Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 164/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2016-08-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przywrócono termin
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku w sprawie ze skargi J. N. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania z pobytu stałego p o s t a n a w i a przywrócić termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2016 r. oddalono skargę w sprawie niniejszej. W dniu 23 czerwca 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), pełnomocnik skarżącego – B. W., złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie tego wyroku. W uzasadnieniu wniosku podano, że opóźnienie w dochowaniu terminu miało charakter niezawiniony, albowiem w okresie od dnia 15 czerwca do dnia 21 czerwca 2016 r. pełnomocnik nie była w stanie podjąć czynności ze względu na stan w jakim się znajdowała, w związku z poronieniem w dniu 15 czerwca 2016 r. Od tego dnia pozostała na lekach antydepresyjnych oraz nasennych. W związku z tym nie była w stanie zlecić tej czynności innej osobie. Poczuła się lepiej w dniu 22 czerwca 2016 r. i natychmiast podjęła czynności celem przywrócenia terminu. Wraz z wniosek o przywrócenie terminu złożono wniosek o uzasadnienie wyroku. Do wniosku dołączono zaświadczenia lekarza ginekologa i psychiatry potwierdzające okoliczności opisane w uzasadnieniu wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Na zasadzie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jak wynika z art. 87 P.p.s.a., warunkiem przywrócenia uchybionego terminu jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: wniesienie do sądu, w którym czynność miała być dokonana, pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), uprawdopodobnienie w tym piśmie okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2), równocześnie z wnioskiem dokonanie czynności, której nie dokonano w terminie (§ 4). Dodać w tym miejscu należy, że uprawdopodobnienie, o jakim mowa w art. 87 § 2 P.p.s.a., jest środkiem zastępczym dowodu nie dającym pewności, lecz jedynie czyniącym wiarygodne twierdzenia o danym fakcie, który podlega ocenie Sądu.

Przystępując do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu w sprawie niniejszej, Sąd uznał, że zachowany został termin do jego złożenia. W ocenie Sądu przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu poprawy zdrowia pełnomocnika, tj. w dniu 22 czerwca 2016 r. Wniosek o przywrócenie terminu został zaś złożony w dniu 23 czerwca 2016 r. Równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu została dokonana czynności, której nie dokonano w terminie, tj. złożono wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W konsekwencji stwierdzić należy, że zostały spełnione wymogi formalne skutecznego złożenia wniosku o przywrócenie terminu.

W dalszej kolejności należało ustalić czy uprawdopodobniono brak winy w uchybieniu terminu.

Jak wynika z oświadczenia zawartego we wniosku o przywrócenie terminu, udokumentowanego zaświadczeniami lekarskim z dnia 15 czerwca 2016 r. i 23 czerwca 2016 r., wystawionym przez lekarza specjalistę położnictwa i ginekologii i specjalistę psychiatrę, przekroczenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku wynikało z poważnej niedyspozycji zdrowotnej pełnomocnika skarżącego, skutkującej niezdolnością do pracy i uniemożliwiającą wykonywanie obowiązków zawodowych. Niedyspozycja zdrowotna nastąpiła w terminie otwartym do dokonania złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku (dzień po ogłoszeniu wyroku).

W ocenie Sądu, wystąpienie tego rodzaju niezdolności do pracy, jak opisana we wniosku o przywrócenie terminu, uniemożliwiało pełnomocnikowi realizację terminowego złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Poronienie jest okolicznością nagłą, niemożliwą do przewidzenia. Stąd też, zdaniem Sądu, w takich okolicznościach nie można przyjąć aby pełnomocnik mógł skorzystać z pomocy osób trzecich. Tym bardziej, że bezpośrednio po zdarzeniu pozostawał na lekach antydepresyjnych i nasennych. Jak wskazuje się w orzecznictwie, dokonanie przez Sąd odmiennej oceny choroby stwierdzonej zaświadczeniem lekarskim wymagałoby istnienia dowodu pochodzącego od osoby posiadającej wiedzę specjalną albo wykazania fałszu dokumentu co do treści lub formy wraz z konsekwencjami wykrycia czynu karalnego, natomiast choroba pełnomocnika może być okolicznością świadczącą o braku winy w szczególnie ciężkich przypadkach, gdy paraliżuje ona możliwość działania samodzielnego lub nawet przy skorzystaniu z pomocy osoby trzeciej (por. postanowienia NSA z 21 lutego 2013 r., I OZ 99/13 i powołane tam orzecznictwo oraz z 8 sierpnia 2013 r., II GZ 470/13, dostępne na stronie internetowej - Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http//:orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadmienić przy tym należy, że pomimo poważnej niedyspozycji zdrowotnej, termin do złożenia wniosku o uzasadnienie został przekroczony tylko o 2 dni (termin mijał w dniu 21 czerwca 2016 r. a wniosek został złożony w dniu 23 czerwca 2016 r.). W tych okolicznościach należało uznać, że doszło do uprawdopodobnienia braku winy pełnomocnika w uchybieniu terminu w rozumieniu art. 87 § 2 P.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji