Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2260/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-04-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
Hasła tematyczne: Straż pożarna
Skarżony organ: Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 8 ust. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 345
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych - teskt jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi P. L. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do służby oraz zaliczenia do grupy inwalidzkiej i związku inwalidztwa ze służbą 1. oddala skargę w zakresie ustalenia zdolności do służby; 2. w pozostałym zakresie skargę odrzuca.


UZASADNIENIE

Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] (CKL) orzeczeniem z dnia [...] września 2020 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania Pana P. L. (skarżący, orzekany , komisjonowany), od orzeczenia [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] (dalej "RKLKi") nr [...] z dnia [...] lipca 2020 roku, działając na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 398 ze zm.) uchyliła w całości zaskarżone orzeczenie, jednocześnie decydując o wydaniu orzeczenia własnego , w którym stwierdziła ,że:

- skarżący jest trwale niezdolny do służby w Państwowej Straży Pożarnej( dalej również PSP), kat. C ;

- zaliczono skarżącego do II grupy inwalidzkiej od dnia [...] września 2020 r.;

- inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą ;

- inwalidztwo nie powstało wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby/choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby;

- termin badania kontrolnego wyznaczono na wrzesień 2023 r., wskazując ,że przed badaniem należy wykonać konsultacje psychiatryczną.

Do wydania powyższego orzeczenia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Orzekany pierwotnie badany był w ramach komisji pierwszej instancji w oparciu o skierowanie z dnia [...].06.2020 r. wystawione przez Komendanta Powiatowego PSP w [...] celem ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby.

Na podstawie dokumentacji leczniczej, opinii lekarzy specjalistów oraz badania własnego [...] Rejonowa Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] orzeczeniem z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] stwierdziła, że komisjonowany jest trwale niezdolny do służby w PSP, ma ograniczoną zdolność do pracy zarobkowej, co kwalifikuje badanego obecnie do II gr. inwalidzkiej. Inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą w PSP. Inwalidztwo jest czasowe.

Od powyższego orzeczenia Pan P. L. złożył odwołanie, w którym nie zgodził się z decyzją komisji. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił, że zostało wydane przedwcześnie w oparciu o niepełny materiał dowodowy; podkreślił, że leczenie zostało rozpoczęte w marcu 2020 r. (teleporady, jedna wizyta stacjonarna). Zaznaczył, że w dniu [...].07.2020 r. otrzymał skierowanie do oddziału psychiatrycznego celem kontynuacji leczenia. Stwierdził również, iż w zaskarżonym orzeczeniu nie uzasadniono ustalenia braku związku schorzenia ze służbą.

Jak wynika z uzasadnienia CKL orzeczenie [...] zostało uchylone z powodu konieczności doprecyzowania rozpoznania psychiatrycznego .

W wyniku szczegółowej analizy dokumentacji medyczno-orzeczniczej CKL zadecydował o konieczności ponownej oceny stanu zdrowia skarżącego, w szczególności oceny psychiatrycznej. W dniu [...].09.2020 r. specjalista psychiatra po analizie dokumentacji medyczno-orzeczniczej zgromadzonej w sprawie, w tym karty leczenia szpitalnego z Oddziału Zaburzeń Psychotycznych SP ZOZ CSK Uniwersytetu Medycznego w [...] i badaniu własnym postawiła rozpoznanie uporczywych zaburzeń urojeniowych. Stwierdziła też (po uwzględnieniu wywiadu chorobowego, dokumentacji medycznej, badania klinicznego), że stopień zaawansowania rozpoznanego u Odwołującego schorzenia psychiatrycznego stanowi podstawę do stwierdzenia niezdolności do służby w Państwowej Straży Pożarnej. CKE postawiła rozpoznanie zespół paranoidalny ,który mieści się w § 91 p.2 kol.8 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23.05.2019 r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej,( Dz.U. 2019 r., poz. 1046 - dalej "rozporządzenie").

Organ wskazał ,że zgodnie z obowiązującą ustawą o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych zdolność fizyczną i psychiczną funkcjonariusza do pełnienia służby ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii:

1) kategoria "A" - "zdolny do służby" ,kategoria ta oznacza, że zdrowie funkcjonariusza nie budzi żadnych zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby;

2) kategoria "B" - "zdolny do służby z ograniczeniem", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają sprawność fizyczną lub psychiczną funkcjonariusza, mogąc mieć wpływ na jego zdolność do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku;

3) kategoria "C" - "niezdolny do służby", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności które uniemożliwiają pełnienie służby.

