Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 29/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6129 Inne o symbolu podstawowym 612
658
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: *Stwierdzono, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 12b ust. 7, art. 12b ust. 8
journal: Dz.U. 2017 poz 2101
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.
article: art. 35
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis Asesor WSA Wojciech Śnieżyński (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 października 2020 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o. o. na bezczynność Starosty [...] w sprawie nierozpatrzenia stanowiska co do wnyków weryfikacji zawartych w protokole I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu; II. stwierdza, że Starosta [...] dopuścił się bezczynności; III. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; IV. wymierza organowi grzywnę w wysokości 500 zł (słownie: pięćset złotych); V. zasądza od Starosty [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Skargą z [...].07.2020 r. (data wpływu) [...] sp. z o.o. z/s we [...] (dalej jako "skarżąca" lub "spółka") zakwestionowała bezczynność Starosty Powiatu [...] (dalej jako "organ") przy weryfikacji wyników prac geodezyjnych o identyfikatorze zgłoszenia prac: [...], polegającą na nierozpatrzeniu stanowiska spółki co do wyników weryfikacji zawartych w protokole weryfikacji zbiorów danych oraz innych materiałów przekazanych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z [...].01.2019 r.

Formułując takie zarzuty skargi jej autor wniósł o zobowiązanie organu do rozpatrzenia stanowiska skarżącej, czyli: przyjęcia wyników prac geodezyjnych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego albo wydania decyzji o odmowie przyjęcia wyników prac geodezyjnych do tego zasobu; rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym; uznanie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; nałożenie na organ grzywny w wysokości 1000 zł; zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi jej autor wyjaśnił, że w dniu [...].01.2019 r. skarżąca spółka zawiadomiła organ o wykonaniu prac geodezyjnych. W dniu [...].02.2019 r. do skarżąca otrzymała datowany na [...].01.2019 r. protokół weryfikacji wyników prac geodezyjnych (załącznik nr 2 do skargi), w którym organ stwierdził nieprawidłowości pod względem zgodności z przepisami prawa z zakresu geodezji i kartografii. Dnia [...].02.2019 r. działając na podstawie art. 12b ust. 7 ustawy z 17.05.1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 2101) - dalej w skrócie: "u.p.g.k.", spółka ustosunkowała się do wyników weryfikacji prac geodezyjnych dokonując poprawy pięciu z siedmiu nieprawidłowości i stwierdzając bezzasadność dwóch z nich. W dniu [...].03.2019 r organ skierował do spółki pismo, w którym w sposób przedstawił swoją opinię na temat stanowiska skarżącej i poprosił o ustosunkowanie się do treści pisma. Skarżący zauważy, że otrzymane pismo nie było w żaden sposób zatytułowane, również jego treść nie wskazywała na to jaki ma charakter. Nie zawierało ono podstawy prawnej, pouczenia ani terminu załatwienia sprawy.

Wobec bezczynności organu skarżący w dniu [...].03. 2020 r. skierował do DWINGiK i Kartograficznego ponaglenie. Postanowieniem z [...].04.2020 r. DWINGiK uznał ponaglenie za uzasadnione, stwierdził że organ dopuścił się bezczynności i że ma ona charakter rażącego naruszenia prawa.

