Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 496/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 12  par. 1,  art. 35  par. 3,  art. 36  par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis (spr.) WSA Dariusz Pirogowicz Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi H. B. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...] oznaczoną hip. "[...]", w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącej H. B. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

H. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] polegającą na nie rozpoznaniu przez organ w terminie jej wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [....], ozn. hip. nr [...].

Skarżąca wyjaśniła, że w związku z bezczynnością organu wniosła do Wojewody [...] zażalenie na nie załatwienie w terminie sprawy. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] uznał zażalenie za zasadne i wyznaczył termin czterech miesięcy na rozpoznanie sprawy. W wyznaczonym terminie Prezydent [...] nie wykonał żadnych czynności zmierzających do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

H. B. podkreśliła, że w aktach sprawy znajdują się wszystkie dokumenty potrzebne do wydania stosownej decyzji. Skarżąca uważa, że przewlekłe prowadzenie postępowania zmierza do uniknięcia wydania pozytywnego rozstrzygnięcia dla strony oraz wskazuje na zła wolę Prezydenta [...] do załatwienia sprawy.

W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że pismem z dnia 6 listopada 2012 r., poinformowano skarżącą o przewidywanym terminie rozpoznania sprawy do 31 stycznia 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

w myśl art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej: "P.p.s.a.") Sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni – taka zaś sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem Prezent [...] nie sprzeciwił się rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym.

Skarga jest uzasadniona, co skutkowało wydaniem przez Sąd wyroku zobowiązującego organ do wydania orzeczenia w określonym terminie.

Przedmiotem skargi H. B. jest bezczynność Prezydenta [...] polegająca na nie rozpoznaniu przez organ wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną przy ul. [...] w W., oznaczoną hip. jako "Nieruchomość w [...]". Z akt administracyjnych sprawy wynika, że postępowanie przed organem pierwszej instancji zostało zainicjowane wnioskiem T. B. z dnia [...] kwietnia 1990 r., który wpłynął do [...] w dniu [...] maja 1990 r. Ponowny wniosek o przyznanie odszkodowania za ww. nieruchomość złożyła do Prezydenta [...] H. B. spadkobierczyni T. B.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że z zasad ogólnych postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy (art. 12 § 1 k.p.a.). Ponadto z przepisu art. 35 § 1 k.p.a. wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 k.p.a.). O każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 § 1 k.p.a.). Ten sam obowiązek ciąży na organie również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (art. 36 § 2 k.p.a).

Powyższe przepisy wyznaczają zatem organowi administracji publicznej standardy obowiązujące przy załatwianiu spraw. Jeżeli organ nie stosuje się do owych standardów mamy do czynienia z nie załatwieniem sprawy w terminie, co jest równoznaczne z pozostawaniem przez organ w stanie bezczynności i to zarówno w przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jak również w terminie dodatkowym, o którym mowa w art. 36 § 1 k.p.a.

Podkreślić przy tym należy, że bezczynność organu administracji publicznej występuje nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podjął, lecz mimo ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem decyzji lub innego aktu administracyjnego.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej zaistniały przesłanki uzasadniające stwierdzenie bezczynności Prezydenta [...], a tym samym wydanie orzeczenia o którym mowa w art. 149 § 1 p.p.s.a., a więc zobowiązania organu do wydania aktu w określonym terminie.

Poza sporem jest bowiem to, że Prezydent [...] nie rozpoznał sprawy i nadal pozostaje w zwłoce. Jak słusznie zauważył Wojewoda [...] w postanowieniu z dnia 2 kwietnia 2010 r., od dnia 30 maja 2011 r. – to jest od daty złożenia wniosku przez H. B. sprawa przyznania odszkodowania nie została rozstrzygnięta, co oznacza, że organ pozostaje w bezczynności. Z akt sprawy wynika co prawda, że od daty złożenia przez skarżącą wniosku Prezydent [...] podejmował czynności mające na celu ustalenie następstwa prawnego po stronach postępowania m. in. Z. B. Podejmował również działania mające na celu skompletowanie dokumentacji, to jest mapy z granicami hipotecznymi nieruchomości i granicami aktualnych działek, wydruku informacji z ewidencji gruntów, akt lokalizacyjnych. Ponadto wyznaczał stronie kolejne terminy rozpoznania sprawy – w piśmie z dnia 7 listopada 2011 r., nr [...] poinformował, że postępowanie w sprawie zostanie zakończone do dnia 28 lutego 2012 r., w piśmie z dnia 12 marca 2012 r., nr [...] poinformował, że wniosek zostanie rozpatrzony do 30 maja 2012 r. Jednak zarówno w terminach wynikających z kodeksu postępowania administracyjnego, jak i w terminach wyznaczonych na podstawie przepisu art. 36 § 2 k.p.a. nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie.

Podkreślenia wymaga również to, że Prezydent [...] nie zastosował się do czteromiesięcznego terminu wyznaczonego przez Wojewodę [...] w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] w którym organ odwoławczy uznał zażalenie na bezczynność wniesione przez stronę za uzasadnione.

W ocenie Sądu postępowanie Prezydenta [...] niewątpliwie pozostaje w sprzeczności z zasadą szybkości postępowania wyrażoną w art. 12 k.p.a. Takie postępowanie podważa także wyrażoną w art. 8 k.p.a. zasadę prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa.

W związku z powyższym zarzut bezczynności organu przy rozpoznawaniu wniosku H. B. nalazło uznać za uzasadniony, co skutkuje wyznaczeniem organowi dwumiesięcznego terminu do załatwienia sprawy.

W okolicznościach niniejszej sprawy należy również stwierdzić, że zwłoka Prezydenta [...] ma charakter rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 149 § 1 p.p.s.a. na co Wojewoda [...] zwrócił już uwagę w postanowieniu z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] sygnalizując organowi, że przedłużenie stanu bezczynności jak również brak działań ukierunkowanych na merytoryczne rozstrzygnięcie będzie skutkowało rażącym naruszeniem prawa.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stwierdził, że bezczynność Prezydenta [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem podstawowych zasad postępowania, zwłaszcza wynikających z art. 8, art. 9, art. 12, jak również z rażącym naruszeniem art. 35 i art. 36 k.p.a.

W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 149 § 1 w zw. z art. 119 pkt 2 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.