Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1296/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-07-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Irla (spr) Sędziowie NSA Andrzej Niecikowski AWSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lipca 2007 r. sprawy ze skargi E.L. i M.L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] września 2005 r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia zamiaru inwestycyjnego I stwierdza nieważność zaskarżonego postanowienia i utrzymanego nim w mocy postanowienia organu I instancji, II orzeka, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonywane, III zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącej E.L. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. WSA/wyr, l - sentencja wyroku


UZASADNIENIE

Na podstawie art. 52 ust. 2 w zw. z art. 64 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003r. Nr 80, poz. 717) inwestor - Zarząd Gospodarki Komunalnej w K., złożył do Wydziału Architektury i Urbanistyki Urzędu Miasta K. wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego: kanał opadowy wraz ze zbiornikiem retencyjnym dla rejonu G.N.W. w K. obejmującej działki nr "1", "2", "3", "4", "5", "6", "7", "8", "9", "10", "11", "12", "13", "14", "15", "16" położone w obrębie nr[...] jednostka ewidencyjna K., miasto K. oraz działki nr: "17", "18", "19", "20" położone w obrębie nr[...], jednostka ewidencyjna K., miasto K. Wnioskiem objęte zostały działki znajdujące się wzdłuż torów kolejowych linii K. M.-P., od km 8.232 w kierunku ulicy L. włącznie.

Na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2000r., Nr 71, póz. 838 z późn. zm.), w związku z art. 106 kpa Wydział Architektury i Urbanistyki Urzędu Miasta K. zwrócił się do Zarządu Dróg i Komunikacji w K. o wydanie postanowienia w przedmiocie uzgodnienia zamierzenia inwestycyjnego objętego w/w wnioskiem.

Postanowieniem z dnia [...].04.2005r. [...], wydanym na podstawie art. 106, art. 123 kpa w związku z art. 53 ust. 4 pkt 9 i ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz w związku z przepisami ustawy o drogach publicznych i treścią rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999r. (Dz. U. z 1999r. Nr 43, poz. 430), po rozpatrzeniu wniosku Zarządu Gospodarki Komunalnej w K. Prezydent Miasta K. uzgodnił pozytywnie zamiar inwestycyjny będący przedmiotem wniosku z następującymi warunkami:

1. Podłączenie projektowanej kanalizacji opadowej do kanału przebiegającego w al. L., poprzez istniejącą studnię kanalizacyjną, należy realizować metodą bezrozkopową, bez naruszenia elementów pasa drogowego w/w ulicy.

2. Przebieg kanalizacji wraz ze zbiornikami retencyjnymi poza pasem drogowym al. L. należy uzgodnić u zarządcy terenów, na których zlokalizowane są kanał i zbiorniki.

Zażalenie na powyższe postanowienie Prezydenta Miasta K. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wniosła E. L. wskazana we wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego jako właścicielka działek nr "15", "14", "12" i "13" oraz M.L. wskazany we wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego jako właściciel działek nr "15", "14", "9" i "13".

W uzasadnieniu żalący się podali, że zaskarżone postanowienie narusza prawo, ich interes prawny i uprawnienia. Wskazali, że w postanowieniu nie podano trasy przebiegu w/w inwestycji, numerów działek, przez które będzie ona przebiegać oraz nie załączono załącznika graficznego z charakterystyką inwestycji. Nie podano również, w jakim zakresie został uzgodniony powyższy kanał opadowy.

Postanowieniem z dnia [...].09.2005r. nr[...], wydanym na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 9 i ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 144 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 kpa, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że postępowanie w sprawie zajęcia stanowiska jest postępowaniem pomocniczym w stosunku do postępowania głównego, w którym dochodzi do wydania decyzji w sprawie, zaś organ uzgadniający może wypowiadać się jedynie co do tych aspektów sprawy, które wiążą się z jego zadaniami. Wydane uzgodnienie, o ile szczególny przepis prawa nie nadaje mu innego charakteru, jest tylko oceną grupy faktów przy użyciu ustawowych lub subiektywnych kryteriów i tym samym stanowi tylko jeden z elementów materiału dowodowego w sprawie administracyjnej, aczkolwiek o charakterze istotnym dla końcowego rozstrzygnięcia.

Organ odwoławczy podkreślił, że analiza zaskarżonego postanowienia prowadzi do wniosku, iż nie jest ono dotknięte uchybieniami, które skutkowałyby koniecznością jego uchylenia. Zawarte w nim uzgodnienie zostało dokonane z punktu widzenia przepisów ustawy o drogach publicznych oraz rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej (Dz. U. z 1999r. Nr 43, poz. 430) w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie oraz zgodnie z obowiązującym trybem wskazanym w art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W odniesieniu do pozostałych zarzutów zawartych w zażaleniu organ odwoławczy podał, iż zarządca drogi dokonuje uzgodnienia zamierzenia inwestycyjnego tylko w zakresie terenu przyległego do dróg, będących w jego zarządzie. Nie należy do niego ocena zgodności z innymi przepisami prawa, w tym wymogiem ochrony interesów osób trzecich, a jedynie ocena dopuszczalności zagospodarowania terenu przyległego do pasa drogowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze ponadto wyjaśniło, iż załącznik graficzny i załącznik opisowy z charakterystyką inwestycji są składnikami decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, a nie postanowienia opiniującego. Również w decyzji, a nie w postanowieniu wymieniane są działki stanowiące teren inwestycji.

Skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnieśli E.L. i M.L. W uzasadnieniu skargi skarżący powtórzyli zarzuty zawarte w zażaleniu na postanowienie organu I instancji i dodali, że na powyższym terenie jest prowadzona wielobranżowa działalność gospodarcza branży samochodowej.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 51 ust. l pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003r. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) wójt, burmistrz albo prezydent miasta wydaje decyzje o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w odniesieniu do inwestycji o znaczeniu powiatowym lub gminnym. Art. 52 ust. 1 w/w ustawy stanowi, że wydanie takiej decyzji następuje na wniosek inwestora. W przedmiotowej sprawie o ustalenie lokalizacji inwestycji obejmującej kanał opadowy wraz ze zbiornikiem retencyjnym dla rejonu G.N.W. w K. do Prezydenta Miasta K. wystąpił inwestor - Zakład Gospodarki Komunalnej w K.

Na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 9 w/w ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego następuje w uzgodnieniu z właściwym zarządcą drogi, którym w niniejszej sprawie jest Zarząd Dróg i Komunikacji w K. Uzgodnienie jest dokonywane w trybie art. 106 kpa poprzez wydanie postanowienia.

Dla rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie kluczowe znaczenie ma ustalenie przedmiotu uzgodnienia z właściwym zarządcą drogi. Z treści postanowienia organu I instancji wynika, że uzgodniony został "zamiar inwestycyjny będący przedmiotem wniosku". Tymczasem art. 53 ust. 4 pkt 9 w/w ustawy stanowi, że uzgodnieniu z właściwym zarządcą drogi podlega "decyzja" o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Należy podkreślić, że postanowienie organu I instancji zostało wydane w oparciu o wniosek inwestora oraz mapę przedstawiającą przebieg planowanej inwestycji, a organ występujący o uzgodnienie decyzji nie przedstawił organowi uzgadniającemu projektu decyzji.

W ocenie Sądu postanowienie organu I instancji zostało wydane z rażącym naruszeniem art. 53 ust. 4 pkt 9 wyżej powoływanej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 106 kpa, ponieważ przepis ten nie przewiduje uzgadniania "zamiaru inwestycyjnego" rozumianego jako przedsięwzięcie zmierzające do zrealizowania danej inwestycji celu publicznego, lecz nakłada na organy obowiązek współdziałania w postaci uzgodnienia treści decyzji. Skoro zaś zarządca drogi jest uprawniony do dokonania uzgodnienia decyzji w zakresie inwestycji celu publicznego realizowanej na obszarze przyległym do pasa drogowego, uzgodnienie to powinno odnosić się do treści planowanej decyzji. Stanowisko takie znajduje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 9 listopada 2005r. wydanego w sprawie IV SA/Wa 1062/05, w którym stwierdzono, że " Uzgodnienie aktu polega na wyrażeniu zgody na konkretną treść proponowanego rozstrzygnięcia (...) Zakres uzgodnienia obejmuje zamierzoną treść decyzji, której projekt powinien otrzymać organ uzgadniający."

Podobne stanowisko wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 9 lutego 2006r. w sprawie IV SA/Wa 2050/05, w którym orzekł, że "Zakres uzgodnienia, którego dokonuje organ uzgadniający obejmuje treść decyzji, jaką ma wydać organ prowadzący postępowanie główne."

Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela stanowisko zajęte w cytowanych wyżej orzeczeniach. Jeśli zatem uzgodnienie decyzji, zgodnie z art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jest wyrażeniem zgody na konkretną treść proponowanego rozstrzygnięcia, niezbędnym jest przedstawienie organowi uzgadniającemu projektowanej treści decyzji. Tymczasem w przedmiotowej sprawie nie miało to miejsca, ponieważ postanowienie organu I instancji zostało wydane w oparciu o wniosek inwestora i w swojej treści odnosi się nie do decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, lecz do "zamiaru inwestycyjnego".

Sąd stwierdził nieważność postanowień organów I i II instancji, ponieważ ich treść pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią wyżej wskazanego przepisu regulującego uzgadnianie treści decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, a przepis ten przy tym nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Taka oczywista sprzeczność stanowi zaś przesłankę do uznania, że nastąpiło rażące naruszenie prawa będące przesłanką do stwierdzenia nieważności postanowienia.

Dlatego też, w ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie miało miejsce rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa w postaci błędnej interpretacji art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Ponadto wydanie postanowienia uzgadniającego bez przedstawienia przez organ występujący o uzgodnienie projektu decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego jest naruszeniem art. 7 i art. 77 § l kpa, ponieważ ustalenie planowanej treści decyzji jest dla organu uzgadniającego istotnym elementem stanu faktycznego, niezbędnym dla prawidłowości postanowienia o uzgodnieniu decyzji.

W związku z powyższym Sąd uznał, że postanowienie organu I instancji oraz utrzymujące je w mocy postanowienie organu odwoławczego zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa i na podstawie art. 145 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w związku z art. 156 § 1 pkt 2 kpa i art. 126 kpa orzekł jak w sentencji. W związku ze stwierdzeniem nieważności postanowienia organu odwoławczego jak i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji Sąd, na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonywane.

W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono w oparciu o art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.