Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 159/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-06-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako osoby trzeciej za zaległość podatkową w podatku od towarów i usług za luty 2010 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu tego żądania wskazał, że w dniu 1 kwietnia 2013 r. zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej z uwagi na brak zleceń i rosnące koszty. Wskazał, że kryzys i ogólna, zła sytuacja gospodarcza doprowadziła do zwolnienia pracowników oraz że posiada zaległości w płatnościach na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i Urzędu Skarbowego z tytułu należności wynikających z zatrudniania pracowników. Podał, że od 2010 r. nie zarządza "A" sp. z o.o., która aktualnie nie posiada majątku pozwalającego na przeprowadzenie postępowania upadłościowego. Argumentował również, że posiada zaległości w regulowaniu należności osobistych i związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz nie posiada oszczędności i zdolności kredytowej. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z córką i synem, a ich dochodem jest jego wynagrodzenie za pracę w kwocie 1.680 zł brutto.

Na wezwanie referendarza sądowego skarżący przesłał dokumenty, z których wynika, że w roku 2013 w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej poniósł stratę w kwocie 59.925,82 zł (przy kosztach uzyskania przychodu w kwocie 60.425,82 zł) oraz uzyskał dochód z tytułu umowy o pracę w kwocie 13.398,75 zł i przychód z tytułu praw autorskich w kwocie 30.000 zł, zaś na jego rachunku bankowym w "B" (w dniu 5 marca 2015 r.) znajdowała się kwota 23.630,35 zł. Wnioskodawca przedstawił również zaświadczenie od swojego pracodawcy, z którego wynika, że od października 2014 r. do lutego 2015 r. przebywał na zwolnieniu lekarskim oraz że jest mu wypłacany zasiłek chorobowy. Nadto skarżący przesłał kopię upomnień od organów podatkowych na kwotę ok. 160.000 zł oraz kopię zawiadomienia o wszczęcie wobec niego egzekucji sądowej na kwotę ok. 30.000 zł.

W treści pisma procesowego z dnia 11 marca 2015 r. wnioskodawca oświadczył, że jego córka kontynuuje naukę, syn uczęszcza do szkoły podstawowej, natomiast wydatki na ich utrzymanie pokrywa ze swojego wynagrodzenia i dzięki pomocy materialnej swojej matki.

Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2015 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W treści swojego postanowienia referendarz wskazał, że strona nie przedstawiła zeznania za 2014 r. Ponadto zauważył, że na rachunku bankowym skarżącego znajduje się kwota 23.630,35 zł, której pochodzenia skarżący nie wyjaśnił.

Na powyższe rozstrzygnięcie strona wniosła sprzeciw. Na wezwanie Sądu skarżący przedłożył zeznanie podatkowe za 2014 r., z którego wynika, że w 2014 r. uzyskał ze stosunku pracy dochód w wysokości 18.034,06 zł. Ponadto nadesłał kopię postanowienia Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych we W. o wstrzymaniu czynności egzekucyjnej zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w "B".

Oprócz tego w piśmie z 10 czerwca 2015 r. skarżący wskazał, że mieszka z matką, która otrzymuje emeryturę w wysokości 950 zł. Nie posiada ona środków pieniężnych, papierów wartościowych oraz przedmiotów wartościowych powyżej 3.000 euro.

Z urzędu należy wskazać, że w sprawach o sygn. akt I SA/Wr 155/15–159/15 wyznaczono wpisy sądowe na łączną kwotę 2.500 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek skarżącego zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Zdaniem Sądu, powyższe zostało wykazane. Wskazać trzeba bowiem, że wobec skarżącego prowadzone są liczne postępowania egzekucyjne (na kwotę ok. 190.000 zł), a ze stosunku pracy osiąga on jedynie dochód na poziomie minimalnego wynagrodzenia. Nadto z przedstawionej przez skarżącego dokumentacji wynika również, że doszło do zajęcia rachunku bankowego, na którym skarżący posiada środki pieniężne w wysokości ok. 23.000 zł. Oprócz tego skarżący ma na utrzymaniu dwójkę dzieci, w tym małoletniego syna, w czym wspiera go jego matka-emerytka.

W tym stanie rzeczy, w opinii Sądu, zasadne wydają się twierdzenia skarżącego, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów niniejszego postępowania, w tym opłacenia wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Z zebranej dokumentacji wynika niewątpliwie, że strona znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i majątkowej. W rezultacie należało uznać, że w sprawie spełnione zostały przesłanki do przyznania stronie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.