Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 2451/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-12-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabela Dobosz Sędziowie: WSA Krystyna Daniel WSA Aldona Gąsecka - Duda (spr.) Protokolant: Anna Fugiel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję Wojewody Małopolskiego w K. z dnia [...] 2003 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wybudowania ogrodzenia I. uchyla zaskarżoną decyzję II. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz skarżącej W. M. kwotę 10 zł. (dziesięć złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją Wójta Gminy W. z dnia [...] 2003r., znak [...], na podstawie art. 104 k.p.a. w związku z art. 30 ust. 1 pkt 2 i ust.2, art. 80 ust. 1 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2, art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 89, oz 414 z późn. zm.), oraz Porozumieniem z dnia [...] 1994r. zawartym pomiędzy Kierownikiem Urzędu Rejonowego w M., a Zarządem Gminy W., zmieniającym porozumienie z dnia [...] 1990r. w sprawie powierzania organom gminy prowadzenia niektórych spraw z zakresu administracji rządowej w rozumieniu art. 89 ust. l ustawy z dnia 13.10.1998r. (Dz. U. nr 133, poz. 872), po rozpatrzeniu wniosku W. M. (nr rej.[...]), uzupełnionego dnia [...] 2002r. (nr rej.[...]) oraz z dnia [...] 2002r.(nr rej.[...]) - wniesiono sprzeciw do zgłoszenia zamiaru wybudowania trwałego ogrodzenia działki nr [...] w W. od strony drogi gminnej.

W uzasadnieniu decyzji wskazano na następujące okoliczności.

Wydanym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...] 2002r. nałożono na W. M. obowiązek uzupełnienia wniosku o brakujące załączniki obejmujące : 1. opis, rodzaj, zakres i sposób wykonania ogrodzenia ; 2 uzgodnienia jego lokalizacji z administratorem drogi. Odnośnie pkt 1 wniosek został uzupełniony w dniu 15.07.2002r., natomiast brak jest nadal uzgodnienia odległości od drogi gminnej. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy W., zatwierdzonym Uchwałą Rady Gminy nr 47/90 z dnia 30.09.1990r. (Dz. Urz. Woj. Krakowskiego nr 12 z dnia 14.06.1991r.) oraz uchwałą nr DC/31/97 z dnia 9.10.1997r. (Dz. Urz. Woj. Krakowskiego nr 32 z dnia 5.12.1997r., poz. 215) droga przy której planowana jest inwestycja oznaczona jest symbolem 8 KDG - tereny komunikacji drogowej - drogi gminne. Ustalenia postulatywne dla tej drogi wskazują szerokość jezdni - 6 m, szerokość w liniach rozgraniczających - 12 m / 6 m od osi jezdni, natomiast w myśl miejscowego planu ogólnego gminy W. ( zmiana planu z 1997r. ) - § 2 pkt.2.3 "ogrodzenia trwałe można wznosić w liniach rozgraniczających tereny komunikacji".

Decyzją Wojewody z dnia [...] 2003r., znak[...], na podstawie art. 138 § 2, w związku z art. 104 k.p.a. oraz art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 89, póz. 414 z późn. zm. ), po rozpatrzeniu odwołania W. M. i B. M. od decyzji Wójta Gminy W., dnia [...] 2003r., znak [...]- uchylono zaskarżoną decyzję w całości i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, uznając iż postępowanie w przedmiotowej sprawie było prowadzone bez należytego zgromadzenia oraz oceny materiału dowodowego. Po przeprowadzeniu analizy akt stwierdzono, że zgłoszenie zamiaru wykonania powyższych robót budowlanych nastąpiło w dniu [...] 2002r. Organ pierwszej instancji w dniu [...] 2002r. wydał postanowienie na podstawie art. 30 ust. 1 i 1a o uzupełnienie zgłoszenia w terminie 30 dni o uzyskanie uzgodnienia z Zarządem Gminy W. lokalizacji ogrodzenia od drogi. Pismem z dnia [...] 2002r. W. M. uzyskała uzgodnienie lokalizacji ogrodzenia w liniach rozgraniczających komunikację tj. 6 m od osi jezdni. Nie wyjaśniono natomiast, czy możliwa jest mniejsza odległość ogrodzenia od osi jezdni, zgodna z twierdzeniami skarżącej, która podnosi, że przedmiotowa droga jest węższa niż 7,0 m, a zatem według zapisu planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego Gminy W. (Dz. Urz. Woj. Krakowskiego nr 32 z dnia 5.12.1997r.) § 2 pkt 2.3 ..."ogrodzenia trwałe można wznosić w liniach rozgraniczających tereny komunikacji, a odnośnie dróg o szerokości mniejszej niż 7,Om - minimalna odległość ogrodzenia od osi jezdni winna wynosić 3 m tak, aby szerokość drogi wynosiła minimum 6 ". Nie zostało wyjaśnione również, czy planowane ogrodzenie dowiązywałoby się do istniejących ogrodzeń w tym terenie. Wyjaśnienie wymaga również, czy droga oznaczona na mapie nr 1040 jest tą sama drogą, która została oznaczona w wykazie dróg gminnych nr 469, oraz czy załączony wykaz ( Urz. Woj. Krakowskiego Nr 10 ) jest wykazem obecnie aktualnym.

