Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 992/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2010-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 51 par 1, art. 53 par 1, art.54 par 1 pkt 1, 2,3 i 6 art. 120 w zw. art. 210 par 6, art. 137 par 3, art. 180, art. 191, art 194
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 29
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.
article: art. 19 ust. 7, art. art. 29 ust. 13, art. 33 ust. 2, art. 38
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Rzepecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Sędzia WSA Barbara Rennert Protokolant Asystent sędziego Małgorzata Kosicka-Chilczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2010 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "R" Spółki z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wartości celnej towaru oraz wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedsiębiorstwo "R" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, (zw. dalej: Skarżąca lub Spółka), wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej (zw. dalej: Dyrektor IC, organ II instancji, organ odwoławczy) z dnia [...] sierpnia 2010r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego (zw. dalej: Naczelnik UC, organ I instancji) z dnia [...] maja 2010r. nr [...] wydaną w przedmiocie określenia wartości celnej importowanego towaru, wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu dokonanego importu, kwoty odsetek od podatku VAT.

Jak wynika z akt, stan sprawy był następujący.

W dniu [...] maja 2006r. działająca z upoważnienia skarżącej Agencja Celna zgłosiła do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu (nr zgłoszenia [...]) tkaninę z włókien syntetycznych w łącznej ilości 28.628.70mb. Jako wartość celną importowanego towaru zadeklarowano kwotę 20040,09 USD – zgodnie z dołączoną do zgłoszenia celnego fakturą nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006r., wystawione przez firmę T USA Do zgłoszenia celnego dołączono ponadto m. in. wystawione przez H Ltd., z Chin: parking list, certyfikat oraz świadectwo pochodzenia Form A nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006r. z którego wynika, że dotyczy ono faktury nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006r.

Naczelnik UC decyzją z dnia [...] lutego 2007r. wydaną po zakończeniu postępowania celnego wszczętego z urzędu postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006r. w sprawie zmiany zgłoszenia celnego [...] z [...] maja 2006r. w części dotyczącej kodu taryfy celnej – zmienił dane w w/w zgłoszeniu celnym w procedurze dopuszczenia do wolnego obrotu (kod procedury celnej 4000) w części dotyczącej kodu towaru. Zmiana pozycji taryfy celnej nie spowodowała zmiany należności celnych przywozowych.

Pismem z dnia [...] stycznia 2008r. Biuro Inspekcji do Spraw Wwozu, Wywozu

i Kwarantanny Chińskiej Republiki Ludowej potwierdziło autentyczność i poprawność wystawionego świadectwa. Biuro stwierdziło także (po przeprowadzeniu dochodzenia), że towary objęte świadectwem zostały wytworzone w w/w fabryce w Chinach, materiały zostały wytworzone i zakupione na miejscowym rynku. Do pisma dołączono także kopię faktury nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006r. powiązaną z wyżej wymienionym świadectwem. Zgodnie z tą fakturą firma H Ltd. z Chin (wystawiająca także dokumenty przedłożone do zgłoszenia celnego) sprzedała skarżącej Spółce towar objęty przedmiotowym świadectwem pochodzenia za kwotę 63.555,71 USD.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2009r., Naczelnik UC wszczął z urzędu postępowanie podatkowe dotyczące ustalenia wartości towaru oraz należnego podatku VAT dla towaru objętego zgłoszeniem celnym z dnia [...] maja 2006r. nr [...]. Powyższe postanowienie (zgodnie z adnotacją "otrzymują") doręczono Agencji Celnej, Spółce, jak i pełnomocnikowi skarżącej - doradcy podatkowemu J.C. na podstawie pełnomocnictwa z dnia [...] sierpnia 2003r., dołączonego do akt administracyjnych prowadzonego wobec skarżącej postępowania dotyczącego zgłoszenia celnego z dnia [...] czerwca 2007r. nr [...].

Z treści tego pełnomocnictwa wynika, że skarżąca ustanowiła J.C. pełnomocnikiem do dokonywania w jej imieniu wszelkich czynności przed organami celnymi, podatkowymi, egzekucyjnymi i sądami, składania wszelkich oświadczeń i wniosków. Zgodność z oryginałem powyższego pełnomocnictwa potwierdził sam doradca podatkowy w dniu [...] lipca 2008r.

Jemu też doręczono w dniu 18 lipca 2009r. (skarżącej Spółce – 20 lipca 2009r.) wezwanie do złożenia przez skarżącą zabezpieczenia. Według "potwierdzenia złożenia zabezpieczenia" - Seria PL A nr [...] czynności tej dokonano w dniu [...] sierpnia 2009r.

W dniu [...] sierpnia 2009r. pełnomocnik powołując na sygnaturę postanowienia

o wszczęciu postępowania z dnia [...] lipca 2009r., złożył pisemny wniosek

o uzupełnienie zgromadzonych dowodów oraz doręczenie decyzji. Wniósł o: sporządzenie legendy do akt sprawy oraz ponumerowanie kolejno zgromadzonych dowodów; dołączenie do akt oryginału faktury nr [...] (wskazując inny numer niż rachunek dotyczący przedmiotowego postępowania); przetłumaczenie na język polski pisma z [...] sierpnia 2007r. (w aktach sprawy brak pisma noszącego taką datę),

które Izba Celna przesłała do Biura do Spraw Inspekcji Wwozu i Kwarantanny ChRL, bowiem w aktach sprawy znajduje się dowód sporządzony w języku obcym, zaś dokument niezrozumiały nie może stanowić dowodu w sprawie oraz o doręczenie Stronie decyzji z dnia [...] marca 2007r. nr [...] (w aktach sprawy brak orzeczenia o wskazanych parametrach). Z treści pisma wynika, że pełnomocnik przesłał je również "do wiadomości" Skarżącej.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2009r. pełnomocnik ponowił wcześniejsze wnioski

– w szczególności co do dołączenia do akt oryginału faktury numer [...] i przetłumaczenia pisma przesłanego przez polskie organy celne do władz chińskich (wskazując tym razem datę [...] sierpnia 2007r.)

Decyzją z dnia [...] listopada 2009r. Naczelnik UC określił Skarżącej wartość celną towaru, wysokość zobowiązania podatkowego w podatku VAT, kwotę odsetek od podatku VAT.

Dyrektor IC decyzją z dnia [...] stycznia 2010r. uchylił powyższe rozstrzygnięcie

w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W konsekwencji powyższego, Naczelnik UC postanowieniem z [...] stycznia 2010r. wznowił postępowanie podatkowe w sprawie zakończonej decyzją z dnia

[...] lutego 2007r.

W załączeniu do pisma z dnia [...] marca 2010r. pełnomocnik przedłożył pełnomocnik skarżącej przedłożył pismo Ambasady RP z dnia [...] marca 2010r., adresowane do R.F. "Prezesa Zarządu R", w którym poinformowano adresata, że Ambasada nie zajmuje się wprost pośrednictwem w wyjaśnianiu spraw związanych z transakcjami handlowymi, ale kontaktując się telefonicznie w języku chińskim z panem S. z firmy H Ltd. uzyskano informacje, że utrudnione jest wyjaśnienie tej sprawy z uwagi na stosunkowo odległy okres, jak też że firma nie zajmuje się eksportem a tylko handlem wewnętrznym.

