Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 961/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-04-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. C. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w sprawie ze skargi C. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] listopada 2020r.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia [...] kwietnia 2019 r., sygn. akt II SA/Po [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę C. C. (zwanej dalej "Skarżącą") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. Dnia [...] maja 2019 r. Skarżąca odebrała odpis wyroku wraz z uzasadnieniem.

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2020 r. Sąd odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Przesyłka zawierająca odpis postanowienia była dwukrotnie awizowana, po czym powróciła do nadawcy i pozostawiono ją w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień [...] grudnia 2020 r. (k. 151).

W dniu [...] marca 2021 r. (data nadania k. 155) Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] listopada 2020 r. i jednocześnie wniosła zażalenie na to postanowienie. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu wskazała, że w okresie od [...] grudnia 2020 r. do [...] marca 2021 r. przebywała poza miejscem zamieszkania, wyjazd był prywatny, zbliżał się okres świąteczny i nie posiadała wiedzy kiedy wróci. W tym czasie nie była zatem w stanie odbierać korespondencji sądowej oraz dokonywać czynności procesowych tym bardziej, że mieszka sama. Podniosła, że w [...] 2020 r. wysłała do Sądu wniosek o odroczenie wszystkich spraw do [...] marca 2021 r. ze względu na nieobecność. Podała, że przechodziła rekonwalescencję po wypadku, w związku z czym utraciła siły fizyczne i psychiczne i nie była w stanie należycie zadbać o własne sprawy. Skarżąca twierdziła, że w dniu [...] marca 2021 r. dowiedziała się o wydanym postanowieniu z dnia [...] listopada 2020 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. zwanej dalej Ppsa), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 Ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).

Zarówno w orzecznictwie, jak i w literaturze przedmiotu przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. wyrok NSA z 18 października 2012 r. I FSK 179/11, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Przy ocenie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania danej czynności istotne jest wykazanie zaistnienia okoliczności, które świadczą o tym, że wnioskodawca dołożył należytej staranności, aby pomimo zaistnienia danej przeszkody dokonać czynności w stosownym terminie (por. wyrok NSA z dnia 24 sierpnia 2017 r. II FSK 1980/15 Lex nr 2364547). Reasumując zatem stwierdzić należy, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona zaprezentowaną argumentacją – popartą stosownymi dokumentami uprawdopodobni brak swojej winy. Przywrócenie terminu nie jest zatem możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

Odnosząc powyższe ogólne uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia [...] listopada 2020r. Uzasadniła wniosek dłuższym okresem nieobecności w miejscu zamieszkania, co było związane z jej prywatnym wyjazdem. Jako dokumenty potwierdzające nieobecność wskazała na e-maile kierowane do adresata krotsm@pro.onet.pl z prośbą, aby nie naliczać opłat za grudzień 2020 r. oraz za styczeń 2021 r. (k. 160), a także załączyła wynik testu na obecność koronawirusa (k. 161), sporządzony w języku niemieckim w miejscowości M. z dnia [...] marca 2021 r. Jakkolwiek powyższymi dokumentami skarżąca uprawdopodobniła, że nie przebywała przez pewien czas w swoim miejscu zamieszkania to Sąd zauważa jednak, że skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jej winy. Podniesiony przez nią fakt kilkumiesięcznej nieobecności w miejscu zamieszkania, nie może być bowiem traktowany jako przeszkoda niezależna od skarżącej. Skarżąca miała bowiem możliwość należytego zabezpieczenia się przed możliwymi skutkami planowanej nieobecności chociażby poprzez upoważnienie osoby trzeciej do odbioru korespondencji pocztowej. Tym bardziej, że mogła spodziewać się korespondencji sądowej, skoro wcześniej wystąpiła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Tym samym skarżąca nie uwiarygodniła staranności w dochowaniu terminu dla dokonania czynności procesowej. Nadto we wniosku o przywrócenie terminu Skarżąca powołała się na rekonwalescencję w związku z wypadkiem. Żadna z tych okoliczności nie wskazuje, że Skarżąca nie mogła wyręczyć się inną osobą. To zaś prowadzi do wniosku, że nie dołożono należytej staranności (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 28 listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Bk 353/18, https://cbois.nsa.gov.pl – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwana dalej "CBOSA"). Wypadek, który miał miejsce w dniu [...] czerwca 2019 r. nie pozbawił Skarżącej jakiejkolwiek możliwości do uchronienia się przed uchybieniem terminu. Trudności jakie spowodował wypadek nie uzasadniają braku jej winy. Okoliczności wynikające z ustalonego stanu faktycznego przemawiają za uznaniem, iż uchybienie terminowi do wniesienia skargi nie może być w tym przypadku uznane za niezawinione przez skarżącą. Reasumując zatem w ocenie Sądu przy dołożeniu należytej staranności Skarżąca była w stanie wnieść skargę w terminie.

Należy również wskazać, że we wniosku o przywrócenie terminu Skarżąca nie wskazała, jakoby zachowała 7-dniowy termin do złożenia tego wniosku. Twierdzenie, że dowiedziała się o wydaniu postanowienia z dnia [...] listopada 2020 r. nie zostało w żaden sposób przez nią uprawdopodobnione. W związku z tym, okoliczność ta jest nie do zweryfikowania przez Sąd.

Mając powyższe na względzie Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 Ppsa orzekł jak w sentencji.