Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 2/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 , art. 58 par 1 pkt 6 i par 3 , art. 232 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F.W.U. na postanowienie Prezydenta Miasta N. z dnia 29 września 2015 r., znak [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej wniesiony w sprawie wpis od skargi w kwocie 100 (sto) zł.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta N. postanowieniem z 29 września 2015 r., znak [...] , odmówił dopuszczenia F.W.U. do udziału w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym wszczętym na wniosek M. i J.P. w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: "Stacja paliw, stacja kontroli pojazdów, warsztat naprawy samochodów, zabudowa usługowa" w N. przy ul. [...] . W postanowieniu organ zawarł pouczenie, że od postanowienia nie służy zażalenie.

Na powyższe postanowienie F.W.U , reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, powołując się na art. 3 § 1 i § 2 pkt 2 w zw. z art. 50 § 1, art. 52 § 4, art. 53 § 2, art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.".

Skarżąca zarzuciła między innymi naruszenie art. 28 K.p.a., a także art. 6, art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 80 oraz art. 123 § 2 i 3 K.p.a. poprzez błędne uznanie, iż nieruchomość skarżącej nie leży w granicach jakiegokolwiek oddziaływania planowanej inwestycji, a w konsekwencji błędne uznanie, że skarżącej nie przysługuje przymiot strony postępowania.

Skargę poprzedzono pismem z 16 października 2015 r. wzywającym organ do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta N. wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że skarga nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i art. 4 P.p.s.a..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu, bowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Na wstępie należy stwierdzić, że badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też Sąd jest zobligowany do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 P.p.s.a..

Sądowa kontrola działalności administracji publicznej pod kątem przestrzegania prawa ma charakter ograniczony, zaś jej zakres przedmiotowy wyznaczają postanowienia art. 3 - 5 P.p.s.a.. Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola sądowoadministracyjna obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wyliczone enumeratywnie kategorie aktów administracyjnych, względnie bezczynności organów administracji publicznej.

W szczególności kognicją sądów administracyjnych jest objęta, w myśl art. 3 § 2 pkt 1 – 8 P.p.s.a., kontrola legalności indywidualnych rozstrzygnięć organów administracji publicznej, podejmowanych w sformalizowanym postępowaniu administracyjnym jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym. Postanowienia organów administracji publicznej mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego wówczas, gdy były wydane w postępowaniu administracyjnymi i służy na nie zażalenie albo gdy są to postanowienia kończące postępowanie (art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.), a także jeżeli są to postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a.). Jeżeli skarga dotyczy sprawy, w której wniesienie skargi jest z innych przyczyn niedopuszczalne, skarga ta podlega odrzuceniu, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a..

Przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23), dalej "K.p.a.", nie przewidują wprost możliwości wydania postanowienia w przedmiocie odmowy dopuszczenia osoby do udziału w postępowaniu administracyjnym. W szczególności art. 28 K.p.a., określający pojęcie strony w postępowaniu, nie zawiera zapisów, z których należałoby wyprowadzić umocowanie do wydawania postanowień o dopuszczeniu określonych podmiotów do udziału w sprawie w charakterze strony.

Zgodnie z zasadą wynikającą z art. 141 § 1 K.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Równocześnie należy zaznaczyć, iż uprawnienie takie nie wynika również z innych uregulowań K.p.a., za wyjątkiem art. 31 § 2 K.p.a., który to przepis stanowi m.in., że organ administracji publicznej postanowieniem dopuszcza do udziału w postępowaniu organizację społeczną. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu organizacji społecznej służy zażalenie. Tym samym brak jest podstawy prawnej do wydania także postanowienia w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu podmiotu nie będącego organizacją społeczną (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2007 r., sygn. akt I OSK 855/07, wyrok NSA z dnia 2 lutego 2007 r., sygn. akt II OSK 293/06, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd wskazuje, że brak jest podstaw do uznania postanowienia Prezydenta Miasta N. z dnia 29 września 2015 r., znak [...] za postanowienie kończące postępowanie w sprawie. Nie stanowi ono również aktu z zakresu administracji publicznej, dotyczącego uprawnienia wynikającego z przepisu prawa (art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.), na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego po uprzednim wezwaniu tego organu w terminie czternastu dni do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 i art. 53 § 2 P.p.s.a.).

Podnieść bowiem należy, iż osobie, której organ prowadzący postępowanie administracyjne odmówił przymiotu strony w postępowaniu, przysługuje możliwość zaskarżenia do organu II instancji decyzji wydanej w sprawie przez organ I instancji (wniesienie odwołania od decyzji), co zresztą skarżąca uczyniła w piśmie z 13 listopada 2015 r..

Od rozstrzygnięcia takiego odwołania przez organ II instancji podmiot, który nie został uznany za stronę postępowania administracyjnego, może wnieść skargę do sądu administracyjnego. Taki tok postępowania stanowi gwarancję praw strony. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 października 2008 r., sygn. akt II GSK 340/08 wskazał, że "niedopuszczenie do udziału w charakterze strony może podlegać zaskarżeniu w trybie administracyjnym i kontroli sądowej poprzez wniesienie odwołania od decyzji I instancji (...), a następnie przez wniesienie skargi na postanowienie organu II instancji o niedopuszczalności odwołania. To w tym postępowaniu podlega badaniu interes prawny skarżącego do uczestniczenia w cudzej sprawie w charakterze strony".

Dodatkowo dostrzec również należy, że przepisy K.p.a. w art. 145 § 1 pkt 5 przewidują możliwość złożenia przez podmiot, który winien być stroną zakończonego postępowania administracyjnego, a który to podmiot - bez swej winy - nie brał udziału w toczącym się postępowaniu, wniosku o wznowienie postępowania w sprawie. Powyższe również skarżąca uczyniła w piśmie z 26 listopada 2015 r..

Skarżąca zatem może dochodzić swoich praw w sprawie zakończonej wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: "Stacja paliw, stacja kontroli pojazdów, warsztat naprawy samochodów, zabudowa usługowa" w N. przy ul. [...] , poprzez stosowne instytucje przewidziane przez K.p.a., co - jak wynika z akt przedstawionych przy odpowiedzi na skargę – skarżąca czyni w sprawie.

Podsumowując należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie nie należy do kategorii postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 i pkt 3 P.p.s.a., zatem skarga na nie jest niedopuszczalna, gdyż taka sprawa nie może być rozpoznana przez sąd administracyjny. W tym stanie rzeczy skarga podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł w pkt 1 na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a..

Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Na podstawie tego przepisu orzeczono, jak w pkt 2 sentencji postanowienia.