Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1021/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-01-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komisja Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 120
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Joanna Kube, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi L. Z. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do służby oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pomorska Rejonowa Komisja Lekarska podległa Ministrowi właściwemu do Spraw Wewnętrznych w [...] po dokonaniu badania lekarskiego, przeprowadzonego na podstawie skierowania nr [...] z dnia [...] października 2021 r. wystawionego przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...], w celu ustalenia stanu zdrowia oraz zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia służby – funkcjonariusza L. Z. oraz uznania funkcjonariusza, funkcjonariusza zwolnionego ze służby za inwalidę lub uznania go za niezdolnego do samodzielnej egzystencji, jak również ustalenia związku albo braku związku inwalidztwa ze służbą, orzeczeniem z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] uznała wymienionego (część A orzeczenia) za zdolnego do służby z ograniczeniem (kategoria B), wskazała też zdolny do służby na zajmowanym stanowisku. Część B orzeczenia (związek choroby ze szczególnymi warunkami służby)-nie dotyczy, część C orzeczenia (inwalidztwo)-nie dotyczy.

Komisja I instancji, w oparciu o rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2018 r., poz. 2035), wskazując na wyniki badań lekarzy specjalistów (dodatkowych): badania laboratoryjne krwi i moczu z dnia 17/11/2021; badanie RTG klatki piersiowej z dnia 16/11/2021. Badanie EKG z dnia 16/11/2021; konsultacja psychologiczna z dnia 20/12/2021; konsultacja psychiatryczna z dnia 28/12/2021; konsultacja neurologiczna; konsultacja ortopedyczna; dokumentacja ambulatoryjna PZP, rozpoznała u wymienionego funkcjonariusza: (rozpoznanie według terminologii klinicznej, z uwzględnieniem lokalizacji i stopnia nasilenia oraz z powołaniem na odpowiednie paragrafy i punkty z wykazów, o których mowa w art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 poz. 398 ): 1. Zaburzenia nerwicowe upośledzające zdolności adaptacyjne rokujące poprawę. §86p2"B" ; 2. Przebyta reakcja na ciężki stres. §88p1"B"; 3. Przebyte skręcenie kręgosłupa szyjnego. Zespół bólowy pourazowy. §81op2"B"; 4. Przebyty uraz barku prawego. Zespół bólowy pourazowy, bez §; 5. Pourazowy zespół bólowy kręgosłupa piersiowego. § 81 p2"B"; 6. Przewlekły zespół bólowy korzeniowy kręgosłupa lędźwiowo dyskopatii, §81p2"B". Kategoria do służby – Kategoria B – zdolny do służby z ograniczeniami, zdolny do służby na zajmowanym stanowisku. W uzasadnieniu wskazano, że na podstawie wywiadu, badania własnego i dokumentacji medycznej w tym konsultacji psychologicznej, psychiatrycznej, ortopedycznej i neurologicznej PRKL MSWiA w [...] ustaliła, że stwierdzone u komisjowanego schorzenia nie sięgają granic inwalidztwa. Przeciwskazana praca fizyczna w terenie. Zdolny do służby z ograniczeniem, zdolny do służby na zajmowanym stanowisku.

L. Z. wniósł odwołanie od wymienionego orzeczenia, wskazał m.in., że z uwagi na obecny stan zdrowia, który uniemożliwia mu pełnienie obowiązków na obecnie zajmowanym stanowisku, złożył raport o "przejście w stan spoczynku".

Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych orzeczeniem z dnia [...] marca 2022 r. nr [...], na podstawie 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 398), utrzymała w mocy orzeczenie Pomorskiej Rejonowej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] z dnia [...] grudnia 2021 r.

CKL wskazała, że rozpatrując odwołanie orzekanego, zapoznała się z całością zgromadzonej w sprawie dokumentacji orzeczniczo - lekarskiej. CKL podniosła, że analiza dokumentacji orzeczniczej i medycznej w tym opinie specjalistów: ortopedy, neurologa, psychiatry i psychologa potwierdza, iż orzeczenie jest merytoryczne. CKL wskazała, że obrażenia doznane przez orzekanego podczas wypadku w dniu [...] kwietnia 2021 r., w służbie powodują występowanie nawracającego zespołu bólowego kręgosłup szyjnego, piersiowego i barku prawego, który nieznacznie ogranicza ruchomość kręgosłupa, bez ograniczenia ruchomości w prawym stawie ramiennym. Okresowy zespół bólowy korzeniowy kręgosłupa odcinka L-S u osoby z centralną przepukliną jądra miażdżystego L5-S1 już był rozpoznany w 2017r. Zaburzenia nerwicowe zgodnie z opinią konsultującego psychiatry miernie upośledzają zdolności adaptacyjne i zostały prawidłowo zakwalifikowane do § 86p2r5B wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia, o zdolności lub niezdolności kandydata do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa albo funkcjonariusza tych służb stanowiącego załącznik do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2018 poz. 2035).

CKL stwierdziła, że prowadzona psychoterapia w odniesieniu do oceny psychiatry, że "zaburzenia nerwicowe związane ze stresem miernie upośledzają zdolności adaptacyjne" korzystnie wpłynie na przebieg schorzenia, tym bardziej, że Orzekany posiada konstruktywne sposoby radzenia sobie ze stresem, ale aktualnie niewystarczające i wdrożenie psychoterapii pozwoli na wyrównanie stanu emocjonalnego. Stwierdzono, że wobec powyższego nie ma przesłanek do orzeczenia inwalidztwa - potrzebne jest wsparcie terapeutyczne. Z tych względów CKL utrzymała w mocy orzeczenie Komisji I instancji o zdolności do służby z ograniczeniami kategoria B, zdolny do służby na zajmowanym stanowisku.

Orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia [...] marca 2022 r. nr [...] stało się przedmiotem skargi L. Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zakwestionował ustalenie "przydatności" do pełnienia służby. Wskazał, że nie zweryfikowano dotychczasowej dokumentacji, którą zgromadził

i szeregu badań, którym został poddany od chwili badania w [...] w dniu [...].12.2020 roku. Podniósł, że kontynuuje leczenie u specjalistów, którzy określają "rokowania zdrowotne jako niepewne". Skarżący podał, że uległ wypadkowi w służbie, w wyniku którego doszło do upośledzenia jego stanu zdrowia. Wskazał, że obecnie przebywa na emeryturze. Przedłożył w załączeniu do skargi kserokopię dokumentacji medycznej (historia zdrowia i choroby z dnia 9 marca 2022 r., zaświadczenie lekarskie z 24 kwietnia 2022 r. wystawione przez lekarza ortopedę, wynik rezonansu magn. Głowy z 24 marca 2022 r., zaświadczenie lekarskie z 6 kwietnia 2022 r., kartę informacyjną z 12 kwietnia 2022 r. wystawioną przez specjalistę rehabilitacji, wynik badania ENeG-z 3 marca 2022 r., zaświadczenie lekarza psychiatry z 19 stycznia 2022 r., wynik badania usg tarczycy, przytarczycy z 18 stycznia 2022 r. i 30 grudnia 2020 r., konsultacja endokrynologiczna z 19 kwietnia 2022 r., badanie neurochirurgiczne z 10 maja 2022 r., skierowanie do poradni neurologicznej i rehabilitacyjnej z 26 i 27 kwietnia 2022 r.

Centralna Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych, reprezentowana przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym orzeczeniu. Pełnomocnik wniósł o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Pełnomocnik wskazał m.in., że ustalona Kategoria B "zdolny do służby z ograniczeniem", oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną, mogąc mieć wpływ na jego zdolność do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku, kategoria A - "zdolny do służby", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby; kategoria C - "niezdolny do służby", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które uniemożliwiają pełnienie służby (art. 6 ust. 1 ustawy o komisjach lekarskich (...). Pełnomocnik wskazał, że Komisje lekarskie w zakresie określenia zdolności do służby muszą orzekać zgodnie z wiedzą medyczną i obowiązującymi przepisami. Podkreślił, że subiektywne odczucia skarżącego na temat jego stanu zdrowia, z punktu widzenia orzeczniczego, nie mają istotnego wpływu na ustalenie kategorii zdolności do służby. Pełnomocnik wskazał, że do wyłącznej kompetencji komisji lekarskiej należy uznanie (zakwalifikowanie) orzekanego do określonej kategorii zdolności do służby. Rozstrzygnięcie CKL zostało postawione na podstawie dokumentacji medycznej zebranej w sprawie. Pełnomocnik podkreślił, że wbrew twierdzeniu skarżącego, CKL wnikliwie przeanalizowała całość zgromadzonej dokumentacji, czemu wyraz dała dokonując szczegółowej analizy dokumentacji medyczno-orzeczniczej, w efekcie czego zadecydowała o przeprowadzeniu dodatkowych konsultacji, w tym psychiatrycznej i neurologicznej, a ostatecznie - o utrzymaniu w mocy ustaleń dokonanych przez RKL, a dotyczących oceny stanu zdrowia skarżącego. Organ w wystarczający sposób zebrał i ocenił materiał dowodowy, a następnie w przekonywujący sposób uzasadnił swoje rozstrzygnięcie. Nie naruszył zatem przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego. W ocenie organu administracji, zaskarżone orzeczenie CKL zostało wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, w związku z czym, brak jest podstaw do uwzględnienia skargi.

Skarżący wezwany do ustosunkowania się do wniosku organu o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, nie zgłosił żądania przeprowadzenia rozprawy. Pełnomocnik Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] w piśmie z dnia [...] września 2022 r. wyraził zgodę na rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021, poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy.

Sprawa rozpoznana została w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 2 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy.

Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2).

Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej z dnia [...] marca 2022 r. w sprawie określenia zdolności skarżącego do służby w Policji, nie narusza ani prawa materialnego, ani prawa procesowego w stopniu, który miałby wpływ na wynik sprawy.

Powyższe orzeczenie i orzeczenie RKL zostało wydane w oparciu o przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r. w sprawie wykazu chorób i ułomności wraz z kategoriami zdolności do służby w Policji, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Państwowej Straży Pożarnej oraz Służbie Ochrony Państwa (Dz. U. z 2018 r., poz. 2035)

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy zdolność fizyczną i psychiczną funkcjonariusza do pełnienia służby w Policji ustala się przez zaliczenie go do jednej z następujących kategorii zdolności do służby: (1) kategoria A - "zdolny do służby", która oznacza, że jego stan zdrowia nie budzi żadnych zastrzeżeń albo że stwierdzone choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do pełnienia służby; (2) kategoria B - "zdolny do służby z ograniczeniem", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają jego sprawność fizyczną lub psychiczną i uniemożliwiają mu pełnienie służby na zajmowanym stanowisku, ale nie stanowią przeszkody do pełnienia służby na innym stanowisku; (3) kategoria C - "niezdolny do służby", która oznacza, że stwierdzono choroby lub ułomności, które uniemożliwiają pełnienie służby.

Orzeczenie o zdolności fizycznej i psychicznej do służby, oprócz jednej z kategorii zdolności do służby wymienionych w ust. 1, zawiera jedno z następujących określeń: (1) "zdolny do służby", jeżeli nie stwierdzono żadnych chorób lub ułomności stanowiących przeciwwskazanie do pełnienia służby; (2) "trwale niezdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku", jeżeli stwierdzono choroby lub ułomności, które zmniejszają zdolność fizyczną lub psychiczną do służby i nie pozwalają na pełnienie służby na zajmowanym stanowisku, jednak te choroby lub ułomności nie stanowią przeszkody do dalszego pełnienia służby na innym stanowisku; w takim przypadku komisja lekarska określa, jakie warunki służby są przeciwwskazane dla badanego; (3) "czasowo niezdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku", jeżeli stwierdzono choroby lub ułomności, które czasowo zmniejszają zdolność fizyczną lub psychiczną do służby, ale mogą rokować poprawę stanu zdrowia i odzyskanie pełnej sprawności i zdolności do służby na zajmowanym stanowisku; (4) "zdolny do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku", jeżeli stwierdzono pewne choroby lub ułomności, które zmniejszają wprawdzie zdolność fizyczną lub psychiczną, ale nie stanowią przeszkody do pełnienia służby na zajmowanym stanowisku; (5) "trwale niezdolny do służby", jeżeli stwierdzono choroby lub ułomności, które nie pozwalają na pełnienie służby (art. 6 ust. 2 ustawy).

