Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 932/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-11-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie pełnomocnikowi
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 2 ust. 3, § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d, § 19
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków adw. P. W. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi Z. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów i budynków postanawia przyznać adw. P. W. kwotę 295,20 zł. (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych 20/100) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, na które składa się należna tytułem wynagrodzenia opłata w wysokości 240 zł. i naliczone od niej 23 % podatku od towarów i usług, tj. 55,20 zł.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 23 marca 2010 r. sygn. akt j.w. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę Z. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] sierpnia 2010 r.

Nr [...], po czym postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2011 r. odrzucił sporządzoną przez nią osobiście od tego wyroku skargę kasacyjną. Postanowieniem referendarza sądowego tego Sądu z dnia 22 kwietnia 2011 r. przyznano następnie skarżącej prawo pomocy obejmujące m.in. ustanowienie adwokata, którego w osobie P. W. wyznaczyła Okręgowa Rada Adwokacka w R.

Wnioskiem z dnia 29 maja 2011 r. pełnomocnik skarżącej zwrócił się

o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 11 kwietnia 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej oraz o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, wnosząc jednocześnie zażalenie na postanowienie z dnia 11 kwietnia 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, w którym zawarł wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej z urzędu według norm przepisanych, które to koszty nie zostały zapłacone ani w całości, ani

w części.

Postanowieniami z dnia 6 lipca 2011 r. WSA w Rzeszowie przywrócił skarżącej termin do wniesienia zażalenia na postanowienie tego Sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej (I), odmawiając jednocześnie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 23 marca 2011 r. (II).

Zażaleniem z dnia 18 lipca 2011 r. pełnomocnik skarżącej zakwestionował postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 6 lipca 2011 r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 23 marca 2011 r.; zażalenie to zostało oddalone postanowieniem NSA z dnia 7 września

2011 r. sygn. akt I OZ 649/11. Odnosząc się w jego uzasadnieniu do zawartego

w zażaleniu żądania pełnomocnika zasądzenia na jego rzecz kosztów pomocy prawnej z urzędu według norm przepisanych (zawierającego oświadczenie, że nie zostały one zapłacone ani w całości ani w części) NSA wskazał, że wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa, przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny

w postępowaniu określonym w przepisach art. 258 - 261 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a.

Rozpoznając opisane powyżej wnioski stwierdzono, co następuje:

Stosownie do treści art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych

i udokumentowanych wydatków.

W przypadku adwokatów zasady te reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.), które w § 19 (rozdział 6) stanowi, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych o których mowa w rozdziałach 3 - 5 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata (pkt 2).

Stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym

w pierwszej instancji w sprawie stanowiącej przedmiot zaskarżenia wynosiłaby

240 zł. W drugiej instancji, w postępowaniu zażaleniowym jest to 120 zł. (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. d w/w rozporządzenia).

Uwzględniając charakter sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika związany

z zapoznaniem się z jej aktami oraz podjętymi (w ramach jednej sprawy) czynnościami w postępowaniach zażaleniowych na postanowienia WSA

w Rzeszowie (z dnia 11 kwietnia 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej i z dnia

6 lipca 2011 r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku), przyznano tytułem opłaty za nieopłaconą pomoc prawną kwotę 240 zł. (2 x 120 zł.); w oparciu o wskazane kryteria uznano, że jest ona adekwatna do wykonanych przez pełnomocnika czynności.

Na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia opłata ta ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. 23 %, co od w/w kwoty daje 55,20 zł.

Pełnomocnik skarżącej nie wykazał żadnych poniesionych przez siebie

a związanych z udzieloną pomocą prawną wydatków.

W związku z powyższym na podstawie powołanych przepisów w związku

z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.