Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1605/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-05-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wykładni wyroku
Powołane przepisy: article: art. 158 w zw. z art. 193
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz (spr.) Sędziowie sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak sędzia del. WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K. M. i A. M. o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2018 r. sygn. akt II OSK 1605/17 w sprawie ze skargi kasacyjnej K. M. i A. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 16 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Bd 1136/15 w sprawie ze skargi K. M. i A. M. na decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: odmówić dokonania wykładni wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2018 r. sygn. akt II OSK 1605/17


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OSK 1605/17, w punkcie pierwszym oddalił skargę kasacyjną K.M. i A.M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 16 listopada 2016 r., sygn. akt II SA/Bd 1136/15, w sprawie ze skargi K.M. i A.M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego, zaś w punkcie drugim odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wnioskiem z dnia [...] maja 2018 r. K. i A. M. wystąpili o wykładnię powyższego wyroku i wyjaśnienie wątpliwości co do jego treści poprzez podanie:

1. Czy wydany wyrok dotyczy tylko odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego i udzielonego pozwolenia na budowę czy też całości obiektu;

2. Jaki przepis prawa mówi, że w wypadku nie wykonania obowiązku w terminie nie ma zastosowania art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego i tym samym organ może zatwierdzić projekt w postępowaniu wszczętym na podstawie tego przepisu;

3. Jaki przepis rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690) zastosowano w odniesieniu do możliwości sytuowania obiektu budowlanego na granicy działki zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy;

4. Na podstawie jakich dowodów, znajdujących się w aktach sprawy, ustalono, że obiekt jest zgodny z decyzją o warunkach zabudowy, w której określono wysokość zgodną z koncepcją z 1991 r.;

5. Jaki przepis zezwala na lokalizowanie obiektu poza teren, co do którego inwestor posiada tytuł prawny.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wnioskodawcy zdają sobie sprawę, iż wniosek zostanie rozpatrzony negatywnie, ale złożenie wniosku jest konieczne z uwagi na to, że sprawa musi być skierowana do Prokuratury z powodu naruszenia przez ten wyrok art. 87 ust. 1 Konstytucji RP.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wykładnię wyroku nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd, który wydał wyrok rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści.

Potrzeba dokonania wykładni wyroku, bądź jego uzasadnienia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejednoznaczny lub jest dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Wykładnia ma bowiem na celu wyjaśnienie wątpliwości, jakie mogą powstać przy wykonywaniu wyroku bądź też co do innych skutków tego orzeczenia. Jej przedmiot stanowić mogą jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. W żadnym razie wykładnia nie może prowadzić do formułowania przez Sąd dodatkowych motywów rozstrzygnięcia. Nie jest dopuszczalne także dokonanie wykładni orzeczenia na podstawie art. 158 p.p.s.a., przez uzupełnienie zawartej w nim argumentacji, mającej uzasadniać podjęte rozstrzygnięcie, czy podjęcie polemiki ze stroną postępowania w odniesieniu do zawartej w orzeczeniu treści (por. postanowienia NSA z dnia: 5 września 2017 r., sygn. akt I OZ 1279/17, 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt I OSK 1084/17). Za szczególnie pozbawione podstaw prawnych należy uznać domaganie się przez stronę dokonania wykładni wyroku stanowiące w istocie polemikę z odmiennym, niż oczekiwała strona stanowiskiem Sądu zaprezentowanym w orzeczeniu (por. postanowienia NSA z dnia: 20 maja 2011 r., sygn. akt I FZ 104/11, 23 września 2011 r., sygn. akt II FSK 1224/10).

W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi potrzeba dokonania wykładni wyroku z dnia 11 kwietnia 2018 r. ponieważ zarówno jego sentencja, jak i uzasadnienie, nie budzą wątpliwości. W sposób czytelny i jasny wskazano przedmiot sprawy oraz sposób rozstrzygnięcia, a w uzasadnieniu podstawę prawną - art. 184 i art. 207 § 2 p.p.s.a., jak również motywy jakimi kierował się Sąd.

Przedstawiona we wniosku argumentacja stanowi w istocie polemikę z odmiennym niż oczekiwała strona stanowiskiem Sądu zaprezentowanym w orzeczeniu. Strona poprzez wniosek o wykładnię orzeczenia próbuje wyrazić swoje niezadowolenie z zapadłego w sprawie orzeczenia, nie tyle domagając się wyjaśnienia wątpliwości co do jego treści, co kwestionując trafność i zgodność z prawem podjętego rozstrzygnięcia.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 158 związku z art. 193 p.p.s.a.