Zauważono też, że jeżeli organ pierwszej instancji uznaje, że nie został zachowany termin uzupełnienia brakujących dokumentów, powinien w terminie 30 dni wnieść sprzeciw, w drodze decyzji. Decyzja taka została wydana dopiero[...].2003r.

Decyzją Wójta Gminy W. z dnia [...] 2003r., znak[...], na podstawie art. 104 k.p.a. w związku z art. 30 ust. 1 pkt 2 i ust.2, art. 80 ust. 1 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2, art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 89, poz 414 z późn. zm. ), oraz Porozumieniem z dnia [...]1994r. zawartym pomiędzy Kierownikiem Urzędu Rejonowego w M., a Zarządem Gminy W., zmieniającym porozumienie z dnia [...] 1990r. w sprawie powierzania organom gminy prowadzenia niektórych spraw z zakresu administracji rządowej w rozumieniu art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 13.10.1998r. (Dz. U. nr 133, poz. 872), po rozpatrzeniu wniosku W. M. (nr rej.[...]), uzupełnionego dnia[...] 2002r. (nr rej.[...]) oraz z dnia[...]2002r.(nr rej.[...]) - wniesiono sprzeciw do zgłoszenia zamiaru wybudowania trwałego ogrodzenia działki nr 1424/3 w W. od strony drogi gminnej.

Jak wyjaśniono w uzasadnieniu tej decyzji, po ponownym przeanalizowaniu sprawy ustalono, że na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy W., zatwierdzonego Uchwalą Rady Gminy nr 47/90 z dnia[...]1990r. (Dz. Urz. Woj. Krakowskiego nr 12 z dnia 14.06.1991 r.) oraz Uchwałą nr DC/31/97 z dnia 9.10.1997r. (Dz. Urz. Woj. Krakowskiego nr 32 z dnia 5.12.1997r., poz. 215 ) droga przy której planowana jest inwestycja oznaczona została symbolem 8 KDG - tereny komunikacji drogowej - drogi gminne, zaś ustalenia postulatywne dla tej drogi brzmią : szerokość jezdni - 6 m, szerokość w liniach rozgraniczających - 12 m/ 6 m od osi jezdni. Ustalono też , że oznaczenie 8 KDG dotyczy wyłącznie przedmiotowej drogi i nie ma wątpliwości, że droga oznaczona nr ewidencyjnym 469 o nazwie "[...]" w uchwale nr 103 Rady Miasta-Krakowa z dnia 28.05. 1986r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg gminnych oraz lokalnych miejskich ( Dziennik Urzędowy Województwa Krakowskiego Nr 10 z dnia 7.07.1986r.), to ta sama droga przy której planowane było przedmiotowe ogrodzenie. Kategoria drogi nie zmieniła się, jest to nadal droga publiczna gminna, a stan prawny gruntów zajętych pod drogę nie ma na to wpływu.

Zgodnie z miejscowym planem ogólnym gminy ( zmiana planu z 1997r.) - § 2 pkt 2.3 "ogrodzenia trwałe można wznosić w liniach rozgraniczających tereny komunikacji".

