Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2265/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 138 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 28 ust 2
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2011 r. sprawy ze skargi A.G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. skargę oddala


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2010r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania A.G. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę kontenerowej stacji transformatorowej [...] i powiązań liniami kablowymi SN-20kV i NN-0,4kV z czynną siecią elektryczną do zasilania istniejących i projektowanego budynku hotelu w zakresie linii kablowych 20 i 0,4 kV w [...] przy ul. [...] i [...] (działki nr ew. [...] i [...]), w pasie drogowym dróg wojewódzkich nr [...] i [...] oraz umarzającej postępowanie w części dot. budowy stacji transformatorowej [...] i powiązań liniami kablowymi SN-20kV i NN-0,4kV z czynną siecią elektryczną do zasilania istniejących i projektowanego budynku hotelu (znajdującego się na działce o nr geod. [...]) w zakresie linii kablowych 20 i 0,4 kV w na działce [...] -umorzył postępowanie odwoławcze.

Organ wskazał, że do umorzenia postępowania odwoławczego dochodzi wówczas, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, a bezprzedmiotowe jest -między innymi - gdy wnoszący odwołanie nie jest stroną postępowania w myśl art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, jego nieruchomość nie znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, o którym mowa w art. 3 pkt 20 cyt. ustawy.

Z projektu budowlanego wynika bowiem, że inwestycja będzie przebiegała w odległości 0,8m - 0,95m od działki nr [...], stanowiącej własność A.G., a linia kablowa nN-0,4 kV położona będzie na głębokości 0,7m. Działka A.G. nie znajduje się zatem w obszarze oddziaływania ww. inwestycji. Rodzaj inwestycji tj. ułożenie podziemnej linii kablowej na ww. głębokościach nie wprowadzi ograniczenia w zagospodarowaniu ww. działki i nie spowoduje żadnych utrudnień w jej korzystaniu. Z tej przyczyny A.G. nie posiada przymiotu strony w postępowaniu odwoławczym od decyzji z [...] lipca 2010r.

Skargę na powyższą decyzję złożył A.G. i wnosząc o jej uchylenie podniósł, że w postępowaniu pierwszoinstancyjnym traktowany był jako strona. Organ słusznie uznał go za stronę, gdyż nieruchomość skarżącego znajduje

się w strefie oddziaływania realizowanej inwestycji. Oddziaływanie to wyraża się w tym, że w trakcie budowy, remontu i eksploatacji skarżący nie będzie miał dojazdu do domu, tym bardziej, że jest w trakcie remontu dwóch domów będących zabytkami rejestrowanymi. Zablokowany będzie wjazd samochodów z materiałami budowlanymi przez wykonywane prace ziemne. Inwestor nie określił, w jaki sposób zabezpieczy i udostępni wjazd w trakcie trwania robót budowlanych.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

W świetle powołanych wyżej kryteriów skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Sąd kontrolował w niniejszej sprawie decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010r., którą organ ten umorzył postępowanie odwoławcze z odwołania A.G. kwestionującego decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę ww. kontenerowej stacji transformatorowej, powiązań liniami kablowymi z czynną siecią elektryczną do zasilania istniejących i projektowanego budynku hotelu w zakresie linii kablowych w [...] przy ul. [...] i [...] (działki [...] i [...]), w pasie drogowym dróg wojewódzkich nr [...] i [...] (...).

W kontekście zarzutów podniesionych w skardze, w pierwszej kolejności rozważenia wymaga, czy organ odwoławczy prawidłowo przyjął, że skarżącemu nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji.

Wskazać zatem trzeba, że zgodnie z brzmieniem art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego - co do zasady - stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu.

Przez obszar oddziaływania obiektu, rozumie się teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających

związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu stosownie do art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego.

Celem przepisu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego jest zatem zawężenie kręgu stron jedynie do wymienionych w nim podmiotów i tylko tych, dla których planowana inwestycja może powodować ograniczenia w zagospodarowaniu ich nieruchomości, przy czym ograniczenie to, wynikając z przepisów odrębnych, musi godzić w konkretne uprawnienia tych podmiotów do zagospodarowania ich nieruchomości.

W świetle treści powołanych przepisów nawet, jeżeli działka znajduje się w bliskim sąsiedztwie działki inwestora, nie oznacza to każdorazowo, że jej właścicielowi przysługuje status strony postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia budowlanego dla inwestycji przewidzianej na działce sąsiedniej. W każdym przypadku należy bowiem przeprowadzić analizę, czy projektowana inwestycja może powodować ograniczenia w zagospodarowaniu ich nieruchomości.

Takiej oceny dokonał organ odwoławczy prawidłowo wskazując, że działka A.G. nie leży w obszarze oddziaływania ww. zamierzenia inwestycyjnego, gdyż nie powoduje żadnych ograniczeń w zagospodarowaniu nieruchomości nr [...]. Z projektu wynika bowiem, że na wysokości tej działki będzie ułożona podziemna linia kablowa nN-0,4 kV na głębokości 0,7 m i w odległości od 0,8 m do 0,95. Słusznie zatem stwierdził Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, że rodzaj inwestycji nie wprowadzi ograniczenia w zagospodarowaniu, jak i żadnych utrudnień w korzystaniu z nieruchomości skarżącego.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, że podnoszona w skardze okoliczność - iż w trakcie budowy, remontu i eksploatacji skarżący nie będzie miał dojazdu do domu, a zwłaszcza wobec prowadzonego obecnie remontu dwóch domów - pozostaje bez znaczenia dla oceny statusu strony skarżącego w tej sprawie.

Bez wpływu na rozstrzygnięcie pozostaje również okoliczność uznania skarżącego za stronę w postępowaniu przed organem I instancji. Fakt ten nie powoduje bowiem, że skarżący w ten sposób uzyskał przymiot strony.

Rozstrzygnięcie organu odwoławczego należało zatem uznać za prawidłowe. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone jest stanowisko, zgodnie z którym stwierdzenie przez organ odwoławczy, iż wnoszący odwołanie nie jest stroną postępowania, następuje w formie decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 942/05. ONSAiWSA z 2007

r. nr 2, poz. 50, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 października 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 514/06. LEX nr 303209). Zatem, jeżeli subiektywne twierdzenie wnoszącego odwołanie, iż decyzja organu pierwszej instancji dotyczy jego praw i obowiązków, nie zostało w sposób przewidziany dla postępowania odwoławczego pozytywnie zweryfikowane należy wydać decyzję, o której mowa w art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.