Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 522/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2020-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 48 ust. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędziowie: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.) Asesor WSA Magdalena Dobek-Rak Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2020 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi A. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę.


UZASADNIENIE

A. M. wniosła skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 21 czerwca 2019 r. utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 26 sierpnia 2018 r., nakazującą A. M. rozbiórkę samowolnie wybudowanego w 2016 r. budynku rekreacji indywidualnej o wymiarach zabudowy wynoszących 5,07m x 7,07m z zadaszonym tarasem o wymiarach 2,40m x 7,07m wraz ze zbiornikiem na ścieki na terenie działki nr [..] (wew. oznaczonej "C") w miejscowości B., gm. C.

Skarga została wniesiona w następujących okolicznościach sprawy:

W dniu 19 października 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonał kontroli obiektu rekreacji indywidualnej usytuowanego na terenie działki nr [..] w miejscowości B., gm. C. Współwłaścicielami działki nr [..] w miejscowości B. są: T. K., A.M., S.R. Podczas kontroli ustalono, że na terenie działki w części oznaczonej wew. "C" wybudowany został obiekt rekreacji indywidualnej. Jak ustalił organ I instancji A. M. dokonała skutecznego zgłoszenia budowy budynku gospodarczego - zgłoszenie z 13 maja 2016 r. Dokonane zgłoszenie dotyczyło budynku gospodarczego o wymiarach 5,00 m x 7,00 m, czyli o powierzchni zabudowy 35 m2, a inwestor wybudowała budynek rekreacji indywidualnej o wymiarach 5,07 m x 7,07 m z zadaszonym tarasem o wymiarach 2,40 m x 7,07 m, poddaszem użytkowym oraz podłączonym zbiornikiem na ścieki. Z powyższego wynika, że wybudowany budynek rekreacji indywidualnej, o powierzchni zabudowy 52,81 m2, nie jest zgodny z dokonanym zgłoszeniem. Natomiast wybudowany budynek rekreacji indywidualnej wymagał uzyskania pozwolenia na budowę, czego inwestor nie dokonała. Przedmiotowy obiekt rekreacji indywidualnej w części parterowej składa się z dwóch pomieszczeń tj. wypoczynkowego i łazienki. Na poddaszu są dwa pomieszczenia sypialni. Obiekt o konstrukcji drewnianej z poddaszem użytkowym. Do budynku jest doprowadzona instalacja elektryczna, sanitarna do zbiornika na ścieki (wybudowanego w 2016 r.). Przedmiotowy zbiornik na ścieki jest konstrukcji żelbetowej o pojemności 8m3. Roboty budowlane zostały w całości zakończone.

Pismem z 16 marca 2017 r. organ I instancji zawiadomił strony, że zostało wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie budynku rekreacji indywidualnej i zbiornika na ścieki usyt. na terenie działki nr [..] (wew. oznaczonej "C") w miejscowości B., gm. C. Jednocześnie organ I instancji wystąpił do Urzędu Gminy z prośbą o udzielenie informacji, czy dla terenu działki nr [..] w miejscowości B. obowiązują obecnie ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy C.

W odpowiedzi Wójt Gminy C. poinformował, że w dniu 19 października 2016 r. wydana została decyzja, w której odmówiono ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia budowlanego polegającego na budowie trzech budynków rekreacji indywidualnej na działce nr [..] w miejscowości B.

Postanowieniem z 15 maja 2017 r. organ I instancji wstrzymał A. M. prowadzenie robót budowlanych na terenie działki nr [..] (wew. oznaczonej "C") w miejscowości B., gm. C. przy budowie budynku rekreacji indywidualnej z zadaszonym tarasem wraz ze zbiornikiem na ścieki oraz nałożył na inwestora A. M. obowiązek wykonania i przedłożenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego następujących dokumentów związanych z samowolnie wybudowanym w 2016 r. budynkiem rekreacji indywidualnej o wymiarach zabudowy wynoszących 5,07m x 7,07m z zadaszonym tarasem o wymiarach 2,40m x 7,07m wraz ze zbiornikiem na ścieki na terenie działki nr [..] (wew. oznaczonej C) w miejscowości B., gmina C.:

decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydanej przez Wójta Gminy - dot. przedmiotowego budynku rekreacji indywidualnej z zadaszonym tarasem wraz ze zbiornikiem na ścieki,

w przypadku uzyskania w/w decyzji o warunkach zabudowy wykonanie czterech egzemplarzy projektu budowlanego przedmiotowego budynku rekreacji indywidualnej z zadaszonym tarasem wraz ze zbiornikiem na ścieki usyt. na działce nr [..] (wew. oznaczonej "C") w miejscowości B., który winien spełniać określone wymogi,

oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane

termin wykonania określonego wyżej obowiązku określono na dzień 31 października 2017 r.

W dniu 19 czerwca 2018 r. A. M. przedłożyła organowi I instancji kopię postanowienia z 29 grudnia 2017 r. Wójta Gminy, zawieszającego z urzędu postępowanie administracyjne wszczęte na wniosek A.M. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na legalizacji budynku rekreacji indywidualnej z zadaszonym tarasem i zbiornikiem na ścieki na terenie działki nr [..] w B., gm. C. - do czasu uchwalenia planu nie dłużej niż na 9 miesięcy od daty złożenia wniosku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem sygn. akt [..] z 12 lutego 2018 r. utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

Decyzją z 26 czerwca 2018 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego , nakazał A. M. rozbiórkę samowolnie wybudowanego w 2016 r. budynku rekreacji indywidualnej o wymiarach zabudowy wynoszących 5,07m x 7,07m z zadaszonym tarasem o wymiarach 2,40m x 7,07m wraz ze zbiornikiem na ścieki na terenie działki nr [..] (wew. oznaczonej "C") w miejscowości B., gm. C.

Wskutek wniesienia odwołania przez A. M.sprawa stała się przedmiotem postępowania przed Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Budowlanego, który podzielając ustalenia faktyczne organu I instancji wskazał, że zgodnie z przepisem art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2017 r., poz. 1337), pod pojęciem "budynku" należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Zgodnie z ustawową definicją (art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane) przez pojęcie obiektu budowlanego należy rozumieć zarówno:

budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi

budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, jak i

obiekt małej architektury.

Przepis art. 3 pkt 6 ustawy Prawo budowlane wskazuje, że przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.

Natomiast zgodnie z art. 3 pkt 7 w/w ustawy przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.

Treść art. 29 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane stanowi, że pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolno stojących parterowych budynków gospodarczych, garaży, wiat lub przydomowych ganków i oranżerii (ogrodów zimowych) o powierzchni zabudowy do 35m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500m2 powierzchni działki.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 2a ustawy Prawo budowlane pozwolenia na budowę nie wymaga budowa wolnostojących parterowych budynków rekreacji indywidualnej rozumianych, jako budynki przeznaczone do okresowego wypoczynku, o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać jednego na każde 500 m2 powierzchni działki. I dalej art. 3 pkt 9 w/w ustawy stanowi, że przez urządzenia budowlane należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

Odnosząc powyższe definicje do wybudowanego obiektu organ odwoławczy stwierdził, że obiekt pełniący funkcję rekreacji indywidualnej o konstrukcji drewnianej z zadaszonym tarasem spełnia definicję budynku w myśl art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego. Do tego obiektu podłączone jest urządzenie budowlane - zbiornik na ścieki. Natomiast jego powierzchnia zabudowy powyżej 35m2, jak i fakt, że ma poddasze użytkowe powoduje, że nie podlega dyspozycji art. 29 ust. 1 Prawa budowlanego. Powyższe oznacza, że na jego budowę konieczne było uzyskanie pozwolenia na budowę zgodnie z art. 28 przywoływanej ustawy, zaś dokonane zgłoszenie dotyczyło innego budynku. Inwestor nie posiada pozwolenia na budowę omawianego budynku.

Zgodnie z art. 52 Prawa budowlanego, inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany na swój koszt dokonać czynności nakazanych w decyzji, o której mowa w art. 48, art. 49b, art. 50a oraz art. 51.

Zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31.

Ponieważ organ I instancji stwierdził naruszenie przepisu art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, zobowiązany był do przeprowadzenia postępowania w oparciu o przepisy art. 48 tej ustawy. Procedura ta polega na tym, że inwestor na żądanie organu (wydane postanowienie) przedstawia mu wymagane dokumenty, a następnie organ na ich podstawie w trybie przepisów art. 49 ustawy Prawo budowlane dokonuje oceny zgodności samowolnej budowy z przepisami o planowaniu przestrzennym, a także czy wybudowany obiekt nie narusza innych przepisów, w szczególności techniczno - budowlanych. O ile obiekt spełnia powyższe warunki to organ nadzoru budowlanego w dalszej kolejności nakłada na inwestora obowiązek uiszczenia opłaty legalizacyjnej, a po jej uiszczeniu wydaje decyzję o zatwierdzeniu projektu budowlanego.

Legalizacja samowoli budowlanej jest uprawnieniem inwestora. Organ nie ma obowiązku legalizacji samowoli budowlanej wbrew woli strony. Nie ma też prawnej możliwości dokonania legalizacji robót budowlanych w sytuacji, gdy inwestor nie wykonuje swoich obowiązków przewidzianych w procedurze legalizacyjnej. Dlatego jeśli inwestor nie przedkłada organowi wymaganych prawem dokumentów, zatem uniemożliwia dalsze prowadzenie procedury legalizacyjnej tj. ocenę prawidłowości wykonanych robót budowlanych i wydanie dalszego rozstrzygnięcia przewidzianego w powyższym trybie.

