Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 3650/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 113 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Kaja Angerman (spr.) Sędziowie sędzia WSA Anna Szymańska sędzia WSA Anna Sękowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi S. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej oddala skargę


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] postanowieniem z [...] września 2015 r. nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Zarządu Dzielnicy [...] z [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji tego organu z [...] grudnia 2014 r nr [...].

Postanowienie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Zarząd Dzielnicy [...] decyzją z [...] grudnia 2014 r. ustalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku usługowego na budynek usługowo-mieszkalny na działce ew. nr [...] i [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...] , użytek gruntu: Bi, B na terenie dzielnicy [...] w [...]. Decyzja została wydana na wniosek M. i A. J. Decyzja została doręczona stronom postępowania w tym S. R. jako uczestnikowi postępowania w dniu 13 stycznia 2015 r.

S. R. wnioskiem z 2 lutego 2015 r. wystąpiła o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] lipca 2014 r. powołując się na art. 156 § 1 pkt 2 K.P.A tj. wydanie decyzji z rażącym naruszeniem prawa, twierdząc, że decyzja została wydana z datą wcześniejszą niż data wniosku wszczynającego postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy (złożonego w dniu 8 października 2014 r.).

Wnioskiem z 10 marca 2015 r. pełnomocnik M. i A. J. wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji nr [...] o warunkach zabudowy, polegającej na wpisaniu dnia "[...].07.2014 r." zamiast dnia "[...].12.2014 r." jako daty wydania decyzji. W uzasadnieniu wyjaśnił, iż wniosek wszczynający postępowanie w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy został złożony w dniu 8 października 2014 r., a na wszystkich załącznikach do przedmiotowej decyzji widnieją prawidłowa data 23 grudnia 2014 r.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2015 r. Zarząd Dzielnicy [...] sprostował oczywistą omyłkę w dacie przedmiotowej decyzji w ten sposób, iż na stronie 1 w wierszu 1 od góry w decyzji zamiast " [...], dnia [...].07.2014 r." powinno być " [...], dnia [...].12.2014 r."

Zażalenie na to postanowienie złożyła S. R., wnosząc o oddalenie wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki, ew. uchylenie zaskarżonego postanowienia bądź zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu zażalenia podniosła, iż skoro zaistniała omyłka istniała tylko na dokumencie jej wydanym, to skąd pełnomocnik wnioskodawców się o niej dowiedział. W dalszej części uzasadnienia podjęła wywód w kwestii prawidłowości wydania przedmiotowej decyzji z dnia [...] grudnia 2014 nr [...].

Postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] nr [...] utrzymało ww. postanowienie w mocy wskazując, że sprostowanie decyzji z [...] grudnia 2014 r nr [...]. nastąpiło w prawidłowym trybie i zakresie.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła S. R., wnosząc o jego uchylenie Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 7 i 113 K.p.a. poprzez przekroczenie granic stosowania środka jakim jest sprostowanie oczywistej omyłki przez organ I instancji.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, iż czym innym jest wadliwa data decyzji we wszystkich egzemplarzach wydanych stronom, a czym innym tylko w wydanym jednej ze stron. W związku z tym zarzuciła organowi naruszenie art. 7 K.p.a. poprzez nie podjęcie wszelkich kroków w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację wyrażoną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Rozpoznając przedmiotową sprawę według wskazanych wyżej kryteriów, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie jest uzasadniona, bowiem zaskarżone postanowienie jak i poprzedzające je postanowienie nie naruszają prawa.

Niniejsze postępowanie wszczęte zostało wnioskiem pełnomocnika M. i A. J. o sprostowanie oczywistej omyłki w decyzji Zarządu Dzielnicy [...] z [...] grudnia 2014 r. ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku usługowego na budynek usługowo-mieszkalny na działce ew. nr [...] i [...] z obrębu [...] położonej przy ul. [...], użytek gruntu: Bi, B na terenie dzielnicy [...] w r. poprzez zastąpienie daty wydania decyzji z dnia "[...].07.2014 r." na "[...].12.2014 r."

Zgodnie z treścią art. 113 § 1 K.p.a., organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy organ, dokonując sprostowania oczywistej omyłki, działał w granicach zakreślonych w przepisie art. 113 § 1 K.p.a.

Zgodnie z brzmieniem tego przepisu, organ administracji państwowej może z urzędu lub na wniosek strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Treść wyżej przywołanej regulacji wskazuje na dość szeroki zakres przedmiotowy objęty możliwością sprostowania. W materii prostowania oczywistych omyłek najistotniejszą kwestią jest to, aby te oczywiste błędy należały do kategorii błędów, które można zauważyć "na pierwszy rzut oka", bez konieczności przeprowadzania dodatkowych badań, czy ustaleń. Pomyłki muszą więc być widoczne, a ich oczywistość musi polegać na niewłaściwym użyciu, czy sformułowaniu wyrazu, wbrew zamierzeniu organu. Dodatkowo zauważyć należy, że omawiane błędy nie powinny należeć do merytorycznej strony aktu administracyjnego. W omawianym trybie nie będą podlegały prostowaniu błędy i pomyłki istotne, których dopuszczono się np. w stosowaniu prawa. Powyższe wywody pozostają w zgodzie z ugruntowanym od lat orzecznictwem sądów administracyjnych, czego przykładem jest m.in. teza wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 07 listopada 1990 r.(ll SA 627/90, ONSA 1991, nr 2, poz. 31), która brzmi: "stwierdzenie nieważności decyzji innej niż się zamierzało, nie może być przedmiotem sprostowania w trybie art. 113 § 1 K.p.a.". W podobnym kierunku zmierza też teza wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 listopada 1991 r. (SA/Wr 1084/91, ONSA 1991, nr 3-4, poz. 93), dotycząca sprawy, w której sprostowaniem decyzji próbowano zmienić rozstrzygnięcie sprawy co do istoty.

Przechodząc do realiów niniejszej sprawy wskazać należy, że w świetle wyżej zaprezentowanych rozważań, sprostowanie oczywistej omyłki w zakresie daty wydania decyzji jest dopuszczalne w trybie art. 113 § 1 K.p.a. Nie jest to bowiem materia merytorycznego rozstrzygnięcia. Sprostowanie takie nie prowadzi również do zmiany rozstrzygnięcia. Data widniejąca na decyzji doręczonej skarżącej jest "na pierwszy rzut oka nieprawidłowa". Wniosek o ustalenie warunków zabudowy został złożony 8 października 2014 r., natomiast data decyzji doręczonej skarżącej oznaczona jest datą 23 lipca 2014 r. czyli na dzień przed złożeniem ww. wniosku .

Bez wpływu na poprawność rozstrzygnięcia pozostaje też twierdzenie skargi, że została sprostowana data tylko w decyzji doręczonej skarżącej, bowiem uwzględniając fakt codziennego wydawania przez organ wielu decyzji, można dopuścić ewentualność popełnienia błędu w zakresie oznaczenia daty jednego z dokumentów.

W konsekwencji Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie, jak i utrzymane nim w mocy postanowienie z [...] lipca 2015 r. odpowiadają prawu. Należało bowiem podzielić stanowisko organu, że sprostowanie omyłkowo wpisanej daty w decyzji doręczonej skarżącej mogło odbyć się w trybie art. 113 § 1 K.p.a. Sprostowanie powyższej omyłki pisarskiej nie prowadzi bowiem do merytorycznej zmiany tej decyzji. W związku z tym należy w całości podzielić argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, a skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 powołanej ustawy, który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym.