Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 424/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-07-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Rozgraniczenie nieruchomości
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art.7, art.  8 par.1, art. 75 par.1, art. 77 par. 1, art. 80, art. 139, art. 145 par. 1 pkt 1 i 5, art. 148 par. 1, art. 150 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 200, art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 14 ust.1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2015 poz 1800
law: Rozporządzenie z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie.

SENTENCJA

Dnia 10 lipca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Asesor WSA Małgorzata Kowalska (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Ewa Cieślik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2019 roku sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania wznowieniowego dotyczącego decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. na rzecz A.S. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uchyliło decyzję Wójta Gminy B. z [...] w przedmiocie odmowy uchylenia po wznowieniu postępowania decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości i umorzyło postępowanie I instancji w całości.

Wskazana decyzja wydała została oparciu o następujący stan faktyczny:

Ostateczną decyzją z [...] października 2017 r. Wójt Gminy B. orzekł o rozgraniczeniu nieruchomości położonej w miejscowości B. - oznaczonej nr ew. działki 752 stanowiącej własność A.S. z nieruchomością oznaczoną nr ew. 750/4 stanowiącą własność U.D.

Wnioskiem z 18 września 2019 r. A.S. wystąpiła o wznowienie postępowania rozgraniczeniowego zakończonego decyzją z [...] października 2017 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i 5 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096) – dalej "k.p.a.", wskazując na operat techniczny z 1961 r. oraz plan posiadłości W.G. z 1964 r. Strona wskazała, że o treści operatu technicznego dowiedziała się 31 sierpnia 2018 r. od geodety M.K., któremu zleciła sporządzenie projektu budowy szamba, a jako dowody potwierdzające powyższą okoliczność zaproponowała przesłuchanie strony i geodety ze wskazaniem miejsca prowadzenia jego dzialaności.

Decyzją z [...] Wójt Gminy B., po wznowieniu postępowania, odmówił uchylenia ostatecznej decyzji własnej z [...] października 2017 r. o rozgraniczeniu nieruchomości.

Strona odwołała się od tej decyzji wnosząc o dopuszczenie w trybie art. 136 § 1 k.p.a. dowodu z opinii niezależnego biegłego geodety w zakresie ustalenia granicy działek przy wykorzystaniu treści operatu [...] i dokumentów złożonych przez stronę oraz o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji z [...] października 2017 r., alternatywnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Wójtowi Gminy B. ze wskazaniem konieczności dopuszczenia przez organ I instancji dowodu z opinii niezależnego biegłego geodety w zakresie ustalenia granicy działek przy wykorzystaniu operatu [...] i dokumentów złożonych przez stronę.

Powołaną na wstępie decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie pierwszej instancji w całości. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że przyczyną wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy B. z [...]października 2017 r. był ujawniony operat techniczny [...], o którym dowiedziała się A.S., zlecając geodecie M.K. wykonanie projektu szamba na nieruchomości. Z wniosku o wznowienie wynika, że zlecenie tego projektu było dokonane około 15 lipca 2018 r., zaś o operacie technicznym z 1961 r. strona dowiedziała się 31 sierpnia 2018 r.

W dalszej kolejności organ odwoławczy zwrócił uwagę, że w pierwszym etapie postępowania wznowieniowego właściwy organ administracji publicznej zobligowany jest ustalić, czy spełnione są łącznie przesłanki dopuszczalności wznowienia, w tym czy wniosek o wznowienie postępowania został złożony w ustawowym terminie. W toku postępowania zwrócił się do pełnomocnika wnioskodawczyni o wskazanie dowodów potwierdzających, że 31 sierpnia 2018 r. wnioskodawczyni dowiedziała się o podstawach wznowienia. W odpowiedzi pełnomocnik wnioskodawczyni wyjaśnił, że dowodem w powyższym zakresie może być przesłuchanie wnioskodawczyni i geodety. W ocenie organu odwoławczego organ I instancji w sposób bezkrytyczny wydał postanowienie o wszczęciu postępowania wznowieniowego, podczas gdy nie zostało w żaden sposób udowodnione zachowanie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania rozgraniczeniowego. Zdaniem organu daty wskazane we wniosku są dowolne. Wnioskodawczyni nie przedstawiła dokumentu o zleceniu wykonania projektu szamba geodecie, który miał ujawnić jej operat. Brak również dokumentu, na podstawie którego możliwe byłoby stwierdzenie, że geodeta M.K. dla przedmiotowego zlecenia z tego operatu korzystał i w jakim terminie.

Kolegium podkreśliło następnie, że sugerowane przez pełnomocnika wnioskodawczyni przesłuchanie strony i geodety w powyższym zakresie jest przerzuceniem na organ obowiązku udowodnienia, że termin do skutecznego wznowienia postępowania został zachowany w sytuacji, gdy to wnioskodawca jest zobowiązany wykazać, w jakiej dacie dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia i udowodnić zachowanie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Zdaniem organu odwoławczego zatem przedmiotowe postępowanie zostało wszczęte mimo braku dopuszczalności wznowienia ze względu na uchybienie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na powyższą decyzję wniosła A.S. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

1. art. 139 k.p.a. poprzez orzeczenie wbrew prawnemu zakazowi orzekania na niekorzyść strony odwołującej się;

2. art. 150 § 1 k.p.a. poprzez bezprawną ingerencję organu II instancji w wyłączną kompetencję organu I instancji w zakresie wznowienia postępowania;

3. art. 75 § 1 k.p.a. w zw. z art. 136 k.p.a. poprzez niedopuszczenie dowodu wnioskowanego przez stronę, a w sposób oczywisty dopuszczalnego w postępowaniu odwoławczym;

4. art. 7, art. 8 § 1, art. 11 i art. 12 § 1 k.p.a. poprzez nierozpoznanie merytorycznie sprawy, a w zasadzie całkowicie niezrozumiałe uchylenie się od jej rozpoznania, co narusza podstawowe zasady działania administracji publicznej.

W oparciu o powyższe zarzuty pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej zgodził się z twierdzeniami organu II instancji, iż strona żądająca wznowienia postępowania jest zobowiązana do udowodnienia, kiedy dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Zauważył, że organ administracji może przyjąć oświadczenie złożone w tym względzie przez stronę, poparte w razie potrzeby i możliwości innymi dowodami. Jeżeli jednak organ uzna to oświadczenie oraz inne dowody przedstawione przez stronę za niewystarczające lub niewiarygodne, to przeprowadza we własnym zakresie postępowanie dowodowe umożliwiające ustalenie, czy rzeczywiście termin nie został zachowany przez stronę. Pełnomocnik skarżącej podkreślił, że o istnieniu i treści operatu technicznego nr [...] stanowiącego podstawę do wznowienia postępowania, dotyczącego pomiaru sytuacyjnego wraz z ustaleniem granic działek ewidencyjnych nr 752 i numer 750/4 z roku 1961, A.S. dowiedziała się 31 sierpnia 2018 r. od geodety M.K., któremu około 15 lipca 2018 r. zleciła sporządzenie projektu budowy szamba na swojej nieruchomości. Zdaniem strony skarżącej, o ile organ miał jakiekolwiek wątpliwości w powyższym zakresie winien zgodnie z wnioskiem skarżącej przeprowadzić stosowne postępowanie. Nie czyniąc tego, organ naruszył w sposób rażący art. 75 k.p.a. oraz art. 136 k.p.a. W ocenie strony postępowanie organu II instancji narusza podstawowe zasady działania administracji publicznej, w tym zasady prawdy obiektywnej, pogłębiania zaufania obywateli, przekonywania, szybkości i prostoty postępowania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U z 2018 r. poz. 2107 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2018 r. poz.1302) – dalej "p.p.s.a." sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu lub czynności, tj. ich zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

W niniejszej sprawie kontroli sądu poddana została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. uchylająca decyzję organu I instancji wydaną w wyniku wznowienia postępowania oraz umarzająca w całości postępowanie pierwszoinstancyjne.

W pierwszej kolejności wyjaśnić trzeba, że wznowienie postępowania jest jednym z nadzwyczajnych trybów postępowania, stwarzającym prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w którym ona zapadła, było dotknięte co najmniej jedną z kwalifikowanych wad procesowych określonych w art. 145 § 1 i 145a § 1 oraz 145b § 1 k.p.a. Postępowanie wznowieniowe ma charakter dwuetapowy, na co słusznie zwrócił uwagę organ rozpoznający sprawę. W pierwszym stadium postępowania organ, do którego wpływa wniosek o wznowienie postępowania, zobowiązany jest ustalić spełnienie przesłanek podmiotowych i przedmiotowych dopuszczalności wznowienia, tj. czy podanie o wznowienie wniosła strona postępowania i czy wskazano w nim ustawowe przesłanki wznowienia. Ponadto na tym etapie postępowania organ bada, czy wniosek został złożony w terminie określonym w art. 148 k.p.a. Poza wskazanymi wyżej wymogami organ nie może dokonywać oceny zasadności samego wniosku. W przypadku uznania, że spełnione zostały powyższe warunki organ wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego. Wszczęcie postępowania w myśl art. 149 § 2 k.p.a. stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz do rozstrzygnięcia istoty sprawy. Dopiero zatem po wznowieniu postępowania organ dokonuje ustaleń co do rzeczywistego istnienia przesłanek stanowiących podstawę wznowienia i w razie stwierdzenia ich wystąpienia przeprowadza postępowanie wyjaśniające w celu merytorycznego rozpoznania sprawy rozstrzygniętej zakwestionowaną decyzją.

Zauważyć również trzeba, że w świetle art. 148 § 1 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania (art. 148 § 1 k.p.a.). W sytuacji gdy organ w wyniku wstępnej kontroli stwierdzi, że wniosek został złożony po terminie, wydaje postanowienie o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. Zgodzić się trzeba z organem II instancji, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wskazania podstaw wznowienia i udowodnienia, kiedy konkretnie dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania z dokładnością dostateczną do ustalenia, że jego podanie o wznowienie postępowania wpłynęło przed upływem terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. Powyższe nie zwalnia jednak organu z obowiązku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia tej okoliczności, a następnie weryfikacji twierdzeń strony i przedłożonych przez nią dowodów oraz rzeczowego przedstawienia swojego stanowiska, w oparciu o cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia. Należy też podkreślić, że obowiązek badania, czy wniosek o wznowienie postępowania wpłynął w terminie, spoczywa na organach obu instancji.

Reasumując powyższe wskazać należy, że to strona winna udowodnić zachowanie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania tak by możliwe było ustalenie, że podanie o wznowienie postępowania wpłynęło przed upływem terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. Niemniej jednak organ administracji, stosownie do art. 7, art. 8 § 1, art. 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. winien również poczynić ustalenia w tym zakresie celem weryfikacji twierdzeń strony i przedłożonych przez nią dowodów. Ciążący bowiem na wnioskodawcy obowiązek wykazania zachowania terminu do wniesienia wniosku nie zwalnia organu z obowiązku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia tej okoliczności i weryfikacji twierdzeń strony i przedłożonych przez nią dowodów. W sytuacji gdy organ uzna za niepełne wyjaśnienia strony co do daty powzięcia informacji o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania, obowiązany jest przeprowadzić postepowanie wyjaśniające w zakresie tej okoliczności (por. wyroki NSA z 8 marca 2018 r. sygn. akt II OSK 2101/17 i z 13 lutego 2019 r. sygn. akt II OSK 735/17, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej "CBOSA"). W ocenie sądu organ odwoławczy nie podołał wskazanym obowiązkom i przedwcześnie zarzucił wnioskodawczyni uchybienie terminu do złożenia wniosku o wznowienia postępowania (art. 148 § 1 K.p.a.) i umorzył postępowanie.

Zaznaczyć należy, że zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 k.p.a. organ prowadzący postępowanie zobowiązany jest do wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych sprawy w celu ustalenia stanu faktycznego zgodnego z rzeczywistością. Stosownie natomiast do art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, a następnie na podstawie całokształtu materiału ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona. Organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania (art. 8 § 1 k.p.a.). Ponadto należy podkreślić, że zgodnie z art. 136 k.p.a. organ odwoławczy może przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję.

W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy A.S. powołała się na przesłanki wznowienia postępowania określone w art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a., wskazując na operat techniczny nr [...] dotyczący ustalenia granic działek położonych w obrębie B. oznaczonych jak działki ewidencyjne nr 752 i 750/4 i plan posiadłości W.G. z 1964 r., które – zdaniem strony – zostały całkowicie pominięte w toku postępowania zakończonego decyzją Wójta Gminy B. z [...] października 2017 r. wydaną w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. Skarżąca wskazała, iż o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia dowiedziała się 31 sierpnia 2018 r. od geodety M.K., któremu około 15 lipca 2018 r. zleciła sporządzenie projektu budowy szamba na własnej nieruchomości. Jako środki dowodowe na potwierdzenie powyższych okoliczności zaoferowała organowi przesłuchanie wnioskodawczyni oraz geodety M.K.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy strona wskazała zatem od kogo i w jakiej dacie uzyskała informację o podanej we wniosku przesłance wznowienia postępowania i zaproponowała dowody w postaci przesłuchania siebie oraz wynajętego geodety, w celu wykazania okoliczności dochowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Okoliczność zachowania przez stronę terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania nie budziła wątpliwości organu I instancji, który to postępowanie wznowił i odmówił uchylenia ostatecznej decyzji o rozgraniczeniu. Tymczasem organ odwoławczy bez przeprowadzenia dowodów zgłoszonych przez stronę, jak również żadnego kontrdowodu w zakresie ustalenia innej daty powzięcia przez stronę informacji o wskazanych w jej wniosku podstawach wznowienia postępowania, która wskazywałaby na brak zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania uznał, że strona nie dochowała terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

W ocenie organu odwoławczego nie zostało udowodnione zachowanie terminu do skutecznego wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, bowiem strona, pomimo wezwania ze strony organu, nie przedstawiała żadnych dokumentów, z których wynikałoby, że termin ten został przez nią dotrzymany. Odnosząc się do powyższego stanowiska organu odwoławczego przypomnieć należy, że w postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada otwartego katalogu środków dowodowych, zgodnie z którą jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a co nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny (art. 75 § 1 k.p.a.). Z przepisów regulujących instytucję wznowienia postępowania, w szczególności dotyczących obowiązku wykazania przez stronę dochowania terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, w żaden sposób nie wynika, że jedynym dowodem potwierdzającym termin w jakim strona dowiedziała się o podstawie wznowienia postępowania winien być dowód z dokumentu. W rozstrzyganej sprawie w celu wykazania daty w jakiej skarżąca dowiedziała się o podstawach wznowienia postępowania zaoferowała ona dowód z przesłuchania strony i świadka, a więc dowody dopuszczalne w świetle uregulowań kodeksu postępowania administracyjnego.

Zdaniem sądu jeżeli organ w niniejszej sprawie stwierdził, że oświadczenie strony w zakresie zachowania terminu jest niewystarczające, to powinien przeprowadzić na tę okoliczność dowody wnioskowane przez stronę. Nie można bowiem uznać, że jakaś okoliczność nie została udowodniona, negując tylko oświadczenie strony złożone w tej kwestii bez przeprowadzenia zgłoszonych przez nią, na okoliczność ustalenia daty i sposobu dowiedzenia się o podstawach wznowienia, dowodów oraz bez przeprowadzenia jakiegokolwiek kontrdowodu, podważającego twierdzenia strony w zakresie daty powzięcia przez nią wiadomości o okolicznościach stanowiących podstawę jej wniosku. W ocenie sądu materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu był niewystarczający do przyjęcia, że strona nie dochowała terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania i winien być co najmniej uzupełniony o dowody z przesłuchania strony i geodety M. K. na okoliczności dotyczące sposobu i terminu powzięcia informacji o podstawach do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Tylko w sytuacji gdy strona wnioskująca o wznowienie postępowania nie podaje żadnych okoliczności powzięcia wiadomości o przesłance wznowienia, to organ administracji nie ma obowiązku ustalania zamiast wnioskodawczyni daty, w której strona powzięła taką wiadomość. To bowiem strona ma wskazać, w jakich okolicznościach i w jakiej dacie taką wiadomość uzyskała Jeśli natomiast, tak jak w rozpoznawanej sprawie, strona we wniosku wskazuje w jakich okolicznościach i w jakiej dacie taką wiadomość uzyskała wówczas, gdy organ uzna takie wyjaśnienia za niepełne, winien w tym zakresie przeprowadzić postępowanie wyjaśniające, przede wszystkim z wykorzystaniem dowodów zaoferowanych przez stronę i ewentualnie innych dowodów przeprowadzonych z urzędu, a następnie dowody te winien poddać ocenie zgodnie z wymogami art. 80 k.p.a. Tymczasem w kontrolowanej sprawie organ sam, bez przeprowadzania postępowania dowodowego przyjął w sposób nieuprawniony, że strona nie dochowała terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że organ wydając zaskarżoną decyzję, nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a w konsekwencji nie zebrał i nie rozpatrzył nalezycie materiału dowodowego. Tym samym dopuścił się naruszenia zasad prowadzenia postępowania administracyjnego, o których mowa w art. 7, art. 8 § 1, art. 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zarzuty strony w powyższym zakresie są zatem zasadne. Jednocześnie sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów art. 139 k.p.a. oraz art. 150 § 1 k.p.a.

Rozpatrując sprawę ponownie organ, mając na względzie stanowisko sądu zaprezentowane w niniejszym wyroku, zgodnie z art. 7, art. 75 § 1 i art. 77 § 1 k.p.a będzie zobowiązany w sposób wyczerpujący zebrać, a następnie rozpatrzyć zgromadzony materiał dowodowy, prowadząc jednocześnie postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej. Następnie zgodnie z art. 80 k.p.a organ oceni, czy zachowanie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania zostało udowodnione i stosownie do poczynionych ustaleń podejmie odpowiednie rozstrzygnięcie.

Z przedstawionych wyżej przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., zasadzając je w wysokości równej wpisowi od skargi (200 zł), opłacie skarbowej od pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzeniu adwokata (480 zł), ustalonemu jako stawka minimalna na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800). K.ż.