Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 784/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędziowie WSA - Jolanta Bożek, - Danuta Dopierała, Protokolant - Beata Zborowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi J.W. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] marca 2004 r. J. W. wystąpił do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych o przyznanie mu uprawnień kombatanckich z tytułu przebywania w październiku 1940 r. w obozie w D., dokąd wywieziony został, wraz z rodzicami, jako 4 letnie dziecko ze wsi W., powiat M.

Decyzją z dnia [...] maja 2004 r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odmówił przyznania J. W. uprawnień kombatanckich z tytułu pobytu w przesiedleńczym obozie w D. wobec nie udokumentowania przez niego osadzenia w tym obozie.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję własną z [...] maja 2004 r. podnosząc w uzasadnieniu, iż :

faktu wysiedlenia, wywiezienia i pobytu J. W. w obozie w D. nie potwierdzają dokumenty zgromadzone w Archiwum Państwowym [...]. W. Oddział w M. /pismo z [...].11.2004 r./ ani w Instytucie Pamięci Narodowej /pisma z [...].12.2004 r. i [...].12.2004 r./;

J. W. w marcu 1956 r. w Ankiecie składanej do Biura Dowodów Osobistych w M. własnym podpisem potwierdził, że do 1939 r. i w czasie okupacji zamieszkiwał w W. , powiat M.;

oświadczenia świadków dołączone przez J. W. do wniosku o przyznanie uprawnień kombatanckich i do odwołania nie są wiarygodne.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2005 r. oraz w piśmie z [...] marca 2005 r. J. W. potwierdził, iż był wywieziony wraz z rodziną do obozu w D. oraz , powołując się na oświadczenia dotychczasowych i kolejnych świadków załączone do skargi, kwestionował nie danie im wiary przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych.

Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Podniósł równocześnie, iż oświadczenia świadków złożone przez Stronę po wydaniu zaskarżonej decyzji nie mogą mieć wpływu na ocenę jej zgodności z prawem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w którym wskazano, iż sądy stosują środki określone w ustawie.

Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

Rozważając w tym kontekście zarzuty skargi wniesionej przez J. W. stwierdzić należy, że jest ona bezzasadna. Skarżący nie przedstawił dostatecznych dowodów, na podstawie których można byłoby przyznać mu uprawnienia kombatanckie w oparciu o art. 4 ust. 1 pkt 1 lit.b ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, czego dochodził we wniosku z [...] marca 2004 r.. W ocenie Sądu Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych podjął, zgodnie z art. 7 kpa, wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Materiał dowodowy, w myśl art. 77 § 1 kpa, został zebrany i rozważony w sposób wyczerpujący. Na podstawie całokształtu materiału dowodowego, przede wszystkim danych pochodzących od Instytutu Pamięci Narodowej - Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów i Głównej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, który jednoznacznie stwierdził, iż brak jest w przechowywanych zasobach informacji na temat wysiedlenia i przebywania J. W. w obozie w D., zasadne jest twierdzenie organu administracji, iż okoliczności te nie zostały udowodnione. Zapisane w art. 80 kpa kryterium "całokształtu materiału dowodowego" dało także podstawę do odmowy dania wiary załączonym przez Stronę oświadczeniom świadków T.P., F. S. i S. B. Oświadczenia te, tylko podpisane przez świadków, spisane zostały ręką Skarżącego, co nie daje możliwości weryfikacji rzeczywistej pamięci świadków zwłaszcza, że zeznania T. P. i F. S. mają tożsamą treść wskazującą wprost na autorstwo Skarżącego zaś oświadczenie S. B. zawiera inny miesiąc pobytu rodziny W. w obozie w D. niż to wskazuje J.W. w swym życiorysie. Odmowa dania wiary powyższym oświadczeniom świadków przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych na tle przytoczonych informacji IPN oraz w zestawieniu z informacją Archiwum Państwowego [...] W. Oddziału w M. o nieodnalezieniu dokumentów potwierdzających wysiedlenie w czasie II wojny światowej B. W. z rodziną z miejscowości W. i potwierdzeniem przez Skarżącego w Ankiecie z 1956 r. iż w czasie okupacji zamieszkiwał w W. mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów , do której organ jest upoważniony. Załączone do skargi oświadczenia J. D.i M. D. jako nie znane organowi w chwili wydawania zaskarżonej decyzji nie mogą mieć wpływu na ocenę jej zgodności z prawem.

Wobec powyższych ustaleń, nie stwierdzając naruszenia przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych prawa materialnego ani naruszenia przepisów postępowania, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - w oparciu o art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę oddalił.