Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 152/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-04-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego B.W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 listopada 2014 r. nr [...], utrzymującej w mocy decyzje organu I, którą określono mu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od dochodowym od osób fizycznych od dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2009 r. w kwocie 12 819 zł.

W uzasadnieniu wniosku podniósł, że wykonanie ww. decyzji grozi wyrządzeniem znacznej szkody majątkowej i spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków, poprzez pobranie od niego kwoty 12 819 zł wraz z odsetkami, w sytuacji gdy niniejsza sprawa jest jednym z kilkunastu postępowań prowadzonych wobec skarżącego w związku z rozliczeniami podatkowymi za lata 2007 – 2009.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Wniosek nie mógł być uwzględniony z powodu braku chociażby uprawdopodobnienia czy w konkretnej sytuacji skarżącego, wykonanie zaskarżonej decyzji stworzy niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - oznaczanej dalej jako p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd administracyjny jest jednak, na mocy ww. art. 61 § 3 p.p.s.a., związany zamkniętym katalogiem przesłanek, których wystąpienie warunkuje możliwość wydania orzeczenia w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Do katalogu tych przesłanek należą: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca nie sprecyzował przy tym, co należy rozumieć pod tymi pojęciami. Ocena wystąpienia tych przesłanek za każdym razem należy zatem do sądu. Skarżący powinien więc sam, co najmniej uprawdopodobnić, konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – przedstawiając np. swoją, konkretną, sytuację majątkową, osobistą, rodzinną i wpływ na nią ewentualnej egzekucji.

Przesłanka "wyrządzenia znacznej szkody" jest interpretowana w orzecznictwie jako szkoda (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 marca 2011 r., II GSK 330/11, z dnia 20 stycznia 2012 r., II FZ 819/11, wszystkie orzeczenia opublikowane na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei "trudne do odwrócenia skutki", to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2010 r., I FSK 1841/09, z dnia 19 maja 2011 r., II OZ 415/11).

W orzecznictwie utrwalony jest również pogląd, na co Sąd zwracał uwagę powyżej, że we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2013 r., I FZ 93/13). Sąd nie ma obowiązku, a nawet nie jest uprawniony, do samodzielnego badania akt sprawy, w celu ustalenia czy istnieją przesłanki wstrzymania wykonania decyzji – jeżeli wniosek w tym zakresie nie zawiera konkretnych informacji. Sąd na podstawie akt sprawy (sądowej i administracyjnej) może co najwyżej sprawdzać, czy informacje o sytuacji majątkowej i rodzinnej skarżących, są wiarygodne.

W rozpoznawanie sprawie skarżący wskazał tylko, że w jego sprawie zostało przeprowadzonych kilkanaście postępowań w związku z rozliczeniami podatkowymi za lata 2007 – 2009. Nie wiadomo jednak jaka jest przynajmniej przybliżona łączna wartość zaległości i w jakiej pozostaje proporcji do majątku skarżących. W szczególności nie wiadomo, czy ewentualna egzekucja pozwoli skarżącym na dysponowanie chociażby minimalnymi środkami na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych. Skarżącemu powinny być znane skutki braku skonkretyzowania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, a to dlatego że w rozpoznawanych wcześniej sprawach (postanowienie WSA w Krakowie z dnia 20 października 201 4r., I SA/Kr 1560/14 i I SA/Kr 1561/14) Sąd oddalając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji uzasadniał, że: "wnioskodawca (...) nie przedstawił żadnego konkretnego argumentu wskazującego na potrzebę czy konieczność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz nie okazał żadnych dokumentów przemawiających na rzecz wniosku".

Zdaniem Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił więc, że zachodzi któraś z przesłanek wskazujących na potrzebę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy zauważyć, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji - nawet przy istnieniu trudnej sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Wyegzekwowanie należności pieniężnych samo w sobie nie może być uznane jako powodujące znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, bowiem w przypadku uchylenia decyzji określającej zobowiązanie podatkowe, dochodzi do zwrotu spełnionego świadczenia pieniężnego wraz z odsetkami (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 7 października 2011 r., II GSK 2001/11).

Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia i oddalił wniosek, przyjmując za podstawę art. 61 § 3 p.p.s.a.