Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 3037/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1, art. 232 par. 1 pkt 1.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Okręgowej Izby Aptekarskiej w P. na czynność Głównego Inspektora Farmaceutycznego w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej, [...] Okręgowej Izby Aptekarskiej w P. kwotę 200 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

[...] Okręgowa Izba Aptekarska w P. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na czynność Głównego Inspektora Farmaceutycznego polegającą na pozostawieniu bez rozpoznania zażalenia na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...]

o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie prowadzenia niedozwolonej reklamy apteki ogólnodostępnej o nazwie "[...]" w Ś. przy ul. [...].

Pozostawienie zażalenia bez rozpoznania nastąpiło na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm. – dalej k.p.a.) w związku z nieusunięciem w terminie 7 dni braków formalnych zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza przedmiotu zaskarżenia w kontekście właściwości sądów administracyjnych.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4.a pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach;

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8. bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone

w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Jak wynika z treści skargi, przedmiotem zaskarżenia jest czynność Głównego Inspektora Farmaceutycznego podjęta na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. polegająca na pozostawieniu bez rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a., jeżeli podanie strony nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Charakter prawny pozostawienia bez rozpoznania nie został w kodeksie postępowania administracyjnego sformalizowany. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że jest to czynność materialno-techniczna, która nie podlega zaskarżeniu w drodze odwołania, a co za tym idzie nie może być przedmiotem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stronie przysługuje natomiast uprawnienie do złożenia skargi na bezczynność organu stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. (vide: NSA [w:] uchwała składu 7 sędziów NSA z 3 września 2013 r. sygn. akt I OPS 2/13).

W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że rozpatrywana sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a skarga podlega odrzuceniu. O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł

w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.