Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 789/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 55 , 59 , 59 a
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
article: art 145 , 146 , 7 , 77 , 8 , 107
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art 151 , 3 , 134
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Tadeusz Kiełkowski Protokolant: starszy ref. sąd. Maksymilian Krzanowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] Spółka z o.o. z siedzibą w W. na decyzję nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 10 maja 2019 r. znak: [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie i odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie skargę oddala.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z 4 października 2018 r., na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. z 2017 r., Dz. U. poz. 1257 z późn. zm.) w związku z art. 59 ust. 5 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z

2018 r., poz. 1202 z późn. zm.) z urzędu,

- w punkcie I uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z 9 kwietnia 2015 r. znak: [...] o udzieleniu [...] Sp. z o.o., ul. [...], [...] pozwolenia na użytkowanie wolnostojącego masztu stacji bazowej telefonii komórkowej o oznaczeniu BOC60003_B wraz z wewnętrzną linią zasilającą na działce nr [...] w B.,

- w punkcie II odmówił [...] Sp. z o.o., ul. [...], [...] udzielenia pozwolenia na użytkowanie wolnostojącego masztu stacji bazowej telefonii komórkowej o oznaczeniu BOC60003_B wraz z wewnętrzną linią zasilającą na działce nr [...] w B. w Gminie Ł..

W uzasadnieniu organ podał, że [...] Sp. z o.o. decyzją Starosty [...] nr [...] z 17 czerwca 2014 r. znak: [...], utrzymaną w mocy decyzją Wojewody [...] z 30 września 2014 r. znak[...], uzyskała pozwolenie na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej o oznaczeniu BOC60003_B na dz. nr [...] w miejscowości B. wraz z wewnętrzną linią zasilającą w skład, której wchodziły następujące elementy: stalowa wieża kratowa typu NL-1/48 o łącznej wysokości 49,00m n.p.t. wraz z żelbetową płytą fundamentową; zespół 9 anten sektorowych: (system 900MHZ-3 anteny K80010634, system 1800MHZ - 3 anteny K742215, system 2100 MH- 3 anteny K742215, zawieszone na wieży za pomocą ramek systemowych); 4 anteny radioliniowe zawieszone na powierzchni wieży za pomocą ramek systemowych; drogi kablowe łączące urządzenia sterujące antenami; ogrodzenie zabezpieczające mocowane do krawężników wieży; instalacja zasilająca urządzenia stacji bazowej w energię elektryczną (WLZ) wewnętrzną linią zasilającą.

Decyzją z 9 kwietnia 2015 r. znak[...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli, udzielił [...] Sp. z o.o., ul. [...], [...] pozwolenia na użytkowanie wolnostojącego masztu stacji bazowej telefonii komórkowej o oznaczeniu BOC60003_B wraz z wewnętrzną linią zasilającą na działce nr [...] w B. w Gminie Ł.. Decyzja stała się ostateczna 24 kwietnia 2015 r.

Wyrokiem z 26 września 2017 r. sygn. akt II OSK 126/16 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję Wojewody [...]go z 30 września 2014 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę, utrzymującą w mocy decyzję Starosty [...] z 17 czerwca 2014 r. i stwierdził, że ponownie rozpatrując sprawę organ odwoławczy winien ustalić, czy dla planowanej inwestycji wymagane było uprzednie przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko.

Decyzją z 24 stycznia 2018 r. znak: [...] Wojewoda [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję Starosty [...] z Nr [...] z 17 czerwca 2014 r. znak: [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej [...] Sp. z o.o. o na działce nr [...] w B.j w gminie Ł. i umorzył w całości postępowanie przed organem pierwszej instancji w sprawie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę dla tego zamierzenia budowlanego, wobec jego bezprzedmiotowości. Decyzja ta jest ostateczna. Skargę na tę decyzję złożyła Spółka [...].

W dniu 2 marca 2018 r. Ogólnopolski Stowarzyszenie Przeciwdziałania Elektroskażeniom "[...]" wniosło o wszczęcie z urzędu postępowania oraz dopuszczenie organizacji do udziału w sprawie legalizacji oraz rozbudowy w roku 2017 stacji bazowej telefonii komórkowej spółki [...] na działce numer [...] w miejscowości B. gmina Ł..

Organ wszczął z urzędu postępowanie administracyjne pod sygnaturą [...] w/s doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem stacji bazowej telefonii komórkowej sieci [...] Sp. z o.o. o oznaczeniu BOC60003_B.

Ponadto Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. postanowieniem Nr [...] znak: [...] z 19 marca 2018 r. wznowił z urzędu postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z 9 kwietnia 2015 r. znak: [...] o udzieleniu [...] Sp. z o.o. w W. pozwolenia na użytkowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem sygn. akt II SA/Kr 442/18 z 29 czerwca 2018 r., po rozpoznaniu sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w W. na decyzję Wojewody [...] z 24 stycznia 2018 r. znak: [...] o uchyleniu decyzji Starosty [...] z Nr [...] z 17 czerwca 2014 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, skargę oddalił. Orzeczenie jest prawomocne.

Organ wskazał, że decyzja o pozwoleniu na budowę stanowi podstawę do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Pozwolenie na użytkowanie jest wydawane po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59a Prawa budowlanego. Brak w obrocie prawnym decyzji o pozwoleniu na budowę uniemożliwia przeprowadzenie obowiązkowej kontroli i wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie kończy formalno - prawny etap budowy i uprawnia Inwestora do użytkowania obiektu. Decyzja ta daje inwestorowi pewność, że może zgodnie z Prawem budowlanym użytkować obiekt. Obecnie Inwestor nie legitymuje się ostatecznym pozwoleniem na budowę obiektu ale dysponuje ostateczną decyzją o pozwoleniu na jego użytkowanie. Nie do pogodzenia z porządkiem prawnym byłoby pozostawienie w obrocie prawnym decyzji o pozwoleniu na użytkowanie masztu w sytuacji, gdy obiekt utracił pozwolenie na budowę z uwagi na nieprawidłowości w powyższym zakresie. Ponadto uchylenie pozwolenia na budowę po wybudowaniu obiektu obliguje organ nadzoru budowlanego do przeprowadzenia postępowania naprawczego i zbadania kwestii, na które zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26 września 2017 r. Zdaniem organu wydanie rozstrzygnięcia w postępowaniu naprawczym w stosunku do obiektu budowlanego, w stosunku do którego została wydana i pozostaje w obrocie prawnym decyzja o pozwoleniu na użytkowanie nie jest dopuszczalne. Inny wniosek prowadziłby do zakwestionowania znaczenia prawnego takiej decyzji. Jednocześnie przepisy prawa umożliwiają rozwiązanie takiej sytuacji poprzez instytucję wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.

Organ zaznaczył, że odmowa udzielenia pozwolenia na użytkowanie nie oznacza jednak zamknięcia inwestorowi drogi do użytkowania obiektu zgodnie z prawem. Będzie to możliwe po przeprowadzeniu postępowania w celu doprowadzenia budowy stacji bazowej telefonii komórkowej o oznaczeniu BOC60003_B na dz. nr [...] w miejscowości B. wraz z wewnętrzną linią zasilającą do stanu zgodnego z prawem. Po zakończeniu tego postępowania w oparciu, o wydane w nim rozstrzygnięcia kwestia udzielenia pozwolenia na użytkowanie może być ponownie rozpatrzona.

[...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosło odwołanie od ww. decyzji, zarzucając naruszenie:

1. art. 8 i 11 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie podstawy prawnej decyzji i ograniczenie się w tym zakresie jedynie do przytoczenia przepisów prawa oraz niewskazanie, które z wymagań określonych w art. 59 ust. 1 bądź/i w art. 57 ust. 1-4 ustawy Prawo budowlane nie zostało spełnione w stanie faktycznym sprawy, co miałby uzasadniać odmowę udzielenia pozwolenia na użytkowanie;

2. art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niezawiadomienie strony o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy;

3. art. 7, art., 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niedokonanie ponownego sprawdzenia kompletnej dokumentacji budowy, projektu oraz nieprzeprowadzenie kontroli na miejscu wykonania obiektu budowlanego, w celu stwierdzenia, że objęty postępowaniem obiekt budowlany został wybudowany zgodnie z przepisami i nadaje się do zamierzonego użytkowania;

4. art. 151 § 1 pkt 2) k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie w stanie faktycznym sprawy polegające na odmowie wydania pozwolenia na użytkowanie w sytuacji, gdy zostały spełnione przesłanki wydania decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie;

5. normy art. 59 ust. 1 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 59a ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez niezastosowanie i wydanie decyzji odmawiającej udzielenia pozwolenia na użytkowanie bez przeprowadzenia kontroli o której mowa w art. 59a ustawy Prawo budowlane;

6. normy art. 59 ust. 5 ustawy Prawo budowlane poprzez zastosowanie pomimo spełnienia wymagań określonych w art. 59 ust. 1 ustawy Prawo budowlane oraz w art. 57 ust. 1-4 ustawy Prawo budowlane.

Strona odwołująca się wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części przez organ II instancji i w tym zakresie wydanie orzeczenia, co do istoty sprawy tj. udzielenia pozwolenia na użytkowanie.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z 10 maja 2019 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 151 § 1 pkt. 2 i 145 § 1 pkt 8 K.p.a., art. 59 ust. 5 ustawy Prawo budowlane utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że podstawa wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 8 Kpa odnosi się do ostatecznej decyzji administracyjnej wydanej w oparciu o ustalenia dokonane w innej decyzji lub orzeczeniu sądu. Wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie powyższego przepisu jest uzasadnione w sytuacji, gdy ostateczna decyzja administracyjna lub prawomocne orzeczenie sądu, w oparciu, o które ukształtowano prawa i obowiązki stron w innej decyzji administracyjnej, zostały następnie uchylone lub zmienione. Uchylenie lub zmiana decyzji lub orzeczenia sądu nie wywołuje zatem bezpośredniego skutku w postaci pozbawienia mocy obowiązującej, wydanej na ich podstawie decyzji administracyjnej, ale jest okolicznością umożliwiającą wznowienie postępowania i ponowne rozstrzygnięcie sprawy indywidualnej. Ponadto wskazany w art. 146 § 1 K.p.a. termin do uchylenia przedmiotowej decyzji do dnia wydania rozstrzygnięcia nie upłynął.

Warunkiem weryfikacji decyzji wskutek wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 Kpa jest ustalenie bezpośredniego związku przyczynowego pomiędzy treścią decyzji innego organu lub orzeczenia sądu, a rozstrzygnięciem zawartym w decyzji późniejszej, czyli stwierdzeniem, że wcześniejsze orzeczenie innego organu lub sądu stanowiło konieczną przesłankę wydania decyzji pochodnej. Istotą prowadzenia postępowania w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest bowiem ustalenie, czy wybudowany obiekt może być użytkowany w sposób, który został określony w decyzji o pozwoleniu na budowę. Konsekwencją

udzielenia pozwolenia na użytkowanie lub dokonanie skutecznego zawiadomienia o zakończeniu budowy obiektu budowlanego jest uznanie przez organ, że proces budowlany został zakończony. Na bezpośredni związek decyzji o pozwoleniu na użytkowanie z decyzją zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę wskazują również przepisy określające, co ma zawierać wniosek o

wydanie pierwszej z nich, zawarte w art. 57 Prawa budowlanego. Obie decyzje należy więc postrzegać jako ciąg działań prawnych stanowiących proces inwestycyjny. Mamy do czynienia w tym przypadku z zależnością polegającą na tym, że jedna decyzja (zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę) stanowi podstawę do wydania drugiej decyzji (o pozwoleniu na użytkowanie). Aktualnie inwestor nie legitymuje się ostatecznym pozwoleniem na budowę, jednak dysponuje ostatecznym pozwoleniem na jego użytkowanie. Uchylenie pozwolenia na budowę po wybudowaniu obiektu budowlanego obliguje organ do przeprowadzenia postępowania naprawczego, nie jest dopuszczalne wydanie decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego, gdy wobec tego obiektu toczy się postępowanie naprawcze prowadzone w trybie art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ odwoławczy wskazał, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 września 2017 r. sygn. akt II OSK 126/16, który uchylił zaskarżony wyrok WSA w Krakowie z 22.09.2015 r. sygn. akt: II SA/Kr 1660/14 oraz decyzję Wojewody [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę, był wiążący dla Wojewody [...] i podporządkowanych mu organów administracji architektoniczno-budowlanej w sprawie stanowiącej przedmiot postępowania przed sądem administracyjnym. W wyniku ponownego badania tej sprawy zapadła w dniu 24 stycznia 2018 r. decyzja Wojewody [...] orzekająca o uchyleniu decyzji Starosty [...] udzielającej pozwolenia na budowę z 17 czerwca 2014 r., znak: [...] i umarzająca postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę, która to decyzja Wojewody [...], w związku z wyrokiem WSA w Krakowie z 29 czerwca 2018 r. (sygn. akt: II SA/Kr 442/18) jest wiążąca dla niniejszego postępowania. Dlatego, zdaniem organu odwoławczego, powyższe stanowi przesłankę do uchylenia ostatecznej decyzji w przedmiocie wydanego pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu i orzeczenie co do istoty sprawy.

