Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 181/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-09-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Orzeczono o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: par. 2 ust. 1 i 3, par. 14 ust. 2 pkt 1 lit. c i pkt 2 lit. b, par. 15, par. 16
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Agnieszka Bińczyk po rozpoznaniu w dniu 6 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego E. K. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi T. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie przyznania pomocy społecznej – niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia przyznać radcy prawnemu E. K. wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 120 zł netto powiększonej o należny podatek VAT.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2012 r., Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie przyznał T. P. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jej skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]". Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczyła dla skarżącej jako pełnomocnika z urzędu, po uprzednim zwolnieniu radcy prawnego S. B. od obowiązku zastępowania skarżącej w niniejszej sprawie, radcę prawnego E. K.

Wyrokiem z dnia 3 lipca 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę skarżącej oraz przyznał wyznaczonemu radcy prawnemu kwotę 240 zł powiększoną o należny podatek VAT tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu.

We wniosku z dnia 28 sierpnia 2012 r., wyznaczony radca prawny wniósł o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od przedmiotowego wyroku, oświadczając jednocześnie, iż należność ta nie została uiszczona. Do wniosku radca prawny załączył przedmiotową opinię oraz dowód jej przesłania skarżącej.

Wskazać należy, iż w świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej ustawą, wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład jego pracy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, przedmiotową opłatę sąd podwyższa ponadto o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia).

W warunkach niniejszej sprawy, wyznaczony radca prawny wniósł o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W świetle § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie – z uwagi na jej przedmiot, zastosowanie ma stawka minimalna, określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, w wysokości 240 zł.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w warunkach niniejszej sprawy zasadne jest przyznanie wyznaczonemu radcy prawnemu, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 120 zł netto (240 zł x 50%), powiększonej o należny podatek VAT.

Zauważyć jednocześnie należy, iż stosownie do § 16 rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Przedmiotowe oświadczenie jest obligatoryjnym składnikiem wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Stanowi bowiem podstawę do ustalenia, że opłaty za czynności radcy prawnego nie zostały zapłacone w całości lub w części. Pozwala tym samym określić zakres, w jakim wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy powinno zostać pokryte przez Skarb Państwa. W niniejszej sprawie, uznać należy, że wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej zawiera w sobie oświadczenie, czyniące zadość wymogom § 16 rozporządzenia – pozwala bowiem ustalić, czy opłaty z tytułu prowadzonej sprawy zostały zapłacone w całości lub w części, czy też nie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 390/08, orzeczenia.nsa.gov.pl). Oświadczenie, stosownie do którego na rzecz radcy prawnego nie zostało uiszczone wynagrodzenie z tytułu sporządzenia opinii, traktować należy bowiem za równoznaczne z oświadczeniem, zgodnie z którym przedmiotowe wynagrodzenie nie zostało zapłacone ani w całości ani w części.

Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 258 § 2 pkt 8 ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.