Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 491/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 66 ust. 4,  art. 70 ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 26 poz 157
law: Ustawa z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury.
article: art. 21 par. 1 pkt 3,  art. 155 par. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 98 poz 1070
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski (sprawozdawca),, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom,, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak,, Protokolant Asystent sędziego Jowita Dudek,, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 17 marca 2011 r., sprawy ze skargi A. R. na czynność Prezesa Sądu Apelacyjnego z dnia [...] sierpnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do egzaminu sędziowskiego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 26 lipca 2010 r. A.R., asystent sędziego w Sądzie Rejonowym, zgłosiła Prezesowi Sądu Apelacyjnego zamiar przystąpienia do egzaminu sędziowskiego w najbliższym terminie przewidzianym dla aplikantów sądowych, na podstawie art. 66 ust. 4 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury (Dz. U. Nr 26, poz. 157). Skarżąca poinformowała jednocześnie, że od dnia 25 kwietnia 2006 r. jest zatrudniona na tym stanowisku w pełnym wymiarze czasu pracy.

Ustosunkowując się do powyższego pisma Prezes Sądu Apelacyjnego, w odpowiedzi z dnia 6 sierpnia 2010 r., doręczonej skarżącej 10 sierpnia 2010 r., poinformował A.R., iż nie uwzględnił jej wniosku o dopuszczenie do egzaminu sędziowskiego. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał, że nie spełnia ona formalnych przesłanek dopuszczenia do tego egzaminu, tj. wymaganego art. 66 ust. 4 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, trzyletniego okresu pracy na stanowisku asystenta sędziego w dacie wejścia w życie ustawy w dniu 4 marca 2009 r.

W piśmie z dnia 24 sierpnia 2010 r. A.R. w trybie art. 52 § 3 w związku z art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wezwała Prezesa Sądu Apelacyjnego do usunięcia naruszenia prawa przez uchylenie czynności z dnia 6 sierpnia 2010 r. i dopuszczenie do egzaminu sędziowskiego. Jej zdaniem, z brzmienia art. 66 ust. 4 ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury wynika, że na dzień marca 2009 r. wymagane jest wyłącznie spełnienie warunku zatrudnienia na stanowisku asystenta sędziego. Natomiast wymóg zajmowania stanowiska asystenta sędziego przez okres 3 lat powinien być spełniony przed datą złożenia wniosku o dopuszczenie do egzaminu sędziowskiego. Skoro jest zatrudniona na stanowisku asystenta sędziego od 25 kwietnia 2006 r., to trzyletni okres pracy na tym stanowisku spełniła na dzień 25 kwietnia 2009 r., a więc przed datą złożenia wniosku o dopuszczenie do egzaminu sędziowskiego.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Prezes Sądu Apelacyjnego, w piśmie z dnia 1 września 2010 r. podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko stwierdzając, że nie znajduje podstaw do uchylenia czynności z dnia 6 sierpnia 2010 r. odmawiającej uwzględnienia wniosku o dopuszczenie do egzaminu sędziowskiego w najbliższym terminie przewidzianym dla aplikantów sądowych.

W dniu 7 października 2010 r. A.R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, skargę na czynność Prezesa Sądu Apelacyjnego z dnia [...] września 2010 r., nr [...] polegającą na nieuwzględnieniu jej wniosku o dopuszczenie do egzaminu sędziowskiego w najbliższym terminie przewidzianym dla aplikantów sądowych. Zarzucając zaskarżonej czynności błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 66 ust. 4 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury wniosła o uchylenie tej czynności i dopuszczenie jej do egzaminu sędziowskiego na zasadach art. 70 ust. 1 wymienionej ustawy.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, iż jej przedmiotem jest akt z zakresu administracji publicznej, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zaskarżony w terminie, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa.

Skarżąca upatruje podstawy ubiegania się o przystąpienie do egzaminu sędziowskiego w przepisie art. 66 ust. 4 ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, który stanowi, że osoba zatrudniona w dniu wejścia w życie ustawy, to jest w dniu 4 marca 2009 roku, na stanowisku asystenta sędziego może przystąpić do egzaminu sędziowskiego określonego w art. 70 ust.1, jeżeli zajmowała to stanowisko do najmniej przez okres 3 lat i zgłosiła prezesowi przełożonego sądu apelacyjnego zamiar przystąpienia do egzaminu na miesiąc przed jego przeprowadzeniem. W takim przypadku asystent sędziego jest dopuszczany do egzaminu sędziowskiego, w najbliższym terminie przewidzianym dla aplikantów sądowych.

Zarządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 lipca 2010 r. (Nr 141/10/DNA) ogłoszono, iż egzamin sędziowski odbędzie się w dniach: 6, 8, 14 -16 września 2010 roku.

Skarżąca podniosła, iż pismem z dnia 26 lipca 2010 r. zgłosiła Prezesowi Sądu Apelacyjnego zamiar przystąpienia do wskazanego egzaminu sędziowskiego, informując, iż od dnia 25 kwietnia 2006 r. jest zatrudniona na stanowisku asystenta sędziego w pełnym wymiarze czasu pracy. Tym samym, wymagany we wskazanym wyżej przepisie art. 66 ust. 4 ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury okres trzyletniego zatrudnienia, spełniła na dzień 25 kwietnia 2009 roku.

W ocenie skarżącej, stanowisko Prezesa Sądu Apelacyjnego wyrażone w zaskarżonej czynności, zawiera błędną interpretację art. 66 ust. 4 ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury. Nie jest bowiem słuszne twierdzenie, iż przepis ten stawia, jako warunek przystąpienia do egzaminu sędziowskiego, wymóg trzyletniego okresu zatrudnienia na stanowisku asystenta sędziego na dzień wejścia ustawy w życie tj. na dzień 4 marca 2009 r. Z brzmienia bowiem cytowanego przepisu jednoznacznie wynika, iż asystent sędziego może przystąpić do egzaminu sędziowskiego, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy jest zatrudniony na tym stanowisku, zgłosi prezesowi przełożonego sądu apelacyjnego swój zamiar przystąpienia do egzaminu na miesiąc przed jego przeprowadzeniem i przystępując do egzaminu legitymuje się trzyletnim okresem zatrudnienia na tym stanowisku. Zdaniem skarżącej, ustawodawca mając świadomość, iż w sądach powszechnych zatrudnieni są asystenci sędziów legitymujący się wyłącznie wykształceniem prawniczym, stworzył im prawną możliwość przystąpienia do egzaminu sędziowskiego wyrażając swą wolę w przepisach przejściowych i końcowych do ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury tj. w art. 66 ust. 4.

Skarżąca powołała się również na fakt, iż we wrześniu 2009 r. do egzaminu sędziowskiego organizowanego przez Sąd Apelacyjny przystąpiły dwie osoby zatrudnione na stanowisku asystenta sędziego, odpowiednio od dnia 1 kwietnia 2005 r. oraz od dnia 17 maja 2006 r. Z powyższego wynika, iż we wrześniu 2009 r., przystępujący do egzaminu asystent sędziego (pracujący od 17 maja 2006 r.), nie musiał spełniać trzyletniego okresu zatrudnienia na dzień wejścia ustawy w życie (4 marca 2009 r.). Wówczas wymóg ten ograniczał się do zajmowania tego stanowiska co najmniej przez okres 3 lat na dzień zgłoszenia wniosku o zamiarze przystąpienia do tego egzaminu. Wskazała, iż treść przepisu art. 66 ust. 4 wymienionej ustawy nie uległa zmianie, pozostając w dotychczasowym brzmieniu, wobec czego nie uległa zmianie, pozostając w dotychczasowym brzmieniu, wobec czego nie ma żadnych podstaw, aby dokonując wykładni, zmieniać w tak radykalny sposób jego interpretację i tym samym, aby na podstawie tego samego niezmiennego w swej treści przepisu, odmawiać dopuszczenia do egzaminu sędziowskiego osobom, znajdującym się w takiej samej sytuacji, co asystenci sędziów, których dopuszczono do wskazanego egzaminu w 2009 roku, a którzy nie legitymowali się trzyletnim stażem pracy na stanowisku asystenta sędziego w dniu wejścia w życie ustawy, tj. w dniu 4 marca 2009 r. W tym kontekście nieuwzględnienie jej wniosku o dopuszczenie do egzaminu sędziowskiego jest naruszeniem konstytucyjnego prawa do równości. Prawo to wymaga bowiem, aby wszyscy adresaci norm prawnych, byli traktowani bez dyskryminowania, czy faworyzowania.

