Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2494/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 8, art. 80
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant - ref. staż. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2015 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Skarżący A. B. w dniu [...] marca 2013 r. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w M. wniosek o przyznanie płatności na rok 2013 na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051 ze zm., dalej "ustawa"), w tym również z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na podstawie § 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) objętej planem rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009 r. Nr 40, poz. 329 ze zm.) wraz z załącznikami graficznymi.

Do przyznania pomocy z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) wnioskodawca zadeklarował następujące działki rolne:

działka rolna A o powierzchni 0,12 ha na działce ewidencyjnej nr [...];

działka rolna B o powierzchni 0,31 ha na działkach ewidencyjnych nr[...], [...], [...],[...];

działka rolna D o powierzchni 0,32 ha na działce ewidencyjnej nr [...];

działka rolna E o powierzchni 1,05 ha na działkach ewidencyjnych nr [...], [...], [...],[...].

W dniu [...] maja 2013r. w gospodarstwie A. B. zostały przeprowadzone czynności kontrolne w zakresie kwalifikowalności powierzchni. Został sporządzony raport o numerze [...]. Kopię raportu przekazano Stronie przesyłką pocztową o nr [...] w dniu[...].05.2013 r. Doręczono w dniu[...].05.2013 r.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W., w postępowaniu odwoławczym dotyczącym złożonego wniosku o przyznanie płatności na rok 2011, w związku z wątpliwościami dotyczącymi ustaleń stanu faktycznego, postanowił o przeprowadzeniu powyższej kontroli na miejscu mając na uwadze zarzuty Strony podnoszone w odwołaniu. Wyniki powyższej kontroli przeprowadzonej w dniu [...].05.2013 r. wykazały jednak nieprawidłowości. Podczas tej kontroli powierzchnia stwierdzona działki rolnej B wyniosła 0,28 ha, zaś powierzchnia działki rolnej E wyniosła 0,89 ha. Z uwag inspektorów terenowych wynika, że działka podzielona jest na 2 części - na jednej części powierzchnia kwalifikowana wynosi 0,28 ha, zaś na drugiej jedynie 0,02 ha, na której stwierdzono 22 szt. porzeczek kilkunasto-kilkudziesięcioletnich, 2 szt. agrestu i 3 śliwy. Części działki przedzielone pasem drzew ozdobnych. Na działce rolnej E stwierdzono wyłączenie - oczko wodne o powierzchni 0,03 ha. (działka ewidencyjna nr [...]).

Po otrzymaniu raportu z czynności kontrolnych A.B. złożył zastrzeżenia do protokołu i zakwestionował wyniki kontroli dotyczące działki rolnej B oraz działki rolnej E. Wskazał, że dane te nie są zgodne z rzeczywistością. Rzekomy pasek drzewek ozdobnych w ilości 3 sztuk ukazany na fot. 5, zdaniem Strony, to resztki po samosiejkach wyrosłych wzdłuż granicy z działką sąsiada, które zostały już usunięte w ramach tegorocznych porządków, drzewka zostały ostatecznie wykarczowane w ciągu 3 dni po wizycie komisji. Wskazał, że fotografie wskazują wyłącznie drzewka owocowe, a więc uprawy sadownicze na działce ewidencyjnej [...] stanowią część sadu działki rolnej B. Zastrzeżenia składał również w stosunku do działki rolnej E, gdyż jego zdaniem pominięto obszar, na którym znajdują się ubiegłoroczne samosiejki, jeszcze nie usunięte przed wizytą komisji.

W dniu[...].06.2013 r. rolnik otrzymał odpowiedź na zastrzeżenia do raportu z kontroli na miejscu, w którym to podtrzymano wyniki kontroli zawarte w raporcie.

Powyższe wyniki kontroli na miejscu zostały uwzględnione w ramach złożonego wniosku o przyznanie płatności na rok 2013.

W dniu [...].04.2014 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR decyzją o nr [...] przyznał A.B. płatność ONW w wysokości 220,17 zł, po potrąceniu kwoty w wysokości 68,02 zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości, do powierzchni 1,61 ha.

W wyniku rozpoznania odwołania, organ II instancji decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. uznał słuszność zaskarżonej decyzji pod względem faktycznym i prawnym i utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że zgodnie zaś z § 3 ust. 1 rozporządzenia ONW wysokość płatności ONW w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn stawek płatności na 1 ha gruntu rolnego i powierzchni tego gruntu kwalifikującej się do płatności ONW, nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r., określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności.