Wraz z kolejnym pismem złożonym [...] marca 2010r., J.C. przedłożył kserokopię faksu firmy H Ltd. sporządzonego w języku angielskim a nadesłanego do Konsula RP w Szanghaju wraz z dokonanym przez siebie tłumaczeniem. Z tłumaczenia tego wynika, że skarżąca nigdy nie kontaktowała się z wyżej wymienioną firmą chińską bezpośrednio i nigdy nie kupowała od niej towarów. W piśmie wymieniono szereg numerów faktur z 2006r. i 2007r. stwierdzając, że nigdy nie otrzymano płatności za te faktury od skarżącej.

Decyzją z dnia [...] maja 2010r. Naczelnik UC określił wartość celną dla importowanego towaru, wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług z tytułu importu, kwotę odsetek od VAT liczoną od kwoty podatku do zapłaty za okres do dnia

[...] sierpnia 2009r. (tj. poprzedzającego wpłatę kwoty zabezpieczenia).

W motywach organ I instancji stwierdził, że potwierdzenie, iż świadectwo pochodzenia dotyczy ściśle określonego towaru, eksporter w nim wskazany (firma H Ltd.) umieścił w rubryce nr 10 przedmiotowego świadectwa numer faktury [...] z dnia [...] kwietnia 2006r. jako dokumentu przynależnego do świadectwa i podanego w nim towaru. Z rubryki nr 3 i 12 tego świadectwa wynika, że przedmiotem importu do Wspólnoty był towar w postaci tkaniny w ilości 28628,70mb.

Autentyczność świadectwa pochodzenia została potwierdzona przez chiński organ weryfikacyjny, który ustalił także, że produkty objęte tym świadectwem zostały wyprodukowane w fabryce w Chinach. Na potwierdzenie powyższego przedstawiono kopię faktury [...] z dnia [...] kwietnia 2006r., z której wynika, że dotyczy ona transakcji między H Ltd. a skarżącą. Organ wskazał, że rachunek ten potwierdza, iż przedmiotem sprzedaży była tkanina w ilości 560 rolek 28628,70 mb o wartości 63.555,71 USD.

Nadto, Naczelnik UC stwierdził, biorąc pod uwagę przedłożone do zgłoszenia celnego świadectwo pochodzenia i dane zawarte w fakturze przynależnej do tego świadectwa, że faktycznego eksportu – importu towaru dokonano na podstawie danych zawartych

w fakturze przekazanej przez władze kontrolne kraju eksportu.

Natomiast wyjaśniając kwestie podnoszone w trakcie postępowania przez pełnomocnika skarżącej organ wskazał, że nie zachodzi konieczność urzędowego tłumaczenia sporządzonego w języku angielskim pisma przewodniego przesyłającego świadectwo pochodzenia do weryfikacji, gdyż istotą dowodu związanego z weryfikacją jest odpowiedź udzielona przez uprawniony organ Chin, a to pismo zostało przetłumaczone na język polski. Stwierdził także, że w prowadzonym przez siebie postępowaniu nie jest związany żadnymi terminami od daty uzyskania pierwszego dowodu do chwili wszczęcia postępowania. Wskazał także, iż przeprowadzenie wnioskowanej kontroli w siedzibie importera jest bezcelowe, bowiem przedmiotem postępowania jest ustalenie faktycznej wartości towaru.

Nadto organ I instancji stwierdził, biorąc pod uwagę powyższe ustalenia oraz dyspozycję art.29 WKC, że faktyczną ceną należną za towar jest wartość określona

w fakturze nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006r. w kwocie 63.555,71 USD.

Powołując się na art.29 ust.13 ustawy o VAT organ I instancji wskazał następnie, że podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona

o należne cło. Fakt ustalenia prawidłowej wartości celnej towaru, kwoty cła spowodował konieczność zmiany podstawy VAT, a co za tym idzie jego kwoty należnej tytułem importu. Stwierdzając na podstawie art.33 ust.2 ustawy o VAT, że kwota podatku od towarów i usług została wykazana nieprawidłowo, Naczelnik UC dokonał jej określenia w prawidłowej wysokości. Natomiast biorąc pod uwagę przepisy art.53 §1, art.51 §1 Ordynacji podatkowej oraz art.33 ust.1 i art.19 ust.7 ustawy o VAT stwierdził, że datą powstania zobowiązania podatkowego jest data powstania długu celnego, czyli objęcia towaru procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu, tj. [...] maja 2006r., w związku

z czym obliczył należne odsetki od VAT.

Powyższą decyzję pełnomocnikowi skarżącej doręczono [...] maja 2010r.

W ustawowym terminie pełnomocnik złożył od w/w rozstrzygnięcia odwołanie,

o czym również poinformował Spółkę (k-117 akt administracyjnych). Wniósł o uchylenie

w całości i przekazanie sprawy organowi I instancji celem uzupełnienia postępowania.

Zarzucił, że ocenia stanu faktycznego odbyła się z obrazą art.191 Ordynacji podatkowej – bowiem materiał zgromadzony w sprawie jak i jego ocena nie pozwoliły na stwierdzenie, że zaistniały okoliczności stanowiące przesłanki do wszczęcia postępowania celnego i podatkowego.

Według niego doszło również do naruszenia art.29 ust.1 WKC, bowiem organ celny

w żaden sposób nie dowiódł, że wartość celna towaru jest niższa niż od wartości celnej towarów identycznych lub podobnych, przez postępowanie jest niezupełne.

Zakwestionował pogląd organów, co do tego, że nie mają one prawa do kwestionowania uzyskanych drogą oficjalną wyników weryfikacji ani też domagania się od organów weryfikacyjnych świadectwo pochodzenia udowodnienia, że weryfikacja została przeprowadzona zgodnie z właściwością przepisów w danym kraju, bowiem poza sporem pozostaje dowód odnoszący się do wartości celnej towaru, który został pozyskany w drodze ni objętej wnioskiem o weryfikację świadectwa pochodzenia. Dokument ten – kserokopia z kopii faktury wystawionej przez H nie został poddany weryfikacji przez zagraniczny organ celny. Stwierdził, że kopia faktury nie może być w świetle art.180 Ordynacji podatkowej potraktowana jako dowód w sprawie. Nie została potwierdzona za zgodność z oryginałem.

Poddał pod wątpliwość również zasadność określenia nowej wartości celnej towaru

w oparciu o tzw. metodę kalkulacji.

Wskazał też na wydanie decyzji po dwuletnim okresie od daty otrzymania wyniku weryfikacji świadectwa pochodzenia.

