Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 546/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-09-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Halina Chitrosz - Roicka po rozpoznaniu w dniu 20 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług od stycznia do grudnia 2012 r. w zakresie wniosku K. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze do Sądu pełnomocnik K. B. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] wydanej w przedmiocie podatku od towarów i usług od stycznia do grudnia 2012 r.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik argumentował, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki polegające na zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej, cieszącej się dobrą opinią. Argumentował, że przedmiotem działalności skarżącego jest świadczenie usług w zakresie przewozu rzeczy oraz drobnych napraw samochodów ciężarowych. Branża transportowa wymaga ciągłych nakładów finansowych na prowadzoną działalność, związanych np. z opłatami za paliwo, koncesje, ubezpieczenia itd. Znaczny spadek cen usług w sektorze transportu drogowego spowodował począwszy od 2016 r. spadek przychodów uzyskiwanych przez skarżącego. Z uwagi na trudną sytuacje w ciągu ostatnich dwóch lat z pracy odeszło wielu kierowców, w tym niektórzy z dnia na dzień. Braki kadrowe wpłynęły z kolei na dalsze obniżenie uzyskiwanych z prowadzonej działalności przychodów. Dodatkowo jeden z pracowników w trakcie realizowania usługi, uszkodził pojazd, co pociągnęło za sobą znaczne koszty naprawy i wyłączenia go z użytku. Trudna sytuacja finansowa zmusiła skarżącego do zaciągnięcia kredytu bankowego na kwotę [...]zł, z przeznaczeniem na bieżącą działalności.

W tych, okolicznościach w ocenie pełnomocnika, wykonanie zaskarżonej decyzji i zajęcie rachunku bankowego przez organ, spowoduje postawienie kredytu w stan wymagalności, co z kolei zmusi skarżącego do zamknięcia firmy.

Likwidacja działalności prowadzonej przez podatnika pociągnie za sobą negatywne skutki zarówno w sferze publicznej – polegające na utracie wpływów uzyskiwanych przez Gminę G. z podatku od środków transportowych skarżącego jak i prywatnej - skarżący zawarł umowę o świadczenie usług ze spółką P. SA w Ł., której niewykonanie skutkować będzie koniecznością zapłaty kar umownych.

Podsumowując pełnomocnik podkreślił, że mimo iż przedmiotem wniosku jest decyzja, której wykonanie nakłada na skarżącego obowiązek spełnienia świadczenia o charakterze pieniężnym, a zatem z natury rzeczy odwracalnego, to w przedstawionych okolicznościach faktycznych popartych dowodami w postaci m.in. wykazu pracowników wyrejestrowanych w latach 2016-2017, umowy kredytowej w ramach rachunku bankowego czy umowy o świadczenie usług przewozowych, uzasadniona jest obawa wyrządzenia przez jej wykonanie trudnych do odwrócenia skutków w postaci likwidacji prowadzonej przez skarżącego działalności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem nie mającym w sprawie zastosowania).

Za utrwalone w doktrynie i orzecznictwie uznać należy stanowisko, że przez użyte w przywołanym przepisie pojęcie szkody należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Ponadto dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Strona powinna przekonać Sąd, wskazać na konkretne okoliczności i dowody uzasadniające jej stanowisko, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje względem niej wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt sprawy niniejszej stwierdzić należy, że w ocenie Sądu uzasadnione jest stwierdzenie, że w sprawie zachodzi przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia wykonaniem decyzji trudnych do odwrócenie skutków. Przedstawiony w uzasadnieniu wniosku stan faktyczny poparty złożonymi dokumentami, wskazuje jednoznacznie, że wykonanie spornego zobowiązania może istotnie doprowadzić do zablokowania rachunku bankowego skarżącego, wymagalności zaciągniętego kredytu bankowego, a co za tym idzie pozbawić go środków na prowadzenie bieżącej działalności, co jak racjonalnie podkreśla pełnomocnik, spowoduje dalsze koszty po stronie skarżącego (kary umowne) oraz ogółu społeczeństwa (utrata wpływów z podatku, miejsc pracy oraz źródła utrzymania skarżącego i rodziny)

Mając zatem na względzie, że obowiązkiem sądu, orzekającego w przedmiocie udzielenia ochrony tymczasowej jest wszechstronna i wnikliwa ocena argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę, jak również wynikających z akt sprawy (zob. postanowienie NSA z dnia 18 września 2015 r., II FZ 673/15 cbois.nsa.gov.pl, a także komentarz do art. 61 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi T.Woś, Hanna Knysiak – Molczyk M. Romańska pod red. T. Woś, LexisNexis 2012, str. 498-499), Sąd uznał że w sprawie istnieją okoliczności o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Z tych względów, działając na podstawie z art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.