Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1045/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-04-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Maria Dożynkiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Gminy N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 25 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Łd 1206/14 w sprawie ze skargi Gminy N. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2014 r. nr IPTPP1/443-284/14-4/MW w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 25 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Łd 1206/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Gminy N. (zwaną dalej w skrócie "Gminą") interpretację indywidualną Ministra Finansów z 14 lipca 2014 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.

Gmina we wniesionej skardze kasacyjnej zaskarżyła powyższy wyrok w całości, zarzucając, w oparciu o podstawę przewidzianą w art. 174 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), naruszenie:

– art. 86 ust. 7b ustawy z dnia 11 marca 2004. r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity Dz.U.2011. 177.1054 ze zm.; dalej "u.p.t.u."), poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że można go zastosować jednocześnie z art. 90 ust. 3 u.p.t.u. Przepisy te są niemożliwe do jednoczesnego zastosowania, ponieważ warunkiem koniecznym stosowania art. 90 ust. 3 u.p.t.u. jest niemożliwość wyodrębnienia całości lub części kwot, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jaki czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podczas gdy art. 86 ust. 7b u.p.t.u. nakazuje dokonanie takiego wyodrębnienia, a więc implicite zakłada, że jest to możliwe;

– art. 90 ust. 3 u.p.t.u., poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że można go zastosować jednocześnie z art. 86 ust. 7b u.p.t.u. Przepisy te są niemożliwe do jednoczesnego zastosowania, ponieważ warunkiem koniecznym stosowania art. 90 ust. 3 u.p.t.u. jest niemożliwość wyodrębnienia całości lub części kwot, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podczas gdy art. 86 ust. 7b u.p.t.u. nakazuje, dokonanie takiego wyodrębnienia, a więc implicite zakłada, że jest to możliwe;

– art. 86 ust. 7b u.p.t.u., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie m.in. będące wynikiem jego błędnej wykładni oraz przyjęcie, że obiektywna kalkulacja dokonana przez Gminę w odniesieniu do wydatków inwestycyjnych związanych z budową nowego budynku Urzędu Gminy jest nieprawidłowa oraz przyjęcie, że przepis ten znajduje zastosowanie w sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Należy podkreślić, że Naczelny Sąd postanowieniem z 22 grudnia 2016 r., sygn. akt I FSK 972/15, skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne:

1. Czy w świetle art. 167, 168 oraz 184 i nast. dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. z 2006 r. Nr L347, s. 1) oraz zasady neutralności gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia (poprzez dokonanie korekty) podatku naliczonego związanego z jej wydatkami inwestycyjnymi w sytuacji, gdy: - w początkowym okresie po wytworzeniu (nabyciu) dobro inwestycyjne wykorzystywane było na cele działalności niepodlegającej opodatkowaniu (w ramach realizacji przez gminę zadań organu władzy publicznej w zakresie przysługującego mu imperium); - sposób wykorzystania dobra inwestycyjnego uległ zmianie i będzie ono wykorzystywane przez gminę również do wykonywania czynności opodatkowanych;

2. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że w momencie wytworzenia lub nabycia dobra inwestycyjnego zamiar wykorzystania w przyszłości tego dobra przez gminę do wykonywania czynności opodatkowanych nie był wyraźnie wskazany?

3. Czy dla odpowiedzi na pytanie, o którym mowa w pkt 1, istotne jest to, że dobro inwestycyjne będzie wykorzystywane zarówno do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niepodlegających opodatkowaniu (w ramach realizacji zadań organu władzy publicznej) i nie ma możliwości obiektywnego przypisania konkretnych wydatków inwestycyjnych do jednej z wyżej wymienionych grup czynności?

W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie udzielenie odpowiedzi na ww. zagadnienie prawne, będzie miało bezpośrednie przełożenie dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia odpowiedzi na zagadnienia prawne ujęte w obu wskazanych wyżej postanowieniach o sygn. I FSK 294/15 i I FSK 972/15.