Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2302/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 3, art. 232 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 października 2019 r. sprawy ze skargi M. G. i M. G. na zarządzenie pokontrolne [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] przedmiocie wymagań z zakresu ochrony środowiska postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić na rzecz M. G. i M. G. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 19 września 2019 r. M. G. i M. G., prowadzący działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej – [...] s.c., zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie egzemplarza skargi podpisanego przez obydwóch Skarżących bądź podpisanie w gmachu Sądu przez obydwóch Skarżących egzemplarza skargi znajdującego się w aktach sprawy oraz podanie numerów PESEL – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skargę należało odrzucić.

Postępowanie sądowoadministracyjne może się toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi. Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza więc analiza wymogów jej dopuszczalności.

Zgodnie zaś z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast jednym z wymogów każdego pisma w postępowaniu sądowym jest m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).

Skarga złożona przez M. G. i M. G. nie zawierała ich podpisów, w związku z czym Skarżący zostali wezwani do uzupełnienia tego braku oraz pouczeni o skutkach jego nieusunięcia w przewidzianym prawem terminie. W odpowiedzi na to wezwanie, pełnomocnik Skarżących podał ich numery PESEL oraz nadesłał egzemplarz skargi opatrzony kserokopią podpisu M. G. oraz własnoręcznym podpisem M. G. W ocenie Sądy, nie czyni to jednak zadość wezwaniu.

Istotne znaczenie ma przy tym fakt, że przedmiotem zaskarżenia uczyniono zarządzenie pokontrolne wydane wobec przedsiębiorców związanych umową spółki cywilnej. Spółka cywilna jest stosunkiem prawnym powstałym na podstawie umowy, przez którą jej strony, czyli wspólnicy, zobowiązują się do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego. W orzecznictwie natomiast utrwalony jest pogląd, że spółka cywilna nie ma zdolności sądowej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dlatego jako strona tego postępowania występować mogą jedynie wspólnicy związani umową spółki cywilnej. Wobec tego zauważyć należy, że zgodnie z przepisami regulującymi umowę spółki, tj. art. 860-875 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, każdy ze wspólników spółki cywilnej jest jednocześnie uprawniony, jak i zobowiązany do prowadzenia spraw spółki. Przy czym przepisy Kodeksu cywilnego rozróżniają "prowadzenie spraw spółki" oraz "reprezentowanie spółki" (por. art. 865 i art. 866). Prowadzenie spraw spółki odnosi się do dziedziny stosunków wewnętrznych oraz zarządzania jej sprawami w tym zakresie, a reprezentowanie spółki obejmuje problematykę składania i przyjmowania oświadczeń woli w sprawach prawno-majątkowych w dziedzinie stosunków zewnętrznych. Uprawnienia te pozostają ze sobą w ścisłym związku, ponieważ o ile umowa lub uchwała wspólników inaczej tego nie normuje, to zakres umocowania do reprezentowania spółki uzależniony jest od zakresu uprawnień wspólnika do prowadzenia jej spraw. Bez podjęcia uprzedniej uchwały przez wszystkich wspólników każdy z nich może jednak prowadzić sprawy, które nie przekraczają zwykłych czynności spółki oraz wykonać czynność nagłą, której zaniechanie mogłoby narazić spółkę na niepowetowane straty (por. art. 865 § 2 i 3 k.c.). A contrario, jeżeli sprawa przekracza zwykły zarząd dla dokonania czynności konieczna jest zgoda wszystkich wspólników.

W ocenie Sądu, prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego jest czynnością przekraczającą zwykły zarząd sprawami spółki cywilnej. Prawidłowe wniesienie skargi, która dotyczy działalności gospodarczej wspólników związanych umową spółki cywilnej, obwarowane było zatem opatrzenia jej właściwymi podpisami wspólników. Z tego względu, przy braku określenia w umowie lub uchwale spółki, że może być ona w tych sprawach reprezentowana przez jednego wspólnika, skarga winna była być podpisana przez wszystkich wspólników. Możliwość nadania sprawie dalszego biegu uwarunkowana była zatem opatrzeniem skargi własnoręcznymi podpisami obydwu wspólników spółki. Natomiast w miejscu podpisu M. G. na nadesłanym egzemplarzu skargi widnieje tylko wyraźne mechaniczne powielenie jego podpisu (tzw. fascimile). Nie można więc uznać, że skarga została prawidłowo podpisana. Tym samym skarga, mimo wezwania Sądu, wciąż obarczona jest brakiem formalnym.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.