Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1451/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 100 ust 1 pkt 2 w zw z art.100 ust 4
journal: Dz.U. 2011 nr 108 poz 626
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym - tekst jednolity.
article: art. 122, art. 187 par 1, art.191
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

|Sygn. akt I SA/Kr 1451/13 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 grudnia 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba, Sędzia: WSA Grażyna Firek, Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski (spr.), Protokolant: st. ref. Justyna Owczarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2013 r., sprawy ze skargi R.P., na decyzję Dyrektora Izby Celnej, z dnia 5 lipca 2013 r. Nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia pojazdu, I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. określa, że wymienione w pkt I decyzje nie mogą być wykonane do chwili prawomocności wyroku, III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego koszty postępowania w kwocie 2 400 zł (dwa tysiące czterysta złotych).


UZASADNIENIE

Decyzją z 8 kwietnia 2013 r., nr [..] Naczelnik Urzędu Celnego określił Z.P. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnatrzwspólnotowego samochodu osobowego marki P. o numerze [...] w wysokości 23.408,00 złotych.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podatkowy podał , że w wyniku badania dokumentów księgowych ustalono , że podatnik - zajmujący się sprzedażą hurtową i detaliczną samochodów - dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki P.. Strona nie złożyła deklaracji uproszczonej nabycia wewnątrzwspólnotowego AKC-U dla ww. pojazdu ponieważ według strony ww. pojazd jest samochodem ciężarowym. W ocenie organu nabyty pojazd jest samochodem zasadniczo przeznaczonym do przewozu osób . Pojazd ten posiada cechy, które w sposób jednoznaczny pozwalają go zakwalifikować do kodu CN 8703 i jest przedmiotem opodatkowania podatkiem akcyzowym .

Naczelnik Urzędu Celnego swoje stanowisko oparł na piśmie V. importera P. , z którego zdaniem organu, uzyskano informacje, że samochód P. o numerze [...] z dużym prawdopodobieństwem został wyprodukowany jako samochód osobowy, który posiadał 5-miejsc siedzących, dwa rzędy siedzeń, 4 drzwi + klapa bagażnika, nadwozie całkowicie przeszklone w części pasażerskiej i towarowej (bagażnik) bez przegrody stałej, w części towarowej (bagażniku) nie ma możliwości montażu dodatkowych siedzeń.

Fakt zakupu przez Stronę samochodu przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób potwierdza litewski dowód rejestracyjny, w którym określono, że pojazd jest przeznaczony do przewozu pięciu osób, jak również pierwsze badanie techniczne pojazdu przeprowadzone w kraju, podczas którego stwierdzono, że pojazd posiada pięć miejsc siedzących. W kraju przedmiotowy samochód został zarejestrowany z liczbą miejsc siedzących pięć. W ocenie organu ww. dowody w sposób jednoznaczny wskazują, że pojazd ten jest zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. Podkreślono również , że z informacji zawartych na stronach internetowych np. www.porsche.pl, www. wikipedia.pl . wynika, że samochody Porsche Cayenne są luksusowymi pojazdami przeznaczonymi do przewozu osób.

Ponadto ustalono , że w dniu 14.08.2009 r. samochód został sprzedany firmie "A" Gmbh z siedziba [...]. Wobec powyższego nie przeprowadzono oględzin pojazdu.

Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 5 lipca 2013 r. nr [...] wydaną w wyniku złożonego odwołania , utrzymał w mocy decyzje organu pierwszej instancji.

Na wstępie rozstrzygnięcia organ odwoławczy powołał przepisy regulujące kwestie opodatkowania podatkiem akcyzowym nabycie wewnatrzwspólnotowe samochodu przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób objętych pozycją CN 8703 .

Możliwość zastosowania w niniejszej sprawie przepisu art. 100 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym ( tekst jednolity: Dz. U. 2011 r. Nr 108, póz. 626 z późn. zm. ), w związku z art. 100 ust. 4 powołanej ustawy, wymaga ustalenia czy w dniu dokonania czynności opodatkowanej (nabycia wewnątrzwspólnotowego) przedmiotowy samochód spełniał kryteria pozwalające uznać go za pojazd klasyfikowany w pozycji 8703, tj. pojazd samochodowy przeznaczony zasadniczo do przewozu osób.

Na taki stan składają się obiektywne, stałe cechy pojazdu, nadane przez producenta, jako tego, kto tworzy konstrukcję pojazdu zgodną z przepisami, normami bezpieczeństwa, która ma następnie odpowiadać określonemu przeznaczeniu pojazdu po opuszczeniu taśmy produkcyjnej. Pomocne przy ustaleniu tego stanu faktycznego są Noty Wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej, obszernie cytowane w zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z Notami Wyjaśniającymi do Nomenklatury Scalonej, następujące właściwości wskazują na cechy konstrukcyjne stosowane w pojazdach objętych pozycją CN 8703:

(a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem bezpieczeństwa dla każdej osoby (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenia do zainstalowania siedzeń i wyposażenia bezpieczeństwa w przestrzeni tylnej za przestrzenią dla kierowcy i przednich pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składane, zdejmowane z punktów kotwiących lub składające się;

(b) obecność tylnych okien wzdłuż dwóch ścian bocznych;

(c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej), z oknami na bocznych ścianach lub z tyłu;

(d) brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich pasażerów, a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów;

(e) obecność elementów komfortowych oraz wykończenie wnętrza i wyposażenie w całym wnętrzu pojazdu, które kojarzone są z przestrzenią pasażerską pojazdu (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie wnętrza, popielniczki).

W ocenie organu odwoławczego stan faktyczny sprawy w tej kwestii nie budzi wątpliwości, i wynika on z pisma firmy V. Sp, z o.o. Importera P. z 13 czerwca 2012 r. , oraz z wydruków stron internetowych zawierających dane techniczne samochodu oraz jego fotografie, pozwalających stwierdzić , że pojazd marki P. to luksusowe auto sportowo - użytkowe, z nadwoziem typu kombi, z 5 miejscami siedzącymi, całkowicie przeszklone.

W momencie rejestracji w kraju samochód posiadał 5 miejsc siedzących, włączając siedzenie kierowcy co potwierdza zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym z dnia 29.07.2009 r., Nr [...] oraz Karta informacyjna pojazdu [...] z dnia 31.07.2009 r.

Zgodnie ze Słownikiem Wyrazów Obcych ( Państwowe Wydawnictwo Naukowe -1977 r,) kombi < niem. kombi, kombinationsvagen > to samochód osobowy bez wydzielonego bagażnika, z przedłużoną częścią tylną, i dodatkowymi tylnymi drzwiami.

Na to rozstrzygnięcie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której skarżący zarzucił :

- rażące naruszenie art. 122 w związku z art. 121 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa w świetle art. 100 ust. 4 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, poprzez oparcie rozstrzygnięcia na okolicznościach i dowodach, które w identycznych sprawach prowadzonych przez ten sam organ są konsekwentnie bagatelizowane, jako świadczące na korzyść Strony.

- naruszenie art. 122, art. 121 § 1, art. 187 § 1i art. 191 Ordynacji podatkowej w świetle art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej, poprzez zakwestionowanie prawidłowości samoobliczenia podatkowego bez dysponowania jakimkolwiek dokumentem lub okolicznością mającą w tej sprawie walor dowodowy, oparcie natomiast decyzji na uprawdopodobnieniach.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że kwestionowana decyzja wydana została w warunkach, w których organy w zasadzie nie dysponowały żadnym dokumentem czy okolicznością, które - także z uwagi na pryncypia wyznawane przez Naczelnika UC i Dyrektora IC w innych postępowaniach - wykazywałby w tej sprawie choćby minimum wartości dowodowej. Stopień prawdopodobieństwa, na które powołuje się importer w swoim piśmie, jest tym mniejszy, jeśli uwzględnić niesporną okoliczność, iż badany w tej sprawie pojazd zarejestrowany został jako ciężarowy - co stawia pod znakiem zapytania jego rzekomo osobową fabryczną konstrukcję. Ponadto zwrócono uwagę , że przepisom prawa podatkowego znana jest instytucja uprawdopodobnienia , ale nie odnosi się do merytorycznych ustaleń postępowania dowodowego a sama uprawdopodobniona okoliczność nie może nigdy stać się podstawą wymiaru podatkowego .

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji .

Rozpoznając niniejszą sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

W sprawie istota sporu koncentruje się wokół dokonanej przez organy podatkowe klasyfikacji nabytego przez skarżącego samochodu P. do kodu CN 8703 Nomenklatury Scalonej. Zdaniem skarżącego pojazd ten służy do transportu towarowego i w związku z tym jego nabycie nie podlegało opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Przeciwnego zdanie są organy podatkowe, w ocenie których konstrukcja pojazdu świadczy o tym, że jest to samochód osobowy, który powinien być zgodnie z Nomenklaturą Scaloną zakwalifikowany do pozycji CN 8703, a co za tym idzie, jego wewnątrzwspólnotowe nabycie podlega podatkowi akcyzowemu.

W pierwszej kolejności należy podkreślić , że Sąd w pełni podziela stanowisko organów , iż w celu określenia zakresu wyrobów podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym objętych regulacjami dotyczącymi obrotu wyrobami akcyzowymi, czy też objętych obowiązkiem oznaczania znakami akcyzy ustawodawca, w art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 29, poz. 257 ze zm.) - znajdującej zastosowanie w niniejszej sprawie z mocy art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 3, poz. 11 ze zm.) - odwołuje się do Nomenklatury Scalonej (CN), która stanowi systematyczny i hierarchiczny zbiór towarów w podziale na duże grupy towarowe, następnie podzielone na 21 sekcji, działy (2 cyfry), pozycje (4 cyfry), podpozycje (6 cyfr) oraz kody CN (8 cyfr). W związku z tym w celu prawidłowego ustalenia, czy dany wyrób stanowi wyrób akcyzowy, należy w pierwszej kolejności dokonać prawidłowego zaklasyfikowania wyrobu będącego przedmiotem czynności lub zdarzenia do kodu CN.

Prawidłowe zaklasyfikowanie pojazdu, będącego przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego , z uwagi na treść art. 4 ust. 1 pkt 5 i art. 80 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, ma decydujące znaczenie w sprawie. Otóż z brzmienia wspomnianych przepisów wynika, że w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest jedynie nabycie samochodu osobowego, niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Dla potrzeb podatku akcyzowego przez samochody osobowe rozumie się pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703, przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowym (poz. 59 załącznika nr 1 do ustawy o podatku akcyzowym, do którego odsyła art. 2 pkt 1 tej ustawy). W rezultacie, aby dany pojazd podlegał opodatkowaniu podatkiem akcyzowym musi zostać zaklasyfikowany do pozycji CN 8703.

Dokonując klasyfikacji towaru do danego kodu CN należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), które zostały zawarte w załączniku nr I do rozporządzenia Rady nr 2658/87 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256, s. 1 z późn. zm. wprowadzonymi rozporządzeniem Komisji nr 948/2009 z 30 września 2009 r., Dz. Urz. WE L 287, s. 1) oraz uwzględniać Noty Wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej oraz Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów. Przestrzeganie zasad klasyfikacji jest szczególnie istotne w przypadku pojazdów, które mogą być wykorzystywane zarówno do przewozu towarów, jak i do przewozu osób. Cechy, które wskazują na to, że pojazd jest przeznaczony zasadniczo do przewozu osób oraz, których wnętrze może być używane bez zmian konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów, w myśl wyjaśnień do Taryfy Celnej opublikowanej obwieszczeniem Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. (M. P. nr 86, poz. 880), to:

a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamontowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych;

b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli;

c) obecność przesuwanych wahadłowych lub podnoszonych drzwi z oknami na bocznych panelach lub z tyłu;

d) brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów;

e) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Sformułowanie "zasadniczo przeznaczone" w odniesieniu do pojazdów, którymi zawsze można przewieźć osoby, ale również towary, (co uzależnione jest tylko od ich rozmiaru i wagi) oznacza, że chodzi o ich funkcję dominującą, przeważającą. Nie oznacza to, że pojazdy te nie mogą spełniać funkcji użytkowych, takich jak przewóz towarów. W przypadku jednak, gdy konstrukcja oraz wyposażenie pojazdu wskazuje, że dany pojazd jest w głównej mierze przeznaczony do przewozu osób, a przewóz towarów jest jego funkcją dodatkową, pojazd ten należy zakwalifikować do pozycji CN 8703, jako samochód osobowy podlegający opodatkowaniu akcyzą. Natomiast, jeżeli głównym przeznaczeniem pojazdu jest przewóz towarów, a przewóz osób stanowi jedynie jego funkcję uzupełniającą, pojazd powinien zostać sklasyfikowany pod pozycją CN 8704, jako samochód ciężarowy, który nie podlega opodatkowaniu akcyzą.

