Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1124/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 28 par. 1, art. 29, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu dnia 14 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 16 lutego 2017 r., sygn. akt II SAB/Ol 85/16 o odrzuceniu skargi Stowarzyszenia S. na bezczynność Marszałka Województwa Warmińsko-Mazurskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę S. na bezczynność Marszałka Województwa Warmińsko-Mazurskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 25 stycznia 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej wezwany został ponownie do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu potwierdzającego umocowanie B. W. do wniesienia skargi na dzień jej wniesienia lub potwierdzenia przez aktualnych dwóch członków zarządu stowarzyszenia skuteczności wniesienia skargi, ewentualnie o nadesłanie pełnego odpisu z KRS, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczone zostało 26 stycznia 2017 r., termin zatem do jego wykonania minął 3 lutego 2017 r., zaś skarżące Stowarzyszenie nie usunęło w zakreślonym terminie braków, do których zostało wezwane.

Zażalenie na to zarządzenie wniosło Stowarzyszenie S., podnosząc, iż pełnomocnik strony został wezwany do uzupełnienia braków już na rozprawie w dniu 19 stycznia 2017 r., w związku z czym stowarzyszenie pismem z dnia 24 stycznia 2017 r. bezpośrednio uzupełniło braki poprzez potwierdzenie wniesienia skargi przez dwóch obecnych członków zarządu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), "p.p.s.a.", osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, stosownie zaś do art. 29 przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Skarga złożona w przedmiotowej sprawie przez skarżące stowarzyszenie została podpisana przez S. O. – prezesa zarządu, oraz B. W. – członka zarządu, który jednak w dniu złożenia skargi nie widniał w odpisie aktualnym KRS jako członek zarządu Stowarzyszenia S. Na rozprawie w dniu 17 stycznia 2017 r. Sąd I instancji zobowiązał pełnomocnika strony do nadesłania w terminie 7 dni dokumentów potwierdzających umocowanie B. W. do wniesienia skargi na dzień jej wniesienia, ewentualnie do potwierdzenia przez aktualnych dwóch członków zarządu skuteczności wniesienia skargi, które powtórzył zarządzeniem z dnia 25 stycznia 2017 r., tyle że pod rygorem odrzucenia skargi. Stowarzyszenie w zakreślonym terminie wykonało wezwanie sądu z dnia 17 stycznia 2017 r., przedkładając pismem z 24 stycznia 2017 r. (data stempla pocztowego, k. 90) potwierdzenie wniesienia skargi przez dwóch aktualnych jego członków, nadto przedstawiono wydruk aktualny z KRS oraz kserokopie dokumentów złożonych 20 czerwca 2016 r. do sądu rejestrowego m.in. w sprawie wpisania nowego członka zarządu w osobie B. W.

Z uwagi na prawidłowe zastosowanie się przez skarżące stowarzyszenie do wezwania Sądu i potwierdzenie wniesienia skargi przez dwóch aktualnych jego członków Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł odrzucić skargi z przyczyny określonej w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.