Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 109/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2021-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.104 ust. 8
journal: Dz.U. 2017 poz 43
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski, Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska, po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 czerwca 2021 r. sprawy ze skargi D.S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 12 grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 28 maja 2018 r. do Urzędu Skarbowego T.K. złożył w formie elektronicznej, w imieniu D.S., deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Ford Mustang rok prod. 2013, poj. silnika 3731 cm3 i o nr VIN [...]. Dokument został zarejestrowany w systemie księgowo-rozliczeniowym pod numerem [...].

W deklaracji jako podstawę opodatkowania wskazano kwotę 21.662,00 zł, stawkę podatku 18,6% i kwotę podatku akcyzowego do zapłaty 4.029,00 zł. Z zapisów w deklaracji wynikało również, iż jest to samochód "uszkodzony z opinią biegłego", zaś jako datę powstania obowiązku podatkowego wskazano dzień 17 maja 2018 r..

W wyniku sprawdzenia wartości podobnych pojazdów na rynku polskim ustalono, iż zadeklarowana przez stronę podstawa opodatkowania znacznie odbiegała od średniej wartości rynkowej tego samochodu, zatem Naczelnik Urzędu Skarbowego pismem z dnia 7 czerwca 2018 r. wezwał D.S. do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej. Strona nie udzieliła na nie odpowiedzi.

Z dokumentów przedłożonych do pierwszej rejestracji w kraju wynikało, iż samochód został zakupiony przez D.S. w USA na podstawie rachunku nr [...] dnia 7 października 2017 r. za kwotę 2.700 USD i pochodził z odzysku, co potwierdzał dokument [...]. Dopuszczony został do swobodnego obrotu na terenie Niemiec w dniu 8 listopada 2017 r., gdzie zostały zapłacone należności celne przywozowe.

Postanowieniem z dnia 13 grudnia 2018 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Ford Mustang rok prod. 2013, poj. silnika 3731 cm3 i o nr VIN [...].

Pismem z dnia 3 stycznia 2019 r. organ pierwszej instancji wezwał stronę do nadesłania opinii biegłego rzeczoznawcy dotyczącej wartości pojazdu będącego przedmiotem postępowania, której fakt posiadania podatnik zadeklarował w złożonej deklaracji.

Następnie pismem z dnia 22 stycznia 2019 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wezwał podatnika do przesłania kserokopii wszystkich faktur i rachunków bądź innych dokumentów handlowych na zakup części i naprawę pojazdu, w przypadku zakupu z wykorzystaniem internetowych portali aukcyjnych - wydruków z zakończonych aukcji internetowych oraz dowodów płatności dotyczących każdego z przedstawionych dokumentów. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia 29 stycznia 2019 r.. strona wniosła o umorzenie postępowania podatkowego, wskazując na fakt dokonania darowizny przedmiotowego samochodu na rzecz ojca W.S., który zajmował się sprawami związanymi ze sprowadzeniem auta do Polski i posiadał dokumenty i wiedzę na ten temat. Do pisma strona załączyła, kopię zgłoszenia SD-Z2, z pieczęcią wpływu do Urzędu Skarbowego w W.

W dniu 5 lutego 2019 r. pełnomocnicy podatnika złożyli: kserokopię umowy darowizny z dnia 8 listopada 2018 r., kserokopię znoszenia SD-Z2 z potwierdzeniem złożenia w Urzędzie Skarbowym w W. w dniu 19 listopada 2018 r., fakturę zakupu pojazdu oraz kopie opinii rzeczoznawcy nr [...] z dnia 11 kwietnia 2018 r..

Pismem z dnia 5 lutego 2019 r. organ pierwszej instancji wezwał W.S. o przedstawienie dokumentów dotyczących naprawy pojazdu. W dniu 20 marca 2019 r. pełnomocnik strony przedstawił w imieniu W.S. szereg dokumentów, które zostały poddane oględzinom i sporządzono ich fotokopie. Czynność udokumentowano protokołem.

Następnie Naczelnik Urzędu Skarbowego pismem z dnia 24 kwietnia 2019 r. wezwał podatnika do nadesłania pisemnych wyjaśnień związanych z nabyciem wewnątrzwspólnotowym samochodu osobowego marki Ford Mustang o nr VIN [...]. W odpowiedzi W.S. poinformował, iż samochód został sprowadzony z USA i dostarczony do jego miejsca zamieszkania w marcu 2018 r., a następnie został poddany naprawie w warsztacie przy wykorzystaniu części zakupionych we własnym zakresie. Wskazał jednocześnie, iż nie posiada wiedzy dotyczącej kwestii transportu pojazdu, gdyż korzystał w tym zakresie z pośredników.

Korzystając z przysługującego uprawnienia do wypowiedzenia się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego pełnomocnik nadesłał pismo z dnia 21 czerwca 2019 r., wnosząc o umorzenie postępowania w sprawie z uwagi na przedłożenie przez stronę dokumentów dotyczących naprawy samochodu, złożenie wyczerpujących wyjaśnień i uregulowanie zadeklarowanego podatku akcyzowego.

Decyzją z dnia 17 lipca 2019 r. znak [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego określił stronie zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Ford Mustang rok prod. 2013, poj. silnika 3731 cm3 i o nr VIN [...] w wysokości 8.578,00 zł.

Strona odwołała się od powyższej decyzji pismem z dnia 1 sierpnia 2019 r. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w sprawie.

Wezwaniem z dnia 6 września 2019 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej zobowiązał stronę do wskazania danych adresowych warsztatu, w którym dokonywana była usługa naprawy samochodu oraz osoby, która ją przeprowadziła. W dniu 1 października 2019 r. do organu odwoławczego wpłynęła odpowiedź wraz załączoną kserokopią kosztorysu.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej decyzją z dnia 12 grudnia 2019 r. znak [...], utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 17 lipca 2019 r. znak [...], określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Ford Mustang rok prod. 2013, poj. silnika 3731 cm3 i o nr VIN [...] w wysokości 8.578,00 zł.

W uzasadnieniu organ drugiej instancji podzielił stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego, który określając podstawę opodatkowania z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przez D.S. samochodu osobowego marki Ford Mustang (z uwagi na fakt, iż podstawa opodatkowania w sposób znaczny odbiega od średniej wartości rynkowej takiego modelu samochodu), zastosował wskazane w decyzji przepisy prawa podatkowego, częściowo wziąwszy pod uwagę opinię rzeczoznawcy z dnia 11 kwietnia 2018 r.. Dlatego też Dyrektor Izby Administracji Skarbowej nie widział podstaw do skorygowania określonego w decyzji z dnia 17 lipca 2019 r. zobowiązania podatkowego.

Biorąc powyższe pod uwagę, po przeanalizowaniu całości zebranego materiału dowodowego, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uznał, iż organ pierwszej instancji prawidłowo określił podatnikowi zobowiązanie w podatku akcyzowym, stosując udzielone mu uprawnienie zawarte w art. 104 ust. 9 ustawy o podatku akcyzowym. Zadeklarowana bowiem przez podatnika podstawa opodatkowania w sposób znaczny odbiegała od średniej wartości rynkowej takiego samochodu.

Wskazano, że postępowanie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy i zupełny. Zbadano wszystkie okoliczności sprawy i wyciągnięto stosowne wnioski, nie naruszając przy tym zasady swobodnej oceny dowodów. Argumentacja Naczelnika Urzędu Skarbowego w ocenie organu odwoławczego jest spójna i logiczna.

W ocenie organu odwoławczego, nie ma żadnych wątpliwości, iż wykazana w deklaracji AKC-U podstawa opodatkowania samochodu marki Ford Mustang w wysokości 21.662,00 zł znacznie odbiega od jego średniej wartości rynkowej. Pomimo, iż strona przedłożyła w toku postępowania opinię rzeczoznawcy, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej nie przyjął jej bezkrytycznie.

Biorąc pod uwagę powyższe, organ odwoławczy, celem określenia zobowiązania podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Ford Mustang, przyjął wartość brutto uszkodzonego pojazdu w kwocie 76.200,00 zł.

Do dalszych obliczeń należało w/w wartość pomniejszyć o kwotę 8.925,97 zł, odpowiadającą udokumentowanym kosztom naprawy, a następnie o podatek VAT i akcyzę (wg stawek odpowiednio 23% i 18,6%). Podstawa opodatkowania wyniosła zatem 46.117,00 zł. Podatek akcyzowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Ford Mustang wyniósł 8.578,00 zł (46 117,00 zł x 18,6%).

Mając na uwadze fakt, iż kwota 4.029,00 zł wynikająca ze złożonej deklaracji AKC-U została uregulowana w dniu 16 listopada 2018 r., należnym do zapłaty pozostała kwota 4.549,00 zł.

Strona nie zgadzając się ze stanowiskiem organu odwoławczego, zaskarżyła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 12 grudnia 2019 r., wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania z dnia 1 sierpnia 2019 r. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 17 lipca 2019 r., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.

Wydanej decyzji strona zarzuciła:

1. wystąpienie w postępowaniu podatkowym kwalifikowanej wady stanowiącej przesłankę jego wznowienia określoną w art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej strona nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu na skutek naruszenia przez organ podatkowy pierwszej instancji przepisów art. 190 § 2, art. 197 § 1 w związku z art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i § 2, art. 188 i art. 200 w związku z art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej,

2. naruszenie przepisów postępowania, które miały wpływ na wynik sprawy, to jest: art. 120, art. 121, art. 122, art. 124 § 1, art. 187 § 1 i § 2, art. 188, art. 190 § 1 i § 2, art. 191, art. 192, art. 197 § 1, art. 198 § 1 i § 2, art. 210 § 1 pkt 5 i 6, art. 210 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez niewłaściwe zastosowanie,

3. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miały wpływ na wynik sprawy, to jest: art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. 4, art. 100 ust. 4, art. 101 ust. 5, art. 102 ust. 2, art. 104 ust. 6 w związku art. 104 ust. 8 i 9, art. 105 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym poprzez niewłaściwe zastosowanie.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest określenie wysokości podstawy opodatkowania, a w konsekwencji zobowiązania podatkowego, z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu marki Ford Mustang rok prod. 2013, poj. silnika 3731 cm3 i o nr VIN [...].

W niniejszej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, w brzmieniu obowiązującym w dniu powstania obowiązku podatkowego tj. 27 marca 2018 r..

Zgodnie z treścią art. 2 pkt 9 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, za nabycie wewnątrzwspólnotowe uznaje się przemieszczanie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Stosownie do art. 100 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy, w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Obowiązek podatkowy w akcyzie z tego tytułu powstaje z dniem przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju (art. 101 ust. 2 pkt 1 w/w ustawy).

Przepis art. 102 ust. 1 cytowanej ustawy wskazuje, iż podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2.

Z brzmienia przepisu art. 104 ust. 6 w/w ustawy wynika, iż podstawą opodatkowania z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego dopuszczonego wcześniej do obrotu w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej zgodnie z przepisami celnymi, ale niezarejestrowanego na terytorium innego państwa członkowskiego jest wartość, o której mowa w ust. 1 pkt 3 (wartość celna samochodu osobowego powiększona o należne cło - w przypadku importu tego samochodu), z uwzględnieniem prowizji, kosztów transportu i ubezpieczenia, jeżeli nie zostały uwzględnione w cenie, ale zostały już poniesione do miejsca, w którym nastąpiło objęcie towarów procedurą celną.

