Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 742/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2006-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 51 ust.1 pkt 4, art..51 ust. 1 pkt 3, art. 5 ust. 1 pkt 9
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Bryk Sędziowie NSA Małgorzata Wolska WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Protokolant: sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA/Rz 742/05

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał inwestorowi W. S. sporządzenie i przedstawienie projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót przy budowie budynku mieszkalnego na działce nr ew. 187/2 w miejscowości O. do 30 lipca 2005 r., a to:

– odsunięcie dolnego odcinka skarpy od istniejącego ogrodzenia pomiędzy działkami 178 i 187/2 na odległość 4 m i zabezpieczenie skarpy przed usuwaniem się gruntu płytami typu "jumbo",

– zabezpieczenie przed spływem wód opadowych na działkę nr 178 poprzez ułożenie korytek betonowych na gruncie i odprowadzenie wód opadowych do dołu chłonnego na własnej działce.

Jako podstawę prawną powołał przepis art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz. U. Nr 207, z 2003, poz. 2016/.

W uzasadnieniu naprowadził, iż postanowieniem z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...] wstrzymał roboty budowlane przy budynku mieszkalnym, ponieważ stwierdzono, iż inwestor odstąpił istotnie od zatwierdzonego projektu budowlanego będącego integralną częścią pozwolenia na budowę.

Ustalono, iż w objętym projektem budynku mieszkalnym wykonana została piwnica, chociaż projekt tego nie przewidywał, poza tym projekt zagospodarowania działki nr ew. 187/2 nie przewidywał wykonania skarpy od strony działki nr ew. 178 w wysokości 2,80 m, który przylega do ogrodzenia na działce sąsiedniej powodując spływanie topniejącego śniegu i wód opadowych.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury /§ 29/ z dnia 12 kwietnia 2002 r. o warunkach technicznych jakim powinny odpowiadać budynki /.../ "dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych jest zabronione".

W odwołaniu od tej decyzji skarżący podkreślił, iż budując dom spełnił wszystkie wymogi wynikające z pozwolenia na budowę oraz projektu zagospodarowania działki.

Budynek został zlokalizowany zgodnie z planem, a ze względu na fakt, iż na działce tej był spadek przed rozpoczęciem budowy, zmuszony był wyrównać teren wokół budynku.

Nakazanie mu zabezpieczenia skarpy poza warunkami pozwolenia na budowę jest naruszeniem przepisów prawa budowlanego. Jego zdaniem nikt nie wykazał na ile przedmiotowa budowa przyczynia się do zawilgocenia budynku na działce sąsiedniej.

Po rozpoznaniu odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy prawo budowlane uchylił zaskarżoną decyzję w całości i nakazał W. S. sporządzenie i przedstawienie w terminie do 30 września 2005 r. projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego na działce nr ew. 187/2 w O. z uwzględnieniem zmian w ukształtowaniu terenu działki oraz wykonanie w zakreślonym terminie:

– rozbiórki części samowolnie wykonanego nasypu gruntowego wzdłuż istniejącego ogrodzenia między działkami nr ew. 178 i 187/2 w taki sposób, aby odsunąć skarpę nasypu u jej podstawy na odległość co najmniej 2 m od ogrodzenia,

– ukształtowanie skarpy pod kątem nachylenia nie przekraczającym 35º od poziomu terenu lub jej zabezpieczenie przed usuwaniem się gruntu płytami typu "jumbo",

– zabezpieczenie terenu działki nr ew. 187/2 przed spływem z niej wód opadowych na działkę nr 178 poprzez ułożenie korytek betonowych wzdłuż podstawy skarpy w odległości 1 m od ogrodzenia i odprowadzenie wód opadowych do studzienki chłonnej wykonanej na własnej działce.

Rozpatrując przedmiotową sprawę w trybie odwoławczym w celu wyjaśnienia wszystkich wątpliwości co do zakresu i charakteru odstępstw od pozwolenia na budowę przeprowadzono w obecności skarżącego rozprawę administracyjną wraz z oględzinami.

Ustalenia dokonane podczas rozprawy nie potwierdziły wysokości skarpy spornego nasypu ustalonej przez organ I instancji na 2,80 m. Ustalono, iż jest to wysokość 1,85 – 2,05 m przy niewielkiej odległości od ściany budynku sąsiedzkiego oraz konsekwencje tego usytuowania.

Podnoszony przez inwestora brak ekspertyz w tej sprawie nie zasługuje na uwagę, ponieważ art. 81c ust. 2 prawa budowlanego nakłada taki obowiązek na właściciela /tu p. K./ tylko w razie wystąpienia uzasadnionych wątpliwości. Tutaj jest sprawa oczywista i nie ma podstawy narażania właściciela działki sąsiedniej na koszty.

Decyzję tą zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie inwestor wnosząc o jej uchylenie. W motywach skargi naprowadził, iż należało powołać biegłych, którzy by ustalili jakich zmian dokonał inwestor. Uważa, że sytuacja nie uległa zmianie na tej działce od chwili, gdy ją zakupił.

W odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż przesłuchani w sprawie świadkowie potwierdzają jednogłośnie, iż inwestor zmienił nachylenie terenu i usypał skarpę. Potwierdził to uprzedni właściciel działki objętej inwestycją.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wywodząc jak w uzasadnieniu decyzji objętej skargą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Bezspornym jest, iż skarżący W. S. uzyskał pozwolenie na budowę na działce nr ew. 187/2 wg załączonego projektu budowy. Integralną część zatwierdzonego projektu budowlanego stanowi zatwierdzony plan zagospodarowania przestrzennego, który zawiera rzędne wysokościowe terenu świadczące o naturalnym spadku terenu działki w kierunku północno-wschodnim.

Zaś wg planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ogrodzenia pomiędzy działkami nr ew. 178 i 187/2 na mapie brak jest skarpy.

Uwidocznione w projekcie rzędne poziomu posadowienia posadzki parteru budynku dostosowane zostały do rzędnych terenu uwidocznionych na mapie i określono je na poziomie 430,6 m n.p.m., tj. około 40 cm wyższym niż poziom otaczającego terenu.

Potwierdził to słuchany w sprawie autor projektu.

Z ustaleń wynika, że faktycznie wykonany poziom posadzki parteru znajduje się na wysokości rynny budynku sąsiedniego, co dowodzi, iż odstępstwo od zatwierdzonego projektu odpowiada w przybliżeniu jednej kondygnacji budynku. Zatem zaistniały w przedmiotowej sprawie zakres i charakter istotnych odstępstw od warunków pozwolenia na budowę i zatwierdzonego projektu obligował organ do podjęcia działań w oparciu o przepis art. 51 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego.

Ze względu również na uwarunkowania zawarte w przepisie art. 5 ust. 1 pkt 9 prawa budowlanego zobowiązujące do poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich, konieczność rozebrania części wykonanego nasypu gruntowego jest w tym przypadku nieuchronna.

Brak jakichkolwiek wątpliwości organu co do charakteru dokonanych przez inwestora odstępstw i ich negatywnych skutków dla działki sąsiedniej upoważnił organ do wydania decyzji bez sporządzania dodatkowych ekspertyz czy ocen technicznych.

Z tych względów na zasadzie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm./ w związku z art. 50 ust. 1 pkt 4, art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane /Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016, ze zm./ Sąd skargę oddalił.

19.05.06 r., PK