Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1532/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA W. Jarzębowski, Sędziowie NSA A. Cudak, T. Porczyńska (spr.), Protokolant A. Ratajczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc październik 2002 r. 1 uchyla zaskarżoną decyzję 2 stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu 3 zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 695 zł (sześćset dziewięćdziesiąt pięć zł tytułem kosztów postępowania sądowego)


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Pierwszy Urząd Skarbowy Ł.-G. określił "A" spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. kwotę zwrotu różnicy podatku od towarów i usług na rachunek bankowy spółki za miesiąc październik 2002r. w wysokości 71.415 zł, nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za miesiąc październik 2002r. w kwocie 47.040 zł oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług w kwocie 548 zł.

W trakcie postępowania kontrolnego ustalono, że w deklaracji podatkowej VAT 7 za miesiąc październik w poz. "sprzedaż zwolniona od podatku" ujęto kwotę wynikającą z faktury [...] z dnia [...] wystawionej dla B za usługę frankowania listów w kwocie 3.240, 60 zł. Na przedmiotowej fakturze określono symbol wykonanej usługi [...]. Wymieniona kwalifikacja - zwolniona od opodatkowania -dotyczy usług świadczonych wyłącznie przez pocztę państwową, jest to zwolnienie podmiotowe. Natomiast spółka A zdaniem organu podatkowego , nie jest podmiotem uprawnionym, zatem obowiązana była do opodatkowania przedmiotowej sprzedaży wg stawki 22%.

Ponadto, zdaniem organu podatkowego, w miesiącu październiku spółka zawyżyła wartość sprzedaży krajowej, opodatkowanej stawką 0% o kwotę 8.305 zł. Kwota ta stanowiła część zapłaty przekazanej w październiku 2002 r. za wykonanie usług, których sprzedaż udokumentowano fakturą nr [...]z dnia [...] na kwotę 69.700 zł.

Część kwoty wynikającą z faktury w wysokości 61. 395 zł ( tj. w kwocie zapłaconej i przekazanej na rachunek bankowy Spółki przez niemieckiego kontrahenta w sierpniu 2002r) spółka ujęła w deklaracji VAT w pozycji "sprzedaż w kraju opodatkowana stawką 0%" w sierpniu 2002r.

Ustalono, że w dniu [...] spółka A zawarła na czas nieokreślony umowę zlecenia z niemiecką firmą "C" GmbH z siedzibą w Berlinie, ustalającą zakres usług, do świadczenia których zobowiązywała się spółka A.

Z faktury nr [...] wynika, że przedmiotem sprzedaży było świadczenie usług marketingowych i reklamowych - przygotowywanie bazy danych klientów oraz poszukiwanie nowych potencjalnych klientów.

W trakcie postępowania podatkowego Spółka A zwróciła się z zapytaniem do Sekretariatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Warszawie w sprawie klasyfikacji wykonanej usługi. W udzielonej odpowiedzi poinformowano, że usługi sprzedane przez spółkę mieszczą się obecnie w zakresie grupowania PKWiU 74.13.11 "Usługi w zakresie badania rynku", któremu to ugrupowaniu - wg obowiązującej do dnia 31 marca 1996 r.

Klasyfikacji Usług (KU) odpowiadała podbranża KU 89303 "Rzeczoznawstwo".

W toku kontroli Urząd Skarbowy zwrócił się do Urzędu Statystycznego w Łodzi o zakwalifikowanie usług wymienionych w treści przedmiotowej faktury. W piśmie do organu statystycznego powołano usługi wymienione w umowie zlecenia , zawartej w dniu [...] pomiędzy skarżącą spółką a C GmbH. Urząd Statystyczny odpowiadając na pytanie sformułowane przez organ podatkowy stwierdził, że wymienione w zapytaniu usługi, świadczone na rzecz podmiotu zagranicznego, zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. oraz Klasyfikacji Wyrobów i Usług (KWiU) mieszczą się w grupowaniu PKWiU 74.84.14- 00.00 "Usługi pośrednictwa komercyjnego oraz szacowania wartości z wyjątkiem wyceny nieruchomości i wyceny dla towarzystw ubezpieczeniowych" (KWiU 74.84.14). Według obowiązującej do 31 marca 1995r. Klasyfikacji Usług usługi te mieściły się w podbranży KU 65301 "Pozostałe czynności pomocnicze w rynkowym handlu wewnętrznym i zagranicznym".

Po uzyskaniu odpowiedzi i na jej podstawie organ stwierdził, że wymienione w fakturze usługi podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych ( art. 18 ust. l ustawy o podatku od towarów i usług i podatku akcyzowym) , z uwagi na to, że nie są wymienione w grupie usług dla których rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług przewiduje obniżoną stawkę podatku. Zdaniem organu, pełna wartość usługi wynikająca z faktury z dnia [...] podlega opodatkowaniu wg stawki określonej w art. 18 ust. l ustawy o VAT

Ponadto organ stwierdził, że uprawnionym do wydania opinii w niniejszej sprawie od l stycznia 2003 r. jest Urząd Statystyczny w Ł., oraz że spółka zwracając się z zapytaniem do Sekretariatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w W. przytoczyła inny zakres usług niż wynikający z umowy z niemieckim kontrahentem.

Zdaniem organu właściwą klasyfikację usługi wykonanej przez spółkę A określił Urząd Statystyczny w Ł. i jest ona podstawą dokonanych ustaleń.

W odwołaniu od decyzji Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.- G. spółka z o.o. A wniosła o uchylenie decyzji, zarzucając jej naruszenie art. 121 § l, 122, 124, 187 § l, 191, 210 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa oraz art. 2 ust. l ustawy o podatku od towarów i usług i podatku akcyzowym oraz zastosowanie błędnej podstawy prawnej.

Co do klasyfikacji usługi wykonanej na rzecz niemieckiego kontrahenta, spółka zarzuciła organowi podatkowemu nie ustalenie dokładnego stanu faktycznego,

w szczególności nie ustalenie jakie konkretnie usługi zostały przez spółkę wykonane a następnie zafakturowane, w następstwie czego w pytaniu o klasyfikację usług Urząd Skarbowy zawarł nie tylko treść faktury ale także zakres wszystkich usług wynikających z treści umowy. Wystawiona faktura dokumentowała jedynie część zamówionych usług, polegających na wyszukiwaniu i selekcji danych podmiotów działających na polskim rynku. Zdaniem skarżącej spółki Urząd Skarbowy ustalił klasyfikację dla wszystkich czynności wymienionych w umowie, gdy tymczasem należało ustalić jakie konkretnie usługi zostały wykonane , klasyfikację statystyczną dla sprzedanych usług oraz stawkę podatku VAT właściwą dla nich. Spółka uważa że z uwagi na istniejące dwie odmienne decyzje powinno być przeprowadzone dodatkowe postępowanie w celu wyjaśnienie sprawy. Podniosła, że żadna ze świadczonych przez nią usług nie mieści się w klasyfikacji grupowania 74 PKWiU "usługi pośrednictwa komercyjnego". Spółka nie zgodziła się ze stanowiskiem organu podatkowego, co do wyłącznej właściwości Urzędu Statystycznego do wydawania opinii klasyfikacyjnych i odrzucenia z tego powodu opinii Głównego Urzędu Statystycznego. Podniesiono, że w sprawie nieobowiązującej klasyfikacji należało zwrócić się do Głównego Urzędu Statystycznego. Spółka zwróciła się do właściwego organu i zadała pytanie o konkretną, wykonaną i zafakturowaną usługę, która została zakwalifikowana jako "rzeczoznawstwo". Zgodnie z § 64 ust. l pkt. 2 c) i e) Rozporządzenia Ministra Finansów dnia 22 marca 2002r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług uprawnione było, zdaniem spółki, zastosowanie stawki VAT 0%. Właściwa stawka VAT powinna być ustalona w oparciu o ten przepis , a nie o art. 18 ust. l ustawy o podatku od towarów i usług i podatku akcyzowym. Ponadto wskazano, że organ podatkowy przesłuchiwał świadka — pracownika spółki, który wykonywał tę usługę, świadek ten udzielił w sprawie wyjaśnień jednak Urząd Skarbowy w decyzji dowód ten pomija i nie ustosunkowuje się do niego. Narusza to zasadę zupełności materiału dowodowego. Co do zakwestionowanej usługi frankowania listów podniesiono, że spółka wykonała część usługi reklamowej na rzecz niemieckiej firmy C GmbH, zgodnie z § l pkt. l e) zawartej w dniu [...] umowy. Reklamowano wyroby niemieckiego zleceniodawcy i miało się to przyczynić do promocji jego towarów. Ta usługa zdaniem spółki powinna podlegać stawce VAT 0%.

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.- G.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu pierwszej instancji co do kwestii rozliczenia podatku od towarów i usług wynikającego ze sprzedaży usług udokumentowanych fakturą z dnia [...] nr [...], odwołując się w tej kwestii do decyzji Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł -

G. z dnia [...] w sprawie określającej spółce A wysokość podatku od towarów i usług za miesiąc sierpień 2002r oraz do decyzji Izby Skarbowej nr [...] utrzymującej ją w mocy.

Co do kwoty wynikającej z faktury z dnia [...] wystawionej dla B za usługę frankowania listów, organ odwoławczy stwierdził, że zwolnienie od podatku VAT dotyczy jedynie usług świadczonych przez pocztę państwową, zatem skarżąca spółka nie mogła z tego zwolnienia skorzystać.

Ponadto stwierdzono, że usługa ta nie została wykonana dla C GmbH, wystawiona jest na inny podmiot, nie był to zatem usługa reklamowa świadczona dla tej spółki na podstawie zawartej umowy. Organ odwoławczy nie odniósł się do kwestii pominięcia dowodu z przesłuchania świadka.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Ł. spółka A wniosła o uchylenie w całości decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. oraz poprzedzającej ją decyzji Pierwszego Urzędu Skarbowego Ł.- G. zarzucając im istotne naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego poprzez zastosowanie niewłaściwego przepisu prawa materialnego, oraz naruszenie zasad ogólnych postępowania podatkowego tj. zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych (art. 121 ustawy Ordynacja podatkowa), zasady dochodzenia prawdy obiektywnej (art. 122 Ordynacji podatkowej), oraz zasady przekonywania (art. 124 Ordynacji podatkowej).

Skarżąca spółka podniosła, na wezwanie kontrolujących stawił się pracownik

spółki A p. R. W.. Udzielił on wyjaśnień co do zakresu

usługi, którą wykonywał i która została następnie udokumentowana fakturą

VAT.

Podniosła, że wykonała na rzecz zagranicznego kontrahenta usługę polegającą

na wyszukaniu i wstępnej selekcji danych dotyczących określonych produktów i

podmiotów działających na polskim rynku.

Usługi takie, zdaniem spółki, należy sklasyfikować w branży "rzeczoznawstwo"

i opodatkować stawką podatku VAT 0%.

Spółka zarzuciła obu instancjom, że nie ustaliły one jaka usługa została

wykonana, co potwierdza treść wystąpienia do Urzędu Statystycznego w Ł.,

do którego nie przesłano opisu wykonanej usługi. Opinia Urzędu Statystycznego

została wydana w oparciu o wypis spółki z KRS, fakturę oraz treść umowy,

gdy tymczasem wykonany został jedynie jej znikomy fragment.

Zdaniem spółki organy naruszyły przepisy prawa materialnego gdyż

zastosowanie w sprawie powinien znaleźć przepis § 64 ust. l pkt. 2c)

Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002r. a nie przepisy

ogólne - art. 18 ust. l ustawy o VAT.

Zarzucono także organowi odwoławczemu, że nie wezwał skarżącej spółki do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, natomiast organowi pierwszej instancji zarzucono, że występując do Urzędu Statystycznego o opinię nie zawiadomił na 7 dni przed terminem tej czynności pełnomocnika strony.

Co do kwestii odsprzedaży usługi frankowania listów podniesiono, że spółka A wysyłała zaproszenia w związku z otwarciem sklepu w wyrobami firmy B. Usługę formalnie wykonała firm A. Faktycznie wykonała C, skorzystała zaś z usługi firma B, która zareklamowała się dzięki tej usłudze. Spółka A zafakturowała zwrot kosztów za wykonaną usługę , bez doliczania zysku. Zdaniem skarżącej spółki odsprzedaż usługi korzysta ze zwolnienia z podatku VAT.

Ponadto podniesiono, że Izba Skarbowa nie odniosła się do wszystkich zarzutów podniesionych w odwołaniu, w szczególności co do pominięcia dowodu z przesłuchania świadka.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Dodatkowo podniesiono, że wydając decyzje organ odwoławczy opierał się na kompletnym materiale zgromadzonym przez Urząd Skarbowy, znanym już podatnikowi, zatem w ocenie organu - nie naruszono przepisu art. 200, ani innych przepisów zawartych w ustawie Ordynacja podatkowa.

Nie ustosunkowano się do zarzutu pominięcia w sprawie dowodu z przesłuchania pracownika spółki -p. R.W

Rozpoznając sprawę stosownie do art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę — Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm./ stanowiącym, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm./. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje. Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim zauważyć należy, że decyzja organu odwoławczego nie spełnia wymogów określonych przez przepis art. 210 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. Decyzja nie zawiera bowiem uzasadnienia faktycznego i prawnego co do zasadniczego zarzutu strony, jakim jest nieprawidłowa klasyfikacja wykonanej przez nią usługi na rzecz

C GmbH. Powoływanie się organu w tym zakresie na uzasadnienie zawarte w innej decyzji nie można uznać za prawidłowe. Ponadto zarówno w decyzji organu odwoławczego ani w odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa nie odnosi się do kwestii podnoszonej przez stronę odnośnie pominięcia wyjaśnień pracownika spółki p. R. W. dotyczących faktury nr [...]. Wyjaśnienia te znajdują się w załączonych do sprawy aktach administracyjnych (k. 11-12, 17-18), natomiast żadna z decyzji do nich się nie ustosunkowuje.

Prawidłowość zastosowania przepisów prawa materialnego jest uzależniona od prawidłowego ustalenia stanu faktycznego.

Zasadniczą kwestią sporną w niniejszej sprawie jest wysokość stawki podatku od towarów i usług jaka powinna mieć zastosowanie do usługi świadczonej przez A Spółkę z o.o. w Łodzi na rzecz C GmbH w terminie od [...] do [...], udokumentowane następnie fakturą z dnia [...].

Zatem, co słusznie podnosi skarżąca spółka, dla ustalenia, czy mogła ona korzystać z preferencji podatkowej jaką jest opodatkowanie stawką 0% należało ustalić jakie konkretnie usługi świadczyła spółka na rzecz podmiotu zagranicznego i za wykonanie jakich usług wystawiona została faktura nr [...].

Skarżąca spółka już w trakcie postępowania prowadzonego przez Urząd Skarbowy przedłożyła opinię wydaną przez Dyrektora Sekretariatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia [...], klasyfikującą świadczone przez nią usługi na rzecz zagranicznego kontrahenta, polegających na wyszukiwaniu i wstępnej selekcji danych dotyczących określonych produktów lub podmiotów działających na polskim rynku w zakresie grupowania PKWiU 74.1.11 "Usługi w zakresie badania rynku". Według Klasyfikacji Usług (KU) dla tych usług właściwa była podbranża KU 89302 "Rzeczoznawstwo". Spółka w trakcie całego postępowania wskazywała na konieczność ustalenia, jaki rodzaj usług dokumentuje faktura z dnia [...], że wykonane zostały usługi stanowiące jedynie część zakresu usług wynikającego z umowy zlecenia z dnia [...] oraz że zakres wykonanej usługi stanowiło "przetwarzanie danych i dostarczanie informacji'".

Natomiast decyzja organów podatkowych została oparta na opinii Urzędu Statystycznego z dnia [...], a z jej treści wynika, że klasyfikacji podlegały usługi świadczone na rzecz podmiotu zagranicznego, m.in. opracowywanie strategii reklamy i promocji wyrobów, badaniu rynku, poszukiwanie potencjalnych klientów i tworzenie bazy danych klientów, zapewnienie reklamy wyrobów oraz usług zleceniodawcy, organizowanie w tym celu pokazów oraz prezentacji wyrobów, zapraszanie na pokazy zainteresowane osoby i firmy, zatrudnianie osób do obsługi kolekcji, zbieranie zamówień oraz logistyczne opracowanie ich realizacji, zapewnienie kontaktów handlowych pomiędzy klientami a zleceniodawcą. Tak określony zakres usług wg Urzędu

Statystycznego mieści się w grupowaniu PKWiU 74.84.14-00.00 —"Usługi pośrednictwa komercyjnego oraz szacowania wartości wyjątkiem wyceny nieruchomości i wyceny dla towarzystw ubezpieczeniowych (KWiU 74.84.14).

Zatem na potrzeby sprawy zostały wydane dwie różne opinie statystyczne. Rozbieżności interpretacyjne w klasyfikowaniu usług przez uprawnione do tego organy już same w sobie stanowią o powstaniu wątpliwości co do prawidłowości wydanej przez Izbę Skarbową decyzji.

Jednocześnie jest oczywiste, że różnice co do zakwalifikowania usług wynikają z tego, że pytania zadane organom statystycznym odnoszą się do innego zakresu usług. Inny zakres przedstawia bowiem organ podatkowy i inny skarżąca spółka.

A zatem, jak już stwierdzono powyżej, zasadniczą kwestią w sprawie jest rozstrzygnięcie jaki zakres usług świadczony był przez spółkę A w okresie od 3 lipca do 20 sierpnia 2002r. i jakie usługi zostały następnie zafakturowane.

Należy stwierdzić, że organy podatkowe nie ustalając zakresu usługi naruszyły przepisy postępowania w sposób istotny, w szczególności zasadę wyrażoną w art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) tj. zasadę prawdy obiektywnej (materialnej), która nakazuje organowi podejmowanie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Zasada ta znajduje rozwinięcie w art. 187 Ordynacji podatkowej, nakazującej organowi podatkowemu zebranie i w sposób wyczerpujący rozpatrzenie materiału dowodowego.

Stanowisko wyrażone przez organy statystyczne jest jednym z elementów postępowania, które, jak każdy inny dowód w sprawie, podlega ocenie organów skarbowych. Ocena ta musi być swobodna, ale nie dowolna (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lutego 1998 r. sygn. akt I SA/Łd 1147/96). Mając w dyspozycji dwie różne opinie wydane przez organy statystyczne należało poddać je ocenie i podjąć starania zmierzające do usunięcia pojawiających się wątpliwości.

Tymczasem, jak wskazano w odpowiedzi na skargę zdyskwalifikowano opinię przedstawianą przez stronę skarżącą uznając, iż treść pytań przedstawionych tej jednostce przez spółkę nie oddawała rzeczywistych stanów faktycznych. Jest to tym bardziej nieprawidłowe, że organy nie ustaliły rzeczywistego zakresu świadczonych usług, opierając swoje ustalenia na treści umowy i faktury.

Wobec negowania prawidłowości zapytania strony i posiadając odmienną opinię organ podatkowy winien był zwrócić się do Urzędu Statystycznego o ponowną ocenę zaistniałego w sprawie stanu faktycznego z punktu widzenia statystycznej klasyfikacji usług. W rezultacie nie wykonania takiej czynności organ podatkowy w sposób całkowicie dowolny odrzucił dowód złożony przez spółkę A, bez próby jej zweryfikowania.

W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że organy podatkowe nie wyjaśniły w sposób wyczerpujący stanu faktycznego sprawy, bezzasadnie przesądzając na niekorzyść podatnika istotną do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy kwestię klasyfikacji.

Zaniechanie przez organ administracji podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego, jest takim uchybieniem przepisom postępowania administracyjnego, które przesądza o wadliwości decyzji.

Taki stan sprawy nie pozwala bowiem merytorycznie ocenić, jaka jest prawidłowa stawka podatku VAT dla wykonanej usługi. W trakcie ponownego postępowania podatkowego w sytuacji rozbieżnych opinii organów statystycznych, kwestią zasadniczą powinno być prawidłowe sformułowanie pytania o klasyfikację, a to będzie możliwe po dokładnym ustaleniu, jaki rodzaj usług wykonywała strona skarżąca realizując umowę. Nadto z uwagi na ewidentne niezrozumienie zakresu świadczonych usług przez spółkę oraz treść art. 190 ustawy Ordynacja podatkowa, treść zapytania należy sformułować przy współudziale z A spółką z o.o.

Ustosunkowując się do kwestii odsprzedaży usługi frankowania listów zauważyć należy, "refakturowanie" w praktyce polega na zafakturowaniu odsprzedaży usług bez doliczania jakiejkolwiek marży. W przypadku refakturowania usług stosowana jest stawka, jaka obowiązuje dla danej usługi pod warunkiem niezmiennego jej charakteru i braku doliczenia jakiejkolwiek kwoty przez refakturującego.

Podmiot sprzedający znaczki pocztowe (inny niż A) nie świadczy zatem usług w zakresie sprzedaży znaczków; usługi te są przez niego refakturowane (podmiot ten nie nalicza marży z tytułu ich odprzedaży). Z tego też względu, usługi te w dalszym ciągu są usługami świadczonymi przez pocztę państwową i w przypadku ich refakturowania ma do nich zastosowanie zwolnienie od podatku od towarów i usług.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § l ust. l pkt. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w pkt. l sentencji.

O kosztach postępowania Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200, zaś orzeczenie w przedmiocie zakresu wykonalności uchylonej decyzji zapadło w trybie art. 152, cytowanej wyżej ustawy.