Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 954/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1 i 2, art. 52 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Dyrektora [...] Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej postanowił: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 18 lutego 2010 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie za pośrednictwem Prezesa Narodowego funduszu Zdrowia pismo S. S. zatytułowane "Skarga na działanie Zakładu Ubezpieczeń

Społecznych Inspektorat [...] i NFZ W.". Organ w odpowiedzi na skargę potraktował ww. pismo jako skargę na postanowienie Prezesa Narodowego

Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] stwierdzające

uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] października 2009

r. nr [...].

Zarządzeniem z dnia 23 lutego 2010 r. wezwano S. S. (dalej jako skarżący) do wyjaśnienia, czy jego pismo stanowi skargę na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania czy też jest to innego rodzaju pismo.

Skarżący w odpowiedzi na wezwanie wyjaśnił, że skarży decyzję nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Na wstępie podnieść należy, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Wśród okoliczności czyniących skargę niedopuszczalną, ustawa z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270

ze zm.) wymienia niewyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Uzależnienie dopuszczalności skargi od wcześniejszego wykorzystania przysługujących stronie środków zaskarżenia związane jest z zakresem działania sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (art. 3 § 1 i 2

powołanej ustawy).

W tym kontekście należy zatem wskazać, że zgodnie z treścią art. 52 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,

skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że

skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje

żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej ustawy). Przy czym samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 powołanej ustawy. O spełnieniu tego

warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez właściwy organ administracji publicznej (por. postanowienie WSA w

Warszawie z dnia 9 marca 2004 r., I SA 2813/03). Reasumując, wniesienie skargi

do sądu administracyjnego jest więc możliwe – w przypadku decyzji na które służy stronie odwołanie (tak jak w niniejszej sprawie) – po skutecznym wyczerpaniu środków odwoławczych skutkującym rozpoznaniem merytorycznym sprawy przez organ odwoławczy.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy

stwierdzić, że przedmiotem złożonej w niniejszej sprawie skargi, jest zgodnie z wyjaśnieniami skarżącego zawartymi w piśmie procesowym nadanym w dniu 10 marca 2010 r. decyzja nr [...], która została wydana przez Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. Od powyższej decyzji, zgodnie z zawartym w niej pouczeniem, stronie przysługiwało prawo wniesienia odwołania do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w

terminie 7 dni od dnia doręczenia decyzji. Strona skarżąca skorzystała z prawa wniesienia odwołania, jednakże uczyniła to z uchybieniem 7 - dniowego terminu. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania – nie doszło więc do rozpoznania wniesionego środka zaskarżenia. W dniu 11 stycznia 2010 roku

skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia skargę na decyzję nr [...], a więc na decyzję organu pierwszej instancji.

Z treści pisma procesowego nadanego w dniu 10 marca 2010 r.,

stanowiącego odpowiedź na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2010 roku wynika, że intencją skarżącego było zaskarżenie decyzji organu I instancji.

W tym stanie rzeczy z uwagi na fakt, że skarga na rozstrzygnięcie organu administracji publicznej pierwszej instancji jest niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę odrzucił.