Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 689/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-02-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA (spr.) Protokolant: Łukasz Poprawski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2005 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] marca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę


UZASADNIENIE

Pan J. K. w dniu 3 grudnia 2003 r. wystąpił z wnioskiem o wydanie kopii mapy wyrysu działki Nr [...] uzasadniając swój wniosek aktem notarialnym z dnia [...] grudnia 1993 r. Rep. "A" Nr [...].

Urząd Miejski w R. - Wydział Geodezji pismem z dnia 16 grudnia 2003r. podpisanym przez Kierownika Referatu Ewidencji Gruntów, powołując się na art. 24 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity Dz. U. Nr 100 z 2000 r. poz. 1086), poinformował wnioskodawcę o braku możliwości wydania kopii mapy działki [...]. W piśmie wskazano, że działka nr [...] została podzielona na działki [...] i [...].

Pan J. K. wskazane pismo uznał za decyzję i złożył odwołanie do [...] Urzędu Wojewódzkiego w W., który stwierdził, iż pismo nie stanowi rozstrzygnięcia i zobowiązał Prezydenta miasta R. do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie.

Prezydent miasta R. postanowieniem z dnia [...] stycznia 20004 r. na podstawie art. 24 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity Dz. U. Nr 100 z 2000 r. poz. 1086) oraz art. 218 i 219 kpa odmówił wydania kopii mapy ewidencyjnej, tj. wyrysu działki oznaczonej w ewidencji gruntów m. R. numerem [...] na arkuszu [...], w obrębie [...] (J.).

W uzasadnieniu swojego postanowienia prezydent wskazał, że zgodnie z art. 24 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne, wyrysy i wypisy z operatu ewidencyjnego są wydawane przez organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków odpłatnie na żądanie właścicieli lub osób fizycznych lub prawnych, w których władaniu znajduje się grunt. Wyrys jest zaświadczeniem, wydanym w trybie art. 218 kpa, potwierdzającym stan prawny wynikający z prowadzonej przez Prezydenta miasta R. ewidencji gruntów i budynków. Działka [...] już nie istnieje, została podzielona na dwie działki [...] i [...]/. Działka [...] uległa dalszym podziałom i powstałe w wyniku tych podziałów działki stanowią własność różnych podmiotów. Dla działki [...], do której J. i L. małżonkowie K. posiadają prawo użytkowania wieczystego Pan J. K. otrzymał wyrys.

Postanowienie zostało doręczone Panu J. K. w dniu 11 lutego 2004r.

W dniu 1 marca 2004 r. do [...] Urzędu Wojewódzkiego w W. - Wydziału Rozwoju Regionalnego Delegatura w R. wpłynęło zażalenie, określone jako "odwołanie", J. K. z dnia 26 lutego 2004 r. Zażalenie zostało nadane przesyłką pocztową w dniu 26 lutego 2004 r.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2004 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na podstawie art. 134 oraz art. 141 i art. 129 kpa po rozpatrzeniu zażalenia Pana J. K. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.

W uzasadnieniu organ podał, iż postanowienie Prezydenta miasta R. z dnia [...] stycznia 20004 r. o odmowie wydania wyrysu działki zostało doręczono stronie w dniu 11 lutego 2004 r. Postanowienie zawierało pouczenie o prawie wniesienia zażalenia do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w W. w terminie siedmiu dni od daty jego otrzymania, za pośrednictwem Prezydenta miasta R. Zażalenie zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 26 lutego 2004 r., tj. po upływie terminu do wniesienia zażalenia, który upłynął w dniu 18 lutego 2004 r. Strona nie wnosiła o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.

Pan J. K. zaskarżył postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Podniósł, iż uchybienie terminu nastąpiło na skutek przewlekłej choroby neurologicznej, występującej od 2002 roku. Do skargi załączył kopie zwolnień lekarskich. W piśmie z dnia 24 września 2004 r. wskazanym jako uzupełnienie skargi, kwestionował wydanie rozstrzygnięcia w formie postanowienia a nie decyzji, podnosił, iż prezydent został zobowiązany do wydania decyzji a nie postanowienia. Złożył odwołanie od rozstrzygnięcia, które powinno być decyzją zatem dochował terminu do jego złożenia.

Na rozprawie podnosił brak rozpoznania przez organ wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, jaki zawarł w skardze.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów, skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Ewidencja gruntów jest specjalnie prowadzonym i wywierającym określone skutki prawne zbiorem informacji o gruntach (por. między innymi art. 20, 22 i 24 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne).

W myśl art. 24 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity Dz. U. Nr 100 z 2000 r. poz. 1086), wyrysy i wypisy z operatu ewidencyjnego są wydawane przez organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków odpłatnie na żądanie właścicieli lub osób fizycznych lub prawnych, w których władaniu znajduje się grunt. Wyrys jest zaświadczeniem, wydanym w trybie art. 218 kpa, potwierdzającym stan prawny wynikający z prowadzonej przez właściwy organ ewidencji gruntów i budynków. Odmowa wydania żądanej kopii mapy ewidencyjnej, zgodnie z art. 219 kpa, następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Organ wydając odmowę wydania zaświadczenia skarżącemu w drodze postanowienia, prawidłowo pouczył stronę o prawie i trybie złożenia środka odwoławczego od postanowienia. Uznanie przez skarżącego rozstrzygnięcia za decyzję od której służy odwołanie a nie zażalenie nie znajduje żadnego uzasadnienia prawnego.

W myśl art. 144 kpa, w sprawach nie uregulowanych odrębnie dla zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Zgodnie z tą zasadą stosownie do art. 128 kpa, zażalenie nie wymaga zachowania szczególnej formy ani szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, że ze złożonego środka zaskarżenia wynika, że strona jest niezadowolona z rozstrzygnięcia.

Zachowanie terminu jest warunkiem skuteczności wniesionego zażalenia.

Przepis art. 134 kpa, na którym oparto zaskarżone postanowienie ma zastosowanie w postępowaniu wstępnym przed organem odwoławczym, który podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy odwołanie (zażalenie) jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione w terminie. Czynności, które podejmuje organ odwoławczy następują we wskazanej kolejności, tj. w pierwszej kolejności organ bada dopuszczalność odwołania (zażalenia) (z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych), następnie, po stwierdzeniu dopuszczalności wniesionego odwołania (zażalenia), czy zostało wniesione w przewidzianym terminie. Dopiero po dokonaniu powyższych czynności, o ile oczywiście nie zachodzą żadne negatywne przesłanki do rozstrzygnięcia na podstawie art. 134 kpa, organ może rozpatrzyć odwołanie (zażalenie).

Skarżący złożył środek odwoławczy od postanowienia określony przez niego jako odwołanie z uchybieniem ustawowego terminu do wniesienia zażalenia, postanowienie otrzymał w dniu 11 lutego 2004 r., siedmiodniowy termin na złożenie zażalenia upłynął w dniu 18 lutego 2004 r., trafnie organ uznał, iż wniesione zażalenie z dnia 26 lutego 2004 r. (nadane w placówce pocztowej pod adresem organu w tej samej dacie) zostało dokonane z uchybieniem terminu. Organ odwoławczy miał obowiązek stwierdzenia tego faktu i wydania postanowienia na podstawie art. 134 kpa mającego zastosowanie w tej kwestii. Wydane postanowienie prawidłowo uzasadnił, dlaczego złożone przez stronę zażalenie zostało złożone po terminie.

Podnoszone dopiero w skardze przyczyny uchybienia terminu do wniesienia zażalenia i składanie wniosku o jego przywrócenie nie mają znaczenia dla oceny legalności wydanego postanowienia, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wraz z uprawdopodobnieniem braku winy w uchybieniu terminu skarżący powinien wnieść wraz ze złożonym zażaleniem. Wniosku takiego nie złożył a Sąd nie jest właściwy do jego rozpatrzenia.

Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.