Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 417/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184 w zw. z  art. 197  par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia C. i Z. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 10 marca 2008 r., sygn. akt II SA/Go 79/08 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi C. i Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. G. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi C. i Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. G. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że skarżący nie uzupełnili w zakreślonym terminie braków formalnych skargi poprzez nadesłanie dwóch jej odpisów, jak wynika zaś z wniosku o przywrócenie terminu korzystają z pomocy adwokata. Sąd stwierdził, że skarżący nie udzielili wprawdzie pełnomocnictwa, jednakże skoro z pomocy takiej korzystali, to zaniedbania pracownika kancelarii czynią aktualnym w tej sprawie pogląd, że pełnomocnik odpowiada za winę osób, którymi się posługuje.

W zażaleniu na to postanowienie skarżący podnieśli, że z faktu, iż posłużyli się inną osobą przy czynności sporządzenia i przesłania do sądu brakujących odpisów skargi nie można wywodzić, że korzystają z pomocy profesjonalnego pełnomocnika, zaś braki skargi zostały uzupełnione niezwłocznie po ustaleniu przez skarżących, że osoba, której zlecili czynność przesłania odpisów polecenia tego nie wykonała. Zdaniem skarżących nie ponoszą oni wobec tego winy za uchybienie i wniosek o przywrócenie terminu jest zasadny. Ponadto w zażaleniu podniesiono, że skarga została złożona w 4 egzemplarzach – dla Sądu, Samorządowego Kolegium Odwoławczego i na wszelki wypadek dla innych osób. Przedmiotem skargi jest zaś umorzenie postępowania w sprawie o wznowienie postępowania dotyczącego wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie warsztatu samochodowego. Zdaniem skarżących, na etapie postępowania administracyjnego mającego na celu wznowienie postępowania stronami są tylko osoby składające podanie o wznowienie postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Wprawdzie w zażaleniu skarżący podnoszą, że skarga została złożona w 4 egzemplarzach – "dla Sądu, Samorządowego Kolegium Odwoławczego i na wszelki wypadek dla innych osób", jednakże twierdzenie to nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. Z treści skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. G. z dnia [...] nie wynika, aby zawierała ona jakiekolwiek załączniki; faktu tego nie potwierdza także pieczęć organu, który odnotował wpływ skargi w dniu 17 grudnia 2007 r.

W niniejszym postępowaniu zaskarżono decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. G. z dnia [...], którą utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta Ż. z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego dotyczącego wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie przez I. i A. K. warsztatu samochodowego przy ul. [...] w Ż. Z powyższego wynika, że stronami obecnego postępowania są skarżący – C. i Z. B., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. G. oraz inwestorzy – I. i A. K. Wprawdzie skargę wnosi się za pośrednictwem organu, który ma obowiązek udzielenia odpowiedzi na skargę, zatem brak odpisu skargi dla doręczenia go organowi nie jest brakiem, który uniemożliwia nadanie jej biegu (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006, s. 128). Jednakże brak odpisu skargi celem doręczenia innym uczestnikom postępowania brak taki stanowi.

Powoływana zarówno we wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odpisów skargi oraz w zażaleniu na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu okoliczność, iż skarżący zlecili nadesłanie brakujących odpisów innej osobie, która zobowiązania tego nie wypełniła, nie stanowi o braku winy skarżących w uchybieniu terminu. O braku winy można mówić bowiem wyłącznie wówczas, gdy strona dołożyła wszelkiej należytej staranności, aby dokonać czynności procesowej w terminie lecz uniemożliwiły jej to przeszkody niemożliwe do przezwyciężenia. Należy podkreślić, że nierzetelność - nawet profesjonalnego pełnomocnika - nie zwalnia strony z odpowiedzialności za powstałe uchybienia i nie stanowi o braku winy strony. Tym bardziej przyjąć nie można, że skarżący, zleciwszy wykonanie wezwania Sądu innej osobie, nie ponoszą winy za niewykonanie tego wezwania, skoro podnoszą jedynie, że nie są w stanie podać przyczyn niewysłania odpisów skargi. Nie ma znaczenia, że pozostawali oni w przekonaniu, że odpisy te zostały wysłane. Zachowując należytą staranność skarżący mogli sprawdzić, czy powierzona przez nich innej osobie czynność nadesłania odpisów skargi, została wykonana.

Kwestie dotyczące zasadności wezwania do nadesłania odpisów skargi, związane z twierdzeniem, że w postępowaniu tym stroną byli tylko C. i Z. B. nie mogą stanowić argumentu w postępowaniu z wniosku o przywrócenie terminu, którego istotą jest wykazanie, że strona nie ponosi winy za uchybienie terminu, a nie, że terminowi temu wcale nie uchybiła.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.