Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 5/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.C. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie wniosku o podjęcie postępowania egzaminacyjnego na stopień nauczyciela mianowanego postanawia odrzucić skargę. D.Cz.


UZASADNIENIE

W dniu 11 stycznia 2018 r. P.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Starosty [...] w sprawie wniosku z dnia 29 czerwca 2016 r. o podjęcie postępowania egzaminacyjnego na stopień nauczyciela mianowanego.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w dniu 29 czerwca 2016 r. złożył do Starosty [...] wniosek o podjęcie postępowania egzaminacyjnego na stopień nauczyciela mianowanego. Decyzją z dnia [...] Starosta [...] odmówił nadania skarżącemu stopnia nauczyciela mianowanego. Od decyzji tej skarżący wniósł odwołanie do Ł. Kuratora Oświaty. Decyzją z dnia [...] Ł. Kurator Oświaty uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Pismem z dnia 24 października 2016 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia 29 czerwca 2016 r. Po wykonaniu zobowiązania, tj. przedstawieniu dokumentów, które skarżący uznał za odpowiadające wezwaniu, w dniu 19 grudnia 2016 r. skarżący otrzymał zawiadomienie Starosty [...] z dnia 12 grudnia 2016 r. o pozostawieniu wniosku z dnia 29 czerwca 2016 r. bez rozpatrzenia. W piśmie z dnia 20 grudnia 2016 r. skarżący doprecyzował swoje stanowisko i zwrócił się do organu o ponowną analizę uzupełnionych dokumentów celem wszczęcia postępowania egzaminacyjnego na stopień nauczyciela mianowanego lub ewentualnie wskazanie podstawy prawnej, która nie pozwała w ten sposób dokumentować stażu pracy w gospodarstwie rolnym oraz wskazanie sposobu, w jaki należy to zrobić. W piśmie z dnia 3 stycznia 2017 r., które skarżący odebrał w dniu 9 stycznia 2017 r., organ zawiadomił, że podtrzymuje w całości stanowisko przedstawione w piśmie z dnia 12 grudnia 2016 r. Skarżący złożył do Ł. Kuratora Oświaty ponaglenie w sprawie pozostawienia przez organ bez rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 29 czerwca 2016 r. o wszczęcie postępowania egzaminacyjnego na stopień nauczyciela mianowanego.

W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o jej odrzucenie z uwagi na zawisłość sporu. Organ administracji podniósł, że złożona w niniejszej sprawie skarga jest tożsama ze skargą będącą przedmiotem rozpoznania przez sąd w sprawie sygn. akt III SAB/Łd 75/17.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Powstanie stanu tzw. sprawy w toku, w rozumieniu powyższego przepisu, stwarza przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na sam akt administracyjny/czynność bądź ich brak. Taki stan trwa, aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. O wystąpieniu przesłanki określonej w tym przepisie można mówić w sytuacji, w której zachodzi tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. Tożsamość ta musi obejmować elementy podmiotowe i przedmiotowe. Musi zatem dotyczyć tego samego podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (por. postanowienie NSA z 13 września 2011 r., I GSK 1077/11).

Taka sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. Niewątpliwie w dacie wniesienia skargi (11 stycznia 2018 r.) toczyło się już postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o sygn. akt III SAB/Łd 75/17 ze skargi skarżącego z dnia 14 września 2017 r. na bezczynność Starosty Łowickiego w sprawie wniosku z dnia 29 czerwca 2016 r. o podjęcie postępowania egzaminacyjnego na stopień nauczyciela mianowanego. W sprawie tej skarżący zakwestionował już zasadność pozostawienia wniosku z dnia 29 czerwca 2016 r. o wszczęcie postępowania egzaminacyjnego na stopień nauczyciela mianowanego bez rozpoznania zawiadomieniem z dnia 12 grudnia 2016 r. Wyrokiem z dnia 14 marca 2018 r., wydanym w sprawie sygn. akt III SAB/Łd 75/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zobowiązał Starostę [...] do wydania w terminie 30 od zwrotu akt decyzji w sprawie nadania stopnia nauczyciela mianowanego oraz stwierdził, że bezczynność Starosty Łowickiego miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wyrok ten nie jest jeszcze prawomocny. Należy także zauważyć, że wprawdzie zakres sprawy rozpatrywanej w postępowaniu prowadzonym pod sygn. III SAB/Łd 75/17, obejmował bezczynność organu administracji w okresie do daty wydania przez sąd wyroku w tej sprawie (14 marca 2018 r.), lecz w orzecznictwie wskazuje się, że uprawnionemu podmiotowi służy tylko jedna skarga do sądu administracyjnego, w następstwie której sąd zobowiązuje organ do podjęcia określonego działania w wyznaczonym terminie. Dopiero niezastosowanie się organu do prawomocnego wyroku sądu pierwszej instancji, może implikować kolejne działania strony, w tym przewidziane w art. 154 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 5 grudnia 2017 r., I FZ 339/17).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu.

D.Cz.