojego biegu przed dniem ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii nie biegły w okresie trwania powyższego stanu. Terminy te rozpoczęły swój bieg dopiero od dnia uchylenia powyższego stanu (vide: postanowienie NSA z dnia 19 sierpnia 2020 r. sygn. akt II FZ 365/20 – dostępny na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż skoro zaskarżona decyzja została doręczona stronie w dniu [...] 2020r., to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi nie rozpoczął swojego biegu. Na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r., poz. 875) – z dniem 16 maja 2020 r. został uchylony w całości art. 15 zzs ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, a zatem przepis art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 tej ustawy stanowiący, że w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres – utracił moc. W świetle art. 68 ust. 6 w/w ustawy z dnia 14 maja 2020 r., terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs ustawy zmienianej w art. 46, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs tej ustawy, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

W związku z powyższym, w okolicznościach przedmiotowej sprawy termin dla wniesienia skargi na decyzję organu II instancji rozpoczął swój bieg w dniu 25 maja 2020 r. (uwzględniając treść art. 83 § 2 p.p.s.a.). W konsekwencji trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, określony w art. 53 § 1 p.p.s.a., upływał w dniu 24 czerwca 2020 r. W tej sytuacji wniesienie skargi dnia [...] 2020r. uznać należało za skuteczne.

Przechodząc zatem do merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Pojęcie informacji publicznej zostało zdefiniowane w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.Dz.U z 2020r. poz. 2176, dalej jako u.d.i.p.). Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, która podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. Krąg informacji, które ustawa, w ramach katalogu otwartego, w szczególności uznaje za informację publiczną, określony został w art. 6 tej ustawy. Na podstawie wskazanych przepisów, uwzględniając konstytucyjną konstrukcję prawa do informacji zawartą w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda informacja wytworzona przez władze publiczne, przez osoby pełniące funkcje publiczne oraz inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów. Podkreśla się, że taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów, o ile dotyczy faktów i danych o charakterze publicznym (por. wyroki NSA: z dnia 12 grudnia 2006 r. sygn. akt I OSK 123/06; publ. LEX nr 291357; z dnia 30 września 2015 r. sygn. akt I OSK 2093/14; publ.: https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Pojęcie informacji publicznej odnosi się zatem do wszelkich faktów dotyczących spraw publicznych i tych, które odnoszą się do publicznej sfery działalności.

Podkreślenia wymaga, że o zakwalifikowaniu określonej informacji jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu u.d.i.p. decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i publiczny charakter informacji.

Jak podkreśla się w orzecznictwie, "sprawy publiczne" to sprawy związane z istnieniem i funkcjonowaniem określonej wspólnoty publicznoprawnej. Określenie sprawy jako "publicznej" wskazuje, że jest to sprawa ogółu i koresponduje w znacznym stopniu z pojęciem dobra wspólnego (dobra ogółu). Jest to więc sprawa związana z władzą publiczną, wspólnotą publicznoprawną i jej funkcjonowaniem (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 30 września 2009 r., sygn. akt I OSK 2093/14; z dnia 25 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 2782/15; publ. https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie okolicznością niesporną jest, że spełniony został zakres podmiotowy i przedmiotowy stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej. Prokurator jest bowiem podmiotem zobowiązanym na gruncie tej ustawy do udostępnienia posiadanej informacji, mającej walor informacji publicznej. Nie budzi wątpliwości, iż prokuratura, realizując zadania publiczne jakimi są strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw, zalicza się do organów władzy publicznej, o jakich mowa w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP i art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a więc takich, które obowiązane są do udostępnienia informacji publicznej.

Również żądane informacje będące przedmiotem wniosku skarżącego z dnia [...] 2020 r. stanowią informację publiczną. Dotyczą one bowiem działalności prokuratury jako władzy publicznej- organu ochrony prawnej. Żądane przez skarżącego informacje posiadają zatem walor informacji związanej z wykonywaniem ustawowych zadań przez organ władzy publicznej, jakim jest Prokurator, dotyczą sfery działalności podmiotu zobowiązanego do udostępniania informacji publicznej na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej, a zatem stosownie do art. 6 ust. 1 pkt. 3 lit. d u.d.i.p. stanowią informację o sprawach publicznych i podlegają udostępnieniu w trybie i na zasadach w tej ustawie określonych.

