Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 110/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odpady
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.12
journal: Dz.U. 2016 poz 1987
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach - tekst jedolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: WSA Iwona Niżnik-Dobosz (spr.) WSA Tadeusz Kiełkowski Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w K. na zarządzenie pokontrolne [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia 17 listopada 2017 r., znak [...] w przedmiocie prowadzenia ewidencji wytwarzanych odpadów skargę oddala.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska zarządzeniem pokontrolnym z dnia 17 listopada 2017 r. (znak: [...]) na podstawie:

- art. 12 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 1688 z późn. zm.) oraz

- ustaleń kontroli pozaplanowej problemowej interwencyjnej przeprowadzonej w dniach: 3 października 2017 r., 23 października 2017 r. i 7 listopada 2017 r. w [...] S.A. Oddział w T., udokumentowanej protokołem kontroli Nr [...] (sygn. protokołu: [...]),

zarządził w pkt 1 prowadzić ilościową i jakościową ewidencję wszystkich wytwarzanych odpadów z wykorzystaniem kart ewidencji i kart przekazania odpadów, zgodnie z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 12 grudnia 2014 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych na potrzeby ewidencji odpadów (Dz.U. z 2014 r., poz. 1973) z terminem realizacji: od zaraz, tj. od dnia otrzymania niniejszych zarządzeń oraz wyznaczył termin przesłania pisemnej informacji o zakresie podjętych i zrealizowanych działań służących wyeliminowaniu naruszeń wskazanych w pkt 1 zarządzenia na dzień 8 grudnia 2017 r.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Na podstawie ustaleń kontroli pozaplanowej problemowej interwencyjnej przeprowadzonej przez inspektora Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w K. – Delegatury w T. w dniach: 3 października 2017 r., 23 października 2017 r. i 7 listopada 2017 r. w [...] S.A. Oddział w T., stwierdzono nieprawidłowości w zakresie przestrzegania przepisów ochrony środowiska. Dlatego też Kierownik Delegatury w T. Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w K., działający z upoważnienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska zarządził w punkcie 1 ww. zarządzenia pokontrolnego ich usunięcie.

Zaznaczono bowiem, że w zakresie przestrzegania przepisów art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 1987 z późn. zm. – dalej jako: u.o. lub ustawa o odpadach) stwierdzono, że [...] S.A. z siedzibą w K., Oddział w T., w okresie 2016 r. dokonał sprzedaży wycofanych z użytkowania transformatorów rozdzielczych olejowych SN/nN. Podkreślono przy tym, że według informacji udzielonej przez przedstawiciela Zakładu, w ramach prowadzonych prac modernizacyjnych sieci elektroenergetycznej [...] S.A., m.in. dokonywało wymiany transformatorów olejowych, które ze względu na obniżone parametry techniczne (sprawność poniżej dopuszczalnych norm) nie nadawały się do dalszego użytkowania. Wyjaśniono również, że przywrócenie wymaganych dla sieci [...] S.A. parametrów technicznych tych urządzeń wymagałoby przeprowadzenia niezbędnych prac modernizacyjnych lub naprawczych, dlatego też ze względów ekonomicznych oraz eksploatacyjnych podjęto decyzję o rezygnacji z dokonania modernizacji i napraw we własnym zakresie i zastąpiono wycofane urządzenia nowymi jednostkami o parametrach spełniających obecnie obowiązujące w [...] S.A. standardy techniczne. Następnie organ przytoczył definicję odpadów zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 6 u.o., w oparciu o którą wskazał, że w rozpatrywanym przypadku [...] S.A. z siedzibą w K., Oddział w T., uznał, że 48 szt. transformatorów rozdzielczych olejowych (lata produkcji 1962-1988), które eksploatowane były w sieci elektroenergetycznej ze względu na znaczny poziom strat jałowych i obciążeniowych nie spełniało norm jakościowych wymaganych dla tego typu urządzeń, w związku z czym podjął decyzję o ich wyzbyciu się. Zwrócono także uwagę, że posiadacz transformatorów nie przekazał ich w celu modernizacji i dostosowania do wymaganych norm jakościowych, lecz przekazał odbiorcy do zagospodarowania (wykluczono możliwość ponownego zainstalowania transformatorów w sieci elektroenergetycznej [...] S.A.). Mając na uwadze powyższe organ uznał, że przekazane odbiorcy zewnętrznemu na podstawie umów sprzedaży: Nr [...] zawartej w dniu 19 kwietnia 2016 r. oraz Nr [...] zawartej w dniu 18 listopada 2016 r. transformatory rozdzielcze olejowe SN/nN w ilości 48 szt. były odpadem, klasyfikowanym zgodnie z przyjętym katalogiem odpadów pod kodem 16 02 13* – zużyte urządzenia zawierające niebezpieczne elementy inne niż wymienione w 16 02 09 do 16 02 12. Podniesiono również, że w trakcie kontroli nie przedstawiono wymaganych kart przekazania odpadów, potwierdzających przekazanie wytworzonych odpadów w postaci transformatorów rozdzielczych olejowych SN/nN (odpad o kodzie 16 02 13*) uprawnionemu odbiorcy zewnętrznemu. W tym miejscu organ przytoczył treść art. 66 ust. 1 oraz art. 67 ust. 1 pkt 1 lit. a i b u.o., a następnie wskazał, że przedstawiciel kontrolowanej jednostki odmówił podpisania protokołu i zobowiązał się do przedłożenia na piśmie uzasadnionych uwag do protokołu kontroli w terminie 7 dni od daty jego podpisania. Dodano, że w odpowiedzi na przesłane pismem z dnia 14 listopada 2017 r., znak: [...] (data wpływu do Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w K. – Delegatury w T. 14 listopada 2017 r., [...]) uwagi do protokołu z kontroli Nr [...] (sygn. [...]) przeprowadzonej w dniach: 3 października 2017 r., 23 października 2017 r. i 7 listopada 2017 r. w [...] S.A. Oddział w T., [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska poinformował, że podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w treści tego protokołu, dotyczące uznania przekazanych odbiorcy zewnętrznemu na podstawie umów sprzedaży: Nr [...] zawartej w dniu 19 kwietnia 2016 r. oraz Nr [...] zawartej w dniu 18 listopada 2016 r. transformatorów rozdzielczych olejowych SN/nN w ilości 48 szt. za odpad, klasyfikowany zgodnie z przyjętym katalogiem odpadów pod kodem 16 02 13* – zużyte urządzenia zawierające niebezpieczne elementy inne niż wymienione w 16 02 09 do 1602 12. Podkreślono również, że stan stwierdzony w trakcie kontroli stanowił naruszenie art. 66 ust. 1 i art. 67 ust. 1 pkt 1 lit a i b u.o. oraz rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 12 grudnia 2014 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych na potrzeby ewidencji odpadów (Dz.U. z 2014 r., poz. 1973).

