Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1074/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 1315/15 odrzucające zażalenie M. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1315/15 w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 1315/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie M. R. (dalej skarżąca) w sprawie z jej skargi na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia z dniem 1 stycznia 1999 r. prawa własności nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1315/15 (dalej postanowienie z 18 kwietnia 2016 r.), przyznał skarżącej M. R. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata (pkt 1) i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie (pkt 2).

Odpis postanowienia z 18 kwietnia 2016 r. wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącej dnia 22 kwietnia 2016 r.

Pismem z 25 lipca 2016 r. pełnomocnik ustanowiony z urzędu dla skarżącej – adwokat K. P. wystąpiła z zażaleniem na postanowienie z 18 kwietnia 2016 r. w zakresie pkt 2.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej ppsa) zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W myśl art. 197 § 2 ppsa do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Tym samym wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie (art. 178 ppsa).

W rozpoznawanej sprawie ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki zawierającej odpis postanowienia z 18 kwietnia 2016 r. wynika, że został on doręczony skarżącej dnia 22 kwietnia 2016 r. Tym samym siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia upłynął z dniem 29 kwietnia 2016 r. Natomiast przedmiotowe zażalenie zostało wniesione w dniu 25 lipca 2016 r., zatem po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Jednocześnie w treści zażalenia strona nie wniosła o przywrócenie terminu do jego wniesienia (k. 128-132, 136, 147, 175-176 akt sądowych).

Na powyższe postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła M. R. reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu. W uzasadnieniu pełnomocnik podniosła, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 kwietnia 2016 r. otrzymała w dniu 18 lipca 2017 r. razem z informacją z Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem z urzędu. Skoro jednym postanowieniem został ustanowiony dla skarżącej pełnomocnik z urzędu i odmówiono skarżącej zwolnienia od kosztów sądowych, to doręczenie pełnomocnikowi tego postanowienia powodowało rozpoczęcie biegu terminu do jego zaskarżenia przez pełnomocnika bez konieczności wnioskowania o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Pełnomocnik podkreśliła, że w momencie doręczenia skarżącej postanowienia pełnomocnik z urzędu jeszcze nie był wyznaczony i nie miał wiedzy o wydanym postanowieniu, natomiast po wyznaczeniu i otrzymaniu odpisu postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym, pełnomocnik zaskarżył je w terminie 7 dni, a więc zachował termin określony w art. 194 § 2 ppsa (k. 181-182 akt sądowych).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 178 ppsa, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Powyższy przepis znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia (art. 197 § 2 ppsa)

Jak wynika z akt sprawy, skarżąca nie złożyła w ustawowym terminie środka zaskarżenia, bowiem odpis postanowienia z 18 kwietnia 2016 r. doręczono skarżącej dnia 22 kwietnia 2016 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o sposobie i terminie zażalenia (k. 135-136 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do wniesienie zażalenia upłynął z dniem 29 kwietnia 2016 r. (art. 83 § 1 ppsa w zw. z art. 111 § 1 i 2 kc), co obligowało Sąd I instancji do odrzucenia zażalenia wniesionego dnia 25 lipca 2016 r. z uchybieniem ustawowego terminu (art. 194 § 2 ppsa).

Wnioski i żądania pełnomocnika wywiedzione w zażaleniu odpowiadają w istocie treści aktualnie obowiązującego art. 177 § 3 ppsa, który brzmi następująco: w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

Podkreślić trzeba, że § 3 został dodany do art. 177 ppsa przepisem art. 1 pkt 50 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), która weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r. W art. 2 powołanej ustawy zmieniającej zawarto regulacje przejściowe i wskazano, że przepisy ppsa, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 tej ustawy, stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ppsa w brzmieniu dotychczasowym. Z powyższego wynika, że art. 177 ppsa w brzmieniu nadanym przez ustawę zmieniającą, a więc i § 3 tego artykułu, nie ma zastosowania do postępowań sądowych wszczętych przed dniem 15 sierpnia 2015 r.

Podniesiony w zażaleniu zarzut błędnego przyjęcia początku biegu terminu do wniesienia zażalenia nie może odnieść skutku w niniejszym postępowaniu zażaleniowym, skoro art. 177 § 3 ppsa nie ma zastosowania do postępowań sądowych wszczętych przed dniem 15 sierpnia 2015 r. Niniejsze postępowanie sądowe wszczęto dnia 16 lipca 2015 r. (k. 2-4 akt sądowych). Argumentacja ta może być oceniona w ewentualnym postępowaniu o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji.