Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1214/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-08-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 § 1 i 4, art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 11a ust. 1, art. 14, art. 15, art. 18 ust. 2 pkt 5, art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P., A. K., A. K., P. W. na uchwałę Rady W. z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Uchwałą z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] Rada W., ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r., Nr 1[...], poz. [...] uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego O..

Pismem z dnia 21 kwietnia 2010 r. D. P., A. K., A. K., P. W. wezwali Prezydenta W. do usunięcia naruszenia prawa.

Następnie, w dniu 30 czerwca 2010 r. na powyższą uchwałę, za pośrednictwem Prezydenta W., wniesiono skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W odpowiedzi Rada W. wniosła o odrzucenie skargi, z uwagi na niezachowanie trybu określonego w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 tj. ze zm.), zwanej dalej "usg", gdyż nie wezwano właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności podnieść należy, iż niewątpliwym celem skarżących było zaskarżenie uchwały z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] podjętej przez Radę W. Wskazując w/w uchwałę, skarżący jednakże nieprawidłowo oznaczyli organ, określając jako właściwego w niniejszej sprawie Prezydenta W. i to za jego pośrednictwem wniesiono skargę do Sądu. Mając na względzie, iż przedmiotem zaskarżenia jest konkretnie oznaczona uchwała, a ponadto, że skarga została przekazana do Sądu już przez właściwy w sprawie organ – ten który ją wydał (tj. Radę W.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż skarga została złożona zgodnie z wymogiem zawartym w art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa".

Następnie zauważyć należy, iż zgodnie z art. 101 ust. 1 usg każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Stosownie zaś do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć pisemne wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 4 ppsa).

Tak więc skuteczność wniesienia skargi na uchwałę rady gminy uzależniona jest od uprzedniego spełnienia wymogów formalnych: wcześniejszego bezskutecznego wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa oraz zachowanie terminu do wniesienia skargi.

W rozpoznawalnej sprawie skarżący, nie spełnili pierwszej z wymienionych powyżej przesłanek formalnych dopuszczalności skargi, gdyż kwestionując zapisy uchwały z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] Rada W. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego O., wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skierowali do Prezydenta W., zamiast do Rady W.

Pamiętać należy, iż gmina ma dwa organy: radę gminy oraz wójta (burmistrza, prezydenta miasta) – art. 11a ust. 1 usg. Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 1 usg organem stanowiącym i kontrolnym w gminie jest rada gminy. Jeżeli zaś siedziba gminy znajduje się w mieście położonym na terytorium tej gminy, rada nosi nazwę rady miejskiej (art. 15 ust. 2 usg). Wyrażanie woli przez radę gminy następuje w drodze uchwał, zgodnie z zasadą zawartą w art. 14 usg. Do wyłącznej właściwości rady gminy należy w szczególności uchwalanie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego (art. 18 ust. 2 pkt 5 usg). Wyłączność rady gminy w określonych sprawach oznacza, że kompetencja do załatwienia danej sprawy nie może być przez radę scedowana na żaden inny organ, w szczególności na wójta gminy (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 1991 r., sygn. akt III SA 978/90, Wspólnota 1991/20/14). Reasumując stwierdzić należy, iż Prezydent W. nie jest organem uprawnionym do zajmowania stanowiska w przedmiocie ważności zaskarżonej uchwały, organem tym jest wyłącznie Rada W.

Identyczne stanowisko zostało wypracowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, gdzie stwierdza się, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 usg winno być skierowane do organu który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie – vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lipca 2009 r., sygn. akt I OSK 881/09, niepubl., czy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2008 r., sygn. akt II OSK 932/08, LEX Nr 518294).

Zatem w okolicznościach niniejszej sprawy nie można uznać, iż pismo z dnia 21 kwietnia 2010 r. skierowane do Prezydenta W. stanowi skuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zdaniem skarżących wywołanego wskazaną uchwałą Rady W.

W tym stanie rzeczy, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący nie wyczerpali trybu o jakim mowa w art. 101 ust. 1 usg, a w konsekwencji czego ich skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.