Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 417/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2011-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 12
journal: Dz.U. 2000 nr 94 poz 1037
law: Ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych.
article: art. 30 § 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 15 § 1, art. 18, art. 26 § 5, art. 32
journal: Dz.U. 2002 nr 110 poz 968
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity
article: art. 145 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Jerzy Solarski Sędziowie WSA Ewa Partyka /spr./ NSA Maria Piórkowska Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 1 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi A. S.A. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej I. uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...]; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego A. S.A. kwotę 357 zł /słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 417/11

U Z A S A D N I E N I E

Przedmiotem skargi A. S.A. jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako WINB) z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako PINB) z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...] o odmowie uwzględnienia zgłoszonych zarzutów przez A. S.A. w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 15 grudnia 2010 r., w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji PINB z dnia [...] maja 2001 r., nr [...] dotyczącego wykonania nowego odcinka gazociągu wysokiego ciśnienia na działce nr 3835/2, położonej w P.

W podstawie prawnej organ odwoławczy wskazał art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., określanej dalej jako k.p.a.) oraz art. 34 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm., określanej dalej jako p.e.a.).

Z akt administracyjnych sprawy oraz postanowień wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 10 marca 2004 r., sygn. akt SA/Rz 2195/01 oddalił skargę G. S.A. w W. – Oddziału [...] na decyzję WINB z dnia [...] sierpnia 2001 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję PINB z dnia [...] maja 2001 r., nr [...] nakładającą na G. S.A. obowiązek wykonania po istniejącej trasie nowego odcinka gazociągu wysokiego ciśnienia średnicy 200 mm - 4 Mpa, w rurze ochronnej średnicy 300 mm o takiej długości, aby końce rury ochronnej były wyprowadzone na odległość minimum 15 m w obydwu kierunkach od budynku mieszkalnego M. i Z. K., usytuowanego na działce nr 3835/2, położonej w P., w terminie do dnia 31 października 2001 r.

W wyniku skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 10 marca 2004 r., opisanym powyżej - WSA w Rzeszowie wyrokiem z dnia 22 marca 2006 r., sygn. akt II SA/Rz 647/04 oddalił skargę G. S.A. – Oddziału [...].

Ponieważ w/w obowiązek nie został wykonany, w związku z tym PINB upomnieniem z dnia 5 listopada 2010 r. wezwał A. S.A. Oddział [...], jako – według wyjaśnień zobowiązanego zgodnie z treścią ostatecznej decyzji G. S.A. – obecnego właściciela przedmiotowego gazociągu, do wykonania nałożonego obowiązku w terminie 7 dni od dnia doręczenia upomnienia, pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Z uwagi na nie wykonanie w/w obowiązku PINB wystawił w dniu 15 grudnia 2010 r. tytuł wykonawczy, określający treść podlegającego wykonaniu obowiązku i jego podstawę prawną, wraz z klauzulą skierowania do egzekucji administracyjnej. Jednocześnie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r., organ nałożył na A. S.A. Oddział [...] grzywnę w wysokości 25 000 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku polegającego na wykonaniu po istniejącej trasie nowego odcinka gazociągu wysokiego ciśnienia, określonego w tytule wykonawczym w terminie do dnia 31 stycznia 2011 r. oraz ustalił opłatę w wysokości 68 zł za wydanie postanowienia o nałożeniu grzywny.

W uzasadnieniu organ stwierdził, że w tej sprawie nałożono grzywnę w połowie maksymalnie dopuszczalnej kwoty, uznając, że jej wysokość będzie na tyle uciążliwym środkiem egzekucyjnym, że spowoduje dobrowolne wykonanie nałożonego obowiązku. Nadto organ wskazał, że decyzja została wydana ponad 9 lat temu, a więc był to wystarczająco długi okres czasu na wykonanie obowiązku.

A. S.A. wniosła zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej domagając się umorzenia postępowania egzekucyjnego. Zarzuciła:

1) naruszenie art. 33 pkt 3 p.e.a., poprzez określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji z dnia [...] maja 2001 r. w zakresie oznaczenia podmiotu, na który nałożono obowiązek,

2) naruszenie art. 33 pkt 4 p.e.a., poprzez przyjęcie, że zobowiązanym do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym jest A. S.A. Oddział [...],

3) naruszenie art. 33 pkt 8 p.e.a., poprzez zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego przez nałożenie grzywny w celu przymuszenia w wysokości 25 000 zł,

4) naruszenie art. 33 pkt 10 p.e.a., poprzez niespełnienie wymogów określonych w art. 27 p.e.a. i błędne określenie treści podlegającego egzekucji obowiązku w zakresie oznaczenia podmiotu, na który nałożono obowiązek.

W uzasadnieniu strona zarzuciła organowi I instancji, że nie uwzględnił okoliczności, że nie jest zobowiązanym do wykonania obowiązku, gdyż nie jest prawnym następcą adresata decyzji z dnia [...] maja 2001 r., lecz odrębnym podmiotem prawnym. Wskazała, że brak jest przepisu, który przewidywałby możliwość przejścia praw i obowiązków wynikających z decyzji. Podniosła, że grzywna ustalona została w zbyt wygórowanej wysokości i stanowi duże zobowiązanie finansowe. Wyjaśniła, że właścicielem gazociągu została w dniu 15 października 2009 r., a więc po wydaniu decyzji, przez co zastosowanie grzywny doprowadziłoby do nieusprawiedliwionego obciążenia odpowiedzialnością za niewykonywanie decyzji.

PINB postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r., opisanym na wstępie odmówił uwzględnienia zgłoszonych zarzutów przez A. S.A. Oddział [...], w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji PINB z dnia [...] maja 2001 r., nr [...] dotyczącego wykonania nowego odcinka gazociągu wysokiego ciśnienia na działce nr 3835/2 położonej w P.

W uzasadnieniu organ stwierdził, że A. S.A. Oddział [...] od 2 października 2009 r. jest właścicielem gazociągu DN 200, przebiegającego przez działkę nr 3835/2, będącą własnością M. i Z. K. W związku z tym obowiązki, które ciążyły na poprzednim właścicielu przechodzą na obecnego właściciela gazociągu, jako następcy prawnego. W tej sprawie nałożono grzywnę w połowie dopuszczalnej kwoty, uznając, że nie jest zbyt uciążliwa dla spółki. Organ ocenił wydany w sprawie tytuł wykonawczy jako prawidłowy. Nadto obowiązek podlegający wykonaniu jest wymagalny od kilku lat, a zobowiązany mimo to nie przystąpił do wykonania obowiązku.

W zażaleniu na to postanowienie A. S.A. wniosła o umorzenie postępowania egzekucyjnego i przedstawiła tożsame zarzuty jak w zgłoszonych zarzutach w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej. W uzasadnieniu strona powtórzyła również argumentację jak we wniesionych zarzutach w sprawie postępowania egzekucyjnego.

WINB postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r., opisanym na wstępie utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że obowiązek określony w tytule wykonawczym jest zgodny z treścią obowiązku określonego w decyzji PINB z dnia [...] maja 2001 r. Odnosząc się do stawianych zarzutów organ wyjaśnił, że nie zachodzi błąd co do osoby zobowiązanego, tj. okoliczność określona w art. 33 pkt 4 p.e.a. Organ naprowadził, że postępowanie egzekucyjne zostało prawidłowo wszczęte w stosunku do właściciela gazociągu aktualnego w dacie wszczęcia tego postępowania, gdyż wszelkie obowiązki wynikające z decyzji ostatecznej przechodzą z mocy prawa na aktualnego właściciela gazociągu. Natomiast nałożenia grzywny na zobowiązanego w wysokości 25 000 zł nie można traktować jako zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego. Organ ocenił, że wydany w sprawie tytuł wykonawczy zawiera wszystkie niezbędne elementy.

W skardze na to postanowienie A. S.A. wniosła o jego uchylenie oraz poprzedzającego je postanowienia w całości, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zaskarżonemu postanowieniu spółka zarzuciła naruszenie art. 28 k.p.a. w związku z art. 18 p.e.a., poprzez pominięcie w prowadzonym postępowaniu stron postępowania tj. M. i Z. K. Pozostałe zaś zarzuty oraz argumentacja zostały powtórzone jak w zażaleniu i w zarzutach w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej.

Na rozprawie w dniu 1 grudnia 2011 r. skarżący podkreślił, że gazociąg nie został nabyty bezpośrednio od G. S.A. lecz najpierw spółka ta przeniosła jego własność na rzecz Skarbu Państwa, a dopiero Skarb Państwa przeniósł własność na skarżącą spółkę. Podał także, że aktualnie wykonywana jest całkiem nowa nitka gazociągu, co zlikwiduje kolizję z budynkiem mieszkalnym państwa K.

W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie, z przyczyn, które stanowiły podstawę wydania zaskarżonego postanowienia. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdził, że nie wnoszą one nowych okoliczności, mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje;

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności

z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Zgodnie z art. 145 § 2 P.p.s.a. w sprawach skarg na decyzje i postanowienia wydane w innym postępowaniu, niż uregulowane w kodeksie postępowania administracyjnego i w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przepisy § 1 stosuje się z uwzględnieniem przepisów regulujących postępowanie, w którym wydano zaskarżoną decyzję lub postanowienie.

W ramach kontroli legalności Sąd stosuje przewidziane prawem środki

w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 P.p.s.a.).

Po rozpatrzeniu sprawy w wyżej wskazanych aspektach Sąd doszedł do przekonania, że skarga jest zasadna, aczkolwiek przede wszystkim z powodów, które zostały wzięte pod uwagę z urzędu.

Nie jest kwestionowany i nie budzi wątpliwości wyżej przedstawiony stan faktyczny sprawy, który także Sąd przyjmuje za własne ustalenia. Dla potrzeb jej rozstrzygnięcia wymaga on jednakże uzupełnienia o następujące okoliczności faktyczne; Po kilu latach korespondencji z organem pismem z dnia 13 maja 2009 r. G. S.A. poinformowała PINB, że istniejący gazociąg jest użytkowany na podstawie umowy leasingu operacyjnego przez spółkę pod nazwą A. Oddział [...], która jest także inwestorem zastępczym realizującym zadanie inwestycyjne polegające na budowie nowego odcinka gazociągu. Ostateczne zakończenie rozpoczętej inwestycji miało nastąpić w terminie do końca III kwartału 2010 r.

Pismem z dnia 7 października 2010 r. PINB zwrócił się do G. S.A. o informację czy obowiązek określony w decyzji z dnia [...] maja 2001 r. dotyczący wykonania nowego odcinka gazociągu o określonych parametrach, został wykonany. W odpowiedzi na powyższe G. podała, że obecnie inwestorem realizującym przedmiotowe zadanie inwestycyjne jest Spółka A. S.A. Oddział [...]. Ponadto wyjaśniono, że A. S.A. od dnia 2 października 2009 r. jest właścicielem gazociągu DN 200 przebiegającego przez działkę nr ew. 3835/2 będącą własnością M. i Z. K.

W piśmie z dnia 15.10.2010 r. kierowanym do G. S.A. w a przesłanym do wiadomości organowi egzekucyjnemu Z-ca Dyrektora Oddziału [...] spółki pod nazwą A. S.A. poinformował, że usunięcie kolizji gazociągu z budynkiem mieszkalnym państwa K. na działce 3885/2 w P. jest realizowane poprzez kompleksową przebudowę gazociągu polegającą na wybudowaniu nowego gazociągu zlokalizowanego obok istniejącego. Wyjaśniono, że planowany termin wykonania nowego rurociągu nie został dotrzymany wobec zmiany przepisów dotyczących ochrony środowiska, co spowodowało "unieważnienie decyzji" o ustaleniu lokalizacji (wydanej [...] lipca 2009 r. – na jednym z odcinków nowego rurociągu). Nowa decyzja o ustaleniu lokalizacji została wydana dopiero [...].05.2010 r. (po uprzednim wydaniu decyzji środowiskowej) – co ma wpływ na opóźnienie w procesie przygotowania inwestycji.

Upomnienie z dnia 5 listopada 2010 r. wzywające do wykonania obowiązku określonego w decyzji PINB z dnia [...] maja 2001 r. zostało skierowane do adresata określonego w następujący sposób: A. S.A. Oddział [...] ul. [...] i takiemu adresatowi je doręczono – co wynika także ze zwrotnego potwierdzenia odbioru.

W odpowiedzi na upomnienie Z-ca Dyrektora Oddziału Spółki wyżej określonej podał m.in., że obowiązek nie został dotychczas wykonany z przyczyn niezależnych. Wskazał, że stosowne czynności zmierzające do realizacji przedmiotowego obowiązku zostały podjęte jeszcze w 2009 r., jednakże z uwagi na procedury administracyjne obowiązujące w procesie uzyskiwania decyzji o pozwoleniu na budowę zmuszają do prolongaty planowanych terminów realizacji.

PINB wystawił w dniu [...] grudnia 2010 r. tytuł wykonawczy nr [...] określając w nim jako zobowiązanego – A. S.A. Oddział [...] ul. [...]. Tego samego dnia organ ten wydał także postanowienie o nałożeniu na tak określonego zobowiązanego grzywny w celu przymuszenia. Postanowienie oraz tytuł wykonawczy zostało wysłane na adres Oddziału Spółki, gdzie w dniu 20.12.2010 r. potwierdzony został odbiór w/w dokumentów.

W dniu 27.12.2010 r. w urzędzie pocztowym zostały nadane zażalenie oraz zarzuty podpisane przez Dyrektora Oddziału Spółki R. R. działającego w oparciu o załączone do nich pełnomocnictwo Nr [...] z dnia 13 maja 2009 r. Załączone także zostały odpisy aktualne z KRS – Rejestru Przedsiębiorców Nr [...] dotyczące A. Spółki Akcyjnej w Warszawie. Z uwagi na odległość czasową daty pełnomocnictwa oraz odpisu aktualnego z KRS organ wezwał m.in. do przedłożenia odpisu pełnego z KRS dla wykazania, że pełnomocnictwo zostało udzielone przez osoby upoważnione do reprezentowania spółki i udzielania takich pełnomocnictw.

W odpowiedzi na powyższe został przedłożony m.in. odpis pełny z w/w KRS – Rejestru Przedsiębiorców.

Zarówno z pełnego jak i aktualnego odpisu z KRS – Rejestru Przedsiębiorców Nr [...] wynika, że podmiotem wpisanym do Krajowego Rejestru Sądowego jest A. Spółka Akcyjna w W. Tak określony podmiot zgodnie z przepisem art. 12 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (dalej: k.s.h. Dz.U. Nr 94 poz. 1037 z późn. zm.) posiada osobowość prawną, tzn. może być podmiotem praw i obowiązków. Według art. 38 Kodeksu cywilnego (k.c.) osoba prawna działa przez swoje organy w sposób przewidziany w ustawie i w opartym na niej statucie. Żaden przepis k.s.h. nie przyznaje osobowości prawnej wpisanym do rejestru oddziałom spółki akcyjnej, nie jest to także organ spółki. Zresztą występujący w sprawie jako pełnomocnik Dyrektor Oddziału przedstawił pełnomocnictwo podpisane przez osoby uprawnione do reprezentowania spółki akcyjnej z siedzibą w W.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że zarówno upomnienie jak i tytuł wykonawczy, nie zostały doręczone podmiotowi, który ma zdolność prawną, zaś podmiot określony w tytule wykonawczym nie może być podmiotem praw ani obowiązków, gdyż w myśl art. 30 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 e.p.a. zdolność prawną na gruncie postępowania administracyjnego i egzekucji administracyjnej ocenia się co do zasady według przepisów prawa cywilnego. Według art. 29 k.p.a. stronami mogą być osoby fizyczne i osoby prawne, a gdy chodzi o państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne i organizacje społeczne – również jednostki nie posiadające osobowości prawnej. Zgodnie zaś z przepisem art. 1 a pkt 20 p.e.a. zobowiązanym jest osoba prawna albo jednostka organizacyjna nie posiadająca osobowości prawnej albo osoba fizyczna, która nie wykonała w terminie obowiązku o charakterze pieniężnym lub obowiązku o charakterze niepieniężnym (...). Tego ostatniego przepisu nie można jednakże interpretować w taki sposób, że jeśli wykonanie obowiązku wiąże się z działalnością jednostki organizacyjnej osoby prawnej jaką jest spółka akcyjna, to zobowiązanym będzie ta jednostka organizacyjna. Zobowiązanym, a więc i stroną w postępowaniu egzekucyjnym jest osoba prawna – w tym wypadku spółka akcyjna a nie jej oddział, który nie może być podmiotem praw i obowiązków.

W niniejszej sprawie organ egzekucyjny naruszył więc w/w przepisy a także przepisy art. 15 § 1, art. 26 § 5 oraz art. 32 p.e.a. Nie można bowiem przyjąć, że przed wszczęciem egzekucji wezwano zobowiązanego do wykonania obowiązku, ani że doręczono zobowiązanemu tytuł wykonawczy. W tej sytuacji nie można więc stwierdzić, że w ogóle wszczęto egzekucję, stąd brak było podstaw do przyjęcia jakichkolwiek możliwości działania zarówno organu egzekucyjnego jak i organu II instancji, w tym do rozpoznania zarzutów, które mogą być rozpoznawane w określonym terminie po wszczęciu egzekucji (zgodnie z art. 27 § 1 pkt 9 p.e.a).

Dodatkowo zaznaczyć wypada, że z akt administracyjnych nie wynika, aby organ egzekucyjny dysponował jakimkolwiek dokumentem potwierdzającym wskazania podmiotu zobowiązanego według treści tytułu wykonawczego (G. S.A.) do wykonania obowiązku wykazującym przeniesienie prawa własności gazociągu.

Wobec stwierdzonych naruszeń prawa o charakterze proceduralnym aczkolwiek fundamentalnym dla prowadzonej egzekucji w ogóle, należało uchylić zaskarżone postanowienie oraz postanowienie organu I instancji na podstawie art. 145 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. Z faktu, że prowadzona jest egzekucja mimo braku podstaw do przyjęcia, że skutecznie ją w ogóle wszczęto należy bowiem wnioskować, że stwierdzone uchybienia mają istotne znaczenie mimo, że od momentu wniesienia zarzutów w postępowaniu uczestniczy pełnomocnik ustanowiony przez spółkę. Tego typu naruszenia prawa nie mogą być uznane za nie mające wpływu na wynik sprawy, skoro organ podejmuje czynności egzekucyjne, a faktycznie egzekucja administracyjna w ogóle nie została wszczęta.

Z tych względów przedwczesne byłoby ustosunkowanie się przez Sąd do zarzutów skargi, w tym do fundamentalnej kwestii czy skarżący jest w ogóle zobowiązanym stosownie do definicji zawartej w art. 1 a pkt 20 p.e.a.

W razie uprawomocnienia się niniejszego wyroku wierzyciel wystosuje stosowne upomnienie a następnie, jeśli to okaże się niezbędne wystawi tytuł wykonawczy i doręczy go zobowiązanemu stosownie do ustaleń w tym przedmiocie.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a.

Na koszty te składają się: uiszczony wpis od skargi, opłata skarbowa od pełnomocnictwa, a także wynagrodzenie radcy prawnego stosowne do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radów prawnych (...) (DZ.U. nr 163 poz. 1349 z późn. zm.)