Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 508/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: 105 par 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędziowie: NSA: Anna Szkodzińska NSA: Andrzej Niecikowski (spr.) Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi B. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o ustalenie odszkodowania skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] ( znak: [...]) Prezydent Miasta K., działając na podstawie art. 112 ust 4 w zw. z art. 129 ust 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. nr 261 poz. 2603 z późn. zm.), po rozpoznaniu wniosku B.G. o ustalenie odszkodowania za wywłaszczenie decyzją Naczelnika Dzielnicy K.-P. z dnia [...] (znak: [...]), działek nr [...] obr. [...] pow. [...]m2 i nr [...] obr. [...] o pow. [...] m2 położonych w K. b. gm. kat. B. umorzył postępowanie w sprawie, podnosząc w uzasadnieniu co następuje.

1. Decyzją Naczelnika Dzielnicy K.-P. z dnia [...]. nr [...] wywłaszczono nieruchomość obejmującą całą działkę nr [...] oraz część działki nr [...] oznaczoną nr [...] stanowiącą własność następców prawnych A.W. oraz przyznano za w/w wywłaszczoną nieruchomość odszkodowanie w wysokości [...] zł.,

2. decyzja wywłaszczeniowa Naczelnika Dzielnicy K.-P. z dnia [...], do chwili obecnej funkcjonuje w obrocie - próby jej wyeliminowania z obrotu - zakończyły się wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie z dnia 26 września 2005 r., sygn.akt. l SA/WA 459/04 uchylającym decyzje Ministra Infrastruktury z dnia [...] (nr [...]) utrzymującą w mocy decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] stwierdzającą, iż decyzja Naczelnika Dzielnicy K. nr [...]w poz. l w części orzekającej o wywłaszczeniu na cele budowy ulicy [...] nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] o pow. 0,1894 ha obr. [...] i nr [...] o pow. 0,0370 ha obr.[...] położonej w K. b. gm. kat. B. została wydana z naruszeniem prawa, oraz stwierdzającą nieważność decyzji Naczelnika Dzielnicy K.-P.. nr [...] w poz. l w części orzekającej o odszkodowaniu za wywłaszczoną nieruchomość oznaczoną jako działki nr [...] o pow. 0,1894 ha obr. [...] i nr [...]o pow. 0,0370 ha obr.[...] położoną w K.- P. .b. gm. kat. B. w kwocie [...]zł.

3 . sprawa o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Dzielnicy K.-P.. z dnia [...]. nr [...] toczy się w Urzędzie Wojewódzkim Oddział Zamiejscowy w T. pod nr [...].

4/ zgodnie z art. 105 ust. 1 kpa gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania, a z bezprzedmiotowością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy w sposób oczywisty organ stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Zgodnie zaś z art. 129 ust. 5 ustawy z dnia 21.08.1997 r., o gospodarce nieruchomościami przesłankami faktycznymi wydania przez Prezydenta Miasta K. merytorycznej decyzji w sprawie o ustalenie i wypłatę odszkodowania za wywłaszczona nieruchomość jest po pierwsze istnienie (obowiązywanie) ostatecznej decyzji wywłaszczeniowej, po drugie, brak decyzji przyznającej odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość,

5/ Istnienie zatem w obrocie prawnym ostatecznej decyzji przyznającej odszkodowanie oznacza brak przesłanki faktycznej postępowania administracyjnego o ustalenie i wypłatę odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość i brak ten - w świetle art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. (res iudicata} - jest trwały, a zatem postępowanie o ustalenie odszkodowania jest bezprzedmiotowe

6. w przedmiotowej sprawie, prowadzonej z wniosku B.G. , przesłanki faktyczne postępowania administracyjnego w sprawie o ustalenie odszkodowania za w/w wywłaszczoną nieruchomość zaistniały z chwilą wydania przez Ministra Infrastruktury ostatecznej decyzji utrzymującej w mocy decyzję Wojewody stwierdzającą, iż decyzja Naczelnika Dzielnicy K. -P.. w części orzekającej o wywłaszczeniu na cele budowy ulicy [...] nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] o pow. 0,1894 ha obr. [...] i nr [...] o pow. 0,0370 ha Obr [...] położonej w K. b. gm. kat. B. została wydana z naruszeniem prawa, oraz stwierdzającą nieważność decyzji Naczelnika Dzielnicy K.-P. w części orzekającej o odszkodowaniu za wywłaszczoną nieruchomość. Ale obie te decyzje wyeliminowane zostały z obrotu prawnego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

7. dodatkowo podniesiono, że niniejsze postępowanie o odszkodowanie w zakresie ustalenia odszkodowania za działkę nr [...] (odpowiadającą byłej działce nr [...] oraz części byłej działki nr [...]) jest bezprzedmiotowe także w świetle ostatecznej decyzji Urzędu Wojewódzkiego w K. nr [...] z dnia [...] utrzymującej w mocy decyzję Urzędu Rejonowego w K. z dnia [...] nr [...] mocą której działka [...] została zwrócona następcom prawnym wywłaszczonej A.W.

8. Umorzenie postępowania nie stoi na przeszkodzie wszczęciu nowej sprawy, oczywiście jeśli na podstawie prawa materialnego będzie to możliwe.

Odwołanie B.G. nie zostało uwzględnione i Wojewoda decyzją z dnia [...].

(znak: [...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, wywodząc, że:

- organ l instancji prawidłowo odczytał wolę strony we wniosku wszczynającym przedmiotowe postępowanie, iż chodzi jej o ustalenie odszkodowania z tytułu wywłaszczenia,

- dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy decydujące znaczenie ma fakt, iż ustalenie odszkodowania za nieruchomość, było już faktycznie przedmiotem ostatecznego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej, zatem ponowne orzeczenie w przedmiocie odszkodowania stanowiłoby naruszenie zasady powagi rzeczy osądzonej (res iudicata).

-uszło uwadze organu l instancji, iż pismem z dnia [...]. Z.G. , M.G. , M.W. oraz B.G. , "w toku postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Dzielnicy K.-P . z dnia [...] r. nr [...] wystąpili do Wojewody o stwierdzenie nieważności tej decyzji w całości. Decyzją z dnia [...]. Wojewoda stwierdził, iż decyzja Naczelnika Dzielnicy K. z dnia [...]. nr [...] orzekająca o wywłaszczeniu na cele budowy ulicy [...] (obecnie [...]) nieruchomości oznaczonej jako działki [...]o pow. 0,1894 ha obr. [...] i nr [...]o pow. 0,0370 ha obr.[...], położonej w K. oraz o odszkodowaniu za wywłaszczoną nieruchomość w kwocie [...] zł, została wydana z naruszeniem prawa, jednak z uwagi na to, że decyzja wywołała nieodwracalne skutki prawne, nie stwierdzono jej nieważności. Od powyższej decyzji Wojewody odwołał się B.G. , i sprawa jest przedmiotem rozpoznania przez Ministra Infrastruktury,

-skoro więc sprawa odszkodowania została rozstrzygnięta, będącą ciągle w obiegu decyzją -przeto sprawa jako bezprzedmiotowa winna być umorzona.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył B.G. i nie precyzując żądania skargi zarzucił, że "Wojewoda utrzymując w mocy decyzję z dnia [...] dopuścił się uchybień utrzymując w obiegu prawnym decyzję Naczelnika Dzielnicy K.-P. z dnia [...] nr [...] .

