Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1891/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Grunty warszawskie
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 154 par. 1, par. 2, par. 6, par. 7, art. 200
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Wesołowska Sędziowie: WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz WSA Elżbieta Lenart (spr.) po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. C. na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 lutego 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 776/15 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 6000 (sześć tysięcy) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje od Prezydenta [...] na rzecz E. C. sumę pieniężną w kwocie 2000 (dwa tysiące) złotych; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz E. C. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

E. C. - reprezentowana przez pełnomocnika r. pr. J. B. - skargą z [...] lipca 2020 r. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o:

1) wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny w wysokości nie mniejszej niż 20.000 złotych;

2) przyznanie od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., lecz nie mniej niż 10.000 złotych;

3) stwierdzenie, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

4) przeprowadzenie postępowania o ukaranie organu grzywną w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 2 ustawy p.p.s.a.;

5) zasądzenie kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw

- w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 lutego 2016 roku, sygn. akt I SAB/Wa 776/15.

Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku E. C., I. C., R. K. i S. W. z dnia [...] czerwca 2015 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], oznaczoną jako "[...] hip. nr [...]" - w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy został doręczony organowi [...] maja 2016 r. Zatem trzymiesięczny termin do rozpoznania wniosku o odszkodowanie, zakreślony przez Sąd w powołanym wyroku, upłynął z dniem [...] sierpnia 2016 r.

Skarżąca w uzasadnieniu skargi podniosła, że ww. termin nie został przez Prezydenta [...] dochowany, a postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie nie zostało zakończone do dnia wniesienia niniejszej skargi.

Ponadto pięciokrotnie już wzywała organ do wykonania prawomocnego wyroku i wydania w sprawie decyzji, z czego ostatnie wezwanie zostało skierowane w dniu [...] czerwca 2020 r. Jednakże żadne z dotychczasowych wezwań nie odniosło skutku - bowiem do dnia wniesienia niniejszej skargi nie został rozpoznany wniosek o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość.

Dodała, że organ zignorował również wydanie czterech kolejnych prawomocnych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie:

1. wyroku z 17 lutego 2017 roku, sygn. akt I SA/Wa 1821/16, wymierzającego grzywnę w wysokości 500 złotych,

2. wyroku z 20 kwietnia 2018 roku, sygn. akt I SA/Wa 124/18, wymierzającego grzywnę w wysokości 2 000 złotych,

3. wyroku z 23 stycznia 2019 roku, sygn. akt I SA/Wa 2009/18, wymierzającego grzywnę w wysokości 3 000 złotych,

4. wyroku z 13 grudnia 2019 roku, sygn. akt I SA/Wa 1891/19, wymierzającego grzywnę w wysokości 4 000 złotych.

Ponadto, w wyroku z 23 stycznia 2019 r., a także wyrokiem z 13 grudnia 2019 r. WSA w Warszawie zastosował dodatkowe sankcje wobec organu w postaci przyznania na jej rzecz sum pieniężnych w kwotach po 1.000 zł.