Ponieważ na odcinku planowanego ogrodzenia droga publiczna gminna wymaga modernizacji nie można w chwili obecnej zawężać linii rozgraniczających tereny komunikacji, zważywszy, że brak jest prawomocnego pozwolenia na budowę tego odcinka drogi. Przeszkodą w uzyskaniu wymaganych prawem pozwoleń są trudności w uzyskaniu gruntów pod modernizację drogi przez " Osiedle [...]". Wprawdzie Urzędowi Gminy udało się w 1987r. nabyć część gruntów na zawężonym odcinku o szerokości nawet większej niż potrzeba pod drogę, lecz pozostała kwestia gruntów obok nieruchomości Państwa M. Próba zamiany części gruntów zakupionych przez gminę za grunt niezbędny pod poszerzenie drogi podjęta przez Komisję Rolnictwa, Gospodarki Komunalnej i Samorządu Mieszkańców Wsi w dniu [...] 2003r. nie przyniosła rezultatu. W tej sytuacji przeciąga się sprawa uzyskania stosownych pozwoleń przewidzianych przepisami prawa i nie da się obecnie ustalić czy, lub o ile jest możliwe zawężenie pasa drogowego w stosunku do terenów przewidzianych w planie zagospodarowania przestrzennego gminy.

Odwołanie od powyższej decyzji zostało wniesione w terminie przez W. M. , która domagała się nim uchylenia decyzji Wójta Gminy z dnia [...] 2003r., znak [...] w całości, a także ponownego rozpatrzenie wniosku jej wniosku po dołączeniu dowodów z przeprowadzonych oględzin na przedmiocie postępowania i gruntach sąsiednich działek, na których stoją ogrodzenia trwałe, jak również uwzględnieniu jako dowody dokumentów załączonych do odwołania.

Uzasadniając powyższe skarżąca podnosił, że pismem z dnia [...] 2002r. z późniejszymi uzupełnieniami dokonano zgłoszenia Wójtowi Gminy W. zamiaru budowy trwałego ogrodzenia na działce nr 1424/3, przyległej do drogi gminnej – [...] ( nr działki 1040 ). Przed dniem złożenia wniosku obok tej samej drogi gminnej na działkach sąsiadujących oznaczonych między innymi numerami : 1424/2 , 1426/8 , 1426/10, postawione zostały trwałe ogrodzenia, których odległość od osi jezdni drogi gminnej jest dwukrotnie mniejsza niż ustalone przez Wójta Gminy w decyzji odległości dotyczącego ogrodzenia - 6 m od psi jezdni. W chwili rozpatrywania i wydawania zaskarżanej decyzji Wójt Gminy posiadał decyzję nr [...] o pozwoleniu na budowę inwestycji o nazwie : modernizacja drogi - remont drogi gminnej –[...]. W opisie technicznym załączonym do decyzji, założenia projektowe przewidują maksymalną szerokość korony tej drogi od 4,5m - 5 m , przy czym budowę tej drogi rozpocznie Gmina W. tuż obok działek nr 1424/2, nr 1426/8, nr 1426/10, gdzie stoją już trwałe ogrodzenia , których odległość od osi jezdni jest dwukrotnie mniejsza niż narzucone w zaskarżonej decyzji odległości od osi jezdni . Ponadto w wystosowanym z upoważnienia Wójta Gminy piśmie z [...] 2003r. poinformowano skarżącą, że przy przedmiotowej drodze[...], oznaczonej symbolem 8 KDG, w latach 2001, 2002 do [...] 2003r. zgłoszono budowę 3 ogrodzeń , zaś jak wynika z pkt 7 tego pisma - wszystkie te ogrodzenia odpowiadają parametrom ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego Gminy. Pomimo powyższych okoliczności znanych organowi pierwszej instancji w zaskarżonej decyzji wskazuje się, że w ustaleniach postulatywnych dla tej drogi ustalono szerokość jezdni 6 m, chociaż na gruncie szerokość drogi będzie wynosiła od 4,50 - 5m . Treść uchwał, na które powołuje się Wójt brzmi : ogrodzenia trwałe można wznosić w liniach rozgraniczających tereny komunikacji , a odnośnie dróg o szerokości mniejszej niż 7 m minimalna odległość od osi jezdni winna wynosić 3 m tak , aby szerokość drogi wyniosła 6 m. Istniejąca i projektowana szerokość drogi nie będzie przekraczała 6 m, a więc nie spełnia wymogów zawartych w uchwale z dnia 9.10.1997r. § 2 pkt 2.3. Wiedząc, że droga będzie posiadała tylko do 5.00 m. szerokości Wójt w decyzji ustala odległość aż 6.00 m. od osi tej drogi zwiększając tym samym o 100% minimalne ustalenia planu . W tym kontekście skarżąca zarzucała, że zaskarżana decyzja została wydana z naruszeniem prawa , bowiem stanowi przejaw nierówne traktowanie obywateli przy stosowaniu tych samych przepisów. Dowolne różnicowe odległości ogrodzeń od dróg publicznych sprzeciwia się zasadom budowlanym, gdzie tego typu obiekty winny stanowić jedną linię zabudowy.

