Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 179/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1-2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. i J. T. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów polegającą na zaniechaniu podjęcia czynności w związku z kierowanymi do niego pismami postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 27 sierpnia 2012 r. Z. S. i J. T. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów polegającą na zaniechaniu podjęcia czynności. Skarżący zakwestionowali "totalną wieloletnią bezczynność, zaniechanie i terroryzowanie bezbronnych". Stwierdzili, że "Skarb Państwa utracił ogromne pieniądze i traci dalej".

Z nadesłanych przez organ administracji akt sprawy wynika, że zarzucana przez skarżących bezczynność polegać ma na niepodejmowaniu działań w związku z pismami kierowanymi do Prezesa Rady Ministrów w sprawie dotyczącej J. T. Skarżący wyrażają niezadowolenie z działalności organów państwowych, kwestionują niewykonywanie przez nie obowiązków nakazanych prawem i zarzucają im podejmowanie działań sprzecznych z prawem. Żądają zaprzestania wieloletniej bezczynności i zaniechań, w szczególności domagają się podjęcia czynności mających doprowadzić do ścigania i aresztowania Komendanta Głównego Policji, Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Prokuratora Generalnego.

W odpowiedzi na skargę Prezes Rady Ministrów wniósł o jej odrzucenie ze względu na brak kognicji sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] postanowieniem z dnia 4 października 2012 r. przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, jako właściwemu miejscowo.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności.

Stosownie natomiast do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jajko ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne,

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach,

5. oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach.

Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w zakresie postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem: decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty oraz postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, jak również pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnych sprawach, bądź też wydaniem innych aktów lub podjęciem czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Z. S. i J. T. zarzucają Prezesowi Rady Ministrów bezczynność w podjęciu czynności, których żądają w składanych do skarżonego organu pismach dotyczących nieprawidłowości w działaniu organów państwowych w sprawie J. T.

Analizując treść skargi oraz dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy należy stwierdzić, że przedmiot zaskarżenia nie jest objęty kognicją sądu administracyjnego. Oczekiwane przez Z. S. i J. T. działania Prezesa Rady Ministrów, w szczególności mające doprowadzić do ścigania i aresztowania osób piastujących funkcje wskazywanych wyżej organów, nie mieszczą się bowiem w katalogu prawnych form działania administracji, zawartym w art. 3 § 2 pkt 1-4a ppsa.

Korespondencji przesyłanej przez skarżących do Prezesa Rady Ministrów można przypisać co najwyżej charakter skarg wnoszonych do organów administracji w trybie przepisów działu VIII K.p.a.; skarg, których przedmiotem może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 K.p.a.).

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest jednakże prawidłowy pogląd, że czynności - niezależnie od formy - podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII K.p.a. odnoszące się do skarg i wniosków nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 ppsa i stąd nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Konsekwencją tego jest, że w tym postępowaniu nie przysługuje również skarga na bezczynność (por. wydane w odniesieniu do art. 16 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm. - zachowujące aktualność w aktualnym stanie prawnym: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2000 r. sygn. akt III SAB 108/99. LEX nr 48017, a także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 września 2004 r. sygn. akt OSK 642/04. LEX nr 160611).

Zatem, ponieważ kwestionowane przez skarżących zaniechanie Prezesa Rady Ministrów nie dotyczy żadnej z prawnych form działania administracji publicznej, co do której dopuszczalne jest wniesienie skargi na bezczynność, a kognicja sądu administracyjnego nie wynika w przedmiotowej sprawie także z przepisów szczególnych, to przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.