Przepis art. 104 ust. 8 ustawy o podatku akcyzowym daje jednak organom podatkowym kompetencje do weryfikowania powyższej podstawy opodatkowania. Zgodnie z postanowieniami tego artykułu, jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku m.in. nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. Z tego wynika, iż pierwszym działaniem organu podatkowego jest wezwanie podatnika do zmiany podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających obniżoną wartość samochodu. Dopiero nieudzielenie odpowiedzi na powyższe lub niedokonanie zmiany wysokości podstawy opodatkowania albo niewskazanie przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej podobnego samochodu osobowego, daje temu organowi (na podstawie art. 104 ust. 9 wskazanej ustawy) podstawy do określenia wysokości podstawy opodatkowania. Dodatkowo art. 104 ust. 11 w/w ustawy określa pojęcie średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, jako wartości ustalanej na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowa.

Z powyższego wynika, że pomimo, iż strona dysponuje dokumentem zakupu pojazdu lub opinią rzeczoznawcy, w sytuacji o której mowa w art. 104 ust. 8, organ podatkowy ma zarówno prawo, jak i podstawy do skorygowania wartości zakupionego pojazdu.

Mając to na uwadze należy zauważyć, iż generalnie za podstawę opodatkowania dla samochodu osobowego w tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego uprzednio dopuszczonego do obrotu w innym państwie członkowskim przyjmuje się wartość celną tego samochodu powiększoną o należne cło, z uwzględnieniem prowizji, kosztów transportu i ubezpieczenia, jeżeli nie zostały uwzględnione w cenie, ale zostały już poniesione do miejsca, w którym nastąpiło objęcie towarów procedurą celną.

W przypadku jednak, gdy organ podatkowy stwierdzi, iż kwota ta znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego i to bez uzasadnionej przyczyny, ma obowiązek wezwać podatnika do wykonania określonych czynności (art. 104 ust 8 ustawy o podatku akcyzowym). Powyższe oznacza, że podstawa opodatkowania wskazana w deklaracji nabycia wewnątrzwspólnotowego nie powinna odbiegać od średniej wartości rynkowej . W świetle przepisów akcyzowych nie ma znaczenia fakt, czy podatnik kupił towar po okazyjnej cenie. Opłacalność transakcji nie podlega ocenie przez organy podatkowe i nie ma wpływu na podstawę opodatkowania określaną w postępowaniu podatkowym przez organ.

Istotne jest bowiem, czy rozbieżność podstawy opodatkowania i średniej wartości rynkowej danego samochodu osobowego wystąpi, to znaczy czy różnica pomiędzy tymi wartościami będzie duża, istotna, odbiegająca od siebie, znacząca i jednocześnie przekraczać będzie zwykłe odstępstwa spotykanych na rynku cen pojazdów od średnich cen rynkowych podawanych przez katalogi eksperckie.

Przepis art. 104 ust. 8 oraz ust. 9 ustawy określa sposób postępowania organów podatkowych w sytuacji, gdy wartość wyrażona w umowie bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od wartości rynkowej. Za uzasadnioną przyczynę należy przyjąć oparty na obiektywnych racjach i podstawach, słuszny i usprawiedliwiony czynnik wywołujący w sposób pośredni lub bezpośredni dane zjawisko. Należy zatem uznać, iż do zastosowania powyższych regulacji niezbędne jest zaistnienie dwóch okoliczności: wysokość podstawy opodatkowania zadeklarowanej przez nabywającego wewnątrzwspólnotowo dany pojazd znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu oraz rozbieżność ta nie ma uzasadnionej przyczyny.

W realiach niniejszej sprawy strona zakupiła samochód marki Ford Mustang 90 w USA za kwotę 2.700 USD, na podstawie faktury nr [...] z dnia 7 października 2017 r..

Jak wynika z akt sprawy ,odprawa celna i dopuszczenie do obrotu miały miejsce w dniu 8 listopada 2017 r. w B. Na podstawie decyzji w/s opłaty importowej [...] wskazano jako podstawę obliczenia cła kwotę 2.298,07 Euro, cło w wysokości 229,81 Euro.

