Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 1713/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Telekomunikacja
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 11 ust. 4
journal: Dz.U. 2003 nr 153 poz 1503
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji - tekst jednolity
article: art. 207 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 171 poz 1800
law: Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska (spr.) Sędziowie NSA Zofia Przegalińska Krystyna Anna Stec Protokolant Tomasz Haintze po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2015 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Krajowej Izby ... w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 19 marca 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 2958/13 w sprawie ze skargi Krajowej Izby ... w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 20 sierpnia 2013 r. nr DHRT-WORK-6093-2/12(187) w przedmiocie ograniczenia prawa wglądu do materiału dowodowego 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Krajowej Izby ... na rzecz Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 19 marca 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 2958/13, oddalił skargę K. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [..] sierpnia 2013 r. nr [..] w przedmiocie ograniczenia prawa wglądu do materiału dowodowego

Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej pismem z [..] kwietnia 2012 r. Prezes UKE, na podstawie art. 61 § 4 k.p.a. zawiadomił T. (dalej: T.), P. z siedzibą w W. (dalej: P.), P. z siedzibą w W. (dalej: P.) oraz K. (dalej: K) o wszczęciu z urzędu postępowania w przedmiocie ustalenia prawidłowej wysokości opłat za usługi wchodzące w zakres rynku świadczenia usługi zakańczania połączeń w stacjonarnej publicznej sieci telefonicznej (dalej: Rynek 3), zgodnym z obszarem sieci, w której następuje zakończenie połączenia.

Prezes UKE dopuścił do udziału w postępowaniu na prawach strony P., P. oraz K.

Następnie organ pismem z [..] czerwca 2013 r., w trybie art. 50 § 1 k.p.a. wezwał T. do przedstawienia informacji dotyczących:

1) zasadności dokonywania aktualizacji wyceny środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych w świetle obowiązku ustalania opłat w oparciu o koszty ponoszone wynikające z art. 40 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm., dalej: Pt),

2) wpływu dokonanej aktualizacji wyceny na bazę kosztową względem danych z ksiąg za 2011 r.,

3) wpływu przyjętych przez T. do kalkulacji trendów, prognoz na koszty ponoszone usług świadczonych w ramach Rynku 2,

4) wpływu zastosowania do kalkulacji tzw. efektywnej stawki amortyzacji względem amortyzacji księgowej za rok 2011 r.

5) przedstawienia informacji na podstawie których Prezes UKE będzie mógł zbadać, iż koszty w zakresie bazy kosztowej przyjętej do kalkulacji, a zakresem usługowym Rynku 3 zostały przypisane zgodnie z zasadą przyczynowości,

6) w przypadku wskaźników wykorzystania modelowych elementów sieci w świadczeniu poszczególnych usług cyklicznych i jednorazowych na Rynku 3, przedstawienia sposobu ustalania wartości każdego wskaźnika wskazanego przez T. w piśmie z dnia [..] listopada 2012 r.,

7) w przypadku wskaźników wykorzystania modelowych elementów sieci w świadczeniu usług na rynku 3, przedstawienia sposobu ustalenia wartości wykorzystania każdego modelowego elementu sieci biorącego udział w świadczeniu poszczególnych usług cyklicznych i jednorazowych na Rynku 3,

8) przedstawienia szczegółowych wartości kosztowych w kontekście kosztów pracowniczych.

T. w piśmie z [..] czerwca 2013 r. przedstawiła wyjaśnienia w zakresie punktu 1–4, i 8, wnosząc jednocześnie o przedłużenie terminu na udzielenie odpowiedzi w pozostałym zakresie wezwania. Cześć informacji zawartych piśmie (Ad. 2, Ad. 4 i Ad. 8) została oznaczona przez T. klauzulą "tajemnica przedsiębiorstwa T.". Pismem z [..] czerwca 2013 r., T. przedstawiła wersję jawną pisma.

