Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1008/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Edyta Podrazik Protokolant sekr. sąd. Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2004 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oddala skargę. /-/ B.Drzazga /-/ J.Szaniecka /-/ E.Podrazik


UZASADNIENIE

Dnia [...] stycznia 2003r. R. Z. złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji "Zmiana sposobu użytkowania hali magazynowej na halę drobiarską o obsadzie [...] DJP – chów ściółkowy" przewidzianej do realizacji na działce nr [...], położonej w miejscowości B., gm. G.

Pismem z dnia [...] stycznia 2003r. (wywieszonym na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Miejskim w G. w dniach od [...] stycznia do [...] lutego 2003r.) Burmistrz G. zawiadomił o wszczęciu postępowania administracyjnego i poinformował o możliwości składania w tej sprawie uwag i wniosków w zakreślonym terminie.

Przedmiotowa inwestycja została zakwalifikowana do przedsięwzięć, które mogą wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, zatem na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska Burmistrz G. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2003r. nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia raportu w tym przedmiocie.

We wnioskach końcowych raport stwierdza, że planowana inwestycja nie będzie stwarzać zagrożeń dla środowiska. Istotnymi źródłami emisji będą kurniki, a pozostałe źródła emisji wtórnej w postaci ruchu pojazdów nie będą miały istotnego wpływu na środowisko. Symulacyjne obliczenia stężenia amoniaku emitowanego z hal drobiarskich wykazują brak ponadnormatywnego oddziaływania na tereny poza granicami działki inwestora. Wytwarzany w wyniku tuczu pomiot będzie wykorzystywany jako nawóz na okoliczne grunty, przy czym rozprowadzanie obornika winno uwzględniać warunki atmosferyczne. Wentylatory typu EMS winny być umiejscowione w odległości powyżej 100 m od najbliższych zabudowań. Ścieki odprowadzane będą do zbiorników bezodpływowych i następnie wywożone do oczyszczalni ścieków.

Skarżący zgłosił uwagi do sporządzonego raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko. Wobec powyższego raport został uzupełniony pismami z dnia [...] marca 2003r. i [...] kwietnia 2003r., w których m.in. stwierdzono, że uwzględnia on najbliższe sąsiedztwo zabudowań mieszkalnych. Część hali sąsiadująca z zabudową mieszkalną będzie przeznaczona na cele magazynowe, a dopiero dalsza części zostanie zaadaptowana na kurnik. Wentylatory mogące powodować hałas umiejscowione zostaną na szczycie budynku w odległości około 100m od zabudowań mieszkalnych. Przeprowadzone obliczenia rozprzestrzeniania się amoniaku z hal drobiarskich nie wykazały ponadnormatywnego oddziaływania na tereny poza granicami działki inwestora. Sporządzony raport uwzględniał także dwie istniejące hale drobiarskie, w których prowadzona jest typowa dla terenu wiejskiego produkcja hodowlana i nie stanowią one istotnego zagrożenia dla środowiska. Studnia gospodarcza znajdująca się na terenie działki M.S. nie jest ujęta w rejestrze archiwum geologicznego. Studnią usytuowaną najbliżej planowanej inwestycji jest studnia znajdująca się w odległości 150 m.

Po przedłożeniu przez inwestora raportu o oddziaływaniu na środowisko Burmistrz G. sporządził projekt decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i przesłał go Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu dla Miasta i Powiatu K. celem uzgodnienia. Powiadomiono o tym fakcie strony postępowania – właścicieli nieruchomości sąsiednich.

Przedłożony projekt decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu został uzgodniony przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego dla Miasta i Powiatu K. postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2003r. oraz przez Starostę K. w zakresie ochrony środowiska postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2003r. Państwowy Inspektor Sanitarny zastrzegł, że w projekcie budowlanym należy zaprojektować takie układy wentylacyjne kurników, które zapewnią, że uciążliwość hałasu oraz emisja stężeń odorotwórczych nie spowoduje przekroczenia dopuszczalnych stężeń poza granicami działki inwestora. Teren fermy należy także zagospodarować roślinnością nisko i wysokopienną w celu ograniczenia emisji wtórnej oraz emisji zanieczyszczeń pyłowych.

