Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 478/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2006-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 listopada 2006r. sprawy ze skargi P. W., D. W., A. T., G. C., M. C., R. L., J. S., K. R. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia "[...]" r, nr "[...]" w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Uchwałą z dnia 31 sierpnia 2005r. Nr "[...]" Rada Miejska w B. uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla obrębu N.

Pismem z dnia 2 stycznia 2006r. P. W., D. W., A. T., G. C., M. C., R. L., J. S., K. R., A. W. , J. M., K. S., W. W. oraz S. L., będący właścicielami nieruchomości położonych na terenie objętym uchwalonym planem, reprezentowani przez radcę prawnego K. M., wezwali powyższy organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie wskazanej uchwały. Pełnomocnik zarzucił temu aktowi prawa miejscowego rażące naruszenie art. 21 i 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 1 ust.2 pkt 7, art. 9 ust. 4, art. 15 ust. 1 i art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 717, poz. 80

z późn. zm.).

W dniu 15 lutego 2006r. Rada Miejska w B. podjęła uchwałę Nr "[...]" w sprawie odmowy uchylenia uchwały Nr "[...]" z dnia 31 sierpnia 2005r. Powyższa uchwała została doręczona profesjonalnemu pełnomocnikowi w dniu 28 lutego 2006r.

W dniu 29 marca 2006r. radca prawny, działając w imieniu P. W., D. W., A. T., G. C., M. C., R. L., J. S. oraz K. R., wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na uchwałę Rady Miejskiej w B. nr "[...]" z dnia 31 sierpnia 2005r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu N. Wraz z wniesieniem skargi pełnomocnik skarżących nie uiścił należnego wpisu stałego. W związku z tym postanowieniem z dnia 29 maja 2006r. tut. Sąd stosownie do art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił.

W dniu 8 czerwca 2006r. radca prawny w imieniu powyższych osób ponownie zaskarżył wskazaną uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, wnosząc o stwierdzenie jej nieważności. Ponadto pełnomocnik strony skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, podnosząc, iż jego mocodawcy nie zostali pouczeni przez organ o prawie zaskarżenia przedmiotowej uchwały do sądu administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w B., reprezentowana przez radcę prawnego wniosła o oddalenie wniosku o przywrócenie terminu, powołując się na prawomocne postanowienie odrzucające poprzednią skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych, poddanych kognicji tego Sądu jest możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie.

Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), pisma wnoszone bezpośrednio do sądu przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania

o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu

w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193),

w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu, pobiera się wpis stały

w wysokości 300 zł.

Reprezentujący skarżących radca prawny, przed wniesieniem skargi, w dniu 8 czerwca 2006r. uiścił wpis w takiej właśnie wysokości.

Zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2006r Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżących do wskazania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skarg, w imieniu którego ze skarżących uiścił w dniu 8 czerwca 2006r. wpis sądowy w kwocie 300 zł. Wyjaśniono bowiem pełnomocnikowi, iż stosownie do art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm - zwanej dalej p.p.s.a.) w zw. z § 2 ust.1 pkt 3 wskazanego powyżej rozporządzenia wpis stały w niniejszej sprawie wynosi łącznie 2400 zł (po 300 zł od każdego ze skarżących). Poinformowano również, iż stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Warunkiem zatem rozpoznania wniosków o przywrócenie terminu każdego ze skarżących jest uprzednie opłacenie każdej skargi.

Zażalenia na to zarządzenie wywiedli do Naczelnego Sądu Administracyjnego D. W., A. T., G. C., M. C., R. L., J. S. oraz K. R., reprezentowani przez radcę prawnego. Zdaniem skarżących skarga przez nich wniesiona winna podlegać jednej, wspólnej opłacie, gdyż będąca przedmiotem skargi uchwała, stanowi jeden akt prawa miejscowego i dotyczy niepodzielnie interesów prawnych wszystkich skarżących, będących właścicielami nieruchomości na terenie gminy B.,

w miejscowości N.

Postanowieniem z dnia 19 września 2006r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone zarządzenie, jednakże z innych przyczyn niż wskazane w zażaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny stanął bowiem na stanowisku, iż nie było prawnej możliwości, już po wniesieniu pisma i uiszczeniu wpisu w nieprawidłowej wysokości, przypisania opłat pochodzących od pism różnych skarżących, jednemu z tych pism.

W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił skarżącym, iż

w niniejszej sprawie ma zastosowanie regulacja zawarta w zdaniu drugim art. 214 § 2 p.p.s.a. Obowiązek uiszczenia wpisu ciążył na każdym ze skarżących z osobna. Prawa i obowiązki skarżących nie są bowiem wspólne, skoro skarżący są właścicielami różnych działek położonych jedynie na obszarze objętym tym samym planem zagospodarowania przestrzennego i nie są one przedmiotem współwłasności wszystkich skarżących.

Skoro zatem reprezentujący skarżących radca prawny, składając skargę, nie uiścił wpisu w należytej wysokości, na podstawie art. 221 cytowanej wyżej ustawy, skargę należało odrzucić.