Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 250/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie : Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku nałożonego decyzją postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 13 lutego 2008 r. numer [...] Z. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., po rozpatrzeniu odwołania A. W. działającej w imieniu A. W. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia 7 stycznia 2008 r. numer [...] stwierdzającej wykonanie obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia 27 sierpnia 2007 r. numer [...] na gminę B. B. polegającego na usunięciu, w terminie do dnia 30 października 2007 r., na odcinku B-D o długości około 25 m żwirowej warstwy podbudowy i warstwy nawierzchni drogi gminnej z kruszywa łamanego o łącznej grubości około 20 cm, wychodzącej poza obrys działki nr [...] i położonej w tym fragmencie na działce nr [...] w obrębie [...] S. M. gmina B. B. – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia 7 stycznia 2008 r.

A. W. w dniu 21 lutego 2008 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na wskazaną wyżej decyzję organu II instancji z dnia 13 lutego 2008 r. podnosząc w niej, że w dalszym ciągu z jej nieruchomości nie zostały usunięte kamienie oraz odpady pozostałe po remoncie drogi gminnej nr 17 i nie może użytkować rolniczo zajętej nieruchomości oraz, że nie wykonano przejazdu z drogi gminnej do jej nieruchomości.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA w Szczecinie z dnia 25 marca 2008 r. Sąd zobowiązał skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł.

W odpowiedzi A. W. złożyła kopię skargi i wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie i ustanowienie adwokata z urzędu, albowiem z uwagi na wiek i chorobę nie jest w stanie prawidłowo reprezentować córki w postępowaniu sądowym, zaś jej córka A. W. nie może samodzielnie uczestniczyć w tym postępowaniu.

W związku z powyższym oświadczeniem Sąd zobowiązał A. W. do wyjaśnienia w jakim charakterze wniosła skargę z dnia 21 lutego 2008 r., czy jako skarżąca i jeśli tak to należy wykazać jej interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy poprzez przedłożenie dokumentów potwierdzających, iż jest ona właścicielem lub współwłaścicielem opisanej wyżej działki gruntu [...] np. odpisu z ksiąg wieczystych, aktu notarialnego dokumentującego nabycie gruntu, aktualnego wypisu z ewidencji gruntów, czy też wniosła niniejszą skargę jako pełnomocnik A. W. i wówczas należy nadesłać do akt pełnomocnictwo procesowe – w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, iż złożyła skargę w swoim imieniu.

A. W. przesłała do akt kopię pełnomocnictwa procesowego, z którego wynika jej upoważnienie do reprezentowania A. W. w sprawie wytyczenia drogi publicznej przy działkach [...] będących własnością A. W.

W związku z ustaleniem, że stroną skarżącą w niniejszej sprawie jest A. W. Sąd zarządzeniem z dnia 7 maja 2008 r. uchylił pkt I zarządzenia z dnia 25 marca 2008r. w części dotyczącej oznaczenia strony skarżącej oraz uchylił zarządzenie z dnia 25 marca 2008 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego jako skierowane do podmiotu niebędącego stroną skarżącą w sprawie, o czym poinformowano pełnomocnika A. W. Jednocześnie Sąd zobowiązał pełnomocnika A. W. do złożenia oświadczenia, czy podtrzymuje wniosek z dnia 15 kwietnia 2008 r. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Sąd przesłał pełnomocnikowi formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy i wezwał do jego uzupełnienia, w przypadku podtrzymania w/w wniosku, w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania tegoż wniosku. Sąd pouczył pełnomocnika strony, że złożony przez osobę fizyczną wniosek o prawo pomocy powinien zawierać oświadczenie skarżącej A. W. w przedmiocie jej stanu majątkowego, rodzinnego i o jej dochodach.

W dniu 8 lipca 2008 r., wobec braku odpowiedzi na w/w zobowiązanie, Sąd pozostawił bez rozpoznania wniosek A. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

W dniu 17 lipca 2008 r. pełnomocnik skarżącej złożył do akt sprawy częściowo wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF).

Sąd zarządzeniem z dnia 6 sierpnia 2008 r. wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia nadesłanego formularza PPF poprzez jego wypełnienie i podpisanie przez skarżącą A. W., w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W dniu 20 sierpnia 2008 r. wpłynęło do sprawy pismo A. W., w którym skarżąca oświadczyła, że nie może wypełnić formularza PPF, ponieważ nie jest stroną skarżącą w sprawie sygn. akt II SA/Sz 250/08. Podała, że od 19 lat nie zajmuje się ziemią w miejscowości S. M. gmina B. B. gdyż mieszka na Śląsku, ziemią tą zajmuje się jej matka A. W. i "to ona podejmuje decyzje, zajmuje się ziemią w moim imieniu na co ma ode mnie pełnomocnictwo". Skarżąca przesłała kopię upoważnienia udzielonego matce A. W. do występowania w jej imieniu w tej sprawie.

