Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 108/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-07-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
659
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Sędzia WSA Józef Maleszewski Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 lipca 2019 r. sprawy ze skargi S. W. na przewlekłość Wójta Gminy w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy ([...]) oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

UZASADNENIE

Skarżący S. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla działki o numerze [...] położonej w [...] (znak sprawy: [...]) wnosząc o stwierdzenie przez Sąd, że organ dopuścił się przewlekłości w prowadzonym postępowaniu, wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; zwanej dalej "P.p.s.a.") oraz zasądzenie od organu na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania. Skarżący wyjaśnił, że przed wniesieniem skargi złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] ponaglenie, które postanowieniem z [...] listopada 2018r., Nr [...] zostało uznane za nieuzasadnione. Ponadto Skarżący zaznaczył, że złożył wniosek o wydanie warunków zabudowy dla wymienionej działki położonej w [...] i Wójt Gminy decyzją zamyka postępowanie dotyczące wydania warunków zabudowy. Skarżący argumentował, że nie ma przeszkód do badania przewlekłości postępowania także po jego zakończeniu.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie przedstawiając stan faktyczny sprawy i przebieg czynności organu.

W pierwszej kolejności Organ podnosił, że skarga dotyczy prawomocnie i ostatecznie zakończonego postępowania administracyjnego i to na kilka lat przed wniesieniem niniejszej skargi na przewlekłość postępowania.

Organ zaznaczył dodatkowo, że Skarżący w 2012 r. i 2013 r. złożył około 350 wniosków o ustalenie warunków zabudowy. Były to wnioski, które wymagały bardzo szerokiej analizy funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Często analiza zawierała kilkanaście arkuszy o formacie AO. Zdaniem organu były to działania celowe mające na celu paraliż funkcjonowania urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

W świetle art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 P.p.s.a., to jest mających za przedmiot w szczególności decyzje administracyjne, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, a także inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Mając powyższe na względzie Sąd stwierdził, że przedmiotowa skarga mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 1 P.p.s.a., gdyż zarzucana przewlekłość dotyczy postępowania w sprawie warunków zabudowy do wydania przez organ I instancji decyzji administracyjnej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a., kończącej to postępowanie.

Kolejny, wymagający zbadania na wstępnym etapie, warunek dopuszczalności skargi wynika z art. 52 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym skargę, w tym skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).

W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona uprzednio wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096; dalej "K.p.a."), zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 K.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy ponaglenie (art. 53 § 2b P.p.s.a.).

Skarżący pismem z [...] października 2018r. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zażalenie na przewlekłość postępowania w sprawie wydania warunków zabudowy oznaczonej numerem [...] Przyjąć zatem należy, że Skarżący wyczerpał tryb poprzedzający wniesienie skargi na przewlekłość postępowania przewidziany w art. 37 K.p.a. (art. 53 § 2b P.p.s.a.).

W tym miejscu Sąd rozważył, czy podjęcie przez organ administracji rozstrzygnięcia kończącego sprawę nie czyni bezprzedmiotową, czy też bezzasadną skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. W ocenie Sądu, mimo wcześniejszych rozbieżności, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowało się stanowisko, że wydanie przez organ administracji decyzji przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania nie stanowi przeszkody do jej merytorycznego rozpoznania przez sąd administracyjny na podstawie art. 149 § 1 zd. 2 P.p.s.a.

Podobne stanowisko na tle art. 149 P.p.s.a. w brzmieniu sprzed zmian wprowadzonych w tym przepisie ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) z mocą obowiązującą od dnia 15 sierpnia 2015 r., zaprezentowane zostało m.in. w wyroku z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt II OSK 891/13, a następnie podtrzymane także w późniejszych wyrokach NSA (zob. np. orzeczenia: z dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. akt I OSK 609/14; z dnia 4 listopada 2015 r., sygn. akt II OSK 591/15; z dnia 24 maja 2018 r., sygn. akt II OSK 349/18; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W orzecznictwie tym podkreślono, że skarga ta stanowi środek, który działa dyscyplinująco na organy administracji, a w szerszym zakresie przeciwdziała też ich opieszałości w prowadzeniu spraw oraz służy usuwaniu negatywnych skutków wynikających z przewlekłości postępowań administracyjnych. Przyjmując, że art. 149 P.p.s.a., należy interpretować w szerszym kontekście znaczeniowym, Sąd doszedł do przekonania, że konstrukcja skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, pozbawiona żądania w zakresie zobowiązania organu do podjęcia określonych działań (wydania aktu, podjęcia czynności), skutkuje tym, że drugorzędne znaczenie ma stan sprawy administracyjnej w momencie wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym, a także w dacie wyrokowania. Innymi słowy, fakt zakończenia sprawy przez organ administracji - w ocenie Sądu - nie stanowi przeszkody do złożenia skargi w przedmiocie stwierdzenia przewlekłości postępowania, za czym dodatkowo przemawia to, że orzeczenie w przedmiocie stwierdzenia, czy przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa stanowi niezbędny prejudykat w przypadku dochodzenia roszczenia odszkodowawczego na podstawie przepisów prawa cywilnego.

