Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 713/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i wstrzymano wykonanie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Antoni Hanusz, , , po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lipca 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 1320/16 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie, 2) wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z dnia 29 lipca 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 1320/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J. W. wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 lutego 2016 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od osób fizycznych za miesiące od stycznia do grudnia 2011 r. Uzasadniając postanowienie Sąd pierwszej instancji wskazał, że strona skarżąca w skardze od opisanej wyżej decyzji zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania, jednak nie umotywowała swojego żądania. Z tego względu, mając na uwadze treść art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm., dalej: "P.p.s.a.") i wynikający z tego przepisu obowiązek uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, Sąd pierwszej instancji uznał, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku strony.

2. Strona zaskarżyła postanowienie Sądu pierwszej instancji, zarzucając mu naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji, mimo że okoliczności uzasadniające przyznanie jej ochrony tymczasowej wynikają z samej skargi. Strona wskazała, że wykonanie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej wywoła "ogromną szkodę biorąc pod uwagę kwotę zadłużenia".

3. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżona decyzja wymaga wstrzymania. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze treść cytowanego przepisu Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżący uprawdopodobnił, iż wykonanie kwestionowanej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę, iż przed tutejszym Sądem prowadzonych jest pięć postępowań w przedmiocie zażaleń skarżącego na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w przedmiocie orzeczenia o jego solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w łącznej kwocie około 35 500 zł. Ze znajdującej się w aktach sprawy dokumentacji nadesłanej przez skarżącego do wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, nie posiada majątku ani oszczędności, jest po rozwodzie. Posiada dwoje dzieci mieszkających z ich matką. Jego miesięczny dochód ze stosunku pracy wynosi 1.850 zł brutto. Na miesięczne zobowiązania finansowe składają się m.in. alimenty na dzieci w kwocie 600 zł, koszty wynajmu pokoju i mediów w kwocie 500 zł oraz bieżące koszty utrzymania. W tej sytuacji, mając na uwadze wysokość należności objętych decyzjami Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, w odniesieniu do sytuacji materialnej i rodzinnej skarżącego, należy uznać, że wykonanie kwestionowanych decyzji utrudniłoby lub nawet uniemożliwiłoby mu zaspokajanie podstawowych potrzeb życiowych.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.