Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SPP/Go 11/23
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2023-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: SPP - Odmówiono przyznania prawa pomocy.
Powołane przepisy: article: art. 246 par 2 pkt 2, art. 258 par 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 rok p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 9 listopada 2022 r. sygn. akt I SA/Go 287/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił w całości skargę D. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego wskazaną w sentencji niniejszego rozstrzygnięcia.

Pismem z dnia [...] stycznia 2023 r. skarżąca Spółka złożyła skargę kasacyjną od ww. wyroku. Jednocześnie wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu Spółka podniosła, że jej aktualna sytuacja ekonomiczno-finansowa jest bardzo trudna i nie pozwala na poniesienie opłaty sądowej od złożonej skargi kasacyjnej. Z oświadczenia o majątku i dochodach wynika, że wysokość kapitału zakładowego Spółki wynosi 5.000,00 zł, wartość środków trwałych 57.810,51 zł, a wysokość straty za ostatni rok obrotowy -36.440,14 zł. Spółka wykazała ujemne saldo na rachunku bankowym w [...] (-1.277,54 zł). Wskazała również, że jej przychody za 2021 rok wyniosły 6.000,00 zł, a koszty działalności zamknęły się kwotą 41.637,27 zł. Spółka posiada zobowiązania publiczno-prawne na poziomie 240.000,00 zł. Wielkość uzyskiwanych przychodów nie pozwala na pokrycie kosztów stałych działalności.

W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 17 stycznia 2023 r., wydanego na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 259 - dalej "P.p.s.a.), skarżąca została wezwana do przedłożenia dokumentacji źródłowej potwierdzającej okoliczności podane w formularzu PPPr, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie powyższe doręczono skarżącej dnia 1 lutego 2023 r., zatem 7-dniowy termin do przedłożenia określonych ww. wezwaniem dokumentów upływał z dniem 8 lutego 2023 r. Na powyższe wezwanie odpowiedź nie została udzielona.

Stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023r., poz. 259 - dalej zwanej "P.p.s.a."), stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym - czyli takim o jakie wnioskuje skarżąca Spółka - obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§3). Częściowe zwolnienie od opłat lub wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej (§3).

Zgodnie zaś z art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Zawarty w ww. przepisie zwrot "gdy wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się on w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy, zaś zwrot "może być przyznane" wskazuje na fakultatywny charakter orzeczenia o przyznaniu prawa pomocy. Strona powinna zatem podejmować takie czynności, które przekonałyby sąd o zasadności przyznania prawa pomocy. Przedłożone dokumenty nie mogą budzić wątpliwości. Powinien z nich wynikać wszechstronny i wiarygodny obraz sytuacji majątkowej, finansowej wnioskodawcy, a także jej zdolności płatniczych. Co więcej, w przypadku wnioskowania o prawo pomocy przez osobę prawną nie może ona powoływać się tylko na to, że aktualnie nie dysponuje środkami na poniesienie kosztów sądowych, ale musi także wykazać, że nie ma ich mimo, iż podjęła wszelkie niezbędne działania, by zdobyć fundusze na pokrycie wydatków (por. postanowienie NSA z 7 października 2014r. sygn. akt I GZ 390/14; postanowienie WSA w Olsztynie z 31 października 2018r. sygn. akt II SA/Ol 553/18).

W postanowieniu z dnia 21 marca 2016 r. w sprawie II FZ 118/16 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że gdy oświadczenie zawarte we wniosku okaże się być niewystarczające, do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, to zgodnie z art. 255 P.p.s.a strona obowiązana jest złożyć na wezwanie Sądu/referendarza sądowego, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Konsekwencją uchylenia się od tego obowiązku lub udzielenia niekompletnych informacji może być odmowa przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 30 lipca 2009 r. sygn. akt I FZ 180/09, z 28 lipca 2009 r. sygn. akt I OZ 744/09).

I właśnie z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Skarżąca Spółka, pomimo skutecznego doręczenia jej w dniu 1 lutego 2023 r. wezwania do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedłożenie dodatkowych dokumentów, pozostawiła ww. wezwanie bez odpowiedzi. W tej sytuacji pełna analiza i ocena sytuacji finansowej skarżącej okazała się niemożliwa.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.