Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 468/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2009-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 60, 161 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 8 lipca 2009 roku Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...]r., nr VI11/91/2007 w sprawie ustalenia strefy płatnego parkowania oraz wysokości stawek i sposobu pobierania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na obszarze miasta postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

Prokurator Okręgowy złożył skargę na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] czerwca 2007 roku, nr VI11/91/2007 w sprawie ustalenia strefy płatnego parkowania oraz wysokości stawek i sposobu pobierania opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na obszarze miasta.

Uzasadniając swoje stanowisko Prokurator Okręgowy wskazał, iż zaskarżona uchwała rażąco narusza prawo w tym:

- art. 13f ust 2 w zw. z art. 13 ust. 1 pkt 1 i art. 13f ust. 1 ustawy o drogach publicznych (tekst jednolity Dz. U. Nr 19, póz. 115 z 2007r. ze zm.) poprzez wprowadzenie opłaty dodatkowej za nieumieszczenie dowodu opłaty w sposób określony w § 9 ust. 1 uchwały, pomimo braku upoważnienia ustawowego do wprowadzenia przez radę gminy opłat dodatkowych z tytułu zdarzeń innych niż nieuiszczenie opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania.

W związku z powyższym na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) Prokurator Okręgowy wniósł o stwierdzenie nieważności wskazanej wyżej uchwały w części obejmującej § 6 pkt 3.

Uchwałą nr XXXII/380/2009 z dnia [...] czerwca 2009 roku, Rada Miejska uwzględniając w całości skargę Prokuratora Okręgowego uchyliła pkt 3 paragrafu 6 zawartego w uchwale nr Vlll/91/2007.

Z uwagi na uwzględnienie skargi przez Radę Miejska, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, wezwano stronę skarżącą do wskazania aktualnego stanowiska w sprawie.

Pismem z dnia [...] lipca 2009 roku Prokurator Okręgowy, zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.) cofnął przedmiotową skargę i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosło umorzenie niniejszego postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Cofnięcie skargi przez Prokuratora Okręgowego należało uznać za skuteczne.

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, przy czym jej cofnięcie wiąże sąd. Sąd może uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne tylko wtedy, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 p.p.s.a.).

Rada Miejska działając w trybie autokontroli uwzględniła w całości skargę Prokuratora Okręgowego i [...] czerwca 2009 roku podjęła uchwałę nr XXXII/380/09 zmieniającą w zakwestionowanym przez Prokuratora Okręgowego zakresie uchwałę nr Vlll/91/07 z dnia [...] czerwca 2007 roku, a zatem Rada Miejska postąpiła zgodnie ze stanowiskiem strony skarżącej. W tej sytuacji Prokurator Okręgowy oświadczył, iż cofa skargę.

Jednocześnie w sprawie nie zachodzą okoliczności przewidziane w art. 60 in fine p.p.s.a., obligujące sąd do uznania, że cofnięcie skargi jest czynnością niedopuszczalną.

W konsekwencji należało postępowanie umorzyć zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.