Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 522/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 231
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. S.A. w K. na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 10 października 2013 r., sygn. akt V SA/Wa 2159/13 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi P. S.A. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Objętym zażaleniem zarządzeniem Przewodniczącego V Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W., skarżąca – P. S.A. z siedzibą w K. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] sierpnia 2013 r. nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym, w wysokości 623 zł. Wysokość wpisu ustalono na podstawie § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193, dalej: rozporządzenie RM).

Skarżąca zażaleniem zaskarżyła to zarządzenie w całości, wnosząc o jego uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucono naruszenie art. 215 § 1, art. 216, art. 218, art. 220 § 1 i § 3 oraz art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) w związku z § 1 pkt 1 rozporządzenia RM w związku z art. 45 ust 1 Konstytucji RP poprzez określenie kwoty wpisu stosunkowego obliczonego nie w oparciu o kwotę dochodzoną przez Spółkę, ale o całość zobowiązania podatkowego za miesiąc marzec 2007 r. Powyższe skutkuje istotnym wzrostem obciążeń finansowych Spółki związanych z prowadzonym postępowaniem, a w rezultacie ograniczeniem prawa do sprawiedliwego rozpatrzenia sprawy.

Skarżąca podkreśliła, że w skardze wartość przedmiotu zaskarżenia określono na kwotę 7.971 zł. Ta ostatnia kwota stanowi "nieodzyskaną" część podatku akcyzowego. Równocześnie deklarowała ograniczenie żądania o stwierdzenie i zwrot nadpłaty w podatku akcyzowym do wskazanej wyżej kwoty. Tym samym, zadeklarowana przez Spółkę wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi rzeczywistą kwotę nadpłaty w podatku akcyzowym. Tymczasem, Przewodniczący Wydziału wskazując kwotę wpisu oparł się na wysokości określonej w zaskarżonej decyzji, która stanowiła pełną kwotę zapłaconego podatku akcyzowego. Przewodniczący winien zaś oprzeć się na tej części kwoty, która w ocenie Spółki stanowi nadpłatę w podatku akcyzowym. Zwrotu tej ostatniej kwoty domagała się skarżąca.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Na wstępie należy podnieść, że zaskarżenie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V WSA w W. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu wywołuje ten skutek, że Naczelny Sąd Administracyjny bada, czy obowiązek opłacenia pisma został prawidłowo określony, co do zasady i wysokości opłat.

Zgodnie z treścią art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, w pozostałych sprawach zaś pobierany jest wpis stały. Znaczne uproszczenie zastosowane w powołanym wyżej przepisie budzi poważne wątpliwości interpretacyjne. W związku z tym, w pierwszej kolejności należy wskazać, że przedmiotem zaskarżenia w sprawach sądowoadministracyjnych nie są należności pieniężne, ale akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. Z tego względu należy przyjąć, że ustawodawca miał na myśli sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną, bądź stwierdzające jej istnienie lub nieistnienie. Z powyższego przepisu wynika bez wątpienia, że zasadą w takich sprawach w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest pobieranie wpisu stosunkowego.

Uregulowanie zawarte w zdaniu pierwszym § 1 rozporządzenia RM oddaje istotę wpisu stosunkowego w sprawach rozpatrywanych przed sądem administracyjnym. W przepisie tym, określającym procentowo wysokość wpisu stosunkowego w zależności od wartości przedmiotu zaskarżenia, jest mowa o tym, że "wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem" (vide B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2009, wyd. III, str. 661).

W niniejszej sprawie, przedmiotem sporu jest nadpłata w podatku akcyzowym. W sprawach dotyczących stwierdzenia nadpłaty spór sprowadza się do kwestionowania całej należności pieniężnej uiszczonego podatku. Strona występując do organu podatkowego z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty, domaga się zwrotu konkretnej kwoty. W odróżnieniu jednak od decyzji wymiarowej nakładającej obowiązek zapłaty, kwota ta została już uiszczona. W postępowaniu zatem o stwierdzenie nadpłaty, podatnik kwestionując wysokość zapłaconego podatku ubiega się o jego zwrot, a więc ocenie podlega cała kwota nadpłaconego podatku. Oceny tej nie może zmienić podniesione w zażaleniu ograniczenie wniosku wszczynającego niniejsze postępowanie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi zatem wątpliwości, że w niniejszej sprawie należny wpis od skargi winien zostać wyliczony zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia RM, jako wpis stosunkowy, którego wysokość zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Ponieważ w tej sprawie organy podatkowe odmówiły Skarżącej stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w kwocie 20.751 zł, należny wpis od skargi, wyliczony został zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia RM, i wynosi 623 zł (3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł). Kwota taka też została wskazana w zaskarżonym zarządzeniu Przewodniczącego V Wydziału.

Niezależnie od powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z 5 sierpnia 2013 r. Spółka wnosi o jej uchylenie w całości, zatem uprawnione jest twierdzenie, że wysokość należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem wynosi 20.751 zł.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.