Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 472/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art 33 , 71 , 66 , 74
journal: Dz.U. 2016 poz 353
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
article: art 28 , 75 , 7 , 77
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art 3 , 134 , 145 , 201
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie: WSA Aldona Gąsecka-Duda WSA Krystyna Daniel (spr.) Protokolant: Maksymilian Krzanowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi H. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 23 lutego 2017 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.


UZASADNIENIE

Burmistrz W. decyzją z 21 grudnia 2016r. na podstawie art. 71 ust. 2 pkt 1, art. 73 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art.80, art. 82 oraz art.85 ust. 1 i 2 ustawy z 3 października 2008r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2016r., póz. 353), § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 201 Or. w sprawie przedsięwzięć mogących znaczono oddziaływać na środowisko (tj. Dz. U. z 2016r., póz. 71) na wniosek inwestora: Przedsiębiorstwa Handlowo - Produkcyjno - Usługowego "[...]" Sp. z o.o. w B. ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia: "Budowa obiektu do hodowli drobiu ilości powyżej 210 DJP w miejscowości B. R., zlokalizowanego na działkach nr [...]".

W uzasadnieniu organ wskazał, że wniosek w sprawie ustalenia środowiskowych

uwarunkowań wpłynął w dniu 3 lutego 2016 r. Planowana inwestycja została zaliczona do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, dla których zgodnie z art. 71 ust.2 wymienionej ustawy uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane. W dniu 16 maja 2016 r. .zostało złożone uzupełnienie raportu.

W toku postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko uzyskano opinię sanitarną Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. z 19 kwietnia 2016 r., znak: [...] Uzyskano również postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z 22 czerwca 2016 r., znak: [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia. Dodatkowo w dniu 29 lipca 2016 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w T. poinformował, że zawarte informacje przesłane w uzupełnieniu nie mają wpływu na wydaną opinię sanitarną z 19 kwietnia 2016r.

Organ wskazał, że w postępowaniu został zapewniony udział społeczeństwa. Z uwagi na fakt, inwestycja oddziaływaniem ogranicza się do działek inwestora i nie wychodzi poza ich obszar nie przyznano statusu strony okolicznym mieszkańcom.

Organ ustalił, że zakład nie będzie znacząco oddziaływać na obszary Natura 2000, a ze względu na znaczne oddalenie, nie jest bezpośrednio związany z ochroną tych obszarów. Najbliższym obszarem specjalnej ochrony ptaków, w stosunku do lokalizacji zakładu, jest Puszcza [...] (kod obszaru PLB120002) w kierunku zachodnim od projektowanego przedsięwzięcia. Najbliższy obszar proponowany do objęcia ochroną w ramach sieci Natura 2000 stanowi Dolny Dunajec (PLH120085) w kierunku wschodnim od terenu projektowanej inwestycji.

Przedsięwzięcie polegające na budowie fermy drobiu zlokalizowane będzie w obrębie działek nr: [...] w miejscowości B. R.. W bezpośrednim sąsiedztwie działek, na których planowana jest realizacja przedsięwzięcia znajdują się: od strony południowej droga gruntowa, a następnie użytki rolne, w części należące do inwestora, a w części planowane do zakupu, w odległości około 2,5 km zlokalizowana

jest drogą krajową nr [...]; od strony północnej droga gruntowa, tereny upraw rolnych i nieużytki zielone, dalej tereny leśne i w odległości około 0,5 km gruntowa droga lokalna; od strony wschodniej tereny leśne z drzewostanem mieszanym; od strony zachodniej tereny upraw rolnych i nieużytki zielone, a dalej w odległości około 0,7 km zabudowa zagrodowa wsi B. R. i droga gminna relacji [...]

B. R. . W obecnej chwili na działkach przeznaczonych pod inwestycję nie występują żadne budynki inwentarskie oraz inne budynki przeznaczone do produkcji rolnej. Poprzedni właściciel działki posiadał decyzję o warunkach zabudowy na budowę kurnika, lecz budowa nie została rozpoczęta.

Inwestycja obejmuje: sześć budynków inwentarskich, budynek socjalno — administracyjny, wagę samochodową najazdową, budynek garażowy, budynek -wiata na ściółkę, dwa silosy paszowe przy każdym kurniku, jednokomorowy zbiornik bezodpływowy ścieków socjalno - bytowych przy każdym kurniku, zbiornik bezodpływowy ścieków socjalno bytowych umieszczony przy budynku socjalno -

administracyjnym, instalację zbiorników na gaz propan - 3 płyty żelbetowe po 5 zbiorników (łącznie 15 szt), płytę betonową pod chłodnię na zwierzęta padłe oraz na pojemniki na odpady, zbiornik naziemny (instalacja LPG) przy budynku socjalno administracyjnym, śluzę dezynfekcyjną, agregat prądotwórczy.

