Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 660/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2019-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Kara administracyjna
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 89, art. 2 ust. 3, art. 6 ust. 1, art. 5 ust. 1 i 1b, art. 6a ust. 2, art. 89 ust. 4 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2019 poz 847
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - t.j.
article: art. art. 121, art. 122, art. 124, art. 180 i art. 187 par. 1art. 210 par. 4
journal: Dz.U. 2019 poz 900
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2019 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w Rudzie Śląskiej na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 8 lipca 2019 r. znak: [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 8 lipca 2019 r. znak: [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Kielcach utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Świętokrzyskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Kielcach z dnia 26 lutego 2019 r., znak: [...] wymierzającą [...] Sp. z o.o. w Rudzie Śląskiej (zwanej dalej Spółką) karę pieniężną w łącznej wysokości 200.000 zł za urządzanie gry hazardowej bez koncesji na dwóch automatach do gier o nazwie Golden Horse Gra Logiczna V.2.0 numer UE-154 oraz Golden Horse Gra Logiczna V.2.0 numer UE-155.

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie organ wskazał, że w dniu 6 lutego 2018r. funkcjonariusze Świętokrzyskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Kielcach przeprowadzili czynności procesowe w lokalu bez nazwy znajdującym się w miejscowości Oleśnica w przy ul. [...], w trakcie których ujawnili dwa urządzenia o nazwie Golden Horse Gra Logiczna V.2.0 numer UE-154 oraz Golden Horse Gra Logiczna V.2.0 numer UE-155. Urządzenia te stanowiły automaty służące do urządzania gier hazardowych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

Organ I instancji postanowieniem z 14 lutego 2018 r. wszczął z urzędu wobec Spółki postępowanie w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych na automatach bez wymaganej koncesji na prowadzenie kasyna.

Spółka pismem z 13 listopada 2018 r. wniosła o dopuszczenie

i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadka A. W. - autora Ekspertyzy Technicznej z dnia 27 maja 2017 r. dotyczącej pakietu gier - Golden Horse V.2.0 oraz R.F., który wykonał badanie techniczne oraz zatwierdził opinię techniczną z dnia 14 czerwca 2017 r. dotyczącą oprogramowania automatu - gry logicznej Golden Horse Gra Logiczna 2.0, na okoliczność przeprowadzonych przez świadków badań technicznych, oględzin, gier i analiz, które doprowadziły ww. świadków do wniosków zawartych w ww. Ekspertyzie technicznej z dnia 27 maja 2017 r. dotyczącej pakietu gier - Golden Horse V, 2.0 oraz Opinii Technicznej Instytutu Elektrotechniki w Warszawie nr 168/OT/NBW/2017 z dnia 14 czerwca 2017 r., a w szczególności wniosku, iż pakiet gier dostępny w ramach oprogramowania Golden Horse V 2.0 zainstalowany w pamięci urządzeń, których dotyczą ww. ekspertyza i opinia techniczna mają charakter nielosowy, zabawo-edukacyjny, pamięciowy, nie zawierają w swoim kodzie źródłowym generatora liczb pseudolosowych, a zamknięta sekwencja układów jest z góry ustalona dla każdej z gier i jest dostępna dla graczy w każdej chwili w czasie jej rozgrywania.

Decyzją z dnia 26 lutego 2019 r., organ podatkowy pierwszej instancji wymierzył karę pieniężną w łącznej wysokości 200.000 zł za urządzanie gry hazardowej bez koncesji na dwóch automatach do gry.

Rozpoznając sprawę w postępowaniu odwoławczym organ II instancji wskazał, że z uwagi na fakt, iż stan prawny i faktyczny dotyczący naruszenia przez Spółkę zasad prowadzenia gier hazardowych został ukształtowany po wejściu w życie zmiany ustawy hazardowej, kiedy to art. 89 ustawy nadano inne brzmienie, podstawę prawną decyzji organu I instancji stanowiły, zatem przepisy ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych w brzmieniu obowiązującym od dnia

1 kwietnia 2017 r.- zwanej dalej u.g.h. Na mocy ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (tekst jedn. Dz. U. z 2019, poz. 847), art. 89 otrzymał nowe brzmienie, które organ odwoławczy przytoczył, przedstawiając argumentację prawną będącą podstawą rozstrzygnięcia w sprawie niniejszej.

Postanowieniem z dnia 15 maja 2019 r. organ odwoławczy odmówił przeprowadzenia dowodu ze wskazanych w treści odwołania zeznań świadków.

Dalej organ II instancji wskazał, że w celu ustalenia zasad działania ujawnionych automatów do gier w odniesieniu do przepisów ww. ustawy o grach hazardowych, funkcjonariusze przeprowadzili eksperyment procesowy, polegający na doświadczalnym odtworzeniu przebiegu dostępnych na nich gier. Dowód z eksperymentu procesowego potwierdził, że gry prowadzone na powyższych urządzeniach są grami na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 u.g.h. Prowadzone są bowiem na urządzeniach elektronicznych, zawierają element losowości oraz umożliwiają uzyskanie wygranej rzeczowej, o której mowa w art. 2 ust. 4 u.g.h. (w postaci punktów kredytowych, za które gracz może przedłużyć grę bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze lub, za które gracz może rozpocząć nową grę poprzez ich wykorzystanie) oraz wygranej pieniężnej w przypadku, gdy gracz zdecyduje o spieniężeniu zgromadzonych punktów w polu "licznik".

Ponadto, z protokołu przesłuchania świadka - uczestnika gry w dniu kontroli – R. Ł. wynika, że gry zainstalowane na tych automatach zawierają element losowości i umożliwiają uzyskanie wygranej pieniężnej. Świadek zeznał, że rozpoczęcie gry następuje dopiero po uprzednim zasileniu automatu środkami pieniężnymi i wybraniu odpowiedniej gry. Następnie wybiera się stawkę i naciska przycisk START, wówczas rozpoczyna się obracanie symboli wyświetlanych na ekranie. Aby uzyskać wygraną symbole musiały się zatrzymać w określonej kombinacji np. w jednej linii. Gracz nie miał wpływu na wynik gry, nie można było przewidzieć układu symboli, które skutkowały uzyskaniem wygranej. Wygraną można było spieniężyć albo rozpocząć nową grę za te punkty, bez konieczności wpłaty środków pieniężnych. Dalej zeznał, że nazwa "gra logiczna" nic mu nie mówi, podczas gry nie trzeba było odpowiadać na żadne pytania. Raz zdarzyło się, że uzyskał wygraną, ale automat nie posiadał środków pieniężnych wówczas zgłosił ten fakt obsłudze lokalu, a wygraną wypłacono mu na następny dzień. Świadek F.N. - pracownik lokalu zeznał, że aby zagrać na ww. urządzeniach trzeba było zasilić je środkami pieniężnymi, maszyny same wypłacały wygrane. Kolejny świadek A.S. - pracownik lokalu zeznała, że aby zagrać na automatach należało zasilić je środkami pieniężnymi, następnie wybrać grę, wówczas na ekranie pojawiały się ikony, które były różne w zależności od wybranej gry np. owoce. W zależności od tego, w jakiej konfiguracji ułożyły się ikony, zdobywało się określoną liczbę punktów, które następnie można było spieniężyć.

Jako dowód w sprawie włączono do akt, dwie opinie z dnia 4 października 2018 r. wydane przez biegłego sądowego Sądu Okręgowego w Częstochowie m.in. z zakresu automatów do gier, uzyskane w prowadzonym śledztwie w sprawie o przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 kks. W opiniach tych, na podstawie oględzin wewnętrznych i zewnętrznych automatów, sczytania danych z dysku twardego zainstalowanego w komputerze sterującym pracą automatu, analizy dokumentacji protokołu eksperymentu procesowego przeprowadzonego przez funkcjonariuszy celno-skarbowych w dniu 6 lutego 2018 r. na ww. automatach biegły jednoznacznie stwierdził, że gry prowadzone na tych automatach spełniają kryteria gier na automatach w rozumieniu ustawy o grach hazardowych.

Reasumując, organ odwoławczy wskazał, że oprócz dowodu w postaci eksperymentu procesowego polegającego na odtworzeniu przebiegu gry utrwalonego w protokole z dnia 6 lutego 2018 r. i cyfrowym nośniku danych również opinia biegłego sądowego, protokoły przesłuchania świadków, a więc dowody włączone z postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe, na podstawie art. 181 ustawy Ordynacja podatkowa, jako dowód z dokumentu oraz pisemne wyjaśnienia świadka, dowodzą jednoznacznie, że gry zainstalowane na ujawnionych urządzeniach są grami na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych. Dokumenty te potwierdzają w sposób wystarczając, że:

gry zainstalowane na tych urządzeniach zawierają element losowości, ponieważ wynik uzyskany w każdej grze ma charakter losowy i jest niezależny od umiejętności (zręczności) grającego, bądź jego zdolności psycho-motorycznych. Innymi słowy grający nie ma realnego wpływu na to, w jakiej konfiguracji zatrzymują się i układają symbole skutkujące wygraną,

gry zainstalowane na tych urządzeniach umożliwiają uzyskanie wygranej rzeczowej w postaci punktów kredytowych, za które gracz może przedłużyć grę bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze lub, za które gracz może rozpocząć nową grę poprzez ich wykorzystanie,

gry zainstalowane na ujawnionych urządzeniach umożliwiają uzyskanie wygranej pieniężnej wypłacanej przez obsługę lokalu, w zamian za wygrane rzeczowe, tj. punkty kredytowe (gracz decyduje czy za wygrane punkty kredytowe kontynuuje grę bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, ewentualnie rozpoczyna za nie nową grę lub decyduje o spieniężeniu wygranych punktów u obsługi lokalu - w takiej sytuacji obsługa lokalu na ich podstawie wypłaca pieniądze stanowiące wygraną pieniężną),

automaty te umożliwiające rozgrywanie gier są urządzeniami elektronicznymi.

W konkluzji organ odwoławczy stwierdził, że dysponując dowodami w postaci eksperymentów przeprowadzonych przez funkcjonariuszy celno-skarbowych, opinią biegłego mgr inż. Remigiusza Rydza oraz zeznań świadków w sposób wystarczający organ I instancji ustalił losowy charakter gier prowadzonych na ww. urządzeniach, a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwala na stwierdzenia, że Spółka była urządzającym gry na automatach. Niewątpliwie także gry na ww. automatach urządzane były poza kasynem gry, bowiem kontrolowany lokal nie posiada takiego statusu. Sankcja w postaci kary pieniężnej nakładana jest na podmiot urządzający gry hazardowe, gry na automatach, a więc "urządzającego gry". Uznać należy, że w praktyce działalność taka jak urządzanie gier na automatach obejmuje w szczególności zachowania polegające na zorganizowaniu i pozyskaniu odpowiedniego miejsca na zamontowanie urządzeń, przystosowania go do danego rodzaju działalności, umożliwienie dostępu do takiego miejsca nieograniczonej ilości graczy, utrzymywanie automatów w stanie stałej aktywności, umożliwiające ich sprawne funkcjonowanie, związane z obsługą urządzeń czy zatrudnieniem odpowiedniego przeszkolonego personelu. Podmiot realizujący te działania, może być uznany za urządzającego gry w rozumieniu art. 89 ust. 1 u.g.h.

