Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1704/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-10-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
642  Skargi na akty prawa miejscowego wojewodów i organów administracji niezespolonej oraz na niewykonywanie przez nich czynn
Skarżony organ: Wojewoda

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 19 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na rozporządzenie Wojewody W. z dnia [...] czerwca 1993 r. w sprawie ustanowienia C. Parku Krajobrazowego [...] oraz rozporządzenie Wojewody M. nr [...] z dnia [...] października 2000 r. [...] zmieniające rozporządzenie Wojewody W. z dnia [...] czerwca 1993 r. w sprawie utworzenia C. Parku Krajobrazowego postanawia: 1) przyznać skarżącej H. S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2) przyznać skarżącej H. S. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 października 2007 r. skarżąca H. S. została wezwana do uiszczenia wpisu należnego od przedmiotowej skargi w wysokości 300 zł. W terminie do uiszczenia wpisu złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wnioskodawczyni podniosła, że jest osobą ubogą, mieszkającą samotnie, jedyne źródło jej utrzymania stanowi emerytura w wysokości 809 zł netto, co potwierdza kserokopia przekazu pocztowego świadczenia, dołączona do wniosku. Podała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych jak również ustanowić pełnomocnika z własnych środków, bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Wnioskodawczyni podniosła, że pełnomocnik jest jej niezbędny w niniejszym postępowaniu, ponieważ jako osoba nieznająca się na przepisach prawnych, nie będzie w stanie przedstawić swoich racji. Dotychczas pisma

w przedmiotowej sprawie pomagali jej sporządzać wolontariusze z organizacji pozarządowych, jednakże osoby te nie mogą reprezentować wnioskodawczyni

w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Ponadto skarżąca cierpi na poważne choroby, które uniemożliwiają jej skuteczną obronę praw w przedmiotowym postępowaniu. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że skarżąca posiada spółdzielcze własnościowe mieszkanie o pow. 37,10 m²., poza tym nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych, czy też przedmiotów wartościowych. Do wniosku dołączyła także kserokopie rachunków za gaz - 36,39 zł, energię elektryczną – 64,22 zł, czynsz – 304,38 zł, usługi telekomunikacyjne – 57,78 zł.

Rozpoznając przedmiotowy wniosek o przyznanie prawa pomocy należy wskazać, że w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. radcy prawnego przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Instytucja prawa pomocy ma służyć osobom, którym brak środków utrudnia lub uniemożliwia dostęp do sądu.

Oceniając przedłożony przez skarżącą wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego wzięto pod uwagę osiągany przez wnioskodawczynię dochód a także opisaną przez nią sytuację majątkową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Mimo, że skarżąca uzyskuje stały dochód – emeryturę, to jego wysokość (809 zł netto) nie pozwala uznać, że jest wstanie ponieść koszty sądowe (na obecnym etapie postępowania jest to wpis w wysokości 300 zł) oraz koszty ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. A zatem wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie.

W świetle powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1, art. 254 § 1 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy, należało postanowić jak w sentencji