Kolejnym pismem z [..] czerwca 2013 r. Prezes UKE wezwał T. do przedstawienia następujących wyjaśnień:

- w jaki sposób, narażający T. na straty, operatorzy konkurencyjni mogliby wykorzystać dane wskazane przez T. w punktach Ad. 2, Ad. 4, Ad. 8 pisma T. z [..] czerwca 2013 r. lub wykazania,

- iż wykorzystanie przez operatorów konkurencyjnych informacji, w zakresie których T. wniosła o potraktowanie ich jako "tajemnica przedsiębiorstwa T." zaoszczędzi im wydatków lub zwiększy zyski.

T. pismem z [..] lipca 2013 r. przedstawiła uzasadnienie dla objęcia niektórych informacji podanych w piśmie z [..] czerwca 2013 r., klauzulą "tajemnica przedsiębiorstwa T.", wskazując, że dotyczą one najbardziej istotnych z widzenia każdego przedsiębiorcy danych finansowych. Dane te mają istotne znaczenie nie tylko w zakresie usługi zakańczania połączeń w sieci stacjonarnej, ale również innych, nie mających charakteru regulowanego. Ujawnienie szczegółowych danych kosztowych czy wartości składników majątkowych T. może mieć istotny wpływ na wycenę jej akcji Giełdzie Papierów Wartościowych. Dane te mają bowiem znaczenie w relacjach z kontrahentami, na różnych płaszczyznach działalności T.

Prezes UKE postanowieniem z [..] sierpnia 2013 r. ograniczył K., P. i P. prawo wglądu do materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym, wszczętym z urzędu w [..] kwietnia 2012 r., w przedmiocie ustalenia prawidłowej wysokości opłat za usługi wchodzące w zakres Rynku 3, odnośnie do informacji wskazanych w pkt Ad. 2 (wartości różnicy pomiędzy wartością bieżącą elementów środków trwałych, zaangażowanych w świadczenie usług na Rynku 3 i ich wartością historyczną), Ad. 4 (przykładów liczbowych wartości poszczególnych grup środków trwałych właściwych dla sieci T., zaangażowanych w świadczenie usług na Rynku 3), Ad. 8 (wartości szczegółowych kategorii kosztowych składających się na koszt roboczogodziny poszczególnych procesów modelowych) zawartych w piśmie T. z [..] czerwca 2013 r., którym T. objęła klauzulą "tajemnica T." w części, w której dokument ten, zawiera tajemnicę przedsiębiorstwa T., to jest w zakresie Ad. 2, Ad. 4, Ad. 8, która nie została ujawniona w wersji jawnej wspomnianego pisma.

W uzasadnieniu postanowienia organ wyjaśnił, że tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.) stanowią nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności.

Prezes UKE stwierdził, że informacje zawarte w piśmie T. z [..] czerwca 2013 r., objęte klauzulą "tajemnica przedsiębiorstwa T.", które nie zostały ujawnione w wersji jawnej tego dokumentu, spełniają wszystkie przesłanki niezbędne do uznania ich za tajemnicę przedsiębiorstwa, wymienione w art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Udostępnienie tych informacji pozostałym podmiotom biorącym udział w postępowaniu administracyjnym groziłoby ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa T.

Dane zawarte w pkt Ad. 2 i Ad. 4 dotyczą przykładów liczbowych grup środków trwałych związanych z siecią komutacyjną, a także siecią transmisyjną, w oparciu o które T. świadczy usługi na Rynku 3. Grupy środków trwałych skupiają elementy sieci, zaangażowane w świadczenie usługi zakańczania połączeń. W konsekwencji wartości liczbowe w nich wskazane są przykładowe jedynie w tym znaczeniu, że odnoszą się do jednej z kilku usług należących do katalogu usług świadczonych na Rynku 3. Informacje zawarte w pkt Ad. 2 i Ad. 4 odnoszą się do realnej wartości obszarów sieci służącej realizacji usług głosowych zakańczania połączeń. Wskazują wartości brutto grupy środków trwałych związanych z siecią transmisyjną i komutacyjną pochodzą z ksiąg rachunkowych T. Oznacza to, że dane te dotyczą rzeczywistej sieci T. i są to faktyczne dane finansowe T. Wartość brutto grupy środków trwałych stanowi podstawę, od której ustalany jest koszt amortyzacji środków trwałych zaangażowanych w świadczenie usługi zakańczania połączeń. Koszt ten jest odzyskiwany w opłacie za zakańczanie połączeń w sieci T. Prezes UKE stwierdził, że informacje te mogą mieć wpływ na decyzje inwestycyjne operatorów konkurujących z T. Mają również znaczącą wartość gospodarczą, dającą operatorom konkurencyjnym wobec T. jasny przekaz jeśli chodzi o kierunek inwestycji, to jest czy powinny być one podejmowane czy też nie.

