Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 891/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-01-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Przyznano skarżącemu prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia radcy prawnego
*Umorzono postępowanie w zakresie wniosku/postępowanie wpadkowe
Powołane przepisy: article: art.161 par.1 pkt.3 w zw. z art.258 par.3 i art.239 pkt.1 lit.a i art.246 par.1 pkt.2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Ewa Orłowska referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu: po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu w sprawie ze skargi T. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: I. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu; II. umorzyć postępowanie sądowe wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu.

W jego uzasadnieniu podniosła, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Nie osiąga dochodów. Z wniosku tego i z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżąca otrzymywała zasiłki z pomocy społecznej. Z wywiadu środowiskowego wynika, że skarżąca jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku oraz że prowadzi odrębne gospodarstwo domowe, mimo, że zamieszkuje z dziećmi. W mieszkaniu nie ma ogrzewania jest tylko zimna woda. Nie posiada żadnych oszczędności, majątku, nieruchomości, przedmiotów i papierów wartościowych.

W pierwszej kolejności rozpoznaniu podlega wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu.

Z przepisu art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wynika, że ustanowienie radcy prawnego lub adwokata obejmuje prawo pomocy w zakresie częściowym.

Z kolei przepis art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodzinny.

Zgodnie z art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Do tych przepisów szczególnych należy zaliczyć przepisy określające przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy na wniosek strony.

Mając na uwadze, że skarżąca korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej, które przysługują osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej oraz że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i nie osiąga innych dochodów, przyjąć trzeba, że wykazała ona, iż spełnia przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu,

Z tych względów należało przyznać stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu, co orzeczono w pkt I sentencji.

Odnośnie zaś wniosku o zwolnienie od kosztów sadowych wskazać należy, że skarżąca jest w niniejszej sprawie - na podstawie art. 239 pkt 1 lit "a" powołanej ustawy, z którego wynika, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących pomocy i opieki społecznej - zwolniona z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych (opłat sądowych i wydatków).

W tej sytuacji postępowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy (co orzeczono w pkt II sentencji), który stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i pkt 2 tego przepisu. Przepis ten w myśl art. 258 § 3 powołanej ustawy stosuje się odpowiednio do postanowień referendarza sądowego.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 i art. 245 § 3 oraz art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 258 § 3 i art. 239 pkt 1 lit "a" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.