Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 428/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 135, art. 145 par. 1 pkt 1 lit.. c, art. 200, art. 152
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 7, art. 77 par. 1 , art. 78, art. 80
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 84 ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 20 czerwca 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak, Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), , Protokolant Pomocnik sekretarza – Bartosz Adamus, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2013 roku sprawy ze skargi E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia diagnoście uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów 1. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] nr [...]; 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., na rzecz skarżącego E. K. kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 428/13

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję Starosty R. z dnia [...], [...] wydaną w przedmiocie cofnięcia E. K. uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów nr [...], wydanego w dniu [...].

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny:

W dniu [...] Starosta R. na wniosek A. K. wydał na podstawie art. 155 k.p.a. decyzję uchylającą własną decyzję ostateczną w przedmiocie rejestracji samochodu osobowego marki SEAT LEON TDI nr VIN [...] rok produkcji 2007, nr rej. [...] na nazwisko A. K.

Z uzasadnienia decyzji wynika, że podczas pierwszej rejestracji tego pojazdu w kraju przedstawiono dokumenty od innego pojazdu tej samej marki. Organ ustalił, że w dowodzie rejestracyjnym tego samochodu diagnosta E. K. dokonał w dniu [...] wpisu o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym, gdyż badany przez niego samochód miał w rzeczywistości nr VIN [...].

W dniu [...] Starosta R. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie cofnięcia E. K. uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów.

W następstwie przeprowadzonego postępowania decyzją z dnia [...] wydaną na podstawie art. 104 k.p.a. oraz art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym ( j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.) Starosta R. cofnął E. K. uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów. Organ wskazał, iż powziął wiadomość, że dokonany podczas przeprowadzonego w dniu [...] badania technicznego pojazdu marki SEAT LEON, nr rej. [...], rok produkcji 2007 wpis do dowodu rejestracyjnego był niezgodny ze stanem faktycznym. Wskazany bowiem w dowodzie rejestracyjnym pojazdu nr VIN [...] nie zgadzał się z rzeczywistym nr VIN [...]. Powyższe wystąpiło wskutek omyłki, do której doszło w momencie nabycia samochodu przez jego właściciela A. K. Wydając dokumenty pojazdu sprzedawca R. P. omyłkowo wydał nabywcy dokumenty drugiego, z posiadanych na sprzedaż, samochodu marki SEAT LEON 1,9 TDI, rok produkcji 2007. Powyższą okoliczność potwierdziło oświadczenie właściciela przedmiotowego pojazdu z dnia [...], oświadczenie sprzedawcy z dnia [...] oraz zaświadczenie o przeprowadzeniu badania technicznego pojazdu z dnia [...] przez Okręgową Stację Kontroli Pojazdów [...] w R. Tym samym strona dokonując wpisu niezgodnego ze stanem faktycznym naruszyła przepisy § 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 września 2009 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzoru dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz.U. z 2009 r. Nr 155 poz. 1232 ze zm.) oraz załącznika nr 1 do w/w rozporządzenia, a tym samym wystąpiły przesłanki do cofnięcia E. K. posiadanych uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów na podstawie art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 1137).

