Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 707/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-11-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Zasądzono zwrot wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 221, art. 232 par. 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J N na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku od środków transportowych za rok 2007 postanawia: I. odrzucić skargę. I. zwrócić stronie skarżącej tytułem uiszczonego wpisu kwotę [...] zł ([...] złotych).


UZASADNIENIE

J N – działając za pośrednictwem [...] – zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W z dnia [...] r. utrzymującą w mocy decyzję P M W z dnia [...] r. Nr [...] orzekającą o uchyleniu w całości decyzji ostatecznej P M W z dnia [...] r. Nr [...] i określającej wobec skarżącego wysokość zobowiązania tytułu podatku od środków transportowych za 2007 r., nie uiszczając przy tym wpisu stałego w kwocie 200 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Według przepisu art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm) - zwanej dalej p.p.s.a. - od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl § 2 przywołanego uregulowania pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.

Zgodnie z przyjętymi zasadami proceduralnymi nieuiszczenie wpisu traktowane jest jako szczególny rodzaj braku formalnego skargi, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania skarżącego do jego usunięcia przez zapłatę wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedstawiona zasada doznaje jednak pewnego ograniczenia w przypadku, gdy pismo wnoszone jest przez profesjonalnego pełnomocnika. W myśl art. 221 przywołanej wyżej ustawy, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Rada Ministrów określi w drodze rozporządzenia wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu (art. 233 zd.1 p.p.s.a.). W myśl zaś § 2 ust. 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżanego aktu lub czynności wynosi 200 zł. w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego. Dodać należy, że według przepisu art. 220 § 1 zdanie pierwsze, na skutek pisma, od którego nie wpłynęła należna opłata, sąd nie może podjąć żadnej czynności.

W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W utrzymująca w mocy decyzję P M W z dnia [...] r. Nr [...], która została wydana w wyniku wznowienia postępowania administracyjnego, na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 2997 r. Ordynacja Podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) zatem skarga podlega opłacie stałej. Przypomnieć należy, że stosownie do § 2 ust.5 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów wpis stały wynosi w sprawach skarg na decyzje wydane w trybie wznowienia postępowania 200 zł. Taka też opłata, po myśli art. 221 p.p.s.a. powinna być – bez wezwania Sądu - uiszczona przez profesjonalnego pełnomocnika w terminie jaki dopuszczalny jest dla złożenia danego pisma - w tym przypadku dla skargi (por. postanowienie SN z dnia 16 maja 1969 r., IIICRN 136/69, LEX nr 6505; postanowienie SN z dnia 25 września 1970 r., III CZP 58/70, OSNCP 1971, Nr 9, poz. 146).

Wskazać przy tym trzeba, że na mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. (sygn. akt SK 11/05) z dniem 17 marca 2006 r. utracił moc obowiązującą przepis § 5 ust. 2 wskazanego wyżej rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowił, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego, uiszcza się na wezwanie, w sposób określony w ust. 1, po przekazaniu skargi sądowi. Jak orzekł Trybunał treść tego przepisu pozostawała w sprzeczności z art. 221 p.p.s.a., z którego jednoznacznie wynika, że w sprawach pism wnoszonych do sądu przez adwokatów lub radców prawnych istnieje z mocy samego prawa obowiązek jednoczesnego uiszczenia opłaty stałej pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania lub jego odrzucenia. W konsekwencji z datą ogłoszenia wyroku Trybunału obowiązek uiszczenia należnej opłaty bez wezwania dotyczył również wpisu stałego od skargi wnoszonej przez adwokat lub radcę prawnego do sądu pierwszej instancji.

Na podstawie akt sprawy można ustalić, że pełnomocnik skarżącego, któremu strona udzieliła pełnomocnictwa do prowadzenia tej sprawy przed sądem (zastępstwa w sprawie), nie uiścił w terminie właściwym dla wniesienia skargi, należnej kwoty wpisu stałego (z akt sprawy wynika, iż wraz z wniesieniem skargi została uiszczona opłata wysokości 100 zł), a tym samym uchybił wymogowi formalnemu, ustanowionemu dla pism wnoszonych przez profesjonalnego pełnomocnika. Wobec nie wykonania ciążącego na reprezentującym stronę pełnomocniku obowiązku, Sąd uznając, że skarga nie została należycie opłacona – zgodnie z powołanym wyżej art. 221 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji (pkt I). Natomiast rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II postanowienia znajduje umocowanie w art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.

Mając powyższe na względzie orzeczono, jak w sentencji postanowienia.