Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 442/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2018-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Jarosław Szulc po rozpoznaniu w dniu 18 października 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "I." Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 11 maja 2018r. P.P.H.U. "I." Spółka z o.o. w G. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości. Do skargi załączono m.in. Uchwałę nr 1 Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników P.P.H.U. "I." Sp. z o.o. w G. z dnia [...]r. o ustanowieniu dla Spółki pełnomocnika – E. C.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 czerwca 2018r. Sekretariat WSA w Bydgoszczy wezwał E. C. m.in. do wskazania, że spełnia warunki określone w art. 35 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r. poz. 1302) – dalej jako: "p.p.s.a.". W odpowiedzi na wezwanie E. C. ponownie przedłożył m.in. ww. Uchwałę nr 1 Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników oraz Pełnomocnictwo ogólne z dnia [...]r.

Następnie w wykonaniu zarządzenia z dnia 5 września 2018r. wezwano E. C. do wykazania - poprzez złożenie odpowiedniego dokumentu - że jest pracownikiem skarżącej Spółki, a zatem spełnia warunek określony w art. 35 § 2 p.p.s.a. W odpowiedzi na wezwanie E. C. złożył pismo procesowe z dnia 27 września 2018r., w którym powołał się na art. 87 § 1 k.p.c. i podkreślił, że legitymację procesową już wykazał, odpowiadając na wcześniejsze wezwanie Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje

Zgodnie z art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. W myśl art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. W świetle natomiast art. 35 § 2 p.p.s.a. zdanie pierwsze pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. W cytowanym przepisie ustawodawca posłużył się pojęciem pracownika, którego definicja legalna jest zawarta w art. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. - Kodeks pracy (t.j.. Dz.U. z 2018r., poz. 917). Oznacza to, że w rozumieniu art. 35 § 2 p.p.s.a. pracownikiem może być wyłącznie osoba, o której mowa w art. 2 k.p. Zgodnie z tym przepisem pracownikiem jest osoba zatrudniona na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania lub spółdzielczej umowy o pracę. Z definicji tej nie wynika, aby dana osoba uzyskiwała status pracownika np. poprzez sam fakt wykonywania pracy na rzecz określonego podmiotu. Ustawodawca wiąże bowiem pojęcie pracownika z prawną formą, poprzez którą dochodzi do zatrudnienia w tym charakterze. Innymi słowy, skoro w ustawie p.p.s.a. ustawodawca posłużył się pojęciem pracownika, którego legalna definicja zawarta została w art. 2 k.p. to brak jest podstaw prawnych do nadawania temu pojęciu innego znaczenia (por. wyrok NSA z 28 lutego 2013r. sygn. akt I OSK 2880/12 dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Wskazać należy, że E. C. był dwukrotnie wzywany przez Sąd w celu wykazania, że spełnia warunki określone w art. 35 § 2 p.p.s.a. Z udzielonych przez niego odpowiedzi oraz załączonych dokumentów nie wynika jednak, że jest pracownikiem skarżącej Spółki. Zatem nie spełnia on wymagań oznaczonych w powyższym przepisie i nie może działać jako pełnomocnik procesowy Spółki w postępowaniu przed sądem administracyjnym.

Odnosząc się do powołanego przez E. C. przepisu art. 87 § 1 k.p.c. należy zauważyć, że postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne) normuje cyt. ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a nie Kodeks postępowania cywilnego, który normuje postępowanie sądowe w sprawach ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy, jak również w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz w innych sprawach, do których przepisy tego Kodeksu stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy cywilne). Wprawdzie ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odsyła w pewnych kwestiach do Kodeksu postępowania cywilnego, ale jest to odesłanie wyraźne i dotyczy tylko sytuacji nieuregulowanych w przepisach p.p.s.a. Do takich sytuacji nie należy kwestia udzielenia pełnomocnictwa, która została kompletnie uregulowana w art. 35 p.p.s.a. Na marginesie już tylko warto zauważyć, że również w procedurze cywilnej (na którą powołuje się E. C.), a więc w sprawach, które toczą się przed sądem powszechnym pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy podobnie jak przed sądem administracyjnym może być pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Wynika to wprost z art. 87 § 2 k.p.c.

Reasumując dla skutecznej realizacji pełnomocnictwa przedłożonego przed tut. Sądem do reprezentowania osoby prawnej jaką jest Spółka z o.o. "I." E. C. powinien był wykazać, że jest pracownikiem tej Spółki, czego nie uczynił. Nie wykazał również, że jest pełnomocnikiem profesjonalnym, tj. adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym.

Wobec nieusunięcia braków formalnych skargi, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji orzeczenia.