Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1737/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kuśmirek po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi na pismo Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2006 r. znak: [...] w przedmiocie braku podstaw prawnych do refundacji kosztów zakupu wózka inwalidzkiego postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skarżący R. T. złożył skargę datowaną na 20 czerwca 2006 r. na pismo Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2006 r. znak: [...] w przedmiocie braku podstaw prawnych do refundacji kosztów zakupu wózka inwalidzkiego.

Pismem tym organ poinformował skarżącego, iż podtrzymuje stanowisko zawarte w piśmie [...] Oddziału Wojewódzkiego z dnia [...] marca 2006 r. znak: [...] stanowiące odpowiedź na pismo skarżącego z dnia 14 marca 2006 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia w/w pismem stwierdził iż, nie ma podstaw prawnych do refundacji kosztów zakupu wózka inwalidzkiego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Przepis zawarty w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wymienia decyzje, postanowienia, oraz inne akty organów administracji, które są poddane kontroli w postępowaniu przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi.

W tym katalogu nie mieszczą się skargi na pisma informujące wydane przez organy administracji. Pismo takie nie stanowi decyzji w rozumieniu przepisu art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego.

Decyzja administracyjna rozstrzygająca sprawę co do istoty w całości jak i decyzja administracyjna rozstrzygająca sprawę co do istoty w części są decyzjami merytorycznymi, a więc każda taka decyzja wywołuje określone skutki materialnoprawne, ustala sytuację prawną strony postępowania i jednocześnie wywołuje skutki procesowe, kończąc postępowanie administracyjne w danej instancji. Przepis art. 107 § 1 kpa określa składniki decyzji administracyjnej są to oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji.

Wśród składników, o których mowa w powołanym przepisie prawa, ustawodawca wymienia także, jako element konieczny decyzji administracyjnej - rozstrzygnięcie. Rozstrzygnięcie, o którym mowa w art. 107 § 1 kpa, to wiążące ustalenie konsekwencji stosowanego przepisu prawa materialnego i w tym sensie decyzja rozstrzyga sprawę administracyjną co do istoty. Rozstrzygnięcie zawarte w decyzji jest rozumiane, jako osnowa decyzji bądź sentencja decyzji i jako takie musi być sformułowane jasno i precyzyjnie, tak aby było zrozumiałe dla stron postępowania administracyjnego. Wreszcie stwierdzić należy, że każda decyzja powinna posiadać uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno więc zawierać wskazanie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia, a uzasadnienie prawne winno zawierać wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Dla poprawności decyzji administracyjnej niezbędnym jest aby pomiędzy elementami wymienionymi w art. 107 § 1 kpa, jak podstawą prawną, rozstrzygnięciem czyli osnową oraz uzasadnieniem prawnym i faktycznym istniała wewnętrzna spójność. Tylko wtedy można o takiej decyzji powiedzieć, iż zgodnie z art. 104 kpa decyzja jest aktem rozstrzygającym konkretną sprawę ( zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 1999 r. sygn. akt III SA 5191/98, niepubl. ).

Sąd zauważa, iż w sprawie zostały wydane decyzje. Pierwsza wydana przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2006 r. znak: [...] odmawiająca refundacji zakupu wózka inwalidzkiego, oraz wydana przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2006 nr [...] utrzymująca w mocy w/w decyzję z dnia [...] kwietnia 2006r. Na powyższą decyzję skarżący nie wniósł skargi do sądu administracyjnego mimo prawidłowego powiadomienia o takiej możliwości.

Na marginesie należy zauważyć, iż Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia w decyzji z dnia [...] września 2006 r. nr [...] stwierdził nieważności swojego pisma z dnia [...] maja 2006 r. znak: [...] w przedmiocie braku podstaw prawnych do refundacji kosztów zakupu wózka inwalidzkiego. Należy podnieść, iż tryb nadzwyczajny dotyczący stwierdzenia nieważności może mieć zastosowanie jedynie do decyzji administracyjnych lub postanowień ( art. 126 kpa ).

Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, iż pismo Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2006 r. znak: [...] nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu przepisów prawa.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, gdy z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Ponieważ skarga na pismo organu jest niedopuszczalna, orzeczono jak w sentencji.