Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 718/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2019-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność uchwały w części
Powołane przepisy: article: art. 147 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 91 ust. 1, art. 18 ust. 15
journal: Dz.U. 2019 poz 506
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity
article: art. 4 ust. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2017 poz 1289
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2019r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w Busku- Zdroju na uchwałę Rady Gminy Pacanów z dnia 29 września 2017r. Nr XLVI/231/17 w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy stwierdza nieważność § 1 pkt 3 zaskarżonej uchwały w części nadającej nowe brzmienie § 7 ust. 2 i ust. 4 regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Pacanów, uchwalonego uchwałą Rady Gminy Pacanów z dnia 17 listopada 2015r. Nr XVII/81/15.


UZASADNIENIE

Uchwałą z dnia 29 września 2017 r. Nr XLVI/231/17, wskazując jako podstawę prawną jej podjęcia przepisów art. 7 ust. 1 pkt 3, art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 40 ust. 1, art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zmianami), dalej u.s.g., Rada Gminy Pacanów w § 1 pkt 3 zmieniła między innymi § 7 regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Pacanów, przyjętego uchwałą Nr XVII/81/15 z 17 listopada 2015 r., nadając mu następujące brzmienie:

Ustala się szczegółowe zasady utrzymania czystości i porządku na terenie gminy dotyczące wyznaczania obszarów podlegających obowiązkowi deratyzacji i terminów jej przeprowadzania.

1. Obowiązkowej deratyzacji podlegają obiekty zamieszkania zbiorowego, użyteczności publicznej, zabudowania gospodarcze, sklepy, warsztaty, obiekty przemysłowe itp.

2. Obowiązkową deratyzację należy przeprowadzać, co najmniej raz w roku oraz w przypadku wystąpienia takiej konieczności.

3. Miejsca wyłożenia środków trujących winny być odpowiedni oznakowane oraz zabezpieczone przed dostępem ludzi i zwierząt.

4. Terminy obowiązkowej deratyzacji, po uzgodnieniu z Powiatowym Inspektorem Sanitarnym Wójt Gminy Pacanów podaje do publicznej wiadomości poprzez obwieszczenie. W przypadku wystąpienia populacji gryzoni stwarzającej zagrożenie Wójt Gminy określi w uzgodnieniu z PPIS w Busku Zdroju obszary podlegające obowiązkowej deratyzacji.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze Prokurator Rejonowy w Busku Zdroju zaskarżył powyższą uchwałę w części, w jakiej zmieniła § 7 ust. 2 i 4 regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Pacanów, uchwalonego uchwałą z 17 listopada 2015 r., zarzucając naruszenie prawa, to jest art. 4 ust. 1 i 2 oraz art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (DZ. U. z 2018. poz. 1454) w zw. z art. 7 i art. 94 Konstytucji RP w zw. z § 115 i 135 w zw. z § 143 Rozporządzenia Prezesa rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej (DZ. U. z 2016, poz. 283) jak i art. 18 ust. 2 pkt 15 i art. 40 ust. 1 u.s.g., polegające na przekroczeniu upoważnienia ustawowego. W obszernym uzasadnieniu skargi jej autor między innymi podniósł, że z woli ustawodawcy tylko określenie terminu i obszaru, na terenie którego przeprowadza się deratyzację, należy do wyłącznej kompetencji rady gminy. Oznacza to, że dokonana przez radę swoista subdelegacja tego obowiązku na wójta nie ma umocowania ustawowego.

Organ w odpowiedzi na skargę uznał jej zasadność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 u.s.g. (obecnie tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 506) uchwały organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. Podstawą stwierdzenia takiego faktu jest uznanie, że doszło do istotnego naruszenia prawa. Do istotnych wad uchwały, skutkujących stwierdzeniem jej nieważności, zalicza się naruszenie przepisów wyznaczających kompetencję organów samorządu do podejmowania uchwał, naruszenie podstawy prawnej podjętej uchwały, naruszenie przepisów prawa ustrojowego oraz prawa materialnego poprzez wadliwą ich interpretację oraz przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał (por. Z. Kmieciak, M. Stahl, Akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego, Samorząd terytorialny 2001/1-2, s. 102).

Zgodnie z art. 7 Konstytucji RP organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Z kolei w myśl art. 94 Konstytucji organy samorządu terytorialnego oraz terenowe organy administracji rządowej, na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie, ustanawiają akty prawa miejscowego obowiązujące na obszarze działania tych organów. Zasady i tryb wydawania określa ustawa.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała zmieniająca akt prawa miejscowego, a więc z tego tytułu sama również stanowiąca taki akt. Delegację ustawową do jej podjęcia stanowiły przepisy art. 18 ust. 15 u.s.g. w zw. z art. 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedn. na datę jej podjęcia Dz. U. z 2017 r., po. 1289). W kwestii deratyzacji ustawodawca w art. 4 ust. 2 pkt 8 ostatnio przywołanej ustawy upoważnił radę do wyznaczenia obszarów podlegających obowiązkowej deratyzacji i terminów jej przeprowadzania. Tymczasem zaskarżoną uchwałą określono jedynie częstotliwość przeprowadzania deratyzacji, faktycznie pozostawiając określenie terminów jej przeprowadzania organowi wykonawczemu. Słusznie w związku z tym Prokurator zarzuca, że uchwała w zaskarżonej części narusza wynikającą z art. 4 ust. 2 pkt 8 delegację, dodatkowo w sposób nieuprawniony, bez ustawowego umocowania przenosząc kompetencje do ustalenia terminów deratyzacji na Wójta. W związku z tym za zasadny uznać należy zawarty w skardze zarzut naruszenia także przepisów § 115, § 135 w zw. z § 143 rozporządzenia z 20 czerwca 2002 r. w sprawie zasad techniki prawodawczej.

Mając powyższe na uwadze należało stwierdzić nieważność uchwały w zaskarżonej części, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zmianami).