Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 114/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1 i 2, art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 21 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Kaja Angerman, po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi P. T. na bezczynność Dyrektora [...] w przedmiocie wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności i legitymacji osoby niepełnosprawnej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

P. T. (dalej zwany "skarżącym") wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora [...] w przedmiocie wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności i legitymacji osoby niepełnosprawnej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] wniósł o jej odrzucenie ze względu na wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnoprawności w [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej zwanej "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziel V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 5) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4; 6) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Wyjaśnienia wymaga, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podejmuje żadnych istotnych czynności zmierzających do rozstrzygnięcia sprawy i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył postępowania wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności. Spełnienie tych przesłanek czyni skargę zasadną, gdy w dniu wniesienia skargi, jak i w dniu orzekania organ w dalszym ciągu pozostaje w bezczynności. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony.

W niniejszej sprawie skarżący zarzuca bezczynność Dyrektorowi [...] w przedmiocie braku wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności i legitymacji osoby niepełnosprawnej.

Wyjaśnić należy, że zgodnie z § 2 ust. 8a) Regulaminu Organizacyjnego [...] (stanowiącym załącznik nr 1 do Zarządzenia nr [...] Dyrektora [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r.) [...] stanowi wyodrębnioną organizacyjnie i lokalowo komórkę organizacyjną [...]. Natomiast [...] zgodnie z § 2 statutu stanowiącego załącznik do uchwały z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] Rady [...] w sprawie zmiany Statutu [...] jest jednostką budżetową [...] w rozumieniu ustawy o finansach publicznych. Ponadto ze statutu [...] (§ 3 ust. 2 pkt 13 i 13) wynika, że obsługuje ono i prowadzi dokumentację Miejskiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w [...] który stosownie do treści art. 6 ust. pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2046 ze zm.) – dalej zwaną "ustawą o rehabilitacji" rozpoznaje wnioski o wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności jako pierwsza instancja i wydaje legitymacje o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (§ 35 ust. 1 i 3 rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności, Dz. U. z 2015 r. poz. 1110 ze zm.).

Z powyższego wynika, że Dyrektor [...] nie jest organem administracji rządowej, ani samorządowej, ani też jednostką organizacyjną, do której miałyby zastosowanie przepisy p.p.s.a. Wobec powyższego nie był zobowiązany do wydania żadnego z aktów lub czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a., zatem nie przysługiwała również skarżącemu skarga na bezczynność w tym zakresie. Jednocześnie zauważenia wymaga, że zgodnie z art. 6c ust. 8 ustawy o rehabilitacji kontrola orzeczeń w zakresie określenia niepełnosprawności i stopnia niepełnosprawności należy do właściwości sądów powszechnych.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., skargę odrzucił, jako niedopuszczalną.