Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 731/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze~Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 20 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 15 czerwca 2020 r., sygn. akt II SA/Sz 169/20 o odrzuceniu skargi J.N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. z dnia [...]. stycznia 2020 r. nr [...]. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 15 czerwca 2020 r., sygn. akt II SA/Sz 169/20, odrzucił skargę J.N. (dalej: skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. z dnia [...]. stycznia 2020 r. nr [...]. w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 6 marca 2020 r., skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł oraz jednocześnie pouczony, że niewykonanie powyższego wezwania w terminie siedmiodniowym spowoduje odrzucenie skargi.

Przesyłka sądowa zawierająca odpis wskazanego zarządzenia została doręczona skarżącemu dnia 18 marca 2020 r., jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 16).

Z informacji udzielonej przez księgowość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie wynika, że w dokumentach księgowych opłat sądowych nie odnotowano wpłaty do niniejszej sprawy.

Odrzucając skargę Sąd I instancji wskazał na treść art. 220 § 3 P.p.s.a. i podał, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono skarżącemu w dniu 18 marca 2020 r., tj. w okresie stanu zagrożenia epidemiologicznego ogłoszonego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, co oznacza, że dzień doręczenia nie otworzył biegu terminu do dokonania czynności w postaci opłacenia skargi. Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.) w art. 15 ust. 1 pkt 1 zzs wprowadziła rozwiązanie, że w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych – nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Choć przepis ten wszedł w życie 31 marca 2020 r., to Sąd mając na uwadze jego brzmienie stanął na stanowisku, że powyższe rozwiązanie należy odnieść do stanów zaistniałych począwszy od dnia 14 marca 2020 r., tj. ogłoszenia rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz. U. z 2020 r., poz. 433). W tym miejscu wskazać należy, że art. 15 ust. 1 pkt 1 zzs został uchylony na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r. poz. 875). Jednocześnie w ustawie tej wskazano, że terminy w postępowaniach, o których mowa w art. 15zzs, których bieg nie rozpoczął się na podstawie art. 15zzs, rozpoczynają bieg po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy (art. 68 ust. 6). Skoro powyższa ustawa zmieniająca weszła w życie z dniem 16 maja 2020 r., zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął swój bieg od dnia 24 maja 2020 r. i upłynął na mocy art. 83 § 2 P.p.s.a. z dniem 1 czerwca 2020 r. (w poniedziałek). W myśl tego przepisu jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Sąd zauważył następnie, że jak wynika z akt sprawy, skarżący w tym terminie nie opłacił skargi, czym uniemożliwił nadanie jej dalszego biegu.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu zażalenia wskazał, że przelał pieniądze na rachunek bankowy Sądu, ale mógł pomylić numer konta.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 220 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie stwierdzenia braków formalnych pisma, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jeśli zaś pismem tym jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie (jak w niniejszej sprawie), skarga o wznowienie postępowania – podlega ono odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji, pomimo częściowo błędnego uzasadnienia, prawidłowo odrzucił skargę z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 18 marca 2020 r. Termin do wykonania wezwania Sądu do uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 25 marca 2020 r. W wyżej wskazanym terminie nie uiszczono wpisu sądowego. Stwierdzić zatem należy, że braki skargi nie zostały uzupełnione, a zatem prawidłowo Sąd I instancji odrzucił skargę. Nieprawidłowo jednak przyjął, iż termin do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął swój bieg od dnia 24 maja 2020 r. i upłynął na mocy art. 83 § 2 P.p.s.a. z dniem 1 czerwca 2020 r. Zwrócić należy uwagę, że stan zagrożenia epidemicznego obowiązywał na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od 14 marca 2020 r. Nadto, zgodnie z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres (Dz. U. 2020, poz. 374 ze zm.). Jakkolwiek stan zagrożenia epidemicznego obowiązywał na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej od 14 marca 2020 r. (a od 20 marca 2020 r. stan epidemii) to jednak powołany przepis wszedł w życie dopiero 31 marca 2020 r. Ustawodawca nie wprowadził regulacji przejściowych nadających normie z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy charakter retroaktywny. W konsekwencji hipotezą art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy objęte mogą być wyłącznie terminy, które biegły w chwili jego wejścia w życie - skutek zawieszający bieg terminu oraz terminy, których bieg miał się dopiero rozpocząć - skutek wstrzymujący rozpoczęcie biegu terminu. Przepis z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy nie dotyczy zatem terminów, które upłynęły przed jego wejściem w życie.

Odnosząc się natomiast do podniesionej w zażaleniu okoliczności, że skarżący mógł pomylić numer konta bankowego, wskazać należy, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądowoadministracyjnym poglądem, uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma może polegać nie tylko na uiszczeniu opłaty sądowej w niewłaściwej wysokości, czy też po upływie przewidzianego w ustawie terminu, lecz również na uiszczeniu opłaty na niewłaściwy rachunek bankowy (por. postanowienie z dnia 31 stycznia 2020 r., sygn. akt I FZ 294/19; z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt II OZ 1055/17 i powołane w nich orzecznictwo, publ. CBOSA).

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.