Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 93/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6179 Inne o symbolu podstawowym 617
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52  par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 23 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi K. D. na uchwałę Rady Miasta z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchwały Rady Gminy w sprawie wyboru ławników do Sądu Okręgowego w K. oraz Sądu Rejonowego w T. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] roku (skarga złożona osobiście) K. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę Rady Miasta T. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie wyboru ławników do Sądu Okręgowego w K. oraz Sądu Rejonowego w T.

Zarządzeniem z dnia [...] r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków skargi przez złożenie dowodów na wyczerpanie trybu z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.). W odpowiedzi, skarżąca w dniu [...] r. złożyła oświadczenie informujące, że nie wzywała Rady Miasta T. do usunięcia naruszenia interesu prawnego w jej sprawie. Równocześnie w tym samym dniu złożyła do Sądu wniosek o przywrócenie terminu odnośnie wezwania Rady Miasta T. do usunięcia naruszenia prawa jakie nastąpiło przy podjęciu uchwały nr [...] z dnia [...] r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - zwaną dalej p.p.s.a. – skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

Stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Oznacza to, że wniesienie skargi powszechnej do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie organu gminy musi być poprzedzone wezwaniem tego organu do usunięcia naruszenia. Z wezwaniem tym można wystąpić w każdym czasie. Jego bezskuteczność jest przesłanką zaskarżenia uchwały lub zarządzenia do sądu administracyjnego. Oznacza to, że przed rozpoznaniem skargi, na sądzie spoczywa obowiązek ustalenia w pierwszej kolejności, czy obowiązek wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia został spełniony.

Ponieważ skarżąca w piśmie nadesłanym do tutejszego Sądu w dniu [...] r. wyjaśniła, że nie wzywała Rady Miasta T. w trybie art. 101 ust. 1 wskazanej wyżej ustawy o samorządzie gminnym do usunięcia naruszenia jej interesu prawnego lub uprawnienia, uznać należało, że nie dopełniła ona wskazanego warunku dopuszczalności skargi.

Zaznaczyć jednak należy, iż strona wezwała organ gminy do usunięcia naruszenia prawa, ale dopiero po złożeniu skargi do tutejszego Sądu.

Skutkuje to, z mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzuceniem skargi. Należy jednak podkreślić, iż Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 1 grudnia 1993 r., I SA 892/93 (ONSA 1994, nr 4, poz. 159) stwierdził, że fakt odrzucenia skargi z powodu niedopełnienia warunku polegającego na wezwaniu organu do usunięcia naruszenia nie stoi na przeszkodzie ponownemu zaskarżeniu tej uchwały przez tę samą osobę, jeśli w późniejszym czasie warunek ten został spełniony.

W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie wyżej wymienionych przepisów, orzekł jak w sentencji.