Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 847/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek (spr.) Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Małgorzata Górecka Protokolant st. sekr.sąd. Henryka Pawlak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 marca 2006r. przy udziale sprawy ze skarg 1/ M.F., 2/ K.K. 3/ M i L.T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2005r. Nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy M. z dnia [...] marca 2005 r. Nr [...], II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz każdego ze skarżących po 500,- (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ M. Górecka /-/ St. Małek /-/ B. Drzazga


UZASADNIENIE

Burmistrz Gminy M. decyzją z dnia [...] marca 2005r. Nr [...] na podstawie art. 2 pkt 5, art. 4 ust. 2 pkt 1, art. 50 ust. 1, art. 51, art. 53, art.54, art. 56 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003r. Nr 80) oraz art. 6 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004r. Nr 261) ustalił na wniosek Polskich Sieci Elektroenergetycznych S.A. w W. – lokalizację inwestycji celu publicznego, polegającą na budowie wielotorowej dwunapięciowej linii elektroenergetycznej 2 x 220 KV + 2 x 400 KV [...] obejmującej połączenie na napięciu 400 KV istniejących stacji elektroenergetycznych P. i O. oraz modernizację połączeń na napięciu 220 KV stacji P. ze stacją P. na działkach o numerach ewidencyjnych nr [...], [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] położonych w miejscowości D.

Wniosek inwestora w niniejszej sprawie obejmuje odcinek linii od słupa [...] do słupa [...] w pasie szerokości 56m, to jest po 28 metrów w obie strony od osi linii. Dwa kolejne wnioski inwestora obejmują następne dwa odcinki linii i sprawy w tym zakresie rozstrzygnięte zostały odrębnymi decyzjami.

M. i L. T. są właścicielami działek [...] i [...]. M. F. jest właścicielem działek [...] i [...] a K. K. jest właścicielem działki [...].

W uzasadnieniu wskazano, iż planowana inwestycja jest stosownie do przepisu art. 6 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004r. Nr 261 poz. 2603), zaliczana do inwestycji celów publicznych. Inwestycja ta jest jednym z etapów zamierzonego połączenia [...] z elektrowniami zlokalizowanymi na [...] oraz Elektrownią [...]. Jest zaliczana do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.

Wojewoda W. postanowieniem z dnia [...] listopada 2004r. po zapoznaniu się z przedstawionym raportem oddziaływania inwestycji na środowisko, uzgodnił tą inwestycję w zakresie ochrony środowiska, a Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny postanowieniem z [...] lutego 2005r. uzgodnił pozytywnie wniosek w zakresie ochrony sanitarnej.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż na skutek protestów mieszkańców miejscowości D. inwestor zmienił przebieg planowanej inwestycji, odsuwając jej przebieg o około 200 metrów od osiedla zabudowy mieszkaniowej, co w istotny sposób wpłynie pozytywnie na środowisko.

Odwołania wnieśli M. F., K. K. oraz M. i L. T.

Odwołujący zarzucili:

- naruszenie procedury dotyczącej prac planistycznych, poprzez niezastosowanie się do regulacji prawnej zawartej w art. 85 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717) wobec tego, że w obrocie prawnym pozostała uchwała z dnia [...] stycznia 2001r. Rady Miejskiej w M. o przystąpieniu do zmiany planu zagospodarowania przestrzennego,

- naruszenie przepisu art. 50 ust. 1 powołanej ustawy,

- przeprowadzenie zmiany toru linii odmiennie niż w Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy M., przyjętego uchwałą nr XLVIII 365/98 Rady Miejskiej w M. (§ 3 pkt 1), który to akt jest obowiązujący dla Burmistrza Gminy M.,

- naruszenie przepisu art. 51 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym bowiem dla całej inwestycji winna być wydana jedna decyzja wydana przez organ, na którego terenie znajdować się ma najdłuższy odcinek planowanej inwestycji,

- dokonanie istotnej zmiany projektowanej inwestycji na podstawie zmienionego wniosku inwestora bez wszczęcia odrębnego postępowania,

- zawarcie przez Burmistrza Gminy M. z inwestorem umów o przekazaniu na rzecz Gminy M. kwoty [...] zł po wydaniu decyzji lokalizacyjnej – co jest sprzeczne z treścią art. 52 ust. 3 ustawy,

- niewłaściwie określenie ochrony interesu osób trzecich wobec braku omówienia mogących występować w przyszłości uciążliwości, w tym także wpływających na ograniczenie możliwości przyszłego wykorzystania terenów pod kątem rozwoju funkcji mieszkaniowej gminy,

- brak przeprowadzenia analizy funkcji i cech zagospodarowania terenu,

- brak omówienia skutków przewidzianych w art. 36 ustawy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy stwierdził, iż zarzuty odwołujących nie zasługiwały na uwzględnienie.

