Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 724/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2004-05-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1271
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Kwiatek (spr.), Sędziowie NSA Ewa Gdulewicz, Irena Szarewicz-Iwaniuk, Protokolant st. insp. Wiesława Wojtal, po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2004 r. przy udziale - sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie podatku od towarów i usług za m-c XII 1999 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej odmówił M. K., przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia [...].

Jako podstawę prawną zaskarżonego postanowienia wskazano art. 162 i art. 163 ordynacji podatkowej (Dz. U. 1997 Nr 137, poz. 926 ze zm.).

W uzasadnieniu postanowienia podano, że decyzja organu I instancji doręczona została podatnikowi w dniu 19 września 2003r., stąd ustawowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 3 października 2003r. Odwołanie, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia, złożone zostało w dniu 8 października 2003r. , przy czym brak winy w uchybieniu terminu wyjaśniał podatnik chorobą (zapaleniem gardła) i koniecznością pozostawania w łóżku dla uniknięcia powikłań, co udokumentował kopią zwolnienia lekarskiego na okres od dnia 1 października 2003r. do dnia 7 października 2003 r. Zwłokę w złożeniu odwołania uzasadniał podatnik również koniecznością skompletowania niezbędnych dokumentów i zasięgnięcia porady.

Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że zwolnienie lekarskie od pracy z powodu zapalenia gardła nie uprawdopodabnia braku winy podatnika w uchybieniu terminu, gdyż nie wykluczało możliwości sporządzenia odwołania i nadania go przez pocztę osobiście lub przez inną osobę. W ocenie organu, o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dokonanie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, a takiej w sprawie nie stwierdzono.

Organ wskazał również, że stwierdzenie choroby nastąpiło po upływie 11 dni od daty doręczenia decyzji, w czasie których podatnik mógł wnieść odwołanie, bowiem załączone dokumenty (spis z natury z dnia 1.01.1999 r. i z dnia 31.12.1999r. oraz dowody wydania towarów ) były w posiadaniu podatnika.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M. K. wnosił o uchylenie postanowienia zarzucając istotne naruszenie art. 162 § 1 ordynacji podatkowej przez nieuwzględnienie okoliczności, że choroba uniemożliwiła mu przygotowanie odwołania i dokumentów w ustawowym terminie, oraz że czynności tej dokonał w najbliższym terminie, gdy mógł wyjść z domu.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 97 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), sprawy , w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego podlegają, po dniu 1 stycznia 2004r. , rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002r. Nr 153, poz. 1270).

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie prawa nie narusza.

W sprawie objętej skargą poza sporem pozostawało, że skarżący spełniał formalne wymogi do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu (art. 162 § 2 ordynacji podatkowej), gdyż powołując się na chorobę, jako okoliczność uniemożliwiającą zachowanie terminu do wniesienia odwołania, złożył je wraz z wnioskiem w następnym dniu po jej ustaniu.

Dla pozytywnego załatwienia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu organ podatkowy stwierdzić więc musiał, ze skarżący uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu, bowiem termin należy przywrócić na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy (art. 162 § 1 ordynacji podatkowej).

Ocena wszelkich okoliczności mających uprawdopodobnić brak winy w niedochowaniu terminu należy do organu podatkowego, w tej sprawie – do organu właściwego do załatwienia odwołania (art. 163 § 2 ordynacji podatkowej).

Zaprezentowana w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia ocena, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania nie jest dowolna.

Faktem jest, że w ostatnich trzech dniach terminu do złożenia odwołania korzystał skarżący ze zwolnienia lekarskiego, jak sam wyjaśnił - z powodu stanu zapalnego gardła, jednakże powołanie się na okoliczność korzystania ze zwolnienia lekarskiego od pracy nie potwierdza okoliczności, że czynność procesowa nie mogła być dokonana osobiście lub przez inną osobę.

Prawidłowo organ uznał, że okolicznością uprawdopodabniającą brak winy w uchybieniu terminu nie była również konieczność zasięgania porady prawnej bądź gromadzenia dokumentów, gdyż odwołanie złożył skarżący osobiście w siedzibie organu w następnym dniu po zakończeniu zwolnienia od pracy, a załączone doń dokumenty w znacznej części były w posiadaniu tego organu jako materiał dowodowy sprawy zakończonej decyzją.

Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do wniesienia odwołania, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, a tego skarżący nie wykazał.

Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.