Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 1613/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 116 par. 1, art. 122,  art. 180,  art. 191
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 145 par. 1 pkt 1  lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej (spr.), Sędzia NSA Przemysław Dumana, Sędzia WSA Bożena Miliczek-Ciszewska, Protokolant Paulina Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2014 r. sprawy ze skargi M.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2008 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) orzeka, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz strony skarżącej kwotę 740 (siedemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

1. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...],

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., działając m.in. na podstawie art. 116 oraz art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., zwanej dalej w skrócie "O.p."), po rozpatrzeniu odwołania skarżącego M. K., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta U. z dnia [...] nr [...], w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności członka zarządu A Sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwanej dalej "Spółką") za zaległości podatkowe tej Spółki za okres od maja do grudnia 2008 r. w podatku od nieruchomości.

2. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym:

2.1. Postanowieniem z dnia [...] Burmistrz Miasta U. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie odpowiedzialności członka zarządu, M. K., za zaległości podatkowe w podatku od nieruchomości A Sp. z o.o. z siedzibą w W.. Natomiast w dniu [...] wydał decyzję, nr [...], w której orzekł o jego odpowiedzialności za zaległości podatkowe tej Spółki za okres od maja do grudnia 2008 r. w podatku od nieruchomości w kwocie [...] zł oraz odsetki od tej zaległości podatkowej i jednocześnie określił, że odpowiedzialność ta ma charakter solidarnej z A Sp. z o.o. z siedzibą w W..

2.2. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ w pierwszej kolejności wskazał, że Spółka w dniu 4 stycznia 2008 r. złożyła deklarację na podatek od nieruchomości na 2008 r., w której zaliczyła grunty (działki nr [...],[...],[...],[...]) oraz budynek B do kategorii tzw. gruntów i budynków pozostałych. W związku z nieprawidłowym zadeklarowaniem podatku od nieruchomości na 2008 r., Burmistrz Miasta U. decyzją z dnia [...] , nr [...], określił wysokość zobowiązania podatkowego w łącznej kwocie [...] zł. Na skutek przeprowadzenia postępowania egzekucyjnego zaległość w podatku od nieruchomości zmniejszyła się do kwoty [...] zł.

2.3. Dalej organ pierwszej instancji zauważył, że w sprawie należało zastosować przepis art. 116 O.p., albowiem Spółka nie uiściła należnego podatku od nieruchomości, a egzekucja tejże zaległości okazała się bezskuteczna. Ponadto przytoczył treść powołanego przepisu, stosownie do którego za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja przeciwko spółce okaże się w całości lub w części bezskuteczna, chyba że członkowie zarządu wykażą, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie układowe albo, że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości oraz niewszczęcie postępowania układowego nastąpiło nie z ich winy, bądź też wskażą oni mienie, z którego egzekucja jest możliwa.

Organ podatkowy pierwszej instancji wskazał, że Spółka była właścicielem przedmiotowej nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem B w okresie od 8 listopada 1999 r. do 26 czerwca 2009 r., bowiem w tej ostatniej dacie uprawomocniło się postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] o przyznaniu własności tej nieruchomości C Sp. z o.o. w U.. W związku z powyższym A Sp. z o.o. była zobowiązana do składania deklaracji oraz uiszczania podatku od powyższej nieruchomości za okres od grudnia 1999 r. do czerwca 2009 r., mając na uwadze przepisy ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t. j. Dz. U. z 2010 r., nr 95, poz. 613 ze zm., zwanej dalej w skrócie "u.p.o.l."). Ponieważ w składanych deklaracjach Spółka nieprawidłowo dokonywała klasyfikacji przedmiotowej nieruchomości, organ podatkowy za każdy rok, w którym była ona zobowiązana do uiszczania podatku od tej nieruchomości, określał w drodze decyzji prawidłową jego wysokość.

2.4. Uzasadniając dalej decyzję z dnia [...] organ pierwszej instancji odniósł się do działań mających na celu wyegzekwowanie zaległości w podatku od nieruchomości. Wskazał, że początkowo egzekucję na podstawie tytułów wykonawczych przesłanych w latach 2000 – 2001 prowadził Urząd Gminy W. [...], a następnie Naczelnik Urzędu Skarbowego W.– [...]. Organ ten umorzył postępowanie egzekucyjne, albowiem z raportów poborców skarbowych wynikało, iż Spółka nie prowadzi działalności przy [...] w W., a ponadto nie posiadano informacji o jej rachunkach bankowych. Później egzekucję z nieruchomości gruntowej, zabudowanej budynkiem B, przeprowadzali kolejno Komornik Sądowy Rewiru II w C. (egzekucja okazała się bezskuteczna) oraz Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. (postępowanie egzekucyjne umorzono w dniu 28 marca 2008 r. ze względu na wady formalne tytułów wykonawczych). W związku ze zmianą siedziby Spółki wniosek o wszczęcie egzekucji skierowano do Naczelnika Urzędu Skarbowego W.– [...]. Organ egzekucyjny zwrócił jednakże tytuły wykonawcze wskazując, że Spółka nie prowadzi działalności pod wskazanym adresem, nie ma otwartych obowiązków podatkowych i nie składa deklaracji podatkowych oraz brak jest danych o aktualnym miejscu prowadzenia przez nią działalności gospodarczej. W dniu 5 czerwca 2008 r. organ podatkowy ponownie złożył do Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. wniosek o przeprowadzenie egzekucji z nieruchomości. Tym razem doszła ona do skutku, a powołanym wcześniej w niniejszym uzasadnieniu, postanowieniem z dnia [...] własność nieruchomości przyznano spółce C Sp. z o.o. z siedzibą w U.. W piśmie z dnia 16 lipca 2010 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. potwierdził, że prowadzone wobec Spółki postępowanie egzekucyjne zostało zakończone, a wierzyciele zostali zaspokojeni zgodnie z planem podziału.

Organ pierwszej instancji uzasadniając dalej swoje rozstrzygnięcie wskazał, że kwota uzyskana z egzekucji nieruchomości w wysokości [...] zł nie zaspokoiła wszystkich zaległości podatkowych Spółki. Podkreślił, że poczynił wszelkie niezbędne kroki w celu ich ściągnięcia, w szczególności dokonywał wpisów hipotek przymusowych na nieruchomości oraz poszukiwał majątku Spółki, z którego możliwa byłaby egzekucja. Zwrócił się również do Sądu Rejonowego dla [...] W. Wydziału Gospodarczego KRS, który w piśmie z dnia 4 lutego 2010 r. poinformował, że Spółka nie dopełniła obowiązku złożenia sprawozdań finansowych.

W świetle powyższych okoliczności Burmistrz Miasta U. za bezsporne uznał, że postępowanie egzekucyjne wobec Spółki względem zaległości podatkowej za 2008 r. okazało sie bezskuteczne. Podkreślił, że przeprowadzona egzekucja z nieruchomości dowodzi tego, że był to jedyny skuteczny środek pozwalający na odzyskanie chociaż części wierzytelności.

Dalej organ zauważył, że jedynym członkiem zarządu A Sp. z o.o. w okresie powstania zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości był M. K.. Niemniej jednak nie przedstawił on żadnych dowodów pozwalających ustalić, czy w sprawie zachodzą przesłanki wyłączające jego odpowiedzialność, ani też nie podważył okoliczności pełnienia funkcji członka zarządu w Spółce.

Mając zatem na uwadze wskazany stan faktyczny, organ pierwszej instancji uznał, że zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 116 O.p.

3. Skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji, domagając się jej uchylenia i umorzenia postępowania. Wskazał, że nie został zawiadomiony o zakończeniu postępowania dowodowego i tym samym pozbawiony możliwości ustosunkowania się do zebranych dowodów.

4. Decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

5. Z kolei od tej decyzji M. K. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę (zarejestrowaną pod sygn. akt I SA/Gl 259/11), w której podtrzymał zarzut zaprezentowany we wcześniejszym odwołaniu oraz wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

5.1. Decyzją z dnia [...] nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., działając na podstawie m.in. art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.") uwzględniło skargę w całości i uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia [...]. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, organ odwoławczy uznał zarzuty strony za zasadne, albowiem nie zaproszono jej do zapoznania się z materiałem dowodowym przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji i tym samym uniemożliwiono wypowiedzenie się w sprawie.

5.2. W tej sytuacji postanowieniem z dnia 13 czerwca 2011 r. o sygn. akt I SA/Gl 259/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach umorzył postępowanie sądowe, ponieważ zaskarżony akt został uchylony w trybie autokontroli decyzją z dnia [...]

5.3.. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] strona również wniosła skargę do tut. Sądu z dnia 30 maja 2011 r., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania.

5.4.. Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2011 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 511/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił powyższą skargę M. K., albowiem została wniesiona po upływie terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności.

6.1. Po prawomocnym zakończeniu postępowań sądowych, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. podjęło czynności w ramach postępowania odwoławczego i postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2013 r. zleciło organowi podatkowemu pierwszej instancji uzupełnienie dowodów i materiałów w sprawie poprzez dołączenie decyzji określających ostatecznie wysokość zobowiązania Spółki, których obecnie dotyczy postępowanie podatkowe, dowodów bezskuteczności egzekucji wobec A Sp. z o.o. a także odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego wskazującego na członkostwo strony w zarządzie Spółki w okresie objętym postępowaniem. Wskazało, że dokumenty te są niezbędne do podjęcia rozstrzygnięcia merytorycznego w sprawie.

6.2. W odpowiedzi Burmistrz Miasta U. przesłał uwierzytelnione kserokopie: swojej decyzji z dnia [...] nr [...], określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2008 r. oraz zwrotnego potwierdzenia odbioru, postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] w sprawie sporządzenia planu podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem B oraz odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 23 czerwca 2010 r.

6.3. W piśmie z dnia 18 lipca 2013 r. skierowanym do organu odwoławczego M. K. wniósł m.in. o uzupełnienie akt sprawy o komplet akt egzekucyjnych, w szczególności dotyczących dochodzenia należności podatkowej za rok 2006 celem ustalenia, kiedy nastąpiła pierwsza czynność dokonanego zajęcia praw majątkowych.

6.4. Należy zauważyć, iż w załączonych do niniejszej sprawy aktach administracyjnych znajduje się również pismo Burmistrza Miasta U. z dnia 28 sierpnia 2013 r. przesłane w ramach postępowania odwoławczego od decyzji tego organu z dnia [...] , nr [...], orzekającej o odpowiedzialności M. K. za zaległości podatkowe Spółki za okres od stycznia do kwietnia 2006 r. w podatku od nieruchomości. Z jego treści wynika, iż postępowanie egzekucyjne było prowadzone przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w C., który w dniu [...] dokonał zajęcia nieruchomości i zawiadomił o tym dłużnika A Sp. z o.o. (zawiadomienie doręczono w dniu 19 sierpnia 2008 r.). Ponadto w tymże piśmie organ pierwszej instancji podkreślił, że cała dokumentacja związana z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym znajduje sie w aktach organu egzekucyjnego.

Do powyższego pisma załączono uwierzytelnione kserokopie: zajęcia nieruchomości i wezwania do zapłaty z dnia 6 sierpnia 2008 r. skierowanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w C., a dotyczącego zobowiązań w podatku od nieruchomości za okres od grudnia 1999 r. do lipca 2008 r., zwrotnego potwierdzenia odbioru zawiadomienia o zajęciu nieruchomości, zawiadomienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] o zmianie wysokości zajęcia oraz postanowienia tego organu egzekucyjnego z dnia [...] o przyznaniu własności nieruchomości C Sp. z o.o.

7. Zaskarżoną w niniejszej sprawie, decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta U. z dnia [...].

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ drugiej instancji podniósł, że istnieją podstawy do pociągnięcia strony do odpowiedzialności za zobowiązania Spółki, a rozstrzygnięcie w tej sprawie nie zawiera uchybień, które miałyby na tyle istotny wpływ na jej wynik, że skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. Powołał przepisy Ordynacji podatkowej regulujące instytucję odpowiedzialności osób trzecich oraz odniósł się do zarzutu skarżącego o pominięciu jego czynnego udziału w postępowaniu podatkowym. W tym zakresie organ uznał, że nie znajduje on potwierdzenia w zebranym materiale sprawy, albowiem stronę kilkukrotnie informowano o toczącym się postępowaniu, umożliwając jej zapoznanie się ze stanem sprawy.

Dalej organ odwoławczy wskazał, że dokonał również analizy sprawy pod względem merytorycznym. W jej ramach stwierdził, że egzekucja wobec spółki A Sp. z o.o. była prowadzona z nieruchomości objętej opodatkowaniem, wobec nieskuteczności egzekucji innymi środkami. Zauważył, że dokonano sprzedaży nieruchomości w drodze licytacji i podziału uzyskanej kwoty według planu, a postępowanie egzekucyjne zakończono. Uzyskana kwota nie doprowadziła jednak do zaspokojenia w pełni zaległości podatkowej.

Zwrócił również uwagę, że decyzja z dnia [...] została skierowana do osoby pełniącej funkcję członka zarządu, zaś termin przedawnienia zobowiązania głównego jeszcze nie upłynął. Ponadto wskazał, że organ pierwszej instancji wzywał stronę do przedstawienia przesłanek negatywnych odpowiedzialności członka zarządu Sp. z o.o., lecz wezwanie to pozostało bezskuteczne.

8. Pełnomocnik skarżącego, będący radcą prawnym, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] wnosząc o jej uchylenie w całości, zasądzenie kosztów postępowania oraz wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji.

Pełnomocnik strony zarzucił wydanemu rozstrzygnięciu naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, które miało wpływ na wynik sprawy, w postaci:

- art. 116 O.p. poprzez uznanie, iż w sprawie zostały spełnione wskazane w tym przepisie przesłanki, co skutkowało ustaleniem odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania podatkowe Spółki, podczas gdy organ zastosował w sprawie niedopuszczalne z punktu widzenia tego przepisu domniemanie bezskuteczności egzekucji,

- art. 108 § 2 pkt 2 O.p. poprzez orzeczenie o odpowiedzialności osoby trzeciej przed doręczeniem decyzji o odpowiedzialności podatkowej płatnika,

- art. 145 § 2 O.p. poprzez niedoręczenie zaskarżonej decyzji ustanowionemu przez skarżącego pełnomocnikowi,

- art. 121, 122, 123 O.p. poprzez wydanie decyzji mimo braku zakończenia postępowania dowodowego, braku zebrania dostatecznego do wydania decyzji materiału dowodowego, nierozpoznaniu uzasadnionych wniosków dowodowych skarżącego, a w konsekwencji niepodjęciu wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 116 O.p. pełnomocnik skarżącego wskazał, że organy podatkowe nie podały, z jakiego dokumentu wynikać miało ustalenie bezskuteczności egzekucji z majątku Spółki i dokument taki nie został załączony do akt postępowania podatkowego.

Zauważył, że organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] w przedmiocie uzupełnienia materiału dowodowego zażądał od organu pierwszej instancji decyzji określających ostatecznie wysokość zobowiązania spółki A Sp. z o.o. oraz dowodów bezskuteczności egzekucji. To postanowienie jednakże nie zostało wykonane co prowadzi do wniosku, że zaskarżona decyzja została oparta o niepełny materiał dowodowy.

W kwestii zarzutu naruszenia art. 108 § 2 pkt 2 O.p. pełnomocnik strony podniósł, że organ odwoławczy nie ustalił wysokości zaległości podatkowej Spółki, albowiem w aktach postępowania podatkowego brakuje chociażby dokumentów dotyczących rozliczenia kwoty uzyskanej z egzekucji nieruchomości, zaś zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie uzasadnia obciążenia skarżącego kwotą [...] zł.

Przechodząc do omówienia zarzutu naruszenia art. 145 § 2 O.p. pełnomocnik powołał się na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 czerwca 2011 r., wskazując na zgłoszenie swojego udziału w tymże postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Wreszcie pełnomocnik podatnika podniósł, że organ odwoławczy nie przeprowadził zawnioskowanego przez skarżącego dowodu z akt postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w C..

9. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. o jej oddalenie. Organ drugiej instancji podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a nadto wskazał, że przeprowadził uzupełniające postępowanie dowodowe w ramach postępowania odwoławczego, uzyskując dokumentację dotyczącą egzekucji. Odniósł się również do wniosku dowodowego strony o uzupełnienie akt egzekucyjnych podnosząc, że choć wniosek ten dotyczył głównie 2006 roku, to z uwagi na konieczność ustalenia biegu terminu przedawnienia, postępowanie dowodowe w tym zakresie również rozszerzono.

W zakresie zarzutu pominięcia pełnomocnika strony, organ odwoławczy zauważył, że strona w żadnym piśmie nie wskazała, iż działa przez pełnomocnika, a odwołanie wniosła osobiście. Zaznaczył, że pełnomocnictwo winno zostać przedłożone do akt postępowania administracyjnego, zaś to udzielone w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie skutkuje prawem reprezentacji w postępowaniu administracyjnym.

10. Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

11. W piśmie z dnia 16 grudnia 2013 r., będącym uzupełnieniem skargi, pełnomocnik strony podniósł, iż należności podatkowe za okres od maja do lipca przedawniły się jeszcze przed wydaniem zaskarżonej decyzji, albowiem w aktach administracyjnych znajduje się dokument zajęcia nieruchomości i wezwania do zapłaty z dnia 6 sierpnia 2008 r., który obejmuje tytuły wykonawcze wystawione za okres od stycznia do lipca 2008 r.

Ponadto wskazał, że w tychże aktach brakuje dowodów wskazujących, że toczyła się egzekucja z majątku Spółki na podstawie tytułów wykonawczych obejmujących podatek od nieruchomości za okres od sierpnia do grudnia 2008 r. Zatem, w jego ocenie, obciążenie odpowiedzialnością w tym zakresie skarżącego było bezpodstawne.

12. Na rozprawie w dniu 20 marca 2014 r. pełnomocnik skarżącego z pełni podtrzymał zarzuty skargi i uzupełniającego pisma procesowego z dnia 16 grudnia 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

13. Skarga zasługuje na uwzględnienie, mimo iż nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są uzasadnione.

13.1. Zaskarżona decyzja wydana została w oparciu o przepis art. 116 § 1 O.p., który stanowi, że "za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, spółki akcyjnej lub spółki akcyjnej w organizacji odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu: 1) nie wykazał, że: a) we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo b) niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy; 2) nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części".

W uzasadnieniu decyzji prawidłowo organ wskazał na przesłanki pozytywne, jakie muszą być spełnione dla zastosowania powyższego przepisu, a mianowicie:

- doręczenie decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego,

- bezskuteczność w całości lub w części egzekucji z majątki podatnika,

- brak przedawnienia, o którym mowa w Art. 70 i 118 O.p.,

- pełnienie przez członka zarządu, do którego kierowana jest decyzja o odpowiedzialności osoby trzeciej, funkcji w czasie, w którym upływał termin płatności zobowiązania podatkowego.

Omówił także przesłanki negatywne, na które może powołać się członek zarządu spółki, w celu uniknięcia odpowiedzialności za jej zobowiązania podatkowe, podkreślając przy tym, że to na stronie ciąży obowiązek udowodnienia zaistnienia tych ostatnich przesłanek.

13.2. W pierwszej kolejności Sąd dokonał oceny sprawy pod kątem poprawności proceduralnej postępowania podatkowego oraz wydanej w jego wyniku decyzji. Rozważył zatem zarzuty naruszenia przepisów postępowania, wskazane w skardze. W tym zakresie stwierdził, że zasadny jest zarzut wydania decyzji bez zgromadzenia całego materiału dowodowego i bez wszechstronnego wyjaśnienia okoliczność faktycznych sprawy. W szczególności, akta sprawy przedstawione Sądowi wraz ze skargą, są na tyle niekompletne, że twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, nie mogą być zweryfikowane w procesie sądowej kontroli tych decyzji. Sąd nie dysponował bowiem dowodami, na których rozstrzygnięcia te zostały oparte. Dotyczyły zaś one zasadniczych przesłanek ustawowych, kreujących odpowiedzialność osób trzecich za zobowiązania podatkowe, takich jak wykazanie nieskuteczności egzekucji oraz określenia wysokości zaległości podatkowej, w stosunku do której orzeczono odpowiedzialność skarżącego.

13.3. Odnośnie przesłanki nieskuteczności egzekucji trzeba wskazać, że w aktach brak jest dowodu wszczęcia postępowania egzekucyjnego w odniesieniu do okresu objętego zaskarżoną decyzją tj. od maja do grudnia 2008 r. W aktach uzupełnionych na etapie postępowania odwoławczego znajduje się jedynie uwierzytelniony odpis zajęcia nieruchomości i wezwania do zapłaty z dnia [...] w którym wymieniono 3 tytuły wykonawcze pod poz. [...],[...] i [...] o numerach: [...] dot. okresu 1,2,3,4/2008, [...]. dot. tego samego okresu i [...] dot. okresu 5,6,7/2008 (k.34 akt administracyjnych). Brak jest zatem informacji o wszczęciu egzekucji w odniesieniu do pozostałego okresu 2008 r. Niezależnie od tego w aktach nie ma jednoznacznego wskazania, na czym oparte jest twierdzenie o nieskuteczności egzekucji w odniesieniu do zobowiązania spółki A za okres 2008 r.

Zauważyć przy tym należy, że wobec wysokości kapitału założycielskiego Spółki, można przypuszczać, że dysponuje ona innymi, niż nieruchomość położona w U., składnikami majątkowymi. Z akt nie wynika, aby podjęte zostały działania prawne zmierzające do ich ustalenia, poprzez sądowe wezwanie do wyjawienia majątku. Ze skorzystania z tej drogi nie zwalnia bierna postawa skarżącego, który żadnego majątku spółki nie wskazał, mimo wezwania organu podatkowego. Postawę tę można jedynie oceniać w kontekście braku negatywnej przesłanki z art. 116 § 1 O.p. Nie stanowi ona jednak dostatecznej podstawy do uznania, że egzekucja z majątku spółki jest nieskuteczna.

13.4. Z akt sprawy nie wynika także w sposób jasny, z czego wynika wysokość kwoty zaległości podatkowej za rok 2008, wskazana w zaskarżonej decyzji. Wprawdzie organ podał, że jest to kwota pozostała po zarachowaniu na poczet zaległości podatkowych kwot uzyskanych w ramach podziału kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem B w U., ale w oparciu o postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] (k. 22 akt administracyjnych) okoliczności tej nie da się ustalić, a żadnego innego dowodu w aktach nie ma. W szczególności brak jest postanowień o zarachowaniu kwot na poszczególne zaległości, odsetki i inne należności.

W ten sytuacji nie sposób zweryfikować prawidłowości określenia w zaskarżonej decyzji wysokości zobowiązania, za które ponosić ma odpowiedzialność skarżący jako członek zarządu spółki.

13.5 Powyższe braki dowodowe wskazują, że do wydania zaskarżonej decyzji doszło bez wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności faktycznych sprawy, a zatem z naruszeniem art. 122, 180 i 191 O.p., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

14. Powyższe uchybienia uniemożliwiają na tym etapie dokonanie oceny prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego, zwłaszcza – ustalenia istnienia przesłanki nieskuteczności egzekucji i poprawnego określenia wysokości zaległości podatkowej.

15. Sąd nie podzielił natomiast zarzutu o pominięciu w prowadzonym postępowaniu podatkowym pełnomocnika strony. Zgodzić się bowiem trzeba ze stanowiskiem organu odwoławczego, że udział pełnomocnika w tym postępowaniu nie został zgłoszony. Skarżący wniósł osobiście odwołanie, a następnie – skargę do sądu administracyjnego w sprawie o sygn. I SA/Gl 511/11. Sam też uczestniczył w czynnościach zapoznawania z materiałami sprawy i zgłaszał wnioski dowodowe. Fakt, że w jednym z postępowań przed sądem administracyjnym skarżący był reprezentowany przez pełnomocnika, nie rozszerzyło udziału tego pełnomocnika na postępowanie administracyjne, będące przedmiotem oceny w niniejszej sprawie.

16. Powyższe ustalenia stanowią podstawę uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na podstawie art. 152 tej ustawy Sąd orzekł o niewykonywaniu uchylonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku, a na podstawie art. 200 zasądził na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania, na które składa się wpis sądowy i koszty zastępstwa procesowego.