Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 770/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6290 Reforma rolna
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2 i 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.M. i B.M. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], uzupełnioną postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r., uchylił własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] (w pkt 1 i 2) i orzekł o stwierdzeniu nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia [...] października 1948 r. oraz utrzymanego nim w mocy orzeczenia Wojewody [...] z dnia [...] marca 1948 r. – w części dotyczącej nieruchomości ziemskiej "Osiedle [...] oraz "Osiedle [...]". Organ umorzył jednocześnie postępowanie z wniosku Gminy R. o ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie obejmującym pkt 3 zaskarżonej decyzji.

Powyższa decyzja doręczona została obojgu skarżącym w dniu 2 stycznia 2014 r.

T.M. i B.M. w dniu 5 lutego 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] grudnia 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie z kolei do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W niniejszej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżoną decyzję doręczono obojgu skarżącym w dniu 2 stycznia 2014 r., czyli termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 3 lutego 2014 r. Skarżący wnieśli natomiast skargę w dniu 5 lutego 2014 r., a zatem z uchybieniem ustawowego terminu.

W niniejszej sprawie wyjaśnienia wymaga, że dla oceny terminowości wniesienia niniejszej skargi z dnia 5 lutego 2014 r. przez T.M. i B.M. bez znaczenia pozostaje kwestia doręczenia skarżącym postanowienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], wydanego w trybie ar. 111 § 1a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267), uzupełniającego zaskarżoną decyzję. Postanowienie to zostało bowiem doręczone skarżącym w dniu 6 lutego 2014 r., a więc już po wniesieniu przez nich skargi na decyzję z dnia [...] grudnia 2013 r. Tym samym przedmiotowa skarga została złożona po terminie wynikającym z art. 53 § 1 P.p.s.a. Zaznaczyć jednak należy, że stanowisko to nie stwarzało przeszkód, by strona wniosła skargę zgodnie z dyspozycją art. 111 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. w terminie liczonym od dnia doręczenia postanowienia z dnia [...] stycznia 2014 r.

W realiach niniejszej sprawy podkreślenia ponadto wymaga, że pomimo odrzucenia skargi, interes skarżących będzie chroniony, bowiem skarżący (jako współwłaściciele działki ew. nr [...]) brali udział w postępowaniu administracyjnym, a tym samym, zgodnie z dyspozycją art. 33 § 1 P.p.s.a., staną się uczestnikami postępowania sądowego dotyczącego zaskarżonej decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wszczętego na skutek skarg innych osób, wniesionych z zachowaniem ustawowego terminu

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.