Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1086/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: oddalono skargi
Powołane przepisy: article: Art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: Art. 134, art. 145, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 21
journal: Dz.U. 2013 poz 173
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich - tekst jednolity.
journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 379 poz 5 Art. 1
law: Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner (spr.) Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Wojciech Jakimowicz Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2014 r. sprawy ze skarg J. W. Firma Handlowo-Produkcyjna "A" na akty Zarządu Województwa z dnia 19 czerwca 2013 r. nr [...] z dnia 17 czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej skargi oddala.


UZASADNIENIE

Zarząd Województwa, działając na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U.2013.173 ) , aktami z dnia 19 czerwca 2013r. nr [...] oraz z dnia 17 czerwca 2013r. nr [...] - odmówił skarżącemu J. W. przyznania pomocy na realizację dwóch operacji pod tytułem :

1. Instalacja zintegrowanego systemu grzewczego opartego o montaż pomp ciepła i kolektorów słonecznych i zamiany konwencjonalnych systemów grzewczych i technologicznych na odnawialne źródła energii – J. W. Firma Handlowo - Produkcyjna "A"; wnioskowana kwota pomocy – 49.888,26 zł;

2. Instalacja pompy ciepła i kolektorów słonecznych w celu wspomagania i zamiany konwencjonalnego systemu grzewczego i technologicznych na odnawialne źródła energii- J. W. Firma Handlowo - Produkcyjna "A"; wnioskowana kwota pomocy – 49.904,12 zł.

Skarżący ubiegał się o powyższą pomoc w zakresie małych projektów w ramach działania 413 Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013.

Odmawiając przyznania wnioskowanej pomocy organ podniósł , że skarżący wraz z wnioskami o dofinansowanie dostarczył wymagany Formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc de minimis , w którym zaznaczył w części B.Informacje dotyczące sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy, iż spełnia kryteria kwalifikujące go do objęcia postępowaniem upadłościowym oraz kryteria kwalifikujące go do objęcia postępowaniem naprawczym poprzez zaznaczenie odpowiedzi twierdzących w pkt.3 i 4 każdego z wniosków .

Organ wyjaśnił , że zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku , zaznaczenie w części B odpowiedzi " tak " na co najmniej jedno z pytań 1 - 4 powoduje, iż wnioskodawca traktowany jest jako podmiot znajdujący się w trudnej sytuacji, co w konsekwencji powoduje odmowę przyznania pomocy, bez występowania do wnioskodawcy o złożenie stosownych wyjaśnień.

Jako podstawę prawną powyższego stanowiska organ wskazał Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis .

W odpowiedzi na powyższe akty skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa poprzez stwierdzenie bezskuteczności odmowy przyznania pomocy na realizację wnioskowanych operacji.

Skarżący nie kwestionując zaznaczenie twierdzących odpowiedzi na pytania w poz. 3 i poz. 4 obu wniosków , dotyczących spełniania kryteriów kwalifikujących go do objęcia postępowaniem upadłościowym oraz postępowaniem naprawczym , co – jak wyjaśnił , było wynikiem pomyłki , jednocześnie podniósł, że w tym samym formularzu , w części "B. Informacje dotyczące sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy " zamieścił ocenę "Dobra sytuacja ekonomiczna wnioskodawcy " .

W ocenie skarżącego , pomyłkowe zaznaczenie odpowiedzi " tak" w pkt.3 i 4 części B formularza nie może stanowić podstawy do uznania, że pozostaje on w trudnej sytuacji i odmowy przyznania wnioskowanej pomocy, jeżeli we wstępnej części tego samego formularza stwierdził, że pozostaje w dobrej sytuacji ekonomicznej.

Brak możliwości wezwania skarżącego - na podstawie Instrukcji wypełniania wniosku - do wyjaśnienia dwóch wykluczających się twierdzeń na temat sytuacji ekonomicznej , nie może - zdaniem skarżącego - uprawniać organu do przyjęcia swobodnej oceny, że skarżący pozostaje w trudnej sytuacji ekonomicznej. Przyjęta procedura pozbawia zarówno Samorząd Województwa, jak również skarżącego, do podjęcia wszelkich niezbędnych czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a przez to godzi w interes skarżącego.

Skarżący oświadczył, że nie spełnia kryteriów kwalifikujących go do objęcia postępowaniem upadłościowym i postępowaniem naprawczym w rozumieniu ustawy z dnia 28 lutego 2003r.- Prawo upadłościowe i naprawcze ( Dz.U.2012.1112).

