Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 298/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2008-10-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Zasądzono wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną
Powołane przepisy: article: par. 2 ust. 3, par. 18 ust. 1 pkt 2 lit. b,
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

. POSTANOWIENIE Dnia 16 października 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 16 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata T.K. o zasądzenie kosztów sporządzenia opinii prawnej stwierdzającej brak podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 lipca 2008r., o sygn. jak wyżej, którym odrzucono skargę S.K. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]" o nr "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania płatności do gruntów rolnych na 2006r. postanawia: zasądzić na rzecz Adwokata T.K. koszty nieopłaconej pomocy prawnej w wysokości 146 (słownie sto czterdzieści sześć) złotych, za sporządzenie wyżej wymienionej opinii.


UZASADNIENIE

Postanowieniem Referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 26 sierpnia 2008r. o sygn. jak wyżej, przyznane zostało S.K. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie skarżącej z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w postępowaniu sądowoadministracyjnym ze skargi na wymienioną wyżej decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia "[...]".

W dniu 26 września br. wpłynęło do tut. Sądu pełnomocnictwo, którym S.K. ustanowiła swoim pełnomocnikiem w sprawie Adwokata T.K. z Kancelarii Adwokackiej. W dniu 6 października 2007r. wpłynęło natomiast do Sądu oświadczenie Adw. T,K. wraz z opinią prawną pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od w/w postanowienia WSA w Olsztynie z dnia 30 lipca 2008r. i wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia za jej sporządzenie.

Stosownie do § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. nr 163 poz.1348) koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:

1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz

2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.

Przepis § 18 ust.1 pkt 2 lit. b tego rozporządzenia stanowi natomiast, iż stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą w postępowaniu kasacyjnym - 50 % stawki minimalnej, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat - 75 % stawki minimalnej, w obu wypadkach nie mniej niż 120 zł. Z kolei na podstawie § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

W sytuacji zatem, gdy podjęcie przez Adwokata T.K. czynności procesowych w imieniu skarżącego w postaci sporządzenia opinii prawnej o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie budzi wątpliwości, wniosek o zasądzenie kosztów z tego tytułu zasługuje na uwzględnienie. Wysokość wynagrodzenia ustalono w kwocie 146 zł (120 zł + podatek VAT) mając na uwadze, iż sporządzenie opinii dotyczyło innej sprawy niż określone w § 18 ust.1 pkt 1 lit. a i b cyt. rozporządzenia - przedmiotem zaskarżenia nie była bowiem należność pieniężna określona przez organ podatkowy, a odrzucenie skargi na decyzję organu - jak również uwzględniając rodzaj i zawiłość sprawy.

Z tych względów, na podstawie powołanych wyżej przepisów, w związku z art. 16 ust. 2 i 3, oraz art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058, Nr 126, poz. 1069 i Nr 153, poz.1271) postanowiono jak w sentencji.