Na skutek złożonych przez strony postępowania zażaleń na powyższe orzeczenia organów Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w P. postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003r. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem nr [...] z dnia [...] kwietnia 2003r. uchyliło w całości postanowienie Starosty K. i sprawę przekazało temu organowi do ponownego rozpoznania.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Starosta K. postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2003r. uzgodnił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji w zakresie ochrony środowiska. Starosta K. zobowiązał inwestora do uwzględnienia budowy szczelnej płyty pod składowanie pomiotu.

Na skutek wniesionego przez strony postępowania zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2003r. utrzymało w mocy postanowienie Starosty K. z dnia [...] maja 2003r.

Wobec wniesionej przez M.S., M.A. i J.A. skargi na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] kwietnia 2003r. w przedmiocie uzgodnień sanitarnych oraz na postanowienie SKO z [...] czerwca 2003r. w przedmiocie uzgodnień warunków zabudowy i zagospodarowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokami z dnia 2 grudnia 2005r. (sygn. akt II SA/Po 1115/05) i 17 czerwca 2005r. (sygn. akt II SA/Po 1643/03) obie skargi prawomocnie oddalił.

Po rozpatrzeniu wszystkich okoliczności koniecznych do rozstrzygnięcia sprawy i zgodnie z art. 43 ustawy o zagospodarowania przestrzennym Burmistrz G. decyzją z dnia [...] listopada 2003r ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...].

Na skutek złożonego przez M.S. odwołania od powyższej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2004r. uchyliło w całości zaskarżoną decyzję Burmistrza G. i sprawę przekazało organowi I instancji do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem sytuacji, że dla terenu objętego wnioskiem brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Kolegium zważyło, że wprawdzie wniosek o ustalenie warunków zabudowy został złożony przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717) i na zasadzie art. 85 ust. 1 tej ustawy stosuje się do niego przepisy dotychczasowe to jednak każdorazowo w takim przypadku należy ustalić, czy w świetle nowej ustawy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ma moc obowiązującą, a więc czy można orzekać na podstawie jego ustaleń. W rozpatrywanej sprawie decyzję oparto o ogólny plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony w dniu 30 listopada 1994r. Plan ten stosowanie do art. 87 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym utracił moc i nie można było orzekać na jego podstawie po dniu 31 grudnia 2003r.

Zgodnie z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w oparciu o art. 44 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz.U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) Burmistrz G. przystąpił do opracowania projektu nowej decyzji ustalającej warunki zabudowy dla planowanej inwestycji R. Z.

Pismem z dnia [...] marca 2004r. Burmistrz G. zawiadomił strony o prowadzonym postępowaniu w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, po uchyleniu jego decyzji z dnia [...] listopada 2003r. Wystąpił jednocześnie do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. i Starostwa Powiatowego w K. o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przygotowanego zgodnie z art. 40 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym przez osobę posiadającą uprawnienia urbanistyczne. O skierowaniu projektu decyzji do uzgodnień strony postępowania zostały zawiadomione.

Organy I instancji dokonujące uzgodnień projektu wskazały, że zachowują aktualność wcześniejsze uzgodnienia poczynione w niniejszej sprawie. Po otrzymaniu stanowisk PPIS w K. i Starosty K. Burmistrz G. zawiadomieniem z dnia [...] kwietnia 2004r. wyznaczył stronom postępowania w trybie art. 10 §1 kpa siedmiodniowy termin na zapoznanie się ze zgromadzonym materiałem dowodowym.

W dniu [...] maja 2004r. Burmistrz G. wywiesił na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w G. zawiadomienie o wyznaczeniu na dzień [...] maja 2004r. rozprawy administracyjnej w sprawie wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji. Strony postępowania odrębnymi zawiadomieniami zostały wezwane na rozprawę oraz do złożenia przed rozprawą wyjaśnień, dokumentów oraz innych dowodów związanych z przedmiotem sprawy.

Zawiadomieniem z dnia [...] maja 2004r. Burmistrz G. ponownie zawiadomił strony postępowania w trybie art. 10 §1 kpa o możliwości zapoznania się w zakreślonym terminie z aktami sprawy.

Stosownie do art. 44 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym organ I instancji wystąpił do Wojewody W. o stwierdzenie zgodności z prawem warunków zabudowy i zagospodarowania terenu zawartych w przedmiotowej decyzji.

Wojewoda W., postanowieniem nr [...] z dnia [...] lipca 2004r., stwierdził zgodność z prawem projektu decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla projektowanej inwestycji.

Po otrzymaniu postanowienia Wojewody W. organ I instancji zawiadomieniem wyznaczył stronom postępowania w trybie art. 10 §1 kpa siedmiodniowy termin do zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym. M.S. skorzystał z uprawnienia i nie zgłosił żadnych wniosków i uwag w sprawie.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2004r. numer [...] Burmistrz G. na podstawie art. 39, art. 40 ust. 1 i 3, art. 44 i art. 46 ust. 2 i 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 85 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz po uzgodnieniu stosowanie do art. 40 ust. 4 pkt 6 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym ustalił na rzecz R. Z. warunki zabudowy w miejscowości B., gm. G. dla działki o numerze ewidencyjnym nr [...]. Ustalenie warunków zabudowy dotyczyło inwestycji obejmującej zmianę sposobu użytkowania hali magazynowej na halę drobiarską. W treści decyzji zawarto zalecenia i zobowiązania jakie na inwestora nałożyły organy współdziałające.

Od powyższej decyzji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożył M.S. i M.A. Kolegium decyzją nr [...] z dnia [...] października 2004r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrza G. z dnia [...] sierpnia 2004r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Organ II instancji motywując swoją decyzję wskazał, że organ I instancji zgodnie z treścią art. 44 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym podjął i wykonał wszystkie czynności poprzedzające wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Nie znalazł uzasadnienia zarzut odwołujących się, że nie mieli oni możliwości zapoznania się ze stanowiskiem organów uzgadniających projekt decyzji oraz z postanowieniem Wojewody W. Organ I instancji bowiem każdorazowo informował wszystkie strony postępowania o podejmowanych czynnościach, a po otrzymaniu stanowisk organów uzgadniających i postanowienia Wojewody W. wyznaczał stronom postępowania w trybie art. 10 §1 kpa termin do zapoznania się z aktami sprawy.

Zarzuty dotyczące raportu oddziaływania inwestycji na środowisko i braku umieszczenia na mapie budynku mieszkalnego były już wcześniej przedmiotem rozpoznania przez każdy z odpowiednich organów. Odnosiły się one także do zarzutów odwołującego się w orzeczeniach kończących postępowanie. Jednocześnie uwzględnione zostało sumaryczne oddziaływanie adaptowanego obiektu na działce [...] i hal na sąsiadującej działce nr [...] oraz istnienie okolicznych zabudowań mieszkalnych.

Skargę na decyzję Kolegium z dnia [...] października 2004r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu M.S. zarzucając naruszenie art. 77 §1 kpa poprzez niedopełnienie przez właściwy organ obowiązku zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego w sprawie oraz art. 80 kpa poprzez niedokonanie oceny dowodów na podstawie całokształtu zebranego materiału dowodowego. Wobec powyższego skarżący domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości.

