Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 234/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. b, art. 152, art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 145 par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędziowie: WSA Tamara Dziełakowska WSA Jolanta Górska Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2011 r. sprawy ze skargi S. M. na decyzję Wojewody z dnia 18 marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zameldowania na pobyt stały 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) przyznaje radcy prawnemu W. Ł. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku) 295,20 złotych (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) zawierające należny podatek od towarów i usług – tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu, 3) określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 3 listopada 2006 r. Prezydent Miasta orzekł o zameldowaniu K. M. na pobyt stały w lokalu przy ul. [...] w G. Wojewoda decyzją z dnia 27 grudnia 2006 r. decyzję tę utrzymał w mocy.

Wyrokiem z dnia 27 lipca 2007 r. sygn. akt III SA/Gd 102/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził nieważność decyzji organów obu instancji, bowiem brak przewidzianego prawem formularza "zgłoszenia pobytu stałego" nie zezwalał organom meldunkowym na dokonanie zameldowania.

Następnie Prezydent Miasta decyzją z dnia 22 czerwca 2009 r. orzekł o zameldowaniu K. M. w lokalu przy ul. [...] w G. Organ odwoławczy decyzją z dnia 14 sierpnia 2009 r. utrzymał w/w decyzję w mocy.

Wyrokiem z dnia 22 kwietnia 2010 r. sygn. akt III SA/Gd 518/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił powyższe decyzje obu instancji. W ocenie Sądu postępowanie dowodowe nie potwierdziło w sposób niebudzący wątpliwości, że K. M. zamieszkuje w przedmiotowym lokalu z zamiarem pobytu stałego. Organy przy ponownym rozpatrzeniu sprawy miały ustalić, czy K. M. zamieszkuje w lokalu z zamiarem pobytu stałego przy pomocy wszelkich dostępnych dowodów, przeprowadzonych zgodnie z przepisami k.p.a.

Decyzją z dnia 27 stycznia 2011 r. nr [...] Prezydent Miasta dokonał zameldowania K. M. na pobyt stały w lokalu przy ul. [...] w G.

W uzasadnieniu organ wskazał, że K. M. złożył zgłoszenie pobytu stałego. Przeprowadzone postępowanie dowodowe, w tym kontrola meldunkowa oraz oględziny lokalu dokonane w dniu 3 grudnia 2010 r., wykazało, że K. M. mieszka w przedmiotowym lokalu zajmując jeden pokój. Łazienkę i kuchnię dzieli z bratem i ojcem, którzy także zamieszkują w tym budynku. Jedynie ojciec wnioskodawcy S. M. twierdził, że syn mieszka w domu przy ul. [...] w G. , a w przedmiotowym lokalu jedynie bywa.

Po rozpatrzeniu odwołania S. M. od powyższej decyzji Wojewoda decyzją z dnia 18 marca 2011 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy wskazał, że zebrane dowody tworzą spójny obraz stanu faktycznego i potwierdzają zamieszkiwanie K. M. przy ul. [...] w G., przy jednoczesnym braku możliwości jego zamieszkiwania w lokalu zajmowanym przez jego matkę przy ul. [...] w G., ze względu na mały metraż. Wskazano także na ewidencyjny charakter meldunku i oderwanie tej instytucji od praw do lokalu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Gdańsku na decyzję Wojewody S. M. wniósł o jej uchylenie. Wskazał, że usunięto z akt sprawy jego pismo z dnia 13.07. 2003 r. , którego treść jest istotna w zestawieniu z protokołem oględzin lokalu z dnia 3 grudnia 2010 r. Podniósł, że po uzyskaniu decyzji organu pierwszej instancji K. M. opuścił lokal przy ul. [...] w G., pozostawiając po sobie jedynie pralkę i zadłużenie z tytułu zużycia wody.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wskazał, że nie może odnieść się do zarzutu usunięcia z akt dokumentu z dnia 13.07.2003 r. , bowiem niniejsze postępowanie zostało wszczęte w 2006 r.

Na rozprawie pełnomocnik skarżącego wskazał, że treść adnotacji urzędowej i oświadczenia K. M., znajdujących się w aktach administracyjnych przemawiają za uchyleniem zaskarżonej decyzji (k. 324- 325).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jest zasadna.

Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 27 stycznia 2011 r. o zameldowaniu K. M. na pobyt stały we wskazanym budynku. Decyzja organu odwoławczego została wydana w dniu 18 marca 2011 r.

Podkreślenia wymaga, że organ odwoławczy wydaje, co do zasady, decyzję na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu jej wydania.

Z notatki urzędowej sporządzonej przez Podinspektora Urzędu Miasta , znajdującej się w aktach administracyjnych (k. 324), wynika, że gdy w dniu 18 kwietnia 2011 r. K. M. zgłosił się do Urzędu Miasta w celu dokonania zameldowania poinformował, że od dnia 8 marca 2011 r. nie mieszka już w przedmiotowym lokalu i nie zamierza do niego wracać. K. M. złożył w dniu 18 kwietnia 2011 r. oświadczenie (k.325 akt administracyjnych), że lokal przy ul. [...] w G. od dnia 8 marca 2011 r. nie jest już miejscem jego stałego pobytu, bowiem tego dnia lokal ten na stałe opuścił. Okoliczności te potwierdzają twierdzenia skargi.

W związku z tym należało uznać, że po dniu wydania zaskarżonej decyzji przez Wojewodę wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne, istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, czyli zaistniała przesłanka do wznowienia postępowania administracyjnego , określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a.

Wobec powyższego Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , który stanowi, że sąd uchyla decyzję , jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

Organ odwoławczy ponownie rozpatrując sprawę winien dokonać oceny zasadności zameldowania K. M. w przedmiotowym lokalu na pobyt stały z uwzględnieniem stanu faktycznego sprawy aktualnego w dniu orzekania przez organ odwoławczy.

O wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a.

Na podstawie art. 152 p.p.s.a. Sąd określił, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.