Skargę na ww. zarządzenie pokontrolne wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie strona skarżąca – Firma A, domagając się uchylenia zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego w całości oraz zasądzenia od organu administracyjnego na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.

Strona skarżąca zarzuciła zaskarżonemu zarządzeniu pokontrolnemu naruszenie przepisów prawa materialnego, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to naruszenie przepisów art. 17 pkt 1 w zw. z art. 66 ust. 1 oraz art. 67 ust. 1 pkt 1 lit. a i b u.o., poprzez ich niewłaściwą interpretację i zastosowanie – czego skutkiem było ustalenie, że strona skarżąca w odniesieniu do sprawnych technicznie transformatorów olejowych powinna prowadzić ilościową i jakościową ich ewidencję, jako wytwarzanych odpadów z wykorzystaniem kart ewidencji i kart przekazania odpadów, zgodnie z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 12 grudnia 2014 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych na potrzeby ewidencji odpadów (Dz.U. z 2014 r., poz. 1973), jak również naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności przepisów art. 7, art. 77, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a., poprzez art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a., poprzez nieuwzględnienie w dokonanej ocenie całokształtu materiału dowodowego kwestii podnoszonych przez stronę skarżącą, które kwestionowały zasadność uznania sprawnych technicznie transformatorów olejowych jako odpady.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca szczegółowo rozwinęła podniesione zarzuty.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując w tym zakresie stanowisko przedstawione w zaskarżonym zarządzeniu pokontrolnym. Ponadto organ odnosząc się do uzasadnienia skargi wskazał, że w jego ocenie za błędne należy uznać porównywanie wyzbycia się będących przedmiotem kontroli transformatorów olejowych do używanych pojazdów samochodowych lub innych przedmiotów typu: używane opony, sprzęt komputerowy, telefony komórkowe, itp. Jednocześnie organ nawiązując do pisma Dyrektora [...] S.A. Oddział w K. z dnia 14 listopada 2017 r., podniósł, że w piśmie tym jednoznacznie podano, iż [...] S.A. był zobowiązany do pozbycia się ww. transformatorów, jako urządzeń zbędnych, niespełniających wymagań instalacji, jaką jest sieć dystrybucyjna energii elektrycznej, przy czym istotnym było także, że podmiot, który zakupił przedmiotowe transformatory, zgodnie ze wskazanym w CEIDG przedmiotem działalności nie mógł użytkować zakupionych transformatorów w sposób, do jakiego pierwotnie były przeznaczone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Kompetencje sądów administracyjnych określają przede wszystkim przepisy art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, oraz art. 3 – 5, art. 134 i 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm. – dalej jako: p.p.s.a.). Z przepisów tych wynika, że sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, zadaniem więc sądu administracyjnego rozpoznającego skargę na akt administracyjny jest ocena zgodności z prawem tego aktu. Dokonując tej oceny sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną podstawą prawną. Granice sądowej kontroli ograniczają tylko granice sprawy i zakaz orzekania na niekorzyść skarżącego przy braku przesłanek do stwierdzenia nieważności aktu.

Sąd jednak podkreśla w tym miejscu, że w świetle zaś art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04).

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie kontroli legalności poddane zostało zarządzenie pokontrolne wydane przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 17 listopada 2017 r. (znak: [...]), którym organ ten na podstawie: art. 12 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska oraz ustaleń kontroli pozaplanowej problemowej interwencyjnej przeprowadzonej w dniach: 3 października 2017 r., 23 października 2017 r. i 7 listopada 2017 r. w [...] S.A. Oddział w T., udokumentowanej protokołem kontroli Nr [...] (sygn. protokołu: [...]), zarządził w pkt 1 prowadzić ilościową i jakościową ewidencję wszystkich wytwarzanych odpadów z wykorzystaniem kart ewidencji i kart przekazania odpadów, zgodnie z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 12 grudnia 2014 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych na potrzeby ewidencji odpadów (Dz.U. z 2014 r., poz. 1973) z terminem realizacji: od zaraz, tj. od dnia otrzymania niniejszych zarządzeń oraz wyznaczył termin przesłania pisemnej informacji o zakresie podjętych i zrealizowanych działań służących wyeliminowaniu naruszeń wskazanych w pkt 1 zarządzenia na dzień 8 grudnia 2017 r. Z uzasadnienia kontrolowanego zarządzenia, które w ocenie Sądu tworzy pewną dopuszczalną prawem merytoryczną i materialnoprawną całość z jego komparycją/sentencją dając w ten sposób określony, sprecyzowany wzór zachowania się - wynika bezsprzecznie, że zarządzenie zostało wydane na okoliczność wprowadzania do obrotu w formie umowy kupna-sprzedaży/ zbycia ( a pozbycia się w myśl ustawy o odpadach) przez skarżącą spółkę transformatorów SN/nN sprawnych technicznie, wiekowych (rok budowy 1960 - 1990) zawierających znaczny poziom strat jałowych i obciążeniowych, o których będzie jeszcze mowa odpowiednio poniżej.

Podstawę prawną przedmiotowego zarządzenia stanowi m.in. art. 12 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 11 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1688, dalej: ustawa).

Zgodnie z treścią art. 11 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska, [...] t.j., : "1. Z czynności kontrolnych inspektor sporządza protokół, którego jeden egzemplarz doręcza kierownikowi kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub kontrolowanej osobie fizycznej. 2. Protokół podpisują inspektor i kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub kontrolowana osoba fizyczna, którzy mogą wnieść do protokołu umotywowane zastrzeżenia i uwagi. 3. W razie odmowy podpisania protokołu przez kierownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub kontrolowaną osobę fizyczną, inspektor czyni o tym wzmiankę w protokole, a odmawiający podpisu może w terminie siedmiu dni przedstawić swoje stanowisko na piśmie właściwemu organowi Inspekcji Ochrony Środowiska".

Jednocześnie, w myśl art. 12 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska: "1. Na podstawie ustaleń kontroli wojewódzki inspektor ochrony środowiska może:

1) wydać zarządzenie pokontrolne do kierownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub osoby fizycznej;

2) wydać na podstawie odrębnych przepisów decyzję administracyjną;

3) wszcząć egzekucję, jeżeli obowiązek wynika z mocy prawa lub decyzji administracyjnej. 2. Kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej lub kontrolowana osoba fizyczna, w terminie wyznaczonym w zarządzeniu pokontrolnym, mają obowiązek poinformowania wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska o zakresie podjętych i zrealizowanych działań służących wyeliminowaniu wskazanych naruszeń. 3. Wojewódzki inspektor ochrony środowiska może zażądać od kierownika kontrolowanej jednostki organizacyjnej przeprowadzenia postępowania służbowego lub innego przewidzianego prawem postępowania przeciwko osobom winnym dopuszczenia do uchybień i poinformowania go, w określonym terminie, o wynikach tego postępowania i o podjętych działaniach".

Z treści przywołanych powyżej norm wynika, że zarządzenie pokontrolne jest odrębną od decyzji administracyjnej prawną formą działania inspektora ochrony środowiska. W ocenie Sądu, zarządzeniu pokontrolnemu, mimo że nie jest decyzją administracyjną, nie można odmówić charakteru aktu administracji publicznej, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.; dalej powoływana jako p.p.s.a.), ponieważ ma ono charakter władczy i rozstrzyga indywidualną sprawę konkretnego podmiotu. Zarządzenie to wpływa na prawa i obowiązki kontrolowanego, ponieważ niewykonanie tego zarządzenia lub niezgodne z prawdą poinformowanie o jego wykonaniu zagrożone jest odpowiedzialnością karną, na co wskazuje treść art. 31a ust. 1 ustawy. W orzecznictwie przyjmuje się, że skoro przepisy ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska uprawniają wskazany w nich organ do wydawania zarządzeń pokontrolnych na podstawie wyników dokonanych kontroli, a jednocześnie nie przewidują środka zaskarżenia tych zarządzeń do organu wyższego stopnia, to zarządzenie pokontrolne, stwierdzające istnienie po stronie kontrolowanej określonego obowiązku, a więc będące działaniem władczym w indywidualnej sprawie, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (vide: wyroki NSA z 2 czerwca 2009 r., II GSK 1009/08, z 18 stycznia 2011 r., II OSK 2036/09, dostępne w centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej jako CBOSA).

W sprawie objętej niniejszą skargą, stronie skarżącej nie przysługiwał żaden ze środków zaskarżenia określonych w art. 52 § 2 i 3 p.p.s.a. W takiej sytuacji zgodnie z art. 53 § 2 zd. 1 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), z mocą obowiązującą od dnia 1 czerwca 2017 r., skargę do Sądu należało wywieść w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżąca Spółka dowiedziała się o wydaniu zarządzenia pokontrolnego. Zarządzenie pokontrolne skarżącej Spółce zostało doręczone w dniu 21 listopada 2017 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru). Skarga została wniesiona do sądu administracyjnego w dniu 20 grudnia 2017 r., a zatem został zachowany termin trzydziestu dni, o którym mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a.

Przechodząc do oceny merytorycznej kwestionowanego zarządzenia pokontrolnego na wstępie podać należy, że do zarządzeń tych nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż jest to postępowanie odrębne (vide wyrok NSA z 21 czerwca 2012 r., II OSK 723/12, pub. CBOSA). Powoduje to, że uchylenie przez sąd administracyjny tego rodzaju aktu nie może służyć ustaleniu stanu faktycznego. Jak wskazał NSA w wyroku z 18 stycznia 2011 r., II OSK 2036/09 (pub. CBOSA), badanie aktu kontroli przez sąd nie może służyć weryfikacji stanu faktycznego. Sąd badając zgodność z prawem zarządzenia pokontrolnego może na mocy art. 146 § 1 p.p.s.a. uchylić ten akt, jeśli jego wydanie nie znajdowało oparcia w ustaleniach poczynionych w trakcie kontroli, bądź kontrola ta odbyła się z naruszeniem obowiązującej procedury.

W ocenie Sądu, w sprawie niniejszej kontrola odbyła się zgodnie z obowiązującą procedurą a wydane zarządzenie pokontrolne znajduje oparcie w ustaleniach poczynionych w trakcie kontroli.

Użyte w art. 12 ust. 1 ustawy sformułowanie dotyczące możliwości wydania zarządzenia pokontrolnego "na podstawie ustaleń kontroli", powoduje, że szczególne podstawowe dowodowe znaczenie, tak dla samej dopuszczalności wydania takiego zarządzenia w określonej sprawie, jak i dla oceny prawidłowości tego rodzaju aktu ma protokół kontroli. Wobec tego zarządzenie pokontrolne powinno wskazywać na ustalony w wyniku kontroli stan faktyczny sprawy, który ma istotne znaczenie dla oceny zasadności skierowanych do adresata zaleceń co do wyeliminowania naruszeń stwierdzonych w wyniku kontroli. Z kolei stan faktyczny sprawy winien znajdować swoje pełne odzwierciedlenie w protokole z czynności pokontrolnych. Ustalenia stanu faktycznego w tym zakresie należą do organu, niemniej jednak kontrolowana jednostka nie jest w tym zakresie pozbawiona istotnych uprawnień, bowiem kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej może wnieść do protokołu, (który podopisują inspektor i kierownik kontrolowanej jednostki), umotywowane zastrzeżenia i uwagi (art. 11 ust. 2 ustawy). Z kolei w razie odmowy podpisania protokołu przez kierownika jednostki organizacyjnej (kontrolowanej osoby fizycznej) inspektor obowiązany jest uczynić o tym wzmiankę w protokole, a odmawiający podpisu może w terminie siedmiu dni przedstawić swoje stanowisko na piśmie (art. 11 ust. 3 ustawy). W razie sformułowania przez kontrolowanego tego rodzaju zastrzeżeń i uwag (przy podpisaniu protokołu) lub stanowiska (w razie odmowy podpisania protokołu) protokół, wraz ze stanowiskiem kontrolowanego, w swym całokształcie stanowi podstawę ustaleń kontroli, na podstawie której organ ocenia zasadność wydania zarządzenia pokontrolnego oraz formułuje treść konkretnych wskazań.

W ocenie Sądu I instancji, mając na uwadze treść art. 12 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska, treść kontrolowanego zarządzenia jest kompatybilna z ustaleniami uprzednio przeprowadzonego protokołu kontroli i stanowi jego prawną konsekwencję .

Przeprowadzona kontrola wykazała, że [...] S.A. z/s w K., w okresie 2016 r. dokonała sprzedaży wycofanych z użytkowania transformatorów rozdzielczych olejowych SN/nN. Transformatory sprzedane zostały T. W., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą: [...] na podstawie następujących umów sprzedaży: Nr [...] zawartej w dniu 19.04.2016 r. oraz Nr [...] zawartej w dniu 18.11.2016 r. Według ww. umów przedmiotem sprzedaży było łącznie 48 szt. transformatorów rozdzielczych olejowych (lata produkcji 1962 - 1988) za łączną kwotę brutto [...] zł. Umowa Nr [...] zawarta w dniu 19.04.2016 r. dotyczy sprzedaży 15 szt. sprawnych transformatorów rozdzielczych olejowych SN/nN za kwotę [...]zł brutto, natomiast umowa Nr [...] zawarta w dniu 18.11.2016 r. dotyczy sprzedaży 33 szt. transformatorów rozdzielczych olejowych SN/nN za kwotę [...]zł brutto. Ww. umowach brak jest informacji o masie sprzedanych transformatorów. Według informacji udzielonej przez przedstawiciela [...] S.A. Oddział w T., kontrolowana jednostka w ramach prowadzonych prac modernizacyjnych sieci elektroenergetycznej [...] S.A. m.in. dokonuje wymiany transformatorów olejowych, które ze względu na obniżone parametry techniczne (sprawność poniżej dopuszczalnych norm) nie nadają się do dalszego użytkowania. Przywrócenie wymaganych dla sieci [...] S.A. parametrów technicznych tych urządzeń wymagałoby przeprowadzenia niezbędnych prac modernizacyjnych lub naprawczych. Ze względów ekonomicznych oraz eksploatacyjnych podjęto decyzję o rezygnacji z dokonania modernizacji i napraw we własnym zakresie i zastąpiono wycofane urządzenia nowymi jednostkami o parametrach spełniających obecnie obowiązujące w [...] S.A. standardy techniczne. Wycofane z eksploatacji w sieci elektroenergetycznej [...] S.A.:

- transformatory SN/nN sprawne technicznie, wiekowe (rok budowy 1960 - 1990) zawierające znaczny poziom strat jałowych i obciążeniowych, ale nadające się do dalszego wykorzystywania są sprzedawane, jako pojedyncze środki trwałe,

- transformatory uszkodzone, których naprawa z reguły jest nieopłacalna są sprzedawane, jako odpady tj. transformatory niepełnowartościowe. W tym przypadku [...] S.A. wymaga od odbiorców przedłożenia stosownych decyzji w zakresie gospodarowania tego rodzaju odpadami.

W toku kontroli ustalono, że sprzedane w okresie 2016 r. T. W., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą jak wyżej, transformatory rozdzielcze olejowe SN/nN (48 szt.) były nieuszkodzone, jednak ze względu na to, że nie spełniały wymagań jakościowych nie nadawały się do dalszego wykorzystania sieci [...] S.A.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2016 r. poz. 1987 z późn. zm.) przez odpady rozumie się "każdą substancję lub przedmiot, których posiadacz pozbywa się, zamierza pozbyć lub do których pozbycia się jest zobowiązany ".

