Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 769/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z [...]lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary z tytułu urządzania gier poza kasynem postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z [...] sierpnia 2015 r. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...]z [...]lipca 2015 r. Jednocześnie w skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu okoliczności w niej podniesionych, tj. w szczególności z uwagi na brak jednolitego stanowiska Służby Celnej, co do charakteru gier na urządzeniu, różną praktykę organu I instancji w zakresie uzależnienia wydania decyzji od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Pełnomocnik skarżącej, w tym względzie obszernie powołał się i wymienił sygnatury akt korzystnych wyroków (uwzględniające skargi) innych wojewódzkich sądów administracyjnymi w Polsce. Dlatego w jego ocenie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie jest zasadny, gdyż zostały spełnione wszystkie przesłanki, o których mowa w art. 61 u.p.p.s.a. Pełnomocnik skarżącej powołał się również na postanowienia tych sądów administracyjnych, w których udzielono ochrony tymczasowej w sprawach kar pieniężnych za urządzanie gier poza kasynem (zob. str. 43 – 45 skargi ). Do skargi między innymi załączył wydruki powołanych wyżej orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 u.p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie

o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja (postanowienie) korzystają

z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu.

Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym między innymi w postanowieniu z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji, stosownie do treści art. 61 § 3 u.p.p.s.a., jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową lub uszczerbek niemajątkowy), które nie będą mogły być wynagrodzone przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona skarżąca ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA z 14 listopada 2006 r., II FZ 585/06, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie wystarczy zatem ogólny tylko wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać, na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Podkreślić również należy, że w judykaturze utrwalony jest już pogląd, zgodnie z którym, podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienia NSA: z 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 498/12; z 10 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 106/11;

z 9 września 2011 r., sygn. akt II FSK 1501/11; z 28 września 2011 r., sygn. akt I FZ 219/11 i z 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy w pierwszej kolejności zauważyć należy, że w świetle powołanego wyżej przepisu art. 61 § 3 u.p.p.s.a., wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie mogą uzasadniać podnoszone w skardze merytoryczne zarzuty przeciwko zaskarżonej decyzji, tj.

z powodu jej wydania z naruszeniem prawa. Podkreślenia bowiem wymaga, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, Sąd nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem decyzji wydanych w toku postępowania administracyjnego. Niedopuszczalne zatem jest wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości danego rozstrzygnięcia.

Skarżąca uzasadniając swój wniosek w niniejszej sprawie ograniczyła się jedynie do twierdzeń o zasadności wniesionej skargi, a słuszność swojego stanowiska wywodzi z poglądów prawnych zawartych w wyrokach innych sądów administracyjnych, które w innych, podobnych przedmiotowo sprawach uwzględniały skargi. Takie samo przekonanie ma skarżąca odnośnie zasadności wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, gdyż sądy administracyjne udzielały ochrony tymczasowej na tle podobnych stanów faktycznych.

Zdaniem Sądu skarżąca nie wykazała, że w jej przypadku wystąpiły przesłanki do wstrzymania zaskarżonej decyzji. Nie uprawdopodobniła wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania decyzji. Nie przedstawiła żadnych dowodów i nie udokumentowała w żaden sposób aktualnej sytuacji majątkowej i ewentualnego wpływu na tą sytuację wykonania decyzji. Sąd nie dostrzegł zatem związku przyczynowego między wykonaniem zaskarżonej decyzji, a aktualną sytuacją majątkową Spółki.

Na marginesie zauważyć trzeba, że rozpoznając niniejszy wniosek Sąd nie był związany rozstrzygnięciami wydanymi przez inne sądy administracyjne w tożsamych przedmiotowo sprawach. Przypomnieć bowiem trzeba, że w przypadku ubiegania się

o udzielenie ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 u.p.p.s.a. ciężar dowodu leży na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie.

Reasumując skoro skarżąca nie uprawdopodobniła niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody, to nie można przyjąć, że wykonanie decyzji spowodowałoby taką szkodę. Skarżąca nie wykazała również, że wykonanie decyzji mogłoby rodzić niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dlatego Sąd odmówił skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.