Teren, na którym zlokalizowane będzie przedsięwzięcie posiada powierzchnię około 5,0 ha. Powierzchnia zabudowy zajmowała będzie 16 240 m2, powierzchnia utwardzona 8 023 m, natomiast powierzchnia nieutwardzona i biologicznie czynna zajmowała będzie 25 737 m. Planowana jest hodowla brojlera kurzego w systemie ściółkowym w 6 cyklach w ciągu roku. Organ szczegółowo opisał cykl produkcyjny, zagadnienia związane z przerwą technologiczną, technologią zatrzymania instalacji w przypadku chowu brojlerów, projektowane w ramach inwestycji obiekty budowlane, a także przedstawił systemy w procesie technologicznym (tj. pojenia ptaków, karmienia ptaków, oświetlenia sztucznego, wentylacji mechanicznej, ogrzewania, usuwania pomiotu).

Zdaniem organu, analiza przedłożonego raportu wykazała , iż oddziaływanie na etapie prowadzenia prac budowlano-montażowych, ograniczy się do bezpośredniego terenu inwestycji oraz dróg dojazdowych i nie będzie miało istotnego wpływu na stan zanieczyszczenia powietrza poza terenem, na którym planowane jest przedsięwzięcie. Nie należy spodziewać się znaczącego oddziaływania w zakresie emisji zanieczyszczeń do powietrza poza granicami terenu przewidzianego pod przedmiotową inwestycję. Emitowany hałas będzie miał charakter nieciągły, jego natężenie będzie podlegać zmianom w poszczególnych etapach budowy. Prace prowadzone będą w porze dziennej, co pozwoli na ograniczenia uciążliwości akustycznej placu budowy w porze nocnej. W związku z tym, można przyjąć, że poziom ekwiwalentny hałasu poza terenem prowadzonych robót, spowodowanych pracą maszyn budowlanych i towarzyszących im urządzeń technicznych, a także zwiększonym ruchem pojazdów samobieżnych i samochodowych, nic przekroczy poziomu dopuszczalnego dla terenów objętych ochroną akustyczną. Ścieki socjalno-bytowe powstałe w fazie budowy będą odprowadzane do kabin typu toi-toi i wywożone na oczyszczalnię ścieków. Na etapie realizacji przedsięwzięcia nie przewiduje się ingerencji w środowisko wodne. Realizacja przedsięwzięcia nic wpłynie negatywnie na wody powierzchniowe, wody podziemne, gleby i ziemie

okolicznych terenów. W wyniku realizacji inwestycji powstaną głownie odpady budowlane przekazane następnie do odzysku lub unieszkodliwienia.

Woda na etapie eksploatacji dostarczana będzie z wodociągu gminnego, natomiast rezerwowym źródłem wody będzie studnia wiercona. Na terenie fermy powstawać będą ścieki socjalno-bytowe, których źródłem będą urządzenia sanitarne znajdujące się na terenie obiektu. Powstające ścieki odprowadzane będą do szczelnego zbiornika wybieralnego o pojemności 4,5 m3. Źródłem ścieków technologicznych będzie okresowe mycie kurników. Mycie odbywać się będzie przy pomocy myjki ciśnieniowej. Ilość tych ścieków będzie adekwatna do ilości zużytej wody. Ścieki nie będą zawierały środków chemicznych i bakteriobójczych, ponieważ w związku ze stosowaną a technologią chowu, dezynfekcja kurników nastąpi po umyciu kurnika, a środki dezynfekcyjne pozostaną do wyschnięcia(nie będą usuwane z kurnika). Dla odprowadzenia ścieków z mycia kurników zastosowane będą bezodpływowe zbiorniki znajdujące się wewnątrz kurnika o pojemności 2 m3 każdy (po 4 na każdy kurnik). Po zakończeniu mycia ścieki te będą odpompowywane ze zbiorników i wywożone na oczyszczalnię ścieków. Ścieki opadowe z dachów budynków oraz terenów utwardzonych} wokół budynków pojazdów i placów manewrowych odprowadzane będą bez oczyszczania do ziemi (rozprowadzane po terenach zielonych własnej działki). Odprowadzane ścieki będą dotrzymywać stężenia przewidziane prawem.

