Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 257/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Dyrektor Szpitala
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 13 ust 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 lutego 2022 r. sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Dyrektora Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpitala [...] w K. w przedmiocie w udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] listopada 2021 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

J. B. zwrócił się w dniu 16.11.2021 r. drogą elektroniczną do Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpitala Uniwersyteckiego w K. z pismem o następującej treści: "W związku z wstrzymaniem operacji - proszę o informacje ile planowanych zabiegów w Bloku Operacyjnym Szpitala Uniwersyteckiego w K. zostanie odwołanych w dniach: 16.11.2021, 17.11.2021, 18.11.2021 oraz 19.11.2021." Wskazano, że odpowiedź, z rozbiciem na poszczególne dni, należy przesłać na adres poczty elektronicznej.

W dniu 26.11.2021 r. Szpital udzielił odpowiedzi o następującej treści: "w okresie przez Pana wskazanym pacjenci, którzy zostali już przyjęci do hospitalizacji w celu dokonania operacji chirurgicznej nie będą odesłani a zabiegi wykonane. Od dnia 16 listopada 2021 r. z uwagi na konieczność zapewniania odpowiedniej bazy łóżkowej dla pacjentów z COVID-19 oraz zapewnienia wykonywania koniecznych zabiegów m.in. pilnych, ratujących życie i zdrowie pacjenta, zostały ograniczone planowe przyjęcia do Szpitala. Informacje, których zabiegów ograniczenie to dotyczy dostępne są w poszczególnych oddziałach klinicznych. Przy podejmowaniu decyzji o odroczeniu terminu udzielenia świadczenia brane są zawsze pod uwagę m.in. uwarunkowania i ryzyka dotyczące stanu zdrowia pacjentów, a także prawdopodobieństwo jego pogorszenia i potencjalne skutki. Podkreślić należy raz jeszcze, że ograniczenie nie dotyczy m.in. planowej diagnostyki i leczenia chorób nowotworowych, udarów czy inny stanów zagrożenia życia i zdrowia, zabiegów pilnych, ratujących życie i zdrowe pacjenta."

W dniu 28.11.2021 r. wnioskodawca wskazał, że udzielona odpowiedź z dnia 26.11.2021 r. nie zawiera danych objętych wnioskiem z dnia 16.11.2021 r.

W dniu 1.12.2021 r. Szpital poinformował wnioskodawcę, że "ilość planowanych zabiegów (bez pilnych, przyspieszonych i natychmiastowych, które odbywały się w godzinach 15-7) w godzinach standardowej pracy bloku tj. od 7 do 15, w rozbiciu na poszczególne dni przedstawia się następująco: 16.11 – 33 zabiegi planowe/ wszystkie zabiegi 43, 17.11 – [...], 18.11 – [...], 19.11 - [...]. Średnia dzienna ww. zabiegów na blokach operacyjnych wynosiła (do dnia 15.11 br.) ok. od 50 do 60 operacji, oczywiście w zależności od specyfiki, zakresu oraz niezbędnego czasu koniecznego do przeprowadzania zabiegu."

W dniu 1.12.2021 r. J. B. wskazał, że nie udzielono klarownej odpowiedzi na zadane pytanie "ile zabiegów zostało odwołanych".

Następnie w dniu 14.12.2021 r. J. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Dyrektora Szpitala Uniwersyteckiego w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Skarżący zarzucił organowi naruszenie:

art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie w jakim

przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek,

art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6.09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieprawidłowym zrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku z dnia 16.11.2021 r. w zakresie nieudostępnionych informacji publicznych oraz zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w dniach: 26.11.2021 r. oraz

01.12.2021 r. została mu udostępniona informacja publiczna w zakresie nie odnoszącym się do jego wniosku; w odniesieniu natomiast do wnioskowanych pytań o ilość odwołanych zabiegów/operacji chirurgicznych informacja publiczna nie została udostępniona. Doszło więc tylko do częściowego, zbędnego, udostępnienia informacji publicznej.