Biorąc pod uwagę powyższe, organ odwoławczy uznał, że organ I instancji dokonał właściwej wykładni pojęcia "urządzający gry", a także wykazał, że urządzającym jest Spółka, jako dysponent i beneficjent użytkowania automatów.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję domagając się jej uchylenia, Spółka zarzuciła naruszenia prawa procesowego, które miało istotny wpływ na wydanie decyzji, tj.:

- art. 210 § 4 O.p. poprzez brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przesłanek jakimi kierował organ uznając, że skarżący urządzał gry na automatach poza kasynem gry;

- art. 121 w związku z art. 124 O.p. poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów podatkowych z uwagi na nie wyjaśnienie stronie zasadności przesłanek, którymi kierował się organ przy załatwianiu sprawy;

- art. 122 w zw. z art. 187 O.p. przez oparcie decyzji na niepełnym oraz niedostatecznie rozpatrzonym materiale dowodowym;

- art. 124 ustawy O.p. poprzez niewyjaśnienie przesłanek, którymi kierował się organ wydając zaskarżoną decyzję;

- art. 180 § 1 O.p. poprzez nie dopuszczenie dowodów mających istotne znaczenie dla sprawy i poprzestanie wyłącznie na eksperymencie funkcjonariuszy celnych;

- art. 187 § 1 O.p. poprzez nie dochowanie obowiązku zebrania całości materiału dowodowego oraz jego wyczerpującego rozpatrzenia.

Skarżąca zarzuciła także naruszenie prawa materialnego, tj. art. 89 ust. 1 pkt 1, ust. 4 pkt 1 lit.a oraz art. 90 ust. 1 u.g.h. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie i wymierzenie kary pieniężnej, pomimo że stan faktyczny w odniesieniu do skarżącej nie spełnia przesłanek jego zastosowania.

W obszernym uzasadnieniu skargi Spółka przedstawiła argumentację powyższych zarzutów i w konsekwencji wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie zaś do art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) zwanej dalej p.p.s.a. wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia bądź stwierdzenia nieważności decyzji organu odwoławczego.

Przedmiotem sporu w sprawie niniejszej jest prawidłowość wymierzenia skarżącej kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach o nazwie Golden Horse Gra Logiczna V.2.0 numer UE-154 oraz Golden Horse Gra Logiczna V.2.0 numer UE-155 w lokalu w Oleśnicy [...].

Na wstępie wskazać należy, że w sytuacji przytoczenia w skardze zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego, jak i naruszenia przepisów postępowania, w pierwszej kolejności Sąd rozpoznaje ostatnio wymieniony zarzut. Dopiero bowiem po przesądzeniu, że w postępowaniu zachowano prawidłowy tok procedury, nie uchybiając jej przepisom w stopniu, który mógłby istotnie wpłynąć na wynik sprawy, można przejść do oceny zarzutów naruszenia prawa materialnego.

W rozpoznawanej sprawie, wbrew zarzutom skargi, ustalenia faktyczne poczynione przez organ są prawidłowe i odpowiadają zebranym dowodom zawartym w aktach sprawy. Sąd ustalenia te akceptuje w całości i uznaje za własne. Wbrew bowiem zarzutom i argumentacji skarżącej Spółki, w sprawie niniejszej organy przeprowadziły wszechstronne i kompletne postępowanie dowodowe i wyjaśniające, spełniające wymogi wynikające z O.p., z jednoczesną oceną zebranego materiału dowodowego stosownie do reguł wskazanych w przepisach O.p. Sąd podziela również argumentację prawną przedstawioną przez organ w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z art. 2 ust. 3 u.g.h., grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Stosownie do art. 6 ust. 1 u.g.h., działalność w zakresie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości i gier na automatach może być prowadzona po uzyskaniu koncesji na kasyno gry, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 1 i 1b oraz art. 6a ust. 2. Na podstawie zaś art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. karze pieniężnej podlega urządzający gry hazardowe bez koncesji, bez zezwolenia lub bez dokonania wymaganego zgłoszenia. W myśl art. 89 ust. 4 pkt 1 lit. a u.g.h. wysokość kary pieniężnej wymierzanej w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 wynosi w przypadku gier na automatach - 100.000 zł od każdego automatu.

W sprawie niniejszej poza sporem był fakt, że Spółka nie posiadała koncesji na prowadzenie kasyna, a kontrolowany lokal, w którym funkcjonowały przedmiotowe urządzenia, niewątpliwie nie był kasynem gry.

Zdaniem Sądu, organy obu instancji prawidłowo ustaliły, że sporne automaty odpowiadały swymi cechami regulacji art. 2 ust.3 u.g.h. Stanowisko to znajduje bowiem oparcie w zebranym w sprawie materiale dowodowym znajdującym się w aktach sprawy i obejmujących m.in. wynik eksperymentu, tj. gier kontrolnych, które zostały rozegrane na każdym z urządzeń, a których przebieg opisano w protokole z eksperymentu procesowego z dnia 6 lutego 2018 r. W ramach eksperymentu polegającego na odtworzeniu gry na spornych automatach stwierdzono, że urządzenia umożliwiały grę po wpłaceniu określonej kwoty pieniędzy. Gracz decydował jedynie o wyborze gry i jej rozpoczęciu, nie miał natomiast żadnego wpływu na przebieg gry, konfigurację symboli ukazujących się na wprawionych w ruch bębnach, uzyskanie wygrywającej kombinacji na urządzeniach (układ symboli tworzył się zupełnie przypadkowo - losowo). W przypadku korzystnego układu symboli, po zatrzymaniu bębnów, które następowało samoczynnie i bez ingerencji oraz wpływu grającego, urządzenia oferowały wygrane pieniężne oraz rzeczowe w postaci punktów kredytowych umożliwiających kontynuację gry lub rozegranie nowej.

Dowód z eksperymentu procesowego potwierdził, że gry prowadzone na powyższych urządzeniach są grami na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 u.g.h. Prowadzone są bowiem na urządzeniach elektronicznych, zawierają element losowości oraz umożliwiają uzyskanie wygranej rzeczowej, o której mowa w art. 2 ust. 4 u.g.h. (w postaci punktów kredytowych, za które gracz może przedłużyć grę bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze lub, za które gracz może rozpocząć nową grę poprzez ich wykorzystanie) oraz wygranej pieniężnej w przypadku, gdy gracz zdecyduje o spieniężeniu zgromadzonych punktów w polu "licznik".

Wyniki eksperymentu potwierdził również w swoich zeznaniach uczestnik gry w dniu kontroli - świadek R. Ł. oraz przesłuchani na tę okoliczność pracownicy lokalu – F.N. i A. S..

Z powyższymi ustaleniami korespondują również wnioski wynikające z opinii biegłego sądowego, w których biegły jednoznacznie wskazał, że gry prowadzone na powyższych automatach spełniają kryteria gier na automatach w rozumieniu u.g.h.

W tym stanie rzeczy, wbrew twierdzeniom skarżącej, opinia biegłego nie była jedynym dowodem na podstawie którego organy poczyniły istotne dla sprawy ustalenia faktyczne.

Podkreślić przy tym należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnej wskazuje się, że do uznania gry za losową nie jest konieczne, aby zawierała ona tylko i wyłącznie elementy losowości lecz wystarczające i konieczne jest, aby w ogóle zawierała takie elementy. Nawet w sytuacji, gdy w danej grze współistnieją elementy wiedzy, refleksu, spostrzegawczości, a jednocześnie elementy przypadkowe, czyli losowość, narzucone przez program gry, jest to równoznaczne z tym, że zawiera ona element losowości, który przesądza o tym, że jest grą na automatach w rozumieniu ustawy o grach hazardowych. W konsekwencji dane urządzanie może być eksploatowane jedynie w kasynie gry.

Zgodnie z definicją pojęcia "losowy" zawartą w Słowniku języka polskiego PWN, słowo to oznacza - zależny od losu, oparty na losowaniu lub wybrany przypadkowo. Kwestię losowości należy rozważać nie tylko w kontekście przewidywania wyniku gry, lecz również możliwości wpływu na ten wynik. Gry, w których cechy fizyczne i psychiczne gracza są istotne, tym się różnią od gier losowych, że w przypadku tych pierwszych wynik gry zależy od osoby grającej i jej cech istotnych w danej grze, podczas gdy w grach losowych - wpływ taki nie istnieje, gdyż gracz nie może w żaden zgodny z regułami gry sposób ingerować np. w to, w jakiej konfiguracji zatrzymają się bębny z umieszczonymi na nich symbolami ani jakie karty otrzyma w wyniku rozdania. Natomiast gra, której wynik, tak jak w sprawie niniejszej, jest niezależny od poczynań grającego, a zależy od sposobu zaprogramowania urządzenia, ma charakter losowy. W grach dostępnych na spornych automatach czynnika takiego nie stwierdzono.

