Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 12/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 52 par. 1 i 2,  art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie: WSA Emilia Lewandowska WSA Dariusz Pirogowicz (spr.) Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi M. D. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu M. D. wpis w kwocie 100 (sto) złotych z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.


UZASADNIENIE

Pismem z 12 grudnia 2011 r. M. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie, w trybie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), odszkodowania za utraconą nieruchomość [...], położoną przy ul. [...], stanowiącą przeddekretową własność poprzednika prawnego skarżącego – Z. G.

Skarga ta została wniesiona w następującym stanie prawnym.

Sprawa odszkodowania za powyższa nieruchomość zainicjowana została wnioskiem A. G. z [...] marca 1991 r.

Decyzją z [...] czerwca 2010 r. nr [...] Prezydent W. orzekł o ustaleniu na rzecz M. D. (spadkobiercy A. G., która z kolei dziedziczyła po Z. G.) odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Decyzja ta została następnie uchylona przez Wojewodę [...] decyzją z [...] września 2010 r. nr [...], a sprawa skierowana została do ponownego rozpatrzenia prze organ pierwszej instancji.

Ponieważ po zwróceniu przez Wojewodę do organu pierwszej instancji akt sprawy oraz ww. decyzji kasacyjnej, Prezydent W. nie podjął rozstrzygnięcia w sprawie odszkodowania, M. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ.

W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie.

Na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2012 r. pełnomocnik organu wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego trybu zażaleniowego przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a., warunkującego jej skuteczne wniesienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na przewlekłość lub bezczynność organu, polegającą na niezajęciu przez organ administracji stanowiska w sprawie w przypisanej prawem formie, np. decyzji czy postanowienia, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, w brzmieniu nadanym art. 1 pkt 8 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. – o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2011 r. Nr 6, poz. 18), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenia postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

W rozpoznawanej skarżący, przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydent W. w sprawie ustalenia odszkodowania za utraconą nieruchomość, nie wyczerpał ww. trybu – tj. nie wniósł zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia (Wojewody [...]). Wynika to zarówno z akt administracyjnych sprawy, jak również treści stanowiska przedstawionego na rozprawie przez pełnomocnika organu. Wniesienie zaś skargi przed złożeniem ww. środka zaskarżenia skutkować musi stwierdzeniem jej niedopuszczalności, a w konsekwencji odrzuceniem skargi, bez jej merytorycznej oceny.

Zważyć przy tym należy, że z uwagi na to, że w sytuacji, gdy przedmiotem zaskarżenia jest przewlekłość, która trwa po uchyleniu uprzednio wydanego w sprawie przez organ rozstrzygnięcia co do jej istoty, to ww. środek zwalczania stanu przewlekłości winien być wniesiony przez skarżącego pomiędzy datą zwrotu akt z organu odwoławczego, a wniesieniem skargi. Dokonanie zatem tej czynności procesowej jeszcze przed wydaniem uchylonej na etapie odwoławczym decyzji Prezydenta W. z [...] czerwca 2010 r., jest dla dopuszczalności obecnie wniesionej skargi, prawnie obojętne.

Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.