Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2121/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-10-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 1 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego, kwoty różnicy podatku, kwoty podatku do zapłaty w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2007 roku postanawia przyznać Skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Skarżący K. T., wniósł do Sądu o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że z uwagi na wysoką wartość wpisu od skargi oraz trudną sytuację materialną nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika, że Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną, oraz że nie posiada żadnego majątku. Z oświadczenia wynika również, że z tytułu umowy o pracę uzyskuje miesięczne dochody w kwocie 500 zł brutto.

W odpowiedzi na wezwanie o przedłożenie dodatkowych dokumentów i oświadczeń obrazujących sytuację majątkową, Skarżącego przedłożył zeznanie podatkowe, z którego wynika, że w 2012 r. uzyskał on dochód w kwocie 12.938,95 zł, a jego żona dochód w kwocie 13.532,27 zł. Skarżący przedłożył również aneks do umowy o pracę, z którego wynika, ze wynagrodzenie Skarżącego od 1 stycznia 2013 r., zostało podwyższone z kwoty 375 zł brutto do kwoty 400 zł brutto.

Skarżący wyjaśnił, że utrzymuje się wraz z żoną z wynagrodzenia za pracę oraz z pomocy rodziny. Skarżący wraz z żoną zamieszkuje w mieszkaniu matki i częściowo dokłada się do czynszu za mieszkanie. Ponadto Skarżący przedłożył wyciąg z rachunku bankowego żony, z którego wynika, że w okresie od czerwca do sierpnia 2013 r. na jej konto wpłynęła kwota w łącznej wysokości 43,13 zł. Skarżący przedłożył również oświadczenie o niekorzystaniu z pomocy społecznej oraz dokumentację medyczną. Skarżący wyjaśnił, że jego żona leczy się [...] natomiast Skarżący choruje na [...] i [...] oraz jest po operacji całkowitej [...]. Z powodu chorób trudno jest Skarżącemu oraz jego żonie znaleźć dobrze płatną pracę.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwaną dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko z opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych przyznanie prawa pomocy następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( pkt. 2 cyt. wyżej przepisu).

Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, że wnoszenie opłat sądowych jest zasadą natomiast zwolnienie z ich uiszczenia stanowi odstępstwo od niej. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona – ze względu na swój stan majątkowy – nie jest w stanie ponieść jej kosztów.

Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, wysokość wpisu sądowego wynoszącego 13.151,00 zł jak i stan faktyczny sprawy, należy stwierdzić, iż w sprawie istnieją podstawy dla pozytywnego załatwienia wniosku strony.

Zauważyć należy, że postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. W niniejszej sprawie strona skarżąca uprawdopodobniła natomiast, że nie jest w stanie ponieść kosztów należnych w sprawie. Skarżący znajduje się w trudnej sytuacji materialnej utrzymuje się z wynagrodzenia w kwocie 400 zł brutto oraz z pomocy rodziny. Skarżący wraz z żoną zamieszkuje w mieszkaniu matki. Żona Skarżącego leczy się [...] natomiast Skarżący cierpi na [...] i [...]. Skarżący przeszedł również całkowitą [...]. Z wyjaśnień Skarżącego wynika, że w związku ze stanem zdrowia, ani on ani żona nie są w stanie znaleźć dobrze płatnej pracy.

Skarżący nie posiada ponadto oszczędności ani majątku, którego spieniężenie, w krótkim czasie mogłoby zostać przeznaczone na uiszczenie wpisu należnego w sprawie.

Zatem po rozpoznaniu wniosku, ocenie dokumentów oraz analizie informacji przedstawionych przez Skarżącego stwierdzić należy, że Skarżący wykazał, że nie jest obecnie w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z uwagi na powyższe na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.