Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 404/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2014-06-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 7, art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 25 czerwca 2014 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku X. Sp. z o.o. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi X. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych postanawia: oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

X. Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu w Kiecach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Do skargi został dołączony urzędowy formularz PPPr z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.

Ze złożonego formularza i dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, że X. Sp. z o.o.prowadzi działalność gospodarczą, między innymi w zakresie, gier na automatach o niskich wygranych, a wysokość kapitału zakładowego wynosi 1.000.000,00 złotych. Według bilansu, Spółka zamknęła ostatni rok obrotowy stratą w wysokości 300.486,38 zł, a wartość środków trwałych wynosiła 1.837.062,10 złotych.

W uzasadnieniu wniosku podano, że Spółka nie posiada środków na opłacenie wpisu sądowego od skargi, gdyż jej przychody w 2011 r., w związku z wprowadzeniem przepisów ustawy o grach hazardowych zmalały znacząco w stosunku do roku 2009 i 2010. Podwyżka podatku od gier z 180 euro na 2000 złotych od każdego automatu eksploatowanego przez spółkę spowodowała, że środki wpływające do spółki przeznaczone są na regulowanie danin publicznoprawnych (których nieregulowanie może wiązać się z cofnięciem zezwolenia). Spółka eksploatuje obecnie około 75% mniej automatów niż pod koniec 2009 r. w konsekwencji czego brak jest środków na bieżącą działalność.

W dacie sporządzania wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca posiadała na rachunku bankowym środki w wysokości 20.002,47 zł "wyjęte" z automatów do gier o niskich wygranych i przygotowywała się do uiszczenia należności publicznoprawnych za miesiąc czerwiec i lipiec 2012 oraz pozostałych należności, na które składały się:

* 56.000 złotych tytułem podatku od gier,

* około 40.000 złotych tytułem czynszu najmu za lokale,

* około 60.000 złotych tytułem pozostałych wydatków (pozostałe daniny publicznoprawne, wynagrodzenia, pozostałe koszty bieżącej działalności).

Wnioskodawca oświadczył, że łączna wysokość wydatków, do poniesienia których zobowiązana jest skarżąca w najbliższym czasie, wynosi około 160.000 złotych miesięcznie i znacząco przekracza ilość środków zgromadzonych na rachunku bankowym. Środki trwałe spółki to w większości automaty do gier o niskich wygranych, których w obecnych warunkach nie da się zbyć ani w Polsce (zmiana przepisów; brak zapotrzebowania na automaty) ani za granicą (przystosowanie urządzeń do specyficznych, polskich, warunków).

Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z treścią art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz.270), można przyznać osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Należy podkreślić, że zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie przyjmuje się, że osoba prawna lub inna jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej obowiązana jest wykazać nie tylko, że nie ma odpowiednich środków na poniesienie kosztów postępowania, ale także że nie posiada ich, chociaż podjęto wszelkie niezbędne działania zmierzające do ich pozyskania (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2010, wyd. LexisNexis, str. 568, jak też postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt II OZ 20/09 oraz z dnia 26 stycznia 2009 r., sygn. akt II OZ 28/09, opublikowane na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpatrywanej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym podlega oddaleniu, gdyż nie zostały wykazane żadne okoliczności, które świadczyłyby o tym, że wnioskodawca nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów sądowych. X. Sp. z o.o.prowadzi działalność gospodarczą na terenie całego kraju, posiada majątek trwały o znacznej wartości, stać ją na korzystanie z usług profesjonalnych pełnomocników prawnych z Poznania w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym. Na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku na rachunkach bankowych Spółki znajdowała się kwota znacznie przekraczająca koszty sądowe występujące w niniejszej sprawie. Również ujemny wynik finansowy Spółki za ostatni rok nie jest okolicznością uzasadniającą przyznanie prawa pomocy. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 czerwca 2008 r. sygn. akt I FZ 260/08, strata wynikająca z zeznań podatkowych i bilansu jest jedynie wynikiem bilansowym nadwyżek kosztów nad przychodami, nie oznacza natomiast braku środków finansowych, a co za tym idzie, sama okoliczność nie warunkuje potrzeby udzielania pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych (opublikowano w LEX nr 479125).

Skarżąca Spółka uiszczała opłaty sądowe w sprawach sygn. akt II SA/Ke 523/12 i II SA/Ke 576/12.

W świetle powyższych faktów, uznano, że wnioskodawca ma możliwość uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł oraz zgromadzenia środków finansowych na pokrycie innych ewentualnych kosztów sądowych na późniejszym etapie postępowania sądowoadministracyjnego (w wypadku oddalenia skargi 100 zł tytułem opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, 250 zł tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, wpis od zażalenia – 100 zł).

Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.