Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 815/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-04-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Podatek od spadków i darowizn
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 122, art. 187 par. 1,
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 4a ust. 1pkt 1, art. 6 ust. 1pkt.1, 2-8, ust. 2, 4
journal: Dz.U. 2004 nr 142 poz 1514
law: Ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn - tekst jednolity.
article: art. 363 par. 1, art. 516, 518, art. 369 par. 1
journal: Dz.U. 1964 nr 43 poz 296
law: Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Guziński, Sędziowie Sędzia WSA Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca), Jerzy Strzebinczyk, , Protokolant Katarzyna Dziok, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi W. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od spadków i darowizn oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. ([...]) Naczelnik Urzędu Skarbowego w B., na podstawie art. 207 § 1, art. 21 § 1 pkt 2 oraz § 5 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8 poz. 60 ze zm.) w związku z art. 1 i art. 4 a ust. 3 ustawy z dnia 28.07.1983 roku o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2004 r. nr 142, poz. 1514 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ustawą", ustalił dla W. W. tytułem nabycia spadku po zmarłym W. W. wysokość podatku od spadków i darowizn w kwocie [...] zł.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że spadek po zmarłym dnia [...] r. W. W., nabyła żona B. W. oraz syn W. W. po ½ części spadku każdy z nich. Podkreślił, że w związku z art. 5 ustawy z dnia 28.07.1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2004r. nr 142 poz. 1514 ze zm.) obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw i zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy powstaje z chwilą przyjęcia spadku. W myśl art. 4 a ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28.07.1983 r. o podatku od spadków i darowizn zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba rodzeństwo, ojczyma i macochę jeżeli zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-8 i ust. 2 , a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia w terminie miesiąca od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku z zastrzeżeniem ust. 2 i 4. Jeżeli nabywca dowiedział się o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych po upływie terminów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się, gdy nabywca zgłosi te rzeczy lub prawa majątkowe naczelnikowi urzędu skarbowego nie później niż w terminie miesiąca od dnia, w którym dowiedział się o ich nabyciu, oraz uprawdopodobni fakt powzięcia wiadomości o ich nabyciu (art. 4 a ust. 2).

Jak ustalono, spadkobierca - W. W. zgłosił fakt nabycia własności rzeczy lub praw po zmarłym w dniu [...] r. składając zgłoszenie SD-Z1,a następnie w dniu [...] r. jego korektę.

Według ustaleń poczynionych przez organ I instancji w niniejszej sprawie, postanowienie Sądu Rejonowego w B. o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłym W. W. uzyskało klauzulę prawomocności w dniu [...] r. Obowiązek podatkowy powstał w dniu [...] r., a zatem zgłoszenia zostały złożone przez podatnika po terminie określonym w art. 4 a ustawy o podatku od spadków i darowizn, który upłynął w dniu [...] r. Organ podatkowy ustalił ponadto, że W. W. w okres od [...] r. do [...] r. przebywał poza granicami kraju, a na posiedzeniu Sądu Rejonowego w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku po zmarłym W. W. był reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego.

Zważywszy, że spadkobierca nie dopełnił obowiązku zgłoszenia nabycie przez niego własności i praw rzeczowych w terminie miesięcznym od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu o nabyciu spadku, organ podatkowy uznał, iż podlega on opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.

Po rozpatrzeniu wniesionego odwołania Dyrektor Izby Skarbowej we W. decyzją z dnia [...] r. ([...]) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Analizując przedmiotową sprawę, Dyrektor Izby Skarbowej we W. stwierdził, iż nie znajduje w niej zastosowanie art. 4a ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, bowiem strona nie złożyła zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych (SD-Z1) w terminie miesiąca od uprawomocnienia się postanowienia stwierdzającego nabycie spadku. Postanowienie sądu stwierdzające nabycie spadku w przedmiotowej sprawie uprawomocniło się w dniu [...] r. (fakt ten potwierdza pismo Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] r. sygn. akt [...]) - a nie jak wskazuje strona w dniu [...] r. Stwierdzono ponadto, iż z pieczęci znajdujących się na postanowieniu wyraźnie wynika, iż w dniu [...] r. stwierdzono, że orzeczenie jest prawomocne i wykonalne oraz stwierdzono zgodność sporządzonego odpisu postanowienia z oryginałem. Jest to więc data o nadaniu klauzuli prawomocności, nie zaś data uzyskania prawomocności przez postanowienie. Na przedłożonym postanowieniu nie znajduje się natomiast klauzula stwierdzająca, iż jest ono prawomocne z dniem [...] r.

Wobec powyższego, jak skonstatował organ II instancji, w myśl art. 6 ust. 4 powołanej ustawy obowiązek podatkowy powstał w dniu [...] r., (a więc w dniu uprawomocnienia się postanowienia), zaś termin do złożenia zgłoszenia SD-Z1 nieprzywracalnie upłynął w dniu [...] r. Podatnik złożył stosowne zgłoszenie w dniu [...] r., a tym samym z uchybieniem terminowi wskazanemu w cytowanym przepisie.

W przekonaniu organu II instancji w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania art. 4a ust.2, bowiem ustawodawca powiązał zastosowanie zwolnienia (odnowienie terminu do złożenia zgłoszenia) wyłącznie od tego, czy spadkobierca posiadał wiedzę o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych tytułem spadku, a nie od tego czy spadkobierca np. jest w posiadaniu prawomocnego postanowienia sądu stwierdzającego nabycie spadku. Zatem, w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej we W., nie można również zgodzić się z twierdzeniem pełnomocnika strony, iż wiadomość o nabyciu spadku strona powzięła w dniu [...] r., tj. po powrocie z pracy na [...], ponieważ podatnik wiedział o nabyciu rzeczy i praw majątkowych po zmarłym ojcu. Rozprawa w tej sprawie odbyła się w dniu [...] r. z wniosku Pani B. W., z udziałem pełnomocnika strony, który w imieniu Pana W. W. złożył oświadczenie o przyjęciu spadku.

Zdaniem organu II instancji powzięcie wiadomości o nabyciu spadku przez pełnomocnika strony należy traktować jak podjęcie wiadomości przez stronę. Nie można, zatem uznać, aby skarżący uzyskał wiedzę o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych po upływie miesiąca od dnia uprawomocnienia się postanowienia z dnia [...] r. Wskazano również, że w przedmiotowej sprawie postanowienie Sądu stwierdzające nabycie spadku po zmarłym W. W. uprawomocniło się w dniu [...] r., a zatem termin zgłoszenia w organie podatkowym nabycia w drodze spadku własności rzeczy lub praw majątkowych na formularzu SD-Z1 upłynął - zgodnie z art. 12 § 5 ustawy Ordynacja podatkowa - z dniem [...] r.

Według organu II instancji okolicznością niekwestionowaną jest fakt, iż skarżący, należąc do kręgu najbliższej rodziny spadkodawcy, (co uprawniało stronę do skorzystania ze zwolnienia z art. 4a), składając zgłoszenie o nabyciu praw i rzeczy w drodze spadku w dniu [...] r. tj. dwadzieścia cztery dni po upływie ustawowego terminu, utracił możliwość skorzystania z dobrodziejstwa tego przepisu.

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego niezbicie wynika, że skarżący nie spełnił warunków, o których mowa w ust. 1 i 2 cytowanego 4a, a zatem - wbrew przekonaniu pełnomocnika strony - brak jest podstaw do zastosowania żądanego zwolnienia. Wobec powyższego - zgodnie z art. 4a ust. 3 ustawy - nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych, które nie zostało zgłoszone do opodatkowania w podanym terminie, podlega opodatkowaniu na zasadach określonych dla nabywców zaliczonych do I grupy podatkowej.

Podstawę opodatkowania, w myśl art. 7 ust 1 ustawy, stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów tzw. czysta wartość, ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw - art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Organ podatkowy dokonał następnie - w dalszej części swych rozważań - szczegółowych ustaleń faktycznych i prawnych odnośnie podstawy opodatkowania i przedstawił obliczenie wymiaru podatku.

W skardze na decyzję II instancji skarżący powtórzył zarzuty podniesione w odwołaniu, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji jako naruszających prawo i interes prawny.

Na poparcie skargi podniesiono między innymi, że podatnik nie został poinformowany o możliwości uprawdopodobnienia faktu powzięcia wiadomości o nabyciu spadku w terminie późniejszym, a ma to istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia jego uprawnień do zwolnienia. Podkreślono, że skarżący z uwagi na pracę poza granicami kraju nie był obecny na posiedzeniu Sądu Rejonowego w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku, a oświadczenie o przyjęciu spadku złożył w jego imieniu pełnomocnik. O fakcie wydania orzeczenia oraz o jego prawomocności skarżący powziął wiadomość dopiero po powrocie do kraju.

Nadmieniono również, iż na postanowieniu Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] r. sygn. akt [...], na odcisku pieczęci stwierdzającej prawomocność przedmiotowego orzeczenia, widnieje data [...] r., orzeczenie nie zawiera natomiast daty prawomocności orzeczenia, którą organ podatkowy określa na dzień [...] r. Argumentowano, że orzeczenie sądowe jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 244 Kodeksu postępowania cywilnego, co oznacza, ze dane w nim zawarte zostały urzędowo poświadczone. W ocenie strony skarżącej data umieszczona na odcisku pieczęci stwierdzającej prawomocność mogła być potraktowana jako stwierdzenie, od kiedy przedmiotowe orzeczenie jest prawomocne. W skardze, powołując się na treść przepisu art. 12 par. 1 ustawy z dnia 5 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. nr 8 poz. 60 ze zm.) który stanowi iż postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, podniesiono, że z uwagi na to, że na orzeczeniu sądowym widnieje data [...] r., to tę datę należy przyjąć za datę jego prawomocności.

W związku z powyższym – w ocenie strony skarżącej – zastosowanie powinien mieć przepis art 4 a ust. 2 ustawy i art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 28.07.1983 r. o podatku od spadków i darowizn, bowiem strona dowiedziała się o nabyciu na własność rzeczy i praw z tytułu dziedziczenia po upływie terminów, o których mowa w art. 4 a ust. 1 pkt 1 i fakt późniejszego powzięcia wiadomości o ich nabyciu uprawdopodobniła, o czym świadczy fakt, że stosowne zeznanie podatkowe złożyła w ciągu 4 dni od powrotu do kraju.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli administracyjnej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, na co wskazuje treść art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., w tym także na decyzje wydawane przez organy podatkowe.

Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnych uchybiających prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 §1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), jak też rozstrzygnięć dotkniętych wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b przywołanego aktu), a także wydanych bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c ustawy).

Uwzględniając przytoczone zasady oceny dokonywanej przez sądy administracyjne, należy stwierdzić, że skarga nie mogła zostać uwzględniona z powodu braku naruszeń prawa.

Wbrew zarzutom skargi zarówno zaskarżona decyzja, jak i utrzymane przez nią mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne, nie naruszają uregulowań ustawy Ordynacja podatkowa ani norm prawa materialnego, tj. przepisów ustawy z dnia 28.07.1983 roku o podatku od spadków i darowizn (j.t. Dz. U. z 2004 r. nr 142, poz. 1514, z późniejszymi zmianami, w wersji obowiązującej w stanie prawnym sprawy).

Zgodnie bowiem z art.4a ust.1 pkt.1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 roku o podatku od spadków i darowizn - zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art.6 ust.1 pkt.2-8 i ust.2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia w terminie miesiąca od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku z zastrzeżeniem ust.2 i 4. Jeżeli nabywca dowiedział się o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych po upływie terminów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, stosuje się, gdy nabywca zgłosi te rzeczy lub prawa majątkowe naczelnikowi urzędu skarbowego nie później niż w terminie miesiąca od dnia, w którym dowiedział się o ich nabyciu, oraz uprawdopodobni fakt powzięcia wiadomości o ich nabyciu (art. 4 a ust. 2).

Zakres niezbędnych ustaleń faktycznych zawsze wyznacza norma prawa materialnego. W niniejszej sprawie zacytowany powyżej art.4a ust.1 pkt.1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Zgodnie z art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U z 2005 roku, Nr.8, poz.50 z późniejszymi zmianami) w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Przepis ten statuuje zasadę prawdy materialnej. W uproszczeniu oznacza ona, że podstawę ustaleń, których zakres każdorazowo wyznacza norma prawa materialnego, mogą stanowić jedynie zgodne z rzeczywistością fakty. Konkretyzacją zasady prawdy materialnej jest obowiązek nałożony na organy podatkowe zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego ( art.187 § 1 Ordynacji podatkowej ).

Z punktu widzenia normy prawa materialnego niezbędnym elementem stanu faktycznego w tej sprawie było ustalenie momentu uprawomocnienia się postanowienia Sądu z dnia [...] r. [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku po zmarłym w dniu [...] r. spadkodawcy. Z powołanego wyżej przepisu art.4 a ust.1 pkt.1 wynika bowiem, że warunkiem skorzystania ze zwolnienia w nim opisanego jest zgłoszenie nabycia własności rzeczy i praw majątkowych w terminie miesiąca od uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku. Wskazać przy tym należy, że data wydania postanowienia nie determinuje w każdej sytuacji momentu jego uprawomocnienia się. Należy w tym miejscu przywołać przepisy Kodeksu postępowania cywilnego (ustawa z dnia 17 listopada 1964 roku - Dz.U 43 poz.296 z późniejszymi zmianami).

Po myśli art.363 § 1 kpc orzeczenie staje się prawomocne, jeśli nie przysługuje od niego środek odwoławczy. Postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku zapada w postępowaniu nieprocesowym, w którym orzeczenia, co do zasady zapadają w formie postanowień, także i te, które rozstrzygają sprawę, co do istoty (art.516 i 518 kpc ). Postanowienia takie podlegają uzasadnieniu zgodnie z art.357 - na żądanie strony zgłoszone w terminie tygodniowym od dnia ogłoszenia postanowienia i przysługuje od nich apelacja, wnosi się ją do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie dwutygodniowym od daty doręczenia stronie skarżącej postanowienia z uzasadnieniem (art.518 i art.369 § 1 kpc ).

Wskazać trzeba, że organ pierwszej instancji dokonał stosownych ustaleń w zakresie określenia daty prawomocności postanowienia z dnia [...] r. – wystąpił bowiem do Sądu Rejonowego w B. z wnioskiem o wskazanie tej daty. Z informacji uzyskanych z Sądu Rejonowego wynika, iż rzeczone postanowienie uprawomocniło się w dniu [...] (pismo z dnia [...] r. – karta 37 akt administracyjnych). W tej sytuacji okoliczność ta nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości. Tym samym organy obu instancji słusznie przyjęły za datę uzyskania prawomocności postanowienia sądu w przedmiocie stwierdzenia nabycia spadku - dzień [...] r. i nie ma żadnych podstaw by przychylić się do poglądu strony skarżącej i uznać datę "[...]" umieszczoną na odpisie postanowienia będącego w jej posiadaniu, jako datę uzyskania przez to orzeczenie prawomocności. Bezsprzecznie z treści adnotacji umieszczonej na odpisie wynika – jak trafnie wyjaśniły organy – że data "[...]" jest w istocie datą sporządzenia na żądanie strony skarżącej odpisu postanowienia.

Miesięczny termin na zgłoszenie nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych jest terminem materialnoprawnym. Przepis 4a ust. 1 pkt 1 stanowi wprost, że miesięczny termin rozpoczyna się od daty uprawomocnienia postanowienia a nie od jego doręczenia. Na ten termin nie ma wpływu data stwierdzenia prawomocności postanowienia, bowiem takie stwierdzenie prawomocności ma charakter deklaratoryjny, stwierdzający fakt prawomocności orzeczenia. Złożenie zgłoszenia SD-Z1 w terminie wskazanym w art. 4a ust. 1 pkt 1 lub ust. 2 jest warunkiem niezbędnym do skorzystania ze zwolnienia od podatku. Zwolnienie podatkowe jest instytucją prawa materialnego. Niezłożenie zgłoszenia w zakreślonym przez przepis prawa materialnego terminie nie wywołuje skutku w postaci powstania prawa do skorzystania przez danego podatnika ze zwolnienia od podatku, przewidzianego w art. 4a ust. 1 pkt 1 lub ust. 2.

W stanie faktycznym sprawy zasadnie przyjęto, że strona skarżąca zgłoszenie podatkowe złożyła po upływie miesięcznego terminu.

Ustosunkowując się do zarzutu zawartego w skardze, tj. nie zastosowania przez ograny obu instancji art. 4a ust. 2 i art. 6 ust. 4 ustawy należy stwierdzić, że koncepcja strony skarżącej jakoby dowiedziała się o nabyciu spadku po upływie terminów, o których mowa w art. 4 a ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy – nie znajduje oparcia w materiale dowodowym sprawy. Skład orzekający podziela przy tym pogląd organu II instancji, iż w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania art. 4a ust.2 ustawy albowiem niewątpliwie ustawodawca powiązał zastosowanie zwolnienia (odnowienie terminu do złożenia zgłoszenia) z faktem, czy spadkobierca posiadał wiedzę o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych tytułem spadku, a nie od okoliczności, kiedy spadkobiercy doręczono prawomocne postanowienie sądu stwierdzającego nabycie spadku.

W ocenie Sądu nie można podzielić stanowiska pełnomocnika skarżącego, iż skarżący powziął wiadomość o nabyciu spadku w dniu [...] r., tj. po powrocie z pracy na [...]. Zarówno w odwołaniu od decyzji organu I instancji jak i w skardze na decyzję organu II instancji podatnik nie twierdził, że nie wiedział o śmierci ojca, jak również o nabyciu po nim spadku. Posiedzenie w sprawie stwierdzenia nabycia spadku odbyło się w dniu [...] r. z wniosku pani B. W., z udziałem pełnomocnika skarżącego, który w jego imieniu złożył oświadczenie o przyjęciu spadku. Pełnomocnik działa w imieniu i na rzecz mocodawcy, więc wszelkie skutki czynności prawnych, jakich dokonuje, dotyczą bezpośrednio osoby reprezentowanego. Działanie pełnomocnika w imieniu i z wiążącymi skutkami prawnymi dla strony skarżącej miało zatem miejsce także i w rozpatrywanym przypadku – w zakresie ustalenia faktu i chwili powzięcia wiedzy o nabyciu własności rzeczy lub praw tytułem spadku. Skoro skarżący był reprezentowany przez pełnomocnika, to trzeba przyjąć, że brał udział w postępowaniu sądowym o stwierdzenie nabycia przez niego spadku po zmarłym ojcu, znał treść orzeczenia sądowego kończącego to postępowanie, nie można więc utrzymywać, że o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych w drodze dziedziczenia dowiedział po upływie terminu, o którym mowa w art. 4a ust. 1 pkt 1.

Okoliczności te stanowią wystarczającą przesłankę do wniosku, że skarżący nie uprawdopodobnił faktu późniejszego powzięcia wiadomości o nabyciu własności rzeczy lub praw wchodzących do masy spadkowej.

W ocenie sądu postępowanie podatkowe w rozpatrywanej sprawie było prowadzone zgodnie z regułami proceduralnymi, z poszanowaniem praw strony i czynnym jej udziałem. Nie doszło do obrazy norm postępowania. Organy wskazały szczegółowo motywy swoich rozstrzygnięć, odwołując się do konkretnych ustaleń faktycznych mających oparcie w zgromadzonych w sprawie dowodach. Ocena dokonanych ustaleń w świetle wchodzących w rachubę przepisów odpowiada prawu. Decyzje zawierają wymagane przez art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne oraz prawne. W sposób zgodny z prawem ustalono prawidłowo podstawę opodatkowania i obliczono kwotę zobowiązania podatkowego, o czym mowa w wyczerpujących uzasadnieniach rozstrzygnięć obu instancji.

W tym stanie rzeczy Sąd skargę oddalił na mocy art. 151 p.p.s.a.