Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1248/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-19 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. A. – B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. A. – B. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynku mieszkalnego do stanu poprzedniego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

W dniu 29 kwietnia 2016 r. (data stempla urzędu pocztowego) E. A. – B., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2016 r., nr [...]w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynku mieszkalnego do stanu poprzedniego.

Skarga zawierała wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, uzasadniony niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca wskazała, że modernizacja istniejącej elewacji budynku była dla niej wielkim obciążeniem finansowym, które wiązało się z koniecznością zaciągnięcia kredytu. Konieczność wykonania zaskarżonej decyzji również wiąże się z kosztami, a po jej wykonaniu, postepowanie przed Sądem stałoby się bezprzedmiotowe.

W odpowiedzi na wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, pełnomocnik uczestnika postępowania M. K. pismem z dnia 2 listopada 2016 r. (data wpływu) wniósł o odmowę wstrzymania zaskarżonej decyzji z uwagi na jego bezprzedmiotowość.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności będących jej przedmiotem. Natomiast stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności konieczne jest spełnienie przynajmniej jednej z przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., przy czym ciężar wykazania ich istnienia spoczywa na skarżącym. Niedopełnienie tego obowiązku przez wnioskodawcę i poprzestanie na samym ogólnikowym wskazaniu zaistnienia zagrożenia bliżej nieokreślonej szkody uniemożliwia poczynienie stosownych ustaleń w zakresie podstawy faktycznej rozstrzygnięcia.

Wskazane przez skarżącą we wniosku inicjującym przedmiotowe postępowanie powody, dla których wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uważa za zasadne, nie zasługują w ocenie Sądu na uwzględnienie.

Powołując się na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków skarżąca nie wskazała choćby szacunkowych kosztów wykonania decyzji. Samo twierdzenie, że wykonanie decyzji będzie bardzo kosztowne nie jest, zdaniem Sądu, wystarczające do stwierdzenia, czy istotnie dojdzie do wywołania trudnych do odwrócenia skutków.

Jednocześnie Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażony w postanowieniach z dnia 24 września 2014 r. w sprawach o sygn. akt II OZ 957/14 i II OZ 958/14, zgodnie z którym wykazanie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy, zaś Sąd nie może domyślać się jego intencji ani też orzekać na podstawie całokształtu akt.

Kierując się powyższą argumentacją, Sąd rozstrzygnął jak w postanowieniu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.