Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2843/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 97 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2012 r. sprawy ze skargi Wspólnoty [...] w W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego skargę oddala


UZASADNIENIE

Prezydent. W. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] na podstawie art. 97 § 1 pkt 1, art. 101 § 3, art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej kpa w związku z art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane ( Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz art. 92 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 o samorządzie powiatowym ( Dz. U. z 2001 r. Nr 142 , poz. 1592 ze zm.) w związku z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. Nr 41, poz. 361 ze zm.), zawiesił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie inwestycji projektowanej na nieruchomościach położonych w rejonie ulicy [...] w W. Dzielnicy B.

W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że wnioskiem z dnia 16 czerwca 2011 r., stosownie do dyspozycji art. 99 kpa wystąpił do Sądu Rejonowego, właściwego według ostatniego miejsca zamieszkania strony o udzielenie informacji na temat ustalenia następców prawnych zmarłego K. F., występującego jako strona w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organ administracji architektoniczno-budowlanej, dotyczącym zespołu budynków na terenie nieruchomości położonych w rejonie ulicy [....] w W. Dzielnicy B..

Następnie Prezydent W. powołał przepis art. 97 §1 pkt 1 kpa i podał, że podejmie postępowanie z urzędu, gdy ustąpią przyczyny uzasadniające zawieszenie przedmiotowego postępowania – art. 97 § 2 kpa.

Zażalenie na powyższe postanowienie organu I instancji złożyła B. W. S.A. zarzucając naruszenie przepisu art. 97 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 28 ust. 2 Prawo budowlane, a także brak sprecyzowania treści rozstrzygnięcia postanowienia oraz wnosząc o jego uchylenie.

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. Nr [...], znak: [...] uchylił ww. postanowienie Nr [....] z dnia [...] czerwca 2011 r. Prezydenta W..

W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżone postanowienie narusza przepis art. 97 §1 pkt 1 w związku z art. 107 § 3 kpa.

Na wstępie zaznaczył, że do organu odwoławczego wpłynęły trzy postanowienia jednakowej treści Prezydenta W. o numerach [...] , [...], [...] wydane w dniu [...] czerwca 2011 r. przy czym organ I instancji nie przekazał do organu odwoławczego całości akt administracyjnych spraw.

Organ odwoławczy zgodził się z odwołującą spółką, że zaskarżone postanowienie organu I instancji z dnia [...] czerwca 2011 r. nie precyzuje treści rozstrzygnięcia poza stwierdzeniem w osnowie postanowienia, że ulega zawieszeniu. Podał, że nie sprecyzowano przede wszystkim przedmiotu postępowania, określając je ogólnikowo jako " projektowaną inwestycję", położoną " w rejonie ul. [...]", bez podania numerów ewidencyjnych działek, na których mają być posadowione.

Wojewoda [...] wskazał, że każdy wniosek rozpatrywany przez organ architektoniczno-budowlany dotyczy w zasadzie " inwestycji", ale organ zobowiązany jest do sprecyzowania, jaki konkretnie obiekt jest przedmiotem rozstrzygnięcia. Organ podał, że podobnie w uzasadnieniu postanowienia określenie przedmiotu jako "zespołu budynków" nie czyni zadość wymaganiom wypływającym z przepisów Prawa budowlanego, bowiem innym rygorom prawnym będą podlegały zespoły budynków mieszkalnych czy handlowych, a innym przykładowo zespoły budynków produkcyjnych.

Dalej, organ odwoławczy zaznaczył, że w każdym z wymienionych wyżej postanowień w tym w postanowieniu Nr [...], organ I instancji przywołuje treść przepisu art. 97 § 1 pkt 1 kpa, bez jakiegokolwiek odniesienia się do stanu faktycznego sprawy, co narusza art. 107 § 3 kpa, poza stwierdzeniem, że zwrócił się do Sądu Rejonowego o ustalenie następców prawnych zmarłego K. F.. Wojewoda [...] podniósł, że organ I instancji w zaskarżonym postanowieniu nie tylko nie wskazał na jakiej podstawie uznał zmarłego za stronę postępowania, ale nawet nie podał numeru nieruchomości, której zmarły był właścicielem. Nadto, zaznaczył również, że skoro Prezydent W. wydał trzy postanowienia i każde dotyczy "zespołu budynków", czyli trzech odrębnych postępowań administracyjnych to trudno przyjąć, że organ I instancji prawidłowo ustalił obszar oddziaływania obiektów " zespołu budynków" będących przedmiotem rozstrzygnięcia i co się z tym wiąże prawidłowo ustalił strony postępowania, jeżeli przyczyną uzasadniającą zawieszenie postępowania jest, jak wskazano w uzasadnieniach ww. postanowień, w każdym wypadku śmierć tej samej strony.

Reasumując Wojewoda [...] stwierdził, że śmierć strony jest niewątpliwie okolicznością uzasadniającą zawieszenie postępowania administracyjnego, to jednak wady formalne (brak określenia przedmiotu postępowania, brak określenia terenu którego dotyczy, nie wskazanie w treści postanowienia wnioskodawcy) oraz prawne (nie odpowiada wymogom art. 107 § 3 kpa ) uzasadniają uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie wniosła Wspólnota Mieszkaniowa [...] w W. wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącego według norm przepisanych w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisu mającego istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 97 § 1 pkt 1 i art. 107 § 1 kpa oraz art. 15 kpa.

