Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 20/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
Hasła tematyczne: Służba więzienna
Skarżony organ: Dyrektor Generalny Służby Więziennej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego polegającą na niewydaniu decyzji w sprawie jednorazowego odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu pozostającego w związku ze służbą p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi (z dnia 23 marca 2011 r.) P. P. jest nieuprawniona bierność Dyrektora Zakładu Karnego polegającą na niewydaniu decyzji w sprawie jednorazowego odszkodowania z tytułu uszczerbku na zdrowiu pozostającego w związku ze służbą. W wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia 29 kwietnia 2011 r. skarżący oświadczył, że przed wniesieniem skargi nie składał zażalenia na bezczynność organu, uregulowanego w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zażalenie takie wniósł dopiero po złożeniu skargi (9 czerwca 2011 r.).

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Dyrektora Zakładu Karnego

stwierdził, że decyzja w sprawie odszkodowania zostanie P. P. wydana niezwłocznie po uzyskaniu orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej MSWiA wydawanego w trybie art. 106 k.p.a.; o wydanie takiego orzeczenia organ prowadzący postępowanie już wystąpił, a nadto przesłał stosowne ponaglenie (z dnia 15 kwietnia 2011 r.). W związku z niezłożeniem przez skarżącego zażalenia do organu wyższego stopnia, skarga powinna podlegać odrzuceniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 1); przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek

o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie (§ 2).

Jak postanowiono w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem (zd. pierwsze); odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (zd. drugie).

Zaskarżona bezczynność podlegała pierwszej kolejności kwestionowaniu

w drodze zażalenia określonego w art. 37 k.p.a., a dopiero po wyczerpaniu tego trybu, dalsza nieuprawniona bierność organu uprawnia skarżącego do wniesienia skargi sądowej. Skoro skarżący przed wniesieniem skargi nie składał takiego zażalenia, jego skarga jest niedopuszczalna z powodu niewyczerpania środka zaskarżenia przysługującego w postępowaniu przed właściwym organem.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.