Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 942/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 31 par 1, art. 32, art. 44 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 178
law: z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze
article: art. 74 ust. 1, art. 104
journal: Dz.U. 2003 nr 179 poz 1750
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych
article: art. 156 par. 1 pkt 1 i pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędziowie WSA Iwona Maciejuk, Sławomir Antoniuk (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2018 r. w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr: [...] w przedmiocie dodatkowego uposażenia rocznego związanego ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...]; 2. zasądza od Prokuratora Generalnego na rzecz skarżącego A. S. kwotę 480 (słownie: czterysta osiemdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Minister Sprawiedliwości Prokurator Generalny decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] przyznającą [...] A. S. – prokuratorowi Prokuratury Rejonowej w [...] - należności pieniężnych w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej.

W uzasadnieniu powyższej decyzji Prokurator Generalny wskazał, iż Prokurator Okręgowy w [...], działając na podstawie art. 104 k.p.a., art. 83 ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 2, art. 94 ust. 1 pkt 3 i ust. 2, art. 95 pkt 2, pkt 3, pkt 5 i art. 97 w zw. z art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jednolity — Dz. U. z 2016 r., poz. 1726), § 2 ust. 1 i 5 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 lutego 2014 r. w sprawie przyznawania żołnierzom zawodowym dodatkowego uposażenia rocznego (Dz. U. z 2014 r., poz. 355) w zw. z zarządzeniem Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w sprawie upoważnienia prokuratorów okręgowych do wydawania decyzji w sprawach przyznawania i ustalania prokuratorom do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi wynagrodzenia, dodatków oraz innych należności pieniężnych, w związku ze zwolnieniem z dniem [...] lutego 2017 r. z zawodowej służby wojskowej wskutek upływu terminu wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej dokonanego przez żołnierza zawodowego, na mocy decyzji z dnia [...] lutego 2017 r. przyznał [...] A. S. dodatkowe uposażenie roczne za 2017 r. w kwocie 2009,54 zł, w wysokości 1/12 uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym otrzymanego w roku zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, oraz stwierdził, że wymienionemu żołnierzowi zawodowemu przysługuje:

a) odprawa w wysokości 480% uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, należnego w ostatnim dniu pełnienia służby, w kwocie 57874,75 zł;

b) ekwiwalent pieniężny za urlop wypoczynkowy, w tym dodatkowy urlop wypoczynkowy, niewykorzystany w roku zwolnienia ze służby oraz za lata poprzednie, w kwocie 44392,86 zł, tj. łącznie za 81 dni urlopu;

c) gratyfikacja urlopowa niewykorzystana w roku zwolnienia ze służby w kwocie 3360,00 zł.

[...] A. S. złożył w ustawowym terminie wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy zakończonej decyzją Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. We wniosku odwoławczym oficer zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę obliczenia należnych mu świadczeń finansowych z powodu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, poprzez nieuwzględnienie mnożnika 0,55 kwoty bazowej - stałego dodatku wyrównawczego do uposażenia, tj. sumy 2210,49 zł wynikającej z zachowanego prawa do wynagrodzenia nabytego na zajmowanym do dnia [...] kwietnia 2016 r. stanowisku "Naczelnika Wydziału - Prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowego", co w konsekwencji skutkowało niezasadnym zaniżeniem należnych mu świadczeń finansowych.

Prokurator Generalny uznawszy zarzuty podniesione we wniosku odwoławczym strony za niezasadne wskazał, iż [...] A. S., jako prokurator byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] decyzją Prokuratora Generalnego nr [...], wydaną na podstawie art. 41 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2016 r. poz. 178, ze zm.), został przeniesiony z dniem [...] kwietnia 2016 r. na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...], z zachowaniem tytułu "prokuratora byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej" oraz prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku.

Minister Obrony Narodowej w decyzji z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] stwierdził, że [...] A. S. z dniem [...] kwietnia 2016 r. został zwolniony z zajmowanego stanowiska służbowego w wojskowych jednostkach organizacyjnych prokuratury z mocy prawa i pełni zawodową służbę wojskową w instytucjach cywilnych powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury.

