Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 96/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 17, art. 20, art. 23, art. 24 ust. 1, ust. 9, art. 25 ust. 1, art. 26, art. 27 ust. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 1518
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

SENTENCJA

Dnia 7 marca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Protokolant Sekretarz sądowy Izabela Bielińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2018 roku sprawy ze skargi W. S.-K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia rodzicielskiego oddala skargę. LS


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] roku, nr [...], po rozpatrzeniu odwołania W. S. – K., uchyliło decyzję Prezydenta Miasta T. z dnia [...] roku, nr [...] i orzekło o odmowie przyznania W. S. – K. świadczenia rodzicielskiego na A. K.

Stan faktyczny sprawy przedstawia się w sposób następujący:

W. S. W dniu [...] roku złożyła wniosek o ustalenie prawa do świadczenia rodzicielskiego na syna A. K. (urodzonego w dniu [...] listopada 2016 roku). Wnioskodawczyni jest matką również A. W., urodzonego w dniu [...] lutego 2009 roku.

Prezydent Miasta T. decyzją z dnia [...] roku odmówił przyznania od dnia 25 lipca 2017 roku świadczenia rodzicielskiego na dziecko – A. K. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał przepis art. 17, art. 20, art. 23, art. 24 ust. 1 i ust. 9, art. 25 ust. 1, art. 26 oraz art. 27 pkt 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 roku, poz. 1518 ze zm., dalej jako: "u.ś.r."). W uzasadnieniu organ powołując m.in. art. 17c ust. 1 pkt 1, ust. 7 i ust. 8 oraz art. 27 ust. 5 u.ś.r. wskazał, że decyzją z dnia 9 maja 2017 roku przyznał wnioskodawczyni świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 u.ś.r. na syna A. W. urodzonego w dniu [...] lutego 2009 roku na okres od dnia 1 kwietnia 2017 roku do 29 lutego 2020 roku. Zgodnie z art. 27 ust. 5 u.ś.r., który reguluje zbieg uprawnień konkretnej osoby do świadczeń na dzieci, nie zostały spełnione przesłanki uprawniające wnioskodawczynię do otrzymania świadczenia rodzicielskiego na syna A. K., gdyż pobiera świadczenie pielęgnacyjne na syna A. W.

W odwołaniu od powyższej decyzji W. S. – K. wyjaśniając, że świadczenie rodzicielskie w związku z urodzeniem syna A. W. otrzymywała na podstawie decyzji z dnia [...] roku. Jednakże decyzją wydaną w dniu [...] roku w trybie art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 roku, poz. 1257, dalej jako: "K.p.a.") organ I instancji uchylił powyższe rozstrzygniecie i w tym samym dniu wydał decyzję o przyznaniu W. S. – K. od dnia [...] roku świadczenia pielęgnacyjnego w związku rezygnacją przez nią z zatrudnienia spowodowaną koniecznością stałej opieki nad małoletnim A. K.. Jak wyjaśniła skarżąca, jej wniosek o uchylenie decyzji o świadczeniu rodzicielskim był skutkiem wprowadzenia jej przez pracownicę MOPS w błąd co do niemożności ubiegania się o obydwa świadczenia. Była to informacja błędna na ówczesny czas.

