Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 1704/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA - Halina Kremis Asesor WSA - Alicja Palus Sędzia WSA - Anna Siedlecka /sprawozdawca/ Protokolant - Katarzyna Grott po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2005r. na rozprawie sprawy ze skargi A. i D. L., I. i B. L., S. P. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji organu I instancji dotyczącej udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ja decyzję organu pierwszej instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; III. zasądza od D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. na rzecz skarżącego S. P. kwotę 10 zł ( słownie : dziesięć) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Sygn. akt IISA/Wr 1704/03 2

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...]r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta W. , działając na podstawie art. 51 ust. 1a, art. 83 ust. 1, art. 84a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. –Prawo budowlane ( Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), zezwolił I. i A. L. właścicielom nieruchomości nr [...] przy ul. Ż. we W., na wznowienie robót budowlanych polegających na przebudowie i rozbudowie domu mieszkalnego w zabudowie bliźniaczej.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w wyniku przeprowadzenia postępowania administracyjnego stwierdzone zostało, iż na przedmiotowej nieruchomości prowadzone są roboty budowlane polegające na rozbudowie domu mieszkalnego, na które właściciele nieruchomości nie uzyskali pozwolenia na budowę, dysponowali jedynie decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla ww. inwestycji. Decyzja ta nie upoważniała jednakże do rozpoczęcia robót.

Wobec powyższego organ I instancji wstrzymał roboty budowlane, a następnie wydał decyzję z dnia [...]r. nr [...] nakazującą przedstawienie inwentaryzacji powykonawczej z programem docelowym. Nałożony decyzją obowiązek został wykonany, co stanowiło podstawę do wydania decyzji o wznowieniu robót budowlanych.

Od powyższej decyzji odwołanie wniósł S. P. podnosząc, że decyzja ta wydana została sprzecznie z prawem i "kłóci się z poszanowaniem interesów strony i zafunkcjonowała mimo, że ściana działowa w budynku mającym być przedmiotem wznowienia robót budowlanych i przebudowy, wykazuje pęknięcia" i jak dalej twierdzi, z jego strony "odeszły płytki ceramiczne." Zdaniem odwołującego, cała ta samowola budowlana kwalifikuje się do rozbiórki w trybie art. 48 Prawa budowlanego.

D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. decyzją z dnia [...]r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że decyzją z dnia [...]r. Nr [...] nakazano A. L. przedłożenie określonych dokumentów w zakreślonym terminie. Postanowieniem z dnia [...]r. Nr [...] organ I instancji wezwał I. i A. L. do usunięcia braków ( pkt 1-4 ) w przedstawionej dokumentacji . Następnie zaskarżoną decyzją zezwolił na wznowienie robót budowlanych. W uzasadnieniu decyzji podano, że obowiązek został wykonany, lecz nie wynika to z akt sprawy. Nadal brak jest ekspertyzy a przedłożone opracowanie pt. "Inwentaryzacja powykonawcza z programem docelowym" z miesiąca [...]r. nie spełnia wymagań rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i

Sygn. akt IISA/Wr 1704/03 3

Administracji z dnia 3 listopada 1998r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Inwentaryzacja zawiera uzupełnienia z dnia [...]r., które odnotowano w spisie treści, bez zmiany strony tytułowej, na której jest jedynie adres (podobnie jak na rysunkach), bez nazwy obiektu budowlanego (inwestycji). Brak przy tym pieczęci i podpisu organu wraz z klauzulą, że powołana w zaskarżonej decyzji inwentaryzacja stanowi część ww. decyzji udzielającej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.

Ponadto przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie zakończyło się jeszcze postępowanie ze skargi S. P. na decyzję organu odwoławczego w przedmiocie nakazania czynności mających na celu doprowadzenie robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Od wyroku NSA zależy zatem dalsze postępowanie w sprawie, a do tego czasu organ I instancji jest zobowiązany postępowanie zawiesić w trybie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa.

Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sąd Administracyjnego złożyli A., D., I. i B. L. , a także S. P .

W skardze A., D., I. i B. L. opisany jest przede wszystkim istniejący konflikt pomiędzy rodziną L. a S. P., na tle użytkowania zabudowanych nieruchomości sąsiednich, w tym wskazane samowole budowlane poczynione przez każdą ze stron konfliktu. Ponadto skarżący podnoszą, że zaskarżona decyzja "jest świadectwem niekompetencji osoby rozpatrującej sprawę" i świadczy "o kompletnym braku znajomości Prawa budowlanego". W dalszej części skargi skarżący wymieniają szereg niepochlebnych i obraźliwych słów pod adresem S. P .

W związku z powyższym wnoszą do Sądu "o wysłuchanie ich racji i ustosunkowanie się do nich w sposób ludzki."

W skardze S. P. podniesione zostało, że zaskarżona decyzja w istocie nie załatwia żadnej kwestii charakteryzującej tą samowolę budowlaną, mimo że ta samowola budowlana kontynuowana jest z dużym nasileniem, a roboty budowlane wkraczają już w końcową fazę. "Organ II instancji nie podjął żadnych czynności na zakres postawionych zarzutów i w decyzji Nr [...] ustosunkował się zachowawczo, bo jedynie pod kątem odwołania strony na decyzję wcześniejszą Nr [...]." Zdaniem strony skarżącej poczyniona samowola budowlana powinna być zlikwidowana w trybie art. 48 Prawa budowlanego.

W odpowiedzi na obie skargi D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. wniósł o ich oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Sygn. akt IISA/Wr 1704/03 4

Skargi należało uwzględnić, choć w całości z zupełnie innych przyczyn niż podnoszą skarżący.

Przede wszystkim wskazać należy, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym toczyło się postępowanie ze skargi S. P. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie nakazania przedłożenia określonych dokumentów w zakresie spornej samowoli budowlanej. Wyrokiem z dnia 26 lipca 2005r. sygn. akt IISA/Wr 651/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji uznając, że wydane zostały z istotnym naruszeniem prawa materialnego ( art. 50 i 51 Prawa budowlanego), a także procesowego (art. 7, art.77 § 1 i art. 107 § 1 i 3 Kpa).

W tej sytuacji decyzja w przedmiocie zezwolenia na wznowienie robót budowlanych( art. 51 ust. 1a Prawa budowlanego z 1994r.) straciła oparcie, jakim było zobowiązanie inwestora do wykonania określonych czynności nałożonych uchyloną przez Sąd decyzją. Skoro nie istnieje w obrocie prawnym decyzja w sprawie nałożenia na inwestora określonych czynności celem doprowadzenia przedmiotowej samowoli budowlanej do stanu zgodnego z prawem, to tym bardziej nie może być kontynuowany kolejny etap związany ze sporną inwestycją – wydanie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Przepis art. 51 ust. 1a jest bowiem ściśle związany z art. 51 ust. 1 pkt 2 i stanowi jego następstwo.

Zatem, decyzje podjęte przez organy administracji publicznej w kwestii pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, jako naruszające przepisy prawa materialnego, tj. art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, mające wpływ na wynik sprawy, należało uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Orzeczenie zawarte w pkt II sentencji wyroku oparte zostało na przepisie art. 152 , zaś orzeczenie o kosztach na podstawie art. 200 tej ustawy.