Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2154/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-08-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.220 par 3, art. 178
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej B. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2014 roku, sygn. akt VI SA/Wa 2154/13, oddalającego skargę w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 1 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Od powyższego wyroku skarżąca (reprezentowana przez adwokata [...]i adwokat [...]) wniosła skargę kasacyjną, do której załączyła (złożony na urzędowym formularzu PPPr) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Ponadto skarżąca (na odrębnym formularzu PPPr) wniosła o zwolnienie od opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem sporządzonym i doręczonym na wniosek strony. Postępowanie zainicjowane ww. wnioskami zostało prawomocnie zakończone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 stycznia 2015 r., sygn. akt II GZ 900/14, oddalającym zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 października 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 2154/13, o odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia oraz od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.

W związku z powyższym przy piśmie z 24 marca 2015 r. przesłano pełnomocnikowi skarżącej – adwokatowi [...] odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 20 marca 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 200 zł (w kasie Sądu bądź na rachunek bankowy Sądu) - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Odpis ww. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału doręczono pełnomocnikowi skarżącej 9 kwietnia 2015 r. (odbiór korespondencji pokwitował osobiście pełnomocnik skarżącej – vide zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sądowych sprawy), a zatem termin do opłacenia skargi kasacyjnej upływał 16 kwietnia 2015 r.

W dniu 14 kwietnia 2015 r. do tut. Wydziału wpłynęło zawiadomienie o wypowiedzeniu przez stronę skarżącą pełnomocnictwa adwokatom: [...] z informacją o zwolnieniu z dalszego działania.

Z notatki Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 czerwca 2015 r. wynika, że do dnia 15 czerwca 2015 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Warunkiem podjęcia przez Sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej zwanej p.p.s.a.), Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga kasacyjna, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie – jak już wyżej wskazano – termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej bezskutecznie upłynął 16 kwietnia 2015 r. Nieuiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej skutkuje – stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a – odrzuceniem skargi kasacyjnej.

Odnosząc się do okoliczności wypowiedzenia pełnomocnictwa, wskazać należy, że stosownie do treści art. 42 § 1 p.p.s.a. wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym. Przy ustalaniu dnia zawiadomienia Sądu istotna jest data, w której Sąd faktycznie dowiedział się o wypowiedzeniu, tj. dzień doręczenia sądowi stosownego pisma lub złożenia go w biurze podawczym Sądu. Dopiero od chwili powzięcia wiadomości o wypowiedzeniu pełnomocnictwa przez mocodawcę, Sąd ma obowiązek traktowania strony, jako działającej bez pełnomocnika (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 997/11, LEX nr 1112110). Dopóki zawiadomienie nie zostanie dokonane, dotychczasowy pełnomocnik jest z punktu widzenia Sądu uważany za upoważnionego do wszelkich czynności w granicach pełnomocnictwa ze skutkiem dla mocodawcy bez względu na to, czy pełnomocnictwo w stosunku wewnętrznym między pełnomocnikiem a mocodawcą już wygasło, czy nie (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2011 r., sygn. akt I FZ 77/11 LEX nr 1082370).

W niniejszej sprawie Sąd faktycznie został zawiadomiony o wypowiedzeniu przez stronę skarżącą pełnomocnictwa w dniu 14 kwietnia 2015 r., bowiem w tym dniu do Wydziału VI tut. Sądu dotarła korespondencja informująca o wypowiedzeniu pełnomocnictwa skarżącej (złożona w biurze podawczym Sądu 13 kwietnia 2015 r.). Od tej chwili Sąd był zobligowany kierować wszelką korespondencję bezpośrednio do skarżącej spółki. Zatem dokonane przed tą datą doręczenie pełnomocnikowi skarżącej spółki odpisu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej było w pełni skuteczne.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 178 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.