Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 474/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1  pkt  2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 12 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J.L. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 1 lipca 2016 r., oddalającego skargę J.L. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] stycznia 2016 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie przejęcia gospodarstwa rolnego na własność Państwa, skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – ustanowienia adwokata - wskazując, że nie posiada wystarczających środków na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego z wyboru. Skarżąca podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe utrzymywane z dwóch źródeł dochodu – emerytury oraz renty zagranicznej, na dowód czego przedstawiła wyciąg z rachunku bankowego potwierdzający wpływ renty oraz odcinek przekazu pocztowego dokumentującego odbiór świadczenia emerytalnego za lipiec 2016 r. (k. 42-43). Miesięczny dochód netto skarżącej wynosi [...]. Wnioskodawczyni wskazała, że miesięcznie na utrzymanie konieczne przeznacza [...], gdyż ponosi następujące wydatki: utrzymanie domu i ubranie [...], wyżywienie - [...], leczenie – [...] zł, media – [...]. Zaznaczyła, że okresowo ponosi dodatkowe koszty utrzymania związane z remontem domu czy zakupem opału, na co w skali roku przeznacza ok. [...]. Skarżąca oświadczyła, że jest współwłaścicielem domu o wartości ok. [...] oraz właścicielem działki rolnej o pow. [...] (wartość szacunkowa [...]), na rachunku bankowym posiada środki w wysokości [...], nie posiada innego majątku.

Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym wymaga wykazania od wnioskodawcy, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Rozpoznawany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie można przyjąć, że skarżąca wykazała, iż ustawową przesłankę przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym spełnia. Sytuację finansową skarżącej postrzegać należy jako dobrą i stabilną, co wynika z faktu posiadania przez wnioskodawczynię dwóch stałych źródeł dochodu (renty i emerytury) przynoszących stronie miesięczny wpływ do budżetu domowego w wysokości [...], a zatem środki znacznie przekraczające minimum socjalne, które według średniorocznych danych opublikowanych przez Instytut Pracy i Spraw Socjalnych, dla jednoosobowego gospodarstwa emeryckiego w roku 2105 r. wynosiło 1080,20 zł (https://www.ipiss.com.pl/?zaklady=minimum-socjalne). Zauważenia wymaga, że stałe wydatki skarżącej przewyższają ostatnio wymienioną kwotę, przyjmowaną jaką umożliwiającą prowadzenie gospodarstwa domowego w warunkach zapewniających minimum socjalne, a z posiadanej nadwyżki finansowej strona zgromadziła oszczędności w kwocie [...], co umożliwia skarżącej ustanowienie adwokata z wyboru.

Odnosząc się do deklaracji strony, z których ma wynikać, że prowadzone przez nią gospodarstwo domowe generuje stałe wydatki na kwotę [...] miesięcznie i wymaga nakładów dodatkowych ok. [...] na wydatki ponoszone okresowo zauważyć trzeba, że są one mało wiarygodne. Roczna nadwyżka środków pozostałych po poniesieniu owych wydatków stałych ([...] oszczędności rocznie) nie pozwala zgromadzić funduszy w kwocie podanej przez stronę jako ponoszoną na niezbędne wydatki okresowe (tj. [...]). Koszty postępowania sądowego należy traktować jako wydatki bieżące w budżecie domowym, które powinny być zaspokajane na równi z innymi podstawowymi wydatkami.

Reasumując, posiadanie przez skarżącą stałego źródła dochodu, przynoszącego jej środki na utrzymanie na poziomie wyższym niż przyjmowanym jako niezbędny dla zabezpieczenia prawidłowego prowadzenia jednoosobowego gospodarstwa emeryckiego, tytułu prawnego do nieruchomości wykorzystywanej do uprawy rolnej, a ponadto oszczędności w wysokości pozwalającej skarżącej samodzielnie ustanowić adwokata w celu sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku z 1 lipca 2016 r. bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego nie pozwala uznać, że rozpoznawany wniosek o prawo pomocy zasługiwał na uwzględnienie.

Mając zatem na uwadze, że z oświadczeń skarżącej nie wynika obiektywna niemożność odnalezienia przez nią źródeł pokrycia kosztów działania adwokata ustanowionego przez nią z wyboru w zasobach własnych, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.