Stwierdziła również, że wysokość wymierzanych grzywien jest obiektywnie zbyt niska - zatem obecnie wymierzona Prezydentowi [...] grzywna nie powinna wynosić mniej niż 20.000 zł. Następnie podkreśliła, iż ograniczenie się przez Sąd wyłącznie do wymierzenia grzywny - choćby i w wyższej niż dotychczas wysokości - będzie niewystarczającym środkiem prewencyjno-represyjnym i nie będzie w istocie stanowić żadnej dolegliwości finansowej dla organu. Taką funkcję spełni dopiero uwzględnienie żądania przyznania od organu na jej rzecz sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Dotychczas dwukrotnie zasądzana kwota 1.000 zł. nie przyczyniła się do zmiany postępowania Prezydenta [...], w szczególności do wykonania wyroku i wydania decyzji kończącej postępowanie. Oznacza to, że zasądzona suma pieniężna może się okazać skuteczna dopiero w przypadku jej znaczącego podwyższenia - co będzie stanowiło dla organu realną i dolegliwą karę. Nadto, ten rodzaj środka dyscyplinującego ma szczególny charakter i pełni nie tylko funkcję prewencyjno-represyjną, stanowiąc realną dla organu dolegliwość finansową, ale przede wszystkim funkcję kompensacyjną, będąc dla niej swoistym zadośćuczynieniem za wszelkie dolegliwości i niedogodności związane z opieszałością organu w rozpoznaniu tej sprawy. Dodała, że doznaje ona krzywdy związanej z przewlekłym prowadzeniem postępowania - nie jest na bieżąco informowana o stanie sprawy, podejmowanych czynnościach, czy przewidywanym terminie załatwienia sprawy. Ponadto nieuwzględnienie przez Sąd jej żądania dotyczącego przyznania od organu sumy pieniężnej, pozbawi ją realnej ochrony przed bezprawną bezczynnością Prezydenta.

Na zakończenie stwierdziła, że wymierzone dotychczas cztery grzywny okazały się całkowicie nieskuteczne. Podobnie bezskuteczne okazało się przyznanie od organu sum pieniężnych w relatywnie niskich kwotach - dwukrotnie po 1.000 zł. Jednakże nie ma ona innej możliwości obrony swych praw, jak tylko wnoszenie kolejnych skarg o ukaranie organu grzywną za niewykonanie prawomocnego wyroku.

Dlatego też wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kolejną skargę - żądając wymierzenia Prezydentowi [...] stosownej grzywny.

W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie.

Podniósł, że przedmiotowa nieruchomość znajduje się na obszarze objętym działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów

na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279, ze zm.). Z dniem wejścia w życie dekretu grunty nieruchomości warszawskich - w tym grunt ww. nieruchomości

– przeszły na własność gminy m.st. Warszawy, a od 1950 r. – na podstawie art. 32

ust. 2 ustawy z dnia 20 marca 1950 r. o terenowych organach jednolitej władzy państwowej (Dz. U. Nr 14, poz.130) - na własność Skarbu Państwa.

Przed Prezydentem [...] prowadzone jest obecnie postępowanie administracyjne o przyznanie odszkodowania za grunt nieruchomości położonej [...] przy ul. [...] ozn. jako "[...] hip. nr [...]", stanowiącej obecnie część działek ewidencyjnych nr [...], [...] i [...] z obr. [...] na wniosek z dnia [...] maja 2015 r.

Zgodnie z przepisem art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2018 r. poz. 121 ze zm.) odszkodowanie może być przyznane za dom jednorodzinny, jeżeli przeszedł na własność Państwa po dniu 05.04.1958 r., lub za działkę, która przed dniem wejścia w życie dekretu mogła być przeznaczona pod budownictwo jednorodzinne, jeżeli poprzedni właściciel bądź jego następcy prawni zostali pozbawieni faktycznej możliwości władania nią po dniu 05.04.1958 r.

Z uwagi na wynikający z treści art. 7 i art. 77 § 1 kpa obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego, pozwalającego na dokładne ustalenie stanu faktycznego sprawy a także z uwagi na bardzo dużą ilość wpływających spraw z zakresu odszkodowań, nie było możliwości zakończenia niniejszego postępowania w terminie określonym w art. 35 kpa.

Istotnym pozostaje również fakt, iż opóźnienia w rozpatrywaniu spraw są spowodowane między innymi bardzo dużą ilością wpływającej do tutejszego Biura Spraw Dekretowych korespondencji w sprawach odszkodowawczych za nieruchomości objęte działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy. Waga tych spraw, stopień ich skomplikowania oraz złożoność okoliczności, które powinny być ustalone w toku tych postępowań, niestety nie pozwala na dotrzymanie ustawowych terminów przewidzianych na ich rozpatrzenie.

