Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SO/Wa 2/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6369 Inne o symbolu podstawowym 636
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny -art.55 ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 2, art. 55 par. 1, art. 154 par. 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Stowarzyszenia M. z siedzibą w O. w przedmiocie wymierzenia Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego grzywny, jeśli do dnia wpłynięcia do WSA w Warszawie ww. wniosku organ ten nie przedłożył dokumentów wymienionych w zarządzeniu z dnia 12 grudnia 2014 r. postanawia: odmówić wymierzenia grzywny


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 12 stycznia 2015 r. (data stempla urzędu pocztowego) skarżący – Stowarzyszenie M. z/s w O. złożył wniosek o wymierzenie Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., w związku z nieprzekazaniem do tutejszego Sądu wszystkich akt administracyjnych sprawy, której dotyczy jego skarga z dnia 26 października 2014 r. na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] października 2014 r. znak: [...]. Skarga ta została zarejestrowana w Sądzie pod sygn. akt VII SA/Wa 2676/14.

Wnioskodawca wskazał, że zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2014 r. Przewodniczący zobowiązał MKiDN do przedłożenia wymienionych w zarządzeniu dokumentów, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem zastosowania procedury określonej w art. 55 § 1 p.p.s.a. MKiDN pismem z dnia 31 grudnia 2014 r. (data wpływu 2 stycznia 2015 r.) odpowiedział, że dokumenty te znajdują się w posiadaniu Miejskiego Konserwatora Zabytków w W. i po tym, jak zostaną przesłane do MKiDN, organ przekaże je niezwłocznie do WSA w Warszawie. Dalej podniósł, że MKiDN mógł dołożyć starań, by w wyznaczonym terminie 7 dni wywiązać się z obowiązków, które nałożył na niego Przewodniczący zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2014 r. W szczególności MKiDN mógł zadzwonić do MKZ w W. lub przesłać drogą elektroniczną prośbę o przesłanie w wyznaczonym terminie bezpośrednio na adres Sądu wymienionych w zarządzeniu z dnia 12 grudnia 2014 r. dokumentów, które znajdują się w posiadaniu MKZ. Również MKiDN mógł zwrócić się bezpośrednio do DWKZ w W. o przesłanie oryginału lub wierzytelnego odpisu decyzji z dnia [...] czerwca 2005 r. l. dz. [...] o wpisaniu układu urbanistycznego Przedmieścia O. do rejestru zabytków bezpośrednio na adres Sądu, w wyznaczonym przez Sąd terminie. Tymczasem – jak zauważył - MKiDN nie dość, że nie przedłożył w wyznaczonym terminie żądanych dokumentów, to jeszcze pismo będące odpowiedzią na wezwanie złożył w Sądzie po upływie terminu. Wezwanie bowiem zostało mu doręczone dnia 16 grudnia 2014 r., pismo będące odpowiedzią zostało dostarczone do Sądu dnia 2 stycznia 2015 r.

W odpowiedzi na wniosek Stowarzyszenia M. o wymierzenie organowi kary grzywny, Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego złożył w dniu 9 lutego 2015 r. do Sądu osobiście pismo z dnia 6 lutego 2015 r. informujące, że dokumenty wymienione w wezwaniu WSA w Warszawie z dnia 15 grudnia 2014 r. zostały przesłane do Sądu w dniu 20 stycznia 2015 r., niezwłocznie po ich uzyskaniu od organu pierwszej instancji. Załączył jednocześnie swoje pismo przewodnie z dnia 20 stycznia 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Na wstępie wskazać należy, że z akt sprawy VII SA/Wa 2676/14 wynika, że organ wraz z odpowiedzią na skargę przekazał do Sądu 1 teczkę oryginalnych lub poświadczonych za zgodność z oryginałem własnych akt oraz dokumentów, a następnie przy piśmie datowanym na dzień 20 stycznia 2015 r. – pozostałe akta i dokumenty poświadczone za zgodność z oryginałem, o uzupełnienie których Sąd wezwał MKiDN wezwaniem z dnia 15 grudnia 2014 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego z dnia 12 grudnia 2015 r.

Rozstrzygając w przedmiocie nałożenia grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., Sąd musi rozważyć, czy doszło do naruszenia przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., tj. czy doszło do sytuacji, w której organ przekazał skargę sądowi z naruszeniem obowiązku przekazania jej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Skarga Stowarzyszenia M. z siedzibą w O. wpłynęła do MKiDN w dniu 29 października 2014 r., a w dniu 19 listopada 2014 r. została złożona osobiście w biurze podawczym Sądu wraz z aktami MKiDN. Jeśli zaś idzie o uzupełnienie akt administracyjnych w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego z dnia 12 grudnia 2014 r., to wskazać należy, że faktycznie MKiDN odpowiedź na wezwanie Sądu z dnia 15 grudnia 2014 r., odebrane w dniu 16 grudnia 2014 r., złożył w dniu 2 stycznia 2015 r., a zatem po upływie 7 - dniowego terminu zakreślonego na ich uzupełnienie. Jednakże już 20 stycznia 2015 r., niezwłocznie po uzyskaniu od organu pierwszej instancji, złożył komplet dokumentów, do uzupełnienia których został wezwany w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej z dnia 12 grudnia 2014 r.

W tej sytuacji stwierdzić należy, iż organ nie uchybił obowiązkowi przekazania skargi Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, w związku z czym wniosek skarżącego nie jest uzasadniony.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a.