Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 170/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2017-11-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Orzeczono o odmowie przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: ART. 250, ART. 258 PAR. 2 PKT 8.
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Anna Ambroziak po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M.P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi W.W. na decyzje Dyrektora Izby Celnej (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej) z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego, określenia kwoty cła postanawia: przyznać od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie) na rzecz adwokata M.P. z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postaci sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych) wraz z należnym od tej kwoty podatkiem od towarów i usług w kwocie 165,60 zł (sto sześćdziesiąt pięć zł 60/100 gr), WSA/post.1- sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Na rozprawie w dniu 21 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowił połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy o sygn. akt I SA/Ol 170/17, I SA/Ol 171/17, I SA/Ol 172/17, I SA/Ol 173/17, I SA/Ol 174/17 i I SA/Ol 175/17 a następnie wyrokiem z dnia 21 czerwca 2017 r. oddalił skargi skarżącego W.W., na sześć decyzji Dyrektora Izby Celnej (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej) z dnia "[...]" w przedmiocie stwierdzenia powstania długu celnego, określenia kwoty cła.

W związku z przyznanym skarżącemu w ramach prawa pomocy pełnomocnikiem z urzędu, Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata M.P. (k. 89 akt sąd.) na pełnomocnika skarżącego.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy, pełnomocnik z urzędu wniósł do Sądu, opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku Sądu oraz wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej "P.p.s.a.") do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu (...) za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków.

Zgodnie z art. 250 § 1 P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Na mocy § 2 art. 250 P.p.s.a. w uzasadnionych przypadkach, sąd może obniżyć wynagrodzenie, o których mowa w § 1.

W rozpoznawanej sprawie szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obowiązujące rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 03 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714), które zgodnie z § 24 tego rozporządzenia weszło w życie z dniem 2 listopada 2016 r.

W myśl przepisu §2 rozporządzenia z 2016r. koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:

1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz

2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata ustanowionego z urzędu.

W myśl § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy i wysokości 150 % opłat określonych w rozdziałach 2-4 (ust. 2).

W myśl zaś § 4 ust. 3 rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.

Pełnomocnik w ramach czynności pomocy prawnej objętej wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku tut. Sądu oddalającego skargi na sześć decyzji Dyrektora Izby Celnej, zatem ta czynność była czynnością wykonaną w postępowaniu międzyinstancyjnym w niniejszej sprawie przez tego wyznaczonego z urzędu pełnomocnika, przewidzianą w rozporządzeniu, za którą przyznaje się wynagrodzenie.

Zgodnie z treścią § 21 ust. 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Opłata, o której mowa w pkt 1 dotycząca postępowania przed sądem administracyjnym w I instancji, do którego nawiązuje § 21 ust. 1 pkt 2 lit "b" rozporządzenia, wynosi w przedmiotowej sprawie zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit "a" - 60 zł.

W rozpatrywanym przypadku ww. opłata ( nie mniejsza niż 120 zł) winna wynosić sześciokrotność wskazanej wyżej kwoty, tj. 720 zł. (6* 120 zł). Należy bowiem podkreślić, że na rozprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie działając na podstawie art. 111 § 2 p.p.s.a. połączył do wspólnego rozstrzygnięcia sześć oddzielnych spraw zainicjowanych skargami wniesionymi przez W.W. Połączenie oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia nie oznacza, że takie połączenie tworzy z tych spraw jedną, nową sprawę, nie pozbawia bowiem połączonych spraw ich odrębności oraz nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal samodzielnymi sprawami. Oznacza to, że w każdej z tych spraw należne byłoby wynagrodzenie dla pełnomocnika. W sytuacji zatem, gdy wyrokiem z dnia 21 czerwca 2017 r. rozstrzygnięto sprawy połączone na podstawie art. 111 § 2 ww. ustawy, pełnomocnik skarżącego udzielił pomocy prawnej w każdej z sześciu połączonych spraw. Dlatego też pełnomocnikowi skarżącego należało się wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w każdej z łącznie rozpoznanych i rozstrzygniętych spraw.

W ocenie referendarza sądowego przedmiotowa kwota jest adekwatna do udziału pełnomocnika w postępowaniach po wzięciu pod uwagę niezbędnego nakładu pracy pełnomocnika, a także charakteru przedmiotowych spraw (stopnia ich zawiłości).

Wskazaną powyżej opłatę należną, należało podwyższyć o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (obecnie 23 %) tj. o kwotę 165,60 zł.

Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 2 lit "b" i pkt 1 lit "a" oraz § 4 ust. 2, 3 rozporządzenia, orzeczono, jak w postanowieniu.