Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2213/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt  6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą B. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 lipca 2015 r. B. Sp. z o.o. z siedzibą B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2015 r. Nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych, wydane na skutek rozpatrzenia sprzeciwu skarżącej, złożonego wobec podjęcia przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego kontroli.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Warunkiem merytorycznego rozpatrzenia skargi jest złożenie jej na akt lub czynność objętą zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, określonej w art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a.

Przedmiotem skargi jest postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych wydane na skutek rozpatrzenia sprzeciwu skarżącej spółki złożonego wobec podjęcia przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego kontroli na podstawie art. 84 c ust. 9 pkt 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 672 ze zm., dalej zwana u.s.d.g.)

Stosownie do treści art. 84c ww. ustawy, przedsiębiorca może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania przez organy kontroli czynności z naruszeniem przepisów art. 79-79b, art. 80 ust. 1 i 2, art. 82 ust. 1 oraz art. 83 ust. 1 i 2, z zastrzeżeniem art. 84d. Organ kontroli w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania sprzeciwu, rozpatruje sprzeciw oraz wydaje postanowienie o: 1) odstąpieniu od czynności kontrolnych; 2) kontynuowaniu czynności kontrolnych (art. 84c ust. 9 u.s.d.g.). Na postanowienie, o którym mowa w ust. 9, przedsiębiorcy przysługuje zażalenie w terminie 3 dni od dnia otrzymania postanowienia. Rozstrzygnięcie zażalenia następuje w drodze postanowienia, nie później niż w terminie 7 dni od dnia jego wniesienia (art. 84c ust. 10). Jednocześnie w art. 84c ust. 16 u.s.d.g. w obszarze nieuregulowanym, ustawodawca zawarł odesłanie do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w zakresie postępowań, o których mowa w ust. 9 i 10 art. 84c u.s.d.g. Odesłanie do stosowania w zakresie nieuregulowanym w postępowaniach kontrolnych przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego nie daje jednak podstaw do nadania im charakteru prawnego postępowania administracyjnego. Nie można bowiem tylko z przyznania prawa wniesienia zażalenia od postanowienia wyprowadzić dopuszczalności drogi przed sądem administracyjnym (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 24 kwietnia 2013 r., sygn. II SA/Bd 205/13).

W tej kwestii wypowiedział się pośrednio Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale podjętej w składzie 7 sędziów z dnia 13 stycznia 2014 r. w sprawie o sygn. akt II GPS 3/13. Zgodnie z tą uchwałą na odmowę rozpatrzenia sprzeciwu wniesionego na podstawie art. 84c ust. 1 u.s.d.g. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wprawdzie uchwała ta dotyczy rozstrzygnięcia określonego jako odmowa rozpatrzenia sprzeciwu, ale w rzeczywistości ma znaczenie szersze, bowiem dotyczy wszelkich rozstrzygnięć wydawanych w postępowaniu kontrolnym odnoszących się do sprzeciwu wniesionego na podstawie art. 84c ust. 1 u.s.d.g. Takie rozumienie uchwały wynika z oparcia jej na stwierdzeniu, że postępowanie, o którym mowa w art. 84c u.s.d.g. nie jest postępowaniem administracyjnym, ponieważ rozdział 5 u.s.d.g. zatytułowany "Kontrola działalności gospodarczej" wyznacza przedmiot, który nie odpowiada przedmiotowi postępowania administracyjnego. Postępowanie kontrolne prowadzone w trybie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej jest postępowaniem odrębnym od postępowania administracyjnego. Czynności podejmowane w ramach tego postępowania kontrolnego nie są wydawane w postępowaniu administracyjnym, nie kształtują uprawnień lub obowiązków jednostki, a jedynie w ich następstwie może nastąpić ukształtowanie uprawnień lub obowiązków (por. wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1030/10 oraz wyrok NA z 9 czerwca 2014 r., II OSK 63/13). Nie wszystkie czynności podejmowane przez podmioty działające w imieniu państwa są czynnościami podlegającymi zaskarżeniu do sądu administracyjnego, co nie oznacza automatycznie niezgodności tej sytuacji z Konstytucją.

Przedmiotowa sprawa dotyczy postanowienia wydanego na skutek rozpatrzenia sprzeciwu w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych. Skoro zaś postępowanie kontrolne prowadzone na podstawie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie ma charakteru postępowania administracyjnego, to oznacza, że sprzeciw wniesiony w postępowaniu kontrolnym, nie prowadzi do wszczęcia nowego postępowania względem postępowania kontrolnego, a zwłaszcza nie wszczyna postępowania administracyjnego w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Postanowienia podjęte w wyniku rozpatrzenia sprzeciwu wpływają więc jedynie na sytuację faktyczną, a nie prawną kontrolowanego przedsiębiorcy, bowiem odnoszą się one do samej kontroli, a więc do obowiązków organu prowadzącego kontrolę. Nie ma podstaw, aby z takiego postanowienia wyprowadzić jakiekolwiek uprawnienia kontrolowanego podmiotu. Nie do przyjęcia byłoby stanowisko, że wniesienie sprzeciwu powoduje otwarcie jakiegoś nowego postępowania. Toczy się ono bowiem już i tak w ramach prowadzonego postępowania kontrolnego, z tą różnicą, że sprzeciw może wywołać skutek w postaci odstąpienia od czynności kontrolnych bądź dalszego kontynuowania tych czynności. Poza tym to otrzymanie sprzeciwu przez organ powoduje skutek w postaci spełnienia dyspozycji art. 84c ust. 16 ustawy. Sprzeciw to instytucja quasi-procesowa, do której mają zastosowanie przepisy k.p.a. Postępowanie kontrolne nawet to toczące się przed wniesieniem sprzeciwu nie ma waloru postępowania administracyjnego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 czerwca 2014 r., sygn. II OSK 63/13). Należy więc przyjąć, że na powyższe postanowienie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Wobec powyższego skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.