Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2459/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędziowie asesor WSA Karolina Kisielewicz, sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant st. ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2017 r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2016 r. znak [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami oddala skargę


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 2459/16

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [..] maja 2016r, znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpatrzeniu odwołania M. Z. od decyzji Starosty [...] z dnia [...].03.2016 r. nr [...]/[...]w sprawie cofnięcia uprawnienia kategorii A, B, C, T na okres trzech lat utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wskazało, że prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z dnia 19.12.2013. sygn. [...] orzeczony został wobec M. Z. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres trzech lat. Wobec powyższego Starosta [...]pismem z dnia [...]grudnia 2014r wezwał M. Z. do zwrotu prawa jazdy nr [...]/[...]/[...]. Wezwanie zostało doręczone stronie w trybie art. 44 KPA.

Także kolejne pismo z dnia 19 stycznia 2015r wzywające do zwrotu prawa jazdy zostało doręczone w trybie art. 44 KPA.

W dniu [...]marca 2015r M. Z. stawił się w urzędzie i złożył pisemne oświadczenie o utracie dokumentu prawa jazdy.

W dniu [...].10.2015r. strona została zawiadomiona o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami kat. A, B, C, T. Kolejnym pismem z dnia [...].01.2016r. strona została zawiadomiona o zakończeniu postępowania dowodowego w sprawie oraz o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i o prawie do złożenia wyjaśnień.

W dniu [...]stycznia 2016r do Starosty [...]wpłynęło pismo Sądu Rejonowego w [...] informujące o sposobie liczenia orzeczonego środka karnego. Starosta [...]decyzją z dnia [...].03.2016r. nr [...]/[...]wydaną na podstawie art. 103 ust. 1 pkt. 4 ustawy o kierujących pojazdami orzekł o cofnięciu M. Z. uprawnień do kierowania pojazdami kategorii A, B, C, T. na okres trzech lat licząc od dnia złożenia oświadczenia o utracie dokumentu prawa jazdy tj. od dnia [...]marca 2015r oraz nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

Jednocześnie Starosta [...]poinformował M. Z., że po dniu [...]marca 2018r może ubiegać się o przywrócenie cofniętego uprawniania, co jest uzależnione od uzyskania wyniku pozytywnego z egzaminu przeprowadzonego w trybie art. 49 ust 1 pkt. 3 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r o kierujących pojazdami( Dz. U. z2015r. poz. 155 ze zm. ).

Rozpatrując odwołanie M. Z. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]podzieliło stanowisko organu pierwszej instancji, iż w przypadku orzeczenia przez sąd zakazu prowadzenia pojazdów na okres 3 lat Starosta [...]był zobowiązany na podstawie art. 103 ust. 1 pkt. 4 ustawy o kierujących pojazdami do wydania decyzji o cofnięciu M. Z. posiadanych uprawnień do kierowania pojazdami na okres trzech lat.

Organ odwoławczy nie zgodził się z zarzutem M. Z., dotyczącym wadliwego wskazania biegu terminu trzyletniego od dnia złożonego oświadczenia o utracie dokumentu prawa jazdy.

Organ odwoławczy wyjaśnił, iż z informacji Sądu Rejonowego w [...] udzielonej Staroście [...]wynika, że trzyletni okres zakazu prowadzenia pojazdów należy liczyć od dnia zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdu, a w przypadku braku możliwości zwrotu dokumentu od dnia oświadczenia

0. jego zaginięciu.

Sąd Rejonowy w [...] wskazał, że strona jest zobowiązana zgodnie z art. 18 Ustawy o kierujących pojazdami zawiadomić o utracie dokumentu prawa jazdy

1. zawiadomienie jest zastępczą realizacją obowiązku zwrotu dokumentu ( art. 43§ 3 Kodeksu Karnego).

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł M. Z.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

1. art. 103 ust. 1 pkt. 4 ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami , art. 182 §

2. kkw poprzez cofnięcie skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami na okres 3 lat liczony od dnia 2 marca 2015 r., w sytuacji gdy wiążące organ orzeczenie karne nie zawierało rozstrzygnięcia co do nakazu zwrotu dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdami, ani nie wskazywało dat obowiązywania środka karnego, zaś

podjęte przez organy decyzje co do ustalenia daty początkowej biegu terminu na datę złożenia przez skarżącego oświadczenia tj. od [...] marca 2015 r. stanowiło wyjście poza zakres związania organu orzeczeniem sądu karnego wymierzającym środek karny.

2. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

a) art. 106 § 1-6 kpa oraz art. 7, 9 i 77 kpa poprzez nie zawiadomienie skarżącego zarówno o wystąpieniu do sądu o zajęcie dwukrotnie stanowiska w sprawie obowiązywania środka karnego, oraz uniemożliwienie stronie zaskarżenia stanowiska sądu co do terminu obowiązywania środka karnego, w sytuacji gdy treść informacji udzielonej przez sąd dwukrotnie była sprzeczna m.in. z wyrokiem Sądu Rejonowego w [...] z [...] września 2015 r. oraz Sądu Rejonowego w [...] z 4 maja 2016 r. skazującego skarżącego za niezastosowanie się do zakazu prowadzenia pojazdów w dniu [...]lutego 2015 r. oraz [...]lutego 2015 r., w których sąd i policja, na podstawie wpisów w rejestrach uznały, że środek kamy obowiązywał od [...]czerwca 2012 r. do [...]czerwca 2015 r., co stanowiło o niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego sprawy.

b) art. 13 § 1 i § 3 kodeksu karnego wykonawczego w zw. z art. 10 i 77 kpa poprzez nie wystąpienie przez organ do sądu karnego z wnioskiem o wyjaśnienie wątpliwości dotyczących wykonania orzeczenia w tym konkretnie trybie, pomimo iż wyrok budził wątpliwości organu egzekucyjnego co do sposobu wykonania orzeczenia, oraz pozbawienie skarżącego prawa do złożenia zażalenia na stanowisko sądu karnego które powinno zapaść w formie postanowienia, co pozbawiło skarżącego prawa do czynnego udziału w każdym stadium postępowania i stanowiło o niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego sprawy.

Skarżący wniósł o uchylenie obu decyzji wraz z zasądzeniem kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...]podtrzymało argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta co do zasady sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego.

Oceniając zaskarżoną decyzję pod względem zgodności z prawem sąd uznał, iż nie narusza ona prawa.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie było rozstrzygnięcie, czy organ prawidłowo cofnął skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami na okres 3 lat liczony od dnia [...] marca 2015r w sytuacji, gdy w wyroku Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...].12.2013. sygn. [...] nie wskazano początku biegu trzyletniego terminu zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych.

Zgodnie z art. 43 § 3 kodeksu karnego orzekając zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych sąd nakłada obowiązek zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdu, do chwili wykonania obowiązku okres na który orzeczono zakaz nie biegnie.

Bieg terminu dotyczącego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych rozpoczyna się od dnia zwrotu dokumentu prawa jazdy, a w przypadku jego zagubienia od dnia złożenia oświadczenia o utracie prawa jazdy.

Sąd Rejonowy w [...] poinformował organ pierwszej instancji, że strona jest zobowiązana zgodnie z art. 18 Ustawy o kierujących pojazdami zawiadomić o utracie dokumentu prawa jazdy i zawiadomienie jest zastępczą realizacją obowiązku zwrotu dokumentu ( art. 43§ 3 Kodeksu Karnego ).

Sąd poinformował, że termin należy liczyć od dnia zatrzymania dokumentu, a w wypadku jego braku od dnia złożenia przez stronę oświadczenia o jego zagubieniu w trybie art. 18 Ustawy o kierujących pojazdami.

Zgodnie z art. 18. ust. 1. ww. ustawy - Osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem jest obowiązana zawiadomić starostę o utracie

tego dokumentu, jego zniszczeniu w stopniu powodującym nieczytelność, a także o zmianie stanu faktycznego wymagającego zmiany danych w nim zawartych, w terminie 30 dni od dnia zaistnienia tego zdarzenia.

Zatem organ pierwszej instancji - będąc związany orzeczeniem sądu oraz jego wykładnią prawidłowo orzekł o cofnięciu skarżącemu uprawnień kategorii A, B, C, T na okres trzech lat licząc od dnia [...].03.2015 r. tj. od daty złożenia oświadczenia o utracie dokumentu.

Charakter decyzji, cofającej uprawnienia do prowadzenia pojazdów jest prewencyjny, zabezpieczający. Wskazują na to jednoznacznie przyczyny uzasadniające decyzję o cofnięciu, które w istocie obejmują sytuacje, gdy jest wielce prawdopodobne, że kierowca ze względu na stan zdrowia lub kwalifikacje - nie jest w stanie kierować pojazdem w sposób nie zagrażający bezpieczeństwu ruchu drogowego i nie narażający kogokolwiek na szkodę.

W ocenie Sądu nałożenie przedmiotowej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności znajduje oparcie w art. 108 § 1 k.p.a.

W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości konieczność natychmiastowego wykonania decyzji dla ochrony zdrowia lub życia ludzkiego - zarówno skarżącego jak również innych uczestników ruchu drogowego.

W świetle powyższych rozważań Sąd nie stwierdził aby przy wydaniu zaskarżonej

decyzji doszło do naruszenia prawa, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy i w związku z powyższym, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.