Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 227/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184, art. 197 § 2, art. 225, art. 227 § 1-2, art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 28 stycznia 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 1993/14 w zakresie zwrotu wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: 1. oddalić zażalenie; 2. zwrócić P. K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. 100 (sto) złotych tytułem nienależnie uiszczonego wpisu od zażalenia.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 28 stycznia 2015 r. o sygn. akt V SA/Wa 1993/14, działając na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. orzekł o zwrocie P. K. wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.

Sąd wskazał, że postanowieniem z 7 listopada 2014 r. odrzucił skargę P. K. na wymienioną wyżej decyzję z powodu nieopłacenia uzupełniającego wpisu od skargi w terminie. Wobec tego, stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zwrócił skarżącemu cały uiszczony wpis od skargi w łącznej kwocie 1888,99 zł.

W zażaleniu złożonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) P. K. domagał się uchylenia postanowienia Sądu z dnia 28 stycznia 2015 r. oraz rozpoznania skargi i podkreślił, że nie doręczono mu odpisu postanowienia z 7 listopada 2014 r. o odrzuceniu skargi, o którym dowiedział się z postanowienia z dnia 28 stycznia 2015 r. Do zażalenia załączył potwierdzenie dokonania uzupełniającego wpisu sądowego od skargi w terminie. Ponadto skarżący wpłacił 100 zł tytułem wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 28 stycznia 2015 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie mogło zostać uwzględnione.

Stosownie do treści art. 227 § 1 p.p.s.a. zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Od zażaleń, o których mowa w § 1, nie pobiera się opłat sądowych (art. 227 § 2 ustawy). W ocenie NSA kontrolowane postanowienie Sądu z dnia 28 stycznia 2015 r. o zwrocie wpisu sądowego od skargi zostało wydane w przedmiocie kosztów sądowych, gdyż taki charakter ma postanowienie o zwrocie wpisu sądowego od skargi, a zażalenie na takie postanowienie przysługuje na podstawie art. 227 § 1 p.p.s.a. i zgodnie z § 2 tego artykułu jest wolne od opłat sądowych, co oznacza, że sąd nie pobiera od niego wpisu.

Jako podstawę prawną postanowienia z dnia 28 stycznia 2015 r. Sąd wskazał art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego i stwierdził, że skoro postanowieniem z 7 listopada 2014 r. skarga P. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2014 r. została odrzucona, to Sąd był zobowiązany do zwrotu całego uiszczonego dotychczas wpisu od skargi w wysokości 1888,99 zł.

W działaniu Sądu I instancji związanym ze zwrotem wpisu od odrzuconej skargi NSA nie dopatruje się nieprawidłowości i uznaje, że objęte zażaleniem postanowienie nie narusza prawa, ponieważ uiszczony wpis od skargi Sąd zwrócił skarżącemu prawidłowo i w pełnej opłaconej wysokości, czym nie naruszył art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

NSA zwraca uwagę, że w tej sprawie Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 1 sierpnia 2014 r. po raz pierwszy wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł i to wezwanie skarżący wykonał w terminie, natomiast po raz drugi zarządzeniem z 9 września 2014 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia wpisu od skargi w kwocie 1689 zł i – jak stwierdził Sąd w postanowieniu z 7 listopada 2014 r. – tego wezwania skarżący w terminie nie wykonał, więc skarga musiała zostać odrzucona. Zdaniem NSA nie jest sprzeczne z ustawą Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wezwanie strony wnoszącej skargę przez wojewódzki sąd administracyjny do opłacenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi.

Podkreślenia wymaga, że postanowienie o odrzuceniu skargi nie zostało przez skarżącego zakwestionowane, a fakt, że skarżący go nie otrzymał (w aktach sprawy, k. 28, znajduje się podwójnie awizowana przesyłka zawierająca odpis postanowienia z 7 listopada 2014 r., co odpowiada treści art. 73 § 3 p.p.s.a.) nie pozbawia tego postanowienia mocy prawnej. Kontrolowane obecnie postanowienie z dnia 28 stycznia 2015 r. stanowi konsekwencję odrzucenia skargi i nie może być skutecznie kwestionowane argumentacją zażalenia, którą NSA uznaje za właściwą i wystarczającą dla podważenia postanowienia Sądu I instancji z 7 listopada 2014 r. o odrzuceniu skargi. Niemniej jednak skarżący nie wniósł skargi kasacyjnej od postanowienia o odrzuceniu skargi, a jeżeli, jak twierdzi w zażaleniu, o istnieniu tego rozstrzygnięcia dowiedział się z treści postanowienia z dnia 28 stycznia 2015 r., to nie istniały żadne przeszkody prawne dla złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi.

Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. NSA postanowił jak w punkcie 1 sentencji. Orzeczenie z pkt 2 znajduje uzasadnienie w treści art. 227 § 2 w związku z art. 255 p.p.s.a, ponieważ skarżący uiścił kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego od zażalenia, które jest wolne od opłaty sądowej (k. 43 akt).