Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 350/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2018-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.220 par.3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 31 sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej umorzenia należności z tytułu grzywny postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W związku ze skargą wniesioną przez S. K. (dalej określany jako skarżący lub strona) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 31 sierpnia 2018 r., w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej umorzenia należności z tytułu grzywny, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 listopada 2018 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100,00 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu, liczony od dnia otrzymania wezwania, sposób jego uiszczenia jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie.

Wezwanie to doręczono za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 20 listopada 2018 r. do rąk dorosłego domownika adresata, tj. M. K., co wynika z informacji zamieszczonych na zwrotnym poświadczeniu odbioru wezwania. Termin do uiszczenia należnego od skargi wpisu sądowego upływał zatem z dniem 27 listopada 2018 r. Do dnia 11 grudnia 2018 r. skarżący należnego wpisu nie uiścił, co wynika z ustaleń w oddziale finansowo-budżetowym tut. Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zasadą jest, że do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 . – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej jako "P.p.s.a.").

Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 tej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skutek pozostawienia nieopłaconego pisma bez rozpoznania nie powstaje jednak w przypadku, gdy należna opłata nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a., jeżeli od tych pism pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają one odrzuceniu przez sąd.

Jak wynika z akt sprawy, odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 100,00 zł został doręczony w dniu 20 listopada 2018 r. dorosłemu domownikowi adresata (M. K.) z powodu jego nieobecności w mieszkaniu. Takie doręczenie należy uznać za skuteczne w świetle przepisu art. 72 § 1 P.p.s.a. Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 27 listopada 2018 r. (poniedziałek).

Skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej nie uiścił, dlatego na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. skargę należało odrzucić.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie wskazanego przepisu postanowił jak w sentencji.