Wskazał również organ odwoławczy, że inwestor na każdym etapie postępowania legalizacyjnego może zrezygnować ze swojego uprawnienia. Przejawem tej rezygnacji może być albo nie złożenie przez inwestora żądanych przez organ dokumentów bądź (na dalszym etapie tego postępowania) nieuiszczenie opłaty legalizacyjnej. Niespełnienie tych warunków (niezależnie od ich przyczyn) skutkuje obowiązkiem organu nadzoru budowlanego orzeczenia rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części (art. 48 ust. 4, art. 49 ust. 3 Pb).

Zobowiązana nie przedłożyła w wyznaczonym terminie wskazanych w sentencji w/w postanowienia dokumentów.

W związku z powyższym organ odwoławczy stwierdził, że brak pozwolenia na budowę uzasadniał wdrożenie procedury art. 48 Prawa budowlanego, a nieprzedłożenie w ustalonym terminie określonych dokumentów zobligowało organ I instancji do wydania nakazu rozbiórki. Dlatego podjęte przez organ I instancji rozstrzygnięcie uznano za uzasadnione.

We wniesionej skardze A. M. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w postaci art. 7, 77, 80 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy i błędne przyjęcie, że inwestor nie podjął się wykonania nałożonych przez organ obowiązków przedłożenia stosownej dokumentacji pozwalającej na legalizację inwestycji. Wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci wniosku o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (uchwała nr XXXIV/345/2018) dla nieruchomości objętej działką nr [..] (wew. oznaczonej "C") w miejscowości B. gm. C.

Jednocześnie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu rozstrzygnięcia sprawy o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr [..] (wew. oznaczonej "C") w miejscowości B. gm. C., bowiem rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ. Alternatywnie podstawie art. 98 k.p.a. wniosła o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu rozstrzygnięcia sprawy o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr [..] (wew. oznaczonej "C") w miejscowości B. gm. C., bowiem uzasadnia to ważny interes strony i nie sprzeciwia się temu interes społeczny

W oparciu o powyższe zarzuty, domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych.

Zakwestionowała skarżąca przyjęcie, że nie spełniła w terminie nałożonego obowiązku dotyczącego przedłożenia dokumentów niezbędnych do legalizacji inwestycji, bowiem wystąpiła z wnioskiem o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr [..] w miejscowości B. gm. C. Oznacza to jej zdaniem, że zebrany materiał dowodowy nie jest kompletny i wymaga uzupełnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy wojewódzki sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Kontrolując w świetle powyższych kryteriów zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, Sąd stwierdził, iż nie narusza ona prawa, a skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił przepis art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186).

Wydanie nakazu rozbiórki poprzedzone zostało postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 15 maja 2017 r., wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego, nakładającym m. in. obowiązek przedstawienia, w terminie do 31 października 2017 r., ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z uwagi na to, iż dla terenu Gminy brak było obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Ustalony przez organy nadzoru budowlanego stan faktyczny jest bezsporny. A. M. jest współwłaścicielką działki nr [..] (wew. oznaczonej "C") w miejscowości B., gm. C., na której, bez pozwolenia na budowę, wybudowała w roku 2016 – obiekt budowlany z tarasem o konstrukcji drewnianej nietrwale związany z gruntem, pełniący funkcję rekreacji indywidualnej oraz zbiornik bezodpływowy na ścieki. Strona skarżąca nie zakwestionowała w toku postępowania administracyjnego braku pozwolenia na budowę spornych obiektów, jak również daty budowy. Data wybudowania obiektów uzasadnia zaś zastosowanie wskazanych przepisów ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r.

Organy nadzoru budowlanego słusznie zakwalifikowały budowę opisanego wyżej obiektu budowlanego - jako roboty wymagające pozwolenia na budowę, stosownie do treści art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego. Katalog obiektów budowlanych oraz robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę, w tym wymagających zgłoszenia (art. 29 i art. 30 Prawa budowlanego) nie obejmuje przedmiotowej inwestycji.

Art. 48 ust. 1-4 Prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania obu decyzji, stanowił, iż

1. Właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.

2. Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1:

1) jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności:

a) ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo

b) ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

2) nie narusza przepisów, w tym techniczno - budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem

- właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych.

3. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie:

1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego;

2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno - budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2.

4. W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1.

W świetle przytoczonej wyżej regulacji zasadą jest poprzedzenie obowiązku rozbiórki w przypadku wybudowania (budowy) obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, oceną możliwości jej legalizacji, po ustaleniu, że budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz nie narusza innych przepisów, w tym techniczno - budowlanych. Nakaz rozbiórki obiektu może być orzeczony dopiero wówczas, gdy okaże się, że nie ma prawnych możliwości jego legalizacji, przy czym dowodzenie okoliczności wymienionych w ust. 2 art. 48 obciąża samowolnego inwestora.

