Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 121/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-04-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 255
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia G. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 2615/10 w zakresie przyznania prawa pomocy obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2010 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z 21 października 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 2615/10 oddalił skargę G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] października 2010 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką.

G. K. w dniu [...] października 2011 r. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata wskazując, że tylko profesjonalny pełnomocnik może sporządzić skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 17 lutego 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 2615/10 odmówił G. K. przyznania prawa pomocy.

Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu postanowienia stwierdził, że rozpoznając wniosek nie był w stanie określić faktycznych dochodów skarżącego i określić jego rzeczywistej sytuacji majątkowej. WSA ustalił, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną i małoletnim synem. Miesięczne dochody skarżącego i jego małżonki to kwota ok. [...] zł, z czego małżonka skarżącego otrzymuje z tytułu umowy zlecenia [...] zł brutto miesięcznie, zaś dochód skarżącego netto z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej wynosi [...] zł. Do miesięcznych wydatków rodziny należą: opłata za mieszkanie – [...] zł, opłata za energię elektryczną - ok. [...] zł, opłata za gaz - ok. [...] zł, opłaty za telefony komórkowe – ok. [...] zł. Wskazano również, że skarżący zawarł dwie umowy kredytu na cele konsumpcyjne: wraz z żoną – na kwotę [...] zł, którego miesięczna rata spłaty wynosi ok. [...] zł; oraz - na kwotę [...] zł (na zakup sprzętu komputerowego), którego miesięczna rata spłaty wynosi [...] zł.

WSA analizując nadesłane przez skarżącego zestawienia operacji na posiadanym przez niego rachunku bankowym o nr [...] za ostatnie trzy miesiące stwierdził, że suma wydatków skarżącego w miesiącu listopadzie 2011 r. wyniosła około [...] zł, w miesiącu grudniu 2011 r. [...] zł, zaś styczniu 2012 r. około [...] zł. W miesiącu styczniu skarżący dokonał z powyższego konta przelewu kwoty [...] zł na rachunek o nr [...] (nie wskazano tytułu wpłaty). Na to samo konto skarżący dokonał wpłaty w wysokości [...] w miesiącu grudniu oraz w wysokości [...] zł w listopadzie (kwoty nie zostały ujęte w sumie wydatków za poszczególne miesiące). Wskazano jednocześnie, że skarżący na rachunek o nr [...] dokonał w listopadzie wpłaty gotówką kwoty w łącznej wysokości [...] zł, zaś w styczniu jednorazowej wpłaty gotówką w wysokości [...] zł. WSA ustalił również, że jedyne udokumentowane źródła przychodu jakie wpływają na konto nr [...] to wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia od C. G. P. Sp. z o.o. w wysokości [...] zł w miesiącu listopadzie, [...] zł w grudniu, oraz [...] zł w styczniu.

Zdaniem Sądu, powyższe okoliczności wskazują, że skarżący jest w stanie ponieść koszty profesjonalnego pełnomocnika w rozpoznawanej sprawie.

G. K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Domagając się jego uchylenia w całości, stwierdził, że jego sytuacja materialna nie pozwala mu na ustanowienie adwokata.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z art. 255 p.p.s.a., jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć, na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Niedostarczenie żądanych przez Sąd danych, przedstawienie ich w sposób niekompletny, bądź mało czytelny powoduje, że oświadczenie wnioskodawcy pozostaje niepełne, niewystarczające do oceny zasadności wniosku strony.

W rozpoznawanej sprawie, z uwagi na brak wystarczających danych w złożonym wniosku, Sąd wezwał skarżącego do przedstawienia dokumentów i podania informacji, które obrazowałyby jego sytuację materialną. Przedstawione przez skarżącego dokumenty tj. wyciągi z rachunków bankowych, nie pozwoliły Sądowi pierwszej instancji na poznanie jego rzeczywistej sytuacji majątkowej, osiąganych dochodów i ich źródeł oraz dokonanie pełnych ustaleń w zakresie podstawy faktycznej wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ze złożonych przez G. K. dokumentów wynika bowiem, że wydatki skarżącego nie odzwierciedlają jego udokumentowanych dochodów. WSA ustalił ponadto, że skarżący sam dokonuje dużych, jednorazowych wpłat na własne konto z nieznanych źródeł, a jednocześnie, przelewa zgromadzone na nim środki na inne posiadane przez siebie rachunki bez wskazania tytułu przelewu.

Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Sądu pierwszej instancji i uznał, że skarżący wzywany o uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przedstawił niepełne, niewystarczające do oceny zasadności wniosku informacje, a tym samym, nie wykazał dostatecznie zasadności składanego wniosku. W tej sytuacji brak było podstaw do stwierdzenia, że sytuacja skarżącego odpowiada przesłankom określonym w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zauważa jednocześnie, że w zażaleniu skarżący w istocie nie odniósł się do treści zaskarżonego postanowienia. Podkreślenia wymaga, że G. K. nie kwestionował ustaleń Sądu pierwszej instancji ograniczając się do stwierdzenia, że obecnie, nie stać go na ustanowienie adwokata. Tak sformułowany zarzut nie mógł doprowadzić do podważenia stanowiska Sądu pierwszej instancji.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. oddalił zażalenie.