Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1623/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 608  Energetyka i atomistyka
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 8 i 15, art. 4 ust. 1, art. 5 ust. 7a, art. 6 pkt 1
journal: Dz.U. 2014 poz 1512
law: Ustawa z dnia 29 listopada 2000 r. Prawo atomowe - tekst jednolity
article: art. 29
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 492 § 1 pkt 1, art. 494 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1030
law: Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - tekst jednolity
article: art. 5 pkt 4
journal: Dz.U. 2013 poz 672
law: Ustwa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Aneta Lemiesz (spr.) Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Protokolant ref. staż. Piotr Niewiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2015 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w B. na decyzję Prezesa Państwowej Agencji Atomistyki z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na wykonywanie działalności polegającej na stosowaniu spektrometru rentgenowskiego oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

Prezes Państwowej Agencji Atomistyki (w skrócie: "Prezes PAA") decyzją z [...] kwietnia 2015 r., znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267, z późn. zm.), dalej: "k.p.a.", oraz art. 5 ust. 3 i art. 7a ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe (Dz.U. z 2014 r., poz. 1512), a także art. 494 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1030, z późn. zm.), dalej: "k.s.h.", oraz art. 104 i art. 155 k.p.a. po rozpatrzeniu wniosku P. S.A. (dalej: "Spółka" lub "skarżąca") o ponowne rozpoznanie sprawy utrzymał w mocy swoją decyzję z [...] stycznia 2015 r., znak: [...] odmawiającą zmiany decyzji Prezesa PAA z [...] stycznia 2005 r., nr [...], zezwalającej E. S.A. na wykonywanie działalności polegającej na stosowaniu w Wydziale Kontroli Chemicznej w R. spektrometru rentgenowskiego PANanalytical PW 2424 MagiX.

Do wydania powyższej decyzji doszło na podstawie następujących ustaleń:

Pismem z [...] października 2014 r. Spółka zwróciła się o zmianę zezwolenia Prezesa PAA Nr [...] z [...] stycznia 2005 r. zezwalającego E. S.A. na wykonywanie działalności polegającej na stosowaniu w Wydziale Kontroli Chemicznej w R. spektrometru rentgenowskiego PANanalytical PW 2424 MagiX w związku ze zmianami nazwy i adresu jednostki organizacyjnej oraz osoby kierownika jednostki.

Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego Prezes PAA decyzją z [...] stycznia 2015 r. odmówił zmiany zezwolenia, wskazując, że oddział spółki akcyjnej nie jest odrębną od spółki jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej.

Pismem z [...] lutego 2015 r. Spółka wniosła o ponowne rozpoznanie sprawy, zarzucając wydanej decyzji naruszenie art. 3 pkt 8 Prawa atomowego oraz art. 5 pkt 4 ustawy z dnia 2 kwietnia 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2013 r., poz. 672, z późn. zm.).

Przywołaną na wstępie decyzją z [...] kwietnia 2015 r. Prezes PAA utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ zauważył, że wniosek o zmianę zezwolenia oraz wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazują, iż żądaniem Spółki było wprowadzenie zmian personalno-administracyjnych w posiadanych zezwoleniach na wykonywanie działalności związanej z narażeniem na promieniowanie jonizujące przez wydanie decyzji zmieniającej wydane uprzednio zezwolenie. Zdaniem Prezesa PAA, który powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 sierpnia 1996 r. o sygn. akt SA/Wr 2545/95, zmiana decyzji w trybie określonym w art. 155 k.p.a. jest możliwa jedynie w zakresie jej przedmiotu, a nie strony podmiotowej.

Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie, organ wyjaśnił, że stosując wykładnię systemową, nie można uznać oddziału spółki za jednostkę organizacyjną wyłącznie z powołaniem się na fakt wykonywania działalności związanej z narażeniem na promieniowanie jonizujące przy jednoczesnym pominięciu kontekstu jednostki organizacyjnej jako podmiotu praw i obowiązków oraz konieczności wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie wydania, odmowy wydania, cofnięcia zezwolenia bądź przyjęcia zgłoszenia. Zdaniem Prezesa PAA art. 107 § 1 k.p.a. nakazując oznaczenie strony w decyzji jako podmiotu praw i obowiązków wyklucza z kręgu adresatów decyzji oddziały spółek, gdyż nie posiadają odrębnej od samej spółki osobowości prawnej.

Na wskazane powyżej orzeczenie pismem z [...] maja 2015 r. Spółka złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji bądź uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z decyzją ją poprzedzającą oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

1) art. 7, art. 77 oraz art. 107 § 3 k.p.a. przez błędne uznanie, że jednostką organizacyjną w rozumieniu Prawa atomowego może być jedynie Spółka, a nie jej oddział, podczas gdy:

a) ze statutu Spółki, regulaminu organizacyjnego Spółki oraz regulaminu organizacyjnego Oddziału Elektrownia B. wynika samodzielność organizacyjnoprawna oddziału;

b) oddział wykonuje działalność związaną z narażeniem w rozumieniu Prawa atomowego;

c) w oddziale zatrudniony jest inspektor ochrony radiologicznej;

2) art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. przez skierowanie decyzji do podmiotu niebędącego stroną w sprawie;

3) art. 3 pkt 8 Prawa atomowego przez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że oddział spółki nie może być uznany za jednostkę organizacyjną w rozumieniu Prawa atomowego;

4) art. 5 pkt 4 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przez uznanie, że Oddział Elektrownia B. nie stanowi odrębnej od Spółki jednostki organizacyjnej;

5) art. 5 ust. 1 pkt 2 Prawa atomowego przez przyjęcie, że skoro wniosek o wydanie zezwolenia ma zawierać w przypadku przedsiębiorców numer w rejestrze przedsiębiorców, to tylko ten przedsiębiorca, a nie jego oddział może być stroną postępowania o wydanie zezwolenia, podczas gdy przepis ten statuuje jedynie dodatkowy wymóg formalny wniosku o wydanie zezwolenia i nie wskazuje ani nie modyfikuje podmiotów mogących ubiegać się o zezwolenie, będących stronami postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu złożonej skargi Spółka podniosła, że skarżąca prowadzi swoją działalność w oparciu o dwanaście odrębnych oddziałów zajmujących się różnym zakresem strategicznej działalności Spółki. Skarżąca wskazała, że w związku z treścią art. 5 pkt 4 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oddział funkcjonuje jako wyraźnie osobna część prowadzonej przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej, posiada samodzielność organizacyjną, samodzielną strukturę osobową oraz organizacyjno-techniczną, która służy wykonywaniu konkretnej działalności poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności, co zdaniem skarżącej wskazuje, że oddział funkcjonuje jako odrębny podmiot realizujący własne cele ekonomiczne. Spółka zwróciła uwagę, że oddział jest ośrodkiem wyodrębnionym przestrzennie oraz organizacyjnie, wyposażonym w odrębny majątek i posiadający własne kierownictwo i księgowość w związku z czym może samodzielnie dokonywać wszelkich czynności, które należą do przedmiotu jego działalności, a zatem stanowić odrębną jednostkę organizacyjną w rozumieniu Prawa atomowego pomimo braku podmiotowości prawnej.

Skarżąca wskazała także, że zdolności do bycia stroną w postępowaniu administracyjnym nie można przykładać do konstrukcji zdolności prawnej, sądowej czy procesowej funkcjonujących na gruncie prawa cywilnego, a podstawa do bycia stroną postępowania administracyjnego może wynikać z odrębnych przepisów kreujących poszczególne typy spraw administracyjnych, przy czym za taką podstawę można uznać art. 3 pkt 8 Prawa atomowego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Jednocześnie Prezes PAA wniósł o dopuszczenie dowodu uzupełniającego z regulaminu organizacyjnego Spółki na okoliczność wykazania, że Oddział Elektrownia B. nie jest podmiotem uprawnionym do występowania z wnioskiem o wydanie zezwolenia na wykonywanie działalność związanej z narażeniem na promieniowanie jonizujące i nie może być adresatem tego zezwolenia.

Na rozprawie w dniu 30 listopada 2015 r. pełnomocnik organu cofnął wniosek dowodowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają w pierwszej instancji wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647)).

Zgodnie z art. 1 § 1 wymienionej ustawy, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zatem kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej nie jest sprawowana przez sąd według kryteriów słuszności, lecz dokonywana jest pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga nie ma uzasadnionych podstaw dla jej uwzględnienia.

Spór pomiędzy stronami przebiegał, co do możliwości uzyskania zezwolenia przez oddział, czego żądała Spółka, nie zgadzając się ze stanowiskiem organu administracji, iż zezwolenie może zostać udzielone wyłącznie Spółce. Tak więc zagadnienie prawne w niniejszej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy oddział przedsiębiorcy, działającego w formie spółki akcyjnej może występować w charakterze strony postępowania administracyjnego w przedmiocie zezwolenia na wykonywanie działalności polegającej na stosowaniu spektrometru rentgenowskiego (art. 3 pkt 15 ustawy z dnia z dnia 29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe (Dz.U. z 2014 r., poz. 1512 ze zm.)) i być adresatem decyzji wydanej na podstawie art. 5 ust. 7a ww. ustawy w wyniku tego postępowania, a w związku z art. 155 k.p.a. - adresatem decyzji zmieniającej to zezwolenie.

Spółka wniosła o dokonanie "zmiany w posiadanych zezwoleniach bądź poprzez wydanie do nich aneksów bądź poprzez wydanie nowych zezwoleń z równoczesnym uchyleniem dotychczasowych". W tej zaś sprawie ww. wniosek odnosił się do zezwolenia Prezesa PAA Nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r., w którym zezwolono E. Spółka Akcyjna na wykonywanie działalności, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy – Prawo atomowe, polegającej na stosowaniu w Wydziale Kontroli Chemicznej w R.– spektrometru rentgenowskiego: PANanalytical PW 2424 MagiX.

Z danych ujawnionych w KRS skarżącej (odpis w aktach sądowych) wynika, że po udzieleniu ww. zezwolenia podmiot, któremu je udzielono, został przez skarżącą przejęty w trybie art. 492 § 1 pkt 1 K.s.h. Zgodnie zaś z art. 494 § 1 i § 2 K.s.h. spółka przejmująca wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej. Na spółkę przejmującą przechodzą z dniem połączenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane spółce przejmowanej, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej.

Skarżąca w swojej argumentacji odwołuje się do treści art. 5 pkt 4 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, definiującego pojęcie "oddziału przedsiębiorcy", jak i do treści art. 3 pkt 8 ustawy - Prawo atomowe, definiującego na gruncie tej ustawy "jednostkę organizacyjną" jako podmiot wykonujący działalność związaną z narażeniem. Na ww. podstawie skarżąca wywodzi, iż oddział przedsiębiorcy, wykonujący działalności związaną z narażeniem, posiada legitymację procesową do występowania jako strona w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie zmiany zezwolenia na wykonywanie działalności związanej z narażeniem.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 5 ust. 7a ustawy - Prawo atomowe - wydanie, odmowa wydania oraz cofnięcie zezwolenia, a także przyjęcie i odmowa przyjęcia zgłoszenia, następują w drodze decyzji administracyjnej. Decyzję administracyjną organ administracji podejmuje zaś w stosunku do strony postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a.

Po myśli tego przepisu stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Według zaś art. 29 k.p.a. stronami mogą być osoby fizyczne i osoby prawne, a gdy chodzi o państwowe i samorządowe jednostki organizacyjne i organizacje społeczne - również jednostki nie posiadające osobowości prawnej.

