Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 606/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2016-02-01 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par.1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Wójcik po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg G. K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 8 października 2015 r., Nr [...] i z dnia 20 października 2015 r. Nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za czerwiec i lipiec 2009 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc oraz podatku do zapłaty postanawia: zawiesić postępowanie.


UZASADNIENIE

G. K. (dalej jako: skarżący, strona) wniósł do tut. Sądu skargi na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 8 października 2015 r. i z dnia 20 października 2015 r. w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za czerwiec i lipiec 2009 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc oraz podatku do zapłaty.

Z zaskarżonych decyzji wynika, m.in., że organ odwoławczy stanął na stanowisku, iż w ww. sprawach nie doszło do przedawnienia zobowiązań objętych zaskarżonymi decyzjami, a to wskutek wszczęcia w dniu 25 listopada 2014 r. dochodzenia o popełnienie przestępstwa karnego skarbowego z art. 56 § 2 ustawy z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2013 r. poz. 186, ze zm.) [dalej jako: k.k.s.], polegającego na podaniu nieprawdy w złożonych deklaracjach VAT-7 za miesiące od stycznia 2009 r. do grudnia 2009, co spowodowało, że z dniem 25 listopada 2014 r. doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia w myśl art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) – dalej - O.p.

Na podstawie akt sprawy o sygn. akt I SA/Op 548/15, która została wszczęta na skutek skarg G. K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 21 sierpnia 2015 r. w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za styczeń i marzec 2009 r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres oraz podatku do zapłaty, a za luty 2009 r. w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres, Sąd z urzędu powziął informację, że do przekształcenia się postępowania przygotowawczego wszczętego w dniu 25 listopada 2014 r. z fazy in rem w fazę in personam doszło w dniu 8 stycznia 2015 r. podczas przesłuchania skarżącego (akta sądowe sprawy o sygn. akt I SA/Op 548/15, tom II, k. 236).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Rozstrzygnięcie na tej podstawie następuje w przypadku wystąpienia zagadnienia wstępnego, przez które należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (por. wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., I FSK 845/05, dostępny na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sąd ustalił, że do Trybunału Konstytucyjnego złożony został wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 22 października 2014 r. (zarejestrowany pod sygn. akt K 31/14) o zbadanie zgodności: 1) art. 114a k.k.s. z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP; 2) art. 70 § 6 pkt 1 O.p. z art. 2 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przewiduje, że bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem wszczęcia postępowania w sprawie, a nie przeciwko osobie.

W ocenie Sądu w składzie orzekającym, udzielenie przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na powyżej powołane pytania będzie miało bezpośredni wpływ na wynik rozpoznawanych spraw. Zobowiązania określone zaskarżonymi decyzjami za czerwiec i lipiec 2009 r. co do zasady uległyby przedawnieniu z dniem 31.12.2014 r. Istotna dla wyniku sprawy będzie zatem ocena, czy w sprawie doszło do skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 O.p., w sytuacji, gdy postępowanie karne skarbowe o przestępstwo z art. 56 § 2 k.k.s. zostało wszczęte (w sprawie) w dniu 25 listopada 2014 r., natomiast przekształciło się z fazy in rem w fazę in personam w dniu 8 stycznia 2015 r., kiedy doszło do przesłuchania skarżącego. W tej sytuacji ewentualne stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny niekonstytucyjności przepisu art. 70 § 6 pkt 1 O.p. w zakresie, w jakim przewiduje, że bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem wszczęcia postępowania w sprawie, a nie przeciwko osobie, będzie oznaczało, że w przedmiotowych sprawach nie doszło do skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych z dniem 25 listopada 2014 r.

W świetle powyższych okoliczności uznać należało, że niezbędne jest zawieszenie postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt K 31/14, gdyż wynik tego postępowania ma bezpośredni związek z problematyką prawną występującą w niniejszej sprawie.

Jednocześnie Sąd zauważa, że rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie sygn. akt K 31/14 stanowiło podstawę zawieszenia w sprawach toczących się przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi, jak również przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (por: wydane w podobnym stanie faktycznym sprawy postanowienie NSA z dnia 26 sierpnia 2015 r., sygn. akt I FSK 1760/14, oraz postanowienie NSA z dnia 26 marca 2015 r. sygn. akt I FSK 1276/14, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 25 maja 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 2464/14 prawomocne na skutek oddalenia zażalenia postanowieniem NSA z dnia 4 sierpnia 2015 r. sygn. akt II FZ 1920/14, a nadto postanowienia WSA: w Warszawie z dnia 26 maja 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 3897/14; w Łodzi z dnia 13 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Łd 1326/14; w Gliwicach z dnia 29 września 2015 r. sygn. akt III SA/Gl 1287/15 i z dnia 20 października 2015 r. sygn. akt III SA/Gl 1205/15; w Lublinie z dnia 21 października 2015 r. sygn. akt I SA/Lu 412/15 i z dnia 21 października 2015 r. sygn. akt I SA/Lu 415/15; w Warszawie z dnia 8 września 2015 r. i inne). Biorąc zatem dodatkowo pod uwagę, że przeciwdziałanie rozbieżnościom w orzecznictwie ma szczególne znaczenie właśnie w sferze prawa publicznego, niezbędne będzie odwołanie się przez tut. Sąd do wyroku Trybunału Konstytucyjnego, jaki zapadnie w sprawie o sygn. akt K 31/14.

Uwzględniając powyższe w kontekście okoliczności faktycznych sprawy niniejszej Sąd postanowił na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawiesić postępowanie w sprawie do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt K 31/14