Zarzucił, że nie wystąpiono do banku [...] o potwierdzenie dokonania płatności faktury [...] z dnia [...] kwietnia 2006r. oraz nie przeprowadzenia kontroli w siedzibie firmy, błędny wymiar odsetek, brak oceny dowodów nadesłanych przy pismach z [...] stycznia 2010r., z [...] stycznia 2010r., [...] lutego 2010r., [...] lutego 2010r. [...] marca 2010r.

W uzupełnieniu odwołania – piśmie z [...] czerwca 2010r. – pełnomocnik przedstawił swoje stanowisko co do tego, że obecnie zaskarżona decyzja narusza zakaz reformationis in peius.

Prowadząc postępowanie odwoławcze, Dyrektor IC postanowieniem z dnia

[...] lipca 2010r. włączył do prowadzonego postępowania m. in. pismo pełnomocnika skarżącej z [...] września 2009r. wraz z pismem H Ltd z [...] sierpnia 2008r. oraz pismo Biura Inspekcji Wjazdowo – Wyjazdowej i Kwarantanny z Chin z dnia [...] lutego 2010r.

W piśmie z [...] sierpnia 2009r. firma H Ltd wskazując cztery faktury (żadna z nich nie dotyczyła niniejszej sprawy) wyjaśniła, iż towary w nich wymienione były przedmiotem obrotu z klientem z USA, który dokonał za nie płatności. Spółka R za te faktury nie zapłaciła. Natomiast w piśmie z [...] lutego 2010r. Biuro Inspekcji poinformowało, po przeprowadzeniu dochodzenia, że zgodnie z wyjaśnieniem złożonym przez firmę H Ltd jej oświadczenie z [...] sierpnia 2009r. zostało złożone na prośbę firmy R w oparciu o informacje przez nią dostarczone. Te dwie firmy cieszyły się dobrą i długotrwałą współpracą. Firma R dokonała zakupu towarów objętych czterema fakturami i poprosiła firmę H Ltd o wystawienie czterech faktur proforma na T w USA, które nie zgadzają się z fakturami.

Piśmie z dnia [...] sierpnia 2010r. pełnomocnik wskazał również, że skoro kwota cła nigdy nie została rozstrzygnięta, to brak było podstaw do wydania przez organ

I instancji decyzji z dnia [...] maja 2010r. określającej wysokość podatku VAT.

Po rozpoznaniu odwołania, decyzją z dnia [...] sierpnia 2010r. Dyrektor IC utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy wyjaśnił, że w momencie przyjmowania zgłoszenia celnego organ celny ocenia jedynie jego poprawność formalną, a dane w nim zawarte przyjmowane są jako deklaracja, która może zostać poddana w późniejszym czasie bardziej szczegółowej kontroli (art.78 WKC). Takiej kontroli poddano dokumenty dołączone do zgłoszenia dokonanego w niniejszej sprawie. Weryfikacja wykazała, iż świadectwo pochodzenia jest autentyczne i poprawne, ale organ celny otrzymał również wyszczególnioną w tym świadectwie fakturę nr [...]

z dnia [...] kwietnia 2006r. wystawioną na rzecz skarżącej na towar objęty świadectwem, opiewającą na kwotę 63.555,71 USD.

Odnośnie przedstawionych w toku prowadzonego postępowania, zarówno w l instancji, jak i w II instancji przez skarżącą dowodów w tym między innymi - kopii oświadczenia firmy H Ltd. z Chin z [...] marca 2010r. stwierdzających, iż firma R nigdy nie kontaktowała się z firmą H Ltd. z Chin, nie kupowała żadnych towarów bezpośrednio w tej firmie, jak również nigdy nie dokonywała żadnych płatności na rzecz tej firmy oraz kopii pisma z Ambasady RP, w którym stwierdzono, iż kontaktowano się telefonicznie z Panem S. z firmy H i uzyskano informację, że firma ta nie zajmuje się eksportem a tylko handlem wewnętrznym - Dyrektor IC stwierdził, że pisma te pozostają bez znaczenia dla przedmiotu niniejszej sprawy, albowiem firma H Ltd. z Chin nie jest w jakikolwiek sposób powiązana z przedmiotową sprawą, jak również nie znajduje się w żadnym dokumencie znajdującym się w aktach sprawy.

Powołując się na przepis art.29 WKC, organ odwoławczy przyjął, że wartością celną jest wartość transakcyjna określona w fakturze nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006r. wystawionej przez H z Chin. Wyjaśnił także, że zgodnie z art.218 w zw. z art.181 RWKC dla potrzeb ustalenia wartości celnej nie jest wymagany oryginał faktury. Uzyskano kopię faktury nr [...] wystawionej przez firmę H, a więc tę samą firmę, której dotyczyło świadectwo pochodzenia, packing list i certyfikat tj. dokumenty załączone do przedmiotowego zgłoszenia celnego. W fakturze tej jako kupującego wskazano firmę R.

Na zarzut, iż pismo organów celnych z [...] sierpnia 2007r. sporządzone w języku angielskim, skierowane do Biura do Spraw Inspekcji Wwozu, Wywozu i Kwarantanny Chińskiej Republiki Ludowej dowodzi, że decyzja została wydana na podstawie dowodu sporządzonego w języku obcym, Dyrektor IC wyjaśnił, że podstawę wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie nie stanowił wniosek o weryfikacją świadectwa pochodzenia a jedynie wynik uzyskanej weryfikacji. Przedmiotowym pismem zwrócono się do uprawnionego organu administracji Chin o weryfikację w/w świadectwa pochodzenia z [...] kwietnia 2006r.

Ostatecznie stwierdził, że Naczelnik UC właściwie dokonał oceny ujawnionych dokumentów i zasadnie przyjął, że w myśl art.29 WKC wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna określona w fakturze nr [...].

Za bezzasadny uznał także zarzut nie przeprowadzenia kontroli, gdyż mogły one być przeprowadzone u zgłaszającego, bądź u każdej innej osoby bezpośrednio lub pośrednio zainteresowanej zawodowo tymi operacjami, jak również u każdej innej osoby posiadającej dla potrzeb zawodowych wymienione dokumenty i dane.

Odzwierciedleniem tego prawa jest protokół pokontrolny nr [...] z [...] marca 2008r. z przeprowadzonej kontroli w siedzibie importera towaru PHZ R Sp. z o. o., którego jeden egzemplarz doręczono kontrolowanemu [...] marca 2008r.

Na zarzuty: nie rozpatrzenia przez organ I instancji wniosku pełnomocnika

o wystąpienie do Banku [...] o potwierdzenie dokonania płatności tytułem faktury, pozyskania dowodów od chińskiego producenta tkanin w zakresie negocjacji zakupu towaru, zamówień oraz zapłaty za dostarczone towary, jak też nie uwzględnienia i nie ocenienia w procesie wyrokowania materiałów dowodowych nadesłanych za pismami nr [...] z [...] stycznia 2010r, nr [...] z [...] stycznia 2010r. nr [...] z [...] lutego 2010r. nr [...] z [...] lutego 2010r. i nr [...] z [...] marca 2010r. - Dyrektor IC wskazał, że wymienione pisma nie wpłynęły do organu l instancji w toku prowadzonego postępowania ani do organu II instancji w toku postępowania odwoławczego. Zauważył jednocześnie, że w aktach sprawy znajdują się pisma o innych numerach i datach ich sporządzenia, oraz że całe odwołanie i wnioski składane przez pełnomocnika dotyczą firmy H Ltd. a nie eksportera towaru H Ltd. z Chin.