Planowana inwestycja nie spowoduje zmian charakterystyki JCWP lub JCWPd, które pogorszyłyby stan jednolitych części wód uniemożliwiłyby osiągnięcie wyznaczonych dla nich celów środowiskowych. Biorąc powyższe pod uwagę, a także lokalizację, charakter i skalę zamierzonego przedsięwzięcia nie przewiduje się negatywnego oddziaływania planowanej inwestycji na możliwość osiągnięcia wyznaczonych celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza W..

Dalej organ opisał źródła emisji gazów i pyłów do powietrza, wskazując, że przeprowadzone obliczenia wykazały, iż ferma ze względu na emisję dwutlenku azotu, tlenku węgla, pyłu zawieszonego PM10 i PM2,5 węglowodorów aromatycznych, węglowodorów alifatycznych, amoniaku oraz siarkowodoru będzie spełniała wymagania przepisów ochrony środowiska nie powodując przekroczeń

dopuszczalnych stężeń w powietrzu poza terenem własności inwestora. Przyjęte rozwiązania techniczno-technologiczne będą wpływać na zmniejszenie oddziaływania przedsięwzięcia na zmiany klimatu.

Organ wymienił źródła emisji hałasu do środowiska. Wskazał, że przeprowadzone obliczenia propagacji hałasu wykazały, iż ferma drobiu będzie dotrzymywała dopuszczalne poziomy hałasu na terenach objętych ochroną akustyczną.

Podczas eksploatacji fermy powstawać będą głównie odpady opakowaniowe. Powstające odpady magazynowane będą w szczelnych pojemnikach na płycie betonowej i po zgromadzeniu odpowiedniej ilości przekazywane będą do odzysku. Padłe zwierzęta do czasu przekazania ich do unieszkodliwienia magazynowane będą w chłodni umieszczonej na płycie betonowej. Odchody zwierzęce zostaną przeznaczone do rolniczego wykorzystania bezpośrednio po zakończeniu cyklu produkcyjnego. Odchody nie będą magazynowane na terenie fermy. Realizacja inwestycji nie spowoduje wycinki drzew i krzewów. W odległości około 0,7 km od inwestycji znajduje się zabudowa mieszkalno-zagrodowa wsi B. R..

Dodatkowo widok od strony mieszkalnej na planowaną inwestycję oddzielony jest

pasem zieleni mieszanej. Od strony drogi gminnej r. inwestor zgodnie z planem zagospodarowania działek, planuje wykonać nasadę drzew gatunków liściastych i iglastych, która będzie stanowić osłonę inwestycji. Jedyna zmianą w krajobrazie będzie zmiana zagospodarowania terenu z nieużytków rolnych na teren o charakterze zabudowy z przeznaczeniem na prowadzenie działu specjalnego produkcji rolnej.

Organ stwierdził brak istotnego wpływu planowanego przedsięwzięcia na krajobraz, dobra materialne, dziedzictwo kulturowe i zabytki. W rejonie oddziaływania przedsięwzięcia nic ma obiektów stanowiących dziedzictwo kultury narodowej, obiektów zabytkowych chronionych przepisami o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz zabytków archeologicznych.

Na koniec wskazał, że ferma będzie spełniała wymagania zawarte w dokumentach referencyjnych BAT.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyło 119 osób, między innymi H. C., którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało za stronę postępowania. Odwołująca domagała się uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi l instancji. Zarzuciła bezzasadne pozbawienie statusu strony oraz nie zapewnienie udziału społeczeństwa w przeprowadzonym postępowaniu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z 23 lutego 2017 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj.: Dz. U. z 2016 r. póz. 23 z późn. zm.), art. 71 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, art. 73 ust. 1, art. 74 ust. 1 pkt 1, 3 i 6,, art. 77 ust. 1 pkt 1 i pkt 2, art. 82 ust. 1 i art. 85 ust. 1 i ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ II instancji podał, że rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9

listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na

środowisko w § 2 ust. 1 pkt 51 kwalifikuje chów lub hodowlę zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 210 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP) do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko.

W toku postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko uzyskano opinię sanitarną Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w T. z 19 kwietnia 2016 r., oraz postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z 22 czerwca 2016 r. w przedmiocie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia.

Organ II instancji ponownie przedstawił zakres planowanych robót budowalnych oraz opisał systemy w procesie technologicznym.