Z akt sprawy wynika także, że dniu 28 maja 2018 r. do Urzędu Skarbowego wpłynęła deklaracja AKC-U z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego pojazdu. Zgodnie z zapisami zawartymi w złożonej przez stronę deklaracji AKC-U przedmiotowy samochód został nabyty wewnątrzwspólnotowo w dniu 17 maja 2018 r. (w części D w kolumnie c jako datę powstania obowiązku podatkowego - wskazano ten dzień). Zadeklarowano w niej podstawę opodatkowania w wysokości 21.662,00 zł oraz podatek akcyzowy do zapłaty w kwocie 4.029,00 zł, przy zastosowaniu stawki akcyzy 18,6%.

Zebrane dokumenty wskazują też, że dniu 7 czerwca 2018 r. przeprowadzono zostało badanie techniczne. W wydanym zaświadczeniu nr [...] umieszczono adnotację, że jest to pierwsze badanie w kraju, a następnie w dniu 20 czerwca 2018 r. samochód ten został zarejestrowany w Starostwie Powiatowym.

Jak wynika z zaskarżonej decyzji organy zakwestionowały wysokość podstawy opodatkowania zadeklarowaną przez podatnika. W wydanej decyzji podniesiono, iż podstawa opodatkowania wskazana w złożonej deklaracji AiCC-U w wysokości 21.662,00 zł wynika z ustalonej przez rzeczoznawcę w opinii z dnia 11 kwietnia 2018 r. wartości pojazdu w stanie uszkodzonym 31.600,00 zł. pomniejszonej o 23% VAT i 18.6% akcyzy. Organ uznał, a Sąd pogląd ten podzielił, że taki sposób wskazania podstawy opodatkowania nie jest zgodny z treścią art. 104 ust. 6 ustawy o podatku akcyzowym.

Biorąc pod uwagę ustaloną przez rzeczoznawcę średnią wartość rynkową podobnych pojazdów w stanie nieuszkodzonym tj. 76.200 zł brutto (52.235 zł netto), organ trafnie uznał, iż podstawa opodatkowania znacznie odbiega (ponad dwukrotnie) od średniej wartości rynkowej podobnego samochodu osobowego. Ponadto na podstawie wydruków z dostępnych aukcji samochodowych w USA organ ustalił, iż na tym rynku wartość takich pojazdów w stanie uszkodzonym jest szacowana na poziomie 11.000-18.000 USD, wobec czego zasadnie zdaniem Sądu uznał, iż zaszły podstawy do jej weryfikacji.

Jak wynika z akt sprawy, w wyniku przeprowadzonej analizy złożonych dokumentów, wobec braku wskazania przez stronę przyczyn, z powodu których zadeklarowana podstawa opodatkowania znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej, organ uznał że właściwym w celu określenia prawidłowej podstawy opodatkowania będzie oparcie się na przedstawionej w opinii rzeczoznawcy wartości pojazdu w stanie nieuszkodzonym oraz udokumentowanym koszcie usprawnienia pojazdu, uznając za obniżające wartość pojazdu koszty w łącznej kwocie 8.925,97 zł.

Sąd podzielił powyższe rozstrzygnięcie, zwracając przy tym uwagę, że opinia została sporządzona w oparciu o zdjęcia i informacje przekazane przez zleceniodawcę D.S. bez przeprowadzenia oględzin, zatem dokonane na tej podstawie wyliczenia zarówno metodą zredukowanego kosztu naprawy jak i metodą stopnia uszkodzenia, ocenić należy jako niewiarygodne.

W toku postępowania organy uzasadniły właściwie w oparciu o przepis art. 101 ust.5 ustawy o podatku akcyzowym, iż obowiązek podatkowy powstał w dniu 27 marca 2018 r., nie zaś jak zadeklarowała strona w dniu 17 maja 2018 r..

Celem określenia podstawy opodatkowania przyjęto wartość nieuszkodzonego pojazdu w wysokości 76.200,00 zł, pomniejszoną o rzeczywiście poniesione koszty usprawnienia auta oraz o 23% podatku VAT i o 18,6% podatku akcyzowego. Podstawa opodatkowania określona w decyzji wyniosła 46.117,00 zł, natomiast podatek 8.578,00 zł.

Analiza akt sprawy prowadzi więc do wniosku, że organy w niniejszej sprawie prawidłowo zastosowały przepisy ustawy o podatku akcyzowym.

Jak wynika z treści skargi strona zwraca uwagę, że w niniejszej sprawie zaniechano przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego i oględzin pojazdu, dowodu z przesłuchania rzeczoznawcy A.Z. w sytuacji, gdy zakwestionowano częściowo jego opinię. Strona zarzuciła również, że materiał dowodowy został oceniony w wadliwy sposób, z naruszaniem zasady swobodnej oceny dowodów m.in. poprzez wycenę samochodu wyłącznie w oparciu o część kosztów naprawy, błędne ustalenie wartości pojazdu na rynku krajowym i wykonaniu wyceny samochodu we własnym zakresie.

W ocenie Sądu, z powyższymi zarzutami nie można się zgodzić. Jak bowiem wynika z zaskarżonej decyzji, organ oparł się na przedłożonej przez stronę opinii, wskazując wyraźnie dlaczego uczynił to w ograniczonym zakresie, albowiem rzeczoznawca nie dokonał oględzin przedmiotowego samochodu, a podstawą dokonanych wyliczeń były zdjęcia i informacje przedstawione przez D.S., zatem dokonane na tej podstawie wyliczenia zarówno metodą zredukowanego kosztu naprawy, jak i metodą stopnia uszkodzenia zasadnie uznał za niewiarygodne.

Właściwym więc w celu określenia prawidłowej podstawy opodatkowania było oparcie się na przedstawionej w opinii rzeczoznawcy wartości pojazdu w stanie nieuszkodzonym oraz udokumentowanym przez stronę koszcie usprawnienia pojazdu, uznając za obniżające wartość pojazdu koszty w łącznej kwocie 8.925,97 zł. Jednocześnie organ bardzo szczegółowo odniósł się do każdego z przedstawionych mu dokumentów oraz wskazał powody, które uniemożliwiły uwzględnienie poszczególnych kosztów. Zauważyć bowiem należy, iż nie uwzględnione zostały jedynie te koszty, które dotyczyły usług wykonanych po zarejestrowaniu samochodu, jak też brak było możliwości ustalenia, jakiego towaru dotyczyła wskazywana przez stronę przesyłka, -czy też powstały, gdy strona nie dysponowała pojazdem.

Zwrócić też należy uwagę, że strona nie posiadała rachunków potwierdzających poniesienie kosztów naprawy w kwocie wynikającej z przedłożonej opinii rzeczoznawcy.

Odnosząc się do dokumentu sporządzonego przez "A" z R., dokumentu tego nie może uznać za potwierdzającego wykonane naprawy i obniżającego wartość pojazdu. Jak słusznie zwróciły organy, ma on postać odręcznie dokonanych zapisów przez nieznaną osobę. Ponadto z jego treści nie wynika, że dotyczy pojazdu będącego przedmiotem niniejszego postępowania, oraz jakie ewentualne koszty zostały poniesione przez stronę w związku z dokonaną naprawą pojazdu.

Należy więc zauważyć, że strona nie przedstawiła wiarygodnych dowodów potwierdzających zakupu części oraz napraw mechaniczno-blacharskich, których koszt miał wynosić ponad 67.000 zł. Stąd też argumentację należy uznać z chybioną. Sąd nie zgadza się również z zarzutem, że organ bezpodstawnie zaniechał przeprowadzania dowodu z opinii biegłego na okoliczność wyceny pojazdu w stanie uszkodzonym. Po pierwsze trzeba mieć na uwadze, że zgodnie z art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej kwestia dopuszczenia dowodu z opinii biegłego została pozostawiona ocenie organu podatkowego, na co wskazuje użyte w tym przepisie słowo "może". Zatem uznanie przez organ, że dysponuje on stosownymi umiejętnościami pozwala mu samodzielnie dokonać ustaleń z zakresu wyceny wartości pojazdów. Nie jest zatem tak, że określenie podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym na podstawie art. 104 ust. 9 u.p.a. musi opierać się na wycenie pojazdu ustalonej przez biegłego. Za dopuszczalną należy uznać metodę oparcia się na katalogach zawierających dane o samochodach, co zostało uczynione w przedmiotowej sprawie.

Zwrócenia uwagi wymaga również to, że przepis art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej uzależnia potrzebę przeprowadzenia określonego dowodu jego zdatnością do przyczynienia się do wyjaśnienia sprawy. Przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego czy też dokonanie oględzin pojazdu, który został już naprawiony byłoby w okolicznościach niniejszej sprawy bezprzedmiotowe. Dowody te nie służyłyby ustaleniu stanu pojazdu na dzień powstania obowiązku podatkowego.

Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd nie podziela zarzutu naruszenia przepisów prawa materialnego ustawy o podatku akcyzowym. W opinii Sądu, zobowiązanie podatkowe zostało ustalone prawidłowo, w oparciu o udzielone na podstawie art. 104 ust. 9 ustawy uprawnienie.

Wbrew zarzutom skarżącego nie doszło również do naruszenia wskazanych w treści skargi przepisów Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z art. 120 O.p. organy podatkowe działają na podstawie prawa. Z art. 121 § 1 O.p. wynika natomiast, że postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Z uregulowania tego należy wyprowadzić więc wniosek, że organ podatkowy, na którym ciąży z mocy ustawy obowiązek ustalenia stanu faktycznego sprawy, musi czuwać jako dysponent tego postępowania, aby prowadzone przez niego postępowanie doprowadziło do wydania prawidłowego rozstrzygnięcia. Odmienna od oczekiwań strony oceny dowodów nie musi automatycznie oznaczać naruszenia reguł postępowania dowodowego, w tym zasady zaufania do organów podatkowych (art. 121 § 1 O.p.).

W ocenie Sądu, szereg podjętych kroków zmierzających do ustalenia stanu faktycznego w sprawie należy uznać za postępowanie wypełniające przesłanki zawarte w art. 122 Ordynacji podatkowej.

Należy pamiętać, że wynikający z art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej obowiązek organów gromadzenia materiału dowodowego nie jest nieograniczony i bezwzględny. Obciąża on organy jedynie do momentu uzyskania pewności w zakresie stanu faktycznego sprawy. Ponadto gromadzenie dowodów nie polega bowiem na zbieraniu wszelkich informacji dotyczących zjawisk i zdarzeń. Organ podatkowy jest zobowiązany do gromadzenia dowodów w takim zakresie, jakim jest to niezbędne do ustalenia stanu faktycznego.

Choć stosownie do art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej obowiązek zebrania materiału dowodowego i udowodnienia poszczególnych faktów spoczywa na organie podatkowym, to na podatniku spoczywał obowiązek wykazania tych okoliczności, które uzasadniały przyczyny obniżenia wartości samochodu osobowego. Obowiązkiem organu podatkowego było natomiast umożliwienie podatnikowi ich przedstawienie, a następnie dokonanie ich swobodnej oceny.

Sąd uznał, że w sprawie nie naruszono także pozostałych wskazanych w skardze przepisów Ordynacji podatkowej, w tym art. 2a, a decyzje pozbawione są wad - w tym także wykazywanych o charakterze kwalifikowanym.

Wbrew zarzutom skargi całokształt przeprowadzonego w tej sprawie postępowania wskazuje, że było ono prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Skarżący miał zapewniony aktywny udział w prowadzonym postępowaniu, miał możliwość składania wyjaśnień i dowodów oraz skorzystania z prawa wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Organy podatkowe, respektując zasady postępowania podatkowego, w tym zasadę prawdy obiektywnej oraz zasadę swobodnej oceny dowodów, dokonały wszechstronnej oceny wiarygodności i mocy dowodowej dowodów, na których oparły swoją decyzję. To, że ocena ta jest dla podatnika niekorzystna, nie jest równoznaczne z naruszeniem jakiegokolwiek przepisu proceduralnego.

Z tych zatem względów Sąd uznał, że skarga jako niezasadna podlega oddaleniu (art. 151 p.p.s.a.).