Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2846/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50
journal: Dz.U. 2017 poz 1332
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
article: art. 138 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędziowie sędzia WSA Mirosława Kowalska, sędzia WSA Grzegorz Rudnicki (spr.), Protokolant spec. Agnieszka Wrzodak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2019 r. sprawy ze skargi J R na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę


UZASADNIENIE

Uzasadnienie.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2018 r., Nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...]WINB"), na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: "k.p.a.") oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (dalej: "Pr. bud.") po rozpatrzeniu odwołania J R, reprezentowanej przez adw. D R, od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: "PINB") Nr [...] z dnia [...].07.2018 r., nakładającej na nią obowiązek dokonania rozbiórki fragmentu ogrodzenia działki nr ew. [...] w miejscowości [...] , gmina [...] (wzdłuż działki sąsiedniej nr ew. [...]) usytuowanego prostopadle i naruszającego linię rozgraniczającą drogi gminnej nr ew. [...] - do zachowania odległości 5.0 m od osi drogi gminnej; skrócenia słupków betonowych ogrodzenia do wysokości nieprzekraczającej 2,20 m. zlokalizowanego na terenie działki o nr [...] wzdłuż granicy z działką nr ew. [...]w miejscowości [...] , gmina [...] - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Pr. bud. nałożył na J R obowiązek dokonania rozbiórki fragmentu ogrodzenia działki nr ew. [...] w miejscowości [...] , gmina [...] (wzdłuż działki sąsiedniej nr ew. [...] ) usytuowanego prostopadle i naruszającego linię rozgraniczającą drogi gminnej nr ew. [...] - do zachowania odległości 5,0 m od osi drogi gminnej.

Uzasadniając decyzję, [...] WINB wyjaśnił, że 15.01.2018 r. do PINB wpłynęło pismo K P z prośbą o przeprowadzenie kontroli ogrodzenia betonowego pomiędzy działkami nr [...], a [...], w [...]. Pismem z dnia [...] .04.2018 r. PINB zawiadomił strony postępowania o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w tej sprawie.

Następnie, organ I instancji pismem z dnia [...].04.2018 r. poinformował strony o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym w sprawie dotyczącej ww. ogrodzenia. Pismem z dnia [...]05.2018 r. PINB zawiadomił strony postępowania o planowanych czynnościach kontrolnych ww. ogrodzenia.

Z protokołu z czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu [...].06.2018 r. wynika, iż na terenie działki nr [...] (od strony działki sąsiedniej nr ew. [...] ) w miejscowości [...]zlokalizowane jest ogrodzenie o wysokości 2.05 m. z elementów betonowych, prefabrykowanych na słupkach żelbetowych. Ustalono nadto, iż ogrodzenie stanowią przęsła oraz słupki o wysokości 2.50 m. Do ww. protokołu załączono dokumentację fotograficzną.

Zawiadomieniem z dnia [...] .06.2018 r. poinformowano strony postępowania o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym w sprawie.

PINB, decyzją Nr [...] z dnia [...].07.2018 r. nałożył na J R obowiązek dokonania rozbiórki fragmentu ogrodzenia działki nr ew. [...] w miejscowości [...]. gmina [...] (wzdłuż działki sąsiedniej nr ew. [...]) usytuowanego prostopadle i naruszającego linię rozgraniczającą drogi gminnej nr ew. [...]- do zachowania odległości 5.0 m od osi drogi gminnej; skrócenia słupków betonowych ogrodzenia do wysokości nieprzekraczającej 2.20 m. zlokalizowanego na terenie działki o nr [...] wzdłuż granicy z działką nr ew. [...]w miejscowości [...]. gmina [...].

Odwołanie od ww. decyzji złożyła J R, reprezentowana przez adw. D R.

[...]WINB wyjaśnił także, że w jego ocenie PINB zasadnie nałożył obowiązek dokonania rozbiórki fragmentu ogrodzenia naruszającego linię rozgraniczającą drogi gminnej nr ew. 219. Jednakże PINB nieprawidłowo w zaskarżonej decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane zawarł nakaz skrócenia słupków betonowych w pozostałej części ogrodzenia, co uzasadniało zastosowanie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., czyli uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 23 Pr. bud., pozwolenia na budowę nie wymaga budowa ogrodzeń. Jednakże na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, zgłoszenia właściwemu organowi administracji architektoniczno - budowlanej wymaga budowa ogrodzeń o wysokości powyżej 2,20 m.

Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 7 Pr. bud., zgodnie z którym organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części. bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Prace budowlane wykonane (zakończone) bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo 49b Pr. bud., co ma miejsce w przedmiotowym rozstrzygnięciu, podlegają regulacji przewidzianej w art. 51 ust. 7, a więc przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w' przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1 Pr. bud.

MWINB wyjaśnił, że art. 50 Pr. bud. ma zastosowanie w przypadkach innych, niż określone w art. 48 Pr. bud. (budowa obiektu bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę) i art. 49 b (budowa obiektu, na którego budowę wymagane było zgłoszenie). Dotyczą one bowiem robót budowlanych, których wykonywanie może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, bądź prowadzone są w sposób istotnie odbiegający od ustaleń przewidzianych w pozwoleniu na budowę, bądź przepisach prawa oraz robót wykonywanych z naruszeniem warunków zgłoszenia. Ideą postępowania naprawczego jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. W toku postępowania w tym przedmiocie organ nadzoru budowlanego winien ustalić, czy roboty są zgodne z przepisami prawa oraz - ewentualnie - jakie czynności należy przedsięwziąć, aby zaistniały stan doprowadzić do zgodności z prawem. Celem wszystkich powyższych czynności jest zagwarantowanie bezpieczeństwa wszystkim użytkownikom danego obiektu oraz ochrona interesu osób trzecich.

Na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 7 Pr. bud. PINB zobowiązał J R do dokonania rozbiórki fragmentu ogrodzenia działki nr ew. [...]w miejscowości [...], gmina [...] (wzdłuż działki sąsiedniej nr ew. [...]) usytuowanego prostopadle i naruszającego linię rozgraniczającą drogi gminnej nr ew. [...]- do zachowania odległości 5,0 m od osi drogi gminnej oraz do skrócenia słupków betonowych ogrodzenia do wysokości nieprzekraczającej 2,20 m. zlokalizowanego na terenie działki o nr [...]wzdłuż granicy z działką nr ew. [...]w miejscowości [...]. gmina [...]. Czynności kontrolne ogrodzenia przeprowadzone w dniu [...].06.2018 r. wykazały, iż jego wysokość (od strony działki sąsiedniej nr ew. [...]) wynosi 2,05 m. Ustalono, iż ogrodzenie stanowią przęsła oraz słupki o wysokości 2,50 m.

W toku postępowania administracyjnego ustalono, że odległość od wyjeżdżonej osi drogi wynosi 4.20 m. Początek spornego ogrodzenia. w miejscu połączenia z ogrodzeniem od strony południowej również znajduje się w odległości 4,20 m. Jak wynika z dołączonego do akt sprawy wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...]. tj. z § 12 ust. 12 pkt 3, odległość ta powinna wynosić 5 m od krawędzi jezdni.

[...] WINB uznał więc, że sporny fragment ogrodzenia narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [...].

Art. 51 ust. 1 pkt 1 Pr. bud. zawiera alternatywne formy zakończenia postępowania naprawczego. Wydanie w niniejszej sprawie nakazu rozbiórki jest uzasadnione ze względu na fakt, iż nakaz zaniechania dalszych robót sankcjonowałby stan niezgodności z prawem natomiast nakaz doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego wiązałby się de facto z rozbiórką spornego ogrodzenia i wykonaniem go w innym miejscu.

Uzasadniając wydanie decyzji reformatoryjnej [...]WINB stwierdził, że obowiązek skrócenia słupków betonowych ogrodzenia do wysokości nieprzekraczającej 2.20 m, zlokalizowanego na terenie działki o nr [...]wzdłuż granicy z działką nr ew. [...]w miejscowości [...], gmina [...]ma na celu doprowadzenie spornego obiektu budowlanego do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami prawa. Ww. obowiązek wykracza jednak poza zakres nakazów wskazanych w art. 51 ust. 1 pkt 1 Pr. bud.

