Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 429/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1, art. 134, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 1 par. 1 i par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 28
journal: Dz.U. 1998 nr 137 poz 887
law: Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.
article: art. 7, art. 8, art. 11, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Małgorzata Dałkowska-Szary (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Asesor WSA - Joanna Gierak, Protokolant - Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. uchyla zaskarżoną decyzję


UZASADNIENIE

Zakład Ubezpieczeń Społecznych, działając na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 3 oraz art. 28 ust. 1, 2 i 3 oraz art. 32 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 z późn. zm.), decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] odmówił J. M. umorzenia zadłużenia z tytułu nie opłaconych składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy za okres [...] oraz kosztów upomnienia, opłaty dodatkowej z odsetkami w łącznej kwocie 24 909, 72 zł.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że J. M. wniosek z dnia 7 lipca 2007r. uzasadniała trudną sytuacją materialną i rodzinną. Na podstawie zgromadzonego materiału ustalono, że zobowiązana prowadziła działalność gospodarczą w zakresie handlu artykułami przemysłowymi i spożywczymi. Wykreślenie z ewidencji działalności gospodarczej nastąpiło z dniem [...] 2006r. Zobowiązana pracuje na - etatu osiągając dochód w kwocie 580zł., otrzymuje również zasiłek rodzinny w kwocie 64 zł. Małżeństwo wnioskodawczyni zostało rozwiązane przez rozwód dnia [...] 2004r. J. M. ma dwoje dzieci w wieku [...] i [...] lat, na które otrzymuje rentę alimentacyjną w kwocie 200zł. Nie korzysta z Miejsko-Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej. Mieszka w mieszkaniu wynajmowanym wraz z rodzicami i siostrą. Łączny dochód członków rodziny wynosi 2.417,00zł Wydatki osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym wynoszą 1.807,34zł. Wnioskodawczyni nie ma zaległości podatkowych, ma natomiast zaległości z tytułu nieopłaconego kredytu bankowego, gdzie Komornik Sądowy Rewiru [...] prowadzi egzekucje z zajęcia wynagrodzenia za pracę kwocie 200zł miesięcznie. W stosunku do należności z tytułu składek toczy się egzekucja administracyjna prowadzona przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. za okres [...]. W ramach prowadzonej egzekucji wpłynęła wpłata w kwocie 128,55zł. W dalszej części uzasadnienia organ przytoczył treść art. 28 ust. 2 i ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz wskazał na rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. Nr 141, poz. 1365) i stwierdził, że w sprawie nie zachodzą przesłanki z art. 28 ust. 2 ust. 3a powołanej ustawy. Ponadto organ podał, że wnioskodawczyni nie przedstawiła dokumentów potwierdzających trudną sytuację finansową jej rodziny, jak również nie wykazała, że nie jest w stanie spłacić powstałego zadłużenia. W tym stanie rzeczy, zdaniem organu, decyzja o umorzeniu powstałego zadłużenia byłaby przedwczesna. Organ poinformował również wnioskodawczynię o możliwości rozłożenia zadłużenia na raty.

Od powyższej decyzji, J. M. złożyła do Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym powołała się na argumenty i dowody powołane w toku postępowania. Zobowiązana poinformowała , że jej sytuacja znacząco się pogorszyła - pracodawca, w związku z likwidacją stanowiska pracy, rozwiązał z nią umowę o pracę z dniem [...] 2007r. Załączyła świadectwo pracy i rozwiązanie umowy o pracę. Wskazała, że obecnie utrzymuje się wraz z dwojgiem dzieci z zasiłku rodzinnego w kwocie 64 zł i alimentów w kwocie 200 zł. Pieniądze, które ma nie wystarczają na pokrycie wszystkich wydatków (jedzenie, przybory i opłaty szkolne). Mieszka w wynajętym mieszkaniu wraz z rodzicami i siostrą, która urodziła drugie dziecko, w związku z czym powiększyły się jej wydatki finansowe.

Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ podzielił argumentację przedstawioną przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Podkreślił, że do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie podano żadnych nowych okoliczności, mogących stanowić podstawę do zmiany decyzji. W ocenie organu sytuacja finansowa i rodzinna wnioskodawczyni jest trudna, jednak ustalony stan faktyczny nie pozwala na uznanie nieściągalności długu. Organ stwierdził również, że wnioskodawczyni nie udowodniła w sposób przekonywujący okoliczności, które przemawiają za umorzeniem należności pomimo braku całkowitej nieściągalności ze względu na ważny interes zobowiązanej.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi złożonej przez stronę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca zarzuciła rażące naruszenie prawa, a w szczególności art. 28 ust. 3 i 3a u.s.u.s. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wskazała, że z materiału dowodowego sprawy wynika, że spełnia przesłanki do umorzenia należności. Ponownie nakreśliła swoją bardzo trudną sytuację majątkową i rodzinną i zarzuciła błędną ocenę materiału dowodowego sprawy.

Do pisma procesowego z dnia 12.05.2008r. skarżąca załączyła postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] 2008r, nr [...] o umorzeniu postępowania egzekucyjnego ze względu na stwierdzona u zobowiązanej nieściągalność.

W odpowiedzi na skargę Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem powyższego jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej: ppsa, w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji wydanej przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności zarówno z przepisami procesowymi jak i z normami prawa materialnego, mając na uwadze stan faktyczny i prawny na datę wydania decyzji - Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania i winna zostać uchylona.

Zaskarżoną decyzją Prezes ZUS działający w imieniu Zakładu utrzymał w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmawiającą umorzenia J. M. określonych należności wobec ZUS.

Przesłanki, po spełnieniu których należności z tytułu składek mogą być umorzone zostały określone w art. 28 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. nr 137, poz. 887 ze zm.) zwanej dalej "ustawą". Należności z tytułu składek zasadniczo mogą być umarzane tylko w przypadku ich całkowitej nieściągalności. Przypadki całkowitej nieściągalności określone zostały w ust. 3 art. 28 ustawy. Od tej zasadny istnieje wyjątek ustanowiony w ust. 3 a art. 28 ustawy, zgodnie z którym należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne ubezpieczonych będących równocześnie płatnikami składek na te ubezpieczenia mogą być w uzasadnionych przypadkach umarzane pomimo braku ich całkowitej nieściągalności. Szczegółowe zasady umarzania należności w sytuacjach określonych w ust. 3 a określa rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 31 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych zasad umarzania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne (Dz.U.03.141.1365), zwane dalej "rozporządzeniem".

Rozporządzenie stanowi, że zakład może umorzyć należności z tytułu składek, jeżeli zobowiązany wykaże, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w stanie opłacić tych należności, ponieważ pociągnęłoby to zbyt ciężkie skutki dla zobowiązanego i jego rodziny, w szczególności w przypadku gdy opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby zobowiązanego i jego rodzinę możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych.

Organ orzekający stwierdził, że dłużniczka nie wykazała, że ze względu na stan majątkowy i sytuację rodzinną nie jest w tanie opłacić należnych składek, jak również nie udowodniła, że uregulowanie należności spowoduje negatywne konsekwencje dla jej i rodziny.

W rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której - po utracie pracy - skarżąca wraz z dwójką dzieci utrzymuje się z zasiłku rodzinnego w kwocie 64 zł i alimentów w kwocie 200 zł oraz korzysta z pomocy rodziny. W ocenie Sądu ustalony przez organ orzekający stan faktyczny sprawy pozwala na przyjęcie, że w sprawie spełniona została przesłanka z art. 28 ust. 3 a ustawy i § 3 rozporządzenia . W rodzinie, w której dochód netto na osobę wynosi poniżej 100 zł miesięcznie pozwala przyjąć, że sytuacja materialna rodziny zobowiązanej uzasadnia stwierdzenie, że spłata zadłużenia pociągnęłaby zbyt ciężkie skutki dla zobowiązanej i jej rodziny. Doświadczenie życiowe nakazuje przyjąć, że ww. kwoty z trudem tylko mogą wystarczyć na zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych.