W ocenie organu odwołąwczego, Naczelnik UC nie naruszył zasad obowiązujących przy ustalaniu wartości celnej towaru. Wykazał ponad wszelką wątpliwość, iż wartością celną importowanego towaru jest wartość określona w fakturze [...] z [...] kwietnia 2006r. wystawionej przez firmę H LTD. z Chin, a nie wartość określona w fakturze przedłożonej do zgłoszenia celnego. Z tego też względu niezasadny jest zarzut pogwałcenia zasady art.120, art.121, art.122, art.170, art.180 §1, art.187 §1, art.190, art.191 i art.194 §1 i §2 Ordynacji podatkowej oraz w przywołanych przez pełnomocnika skarżącej dodatkowo art.7 Konstytucji RP.

Na zarzut skarżącej, co do bezprawnego ustalenia kwoty należnego podatku od importowanych towarów, poprzez zmianę wartości celnej i faktyczne obliczenie kwoty długu celnego, organ wyjaśnił, że przyjęcie zgłoszenia wywołuje określone skutki prawne i stanowi podstawę do zaksięgowania należności celnych. Treść art.201 ust.1a rozporządzenia Rady EWG nr 2913/92 z dnia 12.10.1992r, ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WEL nr 302 z 19.10.1992r, ze zmianami) stanowi, iż dług celny w przywozie powstaje w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnością przywozowym. Zgodnie zaś z art.19 ust.7 ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, póz. 535 ze zm. – zw. dalej ustawy o VAT) obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego. Podatnicy są obowiązani do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku z uwzględnieniem obowiązujących stawek (art.33 ust.1 ww. ustawy).

Następnie podkreślił, że w przedmiotowej sprawie organ l instancji, z uwagi na upływ

3-letniego terminu do powiadomienia dłużnika o kwocie długu celnego, dokonał określenia należnego podatku z tytułu importu towarów zgodnie z art.38 ust.2 ustawy

o VAT. Unormowanie to dotyczy sytuacji całkowicie odmiennej niż określona w art.33 ust.2 ustawy o VAT, kiedy to decyzja określająca wysokość podatku podejmowana jest z uwzględnieniem wartości celnej i cła, ustalonych w odrębnym postępowaniu.

Zgodnie z art.29 ust. 13 ustawy o VAT podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. W przedmiotowej sprawie organ

l instancji, zgodnie z dyspozycją art.38 ust.2 ww. ustawy, dokonał ustalenia prawidłowej wartości celnej towaru oraz kwoty cła dla potrzeb prawidłowego określenia podstawy opodatkowania podatkiem VAT.

W tym też względzie działanie organu l instancji uznał za prawidłowe.

Dyrektor IC nie dopatrzył się również uchybień w kwestii naliczonych odsetek.

Nawiązując do treści art.33 ust.1; art.37 ust.1 ustawy o VAT, art.47 §1 §3; art.51 §1 Ordynacji podatkowej oraz orzeczenia NSA z 22 listopada 2007r. sygn. akt l FSK 1343/06 stwierdził, iż datą powstania zobowiązania podatkowego była data powstania długu celnego, objęcia towaru procedurą dopuszczenia do, wolnego obrotu tj. [...] maja 2006r. Zatem organ l instancji dokonał obliczenia kwoty należnych odsetek od podatku VAT za okres od dnia następnego po zgłoszeniu celnym ([...] maja 2006r.) do dnia poprzedzającego wpłatę zabezpieczenia ([...] sierpnia 2009r). Zarzut pełnomocnika

w kwestii odsetek należy więc uznać za bezzasadny.

Dyrektor IC podkreślił także, że w myśl art.86 ustawy Prawo celne organ celny może przyjąć jako dowód w postępowaniu dokumenty sporządzone przez organy celne państwa obcego lub inne uprawnione podmioty tego państwa. Natomiast polskie organy celne nie mają uprawnień do kwestionowania uzyskanych drogą oficjalną wyników weryfikacji, ani domagać się od władz weryfikujących udowodnienia, że weryfikacja została przeprowadzona zgodnie z właściwością przepisów obowiązujących w danym kraju.

Powyższą decyzję pełnomocnik skarżącej otrzymał w dniu 14 maja 2010r.

i w ustawowym terminie zaskarżył ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gorzowie Wielkopolskim, wnosząc o jej uchylenie w całości oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, a także o obciążenie Dyrektora IC kosztami postępowania, w tym kosztami zastępstwa procesowego.

Zaskarżonej decyzji pełnomocnik Spółki zarzucił naruszenie art.191 ustawy Ordynacja podatkowa z uwagi na brak dostatecznej analizy przez organ celny zgromadzonego w trakcie postępowania materiału dowodowego. Organ celny w sposób wybiórczy ocenił poszczególne dowody, w szczególności te przedłożone przez stronę

i nie odniósł się do jej wniosków o dokonanie określonych czynności procesowych. Nie odniósł się do pisemnych wyjaśnień eksportera z dnia [...] września 2009r. W ocenie strony skarżącej w sprawie doszło do naruszenia zasad postępowania dowodowego, które w rzeczywistości nie dowiodło naruszenia prawa przez skarżącą, a organ nie podjął żadnych dodatkowych czynności celem obalenia twierdzeń skarżącej.

Podkreślił, że pomimo wniosku strony z dnia [...] sierpnia 2009r. nr [...] dotyczącego dołączenia do akt sprawy oryginału faktury [...], w aktach sprawy znajduje się w dalszym ciągu tylko kserokopia tego dokumentu.

Brak przeprowadzenia tego dowodu i władcze oraz nieuzasadnione jego odrzucenie potwierdza, iż postępowanie celne i podatkowe jest niezupełne, a zatem w sprawie wydana została decyzji z naruszeniem prawa. Organ weryfikujący świadectwo pochodzenia potwierdził jedynie autentyczność dowodu pochodzenia, a nie fakt że firma wymieniona w tym dowodzie zajmuje się eksportem towaru.

Podnosząc zarzut naruszenia art.180 §1 i art.194 Ordynacji podatkowej skarżąca wskazała, że nadal pozostaje niewyjaśniona kwestia wiarygodności dowodu w postaci nadesłanej przez zagraniczny organ weryfikujący kserokopii faktury oraz sposobu pozyskania tego dowodu. Dowód ten nie ma mocy dokumentu urzędowego, nie

jest nawet uwierzytelnioną kopią takiego dokumentu. Z tego powodu okoliczności stwierdzonych w kserokopii faktury nie można uznać za dostatecznie udowodnione.

