Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2537/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 5 pkt 22 art. 10 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 361
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
article: art. 169 par. 1 art. 14b par. 3 art. 14g par. 1 art. 14b par. 1 art. 14b par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA del. Marek Kraus (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, sędzia WSA Jarosław Trelka, Protokolant st. sekretarz sądowy Iwona Mazek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi D. P. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] 2) stwierdza, że uchylone postanowienia nie mogą być wykonane w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz D. P. kwotę 357 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

1. W dniu 2 kwietnia 2012 r. D. P. ( dalej ,,Skarżący") , złożył do Ministra Finansów wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Opisując stan faktyczny sprawy wskazał, że ma miejsce zamieszkania na terytorium Polski i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (polski rezydent podatkowy). W ramach restrukturyzacji swoich inwestycji w 2012 r. został wspólnikiem spółki osobowej z siedzibą na Cyprze ("Spółka"). Udział w Spółce został objęty w zamian za wkład niepieniężny w postaci udziałów (akcji) w spółce (spółkach) z siedzibą na Cyprze.

Spółka pełni Funkcję spółki operacyjnej i holdingowej. W związku z tą drugą funkcją Spółka posiada i będzie posiadać udziały/akcje w spółkach mających siedzibę w krajach Unii Europejskiej (m.in. na Cyprze), w związku z czym będzie osiągać dochody m.in. z tytułu dywidend, umorzenia udziałów/akcji, zbycia udziałów/akcji oraz innych papierów wartościowych. Spółka może również osiągać dochody z działalności operacyjnej, polegającej w szczególności na świadczeniu usług finansowych, dzięki czemu będzie uzyskiwać dochody z odsetek, oraz usług doradczych na rzecz innych podmiotów z różnych państw.

Na gruncie wewnętrznego prawa cypryjskiego Spółka jest uznawana za transparentną podatkowo (tzn. Spółka jako taka nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, a dochody tej Spółki podlegają opodatkowaniu na poziomie wspólników). W grudniu 2012 r. Spółka uzyskała dochód w postaci dywidendy od spółki kapitałowej z siedzibą na Cyprze. Dochód osiągnięty przez Spółkę został rozdzielony i faktycznie rozdysponowany pomiędzy wspólników Spółki stosownie do ustalonego udziału. Skarżący otrzymał swoją część dochodu z udziału w Spółce na rachunek bankowy w grudniu 2012 r.

Dodatkowo, w dniu 27 grudnia 2012 r. została wydana na wniosek Skarżącego interpretacja indywidualna (sygn. IPPB1/415-1369/12-3/KS; "interpretacja indywidualna"), zgodnie z którą organ podatkowy uznał poprawność jego stanowiska, że prowadzenie działalności w Spółce będzie stanowić cypryjski zakład Skarżącego w rozumieniu art. 5 pkt 22 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) - dalej: "u.p.d.o.f." w związku z art. 5 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1993 r., nr 117, poz. 523), a tym samym do dochodów Skarżącego osiąganych z tytułu udziału w zyskach Spółki jako dochodów stałego zakładu w rozumieniu zastosowanie znajdzie metoda eliminacji podwójnego opodatkowania z art. 24 ust. 1 lit. a) ww. umowy w brzmieniu mającym zastosowanie do dochodów osiągniętych do końca 2012 r.

W związku z powyższym Skarżący zadał następujące pytanie.

Czy dochody osiągnięte przez Skarżącego w 2012 r. z jego udziału w Spółce jako dochody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. będą podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce?

2. Ponieważ w ocenie organu wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w przepisach ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) - dalej: "O.p.", organ pismem z 18 czerwca 2013 r. Nr [...] wezwał Skarżącego do uzupełnienia wniosku, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez jednoznaczne doprecyzowanie pytania zadanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w taki sposób, aby z jego treści wynikało co jest intencją Skarżącego na tle nakreślonego stanu faktycznego, a w konsekwencji aby możliwe było wydanie w trybie art. 14b O.p. pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Ponadto organ wskazał, że jeśli przedmiotem zapytania jest opodatkowanie w Polsce dochodów z tytułu dywidend, umorzenia udziałów/akcji, zbycia udziałów/akcji oraz innych papierów wartościowych lub też dochodów, które w grudniu 2012 r. Spółka uzyskała w postaci dywidendy od spółki kapitałowej z siedzibą na Cyprze to należy również uzupełnić wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej poprzez wyczerpujące przedstawienie opisanego stanu faktycznego będącego przedmiotem złożonego wniosku, w szczególności jednoznaczne podanie czy czerpanie pożytków z udziałów/akcji oraz innych papierów wartościowych jest przedmiotem działalności gospodarczej spółki osobowej mającej siedzibę na terytorium Republiki Cypru, a czynności te stanowią realizacje przedmiotu działalności.

Skarżącego pouczono, że w przypadku braku odpowiedzi na wezwanie w wyznaczonym terminie, wniosek zostanie pozostawiony bez rozpatrzenia.

Mając na uwadze treść wniosku oraz pisma uzupełniającego, organ dokonał analizy formalnoprawnej wniosku, w wyniku której stwierdził, że Skarżący nie uzupełnił skutecznie braków formalnych wniosku, o które został wezwany w zakresie niezbędnym do wydania interpretacji. Mimo, iż odpowiedzi na wezwanie dokonano w wymaganym terminie to jednak Skarżący nie uzupełnił wniosku o informacje, o które organ wzywał w zakresie niezbędnym do wydania interpretacji. Przedmiotowy wniosek pomimo jego uzupełnienia nadal zawierał braki formalne, które uniemożliwiły organowi ocenę prawną stanowiska Skarżącego.

W związku z tym, Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z [...] lipca 2013 r. Nr [...] pozostawił wniosek bez rozpatrzenia.

3. W zażaleniu na to postanowienie Skarżący wniósł o jego uchylenie w całości oraz merytoryczne rozpatrzenie złożonego wniosku przez wydanie interpretacji indywidualnej. Skarżący zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:

- art. 14b § 1 i 3 O.p. - przez niewydanie interpretacji indywidualnej pomimo spełnienia wymogów określonych w powołanych przepisach;

- art. 14g § 1 i § 3 O.p. - przez pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku spełniającego przesłanki wskazane w art. 14h § 3 O.p.;

- art. 120 oraz art. 121 § 1 O.p. - przez nieznajdujące uzasadnienia w przepisach prawa podatkowego wydanie postanowienia na podstawie pozaprawnych przesłanek, co w efekcie nie stanowi działania organu na podstawie przepisów prawa oraz naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych.

W uzasadnieniu zażalenia Skarżący podniósł, że we wniosku o interpretację dokładnie i wyczerpująco przedstawił stan faktyczny. Również w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku Skarżący szczegółowo wyjaśnił swoje intencje. Zgodnie z wezwaniem, w sposób przejrzysty jeszcze raz wskazał skąd mogą pochodzić dochody Spółki oraz po raz kolejny przedstawił swoje stanowisko w sprawie wraz z uzasadnieniem. W szczególności podkreślił, że "pytanie skierowane do organu odnosiło się nie do kwalifikacji dochodów uzyskiwanych przez spółkę osobową, lecz do zasad opodatkowania dochodów osiągniętych przez Wnioskodawcę w 2012 r. z jego udziału w spółce osobowej, która uzyskała dochody z tytułu dywidendy."

Według Skarżącego, w postanowieniu o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji organ nie wskazał konkretnie, z jakich powodów uważa wniosek za nieuzupełniony. Organ nie przeanalizował w ogóle odpowiedzi Skarżącego na wezwanie do uzupełnienia wniosku, ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że odpowiedź została udzielona w terminie i nie zawierała żądanych informacji. Tymczasem organ jest zobowiązany do wydania interpretacji indywidualnej w oparciu o stan faktyczny przedstawiony przez wnioskodawcę. To wnioskodawca zakreśla ramy, w których ubiega się o interpretację, a organ jedynie uznaje pogląd wnioskodawcy za prawidłowy lub nieprawidłowy.

Dodatkowo organ w wezwaniu do uzupełnienia wniosku wezwał do "jednoznacznego doprecyzowania pytania zadanego w złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej". Abstrahując od faktu, że zdaniem Skarżącego pytanie zostało zadane w sposób jasny i precyzyjny oraz odpowiedź również była pełna, podkreślił, że nawet gdyby uznać, że nie uzupełnił on wniosku o doprecyzowanie pytania, to takie kryterium nie może stanowić podstawy do pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. W opinii Skarżącego trudno uznać, że wezwanie organu zawierało kompletną i wyczerpującą informację jakie (domniemane) braki wniosku powinny zostać usunięte - za takową trudno uznać informację o niemożności odczytania intencji Skarżącego kiedy to zadane pytanie wprost wskazuje, że chciał on otrzymać odpowiedź na postawione pytanie.

Reasumując zdaniem Skarżącego, w przedmiotowej sprawie spełnione zostały przesłanki z art. 14b § 3 O.p. Naturalną konsekwencją, winno być zatem wydanie interpretacji indywidualnej.

4. Postanowieniem z [...] sierpnia 2013 r. nr [...]Minister Finansów Organ upoważniony do wydawania interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Organ w kontekście treści przepisów art. 14b § 1 - 3 O.p. stwierdził, że granice interpretacji przepisów prawa podatkowego zakreśla stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) zaprezentowany przez Wnioskodawcę, na którym ciąży obowiązek m.in. wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Nie mogą występować jakiekolwiek wątpliwości, które uniemożliwiają organowi podatkowemu wydanie interpretacji indywidualnej. Wynikający z art. 14b § 3 O.p. wymóg, aby stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawione we wniosku było wyczerpujące wiąże się z koniecznością podania wszystkich jego elementów, istotnych z punktu widzenia możliwości oceny stanowiska wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej. Jeżeli wniosek zainteresowanego jest w tym względzie niepełny lub niejasny (nieprecyzyjny), wówczas nie daje organowi podstawy do zajęcia stanowiska w indywidualnej interpretacji. W przypadku wątpliwości, organ jest nie tylko uprawniony, ale wręcz zobowiązany wezwać Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w taki sposób aby na podstawie uzyskanych informacji mógł wydać interpretację indywidualną, w której udzieli jednoznacznej odpowiedzi w sprawie oceny prawnej zaprezentowanego stanowiska Wnioskodawcy.

Ponadto przepis art. 169 § 1 w związku z art. 14h O.p. jednoznacznie wskazuje, że jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Oznacza, to że rozpatrując możliwość wydania interpretacji indywidualnej organ podatkowy winien najpierw poddać złożony wniosek o wydanie interpretacji analizie formalnoprawnej. Organ podatkowy jest obowiązany wezwać Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych, jeżeli takie braki formalne wystąpią, gdyż uniemożliwia to merytoryczne rozpatrzenie wniosku.

W świetle powyższego, pismem z 18 czerwca 2013 r. na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h O.p. wezwano Skarżącego do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez:

- jednoznaczne doprecyzowanie pytania zadanego w złożonym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w taki sposób aby z jego treści wynikało co jest intencją Wnioskodawcy na tle nakreślonego stanu faktycznego. a w konsekwencji aby możliwe było wydanie w trybie art. 14b O.p. - pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego;

- wyczerpujące przedstawienie opisanego stanu faktycznego będącego przedmiotem złożonego wniosku, w szczególności jednoznaczne podanie czy czerpanie pożytków z udziałów/akcji oraz innych papierów wartościowych jest przedmiotem działalności gospodarczej spółki osobowej mającej siedzibę na terytorium Republiki Cypru, a czynności te stanowią realizację przedmiotu działalności.

W przedmiotowym wezwaniu oraz w zaskarżonym postanowieniu organ, wbrew zarzutom zawartym z zażaleniu, w sposób jasny i precyzyjny wyjaśnił, że aby możliwe było wydanie w trybie art. 14b O.p., pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, organ mając na względzie treść pytania interpretacyjnego, na tle nakreślonego stanu faktycznego, chcąc dokonać precyzyjnej i prawidłowej oceny prawnej stanowiska Skarżącego w zakresie zasad opodatkowania dochodów osiąganych w 2012 r. z tytułu jego udziału w spółce mającej siedzibę na terytorium Republiki Cypru, musiałby dokonać prawnopodatkowej kwalifikacji tych dochodów do określonego źródła przychodów (przychodu). Jeżeli wniosek zainteresowanego jest w tym względzie nieprecyzyjny, wówczas nie daje organowi podstawy do zajęcia stanowiska w indywidualnej interpretacji.