W odwołaniu od powyższej decyzji E. K. zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 84 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym poprzez przyjęcie, że dopuszczalne jest zastosowanie sankcji pozbawienia uprawnień diagnosty pomimo nie stwierdzenia uchybień tylko i wyłącznie w toku przeprowadzanej kontroli. Ponadto zarzucił wydanie decyzji na podstawie sprzecznych ustaleń dotyczących przyjętego stanu faktycznego z treścią zebranego materiału dowodowego sprawy. Wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 84 ust. 3 ustawy podniósł, iż zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych cofnięcie uprawnień diagnoście do przeprowadzania badań technicznych musi być poprzedzone przeprowadzeniem kontroli, przy czym wyłącznie uchybienia stwierdzone w jej trakcie mogą stanowić podstawę do nałożenia sankcji. Powyższe oznacza, że jeżeli w toku przeprowadzonej kontroli nie zostanie stwierdzone, że diagnosta dopuścił się przeprowadzenia badania technicznego w sposób niezgodny z określonym zakresem i sposobem wykonania lub też dopuścił się wydania zaświadczenia albo dokonania wpisu do dowodu rejestracyjnego w sposób niezgodny ze stanem faktycznym, niemożliwym staje się pozbawienie go posiadanych uprawnień na podstawie art. 84 ust. 3 ustawy. W przedmiotowej sprawie stwierdzenie uchybienia nie nastąpiło w trakcie przeprowadzania kontroli w dniu [...]. Natomiast co do błędnych, zdaniem skarżącego, ustaleń faktycznych podniósł on, iż organ I instancji stwierdził jedynie, że wpisany w dowodzie rejestracyjnym pojazdu VIN nie odpowiadał rzeczywistemu nr VIN znajdującemu się na tabliczce znamionowej pojazdu. W żaden sposób nie wykazano jednak, czy w dniu [...] badaniu technicznemu został poddany SEAT LEON TDI nr VIN [...], czy też SEAT LEON TDI nr VIN [...]. E. K. oświadczył, że przeprowadzając w dniu [...] badanie techniczne pojazdu SEAT LEON TDI dokonał sprawdzenia jego cech identyfikacyjnych oraz ustalił i porównał zgodność danych pojazdu z danymi zapisanymi w dowodzie rejestracyjnym. Wskutek powyższego stwierdza, że przedmiotem badania technicznego był pojazd marki SEAT LEON TDI nr VIN [...].

Pismem z dnia [...] strona wniosła o przeprowadzenie dowodu z:

- dokumentów rejestracyjnych pojazdu SEAT LEON nr rej. [...] na okoliczność zarejestrowania przez Starostę R. samochodu SEAT LEON nr VIN [...] na dowód rejestracyjny samochodu SEAT LEON nr VIN [...];

- dokumentu ubezpieczenia OC samochodu SEAT LEON nr rej. [...] na okoliczność potwierdzenia faktu , że ubezpieczenie zostało zawarte na samochód SEAT LEON nr VIN [...] na dowód rejestracyjny samochodu SEAT LEON nr VIN [...];

- opinii biegłego na okoliczność stwierdzenia czy stan techniczny samochodu SEAT LEON nr rej. [...] był zgodny z wpisem diagnosty do dowodu rejestracyjnego samochodu SEAT LEON nr VIN [...].

W uzasadnieniu pisma wskazano, że rozumowanie Starosty R. jest jedynie przypuszczeniem, iż mogło być tak , że diagnosta przeprowadził badanie innego samochodu, a wpisu dokonał przez pomyłkę w dowodzie rejestracyjnym innego samochodu , lecz jest to jedynie hipoteza , a decyzja administracyjna powinna opierać się na faktach , a nie domysłach.

W razie uznania, czemu skarżący zaprzecza, iż faktycznie badał inny samochód, niż ten do którego dowodu rejestracyjnego dokonał wpisu, podniesiono, że stan techniczny samochodu był zgodny z dokonanym wpisem.

Podkreślano ponadto, że celem przepisu art. 84 ust. 3 jest eliminowanie z rynku diagnostów nieuczciwych , a nie diagnostów, którym być może, bo jest to nie do odtworzenia, jeden raz zdarzyła się czysto formalna pomyłka.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając organ odwoławczy stwierdził, że z akt sprawy bezspornie wynika, iż skarżący przeprowadził w dniu [...] badanie techniczne samochodu SEAT LEON 1,9TDI o nr rej. ERA 12J2 będącego własnością A. K. W toku kolejnego badania technicznego przeprowadzonego przez innego diagnostę, okazało się, że w/w pojazd w rzeczywistości posiada nr VIN [...], a nie nr VIN [...]. Powyższą okoliczność potwierdził zarówno właściciel, jak i sprzedawca samochodu R. P., który oświadczył pisemnie, że w momencie zawarcia umowy kupna- sprzedaży omyłkowo przekazał nabywcy przedmiotowego samochodu dokumentację od innego, posiadanego w ofercie SEATA LEONA 1,9 TDI. Tym samym skarżący przeprowadzając w dniu 29 czerwca 2011 r. badanie techniczne pojazdu, w sposób niezgodny z przepisami rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach, dokonał wpisu do dowodu rejestracyjnego niezgodnego ze stanem faktycznym. Wystąpiły zatem przesłanki cofnięcia skarżącemu posiadanych uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów określone w art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Odnosząc się do zarzutu nie ujawnienia przedmiotowego uchybienia w toku przeprowadzonej kontroli w dniu [...]. Kolegium uznało zarzut za bezzasadny. Powołując uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2012 r. , II GPS 2/11 wskazało, iż dla zastosowania sankcji przewidzianej w art. 84 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym nie ma znaczenia sam sposób ujawnienia dopuszczenia się przez diagnostę określonego naruszenia. Reasumując organ stwierdził, że nie budzi wątpliwości fakt, iż skarżący w dniu [...] przeprowadził badanie techniczne pojazdu o innym nr VIN, niż wpisany do dowodu rejestracyjnego, a tym samym dokonał wpisu niezgodnego ze stanem faktycznym. Stwierdzona nieprawidłowość nie mogła zostać uznana za oczywistą omyłkę, tak jak sugeruje to skarżący. Wobec powyższych ustaleń, mając na uwadze sformułowanie przepisu art. 84 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którym w razie stwierdzenia uchybień "starosta cofa", organ administracji był zobowiązany do wydania decyzji o cofnięciu posiadanych przez skarżącego uprawnień do przeprowadzania badań technicznych pojazdów.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi E. K. zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie:

- art. 7 i 80 k.p.a. przez błędną ocenę, iż na podstawie całokształtu zebranego materiału można ustalić, że skarżący przeprowadził badanie techniczne pojazdu SEAT LEON o innym numerze VIN, gdy w jego ocenie zebrany materiał nie pozwala na takie ustalenie;

- art. 7 i 77 § 1 k.p.a. poprzez niezebranie w sprawie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego;

- art. 7 i 78 k.p.a. przez nieuwzględnienie wniosków dowodowych strony;

- art. 7 , 83 § 1 i art. 67 § 1 k.p.a. przez nieudokumentowanie istotnych dla sprawy czynności protokołami z przeprowadzonych czynności i zastąpienie ich oświadczeniami A. K. i R. P. złożonymi w innym postępowaniu, gdy osoby te powinny zostać przesłuchane w charakterze świadków, podobnie jak nabywca drugiego samochodu;

- art. 7 i 86 k.p.a. poprzez nieprzesłuchanie strony postępowania mimo, iż pozostały niewyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, a skarżący zaprzeczał, iżby dokonał wpisu do dowodu rejestracyjnego samochodu marki SEAT LEON nr rej [...] niezgodnie ze stanem faktycznym.

Ponadto skarżący zarzucił naruszenie:

- art. 84 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym polegające na przyjęciu, iż jest dopuszczalne cofnięcie skarżącemu uprawnień diagnosty, mimo niespełnienia wymaganej prawem przesłanki wynikającej z powołanego przepisu – dotyczącej obowiązku stwierdzenia nieprawidłowości tylko i wyłącznie w toku kontroli, o której mowa w art. 83 ust. 6 ustawy, a w toku kontroli przeprowadzonej przez Starostę R. na podstawie tego przepisu takich nieprawidłowości nie stwierdzono;

- art. 7,8 i 107 § 3 k.p.a. przez wydanie decyzji o cofnięciu skarżącemu uprawnienia diagnosty z powołaniem się na niekorzystną dla niego interpretację art. 84 ust. 3 ustawy Prawo o uchu drogowym zawartą w jednym z wyroków NSA, gdy skarżący powołał szerokie orzecznictwo , z którego wynika, że przepis art. 84 ust. 3 ustawy p.r.d. nie może być interpretowany rozszerzająco;

- art. 15 i art. 107 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez wydanie przez organ odwoławczy decyzji z powołaniem się w treści uzasadnienia na art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, gdy podstawą decyzji Starosty R. był jedynie art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy i zmianę w ten sposób przedmiotu decyzji, przez co została naruszona zasada dwuinstancyjności postępowania.

Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. , a w razie uznania, że nie ma podstaw do uchylenia decyzji, o stwierdzenie jej nieważności jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa i stwierdzenie, że z naruszeniem prawa nastąpiło wydanie decyzji przez organ I instancji.

Postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. na wniosek skarżącego wstrzymało wykonanie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Podkreśliło, że okolicznością bezsporną jest fakt przeprowadzenia przez skarżącego badań technicznych pojazdu Seat Leon 1,9 TDI nr rej. [...] będącego własnością A. K. z pozytywnym wynikiem, a okazało się, że pojazd ten posiada inny nr VIN niż miał podany w dowodzie rejestracyjnym.

Brak zgodności zapisów nr VIN oraz nr rejestracyjnego ze stanem faktycznym jest jednym z kryteriów uznania stanu faktycznego pojazdu za niezgodny z warunkami technicznymi. W sprawie doszło też do zrealizowania się dwóch przesłanek do cofnięcia uprawnień, bowiem niewłaściwe przeprowadzenia badań spowodowało dokonanie wpisu w dowodzie rejestracyjnym niezgodnie ze stanem faktycznym. W świetle dyspozycji art. 84 ust. 3 pkt 2 Prawa o ruchu drogowym nie ma możliwości analizowania, czy naruszenie prawa było znaczące, czy też nie.

Na rozprawie skarżący popierał skargę i wnosił o zasądzenie kosztów postępowania . Oświadczył, że nie ma takiej możliwości aby nie sprawdził nr VIN w samochodzie , a właściciel samochodu mógł w bardzo łatwy sposób zamienić tablice rejestracyjne i przedstawić samochód w celu uzyskania pozytywnego zaświadczenia o przebytym przeglądzie technicznym. Wyjaśnił, że na etapie postępowania administracyjnego powziął wiadomość o toczącym się równolegle postępowaniu w przedmiocie uprawnień drugiego diagnosty, który przeprowadził badania techniczne w drugim samochodzie Seat Leon zakupionym przez E. N., ale nie miał wglądu w akta tej sprawy.

Sąd urzędu jest wiadome , że pod sygnaturą III SA/Łd 431/13 toczy się sprawa ze skargi Ł. Ś. na decyzję SKO w P. w przedmiocie cofnięcia uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów.

Sąd na rozprawie postanowił dopuścić z urzędu dowód z dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy III SA/Łd 431/13 k - 32-102 tj. m.in. decyzji Starosty T. z dnia [...] o uchyleniu decyzji o rejestracji samochodu na nazwisko E. N., oświadczeń sprzedawcy samochodów R. P. , dokumentów na podstawie których rejestrowano oba samochody, decyzji o rejestracji obu pojazdów ( k- 40 -91 akt sądowych)

Wojewódzki Sąd administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 powołanej ustawy).

Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji.

W ocenie Sądu skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty są zasadne.

W rozpatrywanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja cofająca E. K. uprawnienia diagnosty do wykonywania badan technicznych pojazdów, wydana na podstawie art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym ( jt. Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.). Art. 84 ust. 3 tej ustawy stanowi, że "Starosta cofa diagnoście uprawnienie do wykonywania badań technicznych, jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 83 ust. 6 stwierdzono:

1/ przeprowadzenie przez diagnostę badania technicznego niezgodnie z określonym zakresem i sposobem wykonania;

2/ wydanie przez diagnostę zaświadczenia albo dokonania wpisu do dowodu rejestracyjnego niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami."

Szczegółowy zakres i sposób przeprowadzania badań technicznych pojazdów określa wydane na podstawie art. 81 ust. 15 ustawy rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 18 września 2009r w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach. ( Dz. U. nr 155, poz. 1232 ze zm.) W § 2 ust. 1 wylicza ono jakie czynności obejmuje swoim zakresem badanie techniczne. W punkcie 1 wymieniono identyfikację pojazdu, w tym sprawdzenie cech identyfikacyjnych oraz ustalenie i porównanie zgodności faktycznych danych pojazdu z danymi zapisanymi w dowodzie rejestracyjnym lub odpowiadającym mu dokumencie, sprawdzenie prawidłowości oznaczeń i stanu tablic rejestracyjnych pojazdu .

