Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2475/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.73; art. 145 par 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant - spec. Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) czerwca 2016 r. nr (...) w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi, wniesionej przez [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (,,Skarżąca", ,,Strona’’, ,,Spółka’’) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (,,Prezes’’, ,,Organ II instancji’’ z dnia [...]. O6. 2016r, Nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...].04. 2016r. nr [...] (,,Dyrektor’’, ,,Organ I instancji’’ ) o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...].10.2015r. Nr [...]. Tą decyzją Dyrektor utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...].06. 2015r. Nr [...] o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014 w pomniejszonej wysokości ze względu na stwierdzone nieprawidłowości i zastosowanie w związku z tym sankcji.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniach 28.10. 2014r. – 13.11.2014r. w gospodarstwie rolnym Spółki przeprowadzono kontrolę na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni, z której ustalenia zawarto w protokole nr [...] oraz w zakresie kontroli CC – wzajemnej zgodności dotyczącej norm DKR (dobrej kultury rolnej) dla części gospodarstwa, której ustalenia zostały zawarte w protokole nr [...].

Raporty z kontroli zostały przesłane Stronie w dniu [...] stycznia 2015r. przesyłką poleconą Nr [...], a kopie wpłynęły do Kierownika BP ARiMR w [...] w dniu [...] lutego 2015r.

Decyzja z dnia [...].06. 2015r. została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...].10. 15r. Nr [...].

Powyższa decyzja została zaskarżona do WSA w Opolu, który postanowieniem z dnia 25 stycznia 2016r. sygn.. akt: II SA/Op 569/15 odrzucił przedmiotową skargę.

Skarżąca podjęła próbę obalenia decyzji za pomocą trybów nadzwyczajnych.

Jednocześnie, w dniu 10 listopada 2015r. Spółka złożyła :

- wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...].10. 2015r.

- wniosek o wznowienie postępowania na podstawie przepisu art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

W wyniku złożenia wniosku o wznowienie postępowania, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w [...] postanowieniem Nr [...] z dnia [...] grudnia 2015r. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją z dnia [...] pażdziernika 2015r. Nr [...].

Następnie, postępowanie to zostało zawieszone, do czasu zakończenia postepowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2016r Nr [...] Prezes orzekł o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej z dnia [...] pażdziernika 2015r.

Strona nie wniosła od powyższej decyzji odwołania.

W dniu [...] lutego 2016r. organ podjął wznowione postępowanie.

We wniosku o wznowienie Spółka wskazała na okoliczności, które jej zdaniem świadczą o braku udziału Strony w postępowaniu na etapie postępowania przed organem I instancji.

Stwierdziła, iż doszło do naruszenia przez organ art. 6, 7, 8, 9, 10, 1`2, 15, 63, 73 § 2, 74 § 2, 75 § 1, 77 § 1, 79 k.p.a. oraz art. 54 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2008 z dnia 30 listopada 2009 z uwagi na niedostarczenie Spółce pełnej dokumentacji pokontrolnej – brak płyty CD, zawierającej szkice terenowe z zaznaczonymi obszarami (...) o które wnioskowała strona w trybie art. 73 § 2 k.p.a., w terminie 3 miesięcy od dnia przeprowadzenia kontroli na miejscu. Miało to, zdaniem Skarżącej,,, istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż uniemożliwiło zgłoszenie zastrzeżeń do ww. protokołów, z powodu nieposiadania w okresie umożliwiającym dokonanie weryfikacji ustaleń pracowników Biura Kontroli na miejscu OR ARiMR w [...]’’ Strona wskazywała, że nie miała możliwości – na etapie postępowania administracyjnego przed organem, także II instancji, przedstawić zastrzeżeń w oparciu o weryfikację ustaleń protokołu, który stanowił jedyny materiał dowodowy w oparciu o który organ rozstrzygnął w sprawie. Zarzuciła też brak kompletnych akt – płyty CD oraz brak wskazania w decyzjach ,,podstaw prawnych będących w zgodzie z art. 78 k.p.a. pomimo obowiązku ustawowego z art. 107 § 3 (...) oraz pisemnych żądań strony (...), podstawy praw zwalniających organ z przestrzegania zapisu z art. 10 k.p.a., nieprzeprowadzenie dowodu wskazującego, co się stało z dokumentacją dowodową z kontroli terenowej (...) oraz nie dopuszczenie dowodu z zeznań świadków’’.

Decyzją z dnia [...].04. 2016r. Nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR odmówił uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...].10.2015r. Nr [...].

W wyniku złożonego przez Stronę odwołania, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Prezes wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora z dnia [...].04. 2016r., będącą przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podkreślił, że Strona, zarówno w postępowaniu prowadzonym przed Kierownikiem BP ARiMR, jak i w trakcie postępowania odwoławczego, Strona nie była pozbawiona prawa udziału w postępowaniu. W trakcie prowadzonego postępowania poprzedzającego wydanie decyzji w przedmiocie przyznania płatności na rok 2014, w piśmie z dnia 22 lutego 2015r. Strona wniosła o zapewnienie jej czynnego udziału w sprawie w każdym stadium postępowania. Udzielona przez organ odpowiedź z dnia 4 marca 2015r., zawierała informację na podstawie art. 73 k.p.a. o możliwości wglądu do akt sprawy, sporządzania notatek, kopii, odpisów z tych akt. Nie było więc przeszkód, aby Skarżący wnosił swoje uwagi do organu. Pismo Spółki z dnia 12 marca 2015r. potwierdza fakt zapoznania się przez nią z aktami sprawy. Spółka napisała w nim m.in. ,,Po zapoznaniu się ze zgromadzonymi aktami sprawy spółki [...] wnoszę o jak najszybsze wydanie decyzji zgodnej z obowiązującymi przepisami’’. Wskazuje to na fakt zapoznania się Strony z materiałem dowodowym i nie skorzystania z prawa wniesienia do zgromadzonego w sprawie materiału jakichkolwiek uwag i zastrzeżeń. Organ przyznał, że Strona nie otrzymała płyt CD,. Mimo to w wymienionym wyżej piśmie wniosła o jak najszybsze wydanie decyzji. Wówczas nie podnosiła faktu nie doręczenia jej przedmiotowych płyt. Ponadto, już po otrzymaniu płyt CD w dniu 21 sierpnia 2015r, a przed wydaniem decyzji z dnia [...] pażdziernika 2015r, Spółka nie wniosła żadnych uwag i zastrzeżeń.

W ocenie organu świadczy to o braku wystąpienia sytuacji, o której mowa w art. 145 § 1 k.p.a.. Tylko wystąpienie przesłanki z tego przepisu, umożliwia uchylenie decyzji ostatecznej w sprawie przyznania Spółce płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości.

W skardze złożonej do WSA powyższej decyzji zarzucono naruszenie:

1) Przepisu art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 151 § 1 pkt 1) k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...].04. 2016r. o odmowie uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...].10.2015r. Nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w [...] z dnia [...].06. 2015r. Nr [...] o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014 w pomniejszonej wysokości, pomimo istnienia podstaw do jej uchylenia,

2) Art. 138 § 1 pkt 2) k.p.a. w zw. z art. 151 § 1 pkt 2) k.p.a. w zw. z art. 145 § pkt 4 k.p.a. a także w związku z przepisem art. 10 § 1 k.p.a. i art.21 ust. 2 pkt 4) ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich z dnia 7 marca 2007r. , poprzez ich niezastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji Dyrektora OOR ARiMR nr [...] z dnia [...].04. 2016r. odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznej Dyrektora OOR ARiMR z dnia [...].10. 2015r. nr [...] i nie wydanie decyzji o uchyleniu decyzji ostatecznej Dyrektora z dnia [...].10. 2015r. nr [...] z jednoczesnym rozstrzygnięciem o istocie sprawy czyli wniosku Spółki o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014, pomimo niezapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu przejawiające się:

- uniemożliwieniem stronie zgłoszenia zastrzeżeń do raportów z kontroli na miejscu, przeprowadzonej w dniach 28.10.2014r. do 13.11.2014r. w gospodarstwie rolnym Skarżącej, w zakresie kwalifikowalności powierzchni metodą inspekcji terenowej, której ustalenia utrwalono w formie protokołu nr [...], w zakresie kontroli CC – wzajemnej zgodności dotyczącej norm DKR dla części gospodarstwa metodą inspekcji terenowej, której ustalenia utrwalono w formie protokołu nr [...],

Z powodu dostarczenia Stronie ww. raportów dopiero 16.02. 2015r. czyli po upływie 3 miesięcznego terminu wskazanego w art. 54 ust. 2 rozporządzenia Komisji WE nr 1122/2009 stosowanego w niniejszej sprawie na podstawie zapisu art. 19 ust 2 Rozporządzenie Komisji (UE) nr 65/2011, zgodnie z którym rolnik otrzymuje informacje o wszelkich stwierdzonych niezgodnościach w terminie do trzech miesięcy od dnia przeprowadzenia kontroli na miejscu,

Ale przede wszystkim z powodu dostarczenia raportów w formie niekompletnej, bo bez szkiców terenowych z zaznaczonymi obszarami wyłączonymi z płatności przez kontrolujących oraz bez zdjęć dokumentujących wszelkie stwierdzone niezgodności (utrwalonych na płycie CD), o które to dowody Strona zwróciła się pisemnie w obowiązującym terminie

Skutkowało to, zdaniem Skarżącej niemożliwością wykazania nieprawidłowości ustaleń poczynionych przez kontrolujących i złożenia zastrzeżeń przed wydaniem decyzji pierwszoinstancyjnej. Uniemożliwiło także skorzystanie z prawa do przeprowadzenia rekontroli, która jednoznacznie wykazałaby błędy inspektorów terenowych. Odnosi się to do norm dotyczących wymogów zebrania biomasy w terminie 2 tygodni. Inspektorzy nadali kody wskazujące na niezebranie biomasy a w uwagach wskazali, że biomasa została niedbale zebrana. To wyklucza się wzajemnie.

- uniemożliwieniem Stronie zapoznania się z materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji przez organ I instancji ([...].06. 2015r.) i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, pomimo zgłoszenia żądania w pismach z dnia 29.02. 2015r. i 31.03. 2015r.

Skarżąca podkreśliła, iż niejednokrotnie przeglądała akta sprawy, ale zawsze brakowało w nich płyty CD z kontroli (zawierała szkice terenowe oraz dokumentację fotograficzną).

Spółka podkreśliła, że jej sytuacji nie zmieniło przekazanie jej wnioskowanych materiałów przez organ II instancji w dniu 21 sierpnia 2015r., czyli po ponad 10 miesiącach od przeprowadzenia kontroli i po prawie 2 miesiącach od wydania decyzji przez organ I instancji.

Takie działanie organu, zdaniem Skarżącej, uniemożliwiło jej zgłoszenie zastrzeżeń do raportu jak również uniemożliwiło weryfikację zapisów raportu z uwagi na zbyt długi upływ czasu od przeprowadzenia kontroli. Ponadto naruszyło zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

W dalszej części skargi Spółka wskazała, że stanowisko organu, że w postępowaniu wznowieniowym rozpoznaje się jedynie wnioski dowodowe strony, które wskazywałyby na brak jej czynnego udziału w postępowaniu jest niewłaściwe i oznacza wydanie decyzji z naruszeniem art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. .