W dniu 24 lipca 2017 roku dowiedziała się, że świadczenie rodzicielskie i świadczenie pielęgnacyjne można pobierać jednocześnie, tym bardziej, że dotyczą one różnych dzieci. Wobec tego złożyła ponownie wniosek o świadczenie rodzicielskie na syna A. K. W ocenie odwołującej, nie dochodzi do zbiegu uprawnień. Wprawdzie pobiera świadczenie pielęgnacyjne na starszego syna, lecz w ustawie i we wniosku o świadczenie rodzicielskie jest mowa o "wychowywaniu tego samego dziecka" lub "opieką nad tym samym dzieckiem". Taka sytuacja nie ma miejsca. Wniosek o świadczenie rodzicielskie strona złożyła przed dniem 1 sierpnia 2017 roku, czyli przed wejściem w życie nowelizacji ustawy, dlatego uważa, iż wniosek powinien być rozpatrzony przed wejściem w życie zmian. Natomiast ustawa przed dniem 1 sierpnia 2017 roku jasno mówiła, że świadczenie rodzicielskie należy się, ponieważ chodzi o inne dziecko niż to, na które przyznane jest świadczenie pielęgnacyjne. Decyzja jest dyskryminująca dla matki niepełnosprawnych dzieci, którą pozbawia się takiego samego świadczenia, jakie otrzymują matki zdrowych dzieci, bezrobotne, uczące się, wychowujące dzieci. Świadczenie, które pobiera na starszego syna jest związane z jego chorobą i dotyczy ściśle wydatków na jego leczenie. Natomiast świadczenie rodzicielskie jest na młodszego syna. Tym samym odwołująca została bez środków dla siebie i syna A. K. W związku z tym autorka odwołania wniosła o wypłatę zaległego świadczenia od dnia 1 kwietnia 2017 roku.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze, przywołaną na wstępie decyzją, po rozpoznaniu odwołania, uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i orzekło w sprawie odmawiając W. S. – K. świadczenia rodzicielskiego na A. K. W motywach rozstrzygnięcia organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania i przedstawiając treść regulacji ustawowych wskazał, iż część wspólna przepisu art. 27 ust. 5 u.ś.r. została zmieniona przez art. 6 pkt 17 ustawy z dnia 7 lipca 2017 roku o zmianie niektórych ustaw związanych z systemami wsparcia rodzin (Dz. U. z 2017 roku, poz. 1428) zmieniającej niniejszą ustawę z dniem 1 sierpnia 2017 roku. W uzasadnieniu projektu nowelizacji wskazano, że doprecyzowanie art. 27 ust. 5 u.ś.r. ma na celu zapewnienie jednolitości stosowania przepisów ustawy przez organy i jednoznacznego wskazania, że nie jest możliwa kumulacja wielu rodzajów świadczeń finansowanych z budżetu państwa, które są związane z brakiem aktywności zawodowej spowodowanej opieką nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny. Powyższa zmiana art. 27 ust. 5 u.ś.r. weszła w życie z dniem 1 sierpnia 2017 roku, co oznacza, że organ pierwszej instancji wydając dnia [...] roku decyzję nie mógł pominąć nowego brzmienia tego przepisu. Bez znaczenia dla sprawy jest fakt, iż wniosek o ustalenie prawa do świadczenia rodzicielskiego został złożony przed 1 sierpnia 2017 roku. Ustawa nowelizacyjna nie wprowadziła przepisów przejściowych dotyczących spraw wszczętych, a nie zakończonych przed wejściem w życie ustawy. W art. 17 ustawy nowelizującej uregulowana została jedynie kwestia świadczeń przyznawanych na okres zasiłkowy, do których świadczenie rodzicielskie (art. 17c) nie należy. Zgodnie mianowicie z art. 17 ustawy nowelizującej, przepisy ustawy zmienianej w art. 6 (u.ś.r.), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z wyłączeniem art. 16a ust. 9, art. 17 ust. 6, art. 23 ust. 3 pkt 1, ust. 4 pkt 1, ust. 5 i 5d ustawy zmienianej w art. 6, mają zastosowanie po raz pierwszy przy ustalaniu prawa do świadczeń na okres zasiłkowy rozpoczynający się od dnia 1 listopada 2017 roku.

Stosownie do art. 24 ust. 1 u.ś.r., prawo do świadczeń rodzinnych ustala się na okres zasiłkowy, z wyjątkiem świadczeń, o których mowa w art. 9, art. 14, art. 15, art. 15a, art. 15b, art. 16, art. 17 i art. 17c u.ś.r. Wedle art. 24 ust. 9 u.ś.r., prawo do świadczenia rodzicielskiego ustala się, począwszy od miesiąca urodzenia lub przysposobienia dziecka, a w przypadku osób, o których mowa w art. 17c ust. 1 pkt 2 i 3, od miesiąca objęcia dziecka opieką, jeżeli wniosek o ustalenie prawa do świadczenia rodzicielskiego został złożony w terminie 3 miesięcy, licząc od dnia urodzenia lub przysposobienia dziecka, a w przypadku osób, o których mowa w art. 17c ust. 1 pkt 2 i 3, od dnia objęcia dziecka opieką. W przypadku złożenia wniosku po terminie, nie później jednak niż w okresach, o których mowa w art. 17c ust. 3, prawo do świadczenia rodzicielskiego ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek.

Jak podkreśliło Kolegium, w związku z przyznaniem odwołującej w dniu [...] 2017 roku prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad synem A. W., odmowa przyznania stronie wnioskowanego świadczenia rodzicielskiego na syna A. K. jest w pełni uzasadniona. Jednakże – jak podkreśliło Kolegium – decyzja nie jest jednak wolna od uchybień. W okolicznościach sprawy brak było bowiem podstaw prawnych do orzekania o odmowie przyznania stronie świadczenia od dnia wskazanego w rozstrzygnięciu decyzji. Dokonując wykładni przepisu art. 27 ust. 5 u.ś.r. należy zwrócić uwagę na to, że celem tego uregulowania jest ustanowienie – dla osób uprawnionych do otrzymywania co najmniej dwu z wymienionych w ust. 5 świadczeń – prawa do wyboru jednego z tych świadczeń, tego które uprawniony zamierza otrzymywać. Przy czym w świetle zmiany brzemienia części wspólnej ww. artykułu nie ulega wątpliwości, że "zbieg uprawnień", o którym mowa w ww. przepisie należy rozumieć jako sytuację, w której ta sama osoba jest uprawniona równocześnie do co najmniej dwu wskazanych tam świadczeń, przysługujących na tego samego lub innego podopiecznego (np. dziecko). Wprowadzona zmiana powyższego artykułu miała jedynie charakter doprecyzowujący, mający na celu zapewnienie jednolitości stosowania przepisów analizowanej ustawy. Tym samym zarzuty odwołania nie mogą odnieść zamierzonego skutku prawnego.

Treść decyzji organu pierwszej instancji determinuje zakres rozstrzygnięcia organu odwoławczego. Organ odwoławczy nie może wyjść poza granice rozstrzygnięcia wydanego przez organ pierwszej instancji i dokonywać wykładni prawa poza prowadzonym postępowaniem administracyjnym, bowiem naruszałoby to zasadę dwuinstancyjności postępowania (art. 15 K.p.a.). Tym samym Kolegium nie może wypowiadać się w kwestii prawidłowości dokonanej przez organ wykładni art. 27 ust. 5 u.ś.r., skutkującego uchyleniem wcześniejszej decyzji przyznającej stronie prawo do świadczenia rodzicielskiego na syna A. K.. Decyzja z dnia [...] roku, uchylająca w trybie art. 155 K.p.a. decyzję z dnia [...] roku ma przymiot ostateczności w rozumieniu art. 16 K.p.a.

W skierowanej do sądu administracyjnego skardze W. S. – K. wniosła o przekazanie sprawy zasiłku rodzicielskiego do ponownego rozpatrzenia z właściwym wskazaniem, przeprowadzenie dowodu z dokumentacji znajdującej się w posiadaniu Prezydenta Miasta i Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz skargi, jak i wypłatę zaległego świadczenia od dnia 1 kwietnia 2017 roku. W motywach skargi jej autorka przedstawiła dotychczasowy przebieg postępowania, powołała się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 13 lipca 2016 roku, sygn. II SA/Bd 617/16, przytaczając wywód sądu co do zbiegu uprawnień i zakresu niepodzielności uprawnienia. W wyroku tym sąd podkreśli m.in., że "w żadnym przepisie ustawodawca nie wprowadził ograniczenia w związku zbiegu uprawnień do świadczenia rodzicielskiego i do innych świadczeń przysługujących na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych w przypadku różnych dzieci." Gdyby ustawodawca miał taki zamiar, to uczyniłby to wprowadzając do ustawy odpowiedni przepis, tak jak uczynił to w przypadku dodatku z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego, który przysługuje matce na podstawie art. 10 u.ś.r., bowiem zgodnie ust. 5 pkt 5 i 6 tego przepisu, dodatek nie przysługuje dla przykładu matce, jeżeli w okresie urlopu wychowawczego korzysta z zasiłku macierzyńskiego; korzysta ze świadczenia rodzicielskiego". W ocenie skarżącej jej sytuacja jest analogiczna.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zaprezentowane w motywach kwestionowanego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem sporu jest zastosowanie przez organy instytucji zbiegu do świadczenia rodzicielskiego i świadczenia pielęgnacyjnego w sytuacji, gdy każde z tych świadczeń przysługuje w związku z opieką nad innym dzieckiem.

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż zarówno świadczenie pielęgnacyjne, jak i świadczenie rodzicielskie są świadczeniami uregulowanymi w tej samej ustawie to jest w powołanej wcześniej ustawie z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (u.ś.r.).

Świadczenie pielęgnacyjne jest świadczeniem, które przysługuje osobom, które nie podejmują lub rezygnują z zatrudnienia albo innej pracy zarobkowej (i nie są osobami pobierającymi emeryturę, rentę lub podobne świadczenie) w celu sprawowania opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osobie w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji edukacji albo orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności (art. 17 u.ś.r.).

Natomiast świadczenie rodzicielskie, które zostało wprowadzone do systemu świadczeń rodzinnych, ustawą z dnia 24 lipca 2015 roku o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1217), obowiązującą od dnia 1 stycznia 2016 roku, jest świadczeniem przysługującym osobom, które urodziły dziecko a nie otrzymują zasiłku macierzyńskiego lub uposażenia macierzyńskiego (art. 17c u.ś r.).

Z powyższych unormowań wynika, że świadczenia te – wbrew twierdzeniom skarżącej – nie są świadczeniami dedykowanymi dzieciom (w celu zaspokojenia ich potrzeb). Ich celem jest zrekompensowanie skutków niepodejmowania pracy zarobkowej przez rodzica, czy kosztów opieki.

W art. 27 ust.5 u.ś.r. ustawodawca uregulował sytuację, gdy rodzicom przysługują uprawnienia do obydwu świadczeń, czyli kwestie zbiegu uprawnień I ten przepis stanowi podstawę rozstrzygnięć organów. Przy tym sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że skoro organ I instancji orzekał w dniu [...] 2017 roku, to obowiązany był zastosować powyższe unormowanie w brzmieniu nadanym przez art. 6 pkt 17 ustawy z dnia 7 lipca 2017 roku o zmianie niektórych ustaw związanych z systemami wsparcia rodzin (Dz. U. z 2017 roku, poz. 1428, dalej jako ustawa nowelizująca). Nowelizacja weszła w życie z dniem 1 sierpnia 2017 roku. Bez znaczenia dla sprawy jest fakt, iż wniosek o ustalenie prawa do świadczenia rodzicielskiego został złożony przed 1 sierpnia 2017 roku. Co do zasady bowiem organy administracji publicznej orzekają według stanu prawnego na dzień wydania decyzji co oznacza, że organ pierwszej instancji wydając decyzję nie mógł pominąć nowego brzmienia tego przepisu. Trafnie organ odwoławczy wywiódł, że w art. 17 ustawy nowelizującej ustawodawca przewidział odmienne od powyższej zasady stosowania nowych uregulowań jedynie w przypadku świadczeń rodzinnych przyznawanych na poszczególne okresy zasiłkowe. Stosownie do zawartej w art. 3 pkt 10 u.ś.r., okresem zasiłkowym w rozumieniu ustawy jest okres od dnia 1 listopada do dnia 31 października następnego roku kalendarzowego, na jaki ustala się prawo do świadczeń rodzinnych. Natomiast ani świadczenie rodzicielskie, ani świadczenie pielęgnacyjne nie jest w ten sposób przyznawane. W szczególności będące przedmiotem rozważań świadczenie rodzicielskie przyznawane jest przez czas wskazanej w art. 17c ust.3 ustawy liczby tygodni, liczonej od dni porodu bądź objęcia dziecka opieką. Nie jest to zatem świadczenie okresowe w rozumieniu u.ś.r.

Tak więc trafnie organy zweryfikowały zasadność wniosku o świadczenie rodzicielskie z uwzględnieniem zasady zbiegu prawa do świadczeń, określonej w art. 27 ust.5 pkt 1 i 2 u.ś.r. w brzmieniu nadanym ustawa nowelizującą.

Zgodnie ze znowelizowanym przepisem art. 27 ust.5 u.ś.r. w przypadku zbiegu uprawnień m.in. do świadczenia rodzicielskiego lub świadczenia pielęgnacyjnego przysługuje jedno z tych świadczeń wybrane przez osobę uprawnioną – także w przypadku gdy świadczenia te przysługują w związku z opieką nad różnymi osobami.

Wobec tak precyzyjnego określenia skutku zbiegu prawa do świadczeń trafne jest stanowisko organu odwoławczego o niezasadności wniosku W. S. – K. o przyznanie świadczenia rodzicielskiego na rzecz młodszego syna.

Skarżąca odwołując się do rozważań zawartych w uzasadnieniu wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 13 lipca 2016 roku, sygn. akt II SA/Bd 617/16 pominęła istotny fakt, że wyrok ten zapadł w odmiennym stanie prawnym i zawarte tam rozważania, tak szeroko cytowane przez skarżącą, nie znajdują zastosowania w rozpoznawanej sprawie.. Mianowicie obowiązujący wówczas przepis art. 27 ust.5 u.ś.r. stanowił, że w razie zbiegu prawa do określonych świadczeń – przysługuje jedno z tych świadczeń wybrane przez osobę uprawnioną. Na gruncie tak zdefiniowanych skutków zbiegu prawa do świadczeń uprawnione było stanowisko, że przyznanie prawa do więcej niż jednego z wymienionych w art. 27 ust. 5 świadczeń niemożliwe jest jedynie wówczas, gdy związane są one z opieką nad tym samym dzieckiem. Nowelizacja ustawy o świadczeniach rodzinnych dokonana w lipcu 2017 roku zdezaktualizowała jednak powyższe stanowisko.

