Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1548/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-10-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 47 par. 1, art. 49  par. 1, art. 58 par. 1 pkt 3, art. 65 par.  1 i 2, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Borkowska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej G. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 czerwca 2008r. sygn. akt II SA/Sz 404/08 o odrzuceniu skargi G. S. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia: - oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2008r., sygn. akt II SA/Sz 404/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę G. S. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie wymeldowania.

W uzasadnieniu Sąd podał, że zarządzeniem z dnia 20 maja 2008r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego od skargi oraz nadesłanie odpisu skargi lub jej kserokopii poświadczonej za zgodność z oryginałem. Powyższe zarządzenie zostało doręczone w trybie awizowania w dniu 9 czerwca 2008r. zatem termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał w dniu 16 czerwca 2008r. W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił powyższych braków.

W związku z powyższym skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Od powyższego postanowienia G. S. złożył skargę kasacyjną, wnosząc o jego uchylenie w całości i stawiając zarzut naruszenia przepisów art. 65 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że w rozpoznawanej sprawie do skarżącego nie dotarły awiza, bowiem ukrył je jego ojciec.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W myśl art. 49 § 1 powołanej ustawy, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Odmienna regulacja, o której mowa w końcowej części tego przepisu znajduje się w art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, stosownie do którego Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Natomiast na podstawie art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.

W skardze kasacyjnej nie powołano jednak powyższych przepisów, ograniczając się do wskazania jako jej podstawy art. 65 § 1 i 2 ustawy. Zgodnie z treścią tych przepisów sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy. Do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez pocztę stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym. Z akt sprawy nie wynika, aby w niniejszej sprawie przepisy te zostały naruszone przez Sąd pierwszej instancji. Okoliczności podane w skardze kasacyjnej mogą być jedynie podstawą do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, który to wniosek został już przez skarżącego wniesiony.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 i art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.