W stosunku do funkcjonariuszy tryb i forma orzekania o ewentualnym inwalidztwie jest nierozerwalnie związana i uzależniona od stwierdzenia niezdolności do służby. Nie ma możliwości ustalenia inwalidztwa bez stwierdzenia niezdolności do służby. Orzeczenie inwalidztwa wynika zatem z kwalifikacji niezdolności do służby (kat. "C").

Odwołujący został zakwalifikowany do kategorii zdolności do służby "C", ponieważ rodzaj schorzenia psychiatrycznego, jego stopień zaawansowania, objawy i skutki dla organizmu z tego wynikające uniemożliwiają pełnienie służby. Jednocześnie ze względu na ograniczenia wynikające z charakteru i stopnia zaawansowania tego schorzenia Odwołującego zaliczono do II grupy inwalidzkiej (zdolny do pracy z ograniczeniem).

Stwierdzenie związku schorzeń ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, obowiązującymi przepisami prawa, opiera się o wykaz zawarty w załączniku nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23.05.2019 r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej,( Dz.U. 2019 r., poz. 1046 - dalej "rozporządzenie").

Możliwość orzeczenia związku schorzenia ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby istnieje tylko wówczas, gdy schorzenie rozpoznane u osoby orzekanej jest wymienione w wykazie zawartym w kolumnie nr 2 załącznika nr 1 do w/w rozporządzenia z dnia 23.05.2019 r. oraz warunki służby opisane w protokole warunków pełnienia służby odpowiadają szczególnym właściwościom i warunkom służby określonym w kolumnie 3 tego załącznika. W rozpatrywanej sprawie, schorzenie rozpoznane u Odwołującego nie figuruje w załączniku nr 1 ww. rozporządzenia, przez co nie można orzec o istnieniu jego związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby. W analogiczny sposób, jednakże posługując się załącznikiem nr 2 do ww. rozporządzenia, określa się związek schorzeń ze służbą. Również schorzenie rozpoznane u Odwołującego nie pozostaje w związku ze służbą, ponieważ nie figuruje w zał. nr 2 do ww. rozporządzenia Ażeby móc stwierdzić, że inwalidztwo pozostaje w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby albo w związku ze służbą schorzenie je powodujące musi zostać uznane za pozostające w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby albo w związku ze służbą. W rozpatrywanej sprawie schorzenie, które czyni Odwołującego inwalidą (pkt. 1 rozpoznania), jak wspomniano powyżej, nie pozostaje-w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby i nie pozostaje w związku ze służbą, toteż inwalidztwo orzeczone z jego powodu również nie pozostaje w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby oraz nie pozostaje w związku ze służbą.

W odniesieniu do zarzutu z odwołania dotyczącego braku weryfikacji stanu zdrowia Odwołującego przez biegłego psychiatrę w ramach postępowania orzeczniczego, CKL zauważyła, iż na potrzeby postępowania RKLKi została w dniu [...].07.2020 r. wykonana specjalistyczna konsultacja psychiatryczna, której wynik znajduje się w aktach sprawy, a więc był znany RKLKi i został uwzględniony przy wydawaniu zaskarżonego orzeczenia. Specjalistyczna konsultacja psychiatryczna została również wykonana w trakcie postępowania odwoławczego.

Skargę na powyzsze rostrzygniecie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszwie wywiódł skarżcacy.Zaskarzonemu orzeczeniu zarzucił:

1) błąd w ustaleniach faktycznych mający wpływ na wynik sprawy polegający na

- bezzasadnym przyjęciu, iż skarżący jest trwale niezdolny do pracy w PSP a nadto, że inwalidztwo nie pozostaje z związku ze służbą w PSP i ma ono charakter czasowy - w oparciu o skąpą dokumentację medyczną nie poprzedzoną dłuższą obserwacją skarżącego;

- błędnym przyjęciu, iż uporczywe zaburzenia urojeniowe nie są zaburzeniami osobowości oraz stanami lękowymi wymienionymi w Załączniku nr 1 do Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23.05.2019 roku w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających ze służba w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej;

