Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 457/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Podatek od spadków i darowizn
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej~Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 § 2, art. 73 §, art. 184, art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf–Kalamala, po rozpoznaniu w dniu 22 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia U. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 3695/16 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi U. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 26 września 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 11 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (III SA/Wa 3695/16) uwzględnił zażalenie U. R. – nazywanego dalej "Skarżącym", i uchylił zarządzenie tego sądu z 21 marca 2017 r. Postanowieniem tym Sąd pozostawił bez rozpoznania wniosek Skarżącego o przywrócenie terminu bez rozpoznania.

W uzasadnieniu zarządzenia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zarządzeniem z 28 grudnia 2016 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. W związku z dwukrotnym awizowaniem przesyłki zawierającej wspomniane zarządzenie, której strona ostatecznie nie odebrała, Sąd pierwszej instancji przyjął, że została ona doręczona stronie 24 stycznia 2017 r., zgodnie z art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; powoływanej dalej jako "P.p.s.a."). Termin do uiszczenia upłynął zatem 31 stycznia 2017 r.

Wpis został uiszczony dopiero 10 lutego 2017 r. Natomiast 13 lutego 2017 r. pełnomocnik strony złożył wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności. W piśmie z 28 lutego 2017 r. wezwano pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez wskazanie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminowi. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki, strona jej nie odebrała. W tym stanie rzeczy przyjęto, że została ona skutecznie doręczona 21 marca 2017 r. Tego samego dnia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał zarządzenie, którym pozostawiono wniosek Skarżącego bez rozpoznania. Od powyższego zarządzenia strona wywiodła zażalenie.

Wspomnianym na wstępie postanowieniem Sąd pierwszej instancji uwzględnił zażalenie. W uzasadnieniu wyjaśniono, że zarządzenie z 28 lutego 2017 r. zostało doręczone 21 marca 2017 r. w trybie art. 73 P.s.p.a., a nie jak przyjęto w badanym zarządzeniu 24 stycznia 2017 r. W dacie jego wydania nie było zatem podstaw do pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Niemniej jednak, skoro strona nie uzupełniła jego braków formalnych w terminie wyznaczonym w zarządzeniu, czyli do 28 marca 2017 r., na tym etapie postępowania wniosek Skarżącego należało pozostawić bez rozpoznania. Jako podstawę postanowienia wskazano art. 49 § 2 i art. 87 § 1 P.p.s.a.

W zażaleniu na powyższe zarządzenie pełnomocnik Skarżącego wyjaśniła, że do 8 lutego 2017 r. przebywała zagranicą, stąd też nie mogła podjąć korespondencji. Natomiast pisma wysłane w marcu do niej nie dotarły.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest niezasadne, dlatego zostało oddalone.

Przede wszystkim należy wyjaśnić, że strona została wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Według wyjaśnień pełnomocnik Skarżącego, przesyłka zawierająca zarządzenie w tym przedmiocie "nie dotarła". Tymczasem w aktach sprawy znajduje się koperta zawierająca zarządzenie w tym zakresie, na której widnieją adnotację o pozostawieniu druku awizo pod wskazanym adresem (k. 42 akt sprawy). Wynika z tego, że zarządzenie nie zostało podjęte z placówki pocztowej w przewidzianym terminie. Uchybienie to obciąża stronę, a w następstwie niedochowania siedmiodniowego terminu do uzupełnienia wniosku – liczonego od daty doręczenia zarządzenia, ustalonego w tym przypadku zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a. – Sąd pierwszej instancji zobowiązany był do pozostawienia tego wniosku bez rozpoznania, co wynika z art. 49 § 2 P.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji zgodnie z art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.