Stosownie do art. 33 ust. 1 ww. ustawy o komisjach lekarskich, rejonowa komisja lekarska dokonuje oceny stanu zdrowia osoby badanej na podstawie badania lekarskiego, wyników zleconych badań dodatkowych, specjalistycznych i psychologicznych, wywiadu chorobowego, dokumentacji medycznej będącej wynikiem obserwacji w podmiocie leczniczym, leczenia ambulatoryjnego i sanatoryjnego oraz innych dokumentów medycznych istotnych dla dokonania tej oceny oraz protokołów powypadkowych mogących mieć znaczenie dla treści orzeczenia. Rejonowe komisje lekarskie orzekają, posługując się również - w przypadku ustalania zdolności fizycznej lub psychicznej do służby - wykazem chorób i ułomności, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia osoby badanej (ust. 3).

Rejonowa komisja lekarska, zaliczając funkcjonariusza Policji do jednej z kategorii zdolności do służby, bierze pod uwagę charakter i warunki służby na zajmowanym przez funkcjonariusza stanowisku oraz kryteria zdrowotne (art. 34 ustawy). W przypadku orzeczenia niezdolności do służby rejonowa komisja lekarska orzeka również o grupie inwalidzkiej (art. 35 tej ustawy), co w niniejszej sprawie nie miało miejsca, albowiem RKL stwierdziła, że skarżący jest zdolny do służby z ograniczeniem.

Zgodnie z art. 38 ust. 1 ww. ustawy rejonowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich i zebraniu niezbędnych dokumentów, w tym dokumentacji medycznej. Orzeczenie zawiera rozpoznanie lekarskie w języku polskim według terminologii klinicznej, z uwzględnieniem lokalizacji i stopnia nasilenia oraz z powołaniem na odpowiednie pozycje, paragrafy i punkty lub inne jednostki klasyfikacyjne z wykazów, o których mowa w art. 33 ust. 3. Orzeczenia, które ustalają trwałą lub całkowitą niezdolność do służby uzasadnia się szczegółowo (art. 39 ust. 1 i 5 ustawy).

Zgodnie z art. 40 ust. 1 powołanej ustawy, rejonowe komisje lekarskie orzekają w składzie co najmniej dwuosobowym. Orzeczenie wydane przez komisję lekarską podpisują wszyscy członkowie komisji. Komisja podejmuje rozstrzygnięcie zwykłą większością głosów. W razie równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego składu.

Jak stanowi art. 45 i art. 46 ww. ustawy, Centralna Komisja Lekarska rozpatruje odwołanie w składzie trzyosobowym w terminie 30 dni od dnia jego otrzymania albo w terminie 60 dni od dnia jego otrzymania w przypadku konieczności wykonania dodatkowych badań lub uzyskania dodatkowych dokumentów, po zapoznaniu się ze wszystkimi dokumentami w sprawie, a w razie potrzeby również po przeprowadzeniu niezbędnych badań lub po zleceniu przeprowadzenia dodatkowych badań lekarskich, w tym obserwacji w podmiocie leczniczym, lub po dostarczeniu na jej żądanie dodatkowych dokumentów.

Zgodnie z art. 47 ww. ustawy, Centralna Komisja Lekarska po rozpatrzeniu odwołania: (1) utrzymuje w mocy zaskarżone orzeczenie albo (2) uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i wydaje nowe, albo (3) uchyla zaskarżone orzeczenie i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez rejonową komisję lekarską.

Podkreślenia wymaga, że kontrola przez sąd administracyjny orzeczeń komisji lekarskich o zdolności do służby w Policji obejmuje sprawdzenie prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia badanego, w szczególności czy dokonana kwalifikacja zdolności do służby była zgodna z przepisami powołanej wyżej ustawy o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych oraz rozporządzenia wykonawczego. Sąd nie jest natomiast władny, aby rozważać kwestie medyczne. Tym samym, Sąd nie jest uprawniony do kwestionowania dokonanego przez komisję lekarską rozpoznania oraz stwierdzonych schorzeń prowadzących do ustalenia kategorii zdolności do służby w Policji. Kontroluje natomiast przebieg postępowania i prawidłowość kwalifikacji schorzenia w oparciu o obowiązujące regulacje prawne.

W ocenie Sądu postępowanie zakończone zaskarżonym orzeczeniem zostało przeprowadzone zgodnie z powołanymi wyżej przepisami. Zaskarżone orzeczenie CKL

i orzeczenie organu I instancji nie naruszają prawa.

Orzekająca w I instancji RKL była właściwa miejscowo i rzeczowo do orzekania w sprawie w skarżącego. Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o komisjach lekarskich (...) Komisja orzekała w składzie dwóch lekarzy, którzy podpisali ww. orzeczenie. Komisja dokonała oceny stanu zdrowia skarżącego na podstawie badań lekarskich (badania laboratoryjne krwi i moczu z 17.11.2021 r.), badania RTG klatki piersiowej z 16.11.2021 r., badanie EKG z 16.11.2021 r., w tym specjalistycznych konsultacji z dziedziny psychologii (20.12.2021), psychiatrii (28.12.2021 r.), neurologii, ortopedii, wzięto też pod ocenę dokumentację ambulatoryjną PZP.

W następstwie powyższego Komisja rozpoznała u skarżącego 1. Zaburzenia nerwicowe upośledzające zdolności adaptacyjne rokujące poprawę. §86pkt 2"B" (zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia pod wymieniony §86 pkt 2 kwalifikowana jest "zaburzenia nerwicowe upośledzające lub znacznie upośledzające zdolności adaptacyjne rokujące poprawę") ; 2. Przebyta reakcja na ciężki stres. §88pkt1"B" (zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia pod wymieniony §88 pkt 1 kwalifikowana jest "ostra reakcja na stres"); 3. Przebyte skręcenie kręgosłupa szyjnego. Zespół bólowy pourazowy §81op2"B"; 4. Przebyty uraz barku prawego. Zespół bólowy pourazowy, bez §; 5. Pourazowy zespół bólowy kręgosłupa piersiowego. § 81 p2"B"; 6. Przewlekły zespół bólowy korzeniowy kręgosłupa lędźwiowo dyskopatii, §81p2"B", uznając że skarżący jest zdolny do służby z ograniczeniem.

Sąd zauważa, rozporządzenie z dnia 11 października 2018 r. pozwala na zakwalifikowanie rozpoznania ujętego w § 81 pkt 2 rozporządzenia do kategorii B lub C w odniesieniu do funkcjonariusza. Jednakże wskazania wymaga, że w przypadku skarżącego RKL rozpoznała aż trzy schorzenia kwalifikowane do powołanego § 81 pkt 2 rozporządzenia, tj. przebyte skręcenie kręgosłupa szyjnego; pourazowy zespół bólowy kręgosłupa piersiowego i przewlekły zespół bólowy korzeniowy kręgosłupa lędźwiowo dyskopatii. Kwalifikując wymienione schorzenia, a także pozostałe wymienione w orzeczeniu pod kategorię "B", RKL w sposób jednoznaczny stwierdziła, że rozpoznane u skarżącego schorzenia nie sięgają granic inwalidztwa, co pozwala stwierdzić, że RKL analizowała kwestię kwalifikacji schorzeń zarówno w zakresie kategorii B jak i C. Ostatecznie RKL, biorąc pod uwagę przeprowadzone badania stwierdziła, że stan zdrowia skarżącego wskazuje na zdolność do służby z ograniczeniami, kategoria "B".

