Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 1176/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2012-02-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania
Powołane przepisy: article: art. 257
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 lutego 2012 r. wniosku B.W. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia, decyzji ostatecznej w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. postanawia: pozostawić wniosek bez rozpoznania.


UZASADNIENIE

Skargą z dnia 3 listopada 2011r. B.W. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia, decyzji ostatecznej w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. W przedmiotowej skardze zawarto wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 grudnia 2011 r. przesłano skarżącej urzędowy formularz "PPF", celem jego wypełniania i przesłania

do Sądu, w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Wyżej wskazana przesyłka została zawrócona przez Urząd Pocztowy

do tutejszego Sądu z adnotacją "nie podjęto w terminie". Wobec czego zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału dnia 2 stycznia 2012 r., na podstawie art.73 §4 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uznano ją za skutecznie doręczoną z dniem 27 grudnia 2011 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych przedmiotowego wniosku upływał skarżącej z dniem 3 stycznia 2012 r.

Pomimo upływu tego terminu skarżąca nie uzupełniła braków wniosku.

Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 9 stycznia 2012 r., na podstawie art. 257 p.p.s.a., pozostawiono wniosek B.W. o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania.

Na powyższe zarządzenie skarżąca, w ustawowym terminie, wniosła sprzeciw, w którego uzasadnieniu wskazała, że nie odebrała pisma zawierającego wezwanie

do uzupełnienia braków formalnych wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, jednakże zaniechanie to było niezawinione, bowiem pomiędzy 12 grudnia 2011 r.

a 2 stycznia 2012 r., wraz z zamieszkującym z nią pod tym samym adresem małżonkiem, przebywała poza granicami kraju.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z regulacją art. 260 p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który

nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

W myśl art. 252 § 2 tej ustawy wniosek o przyznania prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast z art. 257 p.p.s.a. wynika, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

W niniejszej sprawie wniosek B.W. o zwolnienie od kosztów sądowych (zawarty w skardze do Sądu) pozostawiony został zarządzeniem Referendarza sądowego z 9 stycznia 2012 r., bez rozpoznania, z uwagi na niezłożenie, mimo wezwania przez Sąd, wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na urzędowym, obowiązującym w procedurze sądowoadministracyjnej formularzu oznaczonym symbolem "PPF". Przedmiotowy formularz nie został przedłożony również z wniesionym sprzeciwem.

Powyższe uniemożliwiło Sądowi merytoryczne rozpatrzenie wniosku, co w konsekwencji pociąga za sobą realizację wskazanego rygoru, czyli pozostawienia wniosku bez rozpoznania, o czym stanowi art. 257 p.p.s.a.

Jednocześnie zaznaczyć należy, że na podstawie art. 243 §1 powyższej ustawy, w toku postępowania wniosek o przyznanie prawa pomocy może być złożony

w każdym czasie, aż do zakończenia postępowania prawomocnym wyrokiem.

Zatem strona, pomimo treści niniejszego postanowienia, nie traci ostatecznie uprawnienia do złożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wzór tego wniosku określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.

w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku

o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. nr 227, poz. 2245).

Formularze wniosku są min. dostępne na stronach internetowych wojewódzkich

sądów administracyjnych, jak również na stronie internetowej Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.gov.pl).

Mając na uwadze powyższe, w związku z nieprzedłożeniem przez skarżącą urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd na podstawie art.257 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.