A. S. na wojskowe stanowisko służbowe prokuratora prokuratury rejonowej w Dziale do Spraw Wojskowych Prokuratury Rejonowej w [...], zaszeregowanym do stopnia etatowego podpułkownika i grupy uposażenia U:15 został wyznaczony decyzją Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...]. Wyznaczenie to nastąpiło dopiero po utworzeniu przez Ministra Obrony Narodowej (decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...]) stanowiska służbowego zaszeregowanego do stopnia etatowego podpułkownika - odpowiadającego stopniowi wojskowemu posiadanemu przez oficera.

Prokurator Generalny podkreślił, iż prokurator wojskowej prokuratury okręgowej, który został przeniesiony na inne stanowisko służbowe w związku ze zmianą ustroju prokuratury zachowuje prawo do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku, które jest waloryzowane w terminach i w wysokości odpowiadających zmianom wynagrodzenia prokuratora prokuratury okręgowej. Zachowanie prawa do wynagrodzenia oznacza (poza wprowadzeniem zasady waloryzacji), że prokuratorowi przeniesionemu na inne stanowisko służbowe, między innymi w trybie art. 41 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, regulacja ta nie przyznała wprost wynagrodzenia zasadniczego. Brak jest również podstaw prawnych do przyjęcia, że zachowanie prawa do wynagrodzenia zasadniczego nabytego na dotychczas zajmowanym i nieistniejącym już stanowisku oznacza, że wynagrodzenie to przysługuje w stawce wynagrodzenia zasadniczego nabytej pod rządem nieobowiązującej już ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2011 r. Nr 270, poz. 1599, ze zm.). W konsekwencji wynagrodzenie nabyte na dotychczasowym stanowisku prokuratora zachowane zostało w kwocie wynikającej z ostatnio przysługującej stawki wynagrodzenia zasadniczego, określonej w poprzednio obowiązujących przepisach.

Ustawa — Prawo o prokuraturze stanowi w sposób uniwersalny o uprawnieniu do dodatku funkcyjnego, a rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 lutego 2016 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom (Dz. U. poz. 271) określa jego wysokość ze względu na miejsce i rodzaj pełnionej funkcji, wypłacanego wyłącznie w związku z pełnieniem funkcji. Zatem otrzymywanie dodatku funkcyjnego będzie wiązało się zawsze z pełnieniem określonej funkcji, a pełniona funkcja nie jest tożsama z zajmowanym przez prokuratora stanowiskiem, ani też ze stanowiskiem służbowym żołnierza zawodowego.

W związku ze zniesieniem wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury określono właściwość rzeczową komórek organizacyjnych do spraw wojskowych, jak również nastąpiła zmiana zakresu zadań prokuratorów do spraw wojskowych, pełniących czynności w tych komórkach organizacyjnych.

W przypadku [...] A. S. nie można więc uznać za możliwe i prawidłowe określenie, że składnikiem wynagrodzenia nabytego na ostatnio zajmowanym stanowisku jest dodatek funkcyjny z racji pełnionej uprzednio - do dnia [...] kwietnia 2016 r. - funkcji naczelnika wydziału wojskowej prokuratury okręgowej, która na mocy art. 31 w zw. z art. 75 pkt 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze została zniesiona z dniem [...] kwietnia 2016 r. wraz ze zniesieniem wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury.

Biorąc powyższe pod uwagę Prokurator Generalny stwierdził, że wynagrodzenie nabyte na dotychczas zajmowanym stanowisku nie obejmuje kwoty dodatku funkcyjnego, jako należności przysługującej wyłącznie w związku z pełnieniem funkcji. Ponadto ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze określiła przypadki, w których prokuratorzy zniesionych jednostek, którzy w dniu wejścia w życie tej ustawy pełnili funkcje w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury, zobowiązani zostali do wykonywania zadań do czasu powołania prokuratorów do pełnienia funkcji w powszechnych jednostkach wymienionych w art. 53 tej ustawy.

W zakresie ustalania wysokości i składników uposażenia prokuratorów do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi ustawa — Prawo o prokuraturze nie zawiera regulacji w tym zakresie. W związku z tym — zgodnie z odesłaniem zawartym w art. 125 tej ustawy — stosuje się przepisy dotyczące żołnierzy zawodowych.

Prokurator Generalny zaznaczył, że akt przeniesienia prokuratora na inne stanowisko w trybie art. 41 § 1 ustawy Prawo o prokuraturze, jest co do zasadniczego skutku równoznaczny z aktem powołania na nowe stanowisko prokuratorskie. W rezultacie prokurator przeniesiony zajmuje stanowisko określone w akcie przeniesienia, a jedynie jego status jest uzupełniony zachowaniem dawnego tytułu nieużywanego w stosunkach służbowych oraz zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku. Zachowanie tytułu przekonuje, że nie zajmuje on stanowiska dotychczasowego (już nieistniejącego), lecz stanowisko wynikające z aktu przeniesienia.

[...] A. S., jako prokurator wojskowej prokuratury okręgowej, funkcję naczelnika wydziału pełnił do dnia zniesienia (na mocy art. 31 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o Prokuraturze) wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury. Po przeniesieniu na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] nie został powołany do pełnienia żadnej funkcji. Zatem twierdzenie oficera, że poprzez wydanie przez Prokuratora Okręgowego w [...] decyzji z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...], jego wynagrodzenie zostało pomniejszone o dotychczas otrzymywany dodatek funkcyjny, a tym samym przyznane i określone w decyzji należności pieniężne z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej zostały pomniejszone wskutek przyjęcia niższego wynagrodzenia do obliczenia tych należności, nie znajduje uzasadnienia faktycznego ani prawnego. Nie ulega bowiem wątpliwości, że Prokurator Okręgowy w [...] przedmiotową decyzję wydał w oparciu o ustalenia faktyczne, biorąc pod uwagę, że [...] A. S. od dnia [...] kwietnia 2016 r. nie pełni funkcji prokuratorskiej.

Prokurator Generalny zaznaczył także, iż Prokurator Okręgowy w [...] w wydanej decyzji z dnia [...] lutego 2017 r. wskazał w sposób nieprecyzyjny, iż cyt ."Do obliczenia należności przyjęto miesięczne wynagrodzenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym w kwocie 12057,24 zł, ustalone decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2017 r." Biorąc pod uwagę przepisy art. 71 ust. 1 i art. 72 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, właściwa treść tego zdania winna brzmieć "Do obliczenia należności przyjęto miesięczne uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym w łącznej kwocie 12057,24 zł, określone w decyzji Prokuratora Okręgowego w [...] Nr [...] z dnia [...] lutego 2017 roku". Pomimo tej nieścisłości do obliczenia przysługujących [...] A. S. należności pieniężnych z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej przyjęto prawidłową kwotę 12057, 24 zł, a wysokości kwot przedmiotowych należności zostały obliczone prawidłowo.

Decyzja Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2017 r. stała się przedmiotem skargi wniesionej przez A. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W skardze pełnomocnik strony zarzucił zakwestionowanej w całości decyzji jej wydanie z rażącym naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 41 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze w zw. z art. 83 ust. 2 pkt 2, art. 90 ust. 2, art. 94 ust. 1 pkt 3 i ust 2, art. 95 pkt 2 i 3 oraz art. 97 w zw. z art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).

Podniósł także zarzut wydania decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości, tj. art. 32 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze w zw. z art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a.).

Zarzucił również naruszenie prawa procesowego w stopniu mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 8, art. 10 § 1, art. 11, art. 73 § 1, art. 76 § 1,art. 77 § 1,art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. i art. 41 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze.

Z powyższych względów strona skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności w całości zaskarżonej decyzji Prokuratora Generalnego oraz poprzedzającej ją decyzji Prokuratora Okręgowego [...] oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, według norm przepisanych, z uwzględnieniem wynagrodzenia radcy prawnego.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik strony podniósł, iż na podstawie art. 41 § 1 ustawy — Przepisy wprowadzające ustawę — Prawo o prokuraturze, skarżący został z dniem [...] kwietnia 2016 r. przeniesiony na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...], z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku. Dotychczas zajmowanym przez skarżącego stanowiskiem służbowym było stanowisko określone w decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...], tj. naczelnika wydziału prokuratora wojskowej prokuratury okręgowej, na którym skarżący otrzymywał uposażenie w kwocie 13.684,64 zł, uwzględniające dodatek funkcyjny. Zatem do tej właśnie kwoty odnosi się rozstrzygnięcie "z zachowaniem prawa do wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku" zawarte w powołanej wyżej decyzji Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2016 r. Podstawą wymiaru świadczeń pieniężnych przyznanych skarżącemu (za wyjątkiem gratyfikacji urlopowej z lit. c decyzji Prokuratora Okręgowego w [...], która została przyznana w prawidłowej wysokości) powinna być po waloryzacji kwota - 14.267,73 zł. W następstwie tego dodatkowe uposażenie roczne powinno zostać przyznane w kwocie - 2.377,95 zł, odprawa z lit. a decyzji Prokuratora Okręgowego w [...] w kwocie - 68.485,10 zł, a ekwiwalent pieniężny z lit. b decyzji Prokuratora Okręgowego w [...] w kwocie - 52.531,18 zł.

Uzasadniając zarzut wydania decyzji przez organ niewłaściwy w sprawie pełnomocnik wskazał, iż na podstawie art. 32 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze, Prokurator Generalny przejął m.in. obowiązek przyznawania skarżącemu świadczeń pieniężnych objętych zaskarżoną decyzją (art. 104 ust. 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych). W niniejszej sprawie orzekł jednak w pierwszej instancji Prokurator Okręgowy w [...], a w drugiej instancji - Prokurator Generalny. Mimo tego, że w decyzji Prokuratora Okręgowego w [...] wymienione zostało zarządzenie nr [...] Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2016 r. w sprawie upoważnienia prokuratorów okręgowych do wydawania decyzji w sprawach przyznawania i ustalania prokuratorom do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi wynagrodzenia, dodatków oraz innych należności pieniężnych, przypuszczalnie mogące zawierać upoważnienie udzielone przez Prokuratora Generalnego, to jednak w przypadku działania z upoważnienia decyzje powinny zostać wydane w imieniu Prokuratora Generalnego jako organu właściwego. W tym przypadku nie budzi wątpliwości, że jest to decyzja Prokuratora Okręgowego w [...] wydana w pierwszej instancji oraz decyzja Prokuratora Generalnego wydana w drugiej instancji. W związku z tym zostały one wydane z naruszeniem przepisów o właściwości, co powinno stanowić przyczynę stwierdzenia ich nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. – tak w wyroku WSA w Warszawie z dnia 9 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 1759/16.

W odpowiedzi na skargę Prokurator Generalny wniósł o jej oddalenie. W nawiązaniu do zarzutów skargi organ podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Odnosząc się do podnoszonej w skardze kwestii właściwości rzeczowej organu pierwszej instancji Prokurator Generalny powołał się na treść art. 104 o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w zw. z § 4 ust. 3 w pkt 4 - 6 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 196, poz. 1298, ze zm.), art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, upoważnienie Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] i w oparciu o te regulacje stwierdził, iż Prokurator Okręgowy w [...] wydając decyzję z dnia [...] lutego 2017 r. działał jako organ I instancji. Natomiast w stosunku do prokuratury okręgowej, jednostką organizacyjną prokuratury wyższego stopnia w rozumieniu art. 127 § 2 k.p.a. - w zgodzie z treścią art. 28 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2016 r., poz. 177) - jest właściwa prokuratura regionalna oraz Prokuratura Krajowa. Treść art. 31 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze stanowi, iż w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury można utworzyć komórki organizacyjne właściwe w sprawach wojskowych: 1) Departament do Spraw Wojskowych w Prokuraturze Krajowej, 2) wydziały do spraw wojskowych w prokuraturach okręgowych, 3) działy do spraw wojskowych w prokuraturach rejonowych. Przepisy prawa nie przewidziały tworzenia takich komórek organizacyjnych w prokuraturach regionalnych. W rozumieniu treści art. 6 ust. 1 pkt 16 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, w brzmieniu nadanym ustawą Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, określenie prokuratorzy do spraw wojskowych oznacza prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury pełniących czynności w Departamencie do Spraw Wojskowych w Prokuraturze Krajowej, w wydziałach do spraw wojskowych prokuratur okręgowych i w działach do spraw wojskowych prokuratur rejonowych. Przedstawiony stan prawny nie pozwala przyjąć, że odwołanie od decyzji Prokuratora Okręgowego w [...] przyznającej [...] A. S. należności pieniężne z tytułu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej, przysługuje do Prokuratora Regionalnego w [...]. Zatem organem właściwym do rozpatrzenia odwołania jest Prokurator Generalny.

W piśmie procesowym z dnia [...] marca 2018 r. pełnomocnik Prokuratora Generalnego m.in. podniósł, iż art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę — Prawo o prokuraturze stanowi normę dostosowującą i przejściową, przypisującą czasowo Prokuratorowi Generalnemu kompetencji do kształtowania sytuacji prawnej prokuratora - żołnierza zawodowego. Jednakże przeniesienie skarżącego na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] spowodowało, iż od tej daty przełożonym skarżącego był bezpośrednio Prokurator Prokuratury Rejonowej w [...], a pośrednio Prokurator Okręgowy w [...]. A zatem Prokurator Okręgowy w [...] był kompetentny do wydania zaskarżonej decyzji, bowiem był kompetentny do przejęcia sprawy prowadzonej przez prokuratora podległego i wykonywania jego czynności. W efekcie zaskarżona decyzja jest zgodna z art. 31 § 1 i 2, art. 32 i 70 ustawy- Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, a także § 4 rozporządzenia Prezydenta RP z 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle przywołanych wyżej kryteriów należy zauważyć, że w postępowaniu administracyjnym podstawową kwestią jest właściwość organu, tj. jego zdolność prawna do rozstrzygania w trybie postępowania administracyjnego określonej kategorii spraw. Zgodnie z art. 19 k.p.a. organy administracji zobowiązane są do przestrzegania z urzędu swojej właściwości. Naruszenie tego przepisu, polegające na wydaniu decyzji przez organ niewłaściwy, stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. Nieważność powoduje przy tym naruszenie każdego rodzaju właściwości przez organ administracji przy wydaniu decyzji, bez względu na trafność merytorycznego rozstrzygnięcia.

Na podstawie art. 31 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2016 r., poz. 178 ze zm.) z dniem [...] kwietnia 2016 r. zniesione zostały wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury: Naczelna Prokuratura Wojskowa, wojskowe prokuratury okręgowe i wojskowe prokuratury garnizonowe.

W związku z powyższym, zgodnie z art. 32 powołanej ustawy, obowiązki i uprawnienia Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowych prokuratorów okręgowych i wojskowych prokuratorów garnizonowych w sprawach wynikających z ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1414 ze zm.), przejął Prokurator Generalny.

Zgodnie z art. 44 § 1 ww. ustawy, w przypadku zwolnienia prokuratora pełniącego zawodową służbę wojskową pozostaje on na stanowisku prokuratora w danej jednostce organizacyjnej prokuratury, niezależnie od liczby stanowisk prokuratora w tej jednostce.

Skarżący jako prokurator byłej Wojskowej Prokuratury Okręgowej w [...] będący żołnierzem zawodowym, na podstawie art. 41 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze, został przeniesiony z dniem [...] kwietnia 2016 r. przez Prokuratora Generalnego na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...].

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] Prokurator Generalny wyznaczył skarżącego na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] w dziale do spraw wojskowych, zaszeregowanym do stopnia etatowego podpułkownika i grupy uposażenia U:15.

W dniu [...] lutego 2017 r. rozwiązany został ze skarżącym stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej na skutek upływu okresu wypowiedzenia dokonanego przez żołnierza zawodowego. Z tego tytułu powstał obowiązek przyznania i wypłaty skarżącemu – jako żołnierzowi zawodowemu - świadczeń związanych z rozwiązaniem stosunku służbowego (art. 73 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (tekst jedn. - Dz. U. z 2016 r., poz. 1726), jak też dodatkowego uposażenia rocznego (art. 83 tej ustawy). Wypłaty uposażenia oraz innych należności, o których mowa w art. 73, dokonuje jednostka wojskowa lub instytucja cywilna, na której zaopatrzeniu finansowym żołnierz pozostaje (art. 74 ust. 1 wojskowej ustawy pragmatycznej). Zgodnie zaś postanowieniami § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 lutego 2014 r. w sprawie przyznawania żołnierzom zawodowym dodatkowego uposażenia rocznego (Dz. U. z 2014 r., poz. 355), przyznanie dodatkowego uposażenia rocznego następuje w rozkazie personalnym albo decyzji organu, o którym mowa w art. 104 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, właściwego ze względu na ostatnie miejsce pełnienia przez żołnierza zawodowego zawodowej służby wojskowej w roku kalendarzowym, za który przysługuje dodatkowe uposażenie roczne.

W świetle art. 104 ust. 1 wojskowej ustawy pragmatycznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, organami właściwymi w sprawach określonych w przepisach niniejszego rozdziału ("Uposażenie i inne należności pieniężne żołnierzy zawodowych" - regulującego kwestie należności związanych ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej) dowódcy jednostek wojskowych zajmujący stanowiska służbowe dowódcy batalionu lub równorzędne, o których mowa w ust. 3, albo wyższe - w stosunku do wszystkich żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową w podległej jednostce wojskowej, z wyjątkiem tego dowódcy i jego zastępcy.

Wojskowa ustawa pragmatyczna definiuje dowódcę jednostki wojskowej jako osobę kierującą lub dowodzącą jednostką wojskową, w której żołnierz zawodowy zajmuje stanowisko służbowe lub do której został skierowany w ramach pełnienia zawodowej służby wojskowej w rezerwie kadrowej albo w dyspozycji (art. 6 ust. 2 pkt 3). Artykuł 7 ust.1 stanowi, iż przewidziane w ustawie uprawnienia i obowiązki dowódców jednostek wojskowych w stosunku do żołnierzy zawodowych: 1) pełniących zawodową służbę wojskową w jednostkach organizacyjnych podległych Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych, przedsiębiorstwach państwowych, dla których jest on organem założycielskim, oraz komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej - przysługuje odpowiednio dyrektorom (szefom, komendantom, kierownikom, prezesom) tych jednostek i komórek organizacyjnych; 2) zajmujących stanowiska dowódców jednostek wojskowych (dyrektorów, szefów, komendantów, kierowników, prezesów) - przysługują ich bezpośrednim przełożonym. Zgodnie z ust. 2, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do kierowników instytucji cywilnych, o których mowa w art. 22 ust. 1 (m.in. pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych w powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury).

W okresie przekształceń związanych ze zniesieniem od dnia [...] kwietnia 2016 r. wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury i utworzeniem departamentów i komórek organizacyjnych do spraw wojskowych w powszechnych jednostkach prokuratury, stosownie do przywołanego wyżej art. 32 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze, uprawnienia przysługujące dotychczasowym dowódcom żołnierzy – prokuratorów wojskowych, tj. Naczelnemu Prokuratorowi Wojskowemu, wojskowym prokuratorom okręgowym i wojskowym prokuratorom garnizonowym przejął Prokurator Generalny. Zatem tylko i wyłącznie temu organowi, do czasu powołania organów (w znaczeniu administracyjnym) prokuratury Krajowej, prokuratur: regionalnych, okręgowych i rejonowych (rozumianych wg. wojskowej pragmatyki służbowej jako kierownicy jednostek cywilnych, którym podlegają żołnierze zawodowi – prokuratorzy), przysługiwało uprawnienie kształtowania prawa do uposażenia i innych należności pieniężnych żołnierzy zawodowych, o których mowa w rozdziale 5 wojskowej ustawy pragmatycznej. W tej kwestii Sąd w pełni podziela wywody zawarte w wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 września 2017 r. sygn. akt II SA/Wa 644/17 odnoszącym się do właściwości organu przyznającego dodatek wyrównawczy. Wprawdzie w powyższej sprawie rozstrzygnięcie zapadło na gruncie odrębnej niż w niniejszej sprawie regulacji prawnej - przepisów rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 196, poz. 1298 ze zm.), jednakże w powołanym wyroku wyrażony został pogląd odnoszący się do stosowania kompetencyjnego przepisu art. 32 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze.

Wskazać należy, na co słusznie zwrócił uwagę pełnomocnik organu w piśmie procesowym z dnia [...] marca 2018 r., iż powyższy przepis ma charakter dostosowujący i przejściowy. W następstwie wyznaczenia skarżącego decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] w dziale do spraw wojskowych oficer pełnił zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowych w powszechnej jednostce organizacyjnej prokuratury – Prokuraturze Rejonowej w [...]. Zatem w dacie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej ([...] lutego 2017 r.) skarżący, w rozumieniu art. 74 ust. 1 wojskowej ustawy pragmatycznej, jako żołnierz zawodowy pozostawał na zaopatrzeniu finansowym instytucji cywilnej – Prokuratury Rejonowej w [...]. Zaś jego "dowódcą wojskowym" na potrzeby uregulowania należności pieniężnych ze stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej w rozumieniu art. 104 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 2 wojskowej ustawy pragmatycznej, był Prokurator Prokuratury Rejonowej w [...]. Powyższe należy wywieść z przepisów ustrojowych ustawy Prawo o prokuraturze, który w art. 16 stanowi, iż powszechnymi jednostkami organizacyjnymi prokuratury są: Prokuratura Krajowa, prokuratury regionalne, prokuratury okręgowe i prokuratury rejonowe. Prokuraturą rejonową kieruje prokurator rejonowy (art. 24 § 3). Prokuratorami bezpośrednio przełożonymi są prokuratorzy rejonowi oraz, w zakresie zleconych czynności, ich zastępcy - w stosunku do prokuratorów danej prokuratury rejonowej (art. 31 § 1 pkt 7). Zaś w świetle art. 28 § 1 pkt 1 tej ustawy, jednostką organizacyjną prokuratury wyższego stopnia jest w stosunku do prokuratury rejonowej - właściwa prokuratura okręgowa, prokuratura regionalna oraz Prokuratura Krajowa. Z tym, że na podstawie art. 28 § 3 i 4, prokuraturą okręgową kieruje prokurator okręgowy. Prokurator okręgowy jest prokuratorem przełożonym prokuratorów prokuratury okręgowej oraz prokuratorów rejonowych i prokuratorów prokuratur rejonowych na obszarze działania prokuratury okręgowej.

W tym stanie rzeczy, za organ I instancji w sprawie o przyznanie skarżącemu uposażenia rocznego za 2017 r. i należności pieniężnych z tytułu rozwiązania stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej należy uznać Prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...], zaś za organ wyższego stopnia, w rozumieniu art. 127 § 2 k.p.a., Prokuratora Okręgowego w [...].

Tymczasem decyzja z dnia [...] lutego 2017 r. o przyznaniu skarżącemu przedmiotowych należności pieniężnych została wydana przez Prokuratora Okręgowego w [...] z powołaniem się na zarządzenie Prokuratora Generalnego z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w sprawie upoważnienia prokuratorów okręgowych do wydawania decyzji w sprawach przyznawania i ustalania prokuratorom do spraw wojskowych, będących żołnierzami zawodowymi, wynagrodzenia, dodatków oraz innych należności pieniężnych, zaś odwołanie od niej rozpatrzył Prokurator Generalny.