Odnośnie do informacji zawartych w Ad. 8 organ stwierdził, że ich udostępnienie umożliwiłoby przedsiębiorcom telekomunikacyjnym konkurującym z T. dokonanie analizy prowadzącej do pozyskania informacji o podwykonawcach T. w zakresie realizacji usług jednorazowych, na Rynku 3, co naruszałoby zasady uczciwej konkurencji prowadząc tym samym do szkody T. o konkretnych wymiarach finansowych. Dane te umożliwiają zdobycie przewagi konkurencyjnej za pomocą niedozwolonych środków i posiadają znaczącą wartość gospodarczą.

Prezesa UKE uznał, że w związku z notowaniem T. na Giełdzie Papierów Wartościowych, ujawnienie szczegółowych danych kosztowych czy wartości składników majątkowych T., bez jakiegokolwiek dalszego wpływu T. na ich przetwarzanie, mogło mieć istotny wpływ na wycenę akcji T.

K. wniosła skargę na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z [...] czerwca 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę.

Sąd pierwszej instancji podniósł, że zgodnie z art. 207 ust. 1 Pt, w postępowaniach prowadzonych na podstawie tej ustawy, Prezes UKE, w drodze postanowienia, może ograniczyć pozostałym stronom prawo wglądu do materiału dowodowego, jeżeli udostępnienie tego materiału grozi ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa lub innych tajemnic prawnie chronionych. W przepisie tym chodzi więc o sytuację zaistniałą w toku postępowania głównego przed wydaniem decyzji, a nie po jej wydaniu w postępowaniu głównym. Argumentacja skarżącej o możliwości poszkodowania zrzeszonych przez nią członków w trakcie wykonywania decyzji ostatecznej wydanej na skutek zakończenia postępowania głównego, nie znajduje więc uzasadnienia, tym bardziej że po wydaniu decyzji przez Prezesa UKE, większość informacji niezbędnych dla operatorów na temat świadczenia usług przez T. w zakresie objętym tą decyzją, stanie się jawna. W ocenie WSA, skarżącej chodzi o możliwość kształtowania decyzyjności organu administracji publicznej przez posiadanie informacji znanych w tym postępowaniu wyłącznie Prezesowi UKE, a zastrzeżonych przez regulatora rynku telekomunikacyjnego na wniosek T. na czas trwania postępowania do wyłącznej wiadomości organu administracji. Sąd stwierdził, że nawet po zakończeniu postępowania głównego i wydania decyzji nie wszystkie informacje, które operator podaje do wyłącznej wiadomości organu administracji, staną się ogólnodostępne. Będą bowiem i takie informacje, które znał jedynie organ przy podejmowaniu rozstrzygnięcia i jedynie wnioski Prezesa UKE, oparte na tych informacjach, przybiorą postać jawnej decyzji administracyjnej. Innymi słowy, w postępowaniu administracyjnym Prezes UKE ma prawo szerszego oglądu działalności operatora niż pozostałe strony postępowania i w tym wyraża się sens przepisu art. 207 ust. 1 Pt. W przeciwnym przypadku przepis ten nie miałby racji bytu. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że argumentacja skarżącej zmierza do tego, by Prezes UKE szczegółowo podał, dlaczego odmawia ujawnienia pewnych informacji o T., co faktycznie sprowadza się do tego, by uzasadniając swoje stanowisko odmowne, tajemnicę tę ujawnił, gdyż w inny sposób nie miałby możliwości szczegółowo uzasadnić rozstrzygnięcia. Zdaniem WSA taka argumentacja jest sprzeczna z warunkami określonymi w art. 207 ust. 1 Pt. i z tych powodów organ administracji nie mógł jej uwzględnić. W kontekście stwierdzeń skarżącej o wcześniejszym ujawnieniu pewnych danych T. Sąd stwierdził, że organ wskazał, jakie informacje nieujawnione wcześniej zostały obłożone klauzulą niejawności i z jakich powodów. Stąd zarzut nierozpatrzenia przez organ całego materiału dowodowego i zarzut "automatyzmu" w podjętym rozstrzygnięciu nie był zasadny. Jeżeli natomiast, jak podkreślała skarżąca, pewne usługi są świadczone wyłącznie przez T. i dla pozostałych operatorów informacje o tych usługach nie mają znaczenia gospodarczego, to brak jest przyczyn, dla których informacje te miałyby być jawne, podobnie jak informacje o koszcie roboczogodziny T.

