Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 102/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-07-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Izabela Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na działanie Sądu Okręgowego w W. postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie adwokatowi B. R. kwotę 120,00 złotych (sto dwadzieścia złotych) oraz kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT łącznie kwotę 147,60 złotych (sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu skargi J.K. na działania Sądu Okręgowego w W., postanowieniem z dnia 6 lutego 2012 r. odrzucił skargę.

Postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał J. K. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów i ustanowienia adwokata.

W piśmie z dnia 30 maja 2012 r. ( data wpływu 11 czerwca 2012 r.) Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała o wyznaczeniu adwokata B. R. pełnomocnikiem z urzędu dla J. K.

W dniu 3 lipca 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła opinia substytuta pełnomocnika skarżącego adwokata P. S. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 6 lutego 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 102/12 wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.

Jednocześnie adwokat P. S. podał, że koszty pomocy prawnej

z urzędu nie zostały pokryte przez stronę ani w całości, ani w części.

Z opinii wynika, że została ona przesłana do wiadomości Okręgowej Radzie Adwokackiej i skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz do zwrotu niezbędnych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości

z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu

( Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).

W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu dotyczy zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, polegających na sporządzeniu przez adwokata opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 6 lutego 2012 r. postanowienia.

Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych. Stawka minimalna w tego typu sprawach zgodnie § 18 ust. 1 pkt 1 lit c) wynosi 240 złotych.

W konsekwencji w niniejszej sprawie adwokatowi B. R. należy się wynagrodzenie w wysokości 120,00 złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 27,60 złotych stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 147,60 złotych.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 250 ww. ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.