Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 390/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-04-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o wtrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A s.c. z/s we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżąca spółka w treści skargi wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumentując, iż brak wtrzymania skutkować będzie wyrządzeniem jej znacznej szkody majątkowej spowodowanej koniecznością zapłaty kwoty mającej dla strony znaczną wartość w obecnej sytuacji rynkowej i w okolicznościach, gdy postępowanie obarczone jest wadą kwalifikowaną, będącej podstawą do jego wznowienia. Strona dodała, że na dzień złożenia skargi została jej określona wysokość podatku akcyzowego na łączną kwotę ponad 65.000 zł. Spółka jest w trudnej sytuacji finansowej, wynikającej z kryzysu na rynku. Zapłata tego podatku może zatem spowodować trudne do odwrócenia skutki – rozwiązanie spółki z powodu jej niewypłacalności i ogłoszenia upadłości jej wspólników, gdyż ani spółka, ani wspólnicy w obecnej sytuacji nie są w stanie ponieść kosztów przedmiotowego podatku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, na które została wniesiona skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Jak wynika z brzmienia przytoczonej regulacji, powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia stronie skarżącej niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez Sąd zostałby wzruszony. Chodzi o takie sytuacje, w których nie będzie możliwe późniejsze wynagrodzenie powstałej szkody przez zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.

W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia jego merytorycznej oceny. Zaskarżona decyzja bowiem korzysta z domniemania zgodności z prawem aż do momentu jej uchylenia.

Dodać trzeba, że instytucja przewidziana w art. 61 § 3 ustawy procesowej ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu, w związku z tym jej zastosowanie może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej. Co za tym idzie, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających żądanie wniosku, które nadto powinny być w miarę możliwości stosownie udokumentowane. Przy czym, jego uzasadnienie winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto wskazane zdarzenia winny być w miarę możliwości stosownie udokumentowane.

Sąd, rozpoznając wniosek skarżącej spółki, nie dopatrzył się możliwości wystąpienia przesłanek, które uzasadniałyby jego pozytywne rozpoznanie.

Strona, argumentując przedmiotowy wniosek, odwołuje się do ogólnikowych twierdzeń, użytych w regulacji prawnej, to jest że konieczność zapłaty podatku spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Jedynym dodatkowym uzasadnieniem jest, iż egzekucja kwoty zobowiązania może spowodować rozwiązanie spółki. Taka argumentacja, zdaniem Sądu, nie może być jednak oceniona za wystarczającą do uwzględnienia wniosku. Nie została bowiem poparta żadnymi konkretnymi danymi, z których wynikałaby zła kondycja finansowa strony skarżącej. Tym samym nie było podstaw do dokonania oceny zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.