Uzasadniając zasadność wniesienia w takim stanie faktycznym skargi jej autor wskazał, że złożenie przez wykonawcę w terminie 14 dni od otrzymania protokołu weryfikacyjnego przekazanych przez niego opracowań, ustosunkowania się do protokołu weryfikacji prowadzi do wszczęcia postępowania administracyjnego. Odwołując się do terminów wyznaczonych w k.p.a. na załatwienie sprawy administracyjnej skarżący zauważył, że sprawa będąca przedmiotem tej skargi jest sprawą standardową, jej stan faktyczny nie jest skomplikowany, nie ma w niej konieczności prowadzenia postępowania dowodowego. Jej zakończenie sprowadza się do uznania bądź nieuznania stanowiska skarżącej i podjęcia stosownych działań (wydania decyzji odmownej lub przyjęcia prac geodezyjnych do zasobu). Nie jest zatem wykluczone uznanie jej za spełniającą przesłanki art. 35 § 2 k.p.a., czyli sprawy, która powinna być załatwiona niezwłocznie, może być bowiem rozpatrzenia w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Niezależnie jednak od tego czy sprawa będzie uznana za wymagającą postępowania wyjaśniającego, nie ma wątpliwości, że organ znacznie przekroczył wyznaczony przez k.p.a. miesięczny termin na załatwienie sprawy, gdyż ustosunkowanie się skarżącej zostało wniesione [...].02.2019 r., czyli upłynęło już ponad 400 dni. W ocenie skarżącego, za załatwienie sprawy nie może zostać uznane wystosowanie pisma datowanego na [...].03.2019 r. Zgodnie z art. 12b ust. 8 u.p.g.k., jeżeli organ nie uwzględni stanowiska wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych wydaje decyzję administracyjną o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub innych materiałów sporządzonych przez tego wykonawcę. Oznacza to, że jedynymi dopuszczalnymi prawem działaniami organu w tej sprawie byłyby: przyjęcie wyników prac geodezyjnych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego albo wydanie decyzji o odmowie przyjęcia prac geodezyjnych do tego zasobu. Alternatywnym sposobem działania organu w tego typu sprawie byłoby, dopuszczane przez orzecznictwo, wskazanie wykonawcy dalszych wad zgłoszonej pracy. Takie pismo powinno mieć formę protokołu weryfikacyjnego. W przekonaniu skarżącej spółki nie można uznać za pismo tego rodzaju pisma z [...].03. 2019 r. ponieważ nie dotyczy ono dalszych wad prac geodezyjnych. Jest ono również pozbawione formy i treści charakterystycznych dla protokołu weryfikacji. W ocenie skarżącej, pismo to stanowiło jedynie pozór działania. Oznacza to, że od dnia wpływu stanowiska skarżącej do organu ([...].02.2019 r.) do dnia wniesienia skargi organ nie dokonał żadnej czynności, która zmierzałaby do załatwienia sprawy, a od [...].03.2019r. nie wykonał jakiejkolwiek czynności w tej sprawie. Spółka nie otrzymała protokołu stwierdzającego zgodność prac geodezyjnych z normami prawa ani decyzji o odmowie przyjęcia zbiorów danych oraz innych materiałów przekazywanych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Opisane działania organu w tej sprawie wyczerpują znamiona rażącego naruszenia prawa, co potwierdził również DWINGiK w postanowieniu z [...].04.2020 r.

Uzasadniając zasadność wymierzenia organowi grzywny autor skargi powołał się na wynika nie tylko na rażący charakter naruszenia prawa, ale również wskazał na istotę i funkcję grzywny jako środka z jednej strony represyjnego, a z drugiej - dyscyplinującego. Sposób prowadzenia tej sprawy przez organ świadczy o lekceważącym podejście do reguł, którymi rządzi się postępowanie weryfikacyjne wskazane w art. 12b u.p.g.k. Dotyczy to nie tylko ewidentnego uchybienia terminowi do załatwienia prostej i standardowej sprawy, ale także pozorowania działań. Zwrócono przy tym uwagę, że nawet ewentualne wydanie przez organ administracji publicznej decyzji o odmowie przyjęcia prac geodezyjnych do zasobu nie jest tak niekorzystne dla wykonawcy prac geodezyjnych, jak bezczynność organu. Wydanie decyzji otwiera drogę do wzruszenia tej decyzji w toku postępowania drugiej instancji. Efektem działania organu jest zaś powstanie stanu zawieszenia, w którym wyniki prac geodezyjnych nie są przyjęte do zasobu, a skarżąca nie ma możliwości zmiany tego stanu poprzez brak dalszej procedury weryfikacyjnej. Podkreślono naganność działania organu ze względu na to, że państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny jest dobrem wspólnym podlegającym szczególnej ochronie (art. 40 ust. 1 u.p.g.k.), a jego zgodność ze stanem faktycznym (przez co należy rozumieć również aktualność) jest jedną z podstawowych zasad, na których opiera się prawo geodezyjne.

Wobec tego orzeczenie grzywny zdyscyplinuje organ i stwarza szanse, że w przyszłości w tego typu sprawach będzie on działał zgodnie z prawem, co oprócz poszanowania uprawnień i interesów strony, będzie mieć również pozytywny wymiar społeczny, polegający na zapewnieniu aktualności zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

W odpowiedzi na skargę datowanej na [...].06.2020 r. Starosta Powiatu [...] wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że w sprawie zostało już wydane postanowienie DWINGiK z [...].04.2020 r. o stwierdzeniu bezczynności organu. Jednocześnie DWINGiK wyznaczył, po dniu objętym postanowieniem (dzień w którym stwierdzono bezczynność) termin do załatwienia sprawy, którym jest jeden miesiąc od ustania stanu zagrożenia epidemicznego lub epidemii. Termin ten nie upłynął, nie został bowiem odwołany przez właściwe organy państwowe stan epidemii. W związku z powyższym należy uznać, że za okres objęty skargą zostało wydane już rozstrzygnięcie właściwego organu dotyczące bezczynności. Zatem, w dniu złożenia skargi, organ nie pozostaje w bezczynności, ponieważ nie upłynął termin ustanowiony przez organ wyższego rzędu. Po drugie, organ prowadził postępowanie w sprawie wydania orzeczenia kończącego sprawę w I instancji, które zakończył wydając w dniu [...].06.2020 r. decyzję nr [...] o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych i materiałów sporządzonych przez skarżącą spółkę w ramach pracy zrejestrowanej pod nr [...]. Złożenie skargi w niniejszej sprawie jest zatem przedwczesne.

Ponadto autor odpowiedzi na skargę wskazał, że działania skarżącego nie są podejmowane w dobrej wierze. Organ ma bowiem szereg zastrzeżeń do rzetelności działań skarżącego w zakresie jego działalności dotyczącej geodezji i kartografii. W tym zakresie powołał się m.in. na wyrok WSA we Wrocławiu z 25.09.2018 r. (II SA/Wr 411/18), który dotyczy skarżącej spółki, pisma kierowane do Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii w sprawie działania skarżącego, wydane przez organ odmowy przyjęcia zbiorów danych oraz innych materiałów będących wynikiem innej pracy geodezyjnej oraz inne decyzje odmowne wydawane przez inne organy administracji geodezyjnej prowadzące zasoby geodezyjne na [...].

W zakończeniu odpowiedzi na skargę zauważano, że rocznie weryfikacji w organie podlega około 2000 operatów technicznych i nigdy nie było sytuacji stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości w tym działaniu. W większości przypadków, mając na uwadze właśnie interes wykonawcy prac, organ wchodzi w dopuszczalną polemikę z wykonawcami w celu wyjaśnienia nieprawidłowości, aby prawidłowo sporządzona dokumentacja zasilała zasób ze względu na to czemu ten zasób ma służyć, a postępowania administracyjne (art. 12b ust. 8 u.p.g.k.) nie wydłużały załatwiania spraw. Postawa jednak skarżącej w sposób ewidentny pomija kwestie wyjaśnienia niezgodności wykonanych prac z obowiązującymi przepisami prawa, a skupia się na wytykaniu uchybień organom administracji publicznej, o czym świadczą nie tylko prace składane w organie ale także w innych jednostkach powiatowych oraz treść pouczeń kierowanych do różnych organów administracji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

W świetle art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej przywoływana jako p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 p.p.s.a., to jest mających za przedmiot w szczególności decyzje administracyjne, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, a także inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Tym samym przedmiotem sądowej kontroli – w odniesieniu do tego typu skarg – nie jest określony akt lub czynność organu administracji publicznej, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Skarga na bezczynność stanowi środek prawny mający na celu ochronę praw jednostki poprzez przymuszenie organu do podjęcia żądanego działania, a w następstwie tego likwidację stanu opieszałości występującą po stronie tego organu. Podkreślić w tym miejscu należy, że w sprawach, w których przedmiotem badania sądu administracyjnego jest bezczynność organu, sąd kontroluje jedynie, czy organ administracji w terminie zakreślonym przepisami prawa procesowego rozpatrzył wniosek strony czy też nie. Sposób załatwienia tego wniosku, a zatem jego uwzględnienie, bądź odmowa uwzględnienia, nie jest natomiast przedmiotem oceny sądu administracyjnego w sprawie ze skargi na bezczynność. W tym przypadku chodzi bowiem o formalną kontrolę, czy w terminie określonym ustawą organ wydał akt lub podjął czynność, zasadniczo bez badania materialnoprawnych aspektów tych aktów lub/i czynności.

Przenosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, że przedmiotem postępowania jest kwestia stwierdzenia bezczynności Starosty Powiatu [...] (dalej jako "organ") dotycząca weryfikacji wyników prac geodezyjnych o identyfikatorze zgłoszenia prac: [...], polegająca na nierozpatrzeniu stanowiska spółki co do wyników weryfikacji zawartych w protokole weryfikacji zbiorów danych oraz innych materiałów przekazanych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z [...].01.2019 r. Równocześnie podkreślenia wymaga, że skarżąca spółka przed wniesieniem skargi, wyczerpała przysługujące środki zaskarżenia, gdyż zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., wniosła ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie.

Niewątpliwie jedną z zasad ogólnych postępowania administracyjnego jest zasada szybkości postępowania (art. 12 k.p.a.). Zasada ta jest równocześnie jedną z gwarancji realizacji zasady zaufania do działań organów administracji publicznej (art. 8 k.p.a. w zw. z art. 2 Konstytucji RP). Realizacji zasady szybkości postępowania służy m.in. określenie terminów załatwiania spraw przez organy administracji publicznej. Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Treść obowiązku płynącego z powyższego przepisu oznacza zakaz nieuzasadnionego przetrzymywania spraw bez nadawania im właściwego biegu oraz obowiązek prowadzenia postępowania bez niepotrzebnych zahamowań. W myśl art. 35 § 2 k.p.a., niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. Z kolei w art. 35 § 3 k.p.a. przewidziano, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.

W sprawie zastosowanie znajdują również przepisy ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zgodnie z art. 12a ust. 1 tej ustawy wykonawca prac geodezyjnych lub prac kartograficznych zawiadamia organ służby geodezyjnej i kartograficznej, do którego zostały zgłoszone prace geodezyjne lub prace kartograficzne, o zakończeniu tych prac, przekazując: 1) zbiory nowych, zmodyfikowanych lub zweryfikowanych danych, które należą do zakresu informacyjnego baz danych, o których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 1-5 i 8-10 oraz ust. 1b; 2) dokumenty wymagane przepisami wydanymi na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 11 lub ich uwierzytelnione kopie.

Procedura przyjęcia materiałów do zasobu, w świetle art. 12b u.p.g.k., oparta jest na szeregu czynności o charakterze materialno-technicznym. W pierwszej kolejność, stosownie do art. 12b ust. 1 u.p.g.k., organ, do którego przekazane zostały zbiory danych lub inne materiały stanowiące wyniki prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, niezwłocznie weryfikuje je pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii, w szczególności dotyczącymi: 1) wykonywania pomiarów, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a, oraz opracowywania wyników tych pomiarów; 2) kompletności przekazywanych wyników wykonanych prac geodezyjnych lub prac kartograficznych. Zgodnie z art. 12b ust. 3 i 4 u.p.g.k. wyniki weryfikacji utrwala się w protokole. Podstawę do przyjęcia zbiorów danych lub innych materiałów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego stanowi pozytywny wynik weryfikacji. W przypadku natomiast negatywnego wyniku weryfikacji właściwy organ zwraca wykonawcy na podstawie art. 12b ust. 6 u.p.k.g. przekazane przez niego zbiory danych lub inne materiały wraz z protokołem zawierającym opis stwierdzonych uchybień i nieprawidłowości. W myśl art. 12b ust. 7 u.p.g.k., w przypadku negatywnego wyniku weryfikacji wykonawca prac geodezyjnych ma prawo, w terminie 14 dni od dnia otrzymania protokołu, ustosunkować się na piśmie do wyników weryfikacji. Natomiast jeżeli organ nie uwzględni stanowiska wykonawcy prac geodezyjnych lub prac kartograficznych wydaje decyzję administracyjną o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub innych materiałów sporządzonych przez tego wykonawcę (art. 12b ust. 8 u.p.g.k.).

W świetle powyższego stanu prawnego należy stwierdzić, że organ był bezczynny. Bezspornym jest w sprawie, że skarżąca spółka skorzystała z prawa przysługującego jej na mocy art. art. 12b ust. 7 u.p.g.k. i ustosunkowała się pismem z [...].02.2019 r. (data wpływu do organu [...].02.2019r.) do wyników weryfikacji przedstawionych jej w protokole weryfikacyjnym z [...].01.2019 r. W takiej sytuacji obowiązkiem organu, wobec nie uwzględnienia stanowiska wykonawcy pracy geodezyjnej, było niezwłocznie wszczęcie z urzędu postępowanie administracyjne w celu wydania decyzji o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub innych materiałów. Wszczęcie z urzędu postępowania nastąpiło dopiero w dniu [...].06.2020 r. Następnie decyzją z [...].06.2020 r. organ odmówił przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych i materiałów sporządzonych przez skarżącą spółkę w ramach pracy zrejestrowanej pod nr [...].

W tym stanie rzeczy zarzut bezczynności organu w rozpatrzeniu stanowiska spółki co do wyników weryfikacji zawartych w protokole weryfikacji zbiorów danych oraz innych materiałów przekazanych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, Sąd uznał za uzasadniony. Organ prowadząc postępowanie w niniejszej sprawie uchybił wskazanym wyżej przepisom procesowym określającym terminy załatwiania spraw administracyjnych, a także naruszył wynikającą z art. 12 w związku z art. 61 § 4 k.p.a. zasadę szybkości postępowania. Takie postępowanie podważa wyrażoną w art. 8 k.p.a. zasadę prowadzenia postępowania w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa. W świetle zaistniałych w sprawie okoliczności, Sąd stwierdza, że organ dopuścił się przewlekłości w prowadzonym postępowaniu i że miała ona charakter rażący (art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a p.p.s.a.), o czym orzeczono w pkt II i III sentencji wyroku.

Bez wpływu na ocenę wystąpienia bezczynności w postępowaniu pozostają przepisy ustawy z 02.03.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm., dalej ustawa COVID-19; (w tym art. 15 zzs ust. 11 uchylony przez art. 46 pkt 20 ustawy z 14.05.2020 r. (Dz.U.2020.875) zmieniającej ww. ustawę z dniem 16 maja 2020 r.). Niezależnie bowiem od ogłoszonego na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej: z dniem 14.03.2020 r. stanu zagrożenia epidemicznego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 (§ 1, Dz.U. 2020, poz. 433) obowiązującego do 20.03.2020 r. (Dz.U. 2020, poz. 490), a następnie ogłoszonego od 20.03.2020 r. do odwołania stanu epidemii w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2 (§ 1, Dz.U. 2020, poz. 491) i przepisem art. 15zzs ust. 11, który wszedł w życie 31.03 2020 r. (art. 15zzs dodany został przez art. 1 pkt 14 ustawy z 31.03.2020 r. (Dz.U.2020.568) zmieniającej ustawę COVID 19 ustawę z dniem 31.03.2020 r.) - organ pozostawał w bezczynny co najmniej od dnia [...].03.2019 r., kiedy upłynął miesięczny termin liczony od wpływu do organu zastrzeżeń spółki do wyników weryfikacji przedstawionych jej w protokole weryfikacyjnym. Zatem na długo przed wprowadzeniem stanu zagrożenia epidemiologicznego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, organ pozostawał w stanie zupełnej opieszałości we wszczęciu z urzędu postępowanie administracyjne w celu wydania decyzji o odmowie przyjęcia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego zbiorów danych lub innych materiałów. Dopiero podjęte przez spółkę działania, w postaci ponaglenia a później skargi na bezczynność, wymusiły na organie podjęcie w tym zakresie wymaganych czynności. Bezdyskusyjnym jest zatem w sprawie, że przed wystąpieniem stanu zagrożenia epidemiologicznego w związku z zakażeniami wirusem SARS-CoV-2, organ pozostawał w bezczynności, która jest efektem tylko i wyłączenie zaniechania po stronie organu. W niczym również nie mogą usprawiedliwiać wykazanej postawy organu okoliczności dotyczące sposobu działania spółki wynikające z innych spraw, które toczyły się przed organami administracji geodezyjnej. Sąd ocenia działanie organu w tej konkretnej sprawie.

Z uwagi na fakt, że w dniu [...].06.2020 r. została wydana decyzja przez skarżony organ, w pkt I wyroku umorzono postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania decyzji na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 p.p.s.a.

W ustalonych okolicznościach sprawy Sąd uznał za zasadne wymierzenie organowi grzywny w wysokości 500 zł, na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. Wyjaśnić przy tym trzeba, że w myśl przywołanego przepisu sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Zważyć należy, że instytucja przewidziana w cyt. przepisie, jest dodatkowym środkiem dyscyplinująco-represyjnym, który powinien być stosowany w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu w załatwieniu sprawy, tj. gdy oceniając całokształt działań organu – w konkretnej sprawie - dojść można do przekonania, że noszą one znamiona niczym nieuzasadnionego unikania podjęcia rozstrzygnięcia. Z tych też przyczyn, na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w pkt IV sentencji wyroku.

O kosztach Sąd postanowił zgodnie z art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. (pkt V sentencji wyroku).

Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a.