Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1192/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 130  ust. 1,2,3
journal: Dz.U. 1997 nr 98 poz 602
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
article: par. 6  ust. 1  pkt 4,  par. 8  ust. 2 pkt 4
journal: Dz.U. 2002 nr 236 poz 1998
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi  przepisy ruchu drogowego.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska (spr.), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2012 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] marca 2012 r., znak: [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji skargę oddala


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia [...] marca 2012r., po rozpoznaniu odwołania M. G. – utrzymało w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...]stycznia 2012 r., którą w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602, ze zm.), dalej p.r.d., skierowano M. G. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kat. BCT.

Organ wskazał, że ww. decyzję wydano po uwzględnieniu wniosku Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. z dnia [...] listopada 2011 r. o wszczęcie postępowania w sprawie kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji do kierowania pojazdami w zakresie posiadanych uprawnień wobec otrzymania łącznie 25 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego w okresie od 19.02.2011 r. do 12.11.2011 r.

Kolegium wskazało, że podstawą prawną decyzji I instancji jest art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d., zgodnie z którym kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 cyt. ustawy.

Tryb postępowania określa rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. Nr 236, poz. 1998 ze zm.), dalej rozporządzenie. Zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia komendant wojewódzki Policji występuje do organu właściwego w sprawach wydawania prawa jazdy z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, w zakresie wszystkich posiadanych przez niego kategorii praw jazdy, w razie przekroczenia przez niego 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego.

Zgodnie z art. 130 ust. 2 p.r.d. punkty za naruszenie przepisów ruchu drogowego wpisane do ewidencji usuwa się po upływie 1 roku od dnia naruszenia, chyba, że przed upływem tego okresu kierowca dopuścił się naruszeń, za które na podstawie prawomocnych rozstrzygnięć przypisana liczba punktów przekroczyłaby 24 punkty lub w przypadku kierowców, o których mowa w art. 140 ust. 1 pkt 3 – 20.

Organ podniósł, że w tej sprawie przed upływem 1 roku od pierwszego wykroczenia, tj. od 19 lutego 2011 r. do 12 listopada 2011 r. odwołujący przekroczył 24 punkty co potwierdza wniosek z dnia 16 listopada 2011 r.

SKO podkreśliło, że nie ma uprawnień do badania zasadności nałożenia mandatu karnego wraz z punktami karnymi, czy prawidłowości orzeczeń w związku z którym naliczono punkty karne. Organy są związane wnioskiem, także w zakresie liczby otrzymanych punktów, jeżeli wynikają one z ewidencji Policji.

Odnosząc się do zarzutu, że skarżący odbył szkolenie, zgodnie z art. 130 ust. 3 p.r.d., organ wyjaśnił, że zgodnie z § 8 ust. 6 rozporządzenia odbycie szkolenia nie powoduje zmniejszenia liczby punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego wobec osoby, która przed jego rozpoczęciem dopuściła się naruszeń, za które suma punktów ostatecznych i wpisanych tymczasowo przekroczyła 24.

Organ podkreślił, że jest związany przepisami ustaw i rozporządzeń.

Skargę na powyższą decyzję złożył M. G., w której wskazał, że 6 grudnia 2011 r. odbył stosowne szkolenie, zatem liczba punktów karnych powinna zostać zmniejszona o 6. Nie było więc podstaw do skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy. Wskazał, że organy odmówiły uwzględnienia odbycia szkolenia, powołując § 8 ust. 6 rozporządzenia, który wydano z naruszeniem delegacji ustawowej z art. 130 ust. 4 p.r.d. Zgodnie z tym przepisem rozporządzenie miało określać liczbę punktów odejmowanych z tytułu odbytego szkolenia. W tak skonstruowanym upoważnieniu, zdaniem skarżącego, nie mieści § 8 ust. 6 rozporządzenia określający dodatkowe ograniczenia w zakresie odejmowania punktów za naruszenie przepisów dotyczących ruchu drogowego.

Następnie skarżący powołał art. 130 ust. 3 p.r.d. i podkreślił, że jedyne ograniczenie dotyczy kierowców w okresie roku od dnia wydania po raz pierwszy prawa jazdy. Zdaniem skarżącego § 8 ust. 6 rozporządzenia jest więc niezgodny z art. 130 ust. 4 pkt 4 ww. ustawy przez to, że reguluje materię zastrzeżoną dla ustawy (sferę praw i wolności obywatelskich). Oznacza to, że przepis ten nie może mieć zastosowania. Na potwierdzenie swojego stanowiska powołał wyroki sądów administracyjnych m.in.: WSA w Gdańsku sygn. akt III SA/Gd 167/09 z dnia 20 maja 2009 r., WSA w Łodzi sygn. akt II SA/Łd 483/2006 z dnia 14 marca 2007 r., WSA w Warszawie w wyroku z 9 sierpnia 2011 r. sygn. VII SA/Wa 694/11, podnosząc, że przy wydawaniu decyzji organy nie mogą pomijać orzecznictwa sądowego.