Samowola budowlana, o której mowa w przytoczonym przepisie dotyczy budowy obiektu budowlanego lub jego części, bez wymaganego prawem – jak o tym mowa w art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego, pozwolenia na budowę.

Sąd ocenia jako prawidłowe ustalenia organów nadzoru budowlanego odnośnie kwalifikacji przedmiotowego obiektu budowlanego pełniącego, jak wynika z okoliczności sprawy i ustaleń organu, funkcję rekreacji indywidualnej. Opis obiektu nie budzi wątpliwości, nie jest też przez skarżącą kwestionowany. Zatem jest to obiekt o wymiarach o wymiarach 5,07m x 7,07m z zadaszonym tarasem o wymiarach 2,40m x 7,07m, nieposiadający fundamentów. Inwestorem według niekwestionowanych ustaleń jest A.M.

Sąd podziela ocenę WINB, że przedmiotowy obiekt rekreacji indywidualnej należy zakwalifikować jako obiekt budowlany, na którego realizacje wymagane było pozwolenie na budowę, z racji jego powierzchni ponad 52 m2.

Niniejszy obiekt i jest to niesporne, realizuje cel rekreacyjny, natomiast okres funkcjonowania na dzień skarżonej decyzji, ale też decyzji organu pierwszej, instancji przekroczył okres 180 dni. Przedmiotowego obiektu nie obejmuje zatem wyjątek określony w art. 29 ust. 1 pkt 12 Prawa budowlanego, według którego pozwolenia na budowę nie wymaga budowa tymczasowych obiektów budowlanych, niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 30 ust. 1, ale nie później niż przed upływem 180 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu.

Prawidłowo w okolicznościach niniejszej sprawy organ nadzoru budowlanego, po ustaleniu, że wybudowanie opisanego wyżej obiektu wymagało wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, wszczął procedurę legalizacyjną, zobowiązując inwestora, postanowieniem z 15 maja 2017 r., do wykonania w terminie do dnia 31 października 2017 r. obowiązków, określonych w art. 48 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy – Prawo budowlane, w szczególności zaś do wykazania zgodności budowy z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, poprzez złożenie ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy. Z art. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r., poz. 1945) wynika, że w razie braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę lub pod zabudowę określonego rodzaju przeznaczone są tylko te tereny, których taki sposób zagospodarowania został określony w decyzji o warunkach zabudowy. Oznacza to, że w przypadku braku w dacie rozstrzygnięcia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jak w okolicznościach niniejszej sprawy, decyzja o warunkach zabudowy jest jedynym sposobem wykazania, że określony sposób zagospodarowania terenu jest zgodny z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz przepisami innych ustaw. Pozostaje zatem w zgodzie z prawem nałożenie na współwłaścicieli działki obowiązków zgodnych z przytoczonymi wyżej uregulowaniami. Organ ustalił, że na terenie nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego, zaś o ustalenie warunków zabudowy wystąpić nie może, pozostaje to w wyłącznej gestii właścicieli działki.

W sprawie nie budzi wątpliwości, że obowiązki określone w postanowieniu z 15 maja 2017 r. nie zostały przez skarżącą wykonane pomimo upływu wyznaczonego przez organ okresu na ich spełnienie.

Zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Prawidłowe były bowiem ustalenia organu odwoławczego co do tego, że warunki określone w postanowieniu z 15 maja 2017 r. nie zostały spełnione, co uzasadniało, w świetle przepisu art. 48 ust. 1 w związku z ust. 4 ustawy - Prawo budowlane, orzeczenie nakazu rozbiórki. Treść art. 48 Prawa budowlanego jednoznacznie określa warunki legalizacji poprzedzające rozbiórkę, a nakaz rozbiórki ma charakter bezwzględny w razie ich niespełnienia.

Nie może odnieść skutku domaganie się przez skarżącą uwzględnienia w niniejszej sprawie podjęcia przez Radę Gminy uchwały nr XXXIV/345/2018 z dnia 27 czerwca 2018 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru wsi B., obejmującego m.in. należącą do niej nieruchomość i złożenie przez nią wniosku o dokonanie zmiany w tej uchwale poprzez dopuszczenie możliwości realizacji zabudowy rekreacyjnej na należącej do niej działce. Bezsporny stan faktyczny jest taki, że przepisy o planowaniu przestrzennym nie dopuszczały i dalej nie przewidują możliwości realizacji zabudowy rekreacyjnej na działce, której skarżąca jest współwłaścicielką.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako niezasadną oddalił.