Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 973/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2022-06-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2021r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego - w zakresie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżący Z. K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia 25 października 2021r., znak: [...] nakazującą mu rozbiórkę budynku rekreacyjnego o wymiarach 6,11 m x 8,15 m, zlokalizowanego na działce nr ewid.[...] w miejscowości G. - wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Podniósł, że decyzja powinna być skierowana do inwestorki tj. I. G., a nie do niego, jako właściciela działki, na której znajduje się sporny budynek.

Wskazał, że utrzymuje się z emerytury w niewielkiej kwocie, a choć posiada gospodarstwo rolne, to jednak ze względu na trąbę powietrzną w czerwcu 2021r. wszystkie plony utracił, a sad został niemal w całości zniszczony. Skarżący zmuszony był też ponieść znaczne koszty uprzątnięcia terenu, których nie przewidział. Wyjaśnił, że koszt rozbiórki spornego budynku rekreacyjnego przekracza jego możliwości finansowe w obecnej chwili.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co na następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz.329), dalej jako "p.p.s.a." sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z argumentacji skarżącego wynika, że wskazuje on na przesłankę wystąpienia znacznej szkody.

W orzecznictwie przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie miałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdy zachodzi niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04).

Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem zaskarżonej decyzji jest bowiem nakaz rozbiórki, a – jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2005r., II OZ 276/05 - rozbiórka obiektu budowlanego w większości przypadków powoduje trudne do odwrócenia skutki, ponieważ zrealizowanie na nowo obiektu zazwyczaj wiąże się ze stosunkowo dużymi nakładami, nawet jeśli nie finansowymi, to nakładami siły, czy organizacyjnymi. Niezależnie więc nawet od wartości zniszczonych w wyniku rozbiórki elementów i kosztów rozbiórki spornego budynku rekreacyjnego (usług budowlanych, narzędzi) – przywrócenie stanu poprzedniego spornego budynku w razie uchylenia zaskarżonej decyzji, poprzez ponowną jego realizację – będzie wymagało niewątpliwie poniesienia przez skarżącego znacznego nakładu pracy i kolejnych kosztów (budowy). Nie można przy tym pominąć, że skarżący nie jest inwestorem spornego budynku, lecz właścicielem działki, na której budynek się znajduje i w związku z tym nie musiał (w wysokim stopniu) liczyć się z tym, że decyzja zostanie skierowana właśnie do niego, a nie do inwestorki, co uzasadniłoby oczekiwanie od niego, że zabezpieczy odpowiednie środki finansowe i ewentualnie przygotuje się do dokonania, niezwłocznie po wydaniu decyzji, nakazu rozbiórki. Stąd, w ocenie Sądu, wiarygodne jest oświadczenie skarżącego, że w chwili obecnej nie jest w stanie ponieść kosztów rozbiórki. W toku postępowania sądowego, skarżący będzie mieć możliwość zgromadzenia środków koniecznych do wykonania decyzji, jeśli jego skarga zostałaby oddalona.

Należy podkreślić, że niniejsze postanowienie dotyczy wyłącznie udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej przed skutkami niezwłocznego wykonania zaskarżonej decyzji. Kwestia prawidłowości, tj. zgodności z obowiązującymi przepisami prawa, wydanego przez organ rozstrzygnięcia, będzie natomiast podlegała ocenie przy wydaniu wyroku.

Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji.