Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 116/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2021-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Piotr Godlewski AWSA Karina Gniewek-Berezowska /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 8 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi A. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej - postanawia – I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] listopada 2020 r. "A" ( dalej: "strona skarżąca") złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej w [...] ( dalej: "Dyrektor Szkoły" lub "organ") w przedmiocie rozpoznania wniosku "A" z dnia [...] września 2002 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie informacji nt. adresu elektronicznej skrzynki podawczej ( ePUAP) Szkoły.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wyjaśniła, że w dniu [...] września 2020 r. zwróciła się do Dyrektora Szkoły o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wyżej opisanego żądania, a wobec braku odpowiedzi w dniu [...] października 2020 r. skierowała ponaglenie. Podniosła, że do dnia wniesienia skargi nie otrzymała żadnej odpowiedzi.

Wobec powyższego zarzuciła Dyrektorowi Szkoły naruszenie art. 61 ust. 1 i 4 Konstytucji RP oraz art. 10 ust. 1 w zw. z art. 2 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( Dz.U. z 2020 r., poz. 2176; dalej: "u.d.i.p.") poprzez nie udostępnienie żądanej informacji w przewidzianym ustawą terminie.

Na tej podstawie wniosła o:

1) Zobowiązanie Dyrektora Szkoły do rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2020 r.

2) Stwierdzenie, że Dyrektor Szkoły dopuścił się bezczynności.

3) Na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. zasądzenie od Dyrektora Szkoły kwoty pieniężnej celem pokrycia wydatków związanych z prowadzeniem sporu sądowoadministracyjnego i wsparcia działalności statutowej strony skarżącej, lub wymierzenia grzywny w wysokości przewidzianej przepisami prawa.

4) Zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przewidzianych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Szkoły wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie oraz zasądzenie od strony skarżącej kosztów postępowania.

W uzasadnieniu wyjaśnił, że nie rozpatrzenie wniosku nie było działaniem celowym czy też stanowiącym sprzeciw wobec wypełnienia obowiązków wynikających z przepisów prawa, których naruszenie zarzuca strona skarżąca. O ewentualnym wniosku organ powziął informację dopiero po otrzymaniu pisemnej skargi z dnia [...] listopada 2020 r. ( odebranej w dniu [...] listopada 2020 r.). W toku analizy sprawy odnaleziono w poczcie email należącej do Szkoły jedynie wiadomość ponaglającą z [...] października 2020 r. Nie odnaleziono wniosku z dnia [...] września 2020 r. Organ nie kwestionuje prawa strony skarżącej do dostępu do informacji publicznej, jednak podaje, że mogła zdarzyć się sytuacja, że wniosek został przesłany na błędy adres poczty elektronicznej lub w wyniku awarii technicznej wiadomość nie została prawidłowo wysłana i dostarczona bądź wniosek trafił do folderu Spam poczty elektronicznej Szkoły gdzie podlega automatycznemu usunięciu. W związku z czym nie można stwierdzić, czy taki wniosek został prawidłowo dostarczony na adres mailowy Szkoły. Jednocześnie zwrócił się do strony skarżącej z prośbą o ponowne przesłanie do organu przedmiotowego wniosku.

W świetle przedstawionych okoliczności wyrażono pogląd, że ewentualna bezczynność nie była spowodowana celowym działaniem organu, nie była również poważna ani rażąca.

Podniesiono że strona skarżąca do skargi nie dołączyła żadnych załączników oprócz odpisów z KRS. W związku z powyższym nie można zweryfikować, czy przedmiotowy wniosek został faktycznie wysłany. Strona skarżąca nie przedstawiła żadnego przekonywującego dowodu, potwierdzającego wpływ wniosku do adresata, co świadczy o tym, że przedmiotowy wniosek mógł do organu nie dotrzeć.

Skoro organ do dnia złożenia skargi nie dysponował wnioskiem oraz wobec braku dowodów jednoznacznie świadczących o dotarciu wniosku do adresata, obiektywnie nie mógł ustosunkować się do treści żądania i podjąć stosownych czynności, przewidzianych ustawowo dla trybu udostępnienia informacji publicznej.

Zaznaczono przy tym, że Dyrektor Szkoły po analizie skargi na bezczynność otrzymanej w dniu [...] listopada 2020 r. i treści ewentualnego wniosku o udzielenie informacji publicznej, w dniu [...] listopada 2020 r. udzielił odpowiedzi, że Szkoła Podstawowa w [...] nie posiada adresu skrzynki podawczej ePUAP.

W przypadku nałożenia przez Sąd obowiązku, zobowiązano się do ponownego rozpatrzenia ewentualnego wniosku o udzielenie informacji publicznej wnosząc o to aby Sąd jeszcze raz przesłał go do organu.

Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. Sąd zwrócił się do strony skarżącej o nadesłanie kierowanego do Dyrektora Szkoły wniosku z dnia [...] września 2020 r. w terminie 7 dni od dnia otrzymania, pod rygorem przyjęcia, że pierwszą korespondencją kierowaną do organu było pismo z dnia [...] października 2020 r., dołączone przez organ do odpowiedzi na skargę.

Wyznaczony stronie skarżącej termin upłynął bezskutecznie w dniu 7 stycznia 2020 r. zgodnie z art. 74 a § 8 ustawy o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( dowód: Urzędowe Poświadczenie Doręczenia; akta sądowe).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 21 ustawy z dnia 6 września 2002 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 2176 ze zm.; dalej jako: "u.d.i.p."), do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Z kolei w myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a.

Przedmiotem skargi jest bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej w [...] w udostępnieniu stronie skarżącej informacji o nt. elektronicznej skrzynki podawczej ( ePUAP)

Z bezczynnością na gruncie powoływanej ustawy mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot zobowiązany nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialnotechnicznej w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem (art. 14 ust. 1 u.d.i.p), ani nie wydaje w powyższym terminie decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej art. 16 ust. 1 u.d.i.p.

Obowiązek załatwienia sprawy w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. powstaje z chwilą wpływu wniosku do podmiotu zobowiązanego. Oznacza to, że o rozpoczęciu biegu terminu, o którym mowa powyżej, decyduje data wpływu pisma (wniosku o udostępnienie informacji publicznej) do podmiotu zobowiązanego, albo moment wpływu wniosku na elektroniczną skrzynkę odbiorczą tego podmiotu. Istotnym jest zatem skuteczne zażądanie informacji publicznej. Brak jest bowiem możliwości badania przez sąd administracyjny czy podmiot zobowiązany pozostaje w bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku w sytuacji stwierdzenia, że dany podmiot nie otrzymał go. Tylko bowiem skuteczne złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej może stanowić podstawę merytorycznego badania przez sąd administracyjny skargi na bezczynność organu w zakresie rozpoznania danego wniosku. W innym przypadku, skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest niedopuszczalna, bowiem sąd nie może domniemywać istnienia przedmiotu sprawy administracyjnej. Warto też zaznaczyć, że sąd orzekając w sprawie bezczynności uwzględnia stan z daty wniesienia skargi.

W kontrolowanej sprawie kwestia skutecznego wniesienia wniosku do Dyrektora Szkoły jest sporna, bowiem w odpowiedzi na skargę organ jednoznacznie zakwestionował wpływ przedmiotowego wniosku na adres poczty elektronicznej. Do odpowiedzi na skargę przedłożył wydruk z poczty elektronicznej adresowanego do Dyrektora szkoły pisma strony skarżącej z dnia [...] października 2020 r. w piśmie tym powołano się jedynie na wcześniejsze pismo z dnia [...] września 2020 r. zobowiązując jednocześnie Dyrektora Szkoły do udzielenia odpowiedzi na pierwotny wniosek w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z treści tego pisma nie wynikało czego dotyczył pierwotny wniosek. Wezwana o nadesłanie kierowanej do Dyrektora Szkoły drogę mailową korespondencji strona skarżąca pozostała bierna, pomimo pouczenia, że w przypadku nie udzielenia odpowiedzi na wezwanie, Sąd przyjmie, że korespondencja nie została do organu skierowana.

W tych okolicznościach, zdaniem Sądu, brak jest jakichkolwiek podstaw, aby stanowisko Dyrektora Szkoły o braku doręczenia wniosku z dnia [...] września 2020 r. podważyć.

Z powyższych względów Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna. W zaistniałej bowiem sytuacji Sąd nie ma możliwości zbadania, czy organ faktycznie pozostaje w bezczynności wobec żądania strony skarżącej. Wobec twierdzenia podmiotu zobowiązanego, że do dnia złożenia skargi na bezczynność nie dysponował on wnioskiem strony skarżącej oraz w sytuacji braku wniosku, któremu Dyrektor mógłby uczynić zadość, należy stwierdzić, że obiektywnie nie mógł ustosunkować się do treści żądania strony skarżącej i podjąć stosownych czynności, przewidzianych ustawowo dla trybu udostępnienia informacji publicznej ( podobnie WSA w Bydgoszczy w postanowieniu z dnia 3 lipca 2018 r., sygn. akt II SAB/Bd 23/18, WSA w Krakowie w postanowieniu z dnia 14 października 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 168/19, NSA w Warszawie w postanowieniu z dnia 23 sierpnia 2016 r. I OSK 3065/14 powołane orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach orzeczenia.nsa.gov.pl ).

Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 postanowienia. W przedmiocie zwrotu uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.- pkt 2 postanowienia.