Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 333/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28 ust. 2
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 151, art. 190
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędzia WSA Jakub Zieliński Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 maja 2011 r. sprawy ze skargi 1 ) E. C., 2) P. K., 3) M. K., 4) M. B., 5) P. B., 6) H. D.-S., 7) U. B., 8) P. K., 9) K. K., 10) M. J., 11) P. J., 12) E. P., 13) J. P., 14) W. B., 15) A. K., 16) Z. K., 17) M. P., 18) T. B., 19) R. R., 20) Ł. T., 21) R. S., 22) T. P., 23) J. R., 24) M. K., 25) T. K., 26) Z. K., 27) D. S., 28) M. S., 29) L. W., 30) M. G. na decyzję Wojewody z dnia (...) nr (...) w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę; oddala skargę /-/ J.Zieliński /-/ M.Kwiecińska /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak


UZASADNIENIE

W wyniku rozpatrzenia wniosków grupy mieszkańców, Prezydent Miasta P., decyzją z dnia (...) października 2007 r., nr (...), odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją z dnia (...) czerwca 2007 r., nr (...), w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla "A" stacji bazowej telefonii komórkowej nr (...) na nieruchomości przy ul. (...) w P. na działce nr (...) ark. (...) obręb (...). Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie wskazano, że obszar oddziaływania przedmiotowej inwestycji obejmował wyłącznie działkę, na której zlokalizowana jest planowana wieża telekomunikacyjna, gdyż emisja pola elektromagnetycznego urządzeń telekomunikacyjnych jest ograniczona jedynie do jej obszaru. Okoliczność powyższa została stwierdzone w toku postępowania w przedmiocie oddziaływania inwestycji na środowisko, zakończonej decyzją z dnia (...) października 2006 r.

Odwołania od powyższej decyzji wnieśli M. J., T. K., M. K., T. P., J. R., M. S., L. W., D. S., P. K., U. B., H. D.-S., A. C. i K. T..-C. oraz R. S.

Decyzją z dnia (...) stycznia 2008 r. Wojewoda nr (...) umorzył postępowanie odwoławcze w stosunku do R. S., a następnie decyzją z dnia (...) stycznia 2008 r., nr (...) uchylił zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia (...) października 2007 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji wskazując, że niedopuszczalne było dokonanie przez organ I instancji oceny zasadności przyczyn wznowienia postępowania podanych przez wnioskodawców w decyzji odmawiającej wznowienia postępowania, bowiem na tym etapie postępowania organ winien dokonać jedynie formalnej oceny złożonego wniosku.

Prezydent Miasta P. postanowieniem z dnia (...) lutego 2008 r. nr (...)wznowił postępowanie administracyjne zakończone decyzją z dnia (...) czerwca 2007 r., a następnie decyzją z dnia (...) sierpnia 2008 r., nr (...), na podstawie art. 105 § 1 i art. 104 ustawy z dnia 15 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa) umorzył wznowione postępowanie administracyjne zakończone decyzją ostateczną Nr (...) z dnia (...) czerwca 2007 r. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż obszar oddziaływania stacji bazowej telefonii komórkowej obejmuje wyłącznie działkę, na której zlokalizowana jest wieża telekomunikacyjna, co znajduje odzwierciedlenie w ugruntowanej praktyce i orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Podkreślono, że sprawa emisji pola elektromagnetycznego na otoczenie była przedmiotem odrębnego postępowania w przedmiocie oddziaływania inwestycji na środowisko, zakończonego decyzją z dnia (...) października 2006 r. Wskazano, że twierdzenia wnioskujących dotyczące szkodliwego promieniowania elektromagnetycznego oraz ewentualnej katastrofy budowlanej (wysokość wieży 70 m) i spadku wartości nieruchomości dotyczą ich interesu faktycznego i nie mogą stanowić przesłanki zaliczenia ich do kręgu stron postępowania zakończonego pozwoleniem na budowę z dnia (...) czerwca 2007 r.

Odwołania od powyższej decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia (...) sierpnia 2008 r. wnieśli M. i P. J., E. C., M. i P. B., M. K., R. R., A. i Z. K., T. B., M. P., W. B., R. S., P. i K. K., H. D.-S., U. B., Ł. T., E. i J. P., W. S., D. S., T. K., T. P., M. K., M. S., J. R., P. K., L. W., M. G., Z. K., A. C., K. T.-C. oraz M. J.

Po rozpatrzeniu odwołań Wojewoda decyzją z dnia (...) grudnia 2008 r., nr (...), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia (...) sierpnia 2008 r. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że obszar oddziaływania przedmiotowej inwestycji obejmuje nieruchomość na której została ona usytuowana, tj. działkę nr (...), ark. (...) obręb (...), o powierzchni (...) ha. Podnoszona kwestia oddziaływania stacji bazowej telefonii komórkowej na działki sąsiednie poprzez emisję pola elektromagnetycznego została rozstrzygnięta na etapie odrębnego postępowania w zakresie oddziaływania inwestycji na środowisko zakończonego decyzją z dnia (...) października 2006 r. w której wskazano, że do budowy i eksploatacja stacji będzie wydzielony i wykorzystany teren o powierzchni 300 m2. Zgodnie z postanowieniem uzgodnieniowym Wojewody z dnia (...) września 2006 r. pola elektromagnetyczne przekroczonej wartości dopuszczalnej występują na wysokości powyżej 29,1 m n.p.t. i maksymalnie w odległości 206,75 m. od anten. Tym samym w miejscach dostępnych dla ludzi nie występują pola elektromagnetyczne o wartościach przekraczających poziomy dopuszczalne. Zdaniem organu jest to okoliczność przesądzająca o tym, że odwołującym nie przysługiwał przymiot strony w postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę w rozumieniu art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.).

Pismem z dnia 11 sierpnia 2009 r. M. i P. J., E. C., M. i P. B., M. K., R. R., A. i Z. K., T. B., M. P., W. B., R. S., P. i K. K., H. D.-S., U. B., Ł. T., E. i J. P., D. S., T. K., T. P., M. K., M. S., J. R., P. K., L. W., M. G. oraz Z. K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższą decyzję Wojewody z dnia (...) grudnia 2008 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 23 października 2009 r. sygn. akt II SA/Po 159/09, uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody.

Zdaniem Sądu zawarte w decyzji z dnia z dnia (...) października 2006 r. o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji inwestycji twierdzenie, iż obszar oddziaływania przedmiotowej inwestycji obejmuje jedynie nieruchomość, na której została ona usytuowana, tj. działkę nr (...), ark. (...) obręb (...), nie było wystarczające do ustalenia, jaki będzie obszar oddziaływania projektowanej inwestycji i czy nieruchomości poszczególnych skarżących znajdują się poza tym obszarem. W ocenie Sądu zasięg oddziaływania planowanej inwestycji nie mógł zostać zawężony wyłącznie do obszaru, na którym występować będzie ponadnormatywne promieniowanie elektromagnetyczne – pod uwagę należy wziąć także promieniowanie mieszczące się w dopuszczalnych normach, jego zakres wynikać powinien z Raportu oddziaływania inwestycji na środowisko. Dodatkowo Sąd I instancji wskazał, iż akt sprawy nie wynikało, by po wznowieniu postępowania organy administracji odniosły swoje ustalenia do konkretnych osób domagających się wznowienia postępowania, oceniając indywidualnie wobec każdego z nich czy jest stroną postępowania o pozwolenie na budowę przedmiotowej stacji bazowej telefonii komórkowej, ograniczając się jedynie do ogólnikowego stwierdzenia, że przedmiotowa nieruchomość nie spowoduje ograniczeń w zagospodarowaniu ich nieruchomości, co stanowiło naruszenie zasad prowadzenia postępowania administracyjnego. Ponadto, w opinii Sądu, organy prowadzące postępowanie zaniechały ustaliły, czy wszyscy wnioskodawcy byli aktualnymi właścicielami nieruchomości znajdujących się w otoczeniu przedmiotowej działki oraz czy byli oni ich właścicielami w dacie wydawania kwestionowanej decyzji o pozwoleniu na budowę.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożył inwestor "A" zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 28 ust. 2 w związku z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego poprzez błędne uznanie, że przepis ten uznaje za stronę w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę każdego właściciela nieruchomości bezpośrednio sąsiadującej z terenem przedmiotowej inwestycji.