Do odwołania skarżąca załączyła między innymi powoływane w nim jako dowody dołączyła jako dowody decyzję nr [...] wraz z projektem budowlanym i przesłaną jej z upoważnienia Wójta Gminy informację z [...] 2003r.

Decyzją Wojewody z dnia [...] 2003r., znak[...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 104 k.p.a oraz art. 81 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 89, póz. 414 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania W. M. i B. M. od decyzji Wójta Gminy W., z dnia [...] 2003r., znak: [...]-utrzymano w mocy zaskarżoną decyzję.

Uzasadniając powyższe wskazano na następujące okoliczności.

Zaskarżona decyzja została wydana w związku ze stwierdzeniem przez organ pierwszej instancji, że zgłoszenie przez inwestora zamiaru budowy ogrodzenia w odległości mniejszej niż linie rozgraniczające tj. 3 m od osi jezdni narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy W. Zgodnie z zapisem § 2 pkt. 2.3 Uchwały Nr DC/31/97 Rady Gminy Wiśniowa z dnia 9.10.1997r. w sprawie zmiany miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego gminy Wiśniowa - "ogrodzenia trwałe można wznosić w liniach rozgraniczających tereny komunikacji". W § 1 pkt 3 tej uchwały widnieje zapis mówiący iż - "zmiany te nie naruszają ustaleń podstawowych planu". Podstawowe ustalenia planu to między innymi określenie rysunkiem planu i jego zapisem linii rozgraniczających tereny. I tak dla przedmiotowej drogi oznaczonej w planie 8 KDG szerokość drogi w liniach rozgraniczających wynosi 12 m. Zapis powołanej wyżej uchwały o zmianie planu brzmiący: "odnośnie dróg o szerokości mniejszej niż 7 m - minimalna odległość ogrodzenia od osi jezdni winna wynosić 3 m ", dotyczy takich dróg gminnych, które w planie podstawowym nie mają zaznaczonych (określonych) szerokości w liniach rozgraniczających. Niniejsze rozstrzygnięcie, nie wyklucza możliwości ponownego zgłoszenia przez inwestora przedmiotowej budowy ogrodzenia od strony, zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Wnosząc w terminie do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie -Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] 2003r., znak[...], W. M. domagała się jej uchylenia i wydanie orzeczenia zobowiązującego organy postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie do uwzględnienia zastrzeżeń skarżącej dotyczących istoty całego postępowania, a pominiętych przez organy administracji państwowej pierwszego i drugiego stopnia.

W uzasadnieniu powyższego skarżąca podnosiła, że w toku postępowania administracyjnego prowadzonego przez organ pierwszej instancji w przedmiocie parametrów odległościowych usytuowania planowanego ogrodzenia od osi jezdni składała szereg zarzutów i wniosków, których nie rozpatrzono także w zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazywał, że narzucone parametry lokalizacji ogrodzenia 6 m nie nawiązują się do istniejących przyległych ogrodzeń, które usytuowane są w odległości ok. 3 m od osi jezdni na sąsiadującym z jej działką odcinku 1000 m, zaskarżona decyzja uwidacznia fakt nierównego, aczkolwiek inaczej interpretowanego prawa w stosunku do innych obywateli, zaś wydano ją bez wyjaśnienia całości sprawy.

W odpowiedzi na skargę wnosząc o jej oddalenie Wojewoda wskazał na treść art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania decyzji pierwszoinstancyjnej podając, że w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania ustalono, iż budowa ogrodzenia objęta zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy W. - tym samym zaskarżoną decyzję wnoszącą sprzeciw do przedmiotowego zgłoszenia, uznać należy za w całości słuszną i prawidłową. Podkreślał, że zgodnie z art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa i bez wpływu na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie 'pozostają podnoszone przez skarżącą odmienne, rozstrzygnięcia organów w innych sprawach, których prawidłowość zweryfikowana może być wyłącznie w drodze nadzwyczajnych postępowań administracyjnych, jak również wskazywał, że Wójt Gminy Wiśniowa podjął czynności mające na celu ustalenie, czy ogrodzenia działek sąsiednich wykonane były zgodnie z przepisami prawa budowlanego, czy też są wynikiem samowoli budowlanej (dowód: akta II inst, karta nr 18). Odnośnie zarzutu nieprzeprowadzenia dowodu z oględzin podnosił, że przepisy postępowania administracyjnego nie nakładają na organy administracyjne obowiązku skorzystania z tego środka dowodowego w każdym postępowaniu, co wynika z art. 85 § 1 k.p.a. Wobec wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach, przeprowadzenie dodatkowo wizji w terenie należało uznać za zbędne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 97§1 ustawy z dnia 30.08.2002r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1271 z późn. zm. ) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Właściwym do rozpoznania skargi jest zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.), rozstrzygając w granicach danej sprawy, uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związany powołaną podstawą prawną oraz granicami skargi wyznaczonymi przez zakres zaskarżenia, podnoszone w niej zarzuty i zgłaszane wnioski ( art. 134 p.p.s.a. ). Orzekanie w granicach sprawy oznacza sprawę będącą przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność, jako pochodną określonego stosunku administracyjnoprawnego i odbywa się z uwzględnieniem ówcześnie obowiązujących przepisów prawa. Przepisy ustawy przewidując jedynie uprawnienia kontrolne sądów administracyjnych nie dają im kompetencji do zastępowania organów administracji publicznej w wykonywaniu ich zadań orzeczniczych, w tym do wydawania decyzji lub innych aktów rozstrzygających sprawę co do istoty. Brak zatem postawy prawnej uwzględnienie wniosku W. M. dotyczącego zobowiązania organów prowadzących przedmiotowe postępowanie do uwzględnienia zastrzeżeń skarżącej dotyczących istoty całego postępowania.

Mając na uwadze treść opisanych wyżej orzeczeń, okoliczności wynikające z przedstawionych akt administracyjnych w zakresie zgromadzonego materiału oraz przebiegu postępowania należy jednakże uznać za zasady zawarty w skardze wniosek o uchylenie decyzji Wojewody z dnia [...] 2003r., znak[...], z uwagi na skuteczność podnoszonego zarzutu nie wyjaśnienia przez organ odwoławczy wszystkich okoliczności, a także wobec naruszenie przez organ odwoławczy innych przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynika sprawy.

Zgodnie z treścią art. 7 k.p.a - w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Powołany przepis formułuje naczelną zasadę postępowania jaką jest zasada prawdy obiektywnej , której realizacja ma ścisły związek z zasadą praworządności i wywiera zasadniczy wpływ na ukształtowanie całego postępowania administracyjnego - w tym na rozłożenie ciężaru dowodu, obligując organ administracji publicznej do wyczerpującego zbadania okoliczności faktycznych związanych z daną sprawą, na podstawie wszelkich dostępnych dowodów. Z zasady tej wynika między innymi rozwijany w art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek organu administracji publicznej określenia w każdej sprawie jakie dowody są konieczne do wyjaśnienie stanu faktycznego, ich poszukiwania oraz realizacji. Przepisy proceduralne k.p.a. nie przewidują obowiązku strony wskazywania dowodów potrzebnych dla rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, natomiast przyznają jej w postępowaniu dowodowym prawo zgłaszania wniosków oraz uczestniczenia w czynnościach ( art. 10 k.p.a., art. 78 § 1-2 k.p.a. i art. 79 § 2 k.p.a.). Konsekwencją obowiązywania zasad praworządności i prawdy obiektywnej jest także regulacja zawarta w art. 107 § l k.p.a., ustanawiającym obok innych wymogów decyzji obowiązek organu zawarcia w niej podstawy prawnej oraz uzasadnienia faktycznego, które w myśl § 3 tego artykułu powinno w szczególności obejmować wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Obowiązkiem organu rozstrzygającego sprawę - w ramach motywowania podjętej decyzji - jest ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów podnoszonych przez stronę w trakcie toczącego się postępowania, odzwierciedlenie tego winno znaleźć się w uzasadnieniu decyzji, brak odniesienia się przez organ rozstrzygający sprawę do podnoszonych przez stronę zarzutów stanowi naruszenie prawa procesowego - w tym także art. 8 k.p.a. i art. 11 k.p.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy w tym ( por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14.04.2005r. III SA/Wa 180/05, zam. zb. LEX nr 166546 i wyrok NSA w Warszawie z dnia 6.08.1984r.II SA 742/84, ONSA 1984/2/67).

Odnosząc powyższe uwagi do stanu faktycznego niniejszej sprawy należy uznać, że w przeciwieństwie do rozstrzygnięcia kasacyjnego zwartego w decyzji Wojewody M. z dnia [...] 2003r., znak[...], której treść świadczy o wykonaniu przez organ drugiej instancji tak obowiązków kontrolnych, jak i dotyczących merytorycznego rozpatrzenia sprawy, wydana następnie po ponownym rozpatrzeniu sprawy w toku instancji decyzja tego organu z dnia [...] 2003r., znak [...] narusza wszystkie wyżej wskazane przepisy, w tym zasadnicze regulacje mające charakter zasad postępowania. Fakt, że organ odwoławczy orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Wójta Gminy W., z dnia[...] 2003r., znak [...], nie zwalniał go bowiem od obowiązku wydania w drugiej instancji orzeczenia spełniającego wymogi z art. 107 § 1 i k.p.a. w zakresie uzasadnienia faktycznego i prawnego wydawanego rozstrzygnięcia, a takich koniecznych elementów pozbawiona jest zaskarżona decyzja.

W szczególności w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji brak jakichkolwiek ustaleń, ze wskazaniem stosownych dowodów oraz oceny zgromadzonego w sprawie materiału, nie ustosunkowano się w niej do zarzutów odwołania mających bezpośredni związek z kwestionowanym rozstrzygnięciem, a także w nim zgłoszonych wniosków dowodowych. Ani w osnowie, ani w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie podano matarialnoprawnej podstawy rozstrzygnięcia, a także dokładnych danych dotyczących branego pod uwagę stanu prawnego, który uległ zmianie po wydaniu decyzji Wójta Gminy W., z dnia [...] 2003r., znak [...] w pierwszej instancji w związku z wejściem w życie ustawy z dnia [...] 2003 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (DZ.U. z 2003 r. Nr 80 póz. 718), obowiązującej od dnia 11.07.2003r. Przyjmując nawet istnienie podobieństwa w zakresie obu tych regulacji brak w zaskarżonej decyzji jakichkolwiek rozważań kwestii wstępnych, wiążących się z zasadnością nałożenia na W. M. obowiązków objętych postanowieniem z dnia [...] 2002r. (które nie jest odrębnie zaskarżalne i podlega kontroli w przy wydaniu w drugiej instancji merytorycznego rozstrzygnięcia ), jak również dotyczących ich wykonania oraz zachowania terminu do wniesienia sprzeciwu. Niezależnie od tych zasadniczych uchybień, także rozważania czynione na gruncie przepisów prawa miejscowego nie mogą zostać uznane za prawidłowe skoro prowadzi się je w oderwaniu od przepisów ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, które zresztą także ulegały zmianie po wydaniu decyzji Wójta Gminy W., z dnia [...] 2003 r., znak:[...], w związku z wejściem w życie ustawy z 27.03.2003r. o planowaniu przestrzennym ( Dz. u. Nr 80, poz. 717 ).

Ponadto z osnowy zaskarżonej decyzji wynika, że została ona wydana także na skutek odwołania B. M., którego jednakże brak w aktach sprawy.

Nie jest rzeczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zastępowanie organów administracji publicznej w wykonywaniu ich kompetencji orzeczniczych, przy czym wskazane wyżej uchybienia proceduralne stwarzają podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a., przy odstąpieniu od dalej idącej kontroli prawidłowości zastosowania w niniejszej sprawie prawa materialnego, do przeprowadzenia której zmierzają pozostałe zarzuty skargi. Taka kontrola następuje dopiero po ustaleniu rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, w odniesieniu do którego mają znaleźć zastosowanie normy prawa materialnego w niewadliwie przeprowadzonym postępowaniu ( por. wyrok NSA z 10.02.1981r. , SA 910/80, ONSA 1981 nr 1 , póz. 7, wyrok NSA w Warszawie z 11.07.2001 r. IV SA 703/99, zam zb. LEX nr 51234 oraz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod red. T. Wosia , WP LexisNexis W-wa 2005 str. 145 t. 14 ), zaś w sprawie niniejszej z uprzednio wskazanych przyczyn jest ona niemożliwa.

Mając powyższe na uwadze biorąc za podstawę art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie I. sentencji wyroku, zaś co do kosztów postępowania sądowoadministracyjnego jak w punkcie II., stosownie do art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 1 p.p.s.a.

Rzeczą organu drugiej instancji przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie wyeliminowanie wytkniętych uchybień.