Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 73/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-04-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Andrzej Tokarz po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2018 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku TS o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi TS na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [.] z dnia [.] października 2017 r. nr [.] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. - p o s t a n a w i a - odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł TS wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

W złożonym na urzędowym formularzu oświadczeniu podał, że jest osobą pokrzywdzoną, nie jest stroną w sprawie. Po uwzględnieniu dochodów i wydatków ma ogromny deficyt budżetowy. Utrzymuje się z uposażenia rodzinnego w kwocie 3300 zł. Miesięczne koszty utrzymania szacuje na 3150 zł. Nie prowadzi natomiast księgowości, aby mógł podać więcej szczegółów w polu nr 11 formularza PPF dotyczącym zobowiązań i stałych wydatków. Na wezwanie z 27 marca 2018 r. nie złożył dodatkowego oświadczenia i dokumentów.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) zwanej dalej: "Ppsa", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W ocenie referendarza sądowego wnioskodawca nie wykazał, aby zachodziły względem niego którekolwiek z wymienionych przesłanek. Nie wywiązując się z obowiązku wynikającego z wezwania z 27 marca 2018 r. uniemożliwił poznanie jego rzeczywistej sytuacji majątkowej i zdolności płatniczych, czym uchybił dyspozycji art. 255 Ppsa. Z samego oświadczenia zawartego w formularzu PPF wynika tylko, że utrzymuje się z uposażenia rodzinnego w wysokości 3300 zł, koszty utrzymania szacuje na 3150 zł, ale nie wiadomo, na jakie cele jest on przeznaczany. Wnioskodawca nie wymienił żadnego majątku, nie określił tytułu prawnego do zamieszkiwanego lokalu, nie wskazał jakie ponosi wydatki np. na czynsz, energię elektryczną, gaz i inne media oraz żywność i inne podstawowe wydatki związane z zaspokajaniem podstawowych potrzeb bytowych. Niemniej trudno przyjąć, że nie byłby w stanie z osiąganego dochodu ponieść kosztów niniejszego postępowania, w którym wpis od skargi wynosić będzie 100 zł, a inne możliwe opłaty nie przekroczą jednostkowo tej wartości.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 Ppsa, odmówiłem uwzględnienia wniosku.