Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 774/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-04-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 w zw. z art. 193
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Handlowo – Usługowego "[...]" [...] Spółka Jawna w S. o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Podlaskiego z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie linii elektroenergetycznej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 23 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 789/14, oddalił skargę Przedsiębiorstwa Produkcyjno – Handlowo – Usługowego "[...]" [...] Spółka Jawna w S. na decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie linii elektroenergetycznej.

W toku powyższego postępowania, postanowieniem z dnia 4 listopada 2014r., na wniosek skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.

Od wyroku z dnia 23 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 789/14, skargę kasacyjną wniosło Przedsiębiorstwo Produkcyjno – Handlowo – Usługowe "[...]" [...] Spółka Jawna w S. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że projektowana linia ma przebiegać przez nieruchomość, która znajduje się w obszarze oznaczonym jako teren zabudowy przemysłowej. Hale produkcyjne oraz place przy tych halach są miejscem pracy 100 pracowników, zatrudnionych w skarżącej spółce, świadczących pracę w systemie 3 – zmianowym. Wskazano, że z dokumentacji sprawy wynika, iż projektowana linia 400kV nie powoduje żadnego oddziaływania w zakresie pola magnetycznego na stanowiska pracy znajdujące się wewnątrz budynku. Podkreślono jednak, że przedmiotem zainteresowań autorów ekspertyzy były wyłącznie przewody fazowe linii 400 kV, zawieszone na wysokości nie mniejszej niż 46 m od ziemi i dla tych warunków odległościowych zostały wykonane obliczenia natężenia pola elektromagnetycznego. Brak jest natomiast jakichkolwiek analiz dla wysokości określonej w zaskarżonej decyzji, tj. 13,4 m. Bezsporne natomiast jest, że w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji na nieruchomości skarżącego zostaną położone ciągi elektryczne. Skarżący podkreślił, że wykonanie decyzji przed rozstrzygnięciem przez Sąd II instancji czyni sądową kontrolę iluzoryczną i w rzeczywistości nieskuteczną. Ewentualne straty poniesione przez skarżącego w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji (np. konieczność zamknięcia przedsiębiorstwa, utrata kontrahentów) nie będą mogły być zrekompensowane na drodze odszkodowawczej, szczególnie, że inwestor już przystąpił do podwieszania linii nad nieruchomością skarżącego. Z przedstawionych wyżej względów, zdaniem skarżącego, umożliwienie – w oparciu o zaskarżoną decyzję – działań inwestycyjnych wobec nieruchomości skarżącego może spowodować trudne do odwrócenia skutki, jak również wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę.

Odpis skargi kasacyjnej, w której zawarty został powyższy wniosek, w dniu 12 lutego 2015 r. doręczony został Wojewodzie Podlaskiemu i pełnomocnikowi uczestnika postępowania – [...] S.A. z siedzibą w K. Odpowiedź na skargę kasacyjną wniósł jedynie uczestnik postępowania, w piśmie tym nie zajął stanowiska w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – "dalej p.p.s.a."), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji wskazanego przepisu wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, to jest przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowodować może znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.

Wskazać należy, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku dnia 4 listopada 2014 r. – wstrzymujące wykonanie decyzji Wojewody Podlaskiego z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie linii elektroenergetycznej upadło, zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. stanowiącym, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny może wstrzymać na wniosek strony wykonanie aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. w przypadku, gdy skarga kasacyjna została wniesiona – tak, jak w sprawie niniejszej – od wyroku oddalającego skargę (patrz uchwala Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, ONSA i WSA z 2007 r., Nr 4, poz 77).

W rozpoznawanej sprawie wystąpiły przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku dotyczącego wstrzymania w postępowaniu kasacyjnym wykonania decyzji Wojewody Podlaskiego z dnia 11 czerwca 2014 r., nr WG-IV.7534.164.2014.MA w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie linii elektroenergetycznej. Przedstawione przez skarżące Przedsiębiorstwo okoliczności stanowią uprawdopodobnienie twierdzenia, że wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodować może niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Projektowana linia elektroenergetyczna ma bowiem przebiegać przez nieruchomość, na której znajdują się hale produkcyjne skarżącego Przedsiębiorstwa, w których to halach i na położonych przy nich placach w systemie 3 – zmianowym pracuje 100 pracowników.

Zauważyć ponadto należy, że w aktach administracyjnych niniejszej sprawy znajdują się także decyzje wydane w trybie art. 124 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r. poz. 518 ze zm., dalej ugn). Wojewoda Podlaski decyzją z dnia 11 czerwca 2014 r., nr WG-IV.7534.165.2014.MA, utrzymał w mocy decyzję Starosty Suwalskiego z dnia 12 maja 2014 r., wydaną na podstawie art. 124 ust. 1a ugn, zezwalającą na niezwłoczne zajęcie przedmiotowej nieruchomości, której to decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Jak jednak ustalono w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Białymstoku, złożona od decyzji z dnia 11 czerwca 2014 r., nr WG-IV.7534.165.2014.MA, skarga została uwzględniona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 23 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 790/14, uchylił zaskarżoną decyzję.

Mając na uwadze okoliczności podnoszone przez stronę skarżącą jako uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji, a nadto wskazane wyżej ustalenia, wniosek dotyczący wstrzymania wykonania decyzji Wojewody Podlaskiego z dnia 11 czerwca 2014 r., nr WG-IV.7534.164.2014.MA, ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości, uznać należało za zasadny.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji