Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 228/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sylwester Marciniak po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia O. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 3 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 91/08 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi O. H. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia 30 listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za kwiecień 2005 r. oraz określenia wysokości odsetek postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

I FZ 228/09

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 91/08, odrzucił zażalenie O. H. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 21 lipca 2008 r. w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi O. H. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia 30 listopada 2007 r. w przedmiocie podatku akcyzowego za kwiecień 2005 r. oraz określenia wysokości odsetek. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że postanowienie z dnia 21 lipca 2008 r. zostało wnioskodawcy doręczone w trybie zastępczym w dniu 7 sierpnia 2008 r. Skarżący w dniu 27 sierpnia 2008 r. wniósł na to postanowienie zażalenie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Postanowieniem z dnia 10 września 2008 r. odmówiono stronie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, postanowienie to stało się z dniem 22 grudnia 2008 r. prawomocne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym postanowieniu uznał, iż doręczenie postanowienia z dnia 21 lipca 2008 r. było prawidłowe, a z akt sprawy wynika, iż zażalenie nie zostało wniesione w terminie 7 dni od tego doręczenia, jak przewiduje art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wniesienie zażalenia z uchybieniem terminu skutkuje jego odrzuceniem.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie oraz przyjęcie do rozpoznania zażalenia z dnia 27 sierpnia 2008 r. Skarżący wskazał, że wyjaśnił już w sposób szczegółowy, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, gdyż pracownica Urzędu Pocztowego nie wydała mu całości korespondencji znajdującej się do odbioru. W ocenie skarżącego uprawdopodobnił on okoliczności wiążące się z opóźnieniem w złożeniu zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu. Na mocy art. 197 § 2 tej ustawy przepis ten znajduje zastosowanie również do postępowania toczącego się na skutek zażalenia. Z kolei zgodnie z art. 194 § 2 ustawy zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Stąd też prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie, które zostało wniesione po upływie terminu z art. 194 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

O zasadności zaskarżonego postanowienia świadczy już sam fakt, że skarżący nie kwestionuje wniesienia zażalenia po upływie ustawowego terminu. Argumentacja podnoszona przez niego ma wskazywać na brak jego winy w uchybieniu tegoż terminu, jednakże zauważyć należy, iż twierdzenia takie nie mogą mieć wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonego postanowienia. Powoływanie się przez stronę na okoliczności mające uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu może być skuteczne jedynie w ramach postępowania toczącego się z wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności. W przedmiotowej sprawie skarżący z tego trybu skorzystał, a jego wniosek został prawomocnie rozstrzygnięty, o czym świadczą odpowiednie postanowienia Sądu I instancji (z 10 września 2008 r.) i Naczelnego Sądu Administracyjnego (z 22 grudnia 2008 r.). We wskazanych orzeczeniach Sądy te nie podzieliły stanowiska strony, że powoływane przez nią okoliczności uzasadniają przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. Podkreślić należy, iż zaskarżenie postanowienia o odrzuceniu zażalenia jako spóźnionego nie oznacza, iż twierdzenia skarżącego o braku winy w uchybieniu terminu zostaną poddane kolejnej kontroli instancyjnej. Wręcz przeciwnie, na obecnym etapie postępowania okoliczności te, których zasadność została rozstrzygnięta przez obie instancje sądowoadministracyjne, nie podlegają już jakiemukolwiek badaniu.

Słusznie w zaskarżonym postanowieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny poddał ocenie prawidłowość dokonania doręczenia postanowienia z dnia 21 lipca 2008 r., prawidłowe są też również jego wnioski, iż zażalenie z dnia 27 sierpnia 2008 r. zostało wniesione po upływie terminu, a więc podlegało odrzuceniu. Skoro w przedmiotowym zażaleniu strona nie kwestionuje wniosków zawartych w postanowieniu Sądu I instancji (a zatem nie podnosi, iż jej zażalenie zostało wniesione w terminie), stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.