Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1532/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 22 ust. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 173
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2014 r. sprawy ze skargi S. G. M. (...) w C. na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) lutego 2014 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

S.G.M. [...] w C. , zwana dalej "skarżącą", w dniu 10 maja 2013 r. złożyła do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, dalej "Agencja", wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania 123 "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich (PROW) na lata 2007-2013.

Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. Agencja odmówiła skarżącej przyznania wnioskowanej pomocy. W uzasadnieniu wskazano, iż złożony wniosek nie spełnił warunków określonych w § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania 123 "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 200, poz. 1444, z późn. zm.), gdyż pomimo wezwania do usunięcia braków, skarżąca nie usunęła w terminie żadnego z braków. Organ wyjaśnił, iż termin na dokonanie uzupełnień upłynął w dniu 21 listopada 2013 r. Uzupełnienia wnioskodawcy zostały nadane w dniach 22 listopada i 17 grudnia 2013 r. – tj. po terminie przewidzianym na złożenie uzupełnień.

W dniu 28 lutego 2014 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżąca wezwała Prezesa Agencji do usunięcia naruszenia prawa. W wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w piśmie z 24 kwietnia 2014 r. stwierdzono, iż nie doszło do naruszenia prawa przez Agencję.

W skardze z 26 maja 2014 r. skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zarzucając postępowaniu o przyznanie pomocy finansowej naruszenie:

1. art. 21 ust. 2 pkt 1, 2 i art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427, z późn. zm.) oraz

2. § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania 123 "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.

W uzasadnieniu wskazano, iż brak oświadczenia dotyczącego nieruchomości, na której realizowana będzie operacja został bezspornie usunięty przed dniem 21 listopada 2013 r. Stan ten potwierdził również organ w piśmie z 24 kwietnia 2014 r. przyznając, iż "punkt 13 pisma z 24 października 2013 r. nie powinien stanowić przedmiotu wezwania, co niewątpliwie oznacza, iż do dnia 21 listopada 2013 r. brak wymieniony w pkt 13 wezwania z dnia 24 października 2013 r. został przez stronę usunięty.

Skarżąca wyjaśniła ponadto, iż, wbrew twierdzeniom organu, wraz z wnioskiem w dniu 10 maja 2013 r. złożone zostało postępowanie ofertowe na ładowarkę teleskopową, oferta na wagę samochodową oraz kosztorys inwestorski. Podkreślono, iż przed terminem wyznaczonym przez organ w pierwszym wezwaniu wnioskodawca usunął dwa spośród siedemnastu braków. W ocenie skarżącej, nieuzupełnienie pozostałych piętnastu braków wymienionych w I wezwaniu w wyznaczonym terminie nie działa na korzyść wnioskodawcy, jednak nie daje podstaw do odmowy przyznania pomocy, ponieważ jest to sprzeczne z zasadami przyznawania pomocy określonymi w obowiązujących przepisach.

W odpowiedzi na skargę Agencja wniosła o jej oddalenie, wskazując iż w toku postępowania w sprawie z wniosku skarżącej nie naruszyła ani przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); dalej: "p.p.s.a.", Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem i to na dzień wydania decyzji. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej.

W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie.

W powyższym kontekście stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem w ocenie Sądu zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia, wydanego w trybie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na Rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427, z późn. zm.) stanowi § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 200, poz. 1444, z późn. zm.). Zgodnie z jego treścią jeżeli wnioskodawca, pomimo wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie żadnego z braków, Agencja nie przyznaje pomocy, przepis art. 22 ust. 3 ustawy, dotyczący odmowy przyznania pomocy, stosuje się odpowiednio.

Należy wskazać, iż z uwagi na braki i nieprawidłowości we wniosku Agencja pismem z 24 października 2013 r. wezwała wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Wezwanie zostało doręczone w dniu 31 października 2013 r. natomiast uzupełnienia zostały nadane w dniach 22 listopada oraz 17 grudnia 2013 r. i kolejne w dniu 13 lutego 2014 r. a zatem z uchybieniem 21-dniowego terminu na dostarczenie uzupełnień. Niedostarczenie uzupełnień w wymaganym terminie skutkowało zatem odmową przyznania pomocy.

Odnosząc się do zarzutów dotyczących niewłaściwego ustalenia stanu faktycznego z uwagi na nieuwzględnienie uzupełnień wniosku w zakresie oświadczenia wnioskodawcy dotyczącego nieruchomości, na której realizowana będzie operacja oraz w zakresie oferty na wagę samochodową należy wskazać, iż są one niezasadne.

Należy wyjaśnić, iż w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Agencja wskazała, iż pkt 13 pisma [...] nie powinien stanowić przedmiotu wezwania. W ocenie Sądu, z okoliczności wadliwego wystosowania wezwania w zakresie dokumentu, który znajdował się w aktach sprawy skarżąca nie może wywodzić skutku prawnego w postaci terminowego uzupełnienia braku wniosku.

Ponadto, wbrew twierdzeniom skarżącej oferta na zakup wagi samochodowej nie została dołączona do dokumentacji składanej wraz z wnioskiem oraz w ramach uzupełnień dokonanych bez wezwania organu. Oferta na wagę samochodową została złożona przez skarżącą dopiero przy piśmie z dnia 22 listopada 2013 r. co wynika z treści samego pisma (k. 118 akt adm.).

Z tych względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.