Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1754/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Minister Skarbu Państwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 7,  art. 77  par. 1 art. 80
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c i  art. 200
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich Sędziowie WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz WSA Elżbieta Lenart (spr.) Protokolant ref. staż. Marcin Sieradzki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi E. W., B. P., O.B. i D. Q. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...]; II. zasądza od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na rzecz skarżących E. W., B. P., O. B. i D. Q. solidarnie kwotę 680 (słownie: sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...]- po rozpatrzeniu odwołania B. P., D. Q., O. B. i E.W. - utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] potwierdzającą prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez G. Ł. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej,

Decyzja powyższa wydana została w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny sprawy:

M. W. wnioskiem z dnia [...] maja 1971 r. wystąpiła o przyznanie jej parceli budowlanej pod budowę domku jednorodzinnego, ewentualnie budynku mieszkalnego przy ul. [...] - jako ekwiwalent za mienie pozostawione poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej przez K. Ł. i G. Ł.

Po rozpatrzeniu powyższego wniosku Miejska Rada Narodowa w K. decyzją z dnia [...] grudnia 1971 r. nr [...] oddała M. W. w użytkowanie wieczyste działkę budowalną o powierzchni [...] m2 położoną w K. przy ul. [...].

Następnie pismem z dnia [...] listopada 1990 r. M. W. złożyła wniosek w sprawie uzupełnienia rekompensaty, którą otrzymała w 1971 r.

Pismem z dnia [...] listopada 2007 r. Wojewoda [...] wystąpił do L. W. (spadkobiercy wnioskodawczyni) o sprecyzowanie wniosku M. W. z [...] listopada 1990 r. poprzez podanie jakich nieruchomości dotyczy wniosek oraz do nadesłania stosownych dokumentów.

Wnioskiem z dnia [...] maja 2008 r. L. W. zwrócił się o wydanie decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez G. Ł. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

Następnie Wojewoda [...] pismem z dnia [...] czerwca 2009 r. wezwał L. W. do uzupełnienia złożonego wniosku m.in. poprzez przedłożenie dokumentów precyzujących, w którym roku i w jaki sposób został zniszczony dom parterowy z cegły palonej pod blachą wybudowany w 1907 r.

W odpowiedzi na powyższe pismo L. W. poinformował, że ww. dom wybudowany w 1907 r. został jedynie uszkodzony, a konkretnie jego narożnik. Poinformował, iż budynek nie był zniszczony, ponieważ z dokumentów wystawionych przez władze radzieckie i załączonych do akt sprawy wynika, że był on kryty blachą

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] Wojewoda [...] odmówił L. W. potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości w H tj. poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej. Organ stwierdził, iż brak jest podstaw do rozpatrzenia wniosku strony co do istoty, gdyż mimo stosownego wezwania nie załączono do wniosku wszystkich wymaganych ustawą dowodów.

Decyzja ta - na skutek złożonego przez wnioskodawcę odwołania - została uchylona przez Ministra Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] ([...]).

Przekazując sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji Minister wskazał, że znacząca część zgromadzonego materiału dowodowego nie została w ogóle rozpatrzona. Podkreślił, iż w sytuacji, jaka miała miejsce w niniejszej sprawie, w której strona przedłożyła szereg dowodów na poparcie swoich praw, to organ powinien przeprowadzić we własnym zakresie postępowanie wyjaśniające. Postępowanie to nie może zaś polegać na wezwaniu strony do przedłożenia bardziej szczegółowych dowodów, tylko na wystąpieniu przez organ do stosownych instytucji.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2012 r. nr [...] potwierdził B. P., D. S., E. W. oraz O. B. (spadkobiercom zmarłego w dniu [...] maja 2011 r. L. W.) prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez G. Ł. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

W uzasadnieniu wskazał, że rekompensata nie należy się za dom piętrowy, który został zniszczony w trakcie II Wojny Światowej. Powołał się w tym zakresie na zgromadzony w sprawie materiał dokumentacyjny – odmawiając wiary oświadczeniu L. W. zawartemu w piśmie z dnia [...] lipca 2009 r., w którym wskazał, iż budynek nie został zniszczony a jedynie został uszkodzony narożnik budynku.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyli E. W., B. P., D. S. i O. B. wskazując, iż ocena zgromadzonych w sprawie dowodów nie odzwierciedla faktycznego stanu rzeczy.

Podnieśli, że Wojewoda [...] błędnie przyjął, iż pozostawiony w H. budynek piętrowy (piekarnia) został zniszczony w czasie wojny. W ich ocenie zebrany dotychczas materiał dowodowy nie daje wystarczającej pewności co do tego, że ww. dom został całkowicie zniszczony w taki sposób, aby nie mógł być podstawą wyliczenia wartości rekompensaty. Ponadto wskazali, iż organ błędnie przyjął położenie gruntów rolnych wchodzących w skład pozostawionej nieruchomości, gdyż były one położone w K. a nie w H. Do odwołania strony załączyły fotografię domu na potwierdzenie, iż nie został on zburzony podczas działań wojennych.

Po rozpatrzeniu odwołania Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi wojewódzkiemu.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie wskazał, że z treści opisu mienia pozostawionego wynika, iż G. Ł. pozostawił w miejscowości H. nieruchomość, na którą składały się:

- dom piętrowy (piekarnia), z cegły palonej, pod blachą, wybudowany w 1907 r. (na opisie umieszczona jest adnotacja, że dom został "zniszczony przez Niemców");

- dom parterowy wybudowany w 1930 r.;

- stajnia, wybudowana w 1934 r.;

- piwnica o wymiarach 4m x 3m x 2,2m z kamienia;

- ziemia ogółem [...] ha w tym [...] ha ogrodu.

Ponadto ze znajdującego się w aktach kontraktu kupna-sprzedaży z dnia [...] lipca 1936 r. wynika, że E. M. dwojga imion hrabia B., ordynat w K. zamieszkały, działający w imieniu swojego brata A. (...) sześciorga imion B., właściciela dóbr w K., sprzedał G. i K. małżonkom [...], właścicielom realności w H. zamieszkałym, na własność następujące nieruchomości Mocodawcy własne: "a) parcelę gruntową liczba katastralna [...], rolę mierzącą [...] hektary [...] metrów kwadratowych, powstałą z podziału parceli gruntowej liczba [...], wchodzącej w skład posiadłości objętej wykazem hipotecznym liczba [...] księgi gruntowej gminy katastralnej [...] i b) parcelę gruntową liczba katastralna [...], rolę, mierzącą [...] arów [...] metrów kwadratowych, wchodząca w skład posiadłości liczba wykazu hipotecznego [...] tej samej gminy – z wszelkimi prawami i przynależnościami w stanie wolnym od długów i zaległości podatkowych".

Minister Skarbu Państwa wskazał, iż w jego ocenie znajdujący się w aktach sprawy opis pozostawionego mienia nie jest jednoznaczny. Istnieje bowiem wątpliwość, co do pozostawionego budynku piętrowego. Wyjaśnienia wymaga, czy budynek istniał, czy też został zniszczony w całości podczas wojny. Podkreślił, że choć ustawa z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1090 ze zm.) nakłada na strony postępowania obowiązek przedłożenia dokumentów niezbędnych do potwierdzenia prawa do rekompensaty, to zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji publicznej jest również obowiązany zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Zatem jeśli strona przedstawi niepełny materiał dowodowy, organ powinien z własnej inicjatywy uzupełnić go.

Odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących położenia i dokładnej powierzchni nieruchomości gruntowych zauważył, iż bezsporne jest, że cała powierzchnia gruntów pozostawionych wynosi [...] ha. Małżonkowie kupili na własność nieruchomość o łącznej powierzchni około [...] ha, byli też właścicielami ogrodu warzywno-jarzynowego o powierzchni [...] ha. Dodał, że należy zgodzić się z zarzutami skarżących, iż grunty orne znajdowały się w [...] - co jednoznacznie wynika z aktu notarialnego z dnia [...] lipca 1936 r. Zdaniem organu nie oznacza to jednak automatycznie, że dokonana w tym zakresie wycena jest błędna. Ponownie prowadząc postępowanie organ pierwszej instancji winien zatem zwrócić się do rzeczoznawcy majątkowego celem uzyskania informacji, czy fakt ten ma wpływ na poprawność sporządzonego operatu szacunkowego oraz ewentualnie o wykonanie jego korekty.

