Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1835/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-02-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano skarżącemu prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia adwokata.
Powołane przepisy: article: art. 245  par. 2,  art. 246  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Ośrodek Zamiejscowy w J. G. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania podatkowego postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata uzasadniając, że nie jest w stanie samodzielnie działać w postępowaniu sądowym ze względu na liczne wydatki związane z niepełnosprawnością syna, jego leczeniem, utrzymaniem domu.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskująca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z synami (ur. w 1977 i 1980 r.), posiada dom o powierzchni 110 m2 i nieruchomość rolną (0,09 ha). Poza tym nie dysponuje jakimikolwiek oszczędnościami ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Uzyskiwane dochody pochodzą z emerytury (853,89 zł brutto) i z renty socjalnej otrzymywanej przez syna z tytułu orzeczonej niepełnosprawności (567,08 zł brutto). Łącznie ich dochody netto wynoszą 1120,60 zł. Do wniosku załączone zostały zaświadczenia o wysokości emerytury skarżącej i renty socjalnej jej syna, z których wynika, że łączny dochód netto wynosi 1.120,60 zł.

Ponadto na wezwanie przedłożone zostały kopie z wyciągów z kart kredytowych wydanych przez market [...]. Strona oświadczyła, że jej drugi syn z nią nie mieszka, miesięcznie ponosi wydatki w łącznej kwocie 964,05 zł, w tym kredyt bankowy – 415,27 zł, opłatę za wodę – 72,94 zł, opłatę za energię – 129,11 zł, za gaz – 50 zł, [...] – 30 zł, za olej napędowy – 100 zł, za telefon – 146,73 zł i 20 zł na środki higieny. Pozostała kwotę przeznacza na żywność. Jako źródło finansowania powyższych wydatków skarżąca wymieniła swoją emeryturę, rentę socjalną syna i zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 153 zł. Posiadanym środkiem transportu jest [...] rocznik 1994 o wartości około 3.000 zł. Wnioskująca wyjaśniła, że nie posiada żadnej nieruchomości rolnej, a jedynie ogród warzywny. Jedynym dofinansowaniem z Pomocy Społecznej była refundacja leczenia w kwocie 250 zł.

Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, to jest w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Skarżąca powyższe wykazała.

Suma dochodu uzyskiwanego przez wnioskującą i jej syna w wysokości 1.273,60 zł zapewniają właściwie tylko pokrycie podstawowych potrzeb w dwuosobowym gospodarstwie domowym, do których należy zaliczyć utrzymanie domu, wyżywienie, środki czystości.

Wyjaśnić jednak należy, że w niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia 4 stycznia 2010 r. strona została już zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych, co skutkowało odmową przyznania prawa pomocy w tym zakresie. Zakres całkowity obejmuje, poza zwolnieniem od kosztów sądowych, również ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu i w tej części – jako że wnioskująca nie ustanowiła żadnego pełnomocnika z wyboru i nie dysponuje na to stosownymi środkami – wniosek był jak najbardziej uzasadniony.

Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 i 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.