Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SAB/Gl 133/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono bezczynność organu  - art.149 par.1a ustawy - PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 3, art. 149 par. 1, art. 161, art. 201,
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax, Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik (spr.), Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant Specjalista Magdalena Nowacka-Brzeźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2018 r. sprawy ze skargi A Spółka z o. o. w Warszawie na bezczynność Rejonowego Przedsiębiorstwa A w T. S.A. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; 2) stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3) umarza postępowanie w pozostałym zakresie, 4) zasądza od Rejonowego Przedsiębiorstwa A w T. S.A. na rzecz strony skarżącej kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skardze na bezczynność Prezesa A S.A. w T. , w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] r. o udostępnienie informacji publicznej, B sp. z o.o. z siedzibą w W. reprezentowany przez pełnomocnika , działając na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 8 w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 4, art. 50 ust. 1 i art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniósł o zobowiązanie organu do udzielenia informacji publicznej zgodnie z żądaniem skarżącego w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi odpisu wyroku i wymierzenie grzywny na podstawie art. 149 w/w ustawy.

Jednocześnie też skarżący stwierdził, że "na podstawie art. 57 § 1 pkt 3 PPSA, zaskarżonej decyzji zarzuca naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 1764)".

W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, że [...] r. skarżący zwrócił się z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej w przedmiocie funkcjonowania C przy ul. [...] w T. , tj:

1) terminu rozpoczęcia przez Skarżącego poboru wody ze studni [...] stanowiącej część składową C przy ul. [...] w T. celem odsprzedaży jej innym podmiotom;

2) terminu od kiedy parametry pobieranej wody osiągnęły parametry rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi;

3) wprowadzenia modyfikacji w C poprawiających parametry pobieranej wody.

Skarżący wskazał, że do dnia złożenia skargi organ nie udostępnił wnioskowanych informacji, nie poinformował skarżącego o wydłużeniu terminu rozpoznania wniosku, jak również nie wydał decyzji w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Jedynie pismem z 5 lutego 2018 r. wezwał skarżącego do wykazania interesu prawnego w sprawie, z uwagi na rzekomy brak publicznego charakteru żądanych informacji, z czym jednak skarżący nie zgadza się uznając, że byłoby to wyłącznie możliwe w odniesieniu do informacji przetworzonej, którego to statusu żądane informacje nie posiadają.

Strona skarżąca podniosła, że żądane informacje w sposób bezpośredni dotyczą sposobu wydatkowania przez A S.A. środków publicznych i efektywności realizowanych przez A S.A. przedsięwzięć inwestycyjnych, maja zatem bezspornie charakter informacji publicznej, a adresat wniosku jest podmiotem zobowiązanym do jej udzielenia.

W odpowiedzi na skargę sporządzonej przez pełnomocnika organu wniesiono o umorzenie postępowania w sprawie w związku z wydaniem w sprawie decyzji odmawiającej skarżącemu dostępu do wnioskowanej informacji i niewykazaniem przez wnioskodawcę interesu prawnego do żądania sprecyzowanych we wniosku informacji.

W dniu 14 czerwca 2018r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo skarżącego zawierającego wniosek o umorzenie postępowania i zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego umotywowany faktem wydania przez organ, w dniu [...] r. decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

W aktach sprawy przedstawionych Sądowi wraz ze skargą znajduje się wniosek z dnia [...] r., w którym B sp. z o.o. z siedzibą w W. zwróciła się o udzielenie informacji publicznej, opisanej w skardze, do A SA w T. (A S.A.).

W odpowiedzi na wniosek A S.A. wezwało B sp. z o.o. do wykazania interesu publicznego, a także odesłało do dotychczasowo prowadzonej pomiędzy stronami korespondencji.

Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach wiadome jest nadto z urzędu, że w dniu [...] r. wydana została przez A S.A. decyzja nr [...] odmawiająca stronie skarżącej udzielenia wnioskowanej informacji publicznej. Skarga na decyzję została odrzucona postanowieniem tut. Sądu z dnia 27 września 2018r. sygn. akt IV SA/Gl 751/18.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz.1302), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a) P.p.s.a. Oznacza to, że w sprawach, w których wydawane są decyzje oraz postanowienia, jak też w sprawach, w których wydawane są inne akty z zakresu administracji publicznej albo podejmowane czynności materialnotechniczne - możliwe jest zaskarżenie braku właściwego działania organu administracji. Uwzględnienie skargi w tym przypadku, w myśl art. 149 P.p.s.a., nakazuje sądowi administracyjnemu zobowiązanie organu do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, a nadto rozstrzygnięcia kwestii, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ocena, co do bezczynności organu dokonana być musi na gruncie właściwego dla załatwienia sprawy prawa materialnego, gdyż ono rozstrzyga o legitymacji organu i wynikających z nich uprawnieniach i obowiązkach.

W kontrolowanej sprawie stan prawny ma oparcie w regulacji zawartej w ustawie z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U z. 2016 r. poz.1764 - zwanej dalej u.d.i.p.), co skutkuje przyjęciem właściwości sądów administracyjnych w świetle art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Kwestia, czy adresat wniosku o udostępnienie informacji był podmiotem zobowiązanym w świetle u.d.i.p nie była sporna. Również, z tego punktu widzenia, nie budzi wątpliwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego żądanie domagającego się udzielenia informacji podmiotu. Informacje zawarte we wniosku skarżącego mieściły się w obszarze ustawy o dostępie do informacji publicznej. Prawo do informacji publicznej, o czym stanowi art. 3 ust. 1 pkt 1 ab initio u.d.i.p. obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, którą stanowi najogólniej rzecz biorąc każda informacja o sprawach publicznych (art. 1 ust. 1 w/w ustawy), a więc bezspornie również informacja o sposobie i terminie wykonania działań statutowych przedsiębiorstwa wodociągów i kanalizacji.

Jako niesporne uznać należy również, że w dniu wyrokowania sprawa została załatwiona w sposób przewidziany ustawą o dostępie do informacji publicznej, a to poprzez wydanie decyzji odmownej w trybie jej art. 16 ust. 1.

W przypadku, gdy organ załatwi sprawę po myśli właściwych przepisów w czasie pomiędzy wniesieniem skargi a wydaniem przez sąd administracyjny wyroku, powinien znaleźć zastosowanie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 26 listopada 2008 r. (sygn. akt I OPS 6/08 LEX nr 463487 publ. Internetowa Baza Orzeczeń NSA) stwierdzając, iż przepis art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a ma zastosowanie, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a tej ustawy – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. Zgodnie z wymienionym w cytowanej uchwale przepisem art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w sytuacji, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe z przyczyn innych niż wymienione w pkt 1 i 2 tego przepisu.

Z przedstawionego wyżej powodu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach - na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. - postanowił umorzyć postępowanie.

Odnosząc się do kwestii, czy w niniejszej sprawie doszło do rażącego naruszenia prawa ze względu na zwłokę w udostępnieniu żądanej informacji publicznej przez podmiot do tego zobowiązany, Sąd uznał, że naruszenie prawa w tym zakresie nie miało charakteru rażącego.

W orzecznictwie akcentuje się, że rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Podkreśla się także, że dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi być znaczne i niezaprzeczalne. Rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia (vide: wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12; postanowienie NSA z dnia 27 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 468/13 oraz wyroki WSA: we Wrocławiu z dnia 10 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SAB/Wr 14/14; w Poznaniu z dnia 11 października 2013 r., sygn. akt II SAB/Po 69/13; w Poznaniu z dnia 11 marca 2015 r., sygn. akt IV SAB/Po 19/15).

Z wyjaśnień organu wynika jednoznacznie, że do opóźnienia w załatwieniu sprawy doszło nie ze złej woli adresata wniosku lecz wskutek zakwalifikowania wnioskowanych informacji jako informacji przetworzonej i braku reakcji ze strony wnioskodawcy na wezwanie do wykazania ustawowej przesłanki umożliwiającej zrealizowanie żądania.

W związku z tym Sąd, na podstawie art. 149 § 1 zd. drugie P.p.s.a., orzekł jak sentencji wyroku. Zasadne było nadto zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania stosownie do art. 201 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 przywołanej ustawy.