Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 2016/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2004-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Powołane przepisy: article: art. 121 § l i 122
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: § 4, § 6 ust. l pkt. 4
journal: Dz.U. 1997 nr 6 poz 35
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 stycznia 1997 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Wieczorska Sędziowie Sędzia NSA Jacek Surmacz Sędzia WSA Kazimierz Włoch (spr.) Protokolant ref. stażysta Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2004 r. na rozprawie przy udziale - sprawy ze skargi M. P.-R. i L. R. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. - o d d a l a skargę -


UZASADNIENIE

W decyzji z dnia [...] kwietnia 2002r. znak [...] Urząd Skarbowy w T. określił podatnikom: M.P.-R. i L.R. należny podatek dochodowy od osób fizycznych za 1998r. w kwocie 6764,50zł, zaległość podatkową w kwocie 3920,60 zł oraz odsetki w kwocie 4665zł liczone od dnia 25 marca 1999r. do dnia wydania decyzji.

Organ I instancji ustalił, że M.P. prowadziła w 1998r. działalność gospodarczą w ramach "A" w T. i opodatkowała się wspólnie z mężem L.R. który osiągał dochody z tytułu emerytury. W dniu 26 lutego 1999r. podatnicy złożyli w Urzędzie Skarbowym w T. zeznanie podatkowe PIT 33 o wysokości wspólnych dochodów osiągniętych w 1998r.

W firmie podatniczki przeprowadzono kontrolę w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998r. która wykazała, że zawyżyła ona koszty uzyskania przychodów o kwotę odsetek od kredytów pobranych na działalność gospodarczą w łącznej wysokości 219,20zł. Ponadto zaliczyła do kosztów uzyskania przychodów kwotę 6925,89zł, z czego kwota 8.875,15zł - stanowiła nie zamortyzowaną część wartości 4 zestawów komputerowych, które zdaniem podatniczki zostały zlikwidowane: jeden w dniu 30 grudnia 1997r., pozostałe 30 lipca, 30 września i 30 października 1998r. oraz kwota 8050,74zł - która stanowi jednorazowy odpis amortyzacyjny od wprowadzonych do używania dwóch zestawów komputerowych - po 2 komputery każdy.

Urząd Skarbowy w T. ustalił, że w trakcie kontroli w pomieszczeniach "A" znajdowały się 4 zestawy komputerowe które miały być zlikwidowane, brak było natomiast 2 nowych zestawów komputerowych.

W prowadzonej ewidencji środków trwałych podatniczka nie wpisała dokumentów stwierdzających nabycie nowych środków trwałych. W tej sytuacji organ I instancji uznał, że nie nastąpiła likwidacja zestawów komputerowych gdyż dotychczasowe nadal były użytkowane, ani też nie wprowadzono do używania w ich miejsce nowych. W związku z powyższym Urząd Skarbowy nie uznał za koszt uzyskania przychodów kwoty 16925,84 zł, zaliczył natomiast do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne według przyjętych przez podatniczkę stawek do końca 1998r.

Organ I instancji stwierdził, że podatkowa księga przychodów i rozchodów była prowadzona nierzetelnie i nie uznał jej za dowód. Błędne zapisy dotyczące kosztów wynosiły 23,38 %. Urząd odstąpił od określenia podstawy opodatkowania w drodze oszacowania, gdyż dane wynikające z księgi podatkowej uzupełnione dowodami w toku postępowania pozwalały na określenie podstawy opodatkowania.

W odwołaniu od przedmiotowej decyzji podatnicy zarzucili naruszenie art. 121 § l i 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137, poz. 926 z późn. zm.). Zarzucili, że organ podatkowy pominął istotne dowody wskazujące na uszkodzenie 4 zestawów komputerowych w wyniku przepięcia sieci elektrycznej, w tym opinię informatycznej firmy specjalistycznej sprawującej nadzór nad prawidłowością działania zestawów komputerowych. Podatniczka pozostawiła tylko obudowy z 4 zestawów, do których wbudowała nieodpłatnie nabyte na giełdzie komputerowej używane podzespoły. Na obudowach pozostały tabliczki znamionowe z wcześniej zakupionych komputerów. Odbudowane 4 zestawy komputerowe zostały wprowadzone na podstawie dowodu wewnętrznego do ewidencji środków trwałych i wycenione według § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z 17 stycznia 1997r. w sprawie amortyzacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (Dz.U. nr 6, poz. 235 z późn. zm.)

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2002r. [...] Izba skarbowa w R. uchyliła decyzję organu I instancji w zakresie odsetek i ustaliła je na kwotę 4633,40zł a w pozostałej części utrzymała jaw mocy. W uzasadnieniu podniesiono że kwestią sporną było ustalenie czy nastąpiła likwidacja zestawów komputerowych i wprowadzenie do użytkowania nowych. Organ I instancji nie kwestionował faktu, że nastąpiła awaria zestawów komputerowych. Zostało to potwierdzone pismem firmy komputerowej "B" w T., aczkolwiek z dnia 31 października 1998r. -wystawionym już po likwidacji komputerów. Podczas kontroli stwierdzono jednakże, że w firmie znajdował się sprzęt komputerowy posiadający oznakowanie odpowiadające "zlikwidowanemu". Odmienne też były twierdzenia podatniczki w przedmiocie likwidacji zestawów komputerowych. Do protokołu z dnia 19 maja 2001 r. podała, że po awarii wprowadziła prywatne zestawy komputerowe. W wyjaśnieniach z dnia 10 stycznia 2001 r. stwierdziła, że pozostawiła obudowy dokonując wymiany uszkodzonych części na zakupione na giełdzie komputerowej. W odwołaniu zaś stwierdziła, że podzespoły nabyła nieodpłatnie na giełdzie komputerowej w Warszawie. Podatniczka nie przedstawiła żadnych dowodów zakupu części komputerowych, ani nabycia ich nieodpłatnie. Nie udowodniła w istocie, że dokonała likwidacji komputerów. Podatniczka nie przedstawiła też żadnych dowodów, że dokonała remontu lub ulepszenia dotychczas używanych komputerów. Nie przedstawiła też dowodów odnośnie nabycia nowych komputerów.

Nie ma zastosowania w niniejsze sprawie § 4 wyżej cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z 17 stycznia 1997r. w sprawie amortyzacji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, który reguluje sytuację gdy środek trwały o wartości początkowej przekraczającej 2500zł, ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostanie zaliczony do środków trwałych a następnie faktyczny okres używania przekroczy rok.

Nie mają również zastosowania § 6 ust. l pkt. 4 tegoż rozporządzenia, gdyż zestawy komputerowe nie zostały wniesione w formie aportu i § 6 ust. 6 gdyż środki trwałe nie zostały nabyte przed dniem założenia ewidencji. Podatniczka nie udowodniła też, że faktycznie zaistniały przepięcia w sieci, gdyż nie przedstawiła na te okoliczność żadnych dowodów. Opinia "B" w T. nie określiła z jakich przyczyn nastąpiło uszkodzenie zestawów komputerowych. W okolicznościach rozpatrywanej sprawy organ I instancji prawidłowo nie uznał za koszt uzyskania przychodu kwoty 8875,15zł stanowiącej nie zamortyzowaną część "zlikwidowanych" zestawów komputerowych oraz kwoty 8050zł stanowiącej jednorazowy odpis amortyzacyjny "nowych" zestawów komputerowych.

Na przedmiotową decyzję Izby Skarbowej w R. z dnia [...] sierpnia 2002r. M.P.- R. i L.R. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się jej uchylenia.

