Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 663/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 7. art. 77, art. 107 par. 2, art. 151 par. 2 w zw. z art. 146 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 32 ust. 4, art. 33, art. 35 ust. 1 i 3
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie: WSA Magda Froncisz WSA Tadeusz Kiełkowski Protokolant: starszy sekr. sądowy Beata Stefańczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2018 r. sprawy ze skargi U. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2018 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - po wznowieniu postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej U. B. kwotę 700,00 zł (siedemset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Starosta [...] decyzją z dnia 10 sierpnia 2017r., na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2016.23 ze zm.) w związku z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2017.935), po wznowieniu postępowania odmówił uchylenia ostatecznej decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia 10 października 2016 r. znak: [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku usługowego - organizacja wesel oraz imprez okolicznościowych na działce nr [...] w m. [...] wydanej na rzecz P. O..

W uzasadnieniu organ podał, że U. B. w dniu 2 listopada 2016 r. złożyła wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Starosty [...] z dnia 10 października 2016 r. znak: [...] Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2017 r. wznowiono postępowanie administracyjne zakończone ww. decyzją.

W toku postępowania inwestor przedłożył wyjaśnienia dotyczące emisji hałasu, który będzie ewentualnie powstawał w projektowanym budynku usługowym.

Organ stwierdził, że budynek został zlokalizowany na działce nr [...] zgodnie z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2015.1422). Budynek zaprojektowano w odległości 7,5 m od północno-wschodniej granicy działki oraz 12,5 m od granicy działki nr [...] należącej do U. B. . Miejsca postojowe (w liczbie 31) zaprojektowano w odległości 7 m od granicy działki nr [...] i 12 m od granicy działki nr [...], co jest zgodne z § 19 ust. 2 pkt.2 ww. rozporządzenia. Zbiornik gromadzący nieczystości ścieków zaprojektowano w odległości 15,0 m od granicy działki U. B. . Lokalizacja taka jest zgodna § 36 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia.

Zgodnie z tabelą nr 3 załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U.2014.112) dopuszczalny poziom hałasu w środowisku powodowany przez poszczególne grupy źródeł hałasu, z wyłączeniem hałasu powodowanego przez starty, lądowania i przeloty statków powietrznych oraz linie elektroenergetyczne, wyrażone wskaźnikami LDWN i LN, które to wskaźniki mają zastosowanie do prowadzenia długookresowej polityki w zakresie ochrony przed hałasem, dla terenów otaczających projektowaną inwestycję (tj. tereny zabudowy zagrodowej, tereny rekreacyjno-wypoczynkowe, tereny mieszkaniowo-usługowe) wynosi: dla przedziału czasu odniesienia równemu wszystkim dobom w roku - 55 dB; dla przedziału czasu odniesienia równego wszystkim porom nocy - 45 dB. Przy założeniu, że źródło hałasu miejsca pracy, jak i inne źródła dźwięku w projektowanym, budynku emitują hałas na poziomie 85 dB, a wypadkowa izolacyjności ścian budynku wynosi 37 dB, to poziom hałasu emitowany z budynku w bezpośrednim jego sąsiedztwie wyniesie 48 dB. Poziom hałasu emitowany przez budynek spełnia więc warunki określone w ww. rozporządzeniu. Organ podkreślił, że hałas docierający do działki U. B. będzie znacznie niższy z uwagi na tłumienie spowodowane odległością budynku od granicy działki (12,5 m).

Powyższe oznacza, że obszar oddziaływania projektowanej inwestycji nie obejmuje działki należącej do wnioskodawczyni. Projektowana inwestycja nie powoduje ograniczeń w zagospodarowaniu jej działki, w tym możliwości jej zabudowy. Wobec powyższego organ stwierdził, że brak jest podstaw do uchylenia ww. decyzji o pozwoleniu na budowę, gdyż U. B. nie jest stroną postępowania administracyjnego.

W dalszej części uzasadnienia organ odniósł się do zarzutu wnioskodawczyni odnośnie przewlekłego prowadzenia postępowania.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyła U. B. zarzucając naruszenie art. 3 pkt 20 oraz art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, poprzez błędną wykładnię powołanych przepisów. Ponadto, zdaniem skarżącej, organ nie dokonał wyjaśnień istotnych w sprawie okoliczności, w tym zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami o ochronie środowiska. Starosta [...] ustalając obszar oddziaływania błędnie ograniczył swe rozważania jedynie do zachowania odległości wynikających z przepisów rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zdaniem odwołującej zrealizowanie przedmiotowego zamierzenia budowlanego będzie miało negatywny wpływ na ewentualną zabudowę i zagospodarowanie jej nieruchomości, poprzez zacienianie działki i emisję spalin oraz hałasu. W trakcie postępowania odwoławczego strona skarżąca uzupełniła odwołanie pismami z 6 grudnia 2017r. oraz 3 lutego 2018r. Skarżąca wyraziła swoje zastrzeżenia co do rzetelności przedłożonego przez inwestora opracowania pn.: "Analiza zasięgu oddziaływania obiektu: Budynek usługowy (organizacja wesel oraz imprez okolicznościowych) na działce nr [...] w miejscowości [...]". Wskazała również, że realizacja inwestycji, poprzez wykonanie w sąsiedztwie działki nr [...] potężnych nasypów ziemi, wiąże się z nienaturalnym podniesieniem terenu, przez co zostanie zakłócony naturalny spływ wód opadowych. Na poparcie powyższych zarzutów odwołująca przedstawiła fotografie. Skarżąca zwróciła uwagę także na kwestię składowania odpadów i nieczystości.

Wojewoda Małopolski decyzją z dnia [...] marca 2018r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 151 § 2 w zw. z art. 146 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2017.1257 ze zm.), uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej.

W uzasadnieniu organ odwoławczy na wstępie wyjaśnił, że nie jest właściwy do zajmowania stanowiska w sprawie uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.

Wojewoda Małopolski nie podzielił stanowiska organu pierwszej instancji w kwestii nieprzyznania statusu strony w postępowaniu wznowieniowym U. B.. W toku postępowania odwoławczego wezwał inwestora - P. O. do przedłożenia analizy zacieniania działki skarżącej, tj. nr [...] w miejscowości [...], poprzez realizację projektowanego obiektu. W odpowiedzi na powyższe, przy piśmie z dnia 18 stycznia 2018 r. inwestor przedłożył opracowanie pn.: "Analiza zasięgu oddziaływania obiektu: Budynek usługowy (organizacja wesel oraz imprez okolicznościowych) na działce nr [...] w miejscowości [...]". W wyniku przeprowadzonej analizy projektant uznał, że zgodnie z art. 3 pkt 30 ustawy Prawo budowlane w obszarze oddziaływania znajdują się działki: [...], [...] [...], [...], [...], [...] w miejscowości [...]. Powyższych ustaleń dokonano biorąc pod uwagę warunki naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi (§ 13 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2015.1422 ze zm.) oraz warunki nasłonecznienia pokoi mieszkalnych (§ 60 rozporządzenia). Jak wynika ze stanu faktycznego sprawy działka skarżącej, tj. działka nr [...] nie jest zabudowana, jednakże zdaniem organu odwoławczego w przypadku gdy w bezpośrednim sąsiedztwie z projektowaną inwestycją zlokalizowana jest działka, która może w przyszłości zostać zabudowana, inwestor powinien wykazać czy zacienienie nie ograniczy właściciela sąsiedniej nieruchomości w sposób większy niż dopuszcza to obowiązujące prawo. Ponadto, obowiązkiem organu architektoniczno-budowlanego jest dokonanie oceny wpływu planowanej inwestycji na teren sąsiedniej nieruchomości także pod kątem możliwego jej zagospodarowania ze względu na treść art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane w ramach uzasadnionych interesów osób trzecich.

Z przedłożonej analizy jednoznacznie wynika, że także działki skarżącej, tj. nr [...] i [...] są objęte obszarem oddziaływania. Ponadto, zdaniem opracowującego projektowana inwestycja oddziałuje także na działkę nr [...], jednakże jest to działka drogowa, która nie będzie zabudowana. Niemniej jednak, obszar wyznaczony w omawianej analizie różni się od obszaru oddziaływania zawartego w zaskarżonej decyzji. Autor opracowania dokonał szczegółowej analizy oddziaływania na działkę nr [...], która ze względu na warunki nasłonecznienia pokoi mieszkalnych została wskazana jako zagrożona wprowadzeniem największych ograniczeń w zagospodarowaniu, w tym zabudowie. Do analizy przyjęto 3 segmenty hipotetycznej zabudowy szeregowej znajdujące się w najbardziej niekorzystnym położeniu względem budynku usługowego. Jak wynika z przeprowadzonych obliczeń oraz załączników graficznych, działka nr [...] znajduje się w zasięgu cienia projektowanego budynku, który wprowadza ograniczenia w czasie nasłonecznienia pokoi mieszkalnych w przypadku gdyby powstał na niej budynek zawierający takie pomieszczenia. Przeprowadzona analiza potencjalnej zabudowy na działce nr [...] wykazała, że oddziaływanie budynku usługowego jest na tyle słabe, że możliwe jest praktycznie dowolna zabudowa włącznie z umieszczoną wzdłuż granicy działek i mającą nasłonecznienie od strony budynku usługowego. Tabela na str. 3 analizy przedstawia godziny, w których poszczególne pokoje w kolejnych budynkach mają zapewnione nasłonecznienie. Jak wynika z tego zestawienia - wszystkie hipotetyczne pokoje miały wymagany czas nasłonecznienia zarówno 21 marca jak i 21 września.

Organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem przymiot strony nie jest zależny od tego, czy oddziaływanie zamierzonej inwestycji na nieruchomości sąsiednie przekracza ustalone w tym względzie normy, lecz wynika z samego faktu oddziaływania na przestrzeń objętą prawem do nieruchomości sąsiednich. U. B. powinna zatem zostać uznana za stronę postępowania w sprawie udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę budynku usługowego.

Dalej organ odwoławczy wyjaśnił, że w wyniku przeprowadzonego wznowionego postępowania mogą zapaść trzy rodzaje rozstrzygnięć: odmowa uchylenia decyzji dotychczasowej (art. 151 § 1 pkt 1), uchylenie decyzji dotychczasowej połączone z wydaniem nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy (art. 151 § 1 pkt 2), stwierdzenie wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa połączone ze wskazaniem okoliczności, z powodu których nie została ona uchylona (art. 151 § 2). Wojewoda Małopolski dokonał szczegółowej analizy akt sprawy i uznał, że pomimo pominięcia jednej ze stron w przedmiotowym postępowaniu, w tej sprawie zapadłaby taka sama decyzja, tj. decyzja udzielająca inwestorowi pozwolenia na budowę, ze względu na spełnienie przesłanek z art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane.

Organ odwoławczy dokonał kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami prawa i stwierdził, że projektowana inwestycja jest zgodna z warunkami zawartymi w decyzji Wójta Gminy [...] z dnia 15 lipca 2016 r., znak: [...] o warunkach zabudowy, w tym odnośnie do szerokości elewacji, wysokości budynku, geometrii dachu, intensywności zabudowy wskazanego terenu, dostępu do drogi publicznej, zapewnienia wymaganych miejsc postojowych dla pracowników i klientów budynku, nieprzekraczalnej linii zabudowy. Inwestycja ma być realizowana na terenie Obszaru Chronionego Krajobrazu Wschodniego Pogórza Wiśnickiego. W dacie orzekania obowiązywała Uchwała Nr XVIII/301/12 Sejmiku Województwa Małopolskiego z dnia 27 lutego 2012r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu Wschodniego Pogórza Wiśnickiego. Decyzja nie narusza § 3 ust. 1 pkt 2, który zakazuje realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U.2008.199.1227 ze zm.). Organ przytoczył § 3 ust. 2 pkt 53 b rozporządzenia, przywołanego w decyzji o warunkach zabudowy i wskazał, że przedmiotowa inwestycja nie będzie stanowić zabudowy mieszkaniowej, niemniej jednak analiza akt sprawy wykazała, że teren zabudowy działki wynosi: 5,2 ha, z czego powierzchnia biologicznie czynna to 2,67 ha. Natomiast powierzchnia zabudowy, w tym: projektowany budynek usługowy, kontenerowa oczyszczalnia ścieków, plac przed budynkiem, dojazd, miejsca parkingowe wynosić będzie: 2,5 ha. A zatem projektowana inwestycja nie jest zaliczana do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, w związku z czym nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Projektowane zamierzenie budowlane obejmuje m.in. budowę kontenerowej oczyszczalni ścieków oraz pojemnika kontenerowego na odpady stałe. Odległość usytuowania miejsca do gromadzenia odpadów stałych jest zgodna z przepisem § 23 ust. 1 pkt 2, ponieważ wynosi 3,5 m od granicy działki budowlanej (przepisy techniczno-budowlane stanowią o min. 3m). Podnoszona kwestia niewystarczającego, tzn. raz w miesiącu wywożenia śmieci, nie podlega ocenie organów administracji architektoniczno-budowlanej, na etapie udzielania pozwolenia na budowę.

Najbliższy element oczyszczalni ścieków został zlokalizowany w odległości 15m od granicy działki skarżącej. Ponadto, zaprojektowane rozwiązania zostały uzgodnione pozytywnie przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] pismem z dnia 8 sierpnia 2016r., znak: [...], i jest zgodne z decyzją o warunkach zabudowy.

Ustosunkowując się do zarzutu dotyczącego podniesienia terenu na skutek wykonania nasypów ziemi, Wojewoda Małopolski wyjaśnił, że kwestia sposobu realizacji inwestycji nie może być przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu. Właściwym organem do badania zgodności wykonywania robót budowlanych z projektem budowlanym jest powiatowy inspektor nadzoru budowlanego. W opisie do projektu zagospodarowania działki, na stronie 7 znajduje się stwierdzenie, że ukształtowanie działki nie ulegnie zmianie, nie przewiduje się przemieszczenia mas ziemnych. W projekcie wskazano również, że ze względu na brak kanalizacji deszczowej wody opadowe zostaną rozprowadzone po terenie działki, zostanie zachowany ich naturalny kierunek spływu. Wody nie będą zalewały sąsiednich działek.

W ocenie organu odwoławczego, Starosta [...] dokonał właściwej analizy projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi. Projektowany budynek będzie usytuowany w następujących odległościach od granic działki: 15,5 m od granicy z działką nr [...], 7,5 m od granicy z działką nr [...], będącej własnością skarżącej, 29 m od granicy z działką nr [...], 26 m od granicy z działką nr [...], a zatem zostaną spełnione wymagania dotyczące usytuowania budynku, zawarte w § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zaprojektowane miejsca parkingowe w liczbie 31 zostały także zaprojektowane zgodnie z § 19 ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia, gdyż zaprojektowane miejsca parkingowe zostaną usytuowane w odległości: 12 m od granicy działki skarżącej, 7 m od granicy działki nr [...], 2 m od działki nr [...], stanowiącej działkę drogową.

Z pozyskanego przez organ I instancji opracowania pt.: "Charakterystyka otoczenia obiektu według ustaleń dopuszczalnych poziomów hałasu w otoczeniu planowanego obiektu usługowego" wynika, że poziom dźwięku przenikającego do środowiska z analizowanego obiektu nie przekroczy dopuszczalnego poziomu.

Ponadto, projekt budowlany posiada wymagane uzgodnienia i opinie, w tym rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych oraz opinię sanitarną. Inwestor przedłożył także pismo Starosty [...] z 11 sierpnia 2016 r., znak: [...], w którym organ stwierdził, że decyzja zezwalająca na wyłączenie gruntów rolnych z produkcji rolniczej w przedmiotowej sprawie nie jest wymagana. Do wniosku zostało dołączone oświadczenie inwestora o prawie do dysponowania działką, na której realizowana ma być inwestycja, na cele budowlane. Na pierwszej stronie projektu budowlanego zawarto oświadczenie o wykonaniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej, zgodnie z art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego, podpisane przez projektantów oraz sprawdzających. Projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na kopii mapy do celów projektowych potwierdzonej za zgodność z oryginałem. Załączona została również informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projekt budowlany zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, jego zawartość jest kompletna.

Na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego organ II instancji uchyla zaskarżoną decyzję i orzeka co do istoty sprawy. Starosta [...] błędnie orzekł, że U. B. nie przysługuje przymiot strony, co wykazała analiza przesłaniania. Niemniej jednak ze względu na fakt, iż planowana inwestycja nie narusza żadnych przepisów technicznych w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca treści pierwotnego pozwolenia na budowę i z tego powodu orzeczono o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej.

U. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody Małopolskiego w części dotyczącej orzeczenia o odmowie uchylenia decyzji dotychczasowej, zarzucając jej:

- rażące naruszenie przepisów postępowania - art. 152 § 2 K.p.a. poprzez uznanie, że w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146 przy braku wymaganego powołanym przepisem stwierdzenia wydanie dotychczasowej decyzji z naruszeniem prawa, co przy uchyleniu zaskarżonej decyzji Starosty [...] z dnia 10 sierpnia 2017 roku powoduje, że sprawa po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego została rozstrzygnięta bez właściwej podstawy prawnej,

- naruszenie przepisów postępowania - art. 7 K.p.a., art. 8 K.p.a., art. 10 K.p.a., art.

78 K.p.a., art. 79 § 2 K.p.a. poprzez uniemożliwienie skarżącej wzięcia czynnego

udziału w postępowaniu zwyczajnym, mogące mieć wpływ na wynik postępowania.

Podnosząc powyższe zarzuty wniosła o uchylenie decyzji Wojewody Małopolskiego w zaskarżonej części i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnienia skarżąca wywodziła, że decyzja w zaskarżonej części wydana została na podstawie przepisu art. 151 § 2 K.p.a. Zatem przy powołaniu tej podstawy prawnej organ powinien w sposób wyraźny, nie pozostawiający wątpliwości stwierdzić naruszenie prawa i wskazać okoliczności, z powodu których nie uchylił decyzji. Wyraźne, jasne i nie budzące wątpliwości stwierdzenie naruszenia prawa w decyzji dotychczasowej ma istotne znaczenie, mając na uwadze treść przepisu art. 153 § 1 K.p.a. W żaden sposób nie spełnia tego wymogu jedynie przytoczenie w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji treści przepisu art. 151 § 2 K.p.a., nawet wytłuszczoną czcionką. Organ administracji stwierdzając istnienie okoliczności wykluczających dopuszczalność uchylenia decyzji jest zobowiązany do wskazania konkretnego przepisu prawa, który został naruszony.

Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem wojewody, że pomimo braku jej udziału w postępowaniu zwyczajnym to i tak mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Skarżąca bez własnej winy została pozbawiona możliwości aktywnego udziału w postępowaniu, w tym nawet możliwości zapoznania się z aktami postępowania zwyczajnego. W ten sposób wykluczona została możliwość zgłaszania swoich uwag, zastrzeżeń, dodatkowych wniosków odnośnie zebranego w tym postępowaniu materiału dowodowego. Nie można bowiem przyjąć a priori, że wszystkie złożone w postępowaniu materiały, a w szczególności opinie są prawidłowe i nie wymagają uzupełnienia właśnie pod kątem ochrony interesów skarżącej i to z jej inicjatywy. Skarżąca zakwestionowała ustalenia, że poziom hałasu przenikającego do środowiska z analizowanego obiektu nie przekroczy dopuszczalnego poziomu. Wskazała, że pominięta została kwestia różnego rodzaju zanieczyszczenia powietrza, w szczególności spalinami samochodowymi. W zaskarżonej decyzji jest mowa o 31 miejscach parkingowych, jakkolwiek wojewoda zauważa, ze w decyzja o pozwoleniu na budowę nie określa tej liczby. Należy mieć na także uwadze dodatkowo liczbę samochodów dostawczych niezbędnych przy planowanej działalności. Nie wzięto pod uwagę i nie wykonano analizy pod kątem oddziaływania przedmiotowej inwestycji na działkę własności skarżącej nr [...]. Nie wyjaśniono w sposób szczegółowy kwestii zjazdu do planowanej inwestycji.

Dodatkowo, zdaniem skarżącej, planowana inwestycja pozostaje w sprzeczności z przepisami art. 140, art. 144 kc., które zakazują działań oddziaływujących ponad przeciętną miarę na nieruchomości sąsiednie.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy).

Z art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.

Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji lub postanowienia bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia ( wyrok NSA W-wa z dnia 9.07.2008 r., sygn. II OSK 795/07, LEX nr 483232).

Zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały z naruszeniem prawa.

Organ administracji publicznej, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 k.p.a. wydaje decyzję, w której odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej , gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art.145 § 1 lub art.145 a (art.151 par.1 pkt 1 kpa) albo uchyla decyzję dotychczasową i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy (art.151 par.1 pkt 2 kpa) albo ogranicza się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa (art.146 par.2 kpa). Organ wydaje decyzję stwierdzającą wydanie decyzji dotychczasowej z naruszeniem prawa, gdy zaszły co prawda przesłanki wznowienia, lecz jednocześnie wystąpiły przesłanki negatywne z art.146 kpa. (por. Małgorzata Jaśkowska, Andrzej Wróbel. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz . Zakamycze 2000 str.846 , odmiennie Z.Janowicz. Komentarz 1999).

W myśl art.146 § 2 kpa nie uchyla się decyzji w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

W realiach rozpoznawanej sprawy ustalenie, czy w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej, mogło być dokonane wyłącznie po przeprowadzeniu analizy (na gruncie przepisów obowiązujących w dniu wydawania decyzji dotychczasowej) zatwierdzonego kwestionowaną decyzją projektu budowlanego (po przyjęciu hipotetycznego założenia, że nie zapadła decyzja ostateczna kończąca postępowanie, które zostało wznowione) i dopiero po przeprowadzeniu takiego rozumowania, dokonanie oceny, czy w wyniku wznowienia postępowania zapadłaby decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Rozumowania takiego organ nie przeprowadził.

Wojewoda Małopolski ogólnikowo stwierdził, że "na pierwszej stronie projektu budowlanego zawarto oświadczenie o wykonaniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy techniczne, zgodnie z art.20 ust.4 prawa budowlanego, podpisane przez projektantów oraz sprawdzających. Projekt zagospodarowania terenu został sporządzony na kopii mapy do celów projektowych potwierdzonej za zgodność z oryginałem. Załączona została również informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia (str.69-71 projektu budowlanego. Projekt budowlany zawiera niezbędne uzgodnienia i opinie, jego zawartość jest kompletna (art.35 ust.1 prawa budowlanego)".Stwierdził, że pomimo pominięcia skarżącej w postępowaniu, w sprawie zapadłaby taka sama decyzja, tj. decyzja udzielająca inwestorowi pozwolenia na budowę, ze względu na spełnienie przesłanek z art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane.

Stosownie do art.35 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2016.290 t.j. z dnia 2016.03.08, wersja od 16 lipca 2016 r. do 30 sierpnia 2016 r.) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza w szczególności:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

W decyzji o warunkach zabudowy określono, że dojazd do działki odbywał się będzie poprzez projektowany zjazd publiczny z drogi powiatowej nr [...] z podaniem jego parametrów, że powierzchnia projektowanego budynku wraz z powierzchnią terenu przeznaczoną do przekształcenia nie może przekroczyć 0,5 ha, projekt budowlany należy sporządzić z zapewnieniem ochrony przed hałasem, rozwiązania projektowe nie mogą wykraczać poza teren linie rozgraniczające teren inwestycji wskazane w załączniku do decyzji. Określono również warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej: zaopatrzenie w wodę - ze studni lub sieci wodociągowej, zasilanie w energię elektryczną – na warunkach ZE, odprowadzanie ścieków – do szczelnego osadnika, zaopatrzenie w gaz – zgodnie z warunkami RG [...].

Wymogi formalne projektu zagospodarowania działki lub terenu określają przepisy art. 34 ustawy prawo budowlane oraz wydanego do niego wykonawczego Rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.

Zgodnie z przepisem art.34 ust.1 i 3 prawa budowlanego projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien określać m.in. sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich. Projekt architektoniczno-budowlany winien zaś m.in. określać funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych oraz informację o obszarze oddziaływania obiektu.

Stosownie do § 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U.2012.462) projekt budowlany należy sporządzić w czytelnej technice graficznej oraz oprawić w okładkę przystosowaną do formatu A4, w sposób uniemożliwiający dekompletację projektu.

W myśl § 8 rozporządzenia projekt zagospodarowania działki lub terenu powinien zawierać część opisową oraz część rysunkową. Część opisowa powinna określać projektowane zagospodarowanie działki lub terenu, w tym urządzenia budowlane związane z obiektami budowlanymi, układ komunikacyjny, sieci i urządzenia uzbrojenia terenu oraz zestawienie powierzchni poszczególnych części zagospodarowania działki budowlanej lub terenu, jak: powierzchnia zabudowy projektowanych i istniejących obiektów budowlanych, powierzchnie dróg, parkingów, placów i chodników, powierzchnia zieleni lub powierzchnia biologicznie czynna. Część rysunkowa powinna określać granice działki budowlanej lub terenu, usytuowanie, obrys i układ istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, w tym urządzeń budowlanych z nimi związanych, z oznaczeniem wejść i wjazdów oraz liczby kondygnacji, charakterystycznych rzędnych, wymiarów i wzajemnych odległości obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych oraz ich przeznaczenia, w nawiązaniu do istniejącej zabudowy terenów sąsiednich, rodzaj i zasięg uciążliwości, układ komunikacji wewnętrznej przedstawiony w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej komunikacji zewnętrznej, określający układ dróg wewnętrznych, parkingów, placów i chodników, w miarę potrzeby przekroje oraz profile elementów tego układu, charakterystyczne rzędne i wymiary, a także oznaczenie przebiegu dróg pożarowych oraz dojść łączących wyjścia z obiektów budowlanych z drogą pożarową.

Z kolei projekt architektoniczno-budowlany obiektu budowlanego, zgodnie z § 11 rozporządzenia, powinien zawierać zwięzły opis techniczny oraz część rysunkową. Opis techniczny powinien w szczególności określać rozwiązania zasadniczych elementów wyposażenia budowlano-instalacyjnego, zapewniające użytkowanie obiektu budowlanego zgodnie z przeznaczeniem, w szczególności instalacji i urządzeń budowlanych: wodociągowych i kanalizacyjnych, ogrzewczych, wentylacji grawitacyjnej, grawitacyjnej wspomaganej i mechanicznej, klimatyzacji, gazowych, elektrycznych, telekomunikacyjnych, piorunochronnych, a także sposób powiązania instalacji obiektu budowlanego z sieciami zewnętrznymi. Dla instalacji ogrzewczych, wentylacyjnych, klimatyzacyjnych należy przedstawić założone parametry klimatu wewnętrznego z powołaniem przepisów techniczno-budowlanych oraz przepisów dotyczących racjonalizacji użytkowania energii, jak również dobór i zwymiarowanie parametrów technicznych podstawowych urządzeń ogrzewczych, wentylacyjnych, klimatyzacyjnych i chłodniczych oraz określenie wartości mocy cieplnej i chłodniczej oraz mocy elektrycznej związanej z tymi urządzeniami.

Projekt budowlany winien również zawierać charakterystykę energetyczną budynku oraz bilans mocy urządzeń elektrycznych oraz urządzeń zużywających inne rodzaje energii, stanowiących jego stałe wyposażenie budowlano-instalacyjne, z wydzieleniem mocy urządzeń służących do celów technologicznych związanych z przeznaczeniem budynku.

Część rysunkowa projektu architektoniczno-budowlanego obiektu budowlanego, zgodnie z § 12 rozporządzenia, powinna m.in. w stosunku do budynku ogrzewanego, wentylowanego i klimatyzowanego musi przedstawiać rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe przegród zewnętrznych wraz z niezbędnymi szczegółami budowlanymi, a także zasadnicze elementy wyposażenia technicznego, ogólnobudowlanego, umożliwiającego użytkowanie obiektu budowlanego zgodnie z jego przeznaczeniem, w tym instalacje: wodociągowe, kanalizacyjne, ogrzewcze, wentylacyjne, chłodnicze, klimatyzacyjne i gazowe, instalacje i urządzenia budowlane: elektryczne i telekomunikacyjne oraz instalację piorunochronną, instalacje i urządzenia budowlane ochrony przeciwpożarowej określone w przepisach odrębnych - wraz ze sposobem powiązania instalacji obiektu budowlanego bezpośrednio z sieciami (urządzeniami) zewnętrznymi albo z instalacjami zewnętrznymi na zagospodarowywanym terenie oraz związanymi z nimi urządzeniami technicznymi, uwidocznione na rzutach i przekrojach pionowych obiektu budowlanego, co najmniej w formie odpowiednio opisanych schematów lub przedstawione na odrębnych rysunkach.

Porównanie powyższych przepisów ze znajdującym się w aktach projektem budowlanym prowadzi do wniosku, że jest on z nimi niezgodny. Projekt budowlany wszyty do akt administracyjnych jest ułożony niechronologicznie, bez pełnej numeracji stron oraz niekompletny. Strony projektu wszyto w następującej kolejności: 1, 35, 2, 105, 6-9, mapa bez numeru, 3, 10, rysunek bez numeru, na str.68 akt administracyjnych – charakterystyka ekologiczna budynku mieszkalnego jednorodzinnego, 11-13, na str.72-87 kserokopie uprawnień budowlanych, str.86 – 129 adaptowany projekt typowy, na str. 130 – 143 akt administracyjnych rysunki nie zawierające numeru strony projektu. Za stroną oznaczoną ręcznie nr 1 – wszyto kartę z tytułem "Zawartość opracowania". Ma ona drukowany nr 35. Zgodnie ze spisem treści powinna się ona znajdować w dokumentacji związanej z charakterystyką energetyczną budynku. Dwie strony dalej znajduje się strona z tytułem "Informacja o obszarze oddziaływania obiektu" z drukowanym nr 105. Wg spisu treści strona nr 105 winna być częścią projektu dotyczącą projektu budowlanego wraz z konstrukcją. Znajdujący się na k.198-235 Projekt budowlany instalacji wewnętrznej również nie posiada numeracji i nie zawiera odniesienia do obiektu objętego zaskarżonym pozwoleniem na budowę.

Przede wszystkim zaś projekt zagospodarowania terenu nie spełnia wymienionych wyżej wymogów. Nie zaznaczono na nim układu komunikacji wewnętrznej przedstawionego w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej komunikacji zewnętrznej (zjazd z drogi publicznej, droga dojazdowa z wymiarami), sieci i urządzeń uzbrojenia terenu, zestawienia powierzchni dróg, parkingów, placów i chodników, usytuowania urządzeń budowlanych związanych z projektowanym budynkiem, charakterystycznych rzędnych, wymiarów i wzajemnych odległości obiektów budowlanych i urządzeń budowlanych. Część rysunkowa projektu zagospodarowania terenu zawiera ręczne poprawki i zamalowania nie opatrzone żadnym podpisem. Wydaje się, że ich skutkiem jest zmniejszenie ilości miejsc parkingowych o 2 stanowiska, ale w opisie projektu pozostała dawna ich liczba – 33 (k.7 projektu).

We wniosku o pozwolenie na budowę wymieniono wyłącznie budowę budynku usługowego (k.9). Tymczasem na stronie 7 projektu podano, że projektuje się 33 miejsca postojowe, na stronie 8 projektu - oczyszczalnię ścieków o pow. 721,50 – 714 m 2, utwardzony plac i dojazd o pow. 2 522 m 2, tereny zielone o pow. 2 678,50 m 2. Decyzja nie obejmuje tych elementów zagospodarowania. Na stronie 6 projektu budowlanego wskazano, że działka nr [...] posiada dostęp do drogi publicznej przez projektowany zjazd. Na projekcie zagospodarowania terenu, sporządzonym na kserokopii mapy, nie zaznaczono zjazdu. Nie został on również objęty decyzją. Powierzchnię biologicznie czynną policzono w sposób nie obejmujący powierzchni zjazdu, co niewątpliwie miało wpływ na wielkość tego wskaźnika.

Pomimo tego, że na stronie tytułowej opracowania dotyczącego geotechnicznych warunków posadowienia zamazano wcześniejszy numer działki i wpisano nr [...], opinia odnosi się do działki [...], a nie do działki będącej przedmiotu wniosku o pozwolenie na budowę.

Projekt budowlany jest wewnętrznie sprzeczny. W opracowaniu dotyczącym charakterystyki energetycznej budynku podano, że (str. 40) energia wytwarzana będzie w oparciu o gaz ziemny, bo taki system jest projektowany. Na karcie 68 podano z kolei, że projektuje się ogrzewanie budynku paliwem stałym. Na karcie 101 znajduje się informacja, że rezygnuje się z instalacji gazu. Tymczasem z karty 109 wynika, że zaprojektowano kotłownię na piec gazowy. Jednocześnie na k.204 projektu przedstawiono wewnętrzną instalację gazową i podano, że planuje się budowę przyłącza gazowego. W decyzji WZ przewidziano, że dostawa gazu będzie zapewniona zgodnie z warunkami RG [...]. Z warunków tych wynika z kolei, że gazociąg biegnie po przeciwnej stronie drogi nr [...], po działce nr [...] własności skarżącej, a zatem powiązanie z nim nie może nastąpić poprzez przyłącze.

W związku z powyższym na podstawie przedłożonych akt administracyjnych uznać należy, że organy wadliwie oceniły poprawność decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzony nią projekt budowlany.

Zgodnie z przepisem art. 33 prawa budowlanego pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego. Przepis ten organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę naruszył. Zawężenie wniosku o pozwolenie na budowę wyłącznie do obiektu kubaturowego powoduje, że decyzja nie dotyczy całego zamierzenia budowlanego. Nawet, gdyby przyjąć, że inwestor dokonał etapowania inwestycji, to budynek weselny nie może funkcjonować samodzielnie, a projekt zagospodarowania działki nie obejmuje całego zamierzenia budowlanego. Przepis ten nie budzi wątpliwości interpretacyjnych, a odnośnie jego wykładni w orzecznictwie wyrażane są poglądy, że ustawodawca nawet w przypadku etapowania zamierzenia budowlanego przywiązuje wagę do oceny zgodności z prawem całego zamierzenia inwestycyjnego, a nie tylko poszczególnych jego etapów, a jego wolą było, aby w przypadku etapowania zamierzenia budowlanego ocena, czy zamierzenie to oddziałuje na usprawiedliwione interesy osób trzecich, dokonywana była z uwzględnieniem całego zamierzenia budowlanego, a nie tylko poszczególnych jego etapów, w związku z czym weryfikacja przedsięwzięcia do wydania pozwolenia na budowę musi w przypadku etapowania inwestycji uwzględnić uwarunkowania wynikające z projektu zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia budowlanego (wyrok NSA w Warszawie z dnia 25 października 2016 r., LEX nr 2189782, II OSK 2484/15). W wyroku NSA w Warszawie z dnia 7 maja 2014 r. (II OSK 1854/13, LEX nr 1575546), wyrażony został pogląd, że w przypadku zamiaru etapowania inwestycji, inwestor ma obowiązek, przed przystąpieniem do pierwszego etapu, przedłożenia projektu zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia inwestycyjnego, zaś organ architektoniczno - budowlany do jego zatwierdzenia (o ile jest zgodny z przepisami prawa). Decyzja, dotycząca pozwolenia na budowę każdego kolejnego etapu inwestycji, winna zatem obejmować jedynie projekt architektoniczno - budowlany obiektu (zespołu obiektów) objętego wnioskiem. Integralną częścią takiego pozwolenia budowlanego będzie wówczas ostateczna decyzja dotycząca pozwolenia na budowę I etapu, w części zatwierdzającej projekt zagospodarowania terenu dla całego zamierzenia inwestycyjnego. Takiej wykładni nie stoi na przeszkodzie treść art. 35 ust. 1 p.b.

Stosownie do art.35 ust.3 prawa budowlanego w razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz kompletności projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia organ winien nałożyć na inwestora obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Organy analizujące projekt budowlany we wznowionym postępowaniu nie dostrzegły wskazanych mankamentów tego projektu. Bezkrytycznie przyjęły także wyjaśnienia projektanta w kwestii hałasu, jaki będzie powstawał w związku ze sposobem użytkowania budynku wskazanego w decyzji. Rzeczą powszechnie znaną jest fakt, że domy weselne generują duży hałas. Łączy się on przede wszystkim z głośną muzyką i głośnym zachowaniem gości weselnych. Dlatego też zdziwienie budzi konstatacja projektanta, że głównym źródłem hałasu nie jest funkcjonowanie projektowanego budynku usługowego, a droga powiatowa znajdująca się w odległości 50 m od niego.

Za rażąco niezgodne z projektem budowlanym należy uznać wyjaśnienia projektanta, że przyjęte w projekcie rozwiązanie zamontowania klimatyzacji o bardzo niskim poziomie mocy akustycznej spowoduje uniknięcie potencjalnych zagrożeń. Rzecz jednak w tym, że dlatego wyżej wymieniono szczegółowo wszystkie niezbędne elementy projektu budowlanego, w tym dotyczące klimatyzacji, żeby stwierdzić, że projekt rozwiązania takiego nie przewiduje. W projekcie przewidziano wentylację mechaniczną i grawitacyjną a nie klimatyzację. Również w charakterystyce energetycznej budynku klimatyzacja nie została uwzględniona (por. karty 58, 109, 142, 111).

Dlatego też uznać należy, że ustalenia Wojewody Małopolskiego, że pomimo pominięcia skarżącej w postępowaniu, w sprawie zapadłaby taka sama decyzja, tj. decyzja udzielająca inwestorowi pozwolenia na budowę, ze względu na spełnienie przesłanek z art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, były przedwczesne. Pominął również przy tym, że sentencja kwestionowanej decyzji zawierała wskazanie obszaru oddziaływania obiektu, w którym nie zostały wymienione działki skarżącej nr [...] i [...].

Powyższe stanowi o naruszeniu przez organy przepisów postępowania, a to art.7, 77 i 107 § 2 kpa poprzez niewłaściwie dokonaną ocenę materiału dowodowego, w szczególności projektu budowlanego, a tym samym zaskarżona decyzja wydana została przedwcześnie – z naruszeniem art. 151 § 2 w zw. z art. 146 § 2 k.p.a. Dlatego też w tym zakresie Sąd podzielił zarzuty skarżącej.

Zarzuty skargi w zakresie naruszenia przepisów postępowania, a to art. 7 art.8, art.10, art.78., art. 79 § 2 k.p.a. poprzez uniemożliwienie skarżącej wzięcia czynnego udziału w postępowaniu zwyczajnym są niezasadne, gdyż przedmiotem kontroli Sądu była decyzja wydana w postępowaniu nadzwyczajnym – po wznowieniu postepowania.

Reasumując, z przyczyn wyżej wskazanych, tak decyzja organu odwoławczego, jak i organu I instancji wydana została z naruszeniem art.7, 77 i 107§ 3 k.p.a., a naruszenia te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu administracji będzie ponownie rozstrzygnąć sprawę z wyeliminowaniem wskazanych wyżej naruszeń.

W związku z tym obowiązkiem sądu było, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. i art.135 p.p.s.a uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 p.p.s.a.