Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1959/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, par. 5 i par. 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 16 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. T. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2013 r. znak [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu 23 sierpnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga T. T., obywatela [...] na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2013 r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. znak [...] o odmowie udzielenia skarżącemu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wydaną w trybie określonym przepisami ustawy

z dnia 28 lipca 2011 r. o zalegalizowaniu pobytu niektórych cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i ustawy o cudzoziemcach (Dz. U. z 2011 r., Nr 191, poz. 1133), zwanej dalej ustawą o abolicji.

W petitum skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji: podniesiono, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi skarżącemu wydaleniem

z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zaś wydalenie skarżącego - zanim Sąd rozpozna skargę - spowoduje, że udzielona skarżącemu ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna.

Z materiałów zgromadzonych w postępowaniu przed organem administracji

I. instancji wynika, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2009 r. orzekł

o wydaleniu skarżącego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zobowiązał skarżącego do dobrowolnego opuszczenia, przez przejście graniczne, terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ciągu czternastu dni od dnia doręczenia tej decyzji

(k. 37 akt administracyjnych). Decyzję Wojewody [...] doręczono skarżącemu

w dniu 10 marca 2009 r. (k. 24 akt administracyjnych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek Skarżącego zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania decyzji administracyjnej w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych

do odwrócenia skutków. W myśl art. 61 § 5 P.p.s.a. postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Na wstępie należy zauważyć, że w myśl art. 5 ust. 1 ustawy o abolicji, jeżeli termin do złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony został zachowany i wniosek nie zawiera braków formalnych lub braki formalne zostały uzupełnione w terminie, pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się za legalny do dnia, w którym decyzja w sprawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, stała się ostateczna.

W świetle powyższej regulacji, wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej

o odmowie udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, skutkuje, w ocenie Sądu, tym, że pobyt cudzoziemca należy uznawać za legalny

do czasu wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie

w pierwszej instancji (por. art. 61 § 6 P.p.s.a.).

W okolicznościach niniejszej sprawy, wykonanie decyzji Wojewody [...]

z dnia [...] marca 2009 r. o wydaleniu skarżącego z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeszcze przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd, pozbawiłoby skarżącego możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, co z kolei, mogłoby uniemożliwić skarżącemu pełne dochodzenie praw przysługujących skarżącemu w postępowaniu sądowym. Należało zatem uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji, aktualizuje niebezpieczeństwo spowodowania dla skarżącego trudnych do odwrócenia skutków i wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,

na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji