Postanowienie NSA oz. w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 2231/02
NSA oz. w Szczecinie
Data orzeczenia: 2003-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 619  Stosunki pracy i stosunki służbowe, sprawy z zakresu inspekcji pracy
Hasła tematyczne: Policja
Zatrudnienie
Administracyjne postępowanie
Powołane przepisy: article: par. 34
journal: Dz.U. 1998 nr 4 poz. 14
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 grudnia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu udzielania wyróżnień oraz przeprowadzania postępowania dyscyplinarnego w stosunku do policjantów.
article: art. 59
journal: Dz.U. 1995 nr 74 poz. 368
law: Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
article: art. 139 ust. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 101 poz. 1092
law: null
Teza: Skoro wykonaniu podlega orzeczenie dyscyplinarne prawomocne tj. takie od którego nie przysługuje stronie żaden środek odwoławczy w sprawie, a na orzeczenie dyscyplinarne organu odwoławczego została złożona skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w ustawowym terminie, to zaskarżone orzeczenie nie jest prawomocne i jako takie wykonaniu w trybie par. 34 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu udzielania wyróżnień oraz przeprowadzania postępowania dyscyplinarnego /Dz.U. 1998 nr 4 poz. 14/ nie podlega.

Z tych przyczyn zbędne jest orzekanie przez Sąd w przedmiocie wniosku o wstrzymanie zaskarżonego orzeczenia.

TEZY

Skoro wykonaniu podlega orzeczenie dyscyplinarne prawomocne tj. takie od którego nie przysługuje stronie żaden środek odwoławczy w sprawie, a na orzeczenie dyscyplinarne organu odwoławczego została złożona skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w ustawowym terminie, to zaskarżone orzeczenie nie jest prawomocne i jako takie wykonaniu w trybie par. 34 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu udzielania wyróżnień oraz przeprowadzania postępowania dyscyplinarnego /Dz.U. 1998 nr 4 poz. 14/ nie podlega.

Z tych przyczyn zbędne jest orzekanie przez Sąd w przedmiocie wniosku o wstrzymanie zaskarżonego orzeczenia.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Jarosława M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Sz. z dnia 20 sierpnia 2001 r. (...) w przedmiocie wydalenia ze służby postanawia: umorzyć postępowanie sądowe wywołane wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wraz ze skargą, Jarosław M. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia Komendanta Wojewódzkiego Policji w Sz. o wymierzeniu kary dyscyplinarnej wydalenia ze służby.

Przepis art. 139 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji /t.j. Dz.U. 2002 nr 101 poz. 1092 ze zm./ stanowi iż na orzeczenia kończące postępowanie dyscyplinarne policjantowi przysługuje skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Cytowany przepis nie przesądza zatem o kwalifikowaniu decyzji /orzeczenia/ wydanej w postępowaniu dyscyplinarnym, w zakresie jej prawomocności, podobnie jak inne organy administracji wydające decyzje w trybie Kpa.

W rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 19 grudnia 1997 r. /Dz.U. 1998 nr 4 poz. 14/ w sprawie szczegółowych zasad i trybu udzielania wyróżnień oraz przeprowadzania postępowania dyscyplinarnego w stosunku do policjantów, przepis par. 32 pkt 6 kwalifikuje orzeczenie dyscyplinarne wydane przez organ odwoławczy jako orzeczenie ostateczne.

Natomiast par. 34 stanowi iż po uprawomocnieniu się orzeczenia dyscyplinarnego, przełożony właściwy w sprawach osobowych wykonuje orzeczoną karę.

A zatem, skoro wykonaniu podlega orzeczenie dyscyplinarne prawomocne tj. takie od którego nie przysługuje stronie żaden środek odwoławczy w sprawie, a na orzeczenie dyscyplinarne organu odwoławczego została złożona skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w ustawowym terminie, to zaskarżone orzeczenie nie jest prawomocne i jako takie wykonaniu w trybie par. 34 cytowanego rozporządzenia nie podlega.

Z tych przyczyn zbędne jest orzekanie przez Sąd w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.

A zatem postępowanie sądowe, na podstawie art. 59 i art. 53 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ w związku z art. 335 par. 1 Kpc należało umorzyć.