Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SAB/Wa 7/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Gry losowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 25 ust.7
journal: Dz.U. 2015 poz 612
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - tekst jednolity.
article: art. 139 par 1 i 3
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowińki, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 września 2017 r. sprawy ze skargi X.Sp. z o.o. Spółka komandytowa z siedzibą w W. na bezczynność Ministra Finansów (obecnie: Ministra Rozwoju i Finansów) w przedmiocie rozpoznania odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez [...] Sp. z o.o. Spółka komandytowa jest bezczynność Ministra Finansów w sprawie udzielenia odpowiedzi na pismo zatytułowane ,,Odwołanie do decyzji Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2015r. sygn.. [...] otrzymaną w dniu 2 listopada 2015r.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 grudnia 2016r. sygn.. akt: V SAB/Wa 92/15 odrzucił skargę w przedmiocie rozpoznania odwołania uznając, że skarga jest niedopuszczalna, bowiem pismo z dnia [...] lipca 2015r. nie jest ani decyzją administracyjną ani czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Naczelny Sad Administracyjny postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2017r. IIGSK 911/17 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA. Przesądził, iż odmowa wydania świadectwa zawodowego na wniosek złożony przez uprawniony podmiot w trybie art. 25 ust. 7 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2015r. poz. 612 z póżn. zm.), dalej: u.g.h. następuje w drodze decyzji administracyjnej. Negatywne załatwienie sprawy jest rozstrzygnięciem władczym, w indywidualnej sprawie konkretnego adresata, jakim jest podmiot uprawniony do wystąpienia z wnioskiem. W konsekwencji rozstrzygnięcie dotyczące odmowy wydania świadectwa zawodowego podlega kontroli sadu administracyjnego, zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.

Rozpoznając sprawę WSA przyjął następujący stan sprawy:

W dniu 17 lutego 22015r. do Ministerstwa Finansów wpłynął wniosek [...] Sp. z o.o. Sp. k (dalej: Skarżąca) o wydanie świadectwa zawodowego dla M. J. K., uprawniającego do zajmowania stanowiska lub pełnienia funkcji nadzorującego loterię promocyjną.

Pismem z dnia 26 lutego 2015r. Skarżąca została poinformowana o konieczności uzupełnienia wniosku poprzez przesłanie, w terminie 7 dni kopii aktualnego zezwolenia na urządzanie loterii promocyjnej. Spółka nie uzupełniła przedmiotowego wniosku we wskazanym terminie.

W dniu 27 kwietnia 2015r. do Ministerstwa Finansów wpłynął wniosek Skarżącej o wydanie świadectwa zawodowego dla M. J. K. nawiązujący do wniosku z dnia 17 lutego 2015r.

Pismem z dnia 25 maja 2015r. Skarżąca została poinformowana, że do czasu wyjaśnienia kwestii podejrzenia, że ww. osoba nie posiada nienagannej opinii, która jest warunkiem niezbędnym do wydania przez MF świadectwa zawodowego nie jest możliwe wyznaczenie terminu egzaminu zawodowego dla tej osoby.

Równocześnie , pismem z dnia 25 maja 2015r. Departament Regulacji Rynku Gier wystąpił do Urzędu Celnego [...] w [...] z prośbą o udzielenie informacji odnośnie rodzaju stwierdzonych przez organ, w trakcie postępowania karnego skarbowego, nieprawidłowości dotyczących osoby dla M. J. K..

Pismem z dnia 12 czerwca 2015r. Urząd Celnego [...] w [...] poinformował, że M. J. K. przedstawiony został zarzut o przestępstwo skarbowe określone w art. 108 § 1 w zw. z art. 9 § 3 ustawy z dnia 10 września 1999r. – Kodeks karny skarbowy (t.j. Dz. U, z 2013r., poz. 186. Dalej. k.k.s.) oraz, że przedmiotowe postępowanie zostało zakończone wyrokiem SR dla [...]z dnia 13 maja 2015r. sygn. akt III K 151/15 udzielającym w.w. osobie zezwolenia na dobrowolne poddanie się odpowiedzialności w związku z popełnieniem przez niego zarzucanego mu czynu.

Pismem z dnia [...] lipca 2015r. MF poinformował, że dopuszczenie kandydata do egzaminu zawodowego nie jest możliwe.

W dniu 14 sierpnia 2015r. do Ministerstwa wpłynęło pismo Strony zatytułowane ,,Odwołanie od decyzji Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2015r.’’

Pismem z dnia [...] listopada 2015r. Departament Regulacji Rynku Gier udzielił Spółce odpowiedzi, podtrzymując stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] lipca 2015r.

W skardze na bezczynność Ministra Finansów w związku z brakiem rozpatrzenia przez Ministra jako organ II instancji odwołania od wydanej w I instancji decyzji Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2015r. sygn. [...] zarzucono Ministrowi Finansów naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj:

1. Art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2015. 613. ze zm, dalej OP) poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania Strony skarżącej do organów w związku z przedłużaniem postępowania przed Ministrem Finansów jako organem I i II instancji mimo braku zasadności takiego działania, podczas gdy Minister Finansów obowiązany jest działać w sposób budzący zaufanie Strony skarżącej w oparciu o powołany przepis;

2. Art. 125 § 1 i 2 OP poprzez niepodejmowanie przez MF w toku postępowania odwoławczego jakichkolwiek działań mających na celu załatwienie sprawy bez zbędnej zwłoki oraz poprzez niezałatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym w sposób niezwłoczny, podczas gdy obowiązek taki wynika z przepisów OP,

3. Artr.139 § 1 i 3 OP poprzez niezałatwienie sprawy bez zbędnej zwłoki, w tym niezałatwienie sprawy w ustawowo określonym terminie nie póżniej niż w ciągu 2 miesięcy od dnia otrzymania odwołania, podczas gdy MF zobowiązany był załatwić sprawę poprzez rozpatrzenie wniesionego przez Stronę odwołania we wskazanym wyżej terminie,

4. Art. 140 § 1 OP poprzez brak zawiadomienia Strony o niezałatwieniu sprawy we właściwym terminie, niepodanie przyczyn niedotrzymania terminu i niewskazanie nowego terminu załatwienia sprawy, podczas gdy MF zobowiązany był do zawiadomienia Strony skarżącej z podaniem przyczyn i określeniem nowego terminu w każdym takim przypadku.

Skarżąca wniosła o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym i zobowiązanie Ministra Finansów do rozpatrzenia odwołania w terminie 14 dni od dnia doręczenia MF odpisu orzeczenia wraz z aktami sprawy, stwierdzenie, że bezczynność MF miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie Ministrowi Finansów grzywny w wysokości 2.800 zł.

W uzasadnieniu skargi, Spółka podniosła m. innymi, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmie żadnej czynności w sprawie, lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności.

Nadto wskazała, że , jej zdaniem, bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Powołała się na orzecznictwo NSA zgodnie z którym rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań możemy powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Nie wystarczy zatem samo językowe wyjaśnienie tego pojęcia, gdyż musi zostać ono osadzone w kontekście okoliczności sprawy, w której do naruszenia prawa doszło.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w odpowiedzi z dnia 9 listopada 2015r., przesłanej Stronie. Podkreślił, iż mając na względzie czynności podejmowane w sprawie, nie można zgodzić się, że MF pozostaje w stanie bezczynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014r, poz. 1647 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), (dalej ,,p.p.s.a."), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Funkcją sądownictwa administracyjnego jest więc sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Wymaga to oceny, czy zaskarżona decyzja (postanowienie) odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

W powyższym kontekście należy stwierdzić, że skarga nie jest zasadna.

Należy przypomnieć, że pismem z dnia [...] lipca 2015r. MF poinformował, że dopuszczenie kandydata do egzaminu zawodowego nie jest możliwe.

W dniu 14 sierpnia 2015r. do Ministerstwa wpłynęło pismo Strony zatytułowane ,,Odwołanie od decyzji Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2015r.’’

Pismem z dnia [...] listopada 2015r. Departament Regulacji Rynku Gier udzielił Spółce odpowiedzi, podtrzymując stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] lipca 2015r.

Z powyższego wynika, że odwołanie zostało rozpatrzone i wydano rozstrzygnięcie przed wniesieniem przez Spółkę skargi do WSA, co nastąpiło 30 listopada 2015r.

Co prawda organ, zamiast rozpoznać odwołanie w ciągu 2 miesięcy (art. 139 § 3 OP), rozpoznał je w terminie prawie 3 miesięcy, ale opóżnienie nie było rażące. Ponadto, w realiach niniejszej sprawy należy mieć na względzie, że sporne było, czy pismo z dnia [...] lipca 2015r. należy traktować jak decyzję, a w związku z tym, należało rozstrzygnąć, czy przysługuje tu Stronie prawo do wniesienia odwołania.

Była to skomplikowana materia do oceny prawnej, czego najlepszym dowodem jest rozstrzygnięcie WSA z dnia 7 grudnia 2016r w którym uznano, iż pismo z dnia [...] lipca 2015r. nie jest ani decyzją administracyjną ani czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Mając to wszystko na względzie, należało uznać zarzuty skargi za nieuzasadnione, w związku z czym Wojewódzki Sad Administracyjny na podstawie przepisu art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.