Zdaniem skarżącej kwestionowana decyzja została wydana z obrazą art.29 ust.1 WKC, gdyż organ celny w żaden sposób nie dowiódł, że wartość towaru jest niższa od wartości celnej towarów identycznych lub podobnych. Jedyną kwestią sporną jest kserokopia faktury producenta i zakwestionowana na jej podstawie wartość celna towaru. Według skarżącej tylko oryginał dokumentu może stanowić o bezsprzecznym potwierdzeniu faktów lub okoliczności w nim stwierdzonych. Kserokopia faktury producenta, także w świetle art.180 Ordynacji podatkowej, nie może być potraktowana jako dowód, a inne zgromadzone w sprawie dowody wskazują na prawidłowo przedstawioną przez stronę wartość celną towaru. Informacje zawarte w kserokopii faktury powinny być poddane weryfikacji, a organ pierwszej instancji zmanipulował postępowanie, stosując samowolę w ocenie dowodów.

Pełnomocnik wskazał także na pismo Dyrektora IC sporządzone w języku obcym z dnia [...] sierpnia 2007r. - skierowane do organu chińskiego, stwierdzając że brak jego tłumaczenia ogranicza ustawowe prawo strony do czynnego udziału w każdym etapie postępowania, bo obcojęzyczne dokumenty nie mogą być uznane za dowód w sprawie.

W skardze zarzucono także naruszenie art.120 w zw. z art.210 §6 Ordynacji podatkowej w zakresie braku uzasadnienia faktycznego i prawnego co do zasadności obciążenia strony odsetkami oraz wymiarem tych odsetek od określonych w decyzji pierwszoinstancyjnej zobowiązań celno podatkowych. Organ I instancji nie wszczął we właściwym czasie postępowania celno – podatkowego, co ma bezpośredni wpływ na wymiar odsetek od długu celnego i zobowiązania podatkowego, a nadto w decyzjach brak uzasadnienia faktycznego wymierzonych odsetek. Zdaniem pełnomocnika skarżącej postępowanie powinno być wszczęte przed wystąpieniem do chińskiego podmiotu z wnioskiem o weryfikację świadectwa pochodzenia. Odsetki zaś powinny być liczone z uwzględnieniem zwłoki wynoszącej 10 dni od dnia zgłoszenia celnego, z tego powodu, że zapłata długu i zobowiązania podatkowego zabezpieczone były gwarancją upoważnionej agencji celnej. Odsetki powinny być liczone od dnia powstania zaległości podatkowych a nie zobowiązania podatkowego, do tego okresu nie wlicza się czasu na doręczenie decyzji. Odsetki powinny też być liczone z uwzględnieniem art.54 §1 ust.3,

4 i 6 Ordynacji podatkowej. To wszystko dowodzi, że gdyby postępowanie celno – podatkowe zostało wszczęte zgodnie z prawem, tj. przed wystąpieniem o weryfikację, wówczas odsetki liczone byłyby zgodnie z terminem wynikającym z art.139 §1 Ordynacji podatkowej, a gdyby postępowanie nie zostało zakończone w terminie odsetki i tak nie byłyby naliczane. Przepis §2 ust.2 rozporządzenia Ministra Finansów

z dnia 22 sierpnia 2005r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej (...) (Dz. U. Nr 165, poz.1373 ze zm.) nakazuje rozliczenie w decyzji kwoty odsetek oddzielnie dla każdego okresu, w którym obowiązywały różne stawki, czego organ nie uczynił.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor IC wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

W związku z zawiadomieniem o rozprawie pełnomocnik J.C. złożył w dniu [...] listopada 2001r. pismo procesowe, w którym dodatkowo podniósł zarzut, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i jego ocena, jak i rozstrzygnięcia obu instancji zostały dokonane z przekroczeniem granic swobodnej oceny i ze zbyt daleko idącą dowolnością. W aktach sprawy znajdują się bowiem dowody sporządzone

w języku obcym, które nie były przetłumaczone na język polski. Zarzut powyższy dotyczy faktur, listów ładunkowych, certyfikatów, świadectw pochodzenia, a nawet pisma Dyrektora IC skierowanego do zagranicznego podmiotu weryfikującego świadectwo pochodzenia.

Niezależnie od powyższego J.C. poinformował, że w przekonaniu Spółki, pełnomocnik nie reprezentował jej w postępowaniu przed organami celnymi.

W aktach sprawy brak pełnomocnictwa dla J.C., które by złożył on na potrzeby prowadzonego postępowania. Postanowienie o wszczęciu postępowania celnego i podatkowego, wydane przez Naczelnika Urzędu Celnego, zostało doręczone J.C. jako pełnomocnikowi strony, mimo że nie był on umocowany w sprawie. Jest to przesłanka pozwalająca twierdzić, że organy celne pozbawiły stronę prawa do czynnego udziału w postępowaniu. Końcowo pełnomocnik zauważył, ze nawet jeśli założyć, że w aktach znajduje się pełnomocnictwo dla J.C., to jest to wyłącznie kserokopia tego dokumentu, którego dołączenie do akt sprawy nie nastąpiło z inicjatywy pełnomocnika lecz organu celnego.

Na rozprawie pełnomocnik skarżącej podtrzymując dotychczasowe twierdzenia wskazał, że na okoliczność wadliwego wszczęcia postępowania powołuje wyrok z dnia 11 sierpnia 2004 roku sygn. akt . FSK 2113/04, zaś w kwestii zasadności zarzutu dotyczącego pełnomocnictwa wskazuje na wyrok WSA w Poznaniu z 20 kwietnia 2009r. sygn. akt I SA/Po 695/08.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Jako pierwszy należało rozpoznać zarzut skarżącej o braku jej uczestnictwa

w prowadzonym przez organy celne postępowaniu w związku z niewłaściwym reprezentowaniem Spółki przez doradcę podatkowego J.C..

Zgodnie z treścią art.73 ust.1 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.), zwanej Prawo celne, do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art.12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz.60 ze zm.), zwanej Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego – zatem

i przepisy dotyczące pełnomocnictwa.

W myśl art.137 §1 Ordynacji podatkowej pełnomocnikiem strony może być osoba fizyczna mająca pełną zdolność do czynności prawnych. Pełnomocnik dołącza do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa, a pełnomocnik będący

m. in. doradcą podatkowym może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa (art.137 §3).

Udzielone J.C. pełnomocnictwo z dnia [...] sierpnia 2003r. jest ogólnym pełnomocnictwem do reprezentowania skarżącej m. in. przed organami celnymi i podatkowymi. Jego odpis poświadczony za zgodność z oryginałem w dniu

[...] lipca 2008r. został złożony do akt sprawy prowadzonej wobec Spółki a dotyczącej zgłoszenia celnego z dnia [...] czerwca 2007r. nr [...]. Od momentu wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie wszelkich doręczeń dokonywano pełnomocnikowi J.C., który aktywnie działał w sprawie, składając wnioski, pisma, w tym również odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, wskazując w tych dokumentach na siebie jako pełnomocnika skarżącej. Jak sam dowodził - czuł się pełnomocnikiem Spółki w niniejszej sprawie.

