Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1749/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1 i 2, art. 86 § 1, art. 87 § 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 września 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 574/17 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi D. R. na czynność Burmistrza Miasta Rejowiec Fabryczny z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia numeru porządkowego nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2017 r. odrzucił skargę D. R. na czynność Burmistrza Miasta Rejowiec Fabryczny z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie ustalenia numeru porządkowego nieruchomości, z uwagi na wniesienie jej po terminie.

Pismem z dnia 11 września 2017 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wyjaśniając że błąd polegający na wysłaniu skargi bezpośrednio do sądu , a nie do Burmistrza wynikał z braku jakichkolwiek informacji od organu i nieznajomości przepisów dotyczących wysyłania skarg.

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił D. R. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na czynność Burmistrza Miasta Rejowiec Fabryczny. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący wprawdzie zachował siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jednak nie wykazał on, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jego winy – za usprawiedliwione przyczyny, w ocenie Sądu I instancji, nie można uznać braku informacji od organu o sposobie i terminie wniesienia skargi oraz nieznajomości prawa.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł D. R., podnosząc że postępowanie w sprawie nadania numeru dla nieruchomości jest postępowaniem administracyjnym, a więc organ miał obowiązek stosowania się do przepisów k.p.a, w tym art. 9, który obliguje organ do należytego i wyczerpującego informowania stron o ich prawach, czego Burmistrz w sprawie nie uczynił. Brak pouczenia przez organ o sposobie i terminach zaskarżenia czynności materialno-technicznej miało bezpośredni wpływ na zaistniałe uchybienie i skarżący nie powinien ponosić z tego tytułu negatywnych konsekwencji, zwłaszcza że działał osobiście, nie posiadał niezbędnej wiedzy w tym zakresie i nie powziął wątpliwości, że skargę należy wnieść do sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369), "p.p.s.a.", przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowoadmninistracyjnym możliwe jest tylko wówczas, gdy uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Obowiązek uprawdopodobnienia braku winy spoczywa na stronie, co wynika z art. 87 § 2 tej ustawy.

W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał, iż powołane przez D. R. okoliczności nie mogą stanowić przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Stanowisko to uznać należy za zasadne.

D. R. podniósł dwa zasadnicze argumenty przemawiające, jego zdaniem, za słusznością przywrócenia mu terminu do wniesienia skargi. Po pierwsze w postępowaniu w sprawie nadania numeru dla nieruchomości organ ma obowiązek w ramach dokonywanej czynności materialno-technicznej pouczenia strony o przysługujących środkach i sposobach zaskarżenia tejże czynności – w tym o skardze do sądu administracyjnego. Po drugie skarżący działał osobiście w sprawie i jako osoba nie znająca prawa nie wiedział i nie miał obowiązku się dowiedzieć, że skargę wnosi się do organu a nie bezpośrednio do sądu.

Odnośnie pierwszego z zarzutów w istocie postępowanie w sprawie nadania numeru dla nieruchomości jest sprawą z zakresu administracji publicznej, jednakże kończy się ona dokonaniem przez organ czynności materialno-technicznej, a zatem w takiej sprawie nie znajdują zastosowania przepisy k.p.a., który normuje postępowanie m.in. w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych i Burmistrz nie miał obowiązku wynikającego z art. 9 k.p.a. pouczenia strony o terminie i trybie wniesienia przedmiotowej skargi. Nadto przepisy szczególne, które regulują postępowanie w sprawie nadania numeru dla nieruchomości nie nakładają na organ obowiązku takiego pouczenia. Co do drugiego z argumentów to zauważyć należy, że D. R. z własnej inicjatywy (bowiem nie został przez organ pouczony) wystosował do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w którym to powołał się na art. 3 ust. 2 pkt 4 oraz 52 § 3 p.p.s.a. oraz w sposób niemal fachowy przytoczył i omówił przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Nadto już z samej skargi wynika, że skierowana jest ona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu - Burmistrza Miasta Rejowiec Fabryczny, zatem takie zaadresowanie skargi świadczy o znajomości trybu jej wniesienia.

Termin i tryb wnoszenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest uregulowany w art. 53 § 1 i 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym do 1 czerwca 2017 r.) i jak słusznie wskazał Sąd I instancji, to na skarżącym spoczywał obowiązek dochowania należytej staranności w dbaniu o swoje sprawy, w tym prawidłowe ustalenie i zastosowanie się do przepisów ustawy.

Mając na uwadze powyższe i uznając, że D. R. nie uprawdopodobnił, aby uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, Naczelny Sąd Administracyjny uznał zaskarżone postanowienie za w pełni prawidłowe, a zażalenie za podlegające oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.