Organ gminy ma bowiem wyłączność co do procedury uchwalania nowego planu zagospodarowania przestrzennego jak i jego zmiany, co stwarza możliwość zawieszenia lub przerwania procedury planistycznej. W dniu [...] stycznia 2004r. nie obowiązywał żaden plan zagospodarowania przestrzennego uchwalony przed dniem 01 stycznia 1995r. odnosząc się do zarzutu sprzeczności omawianej inwestycji ze Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy M. – organ odwoławczy podał, że jest to dokument wiążący organy gminy jedynie przy sporządzaniu planów miejscowych, co wynika z art. 9 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Nadto wskazano, że żaden przepis prawa nie zakazuje inwestorowi składania odrębnych wniosków dla poszczególnych odcinków inwestycji liniowej. W kwestii dotyczącej zmiany wniosku inwestora, stwierdzono, iż zmiana wniosku nie wiąże się z odrębnym wszczęciem postępowania. Zawieranie z inwestorem przez gminę jakichkolwiek umów nie ma żadnego znaczenia dla oceny poprawności postępowania dotyczącego lokalizacji przedmiotowej inwestycji. Brak jest też przepisu prawa nakładającego na organ obowiązek zawarcia w decyzji lokalizacyjnej inwestycji celu publicznego omówienia skutków, o których mowa w art. 36 ustawy z 27 marca 2003r.

Skargi wnieśli M. F., K. K. oraz M. i L. T., domagając się stwierdzenia nieważności decyzji obu organów.

Skarżący zarzucili:

- naruszenie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art. 85 i 51 ust. 3), poprzez zastosowanie przez organ administracji procedury wydania decyzji lokalizacji inwestycji celu publicznego według przepisów tej ustawy zamiast przepisów dotychczasowych,

- naruszenie przepisów ustawy z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (art. 2 ust. 2 w zw. z art. 13 i 45 ust. 1) bowiem Burmistrz Gminy M. nie miał kompetencji do podejmowania decyzji lokalizacyjnych lecz miał obowiązek zawiesić postępowanie do czasu uchwalenia obligatoryjnego planu gdyż przedmiotowa inwestycja znajduje się w programach wojewódzkich, o których mowa w art. 54 "d" ustawy,

- naruszenie przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (art. 40 ust. 2, 44 i 48 ust. 2) bowiem postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005r. ([...]) Minister Środowiska uchylił postanowienie Wojewody W. z dnia [...] listopada 2004r. i umorzył postępowanie organu I instancji a postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005r. ([...]) Główny Inspektor Sanitarny uchylił postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P. – co powoduje, że przedmiotowa inwestycja nie uzyskała wymaganego prawem uzgodnienia.

W odpowiedzi na skargi organ odwoławczy wniósł o ich oddalenie i obciążenie skarżących kosztami postępowania podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonych decyzjach.

Uczestnik postępowania (inwestor) wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, iż zarzuty skarżących są bezzasadne. Według uczestnika postępowania w dacie złożenia wniosków przez inwestora na terenach objętych planowaną inwestycją nie obowiązywał żaden miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Dotychczasowy zatem miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zgodnie z art. 87 u.p.z.p. z dniem 01 stycznia 2004r. utracił moc obowiązującą. Z kolei zmiana miejscowego planu nie została zakończona. Zdaniem uczestnika postępowania dla obszaru objętego inwestycją celu publicznego brak jest obowiązku obligatoryjnego sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i w konsekwencji brak jest obowiązku kontynuowania zmiany miejscowego planu w trybie ustawy z 1994r. Zatem inwestycja celu publicznego może być zlokalizowana wyłącznie w drodze decyzji o ustaleniu lokalizacji.

Uczestnik postępowania podał, iż zostały poczynione wszelkie uzgodnienia w szczególności w zakresie ochrony środowiska i w tym względzie odwołał się do postanowienia Wojewody W. z dnia [...] maja 2004r. Wszelkie uzgodnienia wymagane w niniejszym postępowaniu pozostają w pełni aktualne i wystarczające dla zmienionej lokalizacji inwestycji gdyż pomimo jej zmiany dotyczącej przesunięcia o niecałe 200m od pierwotnej lokalizacji, inwestycja ma być zlokalizowana na tych samych działkach i na terenie o tych samych uwarunkowaniach i charakterystyce. Okoliczność tę - w ocenie uczestnika postępowania – potwierdza stanowisko Ministra Środowiska wyrażone w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] kwietnia 2005r. Uczestnik postępowania zwrócił też uwagę na to, iż nawet gdyby przyjąć za właściwe stanowisko skarżących o braku uzgodnień dla przedmiotowej inwestycji, to i tak ten brak nie powoduje nieważności postępowania a co najwyżej może uzasadniać wznowienie postępowania. Co do zarzutu naruszenia art. 15 ust. 3 u.p.z.p. – uczestnik postępowania stwierdził, iż w omawianej sprawie nie zachodzi taka sytuacja, w której można by twierdzić, iż naruszenie tego przepisu mogło nastąpić bowiem przedmiotowa inwestycja nie wykracza poza obszar gminy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przede wszystkim nie jest trafny zarzut skarżących, iż w sprawie zastosowanie miały przepisy ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 07 lipca 1994r.

W dacie złożenia przez inwestora wniosku ([...] stycznia 2004r.), jak i w dacie wydania decyzji dla przedmiotowego terenu nie był uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Wyrokiem z 21 stycznia 2004r. w sprawie II SA/Po 2088/03 stwierdzono bowiem nieważność uchwały Rady Miejskiej w M. z [...] czerwca 2003r. o zmianie miejscowego planu, w którym ustalono obszar ograniczonego użytkowania wzdłuż linii elektroenergetycznej.

Wbrew poglądowi skarżących w sprawie nie miał zastosowania przepis art. 85 ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80 poz. 717). Wskazany przepis dotyczy bowiem spraw wszczętych i niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy z 27 marca 2003r. (11 lipca 2003r.). Tymczasem, co jest bezsporne, postępowanie w niniejszej sprawie wszczęte zostało po wejściu w życie omawianej ustawy.

Nie jest też trafny zarzut, iż inwestor bezpodstawnie wystąpił o lokalizację dla poszczególnych odcinków linii elektroenergetycznej. Przepis art. 51 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie miał bowiem zastosowania skoro na przedmiotowym terenie nie obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego a na innych terenach gmin przez które przebiega sporna linia obowiązywały takie plany.

Skarżący nie wykazali też jakoby wydanie decyzji było uzależnione od zobowiązania się inwestora do spełnienia nieprzewidzianych odrębnymi przepisami świadczeń lub warunków (art. 52 ust. 3). Wskazywane w tym zakresie przez skarżących umowy nie potwierdzają tych okoliczności.

Stosownie do przepisu art. 53 ust. 4 decyzję w sprawach ustalenia lokalizacji celu publicznego wydaje się po uzgodnieniu z właściwymi organami. Uzgodnień tych dokonuje się w trybie przepisu art. 106 kpa.

Powołane przez organ pierwszej instancji postanowienie Wojewody W. pozytywnie uzgadniające planowane przedsięwzięcie w zakresie ochrony środowiska zostało postanowieniem Ministra Środowiska z [...] kwietnia 2005r. uchylone a postępowanie przed organem pierwszej instancji zostało umorzone. Wojewoda W. dla przedmiotowej inwestycji wydał pozytywne uzgodnienie w dniu [...] maja 2004r., które zostało utrzymane w mocy postanowieniem Ministra Środowiska z [...] sierpnia 2004r.

W zakresie ochrony środowiska zaskarżona decyzja wydana więc została po uzgodnieniu z właściwym organem. Należy jedynie wskazać, iż postanowienie Wojewody z [...] listopada 2004r. było wynikiem zmiany przez inwestora wniosku o lokalizację, polegającą na przesunięciu tej inwestycji o około 200 metrów od osiedla mieszkaniowego w ramach tych samych działek.

Uszło jednak uwagi organów rozpoznających sprawę, iż decyzja o lokalizacji wydana została z uchybieniem prawidłowego uzgodnienia inwestycji z organem sanitarnym.

Z akt sprawy wynika, iż postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z [...] lipca 2004r. zostało [...] listopada 2004r. uchylone przez Głównego Inspektora Sanitarnego, a postępowanie przed organem pierwszej instancji zostało umorzone. Kolejnym postanowieniem z [...] lipca 2005r. Wojewódzki Inspektor Sanitarny pozytywnie uzgodnił inwestycję, obejmującą trzy etapy jej przebiegu. Również i to postanowienie zostało przez Głównego Inspektora Sanitarnego uchylone ([...] czerwca 2005r.) a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Według informacji udzielonej przez organ sanitarny (pismo z [...] marca 2006r., k – 143 akt sądowych) nie zostało dotychczas wydane postanowienie o pozytywnym uzgodnieniu przedmiotowej inwestycji.

W świetle powyższych ustaleń stwierdzić należy, iż w dacie orzekania obu instancji brak było ostatecznego postanowienia organu sanitarnego o pozytywnym uzgodnieniu przebiegu linii elektroenergetycznej.

Rozpoznając ponownie sprawę organ administracji winien wydać decyzję w oparciu o ostateczne (art. 16 § 1 kpa) postanowienie organu sanitarnego.

Z tych powodów na podstawie przepisu art. 145 § 1 ust. 1 pkt. a, art. 152 i art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.

/-/ M. Górecka /-/ St. Małek /-/ B. Drzazga

jw