Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1476/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2022-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6133 Informacja o środowisku
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy: article: art. 146 § 1
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 12 ust. 1 pkt 1 i ust. 2
journal: Dz.U. 2021 poz 1973
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska - t.j.
article: zał. nr 7 część B pkt 2 ppkt 2a, ppkt 2b, część E
journal: Dz.U. 2014 poz 112
law: Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Maciej Kobak Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa /spr./ AWSA Maria Mikolik Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2022 r. sprawy ze skargi D. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "[....]" D. S. w [...] na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie podjęcia działań organizacyjno - technicznych w celu zapewnienia ograniczenia hałasu I. uchyla zaskarżone zarządzenie pokontrolne; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska na rzecz skarżącego D. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "..." D. S. w [...] kwotę 697 zł /słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem kontroli Sądu jest zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska (dalej: "organ" lub "WIOŚ") z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...], wydane w przedmiocie podjęcia działań organizacyjno — technicznych w celu zapewnienia ograniczenia emisji hałasu.

Wydanie zarządzenia poprzedzało postępowanie administracyjne o następującym przebiegu:

Decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] Starosta [...], działając na podstawie art. 115a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 1973 z późn. zm.) — dalej. P.o.ś. , w pkt 1.1 i I.2 określił D.S. (dalej: "skarżący") dopuszczalny poziom hałasu poza granicami działek nr [...], [...] i [...] w [...], na obszarze normowanym pod względem akustycznym, tj. na działce nr [...] w [....], na poziomie dla pory dziennej LAeqD - 50 dB (pkt 1.1) i dla pory nocnej LAeqN - 40 Db (PKT i.2).

W dniach [...]-[...] lipca 2021 r. Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska przeprowadził kontrolę działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego, na nieruchomości zlokalizowanej w [...] pod nr [...]. Z przeprowadzonej kontroli sporządzono protokół nr [...].

Zarządzeniem pokontrolnym z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...],Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska zarządził skarżącemu podjąć działania organizacyjno-techniczne mające na celu zapewnienie ograniczenia emisji hałasu do środowiska z terenu firmy w odniesieniu do zapisów pkt. 1.1 i I.2 decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...], oraz Tabeli 1 załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (tekst jedn. Dz U. z 2014 r., poz. 112), niezwłocznie po otrzymaniu zarządzenia pokontrolnego. Ponadto organ wyznaczył termin przesłania pisemnej informacji o zakresie podjętych i zrealizowanych działań służących wyeliminowaniu wskazanego w zarządzeniu naruszenia na dzień [...] września 2021 r.

W podstawie prawnej zarządzenia organ wskazał art. 12 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 1070)-dalej: "u.i.o.ś.".

Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie WIOŚ wskazał, że w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono nieprawidłowość w zakresie przestrzegania wymagań ochrony środowiska. W trakcie kontroli w dniu [...] lipca 2021 r. pracownicy Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska CLB Oddział w [...], wykonali kontrolne pomiary hałasu w środowisku pochodzącego od instalacji lub urządzeń w porze dnia i porze nocy pochodzącego z terenu firmy: D.S. Firma Handlowo-Usługowa "[...]", [...], [...] - [...]. Na podstawie przeprowadzonych pomiarów oraz analizy wyników badań kontrolnych stwierdzono przekroczenie dopuszczalnego równoważnego poziomu dźwięku A:

← dla pory dnia, w punkcie pomiarowym nr 3 o 0,6 dB - posesja [...] - działka [...], co stanowi naruszenie pkt 1.1 decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...];

← dla pory nocy, w punkcie pomiarowym nr 3 o 10,2 dB , w punkcie pomiarowym nr 4 o 8,6 dB i w punkcie pomiarowym nr 5 o 1,3 dB - posesja [...] - działka [...], co stanowi naruszenie pkt I.2 decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...];

← dla pory nocy, w punkcie pomiarowym nr 1 o 4,0 dB, w punkcie pomiarowym nr 2 o 2,4 dB - posesja [...], co stanowi naruszenie Tabeli 1 załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku {tekst jedn. Dz.U. z 2014 r., poz. 112) - dalej: "rozporządzenie".

Wobec powyższego, organ zarządził skarżącemu podjęcie działań mających na celu ograniczenie emisji hałasu.

W skardze dc Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, D.S. wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonemu zarządzeniu skarżący zarzucił naruszenie:

1. art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r. poz. 735 z późn zm.) - dalej: "k.p.a.", poprzez brak merytorycznego i całościowego rozpatrzenia przez WIOŚ sprawy, co miało istotny wpływ na wynik sprawy;

2. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a., poprzez brak weryfikacji wszelkich okoliczności sprawy i jedynie fragmentaryczną ocenę materiału dowodowego, nieuwzględniającą twierdzeń skarżącego;

3. art. 7 k.p.a., poprzez brak podjęcia kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego,

4. art. 11 k.p.a. poprzez brak wyjaśnienia skarżącemu przesłanek, jakimi organ kierował się przy załatwianiu sprawy, a w szczególności nie ustosunkowanie się do twierdzenia, które skarżący uważał za istotne dla sposobu załatwienia sprawy

i rozstrzygnięcia;

5. art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz dokonanie oceny w sposób naruszający zasady

logicznego myślenia;

6. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewskazanie w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom, w tym dokumentom przedstawionym przez skarżącego, odmówił wiarygodności i mocy dowodowej;

7. prawa materialnego poprzez zastosowanie błędnej podstawy prawne, do

przerwania kontroli;

8. art. 55 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r" poz. 162).

W odpowiedzi na skargę WIOŚ wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas wyrażone stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Skarga jest zasadna.

Realizując swoją kompetencję Sąd dokonał kontroli zgodności z prawem zaskarżonego aktu, w wyniku której ostateczne konkluzje pozwalają na sformułowanie oceny negatywnej, skutkującej jego uchyleniem.

Przedmiotem skargi jest zarządzenie pokontrolne.

W sprawie jest bezsporne, że w trakcie kontroli interwencyjnej przeprowadzonej przez inspektorów Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska Delegatura w [...] w D.S. Firma Handlowo – Usługowa "[...]", [...], [...], pracownicy Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska, Centralnego Laboratorium Badawczego Oddział w [...] w dniu [...] lipca 2021 r. przeprowadzili pomiary hałasu w środowisku pochodzącego od kontrolowanego Zakładu – w porze dnia (protokół z pomiarów nr [...]) i w porze nocy, zamieszczone w sprawozdaniach Nr [...] i [...] stanowiły podstawę do stwierdzenia przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu określonego w decyzji Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2007 r., znak: [...] oraz w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalności poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. z 2014 r., poz. 112).

Na tej podstawie zostało wydane kwestionowane skargą zarządzenie pokontrolne. Zobowiązano w nim skarżącego do podjęcia działań organizacyjno – technicznych mających na celu zapewnienie organizacji emisji hałasu do środowiska z terenu firmy w odniesieniu do zapisów pkt I.1 i I.2 decyzji Starosty [...] z znak: [...] z dnia [...] lipca 2020 r. oraz Tabeli 1 załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. z 2014 r., poz. 112).

Stronę zobowiązano do wykonania powyższych obowiązków niezwłocznie po otrzymaniu zarządzenia.

Jednocześnie wyznaczono termin na przesłanie pisemnej informacji o zakresie podjętych i zrealizowanych działań, służących wyeliminowaniu wskazanych w zarządzeniu naruszeń na dzień [...] września 2021 r.

Podstawę wydania kwestionowanego zarządzenia stanowi art. 12 ust.1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1471 z późn. zm.; dalej w skrócie: "ustawą"). Wstępnie należy wyjaśnić, że postępowanie prowadzone w trybie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy jest postępowaniem odrębnym, prowadzonym na innych zasadach i na podstawie innej ustawy, niż postępowanie prowadzone w trybie k.p.a. Zarządzenie pokontrolne jest także aktem administracji publicznej rozstrzygającym indywidualną kwestię określonego podmiotu, tak więc WIOŚ, jako organ administracji publicznej, zobowiązany jest prowadzić postępowanie kontrolne w trybie unormowanym powołaną wyżej ustawą o Inspekcji Ochrony Środowiska. Oznacza to, że nie stosuje się w tym zakresie przepisów k.p.a., a więc również art. 75 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. odnośnie do ustalenia stanu faktycznego, co dotyczy zarówno czynności kontrolnych, jak i wydania zarządzenia pokontrolnego – Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2020 r., sygn. II OSK 503/18, LEX nr 2771290. Zarządzenie pokontrolne wydawane na podstawie art. 12 ust. 1 pkt ustawy podlega kognicji sądu administracyjnego jako inny akt lub czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Rozpoznając skargę na zarządzenie pokontrolne wydane na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy sąd bada przede wszystkim, czy:

