Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 779/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.) Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska Protokolant Starszy Referent Beata Jarecka po rozpoznaniu w dniu 8 września 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. i T. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej wymiar podatku od nieruchomości za 2004 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Gd 779/05

U Z A S A D N I E N I E

Postanowieniem z dnia [...] wydanym na podstawie art. 248 § 1 i 2 oraz art. 165 § 2 ustawy z dnia 29.VIII.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 r., Nr 8, poz. 60). Samorządowe Kolegium Odwoławcze wszczęło z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej wydanej przez Burmistrza z dnia [...] Nr [...] ustalającej wobec T. i T. M. wymiar podatku od nieruchomości za rok 2004.

W następstwie wszczętego postępowania SKO działając na podstawie art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, decyzją z dnia [...] stwierdziło nieważność w/w decyzji Burmistrza.

W uzasadnieniu Kolegium stwierdza, iż na podstawie przeprowadzonego postępowania ustalono, iż w dacie orzekania o wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości za 2004 r. organ podatkowy wiedział o wybudowaniu i użytkowaniu przez podatników budynku produkcyjno - socjalnego albowiem

03 lipca 2003 r. udzielił on T. i T. M. , pozwolenia na użytkowanie tegoż budynku.

Winien był więc fakt ten uwzględnić przy ustalaniu wymiaru podatku od nieruchomości za 2004 r. i przyjąć w decyzji z [...] stawki należne za nieruchomości wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej zgodnie z podjętą Uchwała Rady Miejskiej Nr XV/318/2003 z dnia 15 grudnia 2003 r. w sprawie zmiany Uchwały Nr XIV/304/2003 z dnia 27 listopada 2003 r. dotyczącej podatku od nieruchomości na terenie Gminy, czego nie uczynił.

Wydanie zatem decyzji z pominięciem znanego organowi podatkowemu stanu faktycznego i ustalenie w związku z tym podatku od nieruchomości wg niższej niż by należało stawki, uznać należy za rażące naruszenie prawa i nie jest możliwe do zaakceptowania z punktu widzenia wymogów praworządności.

Jednocześnie w decyzji pouczono stronę o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem SKO, w terminie 30 dni od daty doręczenia przedmiotowej decyzji.

W skardze na powyższą decyzję pełnomocnik skarżących zarzucając rażące naruszenie przepisu art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, wniósł o jej uchylenie w całości.

W uzasadnieniu skargi podkreślono, iż samorządowe Kolegium Odwoławcze zaniechało przeprowadzenia postępowania zmierzającego do ustalenia, czy decyzja z dnia [...] narusza w sposób rażący prawo - a mianowicie, czy wydana została wbrew nakazowi lub zakazowi ustanowionemu w przepisie prawa albo czy wbrew treści przepisu prawa nałożono na stronę obowiązek bądź go uchylono. Zamiast tego za przesłankę pozwalającą na stwierdzenie nieważności decyzji SKO przyjęło własną negatywną ocenę merytorycznego rozstrzygnięcia Burmistrza.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wnosząc o jej oddalenie, podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Otóż stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...). Stosownie do § 2 przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W rozważanej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] z urzędu wszczęto postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności opisanej wyżej decyzji Burmistrza z dnia [...].

W konsekwencji zatem wydając zaskarżoną do sądu decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze działało jako organ pierwszej instancji.

W myśl art. 221 Ordynacji podatkowej w przypadku wydania decyzji w pierwszej instancji przez (...) samorządowe kolegium odwoławcze, odwołanie od decyzji rozpatruje ten sam organ podatkowy, stosując odpowiednio przepisy o postępowaniu odwoławczym.

Jedną z zasad postępowania podatkowego jest jego dwuinstancyjność (art. 127 ustawa Ordynacja podatkowa). Dwuinstancyjność postępowania obowiązuje także w odniesieniu do decyzji wydanych w pierwszej instancji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze i realizowana jest przez możliwość złożenia odwołania (art. 221 Ordynacji podatkowej).

Złożenie zatem skargi na decyzję wydaną w pierwszej instancji stanowi naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania i powoduje niedopuszczalność skargi. Jednocześnie w tym miejscu należy przypomnieć, że stosownie do treści

art. 214 Ordynacji podatkowej nie może szkodzić stronie błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania (...).

Z tych przyczyn na mocy art. 58 §1 pkt 6 cyt./w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak postanowieniu