Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA 929/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-01-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) Antoni Hanusz, Sędziowie NSA (del.) Jerzy Rypina (spr.), Asesor WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant Robert Powojski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi E. Sp. z o.o. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia ... listopada 2001r. Nr ... w przedmiocie przedłużenia terminu do zwrotu podatku od towarów i usług za kwiecień 2001r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia ... listopada 2001r. Izba Skarbowa w W. na podstawie art. 233 § 1 O.p. oraz art. 21 ust. 6 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego w Z. z dnia ... czerwca 2001r. przedłużającą E. Sp. z o.o. termin dokonania zwrotu podatku od towarów i usług wykazanego w deklaracji VAT-7 za kwiecień 2001r. w części tj. 143.328 zł do czasu zakończenia postępowania wyjaśniającego.

W uzasadnieniu decyzji Izba Skarbowa stwierdziła, iż Spółka w deklaracji VAT-7 za kwiecień 2001r. wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu w kwocie 551.534 zł. W związku z wątpliwościami co do zasadności wykazanego zwrotu wszczęto postępowanie podatkowe, w trakcie którego stwierdzono nieprawidłowość polegającą na określeniu podatku VAT od faktury Nr ... z dnia ... lutego 2001r. dotyczącej czynszu za użytkowanie biura wraz z wyposażeniem. Z umowy najmu wynikało, że termin płatności przypadał na 28 marca 2001r., a więc obowiązek podatkowy powstał w marcu.

Ponadto Spółka, zdaniem Izby Skarbowej, w złożonej deklaracji VAT-7 za kwiecień 2001r. wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w wysokości 551.534 zł niezgodnie z art. 21 ust. 3 cyt. ustawy. Wywiodła, że deklaracje VAT-7 za kwiecień 2001r. została złożona przez Spółkę w dniu 28.05.2001r. zaś decyzja organu I instancji przedłużająca zwrot VAT została doręczona Spółce w dniu 20.06.2001r. tj. z zachowaniem terminu z art. 21 ust. 6 cyt. ustawy. Wyjaśniła, że nie jest upoważniona w tym postępowaniu do rozstrzygania kwestii mających wpływ na wysokość zwrotu VAT.

W skardze Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, której zarzuciła naruszenie art. 21 ust. 3 ustawy VAT i § 6 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999r.

W uzasadnieniu wywodzi, że obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu najmu powstaje z chwilą otrzymania części lub całości zapłaty, nie później niż przed upływem terminu płatności. W rozpoznawanej sprawie obowiązek ten powstał 28 marca 2001r. i tylko na skutek błędu Spółka wykazała ten podatek w lutym 2001r. Wobec czego zaniżyła nadpłatę w lutym, a zawyżyła w marcu, a przez to Skarb Państwa nic nie stracił.

Uważa, że przedłużenie terminu zwrotu podatku jest niezasadne, ponieważ postępowanie wyjaśniające nie wniesie niczego nowego.

Izba Skarbowa w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Przedłużenie terminu do zwrotu podatku jest kwestią odrębną w stosunku do prawa do zwrotu i jego wysokości i nie jest elementem sprawy podatkowej, tj. określenia wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego (uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 22.04.2002r., FPS 1/02).

Treść art. 21 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym wskazuje, że rozstrzygnięcie o przedłużeniu terminu zwrotu należy do sfery uznaniowej organu podatkowego ("może przedłużyć"). Wobec tego do organu należy też ocena, czy zasadność zwrotu podatku wymaga dodatkowego sprawdzenia, czy też nie. Nie może oznaczać to dowolności przy podejmowaniu rozstrzygnięć co do stanu faktycznego sprawy oraz jego oceny. Ustalenia w tym zakresie powinny stanowić element uzasadnienia rozstrzygnięcia dotyczącego przedłużenia terminu zwrotu podatku. Izba Skarbowa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdziła, iż Spółka nieprawidłowo określiła obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług od faktury z dnia 28 lutego 2001r. nr ... oraz w złożonej deklaracji VAT-7 za kwiecień 2001r. wykazując nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w kwocie 551.534 zł niezgodnie z art. 21 ust. 3 ustawy VAT. Wobec tego należy stwierdzić, iż zaskarżone rozstrzygnięcie stanowi uzasadnienie przyczyn przedłużenia terminu zwrotu podatku.

Na zakończenie należy podnieść, iż sprawdzenie zasadności zwrotu, o jakim mowa w art. 21 ust. 6 cyt. ustawy następuje w ramach czynności sprawdzających w dziele V Ordynacji podatkowej. Organ podatkowy powinien zatem wydać postanowienie o przedłużeniu terminu. Powyższy pogląd został poparty w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2002r. sygn. akt FPS 1/02.

W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, iż zaskarżonemu rozstrzygnięciu została nadana forma decyzji z naruszeniem przepisów postępowania zawartych w Ordynacji podatkowej.

Jednakże powyższe uchybienie, w ocenie Sądu, nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy w świetle stanu faktycznego i wykazanej w rozstrzygnięciu potrzebie dodatkowego sprawdzenia zasadności dokonania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy skarżącej Spółki.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.