Skarżąca wskazała, że powyższe kwestie były przedmiotem kilkakrotnej analizy Ministerstwa Sprawiedliwości. Zgodnie z dotychczasowym stanowiskiem Departamentu Legislacyjno – Prawnego Ministerstwa Sprawiedliwości, wyrażonym w opinii z dnia 27 listopada 2009 r., znak DL-P-IV-023-152/09, przesłanka legitymowania się trzyletnim stażem pracy na stanowisku asystenta sędziego musiała być spełniona najpóźniej w dacie składania wniosku o dopuszczenie do przedmiotowego egzaminu sędziowskiego. Taka też wykładnia była przyjmowana przez prezesów sądów apelacyjnych w 2009 r., nadto, na podstawie wymienionej opinii poinformowano asystentów sędziów o uprawnieniu do przystąpienia do egzaminu sędziowskiego również w 2010 r. Następnie Departament Legislacyjno – Prawny Ministerstwa Sprawiedliwości zmienił dotychczasową wykładnię wyżej wymienionych przepisów, wskazując w piśmie z dnia 2 marca 2010 r. nr DLP-IV-023-14/10/2), iż do egzaminu sędziowskiego będą mogli przystąpić wyłącznie ci asystenci sędziów, którzy w dniu wejścia w życie wyżej ustawy – tj. dnia 4 marca 2009 roku, byli zatrudnieni na stanowisku asystenta sędziego, jak również w tym dniu czas zajmowania przez nich wskazanego stanowiska wynosił 3 lata. Powyższa opinia została w całości przyjęta i powtórzona przez Departament Nadzoru nad Aplikacjami Prawniczymi Ministerstwa Sprawiedliwości w piśmie z dnia 19 marca 2010 r., znak DNAP-I-141/9/10/BŚ.

Skarżąca podkreśliła również, iż dla wniosku o dopuszczenie do egzaminu sędziowskiego zasadnicze znaczenie ma także przepis art. 70 ust. 1 ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, zgodnie z którym aplikacja sądowa rozpoczęta przed dniem 1 stycznia 2008 r. oraz kończący ją egzamin sędziowski, odbywają się na podstawie przepisów obowiązujących przed tym dniem. Ostatni rocznik aplikantów sądowych sprzed tej daty, rozpoczął aplikację sądową z dniem 1 października 2007 r. Jej koniec zaś, z uwagi na to, że trwała ona 3 lata, przypadał na dzień 30 września 2010 r. W związku z powyższym egzamin sędziowski został przeprowadzony na początku września 2010 r. Natomiast zgodnie z § 33 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 września 2002 r. w sprawie aplikacji sądowej i prokuratorskiej, aplikanci, którzy uzyskali zezwolenie prezesa sądu okręgowego, składają egzamin sędziowski nie później, niż przed upływem dwóch lat od dnia ukończenia aplikacji, a zatem w niniejszym przypadku do dnia 30 września 2012 r., przed komisją egzaminacyjną, powołaną w Ministerstwie Sprawiedliwości, w trybie określonym w § 25 rozporządzenia. Dlatego zdaniem skarżącej, nic nie stoi na przeszkodzie, aby wraz z takimi osobami, bądź odrębnie od nich, lecz na takich samych zasadach przystąpili do przedmiotowego egzaminu sędziowskiego także asystenci sędziów, którzy nie zostali do niego dopuszczeni (do ma miejsce w niniejszej sprawie) lub którzy osiągną, bądź osiągnęli, trzyletni staż pracy na tym stanowisku już po przeprowadzeniu egzaminu sędziowskiego w poszczególnych sądach apelacyjnych. Potwierdzeniem takiego stanowiska jest pogląd wyrażony w opinii Departamentu Legislacyjno – Prawnego Ministerstwa Sprawiedliwości z dnia 19 czerwca 2009 r., znak DL-P-IV-023-55/09, iż w praktyce przepisy art. 66 ust. 3 i 4 ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, w stosunku do osób zdających egzamin sędziowski przed komisją powołaną w Ministerstwie Sprawiedliwości na podstawie § 33 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 5 września 2002 r. w sprawie sądowej i prokuratorskiej, będą miały zastosowanie do września 2012 r.

W konkluzji skarżąca uznała, że stanowisko Prezesa Sądu Apelacyjnego nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach i powinno zostać uchylone, zaś jej wniosek o dopuszczenie do egzaminu sędziowskiego jest w pełni uzasadniony.

