Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 650/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-03-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 ust. 1 i art. 34 ust 1 i 2
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 5 marca 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi –Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.) Protokolant asystent sędziego Anna Łuczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 marca 2009 roku sprawy ze skargi S. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego i przekazania z urzędu sprawy do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w O. oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 22 lutego 2007 roku Sł. Ch. zwrócił się do Burmistrza Gminy O. z wnioskiem o dokonanie rozgraniczenia nieruchomości położonej w gm. O. w obrębie S. oznaczonej w ewidencji gruntów nr 427 z nieruchomością sąsiednią oznaczoną nr ewidencyjnym 426, stanowiącą własność W. i W. małż. Ch.

W wyniku wszczętego postępowania, decyzją z dnia [...] Burmistrz O, działając na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, póz. 2027 ze zm.) umorzył postępowanie rozgraniczeniowe i przekazał z urzędu sprawę do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w O.

Po rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] uchyliło powyższą decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania, decyzją z dnia 10 lipca 2008 roku Burmistrz O. na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne ponownie umorzył postępowanie rozgraniczeniowe nieruchomości położnej w gminie O. w obrębie S. oznaczonej jako działka nr 427 stanowiącej własność S. Ch. z nieruchomością oznaczoną nr 426 stanowiąca własność W. i W. małż. Ch. i z urzędu przekazał sprawę do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w O.

W uzasadnieniu decyzji organ administracji wskazał, że operat rozgraniczeniowy włączony został do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjno - Kartograficznej Starostwa Powiatowego w O. w dniu 23 sierpnia 2007 roku. Natomiast w dniu 9 czerwca 2008 roku wpłynął operat rozgraniczeniowy stanowiący uzupełnienie wskazanego powyżej operatu, który również włączony został do zasobów Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjno - Kartograficznej Starostwa Powiatowego w O. W toku prowadzonego postępowania wszystkie strony postępowania zostały zawiadomione przez geodetę o czynnościach ustalenia granic (zwrotne poświadczenia odbioru w operacie technicznym). W rozprawie, wyznaczonej przez geodetę w dniu 18 marca 2008 roku uczestniczyły wszystkie strony postępowania, a dokonana ocena prawidłowości przebiegu granic przez upoważnionego geodetę oraz zgodności sporządzonych dokumentów z przepisami, nie stwierdziła nieprawidłowości. Organ administracji podkreślił, iż z analizy dokumentacji rozgraniczeniowej wynika, że brak jest dowodów na jednoznaczne określenie przebiegu granicy, a nie ustalono przebiegu granicy na podstawie zgodnego oświadczenia stron. Nie doszło również do zawarcia ugody, co uzasadnia przekazanie sprawy do sądu. Organ I instancji podkreślił również, że postępowanie administracyjne prowadzone w trybie ustawy z dnia 17 maja 1989 roku - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, póz. 2027 ze zm.) spełnia rolę mediacji między stronami sporu o przebieg granic przed rozstrzygnięciem sprawy przez sąd. W przypadku jednak braku możliwości wydania decyzji o rozgraniczeniu w trybie art. 33 ust. 1 ustawy i decyzji o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego w przypadku zawarcia ugody , organ przekazuje sprawę do właściwego sądu. Sąd dokonuje własnych ustaleń faktycznych, biorąc pod uwagę materiał zebrany w postępowaniu administracyjnym, ale bez związania dokonanymi w nim czynnościami organu. To sąd, który rozpatruje sprawę może powołać innego biegłego geodetę.

Od powyższej decyzji S. Ch. wniósł odwołanie, w którym podniósł, iż geodeta G. E. nie potrafił i nie robił nic, aby pokazać dwa bardzo ważne i znaczące punkty graniczne. W operacie przekazanym przez geodetę są wytyczone punkty, które wskazał sąsiad. Przebieg granicy z uwzględnieniem tych punktów powoduje zmniejszenie działki skarżącego o 2400 m2, przy jednoczesnym zwiększeniu działki sąsiada o taką powierzchnię. Wskazał, iż posiada dokumenty, które zaprzeczają stwierdzeniu geodety, że nie można pokazać dwóch pozostałych punktów granicznych i na tę okoliczność załączył kserokopię protokołu wznowienia granic sporządzonego przez innego geodetę. Skarżący podniósł, iż domaga się powołania innego geodety, a nie przekazania sprawy do sądu. Do odwołania skarżący załączył protokół wznowienia granic i prośbę skierowaną do Starosty O. o wytyczenie powierzchni działki nr 427 w S. zgodnie z aktem notarialnym i księgą wieczystą.

Decyzją z dnia 9 października 2008 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymało zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 30 ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne rozgraniczenia nieruchomości dokonuje się w postępowaniu administracyjnym (poza wyjątkiem, o którym mowa w art. 36). Zakończenie tego postępowania następuje przez wydanie decyzji o rozgraniczeniu (art. 33 ust. 1 ) lub decyzji o umorzeniu postępowania w razie zawarcia ugody (art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 31 ust. 4 ustawy). W ustawie przewidziane zostały sytuacje, w których otwiera się droga sądowa. Następuje to na wniosek strony, jeżeli jest niezadowolona z ustalenia przebiegu granic dokonanego w decyzji o rozgraniczeniu (art. 33 ust. 3), albo z urzędu, jeżeli nie było podstaw do wydania decyzji, a strony nie zawarły ugody (art. 34 ust. 2). W niniejszej sprawie nie doszło do zawarcia ugody. Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w toku niniejszego postępowania wykazała, iż z protokołu granicznego i opinii geodety wynika, że dane do wyznaczenia punktów granicznych zawarte na szkicu pomiaru granic z operatu ewidencji gruntów wsi S., nr [...] i na szkicu pomiaru aktualizacyjnego sporządzonego do celów wydania aktów własności ziemi - operat ewidencyjny nr [...], nie mogą stanowić podstawy do wyznaczenia przebiegu granicy ewidencyjnej, ponieważ bezsporne są tylko punkty końcowe (p. 100 i 73p). Natomiast linie załamania granicy nie mają dowiązania do punktów osnowy geodezyjnej lub jakiejkolwiek linii granicznej. W. Ch. wskazał granicę oznaczoną na szkicu granicznym kolorem niebieskim, przebiegającą przez punkty: 100-49-51 -73p. Na podstawie danych ewidencji gruntów geodeta wskazał przebieg granicy przez punkty: 100-48-51-73p, oznaczonej na szkicu granicznym kolorem czarnym. Zgodnie ze stanem istniejącym na gruncie przebieg granicy geodeta wyznaczył przez punkty: 51-52-53-54-73p - na szkicu kolor zielony. S. Ch. odmówił wskazania przebiegu granic motywując to tym, że jest za krótko właścicielem nieruchomości. Nie wyraził również zgody na wyznaczenie przebiegu granicy zgodnie ze stanem posiadania. Nie doszło do ustalenia przebiegu granicy ani na podstawie zgodnego oświadczenia stron, ani na podstawie pełnej dokumentacji. Odnosząc się natomiast do zarzutów zawartych w odwołaniu organ odwoławczy podkreślił, iż z przedłożonej przez skarżącego kserokopii protokołu wyznaczenia punktów granicznych sporządzonego przez geodetę – Z. K. wynika, że oparł się on o dane zawarte w operatach ewidencyjnych nr [...] i nr [...], czyli tych samych, na podstawie których granicę ewidencyjną wskazał w mniejszym postępowaniu geodeta - G. E. W obu bowiem przypadkach punktami pewnymi (i bezspornymi) wskazanymi przez geodetów są tylko punkty skrajne przebiegu granicy. Natomiast brak jest dokumentów potwierdzających położenie punktów załamań granicy. Zgodnie natomiast z art. 34 ust. 1 i 2 ustawy, jeżeli w razie sporu, co do przebiegu linii granicznych nie dojdzie do zawarcia ugody lub nie ma podstaw do wydania decyzji, o której mowa w art. 33 ust. 1, upoważniony geodeta tymczasowo utrwala punkty graniczne według ostatniego spokojnego posiadania, dokumentów i wskazań stron, oznacza je na szkicu granicznym, sporządza opinię i całość dokumentów przekazuje właściwemu wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi). Organ administracji umarza postępowanie administracyjne przekazuje sprawę z urzędu do rozpatrzenia sądowi.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi S. Ch. wskazał, że geodeta G. E. nie potrafił pokazać dwóch ważnych dla sprawy punktów pomiędzy działkami nr 426 i 427, a jego poprzednik Z. K. korzystając z tych samych dokumentów nie miał żadnych trudności w ich znalezieniu. Podniósł, iż w toku postępowania administracyjnego zgłaszał wniosek o ustanowienie innego geodety, który nie został uwzględniony. W skardze zawarł więc wniosek skierowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o przekonanie Burmistrza O. do wyznaczenie innego geodety.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z dyspozycją art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Stosownie zaś do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Natomiast w myśl zaś art. 145 § 1 powołanej ustawy, sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy;

b/naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego;

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Zgodnie zaś z art. 151 w/w ustawy w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.

Z wymienionych przepisów wynika, iż Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, czy jest ona zgodna z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu.

Materialnoprawną podstawę skarżonej decyzji stanowi art. 34 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005r. Nr 240 poz. 2027, ze zm.) zwanej dalej: Prawo geodezyjne, zgodnie z którym, jeżeli w razie sporu co do przebiegu linii granicznych nie dojdzie do zawarcia ugody lub nie ma podstaw do wydania decyzji, o której mowa w art. 33 ust. 1, upoważniony geodeta tymczasowo utrwala punkty graniczne według ostatniego stanu spokojnego posiadania, dokumentów i wskazań stron, oznacza je na szkicu granicznym, sporządza opinię i całość dokumentacji przekazuje właściwemu wójtowi, (burmistrzowi, prezydentowi miasta). Organ, o którym mowa w ust. 1 umarza postępowanie administracyjne i przekazuje sprawę z urzędu do rozpatrzenia sądowi.

Stosownie zaś do art. 33 ust. 1 tej ustawy wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości, jeżeli zainteresowani właściciele nieruchomości nie zawarli ugody, a ustalenie przebiegu granicy nastąpiło na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron.

Z akt administracyjnych przekazanych Sądowi wynika, że na skutek wniosku S. Ch. z dnia 22 lutego 2007 roku wszczęte zostało przez Burmistrza Gminy O. postępowanie rozgraniczeniowe dotyczące przebiegu granicy pomiędzy działką nr 427 stanowiąca własność S. Ch., a działką nr 426 stanowiącą własność W. i W. małż. Ch. Postępowanie przeprowadzono zgodnie z art. 29 i 32 Prawa geodezyjnego. Postępowanie to nie doprowadziło do zawarcia ugody granicznej, co wynika z zapisów protokołu granicznego sporządzonego w dniu 18 marca 2008r. przez uprawnionego – upoważnionego przez burmistrza geodetę G. E. Strony nie złożyły również zgodnych oświadczeń co do przebiegu granicy pomiędzy ww działkami. Skarżący w protokole granicznym z dnia 18 marca 2008r. oświadczył, że odmawia wskazania przebiegu granicy ze względu na to, że jest za krótko właścicielem działki. Wobec powyższego organy orzekające w sprawie zasadnie i zgodnie z przepisem art. 33 Prawa geodezyjnego przeprowadziły analizę zebranych dowodów w celu stwierdzenia, czy w oparciu o nie jest możliwe ustalenie przebiegu granicy. Negatywny wynik podjętych rozważań znajduje oparcie zarówno w zgromadzonych w sprawie dowodach jak i obowiązujących przepisach prawa. Nie ulega bowiem wątpliwości, że strony nie zawarły ugody, jak również nie złożyły zgodnych oświadczeń, bowiem każda ze stron akceptuje inny przebieg granicy pomiędzy działkami nr 426 i 427. Organ uzasadnił również dlaczego nie było podstaw do wydania decyzji w trybie art. 33 ust. 1 Prawa geodezyjnego na podstawie zebranych dowodów. Wyjaśniono, że jak wynika z protokołu granicznego i opinii geodety dane do wyznaczenia punktów granicznych zawarte na szkicu pomiaru granic z operatu ewidencji gruntów wsi S. nr [...] i na szkicu pomiaru aktualizacyjnego sporządzonego do celów wydania aktów własności ziemi – operat ewidencyjny nr [...], nie mogą stanowić podstawy do wyznaczenia przebiegu granicy ewidencyjnej, ponieważ bezsporne są tylko punkty końcowe (p. 100 i 73p). Natomiast linie załamania granicy nie mają dowiązania do punktów osnowy geodezyjnej lub jakiejkolwiek linii granicznej. W. Ch. wskazał granicę oznaczoną na szkicu granicznym kolorem niebieskim, przebiegającą przez punkty: 100-49-51-73p. Na podstawie danych ewidencji gruntów geodeta wskazał przebieg granicy przez punkty: 100-48-51-73p, oznaczonej na szkicu granicznym kolorem czarnym. Zgodnie ze stanem istniejącym na gruncie przebieg granicy wyznaczył przez punkty: 51-52-53-54-73p - na szkicu kolor zielony. S. Ch. odmówił wskazania przebiegu granic motywując to tym, że jest za krótko właścicielem nieruchomości. Nie wyraził również zgody na wyznaczenie przebiegu granicy zgodnie ze stanem posiadania.

