Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 767/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 1 pkt 4, art. 57, art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Bolesław Stachura po rozpoznaniu w dniu [...] r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wyłączenia pracowników organu od rozstrzygnięcia w sprawie odwołania p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

K. S. (dalej: "Skarżący"), pismem z dnia [...] września 2020 r. zatytułowanym "Zażalenie na postanowienie z dnia [...].9.2020 r., doręczone pełnomocnikowi w dniu [...].9.2020 r.", wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2020 r., nr [...], którym odmówiono wyłączenia pracowników organu od rozstrzygania w sprawie odwołania złożonego od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...], którą wymierzono Skarżącemu karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach do gry poza kasynem gry. W skardze podano, że Skarżący jest zastępowany przez adwokata K. W..

Z uwagi na fakt, że złożona skarga nie została opatrzona własnoręcznym podpisem wnoszącego, nie zawierała wskazania numeru PESEL Skarżącego, a do pisma nie załączono pełnomocnictwa dla ww. adwokata, na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Sądu z dnia [...] października 2020 r., pismem z dnia [...] października 2020 r., wezwano pełnomocnika Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, przez:

a) podpisanie skargi z dnia [...] września 2020 r. lub nadesłanie uwierzytelnionej kopii podpisanej skargi,

b) wskazanie numeru PESEL Skarżącego,

c) złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

W wezwaniu wskazano, że ww. braki należy uzupełnić w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma Sądu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu [...] października 2020 r.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu, w piśmie z dnia [...] listopada 2020 r. pełnomocnik podał numer PESEL Skarżącego. Wraz z tym pismem pełnomocnik przedłożył udzielone mu pełnomocnictwo oraz odpis skargi z dnia [...] października 2020 r. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2020 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach do gry poza kasynem gry.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skuteczne wniesienie skargi uzależnione jest od spełnienia wymogów określonych przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", w tym art. 57 p.p.s.a.

W myśl przepisu art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym, w tym być opatrzona podpisem strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a. (które w tej sprawie nie występują). Podpis pod pismem w postępowaniu potwierdza bowiem, że pismo to pochodzi od osoby podpisującej je i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu.

Brak umieszczenia pod skargą podpisu strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika stanowi zaś brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie określonym przepisami art. 49 § 1 p.p.s.a. I tak, w razie wystąpienia wskazanego braku, przewodniczący wzywa stronę skarżącą do jego uzupełnienia w terminie 7 dni. Natomiast niewykonanie w terminie wezwania, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Jak wynika z akt rozpatrywanej sprawy, Skarżący (ani wskazany przez niego pełnomocnik) nie złożył własnoręcznego podpisu pod skargą z dnia [...] września 2020 r. wniesioną na opisane na wstępie postanowienie. Sąd wezwał zatem pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia m.in. wskazanego braku formalnego tej skargi. Wobec tego, że wezwanie to doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu [...] października 2020 r., siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął w dniu [...] listopada 2020 r. We wskazanym terminie, odpowiadając na wezwanie Sądu, pełnomocnik Skarżącego przesłał do Sądu jedynie odpis skargi z dnia [...] października 2020 r., złożonej przez Skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2020 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach do gry poza kasynem gry. To zaś oznacza, że w wyznaczonym terminie ani Skarżący, ani ustanowiony przez niego pełnomocnik, nie podpisał skargi z dnia [...] września 2020 r. ani nie nadesłał podpisanego odpisu tej skargi, co skutkowało koniecznością jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Na marginesie wskazania wymaga, że nawet uzupełnienie skargi z dnia [...] września 2020 r. o wymagany podpis, nie wywołałoby skutku w postaci nadania

tej skardze dalszego biegu. Zauważyć bowiem należy, że przedmiotem złożonej skargi było postanowienie, podjęte w toku postępowania podatkowego w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach do gry poza kasynem gry, na podstawie art. 130 § 3 w związku z art. 216 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.; dalej: "O.p."). Postanowienie to ani nie kończyło postępowania w sprawie, ani nie rozstrzygało sprawy o do istoty. Ponadto w odniesieniu do takiego postanowienia oraz innych wydanych na podstawie art. 130-132 O.p., a zatem dotyczących wyłączenia pracownika organu podatkowego oraz organu podatkowego, ustawa Ordynacja podatkowa nie przewiduje prawa wniesienia zażalenia. W konsekwencji niedopuszczalna jest także skarga do sądu administracyjnego. Jak wskazuje się przy tym w orzecznictwie, postanowienie o odmowie wyłączenia organu bądź pracownika od rozstrzygania czy też podejmowania czynności w sprawie z chwilą jego wydania jest ostateczne. Strona może je kwestionować wyłącznie w trybie odwoławczym, dotyczącym orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (art. 237 O.p.), a następnie ewentualnie w trybie skargowym dotyczącym orzeczenia (decyzji) wydanej wskutek odwołania, przed sądem administracyjnym (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 sierpnia 2019 r., sygn. akt II OSK 2199, dostępne w CBOSA).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł o odrzuceniu skargi.