W uzasadnieniu podniósł, że:

a. w czasie wydania decyzji z dnia [...]1976 A.W. nie żyła - zmarła w 1968 roku. Prowadzenie postępowania i wydanie decyzji w stosunku do osoby zmarłej musi być ocenione jako rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 §1 pkt 2.

b. działki nr [...] [...] położone w K. nie zostały objęte planem wywłaszczenia. Inwestor nie mając prawa do terenu wkroczył na nieruchomość, zniszczył składniki rolne i budowlane, wybudował drogę. Dopiero po wykonaniu celu Urząd Dzielnicowy K. wydał decyzję wywłaszczenia. Urząd winien odmówić wywłaszczenia, gdyż była to sprawa cywilna,

c. WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 26.09.2005 uchylił decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] oraz poprzedzającą decyzję Wojewody z dnia [...] ., gdyż zostały wydane po śmierci Z.G. - współwłaścicielki tej nieruchomości, jeżeli WSA w Warszawie, uznał, iż decyzje zostały wydane po śmierci Z.G. to Wojewoda nie podał argumentów dlaczego decyzja wydana po śmierci A.W. zostaje w obrocie prawnym,

d. ".... Urząd jest wyłączony od rozstrzygania spraw majątkowych. Wojewoda utrzymując w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. odmawiającą zaspokojenia roszczeń i poniesionych strat nie legitymuje się wyrokiem Sądu Cywilnego, który pozbawiłby mocy prawnej postanowień spadkowych wydanych przez Sądy Rejonowe. Nadal jesteśmy prawomocnymi właścicielami spornej nieruchomości. Skarb Państwa jej nie nabył, nie kupił ani nie zamienił

e. skoro toczy się w Ministerstwie Infrastruktury postępowanie i nie zostało zakończone decyzją ostateczną to Prezydent Miasta K. mógł zawiesić postępowanie a nie pozbawiać prawa wadliwą decyzją.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko

przedstawione z w uzasadnieniu decyzji

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269 z póź.zm.) Sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem więc dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. W myśl zaś art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn.zm. zwaną dalej w skrócie p.o..p.s.a ) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, gdy jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie jej przez sąd administracyjny następuje tylko w przypadku: uchybienia przepisom prawa materialnego, jeżeli uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy /art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "a" ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/, w przypadku rozstrzygnięcia dotkniętego wadą uzasadniającą wznowienie postępowania administracyjnego /lit. b//, jak również w przypadku wad postępowania, jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy /lit. "c"/.

Skargę należy uznać za nieuzasadnioną. Dokonana, kontrola sądowa zaskarżonej decyzji, nie stwierdziła aby naruszała ona prawo.

Można odnieść wrażenie, że skarżący nie rozumie istoty sprawy. Otóż, domaga się on orzeczenia o czymś co jest - na chwilę obecną rozstrzygnięte. Mianowicie do chwili obecnej w obrocie pranym pozostaje decyzja Naczelnika Dzielnicy K.-P. z dnia [...] nr [...] którą wywłaszczono nieruchomość obejmującą całą działkę nr [...] oraz część działki nr [...] oznaczoną nr [...] stanowiącą własność następców prawnych A.W. oraz przyznano za w/w wywłaszczoną nieruchomość odszkodowanie w wysokości [...]zł.. Trzeba z całym naciskiem zaznaczyć, że przedmiotem sprawy niniejszej nie jest kwestia ważności co dopiero opisanej decyzji Naczelnika Dzielnicy K. , a tylko kwestia odszkodowania za tą nieruchomość związana z jej wywłaszczeniem. Sprawa o stwierdzenie nieważności tej decyzji toczy się i nie została do chwili obecnej zakończona, co przyznaje sam skarżący ( zob. protokoły rozprawy z dnia [...].2008 r. k....).

Zarzuty skargi skierowane są przeciwko ważności decyzji Naczelnika Dzielnicy K., a ta sprawa nie jest przedmiotem rozstrzygnięcia sprawy niniejszej. Trafne jest stanowisko organów, że skoro sprawa odszkodowania jest rozstrzygnięta - to obecna sprawa o odszkodowanie jest bezprzedmiotowa i w tej sytuacji wszczęte postępowanie winno być umorzone na podstawie art. 105 § 1 kpa.

W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca ją decyzja organu l instancji naruszały prawo, na podstawie art. 151 p.o.p.s.a należało orzec jak w sentencji.