Termin do udostępnienia przedmiotowej informacji publicznej upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 powołanej wyżej ustawy po 14 dniach od złożenia wniosku. Pomimo upływu tego terminu podmiot zobowiązany, do którego skierowano wniosek wraz z dwoma monitami, udzielił wyłącznie częściowej odpowiedzi. W związku z czym w odniesieniu do tej części wniosku, która nie została zrealizowana, organ pozostaje w bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Szpitala Uniwersyteckiego w K. wniósł o oddalenie skargi, a to wobec faktu, iż wnioskowana informacja nie miała charakteru informacji publicznej, a w przypadku braku uwzględnienia wniosku jw., oddalenie skargi, gdyż organ nie pozostawał w bezczynności, ponieważ udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego w dniu 26.11.2021 r. i w dniu 1.12.2021 r. Organ zwrócił się również o zasądzenie kosztów postępowania.

Organ wskazał, że pytanie skarżącego wpłynęło do Szpitala Uniwersyteckiego w K., kiedy ponownie w okresie dwóch ostatnich lat gwałtownie wzrosła liczba pacjentów hospitalizowanych z powodu zachorowania na COVID-19, a Szpital Uniwersytecki w K., zgodnie z kolejnymi decyzjami Wojewody [...] zobowiązany był do zapewnienia odpowiedniej ilość łóżek przeznaczonych dla pacjentów z COVID-19, w tym do ich zabezpieczenia anestezjologicznego w Oddziale Anestezjologii i Intensywnej Terapii. W tym samym czasie działał nieprzerwanie SOR Szpitala, co oznaczało przyjmowanie pacjentów w stanie nagłego zagrożenia życia i zdrowia i zabezpieczenie także dla nich odpowiedniej bazy łóżkowej. Równocześnie Szpital kontynuował leczenie pacjentów onkologicznych, hematologicznych oraz wymagających dializoterapii. Wobec pogarszającej się sytuacji pandemicznej i konieczności zapewnienia bazy łóżkowej, ale także przede wszystkim opieki personelu medycznego dla pacjentów z COVID-19 Szpital Uniwersytecki w K. zmuszony został do sukcesywnego ograniczenia udzielania świadczeń zdrowotnych pozostałym pacjentom, w tym związanych z zabiegami planowymi (nie dotyczyło to zabiegów w stanie nagłego zagrożenia życia i zdrowia, pilnych). Cały personel Szpitala zarówno medyczny jak i administracyjny zaangażowany był w ponowny proces przeorganizowania działalności w taki sposób, aby oczekiwana od Szpitala opieka nad pacjentami z COVID-19 mogła zostać w pełni zrealizowana, a jednocześnie podejmował wszelkie starania aby utrzymać swoją dotychczasową działalność tj. udzielać na możliwe maksymalnym poziomie zabezpieczenia pacjentom z innymi schorzeniami, a w szczególności pacjentom z nagłym zagrożeniem życia i zdrowia - w tym w ramach pełnionego przez Szpital Centrum Urazowego Medycyny Ratunkowej i Katastrof oraz pacjentom onkologicznym i hematologicznym, dializowanym. Zabiegi operacyjne planowe nie zostały jednoczasowo wstrzymane natomiast sukcesywnie ograniczono działalność Oddziałów Klinicznych i Bloku Operacyjnego w zależności od dynamicznie zmieniającej się sytuacji pandemicznej i związanej z tym koniczności zapewniania bazy łóżkowej i personalnej dla pacjentów z COVID-19, a równocześnie mając na uwadze konieczność zapewnienia dostępu do bazy łóżkowej, operacyjnej i anestezjologicznej pacjentów w stanie nagłego zagrożenia życia i zdrowia (SOR i CUMRiK) oraz utrzymania ciągłości leczenia pacjentów onkologicznych, hematologicznych oraz wymagających dializoterapii. Decyzję o ewentualnym odroczeniu danego zabiegu operacyjnego podejmowane były na bieżąco i po analizie indywidualnej dokumentacji medycznej pacjenta.

