Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1608/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę, II. zwrócić A.K. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem wpisu od odrzuconej skargi.


UZASADNIENIE

W toku postępowania odwoławczego od decyzji Starosty Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. nr [...] umarzającej postępowanie w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania za grunt zajęty pod drogę publiczną, J.S. działający przez pełnomocnika W.K. zgłosił Wojewodzie [...] w piśmie z dnia [...] czerwca 2015 r., uzupełnionym [...] września 2015 r., żądanie zawieszenia prowadzonego postępowania odwoławczego.

Postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. nr [...] Wojewoda [...] odmówił zawieszenia postępowania uznając, że nie zaistniały ku temu podstawy określone w art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej: "Kpa"). Pouczono przy tym strony, że rozstrzygnięcie to nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia.

Powyższe postanowienie zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przez A.K. reprezentowaną przez syna W.K.. W tym samym piśmie procesowym zawarta była skarga na decyzje Wojewody z dnia [...] września 2015 r., którą wyłączono do odrębnego postępowania i zarejestrowano pod sygn. II SA/Rz 1607/15.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Zakres właściwości sądu administracyjnego, jak wynika z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, musi być określony w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) dalej zwanej: "Ppsa", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, (1) na które służy zażalenie albo (2) kończące postępowanie, a także na postanowienia (3) rozstrzygające sprawę co do istoty. Jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego albo skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn wówczas podlega ona odrzuceniu. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania sądowego (art. 183 § 2 pkt 1, art. 172 i art. 285k § 3 Ppsa).

Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Wojewody o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego. Stosownie do art. 141 § 1 Kpa, na wydane w toku postępowania administracyjnego postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Z art. 101 § 3 Kpa wynika zaś, że zażalenie służy na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Brzmienie ostatnio powołanego przepisu zostało nadane ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 6, poz. 18). Nowelizacja ta spowodowała zmiany w kwestiach związanych z zaskarżaniem postanowień wydawanych w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego i od tego czasu zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie: (1) o zawieszeniu postępowania oraz (2) o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania (zob. postanowienie tut. Sądu z dnia 19.10.2015 r. sygn. II SA/Rz 1407/15, z 19.08.2014 r. sygn. II SA/Rz 918/14 oraz z 14.03.2014 r. sygn. II SA/Rz 1247/14, a także orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego: postanowienie z 19.11.2013 r. sygn. II OSK 1272/12, wyrok z 22.10.2013 r. sygn. II OSK 1188/12, postanowienie z 18.10.2013 r. sygn. II OSK 1175/12, postanowienie z 24.09.2013 r. sygn. II OSK 1917/12, wyrok z 18.06.2013 r. sygn. II OSK 2296/12, postanowienie z 23.05.2013 r. sygn. II OSK 1617/12, wyrok z 8.05.2013 r. sygn. I OSK 2148/11, postanowienie z 15.02.2013 r. II OSK 2991/12; wszystkie opublikowane na stronie internetowej w Centralnej Bazie Orzeczeń Sadów Administracyjnych: "www.orzeczenia.nsa.gov.pl"). Zażalenie nie służy zatem na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania, które można kwestionować w trybie określonym w art. 142 Kpa, tj. w odwołaniu od decyzji, albo z wykorzystaniem instytucji określonej w art. 135 Ppsa. Ma to istotne znaczenie zwłaszcza w okolicznościach niniejszej skargi, w której przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie wydane przez organ odwoławczy, ale na skutek żądania zgłoszonego dopiero w toku postępowania odwoławczego. Tak więc, na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego zażalenie nie przysługuje. Zaskarżone postanowienie nie należy również do pozostałych kategorii aktów poddanych kontroli sądu administracyjnego wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 Ppsa. Nie jest bowiem postanowienie kończące postępowanie, a jak wynika z akt administracyjnych zostało ono zakończone decyzją Wojewody z dnia 15 września 2015 r., która została objęta tą samą skargą. Orzeczenie to w końcu nie rozstrzygnęło sprawy administracyjnej co do istoty, ponieważ odnosiło się wyłącznie do kwestii wpadkowej (incydentalnej) w toku postępowania administracyjnego.

Skoro zatem zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z kategorii aktów określonych w art. 3 § 2 Ppsa, a brak jest regulacji szczegółowej w rozumieniu art. 3 § 3 Ppsa dopuszczającej możliwość wniesienia na nie skargi do sądu administracyjnego, skargę tę należało ocenić jako niedopuszczalną, ponieważ dotyczyła ona aktu administracyjnego niepoddanego odrębnej kontroli sądowoadministracyjnej. Z podanych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Ppsa, orzeczono jak w punkcie I postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono po myśli art. 232 § 1 pkt 1 Ppsa.