Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 1078/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1, art. 46 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 kwietnia 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 1610/13 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi B.P. Sp. z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2014r. oddalił skargę spółki A. sp. z o.o. z siedzibą w W. – skarżącej w niniejszej sprawie, wniesioną na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2013 r., w przedmiocie kary pieniężnej.

Pełnomocnik skarżącej, pismem Sądu z dnia 18 kwietnia 2014 r., stanowiącym wykonanie zarządzenia z dnia 17 kwietnia 2014 r., został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 złotych za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym na skutek zgłoszonego żądania.

Postanowieniem z dnia 22 października 2014 r. odmówiono skarżącej spółce przyznania prawa w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 grudnia 2014 r. utrzymał w mocy powyższe postanowienie.

Sąd I instancji postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2015 r. odrzucił skargę kasacyjną spółki, stwierdzając, że należny od niej wpis nie został uiszczony.

Pismem Sądu z dnia 23 września 2015 r. spółka, w związku z prawomocnością zarządzenia z dnia 17 kwietnia 2014 r., została wezwana do wykonania ww. zarządzenia, poprzez uiszczenie opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem ściągnięcia.

Zastępca Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 1 grudnia 2015 r. zarządziła ściągnąć od spółki kwotę 100 złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej.

Spółka wniosła zażalenie na ww. zarządzenie. Zarządzeniem z dnia 24 lutego 2016 r. wezwano skarżącą spółkę do nadesłania pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego oraz odpisu zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucając zażalenie na powyższa zarządzenie wskazał, że zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, tzn. stosownie do treści art. 47 § 1 i § 2 p.p.s.a. należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników, celem doręczenia ich wszystkim stronom postępowania. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych zażalenia skutkuje jego odrzuceniem zgodnie z art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Skarżąca spółka, pomimo prawidłowego wezwania jej pismem Sądu z dnia 25 lutego 2016 r. do usunięcia braków formalnych zażalenia, zawierającego również pouczenie o konsekwencjach prawnych niedopełnienia czynności w nim określonych, doręczonego w dniu 3 marca 2016 r., nie nadesłała żądanego odpisu zażalenia z dnia 10 grudnia 2015 r. Oznacza to, że spółka nie dokonała w przepisanym terminie 7 dni, czynności warunkującej skuteczne wniesienie tego środka odwoławczego.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła A. Sp. z o.o. wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a przejawiający się uznaniu, że w realiach niniejszej sprawy, skarżącemu zostało prawidłowo doręczone wezwanie o uzupełnieniu braków formalnych zażalenia na zarządzenie o ściągnięciu nieziszczonej opłaty kancelaryjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Zgodnie zaś z art. 49 § 1 tej ustawy, w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek nie zachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej.

Jak wynika z przepisu art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Nieuzupełnienie przez stronę skarżącą w przepisanym terminie braku formalnego wniesionego zażalenia, zasadnie zatem skutkowało jego odrzuceniem.

W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi kasacyjnej, nieuzupełnienie braków (w tym braków formalnych) obliguje sąd do odrzucenia tego środka odwoławczego na podstawie art. 178 p.p.s.a. Natomiast na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. do zażaleń stosuje się przepisy o skardze kasacyjnej.

Zdaniem NSA, Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, że pełnomocnik skarżącej nie wykonał w sposób prawidłowy wezwań o nadesłanie odpisu zażalenia, co skutkowało jego odrzuceniem.

Odnosząc się do podniesionych w zażaleniu zarzutów, należy wskazać, że wbrew twierdzeniom autora zażalenia wezwanie do uzupełnienia braków zażalenia zostało doręczone skarżącej spółce w dniu 3 marca 2016 r. Świadczy o tym zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach sądowych (karta 250), na którym jest podpis osoby odbierającej przesyłkę, jak i pieczątka skarżącej spółki. O fakcie tym świadczy również to, że skarżąca ustosunkowała się do części wezwania – przesyłając do Sądu odpis z Krajowego Rejestru Sądowego.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny - na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.