W kontrolowanym protokole postawiona jest teza, że w rozpatrywanym przypadku [...] S.A. z/s w K., uznał, że 48 szt. transformatorów rozdzielczych olejowych (lata produkcji 1962 - 1988), które eksploatowane były w sieci elektroenergetycznej ze względu na znaczny poziom strat jałowych i obciążeniowych nie spełnia norm jakościowych wymaganych dla tego typu urządzeń, a zatem podjął decyzję o ich wyzbyciu się. Organ/upoważniony pracownik organu zauważa/konkluduje w protokole, że posiadacz transformatorów nie przekazał ich w celu modernizacji i dostosowania do wymaganych norm jakościowych, lecz przekazał odbiorcy do zagospodarowania (wykluczono możliwość ponownego zainstalowania transformatorów w sieci elektroenergetycznej [...] S.A.). A zatem, w konsekwencji biorąc powyższe pod uwagę stwierdza, że przekazane odbiorcy zewnętrznemu na podstawie umów sprzedaży: Nr [...] zawartej w dniu 19.04.2016 r. oraz Nr [...] zawartej w dniu 18.11.2016 r. transformatory rozdzielcze olejowe SN/nN w ilości 48 szt. - były odpadem, klasyfikowanym zgodnie z przyjętym katalogiem odpadów pod kodem 16 02 13* - zużyte urządzenia zawierające niebezpieczne elementy inne niż wymienione w 16 02 09 do 16 02 12. W trakcie kontroli nie przedstawiono wymaganych kart przekazania odpadów, potwierdzających przekazanie wytworzonych odpadów w postaci transformatorów rozdzielczych olejowych SN/nN (odpad o kodzie 16 02 13*) uprawnionemu odbiorcy zewnętrznemu.

W trakcie kontroli ustalono, że odbiorcą w/w odpadów od [...] S.A. z/s w K., był T. W., przy czym ww. przedsiębiorca zgodnie z wpisem do Centralnej Ewidencji i Informacji o działalności gospodarczej prowadzi głównie działalność klasyfikowaną zgodnie z PKD pod kodem [...] - sprzedaż hurtowa odpadów i złomu (brak wpisów uprawniających do prowadzenia działalności w zakresie napraw urządzeń elektrycznych lub instalatorstwa elektroenergetycznego).

Ww. przedsiębiorca posiada decyzję Starosty [...] znak: [...] z dnia 17.07.2014 r., w której udzielono T. W., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą: [...] zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów niebezpiecznych i innych niż niebezpieczne oznaczonych kodami: 15 01 01, 15 01 02, 15 01 03, 15 01 07, 16 02 14, 16 02 16, 16 08 03, 17 02 01, 17 02 02, 17 02 03, 16 02 13* i 16 02 15*. Termin ważności zezwolenia określony został do dnia 17.07.2024 r.

W protokole stwierdzono brak ilościowej i jakościowej ewidencji odpadów (kart ewidencji i kart przekazania odpadów) o kodzie 16 02 13* (transformatory rozdzielcze olejowe SN/nN), które w okresie 2016 r. zostały wytworzone i przekazane T. W., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą: [...] co stanowi naruszenie art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. Stwierdzono także brak ilościowej i jakościowej ewidencji odpadów (kart ewidencji i kart przekazania) - co stanowi naruszenie art. 180 ww. ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach).

Mając na uwadze treść protokołu kontroli sporządzonego zgodnie z prawem przy jednoczesnym zachowaniu formalnych i materialnych wymogów wymaganych przez prawo przy wniesieniu umotywowanych zastrzeżeń i odpowiedzi organu podtrzymującej stanowisko zawarte w protokole, Sąd I instancji jest zdania, że treść kontrolowanego zarządzenia pokontrolnego jest zgodna z prawem. Korzystając z należnych uprawnień przedstawiciel [...] S.A. 07.11.2017 r. odmówił podpisania protokołu kontroli [...] i jednocześnie zobowiązał się do przedstawienia [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska stanowiska w tej sprawie na piśmie w terminie 7 dni od daty odmowy podpisania protokołu.

W odpowiedzi na przesłane pismem znak: [...] 14.11.2017 r. (data wpływu do Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska w K. Delegatury w T. 14.11.2017 r., [...]) uwagi do protokołu z kontroli NR [...], znak.: [...], przeprowadzonej w dniach: 03.10.2017 r., 23.10.2017 r., 07.11.2017 r.; w [...] S.A. Oddział w T., [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska poinformował kontrolowanego przedsiębiorcę o podtrzymaniu swojego stanowiska zawartego w treści tego protokołu, dotyczących uznania przekazanych odbiorcy zewnętrznemu na podstawie umów sprzedaży: Nr [...] zawartej w dniu 19.04.2016 r. oraz Nr [...] zawartej w dniu 18.11.2016 r. transformatorów rozdzielczych olejowych SN/nN w ilości 48 szt. za odpad, klasyfikowany zgodnie z przyjętym katalogiem odpadów pod kodem 16 02 13* - zużyte urządzenia zawierające niebezpieczne elementy inne niż wymienione w 16 02 09 do 16 02 12.

W tym miejscu Sąd podkreśla, że zarządzenie, o jakim mowa w art. 12 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska, jest wydawane na podstawie ustaleń kontroli, w związku z czym obowiązek zawarty w zarządzeniu pokontrolnym stanowi logiczną prawną konsekwencję stwierdzonych w trakcie kontroli nieprawidłowości. Stąd szczególne znaczenie dla oceny legalności wydanego zarządzenia ma stwierdzenie, czy wyniki przeprowadzonej kontroli dają podstawę do uznania, że kontrolowany podmiot narusza prawo (tak:. Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2018 r. II OSK 1876/17).

