Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 241/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zobowiązano do podjęcia czynności
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1, art. 13
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: art. 73
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędziowie: Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca) Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 16 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. do rozpoznania wniosku strony z dnia 1 kwietnia 2020 r., w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy; II. stwierdza bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w rozpoznaniu wniosku strony, o którym mowa w pkt I wyroku, która nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa; III. oddala dalej idącą skargę; IV. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. na rzecz skarżącego J. K. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 2 lipca 2020 r. (z odnotowanym wpływem do organu w dniu 3 lipca 2020 r.) J. K. wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: PINB) w Z. w zakresie udostępnienia dokumentów i informacji sformułowanych w pismach strony z dnia - 7 sierpnia 2019 r., 15 listopada 2019 r., 13 stycznia 2020 r., 17 lutego 2020 r. (omyłkowo datowane na 27 lutego 2019 r.) i 1 kwietnia 2020 r.

W treści tych pism skarżący domagał się:

- wydania odpisów dokumentów z akt sprawy dotyczącej procedury odbiorowej zrealizowanego w 2011 r. zadania inwestycyjnego pt. "[...], zrealizowanego w 2011 r. przez D. Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych, Oddział w L., tj. kopii protokołu odbioru tej inwestycji, kopii decyzji o dopuszczeniu zrealizowanej inwestycji do użytkowania, a nadto, podania danych adresowych organu zwierzchniego na PINB w Z. (pisma skarżącego z dnia: 7 sierpnia 2019 r., 15 listopada 2019 r., 13 stycznia 2020 r.)

- wydania kopii zawiadomienia o zakończeniu budowy, złożonej przez inwestora wraz z: oświadczeniem kierownika budowy o zgodności wykonania budowy z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę; oświadczeniem o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy oraz ewentualnych terenów sąsiednich, a nadto, również udzielenia informacji - czy PINB wydał decyzję o sprzeciwie do tego zawiadomienia, oraz, czy po otrzymaniu w/w zawiadomienia inwestora i wymaganych oświadczeń PINB przeprowadził kontrolę na miejscu zrealizowanego zadania inwestycyjnego, zakończoną sporządzeniem protokołu (w przypadku sporządzenia wspomnianego protokołu strona wniosła o przesłanie jego kopii - pisma skarżącego z dnia: 17 lutego 2020 r. (omyłkowo datowane na 27 lutego 2019 r.) i 1 kwietnia 2020 r.)

W rozwinięciu skargi skarżący przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie wskazując, że pierwotnie, wniosek o udostępnienie kopii protokołu inwestycji budowlanej "[...]" (na który organ w ogóle nie zareagował) złożyła matka skarżącego – J. K. (pismo z dnia 5 marca 2019 r.). Pismem z dnia 7 sierpnia 2019 r. skarżący poinformował o śmierci matki oraz wyraził wolę wstąpienia do postępowania w miejsce zmarłej, podtrzymując wniosek o udostępnienie kopii protokołu inspektorskiego wspomnianej inwestycji oraz wnosząc o przesłanie – w ramach dostępu do informacji publicznej – kopii decyzji o dopuszczeniu zrealizowanej inwestycji do użytkowania, a nadto także, o podanie nazwy i siedziby (adresu) organu zwierzchniego nad PINB w Z. Pismem z dnia 3 września 2019 r. PINB w Z. poinformował skarżącego, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej i nie mogą być udostępnione. Pismem z dnia 15 listopada 2019 r. skarżący ponowił swój wniosek o udostępnienie informacji publicznej powołując się na art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz na art. 81 ustawy Prawo budowlane. Pismem z dnia 28 listopada 2019 r. PINB w Z. poinformował skarżącego, że procedura odbiorowa w/w zadania inwestycyjnego nie przewidywała wydawania decyzji administracyjnej oraz tworzenia protokołu odbioru. Pismem z dnia 13 stycznia 2020 r. skarżący podtrzymał swój wniosek odnośnie do przesłania mu - odpisu decyzji o pozwoleniu na użytkowanie inwestycji budowlanej "[...]" oraz danych adresowych organu II stopnia nad PINB w Z. Pismem z dnia 17 stycznia 2020 r. PINB w Z. powtórzył informację zawartą w piśmie tego organu z dnia 28 listopada 2019 r. Pismem z dnia 17 lutego 2020 r. skarżący złożył wniosek o doręczenie mu kopii zawiadomienia o zakończeniu budowy złożonego przez inwestora wraz z oświadczeniem kierownika budowy – o zgodności wykonanej budowy z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę oraz o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy oraz ewentualnych terenów sąsiednich, a nadto, o podanie, czy PINB wydał decyzję o sprzeciwie do w/w zawiadomienia. Pismem z dnia 11 marca 2020 r. PINB w Z. odpowiedział, że zgodnie z art. 73 ustawy Prawo budowlane wgląd w akta sprawy ma strona postępowania, którą wnioskodawca nie jest. Organ powtórzył nadto, że w sprawie zakończenia budowy nie było prowadzone postępowanie administracyjne, ponieważ procedura odbiorowa nie przewidywała wydawania decyzji oraz tworzenia protokołu odbioru. Pismem z dnia 1 kwietnia 2020 r. skarżący powtórzył treść wniosku z dnia 17 lutego 2020 r. jednocześnie wnosząc o podanie – czy organ wydał decyzję o sprzeciwie do zawiadomienia inwestora, oraz, czy po odebraniu zawiadomienia o zakończeniu realizacji inwestycji i wymaganych oświadczeń organ przeprowadził kontrolę na miejscu zrealizowanego zadania inwestycyjnego, zakończoną sporządzeniem protokołu, a jeśli tak, to o jego przesłanie. W piśmie z dnia 7 kwietnia 2020 r. PINB w Z. podtrzymał stanowisko wyrażone w piśmie z dnia 11 marca 2020 r. informując, że nie wydano decyzji o sprzeciwie oraz odmawiając udostępnienia żądanej dokumentacji. Pismem z dnia 27 czerwca 2020 r. skarżący podniósł, że PINB w Z. posiada wiedzę o tym, że wnioskodawca jest stroną postępowania, co wynika, z przesłanej do wiadomości tego organu decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] znak: [...], w której skarżącego uznano za stronę postępowania po zmarłej J. K.

W podsumowaniu skarżący skonstatował, że do chwili wniesienia skargi PINB w Z. nie przesłał żądanych kopii dokumentów znajdujących się w zasobach organu, ani też, w żaden inny sposób ich nie udostępnił, a przy tym, nie wydał również decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej. Zdaniem strony, nie udostępniając posiadanych informacji, PINB narusza przepis art. 61 Konstytucji RP, a także, normy procesowe zawarte w art. 73 k.p.a. oraz w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Wskazując na powyższe, skarżący wniósł o:

1) zobowiązanie PINB w Z. do przeslania stronie żądanych przez nią kopii dokumentów;

2) stwierdzenie, że PINB w Z. dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

3) zasądzenie, w myśl art. 154 § 7 p.p.s.a., od PINB w Z. na rzecz strony skarżącej, przewidzianego w tym przepisie zadośćuczynienia, w wysokości 3.000 zł (200 zł za każdy miesiąc zwłoki);

4) nadanie wyrokowi klauzuli natychmiastowej wykonalności;

5) zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego, niezbędnego do celowego dochodzenia praw strony.

W odpowiedzi na skargę PINB podniósł, że odpowiadając na kolejne pisma strony organ ten wielokrotnie wskazywał (w pismach z dnia: 3 września 2019 r., 28 listopada 2019 r., 17 stycznia 2020 r., 11 marca 2020 r., 7 kwietnia 2020 r.), że w sprawie zakończenia budowy pod nazwą budowa "[...]" nie była wymagana decyzja o pozwoleniu na użytkowanie, ponieważ procedura odbiorowa nie przewidywała wydania decyzji administracyjnej oraz tworzenia protokołu odbioru. Organ nie wydał również decyzji o sprzeciwie. Z uwagi na powyższe, nie było możliwe przesłanie stronie żądanej przez nią dokumentacji, tj. protokołu odbioru, decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, czy też, decyzji odmawiającej przyjęcia zgłoszenia zakończenia budowy.

Odnosząc się do żądania strony w zakresie przekazania mu – składnego przez inwestora, zawiadomienia o zakończeniu budowy oraz oświadczenia kierownika budowy o jej zakończeniu oraz o uporządkowaniu terenu, PINB stwierdził, że dokumenty te nie stanowią informacji publicznej, a ustawa o dostępie do informacji publicznej nie reguluje uprawnień w zakresie dostępu do akt, czy też, wglądu do nich. Organ zauważył przy tym, że zgodnie z art. 59 ust. 7, w sprawie pozwolenia na użytkowanie, stroną jest wyłącznie inwestor, a w przypadku inwestycji KZN – inwestor i Prezes Krajowego Zasobu Nieruchomości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie, choć nie we wszystkich jej aspektach.

Zagadnienia sporne w sprawie koncentrują się wokół zasadności zarzutów skargi w zakresie bezczynności PINB w Z. w udostępnieniu dokumentów i udzieleniu informacji o jakie skarżący wystąpił w trybie ustawy z dnia 6 września 2002 r. o dostępie do informacji publicznej.

Porządkująco należy wskazać, że ze znajdujących się aktach administracyjnych sprawy pism strony, kierowanych do PINB w Z., wynika, że strona wystąpiła do tego organu z żądaniami:

1) wydania odpisów dokumentów z akt sprawy dotyczącej procedury odbiorowej zrealizowanego w 2011 r. zadania inwestycyjnego pt. "[...], zrealizowanego w 2011 r. przez D. Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych, Oddział w L., tj. kopii protokołu odbioru tej inwestycji oraz kopii decyzji o dopuszczeniu zrealizowanej inwestycji do użytkowania, nadto, podania danych adresowych organu zwierzchniego na PINB w Z. (pisma skarżącego z dnia: 7 sierpnia 2019 r., 15 listopada 2019 r., 13 stycznia 2020 r.)

2) wydania kopii zawiadomienia o zakończeniu budowy, złożonej przez inwestora wraz z: oświadczeniem kierownika budowy o zgodności wykonania budowy z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę; oświadczeniem o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy oraz ewentualnych terenów sąsiednich, a nadto, również udzielenia informacji - czy PINB wydał decyzję o sprzeciwie do tego zawiadomienia, oraz, czy po otrzymaniu w/w zawiadomienia inwestora i wymaganych oświadczeń PINB przeprowadził kontrolę na miejscu zrealizowanego zadania inwestycyjnego, zakończoną sporządzeniem protokołu (w przypadku sporządzenia wspomnianego protokołu strona wniosła o przesłanie jego kopii - pisma skarżącego z dnia: 17 lutego 2020 r. (omyłkowo datowane na 27 lutego 2019 r.) i 1 kwietnia 2020 r.).

Trzeba przy tym zauważyć, że niewątpliwie, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego jest podmiotem zobowiązanym, po myśli art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej, do udostępniania - będących w jego posiadaniu informacji publicznych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SAB/Po 42/19). Jest to bowiem jednostka należąca do struktury szeroko rozumianego nadzoru budowlanego w rozumieniu ustawy Prawo budowlanego (art. 80 ust. 2 pkt 1) i z całą pewnością wykonująca zadania publiczne, w tym posiadająca uprawnienia kontrolne i z zakresu władztwa administracyjnego (zob. m.in. art. 81 i nast. ustawy Prawo budowlane).

Jeśli idzie o dokumentację oznaczoną przez Sąd w pkt 1), to należy wskazać, że tego rodzaju żądanie strona zgłosiła w piśmie procesowym z dnia 7 sierpnia 2019 r., powtarzając je następnie w kolejnych pismach, tj. z dnia 15 listopada 2019 r. i 13 stycznia 2020 r.

Analiza korespondencji jaką w tym zakresie prowadził ze stroną PINB w Z. uprawnia do wniosku, że organ rozpoznał w tym zakresie wniosek strony, o czym świadczy treść – adresowanych do strony – pism PINB. I tak, jak wynika z akt sprawy, w piśmie z dnia 28 listopada 2019 r. PINB poinformował stronę, że procedura odbiorowa zadania inwestycyjnego pod nazwą budowa "[...]" na działkach obrębów T., K., B., M., nie przewidywała wydania decyzji administracyjnej oraz tworzenia protokołu odbioru. Stanowisko to, organ powtórzył w kolejnym piśmie, z dnia 17 stycznia 2020 r., udzielając wówczas także wnioskodawcy informacji o danych adresowych organu II stopnia. Po raz kolejny informację o tym, że w sprawie zakończenia budowy pod nazwą "[...]" na działkach obrębów T., K., B., M. nie było prowadzone postępowanie administracyjne ponieważ procedura odbiorowa nie przewidywała wydawania decyzji administracyjnej oraz tworzenia protokołu obioru organ zawarł w treści pisma z dnia 11 marca 2020 r. Oczywiście nie można nie zauważyć, że wyrażone pierwotnie w piśmie z dnia 3 września 2019 r. stanowisko organu co do tego, że wskazane w pkt 1) rozważań

