Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 204/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6201 Prawo wykonywania zawodu lekarza, aptekarza pielęgniarki, położnej
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Rada Lekarska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12 ust. 1 art. 57 ust. 1a
journal: Dz.U. 1997 nr 28 poz 152
law: Ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak ( spr.), , Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Ewa Machlejd, Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2014 r. sprawy ze skargi R. K. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] lipca 2011 r. znak [...] w przedmiocie powołania komisji stwierdzającej zdolność lekarza do wykonywania zawodu skargę oddala


UZASADNIENIE

Okręgowa Rada Lekarska w [...] uchwałą Nr [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. na podstawie art. 12 ust. 1 i art. 57 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. 2008 nr 136, poz. 857) oraz § 1 ust. 1, 4 i 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 11 maja 1999 r. w sprawie trybu powoływania i organizacji komisji orzekającej w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych oraz trybu orzekania o niezdolności do wykonywania zawodu lekarza (Dz. U. 1999 nr 47 poz. 479) oraz art. 5 pkt 6, w związku z art. 25 pkt 4 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (Dz. U. 2009, nr 219, poz. 1708) oraz art. 107 § 1 i art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071) zwanej dalej k.p.a. powołała komisję lekarską dla oceny zdolności do wykonywania zawodu przez lekarza dentystę R. K. w składzie: przewodniczący - lek. J. K., członkowie: lek. D. K., lek. E. S. ; uchwale nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

Organ uznał, że przekazane przez Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] oraz Komisję Etyki [...] Izby Lekarskiej informacje dotyczące zachowania R.K. są wiarygodne i uzasadniają powołanie komisji lekarskiej w celu oceny zdolności do wykonywania przez niego zawodu.

Po rozpoznaniu odwołania R. K. Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej uchwałą z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...]. utrzymało w mocy uchwałę Nr [...] Okręgowej Rady Lekarskiej w [...].

Organ odwoławczy zgodził się z ustaleniami organu I instancji co do stanu faktycznego i prawnego w sprawie. Wskazał, iż stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty Okręgowa Rada Lekarska powołuje komisję złożoną z lekarzy specjalistów z odpowiednich dziedzin medycyny w przypadkach istnienia uzasadnionego podejrzenia niezdolności lekarza do wykonywania zawodu lub ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych. Powołanie komisji jest czynnością poprzedzającą badanie lekarza i dopiero po przeprowadzeniu badania i po przeanalizowaniu zgromadzonej dokumentacji medycznej komisja wydaje orzeczenie, w którym stwierdza o zdolności bądź niezdolności lekarza do wykonywania zawodu.

Jednocześnie podkreślił, że komisja została powołana w celu stwierdzenia zdolności lekarza dentysty R. K. do wykonywania zawodu w związku z informacjami zawartymi w piśmie Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] z dnia [...] czerwca 2010 r., w którym wskazano na złożenie zawiadomienia do Prokuratury w związku z podejrzeniem popełnienia przestępstwa groźby karalnej skierowanej wobec Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] przez lekarza R. K..

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej złożył R. K. wnosząc o jej uchylenie.

Zdaniem skarżącego naruszenie prawa przez Okręgową Radę lekarską w katowicach polegało na:

1) niewezwaniu go do zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym i w zwiazku z tym niemozność ustosunkowania się do stawianych zarzutów;

2) zawiadomiono o posiedzeniu Rady w dniu obrad, co uniemożliwiło mu obronę praw;

3) powołaniu do składu Komisji z naruszeniem prawa, lek. J. K., który jest specjalistą chorób wewnętrznych, medycyny przemysłowej i toksykologii, a nie psychiatrii i w związku z tym nie może orzekać w sprawie zaburzeń psychicznych ;

4) nadaniu uchwale rygoru natychmiastowej wykonalności, co narusza obowiązuje przepisy prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 kwietnia 2012r., sygn.. akt VII SA/Wa 2678/11 uchylił zaskarżoną uchwałę.

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Naczelnej Rady Lekarskiej wyrokiem z dnia 8 stycznia 2014 r., sygn. akt II OSK 1856/12, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 190 ustawy Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd, któremu sprawa została przekazana związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

W wyroku z dnia 8 stycznia 2014r., II OSK 1856/12 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, iż art. 57 ust.1 a ustawy o zawodzie lekarza jest przepisem szczególnym, który zezwala w przypadku organu kolegialnego na odstąpienie od zasady podpisania aktu administracyjnego wydanego przez ten organ przez wszystkich członków biorących udział w jego podjeciu.

Stosownie bowiem, do art. 57 ust. 1 a cyt. Ustawy, uchwały Naczelnej Rady Lekarskiej w sprawach, o ktorych mowa w art. 12 ust. 1 podpisują tylko prezes lub wiceprezes i sekretarz NRL. Uchwałę będącą przedmiotem zaskarżenia powinien zatem podpisać prezes lub wiceprezes i sekretarz NRL. W niniejszej sprawie zaskarzona uchwała została podpisana zgodnie z dyspozycją tego przepisu przez Prezesa NRL M. H. i Sekretarza NRL M.J.. Zdaniem Naczelnego Sądu Adminsitracyjnego osoby sprawujace w/w funkcje w NRL zobowiazane są do podpisania uchwał wymienionych w art. 57 ust. 1 bez wzgledu na to czy brały udział w podejmowaniu uchwały, czy też od udziału w podjęciu uchwały były wyłączone. Złożenie podpisu pod uchwałą jest zatem wymogiem ustawowym, niezależnym od uczestnictwa, czy też wyłączenia tych osób od podejmowania uchwały. Podpisanie uchwały nie świadczy o tym, że osoba ta brała udział w jej podejmowaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że “Niemożliwość utożsamiania obowiązku Prezesa NRL w kwestii popisania uchwały z jego uczestnictwem w jej podjęciu, nie wyklucza oczywiście obowiazku Sądu Wojewódzkiego ustalenia, czy rzeczywiście brał on udział w tej części posiedzenia NRL na której podjeto zaskarżoną uchwałę, bowiem dopiero to skutkowałoby naruszeniem art. 24 § 1 pkt 5 i 27 k.p.a., co stanowić może przesłankę wznowienia postępowania przewidzianą w art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a."

Kierując się powyższymi wytycznymi należy stwierdzić, iż ze znajdującego się w aktach sprawy protokołu z posiedzenia Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] lipca 2011r. wynika, że Prezes Naczelnej Rady Lekarskiej M. H. nie uczestniczył w podjęciu zaskarżonej uchwały Naczelnej Rady Lekarskiej z dnia [...] lipca 2011r. Nr [...]. Oznacza to brak podstaw do uznania, iż w sprawie doszło do naruszenia prawa dajacego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 b ustawy p.p.s.a.)

Przechodząc do oceny zaskarżonej uchwały podkreślić należy, iż ma ona wyłącznie charakter formalny.

Materialnoprawną podstawę uchwały powołującej komisję lekarską do wydania orzeczenia w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu stanowi przepis art. 12 ust. 1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, zgodnie z którym jeżeli okręgowa rada lekarska stwierdzi, że istnieje uzasadnione podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu lub ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych ze względu na jego stan zdrowia ma obowiązek powołać komisję lekarską, która po przeprowadzeniu niezbędnych badań wyda orzeczenie w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych.

Jedyną i wystarczającą przesłanką do powołania komisji jest "uzasadnione podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu".

Powołanie komisji lekarskiej rozpoczyna procedurę przewidzianą w art. 12 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty i nie jest równoznaczne z zawieszeniem prawa do wykonywania zawodu.

W niniejszej sprawie uchwała samorządu lekarskiego na mocy, której powołano komisję mającą orzec w przedmiocie zdolności lekarza R.K. do wykonywania zawodu wskazuje na okoliczności uzasadniające podejrzenia niezdolności do wykonywania zawodu, a więc przesłankę z art. 12 ust. 1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty.

W ocenie Sądu organy samorządu lekarskiego niewadliwie uznały, iż okoliczności te uzasadniają podejrzenie, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o zawodach lekarza lekarza dentysty.

Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, iż skarżący pismem z dnia [...] maja 2011r. doręczonym w dniu [...] maja 2011r. został zawiadomiony o możliwości zapoznania się z zebranymi dowodami i wypowiedzenia się w tym zakresie (co oznacza, że nie doszło do naruszenia art. 10 & 1 kpa.

Nie można także uznać za skuteczny zarzut powołania do składu komisji lekarza specjalisty chorób wewnętrznych.

Stosownie do § 1 ust. 4 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 11 maja 1999r. w sprawie trybu powoływania i organizacji komisji orzekającej w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych oraz trybu orzekania o niezdolności do wykonywania zawodu lekarza, w skład komisji mogą być powołani lekarze będący członkami właściwej okręgowej izby lekarskiej, wykonujący zawód lekarza co najmniej od 7 lat i posiadający specjalizację w odpowiedniej dziedzinie medycyny.

W skład komisji powołanej zaskarżoną uchwałą wchodzi dwóch lekarzy specjalistów z zakresu psychiatrii i jeden lekarz – specjalista chorób wewnętrznych.

Fakt, iż komisję powołano z uwagi na podejrzenie wystąpienia u skarżącego zaburzeń psychicznych nie rodzi obowiązku powołania komisji składającej się wyłącznie z lekarzy psychiatrów. Wręcz przeciwnie, uzasadnione jest w takim przypadku powołanie lekarzy różnych specjalności, tak aby możliwa była ocena zdolności lekarza do wykonywania zawodu w sposób kompleksowy.

Za nietrafny należy również uznać zarzut dotyczący nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Brak jest podstaw do przyjęcia, że przepisy ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty wyłączają zastosowanie przepisów kpa dotyczących rygoru natychmiastowej wykonalności. Nie ulega również wątpliwości, ze odsunięcie w czasie zbadania zdolności lekarza do wykonywania zawodu może stanowić zagrożenie dla zdrowia lub życia ludzkiego.

Z tych przyczyn uznając, że zaskarżona uchwała nie narusza prawa Wojewódzki

Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.