Wskazano także, iż maksymalny obszar kwalifikowany, czyli powierzchnia uprawniona do przyznania płatności, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, powinna być ustalona w oparciu o system informacji geograficznej, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. Urz. WE L 30 z 31.01.2009 r., str. 16).

Zgodnie zaś z § 3 ust. 2 rozporządzenia ONW płatność ONW jest przyznawana rolnikowi do działek rolnych lub ich części, położonych na obszarach ONW, użytkowanych jako wykorzystywane użytki rolne, o których mowa w art. 37 ust. 1 rozporządzenia nr 1698/2005, w wysokości 179 zł na 1 ha - na obszarze ONW typu nizinnego strefy nizinnej I.

Organ odwoławczy wyjaśnił ,iż wprzedmiotowej sprawie swoje rozstrzygnięcie oparł na dowodzie, jakim jest raport z czynności kontrolnych przeprowadzonych w ramach programu rolnośrodowiskowego. Podczas tejże kontroli ustalono faktyczne powierzchnie działek rolnych, zgodnie z rzeczywistością.

Wskazano, iż producent rolny zadeklarował we wniosku o przyznanie płatności na rok 2013 powierzchnie działek rolnych B i E. których faktyczna powierzchnia stwierdzona w czasie kontroli na miejscu wyniosła mniej - na działce rolnej B o powierzchnię 0,03 ha, zaś na działce rolnej E o powierzchnię 0,16 ha. Ustalenia te zostały dokonane po kilku weryfikacjach protokołu w ramach postępowania odwoławczego oraz po złożonych zastrzeżeniach do protokołów - postępowanie administracyino-odwoławcze toczyło się w ramach złożonego wniosku o przyznanie płatności na rok 2011.

Ze sporządzonego raportu z czynności kontrolnych oraz z dołączonego szkicu wykonanego przez inspektorów terenowych, a także z całości dokumentacji sporządzonej przez Biuro Kontroli na Miejscu [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wynika, że na działce rolnej E w dniu kontroli znajdowały się liczne wieloletnie zadrzewienia, skupiska drzew oraz zaniedbania. Zdaniem organu do pomiaru działki rolnej E został wliczony wszelki teren spełniający wymagane normy i kryteria , a pomiar został wykonany przy pomocy odbiornika GPS. Stan faktyczny został zobrazowany na zdjęciach o nr: 12-18. Na fot. nr 12 widoczne w oddali skupiska drzew, które zostały wyłączone z pomiaru. Również ns fot 14 i 15 widać wieloletnie zadrzewienia na działce nr [...] i [...], które Strona zadeklarowała jako użytkowane rolniczo. Podobny stan odzwierciedlają zdjęcia nr 16-18. Te elementy zostały wykluczone z płatności.

Z raportu z czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu [...].05.2013 r. wynika, że na działce rolnej E znajduje się również wyłączenie (oczko wodne) o powierzchni 0.03 ha. Powierzchnia zmierzona uprawniona do płatności wyniosła 0,89 ha, co miało wpływ na wysokość płatności.

Odnosząc się do zarzutów producenta rolnego co do działki rolnej B Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR zauważył, iż pomiar działki został wykonany na działkach ewidencyjnych nr [...], [...] oraz [...], lecz nie wliczono do pomiaru działki ewidencyjnej nr [...], gdyż na tej działce stwierdzono powierzchnię upraw wynoszącą jedynie 0,02 ha. - stwierdzono na tej części 22 szt. porzeczek, 2 szt. agrestu oraz 3 śliwy. Organ podkreślił, że na zdjęciu nr 8 widoczny jest drewniany plot, za którym nie widać śladów żadnej uprawy. zaś na zdjęciach 4 i 5 widoczne są również drzewa ozdobne. Działka ta nie spełnia podstawowego warunku, tj. działka powinna stanowić zwarty obszar gruntu, na którym jeden rolnik prowadzi jedną grupę upraw o powierzchni nie mniejszej niż 0,10 ha (art. 2 ust. 1 rozporządzenia Komisji nr 1122/2009).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji. Zarzucił naruszenie § 4 pkt 4 oraz § 4a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 12 marca 2007 r. w sprawie minimalnych norm (Dz. U. nr 46, poz. 306 ze zm.) oraz brak należytej staranności przy wydawaniu decyzji (art. 7 i 8 k.p.a.) i błędne ustalenie faktów będących podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Skarżący zarzucił także nieuwzględnienie planu działalności rolnośrodowiskowej na lata 2010-2015 przy dokonywaniu pomiarów i kwalifikowaniu powierzchni, na których znajdowały się skupiska drzew, oczka wodne oraz wieloletnie zadrzewienia a nawet tereny, które zgodnie z planem, celowo zostawione były bez koszenia. Organ nie wyjaśnił, na jakiej podstawie pominięte zostały tereny wskazane w planie działalności rolnośrodowiskowej jako ostoja dzikiej przyrody. Nie wyjaśnił także, dlaczego teren pozostawiony bez koszenia (zgodnie z planem) uznano za "dwuletnie zaniedbanie nie kwalifikujące się do pomiaru". Wątpliwości skarżącego wzbudziła także kwestia utrzymywania drewnianych ogrodzeń na gruncie rolnym oraz zadrzewień śródpolnych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do zasadności dokonanych przez organ zmniejszeń powierzchni działek rolnych B i E, w stosunku do tych zadeklarowanych przez rolnika do płatności.