1) kontrola została przeprowadzona przez powołany do tego organ;

2) treść zarządzeń koresponduje z ustaleniami poczynionym w protokole kontroli;

3) a także, czy treść zarządzenia pokontrolnego znajduje oparcie w powszechnie obowiązujących przepisach prawa.

W postępowaniu tym sąd nie bada natomiast legalności ustaleń faktycznych ujętych w protokole kontroli, w tym poczynienia tych ustaleń w zgodzie art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. – wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 lutego 2020 r., sygn. IV SA/Po 1028/19, LEX nr 2825378.

W zarządzeniu pokontrolnym stwierdzono przekroczenie dopuszczalnego równoważnego poziomu dźwięku A:

- dla pory dnia, w punkcie pomiarowym nr 3 o 0,6 dB – posesja [...] – działka [...], co stanowi naruszenie pkt I.1 decyzji Starosty [...] znak: [...] z dnia [...] lipca 2020 r.

Jak wynika z orzeczenia do sprawozdania NR [...] z pomiarów hałasu w środowisku pochodzącego z instalacji lub urządzeń w trakcie kontroli w D.S. Firma Handlowo-Usługowa "[...]", [...], [...], w dniu [...] lipca 2021 r. przedstawiciele Centralnego Laboratorium Badawczego GIOŚ Oddział w [...] dokonali pomiarów hałasu w środowisku w porze dnia na terenach posesji oznaczonych jako punkt pomiarowy:

nr 1 na terenie posesji prywatnej [...] (4,0 m n.p.t. - przy granicy działki),

nr 2 na terenie posesji prywatnej [...], przy budynku mieszkalnym 1,0 m od elewacji budynku w świetle zamkniętego okna (2,5 m n.p.t.),

nr 3 na terenie posesji prywatnej [...], przy granicy niezabudowanej części działki (1,5 m n.p.t.).

|Równoważny poziom dźwięku A - pora |Jednostka |Wartość |Wartość |Stwierdzone |

|dnia | |stwierdzona |dopuszczalna |przekroczenie |

|Punkt nr 1 |dB |43,9 |55,0 |— |

|Punkt nr 2 | |44,2 |55,0 |— |

|Punkt nr 3 | |50,6 |50,0 |0,6 |

| | |.. | | |

Starosta [...] decyzją znak: [...] z dnia [...] lipca 2020 r. określił dla Pana D.S. prowadzącego działalność gospodarczą pn. D.S. Firma Handlowo-Usługowa "[...]" REGON: [...], dopuszczalny poziom hałasu poza granicami działek o nr: [...], [...] i [...] obręb [...], gmina [...], na obszarze normowanym pod względem akustycznym, tj. na działce nr [...], obręb [...], na poziomie:

dla pory dziennej LACqD - 50 dB

dla pory nocnej LAeqN - 40 dB.

W pkt III decyzji ustalono punkt pomiarowy poziomu hałasu na działce nr [...] obręb [...].

Dla pozostałych terenów chronionych akustycznie, zlokalizowanych w obszarze oddziaływania źródeł hałasu pracujących na terenie Firmy, w powyższej decyzji nie określono dopuszczalnych poziomów hałasu w' środowisku. Określenia rodzajów terenów chronionych z tytułu emisji hałasu do środowiska dokonano zgodnie z art. 115 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony Środowiska (Dz. U. z 2020 r. poz. 1219 z późn. zm.) oraz treścią uzasadnienia ww. decyzji Starosty [...].

