Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 310/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2010-07-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Ustanowiono adwokata

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu Violetta Radecka po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego na skutek wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy postanawia ustanowić skarżącej adwokata.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi S. H., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia [...], nr [...], utrzymująca rozstrzygnięcie organu I instancji o odmowie przyznania skarżącej zasiłku okresowego z pomocy społecznej.

Na rozprawie w dniu 24 czerwca 2010r., S. H. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Wobec powyższego, wniosek przekazano do rozpoznania referendarzowi sądowemu, który pismem z dnia 28 czerwca 2010r. wezwał skarżącą do złożenia wniosku w terminie siedmiu dni, na urzędowym formularzu. S. H. zastosowała się do wezwania i przedłożyła wypełniony urzędowy formularz wniosku. Powtórzyła w nim żądanie ustanowienia adwokata z urzędu, a uzasadniając je wskazała na trudną sytuację życiową. Podała, że nie pracuje zawodowo, bowiem jest zarejestrowana jako osoba poszukująca pracy. Ponadto, tworzy gospodarstwo domowe z trójką dzieci, które są uczniami technikum i gimnazjum. Mąż skarżącej jest rencistą I grupy, choruje na stwardnienie rozsiane i wymaga stałej opieki. Rodzina skarżącej posiada mieszkanie własnościowe o powierzchni 48,65 m². Dochodami miesięcznymi rodziny są stypendia dzieci w łącznej wysokości 2.550 zł i dodatek mieszkaniowy w wysokości 232,19 zł. Skarżąca oświadczyła, że od maja 2008r. otrzymała dwukrotnie dodatek okresowy i raz wyrównanie za trzy miesiące – ok. 2.000 zł, a także zasiłek celowy w wysokości 250 zł oraz 300 zł z tytułu "program dożywianie". Do akt sprawy załączone zostały ponadto kserokopie: kosztów zarządu mieszkaniem na kwotę 460,45 zł miesięcznie; rachunku za energię na kwotę ok. 105 zł miesięcznie; faktury z wyrównaniem opłaty za gaz na kwotę około 93,33 zł oraz decyzji KRUS o naliczeniu P. H. – mężowi skarżącej, renty w wysokości 872,21 zł miesięcznie; decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego. Skarżąca nie wykazała innych składników majątkowych, ani innych dochodów uzyskiwanych przez członków jej gospodarstwa domowego.

Działając na zasadzie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: "P.p.s.a." referendarz sądowy zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie skarżąca zwróciła się o ustanowienie adwokata z urzędu. Stosownie zatem do art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. winna była wykazać, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza skarżąca dokonała tego, a ocenę w sprawie oparł na podstawie zebranego materiału dowodowego, a w szczególności na podstawie złożonych przez S. H. oświadczeń, zarówno w urzędowym formularzu wniosku, jak również w toku postępowania wyjaśniającego, prowadzonego w sprawie o sygn. akt II SA/Op 183/10. Referendarz przyjął zatem, że dochód miesięczny rodziny skarżącej to obecnie około 3.230 zł, a składają się na niego: stypendia dla dzieci w łącznej kwocie 2.550 zł, dodatek mieszkaniowy w wysokości 232,19 zł, zasiłek rodzinny w wysokości 367 zł i 80 zł alimentów otrzymywanych na wszystkie dzieci od męża P. H., co wynika z przywołanej powyżej sprawy o sygn. akt II SA/Op 183/10. Średnie miesięczne wydatki na utrzymanie mieszkania to kwota rzędu 635 zł.

Wysokość wydatków na bieżące utrzymanie w stosunku do wysokości uzyskiwanego dochodu i wobec oświadczenia skarżącej o braku zgromadzonych oszczędności, przemawiają za poglądem, iż wnioskodawczyni nie jest w stanie wygospodarować także środków na wynajęcie zawodowego pełnomocnika z wyboru. Powyższy pogląd potwierdzają przedłożone w sprawie dokumenty, w szczególności paragony za media i decyzje organów pomocy społecznej. Wobec tego, należało skarżącej przyznać prawo pomocy we wnioskowanym zakresie.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, referendarz sądowy działając na zasadzie 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.