Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SO/Wa 2/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-06-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Antas po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. M. o wymierzenie grzywny Komendantowi [...] Policji za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia: 1) wymierzyć Komendantowi [...] Policji grzywnę w wysokości 500 (słownie: pięćset) złotych, 2) zasądzić od Komendanta [...] Policji na rzecz M. M. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od wniosku.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] listopada 2020 r. M. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o ukaranie grzywną Komendanta [...] Policji w trybie art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a. za nieprzekazanie jego skargi z [...] września 2020 r. na bezczynność w rozpatrywaniu zażalenia wniesionego w sprawie o symbolu [...] dotyczącego postępowania wykroczeniowego.

W odpowiedzi na wniosek Komendant [...] Policji wniósł o jego oddalenie. Wskazał, że [...] września 2020 r. wnioskodawca złożył drogą elektroniczną przedmiotową skargę skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Materiały będące w posiadaniu organu zostały przekazane do Sądu przy piśmie z [...] października 2020 r. za potwierdzeniem nadania z [...] października 2020 r. Jednocześnie organ podkreślił, że w związku z niemożliwością otworzenia w skrzynce odbiorczej załączników do pisma z [...] września 2020 r., wnioskodawca był wielokrotnie wzywany – drogą mailową i listowną – do uzupełnienia skargi przez nadesłanie załączników. Wnioskodawca nie uzupełnił jednak wymaganego braku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny.

Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Powołane wyżej przepisy przewidują dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie organowi grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązek przekazania sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę, ma charakter bezwzględny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania wskazanych wyżej dokumentów sądowi administracyjnemu w ustawowym terminie, bez względu na przyczyny, które za tym stały. Okoliczności te powinny natomiast zostać wzięte pod uwagę przez sąd przy wymierzaniu grzywny, gdyż zasadniczo wpływać będą na jej wysokość. Grzywna wymierzana na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany. Pozostaje środkiem prawnym o charakterze jednocześnie dyscyplinującym, represyjnym, a zarazem prewencyjnym (por. postanowienie NSA z 25 września 2019 r. sygn. II OZ 800/19; postanowienie NSA z 12 stycznia 2016 r. sygn. II OZ 1368/15; postanowienie NSA z postanowienie NSA z 12 lutego 2014 r. sygn. I OZ 72/14).

Biorąc pod uwagę powyższe regulacje Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zasługuje na uwzględnienie. Skargę wnioskodawcy z [...] września 2020 r., złożoną w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej organu, Sąd uznał za prawidłowo przekazaną dopiero [...] stycznia 2021 r. (data nadania), a zatem po ponad trzech miesiącach od jej otrzymania. Bezsporna w niniejszej sprawie pozostaje okoliczność wniesienia przez wnioskodawcę [...] września 2020 r., drogą elektroniczną, pisma przewodniego zatytułowanego "3 skargi do WSA". W jego treści wskazano, że skargi znajdują się w załączniku w pliku doc.xml. Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynika, że w związku z brakiem możliwości otworzenia powyższych załączników, organ pismami z [...] i [...] września 2020 r. poinformował o zaistniałej sytuacji i wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych pisma przez nadesłanie treści skarg. Wezwanie to zostało doręczone wnioskodawcy [...] października 2020 r. Z pisma z [...] października 2020 r. wynika zaś, że braki formalne wniesionej skargi nie zostały uzupełnione. Organ [...] października 2020 r. przekazał do Sądu pismo przewodnie zatytułowane "3 skargi do WSA" z [...] września 2020 r. w formie papierowej, a więc nie wypełniającej dyspozycji art. 54 § 1a p.p.s.a. Jednocześnie w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że nie ma możliwości odtworzenia załączników nadesłanych do powyższego pisma. W związku z powyższym Sąd pismem z [...] grudnia 2020 r., w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 659/20, wezwał organ do nadesłania skargi w takiej formie, w jakiej została wniesiona do organu (za pośrednictwem platformy ePUAP). W odpowiedzi organ [...] stycznia 2021 r. nadesłał do Sądu wydruk skarg z 19 września 2020 r. oraz płytę CD zawierającą plik skargi.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że organ powinien był przekazać skargę wraz z odpowiedzią na skargę najpóźniej w dniu 20 października 2020 r. Przy czym, nie może budzić wątpliwości, że przekazanie tych dokumentów powinno nastąpić za pośrednictwem platformy ePUAP. Tymczasem, organ przesłał pismo przewodnie skargi wraz z odpowiedzią na skargę w niniejszej sprawie 28 października 2020 r. (data nadania), co oznacza, że uczynił to po terminie określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a. i z naruszeniem dyspozycji wynikającej z art. 54 § 1a p.p.s.a. Pomimo wezwania z 23 grudnia 2020 r., dotyczącego nadesłania skargi w formie źródłowej organ tego nie uczynił. Te okoliczności wnioskodawca trafnie uznał za objęte dyspozycją art. 55 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 20 kwietnia 2021 r. sygn. III OZ 285/21). Zdaniem Sądu, wymierzenie grzywny w wysokości 500 zł jest adekwatne do wskazanego wyżej uchybienia, jakiego organ dopuścił się i wystarczające do nadania zastosowanemu środkowi dyscyplinująco-prezencyjnej funkcji.

Na marginesie niniejszych rozważań Sąd wyjaśnia równocześnie, że podnoszona przez organ okoliczność niedopuszczalności skargi z 19 września 2020 r. nie mogła mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia. Obowiązek przekazania sądowi skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy spoczywa bowiem na organie w rozumieniu art. 32 p.p.s.a., niezależnie od tego, czy uznaje on skargę za dopuszczalną oraz czy w jego ocenie przedmiotem zaskarżenia jest podlegający kognicji sądu administracyjnego akt, czynność, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Nawet uzasadnione przekonanie, że skarga jest niedopuszczalna nie zwalnia organu od obowiązku jej przekazania wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do sądu administracyjnego, albowiem, to nie organ, lecz sąd dokonuje oceny przekazanej mu skargi pod względem formalnym, a także pod kątem jej dopuszczalności (por. postanowienie NSA z 23 czerwca 2020 r. sygn. I OZ 400/20).

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w pkt. 1. sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt. 2. postanowienia na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.