Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2169/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 1 i 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku dochodowym opłacanym w formie karty podatkowej za lata 2005, 2006, 2008 i 2009. postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Skarżący S. K. na urzędowym formularzu PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podniósł, że jest osobą schorowaną i przebywa na rencie inwalidzkiej II grupy, która wynosi 654,21 zł. Podniósł, że jest rozwiedziony. Ponosi miesięczne opłaty: czynsz i media 200 zł oraz leki 150 zł.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżący nie posiada żadnego majątku.

Na wezwanie referendarza sądowego o przedłożenie dokumentów źródłowych obrazujących sytuację majątkową, Skarżący przedłożył dokumenty obrazujące jego stan zdrowia.

Z akt sprawy wnika, że Skarżący jest osobą schorowaną. Ze względu na stale pogarszający się stan zdrowia zmuszony był do zawieszenia prowadzonej działalności gospodarczej Skarżący posiada zaległości podatkowe. Natomiast zakład Ubezpieczeń społecznych na poczet zadłużenia potrąca z renty Skarżącego kwotę 272,42 zł.

Ponadto w aktach sprawy znajduje się, zaświadczenie Ośrodka pomocy Społecznej Dzielnicy W., z dnia 16 lipca 2010, z którego wynika, że Skarżący nie korzysta z pomocy społecznej oraz plik rachunków za czynsz i media. W aktach znajduje się również kserokopia wyroku Sądu Okręgowego w W. Wydział [...] Cywilny – Rodzinny Odwoławczy z dnia 20 października 2006 r., orzekający rozwód związku małżeńskiego Skarżącego. Ze znajdującego się w aktach sprawy oświadczenia Skarżącego, złożonego w dniu 19 lipca 2010 r. do Urzędu Skarbowego W. – wynika, że w 2009 r. Skarżący osiągnął dochód w kwocie 6.304,00 zł

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§2), natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko z opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). W przypadku osób fizycznych przyznanie prawa pomocy następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ( pkt. 2 cyt. wyżej przepisu).

Z regulacji prawnych dotyczących kosztów sądowych można wysnuć wniosek, że wnoszenie opłat sądowych jest zasadą natomiast zwolnienie z ich uiszczenia stanowi odstępstwo od niej. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej jest to, że strona – ze względu na swój stan majątkowy – nie jest w stanie ponieść jej kosztów.

Mając na uwadze powołane regulacje prawne i wynikające z nich zasady jakimi należy kierować się rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, wysokość wpisu sądowego wynoszącą 500,00 zł jak i stan faktyczny sprawy, należy stwierdzić, iż w sprawie istnieją podstawy dla pozytywnego załatwienia wniosku strony.

Zauważa się, że postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, iż to wnioskodawca winien wskazać na okoliczności uzasadniające jego żądanie. W niniejszej sprawie strona Skarżąca uprawdopodobniła natomiast, że nie jest w stanie ponieść kosztów w sprawie do których uiszczenia jest zobowiązana tj. wpisu sądowego należnego w sprawie. Skarżący znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, bowiem jedyny dochód jaki uzyskuje stanowi kwota 654,21 zł otrzymywana z tytułu renty. Kwota ta jest przeznaczana na bieżące potrzeby, w tym leczenie. Z przedstawionych materiałów wynika ponadto, że Skarżący nie posiada żadnego majątku, który mógłby zostać spieniężony na potrzeby uiszczenia kosztów sądowych.

Zatem po rozpoznaniu wniosku, ocenie dokumentów oraz analizie informacji przedstawionych przez Skarżącego stwierdzić należy, że Skarżący wykazał, że nie jest obecnie w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Z uwagi na powyższe na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.