Centralna Komisja Lekarska, orzekająca w składzie trzech lekarzy, również działała zgodnie ze swoją właściwością w myśl art. 16 pkt 2, art. 17 ust. 3 pkt 1 oraz art. 45 ww. ustawy. CKL, biorąc pod uwagę dokumentację orzeczniczą i medyczną, w tym opinie specjalistów: ortopedy, neurologa, psychiatry, psychologa, za prawidłowe merytorycznie uznała ustalenia RKL co do rozpoznanych schorzeń i ustalonej zdolności do służby z ograniczeniem "B". Centralna Komisja Lekarska wprost odnosząc się do kwestii obrażeń doznanych przez skarżącego podczas wypadku w dniu [...] kwietnia 2021 r. w służbie wskazała, że obrażenia te powodują występowanie nawracającego zespołu bólowego kręgosłup szyjnego, piersiowego i barku prawego, który nieznacznie ogranicza ruchomość kręgosłupa, bez ograniczenia ruchomości w prawym stawie ramiennym. Okresowy zespół bólowy korzeniowy kręgosłupa odcinka L-S u osoby z centralną przepukliną jądra miażdżystego L5-S1 już był rozpoznany w 2017r. Zaburzenia nerwicowe zgodnie z opinią konsultującego psychiatry miernie upośledzają zdolności adaptacyjne i zostały zakwalifikowane do § 86 pkt 2 (rubryka5), załącznika do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 października 2018 r., jako "Zespoły bólowe korzeniowe, korzeniowo-nerwowe, splotów nerwowych, nerwobóle pojedynczych lub licznych nerwów z częstymi zaostrzeniami i objawami przedmiotowymi".

Nadto, CKL stwierdziła, że prowadzona psychoterapia w odniesieniu do oceny psychiatry, że "zaburzenia nerwicowe związane ze stresem miernie upośledzają zdolności adaptacyjne" korzystnie wpłynie na przebieg schorzenia, tym bardziej, że Orzekany posiada konstruktywne sposoby radzenia sobie ze stresem, ale aktualnie niewystarczające i wdrożenie psychoterapii pozwoli na wyrównanie stanu emocjonalnego. Centralna Komisja Lekarska podtrzymała twierdzenie wyrażone już przez RKL, że nie ma przesłanek do orzeczenia inwalidztwa, co jest równoznaczne ze stwierdzeniem, że nie ma przesłanek do orzeczenia niezdolności skarżącego do służby.

CKL także stwierdziła, że skarżący jest zdolny do służby z ograniczeniami (kategoria B) i zdolny do służby na zajmowanym stanowisku.

Powyższa kwalifikacja została dokonana prawidłowo w oparciu o wykaz chorób i ułomności, wraz z kategoriami zdolności do służby, na podstawie którego jest wydawane orzeczenie o stanie zdrowia i zdolności lub niezdolności funkcjonariusza do służby w Policji.

W ocenie Sądu brak jest podstaw do uznania, że RKL bądź CKL dopuściła się naruszenia przepisów ustawy o komisjach lekarskich (...) w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia w wystarczającym stopniu wskazuje na przyczyny zakwalifikowania skarżącego do kategorii "B" zdolny do służby z ograniczeniem i zdolny do służby na zajmowanym stanowisku.

Wpływu na wynik niniejszej sprawy nie mogły mieć przedłożone przy skardze wyniki badań i zaświadczenia, które w większości wystawione zostały po dacie wydania zaskarżonego orzeczenia CKL. Potwierdzają one twierdzenie skarżącego zawarte w skardze, że kontynuuje leczenie, lecz nie podważają ustaleń CKL. Przedłożone dokumenty nie stanowią o nieprawidłowości ustaleń dokonanych przez RKL i CKL na dzień wydawania tych orzeczeń w ramach ustalania zdolności skarżącego do służby. Podkreślić przy tym należy, że samego rozpoznania dokonanego przez RKL i CKL skarżący w istocie nie kwestionował. Polemika skarżącego z zakwalifikowaniem rozpoznanych schorzeń do kategorii "B", a nie "C", nie stanowi o niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia CKL. Nadto, pamiętać należy, że komisje lekarskie dokonują ustaleń w zakresie zdolności do służby na dzień orzekania, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie w odniesieniu do skarżącego jako funkcjonariusza.

Okoliczność, że skarżący kontynuuje leczenie nie świadczy o nieprawidłowości zaskarżonego orzeczenia i orzeczenia RKL. Odnosząc się do podniesionej w skardze kwestii "rokowań zdrowotnych" zauważyć należy, że przepis art. 32 ust. 1 ustawy o komisjach lekarskich (...) wskazuje na możliwość orzekania przez komisję lekarską także w odniesieniu do emeryta.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) orzekł jak w wyroku.