Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 257/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 3 pkt 3,  art. 12 ust. 4 pkt 4,  art. 15 ust. 1
journal: Dz.U. 1992 nr 21 poz 86
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania.
article: art. 120,  art. 14a  par. 1,  par. 3
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 347 poz 1  art. 168
law: Dyrektywa Rady z dnia  28 listopada 2006 r. Nr 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka Sędziowie NSA Janusz Ruszyński /spr./ WSA Elwira Brychcy Protokolant st. sekr. sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2008r. sprawy ze skargi A. SA w P na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej Spółki akcyjnej A. w P kwotę [...] ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ E. Brychcy /-/ K. Wolna – Kubicka /-/ J. Ruszyński


UZASADNIENIE

ISA/Po 257/08

UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] roku Spółka Akcyjna A w P. zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. o udzielenie pisemnej informacji co do interpretacji przepisów prawa podatkowego, wnosząc o udzielenie odpowiedzi na pytanie:

I. czy podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia przez niego usługi świadczeń związanych z wprowadzeniem akcji podatnika na giełdę,

II. czy podatnik może zaliczyć wydatki na nabycie przez niego usług i świadczeń w całości do kosztów uzyskania przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych.

Opisując stan faktyczny, który zrodził pytanie o interpretację prawa podatkowego SA A w P.wyjaśnił, że jest spółką akcyjną. Prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu sprzętem i akcesoriami komputerowymi, a także tworzenia i wdrażania programów i systemów komputerowych. Czynności wykonywane przez podatnika podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W lipcu 2007 roku podatnik planuje wprowadzenie swoich akcji do publicznego obrotu papierami wartościowymi. Z przygotowaniem i przeprowadzeniem tej operacji wiąże się konieczność poniesienia przez podatnika szeregu kosztów, w szczególności:

- na przygotowanie, opracowanie, skompletowanie i złożenie we właściwych organach prospektu emisyjnego,

- na doradztwo prawne dotyczące różnych aspektów operacji wprowadzania akcji podatnika na giełdę,

- na doradztwo inwestycyjne i finansowe,

- na nabycie usług domu maklerskiego w zakresie przygotowania i przeprowadzenia emisji akcji podatnika,

- na opracowanie i przeprowadzenie specjalnych kampanii reklamowych i informacyjnych adresowanych do potencjalnych inwestorów giełdowych.

Podatnik przyjął "Strategię Rozwoju S.A. A w latach [...]", uwzględniającą wpływy z emisji akcji na giełdzie. Zgodnie z prognozami powinien nastąpić wzrost kapitałów własnych o 35 - 40 mln PLN po wejściu na Giełdę Papierów Wartościowych.

Podatnik prognozuje wzrost przychodów w wysokości 51% r/r w 2007 roku, a w 2008 roku 45% r/r. Jego dynamika będzie pochodną:

- zwiększenia liczby sklepów własnych do 25 - 30 na koniec 2007 r. oraz do 35 - 45 na koniec 2008 r., a także liczby sklepów patronackich do około 70 - 75 w 2007 r. oraz 105-115 w 2008 r.,

- wzrostu liczby klientów sklepu internetowego,

- intensyfikacji działań marketingowych,

- rozpoczęcia sprzedaży detalicznej poza granicami Polski,

-rozszerzenia wachlarza usług informatycznych i oferowanego oprogramowania.

Wszystkie te działania wymagają zwiększonych środków kapitałowych, których dostarczyć powinien właśnie debiut giełdowy.

Według skarżącej spółki odpowiedź na oba zadane pytania winna być pozytywna.

Argumentacja prawna tego poglądu została przedstawiona w sposób następujący:

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie, w jakim usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 Przepis ten ustanawia fundamentalną dla całego systemu podatku VAT zasadę potrącalności podatku naliczonego, a zarazem prawo podatnika do odliczenia tego podatku. Wszelkie ograniczenia tej zasady stanowią wyjątki, które należy interpretować ściśle, dając w jak największym zakresie pierwszeństwo właśnie zasadzie ogólnej.

Regulacja ta harmonizuje, a zarazem winna być interpretowana w świetle art. 168 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 roku w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Przepis ten stanowi, iż podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym dokonuje transakcji opodatkowanych, do odliczenia od kwoty VAT, którą jest zobowiązany zapłacić, kwot VAT należnego lub zapłaconego w tym państwie członkowskim od towarów i usług, które zostały mu dostarczone lub które mają być mu dostarczone przez innego podatnika, jeżeli towary te i usługi wykorzystywane są na potrzeby transakcji podatnika.

Treść art. 168 Dyrektywy stanowi w zasadzie powtórzenie art. 17(2) lit. a) Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG). Akt ten był wielokrotnie przedmiotem orzeczeń Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, które wskazywały właściwy sposób jego wykładni.

W odniesieniu do opisanego wyżej stanu faktycznego na uwagę zasługuje zwłaszcza orzeczenie w sprawie Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz (C-465/03). Dotyczyło ono identycznego problemu. Austriacka spółka akcyjna Kretztechnik AG zadebiutowała na giełdzie w celu uzyskania kapitałów na rozwój swej działalności. Powstał przy tej okazji problem odliczenia przez tę spółkę podatku VAT naliczonego od usług świadczonych na jej rzecz w związku z wprowadzeniem spółki na giełdę (reklama, koszty adwokackie, doradztwo techniczne i prawne). Trybunał uznał w sposób jednoznaczny, iż choć sama emisja akcji nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu VAT, to została ona dokonana przez Kretztechnik celem podniesienia kapitału z korzyścią dla jej ogólnie pojętej działalności gospodarczej, a więc należało uznać, iż poniesione koszty świadczeń uzyskanych przez tę spółkę w ramach owej czynności stanowią część kosztów ogólnych, a w konsekwencji stanowią element cenotwórczy jej towarów. Świadczenia takie pozostają w istocie w bezpośrednim i ścisłym związku z działalnością gospodarczą podatnika, co uprawniało go do odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu.

Nie ulega wątpliwości, iż wprowadzenie akcji podatnika (A SA) na giełdę ma ten sam cel, co w przypadku Kretztechnik AG. Jak wskazano wyżej, pozyskane tą drogą kapitały powinny przyczynić się do rozwoju spółki i znacznego rozszerzenia jej działalności oraz zwiększenia przychodów. Działalność ta polega na wykonywaniu czynności podlegających opodatkowaniu VAT. W związku z tym podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwoty podatku naliczonego z tytułu nabycia przez niego usług i świadczeń opisanych wyżej w treści wniosku, związanych z wprowadzeniem jego akcji na giełdę.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych "kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, za wyjątkiem kosztów wymienionych wart. 16 ust. 1 ustawy". Dla zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów konieczne jest więc spełnienie następujących warunków:

1. poniesienie (ewentualnie zarachowanie) wydatku

2. poniesienie go w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów

3. brak danego wydatku w katalogu negatywnym zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy.

W orzecznictwie i doktrynie wskazuje się, iż do kosztów uzyskania przychodów należy zaliczyć wydatki, które mają związek z prowadzoną przez podatnika działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu". W szczególności w wyroku z dnia 13 marca 1998 roku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż "kosztami uzyskania przychodu są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów".

Z kolei w wyroku z dnia 24 kwietnia 1998 roku NSA uznał, iż skoro działalność gospodarcza ze swej istoty zmierza do osiągnięcia przychodów, to koszt związany z tą działalnością powinien być zaliczany do kosztów uzyskania przychodów .

Wykładnia językowa zwrotu "koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów" prowadzi do wniosku, iż istotne jest w tym wypadku ukierunkowanie przez podatnika działania polegającego na poniesieniu wydatku na osiągnięcie celu w postaci przychodu. W myśl słownikowej definicji słowo "cel" oznacza "to, do czego się dąży, co się chce osiągnąć . Zwrot użyty przez ustawodawcę zakłada zatem potencjalny charakter przychodu, kładąc wyraźnie nacisk na zamiar podatnika i celowość jego postępowania. Działanie, z którym wiąże się poniesienie wydatku nie musi przy tym, jak wskazuje się w literaturze i orzecznictwie wpływać zawsze w sposób bezpośredni na fakt uzyskania przychodu. Może być tylko jednym z ogniw pośrednich prowadzących jako całość w efekcie do uzyskania przysporzenia (przychodu).

O kosztowym charakterze danego wydatku decydować może ponadto także fakt ukierunkowania przez podatnika wydatku na "zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów". Użyty przez ustawodawcę zwrot jeszcze wyraźniej wskazuje na możliwość zaliczania do kosztów także wydatków wiążących się z przychodami w sposób tylko pośredni, w tym wydatków o charakterze ogólnym. Wydatki te, choć nie da się z reguły wykazać ich wymiernego wpływu na konkretne przychody, jako związane z utrzymywaniem lub rozszerzaniem funkcjonowania i działalności podatnika (spółki), powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.

Podkreślić należy, iż ustawodawca w żaden sposób nie dał podstaw do zawężania pojęcia kosztów uzyskania przychodów i zaliczania do nich jedynie wydatków bezpośrednio związanych z konkretnymi przychodami. Dopuszczalność zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków wiążących się z tymi przychodami (źródłem przychodów) jedynie w sposób pośredni jest natomiast powszechnie akceptowana w doktrynie i orzecznictwie sądów oraz organów podatkowych.

W doktrynie podkreśla się, iż w przypadku, gdy "podatnik w momencie podejmowania decyzji o poniesieniu konkretnego wydatku oceni, że obiektywnie przyczyni się on do osiągnięcia przychodów z działalności gospodarczej tego podatnika [...], organ podatkowy nie może kwestionować zasadności poniesienia tego wydatku" i zaliczenia go do kosztów.

Skarżąca Spółka powołała się na stanowisko wyrażone w piśmie Naczelnika I Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z dnia [...]. Organ stwierdził wyraźnie, iż opłaty notarialne, skarbowe, sądowe, giełdowe, opłaty ponoszone w regulowanym pozagiełdowym wtórnym obrocie publicznym papierami wartościowymi, koszty druku dokumentów akcyjnych, koszty sporządzania, drukowania oraz dystrybucji prospektu emisyjnego lub jego skróconej wersji, koszty oferowania papierów wartościowych stanowią dla spółki - emitenta koszty uzyskania przychodów. Organ wskazał, iż "o zaliczeniu wydatków przedstawionych w zapytaniu Spółki do kosztów uzyskania przychodów rozstrzyga art. 15 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych".

