Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 414/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
659
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Insfrastruktury i Budownictwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. i P. J. na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącym M. B. i P. J. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie solidarnie kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 30 września 2016 r. M. B. i P. J., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju postępowania w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] stycznia 2015 r., odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw Wywłaszczenia przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] stycznia 1963 r. oraz utrzymanego nią w mocy orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej - Urzędu Spraw Wewnętrznych w [...] z dnia [...] marca 1962 r., sprostowanego postanowieniem z dnia [...] marca 1962 r., przyznającego na rzecz T. Z. odszkodowanie w kwocie 1440,33 zł za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], zapisaną w księdze wieczystej Sądu Powiatowego w [...] wykaz [...], oznaczoną jako parcela nr [...] o pow. 947m2, wywłaszczoną orzeczeniem Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w [...] – Urząd Spraw Wewnętrznych z dnia [...] listopada 1961 r.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Budownictwa wniósł o oddalenie skargi oraz wskazał, że decyzją z dnia [...] listopada 2016 r., po rozpatrzeniu wniosku M. B. i P. J. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] stycznia 2015 r.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 18 listopada 2016 r. wezwano pełnomocnika skarżących do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie pełnomocnictwa uprawniającego do występowania w imieniu skarżących przed sądami administracyjnymi bądź wojewódzkim sądem administracyjnym.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy, powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 28 listopada 2016 r. Ostatni dzień terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi przypadł zatem na dzień 5 grudnia 2016 r.

Pomimo upływu zakreślonego terminu, pełnomocnik skarżących nie nadesłał wymaganego pełnomocnictwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Przepis art. 57 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań jest, zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a., dołączenie do pisma pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu.

Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.

Ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658), doszło do zmiany art. 46 § 3 p.p.s.a., który od dnia 15 sierpnia 2015 r. stanowi, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Nowelizacja ta usuwa wątpliwości, jakie powstały w orzecznictwie sądów administracyjnych w związku z koniecznością złożenia pełnomocnictwa do występowania przed sądami administracyjnymi, w sytuacji, w której tego rodzaju pełnomocnictwo zostało złożone na etapie postępowania administracyjnego poprzedzającego wniesienie skargi. Nie budzi obecnie wątpliwości, że złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym nie zwalnia z obowiązku złożenia go w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym nie czyni zadość wymogom przewidzianym w art. 37 § 1 oraz art. 46 § 3 p.p.s.a. W takiej sytuacji, strona zobowiązana jest uzupełnić ten brak formalny pisma i złożyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis (por. postanowienie NSA z dnia 25 października 2016 r. sygn. akt II OZ 1216/16, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie działający w imieniu skarżących adwokat pomimo wezwania nie nadesłał pełnomocnictwa uprawniającego do występowania w imieniu skarżących przed sądami administracyjnymi bądź wojewódzkim sądem administracyjnym.

W opisanych okolicznościach, cofnięcie skargi przez pełnomocnika skarżących pismem z dnia 5 grudnia 2016 r. nie mogło odnieść zamierzonego skutku, gdyż skarga wobec nieuzupełnienia jej braków formalnych nie została wniesiona skutecznie.

Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. w związku z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.