Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 767/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-09-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Fronc (spr.) Sędziowie WSA Mirosław Bator WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 14 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. Ć. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 12 kwietnia 2022r. znak WOB.7721.91.2022.KJAS w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania skargę oddala.


UZASADNIENIE

Postanowieniem nr 289/2022 z dnia 12 kwietnia 2022 r. znak: WOB.7721.91.2022.KJAS Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie, działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (dalej "Kpa"), stwierdził niedopuszczalność odwołania M. Ć. z dnia 14 stycznia 2022 r. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Targu (dalej "PINB") nr 196/2021 z dnia 16 grudnia 2021 r. znak: PINB.5160.GNT.7.2016/NDZ, którą na podstawie art. 105 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 4 i art. 147 Kpa umorzono postępowanie administracyjne w sprawie wznowienia postępowania prowadzonego pod sygn. akt PINB.5160.GNT.7.2016 dot. budynku rekreacji indywidualnej w konstrukcji drewnianej w wym. w rzucie 5,1 x 7,1 m posadowionego na dz. nr ewid. [...] położonej w miejscowości O. na Polanie J. (teren otuliny GPN i obszar Natura 2000), w którym PINB wydał decyzję nr 12/2016 znak: PINB.5160.GNT.7.2016 w dniu 12 stycznia 2017r. Zaskarżonym postanowieniem organ stwierdził na podstawie art. 134 Kpa niedopuszczalność odwołania skarżącego z uwagi na nieuzupełnienie ww. odwołania o podpis. Wobec stwierdzenia, że pod ww. odwołaniem brak jest własnoręcznego podpisu skarżącego, organ pismem z dnia 16 lutego 2022 r. znak: WOB.772I.91.2022.KJAS wezwał skarżącego na podstawie art. 64 § 2 Kpa do uzupełnienia ww. braku formalnego w terminie 10 dni od dnia doręczenia wezwania. Jednocześnie w przedmiotowym wezwaniu organ wskazał, że nieuzupełnienie braku formalnego będzie skutkować stwierdzeniem w trybie art. 134 Kpa niedopuszczalności odwołania skarżącego. Przesyłka zawierająca przedmiotowe wezwanie została zwrócona do organu z powodu niepodjęcia jej w terminie. Ze znajdującego się w aktach zwrotnego potwierdzenia odbioru i adnotacji na kopercie wynika, że z powodu niemożności doręczenia przesyłki w sposób wskazany w punkcie 1, przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w PP FUP [...] w dniu 22 lutego 2022 r., a zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w tym PP wraz z informacją o możliwości jej odbioru w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Z powodu niepodjęcia w terminie 7 dni przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 2 marca 2022 r. Przesyłka jako niepodjęta w terminie została zwrócona do nadawcy w dniu 9 marca 2022 r. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 44 Kpa, organ stwierdził, że doręczenie skarżącemu wezwania z dnia 16 lutego 2022 r. znak: WOB.7721.91.2022.KJAS nastąpiło w trybie art. 44 Kpa w dniu 8 marca 2022 r., a zatem termin do uzupełnienia braku formalnego odwołania upłynął z dniem 21 marca 2022 r. Skarżący nie uzupełnił braku formalnego odwołania, co skutkować musiało stwierdzeniem niedopuszczalności odwołania.

Z powyższym postanowieniem wydanym przez Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego w Krakowie znak: stwierdzającym niedopuszczalność odwołania z dnia 14 stycznia 2022 r. nie zgodził się wnoszący odwołanie M. Ć., który wniósł na nie skargę do tut. Sądu. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił:

1) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. naruszenie art. 7 KPA w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 KPA polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie, wyrażającej się w uznaniu, że doszło do skutecznego doręczenia pisma z dnia 16 lutego 2022 r. stanowiącego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych odwołania z dnia 14 stycznia 2022 r., podczas gdy z informacji ujawnionych na kopercie, w której miało zostać doręczone wezwanie, oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania wynika, że doszło do nieprawidłowości przy doręczeniu tej przesyłki skutkujących brakiem doręczenia, ponieważ na kopercie, w której miało zostać doręczone wezwanie, oraz zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania brak jest podpisów listonosza dotyczących dokonania powtórnego awizo oraz adnotacja dotycząca sposobu poinformowania adresata o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej różni się od podpisu na kopercie informującego o awizowaniu przesyłki, a w konsekwencji naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. naruszenie art. 44 § 1, § 2, § 3 oraz § 4 KPA poprzez błędne przyjęcie przez Organ, że doszło do skutecznego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych z dnia 16 lutego 2022 r., wobec czego nie uzupełniono braków formalnych odwołania w terminie, podczas gdy z treści akt sprawy wynika, że doręczenie wezwania z dnia 16 lutego 2022 r. było nieskuteczne, a więc termin do uzupełnienia braków formalnych odwołania z dnia 14 stycznia 2022 r. nie rozpoczął się, wobec czego nie mógł upłynąć,

2) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. naruszenie art. 134 i art. 123 w zw. z art. 64 § 2 i art. 140 KPA oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ustawy Prawo budowlane poprzez stwierdzenie niedopuszczalności złożonego odwołania z dnia 14 stycznia 2022 r., podczas gdy wezwanie do uzupełnienia braków formalnych odwołania z dnia 16 lutego 2022 r. nie zostało skutecznie doręczone, wobec czego termin na uzupełnienie braków formalnych odwołania nie rozpoczął się, a więc wydanie Postanowienia przez Organ należy uznać za przedwczesne.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż z treści uzasadnienia skarżonego postanowienia wynika, iż pismem z dnia 16 lutego 2022 r. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wzywał skarżącego do uzupełnienia w terminie 10 dni od dnia doręczenia wezwania do uzupełnienia braku formalnego odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr 196/2021 z dnia 14 grudnia 2021 r. poprzez złożenie brakującego podpisu pod odwołaniem. Pismo to zostało rzekomo było dwukrotnie awizowane oraz doręczone poprzez pozostawienie pisma w placówce pocztowej. Zgodnie z art. 44 § 2 KPA zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w placówce pocztowej, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Skarżący wskazał, iż nie otrzymał żadnego pisma wzywającego do uzupełnienia braku formalnego złożonego odwołania z dnia 14 stycznia 2022 r. Ponadto w oddawczej skrzynce pocztowej, jak również na drzwiach mieszkania oraz w widocznym miejscu przy wejściu na posesję skarżącego nie zostało pozostawione żadne zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej (awizo). Ponadto listonosz nie pozostawił w skrzynce pocztowej ani w żadnym innym miejscu awizo powtórnego, do czego był zobowiązany, co wynika z art. 44 § 3 KPA, zgodnie z którym w przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie 7 dni od dnia umieszczenia jej w skrzynce oddawczej skrzynce pocztowej, na drzwiach mieszkania adresata bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia.

Skarżący podniósł iż już we wniosku o wznowienie postępowania złożonym w dniu 4 maja 2022 r. wskazał swoje aktualne miejsce zamieszkania – to jest: [...] i pod którym to adresem regularnie odbiera wszelką kierowaną korespondencję. W sytuacji, kiedy nie jest obecny w domu, skarżący regularnie sprawdza skrzynkę pocztową w celu weryfikacji, czy nie zostało w nim pozostawione awizo pocztowe. Dowodem na to jest fakt, że skarżący odebrał m.in. postanowienie WINB z dnia 12 kwietnia 2022 r., z którego dowiedział się o rzekomej próbie doręczenia wezwania oraz decyzję PINB w Nowym Targu z dnia 16 grudnia 2022 r. Gdyby więc w skrzynce pocztowej lub w drzwiach mieszkania znajdowało się awizo lub awizo powtórne, wówczas z pewnością skarżący odebrałby pismo z dnia 16 lutego 2022 r. oraz uzupełnił braki formalne odwołania poprzez złożenie podpisu. Okoliczności powyższe może potwierdzić żona skarżącego A.-Ł. Ć., która zamieszkuje również w mieszkaniu przy [...] Dlatego też skarżący wniósł, aby Sąd i Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przesłuchali skarżącego i jego żonę w charakterze świadków. Jak wynika, z postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt I FZ 292/12 "końcowo Sąd podkreślił, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie to nastąpiło wskutek przeszkody, której strono nie mogło usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku" W niniejszej sprawie takie okoliczności zachodzą. Wskazać bowiem należy, że wobec niepozostawienia awizo w skrzynce pocztowej, nie skarżący nie mogł wiedzieć, iż istnieje możliwość odebrania przesyłki na poczcie. Ponadto niedopełnienie obowiązków przez pracowników Poczty Polskiej poprzez niepozostawienie w mojej skrzynce pocztowej awizo oraz awizo powtórnego, nie może stanowić okoliczności, za którą skarżący zobowiązany będzie ponieść konsekwencje. Konsekwencje te natomiast są bardzo poważne, ponieważ pozbawiają prawa do obrony praw oraz złożenia odwołania od postanowienia uniemożliwiającego wyeliminowanie z obiegu decyzji, która została wydana w postępowaniu w toku którego nie były skarżącemu skutecznie doręczane pisma. W związku z niepozostawieniem w skrzynce pocztowej awiza oraz awiza powtórnego, skarżący złożył reklamację dotyczącą usług świadczonych przez Pocztę Polską. Jednocześnie wskazał, iż do dnia złożenia niniejszego pisma Poczta Polska nie udzieliła odpowiedzi na złożoną przeze mnie reklamację.

Przytoczone powyżej okoliczności jednoznacznie przesądzają, iż nieuzupełnienie braków formalnych odwołania z dnia 14 stycznia 2022 r. nastąpiło na skutek niedoręczenia wezwania organu z dnia 16 lutego 2022 r. przez Pocztę Polską, a więc bez winy skarżącego. W konsekwencji z ostrożności skarżący złożył wniosek do przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania z dnia 14 stycznia 2022 r. Wniosek ten jest uzasadniony i powinien zostać rozpatrzony pozytywnie. Ponadto po zapoznaniu się z treścią akt postępowania zauważyć należy, że doszło do nieprawidłowości na etapie doręczania przez operatora pocztowego wezwania z dnia 16 lutego 2022 r. ,, Warunkiem przyjęcia przez organ fikcji doręczenia pisma jego adresatowi (ort. 44 § 4 KPA) jest dysponowanie przez organ niebudzącymi wątpliwości dowodami potwierdzającymi, że spełnione zostały wszystkie przesłanki określone w art 44 KPA. Musi istnieć pewność co do tego, że nastąpiło prawidłowe zawiadomienie adresata o pozostawieniu przesyłki w oddawczym urzędzie pocztowym przez określony czas. Adresat musi być zawiadomiony zarówno o pozostawieniu pisma, jak i miejscu gdzie może je odebrać i o terminie odbioru, a zwrotne potwierdzenie odbioru musi być wypełnione czytelnie wraz z podpisem listonosza. (...) Sposób doręczenia określony w art. 44 KPA stwarza domniemanie doręczenia. Dlatego też zasady stosowania tej instytucji winny być przestrzegane ściśle. Uchybienie któremukolwiek z elementów procedury doręczenia w trybie przewidzianym w tej regulacji powoduje, iż nie można skutecznie powołać się na domniemanie doręczenia, (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 23 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Bd 958/20). Z zapisków ujawnionych na kopercie zalegającej w aktach postępowania na karcie nr 16 wynika, że przesyłka była po raz pierwszy awizowana w dniu 22 lutego 2022 r. z powodu nieobecności adresata. Przy tej adnotacji znajdują się dwa podpisy niezidentyfikowanej osoby dokonane długopisem koloru niebieskiego. Natomiast na zwrotnym potwierdzeniu odbioru w pkt 2 zaznaczono, że w dniu 22 lutego 2022 r. zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata, przy czym podkreślenie tej formy zawiadomienia adresata o przesyłce nastąpiło długopisem koloru czarnego. Wobec czego istnieje uzasadniona wątpliwość co do tego, że obie te adnotacje poczynione zostały w tym samym momencie, a więc także co do tego, że listonosz pozostawił w skrzynce pocztowej pierwsze awizo w sprawie. Trudno bowiem wyobrazić sobie sytuację, iż listonosz dwie następujące po sobie bezpośrednio czynności dokonał zmieniając długopis, którym się posługiwał. Przy adnotacji tej nie znajduje się także podpis żadnej osoby. W konsekwencji w mojej ocenie jest to uchybienie uniemożliwiające uznanie, że doszło do skutecznego doręczenia, zwłaszcza, że wszelkie występujące w sprawie wątpliwości powinny być rozstrzygane na korzyść Strony. Co więcej zauważyć należy, że z danych ujawnionych na kopercie wynika, że w dniu 2 marca 2022 r. przesyłka została powtórnie awizowana, przy czym przy tej informacji brak jest podpisu listonosza. Podpis znajduje się wyłącznie przy pieczątce pocztowej. Oznacza to, że zachodzi uzasadniona wątpliwość uzasadniona okolicznościami, że listonosz nie pozostawił drugiego awizo w skrzynce pocztowej. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru w pkt 3 zaznaczono, że w dniu 2 marca 2022 r. nastąpiło powtórne awizowanie przesyłki z powodu jej niepodjęcia w terminie 7 dni, przy także przy tej adnotacji brak jest podpisu. W konsekwencji uznać należy zdaniem Skarżącego , że doręczenie wezwania było nieskuteczne, co z kolei powoduje, że nie rozpoczął swojego biegu termin na uzupełnienie braków formalnych odwołania z dnia 14 stycznia 2022 r. poprzez jego podpisanie. Z tych powodów więc Organ nie mógł wydać postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność złożonego odwołania z dnia 14 stycznia 2022 r. W konsekwencji zaskarżone Postanowienie powinno zostać uchylone w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.).

Z art. 145 § 1 P.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. W razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części (art.151 P.p.s.a.).

Przedmiotowa sprawę rozpoznano w trybie uproszczonym zgodnie z dyspozycją art. 119 pkt 3 P.p.s.a.

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega oddaleniu.

Zgodnie z treścią art. 134 Kpa. organ odwoławczy w drodze ostanowienia stwierdza niedopuszczalność odwołania. Przyczyną niedopuszczalności odwołania mogą być braki formalne odwołania, które pomimo wezwania w trybie art. 64 § 2 Kpa o ich uzupełnienie - nie zostały uzupełnione w zakreślonym terminie. W przedmiotowym wezwaniu organ wskazał, że nieuzupełnienie braku formalnego będzie skutkować stwierdzeniem w trybie art. 134 Kpa niedopuszczalnością odwołania. Niespornym w sprawie jest , że owe braki ( w tym przypadku brak podpisu pod odwołaniem) nie zostały uzupełnione we wskazanym terminie. Spór natomiast dotyczy, czy wezwanie skierowane do skarżącego było mu skutecznie doręczone. Kwestia ta jednak – tj. braku doręczenia lub wadliwego doręczenia to kwestia ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, czy też wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych tegoż odwołania. Zarzuty podnoszone na tę okoliczność w skardze dotyczącej stwierdzenia niedopuszczalności odwołania nie mogą odnieść zamierzonego skutku, albowiem stanowią one lub stanowić mogą przesłankę do przywrócenia terminu, który podlega odrębnemu rozpoznaniu w trybie administracyjnym i ewentualnej odrębnej kontroli sądowoadministracyjnej orzeczenia tam zapadłego. Przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu nie jest zaś orzeczenie o odmowie przywrócenia terminu, lecz postanowienie o niedopuszczalności odwołania. Skoro na dzień wydania przez organ skarżonego postanowienia z dnia 12 kwietnia 2022 o niedopuszczalności odwołania brak było postanowienia organu przywracającego termin do uzupełnienia braków formalnych złożonego odwołania, to orzeczenie takie zapadło zgodnie z dyspozycją art. 134 Kpa.

W sprawie nie sposób też przyjąć , że termin do uzupełnienia braków formalnych odwołania nie rozpoczął biegu czemu, co zdaje się potwierdzać sam skarżący, poprzez złożenie wniosku o przywrócenie tego terminu. Nie można bowiem jednocześnie twierdzić , że termin nie rozpoczął biegu i a z drugiej strony jednocześnie wnosić o przywrócenie tego terminu ( a więc przyznawać, że on już upłynął).

Wobec powyższego Sąd w wyniku przeprowadzonej kontroli ocenił zaskarżone postanowienie jako prawidłowe, a skargę uznał za niezasadną.

Wobec powyższego skargę, jako bezzasadną, należało oddalić, o czym Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 P.p.s.a