Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 654/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2004-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6198 Inspekcja pracy
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Pracy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2, 6, 119, 120, 121, 122
journal: Dz.U. 2002 nr 110 poz 968
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity
Teza: I.	Z kontroli Inspekcji Pracy przeprowadzonej w skarżącej spółce w dniu 29 czerwca 2004 roku, wynikało, że tytuł wykonawczy wystawiony w dniu 22 czerwca 2004 roku nadal nie został w pełni wykonany. Ustalenie to bezsprzecznie dawało organowi egzekucyjnemu podstawę do nałożenia środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia.

II.	Przepis art. 119 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, stanowi, iż środek egzekucyjny, w postaci grzywny w celu przymuszenia, nakłada się między innymi wtedy, gdy egzekucja dotyczy nałożonego na zobowiązanego obowiązku wykonania czynności, a skarżącą zobowiązano ostatecznym nakazem do obowiązku wypłaty zaległych wynagrodzeń i nagród jubileuszowych dla pracowników.

TEZY

I.	Z kontroli Inspekcji Pracy przeprowadzonej w skarżącej spółce w dniu 29 czerwca 2004 roku, wynikało, że tytuł wykonawczy wystawiony w dniu 22 czerwca 2004 roku nadal nie został w pełni wykonany. Ustalenie to bezsprzecznie dawało organowi egzekucyjnemu podstawę do nałożenia środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia.

II.	Przepis art. 119 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, stanowi, iż środek egzekucyjny, w postaci grzywny w celu przymuszenia, nakłada się między innymi wtedy, gdy egzekucja dotyczy nałożonego na zobowiązanego obowiązku wykonania czynności, a skarżącą zobowiązano ostatecznym nakazem do obowiązku wypłaty zaległych wynagrodzeń i nagród jubileuszowych dla pracowników.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Sędziowie sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.), sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Elżbieta Stasiewicz, po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi "[...]" Spółki z o.o. w B. na postanowienie Państwowej Inspekcji Pracy Okręgowy Inspektor Pracy w B. z dnia [...] sierpnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wypłacenia świadczeń pracowniczych oddala skargę, -


UZASADNIENIE

Państwowa Inspekcja Pracy – Okręgowy Inspektor Pracy w B., postanowieniem z dn. [...] sierpnia 2004 roku nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Inspektora Pracy z dn. [...] lipca 2004 roku nr rej. [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w kwocie 20.000 zł na "[...]" Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w B. z powodu niewykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym Nr [...] z dn. [...] czerwca 2004 roku. Obowiązek dotyczył wykonania nakazu z dn. [...] lutego 2004 r. tj.:

1. wypłaty wynagrodzeń 15-tu pracownikom za miesiąc listopad 2003 r.,

2. wypłaty wynagrodzeń 18–tu pracownikom za miesiąc grudzień 2003 r.,

3. wypłacenie 1 byłemu pracownikowi zasiłku chorobowego za miesiąc listopad i grudzień 2003r.

4. wypłacenia 5-ciu pracownikom ekwiwalentów pieniężnych za urlop wypoczynkowy.

Jako podstawę prawną nałożenia grzywny organ I instancji wskazał art. 119 § 1 ustawy z dn. 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002r. nr 110, poz. 968 ze zm.).

Organ II instancji powołał art. 18, art. 23 § 4 w/w ustawy oraz art. 144 kpa. Odnosząc się do zażalenia Spółki z o.o. "[...]" Okręgowy Inspektor Pracy stwierdził, iż trudna sytuacja materialna zobowiązanej nie jest usprawiedliwieniem na niewykonywanie nałożonych obowiązków, zaś grzywna może być umorzona, jeśli spółka wykaże całkowite wykonanie obowiązków wymienionych w tytule wykonawczym.

W skardze, wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B., Spółka z o.o. "[...]" wniosła o uchylenie postanowienia z dn. [...] sierpnia 2004 roku Okręgowego Inspektora Pracy.

W uzasadnieniu skargi Spółka zakwestionowała wielokrotność nałożonych grzywien różnymi postanowieniami Inspektora Pracy, których łącznie wysokość wynosi ponad ustawową górną granicę tj. 100.000 złotych. W ocenie skarżącej Spółki bezzasadny jest argument organu, iż grzywny dotyczą 8 różnych, odrębnych postępowań.

W odpowiedzi na skargę Okręgowy Inspektor Pracy wniósł o jej oddalenie. Inspektor wyjaśnił, iż pisząc o ponad 100.000 złotych nałożonych grzywien, skarżący brał pod uwagę siedem innych postępowań egzekucyjnych, natomiast za niewykonanie obowiązków wynikających z tytułu wykonawczego, którego skarga dotyczy, została nałożona grzywna w kwocie 20.000 zł postanowieniem z dn. [...] lipca 2004 roku nr rej. [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wypłacenia świadczeń pracowniczych, a nadto postanowieniem wcześniejszym z dnia [...].06.2004 r. w kwocie 10.000 zł. Suma tych kwot nie przekracza granicy ustawowej, a postanowienie jest zgodne z przepisami (art. 121 § 1 i § 3 ustawy egzekucyjnej).

WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W B. ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

Zarzuty i argumenty skargi nie podważają legalności zaskarżonego postanowienia, dlatego też skarga podlega oddaleniu.

Przypomnieć należy, że według art. 2§1pkt 11 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn.: Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.) obowiązki z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy oraz wypłaty należnego wynagrodzenia za pracę, a także innego świadczenia przysługującego pracownikowi, nakładane w drodze decyzji organów Państwowej Inspekcji Pracy, podlegają egzekucji administracyjnej.

Z ustalonego prawidłowo w zaskarżonym postanowieniu stanu faktycznego wynika, że "[...]" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w B., do dnia wszczęcia postępowania egzekucyjnego nie wykonała w pełni obowiązków wypłaty należnego wynagrodzenia za pracę, a także innych świadczeń przysługujących pracownikom, nałożonych w drodze decyzji inspektora pracy.

Godzi się wskazać, iż w myśl art. 6§1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. W oparciu o ten przepis Inspektor Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy w B., jako wierzyciel obowiązków wynikających z opisanych wyżej nakazów (art. 5 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji), po stwierdzeniu, że doręczone spółce upomnienie wzywające do wykonania obowiązków nie przyniosło rezultatu, wystawił w dniu [...] czerwca 2004 roku tytuł wykonawczy, obejmujący obowiązki nałożone w nakazie z dnia [...] lutego 2004 roku.

Zastosowany zaskarżonym postanowieniem środek egzekucyjny, o jakim mowa w art. 119 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji tj. grzywna w celu przymuszenia, jest środkiem przewidzianym dla egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym.

Z kontroli Inspekcji Pracy przeprowadzonej w skarżącej spółce w dniu 29 czerwca 2004 roku, wynikało, że tytuł wykonawczy wystawiony w dniu [...] czerwca 2004 roku nadal nie został w pełni wykonany. Ustalenie to bezsprzecznie dawało organowi egzekucyjnemu podstawę do nałożenia środka egzekucyjnego w postaci grzywny w celu przymuszenia. Pozwalały bowiem na to przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Nadto w trakcie całego postępowania, skarżąca nie kwestionowała, a nawet sama przyznała, iż do dnia wszczęcia postępowania egzekucyjnego "[...]" Spółka z o.o nie wykonała w pełni obowiązku wypłaty świadczeń nałożonych w drodze decyzji (nakazu) Inspektora Pracy.

Przepis art. 119 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, stanowi, iż środek egzekucyjny, w postaci grzywny w celu przymuszenia, nakłada się między innymi wtedy, gdy egzekucja dotyczy nałożonego na zobowiązanego obowiązku wykonania czynności, a skarżącą zobowiązano ostatecznym nakazem do obowiązku wypłaty zaległych wynagrodzeń i nagród jubileuszowych dla pracowników.

Grzywna w celu przymuszenia może być nakładana zarówno na osoby fizyczne, jak i na osoby prawne, a także na jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej (art.120§1 ustawy), grzywna w celu przymuszenia może być nakładana kilkakrotnie w tej samej lub wyższej kwocie (art. 121§1 ustawy), a wysokość nałożonej grzywny nie może przekraczać górnych stawek określonych dla grzywien nakładanych wielokrotnie w art. 121§3 ustawy w stosunku do osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej - łącznie 100.000 złotych).

Zaskarżone postanowienie nie narusza opisanych wyżej przepisów. Nałożenie grzywny w celu przymuszenia było w pełni uzasadnione, a jej wysokość mieści się w granicach zakreślonych w art. 121 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W realiach niniejszej sprawy organ nie przekroczył kwot wskazanych w/w przepisem, gdyż na podstawie 2 postanowień nałożył grzywny w kwocie 30.000 złotych w celu przymuszenia do wykonania obowiązków określonych w jednej decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2004 z rygorem natychmiastowej wykonalności.

Nałożone grzywny dotyczą, co jest oczywiste, niewykonania obowiązków z tego samego nakazu (decyzji administracyjnej), a nie, jak błędnie uważa skarżąca sumy wszystkich grzywien z różnych tytułów egzekucyjnych i różnych postępowań egzekucyjnych. Wymierzona skarżącej łączna kwota grzywny, wynikająca z działań egzekucyjnych, w celu wykonania 1 decyzji (nakazu) w kwocie 30.000 złotych, nie stanowi górnej granicy jej wysokości (100.000 złotych), o jakiej stanowi § 2 art. 121 ustawy i nie musi być zapłacona przez Spółkę pod warunkiem, że skarżąca wypłaci pracownikom należne im świadczenia. Art. 125 w/w ustawy daje możliwości umorzenia grzywny na wniosek zobowiązanego, który wykonał obowiązek.

Skoro skarżąca Spółka w sposób uporczywy nie wywiązuje się z obowiązków wobec pracowników, to winna liczyć się z dolegliwościami postępowania egzekucyjnego, którego istotą jest stosowanie środków przymusu wobec dłużników.

Podkreślić też wypada, że trudna sytuacja finansowa Spółki nie stanowi przeszkody w stosowaniu środków egzekucyjnych i nie może uzasadniać uchylenia zaskarżonego postanowienia, które znajduje oparcie w powołanych wyżej przepisach prawa.

Wobec powyższego brak jest podstaw do podważenia zgodności z prawem zastosowanego środka egzekucyjnego. Postanowienie organu I instancji o nałożeniu grzywny wydane zostało przez właściwy organ, we właściwym trybie i z zachowaniem wymogów z art. 122§1 i 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Mając na względzie powyższe okoliczności orzeczono, jak w sentencji, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).