Z kolei w piśmie z dnia 26 kwietnia 2002 roku Ministerstwo Finansów stwierdziło, iż "wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami, w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Są to więc koszty bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwanym przychodem oraz koszty dotyczące całokształtu działalności podatnika, czyli związane z funkcjonowaniem firmy. W przypadku kosztów, których nie można bezpośrednio lub pośrednio wiązać z uzyskanym przychodem, gdyż są związane z całokształtem działalności podatnika, podlegają one zaliczeniu w koszty uzyskania przychodu z chwilą ich faktycznego poniesienia".

Również w piśmie z dnia 10 czerwca 2002 roku Ministerstwo wskazało, iż "ustawa [...} w art. 15 ust. 1 stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu uzyskania przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Każdy więc wydatek spełniający powyższą definicję podlega zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Kosztami uzyskania przychodów są koszty zarówno bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, oraz koszty dotyczące całokształtu działalności podatnika, związane z funkcjonowaniem firmy. [...] Wydatki z tytułu korzystania z usług firmy doradczej nie mogą być powiązane z konkretnym przychodem uzyskanym przez podatnika. Niewątpliwie wiążą się jednak z prowadzoną przez niego działalnością. Z tych też względów wydatki z tego tytułu mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów".

Również nowsze interpretacje organów podatkowych potwierdzają zaprezentowany sposób rozumienia art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zwrócić należy w tym kontekście szczególnie na postanowienie Naczelnika Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie z dnia [...] roku dotyczące kosztowego charakteru wydatków na świadczenia związane m.in. z audytem i raportowaniem Spółki wg standardów Giełdy Papierów Wartościowych, za notowanie akcji liczone od wartości rynkowej akcji, za tzw. przechowywanie akcji w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych, związane z organizowaniem konferencji prasowych oraz sporządzaniem rejestru akcjonariuszy Spółki. Organ uznał te wydatki za koszty uzyskania przychodów spółki, gdyż są one "związane z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą, z której przychody podlegają opodatkowaniu, wobec czego wydatki te ponoszone są w celu uzyskania przychodów. Należy uznać, że omawiane wydatki wpływają na osiągnięcie przychodów w sposób pośredni, podobnie jak inne wydatki niezbędne do właściwego funkcjonowania Spółki, takie jak: koszty ogólnego zarządu, obsługi prawnej, itp".

Wskazać należy, iż pisma powyższe wydane zostały jeszcze przed nowelizacją art. 15 ustawy, która wprowadziła pojęcie związku z zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów, jako okoliczności decydującej o zaliczeniu wydatku do kosztów uzyskania przychodu.

Także w doktrynie przyjmuje się możliwość rozpoznania takich wydatków jako kosztów uzyskania przychodów. W szczególności zdaniem D. Kosackiej-Łędzewicz i B. Olszewskiego można wyciągnąć wniosek, że jest możliwe zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów opłat związanych z podwyższeniem kapitału, gdy "podatnik będzie w stanie wykazać związek (choćby pośredni) tych wydatków z uzyskanymi przychodami [...]". Autorzy wskazują przykładowo przyszłe transakcje, których dojście do skutku uwarunkowane jest podwyższeniem kapitału spółki, jako zdarzenia uzasadniające zaliczenie opłat notarialnych na podwyższenie kapitału do kosztów uzyskania przychodów.

W ocenie podatnika wszystkie warunki zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opisanych na wstępie wydatków związanych z wejściem spółki na giełdę, są w niniejszej sprawie spełnione.

Wydatki te zostały lub zostaną poniesione w sposób definitywny. Nadto, jak wskazano szczegółowo na wstępie, poniesienie tych wydatków powinno - i to w sposób wyraźny - przyczynić się do rozwinięcia i rozszerzenia działalności gospodarczej spółki, a w konsekwencji wpłynąć na zwiększenie jej przychodów podlegających opodatkowaniu. Wydatki te nie zostały wreszcie wymienione przez ustawodawcę w katalogu negatywnym zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w P. uznał pogląd Spółki Akcyjnej A w P. zawarty we wniosku za nieprawidłowy.

Według organu I instancji o możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego (w tym warunkowego podwyższenia kapitału zakładowego), decydują przepisy art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3, art. 12 ust. 4 pkt 4 oraz art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity: Dz. U z 2000r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm.).

Stosownie do przepisu art. 15 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...).

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 ustawy, stanowić mogą koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Przy czym kosztami uzyskania są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z funkcjonowaniem firmy, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów, a także w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, tak aby to źródło przyniosło (przynosiło) przychody także w przyszłości.

Najwłaściwsza i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja wydatków do kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę:

- przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu), oraz

- potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu (zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów).

Zaliczając określony wydatek do kosztów uzyskania przychodów, podatnik podatku dochodowego od osób prawnych odnosi ewidentną korzyść, zatem obowiązany jest do wykazania związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu (zachowaniem, zabezpieczeniem źródła przychodów), zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ustawy podatkowej.

Jednocześnie art. 12 ust. 4 pkt 4 wskazanej powyżej ustawy stanowi, że do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego, funduszu udziałowego albo funduszu założycielskiego, albo funduszu statutowego w banku państwowym, albo funduszu organizacyjnego ubezpieczyciela.

Wobec przytoczonej powyżej definicji kosztów uzyskania przychodów, wydatki, które nie są związane z przychodem podatnika, nie mogą zostać uznane za koszt podatkowy.

Równocześnie należy wskazać na normę prawną wynikającą z przepisu art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z której wprost wynika, że przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania, nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku. Stosownie do punktu 3 tego przepisu, przy ustalaniu dochodu nie uwzględnia się także kosztów uzyskania tych przychodów.

Jak wynika z przedstawionego przez Wnioskującą stanu faktycznego, działaniom podejmowanym przez Spółkę w celu wprowadzenia jej akcji do obrotu poprzez przeprowadzenie publicznej oferty emisji akcji, towarzyszą określone, ponoszone przez Spółkę niezbędne koszty: przygotowania, opracowania, skompletowania i złożenia we właściwych organach prospektu emisyjnego, doradztwa prawnego dotyczące różnych aspektów operacji wprowadzania akcji podatnika na giełdę, doradztwa inwestycyjnego i finansowego, nabycia usług domu maklerskiego w zakresie przygotowania i przeprowadzenia emisji akcji podatnika, opracowania i przeprowadzenia specjalnych kampanii reklamowych i informacyjnych adresowanych do potencjalnych inwestorów giełdowych.

W świetle powyższego - zdaniem tutejszego organu podatkowego - wydatki te są bezpośrednio związane z przychodem, uzyskanym w drodze emisji nowych akcji, wprowadzonych do obrotu publicznego, który podwyższa kapitał zakładowy. Ewentualny przychód, jaki uzyska Wnioskująca z działalności gospodarczej prowadzonej lub rozwijanej przy pomocy środków finansowych pochodzących z emisji akcji, nie może być uznany za bezpośrednio ani pośrednio związany z wydatkami ponoszonymi na emisję akcji w myśl art. 15 ust. 1 ww. ustawy podatkowej.

Bezpośredni związek poniesionych kosztów należy więc odnieść do przychodu z emisji akcji, (co skutkować będzie podwyższeniem kapitału zakładowego), a nie do nieokreślonego przychodu, który być może Spółka osiągnie w przyszłości.

Na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 4 przywoływanej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przychód na powiększenie kapitału zakładowego nie jest zaliczany do przychodów dla celów podatkowych, a zatem przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania, nie uwzględnia się także kosztów związanych z uzyskaniem tego przychodu w myśl regulacji zawartych w art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ww. ustawy podatkowej.

Mając na względzie powyższe, w przywołanym powyżej stanie faktycznym

- w opinii organu podatkowego - wydatki związane z przychodem, uzyskanym w drodze emisji nowych akcji, wprowadzonych do obrotu publicznego, który podwyższa kapitał zakładowy, ponoszone na: przygotowanie, opracowanie, skompletowanie i złożenie we właściwych organach prospektu emisyjnego, doradztwo prawne dotyczące różnych aspektów operacji wprowadzania akcji podatnika na giełdę, doradztwo inwestycyjne i finansowe, nabycie usług domu maklerskiego w zakresie przygotowania i przeprowadzenia emisji akcji podatnika, opracowanie i przeprowadzenie specjalnych kampanii reklamowych i informacyjnych adresowanych do potencjalnych inwestorów giełdowych, nie będą stanowić w Spółce kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ww. ustawy podatkowej, gdyż są związane z przychodem niepodlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Odnosząc się do powołanych przez Podatnika w celu poparcia Swoich tez pism (interpretacji i informacji) innych organów podatkowych podkreśla się, iż zostały one wydane w indywidualnej sprawie innego podatnika, nie zaś Wnioskodawcy.

Rozpoznając zażalenie Spółki na postanowienie z dnia[...] . Dyrektor Izby Skarbowej w P. utrzymał zażalone postanowienie w mocy.

Według organu odwoławczego kwestią wymagającą rozstrzygnięcia jest ustalenie, czy koszty wymienione wyżej, wygenerowane przez Wnioskującą w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego stanowią na podstawie przepisu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych koszt uzyskania przychodu.

W spółce akcyjnej, w której kapitał ulega podwyższeniu, zastosowanie znajduje przepis art. 12 ust. 4 pkt 4 wskazanej ustawy, stanowiący, iż do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego, (...). Z treści tego przepisu wynika, że powiększenie kapitału zakładowego spółki nie stanowi przychodu u Wnioskującej.

Natomiast zakwalifikowanie wydatku do kosztów uzyskania przychodu, na podstawie przepisów art. 15 ust. 1 ww. ustawy, zależy od oceny charakteru określonego wydatku. W świetle powołanego wyżej przepisu kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Oznacza to, że aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, pomiędzy tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek tego typu, że poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Jednocześnie, z przepisu art. 12 ust. 4 wskazanej wyżej ustawy wynika, iż przychód otrzymany na powiększenie kapitału zakładowego nie jest zaliczany do przychodów. Wobec przytoczonej wyżej definicji kosztów uzyskania przychodów, wydatki, które nie są związane z przychodem podatnika, nie mogą zostać uznane za koszt podatkowy.

Równocześnie należy wskazać na normę prawną wynikającą z przepisu art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z której wprost wynika, że przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania, nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku. Odnosząc się do zarzutów zażalenia, iż ww. przepis nie dotyczy przychodów wymienionych w art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należy podkreślić, iż w przepisie art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawodawca odwołuje się do dwóch kategorii dochodów - niepodlegających opodatkowaniu oraz wolnych od podatku. W opinii organów podatkowych, źródła niepodlegające opodatkowaniu obejmują zarówno przychody wymienione w art. 2 ustawy podatkowej, jak i te, których na podstawie art. 12 ust. 4 ww. ustawy, w ogóle nie zalicza się do przychodów, czyli które tym samym nie podlegają opodatkowaniu.

W myśl zaś art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy podatkowej nie uwzględnia się także kosztów uzyskania tych przychodów.

Jeżeli zatem przychód na powiększenie kapitału zakładowego nie jest zaliczony do przychodu dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się także kosztów związanych z uzyskaniem tego przychodu.

Konkludując, wymienione we wniosku wydatki związane z wprowadzeniem akcji Spółki do publicznego obrotu papierami wartościowymi, na podstawie wskazanego wyżej przepisu art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy nie stanowią w Spółce kosztów uzyskania przychodu.

W skardze na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] Spółka Akcyjna A w P. wniosła o jej uchylenie i zarządzenie zwrotu kosztów postępowania.

Skarżąca Spółka zarzuciła zaskarżonej decyzji:

I. naruszenie art. 7 ust. 3 pkt 3, art. 12 ust. 4 pkt 4 i art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych, poprzez ich błędną, zawężającą wykładnię i w konsekwencji uznanie, iż wskazane we wniosku o interpretację wydatki skarżącej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, mimo iż według zamiaru i przewidywań skarżącej ich poniesienie winno spowodować znaczący wzrost jej przychodów i rozwój prowadzonej przez nią działalności, stanowiącej podstawowe źródło przychodów,

II. naruszenie art. 14b § 5 pkt 1 i 2 w związku z art. 120, w związku z art. 14a § 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja, poprzez odmowę uchylenia i zmiany zaskarżonego przez skarżącą postanowienia o udzieleniu pisemnej interpretacji, mimo iż zawierało ono błędną wykładnię przepisów i naruszało przepisy regulujące wydawanie interpretacji.

Uzasadniając skargę strona skarżąca przedstawiła następujące argumenty:

1. W orzecznictwie i doktrynie wskazuje się , że do kosztów uzyskania przychodów należy zaliczyć wydatki, które mają związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienia ma lub może mieć wpływ na wielkość miesięcznego przychodu. Skoro działalność gospodarcza ze swej istoty zmierza do osiągnięcia przychodu, to koszt związany z tą działalnością powinien być zliczany do kosztów uzyskania przychodów. Działanie, z którym wiąże się poniesienie wydatku nie musi wpływać zawsze w sposób bezpośredni na fakt uzyskania przychodu.

O kosztowym charakterze danego wydatku decydować może ponadto także fakt ukierunkowania przez podatnika wydatku na "zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów". Użyty przez ustawodawcę zwrot jeszcze wyraźniej wskazuje na możliwość zaliczania do kosztów także wydatków wiążących się z przychodami w sposób tylko pośredni, w tym wydatków o charakterze ogólnym. Wydatki te, choć nie da się z reguły wykazać ich wymiernego wpływu na konkretne przychody, jako związane z utrzymywaniem lub rozszerzaniem funkcjonowania i działalności podatnika (spółki), powinny być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów.

Podkreślić należy, iż ustawodawca w żaden sposób nie dał podstaw do zawężania pojęcia kosztów uzyskania przychodów i zaliczania do nich jedynie wydatków bezpośrednio związanych z konkretnymi przychodami . Dopuszczalność zaliczania do kosztów uzyskania przychodów wydatków wiążących się z tymi przychodami (źródłem przychodów) jedynie w sposób pośredni jest natomiast powszechnie akceptowana w doktrynie i orzecznictwie sądów oraz organów podatkowych.

2. Tylko znaczne zwiększenie środków finansowych spółki akcyjnej może pozwolić na realizację zakładanych planów inwestycyjnych i w konsekwencji wzrost przychodów do opodatkowania. Nie ma znaczenia, iż bezpośrednio i w krótkim okresie, wydatki opisane we wniosku o interpretację związane są z podniesieniem kapitału i emisją akcji. Nie to jest bowiem ostatecznym celem, jaki przyświeca podatnikowi decydującemu o ich poniesieniu. Celem jedynym i zasadniczym jest właśnie wzrost zysków i zarazem przychodów spółki oraz rozwój jej działalności - a więc niewątpliwie osiągnięcie przychodów opodatkowanych i zarazem zachowanie oraz zwiększenie efektywności źródła ich uzyskania. To ten właśnie cel powinien być miarodajny dla oceny kosztowego charakteru wydatków.

Nie ma też zupełnie znaczenia, wbrew sugestiom organów , okoliczność, iż osiągnięcie przez skarżącą przychodów przy pomocy uzyskanych w drodze emisji środków finansowych w przyszłości jest niepewne. Jak już wspomniano bowiem, to moment ponoszenia wydatku, a nie osiągania przychodu jest miarodajny dla oceny, czy wydatek ten stanowi on koszt, czy nie. Wydatek nie musi być efektywny; ważne, by był on celowy. W stanie faktycznym opisanym przez skarżącą celowość ponoszenia wydatków nie budzi najmniejszej wątpliwości

3. Na poparcie swojej argumentacji strona skarżąca przytoczyła treść uzasadnienia wyroków sądów administracyjnych w sprawach I FSK 121/05, II FSK 191/05, ISA/ Lu 82/07 i ISA / Gd 753/07.

Wskazała również na interpretację urzędowe organów skarbowych ( pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...]i Ministerstwa Finansów z 26.4.2002 r. PB3-8214-99/WK/02 oraz postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z[...]..

Strona skarżąca na poparcie swoich poglądów przytacza również poglądy doktryny zawarte w leksykonie podatku dochodowego od osób prawnych – D. Kosackiej- Łędzewicz i B. Olszewskiego i K. Knapika w glosie 2004/33. Wynika z nich, że opłaty ( koszty , wydatki ) związane z podwyższeniem kapitału mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, gdy podatnik będzie w stanie wykazać związek ( choćby pośrednio) tych wydatków z uzyskanymi przychodami.

4. Zdaniem skarżącej nie mogą stanowić uzasadnienia dla niezaliczenia opisanych na wstępie wydatków do kosztów uzyskania przychodów przepisy art. 7 st. 3 pkt 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stanowią one, iż przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:

- przychodów ze źródeł przychodów, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku oraz

- kosztów uzyskania tych przychodów.

Wykładnia tego uregulowania powinna być ścisła, precyzyjna i nierozszerzająca. Jak wskazuje się w doktrynie ustawodawca odwołuje się tu "do dwóch kategorii dochodów - niepodlegających opodatkowaniu oraz wolnych od podatku. Nie można zapomnieć, że obie kategorie w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych scharakteryzowane są w dwóch różnych przepisach, zamieszczonych w dwóch różnych rozdziałach ustawy. Dochody niepodlegające opodatkowaniu opisane są w art. 2, natomiast dochody wolne od podatku w art. 17 u.p.d.o.p. Żadna z wymienionych kategorii nie jest natomiast objęta treścią art. 12 ust. 4 pkt 4 u.p.d.o.p. [...] Art. 7 ust. 3pkt 1 i 3 u.p.d.o.p. nie odnosi się w żadnej mierze do kategorii wymienionych w art. 12 ust. 4 u.p.d.o.p. Nie można także zapomnieć, że przepis ten w ogóle nie odwołuje się do kategorii "przychodów", lecz wyłącznie do "dochodów".

Autor skargi stwierdza, że przychody zarówno w postaci przysporzeń uzyskanych w przyszłości w wyniku dokapitalizowania spółki, jak również korzyści bardziej bezpośrednio płynąc z podwyższenia przez nią kapitału pochodzą ze źródeł, z których dochody co do zasady są opodatkowane.

Przepisu art. 7 nie można w żadnym razie rozumieć jako kolejnej (obok art. 16 ust. 1) regulacji ustanawiającej katalog wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów. Byłoby to sprzeczne z definicją legalną kosztów uzyskania przychodów zawartą w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Definicja ta stanowi, iż jedyne wyłączenie zawiera art. 16 ust. 1 ustawy.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. wniósł o jej oddalenie.

Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w skardze Dyrektor Izby Skarbowej nie kwestionując okoliczności faktycznych zawartych w uzasadnieniu wniosku o udzielenie interpretacji stwierdził, że kwestią wymagającą rozstrzygnięcia, było ustalenie, czy koszty wymienione wyżej, wygenerowane przez Skarżącą w związku z podwyższeniem kapitału zakładowego, stanowią na podstawie przepisu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) koszt uzyskania przychodu.

Podwyższenie kapitału zakładowego w spółce akcyjnej, stosownie do regulacji zawartych w przepisach art. 430 - 454 Kodeksu spółek handlowych, może nastąpić na mocy dotychczasowych postanowień statutu spółki, jeżeli przewidziano w nim taką możliwość, albo przez zmianę statutu spółki, jeżeli statut spółki nie zawiera postanowień umożliwiających podwyższenie kapitału zakładowego bez zmiany statutu spółki. Podwyższenie kapitału zakładowego i jego sposób w każdym przypadku uchwala zgromadzenie akcjonariuszy. Jednym ze sposobów pozyskania środków finansowania działalności prowadzonej przez spółkę akcyjną jest emisja akcji do obrotu publicznego.

Działaniom podejmowanym przez Skarżącą, w celu wprowadzenia jej akcji do obrotu, poprzez przeprowadzenie publicznej oferty emisji akcji, towarzyszą określone, ponoszone przez Spółkę niezbędne koszty doradztwa prawnego, finansowego, przygotowania i druku prospektu emisyjnego, koszty oferowania papierów wartościowych, prowizji maklerskiej, a także stosowne opłaty m.in. notarialne, sądowe, giełdowe oraz rejestracyjne dla KPWiG i KDPW oraz inne koszty ściśle związane ze sprzedażą akcji Spółki w ramach oferty publicznej.

Stosownie do unormowań art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego, (...). Podwyższenie kapitału zakładowego spółki nie stanowiło więc dla Skarżącej przychodu, mającego wpływ na wysokość podstawy opodatkowania. Zatem przy ustalaniu dochodu podlegającego opodatkowaniu Podatnik nie powinien również uwzględniać wydatków związanych z powiększeniem kapitału.

W świetle bowiem przepisu art. 15 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Oznacza to, że aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, pomiędzy tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek tego typu że poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Wobec przytoczonej wyżej definicji kosztów uzyskania przychodów, wydatki, które nie są związane z przychodem podatnika, nie mogą zostać uznane za koszt podatkowy.

Równocześnie należy wskazać na normę prawną przepisu art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z której wprost wynika, że przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania, nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku. W myśl zaś punktu 3 tego przepisu nie uwzględnia się także kosztów uzyskania tych przychodów.

Jeżeli zatem przychód na powiększenie kapitału zakładowego nie jest zaliczony do przychodu dla celów podatku dochodowego od osób prawnych (art. 12 ust. 4 pkt 4), przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania, nie uwzględnia się także kosztów związanych z uzyskaniem tego przychodu.

Reasumując, ww. wydatki związane z podwyższeniem kapitału zakładowego nie stanowią w Spółce kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż są związane z przychodem niepodlegającym opodatkowaniu tym podatkiem.

Odnosząc się natomiast do stwierdzenia Wnioskującej, że stanowisko wyrażone przez Nią we -"wniosku, w kwestii zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów, jest zgodne z poglądami Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonymi we wskazanych przez Nią wyrokach, stanowiskach organów podatkowych oraz Ministerstwa Finansów, organ odwoławczy pragnie wskazać, tak jak to uczynił organ pierwszej instancji, iż zarówno wyroki te, jaki pisma organów podatkowych, zostały wydane w indywidualnych sprawach poszczególnych podatników i dokonywały oceny prawnej różnych i odmiennych stanów faktycznych, tylko zatem w tych sprawach są wiążące.

Wobec tego organy podatkowe nie mają obowiązku stosowania się do ich treści, zaś taka argumentacja Strony pozostaje bez wpływu na możliwość rozstrzygnięcia przez organy podatkowe przedmiotowej sprawy, w sposób inny niż wyrażony w sentencji niniejszej decyzji

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy ustosunkować się do zarzutu naruszenia przepisów dotyczących postępowania. Zarzut naruszenia art. 120 w zw. z art. 14 a § 1 i § 3 Ordynacji podatkowej okazał się nieuzasadniony. W sprawie będącej przedmiotem skargi nie ma sporu, co do okoliczności faktycznych będących podstawą sformułowania wniosku o udzielenie interpretacji.

Spór dotyczy wykładni prawa materialnego w niespornym stanie faktycznym. Uzasadnione jest stanowisko organów skarbowych, że do postępowania w sprawie wydawania interpretacji nie mają zastosowania ogólne zasady postępowania podatkowego. W myśl bowiem regulacji zawartych w przepisie art. 14a §5 ustawy Ordynacja podatkowa, do załatwienia wniosku w sprawie wydania pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego stosuje się odpowiednio przepisy art. 169 § 1 i 2 oraz art. 170 § 1, z tym że w razie gdy wniosek nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie, nie mają zastosowania przepisy art. 14b § 3. Brak zatem w powołanym przepisie odesłania do zasad ogólnych postępowania podatkowego.

Uzasadniony natomiast okazał się zarzut naruszenia prawa materialnego a więc art. 7 ust. 3 pkt 3, 12 ust. 41 pkt 4 i art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15.2.1992 r. o podatku dochodowym.

Spór między organami skarbowymi a podatnikiem dotyczy kwestii zasadności zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych w związku z emisją akcji celem ich wprowadzenia na giełdę.

Jak wynika ze stanowiska organów skarbowych zaliczeniu przez podatnika wydatków związanych z przygotowaniem wprowadzenia akcji na giełdę sprzeciwiają się przepisy zawarte w art. 12 ust. 21 pkt 4 i art. 7 ust. 3 pkt 1 i pkt 3 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Z treści art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy wynika, że do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych m.in. na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego.

Odpowiedzi wymaga pytanie, czy w związku z takim uregulowaniem, prawidłowy jest pogląd organów skarbowych, że nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wszystkich wydatków związanych z powiększenie kapitału zakładowego.

Nie powinno budzić wątpliwości to, że podwyższenie kapitału zakładowego nie stanowi dla podatnika ( Spółki) przychodu.

Z literalnego brzmienia art. 12 ust. 21 pkt 4 ustawy wynika, że tylko wydatki poniesione bezpośrednio na przychód otrzymany na powiększenie lub utworzenie kapitału zakładowego nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

Z treści art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy wynika, że przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się przychodów ze źródeł przychodów poniesionych na terenie Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku. Do kosztów uzyskania przychodu nie zalicza się wydatków poniesionych na uzyskanie przychodów wymienionych w art. 7 ust. 3 pkt 1.

Uprawnione, w świetle wyżej przedstawionych przepisów jest stwierdzenie, że jeżeli do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego ( art. 12 ust. 4 pkt 4), to do kosztów uzyskania takich przychodów nie zalicza się jedynie wydatków związanych bezpośrednio z otrzymaniem takich przychodów.

Poprzez emisję nowych akcji Spółka otrzymuje przychody na podwyższenie kapitału zakładowego. Otrzymuje z tej czynności przychód do swojego majątku na podwyższenie kapitału.

Kosztem uzyskania takiego przychodu będą wyłącznie koszty związane ze zbyciem wyemitowanych akcji.

Inne wydatki wynikające z czynności związanych z emisją nowych akcji lub organizacją wprowadzania ich na giełdę nie są związane z przychodami otrzymanymi na podwyższenie lub utworzenie kapitału zakładowego.

Wydatki opisane we wniosku skarżącej Spółki są wydatkami zmierzającymi do powiększenia kapitału, Nie były one natomiast wydatkami związanymi z przychodem otrzymanym na powiększenie kapitału ( art. 12 ust. 4 pkt 4 ).

Przychodem otrzymanym na powiększeniu kapitału, którego nie można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów są kwoty uiszczone Spółce przez nabywcę akcji.

Wydatki związane z przygotowaniem wprowadzenia akcji na giełdę są wydatkami, których celem jest powiększenie przychodu Spółki.

Czynności opisane we wniosku , mające przygotować emisję nowych akcji nie tworzą przychodu przed dniem zbycia akcji. Nie przynoszą też przychodu w momencie ich dokonywania i ponoszenia w związku z nimi wydatków.

Z powyższych względów należało uznać, że opisane we wniosku wydatki spełniają ustawowe wymogi kosztu uzyskania przychodu zawarte w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Artykuł 16 ust. 1 ustawy nie wymienia ich jako wydatki nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Z powyższych rozważań wynika, że argumentacja skarżącej Spółki zawarta we wniosku była prawidłowa. Wynika ona z treści ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i o podatku od towarów i usług. Niezależnie od powyższych uregulowań w polskim prawie podatkowym, argumentacja skarżącej Spółki znajduje potwierdzenie w treści art.168 Dyrektywy 2006/112/UE Rady Europejskiej z dnia 28.11.2006r., z którego wynika, że podatnik jest uprawniony do odliczenia od kwoty VAT, którą jest zobowiązany zapłacić, kwot VAT naliczonego lub zapłaconego od towarów i usług, które zostały mu dostarczone, lub mają być dostarczone, jeżeli towary te i usługi wykorzystywane są na potrzeby transakcji podatnika.

Oznacza to, że choć sama emisja akcji nie stanowi czynności opodatkowanej VAT, to została ona dokonana celem podniesienia kapitału z korzyścią dla prowadzonej działalności gospodarczej.

Przyjmując sprawę do ponownego rozpoznania organ odwoławczy winien ocenić poniesione, a wymienione we wniosku wydatki w zakresie ich związku z przychodem otrzymanym na powiększeniu kapitału zakładowego. Gdyby wydatki nie miały związku z otrzymanym przychodem na powiększanie kapitału zakładowego należy je ocenić uwzględniając treść art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym, od osób prawnych. Sąd pragnie wskazać na orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące przedmiotowych zagadnień , a więc wyroki NSA w sprawie II FSK 191/05, I FSK 121/05, wyroki WSA ISA / Lu 82/07 i ISA/GL 44/08.

Wnioski Spółki zawierały dwa pytania równobrzmiące. Pisemna interpretacja została udzielona w dwóch odrębnych orzeczeniach ze względu na to, że wnioski zawierały pytanie o możliwości obniżenia podatku naliczonego z tytułu nabycia usług i świadczeń związanych z wprowadzeniem akcji na giełdę oraz o wyjaśnienie, czy podatnik może zaliczyć te wydatki w całości do kosztów uzyskania przychodów .

Rozstrzygnięcie drugiego pytania rzutowało na udzieleniu odpowiedzi na pytanie pierwsze. W rezultacie decydujące znaczenie dla interpretacji miała kwestia zaliczenia opisanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodów. Stąd równobrzmiące rozstrzygnięcia w obu sprawach.

Uwzględniając skargę Sąd orzekł na podstawie art.. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 31.8.2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

( Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ) orzekając o kosztach na podstawie art. 200 ustawy.

/-/E.Brychcy /-/K. Wolna – Kubicka /-/ J. Ruszyński

M.R.-Ś