Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1345/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-04-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 2,3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku E. K. i M. K. o uzupełnienie w zakresie kosztów postępowania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2017 r. sygn. akt II OSK 1345/15 wydanego na skutek skargi kasacyjnej Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 stycznia 2015 r. sygn. akt II SA/Po 937/14 w sprawie ze skargi E. K. i M. K. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 9 lutego 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 stycznia 2015r.

Pismem z dnia 20 marca 2017 r. skarżący E. K. i M. K. wnieśli o uzupełnienie ww. wyroku o rozstrzygnięcie w zakresie kosztów postępowania, tj. o zasądzenie od organu na ich rzecz kwoty 500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów (§ 3).

Z kolei w myśl art. 204 pkt 2 P.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. W art. 205 P.p.s.a. wymieniono co jest zaliczane do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście (§ 1) lub reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego. Powyższe przepisy stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia z dnia 19 listopada 2012 r. sygn. akt II FPS 4/12, ONSAiWSA z 2013 r., z. 3, poz. 38), jednakże strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów, pomimo stosowego pouczenia (art. 210 § 1 i 2 P.p.s.a.).

Wskazując na powyższe, stwierdzić trzeba, że w niniejszej sprawie strona nie wykazała, aby na etapie postępowania kasacyjnego poniosła koszty postępowania. Jak wynika z akt sprawy odpowiedź na skargę kasacyjną strona skarżąca sporządziła osobiście, jak również nie stawiła się na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Z tych też względów brak było podstaw do uwzględnienia jej wniosku w zakresie kosztów postępowania, poniesienia takowych, bowiem nie wykazała.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 2 i 3 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.