Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1029/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Powołane przepisy: article: art. 219 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Janusz Zubrzycki po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 marca 2008 r. sygn. akt I SA/Lu 69/08 w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia 26 listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku od towarów i usług postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 marca 2008r., sygn. akt I SA/Lu 69/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę A. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia 26 listopada 2007r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku od towarów i usług.

W pisemnych motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 lutego 2008r. skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, pod rygorem odrzucenia tegoż środka zaskarżenia. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone stronie dnia 11 lutego 2008r. Pomimo upływu siedmiodniowego terminu zakreślonego w wezwaniu wpis sądowy nie został uiszczony, wobec czego Sąd pierwszej instancji w oparciu o art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", skargę odrzucił.

Strona zaskarżyła ww. postanowienie WSA w Lublinie, zarzucając mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 3, art. 58 § 3 i art. 49 § 1 P.p.s.a., przez odrzucenie skargi z powodu braku formalnego, tj. nieuiszczenia wpisu sądowego od tejże skargi, pomimo tego, że opłata została uiszczona w terminie wskazanym w wezwaniu.

Argumentując powyższy zarzut autor skargi kasacyjnej podnosił, że skarżący został zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego w trzech sprawach toczących się przed WSA w Lublinie, tj.: w sprawie I SA/Lu 69/08 w kwocie 200 zł, w sprawie I SA/Lu 68/08 w kwocie 200 zł oraz w sprawie I SA/Lu 54/08 w kwocie 100 zł. Dnia 14 lutego 2008r. skarżący w placówce pocztowej w C. uiścił na konto WSA w Lublinie opłatę w wysokości 500 zł, obejmującą łączną kwotę wpisów sądowych w trzech ww. sprawach, na potwierdzenie czego do skargi kasacyjnej załączono stosowny dowód wpłaty. Biorąc pod uwagę fakt, iż wpis sądowy w niniejszej sprawie został zapłacony w zakreślonym przez Sąd terminie, odrzucenie skargi – w ocenie autora skargi kasacyjnej – było całkowicie bezzasadne. Przy tak sformułowanych zarzutach strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że w dniu 11 lutego 2008r. stronie doręczono wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi wniesionej do WSA w Lublinie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia tejże skargi. Z akt sprawy wynika, że do dnia 18 lutego 2008r., kiedy to mijał termin zakreślony w wezwaniu w kasie Sądu nie odnotowano przedmiotowej wpłaty. W takich okolicznościach do skargi kasacyjnej na postanowienie odrzucające skargę podatnika z powodu nienależytego opłacenia, załączono kopię potwierdzenia wpłaty wpisu sądowego na rachunek bankowy WSA w Lublinie, dokonanej w placówce pocztowej w C. w dniu 14 lutego 2008r. Rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie wymaga zatem kwestia, czy w takiej sytuacji skarżącego można obciążać ujemnymi skutkami nienależytego wypełnienia przez pocztę zadań zleconych jej przez tegoż skarżącego.

Tutejszy Sąd podziela w tym zakresie stanowisko zaprezentowane w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2007r., sygn. akt II GSK 104/07 (LEX nr 338577), gdzie stwierdzono, że skoro w przypadku składania pisma do sądu za pośrednictwem innego podmiotu (np. Poczty Polskiej, czy polskiego konsulatu), o zachowaniu terminu decyduje data wniesienia takiego pisma do podmiotu pośredniczącego, a nie moment wpływu takiego dokumentu do właściwego sądu (art. 83 § 3 i 4 P.p.s.a.), to w przypadku uiszczania opłat sądowych przelewem, o zachowaniu terminu powinna decydować data przyjęcia zlecenia (polecenia przelewu) przez podmiot pośredniczący.

W innym orzeczeniu podkreślono, że skoro ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w art. 219 § 1 dopuszcza możliwość uiszczenia opłaty sądowej na rachunek właściwego sądu, to wybór przez stronę takiej formy dokonania wpłaty nie może stawiać jej w sytuacji mniej korzystnej, niż w przypadku, gdyby dokonała tego w formie gotówkowej w kasie sądu (por. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2006r., sygn. akt II FSK 334/05, publ. LEX nr 193952).

Argumentem przemawiającym za słusznością ww. tez jest okoliczność, że strona korzystając z usług pośrednika zasadniczo nie może ingerować w sposób, ani terminowość wykonywanych przez niego zadań.

Analizując zatem niniejszą sprawę pod kątem powyższych uwag tutejszy Sąd stwierdza, że w sytuacji, kiedy skarżący w terminie zakreślonym w wezwaniu uiścił na rachunek WSA w Lublinie (także wskazany w wezwaniu) stosowną opłatę, za pośrednictwem Poczty Polskiej, która z niewiadomych względów nie zrealizowała zlecenia skarżącego, nie jest zasadne odrzucenie skargi z powodu jej nienależytego opłacenia. Należy bowiem przyjąć, że skarżący wywiązał się z wezwania Sądu, dowodem czego jest załączona do skargi kasacyjnej kopia potwierdzenia wpłaty opatrzonego stemplem pocztowym z dnia 14 lutego 2008r.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o treść art. 185 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.