Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 37/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Inne
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Protokolant - sekr. sąd. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2019 r. sprawy ze skargi L. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu środków z tytułu naliczenia odsetek oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 18 grudnia 2012 r. Władza Wdrażająca Programy Europejskie, obecnie Centrum Projektów Polska Cyfrowa (dalej: "CPPC") zawarta z L. Sp. z o.o. (dalej: "Beneficjent", "Skarżąca" lub "Spółka") umowę o dofinansowanie projektu nr [...] pn. "Budowa sieci FTTH na terenie miasta L. w województwie [...]" (dalej: "projekt") w ramach działania 8.4. "Zapewnienie dostępu do Internetu na etapie ostatniej mili" osi priorytetowej 8.

"Społeczeństwo informacyjne zwiększenie innowacyjności gospodarki" Programu

Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 - 2013.

Beneficjent zobowiązał się w § 2 ust. 4 umowy o dofinansowanie zrealizować

projekt zgodnie z harmonogramem rzeczowo-finansowym, stanowiącym załącznik nr

3 do wymienionej umowy, oraz zakończyć go we wskazanym w § 5 ust. 3 okresie

kwalifikowalności wydatków. Natomiast w § 16 ust. 4 pkt 1 umowy o dofinansowanie

określono, że za dzień złożenia dokumentów w Instytucji Wdrażającej, przyjmuje się

dzień ich nadania.

Zgodnie z ww. umową o dofinansowanie, CPPC przekazało Beneficjentowi w

dniu 10 grudnia 2013 r. transzę zaliczki w wysokości 1 936 159,57 zł, w tym z

rachunku w BGK kwotę 1 645 735,63 zł, stanowiącą dofinansowanie z budżetu

środków europejskich i z rachunku w NBP kwotę 290 423,94 zł, stanowiącą dotację z

publicznych środków krajowych.

W dniu 20 grudnia 2013 r. Beneficjent zwrócił część niewykorzystanej zaliczki

w kwocie 290 423,94 zł, która została mu ponownie wypłacona przez CPPC w dniu

30 kwietnia 2014 r.

Zgodnie z harmonogramem rzeczowo-finansowym projektu z dnia 26

listopada 2014 r. do końca listopada 2014 r. z wyżej wymienionej zaliczki Beneficjent

powinien rozliczyć kwotę w wysokości 406 035,00 zł. (aktualizacja harmonogramu

rzeczowo finansowego z dnia 26 listopada 2014 r. została dokonana przez

Beneficjenta i przesłana wraz z wnioskiem o płatność nr [...]

Beneficjent w zakreślonym powyżej terminie wynikającym z harmonogramu

rzeczowo- finansowego (tj. do końca listopada 2014 r.) nie złożył wniosku o płatność

rozliczającego powyższą kwotę zaliczki.

W celu rozliczenia ww. zaliczki Beneficjent w dniu 28 listopada 2014 r. złożył

do CPPC wniosek o płatność nr [...] (zatwierdzony

pismem CPPC z dnia 14 lipca 2015 r., znak: [...])

na kwotę wydatków kwalifikowanych w wysokości 406 035,00 zł, w tym na kwotę 284

224,50 zł rozliczającą zaliczkę. Następnie w dniu 5 stycznia 2015 r. Beneficjent złożył

wniosek o płatność nr [...] (zatwierdzony pismem

CPPC z dnia 14 lipca 2015 r., znak: [...]) na

kwotę wydatków kwalifikowanych 552 234,82 zł, w tym kwotę rozliczającą zaliczkę

386 564,37 zł. (z czego kwota 121 810,50 zł stanowiła rozliczenie brakującej części

zaliczki).

W związku z powyższym, CPPC naliczyło odsetki jak od zaległości

podatkowych w łącznej wysokości 11 838,00 zł. Na powyższą kwotę składają się

odsetki w kwocie:

1) 367,00 zł naliczone od kwoty 121 810,50 zł (stanowiącej różnicę

pomiędzy kwotą przypadającą do rozliczenia do końca listopada 2014 r. tj. 406

035,00 zł a kwotą zaliczki rozliczonej wnioskiem o płatność nr [...] w wysokości 284 224,50 zł), za okres od

dnia 10 grudnia 2013 r. do

dnia 20 grudnia 2013 r., tj. od dnia wypłaty zaliczki do dnia zwrotu części zaliczki

stanowiącej dotację z publicznych środków krajowych;

2) 3 688,00 zł naliczone od kwoty 103 538,92 zł (121810,50 zł x 85%), tj.

kwoty nierozliczonej w terminie zaliczki stanowiącej dotację z budżetu środków

europejskich, za okres od dnia 21 grudnia 2013 r. do dnia 29 kwietnia 2014 r., tj. od

dnia następującego po dniu dokonania zwrotu zaliczki pochodzącej z publicznych

środków krajowych do dnia poprzedzającego ponowną wypłatę tych środków;

3) 7 783,00 zł naliczone od kwoty 121 810,50 zł za okres od dnia 30

kwietnia 2014 r. do dnia 5 stycznia 2015 r., tj. od dnia ponownego dysponowania

pełną kwotą zaliczki (ponowna wypłata zaliczki) do dnia złożenia wniosku o płatność

nr [...] rozliczającego ostatecznie kwotę zaliczki mającą

zgodnie z harmonogramem rzeczowo-finansowym być rozliczoną do końca listopada

2014 r.

Pismem z dnia 12 listopada 2015 r. CPPC poinformowało Beneficjenta o

konieczności zapłaty odsetek w wysokość 11 838,00 zł w terminie 7 dni od daty

otrzymania pisma.

Beneficjent w odpowiedzi pismem z dnia 4 lutego 2016 r. nie zgodził się z

naliczeniem odsetek przez CPPC, poprosił o ponowne rozpatrzenie przedmiotowej

sprawy oraz zmianę stanowiska w zakresie naliczenia odsetek. Ponadto Beneficjent

poddał w wątpliwość termin rozliczenia części zaliczki. Zdaniem Beneficjenta

harmonogram uwzględniający faktycznie terminy i kwoty rozliczenia zaliczki w

miesiącach październiku, listopadzie i grudniu 2014 r., był załącznikiem do

podpisanego aneksu do umowy o dofinansowanie. W konsekwencji Beneficjent nie

dokonał zapłaty wskazanych przez CPPC odsetek.

CPPC pismem z dnia 1 sierpnia 2017 r. wystosowało do Beneficjenta w trybie

art. 189 ust. 3a ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz. U. z

2019r., poz. 869 ze zm., dalej: "u.f.p.") wezwanie do zapłaty odsetek w kwocie 11

838,00 zł wraz z pouczeniem, że w przypadku niedokonania zwrotu żądanej kwoty w

terminie 14 dni od doręczenia wezwania, w celu odzyskania należności zostanie

wszczęte postępowanie administracyjne.

Po bezskutecznym upływie terminu wskazanego w wezwaniu, CPPC pismem

z dnia 27 listopada 2017 r. (znak: [...]) zawiadomiło

Beneficjenta o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie

zwrotu niezapłaconej w terminie kwoty odsetek od środków dofinansowania

udzielonego na realizację projektu.

Następnie, decyzją z dnia [...] maja 2018 r. nr [...],

działając jako Instytucja Wdrażająca, dalej: "IW" określiło Beneficjentowi

zobowiązanie do zwrotu środków w wysokości 11 838,00 zł z tytułu naliczenia

odsetek, o których mowa w art. 189 ust. 3 u.f.p., od kwoty i za okres wskazany w

zaskarżonej decyzji, w związku z niezłożeniem wniosku o płatność na kwotę i w

terminie określonym w Harmonogramie rzeczowo- finansowym.

W dniu 28 czerwca 2018 r. do Ministra Inwestycji i Rozwoju (dalej: "organ II

instancji", "organ odwoławczy", "IZ PO IG") odwołanie Strony od decyzji CPPC z dnia

2 maja 2018 r.

Decyzją z dnia [...] października 2018 r. nr [...] IK:

[...] organ II instancji utrzymał w mocy ww. decyzję z dnia [...] maja 2018 r.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż zobowiązanie z tytułu odsetek

naliczonych na podstawie art, 189 ust. 3 u.f.p. powstaje automatycznie na skutek

wystąpienia przesłanek określonych w treści tego przepisu. W związku z tym,

stwierdzenie okoliczności, o których mowa wart. 189 ust. 3 u.f.p., skutkuje dla

właściwej instytucji obowiązkiem wszczęcia procedury określonej w art. 189 ust. 3a i

3b u.f.p., w przypadku bezskutecznego wezwania w rozumieniu art. 189 ust. 3a

u.f.p., prowadzącej do wydania decyzji o zapłacie odsetek, o której mowa w art. 189

ust. 3b u.f.p.

Organ II instancji wyjaśnił, że decyzja o zapłacie odsetek ma charakter decyzji

deklaratoryjnej, tj. jedynie potwierdzającej konieczność zapłaty odsetek w określonej

wysokości na skutek wystąpienia zdarzenia, z którym przepisy u.f.p. wiążą

obowiązek naliczenia odsetek. Organ musi zatem naliczyć odsetki, o których mowa

w art. 189 ust. 3 u.f.p., jeżeli stwierdzi zaistnienie okoliczności, o których mowa w tym

przepisie. Dla powstania zobowiązania z art. 189 ust. 3 u.f.p. nie są zatem istotne

przyczyny, z powodu których doszło do nierozliczenia zaliczki w sposób określony w

umowie o dofinansowanie.

Ponadto organ odwoławczy zauważył, iż Strona nie przedstawiła dowodów

wskazujących, że złożyła wniosek o płatność rozliczający zaliczkę w terminie i na

kwotę zgodnie z umową o dofinansowanie. Ustalenia Organu II instancji potwierdzają

zatem, że w niniejszym przypadku doszło do nierozliczenia otrzymanej przez

Beneficjenta zaliczki w sposób określony w umowie o dofinansowanie, co uzasadnia

naliczenie odsetek, o których mowa w § 6 ust. 4 umowy o dofinansowanie oraz w art.

189 ust. 3 u.f.p.

Zdaniem organu odwoławczego, nie ma wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej

sprawy fakt podpisania aneksu w maju 2015 r., bowiem aneks jedynie uaktualnił

Harmonogram rzeczowo-finansowy w zakresie dat przekazywanych zaliczek i ich

rozliczenia zgodnie ze stanem faktycznym, ale nie stanowi to podstawy prawnej do

umorzenia powstałego z mocy prawa zobowiązania odsetkowego. Należy również

zauważyć, iż aneks z maja 2015 r. został podpisany dopiero po upływie terminu

przewidzianego do rozliczenia zaliczki w kwocie 406 035,00 zł, tym samym Strona w

odwołaniu powołuje się na aneks do umowy (i tym samym aktualizację

Harmonogramu rzeczowo-finansowego), który nie był podpisany w momencie, w

którym Beneficjent powinien rozliczyć otrzymaną zaliczkę, co spowodowało

powstanie zobowiązania odsetkowego.

Podsumowując, organ odwoławczy stwierdził, że w niniejszej sprawie

zaistniały przesłanki do naliczenia odsetek, o których mowa w art. 189 ust. 3 u.f.p. z

powodu niezłożenia przez Beneficjenta wniosku o płatność rozliczającego zaliczkę

na kwotę i w terminie określonych w umowie o dofinansowanie. W związku z tym,

uzasadnione jest dochodzenie od Beneficjenta zwrotu środków z tytułu naliczenia

ww. odsetek.

Pismem z dnia 3 grudnia 2018 r. Strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu

Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję organu II instancji

wnosząc o jej uchylenie w całości oraz rozważenie uchylenia poprzedzającej ją

decyzji organu I Instancji.

Organowi odwoławczemu Skarżąca zarzuciła naruszenie podstawowych

zasada prawa administracyjnego a mianowicie art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca

1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.,

dalej: "k.p.a.") tj. obowiązku prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie

jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności,

bezstronności i równego traktowania. Ponadto, w ocenie Spółki, organ naruszył

wynikający z art. 7a k.p.a. obowiązek rozstrzygania wątpliwości na korzyść strony

postępowania.