Skarżący stwierdził, że zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji odwołując się przy określeniu ilości punktów karnych posiadanych przez skarżącego do niezgodnego z ustawą przepisu § 8 ust. 6 ww. rozporządzenia narusza prawo materialne w postaci art. 130 ust. 3 ustawy.

Dodał, że jest aktywnym kierowcą od 1997 r. i w tym okresie nie spowodował wypadku i kolizji drogowej, przysługuje mu maksymalna zniżka za bezszkodowy przebieg ubezpieczenia w wysokości 60%.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec tego skarga podlegała oddaleniu.

Poddaną kontroli Sądu decyzją z dnia [...] marca 2012r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Starosty S. z dnia [...] stycznia 2012 r., którą skierowano M. G. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kat. BCT.

W rozpatrywanej sprawie skarżący zakwestionował stanowisko organów, podnosząc, że § 8 ust. 6 rozporządzenia (obowiązującego w dacie wydania kontrolowanych decyzji) wydano z naruszeniem delegacji ustawowej z art. 130 ust. 4 p.r.d. Wskazał bowiem, że zgodnie z ostatnim z powołanych przepisów rozporządzenie miało określać liczbę punktów odejmowanych z tytułu odbytego szkolenia. W takim upoważnieniu, zdaniem skarżącego, nie mieści się zatem § 8 ust. 6 rozporządzenia określający dodatkowe ograniczenia w zakresie odejmowania punktów za naruszenie przepisów dotyczących ruchu drogowego. Oznacza to, że przepis ten nie mógł mieć zastosowania.

W związku z powyższym przypomnieć trzeba, że w art. 130 ust. 1 p.r.d. obowiązek prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego, to jest przypisywania punktów, dokonywania wpisów do ewidencji i ich usuwanie ustawodawca nakłada na organy Policji. Do uprawnień Policji należy zatem również usuwanie punktów przyznanych na podstawie wpisu ostatecznego w razie odbycia szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 p.r.d. Wynika to wprost z § 6 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia (obowiązującego w dacie wydania kontrolowanych rozstrzygnięć), który stanowił, że to organ prowadzący ewidencję usuwa z ewidencji punkty przyznane na podstawie wpisu ostatecznego w razie odbycia szkolenia, o którym mowa w art. 130 ust. 3 u.p.r. W kolejnych przepisach, to jest w § 8 ust. 2 i 4 rozporządzenie wskazywało, że zmniejszenia punktów dokonuje organ prowadzący ewidencję po przedstawieniu zaświadczenia o odbytym szkoleniu, wystawionego przez dyrektora wojewódzkiego ośrodka ruchu drogowego.

Z przytoczonych przepisów wynika zatem jednoznacznie, że wyżej opisanych czynności dokonuje organ prowadzący ewidencję, a nie starosta. Starosta nie posiada zatem uprawnień do kwestionowania prawidłowości wpisów dokonanych w ewidencji przez inny organ. W konsekwencji nie jest również władny samodzielnie odliczyć punkty w związku z odbytym szkoleniem, skoro takiego usunięcia nie dokonał uprzednio organ prowadzący ewidencję.

Powyższe oznacza, że starosta jest związany wskazaną przez Policję w ewidencji liczbą punktów przypisanych za stwierdzone naruszenia przepisów ruchu drogowego.

Dodać w tym miejscu trzeba, że wpis do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego jest czynnością materialno – techniczną, która podlega kontroli sądów administracyjnych. Osoba zainteresowania wykreśleniem punktów z ewidencji może bowiem wystąpić do organu prowadzącego ewidencję o podjęcie określonego aktu lub czynności, a następnie wywieść skargę do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 lub pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1271), dalej p.p.s.a. (por. wyrok NSA z dnia 13 lipca 2006 r. I OSK 1087/05, LEX nr 27543, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 16 czerwca 2009 r. II SA/Bd 303/09).

Konkludując, wbrew argumentacji przedstawionej w skardze, bez uprzedniego dokonania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji czynności materialno - technicznej polegającej na usunięciu w trybie § 8 ust. 4 rozporządzenia w zw. z art. 130 ust. 3 p.r.d punktów przyznanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego, Starosta nie mógł, z pominięciem zapisów ewidencyjnych, samodzielnie oceniać, czy otrzymane punkty powinny być usunięte.

Sąd podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie, zgodnie z którym decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji wydana na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit.b. p.r.d. ma charakter związany. Oznacza to, że właściwy starosta nie ma wyboru co do możliwości skierowania lub odstąpienia od niego, w przypadku złożenia wniosku przez komendanta (por. wyrok NSA z dnia 18 maja 2011r., I OSK 1178/10, LEX nr 990157).

W konsekwencji kwestie podnoszone w skardze nie mogły być rozpatrywane na etapie postępowania toczącego się w przedmiocie skierowania kierowcy na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji, o którym mowa w art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b p.r.d.

W tym stanie rzeczy, jako prawidłowe należało ocenić stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji, o braku podstaw do kwestionowania w niniejszej sprawie przyznanych skarżącemu.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.