W kontrolowanej sprawie sporne jest, czy sprzedaż 48 szt. transformatorów rozdzielczych olejowych (lata produkcji 1962 - 1988), które eksploatowane były w sieci elektroenergetycznej ze względu na znaczny poziom strat jałowych i obciążeniowych nie spełnia norm jakościowych wymaganych dla tego typu urządzeń - posiadała znamiona o ich wyzbycia się przez skarżącą spółkę w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, Dz.U.2016.1987 t.j.

W ocenie Sądu, subiektywne przekonanie skarżącej spółki o tym, że przedmiotowe 48 szt. transformatorów rozdzielczych olejowych (lata produkcji 1962 - 1988) nie stanowią odpadu w połączeniu z powoływaniem się na znajdującą się w aktach sprawy kserokopię umowy cywilnoprawnej w przedmiocie kupna-sprzedaży, gdzie jest mowa o tym, że te transformatory są sprawne - nie niweczy skutków prawnych z zakresu regulacji administracyjnoprawnej znajdującej tutaj zastosowanie, w myśl której przedmiotowe transformatory stanowią odpad.

Zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, Dz.U.2016.1987 t.j.: " 1. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 6) odpadach - rozumie się przez to każdą substancję lub przedmiot, których posiadacz pozbywa się, zamierza się pozbyć lub do których pozbycia się jest obowiązany;". W ocenie Sądu dla przywołanej definicji fundamentalne znaczenie posiada określenie pozbycia się rzeczy, przy czym wykładnia terminu "pozbycie się" powinna być indywidualizowana, w szczególności wówczas, gdy jest wątpliwe, czy dany przedmiot jest wskutek pozbycia się go odpadem. Wykładnia taka powinna brać pod uwagę ogólne cele przepisów dotyczących gospodarowania odpadami, a więc w przypadku polskiej ustawy o odpadach - ochronę życia i zdrowia ludzi oraz ochronę środowiska, zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju (tak. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2017 r. , IV SA/Wa 2189/17 ).W judykaturze podnosi się, że "1. O kwalifikacji danego przedmiotu jako odpadu rozstrzyga przesłanka pozbycia się. Nie chodzi przy tym o utratę kontroli nad przedmiotem, lecz zasadniczą zmianę jego wykorzystania, odmienną od głównego przeznaczenia, do którego przestał on się nadawać, zwłaszcza gdy zmiana ta może spowodować negatywne następstwa dla człowieka lub środowiska. 2. Pozbyciem się przedmiotu w rozumieniu przepisów ustawy z 2012 r. o odpadach będzie również jego przekazanie (zbycie) innemu podmiotowi, który będzie go wykorzystywał w inny, zasadniczo odmienny od dotychczasowego sposób. Odpadami mogą być więc także materiały podlegające ponownemu gospodarczemu wykorzystaniu i mogące być w związku z tym przedmiotem transakcji handlowej jako dobro o określonej wartości ekonomicznej. 3. Przesłankę "pozbycia się" można stwierdzić wyłącznie na podstawie zachowania posiadacza przedmiotu (substancji), z uwzględnieniem okoliczności obiektywnych umożliwiających odtworzenie zamiaru jaki mu przyświecał w stosunku do tego przedmiotu". (tak:. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 listopada 2017 r. II OSK 420/16).

W ocenie Sądu takie okoliczności stanu faktycznego odzwierciedlone w protokole kontroli i zarządzeniu jak: sprzedaż przedmiotowych transformatorów podmiotowi zajmującemu się "gospodarczo" tylko odpadami; fakt nie spełniania wymagań jakościowych, przez co przedmiotowe transformatory nie nadawały się do dalszego wykorzystania sieci [...] S.A.; fakt, że [...] S.A. był zobowiązany do pozbycia się ich jako urządzeń zbędnych, niespełniających wymagań instalacji jaką jest sieć dystrybucyjna energii elektrycznej; wskazywanie przez wykonywaną działalność gospodarczą przez T. W. zgodnie ze zgłoszeniem w CEiDG, że transformatory zbyte przez [...] S.A. z/s w K. użytkowane będą sposób, aniżeli nakazuje to przeznaczenie transformatorów; fakt, że podmiot, który zakupił przedmiotowe transformatory zgodnie ze wskazanym w CEiDG przedmiotem działalności nie mógł użytkować zakupionych transformatorów w sposób, do jakiego pierwotnie były przeznaczone - umożliwiają bezsprzecznie obiektywnie odtworzenie zamiaru jaki przyświecał skarżącej spółce w stosunku do przedmiotowych transformatorów, którym było wyzbycie się tych transformatorów spełniające przesłanki art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

W toku kontroli bezsprzecznie ustalono, że sprzedane w okresie 2016 r. T. W., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą: [...], transformatory rozdzielcze olejowe SN/nN (48 szt.) były nieuszkodzone, jednak ze względu na to, że nie spełniały wymagań jakościowych nie nadawały się do dalszego wykorzystania sieci [...] S.A. Jak to już było podnoszone, przez odpady rozumie się "każdą substancję lub przedmiot, których posiadacz pozbywa się, zamierza pozbyć lub do których pozbycia się jest zobowiązany". W rozpatrywanym przypadku, pod kątem badania zarządzenia pokontrolnego z prawem, Sąd ocenił i uznał, że [...] S.A. z/s w K. - wobec 48 szt. transformatorów rozdzielczych olejowych (lata produkcji 1962 - 1988), które eksploatowane były w sieci elektroenergetycznej - podjął decyzję ze względu na znaczny poziom strat jałowych i obciążeniowych, iż nie spełniają norm jakościowych wymaganych dla tego typu urządzeń, a następnie decyzję o ich wyzbyciu się ich nie tylko w znaczeniu zawarcia umowy cywilnoprawnej ale także w znaczeniu publicznoprawnym, normatywnym, ustawowym, o którym stanowi art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. Sąd zauważa, że posiadacz transformatorów nie przekazał ich w celu modernizacji i dostosowania do wymaganych norm jakościowych, lecz przekazał odbiorcy do zagospodarowania, przy czym, co istotne, w umowie wykluczono możliwość ponownego zainstalowania transformatorów w sieci elektroenergetycznej [...] S.A.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd stwierdza, że treść, także niejako "przy okazji kontroli zarządzenia", kontrolowanego zarazem protokołu kontroli - pozwala na uzasadnione stwierdzenie, że przekazane odbiorcy zewnętrznemu na podstawie umów sprzedaży: Nr [...] zawartej w dniu 19.04.2016 r. oraz Nr [...] zawartej w dniu 18.11.2016 r. transformatory rozdzielcze olejowe SN/nN w ilości 48 szt. były odpadem, klasyfikowanym zgodnie z przyjętym katalogiem odpadów pod kodem 16 02 13* - zużyte urządzenia zawierające niebezpieczne elementy inne niż wymienione w 16 02 09 do 16 02 12 (zgodnie z cytowaną wyżej definicją przez odpady rozumie się "każdą substancję lub przedmiot, których posiadacz pozbywa się, zamierza pozbyć lub do których pozbycia się jest zobowiązany") – w związku z czym kontrolowane zarządzenie jest zgodne z prawem. W trakcie kontroli bezsprzecznie nie przedstawiono wymaganych kart przekazania odpadów, potwierdzających przekazanie wytworzonych odpadów w postaci transformatorów rozdzielczych olejowych SN/nN (odpad o kodzie 16 02 13*) uprawnionemu odbiorcy zewnętrznemu. Zgodnie z art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach: "Posiadacz odpadów jest obowiązany do prowadzenia na bieżąco ich ilościowej i jakościowej ewidencji zgodnie z katalogiem odpadów określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 3, zwanej dalej "ewidencją odpadów ". W myśl art. 67 ust. 1 pkt 1 lit. a i b ww. ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach: "Ewidencję odpadów prowadzi się z zastosowaniem następujących dokumentów: 1) w przypadku posiadaczy odpadów: a) karty przekazania odpadów, b) karty ewidencji odpadów ".

W trakcie kontroli bezsprzecznie ustalono, że odbiorcą w/w odpadów od [...] S.A. z/s w K., był T. W., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą: [...], przy tym ww. przedsiębiorca za wpisem do Centralnej Ewidencji i Informacji o działalności gospodarczej prowadzi działalność klasyfikowaną zgodnie z PKD pod kodem [...] - sprzedaż hurtowa odpadów (brak jest wpisów uprawniających do prowadzenia działalności w zakresie napraw elektrycznych lub instalatorstwa elektroenergetycznego), jak również ustalono, iż wykonywana działalność gospodarcza przez T. W. zgodnie ze zgłoszeniem w CEiDG wskazuje, że transformatory zbyte przez [...] S.A. z/s w K. użytkowane będą sposób, aniżeli nakazuje to przeznaczenie transformatorów.

Ww. przedsiębiorca posiada decyzję Starosty [...] z dnia 17.07.2014 r. w której udzielono T. W., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą: [...]. [...] zezwolenia na prowadzenie działalności w zbierania odpadów niebezpiecznych i innych niż niebezpieczne oznaczonych kodami: 15 01 01 02, 15 01 03, 15 01 07, 16 02 14, 16 02 16, 16 08 03, 17 02 01, 17 02 02, 17 02 03, 16 OC 16 02 15*. Termin ważności zezwolenia określony został do dnia 17.07.2024 r.

Należy tutaj zaznaczyć, że obecnie orzekający skład Sądu podziela także pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt SA/Wa 1433/14, w prawomocnym wyroku z dnia 16.10.2014 r. (skarga kasacyjna oddalona wyrokiem Naczelnego Administracyjnego w Warszawie II OSK 258/15 z dnia 09.11.2016 r.) który trafnie wskazał, że: "Pozbycie rozumiane jest jako przekazanie przedmiotu innemu podmiotowi, który będzie ten wykorzystywał w zasadniczo odmienny od pierwotnego sposób.". Takie przesłanki zachodzą także w przypadku zasadności i zgodności z prawem kontrolowanego zarządzenia.

Podsumowując Sąd stwierdza, że kontrolowane zarządzenie pokontrolne trafnie i prawidłowo wskazuje na ustalony w wyniku kontroli stan faktyczny sprawy, który ma istotne znaczenie dla oceny zasadności skierowanych do adresata zaleceń co do wyeliminowania naruszeń stwierdzonych w wyniku kontroli, a także zgodnie z prawem łączy stan faktyczny z nakazem zarządzenia prawidłowo opartym na prawie stanowiącym jego uzasadnienie. Stan faktyczny sprawy/zarządzenia znajduje swoje pełne odzwierciedlenie w protokole z czynności pokontrolnych. Ustalenia stanu faktycznego w tym zakresie należą do organu, niemniej jednak kontrolowana a obecnie skarżąca spółka nie była w tym zakresie pozbawiona istotnych uprawnień, bowiem kierownik kontrolowanej jednostki organizacyjnej może wnieść do protokołu, (który podopisują inspektor i kierownik kontrolowanej jednostki), umotywowane zastrzeżenia i uwagi. Skarżąca spółka skorzystała, konkretnie jej kierownik, z tych możliwości, przy czym organ podtrzymał swojej stanowisko. W konsekwencji powyższych ustaleń, treść zarządzenia pokontrolnego w ocenie Sądu stanowi uzasadnioną prawem i stanem faktycznym konsekwencję treści protokołu i jest zgodna z prawem.

A zatem Sąd nie podziela stanowiska strony skarżącej podnoszącej naruszenie przez organ przepisów prawa materialnego, mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to naruszenie przepisów art. 17 pkt 1 w zw. z art. 66 ust. 1 oraz art. 67 ust. 1 pkt 1 lit. a i b u.o., przez ich niewłaściwą interpretację i zastosowanie, gdyż jak wynika z powyższych ustaleń strona skarżąca powinna, z uwagi na zgodność kontrolowanego zarządzenia z prawem - w odniesieniu do przedmiotowych opisanych powyżej transformatorów, aczkolwiek sprawnych technicznie, lecz przestarzałych i nie spełniających współczesnych wymogów technicznych - prowadzić zgodnie z okolicznościami wskazanymi w prawie, i zarządzeniem ilościową i jakościową ich ewidencję, jako wytwarzanych odpadów z wykorzystaniem kart ewidencji i kart przekazania odpadów, zgodnie z wymaganiami określonymi w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 12 grudnia 2014 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych na potrzeby ewidencji odpadów (Dz.U. z 2014 r., poz. 1973). Nie jest także uzasadniony zarzut podnoszący naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności przepisów art. 7, art. 77, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a., poprzez art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a., poprzez nieuwzględnienie w dokonanej ocenie całokształtu materiału dowodowego kwestii podnoszonych przez stronę skarżącą, które kwestionowały zasadność uznania sprawnych technicznie transformatorów olejowych jako odpady.

Odnosząc się szerzej do zarzutów i argumentacji skargi należy zauważyć, że błędnym jest porównywanie wyzbycia się będących przedmiotem zarządzenia transformatorów olejowych do używanych pojazdów samochodowych lub innych rzeczy przede wszystkim typu: używane opony, sprzęt komputerowy, telefony komórkowe, itp. Jak zaznaczył Dyrektor [...] S.A. Oddział w K. w piśmie [...] z dnia 14.11.2017 r. dotyczącym uzasadnienia podpisania protokołu kontroli nr [...] "przedmiotem przeprowadzonej kontroli była sprzedaż przez [...] S.A. Oddział w T. transformatorów olejowych, które ze względu na ich parametry techniczne (niższe od parametrów urządzeń obecnie produkowanych) zostały wycofane z eksploatacji z sieci elektroenergetycznej [...] S.A. Duży poziom strat technicznych wynika z rozwiązań konstrukcyjnych stosowanych przy produkcji tych urządzeń. Dostosowanie transformatorów SN/nN do wymaganych dla sieci TD parametrów technicznych wymagałoby przeprowadzenia niezbędnych prac modernizacyjnych. Ze względów ekonomicznych podjęto decyzję rezygnacji z dokonania modernizacji we własnym zakresie i zastąpiono wycofane urządzenia nowymi jednostkami o innych rozwiązaniach konstrukcyjnych, spełniających obecnie obowiązujące w TD standardy techniczne "; zatem w ocenie Sądu jednoznacznie wskazał, że [...] S.A. był zobowiązany do pozbycia się ich jako o urządzeń zbędnych, niespełniających wymagań instalacji jaką jest sieć dystrybucyjna energii elektrycznej, przy czym istotnym jest także, iż podmiot, który zakupił przedmiotowe transformatory zgodnie ze wskazanym w CEiDG przedmiotem działalności nie mógł użytkować zakupionych transformatorów w sposób, do jakiego pierwotnie były przeznaczone.

Wspomniane wyżej używane pojazdy samochodowe, które spełniają wymagania niezbędne wynikające z przepisów o ruchu drogowym, sprzedawane do dalszego użytkowania zgodnie z ich pierwotnym przeznaczeniem nie mogą być uważane za odpad. Ich sprzedaż wynika wyłącznie z chęci posiadacza do np. modernizacji parku samochodowego, ale nie wyklucza dalszego ich stosowania ze względu na niespełnianie dopuszczalnych przepisów lub norm zakładowych.

Odnosząc się zaś szczegółowo do zarzutu naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności przepisów art. 7, art. 77, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a., art. 77 § 1 w związku z art. 80 k.p.a., przez nieuwzględnienie w dokonanej ocenie całokształtu materiału dowodowego kwestii podnoszonych przez skarżącą spółkę, która kwestionowała zasadność uznania sprawnych technicznie transformatorów olejowych jako odpad, wskazać należy, że przepisy k.p.a. w kontrolowanej sprawie nie obowiązują wprost, ale przyjmując uniwersalne zastosowanie standardów proceduralnych w nich zawartych w toku przedmiotowej kontroli i wydania zarządzenia, prawidłowo - w ocenie Sądu - w sprawie stwierdzono, że odbiorcą ww. odpadów od [...] S.A. z/s w K., był T. W., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą: [...] Ww. przedsiębiorca zgodnie z wpisem do Centralnej Ewidencji i Informacji o działalności gospodarczej prowadzi głównie działalność klasyfikowaną zgodnie z PKD pod kodem [...] - sprzedaż hurtowa odpadów i złomu, brak jest przy tym wpisów uprawniających do prowadzenia działalności w zakresie napraw urządzeń elektrycznych lub instalatorstwa elektroenergetycznego. Zatem wykonywana działalność gospodarcza przez T. W. zgodnie ze zgłoszeniem w CEiDG wskazuje, iż transformatory zbyte przez [...] S.A. z/s w K. - użytkowane będą w inny sposób, aniżeli nakazuje to przeznaczenie tychże transformatorów.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę w całości.