Zdaniem Spółki wydanie decyzji nastąpiło bezpodstawnie, gdyż już informując

pismem z dnia 12 listopada 2015 r. o naliczeniu odsetek organ nie miał do tego

podstawy prawnej, gdyż strony w maju 2015 r. podpisały aneks zmieniający terminy

poprzez ich uaktualnienie (zmieniając harmonogram rzeczowo-finansowy -

zmieniając terminy wstecz). Spółka stoi na stanowisku, że CPPC podpisując w maju

2015 r. przedmiotowy aneks wyraziło zgodę na zmianę terminów rozliczenia

przekazanych zaliczek i tym samy zamknęło sobie drogę do późniejszego

występowania o zapłatę odsetek.

Skarżąca podkreśliła, iż działała w zaufaniu do organu uznając, że skoro

strony (obie strony podpisały się pod aneksem) zmieniły harmonogram w ten sposób,

że uaktualniły daty do tego jak w rzeczywistości następowały przepływy finansowe i

rozliczenia to nie można prawie rok później występować z żądaniami finansowym,

tak jakby ten aneks nigdy nie został przez strony podpisany. W zaistniałej sytuacji

Spółka miała prawne podstawy do uznania, że skoro w aneksie (maj 2015 r.) strony

zmieniły terminy rozliczania przekazanej zaliczki (dostosowując je do stanu

faktycznego) to w przyszłości nie grożą jej żaden negatywne konsekwencje

wynikające z nieobowiązującego już od tego momentu harmonogramu. Działanie

organu było bezprawne, gdyż nie uwzględniało istniejącego w momencie wzywania

spółki do zapłaty odsetek, stanu faktycznego.

W odpowiedzi na skargę Minister podtrzymał stanowisko prezentowane w

sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna.

Na wstępie wskazać należy, że w sprawie niespornym jest, iż Strona

otrzymała od CPPC zaliczkę w dniu 10 grudnia 2013 r., która powinna być rozliczona

zgodnie z Harmonogramem rzeczowo-finansowym do końca listopada 2014 r. Część

z tej zaliczki nie została rozliczona w wymaganym terminie. Podkreślić trzeba, że fakt

nierozliczenia zaliczki nie jest przez Skarżącą kwestionowany.

Strona nie zgadza się natomiast z decyzją organu II instancji i zobowiązaniem

jej do zapłaty odsetek wynikających z nieterminowego rozliczenia ww. zaliczki z

uwagi fakt, iż termin rozliczenia zaliczki został zmieniony (uaktualniony) poprzez

podpisanie w dniu 19 maja 2015 r. aneksu do umowy między jej stronami. Minister

nie zgadza się ze stanowiskiem Skarżącej, wskazując jednocześnie, iż strona

skarżąca w zakresie rozliczenia zaliczki zobowiązana była zastosować się do treści

wiążącej ją umowy o dofinansowanie.

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie rację przyznać należało organowi

odwoławczemu.

Wyjaśnienia wymaga, iż zgodnie z art. 189 ust. 3 u.f.p. w przypadku

niezłożenia wniosku o płatność na kwotę lub w terminie, o których mowa w

przepisach wydanych na podstawie ust. 4, od środków pozostałych do rozliczenia,

przekazanych w ramach zaliczki, nalicza się odsetki jak dla zaległości podatkowych,

liczone od dnia przekazania środków do dnia złożenia wniosku o płatność. Natomiast

rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 18 grudnia 2009 r. w sprawie

warunków i trybu udzielania i rozliczania zaliczek oraz zakresu i terminów składania

wniosków o płatność w ramach programów finansowanych z udziałem środków

europejskich (Dz. U. z 2016 r., poz. 1161, dalej jako: "rozporządzenie") w § 5 ust. 1

stanowi, że rozliczenie zaliczki polega na wykazaniu przez beneficjenta wydatków

kwalifikowalnych we wnioskach o płatność złożonych do właściwej instytucji, w

terminach i na warunkach określonych w umowie o dofinansowanie oraz zgodnie z

systemem realizacji danego programu operacyjnego, lub na zwrocie zaliczki.

Zgodnie z umową o dofinansowanie, do której odwołuje się § 5 ust. 1

rozporządzenia, w przypadku niezłożenia do Instytucji Wdrażającej wniosku o

płatność potwierdzającego rozliczenie zaliczki przez Beneficjenta na kwotę lub w

terminach określonych w Harmonogramie rzeczowo-finansowym Projektu, od

środków pozostałych do rozliczenia, przekazanych w ramach zaliczki, nalicza się

odsetki jak dla zaległości podatkowych, liczone od dnia przekazania środków do dnia

złożenia wniosku o płatność (§ 6 ust. 4 umowy o dofinansowanie).

