Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 404/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Anna Sokołowska,, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak, Protokolant sekretarz sądowy Anna Furtak-Biernat, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi Zakładu Mechanicznego M. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w M. na informację Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu w sprawie odmowy podpisania umowy o dofinansowanie projektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Z. M. "M." Sp. z o.o. ubiegała się o dofinansowanie projektu nr [...] pn. "B. z. p. firmy M. Sp. z o.o. w M. w celu uruchomienia seryjnej produkcji nowych wyrobów z zastosowaniem innowacyjnych technologii obróbczych stali" - w ramach konkursu nr [...] ogłoszonego w dniu 29 lutego 2012 r. przez Zarząd Województwa Zachodniopomorskiego, działający jako Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007-2013 (IZ RPO WZ).

Pismem z dnia 2 stycznia 2014 r. [...] poinformowała Spółkę, że w toku przeprowadzonej weryfikacji formalno-prawnej dokumentacji aplikacyjnej oraz dokumentów niezbędnych do przygotowania umowy o dofinansowanie dotyczących projektu, stwierdzone zostały przesłanki do odmowy podpisania umowy

o dofinansowanie.

W odpowiedzi na powyższe pismo Spółka w dniu 21 stycznia 2014 r. wniosła protest do Instytucji Zarządzającej RPO WZ.

Po analizie złożonego przez Spółkę protestu, dokumentacji aplikacyjnej, dokumentacji konkursowej oraz kart ocen zgodności z celami konkursu, IZ RPO WZ postanowiła protest odrzucić, o czym poinformowała Spółkę pismem z dnia 12 marca 2014 r.

Uzasadniając swoje stanowisko Instytucja Zarządzająca wskazała, że Spółka wniosła błędne poprawki na etapie weryfikacji formalno – prawnej dokumentów niezbędnych do przygotowania umowy o dofinansowanie, tj. błędnego Oświadczenia

o statusie przedsiębiorstwa, co skutkowało odmową podpisania umowy

o dofinansowanie projektu. Błąd powyższego oświadczenia, w ocenie organu, polegał na tym, że Spółka nie uwzględniła faktu powiązania w latach 2011 – 2012 r. przedsiębiorstwa wnioskodawcy ze Spółką B. Sp. z o.o. w rozumieniu Załącznika nr 1 Rozporządzenia Komisji nr 800/2008.

Organ wskazał, że Z. M. M. Sp. z o.o. powstał 30 sierpnia 1993 r., a p. B. Sp. z o.o. 18 października 2011 r. Lata obrachunkowe obu spółek pokrywają się z latami kalendarzowymi. Obie spółki mają taki sam sposób reprezentacji, prowadzą działalność gospodarczą na tym samym lub pokrewnym rynku i posiadają siedzibę pod tym samym adresem. Spółki łączy umowa ramowa z dnia 1 listopada 2011 r. o świadczenie usług podwykonawczych oraz z zakresu administracji przez B. Sp. z o.o. na rzecz Z. M. M. Sp. z o.o. za pomocą pracowników B. Sp. z o.o.

Nadto w omawianym rozstrzygnięciu wskazano także na powiązania rodzinne między obydwoma spółkami wskazując, że J. B. (24% udziałów w Z. M. M. Sp. z o.o.) jest ojcem A. B. i T. B. (łącznie 24% udziałów w B. Sp. z o.o.), B. B. (28% udziałów w Z. M. M. Sp. z o.o.) jest ojcem M. B. i Ł. B. (łącznie 28% udziałów w B. Sp. z o.o.), R. B. (24% udziałów w Z. M. M. Sp. z o.o.) jest ojcem Ł. B., M. B., K. B. i J. A. (łącznie 24% udziałów w B. Sp. z o.o.).

Nadto w analizowanym okresie w skład działającej w Z. M. M. Sp. z o.o. Rady Nadzorczej wchodziły J. B., D. C. oraz D. B., będące jednocześnie małżonkami odpowiednich wspólników Skarżącej Spółki.

Opisane przez organ powiązania obydwu spółek w powiązaniu z analizą obowiązujących przepisów doprowadziły organ do stwierdzenia, że w latach 2011-2012 p. B. Sp. z o.o. działające przez swój organ zarządzający, który tworzyła grupa osób fizycznych działających wspólnie, w osobach: I. C., B. B. oraz J. B., miało większość praw głosu w roli udziałowców w Z. M. M. Sp. z o.o., a co za tym idzie mogło także wyznaczyć lub odwołać większość członków organu zarządzającego, nadzorczego w M.. W ocenie organu grupa osób wchodzących w skład Zarządu B. wywierała wpływ na spółkę wnioskodawcy z uwagi na tożsamość osób będących jednocześnie udziałowcami i członkami tej ostatniej spółki. Dodatkowo, przedsiębiorstwo B. oraz przedsiębiorstwo M. prowadziły działalność na rynku pokrewnym, co w kontekście powiązania przedsiębiorstw za pomocą grupy osób fizycznych działającej wspólnie jest przesłanką do uznania przedsiębiorstw za powiązane.

Nie zgadzając się z takim stanowiskiem Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, w której zarzuciła IZ RPO WZ dokonanie oceny wniosku w sposób niezgodny z art. 3 ust. 3 Załącznika nr 1 do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że skarżąca i B. Sp. z o.o. z siedzibą w M. są przedsiębiorstwami powiązanymi oraz, że w związku z tym skarżąca nie posiada statusu średniego przedsiębiorstwa i jako taka nie kwalifikuje się do dofinansowania w ramach ww. konkursu.

W uzasadnieniu skargi podkreślono, że doszukiwanie się powiązań między M. Sp. z o.o. a B. Sp. z o.o. jest całkowicie nieuzasadnione bowiem przyjęte przez organ powiązania między członkami Zarządu B. będących jednocześnie udziałowcami i członkami Zarządu M. nie jest powiązaniem wymienionym w art. 3 załącznika nr 1 do wskazanego powyżej rozporządzenia. Osoby fizyczne będące udziałowcami tych spółek są różne i jedynie I. C. posiada udziały w obu spółkach, jednak dysponuje on jedynie prawem udziału w 24%. W ocenie strony skarżącej fakt, że zarządy obu spółek mają taki sam skład osobowy nie wyczerpuje żadnej z przesłanek uznania obu spółek za "przedsiębiorstwa powiązane". Fakt powiązań rodzinnych między poszczególnymi udziałowcami obydwu spółek nie ma znaczenia w niniejszej sprawie bowiem w Rozporządzeniu nie ma mowy o "związkach rodzinnych".

W ocenie strony skarżącej, organ nie przedstawił argumentów wystarczających do udowodnienia istnienia grupy przedsiębiorstw w skład, której wchodziłyby M. i B., co pozwalałoby uznać obie firmy za powiązane, a przedstawione argumenty nie są niewystarczające do uznania dwóch spółek za jednego przedsiębiorcę ze względów funkcjonalnych.

W ocenie IZ RPO WZ, argumenty przedstawione przez skarżącą nie zasługują na uwzględnienie, w związku czym wniesiono o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej zwana: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 wymienionej ustawy. Stosownie do art. 3 § 3 tej ustawy, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. j.: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm., dalej zwana u.z.p.p.r.), kontroli sądów administracyjnych poddany został tryb dokonywania, przez m.in. Instytucję Zarządzającą, oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych.

Skarga do sądu administracyjnego przysługuje po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po uzyskaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w tym systemie, o której mowa w art. 30b ust. 4 (art. 30c ust. 1 u.z.p.p.r.).

Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, to znaczy jego zgodności z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania, którymi są regulacje ustawowe oraz zawarte w systemie realizacji programu operacyjnego (por. wyrok z dnia 30 marca 2010 r. sygn. akt II GSK 315/10, opubl. na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl) - Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że ocena zawarta w zaskarżonym rozstrzygnięciu dokonana została w sposób nie naruszający prawa.

Z akt sprawy wynika, że skarżąca Spółka wniosła błędne poprawki na etapie weryfikacji formalno – prawnej dokumentów niezbędnych do przygotowania umowy

o dofinansowanie, tj. błędnego Oświadczenia o statusie przedsiębiorstwa, co skutkowało odmową podpisania umowy o dofinansowanie projektu.

W przedmiotowej sprawie spór sprowadza się zatem do ustalenia czy weryfikacja formalno-prawna wniosku o dofinansowanie została prawidłowo przeprowadzona przez pracowników WWRPO.

Weryfikacja formalno-prawna dokonywana jest na podstawie Listy sprawdzającej, gdzie badane jest m.in. kryterium formalne Kwalifikowalność Wnioskodawcy, w tym weryfikowana jest okoliczność, czy dane dotyczące beneficjenta zawarte w dokumencie rejestrowym lub CEIDG potwierdzają dane zawarte w Oświadczeniu o statusie przedsiębiorstwa. Oceniając projekt wnioskodawcy pod tym kątem, pracownicy WWRPO stwierdzili, że "w latach 2011- 2012 pomiędzy P. wnioskodawcy a Spółką B. Sp. z o.o. istniała relacja powiązania w rozumieniu Załącznika nr 1 Rozporządzenia Komisji nr 800/2008".

W tym miejscu wskazać należy, że dofinansowanie w ramach opisanego konkursu dotyczy wsparcia sektora MŚP. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że posiada taki status w rozumieniu norm prawa unijnego, zaś instytucje – pośrednicząca i zarządzająca - dokonując oceny wniosku muszą podjąć działania aby ustalić, czy wnioskodawca rzeczywiście odpowiada definicji mikro, małych, bądź średnich przedsiębiorstw (w rozpoznanej sprawie wnioskodawca w związku

z ubieganiem się o przyznanie dofinansowania złożył oświadczenie, że należy do kategorii średnich przedsiębiorstw).

Wbrew zarzutom skargi zatem stwierdzić należy, że Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Zachodniopomorskiego na lata 2007 – 2013 jest uprawniona do kwestionowania prawdziwości Oświadczenia o statusie przedsiębiorstwa. Bezspornym jest bowiem, że w przypadku dofinansowania w ramach opisanego konkursu wsparcia sektora MŚP, status takiego przedsiębiorstwa wnioskodawca powinien posiadać zarówno na etapie ubiegania się o dofinansowanie, jak i na etapie podpisania umowy.

Definicje mikro, małych, bądź średnich przedsiębiorstw zostały zamieszczone

w Załączniku I do Rozporządzenia Komisji nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz. Urz. UE L 214 z 9 sierpnia 2008 r.), znajdującego bezpośrednie zastosowanie do oceny kwalifikowalności wniosków zgłoszonych w ramach konkursu.

Według art. 1 wymienionego Załącznika, za przedsiębiorstwo uważa się podmiot prowadzący działalność gospodarczą bez względu na jego formę prawną. Zalicza się tu w szczególności osoby prowadzące działalność na własny rachunek oraz firmy rodzinne zajmujące się rzemiosłem lub inną działalnością, a także spółki lub konsorcja prowadzące regularną działalność gospodarczą. Przepis art. 2 ust.1 stanowi przy tym, że do kategorii mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw ("MŚP") należą przedsiębiorstwa, które zatrudniają mniej niż 250 pracowników, i których roczny obrót nie przekracza 50 milionów EUR a/lub całkowity bilans roczny nie przekracza 43 milionów EUR.

Stosownie do treści art. 6 ust.1 Załącznika 1 do, w przypadku przedsiębiorstwa samodzielnego dane dotyczące liczby pracowników ustalane są wyłącznie na podstawie jego ksiąg rachunkowych. W przypadku przedsiębiorstwa mającego przedsiębiorstwo partnerskie lub przedsiębiorstwa powiązane, dane – w tym dane dotyczące liczby pracowników – określa się na podstawie ksiąg rachunkowych i innych danych przedsiębiorstwa lub, jeżeli istnieje, skonsolidowanego sprawozdania finansowego danego przedsiębiorstwa lub skonsolidowanego sprawozdania finansowego innego przedsiębiorstwa, w którym ujęte jest dane przedsiębiorstwo.

Dla uznania, że dany przedsiębiorca (przedsiębiorstwo) należy do kategorii średnich przedsiębiorców, oprócz wymienionych kryteriów zatrudnienia oraz finansowego, musi także spełniać kryterium niezależności.

Art. 3 Załącznika 1 – określający rodzaje przedsiębiorstw brane pod uwagę przy obliczaniu pułapu zatrudnienia i pułapu finansowego - stanowi w ustępie 1,

że "Przedsiębiorstwo samodzielne oznacza każde przedsiębiorstwo, które nie jest zakwalifikowane jako przedsiębiorstwo partnerskie w rozumieniu ust. 2, ani jako przedsiębiorstwo powiązane w rozumieniu ust. 3".

Według ust. 2 – "Przedsiębiorstwa partnerskie" oznaczają wszystkie przedsiębiorstwa, które nie zostały zakwalifikowane jako przedsiębiorstwa powiązane

w rozumieniu ust. 3 i między którymi istnieją następujące związki: przedsiębiorstwo działające na rynku wyższego szczebla (typu upstream) posiada, samodzielnie lub wspólnie z co najmniej jednym przedsiębiorstwem powiązanym w rozumieniu ust. 3, 25% lub więcej kapitału lub praw głosu innego przedsiębiorstwa działającego na rynku niższego szczebla (typu downstream). Przedsiębiorstwo można jednak zakwalifikować jako samodzielne i w związku z tym niemające żadnych przedsiębiorstw partnerskich, nawet jeśli niżej wymienieni inwestorzy osiągnęli lub przekroczyli pułap 25 %, pod warunkiem że nie są oni powiązani, w rozumieniu ust. 3, indywidualnie ani wspólnie, z danym przedsiębiorstwem:

a) publiczne korporacje inwestycyjne, spółki kapitałowe podwyższonego ryzyka, osoby fizyczne lub grupy osób prowadzące regularną działalność inwestycyjną podwyższonego ryzyka, które inwestują w firmy nienotowane na giełdzie

(tzw. "anioły biznesu"), pod warunkiem że całkowita kwota inwestycji tych inwestorów w jedno przedsiębiorstwo nie przekroczy 1.250.000 EUR;

b) uczelnie wyższe lub ośrodki badawcze nienastawione na zysk;

c) inwestorzy instytucjonalni, w tym regionalne fundusze rozwoju;

d) niezależne władze lokalne jednostki administracyjnej z rocznym budżetem poniżej 10 milionów EUR oraz liczbą mieszkańców poniżej 5.000.

Stosownie do ust. 3 natomiast – "Przedsiębiorstwa powiązane" oznaczają przedsiębiorstwa, które pozostają w jednym z poniższych związków:

a) przedsiębiorstwo ma większość praw głosu w innym przedsiębiorstwie w roli udziałowca/akcjonariusza lub członka;

b) przedsiębiorstwo ma prawo wyznaczyć lub odwołać większość członków organu administracyjnego, zarządzającego lub nadzorczego innego przedsiębiorstwa;

c) przedsiębiorstwo ma prawo wywierać dominujący wpływ na inne przedsiębiorstwo zgodnie z umową zawartą z tym przedsiębiorstwem lub postanowieniami w jego statucie lub umowie spółki;

d) przedsiębiorstwo będące udziałowcem/akcjonariuszem lub członkiem innego przedsiębiorstwa kontroluje samodzielnie, zgodnie z umową z innymi udziałowcami/akcjonariuszami lub członkami tego przedsiębiorstwa, większość praw głosu udziałowców / akcjonariuszy lub członków w tym przedsiębiorstwie.

Zakłada się, że wpływ dominujący nie istnieje, jeżeli inwestorzy wymienieni

w ust. 2 akapit drugi nie angażują się bezpośrednio lub pośrednio w zarządzanie danym przedsiębiorstwem, bez uszczerbku dla ich praw jako udziałowców/akcjonariuszy. Przedsiębiorstwa, które pozostają w jednym ze związków opisanych w akapicie pierwszym z co najmniej jednym przedsiębiorstwem, lub inwestorów, o których mowa w ust. 2, również traktuje się jako powiązanych. Przedsiębiorstwa pozostające w jednym z takich związków z osobą fizyczną lub grupą osób fizycznych działających wspólnie również traktuje się jak przedsiębiorstwa powiązane, jeżeli prowadzą swoją działalność lub część działalności na tym samym właściwym rynku lub rynkach pokrewnych. Za "rynek pokrewny" uważa się rynek dla danego produktu lub usługi znajdujący się bezpośrednio na wyższym lub niższym szczeblu rynku w stosunku do właściwego rynku.

W rozpoznanej sprawie, w ocenie organu, wnioskodawca pomimo możliwości skorygowania przedstawionego oświadczenia podtrzymał swoje stanowisko zgodnie,

z którym jego przedsiębiorstwo w latach 2011 - 2012 było przedsiębiorstwem niezależnym. Wobec powyższego, IZ RPO WZ uznała Oświadczenie o statusie przedsiębiorstwa za nieprawidłowo sporządzone oraz za niezgodne ze stanem faktycznym, a weryfikację formalno - prawną wniosku o dofinansowanie zakończyła wynikiem negatywnym.

Skarżąca Spółka w dniu 26 września 2012 r. (wraz z wnioskiem

o dofinansowanie) przedłożyła wymagane Oświadczenie o statusie przedsiębiorstwa uwzględniające dane za lata 2009-2011. Jednakże z uwagi na upływ kolejnego roku obrachunkowego (roku 2012), konieczne stało się złożenie oświadczenia zawierającego dane za lata 2010-2012. Skarżąca Spółka w dniu 28 marca 2013 r. przedłożyła Oświadczenie o statusie przedsiębiorstwa uwzględniające dane za okres lat 2010-2012, w którym oświadczyła, że jej przedsiębiorstwo jest przedsiębiorstwem niezależnym, czyli niepozostającym z żadnym z przedsiębiorstw w relacji partnerstwa, bądź powiązania.

Mając na uwadze powyżej przytoczone zapisy Załącznika nr 1 Rozporządzenia 800/2008, złożone Oświadczenia o statusie przedsiębiorstwa oraz uzyskaną przez IZ RPO WZ informację o zatrudnieniu części dotychczasowych pracowników Spółki przez p. B. Sp. z o.o. przy jednoczesnym świadczeniu pracy na rzecz Z. M. M. Sp. z o.o., IZ RPO WZ zasadnie powzięła wątpliwość odnośnie poprawności powyższych oświadczeń w zakresie wskazania braku występowania relacji z innym przedsiębiorstwami, tj. zakwalifikowania przedsiębiorstwa wnioskodawcy jako podmiotu niezależnego w roku 2011 i 2012.

Jak wynika z ustaleń organu Z. M. M. Sp. z o.o. powstał 30 sierpnia 1993 r., a przedsiębiorstwo B. Sp. z o.o. 18 października 2011 r. Lata obrachunkowe obu spółek pokrywają się z latami kalendarzowymi. Obie spółki mają taki sam sposób reprezentacji, prowadzą działalność gospodarczą na tym samym lub pokrewnym rynku i posiadają siedzibę pod tym samym adresem. Spółki łączy umowa ramowa z dnia 1 listopada 2011 r. o świadczenie usług podwykonawczych oraz

z zakresu administracji przez B. Sp. z o.o. na rzecz Z. M. M. Sp. z o.o. za pomocą pracowników B. Sp. z o.o.

W skład osobowy wspólników Z. M. M. Sp. z o.o.

w analizowanym okresie wchodziły cztery osoby fizyczne:

1. I. C. - 24% udziałów,

2. R. B. - 24% udziałów,

3. B. B. - 28% udziałów,

4. J. B. - 24% udziałów.

W analizowanym okresie wszyscy wspólnicy pełnili również funkcję członków zarządu Z. M. M. Sp. z o.o. Pomiędzy wspólnikami Z. M. M. Sp. z o.o. nie istnieją relacje rodzinne.

Skład osobowy wspólników B. Sp. z o.o. w omawianym okresie kształtował się następująco:

1. I. C. - 24% udziałów,

2. A. B. - 12% udziałów,

3. T. B. - 12% udziałów,

4. M. B. - 14% udziałów,

5. Ł. B. - 14% udziałów,

6. Ł. B. - 6% udziałów,

7. M. B. - 6% udziałów,

8. K. B. - 6% udziałów,

9. J. A. - 6% udziałów.

W latach 2011-2012 wszyscy wspólnicy Z. M. M. Sp. z o.o. wchodzili również w skład zarządu B. Sp. z o.o.

Jak wskazano w zaskarżonym rozstrzygnięciu, w analizowanym okresie występowały następujące relacje rodzinne:

1. J. B. (24% udziałów w Z. M. M. Sp. z o.o.) jest ojcem A. B. i T. B. (łącznie 24% udziałów w B. Sp. z o.o.),

2. B. B. (28% udziałów w Z. M. M. Sp. z o.o.) jest ojcem M. B. i Ł. B. (łącznie 28% udziałów w B. Sp. z o.o.),

3. R. B. (24% udziałów w Z. M. M. Sp. z o.o.) jest ojcem Ł. B., M. B., K. B. i J. A. (łącznie 24% udziałów w B. Sp. z o.o.).

Ponadto w analizowanym okresie w skład działającej w Z. M. M. Sp. z o.o. Rady Nadzorczej wchodziły J. B., D. C. oraz D. B., będące jednocześnie małżonkami odpowiednich wspólników Skarżącej Spółki.

Powyższych ustaleń wnioskodawca w żaden sposób nie zakwestionował podnosząc jedynie, że organ dopuścił się naruszenia przepisu art. 3 ust. 3 Załącznika 1 do Rozporządzenia nr 800/2008, uchylając się od wykazania rodzaju powiązań, które prowadziłby by do jednoznacznego wykazania powiązania przedsiębiorstw.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, zasadnie ustalono, że pomiędzy Skarżącą Spółką – Z. M. M. Sp. z o.o. a B. Sp. z o.o. w roku 2011 i 2012 istniała relacja powiązania zgodnie z art. 3 ust. 3 Załącznika nr 1 Rozporządzenia nr 800/2008.

W art. 3 ust. 3 Załącznika nr 1 Rozporządzenia Komisji nr 800/2008 mowa jest

o powiązaniu przedsiębiorstw poprzez osobę fizyczną lub grupę osób fizycznych działających wspólnie, które to powiązanie należy rozumieć w ten sposób, że to właśnie osoba fizyczna lub grupa osób fizycznych działających wspólnie w ramach jednego przedsiębiorstwa posiada większość praw głosu w roli udziałowca/akcjonariusza lub członka czy też posiada prawo wyznaczania lub odwołania większości członków organu administracyjnego, zarządzającego lub nadzorczego w drugim przedsiębiorstwie.

W latach 2011-2012 p. B. Sp. z o.o. działające przez swój organ zarządzający, który tworzyła grupa osób fizycznych działających wspólnie,

w osobach: I. C., B. B., R. B. oraz J. B., miało większość praw głosu w roli udziałowców w Z. M. M. Sp. z o.o., a co za tym idzie, miała także prawo wyznaczyć lub odwołać większość członków organu zarządzającego, nadzorczego w Z. M. M. Sp. z o.o.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że niewątpliwie w latach 2011

i 2012 grupa osób fizycznych wchodzących w skład zarządu B. Sp. z o.o. wywierała wpływ na skarżącą Spółkę, z uwagi na tożsamość osób będących jednocześnie udziałowcami i członkami zarządu tej ostatniej. Dodatkowo p. B. Sp. z o.o. oraz p. Z. M. M. Sp. z o.o. prowadziły w badanym okresie swoją działalność na rynku pokrewnym, co w kontekście powiązania przedsiębiorstw za pomocą grupy osób fizycznych działającej wspólnie jest wystarczającą przesłanką do uznania przedsiębiorstw za powiązane.

W tym miejscu wskazać także należy, że Komisja Europejska kilkukrotnie podkreślała w wydawanych przez siebie decyzjach, że związek między przedsiębiorstwami za sprawą osób fizycznych, a zwłaszcza członków rodziny, może doprowadzić do wspólnej działalności na tym samym rynku lub rynkach pokrewnych. Oczywiście powiązania rodzinne nie mogą być w tej kwestii decydujące i należy zbadać, a następnie poddać ocenie, czy grupa osób fizycznych może koordynować działalność gospodarczą danego przedsiębiorstwa i czy w tym zakresie relacje rodzinne należy oceniać jako szczególnie znaczące.

W decyzji Komisji Europejskiej z 7 czerwca 2006 r. w sprawie pomocy państwa nr C 8/2005 (ex N 451/2004), którą N. zamierzają przyznać na rzecz N. U. (2006/904/WE), w pkt (45) stwierdzono, że należy również wykluczyć istnienie prawnych form zorganizowania MŚP w gospodarczą grupę, której możliwości dalece wykraczają poza możliwości zwykłego MŚP, a także nie dopuścić do obejścia definicji MŚP ze względu na aspekty czysto formalne. W pkt (48) stwierdzono natomiast, iż Komisja uważa za konieczne przyjrzenie się takim czynnikom, jak struktura udziałów, osoby dyrektorów, stopień powiązań gospodarczych i wszystkie inne związki pomiędzy przedsiębiorstwami. Z kolei w pkt (49) podniesiono, iż struktura własności jest głównym kryterium analizy uprawnień kontrolnych nad przedsiębiorstwem. Umożliwia ona wykazanie związków pomiędzy pojedynczymi przedsiębiorstwami i pozwala na wyciągnięcie wniosków co do jednostek gospodarczych.

Warto też wspomnieć, że w wyroku (Sądu I instancji) z dnia 14 października 2004 r. w sprawie T-137/02 P. M. G. & C. K. przeciwko K. E. (opubl. LEX 225033), stwierdzono, że mając na uwadze, że niezależność pozostaje równocześnie fundamentalnym kryterium odróżnienia MŚP, które należąc do dużych grup, dysponują środkami i wsparciem, które są niedostępne ich konkurentom w tych samych rozmiarach oraz że należy dążyć do wyeliminowania konstrukcji pranych MŚP tworzących grupy, których potencjał gospodarczy przewyższa rzeczywisty potencjał MŚP; mając na uwadze, że w zakresie kryterium niezależności do państw członkowskich należy zapewnienie, że definicja MŚP nie będzie obchodzona przez przedsiębiorstwa, które spełniając kryterium pod względem formalnym, są w rzeczywistości kontrolowane przez duże przedsiębiorstwo lub też wspólnie przez kilka dużych przedsiębiorstw.

Wprawdzie powyższe orzeczenie wydane zostało na gruncie Zalecenia Komisji 96/280/WE z 3 kwietnia 1996 r. dotyczącego definicji małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) – Dz. U. L 107 z 30 kwietnia 1996 r., nie mniej wskazane tam zapisy zbieżne były w przyjętymi w Rozporządzeniu nr 800/2008 w związku z czym, w ocenie Sądu, brak nic nie sprzeciwia się przywołaniu powyższego stanowiska, jak i wskazanego powyżej stanowiska Komisji Europejskiej z 7 czerwca 2006 r.

Komisja dysponuje szerokim zakresem swobodnego uznania dla ustalenia, czy spółki będące częścią grupy winny być traktowane, jako jedna jednostka gospodarcza, czy raczej, jako podmioty autonomiczne pod względem prawnym i finansowym.

Niewątpliwie niepożądana byłaby sytuacja, w której pomoc publiczna skierowana do MPŚ faktycznie pożytkowana byłaby przez przedsiębiorstwa o rozmiarach i potencjale przewyższającym progi przyjęte przez art. 2 załącznika nr 1 do Rozporządzenia 800. Na powyższe zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny

w wyroku z 20 lipca 2011 r. o sygn. akt II GSK 1380/11 (opubl. na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). A zatem, nie ulega wątpliwości, że ustanowione przez powyższe rozporządzenie definicje MPŚ nie mogą być "obchodzone" z przyczyn formalnych, jak już wskazano powyżej.

Analogiczne stanowisko zajęto w wyroku Trybunału (druga izba) z dnia

16 grudnia 2010 r. w sprawie C-480/09 P A. P. S. przeciwko K. E. (opubl. LEX 670870), gdzie wskazano, że "podział przedsiębiorstwa na dwa odrębne podmioty, z których pierwszy prowadziłby bezpośrednio wcześniejszą działalność gospodarczą, a drugi kontrolowałby ten drugi poprzez wywieranie wpływu na zarządzaniem nim, wystarczyłby, aby pozbawić skuteczności zasady prawa Unii dotyczące pomocy państwa. Umożliwiłby on drugiemu podmiotowi korzystanie z subwencji lub innych ulg przyznawanych przez państwo lub za pomocą zasobów państwowych i spożytkowanie w całości lub w części z korzyścią dla tego pierwszego, również w interesie całości gospodarczej, którą tworzą te dwa podmioty (ww. wyrok w sprawie C. d. R. d. F. i in., lit. 114)."

O ustaleniach organu dotyczących zakwestionowania prawidłowości złożonego oświadczenia skarżąca została poinformowana pismem z dnia 3 września 2013 r., w którym jednocześnie wezwano ją do uzupełnienia błędów/braków w dokumentacji niezbędnej do sporządzenia umowy o dofinansowanie, w tym do przedłożenia Oświadczenia o statusie przedsiębiorstwa uwzględniającego powiązanie pomiędzy p. Wnioskodawcy a B. Sp. z o.o. W piśmie tym wskazano również skarżącej, że zaprzestanie pełnienia w 2013 r. przez B. B. funkcji w Zarządzie spółki wnioskodawcy, jak również zmiana składu osobowego zarządu B. Sp. z o.o. dokonana w 2013 r. nie mają wpływu na stanowisko IZ RPO WZ w sprawie określenia statusu przedsiębiorstwa, bowiem zgodnie z art. 4 ust. 2 Załącznika nr 1 Rozporządzenia Komisji nr 800/2008 zmiana statusu przedsiębiorstwa następuje, gdy przedsiębiorstwo Wnioskodawcy przekroczyło pułapy zatrudnienia lub pułapy finansowe określone w art. 2 Załącznika nr 1 ww. Rozporządzenia lub spadło poniżej tych pułapów przez okres dwóch kolejnych okresów obrachunkowych.

