Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 435/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny za niewykonanie wyroku-art. 154 PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 154 i  art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) Protokolant starszy referent Agnieszka Bieńkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi W. S. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 165/12 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 100 (sto) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącej W. S. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W. S. skargą z dnia 23 stycznia 2013 r. (data prezentaty) wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 165/12.

Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku stron z dnia 19 września 2005 r. w sprawie odszkodowania za nieruchomość położoną przy ulicy [...] ozn. nr hip. [...] - w terminie trzech miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że Prezydent W. nie wykonał wyroku Sądu z dnia 4 lipca 2012 r. - mimo tego, iż termin wyznaczony przez Sąd już upłynął, gdyż akta sprawy zostały zwrócone organowi w dniu 16 października 2012 r.

Dlatego też pismem z dnia 22 stycznia 2013 r. skarżąca wezwała organ do wykonania wyroku.

W odpowiedzi na skargę z dnia 22 lutego 2013 r. organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż w niniejszej sprawie Prezydent W. w dniu [...] stycznia 2013 r. wydał decyzję w przedmiotowej sprawie.

Na rozprawie w dniu 6 grudnia 2013 r. pełnomocnik skarżącej poinformował Sąd, że - mimo wydania decyzji – podtrzymuje swoją skargę i wnosi o wymierzenie grzywny Prezydentowi W. za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2012 r. sygn. akt I SAB/Wa 165/12.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Wojewodzie Mazowieckiemu grzywny.

Skarga ta została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.

Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270

ze zm., dalej: P.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania

po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona,

po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku

lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zgodnie natomiast z § 2 tęgo artykułu Sąd, w przypadku,

o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia

lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Przy czym niewykonanie wyroku w rozumieniu tego przepisu ma miejsce zarówno wówczas, gdy organ ten w ogóle nie wykonał orzeczenia sądowego,

jak również wówczas, gdy wprawdzie orzeczenie to wykonał, ale uczynił

to z przekroczeniem wyznaczonego terminu i po wniesieniu skargi - jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 154 § 3 P.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi.

W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 165/12 zobowiązał Prezydenta m. st. Warszawy do rozpoznania wniosku stron z dnia 19 września 2005 r. w sprawie odszkodowania za nieruchomość położoną przy ulicy [...] - w terminie trzech miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem.

Zaznaczyć przy tym należy, że kwestię terminu załatwienia sprawy

po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu reguluje art. 286 § 2 P.p.s.a., zgodnie

z którym termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi.

Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły

do organu w dniu 16 października 2012 r. – a więc trzymiesięczny termin wyznaczony przez Sad upłynął w dniu 16 stycznia 2013 r.

Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi

z 23 stycznia 2013 r. - mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżącą

do wykonania prawomocnego wyroku pismem z dnia 22 stycznia 2013 r. - Prezydent W. nie rozstrzygnął przedmiotowej sprawy. Decyzję w tym przedmiocie organ podjął już w dniu [...] stycznia 2013 r. - a więc tylko 9 dni po upływie wyznaczonego przez Sąd terminu.

Skoro zaś Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu

z dnia 4 lipca 2012 r. sprawy nie załatwił, a rozstrzygnięcie podjął po wniesieniu niniejszej skargi, oznacza to, że wyroku tego nie wykonał. Wyrok ten wszak zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy (do czego doszło

po wniesieniu skargi) ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie.

W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów – niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych

(jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych – w demokratycznym państwie prawnym nie może być w tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować,

czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.

Załatwienie natomiast przez organ administracji publicznej sprawy, w której pozostawał on w zwłoce, po wniesieniu skargi stanowi okoliczność, którą Sąd bierze pod uwagę przy wymiarze zasądzanej grzywny. Celem bowiem grzywny w takiej sytuacji jest wyłącznie ukaranie organu za niewykonanie orzeczenia sądowego w terminie wyznaczonym przez Sąd w wyroku z dnia 4 lipca 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 165/12.

W realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, iż wystarczająco represyjną funkcję spełni grzywna w wysokości 100 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej wart. 154 § 6 P.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd.

Jednocześnie, mając na uwadze treść art. 154 § 2 P.p.s.a., Sąd stwierdził,

że w związku z niewielkim przekroczeniem terminu wyznaczonego przez Sąd, bezczynność organu po wyroku Sądu z dnia 4 lipca 2012 r. nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w zw. z art. 154

§ 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł

jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów sądowych orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.