Jak słusznie zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 26 sierpnia 2017 r. Sygn. akt I SAB/Wa 526/16 "W tej sytuacji - zdaniem Sądu- wystarczającą sankcją dla organu jest uznanie, że jego bezczynność w załatwieniu sprawy miała charakter rażący. Nałożenie na organ obowiązku zapłacenia grzywny lub sumy pieniężnej nie jest bowiem zasadniczym środkiem dyscyplinującym ten organ do załatwienia sprawy w rozsądnym terminie. Przepisy p.p.s.a. dają Sądowi kompetencję do oceny zasadności zarówno nałożenia sankcji finansowej jak i miarkowania jej wysokości, co uzależnione jest od okoliczności konkretnej sprawy. W odniesieniu do nich nie można pominąć także faktu znanego Sądowi z urzędu, że Prezydent [...] prowadzi kilka tysięcy spraw o odszkodowania za przejęcie nieruchomości w trybie tzw. dekretu warszawskiego, a zatem obiektywny osąd prowadzi do wniosku, że nakładanie na organ przez Sąd w każdej tego typu sprawie sankcji finansowych ze środków publicznych byłoby nieuzasadnione, a przede wszystkim nie spełniałoby roli wskazanej w przepisie prawa."

Również okoliczność, iż akta sprawy na skutek ponagleń i skarg wnoszonych przez strony, pozostają w długotrwałym posiadaniu organów nadrzędnych i sądów administracyjnych, znacząco utrudnia rozpoznawanie spraw - gdyż nie jest możliwym prowadzenie przedmiotowych postępowań wyłącznie w oparciu o akta zastępcze. Jednocześnie, o kolejności rozpatrzenia spraw nie może decydować wyłącznie aktywność procesowa strony i ilość składanych skarg, tym bardziej, że wniosek skarżącej jest relatywnie nowy w stosunku do innych wniosków odszkodowawczych oczekujących na rozpatrzenie.

Na zakończenie organ podniósł, że niniejsza skarga jest kolejną skargą złożoną w sprawie dotyczącej postępowania odnośnie przyznania odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. W tej sprawie od dłuższego już czasu, tuż po zwrocie akt postępowania z sądu administracyjnego, organ wysyła je tam z powrotem, gdyż wpływa kolejna skarga. Jakkolwiek jest to prawo stron, to należy zwrócić uwagę, że biorąc pod uwagę objętość materiału dowodowego i okres między złożeniem jednej skargi a następnej, niemożliwe jest rozpatrzenie dwóch spraw administracyjnych toczących się równolegle na tym samym materiale dowodowym - gdy w obu na zmianę wpływają skargi do sądu administracyjnego. Profesjonalny pełnomocnik musi zdawać sobie z tego sprawę, zwłaszcza, że kolejne wyroki skutkują zwrotem kosztów postępowania oraz obowiązkiem zapłaty na rzecz strony kwot pieniężnych.

Już choćby terminarz związany z przekazaniem tej skargi daje wgląd w tę sytuację -akta sprawy wróciły do organu [...] lipca 2020 r. po wydaniu wyroku w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1896/19. Organ otrzymał wezwanie do wydania decyzji w dniu [...] czerwca 2020 r. - gdy akta były jeszcze w WSA. Natomiast między powrotem akt do organu a skargą minęło 20 dni (a więc nawet nie pełen miesiąc).

Wobec powyższego Prezydent [...] wniósł o oddalenie skargi w przedmiocie wymierzenia grzywny.

Pismem z [...] listopada 2020 r. skarżąca obszernie ustosunkowała się do odpowiedzi na skargę, podtrzymała skargę w całości i wniosła o jej uwzględnienie.

Do dnia 18 grudnia 2020 r. (data rozpoznania sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie) do Sądu nie wpłynęła żadna informacja dotycząca merytorycznego rozpoznania przedmiotowego wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi

[...] grzywny.

Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a..

Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zgodnie natomiast z § 2 tego artykułu Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 19 lutego 2016 roku, sygn. akt I SAB/Wa 776/15, zobowiązał Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku E. C., I. C., R. K. i S. W. z [...] czerwca 2015 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], oznaczoną jako "[...] hip. nr [...]" - w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Zaznaczyć przy tym należy, że kwestię terminu załatwienia sprawy

po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 p.p.s.a., zgodnie

z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi.

Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu [...] maja 2016 r. - zatem wyznaczony termin upłynął w dniu [...] sierpnia 2016 r.

Następnie na skutek złożonych skarg na niewykonanie ww. wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie czterokrotnie już wymierzał Prezydentowi

[...] grzywnę. I tak po kolei:

- wyrokiem z dnia 17 lutego 2017 roku, sygn. akt I SA/Wa 1821/16 (skarga złożona do Sądu w dniu [...] października 2016 r.) wymierzył organowi grzywnę w wysokości 500 zł i oddalił skargę w pozostałej części (odnośnie przyznania skarżącej sumy pieniężnej), po czym akta wróciły z Sądu do organu [...] czerwca 2017 r.;

- wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2018 roku, sygn. akt I SA/Wa 124/18 (skarga złożona do Sądu w dniu [...] grudnia 2017 r.) wymierzył organowi grzywnę w wysokości 2000 zł i oddalił skargę w pozostałej części (odnośnie przyznania skarżącej sumy pieniężnej), po czym akta wróciły z Sądu do organu [...] sierpnia 2018 r.;

- wyrokiem z dnia 23 stycznia 2019 roku, sygn. akt I SA/Wa 2009/18 (skarga złożona do Sądu w dniu [...] września 2018 r.) wymierzył organowi grzywnę w wysokości 3.000 zł oraz przyznał skarżącej sumę pieniężną w kwocie 1.000 zł, po czym akta wróciły z Sądu do organu [...] maja 2019 r.;

- wyrokiem z dnia 13 grudnia 2019 roku, sygn. akt I SA/Wa 1891/19 (skarga złożona do Sądu w dniu [...] sierpnia 2019 r.) wymierzył organowi grzywnę w wysokości 4.000 zł oraz przyznał skarżącej sumę pieniężną w kwocie 1.000 zł, po czym akta wróciły z Sądu do organu [...] maja 2020 r. (w dniu [...] lipca 2020 r. Sąd przesłał do organu odpis prawomocnego wyroku z 11 grudnia 2019 r. sygn. akt I SA/Wa 1896/19 w sprawie ze skargi T. O. na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 lutego 2016 roku, sygn. akt I SAB/Wa 776/15).

Zatem niekwestionowaną okolicznością jest fakt, że do dnia wydania orzeczenia w przedmiotowej sprawie - mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżącą do wykonania prawomocnego wyroku, oraz mimo tego, że już wcześniej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie czterokrotnie wymierzał Prezydentowi [...] grzywnę - organ w dalszym ciągu nie rozstrzygnął przedmiotowej sprawy. Nie rozpoznał także merytorycznie przedmiotowego wniosku do dnia rozprawy sądowej.

Skoro zaś Prezydent w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 19 lutego 2016 r., sprawy nie załatwił, a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie, to w tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi grzywny jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.

W przedstawionych okolicznościach sprawy, biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego przez Sąd terminu na załatwienie sprawy oraz to, że Prezydent został już czterokrotnie ukarany grzywną, która to sankcja jednak nie przyniosła skutku w postaci wykonania wyroku - Sąd ocenił, iż wystarczająco represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 6.000 tysięcy złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest o 50 % wyższa niż poprzednia grzywna oraz jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd (ponad 4 lata).

Jednocześnie Sąd wziął pod uwagę fakt, że akta sprawy w ciągu tych 4 lat przez większą część czasu były w dyspozycji Sądu a nie Prezydenta [...] - gdyż pomiędzy zwrotem akt z Sądu a kolejna skargą upływało niewiele czasu.