Organ wyjaśnił, że okoliczność, że pacjentowi został wyznaczony termin do przyjęcia do szpitala w celu wykonania zabiegu operacyjnego nie jest jednoznaczna z wykonaniem mu zabiegu operacyjnego, gdyż to uzależnione jest od wielu czynników między innymi aktualnego w dniu przyjęcia pacjenta do Szpitala stanu zdrowia, wyników przeprowadzonych badań, ostatecznej kwalifikacji do zabiegu operacyjnego. Oczywistym jest, że informacja o ograniczaniu wykonywania zabiegów planowych wzbudziła niepokój wśród pacjentów, którzy w tym okresie mieli zostać hospitalizowani i poddani po kwalifikacji, zabiegom operacyjnym. Szpital odpowiadał na wiele pytań w tym zakresie. Dlatego też w sytuacji, gdy wpłynęło do niego pytanie skarżącego- jednoznacznie wskazującego w treści, że dotyczy samego skarżącego –"w związku z wstrzymaniem operacji" - udzielona mu została odpowiedź wyjaśniająca sytuację. W ocenie Szpitala, pytanie skarżącego nie mieściło się w kategorii przez niego wskazanej tj. informacji publicznej. Pytanie bowiem dotyczyło indywidulanej sprawy skarżącego. W orzecznictwie, jak i doktrynie, ugruntował się jednolity pogląd, że wnioski o udostępnienie informacji publicznej składane przez podmioty, których interesów dotyczą nie odnoszą się do "sprawy publicznej" dlatego nie są wnioskami o udzielnie informacji publicznej. Co więcej w konkretnych okolicznościach sprawy sądy administracyjne uznały wielokrotnie, że wnioskowanie o udzielenie informacji mające na celu zaspokojenie indywidulanych potrzeb wnioskodawcy, wyłącznie w jego sprawie pomiędzy nim a organem do którego składa wniosek - a więc sprzeczny de facto z celem ustawodawcy jaki przyświecał ustawie o dostępie do informacji publicznej - może stanowić nadużycie prawa dostępu do informacji publicznej i jako takie nie podlega prawnej ochronie. Niemniej jednak organ dążąc do wyjaśniania spraw niewątpliwe najważniejszych, gdyż związanych ze zdrowiem i życiem, udzielił skarżącemu odpowiedzi dotyczącej ograniczenia wykonywania planowanych zabiegów operacyjnych w okresie go interesującym. Ponieważ określenie zabiegu planowanego nie jest jednoznaczne z faktycznym jego wykonaniem w określonym terminie, dlatego też wyjaśniono skarżącemu w jaki sposób będą podejmowane decyzje dotyczące poszczególnych pacjentów, co do odroczenia terminu ich hospitalizacji i przeprowadzenia planowanego zabiegu operacyjnego.

Wobec kolejnego maila skarżącego - z dnia 28 listopada 2021 r., organ udzielił odpowiedzi, dotyczącej faktycznie wykonanych w dniach 16.11 - 19.11 zabiegów operacyjnych planowanych, jednocześnie wskazując, ile do

dnia 15.11.2021 r. średnio takich zabiegów wykonywano dziennie.

Zdaniem organu, informacja o zabiegach planowanych, a tym bardziej zabiegach które mają się nie odbyć nie jest informacją publiczną, gdyż dotyczy stanu przyszłego i niepewnego (na wykonanie zabiegu wpływ mają czynniki o których mowa powyżej, w szczególności aktualny na dzień przyjęcia stan zdrowia pacjenta). Natomiast Szpital podał informację o zabiegach wykonanych w okresie interesującym skarżącego, które to wykonane świadczenia finansowane są ze środków publicznych.

Odpowiedź ta nie tylko nie usatysfakcjonowała skarżącego, ale także poddał on całkowicie bezzasadnie w wątpliwość prawdziwość informacji przekazanej przez organ.

Organ podkreślił, że jak wynika z jego doświadczenia, mając świadomość jak ważne pozostają dla osób ubiegających się o udzielenie im lub osobom najbliższym świadczeń zdrowotnych, kwestie związane z wyznaczonymi terminami nie wdawał się w polemikę ze skarżącym, co do charakteru żądanej informacji tylko udzielał odpowiedzi, w taki sposób, aby podejmowane przez organ decyzje zrozumiałe były przez osoby których dotyczyły.

Reasumując, organ podkreślił, że pytanie skarżącego nie dotyczyło de facto informacji publicznej, bowiem miało na celu zaspokojenie indywidualnych potrzeb wnioskodawcy. E-mail z dnia 12.12.2021 r. jednoznacznie wskazuje także, że powoływanie się przez skarżącego na ww. ustawę de facto stanowiło nadużycie prawa do informacji publicznej i jako takie nie powinno podlegać ochronie. Ponadto, jak już to podnoszono, informacja o zabiegach planowanych, a tym bardziej zabiegach, które mają się nie odbyć, nie jest w ocenie organu informacją publiczną.

W przypadku jednak, gdyby sąd rozpatrujący sprawę ocenił przedmiot niniejszej skargi odmiennie, organ podkreślił, że nie pozostawał w bezczynności, gdyż udzielił odpowiedzi na pytania skarżącego w dniu 26.11.2021 r. oraz w dniu 1.12.2021 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz. U. z 2021 r., poz. 137). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w zakresie określonym w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r., poz. 329) – w skrócie "p.p.s.a.".

Stosownie do treści art. 119 pkt 4 ustawy p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Z tego względu Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym – bez wyznaczania rozprawy.

Zgodnie z treścią art. 149 § 1 ustawy p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a ustawy p.p.s.a. zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a ustawy p.p.s.a.).

Problematyka dostępu do informacji publicznej została unormowana przez ustawodawcę w przepisach ustawy z dnia 6.09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm.) – dalej jako "u.d.i.p.". Zgodnie z treścią art. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Pojęcie informacji publicznej jest ujmowane szeroko i odnosi się do wszelkich spraw publicznych również wówczas, gdy wiadomość ta nie została wytworzona przez podmioty publiczne, a jedynie odnosi się do nich. Prawo do informacji publicznej obejmuje m.in. dostęp do dokumentów, zarówno tych bezpośrednio wytworzonych przez organ, tych, których organ używa przy realizacji zadań przewidzianych prawem, jak i tych, które tylko w części dotyczą organu, nawet, gdy nie pochodzą wprost od niego. O zakwalifikowaniu określonej informacji, jako podlegającej udostępnieniu decyduje treść i charakter informacji.

Zawartą w art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej ogólną definicję doprecyzowuje art. 6 ust. 1 powołanej ustawy, który wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze informacji publicznych. Za informację taką uznaje się wszelkie informacje wytworzone przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym (komunalnym bądź Skarbu Państwa), jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone. Wspomniana wykładnia pojęcia informacji publicznej opiera się przede wszystkim na treści art. 61 Konstytucji RP, wskazującego jako kryterium udostępniania informacji, czy dotyczy ona działalności organów władzy publicznej lub osób pełniących funkcje publiczne.

Według art. 13 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1).

Ustawa o dostępie do informacji publicznych wymienia trzy formy załatwienia sprawy w przedmiocie udzielenia informacji na wniosek zainteresowanego podmiotu. Mianowicie organ, do którego wniesiono wniosek, winien udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej (art. 10 ustawy) bądź też odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 ustawy) albo umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy). Dodatkowo w razie gdyby objęta wnioskiem informacja nie stanowiła informacji publicznej, bądź też nie byłaby w posiadaniu organu, organ winien powiadomić o tym fakcie wnioskodawcę.

Bezczynność organu w sytuacji określonej przepisami powołanej ustawy polega więc na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i jednocześnie nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia bądź o umorzeniu postępowania w sytuacjach określonych w ustawie, albo też udziela informacji niepełnej, czy też niezgodnej z wnioskiem.

Bezspornie niniejsza sprawa mieści się w zakresie podmiotowym ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przepis art. 4 ust. 1 u.d.i.p. określa jednostki zobowiązane do udostępniania informacji publicznych. Źródło obowiązku leży co do zasady albo w ustrojowej pozycji danej jednostki organizacyjnej, albo w przedmiocie jej działalności. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów, będące w posiadaniu takich informacji. W świetle powyższej regulacji, nie ulega wątpliwości, że Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej Szpital Uniwersytecki w K., który świadczy usługi medyczne na podstawie umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Jest bowiem podmiotem realizującym zadania publiczne w zakresie udzielania świadczeń leczniczych finansowanych ze środków publicznych.

Nie ulega również wątpliwości, że żądana informacja nosi cechy informacji publicznej. Informacja, której udostępnienia skarżący zażądał mieści się bowiem w ramach szeroko pojętego przedmiotu działalności Szpitala, a także dysponowania majątkiem publicznym. Informacja objęta żądaniem skarżącego pozwala na ustalenie w jaki sposób Szpital wywiązuje się ze swoich obowiązków związanych z ochroną zdrowia. Sposób dysponowania środkami publicznymi w tym zakresie powinien być objęty pełną transparentnością.

Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy wymaga natomiast dokonania oceny na ile odpowiedź udzielona przez Dyrektora Szpitala wyczerpywała zakres żądanej informacji. Innymi słowy, czy była to odpowiedź kompletna czy też nie odnosiła się – jak twierdzi skarżący – do zadanego pytania o ilość odwołanych zabiegów/operacji chirurgicznych.

Należy przypomnieć, że w dniu 16.11 2021 r. skarżący domagał się podania ile planowanych zabiegów w Bloku Operacyjnym Szpitala Uniwersyteckiego w K. zostanie odwołanych w dniach: 16.11.2021 r., 17.11.2021 r., 18.11.2021 r. oraz 19.11.2021 r. W piśmie z dnia 1.12.2021 r. Szpital poinformował wnioskodawcę, że "ilość planowanych zabiegów (bez pilnych, przyspieszonych i natychmiastowych, które odbywały się w godzinach 15-7) w godzinach standardowej pracy bloku tj. od 7 do 15, w rozbiciu na poszczególne dni przedstawia się następująco: 16.11 – 33 zabiegi planowe/ wszystkie zabiegi 43, 17.11 – [...], 18.11 – [...], 19.11 - [...]. Średnia dzienna ww. zabiegów na blokach operacyjnych wynosiła (do dnia 15.11 br.) ok. od 50 do 60 operacji, oczywiście w zależności od specyfiki, zakresu oraz niezbędnego czasu koniecznego do przeprowadzania zabiegu."

Jak podał organ w odpowiedzi na skargę w związku ze wzrostem liczby pacjentów hospitalizowanych z powodu zachorowania na COVID-19, Szpital Uniwersytecki w K., zgodnie z kolejnymi decyzjami Wojewody [...] zobowiązany był do zapewnienia odpowiedniej ilość łóżek przeznaczonych dla pacjentów z COVID-19, w tym do ich zabezpieczenia anestezjologicznego w Oddziale Anestezjologii i Intensywnej Terapii. Taki stan rzeczy bezpośrednio wymuszał stopniowe ograniczenia udzielania świadczeń zdrowotnych pozostałym pacjentom, w tym związanych z zabiegami planowymi (nie dotyczyło to zabiegów w stanie nagłego zagrożenia życia i zdrowia, pilnych). Zabiegi operacyjne planowe nie zostały jednoczasowo wstrzymane, natomiast sukcesywnie ograniczono działalność Oddziałów Klinicznych i Bloku Operacyjnego w zależności od dynamicznie zmieniającej się sytuacji pandemicznej i związanej z tym konieczności zapewniania bazy łóżkowej i personalnej dla pacjentów z COVID-19, a równocześnie mając na uwadze konieczność zapewnienia dostępu dla innych pacjentów.

Z wyjaśnień Szpitala wynika, że decyzje o ewentualnym odroczeniu danego zabiegu operacyjnego podejmowane były na bieżąco i poprzedzone stosowną analizą dokumentacji medycznej. Chcąc zadośćuczynić wnioskowi skarżącego, organ wyliczył ilość wykonanych zabiegów we wskazanych we wniosku dniach oraz podał ile średnio takich zabiegów było wykonywanych przed podjęciem działań wymuszonych koniecznością zapewnienia odpowiedniej opieki zdrowotnej osobom chorym na COVID-19.

W ocenie Sądu, organ w sposób dostateczny zareagował na wniosek skarżącego. Udzielona odpowiedź pozwala, przy zastosowaniu prostego działania arytmetycznego (odejmowania), na wyliczenie ilości odwołanych w dniach 16-19.11.2021 r. zabiegów. Taka sytuacja wyklucza uznanie, że organ w dacie wniesienia skargi pozostawał w bezczynności. Szpital udostępnił informację w takim zakresie w jakim był w jej posiadaniu, w efekcie czego skarżący pozyskał wiedzę na interesujący go temat. Warto również zaakcentować, że organ nie tylko nie kwestionował faktu, że część planowych zabiegów została odwołana, przedstawiając dane które pozwalają na samodzielne wyliczenie odwołanych zabiegów, ale w sposób przejrzysty starał się wyjaśnić (wiadomość z dnia 26.11.2021 r.) powody które wymusiły ograniczenie wykonywanych zabiegów z informacją o kryteriach podejmowania decyzji o odroczeniu terminów udzielania świadczeń zdrowotnych.

Odnosząc się do argumentacji przedstawionej w odpowiedzi na skargę przypomnieć należy, że prawo dostępu do informacji publicznej, jako publiczne prawo podmiotowe, w praktyce oznacza, że już samo stwierdzenie, że żądana informacja ma charakter informacji publicznej, implikuje obowiązek udzielania informacji każdemu podmiotowi, który się o to zwróci. W doktrynie i orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dopuszcza się jednocześnie możliwość stosowania konstrukcji nadużycia prawa dostępu do informacji publicznej. Nadużycie prawa dostępu do informacji publicznej polega na próbie korzystania z jego instytucji dla osiągnięcia celu innego aniżeli troska i dobro publiczne, jakim jest prawo do przejrzystego państwa, jego struktur, przestrzeganie prawa przez podmioty życia publicznego, jawność administracji i innych organów itp. Celem ustawy o dostępie do informacji publicznej nie jest bowiem zaspokajanie indywidualnych (prywatnych) potrzeb w postaci pozyskiwania informacji wprawdzie publicznych, lecz przeznaczonych dla celów innych niż wyżej wymienione. Takie informacje mogą być uzyskiwane na zasadach przyjętych dla danego rodzaju stosunków (por. wyrok NSA z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 1601/15). Jednocześnie należy wyraźnie podkreślić, że w myśl art. 2 ust. 2 u.d.i.p. od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Zatem motywacja wnioskodawcy uzyskania informacji o sprawach publicznych jest zasadniczo prawnie irrelewantna. Stąd posłużenie się konstrukcją nadużycia prawa dostępu do informacji publicznej zastrzeżone jest dla szczególnie drastycznych przypadków, gdzie w sposób oczywisty i jednoznaczny na podstawie okoliczności danej sprawy można stwierdzić, że pozyskanie informacji publicznej nie stanowi wyrazu społecznej kontroli działalności podmiotów publicznych, a służy innym, partykularnym interesom wnioskodawcy.

Taka sytuacja nie miała jednak miejsca w niniejszej sprawie. Sam fakt, że skarżący był pacjentem szpitala i odwołanie zabiegów we wskazanym okresie dotyczyło go bezpośrednio nie wpływa na prawo skarżącego jako obywatela do uzyskania informacji na temat funkcjonowania służby zdrowia i dostępu do świadczeń zdrowotnych.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił. Przepisy ww. ustawy nie przewidują możliwości zasądzenia kosztów postępowania od skarżącego na rzecz organu w postępowaniu przed sądem I instancji.