W rozpatrywanej sprawie, u podstaw zaskarżonej decyzji leży przyjęcie przez organ za udowodniony faktu, że skarżący wykonując badania okresowe samochodu SEAT LEON TDI nr rejestracyjny [...], który w dowodzie rejestracyjnym miał wpisany nr VIN [...], a w rzeczywistości miał nr nadwozia VIN [...], nie sprawdził i nie porównał nr nadwozia badanego pojazdu z danymi wpisanymi do dowodu rejestracyjnego i nie dostrzegł tej niezgodności. Nie przeprowadził zatem prawidłowo identyfikacji pojazdu, a poświadczył w dowodzie rejestracyjnym przeprowadzenie badania technicznego z pozytywnym wynikiem, w tym, nieprawdziwy nr VIN, o czym świadczy wpis w dowodzie rejestracyjnym pojazdu.

Skarżący nie zgadzając się z takimi ustaleniami organów i zaskarżoną decyzją podnosi zarówno zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, wskazując, że nie ma takiej możliwości aby nie sprawdził nr VIN w badanym samochodzie, natomiast nie można wykluczyć, ze do badania podstawiono mu ten drugi samochód, jak i zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa materialnego.

Co do zasady, w pierwszej kolejności rozpatrzeniu będą podlegały w takiej sytuacji zarzuty naruszenia przepisów postępowania, z tym, że celowym będzie odniesienie się na wstępie do podnoszonego przez skarżącego w każdym z pism zarzutu naruszenia przez organ prawa materialnego – art. 84 ust. 3 przez przyjęcie, że jest dopuszczalne cofnięcie skarżącemu uprawnień diagnosty w przypadku ewentualnych nieprawidłowości stwierdzonych nie w toku kontroli, o której mowa w art. 83 ust.6 ustawy, lecz ujawnionych w inny sposób., gdy przepis warunkuje możliwość cofnięcia uprawnień jedynie w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w wyniku przeprowadzenia takiej kontroli.

W związku z tym zarzutem wskazać należy, że w uchwale Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2012 r. sygn. II GPS 2/11, na wniosek Prokuratora Generalnego, wyjaśnione zostały wątpliwości związane z brzmieniem art. 84 ust. 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym ( j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.). Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę, w której stwierdził, że "Sposób ujawnienia dopuszczenia się przez diagnostę naruszenia określonego w art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym ( Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) nie ma znaczenia dla oceny możliwości zastosowania sankcji przewidzianej w tym przepisie."

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak jest racjonalnych przesłanek do wykluczenia możliwości wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie cofnięcia uprawnień, gdy informacje o wydaniu przez diagnostę zaświadczenia albo dokonaniu wpisu niezgodnie ze stanem faktycznym lub przepisami zostały uzyskane podczas analizy akt w innej sprawie lub pochodzą od innych organów. Przyjęcie poglądu przeciwnego spowodowałoby, że przepis art. 84 ust. 3 pkt 2 Prawa o ruchu drogowym nie mógłby spełniać swojej funkcji, którą jest odsunięcie od czynności diagnostycznych nierzetelnych diagnostów. Pogląd wyrażony w tej uchwale Wojewódzki Sąd Administracyjny w pełni podziela i akceptuje. Ponadto należy zaznaczyć, że na mocy art. 269 § 1-3 p.p.s.a. uchwala ta ma moc ogólnie wiążącą, co oznacza, że stanowisko zajęte w uchwale NSA wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych.

W tym więc zakresie wskazane wyżej zarzuty skarżącego, dotyczące naruszenia art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym, nie mogły zostać uwzględnione.

Na uwzględnienie zasługiwały natomiast w znacznej mierze zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania. Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dawał bowiem pełnych podstaw do poczynienia ustaleń, które mogły stać się podstawą rozstrzygnięcia w sprawie, szczególnie wobec podnoszonych przez skarżącego zarzutów i wątpliwości. W załączonych aktach administracyjnych znajduje się decyzja starosty r. z dnia [...] o uchyleniu decyzji ostatecznej wydanej w przedmiocie zarejestrowania przez A. K. samochodu SEAT LEON TDI o nr VIN [...] rok produkcji 2007 , nr rej [...] i dokumenty, na podstawie których została ona wydana tj dowód rejestracyjny samochodu z wpisem o badaniu przeprowadzonym w stacji diagnostycznej skarżącego, oświadczenie R. P. – sprzedawcy samochodu o omyłkowej zamianie dokumentów z [...], zaświadczenie o przeprowadzonym [...] badaniu technicznym pojazdu, które stwierdza, że samochód Seat Leon nr rej [...] posiada nr identyfikacyjny VIN [...], zgoda właściciela A. K. na wyrejestrowanie samochodu i jego wniosek o uchylenie rejestracji. Ponadto załączony jest protokół z przeprowadzonej kontroli stacji kontroli pojazdów prowadzonej przez E. K. wraz z wydrukiem z rejestru przeprowadzonych w dniu [...] badań technicznych pojazdów. Wynika z niego, że w tym dniu przeprowadzane były badania okresowe samochodu SEAT LEON TDI nr rej [...] nr VIN [...]. Na tej podstawie pismem z [...] organ zawiadomił o wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia diagnoście E. K. uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów informując, że posiadane informacje wskazują iż dokonał on wpisu w dowodzie rejestracyjnym pojazdu niezgodnie ze stanem faktycznym. Organ pouczył też stronę o treści art. 10 § 1 k.p.a. .

Skarżący po wszczęciu postępowania złożył pismo z wnioskiem o umorzenie postępowania, w którym podnosił, ze przeprowadzona u niego kontrola nie wykazała żadnych nieprawidłowości, a więc brak jest podstaw do cofnięcia mu uprawnień. Podnosił też, że nie naruszył art. 84 ust. 3 pkt 1 i 2 . Samochód był sprawny, dokonany wpis był zgodny przepisami i stanem faktycznym, a Starosta powołuje się na czynności i ustalenia nie mające nic wspólnego z przeprowadzanymi u niego badaniami diagnostycznymi.

Mimo, że z treści pisma wynikało, że skarżący nie zgadza się ze stawianym zarzutem dokonania wpisu w dowodzie rejestracyjnym niezgodnie ze stanem faktycznym, organ I instancji nie podjął przed wydaniem decyzji żadnych dalszych czynności wyjaśniających w sprawie i nie przeprowadził żadnych dowodów.

Natomiast w odwołaniu skarżący już wprost podnosił, że nie zostało w postępowaniu udowodnione , że badał w rzeczywistości samochód marki SEAT LEON TDI o nr VIN [...], a nie samochód SEAT LEON TDI o nr VIN [...] i zgłosił na tę okoliczność wnioski dowodowe, które nie zostały w żadnym stopniu uwzględnione, gdyż jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, organ uznał, że z akt sprawy wynika bezspornie, iż skarżący w dniu [...] przeprowadził badania techniczne samochodu Seat Leon 1,9 TDI o nr rej [...] o faktycznym nr VIN [...], będącego własnością A. K.

W związku z tym wskazać należy, że o ile powzięcie przez organ w innym postępowaniu ( o uchylenie decyzji o rejestracji pojazdu) wiadomości o możliwych nieprawidłowościach zaistniałych przy przeprowadzaniu badania technicznego pojazdu uzasadniało wszczęcie postępowania w sprawie cofnięcia diagnoście uprawnień do wykonywania badań technicznych, to kwestionowanie przez skarżącego faktu zaistnienia tych nieprawidłowości powodowało że, organ zobowiązany był do zgromadzenia bezpośrednich dowodów wskazujących na zaistnienie przesłanki uzasadniającej cofnięcie skarżącemu uprawnień diagnosty. Tymczasem, dowody pozwalające na zrozumienie i ustalenie stanu faktycznego sprawy nie zostały w postępowaniu przeprowadzone, a należy przyznać, że sytuacja zamiany dokumentów pojazdów i ich zarejestrowanie w różnych urzędach z innymi numerami VIN niż faktycznie posiadały, jest bardzo nietypowa i mogła budzić szereg wątpliwości. Dlatego organ powinien rozpoznać i uwzględnić wnioski o dopuszczenie dowodu z dokumentów związanych z rejestracją obu samochodów Seat Leon. Skarżący, któremu postawiono zarzut, że nie sprawdził nr VIN w samochodzie, którego badania przeprowadzał rok i cztery miesiące wcześniej, i któremu grozi za to utrata uprawnień do przeprowadzania badań technicznych pojazdów, miał prawo zapoznania się z tymi dokumentami, a nie miał takiej możliwości, gdyż dokumenty te ( ich kserokopie ) nie były dla niego dostępne, gdyż znajdowały się w aktach innej sprawy w innym organie.

Jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest zasada prawdy obiektywnej, ustanowiona w art. 7 k.p.a., który stanowi, że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Z przepisu tego wynika obowiązek organu administracji wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych ze sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz.. W pojęciu "ustalenie stanu faktycznego" mieści się, jak podkreśla się w doktrynie, ustalenie faktów i ich wszechstronne oświetlenie. Jako dowód należy przy tym dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Równocześnie na szczególną uwagę zasługuje art. 78 § 1 k.p.a. stanowiący, że żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Jeżeli więc tylko przedmiotem dowodu ma być okoliczność obejmująca element stanu faktycznego, zapisanego w normie prawnej, organ administracji nie może nie uwzględnić takiego żądania, chyba, że żądanie to dotyczy okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami i organ uznaje je za udowodnione. W rozpatrywanej sprawie skarżący kwestionuje fakt, że samochód, którego badanie przeprowadzał miał inny numer VIN niż podany w dowodzie rejestracyjnym i wniósł na tę okoliczność o przeprowadzenie dowodu z dokumentu ubezpieczenia OC samochodu marki SEAT LEON nr rej. [...], aby ustalić jaki nr VIN został tam podany. W świetle przyjętych przez organ ustaleń należy uznać, że organ nie przeprowadzając tego dowodu dopuścił się naruszenia art. 78 § 1 k.p.a. Dopiero po przeprowadzeniu dowodu organ może ocenić, czy potwierdził on określony fakt, czy też nie. Organ powinien także odnieść się do kolejnego wniosku skarżącego zawartego w piśmie z dnia 24 stycznia 2013 r. o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na wskazane tam okoliczności.

Wobec stanowiska skarżącego organ powinien również przesłuchać w charakterze świadka właściciela badanego przez skarżącego samochodu nr rej [...] i sprzedawcę obu samochodów oraz rozważyć przesłuchanie skarżącego w charakterze strony, o ile spełnione zostaną przesłanki z art. 86 k.p.a. Organ powinien mieć bowiem na uwadze, że tylko fakty przyznane, jeżeli przyznanie nie budzi wątpliwości co do zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy, nie wymagają dowodu i wówczas w sprawie wystarczające jest oświadczenie strony. Oświadczenie A. K. – mogło być zatem wystarczające w postępowaniu o zmianę decyzji w sprawie rejestracji jego samochodu, ale nie zastępuje natomiast dowodu z jego zeznań, jako świadka, w niniejszym postępowaniu. Dokument zawierający oświadczenie danej osoby stanowi ponadto jedynie dowód na to, że złożyła ona oświadczenie takiej treści. Nie może zatem zastąpić dowodu z przesłuchania tej osoby w charakterze świadka na określone okoliczności.

Wskazane wyżej braki postępowania uzasadniają, w ocenie Sądu zarzut naruszenia przez organ I i II instancji art. 7, 77 §1 i 80 k.p.a.

Dopiero po przeprowadzeniu postępowania dowodowego i zebraniu całego materiału dowodowego organ będzie mógł go rozpatrzyć i ocenić czy okoliczność stanowiąca przesłankę pozbawienia skarżącego uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów określona w art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym została udowodniona.

Jak stanowi art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Swoją ocenę organ ma jednak obowiązek oprzeć na przekonujących podstawach i dać temu wyraz w uzasadnieniu decyzji. Okoliczność faktyczna może być przy tym uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonych dowodów ( art. 81 k.p.a.) .

Organ powinien zatem pamiętać o zapewnieniu stronie czynnego udziału w postępowaniu zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że w ocenie Sądu, stwierdzenie w uzasadnieniu decyzji przez organ odwoławczy, że ustalone w sprawie okoliczności realizują także przesłankę z art. 84 ust. 3 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, nie może być oceniane jako naruszenie dwuinstancyjności postępowania ( art. 15 k.p.a). Ten zarzut nie jest uzasadniony.

Z powyższych względów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja Starosty R. wydane została z takim naruszeniem przepisów postępowania, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy.

Z tych względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c) p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 wyroku. Na podstawie art. 152 p.p.s.a Sąd orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.

b.a.