W zakresie zarzutu braku szczegółowego uzasadnienia utajnienia takich informacji, jak – przykłady liczbowe grup środków trwałych związanych z siecią komutacyjną oraz siecią transmisyjną, w oparciu o które T. świadczy usługi Rynku 3 WSA zauważył, że z charakteru tych danych wynikają kwestie finansowe działalności T. Podobnie informacje zawarte w pkt Ad. 2, 4 i 8 zawierają informacje finansowe T. mające znaczenie strategiczne dla prowadzonej działalności przez tego operatora i w tym zakresie (nie naruszając art. 207 ust. 1 Pt) organ uzasadnił swoje stanowisko zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. Prezes UKE podkreślał bowiem, że informacje w zakresie kosztów wynagrodzeń grup pracowników T. oraz wykonawców zewnętrznych mogą przedstawiać wartość dla operatorów konkurujących z T., umożliwiającą zdobycie przewagi konkurencyjnej za pomocą niedozwolonych środków a co za tym idzie, dane takie bez wątpienia posiadają znaczącą wartość gospodarczą. W związku z tym ujawnienie tych danych spowodowałoby realne szkody finansowe T. Pozyskane przez organ administracji informacje na temat, danych technicznych dotyczących układu i funkcjonowania struktury sieci telekomunikacyjnej T. oraz informacje finansowe mają strategiczne znaczenie dla prowadzenia działalności przez T., zatem ich zastrzeżenie jest zgodne z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji i z art. 207 ust. 1 Pt.

WSA zauważył, że Prezes UKE chcąc uzasadnić swoje postanowienie zgodnie z wymaganiami skarżącej w istocie musiałby ujawnić dane zastrzeżone, by konfrontując te dane z zarzutami skarżącej przedstawić swoją argumentację w postaci żądanej przez Izbę, co naruszałoby sens art. 207 ust. 1 Pt. Prezes UKE w zaskarżonym postanowieniu wskazywał, że przekazane mu przez T. dokumenty zawierają dane odnośnie do wartości brutto grupy środków trwałych związanych z siecią transmisyjną i komutacyjną pochodzą z ksiąg rachunkowych T., dotyczą rzeczywistej sieci T. i są to faktyczne dane finansowe T. oraz informacji o podwykonawcach T., a dane te mogą mieć znaczenie dla pozycji T. na rynku konkurencyjnym, przez co przedsiębiorca ten może ponieść szkodę majątkową ujawniając także rozwiązania ekonomiczne i technologiczne wchodzące w skład know-how. Dokumenty te, w ocenie Prezesa UKE, zawierają informacje finansowe i techniczne mające znaczenie strategiczne dla wykonywanej działalności gospodarczej przez T. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że jeżeli informacje zastrzeżone zawierają szczegółowe informacje finansowe i techniczne, a tak informacje zastrzeżone zakwalifikował Prezes UKE, to mają one wartość gospodarczą, bowiem w oparciu o nie konkurenci T. na rynku telekomunikacyjnym będą mogli łatwiej, a jednocześnie precyzyjniej szacować, na ile wycenić swoje usługi.

Za tajemnicę przedsiębiorstwa uznać należy również wszelkie inne informacje, które w wyniku konkurencji rynkowej mogą zachwiać jego pozycją na rynku świadczonych usług. Nie ma przy tym znaczenia, że T. jest operatorem o znaczącej pozycji na rynku usług telekomunikacyjnych, bowiem jest jednocześnie przedsiębiorstwem, którego celem jest zyskowność wykonywanej działalności gospodarczej. Nie można w związku z tym wymagać od tego operatora ujawniania w toku postępowania administracyjnego wszystkich danych pozostałym operatorom tylko dlatego, że na T. regulator rynku telekomunikacyjnego nałożył dodatkowe szczególne obowiązki. W rozpatrywanej sprawie to właśnie regulator rynku telekomunikacyjnego (Prezes UKE) uznał, że pewne dane nie mogą zostać ujawnione operatorom alternatywnym, gdyż Prezes UKE jest obowiązany dbać także o prawa i prawidłowość funkcjonowania T., a nie wyłącznie o prawa i funkcjonowanie pozostałych operatorów. Ta dbałość o wszystkich operatorów rynku telekomunikacyjnego może przejawiać się m.in. w chronieniu pewnych informacji o operatorach na zasadzie wskazanej przez przepis art. 207 ust. 1 Pt.

Krajowa Izba Gospodarcza Elektroniki i Telekomunikacji zaskarżyła opisany wyrok w całości, wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W.

Strona wnosząca skargę kasacyjną zarzuciła:

1) naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy:

- art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w związku z art. 7 k.p.a. i 77 § 1 k.p.a. poprzez oddalenie skargi podczas gdy Prezes UKE nie dokonał wszechstronnej oceny i analizy treści informacji przekazanych przez O. S.A. (dawniej: T. S.A) Prezesowi UKE i przyjął za własną ocenę dokonaną przez T. co w konsekwencji doprowadziło do niezasadnego ograniczenia wglądu do materiału dowodowego;

- art. 141 § 4 p.p.s.a., przez sporządzenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. uzasadnienia nieodpowiadającego wymaganiom wskazanym w tym przepisie, w szczególności przez niedokonanie analizy przedmiotu zastrzeżonych informacji i pominięcie argumentacji Izby przytoczonej w skardze;

2) naruszenie prawa materialnego – art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji przez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż zastrzeżone informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa T., podczas gdy nie mają one wartości gospodarczej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadzała się do tego czy Prezes UKE zasadnie i zgodnie z przepisami obowiązującego prawa uznał, że dane zawarte w zastrzeżonym dokumencie dotyczące realnej wartości obszarów sieci służącej realizacji usług głosowych zakańczania połączeń oraz wartości szczegółowych kategorii kosztowych składających się na koszt wynagrodzeń są informacjami stanowiącymi tajemnicę przedsiębiorstwa, a tym samym czy informacje te mogły podlegać zastrzeżeniu przez T., a w konsekwencji, czy Prezes UKE mógł ograniczyć pozostałym stronom postępowania prawo wglądu do materiału dowodowego w tej (zastrzeżonej przez T.) części.