Obowiązek skrócenia słupków betonowych de facto odpowiada dyspozycji art. 51 ust. 1 pkt 2 Pr. bud., zgodnie z którym przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych u celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania.

W ocenie [...]WINB, nieprawidłowe było wydanie nakazu wykonania określonych robót w celu odprowadzenia do stanu zgodnego z prawem na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Pr. bud.

Zasadnym było więc uchylenie zaskarżonej decyzji PINB i wydanie na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Pr. bud. nakazu rozbiórki fragmentu ogrodzenia działki nr ew. [...] w miejscowości [...]. gmina [...] (wzdłuż działki sąsiedniej nr ew. [...]) usytuowanego prostopadle i naruszającego linię rozgraniczającą drogi gminnej nr ew. [...]- do zachowania odległości 5.0 m od osi drogi gminnej.

Odnosząc się do zarzutu zawartego w odwołaniu, z którego wynika, że: "(...) sam słupek ogrodzenia nie stanowi ogrodzenia, w sensie jego funkcjonalności, jest tylko elementem ogrodzenia (...) ", [...]WINB wyjaśnił, że słupek jest częścią składową ogrodzenia, które nie mogłoby pełnić swojej funkcji bez elementów konstrukcyjnych, podtrzymujących.

Z tą decyzją nie zgodziła się skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, wnosząc pismem datowanym na 29 października 2018 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zaskarżając ją w części, to znaczy "w zakresie nałożenia na Panią J R obowiązku dokonania rozbiórki fragmentu ogrodzenia działki nr ew. [...] w miejscowości [...], gm. [...] (wzdłuż działki sąsiedniej nr ew. [...]) usytuowanego prostopadle i naruszającą linię rozgraniczającą drogi gminnej nr ew. [...] - do zachowania odległości 5,0 m od osi drogi gminnej".

Pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie decyzji w zaskarżonej części i zasądzenie kosztów. Zaskarżonej decyzji zarzucił:

"1) naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, brakiem obiektywizmu, w tym niedostateczne zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego, a także przyjęcie za udowodnione na podstawie niepełnego materiału dowodowego, w szczególności, w szczególności poprzez:

a. niewyjaśnienie istotnych wątpliwości co do ustalenia odległości usytuowania spornego płotu w odległości niezapewniającej zachowanie stosownego odstępu od linii rozgraniczającej w szczególności braku precyzyjnego i jasnego ustalenia przebiegu drogi w tym osi drogi, zaś ustalenia poczynione przez organ sprowadzają się do przyjęcia, iż "oś drogi stanowi wyjeżdżony jej środek", podczas gdy zdaniem skarżącej płot został usytuowany w taki sposób, iż nie znajduje od się w linii rozgraniczającej;

b. niewyjaśnieniem wszystkich okoliczności sprawy, w tym, czy zgodnie z planem miejscowym zagospodarowania przestrzennego dla gm. [...] jego zapisy dotyczące linii rozgraniczających mają zastosowanie do tego typu utwardzonej drogi szutrowej, w szczególności dlaczego załącznik graficzny nie wskazuje tego rozgraniczenia przy dr. Nr ewidencyjny [...]".

Uzasadniając skargę, pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że decyzja w zaskarżonej części została wydana "z rażącym naruszeniem prawa, zwłaszcza procesowego jak i materialnego, będącego podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie".

Pełnomocnik wskazał na fakt, że przedmiotowa droga gminna jest drogą utwardzoną niewytyczoną, zaś jej przebieg inspektorzy ustalili jedynie w oparciu o faktycznie wyjeżdżone koleiny pomiędzy którymi zdaniem kontrolujących inspektorów znajduje się oś drogi. "Przy czym skoro jest to droga wiejska, niewytyczona i o nieokreślonym przebiegu, bez jej faktycznego ustalenia przebiegu nie sposób jest przyjąć, iż płot znajduje się w takiej odległości, że narusza linie rozgraniczającą. Tym bardziej, ze kwestia rozbija się o około 80 cm, co jednoznacznie wskazuje, że samo usytuowanie płotu co do zasady jest we właściwej odległości zaś może zachodzić jedynie kwestia wskazania i ustaleni samego przebiegu drogi, a zwłaszcza jej osi".

Organ nie wyjaśnił i nie "ustalił obiektywnie wątpliwości, jakie wiążą się z planem zagospodarowania przestrzennego i wskazaniem tego planu dla drogi nr [...]. Otóż załącznik graficzny dla tego planu zakłada kategorię drogi "dr sz. 2,5 m", podczas gdy z części pisemnej planu wynika, iż plan ustala klasyfikację funkcjonalno - techniczną dróg w następujący sposób: KG - droga główna, KZ - droga zbiorcza, KL - droga lokalna, KD - droga dojazdowa, tym samym brak jest w treści tego planu wskazania jako kategoria drogi oznaczenie "dr sz. 2,5 m".

W odpowiedzi na skargę [...]WINB podtrzymał swoje stanowisko i wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi przepisami prawa, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w wypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że kontrolowana decyzja nie naruszała prawa, natomiast skarga była niezasadna.

Na wstępie wyjaśnić należy, że organ odwoławczy poprawnie ocenił przesłanki do orzeczenia w sposób reformatoryjny. Decyzja PINB z [...]lipca 2018 r. była – w zakresie nakazu "skrócenia słupków betonowych ogrodzenia" – błędna, gdyż, jak słusznie wyjaśnił [...]WINB, słupki podtrzymujące ogrodzenie są jego częścią składową, a więc nakaz rozebrania ogrodzenia obejmował z natury rzeczy usunięcie tych słupków betonowych. W takim zaś razie ich skrócenie nie było już możliwe.

Prawidłowo zaś nakazał [...]WINB skarżącej rozbiórkę fragmentu ogrodzenia działki nr ew. [...]w [...], wzdłuż działki sąsiedniej nr ew. [...], usytuowanego prostopadle - jako naruszającego linię rozgraniczającą drogi gminnej nr ew. [...], z uwagi na wymaganą (zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego) odległość 5,0 m od osi drogi gminnej. Decyzja organu II instancji była uzasadniona dyspozycją art. 51 ust. 1 pkt. 1 i ust. 7 Pr. bud. w zw. z § 12 ust. 12 pkt 3 planu miejscowego.

Według pełnomocnika skarżącej, organa obu instancji nieprawidłowo ustaliły odległość ogrodzenia od linii rozgraniczającej drogę publiczną, określając ją, jako 4, 20 m od osi drogi. Przemawiać ma za tym fakt, że droga gminna jest nieutwardzona, jej przebieg nie jest ustalony. Pełnomocnik wskazał także na to, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie określa w odniesieniu do przedmiotowej drogi Nr 291, że droga ta ma mieć szerokość 2,5 m,; czyni to wyłącznie załącznik graficzny do planu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnia więc, że zgodnie z § 6 miejscowego planu zagospodarowania Gminy [...] (uchwała Rady Miasta i Gminy [...] z [...] maja 2005 r., Nr [...], dalej: "MPZP"), przedstawione graficznie na rysunku planu linie rozgraniczające dróg są wiążące. Zgodnie z § 7 pkt. 19 MPZP, na obszarze objętym uchwałą plan wyodrębnia tereny, będące przedmiotem przepisów ogólnych i szczegółowych, w których lokalizuje funkcje, oznaczone na rysunku planu symbolami, w tym tereny dróg publicznych, oznaczone na rysunku planu symbolami KG, KZ, KL, KD, czyli drogi: KG - droga główna, KZ - droga zbiorcza, KL - droga lokalna, KD - droga dojazdowa.

Drogi publiczne oznacza się na załączniku graficznym do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kolorem białym (zgodnie z załącznikiem Nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - Dz.U. Nr 164, poz. 1587)

Plan – jak wynika z powyższego – nie wyodrębniał dróg wewnętrznych, a więc niepublicznych (oznaczanych na załączniku graficznym planu symbolem KDW i zawsze kolorem szarym, zgodnie z ww. załącznikiem Nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r.). Użyte w planie oznaczenie drogi, wzdłuż której posadowione zostało przedmiotowe ogrodzenie, jako "219 dr. sz. 2,5 m" dotyczy więc drogi publicznej.