Ponadto, ze skargami do Sądu na niewykonanie przez Prezydenta [...] tego samego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 lutego 2016 roku, sygn. akt I SAB/Wa 776/15 kilkakrotnie występowała też T. O. - reprezentowana przez tego samego pełnomocnika r. pr. J. B. - co także wiązało się z przekazywaniem akt do Sądu. W ostatnim wyroku z dnia 11 grudnia 2019 r. sygn. akt I SA/Wa 1896/19 Sąd wymierzył Prezydentowi [...] grzywnę również w wysokości 6.000zł. - stwierdzając, że powinna ona skłonić organ do rozpoznania przedmiotowej sprawy bez konieczności występowania przez stronę z kolejną (siódmą) skargą.

Tymczasem - mimo, że akta administracyjne sprawy (składające się z trzech teczek i trzech segregatorów) znajdują się jeszcze w Sądzie T. O. - reprezentowana przez swojego pełnomocnika r. pr. J. B. - [...] października 2020 r. złożyła do Prezydenta [...] następną skargę na niewykonanie przedmiotowego wyroku. Skarga ta wpłynęła do Wydziału I WSA w Warszawie w dniu [...] grudnia 2020 r. i została wpisana do repertorium pod sygn. akt I SA/Wa 2677/20.

W związku z tym Prezydent [...] dalej nie będzie dysponował aktami, gdyż (po zwrocie akt) ponownie będzie musiał przesłać je do Sądu wraz z odpowiedzią na tę skargę.

Rozpoznając sprawę stosownie do treści art. 154 § 2 p.p.s.a., Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13).

Sąd uznał, że bezczynność Prezydenta [...] w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Organ - mimo wyroku Sądu stwierdzającego bezczynność Prezydenta [...] i mimo czterech wyroków wymierzających mu grzywnę - nie zakończył sprawy, choć upłynęło już ponad 4 lata od wyznaczonego terminu.

Art. 154 § 7 p.p.s.a. stanowi, że uwzględniając skargę na niewykonanie wyroku, sąd może przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Funkcją powyższego przepisu jest niewątpliwie zwalczanie bezczynności i przewlekłości organu w wykonywaniu wyroków sądu, lecz nie jest to funkcja jedyna. Przepis ten ponadto ma kompensować doznaną przez stronę postępowania krzywdę

z powodu bezczynności i przewlekłości organu.

W ocenie Sądu przyznanie przedmiotowej kwoty mogą uzasadniać jedynie szczególne okoliczności sprawy, tj. rażący charakter zwłoki w rozpoznaniu sprawy, jak też obawa, że bez przyznania tej kwoty na rzecz skarżącej wyrok Sądu nadal nie zostanie wykonany. Kwota ta stanowi jednocześnie swego rodzaju zadośćuczynienie za zaniechania organu w toku prowadzonego postępowania.

Taka sytuacja wystąpiła właśnie w niniejszej sprawie, w której organ - mimo czterokrotnego nałożenia na niego grzywny za niewykonanie wyroku - nadal nie zakończył postępowania zainicjowanego przedmiotowym wnioskiem oraz nie czynił odpowiednych działań w sprawie, zmierzających do jak najszybszego jej zakończenia.

Dlatego też Sąd uwzględnił wniosek skarżącej - uznając za słuszne jej żądanie przyznania od organu na jej rzecz sumy pieniężnej. Przy czym Sąd stoi na stanowisku, że zasadne jest przyznanie skarżącej sumy pieniężnej w kwocie 2.000 zł (dwa razy wyższej niż poprzednio), gdyż przyznanie wyższej kwoty jest niczym nie uzasadnione w okolicznościach niniejszej sprawy.

Sąd zasądził też na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w zw. z art. 154

§ 6 i 7 oraz art. 200 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.