Skarżący zarzucili przewlekłość postępowania podatkowego a przez to naruszenie art. 125 § 2 i 139 § 2 Ordynacji podatkowej. Podnieśli, iż nie uznając opinii specjalistycznej firmy informatycznej oraz pomijając istotne dla sprawy dowody potwierdzające uszkodzenia 4 zestawów komputerowych w wyniku przepięcia sieci elektrycznej organy podatkowe naruszy art. 181 pkt. 3, 122 i 187 § l Ordynacji podatkowej. Podnieśli też, iż zgodnie z art. 23 ust. l ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. Nr 90, poz. 416 z późn. zm.) nie stanowią kosztu uzyskania przychodu straty w środkach trwałych w części pokrytej odpisami amortyzacyjnymi oraz otrzymanym odszkodowaniem z tytułu ubezpieczenia.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w R. wnosiła o jej oddalenie i podtrzymała dotychczas zajmowane stanowisko.

Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271) sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przy zastosowaniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) - określanej dalej jako p.s.a.

Skarga jest bezzasadna.

Istotą sporu w niniejszej sprawie było ustalenie czy M.P.- R. zlikwidowała 4 zestawy komputerowe będące środkami trwałymi użytkowanymi w "A" w T. i wprowadziła w ich miejsce dokazywania nowe zestawy.

Zauważyć należy, że ciężar udowodnienia tych faktów zgodnie z art. 6 kc. spoczywał na skarżącej.

Opinia firmy "B" w T. z dnia 31 października l998r. wskazywała jedynie, że nastąpiło uszkodzenie zastawów komputerowych bez określenia przyczyny awarii, naprawa ich byłaby nieopłacalna, wobec czego zalecono ich złomowanie. Opinia ta nie jest dowodem, że złomowanie rzeczywiście nastąpiło. W trakcie kontroli stwierdzono, że w firmie podatnika znajdował się sprzęt posiadający oznakowanie odpowiadające rzekomo zlikwidowanemu. W dodatku M.P.- R. składała w tym przedmiocie odmienne wyjaśnienia. Na początku twierdziła, że po awarii wprowadziła do ewidencji środków trwałych prywatne zestawy komputerowe, dotychczas nie używane w działalności gospodarczej. Następnie podała, że pozostawiła istniejące obudowy zestawów komputerowych i dokonała tylko wymiany uszkodzonych części na nabyte na giełdzie komputerowej a w odwołaniu stwierdziła, że części i podzespoły nabyła nieodpłatnie na giełdzie komputerowej w Warszawie.

Skarżąca nie przedstawiła też żadnych innych dowodów odnośnie zakupu nowych komputerów lub części i podzespołów komputerowych bądź uzyskania ich nieodpłatnie.

W tych okolicznościach organy podatkowe słusznie uznały, że skarżąca nie udowodniła aby dokonała likwidacji zestawów komputerowych i w ich miejsce wprowadziła do użytkowania nowe.

Z tych względów bezpodstawnie zaksięgowała w koszty uzyskania przychodów kwotę 16.925,89zł, z czego kwota 8875,15zł stanowiła nie zamortyzowaną część wartości 4 zestawów komputerowych, które miały być zlikwidowane oraz kwota 8059,74zł która stanowiła jednorazowy odpis amortyzacyjny od rzekomo wprowadzonych do używania nowych zestawów.

Niezasadny okazał się również zarzut odnośnie przewlekłości prowadzenia postępowania podatkowego.

Wszczęcie postępowania podatkowego przez organ I instancji nastąpiło w dniu [...] marca 2002r. a decyzję wymiarową wydał ten organ w dniu [...] kwietnia 2002r. Zachowany więc został jednomiesięczny termin z art. 139 § l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.).

Zauważyć należy, że przed wszczęciem postępowania podatkowego prowadzona była kontrola podatkowa zgodnie z art. 281 Ordynacji podatkowej do której nie mają zastosowania terminy z art. 139 tej ustawy.

Z uwagi, że organy podatkowe nie naruszyły prawa procesowego ani materialnego, skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu w oparciu o art. 151 p. s. a.