Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 232/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3, art. 58 § 3, art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 26 marca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na uchwałę Rady Miejskiej w Wieluniu z dnia 21 czerwca 2011 roku, nr IX/93/11 w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a: - odrzucić skargę. a.bł.


UZASADNIENIE

A. G. wniosła skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Wieluniu z dnia 21 czerwca 2011r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 lutego 2014r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 300 (trzysta) zł, wykazania, że przed wniesieniem skargi na uchwałę wezwała organ administracji do usunięcia naruszenia prawa, o jakim stanowi art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.), czytelne podpisanie skargi lub nadesłanie jej podpisanego egzemplarza oraz określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego. Termin do wykonania zakreślono na 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie doręczono skarżącej dnia 7 marca 2014 roku.

W piśmie z dnia 11 marca 2014 roku skarżąca oświadczyła, iż złożyła ona podpis pod protestem w sprawie planów budowy drogi. Jednakże intencją autorki pisma nie było składanie skargi do sądu, dlatego nie zamierza ona uiszczać wpisu od skargi i nie popiera złożonej skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), wprowadził dwojakiego rodzaju wymagania, jakim powinna odpowiadać skarga. Przede wszystkim skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Jak każde pismo strony skarga powinna zawierać elementy wskazane w art. 46 i 47 P.p.s.a. Do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników (art. 47 § 1 P.p.s.a.). Od skargi pobiera się wpis (art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a.). Wysokość wpisu została określona na podstawie unormowania § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Odrzucenie skargi równoznaczne jest z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o charakterze merytorycznym.

Zarządzeniami Przewodniczącego, doręczonymi skarżącej dnia 7 marca 2014r., wezwano ją do uiszczenia wpisu od skargi, wykazania, iż przed wniesieniem skargi wystąpiła do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, podpisania skargi oraz określenia naruszenia prawa bądź interesu prawnego. Termin do wykonania zarządzenia ekspirował z dniem 14 marca 2014r. Tymczasem braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Skarżąca nie wniosła także o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Skarżąca w treści pisma z dnia 11 marca 2014r. oświadczyła, że nie planowała wnosić skargi i jej nie popiera.

W tej sytuacji skarga, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., podlega odrzuceniu.

a.bł.