Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1526/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie z art. 195 §2 ustawy POPPSA
Powołane przepisy: article: art. 195 par. 2, art. 200, art. 205 par. 2 w zw. z
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 14 ust. 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2015 poz 1804
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.  w sprawie opłat za czynności radców prawnych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. B. na postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 30 stycznia 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 1526/16 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia 1. uwzględnić zażalenie i uchylić postanowienie zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z 30 stycznia 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 1526/16 2. zasądzić od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego M. B. kwotę 4 067 zł (cztery tysiące sześćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 30 stycznia 2017 r. uwzględnił skargę M. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. W pkt 2 sentencji wyroku zasądził od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego kwotę 450 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Jak wynika z protokołu rozprawy z dnia 19 stycznia 2017 r. za skarżącego stawił się r. pr. [...]. Pełnomocnik przedłożył kopię pełnomocnictwa z 18 stycznia 2017 r. (k. 25), zobowiązując się jednocześnie do doręczenia w terminie 7 dni jego oryginału. Sąd warunkowo dopuścił pełnomocnika do udziału w rozprawie. Po zamknięciu rozprawy Sąd odroczył termin ogłoszenia orzeczenia na dzień 30 stycznia 2017 r. Z uwagi na brak w dniu 30 stycznia 2017 r. w aktach sądowych sprawy oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa z 18 stycznia 2017 r. Sąd w pkt. 2 wyroku zasądził na rzecz skarżącego od organu tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę 450 złotych, stanowiącą równowartość wpisu sądowego w niniejszej sprawie.

W dniu 24 marca 2015 r. do tutejszego sądu wpłynęło pismo wyjaśniające pełnomocnika skarżącego (k. 64), z treści którego wynika, że wypełniając zobowiązanie Sądu z 19 stycznia 2017 r., przy piśmie z 25 stycznia 2017 r. przedłożył oryginał pełnomocnictwa z 18 stycznia 2017 r. Do pisma załączył kserokopię pisma z 25 stycznia 2017 r. wraz z załącznikami. W wykonaniu zarządzenia Sądu z 6 kwietnia 2017 r. pismo skarżącego z dnia 25 stycznia 2017 r. omyłkowo załączone do akt sprawy VI SA/Wa 1556/16, dołączono do akt niniejszej sprawy.

Pismem z 20 kwietnia 2017 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu zawarte w pkt 2 wyroku z 30 stycznia 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 1526/16. W uzasadnieniu wnosił o zmianę postanowienia poprzez zasadzenie od organu administracji kwoty 4 067 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania zażaleniowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.

Z treści powołanego wyżej przepisu i w oparciu o zarzuty zażalenia uznać należy, że jest ono oczywiście uzasadnione. Terminowe wywiązanie się pełnomocnika skarżącego z obowiązku przedłożenia oryginału pełnomocnictwa przed dniem ogłoszenia orzeczenia wyznaczonym na dzień 30 stycznia 2017 r. uzasadnia zmianę postanowienia poprzez uwzględnienie kosztów zastępstwa procesowego. Wskazać należy, że w postępowaniu przed sądem skarżącego reprezentował pełnomocnik radca prawny. Bez wątpienia sprawa będąca przedmiotem rozpoznania należy do kategorii spraw, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna w rozumieniu § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804). Zgodnie z § 2 pkt. 5 ww. rozporządzenia stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10 000 złotych do 50 000 złotych – 3 600 złotych. W konsekwencji w poczet zasądzonej od organu kwoty zwrotu na rzecz skarżącego kosztów postępowania należy wliczyć kwotę 3 600 zł z tytułu kosztów zastępstwa procesowego.

Odnosząc się do wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego Sąd wskazuje, że zażalenie w przedmiocie kosztów sądowych wolnej jest od wpisu sądowego.

Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że przedmiotowe zażalenie jest oczywiście uzasadnione, wobec czego na podstawie art. 195 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O wysokości zasądzonych kosztów postępowania w pkt 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia.