Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 913/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2006-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 11 grudnia 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant Asystent sędziego Beata Czyżewska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Kierownik Miejsko-Gminnego ośrodka Pomocy Społecznej w K. na podstawie art. 104, art. 108 oraz art. 7 ust. 1, 5, 6, art. 8, art. 16, art.18 ust. 1 pkt 1,2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 1, art. 2, art. 36 ust. 1 pkt a, art. 37 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. 64, poz. 593) oraz art. 110 ust. 7, 8 w sprawie upoważnienia przez Burmistrza – Kierownika MGOPS w K. do wydawania decyzji administracyjnych, a także art. 141 ust. 2 w związku z ustawą o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, po ponownym rozpatrzeniu sprawy E. K., przyznał zasiłek stały w okresie od 1 maja 2004r. do 31 maja 2004 roku w wysokości 222,70 zł, zaś w okresie od 1 czerwca 2005 roku do 30 września 2005 roku w kwocie 62,50 zł.

W uzasadnieniu czytamy, iż na podstawie wywiadu środowiskowego ustalono, że wnioskodawczyni prowadzi wspólnie z synem gospodarstwo domowe. Na dochód rodziny w miesiącu kwietniu 2004 roku składał się zasiłek rodzinny w wysokości 42,50 zł, zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 144,25 zł, razem 186,75 zł, zatem dochód na osobę w rodzinie w miesiącu kwietniu 2004 roku wynosił 93,37 zł. Zasiłek stały stanowi różnicę między kryterium na osobę w rodzinie tj. 316 – 93,37 =222,63 zł.

Za miesiąc maj 2004 roku przysługuje zasiłek stały w wysokości 222,63 zł, z uwagi na wypłacenie stronie zasiłku stałego w miesiącu maju 2004 roku w kwocie 62,50 zł, przysługuje stronie wyrównanie w wysokości 160,13 zł.

Organ wyjaśnił też, iż w miesiącu maju 2004 roku po przyznaniu świadczeń rodzinnych dochód rodziny wynosił:

zasiłek rodzinny 43 zł, zasiłek pielęgnacyjny 144 zł, dodatek z tytułu samotnego wychowywania dziecka 250 zł, dodatek z tytułu kształcenia i rehabilitacji 70 zł, a zatem dochód rodziny wynosił 507 zł, czyli na osobę 253,50 zł, dlatego też zasiłek stały od miesiąca czerwca 2004 roku wynosi 62,50 zł.

W terminie prawem przewidzianym E. K. wniosła odwołanie od powyższej decyzji, wskazując, iż organ I instancji wydał rozstrzygnięcie nie respektując postanowień wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 lipca 2005r.

Decyzją z dnia [...] Nr [...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie ar. 138 §1 pkt 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz.U. z 2001r., Nr 79, poz. 856 ze zm.) a także art. 6 pkt 4, art. 8 ust. 1 pkt 2 i ust. 3, art. 36, art. 37 ustawy o pomocy społecznej, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Uzasadniając organ przytoczył dotychczasowy przebieg postępowania i powtórzył, iż w dniu 9 czerwca 2006r. przeprowadzony został wywiad środowiskowy, w toku którego ustalono, iż strona sama wychowuje syna, mieszka w mieszkaniu komunalnym (1 izba), nie pracuje – całkowicie niezdolna do pracy, zarówno strona jak i syn leczą się na wiele schorzeń. W trakcie wywiadu strona wskazała, iż oczekuje zmiany decyzji odnośnie zasiłku stałego w miesiącu maju 2004 roku. Ponadto w aktach sprawy znajduje się oświadczenie strony z dnia 9 czerwca 2004r., w którym wyjaśniła, iż w miesiącu kwietniu 2004 roku na jej dochód składały się jedynie zasiłek stały, zasiłek pielęgnacyjny oraz zasiłek rodzinny. Na podstawie danych wywiadu ustalono, ze dochód rodziny w miesiącu kwietniu 2004 roku wynosił 187 zł tj. zasiłek rodzinny i zasiłek pielęgnacyjny. Wskazując na rolę jaka spełniają świadczenia udzielane na podstawie ustawy o pomocy społecznej organ wskazał, iż zasiłek stały przysługuje osobie pełnoletniej pozostającej w rodzinie, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Wnioskodawczyni jest osobą całkowicie niezdolną do pracy z powodu niepełnosprawności, gospodaruje z synem, jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby w rodzinie tj. w miesiącu kwietniu 2004 roku wynosił 187 zł, co oznacza, że dochód w przeliczeniu na osobę wyniósł 93,50 zł. Kryterium dochodowe zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej wynosiło 316 zł, odejmując od tej kwoty, kwotę 93,50 otrzymujemy 222,50 zł tj. wysokość zasiłku stałego jaki winna otrzymać strona. Organ przywołał regulację prawną na podstawie której wylicza się dochód konieczny dla ustalenia wysokości zasiłku i wyjaśnił, iż decyzją z dnia [...] stronie został przyznany i wypłacony w miesiącu maju 2004 roku zasiłek stały w wysokości 62,50 zł mimo że powinien on zostać wypłacony w wysokości 222,50 zł. Tym samym od należnej kwoty zasiłku należało odjąć kwotę już wypłaconą tj. 222,50 zł – 62,50 zł =160 zł. Reasumując Kolegium podkreśliło, iż zaskarżona przez stronę decyzja organu I instancji została wydana zgodnie ze wskazówkami Sądu zawartymi w wyroku z dnia 26 lipca 2005r.

Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi E. K., zarzucając zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, iż zostały wydane z pominięciem wskazań Sądu zawartych w wyroku z dnia 26 lipca 2005r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. nie znajdując uzasadnienia dla zarzutów skarżącej wniosło o oddalenie skargi, podkreślając, iż zaskarżone decyzje nie naruszają obowiązującego prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, iż sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z prawem - art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Analogiczne unormowanie zawarte zostało w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ), zwanej dalej "p.p.s.a.". Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zatem zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może ją uchylić w całości lub części (art. 145 § 1 ust.1 p.p.s.a.), stwierdzić jej nieważność w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 ust. 2 w/w ustawy). Ewentualnie stwierdzić, iż zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 ust. 3 p.p.s.a.). W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 p.p.s.a. skarga podlega oddaleniu. Dodatkowo podkreślić należy, iż w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Rozpatrując złożoną skargę w tak określonej kognicji oraz analizując dokumenty zawarte w aktach administracyjnych, Sąd nie dopatrzył się uchybień, których skutkiem byłoby uchylenie zaskarżonej decyzji, ani też decyzji organu I instancji.

Przedmiotem zaskarżonej decyzji jest ustalenie wysokości zasiłku stałego za okres od 1 maja 2004 r. do 30 września 2005 r.

W pierwszym rzędzie należy zwrócić uwagę na to, iż w sprawie niniejszej został wydany wyrok WSA z dnia 26 lipca 2005r. w sprawie II SA/Łd 859/04 uchylający pierwotne decyzje ustalające wymiar zasiłku stałego za okres, którego dotyczą zaskarżone decyzje. W uzasadnieniu wyroku Sąd rozpoznający pierwotnie sprawę nakazał w wytycznych dokładne ustalenie wysokości dochodów jakie otrzymywała skarżąca w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku, gdyż w ocenie Sądu dochód był inny w kwietniu 2004 r. niż przyjęty przez organ na kwotę 507 zł. Pośrednio wynikało to też ze złożonych w tamtej sprawie przez skarżącą dokumentów.

Stosując się do wytycznych Sądu organy ustaliły dochód strony, jaki osiągała w miesiącu kwietniu 2004 roku tj. w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku.

Organy wyliczyły, iż w kwietniu na dochód E. K. składały się zasiłek rodzinny, zasiłek pielęgnacyjny i zasiłek stały tj. razem 186,75 zł, kwota ta podzielona przez 2 osoby w rodzinie dała na jedną osobę dochód w kwocie 93,37 zł.

Wysokość zasiłku stałego to różnica pomiędzy kryterium dochodowym 316 zł. ( art. 8 ust. 1 pkt. 2 ustawy o pomocy społecznej ) a dochodem na członka rodziny, w tym wypadku 93,37 zł co daje kwotę 222,63 zł.

Z uwagi na powyższe za maj 2004 roku została przyznana kwota wyrównująca zasiłek stały do poziomu 222,63 zł.

Jednocześnie na podstawie decyzji z dnia [...] Nr [...] organ przyznał stronie zasiłek rodzinny – 43 zł. w okresie 1 maja 2004r. do 31 sierpnia 2005r., dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego powyżej 5 roku życia – 70 zł. na ten sam okres, dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu samotnego wychowywania dziecka – 250 zł na ten sam okres i jednorazowy dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego w miesiącu wrześniu 2004 roku – 90 zł.

Od decyzji tej E. K. odwoływała się, jednak Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie II SA / Łd 860 / 04 oddalił skargę.

Ustalając zatem dochód w miesiącu maju 2004 roku organ uwzględnił również powyższe przyznane stronie świadczenia. Za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie natomiast z art. 106 ust. 3a ustawy o pomocy społecznej zmiana dochodu w okresie pobierania świadczenia pieniężnego nie wpływa na wysokość świadczenia pieniężnego, jeżeli kwota zmiany nie przekroczyła 10 %, odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub kryterium dochodowego na osobę w rodzinie tj. 361 zł.

W niniejszej sprawie dochód strony ze 186,75 zł w kwietniu 2004 r wzrósł do 507 w miesiącu następnym zł i przekroczył 10 %, dlatego został uwzględniony przez organ.

Na dochód w kwocie 507 zł. w miesiącu maj 2004 r. składają się: 43 zł. zasiłku rodzinnego, 144 zł. zasiłku pielęgnacyjnego, 250 zł. z tytułu samotnego wychowywania dziecka i 70 zł. z tytułu kształcenia i rehabilitacji. Powyższe ustalenia pozwoliły organom administracji na ustalenie zasiłku stałego począwszy od miesiąca czerwca 2004 roku w kwocie 62,50 zł.

Należy stwierdzić również, że zarówno zaskarżona jak i poprzedzająca ja decyzja organu I instancji odpowiadają ostatecznie prawu, mimo braku wyjaśnienia dostatecznie podstaw prawnych i faktycznych rozstrzygnięcia.

Reasumując powyższe rozważania należy wskazać, iż zaskarżona decyzja, a tym samym poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie narusza przepisów prawa a przytoczona argumentacja organu odwoławczego zasługuje na uwzględnienie. Podnoszone w skardze uchybienia nie stanowią naruszenia prawa materialnego ani naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji – art. 145 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W niniejszej sprawie nie zachodzą również przesłanki do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji w myśl art. 145 § 1 pkt 2 powołanej ustawy.

Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.