W uzasadnieniu projektu ustawy nowelizującej napisano, że nowelizując art. 27 ust. 5 u.ś.r. ustawodawca nie tyle zmieniał jego dotychczasową treść, co ją jedynie doprecyzował, tłumacząc, iż uczynił to "w celu zapewnienia jednolitości stosowania przepisów ustawy przez organy właściwe i jednoznacznego wskazania, że nie jest możliwa kumulacja wielu rodzajów świadczeń finansowych z budżetu państwa, które są związane z brakiem aktywności zawodowej spowodowanej opieką nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny" (vide: Sejm RP VIII kadencji nr druku 1625).

Poza zakresem zainteresowania zarówno organów administracji, jak i Sądu pozostaje okres wcześniejszy, zakończony wydaniem w dniu [...] roku decyzji w trybie art. 155 k.p.a., uchylającej wcześniejsze orzeczenie o przyznaniu świadczenia rodzicielskiego.. Obecne postępowanie jest bowiem postępowaniem odrębnym, autonomicznym, prowadzony w innym trybie. Na marginesie jedynie można wyjaśnić, że nieuzasadnione są zarzuty skarżącej, iż organ w kwietniu 2017 roku wprowadził ją w błąd co do jej sytuacji prawnej, informując o niemożności skorzystania przez nią zarówno ze świadczenia rodzicielskiego, jak i świadczenia pielęgnacyjnego, gdy każde z tych świadczeń dotyczy opieki nad innym synem. Skarżąca wyjaśniła, że taka informacja organu spowodowała, iż złożyła ona wniosek o zmianę decyzji z dnia [...] roku, przyznającej świadczenie rodzicielskie na syna J. Zarzut ten jednak nie może odnieść skutku. Wbrew twierdzeniom skarżącej, orzecznictwo sądowoadministracyjne nie było jednolite w interpretacji art. 27 ust. 5 zd. ostatnie. Rzeczywiście, jak wskazano wcześniej dominował pogląd, że zbieg uprawnień następuje jedynie w przypadku, gdy mamy do czynienia z łączeniem uprawnień dotyczących opieki nad tym samym dzieckiem. Jednak zdarzały się również orzeczenia, w których przyjmowano, ze z uwagi na charakter świadczeń (rodzicielskiego i pielęgnacyjnego) rodzic może otrzymać tylko jedno z nich, gdyż skierowane jest ono do niego, a nie do dziecka (tak np. WSA w Lublinie w wyroku z dnia 8 sierpnia 2017 r., II SA/Lu 421/17, LEX nr 2371436). Sąd ten podkreślił, że zarówno świadczenie rodzicielskie, jak i pielęgnacyjne są świadczeniami, mającymi zapewnić środki utrzymania osobie sprawującej osobistą opiekę i z tego powodu niepozostającej w zatrudnieniu, czyli są świadczeniami zastępującymi wynagrodzenie za pracę. Ponadto taki pogląd przyjmowały też organy administracji. Nieuprawniona jest zatem teza, że gdyby skarżąca nie złożyła wniosku o zmianę decyzji z dnia [...] r. (o przyznaniu świadczenia rodzicielskiego), uzyskałaby prawo do obydwu świadczeń – rodzicielskiego i pielęgnacyjnego.

Z opisanych powodów – zdaniem Sądu – zaskarżona decyzja zasługuje na akceptację. W niekwestionowanym w sprawie stanie faktycznym- gdy skarżąca otrzymuje już świadczenie pielęgnacyjne na starszego syna - wobec wejścia w życie z dniem 1 sierpnia 2017 roku nowelizacji art. 27 ust. 5 u.ś.r. skarżącej nie przysługuje wnioskowane świadczenie. W ocenie składu orzekającego, organ obu instancji nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie, co mogłoby uzasadniać uwzględnienie skargi i uchylenie kwestionowanych decyzji.

Końcowo podkreślić należy, iż mimo że skarżąca nie podnosiła argumentów dotyczących naruszenia przepisów proceduralnych sąd zobligowany był także rozważyć ewentualne naruszenia w tym zakresie. Sąd jednak nie dopatrzył się uchybień na tej płaszczyźnie, gdyż postępowanie w sprawie było przeprowadzone w sposób rzetelny i dokładny, co znalazło swoje potwierdzenie w dokumentach załączonych do akt administracyjnych i w uzasadnieniu skonstruowanym zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 K.p.a.

Konkludując sąd uznał działanie organów administracji w sprawie za zgodne z regulacją prawa materialnego i przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec czego, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a.") sąd orzekł o oddaleniu skargi w całości.

A.B.