Ponadto w piśmie z dnia 7 lutego 2017r. Spółka wniosła o dopuszczenie dowodu z prywatnej opinii sporządzonej w dniu 31.01.2017r. przez K. J. biegłej sądowej wpisanej na listę biegłych Sądu Okręgowego we [...], specjalistki w zakresie przyznawania i wykorzystywania środków unijnych i krajowych w ramach Wspólnej Polityki Rolnej, na okoliczność :

1) Wydania decyzji w postępowaniu administracyjnym, w którym strona bez własnej winy nie brała czynnego udziału w sprawie, w szczególności:

- nie została powiadomiona o kontroli terenowej i nie wzięła w niej udziału, co jest niezgodne z instrukcją realizacji kontroli w zakresie Programu Rolnośrodowiskowego PROW 2007-2013

- nie zostały sporządzone przez organ szkice sytuacyjne terenu (odzwierciedlające miejsca nieskoszone, z ,,niedbale zebraną biomasą), a zatem nie mogły być przekazane stronie, w oparciu o który to m.in. materiał strona mogłaby dopiero zgłosić zastrzeżenia do raportu,

- nie zostały w raportach zamieszczone obliczenia powierzchni nieskoszonej (niezgodnie z instrukcją realizacji kontroli w zakresie Programu Rolnośrodowiskowego PROW 2007-2013, co uniemożliwiło stronie weryfikację jego treści i ustaleń i redakcję zastrzeżeń,

- nie zostały stronie udostępnione materiały graficzne (utrwalone na płycie CD) z kontroli przed wydaniem decyzji przez organ I instancji,

2) wydanie decyzji w oparciu o materiał dowodowy w sposób nieprawidłowy zgromadzony przez organy, czyli w sposób błędny, niezgodny z instrukcją stanowiskową kontroli administracyjnej wniosków z instrukcją realizacji kontroli w zakresie Programu Rolnośrodowiskowego PROW 2007-2013, czyli błędnym sporządzeniem raportów z kontroli, nie przeprowadzeniem obowiązkowej weryfikacji i zatwierdzenia raportów w zgodności z instrukcją stanowiskową kontroli administracyjnej wniosków.

Dodatkowo, w piśmie z dnia 17 maja 2017r.(ponownie złożonym 2 czerwca 2017r.) Strona wniosła o dopuszczenie dowodu z:

- pisma ARiMR [...] Biura Rejonowego z dnia [...].01. 2015r. do pełnomocnika [...] sp. z o.o. w sprawie przekazania kopii raportów z czynności kontrolnych,

- pisma Spółki do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR Kierownika Biura Kontroli na Miejscu w [...] z dnia [...]. 02. 2015r. w sprawie wniosku o wydanie załączników do raportów z kontroli terenowej w postaci szkiców terenowych z zaznaczonym śladem GPS, zaznaczonymi terenami uznanymi i wyłączonymi z płatności z wektorami dokumentacji fotograficznej oraz samej dokumentacji fotograficznej,

- pisma Spółki do [...] Oddziału Regionalnego ARiMR Kierownika Biura Kontroli na Miejscu w [...] z dnia [...].02. 2017r. w sprawie wniosku o wydanie załączników do raportów z kontroli terenowej w postaci szkiców terenowych z zaznaczonym śladem GPS, zaznaczonymi terenami uznanymi i wyłączonymi z płatności z wektorami dokumentacji fotograficznej oraz samej dokumentacji fotograficznej,

- pisma ARiMR w [...][...] Oddziału Regionalnego z dnia [...].02. 2017r. do Spółki w sprawie przekazania wnioskowanych przez Spółkę załączników do raportów z czynności kontrolnych,

na okoliczność niepoprawności prowadzenia postępowania przez organ po przeprowadzeniu kontroli terenowej w 2014r., której wyniki odzwierciedlone w raportach z kontroli stanowiły jedyny dowód do wydania decyzji administracyjnej przez organ pierwszej instancji oraz na okoliczność tego, że Skarżąca bez własnej winy nie wzięła udziału w postępowaniu.

W związku z powyższym Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej i zasadzenie kosztów postepowania według norm przypisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty umieszczone w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - dalej: "p.p.s.a.", sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Rozpoznając sprawę według powyższych kryteriów należy uznać, że skarga nie jest zasadna.

Na początku Sąd wskazuje, że wznowienie postępowania administracyjnego

jest nadzwyczajnym trybem postępowania, który służy wyłącznie weryfikacji ostatecznych aktów administracyjnych.

Art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. wskazany przez Stronę jako podstawa wznowienia w sprawie zakończonej decyzją ostateczną , stanowi gwarancję zawartej w art. 10 § 1 zasady czynnego udziału strony w postępowaniu. Aby było możliwe uchylenie decyzji ostatecznej na podstawie wskazanego wyżej przepisu, strona musi udowodnić, iż nie uczestniczyła w postępowaniu administracyjnym bez własnej winy.

W niniejszej sprawie Strona chce uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...].10.2015r. Nr [...]. W obszernym uzasadnieniu skargi (będącym rozwinięciem odwołania) stara się wykazać, iż bez swojej winy nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, zakończonym wydaniem decyzji z dnia [...].06. 2015r. o przyznaniu jej płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2014 w pomniejszonej wysokości. Ta decyzja została utrzymana w mocy decyzją z dnia [...].10.2015r.

Nie można zgodzić się z twierdzeniem Spółki, iż nie uczestniczyła ona w postępowaniu zarówno przed organem I jak i II instancji.

Decyzja pierwszoinstancyjna została wydana po 4 miesiącach od nadesłania przez Spółkę pisma z dnia 22 lutego 2015r. w którym wniosła o zapewnienie jej czynnego udziału w sprawie, i na które otrzymała wyczerpującą odpowiedź organu z dnia 4 marca 2015r. Zawierała ona informację na podstawie art. 73 k.p.a. o możliwości wglądu do akt sprawy, sporządzania notatek, kopii, odpisów z tych akt. Wówczas nie złożyła żadnych uwag ani zastrzeżeń, żadnych wniosków dowodowych związanych z toczącym się postepowaniem. Nie można wiec skutecznie zarzucić organowi naruszenia obowiązku zapewnienia Stronie czynnego udziału w postępowaniu.

Również z pisma z dnia 12 marca 2015r skierowanego przez Skarżącą do organu (ponad miesiąc przed wydaniem decyzji przez Kierownika BP), zacytowanym w części historycznej niniejszego uzasadnienia wynika, iż nie ma żadnych zastrzeżeń i zapoznała się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie.

Organ powiadomił Spółkę o terminach kontroli w jej gospodarstwie.

Raporty z kontroli na miejscu zostały przeprowadzonej dniach 28.10. 2014r. – 13.11.2014r. w gospodarstwie rolnym Spółki zostały jej przesłane w dniu 29 stycznia 2015r. Niesporne jest, iż nie wysłano płyty CD. Jednakże brak płyty nie przeszkodził Stronie w skierowaniu pisma z dniu 12 marca 2015r. Nadto, w dniu 21 sierpnia 2015r. Spółka otrzymała przedmiotową płytę, a więc na prawie dwa miesiące przed wydaniem decyzji o utrzymaniu w mocy rozstrzygnięcia o przyznaniu płatności w pomniejszonej wysokości. Była wiec możliwość weryfikacji wyników kontroli i zwalczania raportów w postępowaniu administracyjnym zwykłym, a nie nadzwyczajnym. Skarga na decyzję z dnia [...].10. 2015r Nr 173/2015 została odrzucona przez WSA w Opolu z przyczyn formalnych (sygn. akt: II SA/Op 569/15).

Co do wniosków o przeprowadzenie uzupełniających dowodów z dokumentów, zgłoszonych przez Skarżącą w pismach z dnia 17 maja 2017r. i 2 czerwca 2017r. Sąd wyjaśnia, że znany jest mu cały materiał dowodowy znajdujący się w aktach administracyjnych, ponadto przepis art. 106 § 3 p.p.s.a nie daje wystarczających podstaw do dopuszczenia w postepowaniu sądowoadministracyjnym dowodu z dokumentu, który ma charakter opinii biegłego.

WSA, uznając stan niniejszej sprawy za w pełni wyjaśniony i ustalając, że rozstrzygnięcie organu będące przedmiotem kontroli jest prawidłowe, a zarzuty wyartykułowane w skardze nie znalazły potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym, na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a orzekł jak w sentencji wyroku.