Sumując tę część rozważań podnieść należy, że w przekonaniu Sądu, lektura akt sprawy dowodzi, iż organy prawidłowo ustaliły, iż Spółka posiadała ogólnodostępny lokal z możliwością wykorzystania go na potrzeby jej działalności i w celu prowadzenia tej działalności zainstalowała własne urządzenia - automaty. Powyższe wyczerpuje zatem przesłanki art. 89 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 2 ust. 3 u.g.h.

Odnosząc się do przedstawionych przez skarżącą dowodów z opinii technicznej jednostki badającej, tj. Instytutu Elektroniki we Wrocławiu oraz ekspertyzy technicznej wykonanej przez rzeczoznawcy do spraw jakości produktów lub usług przy Wojewódzkim Inspektoracie Inspekcji Handlowej we Wrocławiu Sąd zauważa, że są to opinie prywatne, które dotyczą urządzeń innych, niż poddane eksperymentowi w rozpatrywanej sprawie. Skoro ustalenia, jakie zostały zawarte w powyższych opiniach nie dotyczą spornych urządzeń, nie mogły stanowić podstawy dokonywania ustaleń faktycznych w niniejszym postępowaniu. Urządzenia opiniowane i ujawnione w lokalu nie były tożsame. Słusznie organ odwoławczy odnośnie opinii sporządzonej przez Instytut Elektrotechniki zwrócił uwagę, że w jej treści autor (który zarówno wykonał badanie techniczne, jak i zatwierdził opinię techniczną) podał, na podstawie wskazań jakich liczników urządzenia można wyznaczyć podstawę opodatkowania podatkiem od gier w rozumieniu art. 73 u.g.h. W sytuacji, gdyby oferowane gry nie miały charakteru losowego, informacje te byłyby bezprzedmiotowe.

Podkreślić należy również, że - jak wskazał rzeczoznawca do spraw jakości produktów i usług "pod względem informatycznym i z punktu widzenia techniki komputerowej badane urządzenie nie oferuje gier o charakterze losowym". Tymczasem ocenie podlegał charakter losowy (elementy losowości) w rozumieniu ustawy o grach hazardowych, a nie techniki komputerowej. Powyższe świadczy o nieprzydatności przedłożonych przez Spółkę opinii w sprawie niniejszej.

Końcowo odnosząc się do zarzutów odnośnie do opinii biegłego R. zaznaczyć należy, że wskazano w niej wykonane czynności i opisano przebieg prowadzonego badania. Miała ona na celu stwierdzenie okoliczności o istotnym znaczeniu dla rozstrzygnięcia sprawy, a związanych z funkcjonowaniem ujawnionych automatów, do czego potrzebne było posiadanie wiadomości specjalnych. Dlatego prawidłowo stanowiła podstawę ustaleń organów. Podkreślić także należy, że w toku postępowania strona skutecznie nie podważyła opinii biegłego.

W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu, wbrew zarzutom skargi postępowanie w sprawie niniejszej prowadzone było prawidłowo, z zachowaniem reguł procesowych, wynikających z art. 121, art. 122, art. 124, art. 180 i art. 187 § 1 O.p. Organy obu instancji nie naruszyły również art. 210 § 4 O.p., gdyż wykazały w uzasadnieniach decyzji jakie dowody stanowiły podstawę ustaleń faktycznych. Prawidłowo również organy zakwalifikowały stan faktyczny sprawy według art. 2 ust. 3 i ust. 4 oraz art. 89 ust. 1 pkt 1 w zw. z ust. 4 pkt 1 lit.a u.g.h.

Mając na uwadze powyższe, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę - Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.sa.