Należy także zauważyć, że o wszelkich dokonywanych w sprawie czynnościach (wezwania, postanowienia – w tym - o wszczęciu postępowania z [...] lipca 2009r., decyzje) organy obu instancji zawiadamiały nie tylko pełnomocnika, ale także Agencję Celną i skarżącą Spółkę.

Co znamienne, Spółka była informowana także przez pełnomocnika o podejmowanych przez niego czynnościach (np. o odwołaniu od decyzji organu I instancji) i wówczas ani nie protestowała, ani nie zainteresowała się toczącym się postępowaniem, co wyraźnie wskazuje, że godziła się z faktem reprezentowania jej przez umocowanego przez siebie (do dokonywania w jej imieniu wszelkich czynności) pełnomocnika J.C..

Z treści przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących pełnomocnictwa wynika, że pełnomocnik, chcąc występować w postępowaniu w takim charakterze, jest zobligowany do przedłożenia do akt konkretnej sprawy dokumentu potwierdzającego umocowanie do działania w cudzym imieniu i wyznaczającego jego zakres. Jak ustalono, takie ogólne pełnomocnictwo (potwierdzone własnoręcznie za zgodność

z oryginałem) J.C. przedłożył do sprawy dotyczącej zgłoszenia celnego z dnia [...] czerwca 2007r. nr [...], jeszcze na etapie postępowania weryfikacyjnego.

Z uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008r., wydanego w sprawie II FSK 128/08, wynika, że złożenie dokumentu pełnomocnictwa do akt jednej z kilku spraw prowadzonych przez ten sam organ podatkowy, nawet gdy będzie to pełnomocnictwo ogólne, nie zwalnia pełnomocnika

z obowiązku załączenia oryginału lub poświadczonej urzędowo kopii takiego dokumentu do akt kolejnej sprawy. Organ nie jest uprawniony do ustalania, czy pełnomocnictwo było w ogóle udzielane przez stronę i poszukiwania takiego dokumentu w aktach innych postępowań. Jednakże, zdaniem Sądu, skoro organ tak jednak uczynił, wychodząc poza swoje obowiązki, a następnie pełnomocnik aktywnie uczestniczył w całym postępowaniu przy milczącej aprobacie skarżącej, to nie można przyjąć, że nie była ona w tym postępowaniu właściwie reprezentowana.

W powyższym wyroku NSA wskazał wszakże, że istotne jest, by pełnomocnik ujawnił chęć działania w cudzym imieniu w danym postępowaniu. Taką chęć w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej niewątpliwie wykazał, odbierając bez żadnych zastrzeżeń kierowaną do niego korespondencję i aktywnie uczestnicząc w toczącym się postępowaniu, m.in. przez składanie wniosków dowodowych czy odwołania od decyzji organu pierwszej instancji.

Z jednolicie ukształtowanego orzecznictwa, z którym Sąd także się zgadza, wynika, że do obowiązków organów podatkowych (celnych) nie należy poszukiwanie pełnomocnictwa. Z treści art.137 §3 Ordynacji podatkowej należy wywieść, że obowiązek ten został nałożony na pełnomocnika a nie organ. Jednakże w sytuacji, gdy organ ten, pomimo nienałożenia na niego takiego obowiązku, dołączył do akt pełnomocnictwo, które nie było i nie jest przez pełnomocnika kwestionowane,

a pełnomocnik dokonywał szeregu czynności w prowadzonym postępowaniu i przed Sądem oświadczył, że czuł się pełnomocnikiem strony, nie można przyjąć, że organ podatkowy dopuścił się naruszenia przepisów proceduralnych, dającego podstawę do wznowienia postępowania bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem Sądu brak jest podstaw do uznania, że w niniejszej sprawie skarżąca nie była właściwie reprezentowana, a tym samym nie uczestniczyła w postępowaniu, w sytuacji, gdy sam pełnomocnik aktywnie działał na podstawie dołączonego przez organ podatkowy do akt pełnomocnictwa, informując o swoich czynnościach mocodawcę (np. przesyłając Spółce do wiadomości odwołanie od decyzji organu I instancji), który się im nie sprzeciwiał. Zdaniem Sądu, przyjęcie w niniejszej kwestii odmiennego poglądu wskazywałoby na zbytni formalizm, prowadzący do wypaczenia zasady zapewnienia stronie udziału w sprawie.

Przechodząc natomiast do pozostałych kwestii trzeba zauważyć, że na gruncie przepisów rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L Nr 302 z dnia

19 października 1992r. , ze zm. – WKC), rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93

z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L Nr 253 z 11 października 1993r. ze zm. – RWKC) oraz ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.) organy celne są uprawnione do kwestionowania wiarygodności dokumentów transakcyjnych załączonych do zgłoszenia celnego, nie tylko pod względem formalnym lecz także pod względem materialnym, tj. co do ceny towaru.

Podstawowy zarzut skarżącej dotyczył naruszenia wyrażonej w art.191 Ordynacji podatkowej zasady swobodnej oceny dowodów wobec braku wyjaśnienia przez organy celne kwestii wiarygodności faktury [...]. Zdaniem Spółki, w świetle przepisu art.180 Ordynacji podatkowej kserokopia tej faktury nie mogła być potraktowana

jako dowód, bowiem tylko oryginał dokumentu może stanowić o bezsprzecznym potwierdzeniu faktów lub okoliczności w nim stwierdzonych.

Z zasady zamieszczonej w art.191 Ordynacji podatkowej wynika, że organ podatkowy, przy ocenie wiarygodności zgromadzonych dowodów, nie jest skrępowany żadnymi regułami określającymi wartość poszczególnych rodzajów dowodów i dokonuje tej oceny w sposób swobodny, na podstawie własnego przekonania opartego na zebranym materiale dowodowym. Ocena ta powinna być zgodna z wymaganiami wiedzy, doświadczenia i logiki.

Przedmiotem niniejszego postępowania było ustalenie prawidłowej, wiarygodnej wartości celnej sprowadzonego towaru. Organy celne, w sytuacji gdy otrzymały od władz chińskich fakturę [...] z dnia [...] kwietnia 2006r., wymienioną w świadectwie pochodzenia, zasadnie przyjęły, że wyszczególniona na tej fakturze kwota stanowi wartość celną sprowadzonego towaru. Fakt, że dokument ten został nadesłany

w kserokopii nie niweczy jego wartości dowodowej. Nadesłał go bowiem chiński organ dokonujący weryfikacji świadectwa pochodzenia wskazując, że jest to faktura powiązana z weryfikowanym świadectwem pochodzenia. Organy chińskie potwierdziły autentyczność świadectwa pochodzenia, a skoro z tym autentycznym świadectwem jest powiązana wyżej wymieniona faktura i w nim jest wyszczególniona, brak podstaw do kwestionowania jej wiarygodności. Nie ma także znaczenia, w jaki sposób organ chiński tę fakturę pozyskał - najprawdopodobniej została mu ona przedłożona przez producenta czyli firmę H Ltd. z Chin jako dokument niezbędny do uzyskania świadectwa pochodzenia.

