Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1163/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 67
journal: Dz.U. 2021 poz 1540
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas (spr.) Sędziowie: WSA Grzegorz Klimek WSA Michał Niedźwiedź po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 września 2022 r. sprawy ze skargi T. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 26 sierpnia 2020 r. nr: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie umorzenia zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2020 r. skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 26 sierpnia 2020 r Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie po rozpoznaniu odwołania T. L. (dalej jako Skarżący) utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy Krzeszowice z dnia 21 kwietnia 2020 r., o umorzeniu postępowania w sprawie z wniosku Pana T. L. o umorzenie zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2020 r.

W dniu 23 marca 2020 r Skarżący wniósł o umorzenie podatku od nieruchomości za 2020 r. ustalonego przez Burmistrza Gminy Krzeszowice decyzją z dnia 24 stycznia 2020 r.

Organ I instancji w uzasadnieniu powyższej decyzji powołując się na art. 67a § 1 pkt 3, art. 51 § 1 i art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej, stwierdził, że obowiązujące przepisy nie dają możliwości umorzenia podatku niebędącego zaległością podatkową. W dniu wniesienia przez Pana T. L. wniosku o zastosowanie ulgi podatkowej na koncie Podatnika nie istniała żadna zaległość podatkowa. Pierwsza rata podatku od nieruchomości za 2020 r określona w decyzji nr RP.3120.2.370.2020 z dnia 24 stycznia 2020 r była co prawda płatna do dnia 15 marca 2020 r, jednakże na dzień składania wniosku nie istniała zaległość z tego tytułu, bowiem została ona uregulowania przez jednego z pozostałych współwłaścicieli nieruchomości, którzy byli solidarnie zobowiązani ze Skarżącym do zapłaty podatku. Dlatego też umorzono postępowanie w przedmiocie tego wniosku.

W odwołaniu zarzucono, że wydane rozstrzygnięcie jest przedwczesne, a organ podatkowy powinien zawiesić postępowanie. Jednocześnie Odwołujący zwrócił uwagę, że we wcześniejszych decyzjach organ interpretował te same przepisy w odmienny sposób.

W uzasadnieniu objętej skarga decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie wskazało, że zgodnie z art. 165 § 1 o.p., postępowanie podatkowe wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Z kolei na mocy art. 165a § 1 o.p., gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Ponadto wskazano, że zgodnie z art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwlokę lub opłatę prolongacyjną. Zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności (art. 51 § 1 o.p.). Przepis ten nie daje zatem możliwości umorzenia podatku przed terminem jego płatności, czego w istocie dotyczy złożony przez Podatnika wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje

Skarga nie jest zasadna.

Kryteria sądowej kontroli zaskarżonych aktów organów administracji publicznej zostały wyznaczone przepisem art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.) - (dalej w skrócie: "p.p.s.a."), zgodnie z którym decyzja podlega uchyleniu w razie stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak też w razie stwierdzenia okoliczności uzasadniających stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji (pkt 2). Równocześnie w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem art. 57a niemającym tu zastosowania).

Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji, a także - z mocy art. 135 p.p.s.a. - poprzedzającej ją decyzji organu I instancji wykazała, że akty te nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.

Przedmiotem sporu jest kwestia zasadności odmowy umorzenia skarżącemu należności z tytułu podatku od nieruchomości za 2020 r

W kontrolowanej sprawie podstawę do analizy zasadności żądania strony o umorzenie przedmiotowej należności stanowił przepis art. 67a § 1 pkt 3 op, zgodnie z którym organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. Ponadto zgodnie z art. 67a § 2 op, umorzenie zaległości podatkowej powoduje również umorzenie odsetek za zwłokę w całości lub w takiej części, w jakiej została umorzona zaległość podatkowa.

Trzeba w tym miejscu podkreślić, że umorzenie zaległości podatkowej jest szczególnym rodzajem ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych, które prowadzi do definitywnego zdjęcia - w całości lub w części - z podatnika ciężaru określonego świadczenia publicznoprawnego, a w rezultacie do jego wygaśnięcia (art. 59 § 1 pkt 8 op).

Analizowany przepis nie daje podstaw do umarzania kwoty podatku, lecz jedynie podstawy do umarzania zaległości podatkowej. Zaległością jest natomiast zgodnie z art. 51 § 1 Ordynacji podatkowej podatek niezapłacony w terminie płatności. Podstawowym zatem warunkiem wszczęcia na wniosek i prowadzenia postępowania na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 op jest zatem istnienie zaległości obciążających podatnika, tj. przedmiotu jego żądania. Umorzenie zaległości podatkowych można bowiem rozpatrywać wyłącznie w płaszczyźnie wykonania zobowiązań podatkowych. Tak więc jedynie wobec zaległości faktycznie istniejących można wydać rozstrzygnięcie merytoryczne, załatwiające sprawę co do istoty a zatem poprzez umorzenie zaległości lub odmowę ich umorzenia. Bezprzedmiotowe jest zatem postępowanie o umorzenie, jeżeli nie istnieje zaległość, a podatnicy, którzy wnoszą o umorzenie podatku (przed upływem jego terminu płatności), nie mogą skutecznie tego uzyskać. Organ podatkowy w takiej sytuacji – w zależności od okoliczności – albo nie wszczyna postępowania na podstawie art. 165a o.p., albo też wszczęte postępowanie umarza. Jeżeli wniosek o umorzenie podatku wpłynął przed upływem terminu płatności, ale decyzja jest wydana po tym terminie, to istnieje możliwość umorzenia zaległości podatkowej. W dniu podejmowania decyzji zaległość ta już istnieje i organ podatkowy jest uprawniony do jej umorzenia. Organ podatkowy nie musi jednak czekać na przeistoczenie się podatku w zaległość tylko po to, aby taką zaległość umorzyć wraz z odsetkami za zwłokę.

Terminy płatności podatku od nieruchomości określa art. 6 ust 7 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Zgodnie z jego treścią podatek od nieruchomości na rok podatkowy od osób fizycznych, ustalony w drodze decyzji organu podatkowego właściwego ze względu na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania, jest płatny w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego, w terminach: do dnia 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada roku podatkowego.

W sprawie nie jest sporne, że pierwsza rata podatku od nieruchomości za 2020 r określona w decyzji nr RP.3120.2.370.2020 z dnia 24 stycznia 2020 r była co prawda płatna do dnia 15 marca 2020 r, jednakże na dzień składania wniosku nie istniała zaległość z tego tytułu. Została ona bowiem uregulowania przez jednego z pozostałych współwłaścicieli nieruchomości, którzy byli solidarnie zobowiązani ze Skarżącym do zapłaty podatku. Płatność pozostałych rat w dacie wydawania decyzji przez organ I instancji nie była jeszcze wymagalna.

Ponieważ w rozpatrywanej sprawie wniosek z dnia 23 marca 2020 r dotyczył II, III i IV raty podatku od nieruchomości za 2020 r umorzenie postępowania decyzją z dnia 21 kwietnia 2020 r było w pełni uzasadnione.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie wyżej powołanych przepisów oraz art. 151 Ppsa.