Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 668/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 60 pkt 1, art. 252 ust. 1 pkt 1, ust. 5 i ust. 6 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 869
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jedn.
article: art. 35 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 2029
law: Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych - t.j.

SENTENCJA

Dnia 13 grudnia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak Sędzia WSA Mirella Ławniczak (spr.) Asesor sądowy WSA Piotr Ławrynowicz Protokolant: Sekretarz sądowy Ewa Chybowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2022 roku sprawy ze skargi A.S. prowadzącego Przedszkole Niepubliczne "AT" w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia 20 stycznia 2022r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem i nakazanie zwrotu dotacji do budżetu gminy oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2021 roku pracownicy Urzędu Miejskiego w W. sporządzili protokół kontroli przedszkola niepublicznego Akademia [...] ul. [...], [...]. Kontrola dotyczyła prawidłowości pobrania i wykorzystania dotacji udzielonej z budżetu Gminy Miejskiej W. na realizację zadań przedszkola w okresie od 1 września do 31 grudnia 2019 roku. We wnioskach pokontrolnych stwierdzono m.in. błędne zakwalifikowanie wydatków związanych z wynagrodzeniem pracownicy przedszkola K. S. wobec której nie przedłożono aneksu do umowy o pracę ,z którego wynikałby wydłużony okres pracy za miesiące listopad i grudzień 2019 w wysokości 5 177,90 zł. Zakwestionowano też nieprawidłowe rozliczenie z dotacji ekwiwalentu za niewykorzystany urlop w wys.184, 56 złotych pracownicy w związku z zakończeniem stosunku pracy.

W dniu 22 marca 2021 roku strona złożyła zastrzeżenia do protokołu kontroli podnosząc w obu kwestiach spornych następujące okoliczności. Odnośnie urlopu pracownicy K. S. podkreślono, że umowa o prace została przedłużona z mocy prawa ,bowiem pracownica przebywała na zwolnieniu lekarskim. Odnośnie zaś ekwiwalentu za urlop wskazano, że każdy wydatek na wynagrodzenie lub pochodne pracowników danej jednostki oświatowej na charakter wydatku bieżącego , który pozostaje w związku z wychowaniem, kształceniem i opieką, zgodnie z art. 35 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych .

W dniu 24 listopada 2021 roku , o nr [...] Burmistrz Miasta W. wydał decyzję o określeniu wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem przez A. S.-organ prowadzący Przedszkole Niepubliczne [...] oraz nakazał dokonanie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. W uzasadnieniu przywołując treść art.35 ust.1 ustawy- O finansowaniu zadań oświatowych podniósł, że w związku z nieprzedstawieniem aneksu do umowy o prace z K. S. przekazane kwoty dotacji za miesiące listopad i grudzień 2019 roku zostały uznane za wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem. Odnośnie drugiego zarzutu pokontrolnego wyjaśniono, że w związku z rozliczeniem ekwiwalentu za niewykorzystany urlop po zakończeniu stosunku pracy - te dotację należy również uznać za wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem.

Strona złożyła odwołanie od tej decyzji. W uzasadnieniu wskazała, że organ naruszył przepisy postępowania , w tym art. 7, 77 §1, 75§1, 80 i 107 §3 Kpa oraz naruszenie przepisów prawa materialnego tj. błędnej wykładni art. 35 ust.1 ustawy-O finansowaniu zadań oświatowych w zw. z art. 10 ust.1, 236 ust.2 w zw. z 124 ust.3 i art. 252 ust.1 ustawy-O finansach publicznych .W uzasadnieniu wskazano, że zakwestionowane w decyzji wydatki nie mogą być uznane za wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem. Odnośnie wypłaty wynagrodzenia K. S. odwołujący zwrócił uwagę, że organ nie odniósł się do kwestii ,że nauczyciel ten przed listopadem i grudniem 2019 roku przebywał na zwolnieniu. Organ pominął, że w świetle z art. 10a ust.1 ustawy z dnia 26 stycznia Karta Nauczyciela w przedszkolach nauczycieli zatrudnia się na podstawie umowy o pracę ,zgodnie z ustawą z dnia 26 czerwca 1974 roku – Kodeks pracy. Pracodawca nie może wypowiedzieć umowy o pracę w czasie urlopu pracownika, a także w czasie innej usprawiedliwionej nieobecności pracownika w pracy. Tym samym w związku z taką właśnie usprawiedliwioną nieobecnością pracownika uznać należy ,że umowa o pracę została niejako przedłużona o czas tej usprawiedliwionej nieobecności. Tym samym mocodawca pozostawał cały czas w stosunku pracy z pracownikiem. Analogiczna sytuacja, zdaniem odwołującego odnosi się do ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. Konieczność wypłaty ekwiwalentu jest niezależna od podstawy rozwiązania umowy o pracę .Nie bez znaczenia jest też fakt, że Karta Nauczyciela w art. 67 przewiduje ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy. Podkreślono, że Burmistrz naruszył zasady postępowania ,nie zrealizował zasady prawy obiektywnej ani wnikliwości postępowania. Nie przeprowadził postępowania dowodowego w sposób umożliwiający zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący. Ponadto uzasadnienie decyzji organu I instancji zostało sporządzone lakonicznie i w praktyce nie wyjaśnia żadnych zawiłości sprawy.

Decyzją z dnia 20 stycznia 2022 roku , o nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzje. W oparciu m. in. art.35 ust.1 ustawy-O finansowaniu zadań oświatowych oraz art. 60, 61, 67, 252 ust.1 pkt 1, ust.5-6-O finansach publicznych stwierdzono, iż oba zakwestionowane wydatki należy uznać za wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem. W uzasadnieniu wskazano, że o ile umowa zawarta z K. S. na czas określony do 31 sierpnia 2019 roku istotnie uległa przedłużeniu z mocy prawa , to przysługujące za okres po 31 sierpnia wynagrodzenie chorobowe nie jest już wypłacane za wykonywanie pracy dydaktycznej ,opiekuńczej lub wychowawczej, ponieważ służy wyłącznie nauczycielowi, w konsekwencji nie może być pokryte dotacją. Odnośnie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop organ uznał, że wydatek ten jest wydatkiem bieżącym, to jednak nie ma związku z realizacją zadań przedszkola w zakresie kształcenia, wychowania czy opieki.

Strona skorzystała z prawa skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Podniosła zarzuty naruszenia przepisów postępowania niemal tożsame ze wskazanymi w odwołaniu. W odniesieniu do zarzutów prawa materialnego skarżąca podkreśliła ,że przy ocenie prawidłowości wykorzystanej dotacji organ winien każdorazowo ocenić, czy wydatek przyczynia się do lepszego funkcjonowania danej placówki edukacyjnej. W zakresie tej oceny winno dokonywać się wykładni literalnej. Skoro SKO akceptuje fakt pozostawania pracownicy K. S. pracownikiem przedszkola, to winno również akceptować okoliczność ,że umowa o pracę trwa z mocy samego prawa ,a z przepisów ustawy nie wynikają jakiekolwiek wyłączenia odnośnie momentu zakończenia możliwości finansowania takiego wynagrodzenia. Odnośnie zasadności finansowania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop skarżąca podniosła, że skoro wydatek ten jest wydatkiem bieżącym, to pozostaje w związku z kwestiami wychowawczymi, opiekuńczymi i kształcenia, bowiem jest to wydatek nierozerwalnie związany z łączącym pracownika i organ stosunkiem pracy.

Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270 – dalej: p.p.s.a.). Powyższe oznacza, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie; w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) p.p.s.a. Należy również podkreślić, iż zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W tak określonym zakresie kognicji Sąd ocenił, iż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa w sposób powodujący konieczność jej wyeliminowania z porządku prawnego.

Spór w niniejszej sprawie wymaga rozstrzygnięcia, czy w świetle zgromadzonego w toku postępowania administracyjnego materiału dowodowego strona skarżąca jako organ prowadzący przedszkole wydatkowała otrzymane środki z dotacji oświatowej zgodnie z przeznaczeniem.

Przed przystąpieniem do dalszych rozważań przytoczyć należy uregulowania znajdujące zastosowanie w rozpoznawanej sprawie.

Zgodnie z art. 60 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 869 ze zm.), dalej u.f.p., dotacje oświatowe udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego są środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym. W myśl art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p., dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. Brak jest przy tym definicji legalnej "dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem". W doktrynie przyjmuje się, że jest to wydatkowanie przez beneficjenta przekazanych mu środków finansowych w całości bądź w części na realizację innych zadań lub celów niż określone dla danego rodzaju dotacji w umowie dotacyjnej lub w przepisach powszechnie obowiązującego prawa (zob. Stawiński Michał. Art. 252. w: Ustawa o finansach publicznych. Komentarz. Wolters Kluwer Polska, 2019). Tym samym dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, to taka, która została wydatkowana na inne cele aniżeli te, na które została udzielona bądź nie służyła pokryciu wydatków, na które miała być wykorzystana. Jeżeli okaże się, że wydatki, na pokrycie których dotacja została przeznaczona nie wystąpiły, to także i taka dotacja nosi znamiona dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem (zob. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 21 czerwca 2018 r., sygn. akt I SA/Sz 235/18, Lex nr 2521406).

Stosownie zaś do art. 252 ust. 5 i ust. 6 pkt 1 u.f.p. zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem. Odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego naliczane są począwszy od dnia przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem.

Sprawa niniejsza dotyczy tzw. dotacji oświatowej, której środki beneficjent zobligowany jest spożytkować na realizację zadań określonych w art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 27 października 2017 r –O finansowaniu zadań oświatowych (Dz.U.2022.2082). Każdy wydatek, który pokryty został z dotacji, winien być poddany weryfikacji pod kątem jego zgodności ze wspomnianym przepisem. Brak owej zgodności uzasadnia twierdzenie o jego wydatkowaniu niezgodnie z przeznaczeniem, a w dalszej kolejności o potrzebie jego zwrotu.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 u.f.z.o., dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-30 i art. 32, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań placówek wychowania przedszkolnego, szkół lub placówek w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na:

1) pokrycie wydatków bieżących placówki wychowania przedszkolnego, szkoły i placówki, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności placówki wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, w tym na:

a) wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej, w tym na podstawie umowy cywilnoprawnej, w przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole lub placówce oraz osoby fizycznej prowadzącej przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora przedszkola, szkoły lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego, w wysokości nieprzekraczającej miesięcznie:

- 250% średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2017 r. poz. 1189) - w przypadku publicznych przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, szkół i placówek oraz niepublicznych przedszkoli, o których mowa w art. 17 ust. 1, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych, o których mowa w art. 19 ust. 1, i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 21 ust. 1,

- 150% średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela - w przypadku niepublicznych przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego, niewymienionych w tiret pierwszym, oraz niepublicznych szkół i placówek,

b) sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe.

Zasadne jest przy tym odniesienie się również do przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2019 r. poz. 1148 ze zm.). I tak, w myśl jej art. 10 ust. 1 dalej u.p.o., organ prowadzący szkołę lub placówkę odpowiada za jej działalność. Do zadań organu prowadzącego szkołę lub placówkę należy w szczególności:

1) zapewnienie warunków działania szkoły lub placówki, w tym bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki;

2) zapewnienie warunków umożliwiających stosowanie specjalnej organizacji nauki i metod pracy dla dzieci i młodzieży objętych kształceniem specjalnym;

3) wykonywanie remontów obiektów szkolnych oraz zadań inwestycyjnych w tym zakresie;

4) zapewnienie obsługi administracyjnej, w tym prawnej, obsługi finansowej, w tym w zakresie wykonywania czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2019 r. poz. 351) i obsługi organizacyjnej szkoły lub placówki;

5)wyposażenie szkoły lub placówki w pomoce dydaktyczne i sprzęt niezbędny do pełnej realizacji programów nauczania, programów wychowawczo-profilaktycznych, przeprowadzania egzaminów oraz wykonywania innych zadań statutowych;

6) wykonywanie czynności w sprawach z zakresu prawa pracy w stosunku do dyrektora szkoły lub placówki;

7) przekazanie do szkół dla dzieci i młodzieży oraz placówek, o których mowa w art. 2 pkt 7, z wyjątkiem szkół artystycznych realizujących wyłącznie kształcenie artystyczne, informacji o podmiotach wykonujących działalność leczniczą udzielających świadczeń zdrowotnych w zakresie leczenia stomatologicznego dla dzieci i młodzieży, finansowanych ze środków publicznych.

Dotacje przeznaczane na realizację zadań szkoły ograniczone są do zakresu ich celowości oraz do bieżących wydatków szkoły. Są one zatem przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, przy czym mogą być wyłącznie wydatkowane na pokrycie bieżących wydatków szkoły. Rola dotacji oświatowej nie polega na subsydiowaniu wszelkiej działalności prowadzonej przez szkołę (przedszkole) bądź jednostkę prowadzącą szkoły, czy też pokrywaniu wszelkich jej wydatków.

W ww. przepisie ustawodawca zawarł katalog otwarty zadań realizowanych przez organ prowadzący placówkę . Stosownie natomiast do art. 44 ust. 1 u.p.o. szkoły i placówki podejmują niezbędne działania w celu tworzenia optymalnych warunków realizacji działalności dydaktycznej, wychowawczej i opiekuńczej oraz innej działalności statutowej, zapewnienia każdemu uczniowi warunków niezbędnych do jego rozwoju, podnoszenia jakości pracy szkoły lub placówki i jej rozwoju organizacyjnego. Uszczegółowienie zadań (celu) organu prowadzącego szkołę znajduje również swój wyraz w przepisach wykonawczych do u.p.o., m.in. w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie wymagań wobec szkół i placówek (Dz.U. z 2017 r. poz. 1611 w brzmieniu obowiązującym w 2019 r.).

W przedstawionym kontekście, dokonując interpretacji pojęcia "wykorzystanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem", uznać należy, że polega ono w szczególności na zapłacie ze środków pochodzących z dotacji za inne zadania niż te, na które dotacja została udzielona. Dotacja oświatowa może zostać wykorzystana wyłącznie na te wydatki bieżące danej szkoły lub placówki, które realizować będą zadania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Wobec tego, zapłata ze środków pochodzących z dotacji za inne zadania niż te, na które dotacja została udzielona, czyli na realizację innych celów niż cele wskazane w przepisach u.f.z.o. - niezwiązanych z procesem kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej, oraz zarazem nie stanowiących wydatków bieżących szkoły (przedszkola) lub placówki - winna być kwalifikowana jako wydatkowanie tej części dotacji niezgodnie z przeznaczeniem.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji, Sąd w składzie rozpatrującym niniejszą sprawę uznał za prawidłowe stanowisko SKO, według którego wydatki na ekwiwalent za niewykorzystany urlop wypoczynkowy oraz na zapłatę wynagrodzenia dla nauczyciela przebywającego na zwolnieniu lekarskim nie są wydatkami poniesionymi na cele kształcenia, wychowania i opieki.

I tak odnośnie drugiego z nich tj. wydatku na wynagrodzenie chorobowe K. S. podnieść trzeba, że wydatek ten nie jest wydatkiem z art. 35 u.f.z.o., gdyż dotyczy wprawdzie wydatku bieżącego ,ale nie poniesionego na cele działalności szkoły w związku z zatrudnieniem pracownika ,a w świetle dyspozycji tego przepisu oba te warunki powinny być spełnione łącznie. Wynagrodzenie chorobowe nie jest związane z zatrudnieniem pracownika, bowiem nie jest wypłacane za wykonanie konkretnej pracy dydaktycznej, opiekuńczej lub wychowawczej .Służy jedynie nauczycielowi za czas niezdolności do pracy, a nie za jej świadczenie i nie jest bezpośrednio związane z wychowankami określonej placówki oświatowej. Lektura akt dowodzi ,że K. S. zatrudniona była na umowę o pracę do dnia 31 sierpnia 2019 roku, czemu zresztą strona nie przeczyła ani w trakcie postępowania kontrolnego ani administracyjnego .Umowa o pracę obowiązująca do 31 sierpnia 2019 roku została wprawdzie przedłużona , zgodnie z art. 177§3 ustawy z dnia 26 czerwca 2022r -Kodeks pracy(Dz.U.2022.1510) do 17 grudnia 2019 roku , jednakże świadczenie , które strona uzyskała z tego tytułu nie wynika już z umowy ,a z normy prawnej zawartej w tym przepisie. Zgodnie zaś z art. 29 Kodeksu pracy to umowa powinna określać wszystkie istotne elementy zatrudnienia ,w tym obowiązki, które statuowały cel jej zatrudnienia jako pomocy nauczyciela (k 69 akt sprawy). Po 31 sierpnia 2019 roku strony już nie obowiązywała zawarta umowa z dnia 1 marca 2019 roku i związane z nią obowiązki na rzecz pracodawcy , a w konsekwencji obowiązek świadczenia umówionej pracy. Skoro K. S. już we wrześniu i październiku nie otrzymała wynagrodzenia z tytułu świadczonej pracy i w tym czasie nie były pobierane i opłacane żadne składki z tytułu jej zatrudnienia , to także dwa kolejne miesiące , które nastąpiły po okresie zwolnienia lekarskiego również nie były świadczeniem pracy zgodnie z warunkami zawartej umowy z marca 2019 roku. Jakkolwiek jest oczywistym, że uległa ona przedłużeniu z mocy prawa na gruncie Kodeksu Pracy. Sąd przyznaje skarżącej rację, że także zgodnie z art. 91c § 1 Karty Nauczyciela w zakresie spraw wynikających ze stosunku pracy, nieuregulowanych przepisami ustawy, mają zastosowanie przepisy Kodeksu pracy. Skoro jednak począwszy od września 2019 roku pracownica nie świadczy pracy ani dydaktycznej, ani wychowawczej, ani opiekuńczej , to zasadnie uznano ,że nie jest zatrudniona na mocy obowiązującej umowy. Samo zaś zatrudnienie pracowników ma związek z realizacją zadań w zakresie kształcenia, wychowania i opieki tylko jeśli przyporządkowane mu jest wynagrodzenie stanowiące okresowe świadczenie majątkowe przysługujące za świadczoną w ramach stosunku prawnego pracę odpowiednią do jej rodzaju, ilości i jakości, wynikających z zawartej umowy. Natomiast nie będzie realizacją tych zadań, bo nie wynika z zawartej umowy pozostawanie z pracodawcą w stosunku , który nakazuje mu jedynie wypłacić wynagrodzenie chorobowe, a nie ekwiwalent za wykonaną pracę na rzecz uczniów.

Sąd podziela również stanowisko organów odnośnie nie uznania za wydatki kwalifikowane ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. Świadczenie to jako rekompensata za niewykorzystany urlop, a nie wykonywaną pracę również nie ma związku z konkretnym, świadczonym w ramach stosunku pracy zatrudnieniem. Zasadnie organ wskazał na regulacje Kodeksu pracy tj. jego art. 171, który przewiduje świadczenie w postaci ekwiwalentu za urlop w przypadku ustania stosunku pracy, gdy nie został wykorzystany należny urlop w trakcie trwania stosunku pracy. Świadczenie takie nie jest jednak składnikiem wynagrodzenia i nie odnosi się do pracy, gdyż należne jest w związku z ustaniem stosunku pracy oraz zaprzestaniem świadczenia pracy i nie jest przewidziany jako wynagrodzenie pracownika przysługujące za świadczoną pracę. Ekwiwalent, jakkolwiek jest rekompensatą za niewykorzystany urlop, to jest świadczeniem przysługującym wyłącznie pracownikom z racji urlopu Jest w istocie równoznaczny z zaprzestaniem świadczenia .Dotyczy stosunku prawnego między pracownikiem a pracodawcą, ale uprzedniego, nie związanego z aktualnym świadczeniem w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę. Pracownik zamiast prawa do urlopu nabywa prawo do ekwiwalentu, który nie pozostaje w żadnym związku ze świadczeniem na rzecz placówki oświatowej zgodnie z zawartą umową. Nie ma związku z działaniem dydaktycznym ,wychowawczym ani opiekuńczym. Wypłata ekwiwalentu jest swego rodzaju rozliczeniem pomiędzy pracodawcą, a pracownikiem w okolicznościach nie związanych z uczniami. Sąd w składzie orzekającym stoi na stanowisku ,że wypłata ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop jest obowiązkiem pracodawcy, na który organ prowadzący szkołę, winien znaleźć własne środki.

Z uwagi na powyższe-Sąd na podstawie art.151 ustawy-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.