Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1746/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-10-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6177 Doradcy podatkowi i biegli rewidenci
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Doradców Podatkowych
Treść wyniku: Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy: article: art. 156 w związku z art. 166 oraz art. 258 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z urzędu o sprostowanie oczywistej omyłki w postanowieniu referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 1746/10, zapadłym w wyniku rozpoznania wniosku adwokata R. P. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Krajowej Rady Doradców Podatkowych z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy doradców podatkowych p o s t a n a w i a: sprostować postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 1746/10, w ten sposób, że w sentencji i w komparycji postanowienia oraz na pierwszej i na drugiej stronie uzasadnienia postanowienia w miejsce [...] wpisać [...].


UZASADNIENIE

Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej WSA) w Warszawie z dnia 29 grudnia 2010 r. skarżący Z. R. został zwolniony od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla niego adwokata. Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. (przesłanym Sądowi do wiadomości) Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała o wyznaczeniu adwokata R. P. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. Po rozpoznaniu wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, postanowieniem z dnia 30 czerwca 2011 r. referendarz sądowy WSA w Warszawie przyznał pełnomocnikowi ze środków budżetowych WSA w Warszawie koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 360 zł powiększone o kwotę 82,80 zł stanowiącą 23% podatku od towarów i usług tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego. Jednakże w komparycji, sentencji oraz w uzasadnieniu (na pierwszej i na drugiej stronie uzasadnienia) ww. postanowienia popełniono omyłkę w nazwisku pełnomocnika skarżącego (napisano [...] zamiast [...]).

Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie 1 p.p.s.a.). Przedmiotem sprostowania może być – oprócz wyroku - również postanowienie, a także zarządzenie (por. art. 166 p.p.s.a. i art. 167 p.p.s.a.). Nadto podkreślić należy, iż sprostowanie orzeczenia wymaga sprostowania uzasadnienia w tym samym zakresie.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 346/10, LEX nr 786109, sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Natomiast błąd rachunkowy to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w przepisie art. 156 § 1 p.p.s.a. jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres, jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej.

W świetle powyższego, omyłka, z jaką mamy do czynienia niniejszej sprawie, polegająca na niezamierzonym opuszczeniu jednej litery w nazwisku pełnomocnika skarżącego, mieści się w ramach pojęcia błędu pisarskiego.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. oraz art. 258 § 3 p.p.s.a. orzeczono o sprostowaniu postanowienia referendarza sądowego z dnia 30 czerwca 2011 r.