Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1522/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2019-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1, par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Monika Krywow, po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi P. M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług za sierpień 2016 r. p o s t a n a w i a skargę odrzucić


UZASADNIENIE

P. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, oznaczone w sentencji postanowienia, w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu podatku od towarów i usług za sierpień 2016 r.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 13 listopada 2019 r. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.

Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została zwrócona w dniu 9 grudnia 2019 r. z adnotacją "nie podjęto w terminie", po uprzednim dwukrotnym jej awizowaniu (w dniach 21 i 29 listopada 2019 r.).

Wpis od skargi nie został uiszczony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej jako "p.p.s.a."), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 13 listopada 2019 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu została uznana za skutecznie doręczoną w dniu 5 grudnia 2019 r., albowiem po dwukrotnym jej awizowaniu w dniach 21 i 29 listopada 2019 r., została zwrócona w dniu 9 grudnia 2019 r. jako niepodjęta w terminie. Wyjaśnienia przy tym wymaga, że podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który ma zastosowanie w przypadku niemożności dokonania doręczenia adresatowi zarówno bezpośrednio, o czym – w odniesieniu do osób fizycznych – stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo to nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 §§ 2 i 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.). W związku z tym, termin przewidziany na uiszczenie wpisu od skargi upłynął skarżącemu bezskutecznie z dniem 12 grudnia 2019 r.

Z uwagi na nieuiszczenie wymaganego wpisu, należało zatem odrzucić skargę zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia