Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 962/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-10-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

x skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] , w której sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W argumentacji zgłoszonego żądania pełnomocnik skarżącego podniósł, że brak wstrzymania wykonalności decyzji skutkować będzie realnym zagrożeniem dla dalszego bytu gospodarczego skarżącego i wiążącą się z tym znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami. Zaznaczył, że wymierzenie stronie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier poza kasynem gry jest rażąco nieprawidłowe albowiem art. 89 ust. 1 pkt. 2 i ust. 2 pkt. 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych ( j. t. Dz. U. z 2016 r., poz. 471 ) oraz zakaz wynikający z art. 14 ust. 1 tej ustawy stanowi regulację techniczną w rozumieniu dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 2 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego ( Dz. U. UE. L. 98. 204. 37 ze zm. ), a wobec braku notyfikacji projektu powyższej ustawy Komisji Europejskiej nie mogą być one stosowane wobec jednostek oraz podmiotów będących adresatami decyzji.

Strona podniosła, że uiszczenie kwoty [...] zł może spowodować istotne trudności i uszczerbek w stanie majątkowym skarżącego. Za rok [...] wykazał on dochód w wysokości [...] zł. Skarżący poza codziennymi wydatkami ma zobowiązanie finansowe – umowę o kredyt gotówkowy, a jego spłaty będą dokonywane do [...] r. Strona utrzymuje samodzielnie trzy osoby. Korzysta ze stałej terapii farmakologicznej co łączy się z comiesięcznymi dodatkowymi wydatkami.

Skarżący jest właścicielem mieszkania oraz samochodu osobowego [...] z [...] r. Nie posiada żadnych innych zgromadzonych środków pieniężnych, a na rachunku bankowym na dzień [...] r. było [...]zł.

Do wniosku załączono PIT-36, umowę o kredyt gotówkowy na kwotę [...] zł z [...] r., wyciąg z rachunku bankowego, zaświadczenie lekarskie dotyczące stałej terapii farmakologicznej, oświadczenie skarżącego o utrzymywaniu żony oraz syna i jego rodziny oraz o stanie majątkowym.

Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2016 r. odmówił wstrzymania wykonania decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: "P.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części. W myśl wskazanych przepisów, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., to jest zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Będące podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przesłanki są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Szkoda, o jakiej mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., to taka szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (zob. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2004 r., o sygn. akt GZ 138/04, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Co istotne, obowiązkiem strony, która dąży do udzielenia jej ochrony tymczasowej, jest przedstawienie takich twierdzeń oraz dokumentów na ich poparcie, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Artykuł 61 § 3 P.p.s.a. został bowiem tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o przewidzianą w nim ochronę tymczasową.

Z dokumentacji załączonej do wniosku wynika, że skarżący uzyskał przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości [...] zł. Koszty uzyskania przychodów z tej działalności miały wynosić [...] zł. Z dokumentu PIT-36 wynika, że skarżący za [...] rok uzyskał przychód w łącznej wysokości [...] zł, a łączne koszty uzyskania przychodu wyniosły [...] zł, co dało ostatecznie dochód w wysokości [...] zł.

Z powyższych okoliczności wynika, że skarżący uzyskuje z prowadzonej działalności znaczne przychody, a zatem dokonuje w związku z tą działalnością określone operacje finansowe, realizuje bieżące należności i dokonuje płatności.

W ocenie Sądu w ramach prowadzonej działalności winien on brać pod uwagę odpowiednie uprzednie wygospodarowanie środków finansowych dotyczących ewentualnej konieczności poniesienia kary pieniężnej w wysokości [...]zł.

Istotne w sprawie jest to, że już po wydaniu i doręczeniu ([...] r. ) skarżącemu zaskarżonej decyzji organu II instancji w dniu [...]r. zawarł on umowę o kredyt gotówkowy na kwotę [...] zł. Po wydaniu decyzji świadomie podjął on zatem dodatkowe zobowiązanie finansowe, mimo, iż wiedział o ostatecznej decyzji nakładającej na niego karę podlegającą egzekucji w drodze postępowania egzekucyjnego. Nie uiścił on jednak nałożonej kary, natomiast okoliczność zawarcia tej umowy podnosi jako argument za wstrzymaniem egzekucji.

Ponadto zdaniem Sądu skarżący nie wykazał ostatecznie, że wyegzekwowanie kwoty [...] zł spowoduje istotne ograniczenie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Wskazać bowiem należy, że potencjalna konieczność tymczasowego ograniczenia prowadzonej działalności jedynie w ściśle określonym zakresie ( m. in. zmniejszenie zakupu towarów o kwotę [...] zł ) nie może być uznana za przesłankę do wstrzymania wykonania decyzji w postaci znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków – zob. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2014 r., sygn. akt I FZ 424/14, orzeczenia.nsa.gov.pl.

Wskazać należy ponadto, że przy dokonywaniu badania zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie jest dopuszczalne dokonywanie merytorycznej oceny legalności zaskarżonej decyzji.

W świetle powyższego stwierdzić trzeba, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła, by w niniejszej sprawie ziściły się przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Z tego względu orzeczono jak w sentencji postanowienia.