Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Op 70/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2013-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Teresa Cisyk po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na bezczynność Gminy Krapkowice w przedmiocie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 25 września 2013 r., P. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na bezczynność Gminy Krapkowice polegającą na nie udostępnieniu w ustawowym terminie informacji publicznej, zgodnie z jego wnioskiem z dnia 5 września 2013 r. Wniosek o udostępnienie informacji został złożony w związku z zamianą na ulicy [...] w [...], znaku drogowego pn.: "zakaz ruchu" na znak: "zakaz wjazdu" i dotyczył wyjaśnienia kto jest zarządcą drogi, na której stoi obecny znak "zakaz wjazdu" oraz czy na ustawienie ww. znaku istnieje wymagana prawem dokumentacja, w szczególności zatwierdzony projekt organizacji ruchu.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Krapkowic wniósł o odrzucenie skargi, bądź ewentualnie w razie uznania, że nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia, wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Uzasadniając wniosek o odrzucenie podniósł, iż skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, tj. nie złożył zażalenia przewidzianego w art. 37 § 1 K.p.a. Jednocześnie Burmistrz Krapkowic wskazał, że złożenie odpowiedzi na skargę w sprawie, spowodowało udzielenie odpowiedzi w zakresie informacji publicznej, zgodnie z wnioskiem strony skarżącej, a zatem wniosek o umorzenie postępowania jest zasadny, gdyż z uwagi na udzielenie informacji niemożliwym jest zobowiązanie organu do działania.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 14 października 2013 r., skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczone zostało skarżącemu, do rąk jego małżonki M. G. w dniu 28 października 2013 r., co potwierdza stosowna adnotacja i podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki (por.: k-15 akt sądowych).

Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uiścił wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, do których należy skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.

Według przepisu § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.), znajdującego zastosowanie w niniejszej sprawie, w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej, pobiera się wpis stały w wysokości 100 zł. Wpis ten, stosownie art. 220 § 1 P.p.s.a. winien zostać uiszczony w terminie 7 dni od doręczenia wezwania. Na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a nieuiszczenie wpisu w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi.

Wezwanie do uiszczenia wpisu w takiej wysokości zostało dokonane w trybie zastępczym, wynikającym z art. 72 § 2 P.p.s.a., do rąk małżonki P. G., będącej dorosłym domownikiem. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, pismo sądowe można doręczyć dorosłemu domownikowi. Tym samym należało uznać, że pismo Sądu zobowiązujące do dokonania wpisu zostało skarżącemu skutecznie doręczone w dniu 28 października 2013 r. Zakreślony w wezwaniu siedmiodniowy termin do wykonania powyższego obowiązku upłynął zatem w dniu 4 listopada 2013 r.

Pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach nieuiszczenia wpisu, do dnia upływu wyznaczonego terminu, skarżący nie uiścił jednakże wymaganego wpisu. Uznać tym samym należało, że w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka odrzucenia skargi, o której mowa w art. 220 § 3 P.p.s.a.

Ustosunkowując się do wniosku Burmistrza Krapkowic o odrzucenie skargi P. G. z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego trybu zaskarżenia, polegającego na złożeniu przed wniesieniem skargi do sądu zażalenia na podstawie art. 37 K.p.a., wskazać należy, że ww. tryb nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. W przypadku bowiem, gdy skarga na bezczynność dotyczy udostępnienia informacji publicznej, nie jest wymagane wcześniejsze wezwanie danego organu do usunięcia naruszenia prawa lub wniesienie zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie K.p.a. Stanowisko to zgodne jest z utrwalonym już poglądem sądów administracyjnych, zawartym m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 maja 2006 r. (sygn. akt I OSK 601/05, LEX 236545; por. także: wyrok WSA w Warszawie z 8 września 2006 r., sygn. akt II SAB/Wa 40/2006, LEX 265495).

Odnosząc się z kolei do wniosku organu o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na przekazanie przez Burmistrza Krapkowic żądanych przez skarżącego informacji, zauważyć należy, że przywołane okoliczności nie mają wpływu na sposób rozstrzygnięcia sprawy. Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na zasadzie art. 161 § 1 P.p.s.a, jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy zostało ono prawidłowo i skutecznie wszczęte. Oznacza to, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje natomiast w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu, czyli np. brakiem formalnym i brakiem wpisu. Skutkiem nie uiszczenia od niej wymaganego wpisu i nie usunięcia braków formalnych na wezwanie Sądu jest z kolei to, że skarga nie powoduje wszczęcia postępowania. Tym samym też niedopuszczalne jest jego umorzenie.

Wobec powyższego, Sąd działając na zasadzie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.