W piśmie procesowym z dnia 12 sierpnia 2008 r., które również wpłynęło do Sądu w dniu 20 sierpnia 2008 r., w odpowiedzi na zobowiązanie Sądu z dnia 6 sierpnia 2008 r. A. W. oświadczyła, że składa "w swoim imieniu" wniosek o prawo pomocy, gdyż ona zajmuje się niniejszą sprawą, występując w imieniu córki A. W. oraz nadesłała wypełniony formularz PPF podpisany nazwiskiem "W.".

Zarządzeniem z dnia 25 sierpnia 2008 r. Sąd pozostawił w/w wniosek

o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, ponieważ stwierdził, że skarżąca A. W. nie wykonała zarządzenia z dnia 6 sierpnia 2008 r. w przedmiocie nadesłania wypełnionego i podpisanego osobiście formularza wniosku PPF. Odpis zarządzenia pełnomocnik skarżącej odebrała w dniu 1 września 2008 r. (karta 64 akt).

W dniu 4 września 2008 r. A. W. skierowała do akt kolejne pismo procesowe, w którym podała, że córka A. W. jest właścicielką ziemi o powierzchni "2 ha 70 a i pół placu 10 a", zaś ona jest właścicielką 30 arów ziemi. Nadto, ponowiła w piśmie tym zarzuty względem zaskarżonej decyzji, wcześniej podnoszone w skardze. Przedłożyła także postanowienie Burmistrza B. B. Nr [...] z dnia 13 lutego 2007r. wydane w sprawie rozgraniczenia nieruchomości drogowej położonej w S. M. gm. B. B. oznaczonej według ewidencji gruntów dz. nr [...] a działkami sąsiednimi nr [...]

W związku z treścią w/w pisma pełnomocnika strony Sąd zarządzeniem z dnia 11 września 2008 r. zwrócił się do A. W. o wyjaśnienie, w terminie 7 dni, czy skargę na decyzję z dnia 13 lutego 2008 r. złożyła tylko jako pełnomocnik A. W., czy również we własnym imieniu, czy jest właścicielką lub współwłaścicielką działki nr [...] w obrębie [...] S. M. gm. B. B. oraz czy pismo z dnia 4 września 2008 r. stanowi sprzeciw od zarządzenia z dnia 25 sierpnia 2008 r. w przedmiocie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

W dniu 19 września 2008 r. Sąd skierował do pełnomocnika skarżącej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 500 zł.

Zobowiązanie Sądu oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego pełnomocnik skarżącej otrzymała w dniu 29 września 2008 r., co potwierdza zwrotne poświadczenie odbioru korespondencji sądowej – karta 83 akt.

A. W., jak też sama skarżąca, nie udzieliła odpowiedzi na powyższe, jak też nie uiściła wymaganej opłaty sądowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Skarga A. W. podlega odrzuceniu, albowiem nie został uiszczony należny od wniesionej skargi wpis sądowy w kwocie 500 zł.

Wobec pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie A. W. prawa pomocy w zakresie całkowitym, Sąd zarządzeniem z dnia 11 września 2008 r. wezwał pełnomocnika skarżącej A. W. do uiszczenia wpisu od niniejszej skargi w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został prawidłowo doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 września 2008 r. W zakreślonym w zarządzeniu terminie, jak i dotychczas wpis sądowy nie został uiszczony na konto Sądu.

Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 220 § 3 w/w ustawy zobligowany jest niniejszą skargę odrzucić, o czym orzekł jak na wstępie.

Dodatkowo wyjaśnić należy, że pełnomocnik skarżącej A. W. nie wskazała Sądowi, czy jest właścicielką lub współwłaścicielką działki gruntu nr [...] której dotyczy zaskarżona decyzja i czy tym samym jest stroną postępowania (uczestnikiem) ewentualnie, czy skarży decyzję Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia 13 lutego 2008 r.

Sąd zważył także, że w aktach sprawy znajduje się postanowienie Burmistrza B. B. Nr [...] z dnia 13 lutego 2007 r. wydane w sprawie rozgraniczenia nieruchomości drogowej położonej w S. M. gmina B. B. oznaczonej według ewidencji gruntów dz. nr [...] a działkami sąsiednimi nr [...]z którego treści wynika, że właścicielką działki nr [...] jest A. W., zaś działki [...] A. W. Nadto z dotychczas przedkładanych do sprawy pism procesowych pełnomocnika skarżącej, jak i samej skarżącej wynika, że A. W. występuje jako pełnomocnik A. W., działając na podstawie załączonego do akt upoważnienia. W aktach sprawy brak jest jednoznacznego oświadczenia A. W., iż przedmiotową skargę wnosi również we własnym imieniu.

W świetle powyższego Sąd uznał, że przedmiotowa skarga została wniesiona tylko i wyłącznie w imieniu A. W.