Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SO/Rz 21/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 55 § 1, art. 58 § 1 pkt 6, art. 64 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk Sędziowie WSA Ewa Partyka /spr./ SO del. Elżbieta Mazur - Selwa Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 stycznia 2014 r. sprawy z wniosku A. Sp. z o.o. przeciwko Komornikowi przy Sądzie Rejonowym [...] w przedmiocie wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. -postanawia- odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Przedmiotem wniosku A. Sp. z o.o. (dalej: "Spółka" lub "skarżący") było wymierzenie grzywny Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym [...] – U. B. (dalej: "Komornik") w trybie przepisu art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa").

Powyższy wniosek wpłynął do Sądu 12 listopada 2013 r. Żądanie wymierzenia grzywny Komornikowi uzasadniono faktem nieprzekazania przez niego z zachowaniem ustawowego terminu do Sądu skargi Spółki z 10 października 2013 r. na bezczynność tegoż Komornika w sprawie udostępnienia informacji publicznej zainicjowanej wnioskiem z 11 września 2013 r.

Z akt sprawy wynikało, że we wniosku z 11 września 2013 r. Spółka, powołując się na art. 8 ustawy z 8 października 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm. dalej: "Udip"), zażądała od Komornika udostępnienia informacji publicznej określonej w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. a), b) i c) oraz w art. 6 ust. 1 pkt. 3 lit. d), poprzez "Podmiotową Stronę Biuletynu Informacji Publicznej" utworzoną zgodnie z wymogami w/w art. 8 tej ustawy. W piśmie z 30 września 2013 r. nr [...] Komornik wyraził stanowisko, że nie jest zainteresowany "udostępnianiem informacji publicznej przez Podmiotową Stronę Biuletynu Informacji Publicznej Funkcjonariusza Publicznego". Skarga sądowoadministracyjna w tym przedmiocie datowana przez Spółkę na 10 października 2013 r. wpłynęła do kancelarii komorniczej 14 października 2013 r., a została ona przekazana do Sądu po otrzymaniu przez Komornika odpisu wniosku o wymierzenie grzywny. Sprawa ta została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. II SAB/Rz 126/13.

W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Komornik wniósł o jego oddalenie. Uzasadniając zaprezentowane stanowisko procesowe organ przyznał, że Spółka 11 września 2013 r. wystąpiła z żądaniem udostępnienia wskazanych informacji przez "Podmiotową Stronę Biuletynu Informacji Publicznej", jednak skarga na bezczynność w tej sprawie powinna ulec odrzuceniu, ponieważ wnioskodawca nie domagał się załatwienia wniosku i przekazania określonych informacji publicznych, lecz ich udostępnienia w określony sposób, z wykorzystaniem określonych rozwiązań technicznych, które uprzednio musiałyby zostać stworzone. Jeżeli chodzi z kolei o losy procesowe wniosku o wymierzenie grzywny podkreślono, że ocena zasadności uwzględnienia żądania skarżącego za niedopełnienie przez organ obowiązku określonego w art. 54 § 2 Ppsa pozostawiona została uznaniu Sądu, który powinien uwzględnić wszystkie okoliczności sprawy, w tym przyczyny niedopełnienia obowiązku i okres opóźnienia oraz funkcje opisanego instrumentu prawnego. Wniosek taki wprawdzie inicjuje odrębne postępowanie, jednak ma ono wtórny charakter wobec postępowania wszczętego wniesioną uprzednio skargą, ponieważ służy celom tamtego właśnie postępowania. Rozpatrzenie wniosku nie może zatem abstrahować od oceny przedmiotu skargi. Niedopuszczalność skargi w ocenie Komornika powoduje, że ustają cele wymierzenia grzywny. Wskazano ponadto, że w stosunku do komorników sądowych wykładnia przepisów Udip budzi w orzecznictwie sądów administracyjnych wątpliwości i powoduje rozbieżności. Podkreślono, że skargę przekazano do Sądu niezwłocznie po otrzymaniu wniosku o wymierzenie grzywny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normują postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (art. 1 Ppsa). Zakres właściwości sądów administracyjnych określają w szczególności przepisy art. 3 - 5 Ppsa, a jest on pochodną normy konstytucyjnej wyrażonej w art. 184 Konstytucji RP stanowiącej, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie.

