Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 715/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-09-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 33 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 11 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ogólnopolskiego Stowarzyszenia [...] "[...]" z siedzibą w R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1826/11 odmawiające Ogólnopolskiemu Stowarzyszeniu [...] "[...]" z siedzibą w R. dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1826/11 odmówił Ogólnopolskiemu Stowarzyszeniu [...] "[...]" z siedzibą w R. dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że przedmiotem skargi M. W. jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymujące w mocy postanowienie Wojewody Śląskiego z dnia [...] maja 2011 r. odmawiające wszczęcia na wniosek M. W. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty W. z dnia [...] stycznia 2011 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej [...] Sp. z o.o. w W. pozwolenia na budowę stacji telefonii komórkowej wraz z przyłączem energetycznym na działce nr ewid. [...] położonej przy ul. [...] w L.

Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. Ogólnopolskie Stowarzyszenie [...] "[...]" z siedzibą w R. wniosło o dopuszczenie organizacji do udziału w postępowaniu przedmiotowej sprawie. W uzasadnieniu wniosku Stowarzyszenie powołało się na cele statutowe, które są zgodne z przedmiotem postępowania.

Rozpoznając powyższy wniosek Sąd, powołując się na art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) stwierdził, że zakres statutowej działalności wnioskującego Stowarzyszenia nie mieści się w granicach przedmiotowego postępowania, które dotyczy interesu prawnego strony skarżącej w zainicjowaniu postępowania nieważnościowego wobec decyzji o pozwoleniu na budowę. Jak zauważył Sąd, z uwagi na zakres statutowej działalności wnioskujące Stowarzyszenie mogłoby dochodzić dopuszczenia do udziału w postępowaniu w sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę stacji telefonii komórkowej wraz z przyłączem energetycznym, co nie jest przedmiotem niniejszego postępowania.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Ogólnopolskie Stowarzyszenie [...] "[...]" zarzuciło:

1) naruszenie art. 90 § 1 w zw. z art. 33 § 2 p.p.s.a. poprzez rozpatrzenie wniosku na posiedzeniu niejawnym w sytuacji, gdy ustawa tego nie przewiduje i dlatego prawidłowym byłoby wydanie postanowienia na posiedzeniu jawnym – rozprawie, w składzie trzyosobowym;

2) naruszenie art. 141 § 4 w zw. z art. 33 § 2 p.p.s.a. poprzez niedokonanie analizy statusu organizacji, lecz bezwarunkowe przyjęcie, iż w zakresie, w którym sprawa dotyczy interesu prawnego związanego z obszarem oddziaływania obiektu organizacja nie posiada uprawnień do zaprezentowania swojego stanowiska, pomimo że posiada wiedze specjalistyczną i wielokrotnie przed WSA w Warszawie oraz NSA uczestniczyła w identycznych sprawach.

Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zwrot kosztów według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu, stwierdzić bowiem należało, że w niniejszej sprawie zachodzi przypadek, o którym mowa w art. 183 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, stanowiący, że nieważność postępowania zachodzi, jeżeli skład sądu orzekającego był sprzeczny z przepisami prawa.

Rozpoznawany przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 26 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w składzie jednego sędziego wniosek Stowarzyszenia [...] "[...]" z siedzibą w R., złożony został na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. W myśl art. 90 § 1 p.p.s.a., jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, posiedzenia sądowe są jawne, a sąd orzekający rozpoznaje sprawy na rozprawie. Wskazać należy, że ustawodawca nie przewidział dla wniosku, o jakim mowa w art. 33 § 2 p.p.s.a. możliwości orzekania na posiedzeniu niejawnym. Wobec braku takiego zapisu w przepisach ustawy przyjąć należy, że właściwym trybem do rozpoznania wniosku o dopuszczenie podmiotu, który nie brał udziału w postępowaniu administracyjnym oraz organizacji społecznej, o której mowa w art. 25 § 4 p.p.s.a., w charakterze uczestnika jest posiedzenie jawne. Pogląd taki znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie z dnia 23 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GZ 57/09, postanowienie z dnia 21 września 2010 r., sygn. akt II OZ 550/10).

Wobec powyższego należy stwierdzić, że skoro zaskarżone postanowienie zostało wydane na posiedzeniu niejawnym w składzie jednoosobowym, to wydanie tego postanowienia nastąpiło z naruszeniem przepisów dotyczących ustalenia składu orzekającego.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.