Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 340/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: Art. 99 ust. 1  pkt 2  lit. b w zw. z art.  99 ust. 2  pkt 1  lit. c
journal: Dz.U. 2015 poz 155
law: Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie WSA Barbara Pasternak WSA Maria Zawadzka Protokolant sekretarz sądowy Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2016 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej [....] A. G.-W. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 grudnia 2015 r. nr [....] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie skargę oddala


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 28 grudnia 2015 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2014 r. nr [...] orzekającą o skierowaniu J. M. – dalej skarżącego – na badania lekarskie.

Jako podstawa prawna decyzji wskazany został przepis art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z art. 99 ust. 2 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2015 r., poz. 155 ze zm.).

Z uzasadnienia powyższej decyzji wynika następujący stan faktyczny:

Zakład Ubezpieczeń Społecznych poinformował Starostę pismem z dnia 29 listopada 2013 r. o stwierdzeniu u skarżącego okoliczności mogących stanowić istotną przeszkodę do prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu publicznym.

Starosta wszczął w dniu 27 grudnia 2013 r. postępowanie z urzędu dotyczące skierowania skarżącego na badanie lekarskie przeprowadzone w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, które zakończyło się wydaniem w dniu 5 marca 2014 r. decyzji nr [...], kierującej skarżącego na badania lekarskie.

Pochodząca z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych informacja stanowiła według organu wiarygodną przesłankę skierowania skarżącego na badania lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi.

J. M. w odwołaniu od powyższej decyzji wskazał, że pobiera od 1994 r. rentę inwalidzką i nie powodowało to zastrzeżeń odnośnie prowadzenia przez niego pojazdów. Posiada uprawnienia w kategoriach A, B, C i E. Od wypadku nie pracował jako kierowca i wykonywał zawód ślusarza. Przyznał, że posiada dolegliwości związane ze zwyrodnieniem kręgosłupa, jednak prowadzi pojazd jedynie wówczas, gdy poczuje się lepiej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu decyzji odwoławczej podniosło, że zawiadomienie właściwych organów (w niniejszej sprawie - lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych) o zastrzeżeniach w stanie zdrowia danego kierowcy mogących powodować istotną przeszkodę w prowadzeniu pojazdów mechanicznych w ruchu publicznym jest jedyną i wystarczającą przesłanką decyzji o skierowaniu na badania lekarskie.

Celem przepisu art. 99 ustawy o kierujących pojazdami jest zagwarantowanie bezpieczeństwa ruchu przy równoczesnym zachowaniu praw podmiotowych osób, które na te badania są kierowane. Przepis nie precyzuje rodzaju zastrzeżeń w stanie zdrowia i nie wymaga rozstrzygnięcia czy rozpoznane zmiany stanowią o niezdolności do prowadzenia pojazdów. Tak samo nie wymaga, by organ zawiadamiający przesyłał dokumentację medyczną, czy też wskazywał na opis schorzenia kierowcy.

Skarżący został zasadnie skierowany na badania lekarskie na podstawie ogólnej informacji lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Kwestia zdolności skarżącego do prowadzenia pojazdów stanowić będzie przedmiot rozpoznania lekarzy specjalistów, a decyzja o skierowaniu na badania lekarskie nie przesądza o istnieniu przeciwskazań do prowadzenia pojazdów.

Na marginesie organ zwrócił uwagę, iż skarżący potwierdził, że cierpi na schorzenia kręgosłupa i przedłożył kartę informacyjną leczenia szpitalnego rehabilitacyjnego z dnia 30 marca 2014 r.

J. M. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie odwołał się do prowadzonego przed tut. Sądem postępowania pod sygn. akt III SA/Kr 134/15, w aktach którego znajdują się opinie lekarskie stwierdzające, że jego niezdolność do pracy ma charakter czasowy oraz uznał, że treść zawiadomienia lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, które stało się podstawą wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie jest zbyt lakoniczne i nie spełnia przesłanki zaistnienia "zastrzeżeń" co do stanu jego zdrowia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016, poz. 1066) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 dalej p.p.s.a.) sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 tej ustawy, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, albo stwierdzenia nieważności decyzji. Przystępując do oceny legalności zaskarżonych decyzji i postanowień sąd bada, czy zaskarżona decyzja bądź postanowienie nie naruszają prawa oraz czy zostały wydane w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu.

Kierując się powyższymi kryteriami należy stwierdzić, że skarga J. M. nie podlega uwzględnieniu.

Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji stanowił w niniejszej sprawie przepis art. 99 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. z 2015 r. poz. 155 ze zm.). Zgodnie z przepisem art. 99 ust. 1 pkt 2 lit. b tej ustawy starosta wydaje decyzję administracyjną o skierowaniu kierowcy lub osoby posiadającej pozwolenie na kierowanie tramwajem na badanie lekarskie, jeżeli istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Zgodnie z przepisem art. 75 ust. 1 pkt 5 ustawy o kierujących pojazdami, badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami podlega między innymi osoba posiadająca prawo jazdy lub pozwolenie na kierowanie tramwajem, jeżeli istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia. Badanie to przeprowadza się na podstawie skierowania (art. 75 ust. 2 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami), wydanego przez starostę w drodze decyzji administracyjnej, jeżeli u kierowcy istnieją uzasadnione zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Stosownie do art. 99 ust. 2 ustawy o kierujących pojazdami starosta wydaje decyzję o skierowaniu na badania z urzędu na podstawie informacji i ustaleń stanu faktycznego uzyskanych w ramach wykonywania zadań własnych - art. 99 ust. 2 pkt 1 lit. a, lub na podstawie zawiadomienia właściwych organów orzekających o niepełnosprawności lub niezdolności do pracy - art. 99 ust. 2 pkt 1 lit. c ustawy o kierujących pojazdami.

Z powyższych regulacji prawnych jednoznacznie wynika administracyjnoprawny nakaz poddania się sprawdzeniu stanu zdrowia tylko wówczas, gdy istnieją uzasadnione i poważne zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy. Okoliczności ustalone przez organ muszą z dużym prawdopodobieństwem wskazywać, że w stosunku do kierującego mogą występować przeciwwskazania zdrowotne co do jego dalszego udziału w ruchu. Przeciwwskazania te powinny zostać zweryfikowane podczas badania lekarskiego.

Jednocześnie należy zauważyć, że istotą postępowania administracyjnego w zakresie skierowania kierowcy na badanie lekarskie nie jest sama weryfikacja jego stanu zdrowia. To wyłącznie wystąpienie przesłanki, związanej z zaistnieniem uzasadnionego zastrzeżenia co do stanu zdrowia kierowcy obliguje organ administracji do wydania decyzji na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 1 ustawy o kierujących pojazdami.

Organy administracji publicznej dokonały oceny, czy w sprawie zaistniały uzasadnione zastrzeżenia co do co do stanu zdrowia skarżącego jako kierowcy. Ustalenia oparte zostały na zawiadomieniu organu, właściwego do orzekania o niezdolności do pracy – lekarza orzecznika ZUS. Pismo lekarza orzecznika z dnia 29 listopada 2013 r. co prawda nie zawierało co prawda konkretnych informacji, na jakiej podstawie dopatrzono się zastrzeżeń co do stanu zdrowia skarżącego, niemniej sam skarżący przyznaje się do problemów z kręgosłupem i czasowej niemożności prowadzenia pojazdów, z przedłożonej karty informacyjnej leczenia szpitalnego z daty 30.03. 2014r. wynika między innymi , że stwierdzony został stan po urazach czaszkowo mózgowych oraz zespół encelopatyczny

W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy stanowi wystarczającą podstawę do skierowania skarżącego na badania lekarskie.

Należy zauważyć, że decyzja o skierowaniu na takie badania lekarskie ma na celu ochronę zdrowia i życia uczestników ruchu drogowego przed następstwami złego stanu zdrowia kierującego pojazdem, z tym, że skierowanie samo w sobie nie przesądza w żadnym wypadku, że weryfikacja stanu zdrowia strony będzie negatywna, a w konsekwencji dojdzie do pozbawienia jej uprawień do kierowania pojazdami.

Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę na podstawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.