Skargę w sprawach z zakresu administracji publicznej może wnieść każdy, kto ma w tym interes prawny, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest jej przedmiotem. Stosownie do art. 54 § 2 Ppsa organ taki obowiązany jest następnie przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę - w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia (w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej termin ten wynosi 15 dni - por. art. 21 pkt 1 Udip). Powinien to uczynić niezależnie od tego, czy skargę uznaje za dopuszczalną oraz czy w jego ocenie przedmiotem zaskarżenia jest podlegający kognicji sądu administracyjnego akt, czynność bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie przez niego postępowania. O dopuszczalności skargi wniesionej do sądu administracyjnego rozstrzyga bowiem wyłącznie ten sąd.

W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 Ppsa, zgodnie z przepisem art. 55 § 1 cyt. ustawy Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 Ppsa. W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 kwietnia 2008 r. sygn. II FPS 1/2008 przesądzono, że wniosek taki jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie w rozumieniu art. 63 Ppsa (orzeczenie opublikowane na stronie internetowej: "ww.orzeczenia.nsa.gov.pl"). Dlatego też, z mocy dyspozycji art. 64 § 3 Ppsa, wniosek niedopuszczalny podlega odrzuceniu z powodów wymienionych w art. 58 § 1 Ppsa.

Nie ulega wątpliwości, że Komornik nie wywiązał się w ustawowym terminie z obowiązków określonych w art. 54 § 2 Ppsa, co przyznał w odpowiedzi na skargę na swoją bezczynność, zarejestrowaną w tut. Sądzie pod sygn. II SAB/Rz 126/13. Niemniej, niewywiązanie się przez organ z w/w obowiązków nie zawsze pozwala Sądowi na merytoryczne rozpoznanie przedmiotowego wniosku. Pomimo swej odrębności postępowanie o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 Ppsa nie ma charakteru samoistnego i zawsze pozostaje w związku ze sprawą, której dotyczy skarga, jeżeli w związku z nią organ nie wywiązał się ze wszystkich obowiązków określonych w art. 54 § 2 Ppsa. Dlatego też omawiany wniosek może być rozpoznany przez Sąd jedynie wtedy, gdy skarga dotyczy spraw przekazanych do właściwości sądu administracyjnego (por. postanowienia NSA z: 30.11.2012 r. sygn. I OZ 887/12; z 3.10.2012 r. sygn. I OZ 739/12; z 29.12.2010 r. sygn. I OZ 953/10, publ. j/w). Z tego też powodu rozpatrzenie wniosku, jak słusznie zwrócił na to uwagę Komornik, nie może odbyć się bez oceny przedmiotu skargi. Przepisy art. 54 i 55 Ppsa pozostają bowiem w ścisłym związku z zakresem właściwości sądu administracyjnego wynikającym w szczególności z art. 1 i 3 Ppsa. Jeżeli zatem przedmiot skargi dotyczy sprawy, która podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, to za takowy uznać należy również wniosek o wymierzenie grzywny.

Taka też sytuacja zaistniała w niniejszym przypadku. Postanowieniem z 14 stycznia 2014 r. sygn. II SAB/Rz 126/13 tut. Sąd, orzekając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa, odrzucił skargę Spółki na bezczynność Komornika w przedmiocie nieudostępnienia informacji publicznej z powodu jej niedopuszczalności. Jak wyjaśniono w uzasadnieniu powołanego orzeczenia Spółka domagała się udostępnienia określonych informacji przez "Podmiotową Stronę Biuletynu Informacji Publicznej". Tymczasem żądanie utworzenia Biuletynu oraz zamieszczenia w nim określonej informacji, czego w istocie domagała się strona skarżąca, nie stanowiło aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Ppsa, a przez to niedopuszczalna była skarga na bezczynność Komornika, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 Ppsa, polegająca na nieumieszczeniu w Biuletynie określonych informacji. Działania takie (utworzenie i prowadzenie Biuletynu) nie są podejmowane w sprawie indywidualnej, nie rodzą również określonych uprawnień dla konkretnego podmiotu. Strona skarżąca nie domagała się natomiast udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu przepisów Udip w trybie określonym w art. 10 tej ustawy. Mając zatem to na względzie za niedopuszczalny uznać należało także wniosek tejże Spółki o wymierzenie grzywny, który nie mógł zostać rozpoznany merytorycznie, skoro przedmiot skargi nie został poddany kognicji sądu administracyjnego.

Z podanych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 Ppsa, orzeczono o odrzuceniu wniosku.