Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1284/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-08-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1-2, art. 160, art. 166
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Cisowska – Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym w sprawy ze skargi P.P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu postanawia: - sprostować z urzędu oczywiste omyłki w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 kwietnia 2014r., sygn. akt III SA/Łd 1284/13 i w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 lipca 2014r., sygn. akt III SA/Łd 1284/14 w ten sposób, że w komparycji wyroku z dnia 15 kwietnia 2014r. po słowach "w przedmiocie" zamiast słowa "określenie" wpisać we właściwej formie "określenia", w sentencji postanowienia z dnia 9 lipca 2014r. po słowach "orzeczenie jest prawomocne od dnia" zastąpić omyłkowo wskazaną datę "15.05.2014" prawidłową "21.06.2014".


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę P.P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu. Odpis powyższego wyroku z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 21 maja 2014r. Postanowieniem z dnia 9 lipca 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi stwierdził, że wyrok ten jest prawomocny od dnia 15 maja 2014r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). Analiza powołanych przepisów prowadzi do wniosku, iż sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości poprzez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, ale która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste pomyłki, przy czym chodzi jedynie o omyłki sądu, a nie o omyłki popełnione przez strony postępowania. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć np. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia daty, sygnatury, znaku zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Błąd pisarski może polegać np. na przekręceniu jakiejś nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, opuszczeniu, niewłaściwym użyciu czy wreszcie błędzie gramatycznym. Błąd rachunkowy polega na niewłaściwym przeprowadzeniu przez sąd działań arytmetycznych. Oczywista omyłka wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. W żadnym razie sprostowanie orzeczenia nie może prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia (zob. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 486 i n. czy W. Chróścielewski, J.P.Tarno, Postępowanie administracyjne i postępowanie przed sadami administracyjnymi, Warszawa 2004, s. 488). W doktrynie podkreśla się, że sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia (zob. W. Siedlecki [w:] B. Dobrzański, W. Siedlecki, Komentarz do kpc, s. 548 i postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982r., I PZ 7/82, OSNCP 1982, z. 10, poz. 155).

Z uwagi na to, że w niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 15 kwietnia 2014r. oddalającego skargę, zaś jego odpis z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 21 maja 2014r., wyrok ten uprawomocnił się w dniu 21 czerwca 2014r. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej, określony w art. 177 § 1 p.p.s.a., rozpoczął bowiem swój bieg w dniu 22 maja i zakończył w dniu 20 czerwca 2014r. Stąd też wyrok ten stał się prawomocny następnego dnia po upływie tego terminu, czyli w dniu 21 czerwca 2014r. W niniejszej sprawie w sentencji postanowienia o stwierdzeniu prawomocności wyroku z dnia 15 kwietnia 2014r. omyłkowo zatem stwierdzono, że jest on prawomocny od dnia 15 maja 2014r.

Poza tym w komparycji wyroku z dnia 15 kwietnia 2014r. po słowach "w przedmiocie" w błędnej formie użyto słowa "określenie" zamiast "określenia".

Tego rodzaju błędy stanowią oczywiste omyłki pisarskie, o której mowa w art. 156 § 1 p.p.s.a.

Z uwagi na powyższe sąd, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 160 i 166 p.p.s.a., postanowił jak wyżej.

bg