Nie ulega wątpliwości, iż zgodnie z art. 60 pkt 6 u.f.p. odsetki od nierozliczonej

w terminie zaliczki stanowią środki publiczne stanowiące niepodatkowe należności

budżetowe o charakterze publicznoprawnym. Natomiast zgodnie z art. 67 u.f.p. do

spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych

niniejszą ustawą stosuje się przepisy k.p.a. i odpowiednio przepisy działu III ordynacji

podatkowej, dotyczący zobowiązań podatkowych. Wskazać również należy, że

zgodnie z art. 21 § 1 pkt 1 ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe powstaje z

dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego

zobowiązania.

Art. 189 ust. 3 u.f.p. określa kiedy powstaje obowiązek zapłaty odsetek od

środków przekazanych w formie zaliczki. Zobowiązanie to powstaje zatem z

momentem zaistnienia okoliczności tam przewidzianych, a więc w przypadku

niezłożenia wniosku o płatność na kwotę lub w terminie, o których mowa w

rozporządzeniu. Tym samym obowiązek zapłaty odsetek powstaje z mocy prawa.

Zgodnie z art. 189 ust. 3a u.f.p., w przypadku stwierdzenia okoliczności, o

których mowa w ust. 3, instytucja, która podpisała umowę z beneficjentem, wzywa go

do zapłaty odsetek lub wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności, w

terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Z art. 189 ust. 3b u.f.p., wynika zaś, że

po bezskutecznym upływie terminu, o którym mowa w ust. 3a, organ pełniący funkcję

instytucji zarządzającej, instytucji pośredniczącej albo instytucji wdrażającej w

rozumieniu ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju albo ustawy o zasadach

realizacji programów wydaje decyzję o zapłacie odsetek określającą kwotę środków,

od których nalicza się odsetki oraz termin, od którego nalicza się odsetki, a także

sposób ich zapłaty.

W treści skargi strona podnosi, że z chwilą zmiany harmonogramu (aneks

2015 r) zmianie uległy terminy rozliczania poszczególnych transz zaliczek i nie było

podstaw do żądania zapłaty odsetek od rzekomo nierozliczonych w terminie

środków. Skarżąca akcentuje fakt, iż opóźnienie w przekazaniu środków przez CPPC

spowodowało, że wszystkie prace w projekcie rozpoczęły i zakończyły się z

opóźnieniem. Dlatego też Spółka zmuszona była dokonywać zmian harmonogramu.

Ponadto, organ I instancji bardzo powoli rozpatrywał wnioski o płatność składane

przez Spółkę co również miało wpływ na jej działania bo do czasy zatwierdzenia

danych wydatków Spółka była w pewnym zawieszeniu i niepewności odnoście oceny

kwalifikowalności wydatków przedstawionych do rozliczenia.

Wbrew stanowisku Beneficjenta aneks z maja 2015 r. wydłużający termin

rozliczenia zaliczki nie może skutkować zniweczeniem skutku w postaci już

powstałego zobowiązania do zapłaty odsetek od kwoty nierozliczonej w terminie

zaliczki. W sytuacji, gdy strony nie podpisały w ww. zakresie aneksu przed upływem

terminu do rozliczenia zaliczki, niedopuszczalna jest obecnie modyfikacja z mocą

wsteczną skutków zdarzeń, z którymi ustawa o finansach publicznych wiąże

powstanie zobowiązania do zwrotu środków publicznych stanowiących niepodatkowe

należności budżetowe, w postaci odsetek. W rozpatrywanej sprawie wniosek o

zmianę haromonogramu został złożony po terminie przewidzianym na rozliczenie

zaliczki. Modyfikacja byłaby możliwa, w sytuacji gdy skutek w postaci powstania

zobowiązania do zapłaty odsetek by nie nastąpił, a więc przed upływem terminu do

rozliczenia zaliczki. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13

grudnia 2016 r., sygn. akt II GSK 1298/15).

Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że harmonogramem rzeczowofinansowym obowiązującym w miesiącu

listopadzie 2014 r. był harmonogram

rzeczowo-finansowy z datą sporządzenia wskazaną na 26 listopada 2014 r.

(aktualizacja harmonogramu rzeczowo-finansowy z dnia 26 listopada 2014 r. została

dokonana przez samego Beneficjenta i przesłana wraz z wnioskiem o płatność nr

[...]).

Aktualizacja harmonogramu rzeczowo-finansowego na którą powołuje się

Skarżąca wraz z dokumentami niezbędnymi do podpisania aneksu do umowy o

dofinansowanie nr [...] została złożona przez nią dopiero

pismem z dnia 16 grudnia 2014 r. tj. po upływie terminu przewidzianego do

rozliczenia zaliczki w kwocie 406 035,00 zł. Bezspornie zatem aneks do umowy (i

tym samym aktualizacja harmonogramu rzeczowo-finansowego) nie istniał w

momencie w którym Beneficjent powinien rozliczyć otrzymaną zaliczkę.

Należy zauważyć, iż mające zastosowanie w sprawie przepisy zarówno

ustawy o finansach publicznych jak również działu III ordynacji podatkowej nie

przewidują możliwości zmiany czy modyfikacji już powstałego obowiązku zwrotu

odsetek z tytułu nieterminowego rozliczenia zaliczki.

Sąd podziela również stanowisko organu odwoławczego, iż art. 59 § 1

Ordynacji podatkowej wskazuje zdarzenia powodujące wygaśniecie zobowiązań

podatkowych. Wśród tych zdarzeń nie wymienia się modyfikacji stosunku

cywilnoprawnego, którego niewykonanie doprowadziło do zaistnienia zobowiązania

publicznego. Do dnia wystąpienia jednego z tych zdarzeń zobowiązanie publiczne (w

niniejszej sprawie są to odsetki) istnieje, a organy mają obowiązek potwierdzenia

owego istnienia w decyzji deklaratoryjnej.

Podkreślić w tym miejscu należy, że umowa zawarta między stronami o

dofinansowanie projektu łączy w sobie elementy o charakterze cywilnoprawnym jak

również elementy publicznoprawne. Zobowiązanie do zapłaty odsetek jest natomiast

świadczeniem publicznoprawnym opierającym się na prawie publicznym i nie może

być modyfikowane na gruncie prawa cywilnego. Z tego też względu obowiązek

zwrotu odsetek jako nieopodatkowanej należności budżetowej o charakterze

publicznoprawnym (art. 60 pkt 6 u.f.p.) nakładany jest w drodze wydania decyzji

administracyjnej przez podmiot sprawujący funkcję Instytucji Pośredniczącej (na

podstawie cytowanego wyżej art. 189 ust. 3b u.f.p.).

Skarżąca wskazywała na konieczność zastosowania zasady przyjaznej

interpretacji przepisów. Zasada przyjaznej interpretacji przepisów (in dubio pro

libertate), wprowadzona do polskiego systemu prawa ustawą z dnia 7 kwietnia 2017

r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych

ustaw (Dz.U. z 2017r., poz. 935), z dniem 1 czerwca 2017 r., w postaci przepisu art.

7a § 1 k.p.a., który stanowi, że jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego

jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie

uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej,

wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony, chyba że sprzeciwiają się temu

sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma

bezpośredni wpływ. Zasada ta ma na celu urzeczywistnienie tych samych wartości co

zasada konstytucyjna poprawnej legislacji. Niewątpliwie wprowadzona w art. 7a

k.p.a. zasada "przyjaznej interpretacji prawa" ma na celu ograniczenie ryzyka

obciążenia strony skutkami niejasnych przepisów. W ocenie jednak Sądu, ustalenie

znaczenia zastosowanych przepisów nie nastręczało takich trudności, których nie

można usunąć na podstawie ogólnych reguł wykładni, bez narażenia strony na

nadmierne dolegliwości.

Reasumując, należy stwierdzić, że skarżona decyzja została wydana zgodnie

z obowiązującymi przepisami i nie zachodzą przesłanki uzasadniające jej uchylenie.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na

podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.