Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 894/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Dorota Dąbek spr. Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi A Sp. z o.o z siedzibą w W. na decyzję Inspektora Sanitarnego z dnia [...] Nr : [...] w przedmiocie zapewnienia bieżącej ciepłej wody przy umywalkach s k a r g ę o d d a l a .


UZASADNIENIE

wyroku WSA w Krakowie z dnia 22 stycznia 2008 roku

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...], znak [...] nakazał zapewnić bieżącą ciepłą wodę przy umywalkach w toaletach ogólnodostępnych w [...] Centrum Handlowo-Usługowe ul. [...] w K. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, iż § 46 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. dotyczy wymagań ogólnych jakim powinny odpowiadać budynki i pomieszczenia. Z uwagi na przeznaczenie [...] Centrum Handlowo-Usługowe ul. [...] w K. zapis § 46 obejmuje również zlokalizowane w niej pomieszczenia, w tym toalety ogólnodostępne. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny, wydając decyzję administracyjną z dnia [...] o nałożeniu obowiązku zapewnienia bieżącej ciepłej wody w toaletach ogólnodostępnych przyjął także, że stwierdzony w czasie kontroli stan faktyczny stanowi naruszenie § 46 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U z 2002 r. .Nr 75, poz. 690 z późn. zm).

Od powyższej decyzji odwołała się spółka A spółka z o.o. z siedzibą w W. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji. Skarżąca stwierdziła, że z przepisów działu III rozdziału 6 Rozporządzenia dotyczącego warunków, jakie spełniać mają pomieszczenia higieniczno-sanitarne nie wynika obowiązek zapewnienia ciepłej wody w umywalkach w łazienkach w budynkach użyteczności publicznej.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia [...], znak: [...], utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...]. Rozpatrując w/w odwołanie Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny uznał argumenty przytoczone w decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego za uzasadnione.

W uzasadnieniu swojego stanowiska organ odwoławczy stwierdził, że przytoczony w decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] § 46 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku dotyczy wymagań ogólnych jakim powinny odpowiadać budynki i pomieszczenia. Z uwagi na przeznaczenie [...] Centrum Handlowo-Usługowe ul. [...] w K. przepis § 46 rozporządzenia obejmuje również zlokalizowane w niej pomieszczenia, w tym toalety ogólnodostępne. Przepisy zawarte w Dziale III, Rozdział 6, przytoczone w odwołaniu, dotyczą szczegółowych wymagań dla pomieszczeń sanitarnohigienicznych i nie zmieniają wymagań zawartych w Rozdziale 1.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na przedmiotową decyzję złożyła spółka A spółka z o.o. z siedzibą w W. W skardze domaga się uchylenia decyzji ostatecznej i utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji zarzucając naruszenie przepisu § 46 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. nr 75, poz. 690 z późn. zm.) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż do wszystkich umywalek znajdujących się na terenie obiektu użyteczności publicznej powinna być doprowadzona ciepła woda oraz naruszenie art. 6 kpa poprzez wydanie decyzji bez podstawy prawnej. Skarżący podnosi w szczególności, iż przepis § 46 w/w rozporządzenia Ministra Infrastruktury jest przepisem ogólnym, zaś przepisy działu III rozdz. 6 tegoż rozporządzenia stanowią przepisy szczególne i skoro w tych przepisach nie wprowadza się wymogów o których mowa w decyzji, decyzja ta wydana została z naruszeniem zasad praworządności.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Sanitarny w całości powtórzył argumentację zawartą w wydanej przez siebie decyzji i wniósł o oddalenie skargi, jako niezasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest zatem kontrola zaskarżonej decyzji z punktu widzenia jej legalności, a więc zgodności z obowiązującym prawem.

W ocenie sądu złożona w niniejszej sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie, zaskarżona decyzja nie narusza bowiem prawa w rozumieniu art. 145 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W przedmiotowej sprawie podstawę prawną o charakterze ogólnym stanowi regulacja zawarta w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. 2006 r. Nr 156, poz. 1118), w zwłaszcza art. 5 ust. 1 tej ustawy z którego wynika, iż obiekt budowlany należy projektować i budować w sposób zapewniający odpowiednie warunki higieniczne i zdrowotne. Przepisy szczególne dotyczące warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki znajdują się w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. nr 75, poz. 690 z późn. zm.).

Przepis § 46 cyt. wyżej rozporządzenia Ministra Infrastruktury stanowi, iż budynek mieszkalny, zamieszkania zbiorowego, opieki zdrowotnej, opieki społecznej i socjalnej, oświaty, nauki, zakładu żywienia, produkcji i handlu żywnością, a także inne budynki, jeżeli są wyposażone w wanny, natryski lub umywalki, powinny mieć indywidualną lub centralną instalację ciepłej wody. W drugim zdaniu ustawodawca wprowadza wyjątek od powyższego obowiązku przewidując, że "warunek doprowadzenia ciepłej wody do umywalek nie dotyczy budynków w zabudowie zagrodowej i rekreacji indywidualnej".

Analizując treść przytoczonej regulacji prawnej należy stwierdzić, że przedmiotowa regulacja wprowadza obowiązek doprowadzenia ciepłej wody do poszczególnych punktów sanitarnych w wymienionych typach obiektów. Jeżeli zatem budynek wyposażony jest w przybory sanitarne typu wanna, natrysk umywalka powinien mieć doprowadzoną do tych punktów wodę ciepłą i zimną. Przedmiotowy przepis wskazuje na sposób rozprowadzenia ciepłej wody (centralnie lub indywidualnie przy każdym przyrządzie). Nie zostawia jednak prawa do dokonania wyboru czy woda ciepła ma być doprowadzona czy też nie. Generalnie zasadą jest istnienie ciepłej i zimnej wody przy urządzeniach określonych w § 46 rozporządzenia albowiem ustawodawca wyłączył w sposób enumeratywny jedynie budynki w zabudowie zagrodowej i rekreacji indywidualnej w zakresie obowiązku doprowadzenia ciepłej wody do umywalek. Nie ulega zatem wątpliwości, iż wszystkie pozostałe budynki winny być zaopatrzone w bieżącą ciepłą wodę. Przywoływany przez skarżącego przepis § 84 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury dotyczy wskaźników tj. liczby przyrządów sanitarnych przypadających na określoną liczbę osób, odległości usytuowania toalet, ale nie stanowi o warunkach technicznych dot. zaopatrzenia umywalek w ciepłą wodę.

W ocenie Sądu nietrafna jest argumentacja skarżącego, że skoro przepisy § 46 cyt. rozporządzenia zobowiązujące do doprowadzenia ciepłej wody do umywalek zamieszczone w dziale "Budynki i pomieszczenia", w Rozdziale l o tytule "Wymagania ogólne", a nie zostały powtórzone w Rozdziale 6 o tytule "Pomieszczenia higieniczno-sanitarne" tegoż działu, to nie należy ich stosować. Regulacja zawarta w § 46 ma charakter ogólny, wprowadza zasady ogólne, które następnie są uszczegółowiane w kolejnych rozdziałach tego działu. Wbrew twierdzeniom Skarżącego przepis § 46 cyt. rozporządzenia ma zatem zastosowanie w przedmiotowej sprawie.

Przeprowadzona przez Skarżącego analiza porównawcza w/w rozporządzenia i rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 roku w sprawie ogólnych warunków bezpieczeństwa i higieny pracy (t j. Dz. U. z 2003 r., Nr 169, poz. 1650) nie może stanowić uzasadnienia podniesionych zarzutów. W rozporządzeniu stanowiącym podstawę prawną decyzji zaskarżonej w niniejszym postępowaniu tj. rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. nr 75, poz. 690 z późn. zm.) zastosowano bowiem inną technikę legislacyjną. Brak w nim literalnego odpowiednika paragrafu 18 załącznika nr 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 roku w sprawie ogólnych warunków bezpieczeństwa i higieny pracy (t.j. Dz. U. z 2003 r., Nr 169, poz. 1650), niemniej jednak w sposób wyraźny i jednoznaczny obowiązek doprowadzenia bieżącej ciepłej i zimnej wody do umywalek wynika z § 46 cyt. rozporządzenia.

Mając na uwadze przytoczone argumenty należy stwierdzić, że zarzuty skargi nie są uzasadnione, a zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga została oddalona.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.