2) naruszenie przepisów postępowania, tj.:

- art. 77 §1 kpa, art. 80 kpa, zgodnie z którymi organ jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy i na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona, podczas gdy organ w sposób całkowicie dowolny, jednostronny i nierzetelny ocenił materiał dowodowy wskutek czego uznał, że inwalidztwo nie pozostaje z związku ze służbą w PSP i ma ono charakter czasowy mimo iż choroba orzekanego jest spowodowania stresem w pracy a nadto uznał, iż uporczywe zaburzenia urojeniowe nie są zaburzeniami osobowości oraz stanami lękowymi wymienionymi w Załączniku nr 1 do Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23.05.2019 roku w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w zwiazku ze służba w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej - nie uzasadniając w żaden sposób takiego stanowiska ;

- nie wypowiedzeniu się przez organ czy skarżący może wykonywać pracę w Państwowej Straży Pożarnej na innym stanowisku, w którym nie byłby on narażony na stały stres.

Skarżacy domagał się uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania.

Zdaniem skarżcego pozbawione jakichkolwiek podstaw faktycznych jest stwierdzenie, że schorzenie skarżącego nie pozostaje w związku ze służbą. Nie wiadomo w oparciu o jakie przesłanki organ tak orzekł, zwłaszcza, że stanowisko organu nie zostało w żadne sposób uzasadnione. W ocenie strony skarżącej uporczywe zaburzenia urojeniowe są zaburzeniami osobowości oraz stanami lekowymi wymienionymi w Załączniku nr 1 do Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 23.05.2019 roku w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających ze służba w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służbie Ochrony Państwa i Państwowej Straży Pożarnej. Nie ulega wątpliwości, że praca wykonywania przez skarżącego narażała go na bardzo duży stres. Skarżący prowadził ustabilizowany tryb życia, wiódł spokojne życie rodzinne, nie dotknęły go żadne traumatyczne przeżycia. Poza pracą w jego codziennym funkcjonowaniu brak było czynników wywołujących stres czy też powodujących stany lękowe. Długotrwały stres w pracy doprowadził u niego do zaburzeń osobowości i stanów lękowych.

Skoro organ stwierdził, że skarżący jest zdolny do pracy z ograniczeniem to koniecznym wydaje się ustalenie, czy może on wykonywać pracę w PSP na innym stanowisku aniżeli zajmowane dotychczas. Nie ulega wątpliwości, że są stanowiska pracy ze zdecydowanie mniejszym natężeniem warunków stresogennych.

W odpowiedzi na skarge CKL wniosła o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. W uzasadnieniu CKE wskazała, że w rozpoznaniu stwierzono :

- uporczywe zaburzenia urojeniowe (F 22.0) - figurujące w wykazie chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby zawartym w Rozporządzeniu Ministra Spraw Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w. § 91.2, kol. 8 kat. C. Powyższe schorzenie zgodnie z ww. rozporządzeniem może być zakwalifikowane jedynie do kat. C;

- stan po laparotomii z powodu zapalenia otrzewnej 2001 r. - bez §.

Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów k.p.a. CKL wskazała, że tryb postępowania przed komisją lekarską podległą ministrowi spraw wewnętrznych jest trybem odrębnym od trybu uregulowanego przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, ma swój autonomiczny byt prawny i znajduje swoje umocowanie w ustawie o komisjach lekarskich, jedynie w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się przepisy k.p.a. Przepisy powyższej ustawy i wspomnianego rozporządzenia z dnia 11 października 2018 r. zawierają kompleksową regulację, co oznacza, że od orzeczeń komisji, choć mają charakter decyzji administracyjnej podlegającej kontroli instancyjnej, nie stosuje się w tym zakresie w pełni przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Akty wykonawcze określające własne zasady i tryb orzekania, stanowią wobec trybu ustanowionego w k.p.a. lex specialis i w tym zakresie (w którym regulują dane zagadnienie procesowe) uchylają przepisy k.p.a., zgodnie z zasadą przepis szczegółowy uchyla normę generalną.

Komisje lekarskie w zakresie określenia zdolności do służby muszą orzekać zgodnie z wiedzą medyczną i obowiązującymi przepisami. Należy podkreślić, że subiektywne odczucia Skarżącego na temat jego stanu zdrowia, z punktu widzenia orzeczniczego, nie mają istotnego wpływu na ustalenie kategorii zdolności do służby.

CKL wskazała , że do wyłącznej kompetencji komisji lekarskiej należy uznanie (zakwalifikowanie) orzekanego do określonej kategorii zdolności do służby. Rozstrzygnięcie CKL zostało postawione na podstawie dokumentacji medycznej zebranej w sprawie.

Ponadto skoro Skarżący został zaliczony do kategorii "C", czyli niezdolny do służby, to bezzasadne są wywody Skarżącego, iż rolą Komisji powinno być ustalenie czy może on wykonywać pracę w PSP na innym stanowisku aniżeli zajmowane dotychczas.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019, poz. 2167 z późn. zm.) Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym. Oceniając przedmiotowe orzeczenie według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ono prawa.

Na wstępie należy wskazać, że orzeczenia komisji lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych można podzielić na dwie kategorie.

Pierwsza z nich związana jest z ustalaniem przez komisję zdolności do służby. Oceniany jest więc stan zdrowia osoby w celu zaliczenia jej do odpowiedniej kategorii zdolności do służby w celu przyjęcia do niej, dalszego jej pełnienia, czy zwolnienia ze służby. Orzeczenia te stanowią podstawę do wydania przez właściwe organy decyzji administracyjnej na mocy której osoba jest przyjmowana do służby, czy z niej zwalniana. Decyzje te podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, co potwierdziła uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 1998 r., sygn. akt OPS 8/97. Wprawdzie uchwała ta dotyczyła wojskowych komisji lekarskich, o których mowa w art. 29 ust. 1 ustawy o powszechnym obowiązku obrony, jednakże oceniając zakres kompetencji oraz rodzaje rozstrzygnięć wydawanych przez te komisje w ocenie Sądu, nie ma podstaw do uznania, że komisje lekarskie podległe ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych nie miałyby podlegać kontroli sądu administracyjnego.

Drugą kategorią orzeczeń wydawanych przez omawiane komisje stanowią orzeczenia, które ustalają schorzenia funkcjonariusza oraz ich związek ze służbą do celów odszkodowawczych lub rentowych, czy emerytalnych. Te orzeczenia poddawane są kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawanych odwołań od decyzji o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zaopatrzenia emerytalnego. Dzieje się tak dlatego, że decyzje administracyjne w tych sprawach wydawane są nie przez komisje lekarskie, lecz przez właściwe organy emerytalno-rentowe. Orzeczenia komisji lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w tych postępowaniach mają wyłącznie charakter orzeczenia wstępnego jako jedna z przesłanek rozstrzygnięcia sprawy i nie podlegają odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Biorąc zatem pod uwagę te dwa reżimy prawne wskazać należy, iż od orzeczeń komisji lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w zakresie dotyczącym ustalenia schorzeń danej osoby oraz ich związku ze służbą w Policji dla celów odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Takie stanowisko zajął również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu Składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/100 (ONSA 2001/2/47) w odniesieniu do orzeczenia w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i związku ze służbą wojskową stwierdzonych schorzeń dla m.in. celów zaopatrzenia emerytalnego (rentowego), stwierdzając, że w tych sprawach skarga nie przysługuje. Na tle przytoczonego stanu prawnego stanowisko to jest nadal aktualne, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny m. in. w wyroku z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1203/04, a także w wyroku z dnia 20 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 2227/11.

Skarżący zaskarżył w całości orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej, a więc także w zakresie dotyczącym określenia grupy inwalidzkiej oraz ustalenia związku schorzeń ze służbą w Państwowej Straży Pożarnej. Na tę kategorię orzeczeń Komisji, jak już wyżej wskazano, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, a zatem Sąd stwierdził niedopuszczalność skargi w tym zakresie i skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) p.p.s.a..

Odnosząc się do ustalania przez komisję zdolności do służby wskazać należy, że istota sprawy w niniejszym zakresie sprowadzała się do oceny tego, czy organ odwoławczy w sposób poprawny dokonał oceny zdolności strony do służby w Straży Pożarnej. W ocenie Sądu na powyższe postawione pytanie należało udzielić pozytywnej odpowiedzi. Analizując badaną sprawę Sąd nie dopatrzył się po stronie organu uchybień przepisom prawa materialnego ani procesowego. Za należycie ustalony należało też uznać stan faktyczny sprawy.

Zaznaczyć należy, że kontrola orzeczenia komisji lekarskiej przez sąd administracyjny w powyższym zakresie ma charakter ograniczony i sprowadza się w istocie do jej badania pod względem formalnym. Oznacza to, że sąd administracyjny ocenia jedynie, czy orzeczenie wydała właściwa komisja lekarska, czy jej skład był zgodny z wymogami określonymi w przepisach aktów wykonawczych regulujących te kwestie, a ponadto, czy stwierdzone schorzenia dawały podstawę do zawartego w orzeczeniu określenia kategorii zdolności do służby. Innymi słowy, chodzi tu o stwierdzenie zgodności zaskarżonego orzeczenia z wymogami zawartymi w ustawie o komisjach lekarskich i rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa.

Tryb postępowania przed komisjami lekarskimi uregulowany w przepisach powołanego rozporządzenia wykonawczego Ministra Spraw Wewnętrznych, wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 8 ust. 2 ustawy o komisjach lekarskich, ma charakter szczególny i w związku z tym nie mają do niego zastosowania w pełni rygory k.p.a. Sąd zatem nie jest uprawniony do oceny fachowości przeprowadzonych u skarżącego badań, a zatem weryfikacji orzeczeń komisji lekarskich z tego punktu widzenia. Sąd nie może też zmienić we własnym zakresie takiej oceny i zakwalifikować skarżącego do innej kategorii zdolności do służby, niż uczyniła to komisja w oparciu o przeprowadzone badania, ani też zlecać przeprowadzenia dodatkowych badań innej komisji, celem weryfikacji dotychczasowych badań. Sąd kontroluje, czy rozstrzygnięcie w sprawie zostało podjęte na podstawie kompletnego materiału dowodowego obejmującego niezbędne badania lekarskie oraz, czy dokonana kwalifikacja zdolności do służby jest z tym materiałem spójna. Podstawą orzekania dla sądu administracyjnego jest materiał faktyczny i dowodowy zgromadzony w postępowaniu przed organem administracji.

W ocenie Sądu zaskarżone orzeczenie CKL odpowiada prawu. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało wydane po analizie dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej z Poradni Zdrowia Psychicznego, karty leczenia szpitalnego z Oddziału Zaburzeń Psychotycznych SP ZOZ CSK Uniwersytetu Medycznego w [...], dokumentacji z ambulatoryjnego leczenia psychiatrycznego i przeprowadzonej konsultacji psychiatrycznej, ustalono , iż stopień zaawansowania schorzenia wymienionego w rozpoznaniu – uporczywe zaburzenia urojeniowe § 91.2 kol.8 wyklucza zdolność do służby w Państwowej Straży Pożarnej. Schorzenia zakwalifikowano do kat. "C" zdolności do służby. Innymi słowy, chodzi tu o stwierdzenie zgodności zaskarżonego orzeczenia z wymogami zawartymi w ustawie o komisjach lekarskich i rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 11 października 2018 w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa.

Zgodzić się należy z organem, że istniejące u badanego uporczywe zaburzenia urojeniowe są przeszkodą w pełnieniu służby Państwowej Straży Pożarnej, która wymaga od funkcjonariusza pełnej sprawności psychicznej i podejmowania szybkich decyzji. Niewątpliwie zaburzenia te są niepożądane w służbach mundurowanych ze względu na specyficzny charakter pełnienia służby. Z tych względów daleko posunięty rygoryzm orzeczniczy jest uzasadniony.

W ocenie Sądu uzasadnienie wydanego orzeczenia w zakresie zdolności do służby Państwowej Straży Pożarnej, zostało uzasadnione w sposób wystarczający. Z akt sprawy wynika, że orzeczenia zostały wydane w oparciu o zebraną w sprawie dokumentację oraz po przeprowadzeniu dodatkowych badań. Sąd nie jest uprawniony do oceny fachowości przeprowadzonych badań lekarskich oraz ustaleń Komisji w zakresie stwierdzonych schorzeń. Natomiast rozpoznane u skarżącego schorzenia, dawały podstawę do zaliczenia skarżącego do kategorii C – trwale niezdolny do służby w Państwowej Straży Pożarnej.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku .