Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1256/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 3, art 58 par 3, art 232 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kaja Angerman po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w [...] na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2017 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej Fundacji [...] z siedzibą w [...] ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] lutego 2017 r., odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] maja 2012 r. umarzającej postępowanie w sprawie bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku i szkody w środowisku na obszarze zabytków w [...].

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Fundacja [...] z siedzibą w [...].

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 18 maja 2017 r., wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie dokumentu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, tj. odpisu z KRS.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, wezwanie doręczono skarżącej w dniu 30 maja 2017 r. Ostatni dzień terminu do usunięcia braków formalnych skargi przypadł zatem na dzień 6 czerwca 2017 r.

Skarżąca nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie, natomiast w piśmie z dnia 11 czerwca 2017 r. wyraziła stanowisko w związku z doręczoną odpowiedzią organu na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w szczególności powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Jak stanowi art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu.

Oznacza to, że skarga powinna być podpisana przez osoby upoważnione do reprezentowania osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających takiej osobowości, z wykazaniem podstaw swojego działania. Dokument wykazujący umocowanie do działania za poszczególne podmioty powinien być złożony już przy pierwszej dokonywanej w sprawie czynności, a zatem przy wniesieniu skargi (art. 29 p.p.s.a.). Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, zaś niewykonanie w terminie nałożonego przez Sąd obowiązku przedstawienia stosownego dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Sądu Najwyższego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 kwietnia 2006 r. sygn. akt II FSK 581/05 i z dnia 9 lutego 2005 r. sygn. akt GSK 1337/04; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 17 października 2007 r. sygn. akt I FSK 902/07 i z dnia 12 września 2007 r. sygn. akt II OSK 1152/07, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ponieważ w niniejszej sprawie strona skarżąca posiada status fundacji, wskazać należy, że zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (Dz. U. z 2016 r., poz. 40), fundacja podlega obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego. Fundacja uzyskuje osobowość prawną z chwilą wpisania do Krajowego Rejestru Sądowego. Z tego względu, strona skarżąca została wezwana do nadesłania dokumentu określającego sposób jej reprezentacji, jakim jest odpis z KRS. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął jednak bezskutecznie.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, art. 58 § 3 p.p.s.a oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.