Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 734/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-05-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6162 Scalanie i wymiana gruntów
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 w zw. z par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

1 Sygn. akt II SA/Rz 734/08 Postanowienie Dnia 7 maja 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2008 roku, nr [...] wydaną w sprawie scalenia gruntów we wsi P. N. w gminie P. N. – postanawia – I. odrzucić skargę, II. zwrócić E. G. uiszczony wpis w kwocie 200 złotych (dwieście złotych).


UZASADNIENIE

W dniu 11 sierpnia 2008 roku E. G. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2008 roku, nr [...] wydaną w sprawie scalenia gruntów we wsi P. N. w gminie P. N. Skarga została podpisana przez J. G., jako pełnomocnika skarżącego. Zarządzeniem z dnia 5 listopada 2008 roku sąd wezwał J. G. do nadesłania pełnomocnictwa upoważniającego go do działania w imieniu E. G. (k. 117). Wezwanie doręczono w dniu 12 listopada 2008 roku. W dniu 13 listopada 2008 roku nadesłano pełnomocnictwo, z którego wynikało, że J. G. może działać w imieniu i na rzecz skarżącego wyłącznie przed organami administracji publicznej (k. 153 i 154). W konsekwencji, zarządzeniem z dnia 14 listopada 2008 roku wezwano E. G. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie (k. 155, 163). Z uwagi na niewłaściwe doręczenie wezwania, konieczne były ponowienie korespondencji (k. 181). Ostatecznie, E. G. otrzymał je w dniu 23 lutego 2009 roku (k. 317, 510, 518, 522). W odpowiedzi, w dniu 2 marca 2009 roku, E. G. przedłożył pełnomocnictwo upoważniające J. G. do działania w jego imieniu przed sądem (k. 523).

Zarządzeniem z dnia 13 marca 2009 roku Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wezwał E. G. do usunięcia braków formalnych wniesionej przez niego skargi poprzez nadesłanie jej 78 odpisów (k.527). Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 18 marca 2009 roku (k. 529). Dołączono do niego stosowne pouczenie, iż procesową konsekwencją jego niewykonania w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia, będzie odrzucenie skargi. W dniu 23 marca 2009 roku pełnomocnik skarżącego nadesłał odpis zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje:

Wniesienie skargi do sądu administracyjnego nierozerwalnie łączy się

z żądaniem oceny legalności działania bądź bezczynności administracji publicznej.

Do wszczęcia tego postępowania niezbędne jest skuteczne wniesienie skargi, a więc wniesienie skargi, spełniającej określone w ustawie warunki formalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Stosownie do treści art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. do każdego pisma strony – w tym i skargi – powinny być dołączone jego odpisy, w ilości umożliwiającej przesłanie ich wszystkim stronom postępowania. Braki w tym zakresie obligują Przewodniczącego Wydziału do wezwania skarżącego o ich usunięcie w ustawowym terminie siedmiodniowym – art. 49 § 1 P.p.s.a. Nieusunięcie wskazanego braku

w terminie, bez względu na przyczynę, powoduje odrzucenie skargi przez Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Brak jest prawnych podstaw do działania Sądu

w zastępstwie skarżącego i usuwanie w jego imieniu braków formalnych skargi. Sąd umożliwił skarżącemu usunięcie przedmiotowego braku zakreślając ustawowy termin siedmiodniowy. Wezwanie zostało sformułowane w sposób jasny i zrozumiały. Skarżący miał obowiązek nadesłać odpisy skargi, a ponieważ tego nie uczynił Sąd nie ma innej możliwości, jak skargę odrzucić.

Mając wyłożone względy na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3

w związku z § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a.