Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 430/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 154 § 1 , § 2, § 7
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, sędzia WSA Jolanta Dargas, asesor WSA Iwona Ścieszka (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 16 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. R. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 maja 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 73/18 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 2.000 (dwa tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz M. R. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 21 stycznia 2021 r. M. R., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła skargę na niewykonanie przez Prezydenta [....] W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 maja 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 73/18, zobowiązującego organ do rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], ozn. hip. [...], domagając się: wymierzenia Prezydentowi [...] W. grzywny w wysokości 3.000 zł; przyznania na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w kwocie 2.000 zł; stwierdzenia, że bezczynność Prezydenta [...] W. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, przy zasądzeniu od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Jednocześnie strona skarżąca wniosła o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w dniu [...] lipca 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło nieważność orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] W. z [...] września 1957 r. odmawiającego przyznania dotychczasowemu właścicielowi prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], w związku z czym wniosek o przyznanie prawa własności czasowej do ww. nieruchomości złożony przez poprzednika prawnego wnioskodawczyni pozostaje do dnia skierowania niniejszej skargi nierozpoznany. Pismem z [...] października 2017 r. skarżąca ponagliła organ, aby niezwłocznie podjął czynności i zakończył postępowanie w przedmiocie rozpatrzenia wniosku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 25 maja 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 73/18, zobowiązał organ do rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do ww. nieruchomości w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Ponadto Sąd stwierdził, iż bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

W dniu [...] stycznia 2021 r. skarżąca wezwała Prezydenta [...] W. do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 25 maja 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 73/18, wyznaczając organowi w tym celu dodatkowy trzydniowy termin na rozstrzygnięcie sprawy.

Skarżąca nadal nie otrzymała rozstrzygnięcia w sprawie, która toczy się już ponad 5 lat, tj. od daty wydania decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w dniu [...] lipca 2015 r., w której stwierdzono nieważność orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] W. z [...] września 1957 r. Zasadnym zatem, jej zdaniem, jest nałożenie na Prezydenta [...] W. grzywny w wysokości 3.000 zł.

Skarżąca podniosła, że pomimo wyznaczenia Prezydentowi m.st. Warszawy przez Sąd terminu na załatwienie sprawy, organ nie tylko bez żadnej uzasadnionej przyczyny nie wydaje decyzji w sprawie, ale również uchybia dyspozycji art. 36 k.p.a. nie podając przyczyn zwłoki oraz nie wskazując nowego terminu załatwienia sprawy. Prowadzi zatem postępowanie w sposób przewlekły, opieszały i nierokujący jego zakończenia, na co zresztą zwrócił uwagę Sąd w uzasadnieniu wyroku 25 maja 2018 r. W ocenie strony skarżącej, nałożenie na Prezydenta [...] W. grzywny, jak również przyznanie na jej rzecz sumy pieniężnej zdyscyplinuje organ do zakończenia przedmiotowego postępowania.

W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] W. podkreślił, że akta przedmiotowego postępowania wraz z prawomocnym wyrokiem zostały przesłane do organu 29 sierpnia 2018 r. (data wpływu do Urzędu). Zatem termin wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku sygn. akt I SAB/Wa 73/18 z 25 maja 2018 r. upłynął 31 listopada 2018 r.

Organ zaznaczył, że pismem z [...] sierpnia 2018 r. w związku z prowadzoną korespondencją z Archiwum Państwowym zwrócono się o przesłanie kopii ksiąg hipotecznych nr hip. [...] i nr hip. [...]. Przy piśmie z [...] sierpnia 2018 r. (27.08.2018 r. data wpływu do Urzędu), a więc przed zwrotem akt dot. przedmiotowego postępowania M. R. reprezentowana przez radcę prawnego, wezwała Prezydenta [...] W. do wykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt I SAB/Wa 73/18 z dnia 25 maja 2018 r., w terminie 3 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania.

W związku z pismem z [...] sierpnia 2018 r., jak również w nawiązaniu do poprzedniej korespondencji przy piśmie z dnia [...] października 2018 r. (30.10.2018 r. data wpływu do Urzędu) Archiwum Państwowe przekazało wnioskowane dokumenty.

Pismem z [...] listopada 2018 r. zwrócono się do [...] Urzędu Wojewódzkiego w W. Wydział Skarbu Państwa i Nieruchomości o udzielenie informacji, czy w rejestrze wpływu wniosków dekretowych istnieją zapisy odnośnie złożenia przez W. J. wniosków o przyznanie prawa własności czasowej do nieruchomości położonych w W. przy ul. [...], ozn. hip. [...], hip. [...], hip. [...] w trybie art. 7 ust. 1 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. z 1945 r. Nr 50, poz. 279).

Pismem z [...] stycznia 2019 r. pełnomocnik skarżącej zwrócił się z wnioskiem o wydanie oryginału postanowienia Sądu Powiatowego dla W. [...] Wydział Cywilny sygn. akt [...] z dnia [...] kwietnia 1966 r., stwierdzającego nabycie spadku po W. J. znajdującego się w aktach dot. przedmiotowej nieruchomości. W odpowiedzi udzielonej pismem z [...] stycznia 2019 r. organ poinformował wnioskodawcę, że art. 73 § 1 k.p.a. nie przewiduje możliwości wydania dokumentu z akt sprawy, lecz umożliwia stronie sporządzanie notatek i odpisów, jak również brak jest podstaw do wydania oryginału odpisu postanowienia Sądu Powiatowego dla W. Wydział [...] Cywilny z dnia [...] kwietnia 1966 r. o sygn. akt [...]

Pismem z [...] marca 2019 r. (01.04.2019 r. data wpływu do Urzędu) Sąd Rejonowy dla W. w W. [...] Wydział Cywilny zwrócił się do organu o wypożyczenie akt przedmiotowego postępowania, w których znajduje odpis postanowienia Sądu Powiatowego dla W. Wydział [...] Cywilny z dnia [...] kwietnia 1966 r. o sygn. akt [...] Przy piśmie z dnia [...] kwietnia 2019 r. przesłano przedmiotowe akta do Sądu Rejonowego dla W. w W. [...] Wydział Cywilny.

Pismem z [...] kwietnia 2019 r. Biuro Spraw Dekretowych w Urzędzie [...] W. zwróciło się Wydziału Obrotu Nieruchomościami Urzędu Dzielnicy M. o weryfikację i przesłanie akt mogących dotyczyć przedmiotowych nieruchomości. Pismem z [...] kwietnia 2019 r. zwrócono się ponownie do [...] Urzędu Wojewódzkiego w W. z prośbą o udzielenie informacji dot. złożenia przez W. J. wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do nieruchomości położonych w W. przy ul. [...], ozn. hip. [...], hip. [...], hip. [...].

Pismem z [...] kwietnia 2019 r. [...] Urząd Wojewódzki w W. poinformował, że w rejestrze wniosków dekretowych istnieje podwójny zapis dotyczący złożenia wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu przez B. W. oraz trzykrotny zapis do każdego numeru hipotecznego przez B. W. przy piśmie z [...] maja 2019 r. Wydział Obrotu Nieruchomościami dla Dzielnicy M. przesłał akta ul. [...], dot. hip. [...].

Akta przedmiotowego postępowania zostały zwrócone przez Sąd Rejonowy dla W. w W. [...] Wydział Cywilny przy piśmie z dnia [...] września 2020 r. (15.09.2020 r. data wpływu do Urzędu).

Przy piśmie z dnia [...] września 2020 r. (16.09.2020 r. data wpływu do Urzędu) r.pr. M. C. działający w imieniu M. R. złożył do akt sprawy potwierdzony za zgodność z oryginałem odpis postanowienia Sądu Rejonowego dla W. w W. [...] Wydział Cywilny sygn. akt. [...] z [...] marca 2020 r. uwzględniającego skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego dla W., Wydział [...] Cywilny z dnia [...] kwietnia 1984 r., sygn. akt. [...] w części dot. stwierdzenia nabycia spadku po W. J.

Prezydent [...] W. zauważył jednak, że do czasu wycofania z obrotu jednego z dwóch postanowień organ nie mógł zawiesić przedmiotowego postępowania z uwagi na brak akt przedmiotowego postępowania.

Po przeanalizowaniu dokumentacji Biuro Spraw Dekretowych pismem z [...] lutego 2021 r. zwróciło się do [...] Urzędu Wojewódzkiego w W. o przesłanie kserokopii wniosków zapisanych w rejestrze wniosków dekretowych wymienionych w piśmie z [...] kwietnia 2019 r. (12.04.2019 r. data wpływu do organu).

W związku z brakiem wniosków złożonych przez W. B. w trybie art. 7 ust. 1 dekretu z dnia [...] października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. [...] W., w aktach własnościowych przedmiotowych nieruchomości położonych przy ul. [...] i ul. [...], zwrócono się przy piśmie z [...] lutego 2021 r. do Archiwum Państwowego i Wydziału Archiwum Biura Organizacji Urzędu z prośbą o sprawdzenie czy w ich zasobach nie znajdują się złożone przez ww. wnioski dot. nieruchomości hip. [...], hip. [...], hip. [...].

Pismem z [...] lutego 2021 r. Biuro Spraw Dekretowych zwróciło się również do Sądu Rejonowego dla W. [...] Wydział ksiąg Wieczystych o przesłanie odpisu aktu notarialnego N rep. [...] z dnia [...] września 1957 r. zeznanym w Państwowym Biurze Notarialnym. Z uwagi na fakt, że w piśmie [...] Urzędu Wojewódzkiego w W. znajdują się różne wpisy dot. nazwiska osoby składającej wnioski w trybie art. 7 ust. 1 dekretu do przedmiotowych nieruchomości, a mianowicie "B." i "B1." koniecznym jest – zdaniem organu - wyjaśnienie czy zapis związany ze złożeniem wniosków dotyczy dawnego właściciela czy innej osoby. Przedmiotowe postępowanie z uwagi na swój historyczny, a także złożony charakter wymaga opierania się o oryginalną dokumentację dotyczącą przedmiotowej nieruchomości albowiem jest ona zbyt skomplikowana aby móc prowadzić postępowanie opierając się wyłącznie na aktach zastępczych lub kserokopiach, co w konsekwencji może spowodować pominięcie istotnych dla sprawy informacji lub błędnej ich interpretacji przy dokonywaniu czynności mających na celu zakończenie przedmiotowego postępowania.

Mając zatem na względzie powyższe okoliczności, jak również to, że obecna przewlekłość w przedmiotowym postępowaniu spowodowana była przez brak akt przedmiotowego postępowania, czyli z przyczyn niezależnych od organu oraz związana z obecną sytuacją epidemiologiczną panującą w kraju, Prezydent [...] W. wniósł o oddalenie skargi w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest częściowo uzasadniona.

W myśl art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Sąd może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. (art. 154 § 2 p.p.s.a.). Z kolei grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a.). W myśl art. 154 § 7 p.p.s.a. uwzględniając skargę sąd może przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Z analizy akt administracyjnych wynika, że w sprawie spełniony został, ustalony przytoczonym powyżej przepisem art. 154 § 1 p.p.s.a., warunek dopuszczalności skargi dotyczący uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku sądu. Pismem z [...] stycznia 2021 r. skarżąca wezwała bowiem Prezydenta do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 maja 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 73/18.

Podkreślić następnie trzeba, że przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. wyroki NSA: z 30 maja 2001 r., sygn. akt II SA 2015/00 oraz z 22 maja 2012 r. sygn. akt II OSK 578/12, CBOSA).

O niewykonaniu wyroku można zatem mówić wówczas, gdy takie rozstrzygnięcie – bez względu na jego treść i zakres poprzedzającego go postępowania – nie zostało wydane bądź nie podjęto innych czynności zmierzających do załatwienia sprawy. (Dauter B., Kabat A., Niezgódka-Medek M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. LEX/el. 2019)

Kwestię terminu załatwienia sprawy po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi.

W rozpoznawanej sprawie istotnym pozostaje, że wyrokiem z 25 maja 2018 r. sygn. akt I SAB/Wa 73/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę M. R. na bezczynność Prezydenta [...] W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości warszawskiej i zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy zostały doręczone organowi w dniu 29 sierpnia 2018 r.

Bezspornym jest, że w wyznaczonym przez Sąd terminie organ nie załatwił przedmiotowej sprawy. Spełnione zostały zatem przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 p.p.s.a. i wymierzenie organowi grzywny. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w przedmiotowym stanie faktycznym na organie administracji publicznej ciążył obowiązek rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości. Nie został on jednak rozpoznany w wyznaczonym terminie. Z tych względów, żądanie wymierzenia Prezydentowi [...] W. z tytułu zaistniałej zwłoki w wykonaniu prawomocnego wyroku grzywny, Sąd uznał za zasadne.

W myśl art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W okolicznościach niniejszej sprawy, tj. biorąc pod uwagę długość przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego wyrokiem z 25 maja 2018 r. Sąd uznał, że grzywna w wysokości 2.000 zł jest adekwatną sankcją dla Prezydenta za ignorowanie rozstrzygnięcia Sądu.

Jednocześnie, rozpoznając sprawę stosownie do treści art. 154 § 2 p.p.s.a. Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok NSA z 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13). Każde niewykonywanie wyroku sądu w demokratycznym państwie prawnym, w istocie uznać należy za naganne, lecz sąd zobowiązany jest w swojej ocenie do uwzględnienia wszystkich okoliczności sprawy.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że stwierdzona bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zaznaczyć przyjdzie, że o rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 października 2013 r. sygn. akt I OSK 1181/13; CBOSA). Zastrzeżenia Sądu budzi przede wszystkim bierność organu w pozyskaniu akt, które zostały wypożyczone Sądowi Rejonowemu dla W. w W. [...] Wydział Cywilny i pozostawały tam przez 1 rok i 5 miesięcy. W obrębie tego samego - dużego, dobrze skomunikowanego miasta, możliwym było wielokrotne przeglądanie, wypożyczenie, a także skopiowanie akt w całości, czy części istotnych z punktu widzenia charakteru sprawy. W tym kontekście niezrozumiałym jest argument Prezydenta podniesiony w odpowiedzi na skargę, że brak akt uniemożliwił zawieszenie postępowania z uwagi na prowadzone postępowanie sądowe w sprawie o wznowienie postępowania spadkowego po W. B. Sąd nie dostrzegł przeciwskazań do podjęcia działań w celu pozyskania wymaganej dokumentacji. Stanowisko zaś, że bierne oczekiwanie organu na zwrot akt jest bezczynnością pozostaje ugruntowane w orzecznictwie sądowym (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 grudnia 2016 r., sygn. akt I OSK 144/16; z 7 września 2016 r., sygn. akt I OSK 1345/16; z 17 maja 2016 r., sygn. akt II OSK 1733/15; z 14 listopada 2014 r., sygn. akt II OSK 1257/14). Zauważyć przy tym należy, że po zwrocie akt (które miało miejsce 15 września 2020 r.) organ kolejne czynności procesowe podjął dopiero po wpływie złożonego przez skarżącą wezwania do wykonania wyroku. W tej sytuacji nie budzi wątpliwości Sądu, że bezczynność organu w wykonaniu ww. wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Pomimo jednoznacznie kwalifikowanego charakteru zaistniałej zwłoki, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej o przyznanie jej na podstawie art. 154 § 7 p.p.s.a. sumy pieniężnej. Ta bowiem poza funkcją represyjną i dyscyplinującą, ma znaczenie kompensacyjne, stanowiąc swoiste zadośćuczynienie za krzywdę, jaką strona poniosła wskutek wadliwie działającej administracji publicznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że suma pieniężna ma zrekompensować skarżącemu stratę, jaką poniósł on na skutek bezczynności organu (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 7 września 2017 r., sygn. akt I OSK 798/17, z 16 lutego 2018 r., sygn. akt I OSK 1161/16, CBOSA). A skoro tak, to wniosek o jej przyznanie powinien zawierać uzasadnienie nawiązujące do krzywdy wywołanej bezczynnością organu. Brak jakiejkolwiek argumentacji skargi podyktowanej temu elementowi nie może oznaczać, że aktywnością w tym zakresie powinien wykazać się sąd. Skoro zatem rozpatrywana w niniejszej sprawie skarga w żadnym miejscu nie nawiązuje do straty, jakiej doznała skarżąca wskutek niewykonania przez organ wyroku Sądu, żądanie w tym zakresie podlegało oddaleniu.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. oraz art. 154 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w punktach 1 i 2 sentencji wyroku. W punkcie 3 sentencji wyroku Sąd orzekł w oparciu o art. 151 p.p.s.a. W przedmiocie kosztów postępowania (pkt 4 wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej w kwocie 480 zł, wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 200 zł i opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.

Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a.