Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1433/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-08-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Inne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia terminu zapłaty zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług . postanawia odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji. /-/ Elwira Brychcy


UZASADNIENIE

R. Z. złożył skargę do Sądu na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w P. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] odmawiającą odroczenia terminu zapłaty zaległości podatkowych podatku od towarów i usług za miesiące lipiec -wrzesień, listopad i grudzień 2002 roku.

We wnioskach skargi został sformułowany wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu skargi wniosek ten nie został w żaden sposób przez skarżącego uzasadniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, których dotyczy skarga, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

W świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą prawnie określone okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji. Okoliczności uprawniające do przyjęcia, że spełnione zostały przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji, nie mogą być przedmiotem domniemań sądu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

W niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób, że na skutek wykonania zaskarżonej decyzji powstanie szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. Podkreślić trzeba, iż w takiej sytuacji Sąd nie ma obowiązku domyślać się jakimi konkretnie względami kierował się skarżący składając wniosek o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia, jak też ustalać wyłącznie z urzędu, jaka jest sytuacja finansowa skarżącego i czy w sprawie zachodzą przesłanki ustawowe uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego. Na gruncie przepisów p.p.s.a. - inaczej niż na gruncie ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 - art. 40 ust. 1) - nie ma możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego z urzędu. Ta odmienność powoduje nie tylko konieczność złożenia wniosku, ale i potrzebę wykazania istnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wymaga podania okoliczności, z którymi wiąże się szkoda lub trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2006 r., II OZ 565/06). Ponieważ zaskarżona decyzja związana jest z odmową odroczenia terminu spłaty jej ewentualne wykonanie nie może rodzić dla skarżącego negatywnych skutków. Jedynie wykonanie decyzji wymiarowej mogłoby ewentualnie mieć dla skarżącego negatywne skutki. Jeśli zważyć ,że sprawa dotyczy zaszłości podatkowej z 2002 roku trudno mówić o nagłym i zaskakującym podatnika wykonaniu ostatecznej decyzji wymiarowej.

W ocenie Sądu nie są więc spełnione przesłanki z art. 61 §3 p.p.s.a wobec czego Sąd na zasadzie cyt. przepisu orzekł jak w postanowieniu.

/-/ Elwira Brychcy