Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SAB/Wr 2231/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-03-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Iwona Solatycka po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi M. B. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 ( słownie: sto ) złotych tytułem wpisu od skargi


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 26 lipca 2021 r. Z. G. wniosła w imieniu M. B. skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skarga została podpisana przez pełnomocnika Z. G. W ślad za skargą uiszczono wpis sądowy w kwocie 100 zł. Do skargi załączono pełnomocnictwo udzielone Z. G. Nadto, wskazany w skardze adres do doręczeń jest adresem pełnomocnika.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału, Z. G. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez: złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zgodnego z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; zwanej dalej: p.p.s.a.) - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono Z. G. w dniu 15 października 2021 r. Ww. braki formalne nie zostały usunięte, wobec tego pismem z dnia 28 stycznia 2022 r. wezwano stronę skarżącą do osobistego podpisania skargi lub nadesłania podpisanego odpisu skargi oraz podania swojego adresu zamieszkania bądź adresu do korespondencji - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie wyjaśniono stronie skarżącej, że Z. G. nie wykazała umocowania do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 16 lutego 2022 r. pod adresem strony wynikającym z akt administracyjnych w trybie art. 73 p.p.s.a.

Braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Na wstępie wskazać trzeba, że skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego w pierwszej kolejności badana jest pod względem wymogów formalnych.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.). skarga przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo winno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a w myśl art. 46 § 2 pkt 1 pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie winno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania a w razie jego braku, adresu do doręczeń.

Z kolei, przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.

Przy czym, krąg osób uprawnionych do reprezentowania strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jest ograniczony. Zgodnie bowiem z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.

W sytuacji, gdy braki formalne skargi nie zostaną uzupełnione w wyznaczonym terminie, skarga podlega odrzuceniu przez sąd (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez pełnomocnika, który wraz ze skargą złożył pełnomocnictwo umocowujące do reprezentowania strony przed organami administracyjnymi, wskazano w nim również adres do korespondencji pełnomocnika.

Z uwagi na okoliczność, że przedłożone pełnomocnictwo nie spełnia warunków określonych w art. 35 § 1 p.p.s.a., Z. G. została wezwana do przedłożenia pełnomocnictwa zgodnego z art. 35 § 1 p.p.s.a. Wezwanie skierowane do pełnomocnika, doręczone prawidłowo w dniu 15 października 2021 r., pozostało bez odpowiedzi. Wobec tego uznając, iż skarga jest dotknięta wtórnym brakiem formalnym, Sąd wezwał stronę skarżącą do osobistego podpisania skargi lub przesłania podpisanego jej odpisu. Praktyka ta znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2019 r. sygn. akt II FZ 847/18, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl; dalej: CBOSA). Sąd wezwał również o podanie przez stronę skarżącą adresu zamieszkania bądź w razie jego braku – adresu do doręczeń.

Przesyłkę zawierającą ww. wezwanie skierowano do strony skarżącej pod adres wynikający z akt administracyjnych, gdyż adres wskazany w skardze jest adresem do doręczeń Z. G., która nie wykazała umocowania do działania w imieniu strony skarżącej w żadnym zakresie, w tym do doręczania pism sądowych. Przyjąć bowiem należało, że określona w art. 67 § 5 p.p.s.a. zasada doręczania pism sądowych, nie może mieć zastosowania w niniejszej sprawie. W myśl tego przepisu, jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom.

Rzeczone wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono stronie skarżącej w dniu 16 lutego 2022 r. w trybie fikcji doręczenia, jednakże termin na wykonanie wezwania Sądu upłynął bezskutecznie w dniu 23 lutego 2021 r., bowiem strona skarżąca wymienionych braków formalnych skargi nie uzupełniła.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie I sentencji. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji).

Na marginesie Sąd wskazuje, że odrzucenie skargi w niniejszej sprawie nie pozbawia strony skarżącej możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem w sprawie bezczynności organu/przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ. Strona może bowiem złożyć kolejną skargę do tut. Sądu (za pośrednictwem organu).