Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 369/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 w zw. z art. 276
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 20 września 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 20 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 19 kwietnia 2018 r., sygn. akt I SA/Ol 133/18 odrzucającego skargę A.R. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 21 grudnia 2017 r., sygn. akt I SA/Ol 765/17 postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Pismem z 20 lutego 2018 r. A.R. wystąpił ze skargą o wznowienie prawomocnie zakończonego postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia 21 grudnia 2017 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Ol 765/17.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 23 lutego 2018 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego poprzez jednoznaczne wskazanie przesłanki, na jakiej skarżący opiera żądanie wznowienia postępowania sądowego oraz wskazanie żądania, tj. tego, czy wnosi o uchylenie lub zmianę orzeczenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismem z 13 marca 2018 r. skarżący wyjaśnił, że organ podatkowy oparł swą decyzję na protokole oględzin z 2005 r., który nie może być podstawą decyzji za 2017 r. Ponadto decyzja za 2017 r. jest jednostronnym uchyleniem umowy, jaką jest akt notarialny, przy czym – w ocenie strony – uchylenie tego dokumentu stanowi podstawę wznowienia postępowania. W związku z powyższym strona wniosła o uchylenie orzeczenia sądowego.

Odrzucając skargę, postanowieniem z 19 kwietnia 2018 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie stwierdził, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi w terminie. W ocenie sądu, z treści skargi o wznowienie postępowania, jak również z pisma stanowiącego uzupełnienie jej braków formalnych, nie można wywodzić, że skarżący oparł skargę na którejkolwiek z ustawowych przesłanek wznowienia postępowania sądowego.

Powyższe rozstrzygnięcie skarżący zaskarżył zażaleniem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Jak stanowi art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Jak trafnie wskazał sąd administracyjny pierwszej instancji, brak tych elementów traktowany jest jako uchybienie formalne, które czyni skargę niekompletną i uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Nieusunięcie powyższych braków w zakreślonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) i § 3 w zw. z art. 276 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie skarżący został wezwany do sprecyzowania przesłanki wznowienia postępowania oraz wskazania żądania. Wezwanie doręczono skutecznie skarżącemu 7 marca 2018 r. Sąd administracyjny pierwszej instancji trafnie stwierdził, że wyjaśnienia skarżącego zawarte w piśmie z 13 marca 2018 r. nie pozwalają na jednoznaczne ustalenie, na której z ustawowych przesłanek wznowienia skarżący opiera wniesioną skargę. W konsekwencji, sąd słusznie uznał, że wobec braku oparcia skargi o wznowienie postępowania sądowego na ustawowej podstawie wznowienia, skarga ta podlegała odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.