Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 674/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-08-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6168 Weterynaria i ochrona zwierząt
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ze skargi Fundacji na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2017r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ E. Brychcy


UZASADNIENIE

Skarżąca Fundacja wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylającą zaskarżoną decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z [...] maja 2017r. o czasowym odebraniu zwierząt i pozostawieniu ich pod opieką Fundacji, oraz umarzającą postępowanie administracyjnego w sprawie. W treści skargi Skarżąca Fundacja zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu odwoławczego. Skarżąca nie przedstawiła uzasadnienia powyższego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Wniosek skarżącej Fundacji nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369, zwanej dalej "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Oznacza to, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które kwalifikują się do wykonania i wymagają wykonania (por. T. Woś, Postępowanie sądowoadministracyjne (...), s. 146; Z. Kmieciak, glosa do postanowienia NSA z dnia 23 stycznia 1997 r., SA/Rz 1382/96, OSP 1998, z. 3, poz. 54, teza 1). Co do zasady, przymiotu wykonalności nie będą więc miały decyzje odmawiające stwierdzenia lub przyznania określonych praw lub obowiązków albo decyzje, które nie wywołują określonych skutków materialnoprawnych (por. postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., OZ 805/04; dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony został pogląd, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wobec tego nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a więc nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości, więc wykonanie aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. postanowienie WSA w Warszawie z 16 stycznia 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2996/13, CBOISA).

Jak wyżej wskazano w rozpoznawanej sprawie wniosek dotyczy wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylającej i umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie czasowego odebrania zwierząt – a więc – zdaniem Sądu – decyzji ze swej istoty nienadającej się do wykonania. Zaskarżona decyzja nie posiada cechy wykonalności, bowiem nie wymaga ona żadnej czynności strony skarżącej, tj. nie przyznaje stronie, co do zasady, żadnych uprawnień, ani nie nakłada na stronę żadnych obowiązków. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja, która dla Skarżącej Fundacji nie niesie ze sobą żadnych dyspozycji działania. Skutkiem wydania zaskarżonej decyzji SKO jest uchylenie decyzji organu I instancji o czasowym odebraniu zwierząt i umorzenie postępowania administracyjnego w przedmiocie odebrania tych zwierząt właścicielowi.

Inaczej mówiąc instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w rozumieniu art. 61 §3 P.p.s.a. ma zastosowanie do decyzji nakładających na adresatów tych decyzji określone obowiązki do wykonania lub przyznających tym adresatom sformułowane w decyzji uprawnienia. Tymczasem w niniejszej sprawie zaskarżona decyzja, której wstrzymania wykonania domaga się skarżąca Fundacja jedynie uchyla decyzję o czasowym odebraniu zwierząt, więc znosi obowiązek wykonania określonych obowiązków i umarza postępowanie administracyjne. W istocie, więc nie nakłada żadnych obowiązków, których wykonania można by egzekwować np. w postępowaniu egzekucyjnym, ani nie daje żadnych uprawnień. Przyjąć, należy, że zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja nie należy do decyzji, co do których można domagać się wstrzymania wykonania w rozumieniu art. 61 §3 P.p.s.a.

Reasumując, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja w przedmiocie uchylenia decyzji I instancji i umorzenia postępowania administracyjnego nie ma cech wykonalności, gdyż nie nakazuje wykonania jakiegokolwiek obowiązku, ani nie przyznaje jakiegokolwiek uprawnienia. Nie jest również możliwe wymuszenie jej wykonania działaniami egzekucyjnymi. Stąd też niedopuszczalne jest zastosowanie w stosunku do niej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Jakkolwiek Sąd dostrzega, że w tym stanie sprawy zwierzęta nie zostaną odebrane właścicielowi, co stanowi element faktyczny sprawy, a nie przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji odwoławczej.

Należy również wyjaśnić, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia NSA z 26 kwietnia 2004 r., sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, CBOISA). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie bierze pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi oraz przekonania Skarżącej Fundacji o wydaniu decyzji z naruszeniem przepisów prawa. Analogicznie, z drugiej strony odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie może oznaczać okoliczności dotyczących niezasadności skargi wniesionej na kwestionowaną decyzję. Prawidłowość decyzji o uchyleniu decyzji I instancji i umorzeniu postępowania administracyjnego będzie dopiero przedmiotem merytorycznej oceny przez Sąd, zatem istotne jest doprowadzenie do jak najszybszego rozpoznania i rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.

W tych okolicznościach Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.

/-/ E. Brychcy