Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 136/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2004-04-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celnego
Powołane przepisy: article: art. 58 §1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Z. Sadurski (spr.), , , w sprawie ze skargi S.H.H. "Y." – A. K., G. K. Sp. jawnej z siedzibą w Ł. na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] grudnia 2003r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie o podatek akcyzowy postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w dniu 27 stycznia 2004 r. pełnomocnik Spółki Handlowo – Hurtowej "Y." Spółka jawna wniósł zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] grudnia 2003 r., Nr [...] umarzającej postępowanie dotyczące decyzji ostatecznej zawartej w JDA SAD nr [...] z dnia 10 listopada 1997 r. w związku z przedawnieniem się zobowiązania podatkowego.

W związku z zażaleniem wniesionym przez pełnomocnika skarżącej organ I instancji przekazał w dniu 12 lutego 2004 r. sprawę do rozpoznania Dyrektorowi Izby Celnej.

Dnia 12 marca 2004 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Lublinie wpłynęła za pośrednictwem Urzędu Celnego skarga w/w strony na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego.

Skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu

w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270).

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 8 maja 1998 r., sygn. akt SAB 213/97 wyraził pogląd zgodnie z którym przepis art. 34 ustawy o NSA (analogicznie art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) stanowi, że postępowanie sądowo-administracyjne nie powinno zastępować postępowania administracyjnego, a więc nie może zostać wszczęte, dopóki toczy się postępowanie administracyjne i strony powinny dochodzić swoich praw w pierwszej kolejności w jego toku.

Reasumując prawo wniesienia skargi jest uwarunkowane uprzednim wyczerpaniem przez skarżącego środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały mu one w postępowaniu przed organem administracyjnym, przez co rozumieć należy nie tylko samo wniesienie przysługującego środka zaskarżenia ale i wyczerpanie wszelkich możliwości jakie stwarza postępowanie zainicjowane wniesionym środkiem zaskarżenia. Obowiązek ten wynika z założenia, że sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych, a jego działania nie naruszają zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

W sprawie pełnomocnik Spółki Handlowo – Hurtowej "Y." Spółka jawna zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego gdy w sprawie toczy się postępowanie administracyjne przed organem odwoławczym.

Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Lublinie działając na podstawie art. 58 §1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.