Postanowienie NSA, sygn. akt II GPP 9/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6379 Inne o symbolu podstawowym 637
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Komisja Nadzoru Finansowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę na przewlekłość postępowania
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 1,
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach (spr.) Sędzia NSA Magdalena Bosakirska Sędzia del. WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi E. E. P. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 3492/13 ze skargi E. E. P. na postanowienie Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę na przewlekłość postępowania, 2. zwrócić ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego E. E. P. uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 (sto) złotych.


UZASADNIENIE

E. E. P. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W. w sprawie z jej skargi na postanowienie Komisji Nadzoru Finansowego (dalej: KNF) z dnia 9 października 2013 r. w przedmiocie odmówienie wszczęcia postępowania.

Z akt sprawy wynika, co następuje.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. skarżąca wezwała Komisję Nadzoru Finansowego o zaprzestanie łamania prawa przez uchylanie się od wydania decyzji o wszczęcie postępowania administracyjnego.

Komisja Nadzoru Finansowego postanowieniem z dnia 9 października 2013 r., odmówiła wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie wniosku skarżącej z dnia 17 sierpnia 2013 r. o wszczęcie postępowania administracyjnego wobec C. S.A. Następnie skarżąca wniosła do organu pismo na postanowienie z dnia 9 października 2013 r., a pismem z dnia 6 listopada 2013 r., zatytułowanym "Wniosek", złożonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., zaskarżyła postanowienie KNF z dnia 9 października 2013 r.

Pismem z dnia 15 listopada 2013 r. KNF zawiadomiła skarżącą o wydłużeniu terminu rozpatrzenia pisma będącego zażaleniem na postanowienie organu z dnia 9 października 2013 r.

Postanowieniem z dnia 21 listopada 2013 r., KNF utrzymała w mocy postanowienie z dnia 9 października 2013 r. Postanowienie doręczono stronie w dniu 26 listopada 2013 r.

Komisja Nadzory Finansowego, uznawszy pismo skarżącej z dnia 6 listopada 2013 r. za skargę na postanowienie organu z dnia 9 października 2013 r., w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 maja 2014 r. odrzucił skargę strony wskazując, że skarżąca, jeszcze przed rozpoznaniem przez KNF wniosku z dnia 18 października 2013 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia 9 października 2013 r. wniosła do WSA skargę z dnia 6 listopada 2013 r., której przedmiotem zaskarżenia uczyniła właśnie postanowienie KNF z dnia 9 października 2013 r., które (na dzień składania skargi) nie stanowiło ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie. W tym stanie rzeczy Sąd I instancji uznał, że w sprawie nie został spełniony warunek uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a.

W skardze o stwierdzenie przewlekłości postępowania strona zarzuciła na podstawie art. 45, art. 77 Konstytucji i art. 4 pkt 1 b ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm., dalej: ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze) uznanie powstania szkody przez nieuzasadnione przewlekanie rozpatrzenia wniosku strony z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie zaskarżenia postanowienia Komisji Nadzoru Finansowego. Skarżąca stwierdziła, że wniosek został złożony, z datą 6 listopada 2013 r. i mimo upływu już 12 miesięcy przedmiotowy wniosek w sprawie nie został rozpatrzony, a nawet nie został wyznaczony termin rozprawy. W ocenie strony "to jest jawne złamanie art. 45 Konstytucji: Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Stąd skarżąca w pełni zasadnie wnosi, o wyznaczenie odszkodowania za przewlekłość Sądu w przedmiotowej sprawie".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego oznacza to, że skarga na przewlekłość postępowania może być wniesiona jedynie w toku postępowania w sprawie. Skarga ta jest środkiem prawnym wymuszającym rozpoznanie sprawy przez sąd, a więc spełni swoją rolę jedynie wtedy, gdy zostanie wniesiona w toku postępowania. Jej wniesienie po zakończeniu postępowania jest więc niedopuszczalne i powoduje konieczność odrzucenia skargi na przewlekłość postępowania.

Skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 3492/13 została wniesiona przez skarżącą po zakończeniu postępowania, bowiem dnia 23 maja 2014 r. Sąd I instancji wydał postanowienie o odrzucenie skargi strony. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w trybie art. 73 p.p.s.a. tj. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia adresata w określony tam sposób wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w terminie siedmiu dni. W przypadku niepodjęcia pisma we wskazanym terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie natomiast z § 4 art. 73 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, o którym mowa w § 1. Sąd I instancji przesyłkę zawierającą postanowienie z 23 maja 2014 r. o odrzuceniu skargi uznał za doręczoną z dniem 14 lipca 2014 r. Przesyłka bowiem była dwukrotnie awizowana w dniach 30 czerwca 2014 r. i 8 lipca 2014 r., po czym została zwrócona do nadawcy w dniu 16 lipca 2014 r. Tym samym postanowienie Sądu I instancji uprawomocniło się. Należy zatem uznać, że skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki wniesiono po zakończeniu się omówionego wyżej postępowania w sprawie, a nie w jego toku. Należy także podkreślić, że skarżąca nie wniosła skargi kasacyjnej od orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2014 r. odrzucającego skargę. W takich okolicznościach sprawy skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w W. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu – ponieważ nie została wniesiona w toku postępowania, a po jego zakończeniu.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 i art. 180 w zw. z art. 8 ust. 1 i art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze, orzekł jak w sentencji postanowienia.

O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi na przewlekłość postępowania orzeczono w punkcie 2 postanowienia na podstawie art. 17 ust. 3 ustawy z dnia ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze.