Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 726/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-07-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art.61 par.3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Kręcisz po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Po 667/16 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia 16 [...] 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 23 marca 2016 r. odmówił uwzględnienia wniosku G. G. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia 29 [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.

W skardze z dnia 21 [...] 2016 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. do czasu rozpoznania skargi przez Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu.

W uzasadnieniu wniosku wskazano na wysokie ryzyko utraty płynności finansowej przez skarżącą i wyrządzenia znaczniej i nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej, co może doprowadzić do dalej idących negatywnych skutków dla rodziny skarżącej. Skarżąca wskazała, że dochód z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w 2014 roku wyniósł [...] zł, natomiast w okresie od [...] do [...] 2015 roku wyniósł [...] zł. Kara jaka została nałożona na skarżącą wynosi [...] zł co stanowi prawie 100% dochodu uzyskanego za lata 2014 i 2015. Ponadto skarżąca wskazała, że posiada zadłużenie w banku P. S.A w W. z tytułu umów pożyczki, których wysokość określono odpowiednio na kwotę [...] zł, z harmonogramem spłat przewidującym miesięczną ratę w kwocie [...] zł oraz kwotę [...] zł, z harmonogramem spłat przewidującym miesięczną ratę w kwocie [...] zł. Na chwilę obecną skarżącej grozi wszczęcie postępowania egzekucyjnego, co może doprowadzić do faktycznego pozbawienia jej środków do życia. Do skargi skarżąca załączyła zeznanie podatkowe za 2014 rok, podsumowanie księgi przychodów i rozchodów za okres od [...] 2015 r. do [...] 2015 r., a także dwie umowy pożyczki. Do pisma z dnia 26 [...] 2016 r. strona skarżąca załączyła tytuły wykonawcze stanowiące podstawę zajęć egzekucyjnych z wniosków Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał, że skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub że powstałe po jej wykonaniu skutki byłyby trudne do odwrócenia. Zdaniem Sądu I instancji przedstawiony przez skarżącą dochód w latach 2014-2015 nie może być jedynym miarodajnym kryterium na badanie zdolności skarżącej do zapłaty wymierzonej kary. Natomiast fakt posiadania przez skarżącą innych zobowiązań nie może prowadzić do wniosku, że mogą one być zaspokojone kosztem należności wobec Skarbu Państwa.

W zażaleniu na powyższe postanowienie G. G., zaskarżając je w całości, wniosła o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania wywołanego niniejszym zażaleniem lub ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Poznaniu, oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania wywołanego niniejszym zażaleniem.

W zażaleniu Skarżąca podniosła, iż

1. dochód z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w 2014 roku wyniósł [...] zł;

2. dochód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej uzyskany w okresie od [...] do [...] 2015 roku wyniósł [...] zł.

Ponadto skarżąca wskazała, że posiada zadłużenie :

1. w banku P. S.A w W. z tytułu zawartej umowy pożyczki, której wysokość określono na kwotę [...] zł, a harmonogram spłat przewiduje miesięczną ratę w kwocie [...] zł;

2. w banku P. S.A w W. z tytułu zawartej umowy pożyczki, której wysokość określono na kwotę [...] zł, a harmonogram spłat przewiduje miesięczną ratę w kwocie [...] zł.

Kara jaka została nałożona na skarżącą wynosi [...] zł co stanowi prawie 100% dochodu uzyskanego za lata 2014 i 2015.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

W tzw. postępowaniu wpadkowym, wszczętym na skutek wniesienia przez stronę wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, o którym to wniosku mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny jest zobowiązany ocenić, czy zostały spełnione przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu w oparciu o analizę wniosku strony oraz dokumentów zebranych w aktach sprawy.

W rozpatrywanej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji w przedmiocie nałożenia na skarżącą kary pieniężnej w wysokości [...] zł.

Rozpatrując zażalenie strony na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd nie może pomijać wiadomości znanych mu z urzędu. Sądowi z urzędu zaś wiadomym jest, że twierdzenia Skarżącej odnośnie dochodów uzyskanych z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w 2014 roku w wysokości [...] zł, a w okresie od stycznia do listopada 2015 roku w wysokości [...] zł. znajdują potwierdzenie w załączonej przez skarżącą dokumentacji w innej rozpatrywanej równolegle sprawie (I SA/PO 359/16). Wysokość kary nałożonej na Skarżącą stanowi zatem prawie 100% dochodu uzyskanego za lata 2014 i 2015. Ponadto posiada ona zadłużenie w banku P. S.A w W. z tytułu umów pożyczki, których wysokość określono odpowiednio na kwotę [...] zł, z harmonogramem spłat przewidującym miesięczną ratę w kwocie [...] zł oraz kwotę [...] zł, z harmonogramem spłat przewidującym miesięczną ratę w kwocie [...] zł, co również potwierdzają załączone do wyżej wymienionej sprawy o sygn.akt I SA/PO 359/16 dokumenty. Przede wszystkim należy jednak zwrócić uwagę na brak szczegółowego odniesienia się Sądu I instancji do załączonych do skargi dokumentów w postaci:

- zawiadomień o zajęciu świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej z dnia 8 [...] 2015 r. na kwotę [...] zł., [...] zł oraz [...] zł.

- tytułów wykonawczych z dnia 8 [...] 2015 r. o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...].

Sąd I instancji, prócz ogólnego odniesienia się do powyższych dokumentów, poprzestał na wskazaniu, że nie są one wystarczające do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie oceniając jednocześnie jakie mogą mieć znaczenie dla sprawy, jak również pomijając informacje znane mu z urzędu. Obowiązkiem Sądu jest więc odniesienie się do całokształtu dokumentacji i na tej podstawie dokonanie oceny sytuacji strony w kontekście przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a nie poprzestanie na stwierdzeniu, że dokumenty te są niewystarczające.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.