Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 71/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-02-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Dominik Mączyński po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy X. na wystąpienie pokontrolne Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wykorzystania i rozliczenia dotacji celowych udzielonych z budżetu państwa na realizację zadań własnych, bieżących i inwestycyjnych oraz terminowości przekazywania dochodów budżetowych związanych z realizacją zadań z zakresu administracji rządowej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zarządzić zwrot od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na rzecz strony skarżącej kwoty [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. Gmina X., powołując się na art. 3 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej : P.p.s.a.), złożyła skargę na wystąpienie pokontrolne Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...].

Zaskarżonemu aktowi zarzucono:

- naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 175 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.) poprzez nieprawidłowo przeprowadzoną kontrolę wykorzystania dotacji w zakresie:

a) stwierdzenia rzekomego pobrania w nadmiernej wysokości dotacji celowej przekazanej Gminie X. na dofinansowanie zakupu podręczników dla uczniów,

b) stwierdzenia rzekomego wydatkowania środków z rezerwy budżetowej przeznaczonych na dofinansowanie realizacji zadania wynikającego z art. 121 ust. 3a ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej na inny cel niż określony w decyzji o ich przyznaniu,

c) stwierdzenia rzekomego nieprawidłowego postępowania kontrolowanego w zakresie spełniania swoich wymagalnych zobowiązań,

- naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 2 pkt 1 w zw. z art. 6 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej (Dz. U. Nr 185, poz. 1092) - poprzez ich niezasadne zastosowanie w sprawie.

Wobec powyższego gmina wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewodzie Wielkopolskiemu.

Odpowiadając na skargę Wojewoda Wielkopolski wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Wskazał przy tym, powołując art. 52 § 4 P.p.s.a., że skarżąca gmina przed wniesieniem skargi do sądu winna wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Ponadto organ podniósł, iż gmina wnosząc w dniu [...] stycznia 2013 r. skargę na wystąpienie pokontrolne, które zostało jej doręczone w dniu [...], uchybiła, określonemu w art. 53 § 1 P.p.s.a., terminowi do wniesienia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Zakres kognicji sądu administracyjnego został określony w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz w art. 3 § 2 P.p.s.a. W myśl tego drugiego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Wskazać także należy, że Sąd obowiązany jest na wstępie badać, czy wniesienie określonej skargi należy do jego właściwości, albowiem tylko taka skarga może podlegać merytorycznemu rozstrzygnięciu, w przeciwnym razie podlega ona odrzuceniu (art. 58 P.p.s.a.).

Przedmiotem zaskarżenia w rozpatrywanej sprawie jest wystąpienie pokontrolne Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] w przedmiocie wykorzystania i rozliczenia dotacji celowych udzielonych z budżetu państwa na realizację zadań własnych, bieżących i inwestycyjnych oraz terminowości przekazywania dochodów budżetowych związanych z realizacją zadań z zakresu administracji rządowej. Zostało ono wydane na podstawie art. 6 ust. 4 pkt 3 ustawy o kontroli w administracji rządowej, zgodnie z którym wojewoda kontroluje m.in. organy samorządu terytorialnego. Stosownie do art. 36 ust. 1 w/w ustawy ustalenia dokonane w trakcie kontroli oraz oceny opisuje się w projekcie wystąpienia pokontrolnego, który zawiera elementy określone w ust. 2. W myśl art. 46 ust. 1 ustawy w przypadku niezgłoszenia zastrzeżeń albo nieuwzględnienia wszystkich zastrzeżeń sporządza się wystąpienie pokontrolne obejmujące treść projektu wystąpienia pokontrolnego. W przypadku uwzględnienia zastrzeżeń wystąpienie pokontrolne sporządza się na podstawie projektu wystąpienia pokontrolnego oraz stanowiska kierownika komórki do spraw kontroli wobec oddalonych zastrzeżeń (ust. 2).

Podkreślenia wymaga, że ustawa o kontroli w administracji rządowej nie przewiduje możliwości zaskarżania wystąpienia pokontrolnego do sądu administracyjnego, o czym wprost stanowi art. 48, w myśl którego od wystąpienia pokontrolnego nie przysługują środki odwoławcze. Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, na podstawie art. 13 ustawy o kontroli w administracji rządowej, mają odpowiednie zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w ustawie jedynie w sprawach doręczeń, obliczania terminów oraz protokołu.

Godzi się także zauważyć, iż wystąpienie pokontrolne zawierające ustalenia dotyczące określonego stanu faktycznego oraz wnioski zmierzające do wyeliminowania stwierdzonych nieprawidłowości nie stanowi rozstrzygnięcia nadzorczego ani też nie jest aktem władczej ingerencji w sferę działalności kontrolowanej jednostki. Należy przyjąć, że przedmiotem zaskarżenia nie może być akt ze sfery postępowania kontrolnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2011 r., sygn. akt II GSK 2111/11, publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.pl. ).

Konkludując, należy stwierdzić, że wystąpienie pokontrolne nie jest aktem nadzoru, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 7 P.p.s.a., jak i nie jest wskazane w innej ustawie (według art. 3 § 3 P.p.s.a.) jako akt, który podlegałby kontroli sądów administracyjnych – co więcej, ustawa o kontroli w administracji rządowej taką sytuacje wręcz wyklucza. Powyższe oznacza zatem, że wystąpienie pokontrolne nie podlega kontroli sądu administracyjnego.

Na marginesie wskazać należy, że zaskarżone wystąpienie pokontrolne było już przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego toczącego się przed tutejszym Sądem pod sygn. akt I SA/Po 505/12, gdzie postanowieniem z dnia 20 czerwca 2012 r. skarga została odrzucona, m.in. z przyczyn wskazanych w niniejszym uzasadnieniu. Wniesiona na powyższe orzeczenie skarga kasacyjna została przez Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 25 września 2012 r., sygn. akt II GSK 1511/12, oddalona. Wcześniejsze odrzucenie skargi Gminy X. nie skutkowało jednak zaistnieniem w niniejszej sprawie przesłanki z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. w postaci prawomocnego zakończenia sprawy i nie wykluczało możliwości wniesienia skargi ponownie. Powaga rzeczy osądzonej odnosi się bowiem tylko do orzeczeń sądowych rozstrzygających sprawę co do istoty.

W tym stanie rzeczy, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowił jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie stronie skarżącej wpisu, Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jak w pkt 2 sentencji.