Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 293/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 132, art. 135n ust. 4 pkt 2.
journal: Dz.U. 2007 nr 43 poz 277
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Starszy inspektor sądowy Jolanta Sikora, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi J. K. na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. Komendant Powiatowy Policji w R. wydał postanowienie nr [...] o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego przeciwko asp. szt. J. K. - asystentowi Zespołu Dochodzeniowo-Śledczego Wydziału Kryminalnego Komendy Powiatowej Policji w R. obwiniając go o popełnienie przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej określonej w art. 132 ust. 3 pkt 2 ustawy o Policji.

Niniejsze postępowanie zostało wszczęte po uwzględnieniu przez L. Komendanta Wojewódzkiego Policji postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. zażalenia radcy prawnego J. Z. reprezentującej K. W. na postanowienie nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w R. z dnia [...] r. o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego wobec asp. szt. J. K., w którym zarzucono m.in. dokonanie błędnej oceny zebranych w toku czynności wyjaśniających materiałów, podnosząc w szczególności fakt nieprawidłowego przeprowadzenia w dniu [...] r. oględzin miejsca przez J. K..

Uwzględniając, że materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawie był wystarczający do oceny okoliczności będących przedmiotem postępowania dyscyplinarnego, w dniu [...] r. rzecznik dyscyplinarny zapoznał obwinionego z uzupełnionymi aktami postępowania dyscyplinarnego, a następnie w dniu [...] r. rzecznik dyscyplinarny – na wniosek obwinionego - przesłuchał w charakterze świadka L. B. i na dzień [...] r. wyznaczył termin zapoznania obwinionego z uzupełnionymi materiałami postępowania dyscyplinarnego. Ten jednak - pomimo pełnienia służby - w wyznaczonym terminie i miejscu nie stawił się na wezwanie w celu zapoznania z uzupełnionymi materiałami postępowania dyscyplinarnego, jak również nie poinformował o przyczynach niestawiennictwa i nie przedłożył na tę okoliczność żadnego usprawiedliwienia.

Po przeprowadzeniu postępowania dyscyplinarnego orzeczeniem nr [...] z dnia [...] r. Komendant Powiatowy Policji w R. stwierdził winę obwinionego popełnienia przewinienia dyscyplinarnego i wymierzył karę dyscyplinarną nagany.

Pełnomocnik J. K. wniosła odwołanie od powyższego orzeczenia zarzucając mu:

1) obrazę prawa materialnego, tj. art. 132 ust. 3 pkt 2 ustawy o Policji w zw. z § 44 i 45 Wytycznych nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] r. w sprawie wykonywania czynności dochodzeniowo-śledczych przez policjantów poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że: czynnością konieczną przy dokonywaniu oględzin miejsca zdarzenia jest dokonywanie "wykopów", w sytuacji gdy obowiązujące przepisy w ogóle takiej konieczności nie przewidują, a nadto w niniejszej sprawie wszelkie istotne "elementy" miejsca poddawanego oględzinom były widoczne bez usuwania wierzchniej warstwy ziemi; wszelkie ujawnione "elementy" miejsca zdarzenia muszą zostać zawarte w treści "pisemnej" protokołu, w sytuacji gdy częścią składową protokołu jest załączana do niego dokumentacja fotograficzna, która w niniejszej sprawie obrazowała wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia sprawy elementy, a w konsekwencji uznanie winy obwinionego, w sytuacji gdy jego działania były zgodne z obowiązującymi przepisami oraz zleceniem wydanym przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w R., a zatem w żaden sposób nie naruszył dyscypliny służbowej.

Inne po rozpatrzeniu powyższego odwołania obrońcy – po powołaniu się na art. 132 ustawy o Policji - uznał, że nie zasługuje ono na uwzględnienie w zakresie winy. Wyjaśnił, że w niniejszym postępowaniu dyscyplinarnym J. K. zarzucono to, że w dniu [...] r. w K. nieprawidłowo przeprowadził na polecenie prokuratora w sprawie sygn. akt [...] oględziny nasypu ziemnego na działce M. W., poprzez odstąpienie od wykonania wykopów oraz nieujęcie w opisie przebiegu] oględzin faktu ujawnienia betonowych fragmentów znajdujących się pod warstwą ziemi. Istotą prowadzonego postępowania dyscyplinarnego było ustalenie przez przełożonego dyscyplinarnego umyślności bądź nieumyślności przewinienia dyscyplinarnego (naruszenie dyscypliny służbowej) związanego z wystąpieniem winy przy jego popełnieniu, jej formy, zamiaru (dolus directus, dolus eventualis) oraz postaci nieumyślności. Natomiast stopień winy nie może przesądzać o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego, a jedynie zgodnie z treścią art. 134h ust. 1 ustawy o Policji ma wpływ na wymiar kary. Następnie wskazał, że z materiałów postępowania dyscyplinarnego RPD-1/15 jednoznacznie wynika, że pismem z dnia [...] r. prokurator R. N.-P. polecił dokonać oględzin posesji należącej do M. W. ze szczególnym uwzględnieniem miejsca, gdzie wcześniej była tymczasowa droga dojazdowa na okoliczność w jakim stanie pozostawiono to miejsce, czy widać na nim ślady użytkowania w charakterze drogi oraz, czy widać betonową konstrukcję przysypaną ziemią, w toku oględzin należy dążyć do sprawdzenia, czy betonowa konstrukcja została rzeczywiście usunięta (wykonać dok. fotograficzną). Tym samym, oznaczało to dokonanie odkrywki ziemi. W toku postępowania dyscyplinarnego, przełożony dyscyplinarny ustalił w sposób kompletny stan faktyczny, co pozwoliło na przedstawienie obwinionemu zarzutu dyscyplinarnego.

Zachowanie obwinionego w inkryminowanej sytuacji było obiektywnie niewłaściwe, dla którego nie ma żadnego usprawiedliwienia. Jest bowiem oczywiste, że w tym przypadku ocenie z punktu widzenia naruszenia dyscypliny służbowej podlegało nieprawidłowe wykonanie czynności służbowej przez obwinionego.

Asp. szt. J. K. w protokole oględzin miejsca z dnia [...] r. z jednej strony stwierdził, że oględziny prowadzono przy dobrych warunkach atmosferycznych i ujemnej temperaturze otoczenia -5°C, a z drugiej strony przekonuje, że panujące warunki atmosferyczne spowodowały odstąpienie od wykonania wykopów.

W ocenie wyższego przełożonego dyscyplinarnego taka postawa doświadczonego policjanta zespołu dochodzeniowo-śledczego, co najmniej nie jest właściwa. P. ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną w sytuacji popełnienia przewinienia dyscyplinarnego umyślnie lub nieumyślnie, przy czym przewinienie to polegać może na działaniu lub zaniechaniu działania.

Pociągnięcie do odpowiedzialności dyscyplinarnej oraz rodzaj zastosowanej kary należy rozważać z uwzględnieniem zadań funkcjonariusza Policji. Zgodnie z celem stanowiska oraz zakresem zadań/obowiązków asp. szt. J. K. wynikających z karty opisu stanowiska pracy asystenta Wydziału Kryminalnego Komendy Powiatowej Policji w R., do zadań obwinionego należało między innymi prowadzenie postępowań przygotowawczych w formie śledztwa i dochodzenia oraz realizowanie poleceń sądu lub prokuratora wydawanych w zakresie postępowania karnego oraz innych organów, jeżeli tak stanowi ustawa określająca ich uprawnienia.

L. Komendant Wojewódzki Policji w dalszej części uzasadnienia przechodząc do analizy podniesionego zarzutu - obrazy prawa materialnego, tj. art. 132 ust. 3 pkt 2 ustawy o Policji w zw. z § 44 i 45 Wytycznych nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] r. w sprawie wykonywania czynności dochodzeniowo - śledczych przez policjantów - stwierdził, że kierując się ściśle literą prawa, to teoretycznie można byłoby nawet przyznać rację obrońcy obwinionego, że obowiązujące przepisy prawne nie przewidują wprost konieczności dokonywania "wykopów" podczas oględzin miejsca. Jednak z takim stanowiskiem się nie zgodził i uznał, że do każdego rodzaju wykonywanych czynności służbowych, także i oględzin miejsca należy dostosować właściwą i odpowiednią taktykę i metodę. Nie można z góry zakładać, że pewne działania nie będą miały miejsca, bo przepis prawa nie nakazuje ich stosowania. Polecenie prokuratora R. N.-P., było jasne i oczywiste, skoro nakazywało sprawdzenie, czy widać betonową konstrukcję przysypaną ziemią, oraz, czy betonowa konstrukcja została rzeczywiście usunięta.

Z kolei, odnosząc się do zarzutu, że wszelkie istotne "elementy" miejsca poddawanego oględzinom były widoczne bez usuwania wierzchniej warstwy ziemi, to w świetle analizy materiału dowodowego stwierdził należy, że nie jest zasadny i nie zasługuje na uwzględnienie.

Poza tym wyjaśnił, że oględziny miejsca - z wyjątkiem oględzin w przypadku podejrzenia przestępnego spowodowania śmierci - są czynnościami fakultatywnymi. Z przepisów Kodeksu postępowania karnego wynika, że obowiązkową formą dokumentowania przebiegu oraz wyników oględzin jest protokół. Natomiast w skład dokumentacji oględzinowej wchodzą, oprócz protokołu oględzin, także szkic miejsca zdarzenia, dokumentacja fotograficzna, zapis video z oględzin, a także niekiedy notatka urzędowa z analizy wyników oględzin. Wymienione materiały (dokumentacja) mają jednak tylko charakter uzupełniający. Wierne utrwalenie zastanego stanu faktycznego w protokole oględzin ma nie mniej istotne znaczenie, niż same czynności oględzinowe. Materiały ilustracyjne, jako stanowiące uzupełnienie protokołu oględzin, w praktyce z reguły wykonuje specjalista, rzadziej biegły, pod kontrolą tego organu. Z tego też względu duże znaczenie ma kontrola sprawowana przez prowadzącego oględziny, mająca na celu zapewnienie, aby materiały (dokumentacja) uzupełniające protokół oględzin były sporządzone we właściwej formie i nie zawierały sprzeczności, a w konsekwencji żeby w sumie składały się na pełną spójną całość.

Ponadto, wbrew podniesionemu przez pełnomocnika strony zarzutowi, należy przypomnieć, że asp. szt. J. K., w notatce służbowej z dnia [...] r. faktycznie przyznał się do tego, że w protokole oględzin, omyłkowo nie ujął zapisu dotyczącego ujawnionych w trakcie oględzin przy przepuście widocznych fragmentów betonowych płyt. Stwierdził, że kwestia ta została opisana w protokole przesłuchania w charakterze świadka w Prokuraturze Rejonowej w R..

Organ odwoławczy wskazał, że w tym miejscu powtórzyć należy, że stopień winy nie może przesądzać o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego, a jedynie zgodnie z treścią art. 134h ust. 1 ustawy o Policji ma wpływ na wymiar kary. Przy wymiarze kary dyscyplinarnej przełożony dyscyplinarny jest obowiązany wskazać wszystkie dyrektywy którymi się kierował ujęte w art. 134/7 ust. 1 ustawy o Policji.

Tymczasem przełożony dyscyplinarny nie dokonał szczegółowych rozważań w tym zakresie. Poza lakonicznym przytoczeniem powyższego przepisu, Komendant Powiatowy Policji w R. w zaskarżonym orzeczeniu nie omówił wszystkich dyrektyw wymiaru kary i nie wskazał, czym kierował się przy wymierzeniu kary dyscyplinarnej nagany. Uwzględnił jedynie rodzaj popełnionego przewinienia dyscyplinarnego (nieumyślne) polegające na nieprawidłowym wykonaniu czynności służbowej, okoliczności jego popełnienia (popełnienie przewinienia dyscyplinarnego podczas służby) oraz dotychczasowy przebieg jego służby, w tym uprzednią niekaralność. Natomiast nie wskazał postaci nieumyślności (lekkomyślność, czy niedbalstwo), skutków popełnionego przewinienia dyscyplinarnego, w tym następstw dla służby, rodzaju i stopnia naruszenia ciążących na obwinionym obowiązków, pobudek jego działania, oraz zachowania policjanta po zaistniałym zdarzeniu.

Dodatkowo wskazano na pewnego rodzaju niespójność uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia w zakresie wymiaru kary dyscyplinarnej. Mianowicie, skoro z jednej strony przełożony dyscyplinarny twierdzi, że przy wymiarze kary wziął także pod uwagę postawę policjanta po popełnieniu czynu, a w tym czasie dwukrotnie w czerwcu i lipcu 2015 r. wyróżnił obwinionego nagrodą motywacyjną w formie pieniężnej oraz podwyższeniem dodatku służbowego na czas określony, a z drugiej strony wymierza mu karę dyscyplinarną, to zdaniem wyższego przełożonego dyscyplinarnego wskazana powyżej dyrektywa wymiaru kary faktycznie została pominięta.

Uwzględniając charakter popełnionego przez asp. szt. J. K. przewinienia dyscyplinarnego, Inne uznał, że wobec braku obligatoryjnego wskazania i omówienia wszystkich dyrektyw wymiaru kary wynikających z treści art. 134h ust. 1 ustawy o Policji, wymierzona asp. szt. J. K. kara dyscyplinarna nagany, skutecznie nie może się ostać. Tak więc, w kontekście stwierdzonego zawinienia obwinionego w zakresie popełnienia przez niego zarzuconego mu czynu bez wskazania stopnia winy, utrzymanie w mocy zaskarżonego orzeczenia w zakresie wymierzonej obwinionemu kary dyscyplinarnej nagany nie jest możliwe.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności - na podstawie art. 135n ust. 4 pkt 2 wymienionej na wstępie ustawy – organ odwoławczy zaskarżone orzeczenie uchylił w części dotyczącej wymierzonej kary dyscyplinarnej nagany i w tym zakresie odstąpił od ukarania asp. szt. J. K..

J. K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższe Orzeczenie Nr [...] L. Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r. zarzucił zaskarżanej czynności naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.: art. 138 § 1 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy Orzeczenia Nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w R. z dnia [...]., w zakresie winy obwinionego i dokonanie jego zmiany jedynie w zakresie wymierzanej kary, mimo iż orzeczenie to w jego zasadniczej części wydane zostało z obrazą prawa materialnego. W szczególności wskazał na naruszenie art 132 ust. 3 pkt 2 w zw. z 7 44 i 45 Wytycznych nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...] r. w sprawie wykonywania czynności dochodzeniowo-śledczych przez policjantów, poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że czynnością konieczną przy dokonywaniu oględzin miejsca zdarzenia jest dokonywanie "wykopów", w sytuacji gdy obowiązujące przepisy w ogóle takiej konieczności nie przewidują, a nadto w niniejszej sprawie wszelkie istotne "elementy" miejsca poddawanego oględzinom były widoczne bez usuwania wierzchniej warstwy ziemi. Ponadto błędnie przyjęto, że wszelkie ujawnione "elementy" miejsca zdarzenia muszą zostać zawarte w części "przebieg oględzin", w sytuacji gdy częścią składową protokołu jest załączana do niego dokumentacja fotograficzna, która w niniejszej sprawie obrazowała wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia sprawy elementy.

W ocenie strony skarżącej wskazane powyżej uchybienia skutkowały uznaniem winy obwinionego, w sytuacji gdy jego działania były zgodne z obowiązującymi przepisami oraz zleceniem wydanym przez prokuratora Prokuratury Rejonowej w R. i w żaden sposób nie naruszyły dyscypliny służbowej.

Wskazując na powyższe zarzuty skarżący wniósł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego Orzeczenia w całości oraz na podstawie art. 135 p. p. s. a. zmianę Orzeczenia Nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w R. z dnia [...] poprzez uniewinnienie Obwinionego, a także o zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego na rzecz Obwinionego od Organu według norm prawem przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia [...]. o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U.Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Postępowanie dyscyplinarne wobec funkcjonariuszy Policji prowadzi się w oparciu o przepisy rozdziału 10 " Odpowiedzialność dyscyplinarna i karna policjantów" ustawy z dnia [...]. o Policji ( tekst jedn. Dz.U. z 2007 Nr 43 poz. 272 ze zm.). Zgodnie a art. 132 ust.1 cyt. Ustawy policjant odpowiada dyscyplinarnie za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej. Art. 132 ust.2 ustawy stanowi, że naruszenie dyscypliny służbowej stanowi czyn policjanta polegający na zawinionym przekroczeniu uprawnień lub niewykonaniu obowiązków wynikających z przepisów prawa lub rozkazów i poleceń wydanych przez przełożonych uprawnionych na podstawie przepisów.

Naruszeniem dyscypliny służbowej jest w szczególności zaniechanie czynności służbowej albo niewykonanie jej w sposób prawidłowy ( art. 132 ust.3 pkt 2) ustawy.

Kontroli legalności dokonanej przez sąd administracyjny podlega w badanej sprawie orzeczenie dyscyplinarne, którym uznano skarżącego policjanta winnym naruszenia dyscypliny służbowej w dniu [...]. w K. woj. lubelskiego przez nieprawidłowe przeprowadzenie na polecenie prokuratora w sprawie sygn.. akt [...] oględzin nasypu ziemnego na działce M. W. poprzez odstąpienie od wykonania wykopów oraz nieujęcie w opisie przebiegu oględzin faktu ujawnienia betonowych fragmentów znajdujących się pod warstwą ziemi t.j. przewinienia dyscyplinarnego określonego w art. 132 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia [...] roku o Policji.

W skardze do sądu administracyjnego skarżący podnosi zarzuty naruszenia przepisów postepowania , których istota sprowadza się do twierdzenia, że w sprawie nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie, niewłaściwe oceniono materiał dowodowy.

Skarżący błędnie wskazuje podstawy prawne tych zarzutów powołując się na przepisy Kodeksu postepowania administracyjnego. Należy podkreślić , że postępowanie dyscyplinarne w sprawach policjantów( podobnie innych funkcjonariuszy t.z.w. służb mundurowych) nie jest regulowane przepisami kpa i nie kończy się wydaniem decyzji administracyjnej. Jest to postępowanie o odmiennym charakterze niż regulowane w kpa, zmierzające do ustalenia podstaw odpowiedzialności dyscyplinarnej funkcjonariusza, a więc wykazujące bardziej związki z postępowaniem karnym. Postepowanie dyscyplinarne jest regulowane przepisami ustawy o Policji oraz w zakresie wyznaczonym przez odesłanie zawarte w art. 135p tej ustawy – niektórymi przepisami Kodeksu postępowania karnego.

Zdaniem Sądu niezasadny jest również zarzut obrazy przepisów prawa materialnego – art. 132 ust.3 pkt 2 ustawy o Policji w zw. Z § 44 i 45 wytycznych Komendanta Głównego Policji z dnia [...]. w sprawie wykonywania czynności dochodzeniowo – śledczych przez policjantów.

Inne rozpoznając odwołanie obwinionego wszechstronnie rozważył całokształt materiału dowodowego w kontekście treści polecenia prokuratora prowadzącego postępowanie przygotowawcze w sprawie [...] t.j. dokonania oględzin posesji ze szczególnym uwzględnieniem miejsca, gdzie wcześniej była tymczasowa droga dojazdowa na okoliczności w jakim stanie pozostawiono to miejsce, czy widać betonową konstrukcję posypaną ziemią. W tymże poleceniu służbowym podkreślono konieczność ustalenia; - czy widać betonową konstrukcję przysypaną ziemią, a także, że w toku oględzin należy dążyć do sprawdzenia czy betonowa konstrukcja została rzeczywiście usunięta z miejsca, gdzie była tymczasowo droga dojazdowa.

Organ II instancji podkreślił, że zgodnie z wytycznymi Nr [...] Komendanta Głównego Policji z dnia [...]. w sprawie wykonania czynności dochodzeniowo śledczych przez policjantów protokół oględzin musi być sporządzony bezpośrednio w trakcie danej czynności w obecności wszystkich osób uczestniczących w oględzinach a zasadnicza część protokołu powinna obejmować wyczerpujący opis istotnych dla wyjaśnienia sprawy ustaleń.

Podkreślenia wymaga, że toczące się postępowanie przygotowawcze zostało wszczęte w kierunku art. 90 ustawy z dnia [...] – Prawo budowlane dokonanie samowoli budowlanej poprzez nawiezienie ziemi na betonową konstrukcję drogi dojazdowej.

Inne podkreślił ponadto, że J. K. faktycznie przyznał się do tego, że w protokole oględzin omyłkowo nie ujął zapisu dotyczącego ujawnionych w trakcie oględzin widocznych fragmentów betonowych płyt.

Wbrew twierdzeniom skarżącego popełnione przezeń przewinienie dyscyplinarne miało charakter zawiniony, ocenie z punktu widzenia naruszenia dyscypliny służbowej polegało nieprawidłowe wykonanie czynności służbowych przez J. [...]. Pociągnięcie do odpowiedzialności dyscyplinarnej oraz rodzaj zastosowanej kary prawidłowo rozważono z uwzględnieniem zadań funkcjonariusza Policji. Zgodnie bowiem z celem stanowiska pracy asystenta Wydziału Kryminalnego Komendy Powiatowej w R. do zadań obwinionego należało między innymi prowadzenie postępowań przygotowawczych w formie śledztwa i dochodzenia oraz realizowania poleceń sądu i prokuratora wydawanych w zakresie postępowania karnego oraz innych organów, jeżeli tak stanowi ustawa określająca ich uprawnienia.

Należy podzielić w tym miejscu stanowisko Inne, że stopień winy nie może przesądzać o popełnieniu przewinienia dyscyplinarnego, a jedynie zgodnie a treścią art. 134 h ust. 1 ustawy o Policji ma wpływ na wymiar kary.

Godzi się przy tym zauważyć, że Komendant Wojewódzki Policji wobec braku obligatoryjnego wskazania w omówieniu dyrektyw wymierzenia kary, oraz wskazania stopnia winy obwinionego odstąpił od wymierzenia kary J. [...].

Sąd Administracyjny nie jest przy rozpoznawaniu sprawy związany ani zarzutami skargi ani powołaną w nich podstawą prawną, co oznacza, że ma obowiązek dokonać kompleksowej oceny zaskarżonej decyzji również w zakresie ewentualnych wad prawnych nie wskazanych przez skarżącego ( art. 134 § 1 ustawy z dnia [...]. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012r. poz. 270).

Wychodząc poza granice wyznaczone argumentami skargi Sąd nie znalazł w zaskarżonym orzeczeniu dyscyplinarnym takich wad, które skutkowałyby koniecznością jego uchylenia.

Mając powyższe na uwadze Sąd skargę oddalił na postawie art. 151 8ustawy z dnia [...] r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).