Organ nadmienił, że w w/w wyroku NSA, sąd wskazał, iż nie została zbadana kwestia "kumulacji promieniowania na tym samym sektorze" co obligowało organ administracji architektoniczno - budowlanej do sprawdzenia powyższej kwestii, w związku z czym w niniejszym stanie faktycznym jak wskazał organ I instancji w uzasadnieniu skarżonej decyzji wszczął on postępowanie w celu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem stacji bazowej.

W świetle powyższego PINB słusznie wznowił postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu oraz orzekł o odmowie udzielenia pozwolenia na użytkowanie tego obiektu.

Ponadto, słusznie podniesiono w odwołaniu, że wykonanie przedmiotowej inwestycji odbyło się w oparciu o funkcjonującą w obrocie prawnym ostateczną decyzję Starosty [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i pozwoleniu na budowę. Słusznie również twierdził skarżący, że nie można traktować [...] Sp. z o.o. jako sprawcy samowoli budowlanej, co oznacza, że nie mają w stosunku do przedmiotowej inwestycji zastosowania reguły postępowania określone w art. 48 lub art. 49b ustawy Prawo budowlane.

Błędny jest natomiast pogląd, że we wznowionym postępowaniu zakończonym decyzją o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego organ nadzoru budowlanego winien był przeprowadzić postępowanie w trybie przepisów art. 59 ust. 1 w zw. z art. 59a ustawy Prawo budowlane. W przypadku wydania postanowienia w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie, zadaniem organu nadzoru budowlanego nie jest doprowadzenie wybudowanego obiektu do stanu zgodnego z prawem, lecz wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie złożonego wniosku o wydanie pozwolenia na użytkowanie.

Brak było więc podstaw do prowadzenia postępowania określonego w tych przepisach. Uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę skutkuje niemożnością przeprowadzenia obowiązkowej kontroli. Dopiero w postępowaniu naprawczym prowadzonym w trybie art. 51 ustawy Prawo budowlane zadaniem organu nadzoru budowlanego jest doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego prawem. Organ na obecnym etapie postępowania nie był uprawniony do badania zgodności z prawem wykonanego obiektu budowlanego, bowiem to zostanie ustalone w toku postępowania naprawczego. Istotą postępowania naprawczego nie jest bowiem stwierdzenie zgodności wykonania obiektu budowlanego z wyeliminowaną z obrotu prawnego decyzją o pozwoleniu na budowę tylko ustalenie czy obiekt budowlany został wykonany zgodnie z prawem.

Odnośnie naruszenia przepisu art. 10 K.p.a. przez organ I instancji poprzez niezawiadomienie strony o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy organ poinformował, iż w aktach postępowania pierwszej instancji znajduje się pismo z 20 września 2018 r. znak: [...], którym PINB powiadomił [...] Sp. z o.o. o możliwości zapoznania się z całością akt sprawy, w aktach tych znajduje się również zwrotne potwierdzenie odbioru skierowane na wskazany do korespondencji adres tj. ul. [...], [...], potwierdzające odbiór w/w pisma w dniu 26 września 2019 r.

[...] sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosło do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji, orzeczenia, że decyzje nie podlegają wykonaniu oraz zasądzenia kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji strona skarżąca zarzuciła naruszenie:

- przepisów postępowania , które miało istotny wpływ na wynik sprawy a to:

art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez zastosowanie przez organ II instancji polegające na utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji uchylającej decyzję o pozwoleniu na użytkowanie inwestycji [...] pełniącej funkcję stacji bazowej telefonii komórkowej i jednocześnie odmawiającej udzielenia pozwolenia na jej użytkowanie w sytuacji, gdy została ona legalnie zrealizowana w oparciu o ostateczną decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę i nie wystąpiła przesłanka do odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie,

art. 7, art., 77 § 1 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie dokonania ponownego sprawdzenia kompletnej dokumentacji budowy, projektu oraz nieprzeprowadzenie kontroli na miejscu wykonania obiektu budowlanego, w celu stwierdzenia, że objęty postępowaniem obiekt budowlany został wybudowany zgodnie z przepisami i nadaje się do zamierzonego użytkowania,

art. 151 § 1 pkt 2) k.p.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie w stanie faktycznym sprawy polegające na odmowie wydania pozwolenia na użytkowanie w sytuacji, gdy zostały spełnione przesłanki wydania decyzji udzielającej pozwolenia na użytkowanie,

art. 7 Konstytucji w zw. z art. 6 k.p.a. oraz 8 k.p.a. poprzez nie działanie przez organ I instancji w granicach prawa i w formach wskazanych przez prawo tj. uznanie, iż zachodzi konieczność uchylenia pozwolenia na użytkowanie w stosunku do funkcjonującej stacji bazowej telefonii komórkowej spółki, co nie pogłębia zaufania uczestników postępowania do władzy publicznej i wprowadza stan niepewności prawnej,

- przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, to jest:

art. 59 ust. 1 ustawy Prawo budowlane w zw. z art. 59a ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez niezastosowanie i wydanie, a następnie utrzymanie w mocy decyzji uchylającej pozwolenie na użytkowanie i odmowę udzielenia pozwolenia na użytkowanie bez przeprowadzenia kontroli, o której mowa w art. 59a ustawy Prawo budowlane;

normy art. 59 ust. 5 ustawy Prawo budowlane poprzez zastosowanie pomimo spełnienia przez spółkę wymagań określonych w art. 59 ust. 1 ustawy Prawo budowlane oraz w art. 57 ust. 1—4 ustawy Prawo budowlane.

W uzasadnieniu skargi przytoczone wyżej zarzuty skargi zostały rozwinięte. Dla poparcia swoje argumentacji spółka odwołała się do orzecznictwa sądów administracyjnych.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi.

Na mocy art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 2 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 3 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność decyzji lub wydanie jej z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku natomiast uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw podlega ona oddaleniu, na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.

Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Wojewody Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 10 maja 2019 r., utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z 4 października 2018 r., którą organ I instancji uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z 9 kwietnia 2015 r. znak: [...] o udzieleniu [...] Sp. z o.o., ul. [...], [...] pozwolenia na użytkowanie wolnostojącego masztu stacji bazowej telefonii komórkowej o oznaczeniu BOC60003_B wraz z wewnętrzną linią zasilającą na działce nr [...] w B. oraz odmówił [...] Sp. z o.o., ul. [...], [...] udzielenia pozwolenia na użytkowanie wolnostojącego masztu stacji bazowej telefonii komórkowej o oznaczeniu BOC60003_B wraz z wewnętrzną linią zasilającą na działce nr [...] w B. w Gminie Ł..

Podstawową kwestią sporną w rozpoznawanej sprawie jest zasadność uchylenia w postępowaniu wznowieniowym ostatecznej decyzji PINB w B. z 9 kwietnia 2015 r. znak: [...] o udzieleniu [...] Sp. z o.o., pozwolenia na użytkowanie wolnostojącego masztu stacji bazowej telefonii komórkowej oraz odmowa udzielenia pozwolenia na użytkowanie dla [...] Sp. z o.o., ww. wolnostojącego masztu stacji bazowej telefonii komórkowej w związku z wcześniejszym usunięciem z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę przedmiotowej stacji bazowej.

Stan faktyczny sprawy w świetle akt sprawy i zarzutów skargi kasacyjnej nie budzi wątpliwości. Z akt sprawy wynika, bowiem – co nie jest sporne i co zostało prawidłowo przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji – że z obrotu prawnego została ostatecznie i prawomocnie usunięta decyzja nr [...] r. Starosty [...] z 17 czerwca 2014 r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca [...] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę przedmiotowej stacji bazowej telefonii komórkowej wraz z wieżą i wewnętrzną linią zasilania na działce nr [...] w B. w Gminie Ł.. Dla porządku wystarczy wskazać, na treść wiążącego w niniejszej sprawie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 29 czerwca 2018 r. (sygn. akt: II SA/Kr 442/18), którym sąd oddalił skargę na decyzję Wojewody [...] z 24 stycznia 2018 r. o uchyleniu ww. decyzji Starosty [...] z 17 czerwca 2014 r. o pozwoleniu na budowę ww. stacji bazowej telefonii komórkowej. Istotne jest przy tym, że sąd przy rozpatrywaniu skargi na decyzję Wojewody [...] z 24 stycznia 2018 r. o uchyleniu decyzji Starosty [...] o pozwoleniu na budowę z 17 czerwca 2014 r. uznał, że w sprawie w sprawie o udzielenie pozwolenia na budowę nie została zbadana kwestia "kumulacji promieniowania na tym samym sektorze", przez co decyzja pozwoleniu jako wadliwa i podlega usunięciu z obrotu.

W rozpoznawanej sprawie istotne jest zatem, że po wydaniu decyzji Wojewody [...] z 24 stycznia 2018 r., uchylającej decyzje Starosty [...] z 17 czerwca 2014 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę stacji bazowej oraz umarzającej postępowanie przed organem I instancji nadal w obiegu prawnym pozostawała decyzja PINB w B. z 9 kwietnia 2015 r. , którą udzielono pozwolenia na użytkowanie wolno stojącego masztu przedmiotowej stacji bazowej telefonii komórkowej. Dodać należy, że jak wynika z decyzji z 9 kwietnia 2015 r. powyższy maszt stanowi obiekt kat. XXIX , co oznacza - stosownie do treści art. 55 ust 1 pkt 1 lit. h) ustawy z 7. 07. 1994 r. Prawo budowlane - że przed przystąpieniem do jego użytkowania należało uzyskać decyzję o pozwoleniu na użytkowanie.

Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczeniu sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Podkreślić trzeba, że zastosowanie powołanego przepisu wymaga najpierw wykazania, że decyzja, którą zamierza się uchylić, pozostawała w pewnym związku z określonym, innym rozstrzygnięciem. Więź ta wyraża się zarazem w sekwencji działań prawnych, podjętych przez organy administracji publicznej, polegającej na tym, że treść konkretnej decyzji zależy od innej decyzji lub innego orzeczenia, bez których nie mogłaby być wydana. Jest to zatem związek konieczny, choć powinno się go przy tym ujmować szeroko, bez nadmiernego zacieśniania (por. wyrok WSA w Poznaniu z 1.12. 2011 r. sygn. Akt II SA/Po 953/11).

W ocenie Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie budzi wątpliwości, że decyzja o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego jakim jest maszt stacji bazowej telefonii komórkowej stanowi końcowy etap procesu inwestycyjno-budowlanego. Decyzja taka jest wydawana w oparciu o przepis art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego w zw. z art. 59a Prawa budowlanego (w wersjach obowiązujących w dniu wydania zaskarżonej decyzji jak i w dacie orzekania przez Sąd) po przeprowadzeniu kontroli obiektu budowlanego, podczas której organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza wykonanie budowy zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę. Podkreślić należy, że podczas takiej kontroli, która poprzedza wydanie decyzji W szczególności sprawdza się zgodność obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki lub terenu i projektem architektoniczno-budowlanym w zakresie charakterystycznych parametrów technicznych. (por. A. Gliniecki, Prawo budowlane komentarz , lex.). Stanowi o tym przepis art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli, o której mowa w art. 59a. Zgodnie zaś z treścią art. 59a ustawy organ nadzoru budowlanego przeprowadza, na wezwanie inwestora, obowiązkową kontrolę budowy w celu stwierdzenia prowadzenia jej zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę (ust. 1 ), Kontrola, o której mowa w ust. 1, obejmuje sprawdzenie: 1) zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki lub terenu; 2) zgodności obiektu budowlanego z projektem architektoniczno-budowlanym (ust. 2).

W tym miejscu należy wskazać, że skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela pogląd wyrażony w orzecznictwie i w doktrynie, zgodnie z którym uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę powoduje dla decyzji o pozwoleniu na użytkowanie konsekwencje wynikające z art. 145 §1 pkt 8 k.p.a. w zw. z art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego (por. wyrok NSA z 10.06.2011 r., sygn. akt II OSK 492/11).

Odnosząc powyższe do okoliczności rozpoznawanej sprawy trzeba mieć na uwadze, że pomiędzy prawomocnie i ostatecznie uchyloną decyzja o pozwoleniu na budowę przedmiotowej stacji wraz z masztem, a decyzją z 9 kwietnia 2015 r. o pozwoleniu na użytkowanie ww. masztu zachodzi powiązanie polegające na tym, ze decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i o udzieleniu pozwoleniu na budowę stanowi podstawę do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Jak wskazano wyżej decyzja z 9 kwietnia 2015 r. o pozwoleniu na użytkowanie została wydana po przeprowadzeniu obowiązkowej kontroli , o której mowa w art. 59 ust. 1 w zw. z art. 59a Prawa budowlanego, jak również wszystkich dokumentów wymaganych przepisami art. 57 Prawa budowlanego, przy czym normatywnym wzorcem dla oceny czy wieża została wykonana prawidłowo była decyzja o pozwoleniu na budowę z 17 czerwca 2014 r. wraz z zatwierdzonym przez nią projektem budowlanym. Wobec wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie w oparciu o wzorzec, który następnie został uznany prawomocnie i ostatecznie uznany za wydany w sposób wadliwy nie można się zgodzić ze stanowiskiem strony skarżącej, że decyzja z 9 kwietnia 2015 r. odpowiada prawu. Była ona bowiem powiązana z aktem prawnym, którego prawidłowość została skutecznie zakwestionowana decyzją Wojewody [...] 24 stycznia 2018 r. Ponieważ między decyzją o pozwoleniu na budowę, a decyzją o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowej wieży istniało omawiane wcześniej powiązanie, to naturalnie zmiana bądź uchylenie decyzji "podstawowej" ( w tym przypadku decyzji o pozwoleniu na budowę ) oddziałuje również na inną, wydaną w oparciu o nią decyzję. Organy administracji publicznej obu instancji prawidłowo uznały zatem, że w sprawie zakończonej wydaniem decyzji z 9 kwietnia 2015 r. zachodziła sytuacja do wznowienia postepowania w oparciu o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a.

Ponadto należy mieć na uwadze, że w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji brak było decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowej stacji bazowej telefonii komórkowej, a zatem nie było również podstaw do wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie przedmiotowej wieży gdyż podstawą wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie jest stwierdzenie wykonania budowy zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę. Zatem skoro pozwolenie na budowę zostało wyeliminowane z obrotu prawnego, to organ nie mógł dokonać sprawdzenia zgodności robót z tym pozwoleniem, z co za tym idzie nie mógł wydać decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi w ocenie Sądu w składzie rozstrzygającym w niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o należycie ustalony i w zasadzie nie kwestionowany stan faktyczny sprawy. Uzasadnienie decyzji zawiera prawidłowo sporządzone uzasadnienie faktyczne i prawne. Niezasadne są zatem zarzuty naruszenia norm z art. 7,77 § 1, 107 § 3 oraz art. 151 §1 pkt 2 k.p.a. Zarzut naruszenia art. 146 § 2 k.p.a. należy ocenić jako przedwczesny w sytuacji gdy zastosowanie przez organy rozwiązania przewidzianego w art 146 § 2 k.p.a. odnosi się do jedynie do aktualnych okoliczności sprawy tj. gdy na skutek wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę nie ma podstaw do wydania decyzji do udzielenia pozwolenia na użytkowanie przedmiotowej wieży przed zakończeniem postępowania w trybie art. 50-51 Prawa budowlanego, nie można również przesądzić wyników postępowania naprawczego. Chybione są także zarzuty naruszenia normy z art. 7 Konstytucji gdyż organy obu instancji działały w oparciu o obowiązujące prawo. Tym samym nie naruszyły również ogólnej zasady praworządności z art. 6 i 8 k.p.a.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na postawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.