Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 227/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-03-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 marca 2012 r. po rozpoznaniu wniosku M. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. W., J. W., M. W. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: przyznać M. W. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

W dniu 1 marca 2012 r. do Sądu wpłynął wniosek M. W.

o przyznanie prawa pomocy. Wnioskodawca zakreślił we wniosku, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych oraz " ustanowienie" bez wskazania dokładnie o jakiego wnosi ustanowienie pełnomocnika. Ze względu na fakt, iż wnioskujący wskazał, że wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie "całkowitym" oraz zakreślenie słowa "ustanowienie" rozpoznano wniosek w zakresie całkowitym.

W formularzu wniosku wnioskodawca podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną. Podał, że wspólnie utrzymują się z dochodów uzyskiwanych z tytułu emerytur o łącznej wysokości 2.523,00 złotych brutto miesięcznie. Wnioskodawca podał, że jest współwłaścicielem działki nr [...] i [...] o powierzchni 2.500 m² w N. Oświadczył, iż domu, mieszkania, innych nieruchomości oraz zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych nie posiada.

W niniejszej sprawie uwzględniono wyjaśnienia nadesłane przez wnioskodawcę i jego małżonkę w sprawie VII SA/Wa 1984/11 w której skarżący również wnioskował o przyznanie prawa pomocy.

Z nadesłanych wyjaśnień w dniu 30 listopada 2011 r. do ww. sprawy wynika, że wnioskodawca wraz z żoną mieszka w mieszkaniu o pow. 57 m² w którym nie ma zimnej wody i ogrzewania. Wyjaśnił, że wodę pobierają z własnej działki , a opłata z tytułu zużycia wody wynosi około 20,00 złotych. Wskazał, że wspólnie z żoną ponoszą opłaty za energię elektryczną w wysokości 7200,00-300,00 złotych miesięcznie, za gaz w wysokości 56,00 złotych oraz za telefon w wysokości od 80,00 do 100,00 złotych. Wnioskodawca oświadczył, że oprócz emerytur nie posiadają żadnych innych źródeł dochodu. Wskazał, że całą emeryturę z małżonką przeznaczają na zakup żywności i podstawowych środków czystości. Podał, również, że nie kupują odzieży i nie posiadają środków transportu. Oświadczył, że wraz z żoną nie korzystają z pomocy od organizacji społecznych lub państwowych, jak również pomocy rodziny czy dzieci. Dodał także, że wysokość uzyskiwanych dochodów nie wystarcza na zakup lekarstw, a jedynie na opłaty i minimum socjalne.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.)

Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.

Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które nie osiągają żadnych dochodów lub osiągają dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego.

Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną wnioskodawcy stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Wskazać należy, iż wnioskodawca przedstawił swoją sytuację materialną i życiową. Podał, że jedynym źródłem utrzymania jego oraz małżonki jest dochód uzyskiwany z tytułu emerytur w wysokości w kwocie 2.523,00 złotych brutto miesięcznie. Ponadto wnioskodawca nie posiada innych dochodów ani oszczędności pieniężnych.

Mając na względzie sytuację majątkową wnioskodawcy oraz ponoszone wydatki uznano, że nie są on w stanie ponosić jakichkolwiek kosztów postępowania. Stwierdzono, że poniesienie kosztów ustanowienia pełnomocnika przekracza możliwości finansowe skarżącego zaś poniesienie kosztów sądowych niniejszego postępowania skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach koniecznego utrzymania jego i małżonki. Oceniono, że wysokość uzyskiwanych przez wnioskodawcę i jego małżonkę dochodów wystarcza jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych dwóch dorosłych osób.

Z tych też względów uznano, że wnioskodawca kwalifikuje się do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu.

Ze względu na fakt, iż wnioskodawca nie zakreślił o ustanowienie jakiego pełnomocnika wnosi, dokonano wyboru i ustanowiono w niniejszej sprawie radcę prawnego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.