Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 289/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-04-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: Art. 86 par. 1 i art. 87 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku I. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w dniu 11 kwietnia 2013 r. w sprawie ze skargi I. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 21 lutego 2012 r. znak: [...] w przedmiocie zarzutów wobec tytułu wykonawczego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia 21 lutego 2012r. znak: [...] utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2012r. znak: [...], [...], [...] oraz [...] o uznaniu zarzutów skarżącej wobec tytułów wykonawczych za bezpodstawne.

Postanowienie WIS zostało doręczone I. K. 29 lutego 2012r. Postanowienie zawierało pouczenie o terminie i sposobie jego zaskarżenia do sądu administracyjnego.

W dniu 21 lutego 2013r. I. K. wraz ze skargą na ww. postanowienie WIS złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu podała, że była przekonana, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozpatrując skargę na postanowienie WIS z dnia [...] 2012r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia, zbada także zgodność z prawem postanowienia WIS z dnia 21 lutego 2012r. o uznaniu zarzutów skarżącej wobec tytułów wykonawczych za bezpodstawne. I. K. podniosła, że w dniu 14 lutego 2013r. WSA w Krakowie oddalił jej skargę na postanowienie w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia, nie badając postanowienia WIS z dnia 21 lutego 2012r. o uznaniu zarzutów skarżącej wobec tytułów wykonawczych za bezpodstawne. Skarżąca podkreśliła, że nie zajmuje się zawodowo prawem i dlatego nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na postanowienie WIS z dnia 21 lutego 2012r.

WIS wniósł o wydanie postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi, wskazując, że zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 ppsa wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 ppsa, ponieważ w dniu ogłoszenia wyroku WSA w Krakowie z dnia 14 lutego 2013r. sygn. akt III SA/Kr 460/12 skarżąca dowiedziała się, że uchybiła terminu do wniesienia skargi na postanowienie WIS z dnia 21 lutego 2012r. Zatem złożenie w dniu 21 lutego 2013r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nastąpiło w terminie określonym w art. 87 § 1 ppsa. Dlatego przedmiotowy wniosek podlega merytorycznemu rozpoznaniu.

W ocenie Sądu wniosek I. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie jest zasadny.

Należy podkreślić, że "Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu." (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 11 kwietnia 2008r. sygn. akt l OZ 246/08, Lex Omega nr 479292). Ponadto, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, "Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku" (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. akt II OSK 479/07, Lex Omega nr 344099).

Z treści przedmiotowego wniosku o przywrócenie terminu wynika, że uchybienie terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie było wynikiem błędnego przyjęcia, że zaskarżenie postanowienia o nałożeniu grzywny celem przymuszenia spowoduje kontrolę zgodności z prawem postanowienia o uznaniu za niezasadne zarzutów wobec tytułu wykonawczego. Podkreślić trzeba jednak, że to drugie postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jego zaskarżenia do sądu administracyjnego i gdyby skarżąca zastosowała się do tego pouczenia, nie doszłoby do uchybienia terminu do wniesienia skargi. Skoro zaś I. K. nie postąpiła zgodnie z pouczeniem zawartym w postanowieniu WIS, to ponosi ona winę w uchybieniu terminu. Powoływanie się przez skarżącą na brak fachowej wiedzy prawniczej nie jest zasadny, ponieważ pouczenie zawarte w zaskarżonym postanowieniu było sformułowane jasno i jednoznacznie, a więc prawidłowe jego odczytanie nie wymagało dysponowania wiedzą prawniczą, lecz jedynie dochowania zwykłej staranności wymaganej od osoby biorącej udział w postępowaniu administracyjnym.

Biorąc pod uwagę okoliczności rozpatrywanej sprawy oraz przedstawione wyżej zasady dotyczące kwestii przywracania uchybionego terminu, Sąd uznał, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło z winy skarżącej, ponieważ została ona prawidłowo pouczona o sposobie i terminie zaskarżenia postanowienia i nie zastosowała się do tego pouczenia. W związku z tym należało odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ppsa.