Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 38/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1 -4, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Burmistrza Miasta i Gminy w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego i specjalnego zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] listopada 2012 r. A. Z., dalej skarżący, wniósł pismo zatytułowane "odwołanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu" za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu od decyzji Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W., działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy w W. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego i specjalnego zasiłku celowego na zakup aparatu słuchowego.

W zaskarżonej decyzji z dnia [...] listopada 2012 r. organ pierwszej instancji pouczył skarżącego, że przysługuje mu prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w terminie 14 dni od daty jej doręczenia, za pośrednictwem Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o jej odrzucenie. Powołując się na art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wskazało, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących mu w administracyjnym toku instancji, bowiem nie złożył odwołania od decyzji wydanej w pierwszej instancji. Podało, że skarżący skierował swoje pismo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i nazwał je odwołaniem, zatem organ odwoławczy pismem z dnia 18 grudnia 2012 r. zwrócił się do skarżącego o wyjaśnienie, czy istotnie zamierzał wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, czy odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] listopada 2012 r. Jednocześnie organ odwoławczy pouczył skarżącego o treści art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. i poinformował, że w przypadku braku odpowiedzi we wskazanym 7-dniowym terminie jego pismo zostanie przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

Organ odwoławczy wskazał, że wezwanie organu odwoławczego z dnia 18 grudnia 2012 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 grudnia 2012 r. Pomimo tego, w wyznaczonym terminie, ani później, skarżący nie udzielił na nie odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Sąd administracyjny, do którego wpływa skarga, w pierwszej kolejności bada kwestie jej dopuszczalności. Jednym z warunków jest wyczerpanie, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Stosownie zaś do brzmienia art. 52 § 2-4 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa.

Z powyższych przepisów wynika więc, że dokonywana przez sąd kontrola działalności administracji publicznej rozpoczyna się dopiero po wyczerpaniu przez stronę środków zaskarżenia przewidzianych w toku procedowania przed tymi organami. Ograniczenie zakresu kontroli sądu administracyjnego wyłącznie do działalności organu pierwszej instancji oznaczałoby, że sąd nie tyle dokonuje kontroli działalności administracji publicznej, ile wkracza w tok postępowania organów administracji, zastępując niejako w kompetencjach organ drugiej instancji.

W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł "odwołanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu" za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. na decyzję z dnia [...] listopada 2012 r. wydaną przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. Wobec tego, że skarżący, pomimo skutecznego doręczenia mu wezwania z dnia 18 grudnia 2012 r., nie wyjaśnił, czy jego pismo jest skargą do sądu administracyjnego, czy też odwołaniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. od decyzji pierwszo-instancyjnej, organ odwoławczy przekazał pismo skarżącego do tut. Sądu zgodnie z pouczeniem zawartym w wezwaniu.

Zauważyć również należy, że w zaskarżonej decyzji organ pierwszej instancji prawidłowo pouczył skarżącego o przysługujących mu środkach zaskarżenia.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że przed wniesieniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na decyzję z dnia [...] listopada 2012 r. wydaną przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. skarżący powinien skorzystać z przysługującego mu środka zaskarżenia w administracyjnym toku instancji i złożyć odwołanie do organu wyższego stopnia, a zatem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W., w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. Dopiero rozpatrzenie sprawy przez organ drugiej instancji otworzyłoby skarżącemu drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnemu.

Wskazać również należy, że w przypadku wątpliwości co do charakteru pisma strony, nie można przyjąć, że organ administracji publicznej jest uprawniony do sprecyzowania treści żądania. Jest to niedopuszczalne, gdyż mogłoby doprowadzić do zmiany żądania, wbrew intencji wnoszącego podanie (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2008 r., sygn. akt I OSK 1774/07, lex nr 518360 oraz z dnia 4 kwietnia 2002 r., sygn. akt I SA 2188/00, lex nr 81741). Należy zatem stwierdzić, że o tym jaki charakter i zakres żądania ma mieć pismo wniesione przez stronę w postępowaniu administracyjnym decyduje strona, a nie organ do którego pismo zostało skierowane (zob. wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2002 r. sygn. akt I SA 2188/00, lex nr 81741 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 1804/11, lex nr 1137319).

Wobec niewyczerpania przez skarżącego, przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, środków zaskarżenia w administracyjnym toku instancji w rozumieniu art. 52 p.p.s.a., skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.