Z uzasadnienia decyzji Starosty [...] wynika, że pozostałe tereny chronione akustycznie, zlokalizowane w obszarze oddziaływania źródeł hałasu pracujących na terenie Firmy, nie są objęte ustaleniami miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego i są to obszary zabudowy mieszkaniowo-usługowej, dla której dopuszczalne poziomy hałasu w środowisku wynoszą odpowiednio 55 dB w porze dnia oraz 45 dB w porze nocy.

W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że terenem normowanym pod względem akustycznym na działce nr [...] jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, a nie niezabudowana część tej działki.

Jak wynika z uzasadnienia decyzji Starosty z dnia [...] lipca 2020 r. wydanej na podstawie art. 115a P.o.ś. dopuszczalny poziom hałasu został określony dla zabudowy jednorodzinnej na podstawie Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 roku w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r. poz. 112). Zgodnie z w/w. Rozporządzeniem dopuszczalny poziom hałasu na terenach zabudowy jednorodzinnej został określony w tabeli nr 1 załącznika Rozporządzenia i wynosi dla pory dziennej 50 dB i dla pory nocnej 40 dB.

W niniejszej sprawie punkt pomiarowy 3 postawiono "na posesji prywatnej [...], przy granicy niezabudowanej części działki nr [...], na wysokości 1,5 m n.p.m.". Kontrolujący sami opisali miejsce lokalizacji punktu nr 3 jako teren niezabudowany. Z mapy na k. 29 wynika, że jest on bardzo oddalony od zabudowań [...], na dz. [...].

Granicą terenu normowanego pod względem akustycznym, o którym mowa w decyzji Starosty z [...] lipca 2020 r. jest teren zabudowy jednorodzinnej na dz. [...], a nie granica ewidencyjnej działki nr [...] w jej niezabudowanej części.

W samym protokole kontroli (str. 14 akt adm.) stwierdzono, że najbliższa zabudowa mieszkalna czyli tereny chronione akustycznie na północny zachód od firmy skarżącego to zabudowania: budynek mieszkalny z poddaszem, budynek garażowo – gospodarczy i zadaszona wiata

Normy hałasu wynikające z tej decyzji dotyczą zabudowy jednorodzinnej a nie terenu niezabudowanego, jak sami kontrolujący określili teren, na którym znajduje się punkt pomiarowy nr 3.

Wyniki pomiarowych badań poziomu hałasu w punkcie pomiarowym nr 3 nie mogą stanowić podstawy wydania zarządzenia pokontrolnego w tej części.

Zarządzeniem pokontrolnym stwierdzono również przekroczenie dopuszczalnego równoważnego poziomu dźwięku A:

- dla pory nocy, w punkcie pomiarowym nr 3 o 10,2 dB, w punkcie pomiarowym nr 4 o 8,6 dB i w punkcie pomiarowym nr 5 o 1,3dB – posesja [...] – działka [...], co stanowi naruszenie pkt 1.2 decyzji Starosty [...] znak: [...] z dnia [...] lipca 2020 r.,

- dla pory nocy, w punkcie pomiarowym nr 1 o 4,0 dB, w punkcie pomiarowym nr 2 o 2.4 dB posesja [...], co stanowi naruszenie Tabeli 1 załącznika do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. z 2014 r., poz. 112).

Uwagi co do wadliwego usytuowania punktu 3, tj. poza terenem normowanym akustycznie zgodnie z decyzją Starosty z dnia [...] lipca 2020 r. oznaczają wadliwość pomiarów wykonanych w tym punkcie także w porze nocnej. W związku z tym, także i tu konkluzja o niemiarodajnym ustalaniu przekroczenia norm hałasu wynikających z decyzji Starosty w pkt 3 w porze dziennej, jest aktualna także co do pomiarów w porze nocnej.

Co do lokalizacji punktu pomiarowego nr 1 kontrolujący wskazali, że znajduje się on na granicy zabudowanej części działki, na posesji prywatnej [...] na wysokości 4m.

