Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1650/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-05-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Wesołowska, po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lipca 2009 r. Nr [...] i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z [...] października 2008r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2002 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lipca 2009 r. Nr [...] i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z [...] października 2008r. Nr [...]


UZASADNIENIE

1. Pismem z 20 sierpnia 2009 r. Skarżąca E. P. wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lipca 2009r. w przedmiocie ustalenia wysokości zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2002 od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych.

Postanowieniem z 5 lutego 2010 roku Sąd zawiesił postępowanie w sprawie do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt. Sk 18/09.

2. Pismem z 2 kwietnia 2010 r. Skarżąca złożyła wniosek, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."), o wstrzymanie wykonania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Uzasadniając wniosek Skarżąca podniosła, iż nie ogłoszenie upadłości przez jej męża nie oznacza, że niewywiązywanie się z wymagalnych płatności może być interpretowane jedynie jako opóźnienie w dokonywaniu płatności. Skarżąca podkreśliła, że od wielu lat leczy się [...] i pozostaje pod stałą opieką lekarską. Nie ma prawa do renty inwalidzkiej, a stan jej zdrowia uniemożliwia podjęcie jej jakiejkolwiek pracy. Skarżąca dodała, że pozostaje całkowicie na utrzymaniu męża, a dodatkowo na utrzymaniu męża pozostaje również syn. Zdaniem Skarżącej nie jest ona w stanie wykonać zaskarżonej decyzji w ogóle, a tym bardziej bez nieodwracalnego uszczerbku dla siebie lub rodziny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

3. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Z tak sformułowanego przepisu wynika, iż warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, że strona wykazała w sposób wyczerpujący i przekonywający, istnienie okoliczności pozwalających na ustalenie istnienia realnej obawy wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa na stronie (por. postanowienia NSA z dnia 25.05.2004 r. sygn. akt FZ 65/04, niepubl. oraz z dnia 24.05.2004 r. sygn. akt FZ 85/04, niepubl.).

Sąd zobowiązany jest natomiast do dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy oraz innych elementów, które pozwalają domniemywać, że wskazane okoliczności mieszczą się w hipotezie art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 15.12.2005 r., I FZ 633/05, niepubl.).

4. Użyte przez ustawodawcę pojęcia "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności zaprezentować wnioskodawca. Samo powołanie się przez niego na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 lutego 2009r. sygn. akt II FZ 39/09).

Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 8 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, LexPolonica nr 1241556).

5. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż Skarżąca nie wykazała inicjatywy w zakresie uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonalności aktu administracyjnego. Nie uzasadniła bowiem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji oraz nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń.

Skarżąca uzasadniając wniosek ograniczyła się do stwierdzenia, że nie jest w stanie wykonać zaskarżonej decyzji w ogóle, a tym bardziej bez nieodwracalnego uszczerbku dla siebie lub rodziny jak również do wskazania, że jest osobą nie mogącą podjąć stałego zatrudnienia z uwagi na stan zdrowia. Nie podjęła jednak żadnej próby wykazania, że wykonanie decyzji wiąże się z obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Istnienie tych okoliczności nie wynikało również z okoliczności i charakteru sprawy.

Samo zaś przekonanie Skarżącej o zasadności podniesionych w skardze zarzutów nie jest wystarczającym argumentem, aby uznać, że wykonanie decyzji może pociągnąć za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

6. Wspomnieć należy również, że z protokołu przesłuchania Skarżącej z dnia 29 lipca 2008 r. wynika, że Skarżąca mieszka u teściowej i to ona ponosi wszelkie koszty utrzymania mieszkania. Ponadto rodzice Skarżącej pomagają jej przywożąc płody rolne i inne przetwory co umożliwia jej czynienie oszczędności. Skoro więc rodzina Skarżącej jak i ona sama utrzymują się z pomocy krewnych (a z wniosku z 2 kwietnia 2010 r. nie wynika żeby coś się zmieniło w tym zakresie zmieniło) to ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji nie zagrozi podstawowemu funkcjonowaniu rodziny.

Z wyżej wymienionych względów Sąd uznał, że nie ma podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji