Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1224/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2020-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.134
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Wesołowska, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń,, Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 28 lipca 2020 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 12 kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym do sądu postanowieniem Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej jako "Dyrektor IAS" lub "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 134 w związku z art. 141 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.) - dalej K.p.a., art. 17 § 1 i art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2018 r., poz. 1314 z późn. zm.) - dalej u.p.e.a., po zbadaniu akt sprawy w związku z zażaleniem A Sp. z o.o. (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka"), wniesionym pismem z dnia 15 lutego 2019 r. (data nadania w placówce pocztowej w dniu 27 lutego 2019 r.), na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego (dalej jako "Naczelnik US") z dnia 29 stycznia 2019 r. w przedmiocie zarzutów nieistnienia obowiązku oraz niespełnienia w tytule wykonawczym wymogów określonych w art. 27 u.p.e.a w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie wystawionego w dniu 17 kwietnia 2018 r. przez wierzyciela tytułu wykonawczego; stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia.

W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że wniesiony przez Spółkę środek zaskarżenia został złożony po terminie. Na tej podstawie, stwierdzając przedmiotową okoliczność, organ zobligowany był orzec formalnie, tj. bez merytorycznego odniesienia się do podniesionych zarzutów. O konieczności podjęcia wskazanego rozstrzygnięcia świadczą, zdaniem organu odwoławczego, następujące okoliczności sprawy:

Zaskarżone postanowienie Naczelnika US z dnia 29 stycznia 2019 r. zostało doręczone Spółce w dniu 14 lutego 2019 r. Dowodem powyższego jest znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru przedmiotowego postanowienia, z treści którego wynika, że odbiór przesyłki listowej potwierdziła własnoręcznym podpisem M.P.

Dyrektor IAS stwierdził, iż stosownie do treści art. 17 § 1 u.p.e.a. oraz pouczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu, termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie.

W niniejszej sprawie, w związku z doręczeniem postanowienia stronie w dniu 14 lutego 2019 r., siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia rozpoczął swój bieg w dniu 15 lutego 2019 r. i upłynął w dniu 21 lutego 2019 r. Przepis art. 57 § 1 K.p.a. stanowi bowiem, że jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.

Tymczasem zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 K.p.a, termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe.

W niniejszej sprawie, zażalenie Spółka nadała pismem z dnia 15 lutego 2019 r., za pośrednictwem operatora wyznaczonego w dniu 27 lutego 2019 r., tj. z przekroczeniem ustawowego terminu do dokonania przedmiotowej czynności.

Powyższe potwierdzają również dane zawarte w zapisach śledzenia przesyłek. Zgodnie z nimi przesyłka zawierająca przedmiotowe zażalenie została nadana w FUP w dniu 27 lutego 2019 r.

Ponadto Dyrektor IAS stwierdził, że Spółka nie skorzystała z przysługującego w myśl art. 58 § 2 K.p.a. (mającym stosownie do dyspozycji art. 18 u.p.e.a. odpowiednie zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym) prawa i nie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia ww. środka zaskarżenia. Przy czym przywrócenie terminu do złożenia wniosku w tym przedmiocie jest niedopuszczalne (art. 58 § 3 tejże ustawy).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Dyrektora IAS z dnia 12 kwietnia 2019 r. Skarżąca wniosła o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonemu postanowieniu Skarżąca zarzuciła art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2 i art. 144 K.p.a oraz art. 54 § 5 w zw. z art. 17 § 1 i art. 18 u.p.e.a.

W uzasadnieniu Skarżąca powieliła podniesione uprzednio twierdzenia dotyczące braku podstaw do wszczęcia egzekucji. Wskazała również, iż dochowała terminu do złożenia zażalenia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone do sądu postanowienie odpowiada prawu.

Zaskarżone postanowienie Naczelnika US z dnia 29 stycznia 2019 r. zostało doręczone Skarżącej w dniu 14 lutego 2019 r. Dowodem powyższego jest znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru przedmiotowego postanowienia, z treści którego wynika, że odbiór przesyłki listowej potwierdziła własnoręcznym podpisem Pani M.P.

Potwierdzenie odbioru stanowi dokument urzędowy, który stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Korzysta on z domniemania prawdziwości i zgodności z prawdą tego, co zostało w nim stwierdzone.

Pismem z dnia 15 lutego 2019 r., nadanym w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w dniu 27 lutego 2019 r., Skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie z dnia 29 stycznia 2019 r.

Stosownie do treści art. 17 § 1 u.p.e.a. oraz pouczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu, termin do wniesienia zażalenia wynosi 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie.

W niniejszej sprawie, w związku z doręczeniem ww. postanowienia stronie w dniu 14 lutego 2019 r., siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia rozpoczął swój bieg w dniu 15 lutego 2019 r. i upłynął z dniem 21 lutego 2019 r. Przepis art. 57 § 1 K.p.a. stanowi bowiem, że jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.

Tymczasem zgodnie z art. 57 § 5 pkt 2 K.p.a, termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe.

Skarżąca zażalenie nadała za pośrednictwem operatora wyznaczonego w dniu 27 lutego 2019 r., tj. z przekroczeniem ustawowego terminu do dokonania przedmiotowej czynności. Powyższe potwierdzają również dane zawarte w zapisach śledzenia przesyłek. Zgodnie z nimi przesyłka zawierająca przedmiotowe zażalenie została nadana w FUP w dniu 27 lutego 2019 r. o godz. 15:30 (numer przesyłki: [...]).

Z tych przyczyn, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) orzeczono jak w wyroku.