Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1123/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-11-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zwolniono od uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B. i K. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych w kwestii wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: 1) zwolnić skarżących z wpisu od skargi, 2) oddalić wniosek w pozostałym zakresie


UZASADNIENIE

Skarżący, na drukach urzędowych formularzy zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując, że nie stać ich na ich poniesienie ze względu na niskie dochody. Z treści formularza wynika, że w skład ich majątku wchodzi budynek mieszkalny o pow. 35 m2, lokal mieszkalny o pow. 62 m2 oraz grunt przynależny do gospodarstwa rolnego o pow. 55a. Skarżący wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe, nie posiadają żadnych oszczędności, papierów wartościowych ani też przedmiotów, kŧórych wartość przekraczałaby 3.000 euro. Ich jedynym źródłem utrzymania się jest zasiłek dla bezrobotnych D. B. uzyskiwany w kwocie 953 zł miesięcznie oraz renta K. B. w wysokości 1582 zł miesięcznie. Na wezwanie referendarza sądowego wnioskodawcy nadesłali kopie rachunków za media oraz czynszu za lokal mieszkalny, a ponadto oświadczyli, że budynek mieszkalny, którego są właścicielami został oddany w posiadanie I. i T. P. (rodzicom) tytułem dożywocia.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:

Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. Poz. 270. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

Odnosząc treść przywołanych wyżej przepisów do sytuacji materialnej, w której znajdują się skarżący uznano, że ich wniosek zasługuje na częściowe uwzględnienie.

Łączny dochód D. B. i K. B. kształtuje się na poziomie około 2000 zł (1047 zł netto z tytułu renty K. B.) oraz 953 zł zasiłku dla bezrobotnych D. B. Stałe miesięczne wydatki związane z utrzymaniem się (czynsz oraz opłaty za media) to z kolei kwota około 700 zł. Biorąc więc pod uwagę, że wpis w rozpoznawanej sprawie, ustalony na podstawie przedmiotu skargi, wynosi 500 zł - zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) uznać trzeba, że obowiązek uiszczenia tej kwoty może być dla skarżących zbyt dużym obciążeniem. W związku z tym uznano, że ich wniosek zasługuje na uwzględnienie w tej części. Oddalając wniosek w pozostałym zakresie uznano, że skoro wpis od skargi jest zasadniczym wydatkiem na obecnym etapie postępowania sądowego, to wnioskodawcy nie powinni mieć problemów z poniesieniem innych, ewentualnych wydatków związanych z postępowaniem sądowym, albowiem nie będą one stanowiły znaczącego obciążenia dla ich budżetu domowego.

Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.