Na wstępie rozważań Sąd wyjaśnia, iż tryb i zasady przyznawania rolnikom pomocy finansowej w ramach działania wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) określa Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2009 r., Nr 40 poz. 329 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem ONW. Rozporządzenie ONW zostało wydane na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 29 ust. 1 pkt 1 i ust. 1a pkt 2 i 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r., Nr 64, poz. 427, ze zm.), zwanej dalej ustawą o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich.

Zgodnie z § 2 rozporządzenia ONW, płatność z tytułu ONW przyznaje się rolnikowi, który:

zobowiąże się do przestrzegania wymagań o których mowa w art. 14 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L 160 z 26.06.1999, str. 80, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 25, str. 391) albo w art. 37 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późn. zm.),

jeżeli łączna powierzchnia posiadanych przez tego rolnika działek rolnych lub ich części, położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych dalej "obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza zgodnie z minimalnymi wymaganiami utrzymywania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej zgodnej z ochroną środowiska (normami), określonymi w przepisach o płatnościach do gruntów rolnych i płatności cukrowej, wynosi co najmniej 1 ha,

do położonej na obszarach ONW powierzchni działek rolnych lub ich części, wynoszącej nie więcej niż 300 ha,

jeżeli został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności,

jeżeli są przestrzegane wymogi i normy określone w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia ONW wysokość płatności ONW w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn stawek płatności na 1 ha gruntu rolnego i powierzchni tego gruntu kwalifikującej się do płatności ONW, nie większej jednak niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. L 316/65 z dnia 02.12.2009 r.), określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności.

W zakresie spełnienia warunków przyznania płatności, na podstawie art. 30 ust.1 pkt 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich Agencja przeprowadza kontrole administracyjne i kontrole na miejscu, określone w przepisach UE, w tym Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009, str. 1) dalej: rozporządzenie nr 1122/2009.

Kontrole przeprowadzone mogą być tylko przez określone podmioty dysponujące odpowiednimi warunkami organizacyjnymi i technicznymi (art. 30 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich). Czynności w ramach kontroli na miejscu są wykonywane przez osoby posiadające imienne upoważnienie do ich wykonywania wydane przez organ agencji płatniczej (art. 31 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich). Osoby dokonujące kontroli posiadają odpowiednie wykształcenie i wyposażone są w odpowiedni do wykonywania pomiarów sprzęt geodezyjny (rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 31 maja 2007 r. w sprawie warunków, jakie powinny spełniać jednostki organizacyjne, którym można powierzyć wykonywanie czynności kontrolnych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013; Dz. U. z 2007 r., Nr 183, poz. 1138). Z każdej zaś kontroli sporządza się raport, który umożliwia wgląd w szczegóły przeprowadzonych kontroli. Rolnikowi, który nie zgadza się z ustaleniami raportu, przysługuje z kolei prawo wniesienia zastrzeżeń, w terminie 14 dni od jego doręczenia. Zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich agencja płatnicza oraz podmioty wdrażające mogą powierzyć przeprowadzenie kontroli na miejscu lub wizytacji w miejscu innym jednostkom organizacyjnym dysponującym odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi, określonymi w ww. rozporządzeniu z 31 maja 2007 r.

W rozpoznawanej sprawie kontrola na miejscu została przeprowadzona z zachowaniem reguł określonych w cytowanych powyżej przepisach: została przeprowadzona przez osoby do tego upoważnione, do pomiaru powierzchni działek rolnych został użyty odbiornik GPS typu T., skarżący został pouczony o przysługujących mu uprawnieniach, otrzymał kopię raportu i wniósł do niego zastrzeżenia. A zatem zarzuty w skardze co do prawidłowości w zakresie wymogów formalnych przeprowadzonej kontroli nie można uznać za zasadne.

