Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 647/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2010-08-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.58 par.1 pkt 3,art.220 par.1 i 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 sierpnia 2010r. sprawy ze skargi W.W. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", nr WINB "[...]" w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania w sprawie nieużytkowanego obiektu postanawia - odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w O. akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia "[...]", nr WINB"[...]", Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w E. z dnia "[...]" podejmujące z urzędu postępowanie w sprawie nieużytkowanego obiektu "oboro-stodoły", zlokalizowanego na działce nr "[...]" w miejscowości Z. gmina G., w związku z jego złym stanem technicznym, zagrażającym bezpieczeństwu ludzi i mienia.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O., W. W. wskazała, że nieużytkowany obiekt oboro-stodoły jest pozbawiony mediów, ogrodzony taśmami ostrzegawczymi, oraz wyposażony w tabliczki informacyjno – ostrzegawcze. Ponadto skarżąca podniosła, iż nie rozstrzygnięta została kwestia własności gruntu, na którym znajduje się przedmiotowy obiekt.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, nie znajdując podstaw do zmiany zajętego w sprawie stanowiska.

Na mocy zarządzeń Przewodniczącej Wydziału II, w dniu 14 lipca 2010r. zostały doręczone skarżącej wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie 2 egzemplarzy jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

Mimo prawidłowego pouczenia o skutkach prawnych zaniedbania nałożonym obowiązkom, skarżąca nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi oraz nieuiściła należnego w sprawie wpisu. Natomiast pismem z dnia 19 lipca 2010r. W.W. cofnęła skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia.

Wprawdzie skarga została cofnięta, lecz w pierwszej kolejności Sąd bada kwestie związane z zachowaniem wymogów formalnych skargi, a w konsekwencji dopuszczalności jej wniesienia.

Wskazać należy, iż zgodnie z utrwalonym w doktrynie poglądem i praktyką sądów administracyjnych, cofnięcie skargi powoduje skutek w postaci umorzenia postępowania tylko wówczas, gdy nastąpi wszczęcie postępowania, a skarga poddana kontroli przewodniczącego nie będzie zawierała braków formalnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07).

Powyższy pogląd uzasadniony jest regulacją zawartą w art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którą sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata.

Ponadto zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Stwierdzić należy, iż pomimo prawidłowego pouczenia W. W. nie uzupełniła braku formalnego skargi oraz nie uiściła należnego w sprawie wpisu, co skutkować musiało odrzuceniem skargi.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.