Stanowisko powyższe podzielił także NSA w wyroku z 07 grudnia 2018r. (sygn. akt I OSK 3420/18), dostępne www.orzeczania.nsa.gov.pl), które Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w całości popiera.

Skoro zaś z aktualnej treści art. 149 P.p.s.a. nie wynika, aby uzależniał on stwierdzenie, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 3), a w dalszej kolejności - czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem postępowania (§ 2), od zobowiązania tego organu do podjęcia działania określonego w § 1 pkt 1 i 2, to sam fakt wydania przez organ administracji decyzji przed wniesieniu skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania nie zwalnia Sądu z obowiązku poddania kontroli, czy owa przewlekłość miała miejsce, a jeśli tak - to jaki był jej charakter. Przewlekłość postępowania jest bowiem stanem obiektywnym, istniejącym niezależnie od ostatecznego załatwienia sprawy, dlatego też ocenie, czy organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, nie stoi na przeszkodzie załatwienie sprawy.

Przechodząc to merytorycznego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy Sąd wskazuje, że pod pojęciem "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie 5, Warszawa 2012, str. 44; wyrok NSA z 5 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Pod pojęciem tym rozumie się również mnożenie przez organ czynności dowodowych ponad potrzebę wynikającą z istoty sprawy (J. Borkowski [w]: B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Warszawa 2011, str. 238). Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmować, więc będzie opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Zatem o przewlekłości postępowania przed organem administracji publicznej można mówić wówczas, gdy czas jego trwania przekracza rozsądne granice. Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje wówczas, gdy organowi będzie można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia (wyrok z dnia 26 października 2012 r. sygn. akt II OSK 1956/12; http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, a także obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia. Z punktu widzenia sprawności postępowania znacząca jest zasada szybkości postępowania wyrażona w art. 12 K.p.a. Jej realizacja zagwarantowana została przepisami określającymi terminy załatwienia sprawy.

Zgodnie z 35 § 1 K.p.a. w brzmieniu obowiązującym w okresie prowadzenia postępowania przez Wójta Gminy organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (art. 35 § 2 K.p.a.). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 K.p.a.). Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 K.p.a.).

Przenosząc powyższe uwagi natury ogólnej na grunt zaistniałego w sprawie stanu faktycznego stwierdzić należy, że postępowanie w sprawie z wniosku z [...] sierpnia 2012r. o ustalenie warunków zabudowy nie było prowadzone dłużej niż było to niezbędne do jej załatwienia.

Przedmiotowe postępowanie administracyjne zostało zainicjowane wnioskiem S. W. z [...] sierpnia 2012r. (data wpływu do organu) o wydanie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie hali magazynowo-biurowej na działce nr [...] położonej w miejscowości [...].

W dniu [...] sierpnia 2012r. w oparciu o informację z rejestru gruntów organ ustalił rodzaj użytków stanowiących działki inwestycyjne, z których wynikało, że są to grunty orne stanowiące użytek klasy RIIIb.

Jednocześnie w tym samym dniu organ zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w przedmiocie warunków zabudowy.

W aktach sprawy znajduje się projekt odmownej decyzji o warunkach zabudowy wraz z wynikami analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu przygotowanej na dzień [...] września 2012r. W projekcie decyzji wskazano, że przedmiotowa działka nr [...] obejmuje użytki gruntowe stanowiące grunty orne klasy RIIIb o powierzchni 0,3000 ha, stanowią zatem fragment rozległego zwartego kompleksu rolniczego we wsi [...]. Zgodnie zatem z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych przeznaczenie gruntu rolnego klasy RIIIb w związku z wnioskiem o warunki zabudowy i zagospodarowania przestrzennego na wybudowania hali magazynowo-biurowej, czyli na cel nierolny i nieleśny może nastąpić wyłącznie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego po uzyskaniu zgody, o której mowa w powyższym art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Inwestycja nie jest zatem zgodna z przepisami odrębnymi, co musiało skutkować odmową ustalenia warunków zabudowy dla projektowanego przedsięwzięcia.

W dniu [...] września 2012r. organ zawiadomił o zebranych materiałach oraz wyznaczył 7 dni na zapoznanie się z nim oraz uzyskanie wyjaśnień, składanie wniosków i zastrzeżeń. Wnioskodawca odebrał powyższe zawiadomienie w dniu [...] września 2012r.

W dniu [...] października 2012r., z zachowaniem powyższego 7-dniowego terminu, Wójt Gminy wydał decyzję odmawiającą udzielenia warunków zabudowy, która została wnioskodawcy doręczona w dniu [...] października 2012r.

Podkreślić zatem należy, że organ I instancji z zachowaniem dwumiesięcznego terminu wynikającego z art. 35 § 3 K.p.a., gdyż w przypadku sprawy, której przedmiotem są warunki zabudowy można mówić o sprawie szczególnie skomplikowanej, rozstrzygnął sprawę decyzją działając bez zbędnej zwłoki pozwalając na stwierdzenie, że organ na tym etapie postępowania nie dopuścił się przewlekłości.

Na skutek wniesionego przez wnioskodawcę odwołania z [...] października 2012r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] listopada 2012r. uchyliło decyzję Wójta Gminy z [...] października 2012r. przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Decyzja organu odwoławczego wraz z aktami sprawy została doręczona organowi I instancji w dniu [...] marca 2013r., zatem od tego dnia można oceniać dalszy tok postępowania przed organem I instancji pod kątem szybkości i sprawności jego działania – czy nie doszło do przewlekłości działania Wójta na dalszym etapie postępowania prowadzonego przed tym organem.

Po zwrocie akt organowi I instancji przystąpił on do ponownego rozpoznania sprawy zgodnie z zaleceniami SKO i Wójt Gminy [...] marca 2013r. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o mapę zasadniczą, co wnioskodawca uczynił [...] kwietnia 2012r.

W dniu [...] kwietnia 2013r. organ zawiadomił strony o ponownym rozpoznaniu sprawy w ciągu 2 miesięcy od dnia kompletnego wniosku.

Pismem z [...] kwietnia 2013r. organ związany zaleceniami decyzji SKO oraz wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Wójt Gminy zwrócił się do Starostwa [...] o zajęcie stanowiska i ocenę, czy w przedmiotowej sprawie został spełniony wymóg, o którym stanowi art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z okolicznością, że część działki [...] stanowi użytki rolne klasy RIIIb i jest położona w zwartym kompleksie użytków rolnych klasy III.

Pismem z [...] kwietnia 2013r. akta sprawy zostały przekazane do SKO w związku ze skargą do WSA w Poznaniu na decyzję SKO z [...] listopada 2012r.

W dniu [...] maja 2013r. do Wójta Gminy wpłynęła odpowiedź od Starosty z [...] kwietnia 2013r., z której wynikało, że w świetle art. 7 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych nie został spełniony warunek zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolne, a zmiany takiej można dokonać tylko w planie miejscowym zagospodarowania przestrzennego.

Akta sprawy po jej rozpoznaniu przez WSA w Poznaniu wyrokiem z 18 września 2013r. oddalającym skargę, zostały zwrócone organowi I instancji w dniu [...] listopada 2013r., zatem okres od 22 kwietna 2013r. do daty zwrotu akt z WSA w Poznaniu nie uwzględnia się przy ocenie przewlekłości prowadzenia postępowania przez Wójta Gminy, gdyż okres ten dotyczy czynności niezależnych od organu I instancji (art. 35 § 5 K.p.a.).

Następnie, [...] listopada 2013r. - już po trzech dniach od zwrotu akt z WSA w Poznaniu – organ I instancji zawiadomił strony w trybie art. 36 § 1 i 2 K.p.a. o zakończeniu sprawy do [...] stycznia 2014r. z uwagi na konieczność prawidłowego przeprowadzenia postępowania zgodnie z art. 61 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz zawiadomienia zgodnie z art. 10 § 1 K.p.a. Zawiadomienie powyższe zostało odebrane przez wnioskodawcę w dniu [...] grudnia 2013r.

Około [...] stycznia 2014r. organ I instancji 2014r. uzyskał od uprawnionego urbanisty projekt decyzji o warunkach zabudowy.

W dniu [...] stycznia 2014r. organ zawiadomił strony w trybie art. 61 § 4 k.p.a. art. 10 § 1 K.p.a. o zebranych materiałach w sprawie i 7-dniowym terminie do zapoznania z aktami sprawy oraz w trybie art. 36 § 1 i 2 K.p.a. o zakończeniu postępowania do [...] lutego 2014r. Zawiadomienie powyższe zostało doręczone stronie [...] stycznia 2014r.

Wójt Gminy wydał decyzję odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji [...] lutego 2014r.

Badając w tak ustalonym stanie faktycznym zasadność złożonej skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, po ponownym rozpoznaniu sprawy przez organ I instancji Sąd miał w szczególności na uwadze, że okres na załatwienie sprawy liczyć należy od dnia zwrotu akt organowi I instancji po zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego, co nastąpiło w dniu [...] listopada 2013r.

Nadto uwzględnić należy, że organ I instancji w przedmiotowym postępowaniu zobowiązany był wskazaniami decyzji SKO z [...] listopada 2013r. do dokonania ponownej oceny, a w tym uzyskania opinii organu właściwego w zakresie ochrony gruntów rolnych i leśnych, czy wniosek spełnia warunki wynikające z art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ustalenia organu wymagały następnie przedstawienia zebranych akt sprawy uprawnionemu urbaniście celem uzyskania projektu decyzji o warunkach zabudowy, co nastąpiło około [...] stycznia 2014r. Od oceny przewlekłości w postępowaniu wyłączyć zatem należy ten okres kiedy sprawa przedstawiona była urbaniście – od około [...] listopada 2013r. do [...] stycznia 2014r.

Uzyskując projekt decyzji odmownej organ zasadnie odstąpił od sprawdzenia zgodności projektu decyzji z przepisami odrębnymi, a w konsekwencji konieczności uzyskania uzgodnień innych organów.

Zadaniem organu I instancji było zatem na dalszym etapie postępowania dochowanie wymogów proceduralnych wynikających z art. 36 § 1 i 2 K.p.a. oraz art. 10 § 1 K.p.a. celem umożliwienia stronom zainteresowanym zapoznanie się z aktami sprawy, uzyskania wyjaśnień, złożenia wniosków i zastrzeżeń w sprawie. Dla oceny przewlekłości w przedmiotowej sprawie wyłączyć zatem należy też te okresy, kiedy organ oczekiwał na działanie ze strony wnioskodawcy, od dnia doręczenia zawiadomienia w trybie art. 10 § 1 K.p.a., tj. od [...] stycznia 2014r. liczonego dla wnioskodawcy i od [...] lutego 2014r. liczonego dla pozostałych stron, zatem termin do ustosunkowania się do zebranych materiałów w sprawie upływał ostatecznie w dniu [...] lutego 2014r.

Odrzucając automatyzm oceny można przyjąć, że dwumiesięczny okres załatwienia niniejszej sprawy o wydanie warunków zabudowy odpowiada specyfice tej sprawy, a zwłaszcza konieczności wykonania zaleceń wynikających z decyzji SKO z [...] listopada 2012r. uchylającej decyzję organu I instancji odmawiającą ustalenia warunków zabudowy, a więc kończącej już po raz pierwszy postępowanie przed organem I instancji. Mając na uwadze sekwencję podejmowanych w sprawie czynności, jak i ich rodzaj stwierdzić należy, że prowadzenie sprawy w terminie od [...] listopada 2013r. do [...] lutego 2014r. wraz z wyłączeniami okresów kiedy organ podejmował czynności wynikające z przepisów prawa oraz okresy kiedy nie miał wpływu na tok postępowania z przyczyn niezależnych od tego organu (art. 35 § 5 K.p.a.) nie stanowi znaczącego i nieakceptowalnego z punktu widzenia zasad ekonomiki procesowej wydłużenia czasu trwania postępowania. Z tego względu nie można przyjąć, aby w sprawie prowadzono postępowanie w sposób przewlekły. W ocenie Sądu organ nie podejmował czynności, które można by także ocenić jako zbędne, pozorne i w nieuzasadniony sposób przedłużające postępowanie. Wobec powyższego Sąd uznał, że skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w niniejszej sprawie należy oddalić.

Skutkiem powyższego brak było podstaw do uwzględnienia żądania o wymierzenie grzywny organowi (art. 149 §2 P.p.s.a.).

Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł, jak w wyroku.

Nadto w myśl art. 119 pkt 4 P.p.s.a., sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.