Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 25/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-02-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 227
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. J. na bezczynność Prezydenta Miasta O. w przedmiocie rozpoznania skarg na nieprawidłowe działanie pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w O. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 3 stycznia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga E. J. na bezczynność Prezydenta Miasta O. W piśmie E. J. zarzuciła Prezydentowi Miasta O. brak odpowiedzi na jej skargi kierowane do Rady Miasta O. z dnia [...] czerwca 2011 r. oraz z dnia [...] lipca 2011 r., dotyczące bezprawnych działań urzędników Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w O.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta O. wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak kognicji sądu administracyjnego do rozpoznawania skarg na działanie administracji publicznej, określone w art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje:

zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt. 1- 4a tej ustawy tzn. takich, które mogą zakończyć się decyzją administracyjną, postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, oraz na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach.

Jak wynika z treści skargi, złożona została ona w trybie art. 227 działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, bowiem zarzuca zaniedbania i nienależyte wykonywanie zadań przez organy i ich pracowników, a także przewlekłe załatwianie sprawy.

Podkreślić należy, że tego typu sprawy nie podlegają właściwości sądów administracyjnych, gdyż nie są rozstrzygane w formach przewidzianych w art 3 § 2 pkt 1- 4a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, nie może zatem oceniać prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII Kpa, gdyż nie podlega to jego kognicji. Wobec czego formułowanie zarzutu bezczynności w niniejszej sprawy należy uznać za niedopuszczalne.

Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.