Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 490/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2013-07-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2013r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.-T. s.c. M. J., K. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej

w B. uznał za zasadną skargę E.-T. s.c. M. J., K. O. (skarżąca) na czynność egzekucyjną Dyrektora Izby Celnej w T. polegającą na zajęciu zawiadomieniem z dnia 24 grudnia 2012r. nr ZKB/43-IEGW-3150-3088/12/TS rachunku bankowego w Banku Zachodnim WBK S.A. W pouczeniu organ zawarł, że na postanowienie to nie przysługuje zażalenie, natomiast zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 lipca 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm. dalej: p.p.s.a.),przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, którą wnosi się, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w B., w terminie 30 dni od dnia otrzymania postanowienia.

W skardze na powyższe postanowienie strona wniosła o stwierdzenie jego nieważności oraz stwierdzenie nieważności tytułu wykonawczego wydanego przez Dyrektora Izby Celnej w T..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.

Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi zaś, że sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Z kolei stosownie do art. 54 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2012r. poz. 1015) postanowienie w sprawie skargi na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skargi na przewlekłość postępowania egzekucyjnego wydaje organ nadzoru, przy czym zażalenie przysługuje na postanowienie o oddaleniu skargi.

Treść wymienionego 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, że

w komentowanej ustawie przepis ten stanowi jedyną podstawę zaskarżania do sądu administracyjnego postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym

i zabezpieczającym, przy czym skargą objęte są tylko takie postanowienia na które służy zażalenie. Należy zatem wykluczyć możliwość zaskarżania wymienionych postanowień na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., przewidującego skargę również na te postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, które kończą postępowanie lub rozstrzygają sprawę co do istoty (Andrzej Kabat, Komentarz LEX do art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że organ nadzoru (Dyrektor Izby Skarbowej w B.) zaskarżonym postanowieniem uznał za zasadną skargę na czynność egzekucyjną Dyrektora Izby Celnej w T.

i prawidłowo pouczył o braku możliwości złożenia zażalenia na takie rozstrzygnięcie. Jednocześnie organ pouczył o możliwości złożenia skargi do tut. Sądu, co w świetle w.wym. przepisów uznać należy za oczywiście błędne.

W ocenie Sądu, błędne pouczenie o możliwości skargi nie może stanowić samodzielnej podstawy do wniesienia skargi i nie sanuje jej formalnej niedopuszczalności. O dopuszczalności skargi stanowią bowiem bezwzględnie przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nie pouczenie zawarte w treści postanowienia wydanego przez organ administracji. Znajduje to potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych por. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 24 lutego 2004r. SA/Rz 1971/01, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 09 czerwca 2008r. IV SA/Gl 306/08 (dostępne na: orzeczenia.nsa.gov.pl)

Mając na uwadze powyższe na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.