Na zakończenie Minister stwierdził, iż organ pierwszej instancji winien także ustalić, czy jest możliwe powołanie ewentualnych świadków w celu wyjaśnienia faktu, jaka była skala zniszczeń domu piętrowego, o którym mowa w opisie mienia. W szczególności konieczne jest ustalenie, czy dom ten nadawał się do dalszego zamieszkiwania. W celu ustalenia stanu nieruchomości organ wojewódzki winien przy tym we własnym zakresie wystąpić do archiwum zagranicznego właściwego dla byłego województwa [...]. Ponadto Wojewoda [...] winien odnieść się do przedłożonej przez stronę fotografii, która w opinii stron jest zdjęciem spornego budynku. Co prawa sama w sobie nie dowodzi ona, że jest to dom piętrowy, o którym mowa w opisie mienia oraz, iż istniał on w takim stanie w momencie opuszczenia Kresów Wschodnich, jednak może być ono potraktowane jako pomocniczy materiał dowodowy w sprawie. W przypadku zaś dalszych wątpliwości organ pierwszej instancji winien przesłuchać strony postępowania i ewentualnie zwrócić się do eksperta z dziedziny budownictwa celem uzyskania stosownej ekspertyzy.

Odnośnie zaś położenia nieruchomości gruntowych organ wojewódzki winien ustalić, czy fakt, że część nieruchomości pozostawionej położona była w tym samym powiecie lecz w innej miejscowości (w K.) ma wpływ na wysokość szacowanej wartości nieruchomości.

Rozpoznając ponownie sprawę Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] potwierdził B. P., D.S., E. W. i O. B. prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

W ocenie organu pierwszej instancji w skład pozostawionej przez G. Ł. nieruchomości w miejscowości H., w byłym województwie [...] wchodziły: dom parterowy o kubaturze [...] m, z cegły palonej pod blachą, wybudowany w 1930 r., stajnia o kubaturze [...]m, z kamienia pod dachówką wybudowana w 1934 r., piwnica o wymiarach 4m x 3m x 2,2m, z kamienia, ziemi ogółem [...] ha, w tym [...] ha ogrodu warzywno-jarzynowego. Odnośnie budynku piekarni Wojewoda przyjął za urzędowym opisem mienia, że budynek ten był w dacie pozostawienia zniszczony. Natomiast twierdzenia stron postępowania jakoby budynek ten był jedynie uszkodzony, a nie zniszczony – nie znajdują potwierdzenia w innych dowodach. W zakresie położenia nieruchomości, organ oparł się na treści urzędowego opisu mienia pozostawionego i przyjął, iż nieruchomość w całości znajdowała się w H.

B.P., D. S., O.B. i E. W. wnieśli odwołanie od powyższej decyzji zarzucając organowi wadliwą ocenę dowodów, która doprowadziła do zaniżenia wartości rekompensaty.

Podnieśli, że z aktu notarialnego z [...] lipca 1936 r. wynika, że grunty rolne o powierzchni [...] ha leżały w [...], a budynki w [...], przy czym grunt pod tymi budynkami miał powierzchnię [...] ha.

Wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w części nieuwzględniającej wartość domu piętrowego (piekarni) oraz określającej, iż cała ziemia o powierzchni [...] ha znajdowała się w H.

Po rozpatrzeniu odwołania Minister Skarbu Państwa (dalej również jako "organ") decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. W uzasadnieniu wyjaśnił, że nie podziela opinii stron jakoby budynek - dom piętrowy (piekarnia), z cegły palonej, pod blachą, wybudowany z 1907 r. - został tylko uszkodzony, a nie zniszczony. Co prawda znajdujący się w aktach opis mienia nie wskazuje skali zniszczeń domu, jednak nie może być wątpliwości, iż dom uległ zniszczeniu na skutek działań wojennych, w takim zakresie, który uniemożliwia traktowanie go jako części składowej nieruchomości. Powyższe potwierdza pismo M.W. z dnia [...] listopada 1990 r., w którym wyjaśniła, że dom został zniszczony przez Niemców w 1941 r. i pozostał po nim materiał budowlany oraz karta katalogowa Centralnego Katalogu Wierzycieli Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 1993r. Również w szacunku budynków z opisem technicznym z dnia 15 stycznia 1563 r. wzięto pod uwagę jedynie budynek parterowy i stajnię, brak jest natomiast oszacowania budynku piętrowego. Odnosząc się zaś do zarzutów odwołania dotyczących położenia nieruchomości, organ przyjął, iż kluczowym dowodem w tym zakresie jest opis mienia pozostawionego, z którego wynika, że G. Ł. pozostawił nieruchomość w miejscowości H. Zdaniem organu opis mienia jest najbardziej aktualnym dokumentem opisującym stan oraz położenie pozostawionych nieruchomości. W opisie mienia nie wskazano innego miejsca położenia nieruchomości, brak jest zatem podstaw do przyjęcia, iż grunty rolne były w K., natomiast zabudowania w H.

Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem organu E. W., B. P., D. Q.(poprzednio D.S.) i O. B. (dalej jako "skarżący) wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając organowi naruszenie:

- art. 7, 77 §1, art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego polegające na niewyczerpującym rozpatrzeniu materiału dowodowego, poprzez pominięcie przy rozpatrywaniu sprawy zeznań E. W. złożonych podczas rozprawy administracyjnej przeprowadzonej w dniu [...] lipca 2013 r., aktu notarialnego z [...] lipca 1936 r. oraz zdjęcia budynku piętrowego (piekarni) i w konsekwencji oparcie decyzji jedynie na części materiału dowodowego;

- art. 138 §1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego polegające na utrzymaniu w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia[...] czerwca 2016 r. w sytuacji, gdy prawidłowe było jej uchylenie i orzeczenie o uwzględnieniu wartości domu piętrowego (piekarni) w ustalonej rekompensacie oraz ustalenie, że grunty rolne o powierzchni [...] ha leżały w K. a budynki opisane w pkt 2 lit. a do d zaskarżonej decyzji leżały w H. na gruncie o powierzchni [...] ha.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Wojewody [...] oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

Odpowiadając na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej "ppsa").

Skarga jest zasadna, gdyż zarówno zaskarżone orzeczenie jak i poprzedzająca je decyzja organu pierwszej instancji naruszają przepisy prawa.

Przede wszystkim wskazać należy, że w sprawie niniejszej organy obu instancji trzykrotnie już rozpoznawały wniosek o przyznanie prawa do rekompensaty za nieruchomości pozostawione przez G. Ł. poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej.

Rozpoznając po raz drugi przedmiotowy wniosek Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2012 r. potwierdził skarżącym prawo do rekompensaty.

Jednocześnie przyjął, iż pozostawiony w H. budynek piętrowy (piekarnia) został zniszczony w czasie wojny - w związku z czym nie podlegał on wycenie, zaś całość gruntów położona była w H.

Decyzja ta została uchylona przez Ministra Skarbu Państwa orzeczeniem z dnia [...] listopada 2012 r. W uzasadnieniu organ zawarł wyraźne wytyczne, co do sposobu dalszego postępowania.

Tymczasem Wojewoda [...] ponownie rozpoznając sprawę - choć istotnie podjął szereg czynności zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy - to jednak nie wypełnił wszystkich zaleceń organu drugiej instancji.

W decyzji z dnia [...] listopada 2012 r. organ wskazał, że opis pozostawionego mienia nie jest jednoznaczny i wymaga wyjaśnienia, czy budynek piętrowy (piekarnia) istniał, czy też został zniszczony w całości. Jednocześnie wskazał, iż ponownie prowadząc postępowanie organ pierwszej instancji powinien odnieść się do złożonej przez skarżących fotografii budynku z 1990 r. Organ sugerował również przesłuchanie świadków na okoliczność wyjaśnienia, czy budynek niniejszy uległ zniszczeniu podczas działań wojennych, ewentualnie zaś w przypadku dalszych wątpliwości, zwrócenie się do eksperta z dziedziny budownictwa celem uzyskania stosownej ekspertyzy.