Skarżący swoje stanowisko uzupełnione pismem z dnia [...] marca 2006r. motywował następującymi argumentami:

- mapa sytuacyjno-wysokościowa załączona do projektu decyzji nie obejmowała mieszkaniowej zabudowy położonej na sąsiedniej działce nr [...] należącej do skarżącego oraz użytkowania dwóch kurników o łącznej obsadzie [...] DJP,

- na mapie tej oznaczono budynek mieszkalny skarżącego jako gospodarczy oraz oznaczono studnię gospodarczą, a nie uwzględniono tych okoliczności w treści wniosków raportu o oddziaływaniu na środowisko,

- nie uwzględniono w decyzji łącznego oddziaływania istniejących kurników na [...] tys. sztuk oraz planowanej inwestycji na [...] tys. sztuk,

- organy opiniujące nie powiadomiły wszystkich stron o toczącym się postępowaniu oraz orzeczenie Wojewody W. nie zostało wysłane do wszystkich stron, nie zamieszczono stosownych informacji także na stronie internetowej Urzędu Gminy G.,

- nie uwzględniono protestów mieszkańców oraz opinii innych organów, które dowodzą, że przedmiotowa inwestycji będzie negatywnie oddziaływać na obszarze 100 m.

Kolegium w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wskazało, że organ I instancji podejmował czynności zgodnie z wymogami prawa zwłaszcza art. 44 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 10 §1 kpa. Podnoszone w skardze zarzuty, zwłaszcza dotyczące raportu o oddziaływaniu na środowisko były już przedmiotem merytorycznego badania przez odpowiednie organy w toku instancji. Odpowiednie organy I jak i II instancji uwzględniły sumaryczne oddziaływanie adaptowanego obiektu na działce [...] i hal na sąsiadującej działce [...] oraz istnienie zabudowań mieszkalnych, o których mowa w skardze. Skarżący wielokrotnie korzystał z przysługującego mu prawa wypowiadania się w toku postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje.

Skarga M.S. nie zasługuje na uwzględnienie.

W świetle zgromadzonych akt sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że organy I i II instancji prawidłowo przeprowadziły procedurę wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Nie naruszono przepisów art. 77 §1 kpa i art. 80 kpa, których uchybienie zarzucał skarżący.

Organy rozstrzygały w oparciu o przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Przedmiotowa sprawa została bowiem wszczęta w 2003r., kiedy obowiązywały przepisy ustawy z 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Wobec faktu, że z dniem [...] grudnia 2003r. przestał obowiązywać miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy G., procedura wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wymagała postępowania opisanego w treści art. 40 i art. 44 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym (art. 87 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym).

Wobec braku ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy G. organ I instancji ustalił warunki zabudowy na podstawie przepisów szczególnych opisanych w art. 44 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Decyzję o warunkach zabudowy wydał zatem Burmistrz G. po uzyskaniu uzgodnień wymaganych prawem (art. 40 ust. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym).

Burmistrz G. zwrócił się do właściwych organów współdziałających celem uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu pod względem jej zgodności z przepisami ochrony środowiska i wymagań sanitarnych. W oparciu o §3 ust. 1 pkt 8 e) rozp. Rady Ministrów z dnia 24 września 2002r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. Nr 179 poz. 1490 ze zm.) w związku z art. 46 ust. 1 i 4 pkt 1 i art. 51 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. - prawo ochrony przyrody (Dz.U. Nr 62 poz. 627 ze zm.) inwestycję R. Z. zakwalifikowano do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zatem zasadne było nałożenie na inwestora obowiązku wykonania raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko. Raport ten wykonano zgodnie z wymogami opisanymi w treści art. 52 ustawy prawo ochrony środowiska.

Z opracowania raportu wynika jednoznacznie, iż uwzględnia on oddziaływanie dwóch hal drobiarskich: jednej zlokalizowanej na działce o numerze [...], dla której inwestor posiada już pozwolenie na budowę oraz planowaną halę z zaadaptowanego budynku magazynowego na działce nr [...]. Oznacza to, że ocenie poddano oddziaływanie na środowisko inwestycji obejmującej łączną obsadę około [...] DJP (str. 6 raportu). Uwzględniono także otoczenie planowanej inwestycji wskazując, iż sąsiaduje ona z zabudowaniami mieszkalnymi w odległości 15 m od części magazynowej hali (str. 7 raportu). Przyjmując za podstawę do analizy taki rozmiar, charakter i usytuowanie przedsiębiorstwa planowaną inwestycję poddano ocenie pod względem jej wpływu na jakość powietrza, poziom hałasu, oddziaływanie na glebę, roślinność i wody powierzchniowe, a także produkcję odpadów.

Mając do dyspozycji zebrany materiał dowodowy specjalista z zakresu ochrony środowiska stwierdził ostatecznie, że lokalizacja fermy jest korzystna i nie będzie stwarzać zagrożenia dla środowiska, a wpływ projektowanej inwestycji na powietrze atmosferyczne na terenie poza granicami działki inwestora nie wykazuje ponadnormatywnego oddziaływania. Praca zakładu nie spowoduje, zatem znaczącej uciążliwości dla otoczenia. Podkreślić przy tym należy, iż raport zawiera także wytyczne dla inwestora, który winien je uwzględnić przy podejmowaniu dalszych czynności służących realizacji inwestycji.

Raport został także uzupełniony o dodatkowe dwie opinie specjalisty z dziedziny ochrony środowiska, który szczegółowo sprecyzował i wyjaśnił wątpliwości skarżących w zakresie oddziaływania inwestycji na środowisko.

Tak sporządzona opinia wraz z projektem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przygotowanym w trybie art. 40 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym przez osobę posiadającą uprawnienia urbanistyczne, została przedłożona do uzgodnień w zakresie ochrony środowiska Staroście K. oraz w zakresie ochrony sanitarnej Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu (art. 48 ust. 2 i art. 57 ust. 1 ustawy prawo ochrony środowiska). Organy te pozytywnie zaopiniowały projektowaną inwestycję, a ich orzeczenia poddane instancyjnej weryfikacji zostały ostatecznie utrzymane w mocy.

Nie ma, więc słuszności M.S. motywujący skargę, że zaskarżona decyzja nie uwzględniała łącznego oddziaływania istniejących już kurników oraz położenia studni gospodarczej. Powyżej wskazano, że okoliczność ta była brana pod uwagę już na etapie wstępnym - sporządzania raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko, a także w toku kolejnych czynności podejmowanych przez uprawnione organy.

Organy współdziałające z Burmistrzem G. rozpatrującym przedmiotową sprawę wyraziły pozytywną opinię co do przedłożonego im do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie ochrony środowiska i oceny sanitarnej. Organ I instancji nie miał, zatem podstaw do wydania negatywnej decyzji o warunkach zabudowy z tych powodów (A. Mucha "Prawo ochrony środowiska przy realizacji inwestycji" Radca Prawny 2003r. nr 4 poz. 85).

Zgodnie z dyspozycją art. 44 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym organ I instancji, wobec braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, prawidłowo zarządził przeprowadzenie rozprawy administracyjnej w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy. Dopełnione zostały wszystkie przewidzianymi prawem wymogami dotyczące zawiadomienia zainteresowanych osób, zapewnienia im udziału w rozprawie oraz umożliwienia zapoznania się z zebranymi w sprawie aktami.

Organ I instancji zasadnie stosując przepisy ustawy uzyskał następnie postanowienie Wojewody W. o stwierdzeniu zgodności z prawem przedłożonego mu wraz z załącznikami projektu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego (art. 44 ust. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym). Powyższe postanowienie Wojewody jest niezaskarżalne, brak zatem obowiązku doręczenia go stronom, czego domagał się skarżący. Strony postępowania zostały zawiadomione o możliwości zapoznania się z treścią tego orzeczenia w trybie art. 10 §1 kpa.

Mając powyższe na uwadze Burmistrz G. uprawniony był do wydania na rzecz R. Z. decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Decyzja ta wytyczyła podstawowe kierunki ukształtowania projektowanej inwestycji, uwzględniające wymagania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Odnosi się również do opinii wydanych przez organy uzgadniające projektowaną inwestycję pod względem ochrony środowiska i wymagań sanitarnych nie tylko poprzez nałożenie obowiązku stosowania zaleceń organów uzgadniających, ale wręcz przytacza ich konkretną treść.

Załączona do projektu, jak i samej decyzji o warunkach zabudowy, mapa sytuacyjno-wysokościowa dotyczy przede wszystkim działki, na której realizowana będzie przedmiotowa inwestycja. Przepisy nie zawierają wymogu uwzględniania na mapce sposobu zagospodarowania działek sąsiednich. Bez znaczenia jest zatem okoliczność, iż na mapce sytuacyjnej budynek mieszalny skarżącego oznaczono jako gospodarczy. Lokalizacja planowanej inwestycji w ujęciu szerszym, nie tylko do granic działki, na której będzie realizowana, była przedmiotem badania przy sporządzaniu raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko. Wówczas analizie poddano także wpływ planowanej inwestycji poza teren działki inwestora, uwzględniając pobliskie zabudowania mieszkaniowe oraz usytuowanie studni gospodarczej.

W świetle zgromadzonych akt sprawy stwierdzić należy, że zapewniony był również udział społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego sporządzono raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (art. 53 ustawy prawo ochrony środowiska). Strony, w tym skarżący, zawiadamiane były o czynnościach organu I instancji dotyczących uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy wraz z załączonym do niego raportem. Organy doręczały stronom odpis każdego wydanego postanowienia, gdy tylko istniał obowiązek takiego doręczenia, zapewniono korzystanie z prawa zaskarżenia orzeczeń, a także zawiadamiano strony w trybie art. 10 §1 kpa o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, z czego skarżący korzystał.

M.S. podnosił w skardze, że organ I instancji nie wykonał obowiązku wypływającego z treści art. 32 ust 3 ustawy prawo ochrony środowiska dotyczącego zamieszczenia na stronie internetowej informacji o wniosku o wydanie przedmiotowej decyzji oraz możliwości składania uwag i wniosków w zakreślonym terminie. Wykonanie takiego obowiązku uzależnione jest jednak od posiadania przez gminę G. strony internetowej. Tego natomiast faktu skarżący w toku postępowania nie wykazał. Nie można zatem czynić organowi I instancji zarzutu z tego tytułu skutkującego uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Podanie do publicznej wiadomości informacji następuje przez ogłoszenie w miejscowej prasie albo przez obwieszczenie lub poinformowanie w inny sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. Zawiadomienie o wyznaczeniu rozprawy administracyjnej w przedmiotowej sprawie zostało wywieszone na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w G. Prócz tego strony zostały indywidualnie zawiadomione odrębnymi listami. Organ I instancji prawidłowo dopełnił zatem wymogu podania informacji do publicznej wiadomości. Brak przy tym obowiązku wywieszenia zawiadomienia w pobliżu miejsca planowanej inwestycji, czego domagał się skarżący.

Nie znalazły zatem potwierdzenia zarzuty skarżącego kwestionującego prawidłowość przeprowadzonej procedury wydania przez Burmistrza G. decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla planowej przez R. Z. inwestycji.

Skarżący zarzucił organowi II instancji naruszenie dyspozycji art. 77 §1 i art. 80 kpa. Treść powyższych przepisów kodeksu postępowania administracyjnego nakłada na organy administracji obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, na podstawie którego organ ocenia, czy dana okoliczność została udowodniona. Zgromadzone w niniejszej sprawie akta dowodzą, że organy szczegółowo zebrały wszechstronny materiał dowodowy i prawidłowo oceniły go w świetle dyspozycji art. 80 kpa. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego brak jest również przesłanek podważających prawidłowość decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Wobec powyższego zarzuty podnoszone w skardze okazały się bezzasadne, co skutkować musiało oddaleniem skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 31 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).

/-/ B.Drzazga /-/ J.Szaniecka /-/ E.Podrazik