Ponadto, jak wynika z pisma Urzędu Miasta i Gminy w [...]z dnia [...] grudnia 2017 r., droga oznaczona Nr [...] jest drogą gminną.

Zgodnie z § 10 pkt. 2 ppkt. 2 MPZP dozwolono lokalizowania ogrodzeń bezpośrednio w liniach rozgraniczających dróg, o konstrukcji ażurowej o wysokości do 1,8 m z dopuszczeniem ogrodzeń na podmurówce o nieprzekraczalnej wysokości 60 cm, z zakazem realizacji pełnych ogrodzeń. Zgodnie zaś z § 3 pkt. 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (t. jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 124) przez linie rozgraniczające drogę rozumie się granice terenów przeznaczonych na pas drogowy lub pasy drogowe ustalone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Pasem drogowym jest wydzielony liniami granicznymi grunt wraz z przestrzenią nad i pod jego powierzchnią, w którym są zlokalizowane droga oraz obiekty budowlane i urządzenia techniczne związane z prowadzeniem, zabezpieczeniem i obsługą ruchu, a także urządzenia związane z potrzebami zarządzania drogą (art. 4 pkt. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. po drogach publicznych (t. jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 2068).

Skoro więc najmniejsza szerokość drogi z liniach rozgraniczających dla drogi o klasie D wynosi 10 m. (§ 7 ust. 1 ww. rozporządzenia z dnia 2 marca 1999 r.), to logicznym wnioskiem jest, że linie rozgraniczające rozciągają się na szerokość 5 m w obie strony od osi drogi. Tym samym, zgodnie z cyt. § 10 pkt. 2 ppkt. 2 MPZP, przedmiotowe ogrodzenie nie mogło być posadowione w odległości mniejszej, niż 5 m od osi drogi Nr [...].

Taki wniosek, wynikający z przepisów cogentis potwierdza też treść ww. pisma Urzędu Miasta i Gminy w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r.

Jak wynika z protokołu oględzin, przeprowadzonych na gruncie przez PINB w dniu [...] października 2017 r., przedmiotowe ogrodzenie zostało posadowione w odległości 3, 6 m. od osi jezdni. Załączone do protokołu kopie zdjęć, wykonanych podczas oględzin, nie pozostawiają złudzenia, co do przebiegu tej drogi gruntowej. W szczególności zaś możliwe jest wyraźne ustalenie osi przebiegającej drogi. Położenie widocznego na jednym ze zdjęć słupa uwidocznionego na załączniku graficznym do MPZP linii niskiego napięcia 110 kV sprawia ponadto, że faktyczny przebieg drogi uznać należy za zgodny z jej przebiegiem, wynikającym z graficznego załącznika do planu.

W takim wypadku, choć właściwy organ architektoniczno budowlany wadliwie nie zgłosił sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru budowy przedmiotowego ogrodzenia, organ nadzoru budowlanego miał obowiązek sprawdzić zgodność z prawem takiej budowy – na podstawie art. 50 ust. 1 pkt. 4 Pr. bud. Skoro budowa ogrodzenia nie była zgodna z powołanymi wyżej przepisami prawa (w tym miejscowego) w taki sposób, który uniemożliwiał jej legalizację (gdyż wobec naruszenia odległości od linii rozgraniczającej drogi publicznej niemożliwe było sanowanie tego stanu), to obowiązkiem organu było wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę ogrodzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnia ponadto, że organa I i II instancji nie zwróciły należytej uwagi na zapis § 10 pkt. 2 MPZP, zezwalającego na sytuowanie w liniach rozkraczających dróg ogrodzeń, ale wyłącznie o konstrukcji ażurowej. Jak wynika natomiast ze znajdujących się w aktach sprawy zdjęć (kopii) ogrodzenia ma ono konstrukcję pełną, a nie ażurową. Tym samym ogrodzenie zostało posadowione nie tylko z przekroczeniem linii rozgraniczających drogę, ale posiada konstrukcję niedopuszczoną prawem miejscowym.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.