Sądu żądanie strony nie stanowią informacji publicznej było błędne. Jak należy sądzić, błąd ten dostrzegł sam organ udzielając stronie odpowiedzi na jej wniosek w pismach z dnia 28 listopada 2019 r. i 17 stycznia 2020 r. Nie można również nie dostrzec tego, że udzielenie przez organ informacji odnośnie do danych adresowych organu zwierzchniego nad PINB w Z. nastąpiło z przekroczeniem terminu z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Okoliczności te nie mogą jednak rzutować na zasadność skargi w tym zakresie, skoro niewątpliwie, do rozpoznania wniosku strony w zakresie żądań wymienionych w pkt 1) rozważań Sądu doszło jeszcze przed wniesieniem skargi na bezczynność. Z tego względu, Sąd nie podzielił zasadności tej części skargi, która obejmowała zarzut bezczynności PINB w Z. w udostępnieniu dokumentów o jakich mowa w pkt 1) rozważań Sądu.

Jako zasługujący na uwzględnienie Sąd ocenił natomiast zarzut skargi dotyczący bezczynności PINB w Z. w rozpoznaniu żądania wnioskodawcy opisanego w pkt 2) rozważań Sądu.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, żądanie przesłania zawiadomienia inwestora o zakończeniu budowy, tj. o zakończeniu w 2011 r. realizacji zadania inwestycyjnego pt. "[...] wraz z: oświadczeniem kierownika budowy o zgodności wykonania budowy z projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę; oświadczeniem o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy oraz ewentualnych terenów sąsiednich, a nadto, także poinformowania wnioskodawcy, czy w terminie przewidzianym w art. 54 ustawy Prawo budowlane PINB wydał decyzję o sprzeciwie do w/w zawiadomienia skarżący sformułował w treści wniosku z dnia 17 lutego 2020 r. (podana na tym piśmie data 27 lutego 2017 r. została sprostowana przez stronę w piśmie z dnia 1 kwietnia 2020 r.). Swoje żądanie w tym zakresie, skarżący powtórzył następnie w piśmie z dnia 1 kwietnia 2020 r. (zatytułowanym "ponowienie wniosku"), formułując nadto dodatkowy wniosek, tj., o udzielenie informacji, czy po otrzymaniu w/w zawiadomienia inwestora i wymaganych oświadczeń PINB przeprowadził kontrolę na miejscu zrealizowanego zadania inwestycyjnego, zakończoną sporządzeniem protokołu, a w przypadku sporządzenia wspomnianego protokołu, wnosząc o przesłanie jego kopii.

Jak wynika również z tych akt, odpowiadając na wniosek strony z dnia 17 lutego 2020 r., pismem z dnia 11 marca 2020 r. (z adnotacją, że dotyczy ono odpowiedzi na wniosek z dnia 27 lutego 2020 r.) PINB w Z. powiadomił stronę, że zgodnie z art. 73 ustawy Prawo budowlane, wgląd do akt sprawy ma strona postępowania, którego to przymiotu wnioskodawca nie posiada. W piśmie tym organ wskazał nadto, że w sprawie zakończenia budowy pod nazwą "[...]" nie było prowadzone postępowanie administracyjne, ponieważ procedura odbiorowa nie przewidywała wydawania decyzji administracyjnej oraz tworzenia protokołu odbioru. W kolejnym piśmie, tj. z dnia 7 kwietnia 2020 r., a stanowiącym odpowiedź na pismo strony z dnia 1 kwietnia 2020 r. PINB powtórzył treść swojego pisma z dnia 11 marca 2020 r., uzupełniając je o informację, że nie została wydana decyzja o sprzeciwie.

W ocenie Sądu, pomimo kierowanej przez PINB do strony korespondencji, w skardze zasadnie skarżący zarzuca bezczynność tego organu w rozpoznaniu jego żądań wyartykułowanych w treści pisma z dnia 17 lutego 2020 r., powtórzonych i uzupełnionych w piśmie z dnia 1 kwietnia 2020 r. Z obszernej korespondencji strony z PINB w Z. wynika niewątpliwie zamiar skarżącego związany z uzyskaniem określonych dokumentów i informacji w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429). Powyższą intencję wnioskodawcy jedynie potwierdza treść jego pisma z dnia 27 czerwca 2020 r.,

W świetle tych spostrzeżeń, obowiązkiem organu jako adresata wniosku była ocena, czy organ jest w posiadaniu dokumentów i informacji, objętych żądaniem strony jakie sformułowała ona w piśmie z dnia 17 lutego 2020 r., a następnie powtórzyła i uzupełniła w piśmie z dnia 1 kwietnia 2020 r., czy żądane przez stronę dokumenty i informację stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a po przeprowadzeniu tego rodzaju analizy, podjęcie stosownych czynności procesowych.

