Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 523/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-07-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: ar. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. i A. małżonków W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi E. i A. małżonków W. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia


UZASADNIENIE

Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem opisanym w rubrum niniejszego postanowienia (dalej jako "postanowienie WWINB") utrzymał w mocy postanowienie nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. znak: [...] (błędnie określone w rubrum postanowienia WWINB jako "postanowienie z dnia [...] stycznia 2010 r.") ustalające dla E. i A. W. opłatę legalizacyjną w wysokości 250.000,- zł za samowolną budowę magazynu [...], zlokalizowanego w [...].

W skardze na postanowienie WWINB pełnomocnik skarżących zawarł m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej w skrócie "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

W związku z powyższym wskazać należy, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku takich okoliczności, które uzasadniają twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia wnioskodawcy znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2010, s. 207). Wnioskujący musi zatem dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie sądu (zob. postanowienie NSA z dnia 07.04.2005 r., II OZ 201/05; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dostępna na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako "CBOSA").

Rozpoznając wniosek pełnomocnika skarżących w zakresie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. Sąd uznał, że nie może on zasługiwać na uwzględnienie. Pełnomocnik nie przedstawił bowiem w istocie żadnych okoliczności umożliwiających ocenę zaskarżonej decyzji z punktu widzenia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wymagań tych nie spełnia lakoniczne stwierdzenie w uzasadnieniu skargi, iż "wstrzymanie wykonania postanowienia nie kłóci się z interesem publicznym, a natychmiastowe wykonanie zaskarżonego postanowienia skutkowałoby trudnymi dla skarżących do odwrócenia konsekwencjami." Samo powtórzenie treści przepisu, bez wskazania skutków jakie wykonanie zaskarżonego aktu miałoby na sytuację wnioskodawcy, nie stanowi bowiem wykazania przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z dnia 19.08.2010 r., II OZ 772/10, CBOSA).

Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.