Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 1559/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 149  § 1 pkt 1 i 3 oraz § 1 a , art. 200 i 205 § 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Apostolidis Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Boniecka – Płaczkowska(spr.) Sędzia WSA Marta Kołtun – Kulik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi A.S. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia [...] grudnia 2015 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...], przy ul. [...], hip. nr [...], w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącej A.S. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. WSA/wyr. 1 – sentencja wyroku


UZASADNIENIE

A.S. pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. złożyła skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie nierozpoznania wniosku

z dnia [...] grudnia 2015 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną

w [...], przy ul. [...] hip. nr [...].

Skarżąca wniosła o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym

i zobowiązanie Prezydenta [...] do wydania decyzji, w terminie miesiąca od dnia zwrotu akt z prawomocnym orzeczeniem oraz o stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto, wniosła o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego

w wysokości prawem przepisanej.

W uzasadnieniu skargi wskazała, że pomimo upływu blisko 4 miesięcy od dnia złożenia wniosku Prezydent nie podjął i nadal nie podejmuje żadnych czynności

w sprawie. Podniosła, że zaniechanie przez organ zawiadomienia strony postępowania o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie, jest uchybieniem wskazującym na bezczynność organu administracji. Dodała, że Prezydent [...], pozostając bezczynny w niniejszej sprawie, naruszył w sposób ewidentny przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, tj. art. 6, 8, 9, 12 § 1, 35 § 1,

35 § 3, 36 § 1 K.p.a. Takie naruszenie świadczy natomiast o rażącym naruszeniu prawa, a także o lekceważeniu wiążących organ przepisów prawa.

Skarżąca wskazała, że pismem z dnia [...] marca 2016 r. wniosła zażalenie do Wojewody [...] na bezczynność Prezydenta [...].

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r.

nr [...] uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi 3 miesięczny termin na podjęcie rozstrzygnięcia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że

w postępowaniu o odszkodowanie konieczne jest ustalenie, czy nieruchomość spełnia przesłanki wynikające z przepisu art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Dodał, że pełnomocnik strony został poinformowany, o tym że

z uwagi na analizę zgromadzonej dokumentacji nie było możliwe wydanie decyzji

w sprawie, w terminie wyznaczonym przez Wojewodę [...]

w postanowieniu z dnia [...] czerwca 2016 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 t.j.) powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zgodnie natomiast z art. 149 § 1 i § 1 a P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy

w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania

w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Zgodnie z treścią art. 35 § 1 i 3 K.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, a w postępowaniu odwoławczym, w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W myśl natomiast art. 36 § 1 K.p.a.

o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

Organ administracji publicznej pozostaje zatem w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 K.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody

w wydaniu decyzji. W sprawie ze skargi na bezczynność organu Sąd zobowiązany jest nie tylko do ustalenia, że organ nie podjął w terminie przewidzianym dla załatwienia sprawy czynności, do których był zobowiązany, lecz także do ustalenia

i wyjaśnienia przyczyn, z powodu których ich nie wykonał. Należy przy tym wziąć pod uwagę zarówno charakter sprawy, jak i specyfikę obowiązującego trybu jej załatwienia.

W rozpoznawanej sprawie należało uznać, że Prezydent [...] pozostaje w bezczynności. Po pierwsze organ od dnia 23 grudnia 2015 r., tj. od daty wpływu wniosku o odszkodowanie do dnia wyrokowania nie wydał rozstrzygnięcia

w sprawie. Po drugie z akt sprawy nie wynika, aby od dnia 23 grudnia 2015 r., organ podjął skuteczne działania zmierzające do merytorycznego zakończenia postępowania.

Jedyną bowiem czynnością w sprawie było poinformowanie skarżącą pismem z dnia [...] października 2016 r., że z uwagi na analizę zgromadzonej dokumentacji, nie było możliwe wydanie decyzji w sprawie, w terminie wyznaczonym przez Wojewodę [...] w postanowieniu z dnia [...] czerwca 2016 r. Jednocześnie organ wskazał, ze wniosek o odszkodowanie zostanie rozpatrzony w przewidywanym terminie do dnia 28 lutego 2017 r.

Stwierdzić zatem należy, że poza poinformowaniem skarżącej o niemożności rozpoznania sprawy w terminie wyznaczonym przez Wojewodę [...] oraz o przewidywanym terminie rozpatrzenia wniosku, organ nie podjął żadnych innych działań zmierzających do zebrania całości dokumentacji, czy wydania merytorycznej decyzji w sprawie.

Ponadto, organ nie zastosował się również do obowiązku wynikającego

z przepisu art. 36 K.p.a., bowiem do dnia wniesienia skargi nie poinformował stron

o przyczynach zwłoki oraz o przewidywanym terminie załatwienia sprawy. Dopiero na skutek wniesienia skargi na bezczynność Prezydent poinformował skarżącą pismem z dnia [...] października 2016 r. o przyczynach nierozpatrzenia wniosku

w terminie oraz o przewidywanym terminie zakończenia postępowania do dnia

28 lutego 2017 r., którego to terminu nie dochował.

Powyższe okoliczności prowadzą do wniosku, że od ponad roku organ pozostaje w stanie bezczynności, a ta - w okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy przybiera postać kwalifikowaną, tj. rażąco narusza prawo. Brak bowiem podejmowania przez tak znaczny okres czasu działań zmierzających do załatwienia sprawy pozostaje w oczywistej sprzeczności z zasadą szybkości postępowania, co w dalszej kolejności prowadzić musi nieuchronnie do podważenia zaufania uczestników tego postępowania do organów władzy publicznej, a tym samym w sposób rażący narusza normy zawarte w przepisach art. 8 i art. 12 k.p.a. Nie można pominąć również faktu, że organ prowadząc postępowanie przez ponad rok nie informował stron o przyczynach niedotrzymania terminu, co stoi w rażącej sprzeczności z treścią art. 36 k.p.a.

Wyznaczając, stosownie do art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a., termin w jakim organ zobowiązany będzie do załatwienia sprawy, Sąd miał na względzie realną możliwość zakończenia w tym okresie postępowania. Zdaniem Sądu rozsądnym i realnym terminem, w jakim możliwe jest zakończenia postępowania bez uszczerbku dla gwarancji procesowych stron, a więc takim, przy ustalaniu którego uwzględniona jest złożoność materii w jakiej organ będzie orzekał, jest termin trzech miesięcy od daty zwrotu do organu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 oraz § 1a P.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 i 2 wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania (pkt 3 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej w kwocie 480 zł oraz wpis sądowy

od wniesionej skargi w wysokości 100 zł.