Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 632/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2005-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Opłata skarbowa
Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Gdulewicz po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółka jawna na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w opłacie skarbowej p o s t a n a w i a : I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz A półka jawna kwotę [...] zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Skarżąca A spółka jawna wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]., Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję organu podatkowego I instancji w przedmiocie określenia Spółce zobowiązania podatkowego w opłacie skarbowej w kwocie 83,50 zł z tytułu umowy sprzedaży zawartej na terenie składu celnego "F" w 2000 roku.

Pismem procesowym z dnia 22 grudnia 2004 r. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania w przedmiotowej sprawie, w związku z wydaniem w dniu 22 grudnia 2004 r., decyzji uwzględniającej skargę strony w całości. Odpis powyższej decyzji wraz z kserokopią zwrotnego potwierdzenia jej odbioru przez pełnomocnika strony skarżącej został dołączony do akt.

Fakt ten potwierdzili również pełnomocnicy skarżącej Spółki w piśmie procesowym z dnia 11 stycznia 2005 r. Działając w imieniu strony skarżącej wnieśli o umorzenie postępowania i zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w trybie art. 201 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi według załączonego spisu kosztów.

Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 ( 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ - organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może działając w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.

Bezspornym jest, że w dniu [...] Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydał decyzję, mocą której uwzględnił skargę A spółki w całości i uchylił swoją decyzję z dnia [...]., Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie.

Skorzystanie przez Dyrektora Izby Skarbowej z instytucji autokontroli przewidzianej w art. 54 ( 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi spowodowało, iż zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja zostały wyeliminowane z obiegu prawnego, a tym samym dalsze postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, co oznacza, że działając na podstawie art. 161 ( 1 pkt 3 w/w ustawy postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym należało umorzyć.

Stosownie natomiast do art. 201 § 1 w zw. z art. 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy skarżącemu przysługuje zwrot kosztów od organu, który wydał zaskarżoną decyzję niezbędnych do celowego dochodzenia jego praw.

W przedłożonym do akt spisie kosztów pełnomocnik skarżącej wskazał, jako koszty poniesione przez stronę; koszty zastępstwa procesowego – 60 zł, koszty opłaty skarbowej od pełnomocnictwa - 15 zł, koszty kserowania pism procesowych wraz z załącznikami – 13, 05 zł oraz koszty uiszczonego wpisu sądowego.

Rozstrzygając o kosztach postępowania Sąd nie uznał jednak za uzasadnione żądania strony co do zwrotu kwoty 13, 05 zł poniesionej tytułem kserowania pism procesowych wraz z załącznikami. Stosownie do dyspozycji art. 34 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników.

Przez działanie "przed sądem" należy natomiast rozumieć - w przypadku pełnomocnictwa ogólnego, a takie w przedmiotowej sprawie zostało udzielone - podejmowanie wszystkich czynności procesowych, a więc niekoniecznie podejmowanych przed obliczem sądu, ale także wykonywanie innych działań prawnych związanych z prowadzeniem danej sprawy. Skoro art. 47 cyt. ustawy nakłada obowiązek dołączenia do każdego pisma strony, w celu nadania mu prawidłowego biegu, jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania, to w ocenie Sądu, w przypadku gdy stronę reprezentuje profesjonalny pełnomocnik, pobierający za to stosowne wynagrodzenie, ewentualne koszty, jakie mogą powstać w tym względzie uznać należy za koszty poniesione w ramach prowadzenia sprawy, a tym samym za koszty objęte pobranym przez niego za to wynagrodzeniem. Z całą pewnością natomiast nie można ich uznać za odrębne wydatki adwokata lub radcy prawnego podlegające zwrotowi na rzecz skarżącego niezależnie od zwrotu na jego rzecz wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego.

Wysokość zasądzonych na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, które nie przekraczają stawek opłat określonych w rozporządzeniach Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) oraz w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz.1349 ze zm.), uzasadnia art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Biorąc więc wszystko powyższe pod uwagę należało orzec jak w dyspozytywnej części postanowienia.