Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 854/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-01-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I Finansowym wniosku S. M. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w R. z dnia[...] listopada 2010 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia zryczałtowanego podatku dochodowego w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2005 r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] listopada 2010 r., Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w R. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w R. z dnia [...] czerwca 2010 r., Nr [...] ustalającą zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2005 r. w wysokości 239.873,00 zł.

Na powyższą decyzję S. M. złożył skargę z równoczesnym wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji narażałoby go na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody majątkowej lub trudnych do odwrócenia skutków poprzez utratę płynności finansowej, której późniejsza pełna restytucja w przypadku uchylenia zaskarżonych decyzji nie byłaby możliwa. Wskazał przy tym, iż działania organów zmusiły go do zaprzestania prowadzonej poprzednio działalności gospodarczej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

W postępowaniu administracyjnym decyzja wydana przez organ II instancji jest decyzją ostateczną a co za tym idzie wykonalną. Co do zasady wykonania takiej decyzji nie wstrzymuje również wniesienie od tej decyzji skargi do sądu administracyjnego. Sąd jednak na uzasadnione żądanie strony może wykonanie takiej decyzji wstrzymać do czasu wydania orzeczenia kończącego postępowanie

w pierwszej instancji.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – powoływanej dalej jako P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Na wstępie należy zaznaczyć, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, jako środek zabezpieczający przed negatywnymi skutkami decyzji, na wypadek jej uchylenia przez Sąd, nie przesądza o zasadności samej skargi i oceniany jest

w oderwaniu od postawionych w niej zarzutów. Innymi słowy to nie zasadność skargi decyduje o wstrzymaniu wykonania decyzji a jedynie wykazanie przez stronę prawdopodobieństwa wystąpienia skutków o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Wprawdzie w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie nie został uzasadniony w sposób przekonujący Sąd o jego zasadności jednak z informacji znanych Sądowi z urzędu tj. z uzasadnienia zaskarżonej decyzji można z dużym stopniem prawdopodobieństwa stwierdzić, że wykonanie tej decyzji wywoła dla skarżącego trudne do odwrócenia skutki. Świadczy o tym choćby wysokość ustalonego podatku w kwocie 239.873,00 zł, która uzasadnia użyte przez skarżącego stwierdzenie, iż jej natychmiastowe uiszczenie może wpłynąć na utratę przez niego płynności finansowej. Powyższa kwota dla przeciętego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą stanowi znaczną dolegliwość, a z akt administracyjnych nie wynika, aby rozmiar prowadzonej przez skarżącego działalności wykraczał poza przeciętną. Z ustaleń organu dotyczących rozmiarów działalności skarżącego za 2005 r. wynika, iż przychód za 2005 r. wynosił 667.100 zł zatem jednorazowe poniesienie kwoty, stanowiącej 1/3 rocznego przychodu stanowiłoby w ocenie Sądu dolegliwość, która mogłaby spowodować trudne do odwrócenia skutki, zanim stanowisko skarżącego zostanie prawomocnie rozstrzygnięte.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a.