Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 104/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-08-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania wynagrodzenia za sporządzenie opinii prawnej
Powołane przepisy: article: art. 250, art. 258 § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 20
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Dnia 7 sierpnia 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi -Wydział II - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat A.B-G. o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkiem postanawia odmówić przyznania wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. LF


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkiem

Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2009 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przyznał stronie prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata.

W dniu 4 sierpnia 2009 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi pismo ustanowionego z urzędu pełnomocnika skarżącego, adwokat A.B-G., zawierające wniosek o przyznanie według norm przepisanych wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Łd 104/09.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokackie, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

W myśl § 20 ww. rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Złożenie wskazanego oświadczenia stanowi konieczną przesłankę warunkującą przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu stosownego wynagrodzenia. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 czerwca 2006 r., sygn. akt II FSK 862/05, brak oświadczenia pełnomocnika, o jakim mowa w § 20 rozporządzenia w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia.

W konsekwencji należy stwierdzić, że wniosek adwokat A.B-G., jako niezawierający oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części, podlega oddaleniu, jako nieuzasadniony.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

LF