Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 69/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2008-03-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Sarah Sobecka-Kucharczyk po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. postanowił odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

Wraz ze skargą na wskazaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wysokości zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r. A.S. wniósł o przyznanie prawa pomocy, podnosząc, iż poniesienie kosztów sądowych spowodowałoby uszczerbek w koniecznym utrzymaniu. Składając formularz PPF oraz dodatkowe dokumenty wykazał, iż dochód miesięczny prowadzonego wraz z żoną gospodarstwa domowego, którego składnikami są: emerytura, wynagrodzenie za pracę oraz przychód z dzierżawy sprowadza się do 5400 zł brutto. Zaznaczył, że środki te umożliwiają jedynie ponoszenie wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem, przez co nie posiada oszczędności. Obecnie małż. S. osiągają mniejsze niż w roku 2006 dochody, w którym przychód wyniósł 129.889,89 zł. Jako majątek wskazano dom oraz mieszkanie własnościowe. Zainteresowany będąc nadto właścicielem nieruchomości : 1,5 ha lasu oraz 6 działek budowlanych o łącznej powierzchni 6000 m² ponosi koszty związane z ich utrzymaniem w wysokości 1200 zł miesięcznie, co potwierdza przedkładając kopie decyzji w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2007 rok na łączną kwotę 700 zł, nakazy płatnicze na kwotę 92 zł, dowody potwierdzenia wpłaty 1088,02 zł z dnia 3 kwietnia 2007 r. tytułem wieczystego użytkowania oraz opłaty z tytułu trwałego wyłączenia gruntów rolnych z produkcji ( 892,05 zł).

W kwestii miesięcznego utrzymania lokalu mieszkalnego skarżący oświadczył, że stanowi to wydatek około 1850 zł ( prąd 550 zł, gaz 700 zł, wywóz nieczystości 200 zł, telefon 200 zł, abonament telewizyjny 100 zł); z kolei rodzina na rozrywkę przeznacza 50 zł; zakup odzieży 200 zł, środków czystości 200 zł, żywności 500 zł, leków 500 zł. Wnioskodawca wykazał, że nabył energię elektryczną na podstawie faktury z dnia 20 marca 2007 r.( 234,37 zł); gaz w dniu 16 kwietnia 2007 r.(1379 zł), usługi telekomunikacyjne w dniu 27 kwietnia 2007 r.( 173 zł); TELE 2 w dniu 21 kwietnia 2007 r.( 31 zł),wodę w dniu 13 września 2007 r.(201 zł).

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych ma charakter wyjątkowy i jest odstępstwem od zasady samodzielnego ponoszenia kosztów postępowania związanych z udziałem w sprawie ( art.199 w zw. z art.205 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz . U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej " P.p.s.a " , w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w część albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje uprawnienie do ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z przepisem art.246 § 1 pkt 2 powoływanej ustawy następuje wtedy, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. przez co należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, że nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.

W oparciu o argumenty przedstawione przez stronę skarżącą należy podkreślić, iż miesięczny dochód dwuosobowego gospodarstwa domowego, w którym ona pozostaje, sprowadza się do 5400 zł. Z kolei udzielenie zwolnienia od kosztów sądowych następuje w konsekwencji zestawienia wysokości uzyskiwanych dochodów z ponoszonymi przez rodzinę wydatkami. Tak więc uwzględniając, że małż. S.miesięcznie na konieczne utrzymanie wydatkują 3000 zł, co wprawdzie nie znajduje potwierdzenia w złożonych dokumentach, to jednak pozostałe środki w kwocie 2400 zł bez wątpienia umożliwiają opłacenie kosztów prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego, które na obecnym etapie postępowania sprowadzają się do 124 zł. Nadto skarżący jest właścicielem majątku znacznej wartości, a w takiej sytuacji obowiązkiem jest ponoszenie wszelkich związanych z tym danin, co bynajmniej nie uzasadnia przeniesienia na Skarb Państwa obowiązku ponoszenia kosztów prowadzonych postępowań przed WSA. Uiszczenie zatem wpisu od skargi w niniejszej sprawie bez wątpienia nie wpłynie na zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony w taki sposób, że nie zapewni ona sobie oraz rodzinie minimum warunków socjalnych. Sama konieczność wygospodarowania z bieżących wydatków środków na opłacenie kosztów sądowych nie uzasadnia przyznania prawa pomocy.

Z tych powodów, na podstawie art.246 § 1 pkt 2 oraz art.258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.