Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1511/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-06-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1, art. 6c ust. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 136 poz 969
law: Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r, o podatku rolnym - tekst jednolity
article: art. 21
journal: Dz.U. 2000 nr 100 poz 1086
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

|Sygn. akt I SA/Kr 1511/08 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 czerwca 2009r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski, Sędziowie: WSA Beata Cieloch (spr.), WSA Grażyna Firek, Protokolant: Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2009r., sprawy ze skargi M. J., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 9 października 2008r. nr [...], w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2008r., - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia 9 października 2008 r., Nr [...] po rozpatrzeniu odwołania skarżącej M. J. od decyzji Wójta Gminy z dnia 9 lipca 2008 r., Nr [...] ustalającej łączne zobowiązanie pieniężne na rok 2008 r., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji.

Z akt sprawy wynika, że Wójt Gminy ustalił skarżącej wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego na 2008 r. w wysokości 208 zł., na które składa się podatek rolny w kwocie 163 zł oraz podatek od nieruchomości w kwocie 45 zł .Podatkiem rolnym objęto 0,9989 ha przeliczeniowego, przy czym za podstawę opodatkowania przyjęto 0,9400 ha użytków rolnych, a podatkiem od nieruchomości objęto budynek mieszkalny opow. 97,66 m2 wg stawki 0,46 zł za m ².

W uzasadnieniu decyzji organu pierwszej instancji wskazano , że wysokość podatku ustalono w wyniku wszczętego postępowania podatkowego, w toku którego ustalono istnienie rozbieżności co do wielkości powierzchni gruntu pomiędzy zapisami w ewidencji gruntów, a zapisami księgi wieczystej nieruchomości Nr [...] Podniesiono, że w ewidencji gruntów pod numerem jednostki rejestrowej 330 widnieje zapis działki ewidencyjnej nr 74 o pow. 0,94 ha sklasyfikowanej jako R. - 0,61 ha R. - 0,25 ha oraz R. – 0,08 ha. Natomiast zgodnie z zapisami księgi wieczystej Nr [...] ta sama działka oznaczona nr [....] ma powierzchnię pow. 0,9153 ha. Mimo tych niezgodności organ podatkowy wymierzył podatek rolny od gruntów o powierzchni 0,94 ha powołując się na treść art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne( Dz.U. nr 136 z 2006 r.,poz. 969 ), zgodnie z którą podstawą do wymiaru podatków jest powierzchnia gruntów wynikająca z ewidencji gruntów i budynków. Wskazano ponadto ,iż w przypadku nie zgadzania się z zapisami w ewidencji strona winna wszcząć odpowiednie postępowanie przed Starostwem Powiatowym i o zmianach w ewidencji powiadomić organ podatkowy poprzez złożenie informacji w sprawie podatku rolnego (art. 6a ust.5 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym- Dz.U. nr 136,z 2006 r. ,poz. 969).

Od powyższej decyzji skarżąca wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżąca zarzuciła, że wskazana w nakazie płatniczym powierzchnia posiadanych użytków rolnych (0,94 ha), przyjęta za podstawę opodatkowania w podatku rolnym, na podstawie danych z ewidencji gruntów jest błędna i w rzeczywistości wynosi 0,9153 ha, co jednoznacznie wynika z zapisów widniejących w księdze wieczystej Nr [...] prowadzonej dla nieruchomości oznaczonej jako działka Nr [...] w gminie N. Ponadto skarżąca zarzuciła wyłudzenie przez pracowników Gminy dwóch rat podatku zapłaconych według uchylonej w całości decyzji nakazu płatniczego Nr [...] z dnia 22 stycznia 2008 r. ustalającego łączne zobowiązanie pieniężne na rok 2008.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w wyniku rozpatrzenia odwołania podtrzymało stanowisko organu pierwszej instancji i stwierdziło, że zarzuty dotyczące niewłaściwego opodatkowania posiadanych przez skarżącą gruntów są niezasadne , ponieważ zaskarżona decyzja wydana została zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami. Zarzut wyłudzenia dwóch rat podatku uznano za bezpodstawny podnosząc, że w związku z uiszczeniem tych rat na podstawie uchylonej decyzji, stwierdzono istnienie nadpłaty określonej decyzją Wójta Gminy z dnia [...] lipca 2008 r.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca M.J. zakwestionowała decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 października 2008 r. W uzasadnieniu skargi powtórzyła zarzuty, odwołania dotyczące błędnej powierzchni gruntu przyjętej do wymiaru podatku rolnego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę w całości podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji oraz wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

W myśl art. 6c ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r o podatku rolnym (Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.) osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym).

Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., Nr 100, poz. 1086 z późn. zm.) - podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Należy więc podzielić stanowisko organu, iż podatek od nieruchomości, rolny i leśny ustalany jest w oparciu o dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, co do kwalifikacji tych gruntów oraz ich powierzchni, które to dane są wiążące dla organu podatkowego. Pogląd ten znajduje oparcie w bogatym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 15 listopada 1994r., SA/KA 2592/93, wyrok NSA z dnia 11 kwietnia 1995r. SA/Wr 1703/94 , por. wyrok NSA z dnia 18 maja 1994r. III SA 1685/93).

Nie sposób pominąć, że ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych ( por. wyrok WSA z dnia 2 grudnia 2004r. III Sa/Wa 257/04, wyrok WSA z dnia 5 października 2005r.III SA /Wa 1718/05, wyrok WSA z dnia 7 lipca 2005r. III Sa /Wa 1206/05) i w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji gruntów.

Na konieczność ustalania charakteru gruntu na potrzeby opodatkowania na podstawie danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków, wskazuje bezpośrednio przepis art. art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, jak również art. 1 ustawy o podatku rolnym, w których to przepisach wymienia się ewidencję jako dokument rozstrzygający o klasyfikowaniu gruntów.

Za prawidłowe należy uznać zatem zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stanowisko, zgodnie z którym organ podatkowy nie ma podstaw do zmiany danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Zasadą jest, że podatnik kwestionujący prawidłowość danych z ewidencji gruntów i budynków, powinien wszcząć procedurę ich zmiany w organie prowadzącym ewidencję. Następnie, w przypadku uwzględnienia jego zastrzeżeń, na podstawie zmienionych danych z ewidencji, może wnosić o wzruszenie ostatecznych decyzji ustalających wysokość zobowiązań podatkowych (por. wyrok NSA z 12 stycznia 1994 r., sygn. akt III SA 911/94 - OSS 1994/4-5/164). Organy podatkowe nie mogą dokonywać samodzielnych ustaleń, co do wielkości gruntu. Wobec powyższego, kwestionowanie w postępowaniu podatkowym powierzchni spornego gruntu, w sytuacji, gdy powierzchnia ta wynika z ewidencji gruntów nie może mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Należy zauważyć iż, Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę zaskarżonych aktów i czynności pod względem ich zgodności z prawem. Skoro zatem zaskarżona decyzja nie narusza prawa, skarga podlega oddaleniu.

Z tych względów, Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.