Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 472/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Z.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 24 sierpnia 2021 r., sygn. akt II SA/Bd 149/21 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Z.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 24 sierpnia 2021 r. o sygn. akt II SA/Bd 149/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy (dalej: WSA, sąd pierwszej instancji) działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej cyt. jako: p.p.s.a.), odrzucił skargę Z.M. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy (dalej: SKO, Kolegium) z [...] grudnia 2020 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami.

W uzasadnieniu WSA wskazał, że wnosząc skargę na opisaną wyżej decyzję skarżący nie uiścił wpisu od skargi i jednocześnie wniósł o zwolnienie go od opłat sądowych. Po prawomocnym oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy (postanowienie z 20 maja 2021 r. sygn. akt II SPP/Bd 26/21), na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 28 czerwca 2021 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu wskazano godziny otwarcia kasy sądu oraz numer rachunku bankowego na jaki można dokonać wpłaty. W zakreślonym przez sąd terminie skarżący przesłał pismo, w którym przedstawił dodatkową argumentację na poparcie skargi. Do skargi dołączył znak opłaty sądowej Ministerstwa Sprawiedliwości na kwotę 200 zł.

Uzasadniając odrzucenie skargi WSA wskazał, że brak wpisu traktowany jest jako szczególny brak formalny skargi, którego stwierdzenie obliguje sąd do wezwania strony skarżącej do uiszczenia wpisu w podanej kwocie w ustawowym terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Niezastosowanie się do wezwania obliguje sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. WSA stwierdził, że wykupienia i przesłania do sądu znaku opłaty sądowej Ministerstwa Sprawiedliwości nie można uznać za uiszczenie wpisu od skargi w tej sprawie, gdyż zgodnie z art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu.

W zażaleniu na to postanowienie skarżący wniósł o jego ponowne rozpatrzenie. Wskazał, że wpis od skargi chciał zapłacić w kasie Sądu w Inowrocławiu, gdzie kasjerka poinformowała go, że nie może wysłać zapłaty do Sądu w Bydgoszczy, lecz skarżący może wykupić znak opłaty skarbowej Ministerstwa Sprawiedliwości o wartości 200 zł. Powyższą argumentację skarżący podtrzymał w piśmie z 15 października 2021 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA), kontrolowane postanowienie jest zgodne z prawem, a oceny tej nie podważają zarzuty i twierdzenia podniesione w zażaleniu.

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie pobierany jest wpis, który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 p.p.s.a.).

Z akt sprawy wynika, że w związku z wniesieniem przez skarżącego skargi na opisaną wyżej decyzję SKO w Bydgoszczy, zarządzeniem z 28 czerwca 2021 r. Przewodniczący Wydziału II WSA w Bydgoszczy wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania odpisu zarządzenia, pod rygorem jej odrzucenia (k. 7 akt sądowych). Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 12 lipca 2021 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 14 akt sądowych). Powyższych okoliczności skarżący nie kwestionuje.

W ocenie NSA zaszły podstawy do odrzucenia skargi, bowiem pomimo skutecznie doręczonego stronie zarządzenia z 28 czerwca 2021 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 złotych od skargi, wpis nie został uiszczony w zakreślonym siedmiodniowym terminie, który upłynął 19 lipca 2021 r. (poniedziałek). Wykonania przedmiotowego zarządzenia nie stanowiło uiszczenie kwoty 200 złotych w postaci znaku opłaty sądowej, który został przesłany do WSA przy piśmie z 13 lipca 2021 r. Jak trafnie bowiem wskazał sąd pierwszej instancji, zgodnie z art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Przepis ten jednoznacznie wskazuje dwie formy uiszczenia należnej wpłaty z tytułu wpisu sądowego od skargi, wykluczając tym samym uiszczenie opłaty sądowej w jakiejkolwiek innej formie, w tym np. przez wykupienie znaków opłaty sądowej Ministerstwa Sprawiedliwości. Ustawodawca nie przewidział możliwości opłacenia pism sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym znakami opłaty sądowej, jak to uczynił skarżący w rozpatrywanej sprawie.

Oczekiwanego przez skarżącego skutku nie mogły odnieść zawarte w zażaleniu argumenty dotyczące okoliczności wykupienia i przesłania sądowi pierwszej instancji znaku opłaty skarbowej Ministerstwa Sprawiedliwości. Doręczone skarżącemu zarządzenie z 28 czerwca 2021 r. zawierało wyraźne pouczenie o sposobie i terminie uiszczenia wpisu od skargi, jak również o konsekwencjach jego niewykonania. Dlatego nie zasługuje na uwzględnienie podniesiony w zażaleniu argument, że skarżący "był nieświadomy, że ten znaczek nie będzie tolerowany w Sądzie w Bydgoszczy". Brak świadomości (wiedzy) skarżącego w tym zakresie podważa również fakt, że wnosząc zażalenie w tej sprawie skarżący opłacił wpis od zażalenia przelewem na rachunek bankowy WSA w Bydgoszczy, a więc w jeden z przewidzianych prawem prawidłowych sposobów uiszczania opłat w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Mając powyższe na uwadze, wobec stwierdzenia, że skarżący nie zastosował się w zakreślonym terminie do wezwania i w ustawowym terminie nie uiścił wpisu, NSA uznał, że zasadnie sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. Stosownie bowiem do art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W związku z powyższym, zgodnie z art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., NSA orzekł o oddaleniu zażalenia.