Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 183/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-12-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 34zn1 ust. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 123 poz 1059
law: Obwieszczenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o radcach prawnych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Kwiatek po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2006 r. - w zakresie prawa pomocy p o s t a n a w i a : - odrzucić sprzeciw


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 października 2010 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie odmówił M. K. przyznania prawa pomocy.

Od powyższego postanowienia strona, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła sprzeciw. Sprzeciw został podpisany przez A. S. – aplikanta radcowskiego. Do sprzeciwu dołączono kserokopię upoważnienia radcy prawnego – M. K. D. dla aplikantki podpisanej pod sprzeciwem.

Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 9 listopada 2010 r. pełnomocnik M. K. został wezwany do nadesłania do Sądu oryginału lub kserokopii poświadczonego za zgodność z oryginałem upoważnienia dla aplikanta radcowskiego A. S. do sporządzania i podpisywania pism procesowych, a w przypadku nie złożenia takiego dokumentu, do podpisania sprzeciwu przez pełnomocnika skarżącego lub skarżącego – w terminie 7-dniowym, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu.

Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 22 listopada 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k.106). Oryginał pełnomocnictwa nie został złożony, sprzeciw nie został podpisany ani przez pełnomocnika ani przez samego skarżącego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 351 ust. 4 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (t.j. Dz. U. z 2002 r., Nr 123, poz. 1059 ze zm.) aplikant radcowski może sporządzać i podpisywać pisma procesowe związane z występowaniem radcy prawnego przed sądami, organami ścigania i organami administracji publicznej - z wyraźnego upoważnienia radcy prawnego, z wyłączeniem apelacji, skargi kasacyjnej i skargi konstytucyjnej.

Aplikantka radcowska A. S. nie przedłożyła odpowiedniego pełnomocnictwa substytucyjnego udzielonego jej przez radcę prawnego M. K. D., z którego wynikałoby wyraźne umocowanie do działania w imieniu skarżącego w przedmiotowej sprawie. Znajdująca się w aktach niniejszej sprawy kserokopia takiego upoważnienia nie spełnia warunków formalnych, przewidzianych dla pełnomocnictwa z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – dalej "ppsa"/, który stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przyjąć należy, że wymóg z art. 37 w zakresie stosownej formy dotyczy również upoważnienia dla aplikanta.

Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania wymogów formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (...) – art. 49 § 1 ppsa.

Jak wskazano na wstępie, radca prawny reprezentujący stronę w sprawie, otrzymała wezwanie do uzupełnienia powyższego braku w dniu 22 listopada 2010 r. Tym samym siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 29 listopada 2010 r. Do dnia dzisiejszego do Sądu nie nadesłano oryginału lub kserokopii poświadczonego za zgodność z oryginałem upoważnienia dla aplikanta. Sprzeciw nie został też podpisany przez pełnomocnika strony, ani przez niego samego.

Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 ppsa).

Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.