Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 404/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-09-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6241 Zwolnienie z odbycia zasadniczej służby wojskowej
Skarżony organ: Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus po rozpoznaniu w dniu 09 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z odbycia zasadniczej służby wojskowej p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ E. Makosz-Frymus KP


UZASADNIENIE

P. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] z dnia [...] r. nr [...]. wydaną po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Wojskowego Komendanta Uzupełnień w [...] z dnia [...] r. nr [...] odmawiającą udzielenia odroczenia zasadniczej służby wojskowej ze względu na ważne sprawy osobiste. W skardze, oprócz wniosku o uchylenie zaskarżonej decyzji, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia skargi. W uzasadnieniu podniósł, że zaskarżona decyzja doprowadzi Go do ruiny finansowej i pozbawi na starcie wszelkich perspektyw na dalsze dorosłe życie. Stanie się niewypłacalnym dłużnikiem w oczach banków, w których zaciągnął kredyty oraz firm telekomunikacyjnych. Zaskarżona decyzja jest dla niego bardzo krzywdząca oraz skazuje na dalsze niepowodzenia w życiu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy przy tym podkreślić, że w ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny (czy jest on zgodny z prawem) bowiem zaskarżona decyzja aż do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem.

Zauważyć należy, że nie każdy akt administracyjny ma charakter wykonalny. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, oraz aktów, na podstawie których dany podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Zgodnie z przeważającymi poglądami doktryny nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Nie można mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania. (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, LexisNexis Warszawa 2005 r., str. 295-296).

Zaskarżona decyzja ma charakter odmowny, bowiem organ II instancji utrzymał w mocy decyzję odmawiającą udzielenia odroczenia zasadniczej służby wojskowej. Tym samym zaskarżona decyzja, nie nałożyła na stronę żadnych obowiązków, ani nie przyznała jej praw określonych w przepisach prawa. Natomiast instytucja wstrzymania wykonania aktu organu administracyjnego unormowana przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt ten nakłada na stronę określone przepisami prawa i obowiązki, kiedy wykonanie tego aktu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Co do zasady nie można wstrzymać wykonania decyzji odmownej.

W tym stanie rzeczy wobec braku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek skarżącego nie mógł być uwzględniony. Podlegał zatem oddaleniu, co orzeczono na wstępie.

/-/ E. Makosz-Frymus