Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 173/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2011-05-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 2  pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

Spółka z o.o. "A" [...] wnioskiem z dnia 28 marca 2011 r. (data stempla pocztowego) zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego określonego w kwocie 1.189 zł oraz ustanowienie adwokata.

Braki formalne wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPPr skarżąca spółka uzupełniła w dniu 28 kwietnia 2011 r. Zmieniła przy tym swoje żądanie dotyczące osoby pełnomocnika, wskazując że wnosi o ustanowienie radcy prawnego.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Jednocześnie ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).

W myśl art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a., osobie prawnej może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.

Na podstawie złożonego przez spółkę oświadczenia o stanie majątkowym

i dochodach oraz dołączonych do wniosku dokumentów (odpisów uchwały z dnia 26 września 2008 r. o przekształceniu spółki oraz umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, wezwania do zapłaty należności, zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, zajęć egzekucyjnych, wyroków sądu gospodarczego z dnia 13 kwietnia 2007 r. i 19 czerwca 2008 r. o zapłatę, postanowień komornika sądowego z dnia 20 sierpnia 2007 r. i 9 kwietnia 2010 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego), ustalono, że kapitał zakładowy spółki wynosi 100.000 zł, nie posiada ona środków trwałych, jej jedyny majątek stanowią wierzytelności w łącznej kwocie 709.242,15 zł (przy czym zaznaczyć należy, iż próby wyegzekwowania wierzytelności posiadanych względem dwóch spółek okazały się bezskuteczne), nie posiada środków pieniężnych oraz rachunków bankowych. W uzasadnieniu podkreślono, że spółka nie prowadzi działalności gospodarczej, z momentem przekształcenia podejmuje wyłącznie czynności związane z postępowaniami sądowymi oraz egzekucją prowadzoną zarówno względem wierzycieli spółki, jak i wobec spółki i jej udziałowców.

Okoliczności wskazane we wniosku pozwalają przyjąć, że skarżąca spółka wykazała, że nie ma środków finansowych na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie. Za takim stanowiskiem przemawia przede wszystkim fakt nieosiągania przez spółkę dochodów w związku z zaprzestaniem prowadzenia przez nią działalności, brak majątku i środków pieniężnych.

Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.