Zgodnie z obowiązującym w dacie kontroli i wydania zarządzenia pokontrolnego rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 30 października 2014 r. w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji oraz pomiarów ilości pobieranej wody (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2286) – dalej rozporządzenie, załącznik nr 7, B pkt 2 ppkt 2: na terenie zabudowanym punkty pomiarowe lokalizuje się:

a) przy elewacji budynków objętych ochroną przed hałasem w związku z wypełnianiem funkcji, dla których realizacji teren został objęty ochroną przed hałasem, w odległości 0,5 – 2 m od elewacji tych budynków:

- w świetle okna kondygnacji eksponowanej na hałas; podczas pomiarów hałasu okno w miarę możliwości powinno być otwarte, choć dopuszcza się wykonanie pomiarów przy oknie zamkniętym; dopuszcza się uchylenie okna w ten sposób, aby możliwe było przeprowadzenie przez nie wysięgnika i kabli łączących mikrofony pomiarowe z przyrządami pomiarowymi znajdującymi się w pomieszczeniu,

- na wysokości 4m ± 0,2 nad powierzchnią terenu, gdy nie ma możliwości wykonania pomiarów w świetle okna na danej kondygnacji,

b) na terenach otaczających budynki, o których mowa w lit. a, na wysokości 4 m ± 0,2 m nad powierzchnią terenu.

W świetle przywołanych przepisów wyznaczenie punktu pomiarowego numer 1 nastąpiło zgodnie z treścią załącznika nr 7 do rozporządzenia, B pkt 2 ppkt 2b.

Punkt pomiarowy numer 2 znajduje się 1 metr od elewacji budynku jednorodzinnego [...] na wysokości 2,5 m w świetle zamkniętego okna, wyznaczony zgodnie z załącznikiem nr 7 rozporządzenia B pkt 2 ppkt 2a.

Zastrzeżenia Sądu budzi sposób przeprowadzenia obliczeń poziomu hałasu w czasie kontroli.

Urządzenia miernicze użyte do pomiarów posiadały wymagane świadectwa, warunki pogodowe były właściwe – część C i D załącznika oraz potwierdzenie spełnienia tych wymogów w protokołach pomiarowych.

Zgodnie z cz. E załącznika nr 7 do rozporządzenia pomiary hałasu wykonuje się:

1) dokonując rejestracji hałasu w sposób ciągły w czasie odniesienia T lub

2) dokonując rejestracji elementarnych próbek hałasu w czasie odniesienia T (metoda próbkowania).

Czas odniesienia T oznacza okres, do którego odnoszą się wartości poziomów hałasu. Czas odniesienia dla danego wskaźnika hałasu jest określony w przepisach dotyczących dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, możliwości wykonania pomiarów hałasu w świetle okna na danej kondygnacji,

b) na terenach otaczających budynki, o których mowa w lit. a, na wysokości 4 m ± 0,2 m nad powierzchnią terenu.

Metodę rejestracji ciągłej stosuje się w przypadku braku możliwości dokonania pomiaru poziomu emisji hałasu do środowiska pochodzącej od każdego ze źródeł lub grupy źródeł, co na gruncie niniejszej sprawy nie miało miejsca – część E.II.pkt a ppkt 1 załącznika.

Badania poziomu hałasu dokonano metodę próbkowania.

Zgodnie z częścią E.II.pkt 2 i 3 załącznika nr 7 rozporządzenia pomiary wykonuje się metodą próbkowania wówczas, gdy w czasie odniesienia T rozważane źródło hałasu emituje do środowiska, w możliwych do zidentyfikowania przedziałach czasu tp, zróżnicowany dźwięk o ustalonym dla tego przedziału czasu poziomie LAk.

1) czynności wstępne Jeżeli:

a) na terenie zakładu znajduje się więcej niż jedno źródło hałasu,

b) źródła hałasu pracują w sposób zróżnicowany w czasie odniesienia T

czas odniesienia T należy podzielić na przedziały czasu tp, w których poziom dźwięku jest ustabilizowany.

Po identyfikacji rozkładu działania wszystkich źródeł hałasu, w czasie odniesienia T, przygotowuje się grafik obrazujący przedziały czasu tp dla poszczególnych źródeł hałasu.

Zaciemnione pole, oznaczone jako X w powyższym grafiku, wskazuje, że w danym przedziale czasu tp dane źródło hałasu pracuje (dla uproszczenia w powyższym przykładzie założono, iż wszystkie źródła pracują w czasie jednej godziny lub jej wielokrotności).

W celu wyznaczenia równoważnego poziomu dźwięku w czasie odniesienia T, dla każdego przedziału czasu tp wykonuje się odrębnie pomiary.

Pomiary poziomu dźwięku mogą być wykonywane także dla każdego źródła osobno, o ile występują warunki pozwalające na takie pomiary, co oznacza, że jest możliwe pozostawienie pracującego źródła, dla którego jest właśnie wykonywany pomiar, z wyłączeniem wszystkich pozostałych źródeł.

2) określenie czasu pomiarów wykonywanych metodą próbkowania

Czas pomiaru to niezbędny dla wyznaczenia poziomu dźwięku emitowanego podczas wyodrębnionego w czasie odniesienia T przedziału czasu tp o ustalonym poziomie dźwięku LAk, określa się według następujących reguł:

a) to = 60 s przy pomiarach hałasu stałego w czasie, to znaczy wtedy, gdy zmiany poziomu dźwięku nie przekraczają 5 dB,

b) to = 10 s, jeżeli pomiary hałasu stałego w czasie są utrudnione przez okresowe zjawiska powodujące powstawanie hałasu o poziomie wyższym niż spodziewany, w szczególności: przejazdy samochodów, przeloty samolotów, a w przerwach pomiędzy tymi zjawiskami nie jest możliwe wykonanie pomiarów sześćdziesięciosekundowych,

c) to równe długości okresu trwania zjawiska lub jego wielokrotności – w przypadku okresowego działania źródła,

d) to [pic]5 min. dla hałasu o zmiennym poziomie dźwięku w czasie tp.

Dopuszcza się przerwy w rejestracji, wprowadzane przez wykonującego pomiary ze względu na eliminację przypadkowych zakłóceń, w przypadku próbek o czasie trwania to = 60 s i przerw nie dłuższych niż 10 s. W przypadku próbek o krótszym czasie trwania lub przerw dłuższych - próbkę należy odrzucić.

Liczbę n elementarnych próbek hałasu ustala się na bieżąco w punkcie pomiarowym, zgodnie z wymogami tabeli 1.

Tabela 1. Liczba n wymaganych elementarnych próbek hałasu w zależności od różnicy R między najwyższą a najniższą wartością zmierzonego poziomu hałasu próbki w danym przedziale czasu tp

Jeżeli różnica pomiędzy wynikami poszczególnych pomiarów elementarnych jest większa niż 3 dB, wydłuża się czas trwania pomiaru elementarnego (próbki).

3) określenie średniego poziomu dźwięku LAsr

Średni poziom dźwięku określa się:

a) w poszczególnych przedziałach czasu tp lub

b) dla poszczególnych źródeł hałasu

zgodnie ze wzorem 2:

LAsr=10 lg [pic]

(wzór 2)

gdzie: n - oznacza liczbę próbek w serii pomiarowej,

LAk - oznacza zmierzony poziom dźwięku w czasie to (wynik pomiaru próbki hałasu), w decybelach (dB).

4) pomiary tła akustycznego

Tło akustyczne tworzą wszystkie dźwięki występujące w danym punkcie pomiarowym, które nie pochodzą z zakładu, instalacji, urządzeń aktualnie badanych. Dokonując pomiaru poziomu tła akustycznego, wyłącza się pojedyncze, sporadyczne dźwięki, których wpływ na pomiar hałasu z zakładu, instalacji czy urządzenia można wyeliminować przez chwilowe zatrzymanie procesu mierzenia lub analizę zarejestrowanego sygnału.

Pomiar poziomu tła akustycznego przeprowadza się w sposób gwarantujący wyeliminowanie źródła hałasu będącego przedmiotem oceny, a mianowicie:

a) w tych samych punktach pomiarowych, w których przeprowadza się pomiar hałasu emitowanego przez badane źródło, lecz po wyłączeniu źródła (-eł) hałasu będącego (-ych) przedmiotem oceny lub w przerwach pracy badanych źródeł,

b) w sytuacji kiedy nie jest możliwe wyłączenie źródła (-eł) hałasu dopuszcza się przeprowadzenie pomiaru poziomu tła akustycznego w innym miejscu, lecz porównywalnym do tego, w którym był usytuowany punkt pomiarowy hałasu emitowanego przez badane źródło, przykładowo w cieniu akustycznym najbliższego obiektu budowlanego lub przegrody terenowej.

Pomiary poziomu tła akustycznego przeprowadza się w tym samym dniu, o tej samej porze doby i w podobnych warunkach meteorologicznych, w jakich wykonuje się pomiary poziomu emisji hałasu ze źródła.

5) określenie poziomu emisji hałasu w środowisku

Poziom emisji hałasu LAek w przedziale czasu tp otrzymuje się przez odjęcie od wartości średniego poziomu dźwięku LAsr wyrażonego wzorem 2, wartości średniego poziomu tła akustycznego LAt, zgodnie ze wzorem 3:

LAek=10 lg (10[pic]-10[pic])

(wzór 3)

gdzie

LAsr - oznacza średni poziom dźwięku dla przedziału czasu tp lub średni poziom dźwięku dla danego źródła, w decybelach (dB),

LAt - oznacza średni poziom tła akustycznego, w decybelach (dB).

Jeżeli różnica poziomów LAsr - LAt jest mniejsza niż 3 dB, poziom dźwięku w danym przedziale czasu tp należy wyznaczyć za pomocą metod obliczeniowych przedstawionych w części F.

6) obliczenie poziomu hałasu LAeqT w punkcie pomiarowym, wyrażonego równoważnym poziomem dźwięku A dla czasu odniesienia T

Poziom hałasu w danym punkcie pomiarowym oblicza się na podstawie wyznaczonych średnich poziomów dźwięku LAsr :

a) w poszczególnych przedziałach czasu tp lub

b) dla poszczególnych źródeł hałasu - gdy badano każde źródło oddzielnie, zgodnie ze wzorem 4:

LAeqT=10 lg [pic]

gdzie:

m - oznacza liczbę przedziałów czasu tp lub liczbę zmierzonych źródeł,

LAekj - oznacza poziom LAek dla j-tego przedziału czasu tp lub j-tego źródła, w decybelach (dB),

tj - oznacza czas trwania j-tego przedziału czasu tp, lub czas pracy danego źródła, w sekundach (s),

T- oznacza czas odniesienia, w sekundach (s).

Wielkość przedziałów czasu tp oraz czas odniesienia T można wyrażać w innych jednostkach, przykładowo w minutach, godzinach, pod warunkiem przyjęcia tych samych jednostek.

Wartość LAeqT obliczona zgodnie ze wzorem 4 odpowiada wartości wskaźnika hałasu:

a) LAeq D, jeżeli pomiary i obliczenia były prowadzone dla czasu odniesienia T = 8 godzin w porze dnia (600 - 2200),

b) LAeq N, jeżeli pomiary i obliczenia były prowadzone dla czasu odniesienia T = 1 godzina w porze nocy (2200 - 600).

3. Wynik badania hałasu

1) wartość wskaźnika LAeq D lub LAeq N jest przyjmowana jako ostateczny wynik badania hałasu, z wyjątkiem sytuacji, o której mowa w pkt 2,

2) w przypadku lokalizacji punktu pomiarowego przy elewacji budynku, w odległości od 0,5 do 2 m od zamkniętego lub uchylonego okna, wynik badania pomniejsza się o 3 dB.

Prowadząc badania poziomu hałasu, które legły u podstaw skarżonego zarządzenia pokontrolnego – w szczególności co do punktów pomiarowych 1 i 2 - organy nie zachowały standardów wynikających z przytoczonych przepisów.

W piśmie Głównego Inspektoratu Środowiska Centralnego Laboratorium Badawczego w [...] skierowanym do WIOŚ w [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r. wyjaśniło ono, że wykonany pomiar kontrolny dotyczył jedynie hałasu związanego z działalnością kontrolowanej firmy a jego celem było ustalenie dotrzymania wartości dopuszczalnych ustalonych decyzją dla tego podmiotu, a nie uwzględniał hałasu związanego z ruchem kołowym (pomiar odbywał się w przerwach pomiędzy ruchem samochodów). W analogiczny sposób wykonano pomiary tła akustycznego (również bez uwzględnienia ruchu pojazdów) (k.9).

Z załącznika do protokołu kontroli (k. 26) wynika, że "ze względu na duży ruch samochodowy na drodze wojewódzkiej nr [....] [...] – [...] ograniczono czas próbkowania do 10 s". Można twierdzić, że to ograniczenie czasu pomiaru jest zgodne z treścią części E.II pkt 2 ppkt 2b załącznika nr 7.

Wątpliwe jednak w stanie faktycznym jest zaaprobowanie takiej tezy. Bardziej prawdopodobne jest twierdzenie, że przejazd samochodów miał charakter ciągły, a nie jak wynika to z części E.II.pkt 2 ppkt 2b załącznika nr 7 charakter okresowy co przesądza o wadliwości dokonanych pomiarów.

Nie ma także uzasadnienia w przytoczonych przepisach części E.II.pkt 2 ppkt 4 załącznika nr 7 wyłączenia z obliczeń poziomu tła akustycznego hałasu wytwarzanego przez ruch samochodowy. Nie są to pojedyncze, sporadyczne dźwięki, których wpływ na pomiar hałasu można wyeliminować przez zatrzymanie mierzenia lub analizę zarejestrowanego sygnału.

Powyższe uprawdopodabnia twierdzenia skargi o wadliwym ustaleniu pomiaru hałasu emitowanego przez przedsiębiorstwo skarżącego.

Działka nr ewid. [...] zlokalizowana jest bezpośrednio przy drodze wojewódzkiej nr [...] [...] – [...], a punkty pomiarowej 1 i 2 w strefie jej oddziaływania.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami, zarządcy dróg o ruchu pojazdów powyżej 3 mln pojazdów na rok wykonują okresowo pomiary hałasu komunikacyjnego, emitowanego do środowiska i na ich podstawie sporządzają ogólnodostępne mapy akustyczne. Zgodnie z danymi zamieszczonymi na stronie internetowej ttps://bip.podkarpackie.pl/index.php/informacja-o-srodowisku/ochrona-przed-halasem/elektroniczna-baza-danych-dotyczaca-map-akustycznych/3494-mapy-akustyczne-dla-drog-wojewodzkich-o-obciazeniu-ruchem-powyzej-3-mln-przejazdow-rocznie-ii-edycja, dla drogi nr [...] została sporządzona taka mapa. Na podstawie powyższych map akustycznych można ustalić m.in. na podstawie wskaźnika imisji hałasu LD\xk, że na drodze [...] w miejscowości [...], wskaźnik ten wynosi odpowiednio: 65-70 dB na drodze, 60-65 dB w pasie drogowym, natomiast w pasie zabudowy mieszkalnej bezpośrednio przylegającej do pasa drogowego 55-60 dB. Natomiast dla pory nocy wskaźnik imisji hałasu LN wynosi odpowiednio, 55-60 dB dla drogi oraz 50-55 dla pasa drogowego.

W związku z powyższym duże wątpliwości budzi fakt, że podczas pomiarów hałasu w środowisku w dniu [...] lipca 2021 r., na działce nr [...] zmierzony został poziom tła akustycznego metodą bezpośredniego pomiaru na poziomie 47,0 - 47,8 dB w porze dnia oraz 42,0 - 44,9 dB w porze nocy. W tym miejscu należy podkreślić, że tło akustyczne tworzą wszystkie dźwięki występujące w danym punkcie pomiarowym, które nie pochodzą z zakładu, instalacji, urządzeń aktualnie badanych. Zatem, nie można w tym przypadku pominąć poziomu dźwięku w środowisku powodowanego przez hałas komunikacyjny, ponieważ jest to element tła akustycznego.

Sąd podziela stanowisko organu, iż oczywista pomyłka zawarta w piśmie znak: [...] z dnia [...] lipca 2021 r., dot. przerwania kontroli na czas niezbędny do opracowania i sporządzenia sprawozdania z pomiarów w oparciu o wycofany z obrotu prawnego w dacie kontroli art. 83a ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1829), a nie art. 56 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r" poz. 162), nie miała wpływu na ustalenia kontroli oraz sposób dokonania tych ustaleń.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 146 § 1 P.p.s.a orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a.