Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1399/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-02-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1 P.p.s.a.,
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2013 poz 1235
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder,, Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Protokolant sekretarz sądowy Alicja Poznańska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 lutego 2017 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanowił: na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiesić postępowanie sądowe do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny wniosków grup posłów na Sejm VIII kadencji o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją ustawy z dnia 20 maja 2016r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, w sprawach o sygn. K 51/16 oraz K 54/16.


UZASADNIENIE

Burmistrz Gminy i Miasta decyzją z dnia [...] na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), art. 71 ust. 1, ust. 2 pkt. 2, art. 75 ust. 1 pkt. 4, art. 80 ust. 1, ust. 2, art. 82, art. 84 ust. 2, art. 85 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 z późn. zm.),§ 3 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397 ze. zm.), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 3 czerwca 2014 r. złożonego przez Spółkę A. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie parku wiatrowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą zlokalizowanego na działkach nr [...] w obrębie ewidencyjnym i działce nr [...] w obrębie ewidencyjnym , gmina oraz po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedmiotowego przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego Gminy , uchwalonych uchwałą Rady Miejskiej Nr LIV/299/2002 z dnia 10 października 2002 r., opublikowaną w (Dz. U. Woj. Z. Nr 84, poz. 1717 z dnia 21.11.2002 r.) oraz uchwałą Rady Miejskiej Nr LIV/300/2002 z dnia 10 października 2002 r. opublikowaną w (Dz. Urz. Woj. Z. Nr 84, poz. 1718 z dnia 22.11.2002 r.), orzekł realizację przedmiotowego przedsięwzięcia i określił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia pn. "Budowa parku wiatrowego wraz z infrastrukturą towarzyszącą".

Fundacja złożyła odwołanie od powyższej decyzji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) oraz art 3, art. 4, art. 5,art. 6 pkt 7,art. 15 ust. 3, art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz.U. z 2016 r. poz. 961), art. 33 - art. 38, art. 59 ust. 1 pkt 1 - art. 87 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2016 r. poz. 353), po rozpatrzeniu odwołania Fundacji , uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Uzasadniając decyzję Kolegium wskazało, że w niniejszym postępowaniu odwoławczym jest zobowiązane do stosowania przepisów ustawy z dnia 20 maja

2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, gdyż ustawodawca w jej przepisach przejściowych nie zawarł dyspozycji, iż do spraw wszczętych a niezakończonych - stosuje się przepisy dotychczasowe. Zgodnie z art. 3 ustawy o wiatrakach, lokalizacja elektrowni wiatrowej następuje wyłącznie na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (mpzp), o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Natomiast w art. 4 ustawy o wiatrakach ustawodawca określił minimalne odległości elektrowni wiatrowej od budynku mieszkalnego, wskazując w przepisach art. 5 ustawy sposób ich określania. W art. 15 ustawy o wiatrakach, czyli przepisach przejściowych dotyczących mpzp, uchwalonych przez rady gminne przed wejściem w życie ww. ustawy, w jego ust. 3 ustawodawca nakazał, iż jeżeli w mpzp, o którym mowa w ust. 2 (plany miejscowe obowiązujące w dniu wejścia w życie ustawy o wiatrakach zachowują moc) lub w ust. 7 pkt 1 (do projektów planów wyłożonych) przewiduje się lokalizację elektrowni wiatrowej, organ administracji architektoniczno-budowlanej odmawia wydania pozwolenia na budowę, a organ prowadzący postępowanie w sprawie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia, jeżeli ta inwestycja nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 4. Powyższe przepisy dotyczą niniejszej sprawy, bowiem organ I instancji w zaskarżonej decyzji wskazał, iż stwierdził zgodność lokalizacji przedmiotowego przedsięwzięcia z ustaleniami mpzp gminy , przyjętych uchwałami Rady Miejskiej . Ponadto w art. 6 pkt 7 ustawy o wiatrakach, ustawodawca nałożył na gminę obowiązek uwzględniania odległości określonych w art. 4 ustawy o wiatrakach przy wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Kolegium uznało, że obowiązkiem organu I instancji jest zbadanie, czy lokalizacje poszczególnych elektrowni wiatrowych określone w mpzp spełniają wymogi odległościowe wskazane w art. 4 ustawy o wiatrakach. W przypadku niespełnienia wszystkich norm odległościowych dla każdej z elektrowni z osobna, wskazanych w art. 4 ustawy o wiatrakach, badanych metodą wskazaną w art. 5 ww. ustawy, zgodnie z art. 15 ust. 3 organ zobowiązany będzie do wydania decyzji odmownej dla wnioskowanego przedsięwzięcia. Organ odwoławczy wyjaśnił, że wobec uchylenia zaskarżonej decyzji Burmistrza Gminy i Miasta w trybie przepisów przejściowych określonych w ustawie o wiatrakach, nie ustosunkował się do zarzutów odwołania Fundacji, jako nie mających wpływu na wynik niniejszej sprawy.

Spółka A. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ww. decyzję SKO zarzucając jej naruszenie następujących przepisów :

- art. 13 ust. 3 w związku z art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, dalej "Ustawa o Inwestycjach" w związku z art. 2 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja R P oraz w związku z § 30 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. z 2016 r. poz. 283, dalej "Zasady techniki prawodawczej") poprzez błędne przyjęcie przez SKO, iż przepisy Ustawy o Inwestycjach miały zastosowanie w postępowaniu w sprawie wydania decyzji SKO;

- pkt (4), (14), (20), (40) Preambuły oraz art. 13 ust. 1 pkt d dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych zmieniającej i w następstwie uchylającej dyrektywy 2001/77/WE oraz 2003/30/WE (Dz.Urz. UE L 140 z 5 czerwca 2009 r., s. 16, ze zm., dalej "Dyrektywa 2009/28/WE") oraz art. 49 i art. 194 ust. 1 pkt c) Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana) (Dz.Urz. UE C Nr 326, dalej "TFUE") oraz art. 74 ust. 1, 2 i 4 w związku z art. 2 oraz w związku z art. 8 ust. 2 Konstytucji poprzez wydanie przez SKO negatywnego rozstrzygnięcia na podstawie przepisów Ustawy o Inwestycjach, będącej aktem prawa niższego rzędu wobec aktów, o których mowa w powyżej, a która to Ustawa o Inwestycjach jest niezgodna z ww. przepisami;

- art. 15 ust. 7 dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 12 grudnia 2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym (Dz. Urz. UE L 376 z 27 grudnia 2006 r. s. 36, dalej "Dyrektywa 2006/123/WE") poprzez wydanie przez SKO negatywnego rozstrzygnięcia na podstawie przepisów Ustawy o Inwestycjach, wobec której nie został przeprowadzony prawidłowo proces notyfikacji, o której mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 2002 r. w sprawie sposobu funkcjonowania krajowego systemu notyfikacji norm i aktów prawnych (Dz. U. Nr 239, poz. 2039 ze zm.), co nie powinno skutkować wydaniem przez SKO rozstrzygnięcia, biorącego za podstawę przepisy nienotyfikowanej ustawy.

W odpowiedzi na skargę Kolegium podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego uchylająca decyzję Burmistrza Gminy i Miasta z dnia [...] r. wydaną na podstawie art. 71 ust. 1, ust. 2 pkt 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 1, ust. 2, art. 82, art. 84 ust. 2, art. 85 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 z późn. zm.) ustalającą środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia pn. "Budowa parku wiatrowego - wraz z infrastrukturą towarzyszącą", i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią przepisy art 3, art. 4, art. 5, art. 6 pkt 7, art. 15 ust. 3, art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz.U. z 2016 r. poz. 961), która obowiązuje od dnia 16 lipca 2016 r.

Sąd ustalił, że Grupa Posłów na Sejm R PVIII Kadencji na podstawie art. 191 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 188 pkt 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) skierowała do Trybunału Konstytucyjnego dwa wnioski o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją RP przepisów ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz.U. z 2016 r. poz. 961).

W pierwszym wniosku z dnia 2 grudnia 2016 r. posłowie wnieśli o stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny, że następujące przepisy ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych są niezgodne ze wskazanymi wzorcami kontroli konstytucyjności:

1. art. 4 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 5 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 oraz art. 6 zaskarżonej Ustawy, przewidując zakaz lokalizowania i budowania elektrowni wiatrowej w odległości mniejszej niż 10-krotność całkowitej wysokości tej elektrowni wiatrowej od budynku mieszkalnego albo budynku obejmującego funkcję mieszkaniową, od form ochrony przyrody oraz od leśnych kompleksów promocyjnych - są niezgodne z wynikającą z

art. 2 Konstytucji zasadą proporcjonalności, art. 5 Konstytucji, art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 1, ust. 2 i ust. 3, art. 20 i art. 22 Konstytucji oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji;

2. art. 4 ust. 1 i ust. 2 oraz art. 5 ust. 1, ust. 2 i ust. 3, art. 6 pkt 1, pkt 2 i pkt 3 zaskarżonej ustawy, przewidując, że zakaz lokalizowania i budowania elektrowni wiatrowej w odległości mniejszej niż 10-krotność całkowitej wysokości tej elektrowni wiatrowej od budynku mieszkalnego albo budynku obejmującego funkcję mieszkaniową, od form ochrony przyrody oraz od leśnych kompleksów promocyjnych, powinien być uwzględniony przez organy gminy przy sporządzaniu oraz uchwalaniu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy albo jego zmiany oraz przy sporządzaniu oraz uchwalaniu albo przyjmowaniu planu miejscowego albo jego zmiany, a nadto przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy, oraz art. 15 ust. 7 pkt 2, ust. 8 i ust. 9 zaskarżonej ustawy, zakazując organom gminy uchwalania planów miejscowych przewidujących lokalizację nowej elektrowni wiatrowej na podstawie przepisów dotychczasowych w pewnym okresie od wejścia w życie ustawy albo w sytuacji, gdy w dniu wejścia w życie ustawy podjęto już uchwałę o przystąpieniu do sporządzania miejscowego planu - są niezgodne z zasadą pomocniczości wynikającą z preambuły Konstytucji, z zasadą proporcjonalności wynikającą z art. 2 Konstytucji, art. 15 ust. 1, art. 16 ust. 2 oraz art. 165 ust. 1 i ust. 2 i art. 166 ust. 1 Konstytucji;

3. art. 9 pkt 1 oraz art. 17 zaskarżonej ustawy - są niezgodne z zasadą przyzwoitej legislacji wynikającą z art. 2 Konstytucji, art. 217 i art. 84 Konstytucji;

4. art. 12 zaskarżonej ustawy - jest niezgodny z art. 5, art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 1, ust. 2 i ust. 3, art. 20 i art. 22 Konstytucji oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji;

5. art. 13 ust. 2 i ust. 6 zaskarżonej ustawy, uzależniając nakazanie rozbiórki elektrowni wiatrowej na koszt inwestora od upływu terminu na wydanie przez właściwe organy stosownych decyzji - są niezgodne z wynikającymi z art. 2 Konstytucji zasadą zaufania obywateli do państwa i prawa, zasadą proporcjonalności oraz zasadą ochrony praw nabytych;

6. art. 14 ust. 5, ust. 6 i ust. 7, art. 15 ust. 3, ust. 7 pkt 2, ust. 8 i ust. 9 zaskarżonej ustawy, pozbawiając inwestora możliwości lokalizacji i wybudowania elektrowni wiatrowej zgodnie z przepisami dotychczasowymi, na podstawie wydanej na jego rzecz decyzji lub obowiązującego miejscowego planu lub w sytuacji, gdy w dniu wejścia w życie spełnione były przesłanki lokalizacji na danym terenie inwestycji w tym zakresie i toczyło się postępowanie w przedmiocie wydania decyzji albo toczyła się procedura uchwalenia miejscowego planu obejmującego teren inwestycji - są niezgodne z wynikającymi z art. 2 Konstytucji zasadą zaufania do państwa i prawa, zasadą ochrony praw nabytych i interesów w toku, art. 5, art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 1, ust. 2 i ust. 3, art. 10 ust. 1 i ust. 2, art. 20 i art. 22 Konstytucji oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji.

Sprawa została zarejestrowana w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą K 51/16.

W drugim wniosku z dnia 19 grudnia 2016 r. posłowie na Sejm RP wnieśli o stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny braku zgodności ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych z art. 2, art. 22, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i 2 oraz z art. 64 ust. 1 Konstytucji, a w szczególności o stwierdzenie braku zgodności:

1) art. 3 Ustawy z art. 2, art. 20, art. 22 w zw. z art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji,

2) art. 4, art. 5,art. 6 i art. 7 ustawy z art. 20, 22, 64 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i 2 oraz art. 74 ust. 4,art. 164 i art. 166 Konstytucji w zakresie w jakim wywodzi się tego artykułu zasadę pomocniczości wyrażoną w preambule Konstytucji,

3) art. 12, art. 13 ust. 2 i 6, i art. 14 ustawy z art. 2, art. 20 i art. 22 w zw. z art. 31 ust. 3 i w zw. z art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji,

4) art. 3 pkt 3 oraz art. 82 ust. 3 pkt Prawa budowlanego i wiersza XXIX tabeli stanowiącej załącznik do Prawa budowlanego w zakresie zmian dokonanych przez art. 9 ustawy oraz art. 17 ustawy z art. 2, art. 20, art. 22, art. 31 ust. 3 oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji.

Spawa została zarejestrowana w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą

K-54/16. Sąd ustalił, że sprawy te zostały połączone i otrzymały sygn. K 51/16.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W związku z tym, że materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowią przepisy kwestionowanej pod względem zgodności z Konstytucją RP ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych (Dz.U. z 2016 r. poz. 961) Sąd uznał, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy będzie zależało od wyniku postępowania toczącego się przez Trybunałem Konstytucyjnym, w połączonych sprawach K-51/16 i K-54/16.

Sąd wziął pod uwagę, że nowa ustawa o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych określa warunki i tryb lokalizacji i budowy elektrowni wiatrowych, w tym warunki lokalizacji elektrowni wiatrowych w sąsiedztwie istniejącej albo planowanej zabudowy mieszkaniowej, w szczególności przewiduje, że lokalizacja elektrowni wiatrowej możliwa będzie wyłącznie na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (art. 3) oraz ustanawia minimalną odległość lokalizacji oraz budowy elektrowni wiatrowych od budynków mieszkalnych albo budynków o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa oraz wymienionych budynków od elektrowni wiatrowej, a także elektrowni wiatrowych od form ochrony przyrody oraz od leśnych kompleksów promocyjnych. Przy zastrzeżeniu, że odległość, nie jest wymagana przy przebudowie, nadbudowie, rozbudowie, remoncie, montażu lub odbudowie budynku mieszkalnego albo budynku o funkcji mieszanej, w skład której wchodzi funkcja mieszkaniowa (art. 4).

W zaskarżonej decyzji Kolegium wskazało, że wobec obowiązywania nowej regulacji prawnej w stosunku do inwestycji skarżącej spółki, obowiązkiem organu I instancji w ponownym postępowaniu będzie zbadanie, czy lokalizacje poszczególnych elektrowni wiatrowych określone w mpzp spełniają wymogi odległościowe wskazane w art. 4 ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych.

Dlatego też, w ocenie Sądu, rozstrzygnięcie zagadnienia konstytucyjności przepisów o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych, ujętych we wnioskach do Trybunału Konstytucyjnego, jest istotne dla prawidłowego i sprawiedliwego rozstrzygnięcia niniejszej sprawy i z tego względu zawieszenie postępowania jest konieczne do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny.

Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.