Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 425/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2013-07-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.58 par.1 pkt 6 w zw.z art. 50 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P., K. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 12 marca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym postanawia: odrzucić skargę w stosunku do K. K.


UZASADNIENIE

Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu A. P. i K. K. zaskarżyli decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 12 marca 2013 r. nr [...].

Powyższa decyzja została wydana w wyniku rozpoznania odwołania A. P. z dnia 13 grudnia 2012 r. od decyzji Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 27 listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym "A" Spółka cywilna K. K., A. P. Przy czym odrębną decyzją z dnia 12 marca 2013 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Opolu po rozpoznaniu odwołania K. K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 27 listopada 2012 r. nr [...] wydane w tożsamym przedmiocie. Decyzja z 27 listopada 2012 r. nr [...] została doręczona pełnomocnikowi A. P., natomiast decyzję dnia z 27 listopada 2012 r. nr [...] doręczono pełnomocnikowi K. K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Zgodnie bowiem z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 t.j.) dalej jako:[ p.p.s.a.], skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. W tym kontekście sąd musi także rozważyć, czy podmiot wnoszący skargę w ogóle może być zaliczony do kręgu podmiotów do tego uprawnionych.

Jednym z wymogów skutecznego wniesienia skargi w sprawie jest ustalenie, że skarga pochodzi od strony, tj. osoby, która w świetle prawa legitymuje się interesem prawnym w kwestionowaniu określonych rozstrzygnięć organów administracji publicznej.

O powyższym przesądza treść art. 50 § 1 p.p.s.a. w myśl którego, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, a także prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie określonym we wskazanym przepisie.

Interes prawny do wniesienia skargi należy odróżnić od interesu faktycznego. Oparcie legitymacji skargowej na kryterium interesu prawnego oznacza, że ze skargą może wystąpić co do zasady podmiot, który ma oparty na normach prawa administracyjnego materialnego lub procesowego interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem konkretnego aktu. Skarga może zatem dotyczyć tylko "własnej sprawy administracyjnej" określonego podmiotu, rozumianej jako przewidzianą w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot nie podporządkowany organizacyjnie temu organowi.

W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 12 marca 2013 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję tego organu z dnia 27 listopada 2012 r. o nr [...], mocą której odmówiono A. P., byłemu wspólnikowi spółki cywilnej "A" wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym tejże spółki. Tylko zatem A. P. ma interes prawny w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. do zaskarżenia ww. decyzji, przez co może być stroną postępowania sądowoadministracyjnego.

Analogiczne uprawnienia procesowe miałby podpisany pod skargą K. K. jednakże w stosunku do decyzji Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 12 marca 2013 r. nr [...], wydanej wskutek jego odwołania od decyzji z dnia 27 listopada 2012 r. o nr [...], mocą której odmówiono K. K. wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji określającej zobowiązanie w podatku akcyzowym "A" Spółka cywilna K. K., A. P..

W odniesieniu do aktu stanowiącego przedmiot kontroli w niniejszej sprawie, skarżący K. K. nie ma interesu prawnego w popieraniu skargi, czego wymaga dyspozycja art. 50 § p.p.s.a., albowiem nie jest adresatem zaskarżonej decyzji.

Innymi słowy, nie był stroną postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją. Byłby natomiast stroną postępowania w sprawie zakończonej decyzją Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 12 marca 2013 r. o numerze [...], w przypadku jej zaskarżenia do sądu administracyjnego.

Jak wskazano w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2011r. (Sygn. akt II FSK 2500/10) interes prawny w zaskarżeniu należy rozumieć jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego a zaskarżonym aktem lub czynnością.

Odwołując się do orzecznictwa sądowego, pojęcie strony postępowania administracyjnego ma aspekt procesowy i materialny (wyrok NSA z dnia 8 kwietnia 1994 r. sygn. akt IV SA 815/97, LEX nr 43367). Procesowy, bo tylko osoba uczestnicząca w postępowaniu administracyjnym może być stroną postępowania sądowego. Materialny, bo musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonej decyzji lub podjęcia czynności.

W niniejszej sprawie, wymóg ten w stosunku do postępowania zakończonego decyzją Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 12 marca 2013 r. nr [...] spełnia jedynie A. P. On też, w związku z zaskarżeniem tej decyzji do sądu administracyjnego, jest stroną postępowania sądowoadministracyjnego. Z tych względów, podpisany pod skargą K. K. nie ma prawa do żądania ochrony poprzez kwestionowanie rozstrzygnięcia skierowanego do A. P. i dotyczącego jego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji.

Końcowo tut. Sąd, działając w trybie art. 6 p.p.s.a. wyjaśnia, iż odrzucenie skargi w stosunku do K. K. nie pozbawia A. P. prawa do sądowej kontroli zaskarżonej decyzji. Wniesiona skarga została podpisana przez obojga skarżących, a odrzucenie skargi w stosunku do K. K. nie ma skutku względem A. P., który był stroną postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji, a poprzez wniesienie skargi do sądu administracyjnego stał się stroną postępowania sądowego.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę K. K. w sprawie dotyczącej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 12 marca 2013 r. nr [...] za niedopuszczalną.

Okoliczność ta obligowała Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 50 § 1 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.