Podkreślić jednak należy, że już same ustalenia i dokonane zmniejszenia zadeklarowanych powierzchni działek rolnych B i E budzą wątpliwości. A brak uzasadnienia oraz brak odniesienia się organu do umotywowanych zastrzeżeń wnioskodawcy co do wyników kontroli stanowi istotne uchybienie, z powodu którego zaskarżona decyzja nie mogła się ostać.

Organ ograniczył się do arbitralnego stwierdzenia o prawidłowości przeprowadzonej kontroli i dokonanych pomiarów. Podkreślił, iż swoje rozstrzygnięcie oparł w całości na dowodzie, jakim jest raport z czynności kontrolnych. Tymczasem skarżący nie zgodził się ze stwierdzonymi powierzchniami działki rolnej B i E, w sposób obszerny to motywując. Skarżący wyjaśnił, iż na działce rolnej B znajduje się sad wielogatunkowy położony na kilku działkach ewidencyjnych ([...], [...],[...] i [...]), które przylegają do siebie (brak naturalnej granicy) i stanowią łącznie zwarty obszar gruntu o powierzchni 0,32 ha. Na działce nr [...] uprawiana jest głównie porzeczka (wieloletnia, jak na pozostałym obszarze sadu) i jest to część działki B. Rolnik twierdzi, iż część ta nie musi posiadać co najmniej 0,10 ha, podobnie jak działka[...], ponieważ jest częścią działki rolnej B. Między działkami nie ma żadnych naturalnych granic, nie są również przedzielone żadnym obszarem innych upraw. Odnosząc się również do działki rolnej E (łąka) wskazał, iż powierzchnia zmierzona działki jest niezgodna ze stanem faktycznym, że na działce E nie ma żadnych "dwuletnich zaniedbań nie kwalifikujących się do pomiaru". Są natomiast oczko wodne i lokalne zadrzewienia w pobliżu tego oczka.

Z uwag inspektorów terenowych z raportu wynika, że działkę rolną B zmierzono w dwóch częściach - I część o powierzchni 0,28 ha (B1), zaś II część o pow. 0,02 ha (B2). Część B2 znajduje się na działce ewidencyjnej nr 599 i na tej części stwierdzono 22 szt. porzeczek kilkunasto-kilkudziesięcioletnich, 2 szt. agrestu i 3 śliwy. Obie te części działki rolnej B przedzielone są pasem drzew ozdobnych. Kontrolujący uznali to za trwałą granicę, kwestionując tym samym spójność działki rolnej B. Powyższe ustalenia przyjął organ wydając zaskarżoną decyzję.

W ocenie Sądu, rację należy przyznać skarżącemu. Potwierdza to zebrany w sprawie materiał dowodowy. Organ przyjął ustalenia kontrolne w kwestii podziału działki rolnej B, co jest działaniem nieprawidłowym. Zdaniem Sądu, nie ma podstaw do kwestionowania spójności działki rolnej B. Przemawia za tym okoliczność, iż cała działka porośnięta jest jednolitą roślinnością (sad), to wskazuje na jej spójność. Skarżący podkreślał jednolitość działki rolnej B już od samego początku postępowania w sprawie płatności. Co więcej, wbrew twierdzeniom organu, nie ma trwałej granicy wskazującej na rozdzielność działek. Działka ewidencyjna [...] stanowi część działki rolnej B i jej powierzchnia powinna zostać uwzględniona przy dokonywaniu pomiarów.

Odnośnie działki rolnej E organ winien uwzględnić zastrzeżenia oraz zarzuty skarżącego związane z nieuwzględnieniem planu działalności rolnośrodowiskowej zawierającego podstawowe wytyczne dla rolnika, które rolnik musi przestrzegać, a które - zdaniem skarżącego – są sprzeczne z ustaleniami kontrolujących.

Organ orzekający, kierując się regułami postępowania wskazanymi w art. 3 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i art. 80 k.p.a., ma obowiązek rozpatrzyć i ocenić całokształt zebranego materiału dowodowego, zwłaszcza w kontekście okoliczności, na które powołuje się skarżący.

Możliwość zastosowania przepisów prawa materialnego wymaga dokładnego, niespornego ustalenia stanu faktycznego w sprawie. Tego, zdaniem Sądu orzekającego, w niniejszej sprawie zabrakło. Słusznie zatem skarżący podniósł zarzuty niestaranności organów przy wydawaniu decyzji oraz naruszenia zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa (art. 8 k.p.a.).

Biorąc zatem pod uwagę przedstawione powyżej rozważania, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.