Pełnomocnik organu sam przyznał w piśmie procesowym z dnia [...] marca 2018 r. (str. 4), iż "przeniesienie skarżącego na stanowisko prokuratora Prokuratury Rejonowej w [...] spowodowało, że od tej daty przełożonym skarżącego był bezpośrednio Prokurator Rejonowy w [...], a pośrednio Prokurator Okręgowy w [...]. A zatem to Prokurator Okręgowy w [...] był kompetentny do wydania zaskarżonej decyzji, bowiem był uprawniony do przejęcia sprawy prowadzonej przez prokuratora podległego (...) i wykonywania jego czynności". O ile z pierwszym stwierdzeniem należy się w pełni godzić, o tyle pogląd o uprawnieniu organów nadzorczego do rozstrzygnięcia sprawy właściwej dla organ I instancji jest nie do zaakceptowania. W prawie administracyjnym nie można wywodzić kompetencji organu do wydania decyzji w oparciu uprawnienia do przejęcia określonych spraw prowadzonych przez inny organ. Taka specyfika nadzorcza jest właściwa dla organu prokuratorskiego w sprawach określonych ustawą Prawo o prokuraturze, a nie w postępowaniu administracyjnym ze stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, gdzie nie jest akceptowalny "dualizm organów" do załatwiania sprawy indywidualnej o charakterze publicznoprawnych. Zgodnie z wyrażoną w art. 6 k.p.a. zasadą legalizmu, organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Zasady tej dotyczy również określony w art. 19 k.p.a. obowiązek organów administracji publicznej przestrzegania z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej w całym toku postępowania administracyjnego. Oznacza to, że organy mogą skutecznie działać jedynie w określonym miejscowo i rzeczowo zakresie, a właściwość muszą uwzględniać z urzędu.

Dla wykazania słuszności powyższego poglądu należy przywołać dwie regulacja prawne określające organy właściwe do rozpatrywania określonej kategorii spraw żołnierzy zawodowych – prokuratorów przed i po zniesieniu wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury. Otóż w nieobowiązującym już rozporządzeniu Prezydenta RP z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 196, poz. 1298 ze zm.), w § 4 ust. 3 pkt 4 – 7 określono, iż wysokość dodatku ustala decyzją: asesorowi i prokuratorowi wojskowej prokuratury garnizonowej - wojskowy prokurator garnizonowy; prokuratorowi wojskowej prokuratury okręgowej, wojskowemu prokuratorowi garnizonowemu i jego zastępcy - wojskowy prokurator okręgowy; prokuratorowi Naczelnej Prokuratury Wojskowej, wojskowemu prokuratorowi okręgowemu i jego zastępcy - Naczelny Prokurator Wojskowy; Naczelnemu Prokuratorowi Wojskowemu i jego zastępcy - Minister Obrony Narodowej. Natomiast obecnie w rozporządzeniu Prezydenta RP z dnia 2 czerwca 2017 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych sędziów sądów wojskowych oraz prokuratorów do spraw wojskowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1126) w § 2 ust. 4 pkt 4 – 7 określono, iż wysokość dodatku ustala: prokuratorowi do spraw wojskowych prokuratury rejonowej - prokurator rejonowy; prokuratorowi do spraw wojskowych prokuratury okręgowej, zastępcy prokuratora rejonowego do spraw wojskowych - prokurator okręgowy; prokuratorowi Departamentu do Spraw Wojskowych w Prokuraturze Krajowej, zastępcy prokuratora okręgowego do spraw wojskowych - Prokurator Krajowy; Zastępcy Prokuratora Generalnego do Spraw Wojskowych - Prokurator Generalny. Powołane przepisy prawne nie przewidują "dualizmu" właściwości organów do orzekania w sprawach ze stosunku służbowego. Również na gruncie niniejszej sprawy nie ma podstaw, aby stosować nadzorczą formę kompetencyjną organów Prokuratury do spraw wynikających ze stosunku służbowego żołnierzy zawodowych.

Z powyższych względów Sąd uznał, że decyzja z dnia [...] lutego 2017 r. wydana została przez Prokuratora Okręgowego w [...] z naruszeniem przepisów o właściwości. Prokurator Generalny, utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji dotkniętą nieważnością, sam rażąco naruszył prawo, tj. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Naruszenie to obligowało Sąd do stwierdzenia nieważności zarówno zaskarżonej decyzji, jaki i utrzymanej nią w mocy decyzji Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r., z przyczyn przewidzianych w art. 156 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a.

W świetle powyższych ustaleń, rozważanie pozostałych zarzutów podniesionych w skardze, należy uznać za przedwczesne.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.). w zw. z art. 156 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a., orzekł jak w sentencji wyroku.

O kosztach postępowania sądowego, Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 powyżej powołanej ustawy oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.), zaliczając do tych kosztów kwotę 480 zł z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika skarżącego.