Podniesione wyżej okoliczności wskazują jednoznacznie, iż nie było podstaw do wydania decyzji administracyjnej o rozgraniczeniu nieruchomości, o jakiej mowa w art. 33 ust. 1 Prawa geodezyjnego, co właściwie ustaliły organy orzekające w sprawie.

Ustosunkowując się do przedłożonej przez skarżącego zarówno organowi I instancji i Kolegium kserokopii protokołu wyznaczenia punktów granicznych sporządzonego przez geodetę Z. K. organ odwoławczy wyjaśnił, że z protokołu tego wynika, że sporządzający go geodeta Z. K. oparł się o dane zawarte w operatach ewidencyjnych nr [...] i nr [...], czyli tych samych, na podstawie których granicę ewidencyjną wskazał w niniejszym postępowaniu geodeta G. E. W obu przypadkach punktami pewnymi ( i bezspornymi) wskazanymi przez geodetów są tylko punkty skrajne przebiegu granicy. Natomiast brak jest dokumentów potwierdzających położenie punktów załamań granicy.

Na uwagę zasługuje również okoliczność, że przedstawiona przez skarżącego kserokopia protokołu wyznaczenia punktów granicznych sporządzonego przez geodetę Z. K. nie została podpisana przez W. i W. małż. Ch., którzy jak wynika z zapisu w tym protokole odmówili podpisu.

W tej sytuacji gdy znaki i ślady graniczne, mapy i inne dokumenty oraz punkty osnowy geodezyjnej są niewystarczające lub ze sobą sprzeczne, i brak jest zgodnego oświadczenia stron co do przebiegu granicy, organ administracji winien umorzyć postępowanie administracyjne i przekazać sprawę do rozpoznania sądowi powszechnemu ( por. wyrok WSA w warszawie z dnia 12 stycznia 2007r. sygn. akt IV SA/Wa 2097/06, LEX 337031).

Argumentacja przedstawiona w skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sprowadza się właściwie w całości do kwestionowania kompetencji upoważnionego do przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego w niniejszej sprawie geodety G. E. oraz sformułowania na tej podstawie wniosku skierowanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o przekonanie Burmistrza O. do wyznaczenia innego geodety.

Odnosząc się do powyższych kwestii Sąd wyjaśnia, iż rolą sądów administracyjnych jest ocena zaskarżonych do niego decyzji pod względem zgodności z prawem materialnym i procesowym. W sprawach o rozgraniczenie podlegających trybowi administracyjnemu, sąd administracyjny orzekając w sprawie skargi na decyzję administracyjną, której przedmiotem jest umorzenie administracyjnego postępowania rozgraniczeniowego i przekazanie sprawy z urzędu do rozpoznania sądowi nie może rozstrzygnąć o powołaniu innego geodety, gdyż może stosować jedynie wskazane środki określone w przywołanym wyżej art. 145 § 1 i 2, bądź art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W przedmiotowej sprawie Sąd nie dopatrzył się po stronie organów orzekających naruszenia przepisów zarówno prawa materialnego jak i procesowego mających zastosowania w sprawie również w zakresie oceny postępowania, przeprowadzonych czynności oraz sporządzonych przez geodetę dokumentów. Obowiązki i tryb postępowania geodety upoważnionego do wykonania czynności ustalenia przebiegu granic określają przepisy art. 31 i 32 Prawa geodezyjnego. W świetle tych przepisów przy ustalaniu przebiegu granic bierze się pod uwagę znaki i ślady graniczne, mapy i inne dokumenty oraz punkty osnowy geodezyjnej ( art. 31 ust. 2). Jeżeli jest brak danych, o których mowa w ust. 2, lub są one niewystarczające albo sprzeczne, ustala się przebieg granicy na podstawie zgodnego oświadczenia stron lub jednej strony, gdy druga strona w toku postępowania oświadczenia nie składa i nie kwestionuje przebiegu granicy(art. 31 ust. 3). W razie sporu co do przebiegu linii granicznych, geodeta nakłania strony do zawarcia ugody. Ugoda zawarta przed geodetą posiada moc ugody sądowej. Zgodnie zaś z art. 32 ust. 1 wezwanie do stawienia się na gruncie doręcza się stronom za zwrotnym poświadczeniem odbioru, nie później niż 7 dni przed wyznaczonym terminem. 2. W wezwaniu należy poinformować strony o skutkach niestawiennictwa. 3. Nieusprawiedliwione niestawiennictwo stron nie wstrzymuje czynności geodety. 4. W razie usprawiedliwionego niestawiennictwa strony, geodeta wstrzymuje czynności do czasu ustania przeszkody lub wyznaczenia pełnomocnika - nie dłużej jednak niż na okres jednego miesiąca. 5. Z czynności ustalenia przebiegu granic sporządza się protokół graniczny lub akt ugody.

Z kolei jeżeli w razie sporu co do przebiegu linii granicznych nie dojdzie do zawarcia ugody lub nie ma podstaw do wydania decyzji, o której mowa w art. 33 ust. 1 Prawa geodezyjnego, upoważniony geodeta tymczasowo utrwala punkty graniczne według ostatniego stanu spokojnego posiadania, dokumentów i wskazań stron, oznacza je na szkicu granicznym, sporządza opinię i całość dokumentacji przekazuje właściwemu wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta). Organy orzekające w przedmiotowej sprawie miały obowiązek ocenić pracę upoważnionego geodety z punktu widzenia powyższych przepisów prawa. Również sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji był zobowiązany zbadać czy analiza materiału dowodowego dokonana przez organy orzekające w sprawie oraz wnioski płynące z tej analizy uwzględniają obowiązujące przepisy prawa. Organy orzekające wypowiedziały się jednoznacznie co do braku zastrzeżeń w zakresie wykonania zlecenia przez upoważnionego geodetę. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że postępowanie to od strony formalno-prawnej nie narusza obowiązujących przepisów prawa.

W aktach sprawy znajduje się również korespondencja z innymi organami (Starostą O., Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł.) do których skarżący zwracał się z prośbą o interwencję w sprawie skontrolowania prawidłowości działań upoważnionego geodety G. E. Z korespondencji tej wynika, że prace geodezyjne w toku zleconego postępowania rozgraniczeniowego działek nr 426 i 427 we wsi S. , pod względem technicznym zostały wykonane zgodnie z przepisami Prawa geodezyjnego. Na podkreślenie zasługuje okoliczność, że materiały ze sporządzonego rozgraniczenia (operat techniczny) zostały skontrolowane pod względem technicznym przez Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej, a sporządzony operat techniczny został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego i stanowi własność Skarbu Państwa. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 października 2006r. w sprawie sygn. akt I OSK 1331/05 "Operat techniczny, sporządzony przez upoważnionego funkcjonariusza publicznego - geodetę, korzysta - jako dokument urzędowy - z domniemania prawdziwości zawartych w nim oświadczeń i zapisów, w tym także oświadczeń woli o charakterze cywilnoprawnym" (LEX 289251).

Wobec powyższego zarzut skarżącego dotyczący niekompetencji upoważnionego geodety nie zasługuje na uwzględnienie. Fakt, iż skarżący nie jest zadowolony z efektów pracy wyznaczonego geodety nie uprawnia do żądania uchylenia zaskarżonej decyzji i wyznaczenia innego geodety. Jak wykazano wyżej miarą prawidłowości postępowania i kompetencji geodety jest zachowanie wynikającego z przepisów prawa trybu postępowaniu w prowadzonym postępowaniu rozgraniczeniowym oraz wykonania odpowiedniej dokumentacji geodezyjnej. W tym zakresie wyznaczony geodeta wywiązał się z powierzonych mu obowiązków.

Fakt, iż w postępowaniu rozgraniczeniowym nie doszło do zawarcia ugody jak również nie było podstaw do wydania decyzji, o której mowa w art. 33 ust. 1 Prawa geodezyjnego uzasadnia podjęte rozstrzygnięcie, które Sąd ocenia jako zgodne z obowiązującymi przepisami.

Skoro zatem wskazane w skardze wnioski nie mogły odnieść zmierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

a.ł.