Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 456/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2007-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 par.1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 110
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
article: art. 145 ust. 2
journal: Dz.U. 2004 nr 261 poz 2603
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościam - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzenna Kosewska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: umorzyć postępowanie /-/ M. Kosewska


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Wójt Gminy w związku z uchwałą Rady Gminy z dnia [...] w sprawie ustalenia opłaty adiacenckiej, ustalił opłatę adiacencką dla T. G. i I. G. w wysokości [...] z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w D. przy ul. [...] o powierzchni [...] ha, działka nr [...], obręb D., wskutek stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do gminnej sieci kanalizacyjnej. Jako podstawę prawną powyższej decyzji powołano art. 145, art. 146, art. 148 ust. 1-3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) – dalej zwaną u.g.n. - oraz art. 2 § 1 pkt 1, art. 207 i art. 210 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.). Przedmiotowa decyzja została doręczona stronom w dniu [...].

Od powyższej decyzji, w terminie, T. G. i I. G. wnieśli odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie organu I instancji. Uzasadniając swoje stanowisko organ II instancji wskazał, że określony w art. 145 ust. 2 u.g.n. trzyletni okres przedawnienia dla dopuszczalności ustalenia opłat adiacenckich będzie zachowany tylko wówczas, gdy decyzja ostateczna zostanie wydana w terminie do trzech lat od rozpoczęcia biegu przedawnienia. Organ odwoławczy zaznaczył, iż w przedmiotowej sprawie – biorąc pod uwagę dzień doręczenia decyzji stronie – określony wyżej trzyletni termin minął w czasie otwartym do wniesienia odwołania.

Powyższą decyzję zaskarżył w terminie Prokurator Rejonowy. Skarżący podniósł zarzut obrazy przepisów postępowania, a w szczególności art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez jego błędne zastosowanie w sytuacji, gdy prawidłowa ocena materiału sprawy nakazywała zastosowanie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. i umorzenie postępowania odwoławczego. W konsekwencji wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, albowiem opisane naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Pismem wniesiony do Sądu w dniu [...] (k. 30, 31 – akt sądowych) Prokurator Prokuratury Okręgowej– w wykonaniu polecenia Prokuratora Okręgowego– cofnęła skargę. Jako uzasadnienie cofnięcia do pisma dołączono kserokopię skargi kasacyjnej z dnia [...] wniesionej przez Prokuratora Okręgowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 czerwca 2007r. w sprawie III SA/Po 448/07.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z póź. zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – skarżący może cofnąć skargę. Przy czym cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Po analizie akt administracyjnych, Sąd doszedł do przekonania, że w przedmiotowej sprawie cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdyż nie zmierza ono do obejścia prawa ani nie spowodowałoby utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. Należy bowiem zauważyć, że decyzja organu I inst. z dnia [...] została doręczona stronom w dniu [...], a więc już po upływie 3 lat od dnia [...] – dnia, w którym nastąpił odbiór końcowy urządzeń infrastruktury. Zgodnie bowiem z art. 145 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) wydanie decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej może nastąpić w terminie do 3 lat od dnia stworzenia warunków do podłączenia nieruchomości do poszczególnych urządzeń infrastruktury technicznej albo od dnia stworzenia warunków do korzystania z wybudowanej drogi. Z kolei art. 110 k.p.a. stanowi, że organ administracji publicznej, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia, o ile kodeks nie stanowi inaczej. W konsekwencji utrzymanie w mocy – na skutek umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w wyniku cofnięcia skargi - decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylającej decyzję Wójta i umarzającej postępowanie organu I instancji jest w pełni zasadne.

Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

Wobec skutecznego cofnięcia skargi, na podstawie art. 60 p.p.s.a. w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

/-/ M. Kosewska

D.W.d