Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 410/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
658
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Andrzej Góraj (sprawozdawca), Sędziowie WSA Janusz Walawski, Ewa Kwiecińska, Protokolant, referent stażysta Katarzyna Skurzyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi Z. L. na bezczynność Ministra Pracy i Polityki w zakresie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji – oddala skargę –


UZASADNIENIE

W dniu [...] marca 2012 r. do Ministra Pracy i Polityki Społecznej wpłynął wniosek Z. L. o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...].

Minister Pracy i Polityki Społecznej, działając na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 157 i art. 158 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) - dalej: K.p.a., po rozpoznaniu wniosku Z. L. o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...] utrzymującej w mocy decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2011 r. znak [...], decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak [...], odmówił stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.

W dniu [...] maja 2012 r. do Ministra Pracy i Polityki Społecznej wpłynął wniosek Z. L. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r.

Minister Pracy i Polityki Społecznej, po rozpatrzeniu przedmiotowego wniosku, działając na podstawie art. 127 § 3 K.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., decyzją z dnia [...] maja 2012 r. znak [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2012 r.

W uzasadnieniu wymienionej decyzji organ wyjaśnił, że Z. L. w dniu [...] lutego 2009 r. zarejestrował się w urzędzie pracy i został uznany za osobę bezrobotną bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Z uwagi na niestawienie się w wyznaczonym przez urząd pracy terminie i niepowiadomienie w okresie 7 dni od dnia obowiązkowej wizyty o uzasadnionej przyczynie swojej nieobecności, Starosta [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r. znak [...] orzekł o utracie przez Z. L. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] sierpnia 2011 r. Od ww. decyzji strona złożyła odwołanie do Wojewody [...], który decyzją z dnia [...] października 2011 r. znak [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W dniu [...] stycznia 2012 r. do Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej wpłynął wniosek Z. L. o stwierdzenie nieważności ww. decyzji. Minister Pracy i Polityki Społecznej po rozpoznaniu ww. wniosku, decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2011 r. Z. L. pismem z dnia [...] lutego 2012 r. wniósł o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2012 r. Minister w wyniku rozpatrzenia ww. wniosku wydał decyzję z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...], którą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Następnie Minister decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak [...] rozpoznał odmownie wniosek Z. L. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...]. W dniu [...] maja 2012 r. do Ministra Pracy i Polityki Społecznej wpłynął wniosek Z. L. o ponowne rozpoznanie sprawy odnośnie decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r., w którym strona podniosła zarzuty co do formy, w jakiej została wydana zaskarżona decyzja oraz co do organu ją wydającego.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 127 § 3 K.p.a., od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Natomiast w myśl art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. Minister wskazał, że reguła określona w art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a. ma także zastosowanie do wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, o którym mowa w art. 127 § 2 K.p.a. i dlatego została zastosowana również w rozpoznawanej sprawie. Organ odwoławczy podkreślił przy tym, że nie ma możliwości wyłączenia w tej sprawie ministra właściwego do spraw pracy. Organ wyjaśnił, że na mocy § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Prezesa RM z dnia 18 listopada 2011 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Pracy i Polityki Społecznej (Dz. U. z 2007 r. nr 248, poz. 1485) określono szczegółowy zakres działania Ministra Pracy i Polityki Społecznej, z którego wynika, że Minister kieruje następującymi działami administracji rządowej: praca (który obejmuje sprawy z zakresu zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu), zabezpieczenie społeczne i rodzina.

Minister wskazał, że na mocy przepisu art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 08 sierpnia 1996 r. o Radzie Ministrów (Dz. U. z 2003 r. nr 24, poz. 199 z późn. zm.), Minister wykonuje swoje zadnia przy pomocy sekretarza i podsekretarzy stanu oraz gabinetu politycznego ministra. Z art. 17 pkt 2 K.p.a wynika zaś, że organami wyższego stopnia w stosunku do wojewodów są właściwi ministrowie.

Minister uznał, że po ponownym przeanalizowaniu akt rozpoznawanej sprawy, nie ma podstaw do zmiany decyzji z dnia [...] kwietnia 2012 r., w związku z czym utrzymał ją w mocy.

Pismem z dnia 10 września 2012 r. Z. L. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Pracy i Polityki Społecznej w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] lutego 2012 r. znak [...].

W ocenie skarżącego, organ nie wydał w tej sprawie żadnej decyzji. Skarżący podniósł, że w przedmiotowej sprawie otrzymał jedynie dokument, datowany na [...] kwietnia 2013 r., zatytułowany "decyzja" znak [...], który, w jego ocenie, decyzją nie jest.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy.

Badając przedmiotową sprawę w powyższym zakresie tutejszy Sąd uznał skargę za bezzasadną.

Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny, czy istnieją przesłanki ku temu, aby nakazać organowi administracji dopełnienia stosownych czynności. Ustalenia wymagała więc okoliczność, czy organ prowadząc przedmiotowe postępowanie pozostawał w bezczynności, czy też dopełnił czynności oznaczonych przepisami prawa.

Analiza akt administracyjnych niniejszej sprawy prowadzi do konkluzji, iż organ nie dopuścił się bezczynności i rozpoznał wniosek strony z dnia [...] marca 2012 r.

W dniu [...] kwietnia 2012 r. wydał bowiem decyzję, będącą ustosunkowaniem się do żądania zawartego we wniosku z dnia [...] marca 2012 r. Następnie organ rozpoznał również wniosek strony z dnia [...] maja 2012 r. o ponowne rozpoznanie sprawy i wydał decyzję z dnia [...] maja 2012 r.

W tym stanie sprawy uznać należało, iż organ nie pozostaje w bezczynności. Rozpoznał bowiem wniosek strony z dnia [...] marca 2012 r. zachowując wymóg dwuinstancyjnego postępowania administracyjnego. Decyzje wydane w wyniku tego rozpoznania były zaś w sposób prawidłowy podpisane przez osobę władną do ich wydania.

Co się tyczy zarzutów zawartych w przedmiotowej skardze, a dotyczących szerokości marginesów w decyzji organu, tutejszy Sąd pragnie podkreślić, iż nie ma kognicji do tego, aby narzucać organowi wytyczne, co do formy graficznej rozstrzygnięć. Sąd administracyjny nie jest też właściwym adresatem doniesień dotyczących czynów karalnych opisanych w Kodeksie karnym.

W świetle powyższego, w sytuacji gdy organ rozpoznał wniosek strony z dnia [...] marca 2012 r. i nie pozostaje w bezczynności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

-----------------------

5