Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SO/Rz 4/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-04-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 1, art. 258 par 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

26 kwietnia 2011 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2011 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K., o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu, do sprawy skargi wyżej wymienionego, na bezczynność Wójta Gminy [...], - postanawia – przyznać prawo pomocy poprzez: 1. zwolnienie strony od kosztów sądowych w pełnej wysokości, 2. ustanowienie adwokata z urzędu.


UZASADNIENIE

Wniosek J. K. o przyznanie prawa pomocy został wniesiony przed złożeniem skargi na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego.

Na podstawie złożonego wniosku PPF ustalono, że wnioskodawca żyje samotnie. Członkowie rodziny opuścili wnioskodawcę. Strona twierdzi, że straciła prawo do renty. W związku z tym zarejestrowała się w urzędzie pracy. W miesiącu kwietniu bieżącego roku otrzymała z pomocy społecznej kwotę 173 zł w postaci zasiłku okresowego. Nie posiada jakichkolwiek środków na swe podstawowe utrzymanie. J. K. zamieszkuje w mieszkaniu o pow. 86,63 m². Mieszkanie to wyposażone jest w sprzęt gospodarstwa domowego o niewielkiej wartości majątkowej. Strona posiada część udziału w nieruchomości - 0,672 m². Podniesiono, że aktualnie toczy się postępowanie dotyczące prawa do renty. Strony nie stać na zakup podstawowej żywności i lekarstw.

Stwierdzono, co następuje:

Strona skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w całości. Ze względu na tak ustalone granice wniosku o prawo pomocy, J. K. powinien udowodnić, że spełnia przesłanki, o których mowa w treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.). W myśl tego przepisu, prawo pomocy w zakresie całkowitym może otrzymać osoba fizyczna, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego ze względu na brak jakichkolwiek środków majątkowych zdatnych do pokrycia kosztów postępowania sądowego.

Odnosząc się do wniosku o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, iż wskazane w treści podania PPF okoliczności życia wnioskodawcy w pełni odpowiadają wymogom, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Strona żyje znacznie poniżej minimum socjalnego, o czym decyduje brak środków pieniężnych oraz pomocy ze strony rodziny. Dlatego też uiszczenie pełnej wysokości wpisu sądowego (tj. 100 zł), jak również pozostałych pełnych kosztów (np. kosztów sporządzenia skargi kasacyjnej lub zażalenia), spowodowałoby stan, w którym J. K. pozbawiłby się szans na zachowanie poziomu koniecznego utrzymania. Skarżący poprzez swe oświadczenie dotyczące wysokości osiąganych przychodów oraz wartości pozostałych składników majątkowych wykazał, że nie posiada majątku pozwalającego w jakiejkolwiek części współuczestniczyć w kosztach sprawy sądowoadministracyjnej.

Z zaznaczonych wyżej względów orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.