Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2141/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, Adam Lipiński (spr.), Protokolant Joanna Cygan, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2007 r. sprawy ze skargi M. G. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych 1) uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z [...] 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości;


UZASADNIENIE

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z [...] na utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] nie stwierdzającą naruszenia przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U z 2002 r. Nr 101, poz. 926) w sprawie przetwarzania danych osobowych M. G. przez Rzecznika Dyscyplinarnego dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...] , Komisję Dyscyplinarną dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...] , Dyrektora Zakładu Obsługi Szkół działającego na terenie gminy S. , Wójta Gminy S. , Wójta Gminy G. oraz Dyrektora Szkoły Podstawowej w G.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał między innymi na następujący stan faktyczny: M. G. , pracując jako nauczycielka w Szkole Podstawowej

w G., w czerwcu 2002 r. zgłosiła swoją kandydaturę na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej w C. , znajdującej się na terenie gminy S. . W lipcu tegoż roku złożyła w Urzędzie Gminy S. dokumenty potwierdzające jej uprawnienia do zatrudnienia na stanowisku nauczyciela, które to dokumenty zostały je zwrócone w dniu 9 października 2002 r. Pismem z dnia 22 sierpnia 2002 r. Dyrektor Zakładu Obsługi Szkół działającego na terenie gminy S. zwrócił się do Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...] o udzielenie informacji w sprawie postępowania dyscyplinarnego i orzeczonej kary dyscyplinarnej wobec M. G. w postępowaniu przed Komisją Dyscyplinarną dla Nauczycieli przy Wojewodzie [..], prośbę swoja motywując okolicznością ubiegania się M. G. o zatrudnienie w szkole. W odpowiedzi Rzecznik Dyscyplinarny dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...] pismem z dnia 23 sierpnia 2002 r. poinformował Wójta Gminy S. o ukaraniu M. G. karą dyscyplinarną.

Na postawie powyższych ustaleń faktycznych Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych uznał, iż zarówno Rzecznik Dyscyplinarny dla Nauczycieli przy Wojewodzie[...], jak i Komisja Dyscyplinarna dla Nauczycieli przy Wojewodzie[...] mieli prawo, a nawet obowiązek informować Dyrektora Zakładu Obsługi Szkół działającego na terenie gminy S. , Wójta Gminy S. , Wójta Gminy G. oraz Dyrektora Szkoły Podstawowej w G. (w której pracowała skarżąca) o zapadłym wobec M. G. orzeczeniu dyscyplinarnym - co wynikało z treści § 18, § 38 ust. 5 i § 48 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 stycznia 1998 r. w sprawie komisji dyscyplinarnych dla nauczycieli (Dz. U. Nr 15, poz. 64), a nadto Dyrektor Zakładu Obsługi Szkół działającego na terenie gminy S. oraz Wójt Gminy S. mieli prawo przetwarzać tę informację, gdyż kandydatura skarżącej była rozpatrywana na posiedzeniu Zarządu Gminy S. w dniu 22 sierpnia 2002 r. w sprawie konkursu na stanowisko Dyrektora Szkoły Podstawowej w C. i poza tym wyżej wspomniane organy sprawują kontrolę nad działalnością szkół na swoim terenie - co z kolei wynika z treści art. 34a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.). W końcowym fragmencie uzasadnienia zaskarżonej decyzji Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych stwierdził, iż wobec treści wyżej przytoczonych przepisów, w niniejszej sprawie nie jest istotne czy M. G. starała się o stanowisko dyrektora szkoły, chociaż dokumenty świadczą, że brała udział w postępowaniu w tym przedmiocie. Dalej organ stwierdził, iż nie jest uprawniony do badania wiarygodności treści dokumentów dotyczących innych postępowań.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. G. wnosiła o uchylenie zaskarżonej decyzji, podnosząc zarzut niewyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy albowiem nie starała się o stanowisko dyrektora szkoły w C. zaś organ nie przeprowadził dowodów z akt konkursowych, który to dowód mógł wyjaśnić ten istotny aspekt sprawy. Wskazywała również na inną procedurę postępowania w przypadku starania się o stanowisko nauczyciela, a inną w przypadku starania się o stanowisko dyrektora szkoły.

W odpowiedzi na skargę Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wnosił o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie sądem tym jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.

Skarga jest zasadna.

Kodeks postępowania administracyjnego w rozdziale 4, dotyczącym dowodów, wyraźnie wskazuje, że dowodem w postępowaniu administracyjnym może być wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy (art. 75 § 1), zaś organ administracyjny jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1). Organ powinien także uwzględniać wnioski dowodowe stron, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy (art. 78 § 1), a gdy mimo wyczerpania środków dowodowych, lub braku dowodów pozostały niewyjaśnione fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy organ powinien, na okoliczność tych faktów, przesłuchać strony (art. 86). Nadto w faktycznym uzasadnieniu decyzji, zgodnie z treścią art. 107 § 3 Kpa, organ powinien wskazać fakty, które uznał za udowodnione, dowody na których się oparł, oraz wskazać przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności lub mocy dowodowej.

Główny Inspektor Ochrony Danych Osobowych rozpatrując niniejszą sprawę naruszył wyżej wskazane zasady w sposób mający niewątpliwie wpływ na treść powziętej decyzji.

M. G. we wniosku z dnia 16 maja 2005 r. (data wpływu do organu) zarzuciła Rzecznikowi Dyscyplinarnemu dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...], Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli przy Wojewodzie [...], Dyrektorowi Zakładu Obsługi Szkół działającego na terenie gminy S. , Wójtowi Gminy S. , Wójtowi Gminy G. oraz Dyrektorowi Szkoły Podstawowej w G. naruszenie przepisów ustawy o ochronie danych osobowych poprzez przetwarzania jej danych osobowych dotyczących ukarania jej karą dyscyplinarną przez Komisję Dyscyplinarną dla Nauczycieli. Co prawda we wniosku nie wskazała daty ani okresu, w którym naruszenie miało miejsce, ale z dołączonych do wniosku dokumentów należało wnioskować, iż skarżącej chodziło o przetwarzanie powyższej informacji przez wyżej wskazane organy lokalne, podczas posiedzenia komisji dotyczącej konkursu na stanowisko dyrektora szkoły w C. , które miało miejsce w dniu 22 sierpnia 2002 r. oraz o skierowane w tym też dniu przez Dyrektora Zakładu Obsługi Szkół pismo do Rzecznika Dyscyplinarnego dla Nauczycieli w przedmiocie informacji dotyczących nauczycielskiego postępowania dyscyplinarnego skarżącej.

W tym zakresie Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych zebrał sprzeczne dowody. Wynikało z nich, iż istotnie podczas przedmiotowego posiedzenia konkursowego w dniu 22 sierpnia 2002 r. przetwarzano dane osobowe skarżącej dotyczące jej ukarania karą dyscyplinarną. Jednakże inne dokumenty wskazywały na całkowicie odmienną datę postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora szkoły w C. - koniec czerwca 2002 r. Nadto z pism Dyrektora Zakładu Obsługi Szkół działającego na terenie gminy S. , Wójta Gminy S. i Wójta Gminy G. wynikało, iż skarżąca złożyła swoją kandydaturę na stanowisko dyrektora szkoły w C. , a także starała się w tym okresie o zatrudnienie w szkole na stanowisku nauczyciela (w innej szkole niż była wówczas zatrudniona). Organy te powoływały się w tu na pismo skarżącej z 24 października 2002 r., w którym "prosiła o zwrot dokumentów złożonych w związku ze staraniem się o zatrudnienie". Skarżąca w swoich pismach składanych do Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych zaprzeczała tym faktom, wnosząc o przedstawienie przez wyżej wskazane lokalne organy jej pism w przedmiocie ubieganie się w tym okresie o stanowisko dyrektora szkoły (wniosek dowodowy z 9 lipca 2006 r., niedopuszczony przez organ).

W oparciu tak zebranym materiale dowodowym Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych uznał, iż skarżąca starała się w przedmiotowym okresie (lato 2002 r.) o stanowisko zarówno dyrektora szkoły, jak i nauczyciela w innej szkole,

a zatem były podstawy do przetwarzania przez lokalne organy jej danych osobowych dotyczących nauczycielskiego postępowania dyscyplinarnego, zaś wyżej wspomniany jej wniosek dowodowy niczego nie wnosił do sprawy. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych w swoim rozstrzygnięciu w znacznej mierze oparł się na dokumencie - piśmie skarżącej z 24 października 2002 r., w którym prosiła o zwrot dokumentów złożonych w związku ze staraniem się o zatrudnienie - jednakże z treści tego pisma wcale nie wynika o zatrudnienie na jakim stanowisku ubiegała się skarżąca (nie musiało to być przecież stanowisko związane z oświatą, zważywszy, iż skarżąca ma wykształcenie agronomiczne).

W tak wadliwie prowadzonym postępowaniu dowodowym nie wyjaśniono istotnych dla sprawy okoliczności: rozbieżności w przedmiocie czasu przeprowadzania konkursu na dyrektora szkoły w C. , braku pism skarżącej w przedmiocie przystąpienia do postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora szkoły czy też na stanowisko nauczyciela w innej szkole (co mogło by zostać wyjaśnione, gdyby Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych dopuścił wnioskowane przez skarżącą dowody).

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych nie wskazał także dlaczego jednym dowodom (np. oświadczenie lokalnych organów w przedmiocie starania się skarżącej latem 2002 r. o stanowisko dyrektora i następnie nauczyciela) dał wiarę,

a innym wiary tej odmówił. Brak tu również wskazania przesłanek, dlaczego pismo skarżącej z dnia 24 października 2002 r., w ocenie organu dotyczyło zwrotu dokumentów, które miała wcześniej złożyć starając się o stanowisko dyrektora szkoły bądź o stanowisko nauczyciela, a nie dotyczyło np. zwrotu dokumentów związanych z innym stanowiskiem w Gminie nie łączącym się z oświatą.

Informacja o ukaraniu nauczyciela karą dyscyplinarną przez Komisję Dyscyplinarną dla Nauczycieli (art. 76 Narty Nauczyciela) w rozumieniu przepisu art. 27 ustawy o ochronie danych osobowych jest informacją podlegająca ochronie, która mogą przetwarzać jedynie organy bezpośrednio związane z oświatą i w związku

z zatrudnieniem ukaranego nauczyciela. Zasada ta dotyczy także postępowania konkursowego, którego celem jest wyłonienie dyrektora szkoły. W tym zakresie Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych prawidłowo zinterpretował przedstawione wyżej przepisy.

Należy podkreślić inny sposób przetwarzania danych o ukaraniu nauczyciela karą dyscyplinarną przez Rzecznika Dyscyplinarnego dla Nauczycieli, czy Komisji Dyscyplinarnej dla Nauczycieli - który to sposób sprowadza się w zasadzie do udzielania informacji uprawnionym podmiotom o fakcie ukarania, a inny przez lokalne organy związane z oświatą, które taką informację mogą przetwarzać jedynie

w związku z zatrudnieniem nauczyciela ogólnie mówiąc w oświacie.

Ponownie rozpatrując niniejszą sprawę Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych powinien ustalić z jakich powodów organy lokalne przetwarzały w dniu 22 sierpnia 2002 r. i w dniach następnych informację o ukaraniu M. G. karą dyscyplinarna dla nauczycieli i czy powody te uprawniały je do takiego przetwarzania jej danych osobowych. Ustalając tę okoliczność organ powinien posłużyć się wszelkimi dostępnymi dowodami, a w szczególności zażądać od organów lokalnych dokumentów wskazujących na przystąpienie skarżącej do konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub jej starań czynionych w tym okresie o zatrudnienie w szkole na stanowisku nauczyciela. Organ, w celu pełnego wyjaśnienia wątpliwości może także przesłuchać na te okoliczności M. G. jak i osoby pełniące wówczas funkcję Dyrektora Zakładu Obsługi Szkół działającego na terenie gminy S. , Wójta Gminy S. , Wójta Gminy G. , Dyrektora szkoły w której chciała pracować skarżąca w charakterze nauczycielki.

W uzasadnieniu decyzji organ powinien dokonać oceny zebranego całego materiału dowodowego, wskazując fakty, które uznał za udowodnione, dowody na których się oparł, oraz wyjaśnić przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności lub mocy dowodowej.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 132 i art. 145 § 1 pkt 1 c przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji. O wykonalności zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.