Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1261/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-07-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Wojciech Mazur, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lipca 2005 r. sprawy ze skargi [...] Spółka z o.o. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2004 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania organu I instancji - w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 1261/04

UZASADNIENIE

Prezydent [...] decyzją nr [...] wydaną dnia [...] kwietnia 2004r. na podstawie art. 28, art. 33 ust 1, art. 34 ust 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane, zatwierdził projekt budowlany i wydał [...] Spółce z o.o. w W. pozwolenie na budowę hali przetwórstwa magazynowania i działań marketingowych – hurtownia mięsa, wędlin i drobiu wraz z częścią socjalną – na działce nr ewid. [...] przy ul. M. w W..

Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli W. K. i G. S. – właściciele sąsiednich nieruchomości podnosząc, że inwestycja z uwagi na rodzaj działalności produkcyjnej w niej prowadzonej będzie negatywnie oddziaływała na sąsiednie działki jej uciążliwość wyklucza możliwość usytuowania na tym terenie ze względu na przeznaczenie działek ustalone w planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego z 1992r. i miejscowym planie zagospodarowania z 1994r. Nadto odwołujący się podkreślili, że działka, na której planowana jest przedmiotowa inwestycja znajduje się na terenie parku podworskiego objętego ochroną konserwatorską przez Konserwatora Przyrody.

Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją znak [...] wydaną dnia [...] lipca 2004r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił decyzję Prezydenta i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że zaskarżona decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę hali przetwórstwa, magazynowania i działań marketingowych – hurtowni mięsa, wędlin i drobiu wydana w dniu [...] kwietnia 2004r. jest sprzeczna z poprzedzającą ją decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2002r., w której na działce przy ul. M. ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania dla inwestycji polegającej na budowie hurtowni wraz z przyłączami do sieci miejskich i niezbędną infrastrukturą towarzyszącą.

Ponadto organ podniósł, że zgodnie z § 31 pkt 9 k, rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko wymagane jest sporządzenie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko dla inwestycji z zakresu przemysłu spożywczego, a w tym instalacji do pakowania i puszkowania produktów roślinnych lub zwierzęcych – a inwestor takiego raportu nie przedstawił.

Jednocześnie zgodnie ze szczegółowym planem zagospodarowania osiedla [...] przedmiotowa działka znajduje się na terenie parku podworskiego. Na terenie tym ustalono wykonanie szczegółowej dokumentacji zadrzewienia i objęcia terenu ochroną Konserwatorską przez Konserwatora Przyrody ze względu na zachowanie istniejącego krzewostanu.

Wprowadzenie zabudowy na tym terenie jest możliwe wyłącznie po uzyskaniu pozytywnych opinii Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody, a tego wymogu inwestor nie spełnił. Nadto organ odwoławczy uznał, że uciążliwość projektowanej inwestycji może wykraczać poza granice terenu inwestycji zarówno pod względem hałasu jak i pod względem zanieczyszczenia powietrza.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł [...] Spółka z o.o..

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił organowi rażące naruszenie art. 7 kpa poprzez niewłaściwe i chaotyczne ustalenie stanu faktycznego – mające wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Skarżący podniósł, ze organ nie zapoznał się i nie przeanalizował projektu budowlanego, z którego wynika, że działalność w projektowanej hali ma polegać na przetwórstwie półtusz zwierzęcych, a w związku z tym nie jest to działalność produkcyjna i nie będzie oddziaływała negatywnie na środowisko w rozumieniu rozporządzenia Rady Ministrów z 24 września 2002r., o którym mówi organ. Poza tym skarżący podniósł, że organ niewłaściwie ustalił, że działka, na której planowana jest przedmiotowa inwestycja znajduje się na terenie parku podworskiego ani też, że uciążliwość będzie wykraczać poza granice terenu inwestycji, a także, że inwestor nie przedstawił operatu odnośnie wpływu inwestycji na zanieczyszczenie środowiska gdyż Wydział Ochrony Środowiska nie nałożył na inwestora obowiązku sporządzenia raportu.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej podniesione.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji oceniając ich zgodność z prawem materialnym oraz przepisami prawa procesowego.

Stosownie zaś do treści przepisu art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd może uwzględnić skargę ze względu na inne uchybienia niż podniesione przez stronę skarżącą. I taka właśnie sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, której przedmiotem jest decyzja Wojewody [...] wydana dnia [...] lipca 2004r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, – w której uchylił on decyzję Prezydenta [...] wydaną w przedmiocie pozwolenia na budowę i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji.

W ocenie Sądu orzekającego kontrolowana decyzja zapadła przede wszystkim z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 2 kpa.

Artykuł ten wprowadza wyjątek od zasady obowiązku rozstrzygnięcia istoty sprawy, pozwalając organowi odwoławczemu na ograniczenie się do wyeliminowania decyzji organ pierwszej instancji i umorzenia postępowania przed tym organem.

Jedyną jednak podstawą do umorzenia postępowania jest stwierdzenie jego bezprzedmiotowości w rozumieniu art. 105 kpa.

Przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy w ogóle, bądź nie ma podstaw do rozstrzygania sprawy w postępowaniu administracyjnym. Tak rozumiana bezprzedmiotowość w niniejszej sprawie nie zachodziła.

Postępowanie odwoławcze toczyło się na wniosek W. K. i G. S. – zainteresowanych – jak wynika z treści odwołania – w uzyskaniu merytorycznego rozstrzygnięcia.

Stan sprawy nie uzasadniał, zatem zastosowania art. 105 § 1 kpa zgodnie, z którym, gdy postępowanie z jakichkolwiek przyczyn stało się bezprzedmiotowe, organ administracji państwowej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.

Zgodnie z utrwalonymi poglądami i linią orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, jeśli odwołujący się żąda rozpatrzenia sprawy, co do jej istoty, organ uchylając decyzję organu pierwszej instancji nie ma uzasadnienia do jednoczesnego umorzenia postępowania przed tą instancją, gdyż żądanie rozpatrzenia sprawy, co do jej istoty świadczy o tym, że postępowanie nie staje się bezprzedmiotowe.

Wobec tego zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 105 § 1 kpc, z naruszeniem interesów skarżących.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c, art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.