Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 907/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: par. 12, 149
journal: Dz.U. 1999 nr 15 poz 140
law: Rozporządzenie Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny  odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
article: art. 36, 57
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 10, 61, 145
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 134, 145, 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) Czesława Socha, Sędziowie NSA (del.) Krystyna Borkowska, WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant Dorota Jackiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] w przedmiocie w sprawie wykonania wnęki ściennej I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji: II. zasądza od [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz J. P. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...],[...], po rozpatrzeniu odwołania J. P. od decyzji nr [...] z [...].07.2002 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. umarzającej postępowanie w sprawie wykonania przez J. B. wnęki ściennej o wymiarach 0,6m x 0,8m zlokalizowanej w ścianie zachodniej realizowanej dobudowy części usługowej do istniejącego budynku na działkach nr [...] i [...] położonych w G. – [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Ustalono w ramach czynności kontrolnych przeprowadzonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że na w/w nieruchomościach J. B. prowadzi roboty budowlane na podstawie decyzji [...] z [...] /02.2002 r. zezwalającej na rozbudowę budynku mieszkalnego, polegającej na dobudowaniu części usługowej. Wizja lokalna wykazała, że inwestor w ścianie zachodniej dobudowy usytuowanej przy granicy drogi dojazdowej wykonał wnękę ścienną i zamontował w niej skrzynkę o wymiarach 600 x 800 z napisem G.". Droga dojazdowa stanowi współwłasność. Przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru budowlanego J. P. żądał przeniesienia wnęki na inne miejsce.

Zatwierdzony projekt budowlany nie przewiduje wnęki. Zdaniem organu I instancji lokalizacja skrzynki odpowiada wymogom przewidzianym w §149 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.12.1994 r. (Dz. U. z 1999 r. nr 15 poz. 140 z późn. zm.) organ I instancji uznał, że zgodnie z §12 ust. 4 w/w Rozporządzenia należy zachować odległość zabudowy od granicy z sąsiednimi działkami co najmniej dla budynków zwracanych do granicy otworami okiennymi lub drzwiowymi - 4m, dla budynków zwróconych bez otworów - 3m. wnęka ścienna z zamontowaną szafką metalową licującą ze ścianą budynku nie jest otworem okiennym, jak i drzwiowym, lecz stanowi ścianę pełną.

Zdaniem organu przepis art. 36 Prawa budowlanego (obowiązującego w dacie wydania decyzji) oznacza, że dokonywanie zmian projektu "nieistotnych" nie wymaga procedur administracyjnych. Zmiana polegająca na umieszczeniu w ścianie skrzynki wyżej opisanej podlega jedynie ujawnieniu w momencie przystępowania do użytkowania obiektu budowlanego (art. 57 ust. 2 - Prawa budowlanego).

W tych warunkach organ I instancji umorzył postępowanie.

Argumentację Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. zaakceptował [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. Uznał, że brak podstaw do prowadzenia działań w ramach nadzoru budowlanego i orzeczenie o umorzeniu postępowania jest zachowane.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego 10.03. 2003 r. J. P. podniósł, że wnęka w ścianie jest niedopuszczalna, brak takiego otworu w planach, zatem jest to samowola budowlana.

W odpowiedzi na skargę [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując wcześniejszą argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie było wszczęte na żądanie strony – J. P. współwłaściciela nieruchomości bezpośrednio graniczącej z nieruchomością zabudowywaną.

O wszczęciu postępowania organ ma obowiązek zawiadomić wszystkie osoby będące stronami w sprawie (art. 61 k.p.a.).

Jednym z aspektów realizacji zasady ogólnej czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym (art. 10§1 k.p.a.) jest zawiadomienie jej o wszczęciu postępowania w sprawie. Organ administracji zobowiązany jest z urzędu ustalić, kto ma danej sprawie interes prawny lub obowiązek. Wszczynając sprawę na wniosek strony nie można tylko jej gwarantować udziału, ale zobowiązany jest ustalić, czy w danej sprawie mają prawnie chroniony interes również inne jednostki.

Gwarancją realizacji tego prawa strony jest sankcja wzruszenia decyzji w trybie wznowienia postępowania (art. 145§1 pkt. 4 k.p.a.).

W niniejszej sprawie organ uznał za stronę postępowania tylko inwestora i wznoszącego skargę.

Z urzędu wiadomo sądowi, że działka, z którą graniczy przedmiotowa inwestycja, stanowi współwłasność J. B. – inwestora, J. P. – skarżącego a ponadto J. P., P. D., R. D., Z. D.

W zaistniałych warunkach czynny udział w przedmiotowym postępowaniu brali tylko skarżący i inwestor. Sąd uchylił decyzje organów obu instancji w trybie art. 145§1 pkt.1 b Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznając, że w sprawie doszło do naruszenia prawa dającego podstawę wznowienia postępowania administracyjnego.

Zgodnie z przepisem art. 134 - Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednakże związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd w niniejszym postępowaniu nie badał zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji pod względem merytorycznym.

Mając na uwadze powyższą argumentację Sąd orzekł w trybie art. 145§1 pkt.1 b, c i art. 200 – Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.