Naczelny Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 11 marca 2011 r., sygn. akt II OSK 452/10, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji. W opinii Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji w ogóle nie wziął pod uwagę tego, iż przed wydaniem pozwolenia na budowę były wydane dwie inne decyzje: decyzja Prezydenta Miasta P. Nr (...) z dnia (...) września 2005 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzja Prezydenta Miasta P. z dnia (...) października 2006 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, które to decyzje względem pozwolenia na budowę spełniają funkcję prejudycjalną, poprzez określenie "obszaru oddziaływania obiektu". Stąd też za wadliwe uznać należało włączenie przez Sąd I instancji do obszaru oddziaływania obiektu także terenów na których promieniowanie elektromagnetyczne mieści się w dopuszczalnych normach, co wynika z ww. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, jak i z przepisów rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów (Dz. U. Nr 192, poz. 1883).

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Na wstępie dalszych rozważań należy podkreślić, iż Sąd rozstrzygnął sprawę mając na uwadze, iż zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) przy ponownym rozpoznaniu sprawy jest związany wykładnią prawa dokonaną w niniejszej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 marca 2011 r., sygn. akt II OSK 452/10.

Przedmiotem niniejszego postępowania była kwestia zasadności złożonego przez skarżących wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta P. z dnia (...) czerwca 2007 r., nr (...), zatwierdzającego projekt budowlany i udzielającego pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej nr (...) na nieruchomości przy ul. (...) w P.

Wojewoda Wielkopolski utrzymując w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia (...) sierpnia 2008 r., umarzającą wznowione postępowanie administracyjne zakończone decyzją ostateczną Nr (...) z dnia (...) czerwca 2007 r., wskazał, iż obszar oddziaływania przedmiotowej inwestycji obejmuje nieruchomość na której została ona usytuowana, tj. działkę nr (...), ark. (...) obręb (...), o powierzchni (...) ha. Jak wskazano, kwestia oddziaływania stacji bazowej telefonii komórkowej na działki sąsiednie poprzez emisję pola elektromagnetycznego została rozstrzygnięta na etapie odrębnego postępowania w zakresie oddziaływania inwestycji na środowisko zakończonego decyzją z dnia (...) października 2006 r. w której wskazano, że do budowy i eksploatacja stacji będzie wydzielony i wykorzystany teren o powierzchni 300 m2. Stanowisko powyższe uznać należy za prawidłowe.

Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w swoim orzeczeniu z dnia 11 marca 2011 r., w przedmiotowej sprawie, przed wydaniem pozwolenia na budowę, były wydane dwie inne decyzje, a więc decyzja Prezydenta Miasta P. Nr (...) z dnia (...) września 2005 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzja Prezydenta Miasta P. z dnia (...) października 2006 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Fakt powyższy pozostaje nie bez znaczenia dla przedmiotowej sprawy, bowiem jak wskazał Naczelny Sad Administracyjny, rozstrzygnięcia powyższe pełnią względem pozwolenia na budowę spełniają funkcję prejudycjalną. Co więcej, na mocy art. art. 55 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 717 ze zm.) decyzja o ustaleniu lokalizacji celu publicznego wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę, podobnie jak i decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, co wynikało z art. 56 ust. 9 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania pozwolenia na budowę.

W dniu (...) czerwca 2007 r., a więc w dniu wydania kwestionowanej obecnie przez skarżących decyzji o pozwoleniu na budowę, powyższe decyzje były ostateczne. Stąd też dokonane, w decyzji z dnia (...) października 2006 r. o środowiskowych uwarunkowaniach, ustalenia w kwestii oddziaływania stacji bazowej telefonii komórkowej przez emisję pola elektromagnetycznego na sąsiednie działki były dla organów administracji publicznej rozstrzygających przedmiotową sprawę wiążące. Rezultatem powyższej decyzji było zakreślenie obszaru oddziaływania obiektu, a w konsekwencji zakreślenie stron postępowania w przedmiocie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, a więc właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Analiza decyzji z dnia (...) października 2006 r. o środowiskowych uwarunkowaniach wskazuje bowiem, że obszar oddziaływania przedmiotowej inwestycji obejmie wyłącznie nieruchomość, na której ma być usytuowana stacja bazowa wraz z wieżą, na której będą zainstalowane anteny. Stąd też za nietrafne uznać należało argumenty skarżących zmierzające do zakwestionowania braku ich przymiotu strony w postępowaniu w przedmiocie pozwolenia na budowę przedmiotowej stacji bazowej telefonii komórkowej.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalono.