Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 532/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-07-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Podjęto zawieszone postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 128 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek, , , po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej A. P. S.A. z siedzibą w W. (poprzednio: A. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W.) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 568/10 w sprawie ze skargi A. P. S.A. z siedzibą w W. (poprzednio: A. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W.) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 1 kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2006 r., styczeń – czerwiec 2007 r. oraz sierpień – grudzień 2007 r. postanawia podjąć zawieszone postępowanie.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 listopada 2010 r., sygn. akt I SA/Wr 568/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę A. P. S.A. z siedzibą w W. na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 1 kwietnia 2010 r.

Orzeczenie powyższe zaskarżone zostało skargą kasacyjną spółki.

Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 9 lutego 2012 r., sygn. akt I FSK 532/11 Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 193 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej również jako "P.p.s.a"), do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego, skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 8 lutego 2012 r., sygn. akt I FSK 611/11, o treści: "a) czy unormowania wynikające z art. 44 i 47 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej Dz.U.UE.L.06.347.1 ze zm.; dalej Dyrektywa 112) należy interpretować w ten sposób, że kompleksowe usługi w zakresie magazynowania towarów, obejmujące przyjmowanie towarów do magazynu, umieszczanie towarów na odpowiednich półkach magazynowych, przechowywanie tych towarów dla klienta, wydawanie towarów, rozładunek i załadunek oraz w stosunku do niektórych klientów przepakowywanie materiałów dostarczonych w opakowaniach zbiorczych do indywidualnych zestawów, są usługami związanymi z nieruchomościami, które opodatkowane są w miejscu, w którym znajduje się nieruchomość, zgodnie z art. 47 Dyrektywy 112, b) czy też należy przyjąć, że są to usługi opodatkowane w miejscu, gdzie usługobiorca, na rzecz którego świadczone są usługi, posiada stałą siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej lub w przypadku jej braku, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, stosownie do art. 44 Dyrektywy 112.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wyrokiem z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt C-155/12 podjął rozstrzygnięcie w kwestii zadanego pytania prejudycjalnego orzekając, że "Artykuł 47 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej dyrektywą Rady 2008/8/WE z dnia 12 lutego 2008 r. należy interpretować w ten sposób, że kompleksowe usługi w zakresie magazynowania, obejmujące przyjmowanie towarów do magazynu, ich umieszczanie na odpowiednich półkach magazynowych, przechowywanie, pakowanie, wydawanie, rozładunek i załadunek są objęte tym artykułem jedynie wówczas, gdy magazynowanie stanowi świadczenie główne czynności jednolitej i usługobiorcom jest przyznane prawo używania całości lub części wyraźnie określonej nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wobec faktu, iż przyczyna zawieszenia postępowania ustała, tj. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej udzielił odpowiedzi na zadane pytanie prawne, od którego uzależnione było rozstrzygnięcie w tej sprawie, koniecznym stało się podjęcie niniejszego postępowania z urzędu.

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 w zw. z art. 131 i 193 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.