Na potwierdzenie swojej sytuacji ekonomicznej skarżący załączył Bilans, Rachunek zysków i strat oraz Rachunek przepływów pieniężnych za lata 2010, 2011, 2012.

W odpowiedzi na wezwania do usunięcia naruszenia prawa organ stwierdził , że zostały one rozpoznane negatywnie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie .

Skarżący będący osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, ubiegając się o pomoc de minimis , zgodnie z § 2 ust. 1 Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010r . w sprawie zakresu informacji przedkładanych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis (Dz.U.2010.311), zobowiązany był do przedłożenia informacji niezbędnych do udzielenia takiej pomocy, w tym określających jego sytuację ekonomiczną. Przed wypełnieniem wniosku o przyznanie wnioskowanej pomocy , skarżący powinien zapoznać się z zasadami przyznawania pomocy finansowej, w szczególności m.in. z Instrukcją wypełniania wniosku , która wyraźnie informuje wnioskodawcę o ewentualnych skutkach omyłkowych odpowiedzi na pytania odnoszące się do jego sytuacji ekonomicznej w części B formularza . Za prawdziwość i rzetelność informacji podanych w Formularzu informacji przedstawionych przy ubieganiu się o pomoc de minimis odpowiedzialność ponosi podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy.

Odpowiedź twierdząca w części B.Informacje dotyczące sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy na co najmniej jedno z pytań w pkt. od 1-4 stanowi – zdaniem organu - niebudzącą wątpliwości przesłankę nieprzyznania pomocy - na podstawie art. 1 ust. 1 lit. h ww. rozporządzenia Komisji (WE) Nr 19987/2006.

Organ wyjaśnił , że zgodnie z § 11 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 200S r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U.2008.868), przepisów określających zasady wzywania wnioskodawców do usunięcia nieprawidłowości lub braków we wniosku o przyznanie pomocy nie stosuje się, jeżeli zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy.

W związku z powyższym, działając na podstawie § 11 ust. 5 ww. rozporządzenia w związku z art. 1 ust. 1 lit. h rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1998/2006 z dnia 15 lipca 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis, organ stwierdził, że nie ma możliwości przyznania pomocy na realizację wnioskowanych przez skarżącego operacji.

Na akty z dnia 19 czerwca 2013r. nr [...] oraz z dnia 17 czerwca 2013r. nr [...] wpłynęły skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , w których skarżący zarzucił naruszenie:

- art. 7 oraz art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U.2013.173) poprzez niewyjaśnienie okoliczności dotyczących jego sytuacji ekonomicznej, które miały istotny wpływ na wynik sprawy ;

- art. 2, 32 w zw. z art. 31 ust. 1 Konstytucji poprzez wprowadzenie w §11 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 nieuzasadnionego podziału wnioskodawców, naruszającego zasadę równości, proporcjonalności, a przede wszystkim zasadę przyzwoitej legislacji;

- § 11 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 przez błędne jego zastosowanie i przyjęcie , że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonych aktów i przekazanie spraw do ponownego rozpoznania.

W ocenie skarżącego , organ przy rozpatrzeniu wniosków o przyznanie pomocy naruszył zasadę prawdy obiektywnej , z którą skorelowane są regulacje zawarte w art.21 ust. 2 pkt 2 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich . Zgodnie z tym przepisem organ jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć materiał dowodowy tak , aby ustalony stan faktyczny zgodny był z rzeczywistością. Jeżeli organ stwierdzi braki w postępowaniu lub pewne niejasności, powinien przeprowadzić z urzędu lub na żądanie strony dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie. Mimo , że na stronie ciąży obowiązek przedstawienia dowodów oraz dawania wyjaśnień, to jednak strona musi mieć realną możliwość zadośćuczynienia tej powinności.

Skarżący zarzucił , że o wadach wniosku poinformowany był na etapie odmowy przyznania pomocy, po uprzedniej pozytywnej weryfikacji przez Stowarzyszenie Gmin A , a tym samym pozbawiony był czynnego udziału w sprawie. W zaistniałej sytuacji, organ prowadzący postępowanie nie był uprawniony do zinterpretowania oświadczenia zawartego we wniosku na niekorzyść strony , bez wezwania skarżącego do złożenia stosownych wyjaśnień.

W rozpatrywanej sprawie, w ocenie skarżącego, organ prowadzący postępowanie, pomimo złożonych przez skarżącego sprzecznych formacji w zakresie oceny sytuacji ekonomicznej , nie był uprawniony do zajęcia stanowiska , wedle którego wnioskodawca pozostaje w trudnej sytuacji ekonomicznej.

Zdaniem skarżącego , działania organu godzą w zasadę praworządności oraz zasadę prawdy obiektywnej chyba, że celem tej regulacji jest ograniczanie przyznawania pomocy, co byłoby z kolei sprzeczne z intencją ustawodawcy krajowego , a w szczególności z intencją prawodawcy wspólnotowego.

Organ pominął milczeniem oświadczenie skarżącego zawarte we wniosku o jego dobrej sytuacji ekonomicznej, a przez to nie odniósł się do faktów istotnych dla sprawy.

Zdaniem skarżącego, organ w tym konkretnym przypadku miał obowiązek podjęcia dodatkowych czynności zmierzających do wyjaśnienia istotnych okoliczności celem wszechstronnego wyjaśnienia sprawy. Zaniechanie wezwania skarżącego do złożenia stosownych wyjaśnień stanowi naruszenie prawa procesowego w stopniu mającym wpływ rozstrzygnięcie sprawy i przez to stwarza przesłankę do uchylenia zaskarżonych aktów .

Za błędne skarżący uznał stanowisko organu , który przyjął , że zachodzą niebudzące przesłanki nie przyznania pomocy dla skarżącego w sytuacji, kiedy w części " B. Informacje dotyczące sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy" skarżący stwierdził , że jego sytuacja ekonomiczna jest dobra. Dalsze, pomyłkowe zaznaczenie twierdzących odpowiedzi na pytania dotyczące spełnienia kryteriów kwalifikujących go do objęcia postępowaniem upadłościowym i postępowaniem naprawczym obligowało organ do wyjaśnienia wątpliwości wynikających z treści zamieszczonych we wniosku informacji .

Skarżący zakwestionował również uprawnienia Zastępcy Dyrektora Departamentu Funduszy Europejskich P. K. do wydania zaskarżonych aktów w sytuacji, gdy - zdaniem skarżącego – właściwym organem jest Zarząd Województwa.

W odpowiedzi na skargi organ administracyjny podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego właściwości organu do wydania aktu z zakresu administracji publicznej w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej organ wyjaśnił, że podpisana pod tymi aktami osoba tj. Zastępca Dyrektora Departamentu Funduszy Europejskich jest osobą upoważnioną przez Zarząd Województwa do działania we wskazanym zakresie, co wynika z treści załącznika nr 1 do uchwały nr [...] Zarządu Województwa z dnia 14 maja 2013 roku .

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył , co następuje :

Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji ( innego aktu lub czynności ) z przepisami prawa materialnego , które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego , regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia . Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania , że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U.2012.270) tj. w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie , po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych , nie znalazł podstaw dla stwierdzenia zasadności zarzutu naruszenia prawa procesowego i materialnego w rozpoznawanej sprawie, mimo rozważenia w toku dokonanych czynności przepisu art.134 § 1 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , z którego wynika , że Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W pierwszej kolejności należy podnieść , że analiza przepisów dotyczących postępowania w sprawach o przyznanie pomocy w zakresie małych projektów w ramach działania 413 Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju objętych PROW na lata 2007 – 2013 , prowadzi do takich oto stwierdzeń , że wniosek złożony we właściwym organie podlega procedurze , którą można podzielić na dwa etapy ; pierwszy – dotyczy weryfikacji formalnej i drugi etap – weryfikacji merytorycznej.

W pierwszym etapie organ bada przede wszystkim , czy wniosek został złożony w terminie , czy wskazano adres wnioskodawcy , czy został wypełniony we wszystkich pozycjach , czy dołączono wszystkie wymagane dokumenty , a także czy nie zawiera innych nieprawidłowości lub braków. Tylko pozytywny wynik weryfikacji z pierwszego etapu umożliwia organowi przystąpienie do etapu drugiego tj. weryfikacji wniosku pod względem poprawności merytorycznej.

W rozpoznawanej sprawie wnioski skarżącego nie przeszły pozytywnie pierwszego etapu weryfikacji , co skutkowało odmową udzielenia wnioskowanej przez skarżącego pomocy.

W ocenie organu , zaznaczanie we wniosku w części B. Informacje dotyczące sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy , iż spełnia skarżący kryteria kwalifikujące go do objęcia postepowaniem upadłościowym oraz spełnia kryteria kwalifikujące go do objęcia postepowaniem naprawczym skutkuje odmową przyznania pomocy , gdyż skarżący jest traktowany jako podmiot znajdujący się w trudnej sytuacji . Na organie nie ciążył natomiast obowiązek występowania do wnioskodawcy o złożenie dodatkowych wyjaśnień.

W zaskarżonych aktach organ wskazał podstawy prawne zajętego stanowiska.

Skarżący nie kwestionując faktu , iż zaznaczył w złożonych wnioskach twierdzące odpowiedzi na pytania o spełnianie kryteriów kwalifikujących go do objęcia postępowaniem upadłościowym oraz postępowaniem naprawczym oświadczył , że było to spowodowane pomyłką , a organ mając informację zawartą w tych samych wnioskach , że ocenia swoją sytuację ekonomiczną jako dobrą , winien był wyjaśnić zaistniałe w sprawie wątpliwości z jego udziałem , czego jednak nie uczynił.

Istota sporu w rozpatrywanej sprawie dotyczy zatem okoliczności , czy organ był zobligowany do wzywania skarżącego do złożenia dodatkowych wyjaśnień.

Zarzuty skarg koncentrowały się wokół zasad prowadzenia postępowania w sprawach dotyczących przyznania pomocy finansowej na realizację określonych celów i obowiązków organów do wyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności . W ocenie skarżącego , nakaz dla organów administracji publicznej wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych obligował organ do wyjaśnienia sprzecznych informacji zawartych w złożonych wnioskach .

Zarzuty skargi nie są uzasadnione, bowiem nie uwzględniają specyfiki postępowań opartych na określonych formularzach i drukach.

Zakwestionowane w niniejszej sprawie wnioski były złożone na formularzach, których wzór określa załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis (Dz.U.200100.311).

Poprawne wypełnienie formularza ułatwia instrukcja , która jest opublikowana jako kolejny załącznik do ww. rozporządzenia. Ustawodawca w tej instrukcji , w opisie dotyczącym Części B formularza zawarł pouczenie , że zgodnie z art.1 ust.1 lit.h rozporządzenia Komisji Europejskiej (WE) nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. w sprawie stosowania art.87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis (Dz.Urz.UE L Nr 379 z 28.12.2006) pomoc de minimis nie może być udzielona podmiotom gospodarczym znajdującym się w trudnej sytuacji ekonomicznej. Zaznaczenie twierdzącej odpowiedzi w jednym z kryteriów wskazanych w pkt.1- 4 części B formularza , oznacza a u t o m a t y c z n i e uznanie przedsiębiorcy za będącego w trudnej sytuacji ekonomicznej , co spowoduje określone skutki.

Posłużenie się przez ustawodawcę określonym formularzem , w którym zaznaczenie odpowiedzi twierdzącej przy pytaniach dotyczących spełniania przez wnioskodawcę kryteriów kwalifikujących go do objęcia postępowaniem upadłościowym lub postępowaniem naprawczym uprawniało organ do uznania , że wnioskodawca znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej i jednocześnie zwalniało ten organ z obowiązku prowadzenia postępowania wyjaśniającego , co do faktycznej sytuacji ekonomicznej wnioskodawcy.

Powyższe regulacje należy uwzględnić przy stosowaniu § 11 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju" objętego programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 – 2013. Wskazany przepis reguluje tryb postępowania z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej i określa , w jakich przypadkach właściwy organ samorządu województwa wzywa wnioskodawcę do usunięcia nieprawidłowości lub braków. Zgodnie z ust. 5 tego przepisu , organ nie ma obowiązku wzywania wnioskodawcy o usunięcie nieprawidłowości lub braków , jeżeli zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy.

Skoro zgodnie z art.1 ust.1 lit. h rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 pomocy de minimis nie przyznaje się podmiotom gospodarczym znajdującym się w trudnej sytuacji , to zasadne było – przy tak wypełnionych wnioskach - nieprzyznanie skarżącemu wnioskowanej pomocy, bez obowiązku wzywania do wyjaśnienia sytuacji ekonomicznej skarżącego.

W ocenie Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę , zaznaczenie przez skarżącego odpowiedzi twierdzących w pkt. 3 i 4 w części B formularza wniosku o przyznanie pomocy spowodował a u t o m a t y c z n i e uznanie skarżącego za przedsiębiorcę będącego w trudnej sytuacji ekonomicznej. Na etapie formalnej weryfikacji wniosków organ nie miał obowiązku badać okoliczności , czy faktycznie skarżący spełnia kryteria kwalifikujące go do objęcia postępowaniem upadłościowym oraz naprawczym , ani tym bardziej badać i wyjaśniać okoliczności, które spowodowały zaznaczenie odpowiedzi twierdzących , mimo iż wcześniej stwierdził w przedmiotowych wnioskach , że jest w dobrej sytuacji ekonomicznej.

Sam fakt , że postępowanie w sprawie przyznania pomocy jest prowadzone przy stosowaniu określonych formularzy wskazuje , że jest to postępowanie z jednej strony bardziej sformalizowane od postępowania prowadzonego bez stosowania formularzy i druków , a z drugiej strony – jest to postępowanie uproszczone w tym sensie , że informacje udzielane są poprzez zakreślenie stosownych pól formularza , czy rubryk .

Należy zauważyć , że coraz częściej w różnego rodzaju postępowaniach administracyjnych ( chociaż nie tylko ) ustawodawca decyduje się na wprowadzenie jako obowiązkowych formularzy zastępując w ten sposób tradycyjne podania i wnioski . Jako przykład można wskazać formularze używane w postępowaniach podatkowych np. PIT-y , czy też stosowane w postępowaniach celnych dokumenty zgłoszeń celnych na formularzach SAD. Cechą wspólną tych postepowań jest to , że weryfikacja wniosków składanych na formularzach jest dwuetapowa tj. formalna i merytoryczna. Przy weryfikacji formalnej z jednej strony obowiązki organów zostały zminimalizowane w tym sensie , że – co do zasady - nie muszą one na tym wstępnym etapie badać i wyjaśniać wątpliwości , ale z drugiej strony – wnioskodawcy ponoszą większą odpowiedzialność za wypełnienie tych formularzy .

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić , że zaznaczenie we wnioskach , że skarżący spełnia kryteria kwalifikujące go do objęcia postępowaniem upadłościowym oraz układowym wskazuje, że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy w rozumieniu § 11 ust.5 ww. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008r.

W ustalonych i niespornych okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy - zaznaczenie pkt.3 i 4 w części B formularza wniosków – organ nie miał obowiązku wzywania skarżącego do składania dodatkowych wyjaśnień. Podkreślenia wymaga okoliczność , że na etapie weryfikacji formalnej nie dochodzi do badania ani prawidłowości danych zamieszczonych w poszczególnych rubrykach, ani merytorycznej ich poprawności. Zgodnie z art.21 ust.2 pkt.2 ustawy z dnia 7 marca 2007r.o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U.2013.173) organ jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy , ale na organach nie ciąży obowiązek aktywnego poszukiwania dowodów na poparcie uprawnienia wnioskodawcy do otrzymania wnioskowanej pomocy. To wnioskodawca ma tak wypełnić wniosek i przedłożyć takie dokumenty , które potwierdzą zasadność przyznania tej pomocy .

Analiza § 11 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 lipca 2008r. prowadzi do wniosku , że organ – w ramach wstępnej weryfikacji wniosku – wzywa do usunięcia nieprawidłowości i braków – co do zasady - związanych z zachowaniem procedury składania przedmiotowych wniosków i wymaganych dokumentów. Jeżeli natomiast wnioskodawca zadeklarował we wniosku , że jest w trudnej sytuacji ekonomicznej przez to że spełnia kryteria do objęcia go postępowaniem układowym lub naprawczym, to tym samym niezasadne jest wzywanie wnioskodawcy o usunięcie nieprawidłowości i braków , skoro i tak , mimo zastosowania się do wezwania , pomoc taka – wobec tego co zadeklarował w części B wniosku – nie może być przyznana. Obowiązujący formularz niezbędnych informacji do udzielenia pomocy de minimis wraz z instrukcją jego wypełnienia nakłada na wnioskodawcę obowiązek rzetelnego i starannego jego wypełnienia , w poczuciu odpowiedzialności za prawidłowość podanych informacji . Skutki błędnego wypełnienia formularza obciążają wnioskodawcę, bowiem organ ma prawo domniemywać, że zadeklarowane dane są prawdziwe.

Odnośnie organu właściwego do rozpatrzenia wniosków skarżącego Sąd uznał wyjaśnienia organu złożone na powyższą okoliczność , że podpisany pod zaskarżonymi aktami Zastępca Dyrektora Departamentu Funduszy Europejskich P. K. był osobą upoważnioną do wydania i podpisywania tego rodzaju aktów .

Skargi nie mogą być uwzględnione, ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko Zarządu Województwa nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonych aktów .

W tym stanie rzeczy , Sąd działając na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012.270.) , orzekł jak w sentencji.