Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 761/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-12-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję L. Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] października 2011 r., Nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji - w zakresie wniosku z dnia 25 listopada 2011 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na rozkaz personalny L. Komendanta Wojewódzkiego Policji w L. z dnia [...] października 2011 r., Nr [...], który utrzymał w mocy rozkaz personalny Komendanta Miejskiego Policji w B. z dnia [...] września 2011 r., Nr [...], wydany w przedmiocie zwolnienia skarżącego ze służby w Policji. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. Skarżący nie uzasadnił powyższego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dale: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednocześnie w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności.

Należy podkreślić, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty, zaś obowiązek ich uprawdopodobnienia spoczywa na wnioskodawcy. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie wskazana przez stronę szkoda ma znaczy rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę lub w taki sposób wskazać skutki, które nastąpiłyby w związku z wykonaniem decyzji, by sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że wielkość szkody jest znaczna, a skutki trudne do odwrócenia. Jak przyjęto w orzecznictwie, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wyrównana przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia.

W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący zawarł w skardze do Sądu, jednak nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody materialnej lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać zaś należy, że brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania, w sytuacji gdy skutki, które wynikają z wykonania decyzji – rozkazu personalnego - już wystąpiły, bowiem instytucja wstrzymania wykonania określonego aktu lub czynności jest postrzegana jako tymczasowa ochrona osoby, która wniosek taki składa, przed ewentualnymi skutkami kontrolowanego przez Sąd działania organu administracji publicznej. Objęcie skarżącego ochroną przewidzianą w art. 61 § 3 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko i wyłącznie w przypadku zaskarżenia decyzji, która nadaje się do wykonania i która ma być w przyszłości wykonana. Zatem w sytuacji, gdy decyzja została już wykonana, wniosek o wstrzymanie jej wykonania staje się bezprzedmiotowy. Skoro bowiem postanowienie Sądu ma uchronić stronę przed skutkami wykonania decyzji, to jej wykonanie niweczy cel zastosowania instytucji przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a. Rozkaz personalny określił datę zwolnienia skarżącego ze służby na dzień 6 września 2011 r., zatem skutek wynikający z rozkazu personalnego już nastąpił. Ponadto skarga wraz z aktami sprawy wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 13 grudnia 2011 r., czyli już po wykonaniu zaskarżonego rozkazu, w związku z tym termin rozpoznania samego wniosku nie ma znaczenia.

Jednakże należy wskazać, iż zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r., Nr 43, poz. 277 ze zm., dalej: ustawa o Policji) w przypadku stwierdzenia nieważności lub uchylenia decyzji o zwolnieniu oraz w sytuacji, gdy postępowanie karne prowadzone w stosunku do policjanta zwolnionego na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 i 9 ustawy o Policji zostanie zakończone prawomocnym wyrokiem uniewinniającym albo orzeczeniem o umorzeniu postępowania, policjantowi zwolnionemu ze służby w Policji przysługuje roszczenie o przywrócenie na równorzędne stanowisko służbowe, a także o wypłatę wynagrodzenia należnego za okres zwolnienia. Ponadto w orzecznictwie panuje pogląd, iż utrata zatrudnienia nie spełnia wymogu przesłanek warunkujących wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (vide: postanowienia NSA z 16 kwietnia 2004 r. sygn. akt OZ 17/04, OZ 20/04).

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.