Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 7/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6189 Inne o symbolu podstawowym 618
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6 w zw. z art. 52 par 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Kraków, dnia 25 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.G. na bezczynność Wojewody postanawia skargę odrzucić


UZASADNIENIE

M.G. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Wojewody w sprawie pozostawienia bez rozpoznania wniosku z dnia 25 października 1990 r. dotyczącego wydania decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami państwa polskiego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że skarżąca przed wniesieniem skargi do sądu nie wyczerpała środków odwoławczych, jakie przysługują jej zgodnie z treścią art. 37 k.p.a., co stanowi niezbędną przesłankę do wniesienia skargi na bezczynność organu administracji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje.

Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o ile służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z powyższego wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Podkreślić należy, iż w razie pozostawienia przez organ podania, czy wniosku bez rozpoznania strona może podjąć obronę przed bezczynnością składając zażalenie do organu wyższego stopnia, a następnie w razie nieuwzględnienia zażalenia skargę do sądu administracyjnego (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2006). Wniesienie skargi na bezczynność organu jest więc możliwe dopiero po wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

Jak wynika z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy, skarżąca przed wniesieniem skargi do sądu na bezczynność Wojewody nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. tj. nie wniosła stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

Wniesienie skargi do sądu administracyjnego przed wcześniejszym wykorzystaniem przez skarżącą środka odwoławczego w postaci zażalenia na bezczynność organu I instancji, czyni zatem przedmiotową skargę niedopuszczalną.

Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

.