Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 408/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-02-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg W. W. i L. R. – W. na decyzję nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót postanawia: oddalić wniosek skarżącego W. W. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 7 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargi W. W. i L. R. – W. na decyzję nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego z 12 stycznia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót.

W. W. reprezentowany przez adw. P. L. wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku. Zarządzeniami przewodniczącego wydziału z 11 grudnia 2017 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej - braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez przedłożenie: jej czterech odpisów oraz pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego, a także uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości [...] zł.

Wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 15 grudnia 2017 r. W zakreślonym terminie został uzupełniony jedynie brak fiskalny.

W dniu 31 stycznia 2018 r. do W. W. reprezentowany przez adw. P. L. wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Do wniosku zostały dołączone brakujące odpisy skargi kasacyjnej oraz pełnomocnictwo. W uzasadnieniu wniosku podano, że skarżący w dniu 26 stycznia 2018 r. zapoznał się z aktami sprawy z których wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej zostało odebrane przez E. H., jako upoważnionego pracownika kancelarii w dniu 15 grudnia 2017 r. W dniu 28 stycznia 2018 r. skarżący poinformował o swoich ustaleniach pełnomocnika. Pełnomocnik wskazał, że osoba ta nie jest jego pracownikiem, ani nie została przez niego upoważniona do odbioru korespondencji. Wyjaśnił, że pod tym samym adresem ul. [...] w K. działa kilka niezależnych kancelarii adwokackich, w tym w szczególności prowadzona przez niego działalność pod firmą "Kancelaria Adwokacka A. P. L." i odrębna kancelaria prowadzona przez adw. B. C. pod firmą "B. C. Adwokaci i doradcy podatkowi". E. H. jest pracownicą kancelarii "B. C. Adwokaci i doradcy podatkowi" i skierowaną do niego korespondencję odebrała omyłkowo, mimo, że nie była do tego upoważniona. Dla wykazania powyższego, pełnomocnik przedłożył kopertę w której zostało doręczone wezwanie, z zamieszczonym na odwrocie koperty odciskiem pieczęci, potwierdzającej jej wpływ do kancelarii B. C.. Z uwagi na brak skutecznego doręczenia wezwania, zdaniem pełnomocnika, nie został otwarty termin do usunięcia braków skargi kasacyjnej, a jedynie za daleko posuniętej ostrożności zasadne jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej.

Do wniosku zostało dołączone oświadczenie E. H., że przedmiotową korespondencję odebrała omyłkowo i że nie jest zatrudniona przez P. L..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje:

Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna (art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r., poz. 1369 dalej ppsa). Zgodnie z art. 86 § 1 ppsa jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei przepis art. 87 ppsa stanowi, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że dla przywrócenia terminu konieczne jest, aby wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione łącznie.

Brak winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa uzasadnia przyjęcie jej zawinienia w uchybieniu terminu i oddalenie wniosku o przywrócenie terminu. W orzecznictwie sądów administracyjnych powszechnie przyjmuje się, że jeśli strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy uwzględnić wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością, jak gdyby działał na własną rzecz.

Oceniając zasadniczą przesłankę przywrócenia terminu, tj. brak winy po stronie skarżącego, sąd uznał, że przesłanka ta nie została spełniona. Wskazać należy, że wywody pełnomocnika skarżącego sprowadzają się do twierdzenia, iż nie zawinił on uchybieniu terminowi do dokonania czynności procesowej w postaci uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, ponieważ wezwanie odebrała osoba do tego nieupoważniona, zatrudniona przez inną kancelarię, która prowadzi działalność pod tym samym adresem, co pełnomocnik skarżącego.

Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom pełnomocnika skarżącego, że kierowana do niego korespondencja z sądu została odebrana przez osobę nieuprawnioną, przez pomyłkę. Faktem jest, że pełnomocnik skarżącego prowadzi kancelarię pod firmą "Kancelaria Adwokacka Adwokat P. L.", jednakże w swoich wyjaśnieniach adwokat pominął istotną dla oceny skuteczności doręczenia mu wezwania okoliczność, że posiadanie tego samego adresu prowadzonej działalności z adwokatem B. C. wynika ze ścisłej współpracy jaka ma miejsce pomiędzy nimi. Ze strony internetowej [...]#kancelaria wynika, że B. C., chociaż prowadzi jednoosobową dzielność gospodarczą pod firmą "[...]", to jednocześnie zachęcając do skorzystania z pomocy firmy pisze: "Kancelaria składa się z zespołu adwokatów, radców prawnych i doradcy podatkowego oraz aplikantów współpracujących przy świadczeniu usług w różnych dziedzinach prawnych i podatkowych". Wśród imiennie przedstawionego "zespołu" widnieje między adw. P. L. [...]). Sąd zwrócił również uwagę, że poprzednia korespondencja kierowana do adw. P. L. (jako pełnomocnika skarżącej L. R. – W.), za każdym razem była odbierana przez pracownika potwierdzającego swoje umocowanie pieczątką "B. C. Adwokaci i doradcy podatkowi" (por. k. 267 – doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem, k. 307 – doręczenie odpisu postanowienia z 9 stycznia 2018 r.). Druga z wymienionych przesyłek poleconych również została odebrana przez E. H.. Skuteczność tych doręczeń nie była kwestionowana. Co więcej adw. P. L. udzielając substytucji w niniejszej sprawie, w przypadku pełnomocnictwa udzielonego przez L. R. – W., jako pełnomocnika substytucyjnego wskazał między innymi B. C., który zresztą, korzystając z tego umocowania, wniósł o sporządzenie i doręczenie wyroku wydanego w niniejszej sprawie (k. 236). Nie można również stracić z pola widzenia, że stronie internetowej okręgowej izby adwokackiej w K. [...] pełnomocnik podając dane kontaktowe, wskazał numer telefonu i faksu, który widnieje na stronie internetowej kancelarii B. C.. Wreszcie za tym, że działania adw. P. L. należy interpretować jako próbę wprowadzenia sądu w błąd co do rzeczywistego stopnia współpracy obydwu kancelarii przemawia okoliczność, że pełnomocnik w zakreślonym 7-dniowym terminie do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej, uiścił wymagany wpis od skargi kasacyjnej (19 grudnia 2017 r.). Taka sytuacja rodzi uzasadnione podejrzenie, że pełnomocnik zapoznał się z wezwaniem, a jedynie przez własne zaniedbanie, nie uzupełnił pozostałych braków skargi kasacyjnej.

W kontekście powyższego stwierdzić należy, że podniesione we wniosku okoliczności nie mogą świadczyć o braku winy w uchybieniu terminu przez pełnomocnika skarżącego. W ocenie sądu, przesyłka zawierająca wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej została odebrana przez E. H., która działała w granicach posiadanego upoważnienia. Okoliczność, że została zatrudniona przez B. C., a nie P. L. w świetle dokonanych ustaleń nie ma większego znaczenia, skoro oczywistym jest, że adwokaci świadczący usługi prawne pod adresem [...] [...] w K. działają wspólnie jako nieformalny zespół. Oczywistym jest więc, że personel pomocniczy zatrudniony przez B. C., który firmuje działalność zespołu na zewnątrz, wykonuje pracę na rzecz wszystkich pozostałych adwokatów, radców prawnych i doradców. Przyjęta forma prawna prowadzonej działalności w postaci pojedynczych kancelarii nie wpływa na wyrażoną ocenę.

Wobec przedstawionych powyżej okoliczności Sąd, na podstawie art. 86 §1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.