W sytuacji, gdy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania umorzenia należności "w uzasadnionych przypadkach" organ odmawiając zastosowania tej instytucji zobowiązany jest należycie wykazać, że okoliczności konkretnej sprawy nie uzasadniają potraktowania jej w sposób szczególny.

W związku z powyższym konkretne okoliczności sprawy powinny być przeanalizowane i omówione w sposób nie budzący żadnych wątpliwości szczególnie, że w omawianym przypadku, decyzja dotyczy nie kwestii błahych, bez istotnego znaczenia z punktu widzenia podstawowych praw i przyrodzonej godności człowieka, ale sfery jego elementarnych potrzeb - posiadania środków niezbędnych do życia dla skarżącej i jej rodziny.

Oceniając zaskarżoną decyzję należy stwierdzić, że organ nie uzasadnił prawidłowo przyczyny odmowy umorzenia należności na podstawie art. 28 ust. 3 a ustawy i rozporządzenia.

Organ orzekający, odmawiając umorzenia należności winien więc wskazać jakimi przesłankami kierował się uznając, że w sprawie nie zostało wykazane, że spłata należności przez stronę, przy określonej wysokości dochodach i braku majątku nie pociągnie zbyt ciężkich skutków dla zobowiązanego. Właśnie w przypadku decyzji podejmowanych w ramach uznania administracyjnego, a do takich należą decyzje dotyczące umarzania należności z tytułu składek, uzasadnienie decyzji spełnia szczególną rolę, zwłaszcza w kontekście wyrażonej w art. 11 k.p.a. zasady przekonywania, zgodnie z którą organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy.

W przypadku decyzji podejmowanych na podstawie art. 28 ust. 2, a także ust. 3a ustawy w związku z § 3 rozporządzenia mamy, jak wyżej wskazano, do czynienia z tzw. uznaniem administracyjnym. Prawo wyboru rozstrzygnięcia przysługuje ZUS. Może on, ale nie musi umorzyć należności, przy czym nawet stwierdzenie istnienia w sprawie przewidzianych przepisami przesłanek nie obliguje organu orzekającego do zastosowania ulgi, jaką jest umorzenie należności. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że organ przy wydawaniu decyzji o charakterze uznaniowym obowiązany jest do szczególnie rzetelnej i wnikliwej analizy wszelkich okoliczności sprawy.

Podkreślić również należy, że wydając decyzję w przedmiocie umorzenia należności organ orzekający winien zawsze brać pod uwagę fakt, że ustawodawca przewidział możliwość umorzenia należności po spełnieniu określonych przesłanek, odmowa umorzenia nie może więc być traktowana jako zasada postępowania przy rozstrzyganiu tego typu spraw.

Na koniec należy stwierdzić, że właśnie w przypadku decyzji podejmowanych w ramach uznania administracyjnego uzasadnienie decyzji spełnia szczególną rolę. W tym postępowaniu Zakład nie uzasadnił w stopniu dostatecznym przesłanek, którymi kierował się odmawiając skarżącej umorzenia zaległych składek, wobec czego uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia wymogów określonych w art. 107 § 3 k.p.a. Działanie Zakładu dotknięte jest wadą naruszenia przepisów postępowania, w tym art. 7 k.p.a. nakazującego załatwienie sprawy przy uwzględnieniu interesu społecznego oraz słusznego interesu strony.

Uzasadnienie decyzji jest również sprzeczne z zasadą pogłębiania zaufania do organu, wyrażoną w art. 8 k.p.a. Uzasadnienie decyzji należy również ocenić negatywnie w kontekście zawartej w art. 11 k.p.a. zasady przekonywania, zgodnie z którą organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy.

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy należy wziąć również pod uwagę nowe istotne okoliczności, a mianowicie fakt wydania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. postanowienia z dnia [...] 2008r, nr [...] o umorzeniu postępowania egzekucyjnego ze względu na stwierdzoną u zobowiązanej nieściągalność.

W związku z powyższym, uznając, iż w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.