Organy podatkowe w trakcie postępowania podatkowego mają zatem obowiązek ustalić czy samochód będący przedmiotem opodatkowania spełnia wyżej wymienione cechy.

Zgodnie z powszechnie przyjętym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2000 r., sygn. akt l SA/Ka 559/99) zasady ogólne postępowania podatkowego są integralną częścią przepisów regulujących procedurę podatkową i są dla organu podatkowego wiążące na równi z innymi przepisami tej procedury. Na mocy przepisu art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.), w toku postępowania, organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Swobodna ocena dowodów, aby nie przekształciła się w dowolną, musi być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem określonych reguł tej oceny. Naruszenie tych reguł, a także norm procesowych odnoszących się do środków dowodowych, stanowi przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów. Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa), zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 187 par. 1 ustawy Ordynacja podatkowa), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego do wydania decyzji o przekonywującej treści (art. 122 ustawy Ordynacja podatkowa).

Organy podatkowe kierując się zasadą dochodzenia do prawdy materialnej, mają w toku postępowania obowiązek, stosownie do art. 122 Ordynacji podatkowej, podejmować wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego. Przepis art. 191 cyt. ustawy Ordynacja podatkowa wyraża zarówno zasadę prawdy obiektywnej jak też zasadę swobodnej oceny dowodów. Wynika z niego, że organ prowadzący postępowanie musi dążyć do ustalania prawdy materialnej i według swojej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania ocenia wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych oraz wpływ udowodnienia jednej okoliczności na inne okoliczności.

W ocenie Sądu w rozstrzyganej sprawie organy podatkowe dopuściły się naruszenia powyższych zasad postępowania podatkowego poprzez dokonanie ustaleń na podstawie nie kompletnego materiału dowodowego, który został oceniony w sposób nieprawidłowy.

Zwrócić bowiem należy uwagę, że podstawowym dowodem eksponowanym przez Organy podatkowe jest pismo V importera P. , z którego jednak nie wynika niepodważalnie aby samochód P. został wyprodukowany jako samochód osobowy. Z treści pisma wynika bowiem , że importer samochodu nie był pewien , że sporny samochód został wyprodukowany z takimi cechami, wyraźnie deklarując , że pewność jest w stanie uzyskać zamawiając u producenta świadectwo homologacji.

Ponadto zwrócić należy uwagę , że z treści pisma bynajmniej nie wynika , że samochód będący przedmiotem zapytania posiadał 5-miejsc siedzących, dwa rzędy siedzeń, 4 drzwi + klapa bagażnika, nadwozie całkowicie przeszklone w części pasażerskiej i towarowej (bagażnik) bez przegrody stałej, w części towarowej (bagażniku) nie ma możliwości montażu dodatkowych siedzeń.

Importer bowiem po udzieleniu podstawowej informacji co do charakteru samochodu P. wyjaśnił , że jeśli pojazd był wyprodukowany jako samochód osobowy to posiadał odpowiednie ( jak wyżej ) cechy , które wymienił. Nie było to zatem nawiązanie do konkretnych samochodów będących przedmiotem zapytania, a jedynie ogólna informacja dotycząca charakteru (cech konstrukcyjnych ) samochodów osobowych. W tym zakresie organy podatkowe dokonały nieuprawnionej kompilacji dwóch niezależnych od siebie informacji znajdujących się w piśmie tworząc na ich podstawie jednolity, nieprawdziwy przekaz.

Mając powyższe na uwadze informacja V. nie może być uznana za wiarygodny dowód mogący przyczynić się do wyjaśnienia niniejszej sprawy. Proces dowodzenia polega bowiem na wykazaniu istnienia danego faktu a nie na jego uprawdopodobnieniu. W prawie podatkowym sporadycznie występuje obowiązek nie udowodnienia, ale tylko uprawdopodobnienia ściśle określonych okoliczności. Uprawdopodobnienie jest bowiem środkiem zastępczym dowodu w znaczeniu ścisłym, niedającym pewności, lecz tylko wiarygodność - prawdopodobieństwo twierdzenia o jakimś fakcie. W związku z powyższym uprawdopodobnienie można stosować tylko wówczas, gdy przepisy szczególne to przewidują.

W ocenie Sądu również w oparciu o pozostałe dowody nie można w sposób kategoryczny ustalić , cech konstrukcyjnych analizowanego pojazdu. Przede wszystkim podkreślić należy, że sporny samochód nie był przedmiotem oględzin. Cech technicznych samochodu nie ustalono również w oparciu o dowód pośredni tj. przesłuchanie strony. Natomiast z dokumentów zgromadzonych przez organy wynika, że został on zarejestrowany jako ciężarowy. Oczywiście zgodzić się należy, że zarejestrowanie danego samochodu jako ciężarowego - czy to poza granicami kraju, czy też na jego terytorium - nie ma żadnego znaczenia dla klasyfikacji towaru. Z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym istotne jest dokonanie prawidłowej klasyfikacji towaru do odpowiedniego kodu CN, bez znaczenia jest natomiast okoliczność, że w dowodzie rejestracyjnym, czy też zaświadczeniu wydanym przez diagnostę pojazd jest wymieniony jako ciężarowy. Kwalifikacja ta powinna być jednak przeprowadzona w oparciu o kryteria wynikające z powołanych przez Organy Not Wyjaśniających, uwzględniających analizę cech pojazdu przez pryzmat wszystkich kryteriów powoływanych w ww. Notach. Nie można natomiast obalić opinii uprawnionych osób przeprowadzających badania techniczne, o ciężarowym charakterze samochodu, tylko i wyłącznie na tej podstawie , że pojazd posiada 5 miejsc siedzących, bez ustalenia okoliczności , które były podstawą do wydania takiej opinii, i bez analizy pozostałych cech konstrukcyjnych samochodu.

W świetle powyższych ustaleń również uzyskana informacja ze stron internetowych dotycząca samochodu P. nie może być przydatna do ustalenia stanu faktycznego albowiem dotyczy ogólnie modelu samochodu , a nie indywidualnego egzemplarza będącego przedmiotem badania . Bez uzyskania dodatkowych wyjaśnień czy w procesie produkcji masowej tej marki nie doszło do odstępstw w cechach konstrukcyjnych samochodu np. dla indywidualnych klientów , jest ona nieprzydatna.

Jednocześnie Sąd zwraca uwagę na to , że pomimo tego , iż zgodnie z art. 180 Ordynacji podatkowej informacje uzyskane z internetowej encyklopedii Wikipedia można uznać za dowód , to należy podchodzić do jego oceny z dużą ostrożnością, albowiem kontrowersje budzi wiarygodność Wikipedii ze względu na możliwość wandalizowania treści artykułów i brak weryfikacji kompetencji ich autorów. (informacja zaczerpnięta z http://pl.wikipedia.org/wiki/Wikipedia)

Powyższe rozważania prowadzą do konkluzji, że organy nie wykazały w prawidłowy sposób zaistnienia podstawowej przesłanki pozwalającej na zaklasyfikowanie przedmiotowego pojazdu do pozycji CN 8703, jaką jest przeznaczenie pojazdu zasadniczo do przewozu osób.

Organy podatkowe rozpatrując ponownie sprawę w wymienionym zakresie powinny ustalić na podstawie przesłuchania strony , oraz świadectwa homologacji samochodu P. o numerze [...] uzyskanego od producenta, główne, podstawowe przeznaczenie nabytego przez skarżącego pojazdu i dać temu odpowiedni wyraz w uzasadnieniu rozstrzygnięcia.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.

Działając zaś na podstawie art. 135 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł o wyeliminowaniu z obrotu prawnego także decyzji organu I instancji poprzedzającej zaskarżoną decyzję, gdyż było to niezbędne dla końcowego załatwienia sprawy, której dotyczyła skarga.