Należy zwrócić ponadto uwagę, że również w dokumentach przewozowych znajdują się dane chińskiego a nie amerykańskiego sprzedawcy. Zakwestionowany przez organ dokument został wystawiony w tym przypadku przez firmę mającą siedzibę w USA podczas, gdy wszystkie pozostałe dowody załączone do zgłoszenia celnego oraz zweryfikowane przez uprawniony organ w Chinach świadczą, że faktycznie towar został sprzedany bezpośrednio przez eksportera z Chin dla w/w importera i wysłany

z portu w Chinach do Polski przez Hamburg.

Mając do oceny dwie faktury - jedną wystawioną przez firmę chińską, wskazaną

w świadectwie pochodzenia towaru i dokumentach przewozowych oraz drugą - wystawioną przez firmę amerykańską, załączoną do zgłoszenia celnego, organy dokonały na podstawie art.191 Ordynacji podatkowej prawidłowej oceny zebranych dowodów. Dokumenty te układają się w logiczny ciąg zdarzeń zaistniałych w procesie dostawy towaru od producenta do odbiorcy, którym była skarżąca Spółka.

Skarżąca przedłożyła fakturę firmy amerykańskiej dotyczącą tej samej ilości towaru, jednak o wartości kilkakrotnie niższej. Nie przedłożono przy tym żadnych dokumentów, z których wynikałoby, w jaki sposób i dlaczego firma amerykańska miałaby rozporządzać tym towarem oraz co spowodowało, że jego wartość uległa aż tak znacznemu zmniejszeniu.

Dla oceny tego aspektu sprawy znamiennym winno być także i to, że w toku prowadzonego postępowania – czy to przed organem I instancji, czy to przed Dyrektorem IC, strona skarżąca skupiła się na przedkładaniu dowodów, jak też argumentowaniu racji swojego stanowisko głównie w odniesieniu do jej kontrahenta firmy - H Ltd. – której niniejsze postępowanie nie dotyczyło. Jak słusznie bowiem zauważył organ II instancji, firma ta nie jest w jakikolwiek sposób powiązana z niniejszą sprawą, jak również nie jest wymieniona w żadnym dokumencie znajdującym się w aktach sprawy.

Co równie niezrozumiałe – pełnomocnik strony ponawiając w skardze zarzut pominięcia jego wniosku z [...] sierpnia 2009r. nr [...] dotyczącego dołączenia do akt sprawy oryginału faktury [...], znów nie nawiązał do stanu faktycznego sprawy. Jak wynika bowiem z analizy zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego, polskie organy celne w wyniku weryfikacji otrzymały od władz chińskich fakturę o nr [...] z [...] kwietnia 2006r. – zatem inną niż wskazano w skardze. Zarzut ten należy więc uznać za bezzasadny.

Należy podkreślić, że przepis art.180 §1 Ordynacji podatkowej jest realizacją koncepcji otwartego postępowania dowodowego, ponieważ jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśniania sprawy, a nie jest sprzeczne

z prawem. W świetle treści tego przepisu kserokopia faktury, jako dokument prywatny pozyskany od organu obcego państwa, jest także dowodem. Nie można przy tym uznać, że jest to dowód sprzeczny z prawem.

Sąd nie podzielił również zarzutu wydania zaskarżonej decyzji z obrazą art.29 ust.1 WKC. Skarżąca twierdziła, że organ celny nie dowiódł, iż wartość towaru jest niższa od wartości celnej towarów identycznych lub podobnych. Z art.29 ust.1 WKC wynika, że wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna, jeżeli zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty. Przepis ten nie nakłada na organ celny obowiązku dowiedzenia, jak chce tego skarżąca, że wartość towaru jest niższa od wartości celnej towarów identycznych lub podobnych.

Zdaniem Sądu organy nie naruszyły regulacji art.180 i art.191 Ordynacji podatkowej, albowiem przeprowadziły postępowanie dowodowe w zakresie dotyczącym przedmiotu postępowania prawidłowo, zasadnie stosując regulację art.29 ust.1 WKC. Organ odwoławczy nie naruszył także art.194 Ordynacji podatkowej, bowiem

w zaskarżonej decyzji nie uznał kserokopii faktury, nadesłanej przez chiński organ weryfikacyjny, za dokument urzędowy.

Zarzut braku tłumaczenia na język polski wystąpienia Dyrektora IC do chińskiego organu weryfikacyjnego, jakkolwiek wskazuje na naruszenie przepisów postępowania

w tym zakresie, ale takie, które nie miało żadnego wpływu na wynik sprawy, więc nie mogło prowadzić do uwzględnienia skargi. Dowodem w sprawie była bowiem przetłumaczona na język polski odpowiedź organu chińskiego przeprowadzającego weryfikację świadectwa pochodzenia.

W decyzji stwierdzono, że odsetki od kwoty niedoboru VAT zostały wyliczone

za okres od dnia następnego po dniu powstania obowiązku podatkowego ( od [...] maja 2005r.) do dnia poprzedzającego wpłatę zabezpieczenia ( tj. do 4 sierpnia 2009r)

- z powołaniem się na przepisy art.51 §1, art.53 §1, art.54 §1 pkt 1 Ordynacji podatkowej oraz art.19 ust.7, art.29 ust.13 oraz art.33 ust.1 i 2 ustawy o VAT.

Ponadto, w myśl art.65 ust.5 Prawa celnego organ celny pobiera odsetki, w przypadku gdy kwota wynikająca z długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych, podanych przez zgłaszającego

w zgłoszeniu celnym. Odsetki pobierane są od niezaksięgowanej i niepobranej na podstawie zgłoszenia celnego kwoty należności wynikającej z długu celnego, od dnia następującego po dniu powstania długu celnego do dnia powiadomienia o tej kwocie, co jest równoznaczne z dniem wydania decyzji. Zgodnie z ust.6 powołanego wyżej przepisu odsetki te pobiera się w wysokości i według zasad określonych w odrębnych przepisach, dotyczących pobierania odsetek za zwłokę od należności podatkowych.

