Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 39/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-07-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Ś. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący Z. Ś. wniósł do Sądu pismem z dnia 23.05.2013 r. za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę na bezczynność tego organu. Wyjaśnił, że w dniu 11.04.2013r. wniósł odwołanie od "decyzji" tego organu z 12.12.2012 r. znak [...]". Nawiązał również do złożonego w miesiącu grudniu 2012 r. odwołania od ww pisma, wobec którego w ocenie skarżącego Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie podjęło żadnego rozstrzygnięcia, naruszając w ten sposób przepisy o terminach załatwiania spraw określonych w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego.

Z akt sprawy (załączonych również do sprawy o sygn. akt III SA/Kr 517/13) wynika, że skarżący pismem z dnia 06.12.2011r. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego "zażalenie" na realizację zapewnienia przez Prezydenta Miasta obowiązku bezpłatnego transportu dzieci do szkół i refundację kosztów tego transportu, wobec którego to pisma organ pismem z dnia 12 grudnia 2011r. znak [...] ustosunkował się w ten sposób, że podniesione kwestie nie leżą w kompetencji tego organu i wskazał, że skarżący winien rozważyć wystąpienie do organów nadzoru nad gminą – Prezesa Rady Ministrów, wojewody lub regionalnej izby obrachunkowej. Pismo to zostało zaskarżone przez Z. Ś. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i Sąd postanowieniem z dnia 07.03.2012 r. sygn. akt III SA/Kr 5/12 odrzucił skargę z uwagi na niepozostawanie zaskarżonego pisma w kognicji sądu administracyjnego w rozumieniu przepisu art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012. 270 ze zm.) Pismem z dnia 11.04.2013r. skarżący ponownie zakwestionował ww pismo SKO z 12 grudnia 2011r. w formie skargi, która została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Kr 517/13 i oczekuje na rozstrzygnięcie.

W odpowiedzi na skargę na bezczynność Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie ze względu na niewyczerpanie trybu zaskarżenia to jest niepoprzedzenie skargi wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu w niniejszej sprawie jest skarga Z. Ś. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegająca w przekonaniu skarżącego na zwłoce w podjęciu wymaganych przepisami postępowania administracyjnego działań wobec jego odwołania się od pisma organu z 12 grudnia 2011r. [...], w szczególności na nierozpoznaniu przez ten organ środków zaskarżenia.

Ogólnie rzecz ujmując, przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności jest zobowiązany do zbadania czy w/w skarga jest dopuszczalna. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.) określa art. 3 tej ustawy. Zgodnie z § 2 tego przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, organ pozostaje w zwłoce. Należy jednak zwrócić uwagę, iż skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna w takim przypadku, gdy przedmiotem bezczynności jest bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a art. 3 § 2 p.p.s.a., a więc niewydanie aktu lub niepodjęcie czynności określonej w tych przepisach. Skarga na bezczynność organu jest bowiem pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. Oznacza to, że skarga na bezczynność organów przysługuje tylko w tych sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a) oraz w tych sprawach, w których mogą być podejmowane akty lub czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a., a także wówczas, gdy odrębna ustawa tak stanowi (postanowienie NSA z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OSK 496/08).

W sprawie natomiast skarżący łączy bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego z pismem, które w treści informowało jedynie o braku kompetencji tego organu do załatwienia sprawy transportu dzieci do szkoły i refundacji tych kosztów. W tej formie pismo, jak przesądził o tym Sąd w postanowieniu z dnia 07.03.2012 r. nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego i z tego względu należy przyjąć, że organ nie był zobowiązany wobec tego pisma podejmować żadnych działań w sferze administracyjnoprawnej , które następnie mogłyby być kontrolowane przez sąd administracyjny. Oznacza to, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność Kolegium, jako nienależąca do właściwości Sądu, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.