Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 359/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-03-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Gapiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję przez siebie wydaną w dniu [...] r., nr [...], którą odmówił skarżącemu P. B., będącemu płatnikiem opłacającym składki na własne ubezpieczenia, umorzenia należności z tytułu składek na:

1) ubezpieczenie społeczne za okres od maja 1999 r. do maja 2001 r. w łącznej kwocie 28.689,15 zł obejmującej: składki – 8.240,15 zł; odsetki – 20.449 zł;

2) ubezpieczenie zdrowotne za okres od marca 1999 r. do maja 2001 r. w łącznej kwocie 6.568,63 zł obejmującej: składki – 1.881,63 zł; odsetki – 4.687 zł;

3) Fundusz Pracy za okres od maja 2000 r. do maja 2001 r. w łącznej kwocie 1.008,91 zł obejmującej: składki – 307,91 zł; odsetki – 701 zł.

W skardze sformułowano wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Rozpatrywany wniosek nie może zostać uwzględniony.

Co prawda, stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie ulega jednak wątpliwości, że przesłanki mające uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu można rozważać dopiero po stwierdzeniu, że akt ten nadaje się do wykonania, a warunek ten zostaje spełniony, gdy dokonuje on zmian w zakresie praw lub obowiązków strony (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II FZ 631/08 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt I FSK 431/07, dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślenia więc wymaga, że choć każdy akt administracyjny wywołuje określone następstwa prawne, to nie każdy podlega wykonaniu, rozumianemu jako możliwość realizacji płynących zeń uprawnień lub też konieczność podporządkowania się określonym w nim obowiązkom [tak Ł. Strzępek (w:) "Pisma stron w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, orzecznictwo, wzory", R. Mikosz (red.), Warszawa 2008, str. 188].

Odnosząc te spostrzeżenia do rozpatrywanego przypadku, dostrzec trzeba, że decyzja utrzymująca w mocy decyzję odmawiającą umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne nie przesądza wszak o istnieniu tych należności ani nie ustala ich wysokości, lecz stanowi przejaw negatywnej weryfikacji wniosku skarżącego o udzielenie ulgi w spłacie tego zobowiązania. Decyzja ta nie przyznaje skarżącemu prawa ani nie nakłada na niego obowiązku. W sferze materialnoprawnej nie wywołuje zatem jakichkolwiek innych skutków aniżeli te, które istniały przed jej wydaniem. Stwierdzić więc należy, że nie dokonuje ona zmian w zakresie praw lub obowiązków skarżącego. Tym samym nie podlega wykonaniu, co oznacza, że wniosek o wstrzymanie jej wykonania nie może zostać uwzględniony.

W świetle powyższego nie ulega wątpliwości, że rozpatrywane żądanie skarżącego należało uznać za bezprzedmiotowe i jako takie oddalić, co też uczyniono na podstawie wyżej powołanego art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Stąd wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.