Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 429/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2013-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 plt 2, art. 232 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 października 2013 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 29 listopada 2012 r. nr XXII/160/2012 w przedmiocie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości oraz zwolnień od tego podatku obowiązujących na terenie Miasta i Gminy postanawia: 1. Odrzucić skargę. 2. Zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w wysokości 300 (trzysta) złotych.


UZASADNIENIE

W dniu 9 stycznia 2013 r. (data wpływu do organu) Fundacja [...] wezwała Burmistrza do usunięcia naruszenia prawa wywołanego uchwałą Rady Miejskiej z dnia 29 listopada 2012 r. Nr XXXII/271/2012 w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości oraz zwolnień od tego podatku obowiązujących na terenie Miasta i Gminy.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. przesłano stronie stanowisko Burmistrza.

Pismem z dnia [...] marca 2013 r. (data wpływu do organu) strona skarżąca ponownie wezwała Burmistrza do usunięcia naruszenia prawa powielając zarzuty i argumentację zawarte w poprzednim wezwaniu.

Odpowiedź Burmistrza przedstawiona została w piśmie z dnia [...] marca 2013 r.

W dniu 22 kwietnia 2013 r. Fundacja [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, za pośrednictwem organu, skargę na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 29 listopada 2012 r. nr XXXII/211/2012 w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości oraz zwolnień od tego podatku obowiązujących na terenie Miasta i Gminy.

Strona przeciwna, wnosząc o odrzucenie skargi, wykazała szereg błędów formalno-prawnych skargi. Podniosła przede wszystkim, że zarówno skarga, jak i poprzedzające ją dwa wezwania do usunięcia naruszenia prawa dotyczą nieistniejących uchwał, bowiem Rada Miejska w dniu 29 listopada 2012 r. nie podjęła uchwał o nr XXXII/211/2012 oraz nr XXXII/271/2012. Ponadto, w ocenie strony przeciwnej, niedopuszczalnym jest kilkakrotne kierowanie, i to do Burmistrza, zamiast do Rady Miejskiej, wezwań do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. skarżąca wyjaśniła, że jej skarga z [...] kwietnia 2013 r. dotyczy uchwały Rady Miejskiej z dnia 29 listopada 2012 r. nr XXII/160/2012 w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości oraz zwolnień od tego podatku obowiązujących na terenie Miasta i Gminy

Pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie przekazał niniejszą sprawę - zgodnie z właściwością miejscową, Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim.

Następnie, w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 29 sierpnia 2013 r. o udzielenie informacji czy skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa w sprawie ze skargi na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 29 listopada 2012 r. nr XXXII/160/2012, organ powtórzył, że skarżąca dwukrotnie wzywała do usunięcia naruszenia prawa (pisma z [...] stycznia 2013 r. i [...] marca 2013 r.), z tym, że - jak wynika z treści wezwań - dotyczą one uchwały nr XXXII/271/2012, a nie nr XXII/160/2012.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 101 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego, a w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym.

Terminy do wniesienia skargi w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym zostały powiązane z instytucją wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, a także uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 (sygn. akt II OPS 2/07) do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego, na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, ma zastosowanie przepis art. 53 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zw. dalej "P.p.s.a.". Wniosek taki wynika a contrario z art. 102a ustawy o samorządzie gminnym, który wyłącza jedynie zastosowanie w tych sprawach art. 52 § 3 i 4 cyt. ustawy. Wyłączenie to oznacza, że pozostałe przepisy tej ustawy dotyczące wnoszenia skargi do sądu administracyjnego będą miały zastosowanie, o ile ustawa o samorządzie gminnym nie stanowi inaczej.

Z art. 53 § 1 P.p.s.a. wynika, że termin trzydziestodniowy do wniesienia skargi ma zastosowanie w sytuacji, gdy organ udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa i biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi. Natomiast art. 53 § 2 cytowanej ustawy odnosi się do sytuacji, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W takim wypadku skarżący ma sześćdziesiąt dni na wniesienie skargi. Termin ten biegnie od dnia wniesienia tego wezwania do organu.

Jedynym zatem warunkiem wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest uprzednie bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Bezskuteczność wezwania ma miejsce wówczas gdy, właściwy organ nie uwzględni wezwania i stanowisko swoje przedstawi w odpowiedzi na wezwanie, jak i wtedy, gdy właściwy nie udzieli odpowiedzi stronie skarżącej. W każdym z tych przypadków będzie miał zastosowanie inny termin dla wniesienia skargi - odpowiednio trzydziestodniowy, bądź sześćdziesięciodniowy.

W rozpatrywanej sprawie Fundacja [...] dwukrotnie wystąpiła - jak wynika z akt sprawy - z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa uchwałą Rady Miejskiej z dnia 29 listopada 2012 r. nr XXXII/271/2012 w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości oraz zwolnień od tego podatku obowiązujących na terenie Miasta i Gminy.

W obu wezwaniach skarżąca błędnie wskazała numer podjętej uchwały Rady Miejskiej. Podkreślić przy tym jednak należy, że wskazała prawidłową datę podjęcia uchwały oraz tożsamy przedmiot w obu sprawach. Fakt ten pozwala na przyjęcie, że wezwania do usunięcia naruszenia prawa, pomimo braków dotyczą uchwały Rady Miejskiej z dnia 29 listopada 2012 r. nr XXII/160/2012.

Wobec tego, że skarżąca dwukrotnie wystąpiła z wezwaniem do usunięcie naruszenia prawa, termin do wniesienia skargi o którym mowa w art. 53 P.p.s.a. winien być liczony od daty udzielenia bądź nieudzielenia odpowiedzi na pierwsze wezwanie.

Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skierowane zostało do Burmistrza. Burmistrz, a nie Rada Miejska, udzielił skarżącej odpowiedzi na powyższe wezwanie. Podkreślić przy tym należy, że odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia uprawnienia lub interesu prawnego nie może być udzielona przez którykolwiek organ gminy, lecz przez organ właściwy do ewentualnego uwzględnienia skierowanego przez wnioskodawcę wezwania. Wezwanie do usunięcia naruszenia uprawnienia lub interesu prawnego nie ma bowiem wyłącznie charakteru wymogu formalnego wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Istotą jego jest skłonienie organu, który podjął zaskarżoną uchwałę lub zarządzenie do ponownego przeanalizowania zasadności wydanego aktu z punktu widzenia zarzutów podniesionych w wezwaniu i do ich ewentualnego uwzględnienia. W sytuacji zaskarżenia uchwały rady gminy, to rada winna udzielić odpowiedzi na wezwanie, a w sytuacji zaskarżenia zarządzenia wójta (burmistrza, prezydenta), odpowiedzi winien udzielić wójt (burmistrz, prezydent).

Uznając zatem, że w rozpoznawanej sprawie organ właściwy nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, stwierdzić należy, że skarżący miał prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie sześćdziesięciu dni od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Przy czym datą wniesienia wezwania do właściwego organu jest data jego wpływu do organu, a nie data jego nadania. Termin ten upływał zatem w dniu 9 marca 2013 r., natomiast skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Rady Miejskiej, dopiero w dniu 22 kwietnia 2013 r.

W uwagi na fakt, że skarga została złożona po upływie terminu sześćdziesięciu dni licząc od daty wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a więc z uchybieniem terminu do jej wniesienia, skargę należało odrzucić, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego (§ 1), a postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 2).