Przepis art. 29 więc określa podmioty, które mają zdolność uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym jako strony (tzw. zdolność administracyjnoprawna). Należy przyjąć, że zdolność administracyjnoprawna ma charakter służebny wobec kategorii interesu prawnego wynikającego z prawa materialnego administracyjnego. Konsekwencją poddania ochronie prawnej interesów określonej grupy podmiotów będzie wyposażenie ich w zdolność administracyjnoprawną. Skoro bowiem ustawodawca wyposaża dany podmiot w zdolność prawną na gruncie określonej dziedziny administracyjnego prawa materialnego, to uprawniony jest pogląd, że prawo procesowe nie może ograniczać jego zdolności administracyjnoprawnej w zakresie praw i obowiązków wynikających z tej dziedziny prawa.

Jest poza sporem, że Oddział skarżącej nie jest osobą fizyczną, nie jest także osobą prawną. Oddział skarżącej jest jednostką organizacyjną spółki kapitałowej prawa handlowego, nie jest zatem państwową ani samorządową jednostką organizacyjną. Nie jest także organizacją społeczną.

Niemniej jednak - co akcentuje się w orzecznictwie sądowym - mogą pojawić się inne (niewymienione w art. 29 k.p.a.) "niepaństwowe" i "niesamorządowe" jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, nienależące także do kategorii organizacji społecznych, z którymi prawo administracyjne wiąże prawa i obowiązki o charakterze publicznym, i o których orzeka się w formie decyzji administracyjnej. Przykład w tym zakresie stanowi przepis art. 6 ust. 1 - nieobowiązującej już - ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach losowych, zakładach wzajemnych i grach na automatach (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 z późn. zm.), który pozwalał na ubieganie się o wydanie zezwolenia na prowadzenie pewnej grupy gier losowych przez "jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej" (obok osób fizycznych i prawnych), przyznając tym samym wprost zdolność administracyjnoprawną takim podmiotom.

Przepis art. 3 pkt 8 ustawy - Prawo atomowe nie jest jednak normą prawa materialnego uprawniającą oddział do działania w charakterze strony w sprawie udzielenia zezwolenia na wykonywanie działalności związanej z narażeniem. Przepis art. 3 pkt 8 ustawy - Prawo atomowe stwierdza jedynie, że podmiot wykonujący, na mocy zezwolenia, o którym stanowi art. 5 ust. 7a ustawy - Prawo atomowe, działalność związaną z narażeniem ma status jednostki organizacyjnej. Jednostką organizacyjną w rozumieniu powyższego przepisu może być zatem zarówno sam przedsiębiorca posiadający osobowość prawną jeżeli bezpośrednio wykonuje działalność związaną z narażeniem, jak i oddział przedsiębiorcy, jeżeli działalność tą przedsiębiorca wykonuje poprzez oddział, a może to też być wyspecjalizowana jednostka w ramach oddziału jeżeli taką strukturę organizacyjną i taki podział zadań przewiduje regulamin organizacyjny przedsiębiorcy. Jedyną przesłanką identyfikującą przedmiotową jednostkę organizacyjną jest fakt wykonywania przez daną jednostkę w strukturze przedsiębiorcy, działalności związanej z narażeniem. Z przepisu art. 3 pkt 8 ustawy - Prawo atomowe nie wynikają jednak żadne uprawnienia procesowe dla takiej jednostki organizacyjnej.

Z tych też względów, w ocenie Sądu, art. 4 ust. 1 ustawy – Prawo atomowe, z którego wynika, że wykonywanie działalności związanej z narażeniem, wymienionej w tym przepisie, wymaga zezwolenia albo zgłoszenia w zakresie bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej, z zastrzeżeniem art. 6 pkt 1, stanowi materialnoprawną podstawę interesu prawnego skarżącej jako przedsiębiorcy posiadającego osobowość prawną i wykonującego poprzez Oddział – Elektrownia B., działalność związaną z narażeniem, w występowaniu w charakterze strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wydania, odmowy wydania, czy też cofnięcia zezwolenia na tą działalność, jak również dotyczącym zmiany takiego zezwolenia.

Wskazać należy, że skarżąca - uzasadniając potrzebę i dopuszczalność zmiany posiadanych zezwoleń w taki sposób, aby z ich treści wynikało, że uprawnionym na ich podstawie jest jej Oddział, który faktycznie prowadzi działalność w zakresie wynikającym z zezwolenia - odwoływała się do statutu Spółki, regulaminu organizacyjnego Spółki oraz regulaminu organizacyjnego Oddziału Elektrownia B.

Wprawdzie powołane wewnętrzne akty organizacyjne, nie mogą rozstrzygnąć o uprawnieniach procesowych Oddziału Skarżącej, wbrew przeanalizowanym powyżej przepisom prawa, niemniej jednak - w ocenie Sądu - także i te regulacje nie przesądzają o samodzielności Oddziału.

I tak, zgodnie z § 4 pkt 1 Regulaminu Organizacyjnego P. Spółka Akcyjna w skład Spółki wchodzi Centrala Spółki oraz jej Oddziały, które funkcjonują jako pracodawca (§ 5 pkt 1), a w tych Oddziałach ich dyrektorzy są również pracownikami (§ 5 pkt 2). W ocenie skarżącej istotne znaczenie ma § 6 pkt 1 Regulaminu stwierdzający, iż Oddział jest jednostką wyodrębnioną organizacyjne ze Spółki. Jednakże Spółką kieruje wyłącznie jej zarząd, prezes a członkowie zarządu w zakresie posiadanych kompetencji (§ 10 pkt 1 i 4 Regulaminu). Zgodnie natomiast z § 11 pkt 2 ppkt 1 – Wiceprezes Zarządu ds. Wytwarzania zapewnia pozyskanie i obsługę koncesji, zezwoleń oraz taryf w obszarze wytwarzania oraz zapewnia, w tym przez Oddziały, pozyskiwanie i obsługę pozwoleń zintegrowanych, sektorowych i innych decyzji administracyjnych przynależnych obszarowi środowiskowemu (ppkt 17). Z kolei Wiceprezes Zarządu ds. Wydobycia zapewnia pozyskanie i obsługę koncesji, zezwoleń oraz taryf w obszarze wydobycia (§ 11 pkt 3 ppkt 1 Regulaminu).

Zgodnie z § 12 pkt 1 Regulaminu, Oddziałem kieruje Dyrektor Oddziału wraz z Zastępcą, odpowiadając za realizację zadań przy pomocy Dyrektorów Pionów (pkt 2). W zakresie uprawnień Dyrektora Oddziału nie występuje żadne z uprawnień wskazanych dla wiceprezesów Spółki w powołanych przepisach Regulaminu (§ 11 pkt 2 ppkt 1oraz pkt 3 ppkt 1).

Dyrektor Techniczny Oddziału (dyrektor pionu) zapewnia realizację pozwoleń zintegrowanych, zezwoleń i innych decyzji administracyjnych (§ 12 pkt 2 ppkt zf) i współdziała w zakresie określonym przez Centralę Spółki, przy pozyskiwaniu taryf, koncesji i zezwoleń (...) – ppkt zl. Podkreślenia jednak wymaga, że uprawnienia tego dyrektora pionu Oddziału nie są uprawnieniami zapewnienia pozyskania i obsługi koncesji, zezwoleń, lecz sprowadzają się wyłącznie do realizacji koncesji i zezwoleń pozyskanych przez odpowiedniego wiceprezesa zarządu Spółki lub do współdziałania i to w zakresie określonym przez Centralę Spółki przy pozyskiwaniu koncesji i zezwoleń. Zatem wszystkie uprawnienia w zakresie dotyczącym pozyskania koncesji i zezwoleń Regulamin przekazał wyłącznie Zarządowi Spółki, a nie Dyrektorom Oddziałów lub dyrektorom odpowiednich pionów.

Także wewnętrzne akty normatywne oraz pisma okólne Centrali Spółki mają charakter nadrzędny w stosunku do aktów Oddziałów, co oznacza, że w przypadku kolizji przepisów, stosuje się postanowienia aktów Centrali Spółki (§ 24 pkt 3 Regulaminu). Natomiast pisma kierowane do urzędów administracji publicznej może podpisać wyłącznie dwóch członków zarządu lub jeden z nich łącznie z prokurentem, a we wskazanym przypadku sam Prezes Zarządu Spółki (§ 25 pkt 1 i 2).

Zatem także w zakresie obowiązywania aktów wewnętrznych w Spółce obowiązuje zasada nadrzędności Centrali Spółki, a w zakresie kontaktów z organami administracji, obowiązuje zasada braku samodzielności Oddziałów.

W świetle powołanych przepisów Regulaminu Organizacyjnego Spółki, nie sposób wyprowadzić więc wniosek, że Oddział, pomimo iż jest jednostką wyodrębnioną organizacyjnie ze Spółki (§ 6 pkt 1 Regulaminu), jest jednocześnie, w rozumieniu art. 5 pkt 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584 ze zm.), jednostką wykonującą samodzielną organizacyjnie część działalności gospodarczej wykonywanej przez Spółkę.

Spółką kieruje wyłącznie jej Zarząd (§ 10 pkt 1 i pkt 4 Regulaminu), natomiast wskazani w Regulaminie jego wiceprezesi, a nie Dyrektorzy Oddziałów lub same Oddziały, są uprawnieni w sprawach pozyskiwania koncesji i zezwoleń (§ 11 pkt 2 ppkt 1 i § 11 pkt 3 ppkt 1 Regulaminu), podobnie jak wyłącznie członkowie Zarządu Spółki, a nie Dyrektorzy Oddziałów, są uprawnieni do składania oświadczeń woli w imieniu Spółki i do podpisywania pism służbowych kierowanych do organów administracji publicznej (§ 25 pkt 1 i pkt 2 Regulaminu).

Jeżeli zatem Oddział, z powodów podanych wcześniej, nie jest samodzielnym podmiotem prawa, to prowadzenie postępowania administracyjnego i wydanie decyzji administracyjnej w niniejszej sprawie, czego wymagał art. 5 ust. 7a ustawy - Prawo atomowe, mogło nastąpić wyłącznie ze wskazaniem Spółki, jako strony tego postępowania, gdyż było to postępowaniem prowadzonym w stosunku do Spółki, jako jedynego podmiotu, który był i jest podmiotem tego postępowania. Nie można bowiem wywieść, także na gruncie art. 5 pkt 4 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, odrębności prawnej Oddziału od Spółki, którego odrębność od Spółki polega tylko na funkcjonalnym i przestrzennym wydzieleniu części organizacyjno-gospodarczej Spółki (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2011 r. wydany w sprawie II FSK 1773/09).

Zarzut naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania nie był zasadny. Naruszenie to powiązano z błędnym, zdaniem skarżącej, rozstrzygnięciem a więc zarzut ten w istocie godził nie w błąd co do ustaleń faktycznych lub w nierozpatrzenie całego materiału dowodowego, lecz w niewłaściwe rozstrzygnięcie merytoryczne przez organ administracji, jako niebędące zbieżne z oczekiwaniami strony skarżącej. Organ administracji z zachowaniem wymagań z art. 7 i art. 77 k.p.a. niezbędny do podjęcia rozstrzygnięcia materiał dowodowy zebrał i rozpatrzył, uzasadniając swoje stanowisko zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a.

Organ prawidłowo uznał, iż stroną postępowania dotyczącego zmiany spornego zezwolenia i adresatem decyzji w nim wydanej powinna być skarżąca, a nie jej Oddział, dlatego też nie została w niniejszej sprawie spełniona przesłanka z art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a.

Z tych powodów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.