Ponadto w przedmiotowym wezwaniu jak i w zaskarżonym postanowieniu organ wskazał bardzo dokładnie, jakie braki formalne występują, w jakim terminie należy je usunąć oraz jakie wystąpią konsekwencje nieuzupełnienia wniosku, co czyni wszystkie zarzuty zażalenia za całkowicie chybione i pozbawione podstaw prawnych. Ani bowiem we wniosku o wydanie interpretacji ani w uzupełnieniu wniosku Skarżący nie przedstawił w sposób jednoznaczny opisanego stanu faktycznego by w konsekwencji możliwe było wydanie interpretacji mimo, iż w wezwaniu z 18 czerwca 2013 r. organ wzywał do uzupełnienia tego wniosku (w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania) poprzez wyczerpujące przedstawienie opisanego stanu faktycznego przejawiające się w konieczności jednoznacznego, nie budzącego wątpliwości podania czy czerpanie pożytków z udziałów/akcji oraz innych papierów wartościowych jest przedmiotem działalności gospodarczej spółki osobowej mającej siedzibę na terytorium Republiki Cypru, a czynności te stanowią realizację przedmiotu działalności.

Poza brakiem jednoznacznie przestawionego stanu faktycznego Skarżący nie doprecyzował ponadto pytania we wniosku o wydanie interpretacji w taki sposób aby z jego treści wynikało, co jest jego intencją na tle nakreślonego stanu faktycznego.

W nadesłanym uzupełnieniu Skarżący nie zastosował się do wezwania w żądanym przez organ zakresie. Skarżący ignorując treść żądania organu przedstawił niejednoznaczną informację w tym zakresie. Takie działanie nie może być uznane, za skuteczne usunięcie braków formalnych wniosku tj. wyczerpujące przedstawienie opisanego stanu faktycznego, a więc skuteczne uzupełnienie wniosku poprzez wskazanie, że czerpanie pożytków z udziałów/akcji oraz innych papierów wartościowych jest przedmiotem działalności gospodarczej spółki osobowej.

Organ wskazał, że w takim stanie rzeczy nie mógł ingerować w przedstawiony niejednoznaczny opis stanu faktycznego.

Zgodnie zaś z art. 14b § 1 O.p. organ podatkowy rozpatruje sprawę tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego, stanowiska i pytania przedstawionego we wniosku. Te elementy nie mogą być modyfikowane w toku dalszego postępowania np. w zażaleniu czy wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, czy chociażby poprzez kilkukrotne (aż do skutku) wzywanie Wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku poprzez usunięcia braków formalnych.

Organ nie dopatrzył się także naruszenia przepisów proceduralnych wyrażonych w art. 120, art. 12 i § 1 O.p.

5. Pismem z 2 września 2013 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niniejsze postanowienie zarzucając mu naruszenie:

- art. 14b § 1 i § 3 O.p. - przez jego niezastosowanie i w rezultacie niewydanie interpretacji indywidualnej, pomimo spełnienia określonych w przepisach prawnych wymogów;

- art. 14g § 1 i § 3 O.p. - przez niewłaściwe zastosowanie i w rezultacie pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku podatnika spełniającego przesłanki wskazane w art. 14 b § 3 O.p.

W opinii Skarżącego, przesłanki, o których mowa w art. 14b § 3 O.p., zostały w całości spełnione. Mimo to, interpretacja indywidualna nie została wydana. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków wniosku Skarżący wskazał, że spółka osobowa, o której mowa we wniosku jest podmiotem gospodarczym powołanym w celu prowadzenia działalności gospodarczej i faktycznie taką działalność prowadzącym, co przynosi jej określone dochody, a jego zamiarem jest uzyskanie odpowiedzi na pytanie co do zasad opodatkowania dochodów osiągniętych przez niego w 2012 r. z jego udziału w spółce osobowej, która uzyskała dochody z tytułu dywidendy. Mimo tych wyjaśnień, organ pozostawił wniosek bez rozpatrzenia. Na podstawie przepisów prawnych oraz orzecznictwa postawił tezę, że to Wnioskodawca zakreśla odpowiednie ramy, w jakich chce otrzymać interpretację przepisów prawa podatkowego, a jego intencje pozostają poza sferą dociekań organu podatkowego. Te ramy nie mogą być rozszerzane, zawężane czy zmieniane przez pytania organu podatkowego w trakcie postępowania o wydanie interpretacji.

Wskazał, że organ wydaje interpretację na gruncie zaprezentowanego przez wnioskodawcę, a nie oczekiwanego przez siebie, stanu faktycznego. W jego sprawie organ w wezwaniu do uzupełnienia wniosku w istocie wyraźnie akcentował żądanie otrzymania potwierdzenia sformułowanych przez siebie projekcji, co do opisu stanu faktycznego.

W związku z powyższym Skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji prawa podatkowego do merytorycznego rozpatrzenia przez organ.

6. W odpowiedzi na skargę z dnia 7 października 2013 r. nr [...] Minister Finansów podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

7. W piśmie procesowym z dnia 12 lutego 2014 r. Skarżący uzupełnił uzasadnienie zarzutów naruszenia przez organ wskazanych w treści skargi przepisów. Wskazał, że naruszenie to polega na niezastosowaniu norm zawartych w art. 14b § 1 i § 3 O.p. oraz na niewłaściwym zastosowaniu art. 14g § 1 i § 3 O.p. i w rezultacie pozostawieniu wniosku Skarżącego o interpretację bez rozpatrzenia.

Argumentował, że analiza orzeczeń sądów administracyjnych opublikowanych po dniu wniesienia skargi przekonuje, że jego stanowisko o kwalifikacji uzyskiwanego dochodu z tytułu udziału w spółce osobowej będącej zakładem w rozumieniu umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku jako dochodu z działalności gospodarczej było prawidłowe, a wymagane przez organ uzupełnienia nie miały żadnego znaczenia dla merytorycznej oceny przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanowiska.

W orzecznictwie wskazano, tak jak to uczynił Skarżący, że kwestię kwalifikacji przychodów wspólnika cypryjskiej spółki nie posiadającej osobowości prawnej z tytułu uzyskanych przez tę spółkę dywidend jako przychodu z działalności gospodarczej, należy rozstrzygać w oparciu o postanowienia umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, co wynika z konstytucyjnej zasady pierwszeństwa ratyfikowanej umowy międzynarodowej nad ustawą.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

8.1. Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.") sprawowana jest na zasadzie kryterium zgodności z prawem.

W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) – c) p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Z art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem stwierdzić należy, że postanowienie to narusza prawo w stopniu uzasadniającym jego uchylenie.

8.2. Zgodnie z art. 14b i art. 14g O.p. wniosek o udzielenie interpretacji może być formułowany zarówno na tle istniejącego już stanu faktycznego, a więc zdarzeń lub czynności, które miały już miejsce, jak również w kontekście przyszłego, hipotetycznego stanu faktycznego, czyli dopiero planowanych przedsięwzięć wnioskodawcy, który chce wiedzieć, jakie będą skutki prawnopodatkowe zamierzonych przez niego działań.

Istotne jest jednak, aby określony we wniosku stan faktyczny przedstawiony został w sposób wyczerpujący. Własne stanowisko podatnika powinno ściśle korespondować z zakresem złożonego wniosku i zadanym w jego ramach pytaniem.

Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej powinien spełniać następujące wymagania:

a) musi być złożony na piśmie (art. 14b § 1 O.p.);

b) może dotyczyć tylko indywidualnej sprawy zainteresowanego (art. 14b § 1 O.p.);

c) może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego, jak i zdarzeń przyszłych (art. 14b § 2 O.p.);

d) informacje wymienione w pkt 3 muszą być przedstawione w sposób wyczerpujący (art. 14b § 3 O.p.);

e) przedmiotem wniosku nie mogą być te elementy stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej albo były przedmiotem decyzji lub postanowienia w sprawie, która została już rozstrzygnięta co do istoty (art. 14b § 5 O.p.);

f) musi zawierać własne stanowisko zainteresowanego w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego lub zdarzenia przedstawionego we wniosku (art. 14b § 3 O.p.);

g) musi zawierać oświadczenie wnioskodawcy złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że wniosek nie dotyczy stanu faktycznego, o którym mowa w pkt 5 (art. 14b § 4 O.p.).

Przekładając powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, Zdaniem Sądu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej spełniał całokształt warunków, przewidzianych dla tego rodzaju wniosków w przepisach Ordynacji podatkowej. Skarżący wyczerpująco i kompletnie przedstawił okoliczności stanu faktycznego, jak również własne stanowisko w sprawie oceny prawnej tego stanu zgodnie z wymogami określonymi w art. 14b § 3 O.p.

W ocenie Sądu uznać należy, że w związku ze spełnieniem przez wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej wymogów zawartych w art. 14b O.p., organ podatkowy winien wydać interpretację indywidualną w oparciu o informacje tam zawarte. Ponadto zdaniem Sądu w niniejszej sprawie brak było podstaw do twierdzenia, że złożony przez Skarżącego wniosek o wydanie pisemnej indywidualnej interpretacji prawa podatkowego dotknięty był brakami formalnymi, których wymagałoby uzupełnienie.

Wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie w którym zostało wydane postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia, a następnie postanowienie je utrzymujące, dotyczył pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie miejsca opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych dochodów wspólnika ( podlegającego nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce) spółki osobowej z siedzibą na Cyprze z tytułu uzyskanych przez tę spółkę dywidend.

Organ uznał, że wniosek o wydanie interpretacji obarczony był brakami formalnymi, w związku z powyższym pismem z dnia 18 czerwca 2013 r., na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p., wezwał Stronę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, poprzez jednoznaczne doprecyzowanie pytania zadanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w taki sposób, aby z jego treści wynikało co jest intencją Skarżącego na tle nakreślonego stanu faktycznego, a w konsekwencji aby możliwe było wydanie w trybie art. 14b O.p. pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Ponadto organ wezwał do wyczerpującego przedstawienia opisanego stanu faktycznego będącego przedmiotem złożonego wniosku, w szczególności jednoznaczne podanie czy czerpanie pożytków z udziałów/akcji oraz innych papierów wartościowych jest przedmiotem działalności gospodarczej spółki osobowej mającej siedzibę na terytorium Republiki Cypru, a czynności te stanowią realizacje przedmiotu działalności.

Zdaniem Sądu pytanie Skarżącego zawarte we wniosku wbrew twierdzeniu organu jest jasne i precyzyjne. Skarżący bowiem zapytał czy dochody osiągnięte przez niego w 2012r. z jego udziału w spółce jako dochody ze źródła określonego w art. 10 ust 1 pkt 3 u.p.d.o.f., będą podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce.

Z pytania tego jednoznacznie wynika, iż przedmiotem zainteresowania składającego wniosek jest to, czy przychód uzyskany przez Skarżącego, jako wspólnika cypryjskiej spółki nie posiadającej osobowości prawnej z tytułu uzyskanych przez tę spółkę dywidend podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na terenie kraju.

W związku z powyższym niezasadne było żądanie organu doprecyzowania przez Skarżącego zadanego pytania, w ten sposób aby z jego treści wynikało co jest intencją Skarżącego na tle zakreślonego stanu faktycznego.

8.3. Również w ocenie Sądu opis stanu faktycznego spełniał wymogi co do przedstawienia go w sposób wyczerpujący.

Strona skarżąca wskazała, że Spółka osobowa, której Skarżący jest wspólnikiem posiada i będzie posiadać udziały/akcje w spółkach mających siedzibę w krajach Unii Europejskiej (m.in. na Cyprze), w związku z czym będzie osiągać dochody m.in. z tytułu dywidend, umorzenia udziałów/akcji, zbycia udziałów/akcji oraz innych papierów wartościowych.

Skarżący podał, że w grudniu 2012 r. Spółka uzyskała dochód w postaci dywidendy od spółki kapitałowej z siedzibą na Cyprze. Dochód osiągnięty przez Spółkę został rozdzielony i faktycznie rozdysponowany pomiędzy wspólników Spółki stosownie do ustalonego udziału. Skarżący otrzymał swoją część dochodu z udziału w Spółce na rachunek bankowy w grudniu 2012r.

Ponadto Skarżący podkreślił, że w dniu 27 grudnia 2012r. została wydana na jej wniosek interpretacja indywidualna, zgodnie z którą organ udzielający interpretacji uznał poprawność stanowiska, że prowadzenie działalności w Spółce będzie stanowić cypryjski zakład w rozumieniu art. 5 pkt 22 u.p.d.o.f. w związku z art. 5 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku.

Skoro Skarżący jak wynika w świetle przedstawionego stanu faktycznego powołując się na interpretację Ministra Finansów wydaną na jego wniosek przyjmuje, że uzyskuje dochody z tytułu udziału w zyskach spółki jako dochody stałego zakładu w rozumieniu powołanej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, to nie było koniecznym elementem stanu faktycznego wskazanie czy czerpanie pożytków z udziałów/akcji oraz innych papierów wartościowych jest przedmiotem działalności gospodarczej cypryjskiej spółki osobowej, a czynności te stanowią realizację przedmiotu działalności Spółki, w której Skarżący jest wspólnikiem

Skarżący podał we wniosku, że otrzymał cześć dochodu z udziału w osobowej spółce cypryjskiej z tytułu uzyskanych przez tę spółkę dywidend.

Zdaniem Sądu żądanie organu uzupełnienia stanu faktycznego we wskazanym powyżej zakresie nie było niezbędne dla zinterpretowania przepisów będących przedmiotem pytania zawartego we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej, a przedstawiony stan faktyczny pozwalał organowi na udzielenie interpretacji indywidualnej

W rozstrzyganej sprawie organ swoim działaniem bezzasadnie uchyla się od udzielenia odpowiedzi na pytanie zadane we wniosku o interpretację przez co de facto pozbawia możliwości ochrony Skarżącego w przypadku gdyby jego stanowisko prawne zostało uznane za zasadne.

Z brakami formalnymi wniosku o interpretację indywidualną mielibyśmy do czynienia wówczas, gdyby wnioskodawca nie przedstawił wyczerpująco zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego lub nie zawarł we wniosku własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Do braków formalnych, które powodują po stronie organu podatkowego obowiązek wezwania wnioskodawcy do ich usunięcia na podstawie art. 169 § 1 O.p., należy zaliczyć wyłącznie te braki, które faktycznie uniemożliwiają merytoryczne rozpatrzenie wniosku o interpretację (wymienione w art. 14b § 3 O.p.).

Tylko w przypadku, gdy wniosek o wydanie interpretacji zawiera uchybienia co do treści, o których mowa w art. 14b § 3 O.p., organ podatkowy może zastosować tryb wskazany w art. 169 § 1 O.p. w postaci wezwania do usunięcia uchybień, następnie zaś, przy niewypełnieniu tego warunku, uprawniony jest do pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Taki przypadek w niniejszej sprawie jednak nie zaistniał.

W związku z powyższym, należy uznać, że organ podatkowy, pozostawiając wniosek o interpretację bez rozpatrzenia, oraz następnie - jako organ drugiej instancji - utrzymując postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia w mocy, naruszył dyspozycję art. 14g § 1 w związku z art. 14b §1 i § 3 O.p.

8.4. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ interpretacyjny winien dokonać merytorycznej oceny wniosku strony na gruncie przedstawionego przez stronę stanu faktycznego.

8.5. Z uwagi na stwierdzone naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 135 p.p.s.a. Sąd uchylił postanowienia wydane w obu instancjach. Na mocy art. 152 p.p.s.a. orzeczono w przedmiocie wykonalności zaskarżonego postanowienia

Zakres, w jakim uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu określono w oparciu o art. 152 p.p.s.a.

Na wniosek Skarżącego, Sąd zasądził na jego rzecz koszty postępowania sądowego zgodnie z art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a. w kwocie równej uiszczonemu wpisowi, opłacie skarbowej od pełnomocnictwa oraz kosztom zastępstwa procesowego w wysokości określonej w § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 31, poz. 153).