Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1941/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi H. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów i budynków postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla H. B. radcę prawnego w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W..


UZASADNIENIE

H. B. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 16 grudnia 2011 r. oraz z nadesłanych na wezwanie dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń z dnia 11 stycznia 2012 r. i z dnia 26 stycznia 2012 r. wynika, że skarżąca jest osobą samotną. Jedynym źródłem jego utrzymania jest renta rodzinna w wysokości 1.689,55 zł miesięcznie. Majątek skarżącej stanowią zajmowane przez nią mieszkanie o powierzchni 44,7 m2 w W. oraz działka w M. wraz z budynkiem mieszkalnym o powierzchni 64 m2, który wnioskodawczyni użycza synowi.

H. B. nie ma innych nieruchomości, wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych. Saldo na jej rachunku bankowym nie zmienia się od prawie pół roku i wynosi 46 zł.

Ponoszone przez skarżącą opłaty mieszkaniowe wynoszą 401,43 zł miesięcznie, opłaty za gaz około 56 zł na dwa miesiące, opłaty za energię elektryczną prawie 57 zł miesięcznie, ubezpieczenie w PZU 73,50 zł kwartalnie, opłaty za telefon około 47 zł miesięcznie, a podatek od nieruchomości 500 zł rocznie. Ponadto skarżąca ponosi wydatki na leczenie, niezbędne remonty, wyżywienie i ubranie. Jak twierdzi, nie jest w stanie wygospodarować środków na zakup nowych okularów i leczenie stomatologiczne.

Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Miesięczny dochód wnioskodawczyni wynosi 1.689,55 zł. Same wykazane przez nią wydatki na opłaty związane z eksploatacją mieszkania, podatek od nieruchomości, ubezpieczenie i telefon pochłaniają około 600 zł średnio miesięcznie. Trzeba przy tym uwzględnić, że obowiązek uiszczenia części tych opłat, jak chociażby pierwszej raty podatku od nieruchomości, czy pierwszej raty składki ubezpieczenia w PZU, przypada na początek roku. Należy także wziąć pod uwagę, że ze względu na wiek (75 lat) i stan zdrowia skarżąca musi wydatkować dodatkowe środki na leczenie i zakup niezbędnych leków.

Biorąc powyższe pod uwagę oraz uwzględniając aktualny poziom cen dóbr i usług do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie, za wiarygodne trzeba uznać oświadczenie wnioskodawczyni o braku możliwości wygospodarowania środków na pokrycie kosztów leczenia stomatologicznego i wymiany okularów.

W tej sytuacji należy stwierdzić, że H. B. nie dysponując ani wartościowymi przedmiotami, ani oszczędnościami, które mogłaby spieniężyć, nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Należy więc uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.