W ocenie skarżącej Wspólnoty zaskarżone rozstrzygnięcie nie znajduje uzasadnienia w okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy.

Skarżąca podniosła, iż organ odwoławczy rozpoznał zażalenie nie posiadając całości akt administracyjnych. Dlatego też nie można uznać, iż organ prawidłowo rozpoznał zażalenie w sytuacji, w której nie był wyposażony w pełne akta administracyjne. Zdaniem strony skarżącej, organ II instancji rozpoznając i kontrolując zażalenie na postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania powinien posiadać całość akt administracyjnych. Wydając więc swoje rozstrzygnięcie bez pełnych akt administracyjnych, zdaniem strony skarżącej organ odwoławczy naruszył art. 15 kpa.

Strona skarżąca nie zgadza się z organem odwoławczym, iż bez posiadania całości akt administracyjnych mógł zweryfikować, istnienie wątpliwości co do tego, iż K. F. mógł być stroną przedmiotowego postępowania administracyjnego. W tych zatem okolicznościach, zdaniem strony skarżącej organ II instancji nie mógł orzec na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa bez posiadania całości akt administracyjnych sprawy i zbadać, czy zasadnie organ I instancji zastosował art. 97 § 1 pkt 1 kpa.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację wyrażoną w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jednocześnie art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną.

Mając na względzie powyższe unormowanie Sąd uznał, że skarga nie zasługuję na uwzględnienie.

Przyczyną zawieszenia postępowania o której mowa w art. 97 § 1 pkt 1 kpa jest śmierć strony będącej osobą fizyczną. Organ administracji publicznej zawiesza postępowanie w razie śmierci strony lub jednej ze stron tylko wówczas, gdy spełnione są łącznie następujące przesłanki: a) śmierć strony lub jednej ze stron nastąpiła w toku postępowania, b) śmierć strony lub jednej ze stron nie czyni postępowania bezprzedmiotowym w rozumieniu art. 105 § 1 kpa , c) wezwanie spadkobierców zmarłej strony do udziału w postępowaniu nie jest możliwe, d) nie zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 30 § 5 kpa.

Warunkiem sine qua non zastosowania tego przepisu jest więc bezwzględne stwierdzenie przez organ prowadzący postępowanie , iż podmiot który zmarł, jest stroną toczącego się przed tym organem postępowania.

Jak wynika z treści trzech postanowień Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2011r. o numerach: [...], [...] oraz [...] przed organem tym toczą się trzy postępowania , których przedmiotem inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków na terenie nieruchomości położonych w rejonie ulicy [...] w W. Dzielnicy B. Brak oznaczenia numerów działek ewidencyjnych na których projektowany jest konkretny etap budowy dla którego wydana ma być oddzielna decyzja o pozwoleniu na budowę uniemożliwia ustalenie organowi I instancji a weryfikację organowi odwoławczemu obszaru oddziaływania planowanej inwestycji w rozumieniu art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego. Konsekwencja jest brak możliwości prawidłowego kręgu podmiotów biorących udział w postępowaniu o pozwolenie na budowę w charakterze strony w rozumieniu art. 28 ust 2 Prawa budowlanego.

Naczelny Sąd Administracyjny wypowiadając się w wyroku z dnia 1 października 2010r. w sprawie II OSK 1529/09. której przedmiotem była decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 2008r. w sprawie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę kolejnego etapu inwestycji B. W. S.A w rejonie ulicy [...] w W. wyraźnie wskazał, iż " w sprawie, która dotyczy budowy dużego osiedla mieszkaniowego, przy czym budowa jest podzielona na kilka etapów, dla każdego z nich wydawana jest oddzielna decyzja o pozwoleniu na budowę. W każdej ze spraw z wniosku inwestora o pozwolenie na budowę wskazanego etapu tej inwestycji, powinna być przez organ pierwszej instancji przeprowadzona analiza kręgu podmiotów, które pozostają w obszarze oddziaływania danego etapu. Art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego stanowi, że stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Jest więc tyle odrębnych spraw o pozwolenie na budowę, ile wniosków złoży inwestor obejmując nimi kolejne etapy budowy wieloetapowej. W każdej z tych spraw mogą poza inwestorem, występować jako strony inne podmioty, których prawo do udziału w postępowaniu podlega ocenie w świetle art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego."

Zasadnie więc organ odwoławczy podnosi, iż przedwczesne jest zawieszenie postępowania administracyjnego z powodu śmierci K. F., skoro organ nie wyjaśnił którego etapu budowy dotyczy dane rozstrzygniecie, jaki w nim ustalono obszar oddziaływania projektowanej inwestycji i co najważniejsze- czy K. F. jest jego stroną.

Odnosząc się zaś do zarzutów skargi należy wskazać, iż organ odwoławczy dysponował aktami administracyjnymi uzupełnionymi przez Organ I instancji przy pismach z dnia 26 lipca 2011r. oraz 29 lica 2011r., a więc przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, co czyni bezzasadnym zarzut naruszenia przez organ odwoławczy zasady dwuinstancyjności wyrażonej w art. 15 kpa.

Powyższe wątpliwości, które ze względu na ich charakter i przede wszystkim zakres, mogą być usunięte jedynie przez organ I instancji , w pełni uzasadniały uchylenie postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.