Z powyższego wynika, że w rozpoznawanej sprawie istota rzeczy nie dotyczyła kwestii niewyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, lecz jego prawnej oceny. W świetle treści przytoczonych przez stronę zastrzeżeń, stan faktyczny sprawy nie budził wątpliwości. W konsekwencji zarzut naruszenia art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 7 i 77 § 1 k.p.a. należało uznać za nietrafny.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, tajemnica przedsiębiorstwa, o jakiej mowa w art. 207 ust. 1 Pt powinna być rozumiana w sposób przyjęty w art. 11 ust. 4 ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, zatem są nią nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Na tle tej regulacji, aby przyjąć, że zastrzeżenie poufności informacji ma usprawiedliwienie prawne, należy dokonać oceny, czy łącznie spełnione zostały warunki, że informacja ma charakter techniczny, technologiczny, organizacyjny lub stanowi inną informacją przedstawiającą wartość gospodarczą (chodzi tu o taką informację, o co najmniej minimalnej lub potencjalnej wartości, której wykorzystanie przez innego przedsiębiorcę zaoszczędzi mu wydatków lub zwiększy zyski), nie została ujawniona do wiadomości publicznej i podjęte zostały w stosunku do niej przez przedsiębiorcę działania zmierzające do zachowania jej poufności.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji zasadnie przyjął, że Prezes UKE bez naruszenia art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji stwierdził, że zastrzeżenie przez T., w piśmie z [..] czerwca 2013 r. poufności zawartych w nim informacji dotyczących danych kosztowych oraz wartości składników majątkowych T., ma walor tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu powołanego przepisu. Z punktu widzenia tej cechy tajemnicy przedsiębiorstwa, którą jest jej wartość gospodarcza, nie może budzić żadnych wątpliwości, że określoną i wymierną wartość (gospodarczą) posiadają ze swej istoty dane dotyczące wartości składników majątkowych przedsiębiorstwa oraz kosztów działalności. Taki charakter mają niewątpliwie dane, w odniesieniu do których w rozpoznawanej sprawie T. zastrzegła ich poufność.

W związku z tym za pozbawiony usprawiedliwionych podstaw należało uznać zarzut naruszenia art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, gdyż wymieniony przepis został w rozpoznawanej sprawie właściwie zastosowany przez Sąd pierwszej instancji, jako wzorzec kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia. Zastrzeżenia T. zawarte w piśmie z [..] czerwca 2013 r. dotyczyły kategorii i wartości kosztowych oraz środków trwałych, a zatem posiadały określoną i wymierną wartość gospodarczą, która może podlegać ochronie w ramach tajemnicy przedsiębiorstwa.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, chybiony jest także zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. przez sporządzenie uzasadnienia nieodpowiadającego wymaganiom wskazanym w tym przepisie, w szczególności "niedokonanie analizy przedmiotu zastrzeżonych informacji i pominięcie argumentacji Izby przytoczonej w skardze".

W tym miejscu należy przypomnieć, że zgodnie z art. 141 § 4 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia i jej uzasadnienie. Naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. może mieć miejsce wówczas, gdy sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu wyroku nie zawarł stanowiska co do przyjętego za podstawę orzeczenia stanu faktycznego oraz gdy motywy wyroku nie zawierają jednego z elementów wymienionych w art. 141 § 4 p.p.s.a., co sprawia, że nie jest możliwa kontrola tego orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła żadna z opisanych sytuacji. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku odpowiada warunkom określonym w art. 141 § 4 p.p.s.a.

Podkreślić należy, że nie można mylić dostateczności uzasadnienia z siłą jego przekonywania i trafnością wskazanych w nim argumentów. Celem uzasadnienia jest wprawdzie przekonanie stron postępowania o trafności rozstrzygnięcia, lecz ewentualna wadliwość argumentacji, bądź prezentowanie przez stronę innego poglądu niż podany w uzasadnieniu, nie stanowi o naruszeniu przez sąd art. 141 § 4 p.p.s.a., gdy uzasadnienie zawiera odniesienie się do wszystkich zarzutów poprzez odwołanie się do treści przepisów prawa i wyjaśnienie ich zastosowania w konkretnej sprawie. Zauważyć w związku z tym należy, że część analityczna uzasadnienia pozwala na odtworzenie toku rozumowania Sądu, który doprowadził do stanowiska o zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia, a tym samym możliwa jest kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku. Sąd pierwszej instancji ustosunkował się do argumentacji zawartej w skardze, zaś odstąpienie od dokonania szczegółowej analizy przedmiotu zastrzeżonych informacji nie oznacza, że doszło do naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. Należy bowiem zauważyć, że taka analiza prowadziłaby w istocie rzeczy do ujawnienia zastrzeżonych informacji, a zatem te zastrzeżenia straciłyby rację bytu.

Z podanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity Dz. U. 2013, poz. 490).