Stosownie do brzmienia art.37 ust.1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany zapłacić różnicę pomiędzy podatkiem wynikającym z decyzji naczelnika urzędu celnego,

o którym mowa w art.33 ust.2 i 3 oraz art.34, a podatkiem pobranym przez ten organ,

w terminie 10 dni licząc od dnia doręczenia decyzji. Należy jednocześnie mieć na uwadze, że decyzja ta ma charakter deklaratoryjny a nie konstytutywny, gdyż potwierdza jedynie wysokość powstałego z mocy prawa zobowiązania podatkowego. Określony w art.37 ust.1 termin 10 dni, w którym należy uregulować różnicę pomiędzy podatkiem wynikającym z decyzji naczelnika urzędu celnego, a podatkiem pobranym przez ten organ, nie jest terminem płatności podatku, o którym mowa w art.47 §3 Ordynacji podatkowej, gdyż termin płatności podatku w takim przypadku minął – stosownie do art.47 §3 Ordynacji podatkowej – z upływem ostatniego dnia, w którym zgodnie z przepisami prawa podatkowego wpłata podatku obliczonego przez podatnika powinna nastąpić.

Natomiast wyżej wymieniony dziesięciodniowy termin jest materialnym terminem ustawowym, którego uchybienie może rodzić następstwa np. w zakresie wszczęcia postępowania egzekucyjnego lub odpowiedzialności karnej skarbowej (tak NSA

w wyroku z dnia 27 lutego 2007r. , sygn. akt IFSK 623/06, niepubl.).

Zgodnie z przepisem art.53 §1 Ordynacji podatkowej od zaległości podatkowych naliczane są odsetki za zwłokę, przy czym zaległością podatkową, jak stanowi art.51 §1 Ordynacji podatkowej, jest podatek niezapłacony w terminie płatności. Odsetki za zwłokę naliczane są od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku (art.53 §4 Ordynacji podatkowej). Natomiast obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego (art.19 ust.7 ustawy o VAT), a zatem chwila dokonania zgłoszenia celnego jest terminem płatności podatku. W tej sytuacji należy stwierdzić, że zaległość podatkowa (będąca różnicą między podatkiem VAT uiszczonym w wysokości wynikającej ze zgłoszenia celnego a tym podatkiem w wysokości wynikającej z decyzji organu I instancji) powstała w następnym dniu po dokonaniu zgłoszenia celnego i dlatego początkowy termin naliczania odsetek w niniejszej sprawie został przez organy podatkowe przyjęty prawidłowo. Skarżąca nie wyjaśniła natomiast dlaczego, jej zdaniem, do okresu za jaki obliczono odsetki "nie wlicza się czasu na doręczenie decyzji".

Nie ma racji skarżąca twierdząc, że odsetki winny być liczone z uwzględnieniem zwłoki wynoszącej 10 dni od dnia zgłoszenia celnego z tego powodu, że zapłata długu

i zobowiązania celnego były zabezpieczone gwarancją upoważnionej agencji celnej. Występujące w niniejszej sprawie Biuro Usług Celnych K.C. złożyło zabezpieczenie generalne w formie gwarancji ubezpieczeniowej ważnej od [...] października 2006r. do [...] października 2007r.

Zwolnienia z odsetek za zwłokę regulują przepisy art.54 Ordynacji podatkowej. W §1 pkt1 tego przepisu ustawodawca zezwolił na nienaliczanie odsetek za okres zabezpieczenia, od zabezpieczonej kwoty zobowiązania, jeżeli objęte zabezpieczeniem środki pieniężne (...) zostały zaliczone na poczet zaległości podatkowych. W niniejszej sprawie organy obu instancji prawidłowo przy ustalaniu okresu, za jaki powinny być naliczane odsetki, wzięły pod uwagę w/w przepis art.54 §1 pkt1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym odsetek za zwłokę nie nalicza się za okres zabezpieczenia. Wynika to wprost z treści podjętych rozstrzygnięć.

Natomiast należy też dodać, że powyższy przepis swoją dyspozycją nie obejmuje zabezpieczenia generalnego w formie gwarancji ubezpieczeniowej a jedynie – zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 13 lipca 2004r. w sprawie sposobu złożenia zabezpieczenia w formie depozytu w gotówce (Dz. U. Nr169, poz.1769) - zabezpieczenie w formie depozytu w gotówce lub w formie dokumentów uważanych za równoważne z depozytem w gotówce, mających wartość płatniczą. Nadto z zabezpieczonej zabezpieczeniem generalnym kwoty żadne środki nie zostały zaliczone na poczet zaległości podatkowych.

Także przepis art.54 §1 pkt3 Ordynacji podatkowej nie ma w niniejszej sprawie zastosowania, ponieważ dotyczy zwolnienia od odsetek w określonej sytuacji, która może mieć miejsce jedynie w trakcie postępowania odwoławczego.

Podobnie przedstawia się sytuacja ze zwolnieniami z odsetek uregulowanymi w art.54 §1 pkt 6 Ordynacji podatkowej. Przepis ten został uchylony z dniem 1 stycznia 2009r.,

a dotyczył spraw, w których wszczęto kontrolę podatkową, co w niniejszej sprawie nie miało to miejsca.

Sąd nie podzielił także twierdzeń skarżącej dotyczących obowiązku organów celnych wszczęcia postępowania przed wystąpieniem o weryfikację. Zgodnie z art.78 ust.1 WKC, po zwolnieniu towarów organy celne mogą z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia, a jeżeli po dokonaniu tej kontroli okaże się, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu

o nieprawidłowe lub niekompletne dane (ust.3), organy celne podejmują, zgodnie

z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują. W niniejszej sprawie dopiero wynik weryfikacji pozwolił organowi celnemu na zakwestionowanie wartości celnej towaru, a tym samym stwierdzenie, że i podatek od towarów i usług został przez skarżącą zadeklarowany

w nieprawidłowej wysokości. To zobligowało organ do wszczęcia, na postawie art.165 §1 Ordynacji podatkowej, postępowania podatkowego, które co do zasady może być wszczęte do momentu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Należy także wskazać, że uzasadnieniem faktycznym wymierzonych odsetek jest podanie przez skarżącą w zgłoszeniu celnym nieprawidłowych danych, a co za tym idzie konieczność prawidłowego określenia VAT (z uwzględnieniem art.38 ust.2 ustawy o VAT) . Różnica między zadeklarowaną przez skarżącą w zgłoszeniu celnym kwotą podatku od towarów i usług a kwotą określoną w wyniku prowadzonego postępowania stanowi zaległość podatkową, od której pobierane są odsetki za zwłokę. Takie uzasadnienie faktyczne, odpowiadające okolicznościom sprawy, znajduje się, wbrew twierdzeniom skarżącej, w decyzjach organów obu instancji.

Natomiast z przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005r.

w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty prolongacyjnej a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (Dz. U. Nr 165, poz.1373 ze zm.) nie wynika obowiązek rozliczenia (wyszczególnienia) w decyzji kwoty odsetek oddzielnie dla każdego okresu, w którym obowiązywały różne stawki. Stosując przepisy powyższego rozporządzenia, jak i stawki odsetek za zwłokę ogłaszane w drodze obwieszczenia przez Ministra Finansów organ obliczył prawidłowo kwotę odsetek, której skarżąca nie kwestionuje.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) oddalił skargę.

( - ) Stefan Kowalczyk ( - ) Alina Rzepecka ( - ) Barbara Rennert