Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 441/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-07-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6193 Funkcjonariusze Straży Granicznej
Hasła tematyczne: Straż graniczna
Skarżony organ: Komendant Policji~Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 134  par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 61  par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: par. 5
journal: Dz.U. 2008 nr 163 poz 1016
law: ROZPORZĄDZENIE PREZYDENTA RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym  wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa  Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung, Sędziowie Andrzej Góraj, Janusz Walawski (spr.), Protokolant Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2010 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości dodatku z tytułu wysługi lat 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji, 2) określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

J. K. w dniu 23 października 2009 r. złożył do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej wniosek o zaliczenie pracy w gospodarstwie rolnym brata w okresie od dnia 17 września 1990 r. do dnia 11 kwietnia 1994 r. oraz od dnia 21 października 1995 r. do dnia 1 lutego 1996 r. do okresów służby uwzględniany przy ustalaniu dodatku za wysługę lat.

Powyżej określony organ, działając na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 października 1990 r. o Straży Granicznej (Dz. U. z 2005 r. Nr 234, poz. 1997 z późn. zm.), § 2 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 czerwca 2002 r. w sprawie właściwości organów i jednostek organizacyjnych Straży Granicznej w sprawach wynikających ze stosunku służbowego funkcjonariuszy Straży Granicznej oraz trybu postępowania w tych sprawach (Dz. U. Nr 91, poz. 814), § 4 ust. 1 pkt 1, § 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. Nr 24, poz. 148 z późn. zm.) oraz § 1 ust. 1 pkt 6, § 2 ust. 2 pkt 4, § 5 ust. 2, § 6 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 września 2008 r. w sprawie sposobu i trybu zaliczania okresów służby i pracy do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wysokości dodatku za wysługę lat funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. Nr 178, poz. 1101) w zw. z art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 lipca 1990 r. o wliczaniu okresów pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym do pracowniczego stażu pracy (Dz. U. Nr 54, poz. 310), w dniu [...] listopada 2009 r. wydał rozkaz personalny nr [...], którym ustalił, że na dzień 23 października 2009 r. J. K. przysługuje dodatek za wysługę lat w wysokości 18 % należnego uposażenia zasadniczego.

W uzasadnieniu rozkazu, organ przytoczył brzmienie niektórych przepisów powołanych w jego podstawie prawnej i stwierdził, iż "z załączonego zaświadczenia wynika, że w roku 1990 funkcjonariusz był uczniem Zaocznego Technikum Rolniczego w D., co zgodnie z cytowanym rozporządzeniem Rady Ministrów uniemożliwia zaliczenie okresu: 17.09.1990 r – 31.12.1990 r. Biorąc powyższe pod uwagę oraz fakt, że dzień 11.04.1994 r. i 1.02.1996 został już wcześniej zaliczony, zaliczeniu do okresu uwzględnianego przy ustalaniu dodatku za wysługę lat podlegają okresy: od dnia 01.01.1991 r. do dnia 1.04.1994 oraz od dnia 21.10.1995 r. do dnia 31.01.1996 r. Pozwala to na ustalenie na dzień 23 października 2009 r. łącznej wysługi lat w wymiarze 18 lat, 9 miesięcy i 5 dni (...)".

Komendant Główny Straży Granicznej, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) – zwanej dalej Kpa, w dniu [...] stycznia 2010 r. wydał decyzję nr [...], którą:

1) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej ustalenia daty i wysokości należnego funkcjonariuszowi dodatku za wysługę lat,

2) umorzył postępowanie odwoławcze w części dotyczącej żądania naliczenia i wypłacenia odsetek od dnia 23 października 2006 r.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził m. in., że "co prawda skarżący domaga się uchylenia zaskarżonego rozkazu personalnego nr [...] Komendanta [...] Oddziału SG z dnia [...] listopada 2009 r., jednakże analizując przedmiotowe odwołanie w zakresie faktycznego żądania skarżącego należy stwierdzić, iż nie kwestionuje on rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji w przedmiocie ustalenia wysokości dodatku z tytułu wysługi lat. Przede wszystkim domaga się naliczenia i wypłaty odsetek od wzrostu uposażenia z tytułu zwiększonej wysługi lat od dnia 23 października 2006 r. mimo, że jak wskazano powyżej, kwestia ta nie może zostać rozstrzygnięta decyzją administracyjną. Zatem właściwym rozstrzygnięciem w rozpoznawanej sprawie jest umorzenie postępowania odwoławczego w tej części z uwagi na jego bezprzedmiotowość (...)".

Decyzja Komendanta Głównego Straży Granicznej stała się przedmiotem skargi wniesionej przez J. K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący w skardze wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanego nią w mocy rozkazu personalnego organu pierwszej instancji, ustalenie dodatku za wysługę lat na dzień 13 lutego 2006 r., tj. dzień, w którym powinien nastąpić wzrost jego uposażenia z tytułu zwiększonej wysługi lat oraz o naliczenie i wypłacenie przysługujących mu należności pieniężnych wraz z należnymi ustawowymi odsetkami.

W odpowiedzi na skargę organ podał m. in., że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyraźnie odniósł się do kwestii wymagalności roszczenia. Żądanie obciążenia organu odsetkami ustawowymi nie znajduje żadnego uzasadnienia. Organ nie opóźnił się w zapłacie należności. Zaskarżona decyzja zawiera obszerne uzasadnienie, którego argumenty zachowują aktualność w świetle zarzutów skargi. Organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż przedmiotem sprawy jest ocena przez Sąd prawidłowości prowadzonego przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz wydanego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia.

Wyjaśnić również należy, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną.

Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych przyczyn niż podniesione w skardze.

Stosownie do art. 61 § 1 Kpa żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego określa przedmiot tego postępowania, a w razie wątpliwości sprecyzowanie żądania należy do strony, nie zaś do sfery ocennej organu administracji.

W rozpoznawanej sprawie wątpliwości nie ma, gdyż żądanie skarżącego było precyzyjnie określone w jego wniosku z dnia 23 października 2009 r.

Zgodnie z § 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 września 2008 r. w sprawie sposobu i trybu zaliczania okresów służby i pracy do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wysokości dodatku za wysługę lat funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. Nr 178, poz. 1101), zaliczenia okresów, o których mowa w § 1, oraz ustalenia wysługi lat dokonuje się po raz pierwszy na dzień przyjęcia funkcjonariusza do służby w Straży Granicznej, albo przeniesienia funkcjonariusza do służby w Straży Granicznej na podstawie art. 31a ust. 1 ustawy o Straży Granicznej, w rozkazie personalnym zawierającym rozstrzygnięcie w sprawie przyznania funkcjonariuszowi dodatku za wysługę lat po raz pierwszy.

Zaliczenie do wysługi lat okresów nieuwzględnionych w rozkazie, o którym mowa w ust. 1, oraz nowe ustalenie wysługi lat następuje, na udokumentowany wniosek funkcjonariusza, w rozkazie personalnym zawierającym rozstrzygnięcie w sprawie przyznania funkcjonariuszowi dodatku za wysługę lat.

W przypadku braku podstaw do zaliczenia do wysługi lat okresów wskazanych we wniosku funkcjonariusza, w rozkazie, o którym mowa w ust. 2, określa się okresy niepodlegające zaliczeniu do wysługi lat.

Mając na uwadze powyżej przytoczony przepis stwierdzić należy, iż z uzasadnienia rozkazu personalnego organu pierwszej instancji nie wynika, iż żądanie skarżącego, który domagał się zaliczenia do okresu służby pracy w gospodarstwie rolnym brata w okresach od 11 września 1990 r. do 11 kwietnia 1994 r. oraz od dnia 21 października 1995 r. do dnia 1 lutego 1996 r., zostało rozpoznane zgodnie z tym przepisem.

Uzasadnienie decyzji musi bowiem zawierać rozstrzygnięcie, że brak jest podstaw do zaliczenia do wysługi lat okresów wskazanych przez skarżącego w przedmiotowym wniosku, jako okresy nie podlegające takiemu zaliczeniu. Takiego rozstrzygnięcia rozkaz personalny organu pierwszej instancji nie zawiera.

Uchybienie to nie zostało usunięte przez organ odwoławczy, który ponadto "umorzył postępowanie odwoławcze w części dotyczącej żądania naliczenia i wypłacenia odsetek od dnia 23 października 2006 r."

Należy zwrócić uwagę, iż organ odwoławczy rozstrzyga sprawę wyłącznie w zakresie rozstrzygania przez organ pierwszej instancji. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie organ pierwszej instancji nie prowadził i nie rozstrzygał w przedmiocie naliczania i wypłacenia odsetek skarżącemu.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i c) oraz art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późń. zm.), orzekł, jak w sentencji.