W rozpoznawanej sprawie, w ocenie Prokuratora zaistniały przesłanki do odmowy udostępnienia informacji publicznej w zakresie objętym wnioskiem z dnia [...] 2020r. ze względu na ograniczenia wynikające z tajemnicy prawnie chronionej w rozumieniu art. 5 ust. 1 u.d.i.p., a ściśle z ograniczeń w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych. Prokurator Okręgowy wskazał, że tajemnica postępowania oraz tajemnica prokuratorska stoją na przeszkodzie udostępnienia żądanych informacji z postępowania przygotowawczego. Pomimo bowiem umorzenia dochodzenia, nadal trwają czynności zmierzające do wykrycia sprawcy/sprawców przestępstwa, a ewentualne ujawnienie wnioskodawcy danych zawartych we wniosku może utrudnić lub nawet uniemożliwić wykonywanie dalszych czynności dochodzeniowych.

W ocenie Sądu, odmowa udostępnienia ww. danych ze względu na tak określoną tajemnicę postępowania przygotowawczego nie jest uzasadniona.

Stosownie do treści art. 5 ust. 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Dla uznania informacji za niejawną w rozumieniu art. 5 ust. 1 u.d.i.p., co w konsekwencji prowadzi do ograniczenia jej udostępnienia, wymagane jest ustalenie, że spełniona została przesłanka materialna określona w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010r. o ochronie informacji niejawnych (t.j.Dz.U. z 2019r. poz.742). Dodatkowo wskazać należy, iż w świetle art. 61 ust. 3 Konstytucji RP ograniczenie prawa do m.in. uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne może nastąpić wyłącznie ze względu na określoną w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Definicja informacji niejawnej zawarta w art. 1 ust. 1 ustawy o ochronie informacji niejawnych powołuje się m.in. na pojęcie szkody dla Rzeczypospolitej Polskiej lub sytuacji niekorzystnej z punktu widzenia interesów państwa. Zgodnie z definicjami klauzul tajności zawartymi w art. 5 tej ustawy, ochronie będą podlegać tylko takie informacje, których ujawnienie przyniosłoby szkodę dla bezpieczeństwa lub interesów państwa.

W związku z taką regulacją podkreślenia wymaga, że do obowiązków organu należy szczególnie wnikliwa kwalifikacja poszczególnych dokumentów w ramach rozpatrywania żądania strony, pod kątem wyłączeń objętych ustawą o dostępie do informacji publicznej, co wynika z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Uzasadniając odmowę dostępu informacji publicznej organ musi zatem wykazać konkretne okoliczności ją uzasadniające.

Motywując odmowę udostępnienia wnioskowanych informacji publicznych Prokurator Okręgowy wskazał, że ewentualne ujawnienie wnioskodawcy danych zawartych we wniosku może utrudnić lub nawet uniemożliwić wykonywanie dalszych czynności dochodzeniowych.

W ocenie Sądu, odmowa udostępnienia ww. danych ze względu na tak określoną tajemnicę postępowania przygotowawczego nie jest uzasadniona.

Przede wszystkim organ orzekający nie wyjaśnił w sposób konkretny i przekonujący, w jaki sposób udostępnienie ww. danych wpłynie negatywnie na postępowanie przygotowawcze prawomocnie zakończone, w sytuacji, gdy przesłanka z art. 156 § 5 k.p.k. dotyczy potrzeby zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania, w tym planowanych czynności procesowych. Organ wskazał na możliwość utrudnienia dalszych czynności dochodzeniowych, lecz nie odwołał się do konkretnych, realnych okoliczności w tym zakresie. Przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonej argumentacja jest ogólna, wskazuje na hipotetyczny charakter podstaw odmowy, pozostający w sferze domniemań. Z tego względu nie sposób przyjąć za organem, że udostępnienie wnioskowanych informacji doprowadzi do udaremnienia celów postępowania przygotowawczego (które zostało prawomocnie zakończone umorzeniem).

Z powyższych względów, w ocenie Sądu, zarówno zaskarżona decyzja, jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji podlegały eliminacji z obrotu prawnego. W sprawie nie została bowiem wykazana przesłanka warunkująca odmowę udostępnienia informacji publicznej w postaci tajemnicy ustawowo chronionej.

Rozpoznając ponownie wniosek informacyjny organ uwzględni dokonaną powyżej ocenę i podejmie stosowne działania oraz w pełni uzasadni swoje stanowisko na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej w celu prawidłowego załatwienia wniosku.

Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prokuratora Rejonowego w [...].

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015r., poz. 1800 ze zm.). Na wysokość zasądzonej od organu odwoławczego kwoty złożyły się koszt wpisu sądowego od skargi (200zł) oraz wynagrodzenie adwokata (w wysokości 480 złotych.)