Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 874/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2019-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 24 ust. 2a, art. 24 ust. 2b pkt 1 i 2,
journal: Dz.U. 2019 poz 725
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.
article: § 45
journal: Dz.U. 2019 poz 393
law: Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Joanna Zdrzałka /spr./ Sędziowie NSA Małgorzata Wolska WSA Magdalena Józefczyk Protokolant Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2019 r. sprawy ze skargi M. P. i P. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA/Rz 874/19

UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 24 kwietnia 2018 r., złożonym do protokołu oględzin, RK zwrócił się do Starosty Powiatu [...] o wprowadzenie w operacie ewidencji gruntów i budynków zmiany przebiegu granicy pomiędzy działkami nr 311/2, 311/4, 320 i 313 w [...].

Decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...], Starosta odmówił wprowadzenia wnioskowanej zmiany, jednakże rozstrzygnięcie to zostało uchylone wydaną w postępowaniu odwoławczym decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...].

Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji nie zapewnił wszystkim stronom czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu. Skoro postępowanie dotyczy ewentualnej aktualizacji położenia punktu granicznego nr 4588, który jest wspólny dla działek nr 311/4, 311/2, 320 i 313, to stronami tego postępowania są wszyscy właściciele tych działek. Organ II instancji podniósł, że RK nie przedstawił żadnych nowych dokumentów, wobec czego należało sprawdzić ewentualne zmiany w zakresie położenia punktu granicznego nr 4588 w przeszłości i ustalić, czy było one wynikiem omyłki, czy też znajdują potwierdzenie w dokumentacji stanowiącej podstawę ujawnienia przebiegu granicy pomiędzy działkami. Ponadto okoliczność, że wnioskodawca nabył prawo własności działki nr 311/2 z dniem 1 października 2005 r. w wyniku zasiedzenia nie oznacza, że nie może on występować w sprawie ewentualnego błędu na mapie ewidencyjnej, który mógł powstać przez wskazaną datą. Stanowisko organu I instancji, że zasiedzenie nastąpiło w granicach wskazanych w operacie ewidencji gruntów i budynków nie znajduje natomiast potwierdzenia w treści postanowienia Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] marca 2016 r. [...]. Niezależnie od powyższego organ odwoławczy podał, że porównanie aktualnego przebiegu granic działek nr 320, 311/2, 311/4 i 313 ze stanem wykazanym na mapie "sprzed odnowienia op. Ewidencyjnego", prowadzi do wniosku, że punkt graniczny nr 4588 nie był wcześniej punktem granicznym dla działki nr 320. Zmiana przebiegu granicy w tym zakresie uwidoczniona została dopiero na mapie zasadniczej założonej w 1984 r. W ocenie organu należy zatem ustalić, czy zmiana przebiegu granicy była w tym przypadku uzasadniona, czy dochowane zostały wymogi obowiązujących wówczas przepisów i ewentualnie czy zachowały się dane pomiarowe, na podstawie których punkt ten zobrazowano w taki sposób.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm.) oraz art. 24 ust. 2a – 2c ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 725 z późn. zm.) – dalej: "P.g.k.", Starosta [...] orzekł o wprowadzeniu zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków w obrębie [...], polegającej na zmianie przebiegu granic i powierzchni działek nr 313, 311/2, 311/4, 311/5 i 320, zgodnie z załącznikiem graficznym do decyzji.

Organ I instancji podał, że zlecił uprawnionemu podmiotowi wykonanie opracowania geodezyjnego, które pozwoliłoby na ocenę, czy wskazywany przez RK kamień betonowy stanowi znak graniczny pomiędzy działkami nr 311/2, 311/4, 320, i 313. Operat techniczny z przeprowadzonych prac został wpisany w dniu [...] grudnia 2019 r. do ewidencji państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod numerem ewidencyjnym [...]. Z treści operatu wynika, że w terenie odnaleziono betonowe znaki graniczne w punktach 4428, 4458, 4599, 25811, 25812, 25810 i 25353 wyznaczające granice działki nr 311/4. W odległości 1,15 m od punktu 4588 na zachód znajduje się betonowy znak graniczny, któremu geodeta nadał nr 21, a RK potwierdził, że jest to znak graniczny z pierwotnego podziału działki nr 311 na działki 311/1 i 311/2.

Organ podał, że podczas szczegółowej analizy dokumentów, odszukany został operat wpisany do ewidencji Wojewódzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w dniu [...] lutego 1986 r. nr [...] z podziału działki nr 311 położonej w [...]. Ponieważ wykonawca prac nie porównał współrzędnych X,Y zamierzonego znaku granicznego oznaczonego numerem 21 ze współrzędnymi wynikającymi z operatu podziału działki nr 311 na 311/1 i 311/2 z 1986 r., zaistniała potrzeba zlecenia dodatkowego opracowania, mającego na celu przeanalizowanie operatu technicznego z podziału działki nr 311 na działki nr 311/1 i 311/2 i porównania danych z tego operatu z danymi wynikającymi z pomiaru oraz z danymi obecnie obowiązującymi. Podczas zleconych prac wyszło na jaw, że do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej dnia 21 czerwca 2017 r. zostały zgłoszone prace geodezyjne polegające na wznowieniu znaków granicznych działek nr 311/5 i 313 położonych w [...]. Operat techniczny ze wznowienia znaków granicznych działek nr 311/5 i 313 wpisany został do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dopiero dnia 1 marca 2019 r. Protokół wznowienia znaków granicznych spisany został w dniu 4 sierpnia 2017 r. i podpisany przez właścicieli działek nr 313 i 311/5 oraz 311/2, 311/3 i 311/4. Wobec zaistniałej sytuacji, w zleconym opracowaniu, polegającym na przeanalizowaniu operatu technicznego z podziału działki nr 311 na działki nr 311/1 i 311/2 i porównania danych z tego operatu z danymi wynikającymi z pomiaru i z danymi obecnie obowiązującymi, zdaniem organu należało uwzględnić operat ze wznowienia znaków granicznych.

Starosta podniósł, że oceniając dokumentację znajdującą się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym w aspekcie § 36 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 393), uznał że operat z 1986 r. zawiera źródłowe dane, które mogą być podstawą wykazania przebiegu granicy pomiędzy działkami nr: 313, 311/2, 311/4, 311/5 i 320. W operacie tym zawarte są współrzędne punktów w układzie "65" opisujące przebieg granic działek nr 311/1 i 311/2, które następnie zostały przetransformowane na obecnie obowiązujący układ współrzędnych "2000". Organ wskazał, że projekt podziału działki nr 311 na działki nr 311/1 i 311/2 zatwierdzony został prawomocną decyzją Naczelnika Miasta i Gminy [...] z dnia [...] stycznia 1988 r. nr [...] i operat ten nie został uwzględniony podczas odnowienia ewidencji gruntów na bazie mapy zasadniczej. Kwestionowane przez wnioskodawcę obecnie obowiązujące dane dotyczące przebiegu granic działek nr 313, 311/2, 311/4 i 320 wykazane zostały zaś na podstawie operatu nr 4335-1/95 z odnowienia ewidencji gruntów obrębu [...]. Tym samym przedmiotem prowadzonego postępowania – jak podał organ I instancji – była eliminacja błędu popełnionego podczas odnowienia operatu ewidencyjnego w 1995 r.

Starosta stwierdził, że ustalenie granic działki nr 311 zostało wykonane podczas podziału działki wykonanego w 1986 r. Z adnotacji zawartych w operacie z podziału działki nr 311 wynika, że część granicy działki nr 311 przyjęta została z rozgraniczenia gruntów, a pozostałe punktu zostały ustalone i pomierzone w oparciu o zarys pomiarowy opracowany przy założeniu mapy zasadniczej. W dokumentacji podziałowej znajduje się informacja o istniejącej stabilizacji nowych punktów granicznych. Pomiar granic wykonany został w oparciu o punkty osnowy szczegółowej III klasy (PKP). Wykonany podział do zasiedzenia w 2010 r. nie uwzględniał dwóch punktów granicznych, wykazanych w operacie z 1986. W operacie z aktualizacji ewidencji gruntów wykonanym w 2018 r. nr [...] jeden z tych punktów został odszukany i zamierzony. Pomiar wykonano metodą GPS, a otrzymane różnice we współrzędnych potwierdzają, że jest to jeden z punktów, który powstał w trakcie podziału w 1986 r. Starosta zauważył, że we wszystkich opracowaniach geodezyjnych po 1986 r. wykazywany jest punkt graniczny o numerze 4588, który mógłby odpowiadać punktowi nr 506659 z danych z operatu z 1986 r., ale różnice współrzędnych wynoszą dx 0,31 m i dy 0,50 m. Zamierzony operatem nr [...] punkt o numerze 21 jest odpowiednikiem punktu 506659A z operatu podziału działki nr 311 z 1986 r. Reasumując organ I instancji podniósł, że operat pomiarowy nr 778/85 - 4335 z podziału działki nr 311, wpisany do ewidencji Wojewódzkiego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w dniu 17 lutego 1986 r. winien stanowić podstawę zmiany przebiegu granic i powierzchni działek nr 311/2, 311/3, 311/4, 311/5, 313 i 320.

MP wniosła odwołanie od tej decyzji podnosząc, że rozstrzygnięcie organu I instancji narusza przebieg granicy ustalony przy założeniu ewidencji gruntów w 1962 r. Zdaniem odwołującej się, operaty pomiarowe powołane w decyzji organu I instancji wzajemnie się wykluczają, a projektowane zmiany naruszają rzeczywisty stan prawny ustalony przy założeniu ewidencji oraz stan prawny jej własności.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Zdaniem organu odwoławczego, z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że z uwagi na nieuwzględnienie operatu nr 778/85-4335 w obowiązującej dotychczas ewidencji gruntów i budynków, zarówno błędnie określono położenie punktu nr 4588, jak i nie wykazano położenia punktu nr 506659A. W ocenie WINGiK świadczy to o tym, że aktualnie wykazany na mapie ewidencyjnej przebieg granic działek nr 311/2, 311/3, 311/4, 311/5, 313 i 320 jest sprzeczny z danymi wynikającymi z materiałów źródłowych. W konsekwencji skoro dotychczasowy przebieg wskazanej wyżej granicy jest błędny, to należało dokonać stosownych zmian, o czym prawidłowo rozstrzygnął zaskarżoną odwołaniem decyzją organ I instancji. Organ odwoławczy podkreślił, że dokumentacja geodezyjna wpisana do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu [...] kwietnia 2019 r. pod nr [...] pozowała usunąć popełniony wcześniej błąd i stanowi wystarczającą podstawę do aktualizacji operatu ewidencyjnego w celu sprostowania błędnych danych.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, MP i PP wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania.

Zdaniem skarżących, zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny sprawy, co finalnie doprowadziło do nieprawidłowej oceny zgromadzonych dowodów w sprawie przez organy obydwu instancji, m.in. poprzez oparcie się na odnalezionym operacie ewidencyjnym z 1986 r. zamiast na operacie sporządzonym w stanie pierwotnym oraz pominięciu okoliczności związanych z przeprowadzeniem postępowania o wznowienie znaków granicznych (w tym jego akceptacji przez RK) i wydaniem prawomocnego orzeczenia przez sąd powszechny.

Skarżący podnieśli, że są właścicielami działek nr 310/1, 313 i 311/5 w [...]. Działkę o nr 311/5 zakupili w lutym 2018 r. od SK oraz CF, które sprzedały tę nieruchomość po zakończonym postępowaniu sądowym o zasiedzenie przez RK drogi nr 311/2, będącej uprzednio własnością Gminy [...]. Po uprawomocnieniu się postanowienia Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] marca 2016 r. SK i CF zleciły geodecie wykonanie wznowienia znaków granicznych. Protokół wznowienia znaków granicznych z dnia 4 sierpnia 2017 r. obejmował działki nr 320, 313, 311/5, 311/4, 311/2, 311/3. Przy wznowieniu znaków granicznych geodeta otrzymał współrzędne punktów granicznych spełniające obecne wymogi dokładnościowe i prawne. Punkty te pochodziły z operatu [...] – operatu pomiarowego do celów prawnych sygn. akt I Ns. [...] oraz operatu [...] – wznowienie znaków granicznych. Stronami w postępowaniu o wznowieniu znaków granicznych oprócz SK i CF był również RK, który bez zastrzeżeń podpisał wtedy protokół, akceptując w ten sposób aktualny stan wznowionych znaków granicznych. Tym samym, zdaniem skarżących, wyraził zgodę i zaakceptował stan faktyczny granic działek 311/5, 311/4 oraz 313. Skarżący podkreślili, że niezrozumiały pozostaje fakt, że RK w dniu 4 sierpnia 2017 r. zaakceptował aktualny podział działek, a już w dniu 14 sierpnia 2017 r. zwrócił się do Starosty [...] o korektę granic działki nr 311/2.

Skarżący podnieśli, że skoro punkt graniczny o numerze 4588 jest właściwym punktem, to odnalezienie go w terenie w odległości 1,15 m od wskazywanego przez wnioskodawcę betonowego słupka czy kamienia granicznego budzi uzasadnione wątpliwości stron co do zasadności stanowiska organów. Ponadto, operat sporządzony w dniu [...] lutego 1986 r. nr [...] dotyczył podziału działki nr 311 i nie miał nic wspólnego z działką nr 313, a betonowy słupek czy betonowy kamień, który wskazuje RK zlokalizowany jest właśnie na działce nr 313. Strona skarżąca podniosła, że w 2017 r. przy wznowieniu znaków granicznych geodeta otrzymał współrzędne punktów granicznych spełniające obecne wymogi dokładnościowe i prawne, a skarżący ze świadomością takiego stanu na gruncie podjęli w 2018 r. decyzje o zakupie działek nr 311/5 i 313. Skarżący uważają, że wszystkie dane wcześniejsze o przebiegu granicy pomiędzy danymi działkami tracą swoją moc prawną, są nieaktualne i zastąpione nowym przebiegiem granic zgodnym z aktualnymi dokumentami wg rozporządzenia o ewidencji gruntów.

Niezależnie od powyższego skarżący podali, że w operacie pomiarowym nr. [...] r. na stronie nr. 5 mapy uzupełniającej z 1986 r. wskazano, że "Działka Nr.311 dzieli się na 311/1 i 311/2". Widnieje tam również podział działki 310 na działkę 310/1 i 310/2, podczas gdy działka 310 uległa podziałowi dopiero w 2010 r. Na tej samej mapie widnieje ponadto odwrotny zapis działek - w miejscu działki 310/2 jest działka 310/1, a w miejscu działki 310/1 jest działka 310/2. W ocenie skarżących nie mniej istotny jest fakt, że podczas wcześniejszych postępowań administracyjnych i sądowych, w których stroną był RK, kopia "planu realizacyjnego" budowy "drogi dojazdowej na działce nr 311" z opisem technicznym i mapą oraz kopia decyzji [...] zatwierdzająca ten "plan realizacyjny" nie była w ogóle dostępna. Trudno było więc w tym czasie udowodnić bez tych dokumentów, że działka nr 311/2 była zgodnie z prawem drogą gminną.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zajęte stanowisko.

W piśmie procesowym z dnia 18 września 2019 r., uzupełnionym pismem z dnia 20 września 2019 r., RK wniósł o oddalenie skargi w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Uwzględnienie skargi skutkujące wyeliminowaniem zaskarżonej decyzji lub postanowienia z obrotu prawnego w ramach sądowej kontroli może nastąpić wyłącznie przy spełnieniu warunków określonych w art. 145 § 1 P.p.s.a. Przepis ten obliguje Sąd do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub gdy zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności wymienione w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach.

Dokonując takiej kontroli Sąd doszedł do przekonania, że w rozpoznawanej sprawie brak jest tego rodzaju wad i naruszeń, co skutkować musiało oddaleniem skargi.

W niniejszej sprawie wprowadzenie zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], polegającej na zmianie przebiegu granic i powierzchni działek nr 313, 311/2, 311/4, 311/5 i 320, nastąpiło w trybie aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków, o którym mowa w art. 24 ust. 2a i 2b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 725 z późn. zm.) – "P.g.k.".

Zgodnie z art. 24 ust. 2a P.g.k., informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji:

1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z:

a) przepisów prawa,

b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4,

c) materiałów zasobu,

d) wykrycia błędnych informacji;

2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania.

Aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie określonych w ustawie dokumentów (art. 24 ust. 2b pkt 1 P.g.k.) lub w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach (art. 24 ust. 2b pkt 2 P.g.k.). Stosownie do § 45 rozporządzenia, aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu:

1) zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi;

2) ujawnienia nowych danych ewidencyjnych;

3) wyeliminowania danych błędnych.

Należy przy tym podkreślić, że wynikająca z § 45 rozporządzenia możliwość korygowania błędnych danych w ewidencji uznawana była powszechnie jeszcze przed nowelizacją tego przepisu dokonaną rozporządzeniem z dnia 29 listopada 2013 r. (Dz. U. z 2013 r., poz. 1551), kiedy to, pomimo braku wyraźnego wskazania ustawodawcy, nie było wątpliwości, że w postępowaniu dotyczącym aktualizacji ewidencji gruntów i budynków możliwe jest prostowanie błędnych wpisów w przypadku, gdy błędy te mają charakter oczywisty i wynikają z dokumentów geodezyjnych lub innych materiałów dowodowych. Stanowisko stwierdzające, że w pojęciu "aktualizacji" ewidencji gruntów i budynków mieści się także usuwanie (prostowanie) błędnych wpisów do bazy danych ewidencyjnych, wyraziły m. in. WSA w Lublinie w wyroku z dnia 15.05.2012 r., III SA/Lu 86/12, WSA w Krakowie w wyroku z dnia 21.03.2013 r., II SA/Kr 1048/12, WSA w Rzeszowie w wyrokach o sygnaturach II SA/Rz 647/12, II SA/Rz 15/14, II SA/Rz 158/14 i II SA/Rz 1572/14, wszystkie orzeczenia dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl ).

Z przytoczonych przepisów wynika, że aktualizacja operatu ewidencyjnego polega na zastąpieniu dotychczasowych zapisów ewidencyjnych nowymi lub na ich zmodyfikowaniu, przy czym konieczność dokonania zmiany lub modyfikacji (aktualizacji) powinna być udokumentowana. Ewidencja gruntów i budynków nie ma bowiem charakteru prawotwórczego, a jej zadaniem jest odzwierciedlenie w sposób prawidłowy aktualnego stanu prawnego, a nie tworzenie stanu prawnego nowego. Ewidencja gruntów i budynków ma bowiem charakter deklaratoryjny, a zatem niezgodność danych w niej ujawnionych musi być oczywista i niewymagająca przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. (zob. wyrok WSA w Łodzi z dnia 8 stycznia 2019 r. III SA/Łd 875/18 i wyrok WSA w Lublinie z dnia 6 grudnia 2018 r. III SA/Lu 276/18; dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie niezgodność danych ewidencyjnych jest oczywista, bowiem wynika wprost z dokumentów już istniejących i włączonych do zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Pokazują one, że aktualny przebieg granicy pomiędzy działkami nr 313, 311/2, 311/4, 311/5 i 320 jest sprzeczny z danymi wynikającymi z materiałów źródłowych.

Zasadnie zauważyły rozstrzygające sprawę organy, że w 2004 r. przeprowadzono modernizację operatu ewidencji gruntów i budynków obrębu 0003 [...], jednakże nie zostały wówczas uwzględnione dane z operatu [...] z podziału działki nr 311 na działki nr 311/1 i 311/2, zatwierdzonego decyzją Naczelnika Miasta i Gminy [...] z dnia 23 stycznia 1988 r. nr [...], w zakresie położenia punktu nr 506659A. Słusznie wskazano, że jak wynika ze szkicu polowego będącego częścią tego operatu, punkt ten, stanowiący punkt graniczny pomiędzy działkami nr 311/1 (obecnie działka nr 311/4), nr 311/2 i nr 313 i położony jest w odległości 0,70 m od punktu nr 506659. Punkt ten odpowiada geometrycznie obecnemu punktowi nr 4588. Ze względu na nie uwzględnienie operatu nr 778/85-4335, w obowiązującej dotychczas ewidencji gruntów i budynków zarówno błędnie określono położenie punktu nr 4588, jak i nie wykazano położenia punktu nr 506659A.

Słusznie wskazał organ odwoławczy, że skoro dotychczasowy przebieg spornej granicy jest błędny i nie wynika z dokumentów, o których mowa w § 36 rozporządzenia, a dotychczasowe materiały źródłowe pozwalają na określenie nowego numerycznego opisu granic w sposób, o którym mowa w § 61 rozporządzenia, to należało dokonać stosownych zmian w drodze decyzji administracyjnej. Zasadnie również przyjęto, że dokumentacja geodezyjna wpisana do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 1 kwietnia 2019 r. pod identyfikatorem [...] pozwala usunąć popełniony wcześniej błąd i dokumentacja ta jest wystarczającą podstawą do aktualizacji operatu ewidencyjnego, w celu sprostowania błędnych danych.

W kontekście zarzutów skargi należy też wskazać, że wniosek o aktualizację informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków złożony przez podmiot, który nie był właścicielem działki w dacie powstania błędu w operacie, ale – jak w realiach opisywanej sprawy – obecnie legitymuje się prawem własności nieruchomości nabytym w drodze jej zasiedzenia, uznać należy za dopuszczalny i podlegający merytorycznemu rozpatrzeniu przez organy administracji. Brak jest bowiem przepisów prawa, które uzależniałyby możliwość aktualizacji danych zawartych w operacie od tego, czy podmiot legitymujący się prawem własności nieruchomości był jej właścicielem w chwili wprowadzenia do operatu błędnych informacji.

Poza zakresem badania Sądu pozostaje natomiast wyjaśnienie dlaczego dane zawarte w operacie nr [...] z podziału działki nr 311 nie zostały ujawnione wcześniej i nie były podstawą kolejnych zmian dokonywanych w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], a zostały ujawnione przez RK właśnie obecnie, kiedy dane te są dla niego korzystne, bo prowadzą do poszerzenia wjazdu na działkę nr 311/2, bowiem okoliczności te nie mają wpływu na sam fakt istnienia błędu oraz możliwości jego korekty w danych ewidencyjnych.

Skoro wnioskodawca wykazał, że doszło do błędnego określenia przebiegu granic nieruchomości, to organ miał obowiązek zaktualizować dane zawarte w operacie ewidencji gruntów i budynków na podstawie art. 24 ust. 2b pkt 2 P.g.k. Organy w sposób przekonywujący i pełny wyjaśniły przy tym przesłanki, które legły u podstaw rozstrzygnięcia sprawy oraz wskazały przepisy prawa, które znalazły zastosowanie w sprawie. Uczyniły tym samym zadość wymaganiom z art. 107 § 3 k.p.a., dotyczącym treści uzasadnienia decyzji.

Z wszystkich tych przyczyn, uznając, że wydane decyzje nie naruszają prawa w stopniu umożliwiającym ich eliminację z obrotu prawnego, Sąd oddalił skargę w oparciu o art. 151 P.p.s.a.