W odpowiedzi na skargę, Prezes Sądu Apelacyjnego wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoją dotychczasowa argumentację. Wskazał, że prawidłowa interpretacja tego przepisu oznacza, że do egzaminu sędziowskiego kończącego aplikację sądową rozpoczętą przed dniem 1 stycznia 2008 r., będą mogli przystąpić wyłącznie co asystenci sędziów, którzy w dniu wejścia w życie ustawy byli zatrudnieni na stanowisku asystenta sędziego i w tym dniu czas zajmowania przez nich stanowiska wynosił 3 lata. Skarżąca została zatrudniona na stanowisku asystenta sędziego od dnia 25 kwietnia 2006 r. i w dniu wejścia w życie ustawy o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury nie legitymuje się wymaganym okresem zatrudnienia na tym stanowisku. Ta okoliczność powoduje, że nie spełniła ona formalnych przesłanek wymaganych do dopuszczenia do egzaminu sędziowskiego przeprowadzonego w terminie od dnia 6 do 16 września 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Sądy administracyjne, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stąd też rozważenia wymagała przede wszystkim dopuszczalność wniesienia skargi w sprawie niniejszej do sądu administracyjnego. Z akt sprawy wynika, że Prezes Sądu Apelacyjnego odmówił dopuszczenia skarżącej, zatrudnionej od dnia 25 kwietnia 2006 r. na stanowisku asystenta sędziego, do egzaminu sędziowskiego, uznając, że nie spełnia ona przesłanek z art. 66 ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury (Dz. U. Nr 26, poz. 157 ze zm.), zwanej dalej ustawą. Analiza przepisów tej ustawy oraz ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. Nr 98, poz. 1270 ze zm.), dalej usp, nie przewidują środków odwoławczych w przypadku odmowy dopuszczenia do egzaminu sędziowskiego osoby zgłaszającej zamiar przystąpienia do takiego egzaminu.

Prezes Sądu Apelacyjnego jest organem sądu apelacyjnego pełniącym czynności z zakresu administracji sadowej, co wynika z art. 21 § 1 pkt 3 usp, zaś asystent sędziego zgodnie z art. 155 § 1 usp wykonuje samodzielnie czynności administracji sądowej oraz czynności przygotowania spraw sądowych do ich rozpoznania.

Wobec powyższego odmowa dopuszczenia do egzaminu sędziowskiego dokonana przez Prezesa Sądu Apelacyjnego w dniu 6 sierpnia 2010 r., doręczona skarżącej w dniu 10 sierpnia 2010 r., jest czynnością o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ppsa, czyli inną, niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skargę na akty lub czynności o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa, co wynika z art. 52 § 3 ppsa. Wezwanie takie skarżąca skierowała do Prezesa Sądu Apelacyjnego w terminie ustawowym dnia 24 sierpnia 2010 r. Na to wezwanie Prezes Sądu Apelacyjnego udzielił odpowiedzi skarżącej pismem z dnia 1 września 2010 r. doręczonym jej 7 września 2010 r. Skarga w sprawie niniejszej złożona została dnia 11 października 2010 r. za pośrednictwem organu, a więc z zachowaniem terminu określonego w art. 52 § 3 ppsa i podlegała merytorycznemu rozpoznaniu.

Zarzut skarżącej podniesiony w skardze dotyczy błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania art. 66 ust. 4 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury, zgodnie z którym "osoba zatrudniona w dniu wejścia w życie ustawy na stanowisku asystenta sędziego może przystąpić do egzaminu sędziowskiego określonego w art. 70 ust. 1, jeżeli zajmowała to stanowisko przez okres 3 lat i zgłosiła prezesowi przełożonego sądu apelacyjnego zamiar przystąpienia do egzaminu sędziowskiego, w najbliższym terminie przewidzianym dla aplikantów sędziowskich. Przepis art. 70 ust. 1 ustawy, do którego odsyła art. 66 ust. 4 ustawy stanowi, że aplikacja sądowa rozpoczęta przed dniem 1 stycznia 2008 r. oraz kończący ją egzamin sędziowski odbywają się na podstawie przepisów obowiązujących przed tym dniem, a więc na podstawie przepisów usp. Ustawa z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury weszła w Zycie 4 marca 2009 r. Termin przeprowadzenia egzaminu sędziowskiego, o którym mowa w art. 70 ust. 1 ustawy, wyznaczony został przez Ministra Sprawiedliwości zarządzeniem nr 141/10 z dnia 13 lipca 2010 r. w dniach 6, 8 oraz 14-16 września 2010 r., które jednocześnie powoływało Komisję Egzaminacyjną Sądu Apelacyjnego do jego przeprowadzenia.

Należy zwrócić uwagę, że zarówno przepisy art. 66 ust. 4 jak i art. 70 ust. 1 ustawy umieszczone zostały w rozdziale 8 "Przepisy przejściowe i końcowe" i regulują określony w nich stan rzeczy na określony czas.

Nie ulega wątpliwości, że zamiarem ustawodawcy było umożliwienie pewnej grupie osób (w tym przypadku asystentom sędziów) skorzystanie w określonym czasie z możliwości złożenia egzaminu sędziowskiego na zasadach obowiązujących przed dniem 1 stycznia 2008 r.

Przepis art. 66 ust. 4 ustawy precyzyjnie określa warunki jakie powinien spełniać asystent sędziego, aby mógł przystąpić do egzaminu sędziowskiego określonego w art. 70 ust. 1 ustawy, a mianowicie:

w dniu wejścia w życie ustawy (4 marca 2009 r.):

1. musi być zatrudniony na stanowisku asystenta sędziego,

2. musi zajmować to stanowisko co najmniej przez okres 3 lat,

a ponadto:

3. zgłosić prezesowi przełożonego sądu apelacyjnego zamiar przystąpienia do egzaminu na miesiąc przed jego przeprowadzeniem.

Wykładnia językowa tego przepisu (art. 66 ust. 4 ustawy) jednoznacznie wskazuje, że w dniu wejścia w życie ustawy – 4 marca 2009 r. – asystent sędziego musi być zatrudniony na tym stanowisku i zajmować je przez co najmniej 3 lata.

Użycie przez ustawodawcę spójnika "jeżeli" wprowadziło zdanie podrzędne warunkowe (Wielki Słownik Polszczyzny, Wydanie Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego, W-wa 2007, str. 367, podobnie Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod redakcją Prof. Stanisława Dubisza. W-wa 2003, str. 1296). Fakt ten wskazuje, że wymaganie określone po spójniku "jeżeli" dotyczące pozostawania na stanowisku asystenta sędziego przez okres co najmniej 3 lat, odnosi się do asystenta sędziego pozostającego w zatrudnieniu w dniu wejścia w życie ustawy. Trzecia przesłanka z tego przepisu nie jest związana z dniem wejścia w życie ustawy, bowiem określa jedynie termin do zgłoszenia zamiaru przystąpienia do egzaminu sędziowskiego.

Wobec jednoznaczności tej wykładni nie zachodzi konieczność posiłkowania się innym rodzajem wykładni, a w szczególności wykładnią systemową.

Przechodząc na grunt sprawy niniejszej poza sporem pozostaje okoliczność, że skarżąca zatrudniona w dniu wejścia w życie ustawy na stanowisku asystenta sędziego, w ustawowym terminie zgłosiła zamiar przystąpienia do egzaminu sędziowskiego wyznaczonego przez Ministra Sprawiedliwości w dniach 6, 8 , 14-16 września 2010 r. zarządzeniem z dnia 13 lipca 2010 r. nr 141/10.

Poza sporem pozostaje także okoliczność, że nie legitymowała się w dniu wejścia w życie ustawy (4 marca 2009 r.) okresem zatrudnienia co najmniej przez 3 lata.

W tej sytuacji Prezes Sądu Apelacyjnego prawidłowo dokonał interpretacji przepisu art. 66 ust. 4 ustawy i zasadnie odmówił dopuszczenia skarżącej do egzaminu sędziowskiego w dniach 6, 8 14-16 września 2010 r., a zarzut skargi dotyczący błędnej wykładni i niewłaściwego jego zastosowania nie zasługiwał na uwzględnienie.

Nie zasługiwało na akceptację Sądu twierdzenie skargi, jakoby "co najmniej 3 letni okres zajmowania stanowiska asystenta sędziego" odnosić do daty przystąpienia do egzaminu, a nie do daty wejścia w życie ustawy.

Z całą stanowczością bowiem należy podkreślić, że art. 66 ust. 4 ustawy, jako przepis przejściowy został uchwalony przez ustawodawcę dla określonej grupy osób: asystentów sędziów zatrudnionych w dacie wejścia w życie ustawy co najmniej przez okres 3 lat. Charakter tego przepisu, jego epizodyczność z woli ustawodawcy, nie pozwala na rozszerzającą jego wykładnię, co sugeruje skarga.

Oceny tej nie może podważyć w szczególności okoliczność podnoszona w uzasadnieniu skargi, jakoby w przyszłości dopuszczeni byli do egzaminu sędziowskiego asystenci sędziów, którzy zajmowali to stanowisko co najmniej przez 3 lata w dacie egzaminu sędziowskiego.

Taka wykładnia prowadziłaby do obejścia prawa, bowiem prowadziłaby do sytuacji, w której asystenci sędziów zatrudnieni przed dniem 4 marca 2009 r. (np. 3 marca 2009 r.) po upływie 3 lat zajmowania tego stanowiska mogliby zgłosić zamiar przystąpienia do egzaminu sędziowskiego odbywającego się już na nowych zasadach wynikających z przepisów ustawy.

W świetle powyższych rozważań chybiony jest także wynikający z uzasadnienia skargi zarzut naruszenia art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Z tych względów oraz na podstawie art. 151 ppsa Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.