Tymczasem, na podstawie treści udzielonych przez organ odpowiedzi (w pismach z dnia: 11 marca 2020 r. i 7 kwietnia 2020 r.) należy wnosić, że organ, w sposób zupełnie błędny, zainicjowaną przez stronę procedurę w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej traktuje na równi z procedurą dostępu do akt w ramach ogólnego postępowania administracyjnego. Tego rodzaju działanie organu było oczywiście nieuprawnione i wadliwe. Trybu przewidzianego w art. 73 k.p.a. umożliwiającego zapoznanie się z aktami sprawy stronom postępowania nie można utożsamiać z trybem omówionym w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Dostęp do akt administracyjnych, które stanowią informację publiczną jako że odnoszą się do działań podmiotów publicznych (organów administracji publicznej) - na podstawie wskazanej ustawy - ograniczony jest do podmiotów nie będących stronami postępowania administracyjnego. Innymi słowy, jeżeli z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy chce zapoznać się strona postępowania, to przysługuje jej do tego prawo na podstawie art. 73 k.p.a. Jeżeli natomiast dostępu do treści takich dokumentów żąda podmiot nie będący stroną postępowania administracyjnego, przysługuje mu do tego prawo w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Należy w tym miejscu wyraźnie podkreślić, że poza oceną Sądu w sprawie pozostaje to, czy zasadnie PINB w Z. odmówił wnioskodawcy statusu strony w postępowaniu budowlanym, do którego odnoszą się określone żądania wnioskodawcy. Do tego organowi służy bowiem odrębny tryb postępowania administracyjnego, a stronie, odrębny tryb zaskarżenia. Należy w tym miejscu jedynie zwrócić uwagę, że powołany przez organ w pismach z dnia 11 marca 2020 i 7 kwietnia 2020 r. art. 73 ustawy Prawo budowlane (bez wskazania publikatora) w obecnym brzmieniu reguluje kwestię katastrofy budowlanej, a nie kwestię dostępu stron do akt sprawy, o czym stanowi art. 73 § 1, ale k.p.a. Kto jest stroną w procesie budowlanym wskazuje z kolei art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane.

W sprawie, należy dostrzec również niekonsekwencję w argumentacji organu, który w odpowiedzi na skargę wskazuje, że składane przez inwestora zawiadomienie o zakończeniu budowy oraz oświadczenie kierownika budowy o zakończeniu budowy i uporządkowaniu terenu nie stanowią informacji publicznej.

Kierując się przedstawioną argumentacją, Sąd za uzasadnioną uznał tę część zarzutów skargi, która odnosiła się do bezczynności PINB w Z. w zakresie rozpoznania wniosku strony z dnia 17 lutego 2020 r. (błędnie datowanego na 27 lutego 2020 r., co sprostowała strona w toku postępowania), uzupełnionego następnie pismem z dnia 1 kwietnia 2020 r. Nie umknęło przy tym uwadze Sądu, że PINB udzielił stronie informacji odnośnie do tego, czy została wydana decyzja o sprzeciwie, jakkolwiek uczynił to po terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie korzystając jednocześnie z procedury z art. 13 ust. 2 tej ustawy.

Mając na uwadze, że wspomniane już wielokrotnie pismo strony z dnia 1 kwietnia 2020 r. stanowiło nie tylko powtórzenie, ale i uzupełnienie treści jej wniosku z dnia 17 lutego 2020 r., w punkcie I wyroku Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał PINB w Z. do rozpoznania wniosku strony z dnia 1 kwietnia 2020 r., w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy. W toku ponownego rozpoznania sprawy, organ zobowiązany jest dokonać ponownej oceny żądania strony zawartego w piśmie z dnia 1 kwietnia 2020 r., mając na uwadze wcześniejsze rozważania Sądu, ukierunkowane na rozróżnienie prawa strony w ogólnym postępowaniu administracyjnym oraz w trybie regulowanym przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, w którym stosuje się przepisy k.p.a. w ograniczonym zakresie. Rzeczą organu będzie również ocena, czy organ jest w posiadaniu żądanych przez stronę dokumentów i informacji, czy dokumenty te i informacje spełniają kryteria informacji publicznej, a następnie, udzielenie stronie odpowiedzi na wniosek w formie czynności materialno-technicznej lub innej, przewidzianej w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zobowiązanie nałożone na organ w punkcie I wyroku nie obejmuje obowiązku udzielenia odpowiedzi w zakresie wydania decyzji o sprzeciwie, na co organ odpowiedział w piśmie z dnia 7 kwietnia 2020 r.

Stwierdzając bezczynność PINB w Z. w rozpoznaniu wniosku strony z dnia 1 kwietnia 2020 r. Sąd jednocześnie nie znalazł podstaw do uznania, że bezczynność organu ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z prowadzonej między stroną a organem licznej korespondencji wynika, że organ nie pozostawiał żądania strony bez odpowiedzi, nie ignorował jej pism, a jedynie, błędnie zinterpretował przepisy prawa, co skutkowało bezczynnością tego organu w sensie procesowym. Z tych względów, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie II wyroku.

Zawarte w punkcie III wyroku rozstrzygnięcie w zakresie oddalenia dalej idącej skargi znajduje swoją podstawę prawną w treści art. 151 p.p.s.a. i obejmuje oddalenie skargi w zakresie żądania stwierdzenia bezczynności PINB w Z. w udostępnieniu dokumentów dotyczących procedury odbiorowej zadania inwestycyjnego pt. "[...]", tj. kopii protokołu odbioru tej inwestycji, a nadto, kopii decyzji o dopuszczeniu zrealizowanej inwestycji do użytkowania oraz żądania przyznania sumy pieniężnej. Jak już zostało powiedziane na wstępie, organ w sposób wyczerpujący poinformował stronę (jeszcze przed wniesieniem przez nią skargi) o przyczynach niemożności udostępnienia tych dokumentów, co przesądzało o bezzasadności skargi w tym zakresie.

Jeśli chodzi o zawarte w skardze żądanie przyznania sumy pieniężnej to na tle redakcji art. 149 § 2 p.p.s.a. trzeba zauważyć, że obowiązujące w tej materii fakultatywne jedynie działanie sądu oznacza, że wybór, czy zastosować ten środek, leży całkowicie w gestii oceny sądu a decydujące są tu w istocie konkretne, szczególne okoliczności faktyczne całokształtu danej sprawy. W orzecznictwie sformułowano pogląd, że przyznanie sumy pieniężnej jest dodatkowym środkiem o charakterze dyscyplinująco-represyjnym, który powinien być stosowany w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy, a więc w tego rodzaju sytuacjach, gdzie oceniając całokształt działań organu, można dojść do przekonania, że noszą one znamiona celowego unikania załatwienia sprawy, a przy tym istnieje uzasadniona obawa, że bez tych dodatkowych sankcji organ nadal nie będzie respektować obowiązków wynikających z przepisów prawa. W niniejszej sprawie taki przypadek zdaniem Sądu nie zachodzi. Z okoliczności sprawy i analizy akt nie wynika by skarżący wskutek bezczynności organu doznał straty lub szkody spowodowanej takim zaniechaniem organu. Z kolei sam fakt, że organ pozostaje bezczynny nie stanowi dostatecznej przesłanki usprawiedliwiającej przyznanie sumy pieniężnej od organu na rzecz skarżącego. Pozostawanie w zwłoce z załatwieniem wniosku o dostęp do informacji publicznej z powodu błędnego przekonania organu co do charakteru prawnego żądanej przez wnioskodawcę informacji nie stanowi wystarczającej podstawy do przyznania sumy pieniężnej. W sprawie Sąd nie znalazł podstaw do przyznania stronie sumy pieniężnej mając na względzie przede wszystkim charakter stwierdzonej bezczynności organu, która, w ocenie Sądu, nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa.

Brak było podstawy prawnej do nadania wyrokowi rygoru natychmiastowej wykonalności, jako że w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) brak jest tego typu regulacji.

Zawarte w punkcie IV wyroku orzeczenie o kosztach postępowania znajduje swoją podstawę prawną w treści art. 200 p.p.s.a. Zasądzona od organu na rzecz skarżącego kwota 100 zł odpowiada równowartości wpisu sądowego jaki uiścił skarżący inicjując postepowanie sądowe w sprawie.

Na podstawie art. 119 oraz art. 120 p.p.s.a., rozpoznanie skargi nastąpiło w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów.