Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1191/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-12-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 7 grudnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Jolanta Rosińska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M.P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w sprawie ze skargi M.P. na decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] roku w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

M.P. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] roku utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji, którą zgłoszono sprzeciw w sprawie zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, objętych wnioskiem skarżącej, a polegających na budowie ogrodzenia z siatki.

Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wyjaśniając, iż ogrodzenie jej działki jest konieczne z racji tego, że ma do niej dostęp nieograniczona grupa osób postronnych, przez co nieruchomość jest zaśmiecana, niszczona, a owoce na niej rosnące są zabierane bez zgody skarżącej. Skarżąca podkreśliła, że dostęp do jej działki mają zatem niepowołane osoby i zwierzęta, np. psy. Przebywając na nieogrodzonej działce skarżąca nie czuje się bezpiecznie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej p.p.s.a.), zwanej dalej , wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika że akt, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania, powinien kwalifikować się do wykonania.

Wykonanie aktu administracyjnego oznacza zaś "(...) spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (np. sumy pieniężnej odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość). Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowisku określonemu w nim jako odpowiedni." (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 295).

W ocenie Sądu decyzja Wojewody [...] o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji w sprawie zgłoszonych robót budowlanych kwalifikuje się do aktów podlegających wykonaniu, ponieważ na mocy powyższej decyzji strona dokonująca zgłoszenia jest obowiązana do powstrzymania się od rozpoczęcia robót wskazanych

w tym zgłoszeniu. Zatem w niniejszym przypadku przedmiotem wykonania zakwestionowanego aktu jest zaniechanie określonego działania.

Przechodząc do oceny wniosku wskazać należy, iż na tym etapie postępowania Sąd nie ocenia merytorycznie sprawy, a jedynie bada czy wykonanie decyzji może spowodować konsekwencje wskazane w art. 61 § 1 i 3 P.p.s.a.. Z konstrukcji normy prawnej zawartej w wyżej wskazanym przepisie wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, iż, jak przyjęto w judykaturze, chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce przede wszystkich w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.

W ocenie Sądu okoliczności przedstawione przez skarżącą, a w szczególności nieograniczony dostęp do działki skarżącej niepowołanych osób i zwierząt, skutkujący niszczeniem nieruchomości a nawet narażającym stronę na zagrożenie, wskazuje, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo poniesienia szkód materialnych i niematerialnych po stronie skarżącej.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak

w sentencji.

m.ch.