Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 63/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-12-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6071 Trwały zarząd nieruchomościami
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz Sędziowie WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Daniela Kozłowska /spr./ Protokolant Małgorzata Mierzejewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi "Uzdrowiska [...]" sp. z o.o. w K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2003 r. sygn. I SA 817/02 w sprawie ze skargi "K." sp. z o.o. w K. na decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] marca 2002 r. nr [...] w przedmiocie uwłaszczenia zmienia wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2003 r. sygn. I SA 817/02 w ten sposób, że skargę oddala.


UZASADNIENIE

I SA/Wa 63/04

U z a s a d n i e n i e

Wojewoda [...] w oparciu o przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741) decyzją z dnia [...] listopada 1998 r., nr [...] stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem 5 grudnia 1990 r. przez Przedsiębiorstwo Państwowe "[...]" prawa użytkowania wieczystego gruntu położonego w K. przy ul. [...], oznaczonego jako działka nr [...] o powierzchni [...] m- oraz nieodpłatne nabycie własności budynku i urządzeń położonych na tym gruncie. Organ ustalił także cenę gruntu i wysokość opłaty z tytułu użytkowania wieczystego gruntu.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2001 r., nr [...], wydaną po wznowieniu postępowania z urzędu, orzekł o uchyleniu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1998 r., nr [...] i stwierdził nabycie z mocy prawa przez Przedsiębiorstwo Państwowe "[...]", którego następcą prawnym jest Uzdrowisko [...] z siedzibą w K., prawa użytkowania wieczystego gruntu, położonego w K. przy ul. [...] o pow. [...] m-, oznaczonego jako działka nr [...] w obrębie [...], uregulowanego w kw [...]. Równocześnie ustalona została cena tego gruntu i opłaty za użytkowanie wieczyste.

Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast decyzją z dnia [...] marca 2002 r., [...], uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2001 r. w całości i umorzył postępowanie wznowieniowe wszczęte z urzędu. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana w związku ze wznowieniem z urzędu postępowania, a nie z wniosku spółki "K.", która złożyła wniosek o wznowienie powołując się m.in. na art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Kwestia, czy spółce przysługiwało uprawnienie strony nie była rozpatrywana w postępowaniu. Pominięto ustalenia co do przyczyn wznowienia postępowania z urzędu wskazując w tym zakresie na "stosowne dokumenty, w tym m.in. nową opinię biegłego rewidenta o źródłach finansowania budynku" i powołując się na art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. W aktach istnieje opinia z [...] grudnia 1997 r. dotycząca źródeł finansowania budynku dwukondygnacyjnego ([...]) i budynku parterowego ze wskazaniem, że zostały one poddane przebudowie w latach 1988-1991 ze środków własnych PP [...], a poniesione nakłady przewyższały wartość inwentarzową obiektu. Opinia ta była wykorzystana przy wydawaniu decyzji z [...] listopada 1998 r. Opinia z dnia [...] stycznia 2000 r., na którą powołuje się organ wojewódzki nie istniała w dniu wydawania decyzji uwłaszczeniowej i tym samym nie spełnia przesłanek z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Także operat szacunkowy z [...] lipca 1999 r. nie istniał w dniu wydania decyzji uwłaszczeniowej, która dotyczy stanu prawnego z dnia 5 grudnia 1990 r. i nie mają na nią wpływu nakłady inwestycyjne poniesione po tej dacie, a zwłaszcza nakłady poniesione przez spółkę "S.". Tym samym dokumenty dotyczące tej kwestii, a powołane w nowej opinii biegłego z [...] stycznia 2000 r. nie mogą stanowić istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Sprawa nakładów poniesionych po 5 grudnia 1990 r. nie ma wpływu na uwłaszczenie. W konsekwencji zaskarżoną decyzję Wojewody [...] należało uchylić i umorzyć wszczęte postępowanie.

Skargę na powyższą decyzję złożyła "K." spółka z o.o. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 5 grudnia 2003 r., sygn. I SA 817/02, uchylił decyzję Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] marca 2002 r. Sąd przyjął, że stanowisko organu jest ogólnikowe i nienależycie uzasadnione. Należy przychylić się do zarzutu skarżącej, że Prezes UMiRM naruszył przepis art. 77 k.p.a., bowiem nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, a uzasadnienie decyzji nie odpowiada warunkom z art. 107 § 3 k.p.a., co uniemożliwia dokonanie przez Sąd prawidłowej kontroli zaskarżonej decyzji.

Uzdrowisko [...] spółka z o.o. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powołanym wyżej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze powołano art. 270 w związku z art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i podniesiono, że o wydaniu wyroku Uzdrowisko dowiedziało się w dniu 5 stycznia 2004 r., po otrzymaniu jego odpisu. Uzdrowisko nie znało terminu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W księdze pism przychodzących do Spółki brak jest dowodu wpływu wezwania na rozprawę w dniu 5 grudnia 2003 r. Wyrok zapadł w sytuacji, w której skarżący został pozbawiony możliwości działania, a tym samym nie miał możliwości obrony swojego stanowiska. Spowodowane to zostało niepowiadomieniem Uzdrowiska o terminie rozprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2005 r. wznowił postępowanie sądowe zakończone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 2003 r. w sprawie I SA 817/02.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga "K." spółki z o.o. z siedzibą w K. nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Wznowienie postępowania administracyjnego może nastąpić - stosownie do art. 147 k.p.a. - na żądanie strony lub z urzędu. W rozpatrywanej sprawie postępowanie administracyjne zostało wznowione z urzędu. Postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego wszczyna jedynie nowe postępowanie administracyjne, którego celem jest ustalenie, czy wystąpiła w sprawie którakolwiek z przyczyn wznowienia, o jakich jest mowa w art. 145 § 1 k.p.a. i art. 145a k.p.a. i jakie z tego wynikają skutki dla rozstrzygnięcia sprawy. Samo postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego jest tylko aktem procesowym i nie rozstrzyga sprawy, a inicjuje nowe postępowanie o nadzwyczajnym charakterze.

Z zebranego materiału wynika, że na działce przy ul. [...] w K. znajdował się budynek dwukondygnacyjny ([...]) i budynek "[...]". Decyzja z [...] listopada 1998 r. nr [...] Wojewoda [...] mógł objąć tylko budynki położone na gruncie w stanie, w jakim znajdowały się w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. Nr 79, poz. 464 ze zm.). Późniejsze remonty i modernizacje wymienionych budynków przez "K." spółkę z o.o. nie mają wpływu na treść decyzji uwłaszczeniowej.

Ponadto należy wskazać, że na dzień 5 grudnia 1990 r. nie funkcjonowała w obrocie prawnym i gospodarczym spółka pod firmą "K." spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K.. Wymieniona spółka powstała w oparciu o akt notarialny z dnia [...] lipca 1992 r. Brak jest w aktach sprawy dokumentów świadczących o tym, aby w dniu 5 grudnia 1990 r. przedmiotową nieruchomością położoną w K. zarządzał inny podmiot niż Przedsiębiorstwo Państwowe "[...]" z siedzibą w K.. W tym stanie rzeczy Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast trafnie uznał, iż brak jest podstaw do przyjęcia, że w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] listopada 1998 r., nr [...] zachodzi którakolwiek z przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a., skutkująca wznowienie tegoż postępowania administracyjnego i podjęcie decyzji w trybie określonym w art. 151 k.p.a. W szczególności, z wyżej przytoczonych powodów, brak jest podstaw do przyjęcia, że w sprawie wyszły na jaw nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody, istotne dla rozpatrzenia sprawy, istniejące w dniu wydania decyzji i nie znane organowi, który ją wydał.

Należy także podkreślić, że poczynione przez spółkę "K." nakłady na nieruchomości położonej w K. podlegają ewentualnemu rozliczeniu w postępowaniu cywilnym przed sądem powszechnym, a nie uzasadniają wznowienia postępowania w sprawie uwłaszczenia Uzdrowiska [...].

Ustalenie, iż brak jest przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją upoważnia organ odwoławczy do podjęcia decyzji w trybie określonym w art. 138 § 1 pkt 2 in fine k.p.a. Ustalenie organu drugiej instancji, w trakcie toczącego się postępowania wywołanego postanowieniem o wznowieniu, iż brak było przesłanek wznowieniowych, czyni to postępowanie bezprzedmiotowym w rozumieniu art. 105 k.p.a.

Równocześnie Sąd zauważa, że w pełni podziela pogląd przedstawiony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2003 r., sygn. I SA 1035/02 oddalającym skargę "K." spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w podobnej sprawie.

Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 282 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).