Jak wynika z akt sprawy Wojewoda [...] podczas przeprowadzonej w dniu [...] lipca 2013 r. rozprawy przesłuchał E. W. na okoliczność m.in. stanu budynku piekarni. Jednakże w wydanym rozstrzygnięciu - wbrew wytycznym Ministra - nie odniósł się do złożonej przez strony fotografii, nie potraktował jej jako pomocniczego materiału dowodowego i nie ocenił jej w kontekście całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

Mimo to Minister Skarbu Państwa utrzymał w mocy rozstrzygniecie organu pierwszej instancji. Nie dostrzegł on braku wypełnienia własnych wytycznych oraz nie wyjaśnił i nie uzasadnił powodów, dla których tak zrobił.

Jeżeli zaś chodzi o kwestię wyjaśnienia położenia pozostawionych nieruchomości, to Minister Skarbu Państwa wyraźnie wskazał, że pozostawione nieruchomości gruntowe stanowiące grunty orne znajdowały się w K. - co jednoznacznie wynika z aktu notarialnego z dnia [...] lipca 1936 r. Dodał, iż nie oznacza to automatycznie, że dokonana w tym zakresie wycena jest błędna. Organ pierwszej instancji ponownie prowadząc postępowanie winien ustalić, czy fakt, iż część nieruchomości pozostawionej położona była w tym samym powiecie, lecz w innej miejscowości (w K.) ma wpływ na wysokość szacowanej wartości nieruchomości.

Jednakże Wojewoda [...] zupełnie pominął to stanowisko i oparł się (na uznanym przez organ odwoławczy za nieprecyzyjny) opisie mienia uznając, że wszystkie pozostawione nieruchomości znajdowały się w H. Z nieznanych powodów odmówił mocy dowodowej znajdującemu się w aktach sprawy kontraktowi kupna-sprzedaży z dnia [...] lipca 1936 r.

Tymczasem z analizy treści tego aktu wyraźnie wynika, iż E. M. dwojga imion hrabia B., ordynat w K. zamieszkały, działający w imieniu swojego brata A.(...) sześciorga imion Ba., właściciela dóbr w [...], sprzedał G. i K. małżonkom Ł., właścicielom realności w [...] zamieszkałym, na własność następujące nieruchomości Mocodawcy własne: "a) parcelę gruntową liczba katastralna [...], rolę mierzącą [...]kwadratowych, powstałą z podziału parceli gruntowej liczba [...], wchodzącej w skład posiadłości objętej wykazem hipotecznym liczba [...]księgi gruntowej gminy katastralnej [...] i b) parcelę gruntową liczba katastralna [...], rolę, mierzącą [...] arów [...] metrów kwadratowych, wchodząca w skład posiadłości liczba wykazu hipotecznego [...] tej samej gminy – z wszelkimi prawami i przynależnościami w stanie wolnym od długów i zaległości podatkowych".

Zatem zupełnie niezrozumiała jest nagła zmiana stanowiska organu drugiej instancji w niniejszej sprawie, który utrzymując w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2016 r. podzielił stanowisko organu wojewódzkiego, które wcześniej sam zakwestionował. Jak już bowiem wskazano, we wcześniejszej decyzji Minister stwierdził, że położenie nieruchomości jednoznacznie wynika z aktu notarialnego z dnia [...] lipca 1936 r.

Tymczasem w zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji uznał za kluczowy dowód w sprawie opis mienia, przecząc tym samym swoim poprzednim ustaleniom. Przy czym należy podnieść, iż Minister w żaden sposób nie wyjaśnił zmiany swojego stanowiska i nie uzasadnił powodów, które go do tego skłoniły.

Zasadnym zatem okazał się zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 138 §1 pkt 1 kpa oraz zarzut naruszenia przepisów postępowania tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa.

Ponownie rozpoznając niniejszą sprawę organy I i II instancji wezmą pod uwagę stanowisko wyrażone we wcześniej wydanej decyzji Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] listopada 2012 r. i wykonają zalecenia organu. Następnie wezmą pod uwagę cały zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy i wyjaśnią jednoznacznie kwestię budynku piekarni - czy budynek ten był całkowicie zniszczony i nie nadawał się do zamieszkiwania, czy też był tylko lekko uszkodzony - a co za tym idzie, czy należna jest za niego rekompensata. Ustalą także definitywnie kwestię położenia nieruchomości gruntowych. W przypadku zaś zmiany stanowiska w sprawie, wyjaśnią je w sposób szczegółowy i nie budzący wątpliwości.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 200 ppsa orzekł jak w sentencji wyroku.