Z uwagi na fakt, że wnioskodawca w piśmie z dnia 2 grudnia 2013 r. podtrzymał swoje stanowisko, przedkładając Oświadczenie o statusie przedsiębiorstwa, wskazujące na brak relacji powiązania w 2011 i 2012 r., a zatem nie dostarczył informacji niezbędnych do zweryfikowania powiązań i zależności przedsiębiorstwa z innymi podmiotami, zasadnie odmówiono podpisania umowy o dofinansowanie. Brak kompletnych danych dotyczących wnioskodawcy i spółki z nim powiązanej uniemożliwił dokonanie IZ RPO WZ dokonanie oceny kryterium Kwalifikowalności wnioskodawcy.

Prawidłowość oceny dokonanej w niniejszej sprawie przez organ potwierdził także Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, który w piśmie z dnia

31 października 2013 r. zajął stanowisko w niniejszej sprawie, potwierdzając fakt istnienia relacji powiązania pomiędzy p. skarżącej Spółki a B. Sp.

z o.o.

Zgodnie z przedmiotowym stanowiskiem każdy z udziałowców Skarżącej Spółki tworzy ze swoimi dziećmi grupę osób fizycznych działających wspólnie, o której mowa w art. 3 ust. 3 Załącznika nr 1 Rozporządzenia 800/2008. W opinii Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, obie spółki są własnością tak zdefiniowanych grup osób fizycznych, które dodatkowo stanowią także ich zarządy, co umożliwia im uzgadnianie m.in. strategii rozwojowych tych podmiotów. Dodatkowo, fakt wspólnego prowadzenia wielu przedsiębiorstw przez te same osoby świadczy o tym, że powinny one zostać uznane za grupę osób fizycznych działających wspólnie. Zdaniem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w związku z tym, że wnioskodawca i B. Sp. z o.o. prowadzą swoją działalność na tym samym rynku właściwym/względnie na rynkach pokrewnych, należy uznać je za powiązane za pośrednictwem opisanej grupy osób fizycznych działających wspólnie.

Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów wskazał również na możliwość uznania przedsiębiorstwa za część innej, większej jednostki gospodarczej, które łącznie tworzą faktycznie jedno przedsiębiorstwo w rozumieniu funkcjonalnym (jeden organizm gospodarczy, ang. single economic unit) ze względów innych niż stosunki własnościowe. Zdaniem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w tym kontekście dokonane w obu spółkach zmiany składów zarządów nie wpływają na ocenę powiązań między tymi spółkami. Zgodnie ze stanowiskiem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów istnieje możliwość stwierdzenia związków pomiędzy przedsiębiorstwami na podstawie powiązań gospodarczych i organizacyjnych w przypadku powiązań poprzez osoby fizyczne (w tym o charakterze nieformalnym, wynikającym m.in. z relacji rodzinnych, które umożliwiają koordynację działań tych przedsiębiorstw i ich strategii rozwojowych). Wskazano, że obie spółki w rozumieniu funkcjonalnym stanowią jedno przedsiębiorstwo z uwagi na fakt, iż:

1. B. Sp. z o.o. jest jednym z podwykonawców Wnioskodawcy na podstawie umowy ramowej,

2. obydwie spółki posiadają siedziby pod tym samym adresem,

3. pracownicy B. Sp. z o.o. świadczą pracę na rzecz Wnioskodawcy.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, organ prawidłowo zebrały materiał dowodowy, dokonały jego oceny i wyciągnęły stosowne wnioski. Okoliczność, że z powyższego materiału spółka wyciągnęła inne wnioski nie świadczy o naruszeniu przez organ przepisów postępowania. Sąd nie znalazł więc podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi.

Tak więc, wobec braku stwierdzenia w sprawie uchybień procesowych mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, jak i naruszeń przepisów prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.