Nadto wskazał, że dokonując analizy wpływu inwestycji na środowisko dokonano oceny ustaleń zawartych w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Z ustaleń tych wynika, że oddziaływanie na etapie prowadzenia prac budowlano-montażowych, ograniczy się do bezpośredniego terenu inwestycji oraz dróg dojazdowych i nie będzie miało istotnego wpływu na stan zanieczyszczenia powietrza poza terenem, na którym planowane jest przedsięwzięcie. Charakter oddziaływania w trakcie prowadzenia tego typu prac oraz wielkość terenu, na którym planuje się przedsięwzięcie, pozwala na stwierdzenie, że nie należy spodziewać się znaczącego oddziaływania w zakresie emisji zanieczyszczeń do powietrza poza granicami terenu przewidzianego pod przedmiotową inwestycję.

Emitowany hałas będzie miał charakter nieciągły, jego natężenie będzie podlegać zmianom w poszczególnych etapach budowy, nawet w obrębie jednej zmiany roboczej, w zależności od przebiegu prac i udziału poszczególnych maszyn i urządzeń montażowych w trakcie realizacji przedsięwzięcia. Prace prowadzone będą w porze dziennej, co pozwoli na ograniczenia uciążliwości akustycznej placu budowy w porze nocnej.

Ze względu na fakt, że prace budowlano-instalacyjno-montażowe prowadzone będą w większości w porze dziennej można przyjąć, że poziom ekwiwalentny hałasu poza terenem prowadzonych robót, spowodowanych pracą maszyn budowlanych i towarzyszących im urządzeń technicznych, a także zwiększonym ruchem pojazdów samobieżnych i samochodowych, nie przekroczy poziomu dopuszczalnego dla terenów objętych ochroną akustyczną. Ścieki socjalno-bytowe powstałe w fazie budowy będą odprowadzane do kabin typu toi-toi i wywożone na oczyszczalnię ścieków.

Na etapie realizacji przedsięwzięcia nie przewiduje się ingerencji w środowisko wodne. Realizacja przedsięwzięcia nic wpłynie negatywnie na wody powierzchniowe, wody podziemne, gleby i ziemie okolicznych terenów.

W wyniku realizacji inwestycji powstaną głównie odpady budowlane, które do czasu ich przekazania do odzysku lub unieszkodliwienia, magazynowane będą w miejscu prowadzonych prac, w odpowiednio wydzielonych, oznakowanych oraz przystosowanych do tego celu miejscach i pojemnikach, w sposób selektywny.

Woda, na etapie eksploatacji, dostarczana będzie z wodociągu gminnego, natomiast rezerwowym źródłem wody będzie studnia wiercona. W skali roku zużycie wody do celów produkcyjnych i socjalno-bytowych kształtować się będzie na poziomie 15 102 m3.

Na terenie fermy powstawać będą ścieki socjalno-bytowe, których źródłem będą urządzenia sanitarne znajdujące się na terenie obiektu. Kanalizacja socjalno-bytowa obejmuje urządzenia sanitarne wewnątrz części istniejącego budynku socjalnego wyposażonego w toalety oraz kabinę prysznicową. Powstające ścieki odprowadzane będą do szczelnego zbiornika wybieralnego o pojemności 4,5 m3. Następnie ścieki odbierane będą przez odbiorcę zewnętrznego na podstawie umowy cywilno-prawnej, celem poddania ich oczyszczeniu w oczyszczalni ścieków. W skali roku powstanie około 115 m3 ścieków socjałno-bytowych.

Źródłem ścieków technologicznych będzie okresowe mycie kurników, które odbywać się będzie po każdym cyklu hodowlanym trwającym 6 tygodni. Mycie odbywać się będzie przy pomocy myjki ciśnieniowej. Ilość tych ścieków będzie adekwatna do ilości zużytej wody. W skali roku powstanie ok. 187 m3 ścieków. Ścieki te nie będą zawierały środków chemicznych i bakteriobójczych, ponieważ w związku ze stosowaną technologią chowu, dezynfekcja kurników nastąpi po umyciu kurnika, a środki dezynfekcyjne pozostaną do wyschnięcia (nie będą usuwane z kurnika). Dla odprowadzenia ścieków z mycia kurników zastosowane będą bezodpływowe zbiorniki znajdujące się wewnątrz kurnika o pojemności 2 m3 każdy (po 4 na każdy kurnik). Po zakończeniu mycia ścieki te będą odpompowywane ze zbiorników i wywożone na oczyszczalnię ścieków.

Ścieki opadowe z dachów budynków oraz terenów utwardzonych wokół budynków pojazdów i placów manewrowych odprowadzane będą bez oczyszczania do ziemi (rozprowadzane po terenach zielonych własnej działki).

Odprowadzane ścieki będą dotrzymywać stężenia przewidziane prawem tj.: do 100,0 mg/dcm3 w odniesieniu do wskaźnika zawiesina ogólna, do 15,0 mg/ dcm w odniesieniu do wskaźnika węglowodory ropopochodne. Źródłami emisji gazów i pyłów do powietrza będą: 18 kurników, 12 silosów paszowych, agregat prądotwórczy, 15 zbiorników magazynowych, transport samochodowy.

Przeprowadzone obliczenia wykazały, iż ferma ze względu na emisję dwutlenku azotu, tlenku węgla, pyłu zawieszonego PM 10 i PM2,5 węglowodorów aromatycznych, węglowodorów alifatycznych, amoniaku oraz siarkowodoru będzie spełniała wymagania przepisów ochrony środowiska nie powodując przekroczeń dopuszczalnych stężeń w powietrzu poza terenem własności inwestora. Przyjęte rozwiązania techniczno-technologiczne będą wpływać na zmniejszenie oddziaływania przedsięwzięcia na zmiany klimatu. Realizowane to będzie poprzez: zastosowanie konstrukcji eliminującej straty ciepła w chłodne dni, zastosowanie wysokosprawnych urządzeń grzewczych ograniczających zużycie gazu, a co się z tym wiąże emisje gazów cieplarnianych, zainstalowanie instalacji wywiewnej z możliwością odzysku ciepła, zastosowanie ogrzewania podłogowego kombinowanego z chłodzeniem (system "Pad cooling") ograniczającą emisję gazów do powietrza. Źródłem emisji hałasu do środowiska będą: 72 wentylatory dachowe zainstalowane na kurnikach o mocy akustycznej 82 dB, 60 wentylatorów szczytowych zainstalowanych w 6 kurnikach o mocy akustycznej 64 dB, agregat prądotwórczy o poziomie mocy akustycznej 96 dB oraz transport samochodowy. Przeprowadzone obliczenia propagacji hałasu wykazały, iż ferma drobiu będzie dotrzymywała dopuszczalne poziomy hałasu na terenach objętych ochroną akustyczną. Obliczenia, zamieszczone zostały w sporządzonym raporcie. Z obliczeń tych wynika, że maksymalny zasięg normatywnego oddziaływania inwestycji zamknie się w granicach działek będących własnością inwestora.

Kolegium uznało, że oddziaływanie inwestycji może przekroczyć granice dziełek i przyjęło w związku z tym, że oddziaływanie to - nie przekraczające norm - dotyczyć może wszystkich nieruchomości znajdujących się w sąsiedztwie planowanej inwestycji. Wniosek taki kolegium wywiodło z analizy załączników nr 5a - 5j na których przedstawiono w postaci izolinii oddziaływanie poszczególnych substancji chemicznych i zanieczyszczeń: amoniaku, siarkowodoru, pyłu PM 10, pyłu PM 2,5, opadu pyłu, dwutlenku azotu. Z treści tych załączników wynika, że inwestycja będzie oddziaływać - nie przekraczając dopuszczalnych norm - również na tereny działek sąsiednich. Kolegium uznało zatem, że interes prawny mają - poza inwestorem -również właściciele następujących [...]

[...]. Właścicielką działki nr [...] jest H. C..

Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu organ podał, że w dniu 12 lutego 2016 r. oraz ponownie w dniu 19 maja 2016 r. obwieszczeniem zamieszczonym na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w W., na tablicy ogłoszeń w miejscowości: B. R. , na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej UM w W.u podano do publicznej wiadomości informację o prowadzonym postępowaniu, w tym o możliwości składania uwag i wniosków przez przedstawicieli społeczeństwa wskazując jednocześnie 21 -dniowy termin ich składania. W obwieszczeniu pouczono społeczeństwo o formie składania uwag i wniosków, a także o konsekwencjach złożenia uwag i wniosków z uchybieniem wyznaczonego terminu. O powyższych czynnościach obwieszczeniem z 19 maja 2016 r zawiadomiono strony postępowania. Zainteresowane społeczeństwo mogło zapoznać się w siedzibie Urzędu z niezbędną dokumentacją w terminach: od 22 lutego 2016 r. do 14 marca 2016 r. oraz od 30 maja 2016 r. do 20 czerwca 2016 r. Natomiast strony postępowania mogły składać uwagi i wnioski do czasu wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Do organu wpłynął protest mieszkańców m. B. R. sprzeciwiających się lokalizacji przedmiotowej inwestycji.

W trybie art. 21 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko zamieszczono w "Publicznie dostępnym wykazie danych o dokumentach zawierających informację o środowisku i jego ochronie" dane o wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (nr wpisu [...]), o raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (nr wpisu [...]) i jego uzupełnieniach (nr wpisu [...] i [...]) oraz zawiadomienie stron o zebranych materiałach przed wydaniem decyzji (nr wpisu [...]). Ogłoszenie o zamieszczeniu w ww. wykazie danych informacji o wniosku umieszczono na tablicy ogłoszeń Urzędu Miejskiego w W. oraz w sposób zwyczajowo przyjęty w m. B. R. .

Organ odwoławczy konkludował, że nie pominięto udziału społeczeństwa w prowadzonym postępowaniu.

Ponadto organ przytoczył uregulowanie zawarte w art. 74 ust. 3 ww. ustawy i wyjaśnił, że strony zawiadamiane były o czynnościach oraz o wydanej decyzji przez obwieszczenia.

H. C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się stwierdzenia nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego i poprzedzającej ją decyzji organu l instancji. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła, że wydane zostało z rażącym naruszeniem prawa, a to: z naruszeniem przepisów art. 6, 7, 8, 9 i 10 kpa; naruszenie określonych w tych przepisach zasad, w szczególności zasady zapewnienia czynnego udziału stron w postępowaniu skutkowało ostatecznie wydaniem przez organ odwoławczy decyzji administracyjnej utrzymującej w mocy decyzję organu l instancji, poprzedzonej niedokładnym, wyjaśnieniem istniejącego stanu faktycznego i prawnego i tym samym istotnym ograniczeniu podmiotowym.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że organ II instancji oparł swoją decyzję głównie na wywodach zawartych w raporcie, pomijając przy tym stanowisko i zarzuty jakie zostały zawarte w odwołaniu od decyzji Burmistrza [...]. Zdaniem skarżącej, organy nie dołożyły należytej staranności dla ustalania prawdy obiektywnej w postępowaniu. Posiadając informację o potencjalnym zagrożeniu dla słusznego interesu obywateli powinny z urzędu powołać niezależnego biegłego oraz przeprowadzić konsultacje społeczne włącznie z rozprawą administracyjną.

Skarżąca zwróciła uwagę, że organ l instancji - wbrew wymogom ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, nie zapewnił udziału społeczeństwa w podejmowaniu decyzji w postępowaniu, jak również pozbawił mieszkańców statusu strony postępowania.

W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z 30. 08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016. 718), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy

administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a.

Zgodnie natomiast z treścią art. 145 § 1 ustawy p.p.s.a. w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia -uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Oznacza to, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Skarga jest zasadna gdyż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu l instancji nie odpowiadają prawu, jakkolwiek nie wniosek w niej zawarty.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2016 r. póz. 353 z późn. zm.) zwanej dalej ustawą. Zawarte w wymienionej ustawie przepisy dotyczące ocen środowiskowych mają na celu weryfikację oddziaływania inwestycji kwalifikowanych, a więc takich, które powodują albo mogą powodować potencjalne niebezpieczeństwo dla środowiska. Postępowanie to dotyczy planowanego dopiero przedsięwzięcia i sprowadza się do ustalenia, czy inwestycja w kształcie opisanym przez inwestora we wniosku zagraża środowisku oraz czy spełnia wymagania i parametry w zakresie ochrony środowiska.

Zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze

znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz rodzaje przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko określone zostały w rozporządzeniu. Planowane przedsięwzięcie, zgodnie § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. póz. 71) , zalicza się do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, dla którego ocena oddziaływania na środowisko jest wymagana,

W postępowaniu dotyczącym środowiskowych uwarunkowań ocena okoliczności faktycznych dokonywana jest w oparciu o przygotowany raport, który stanowi istotny środek dowody i który organ obowiązany jest uwzględnić przy wydawaniu decyzji. Z uwagi na swój charakter raport powinien być oceniany przez organ w świetle wymagań stawianych środkom dowodowym na gruncie art. 75 i nast. k.p.a. Raport ma zasadnicze znaczenie w postępowaniu zmierzającym do uzyskania decyzji środowiskowych, który chociaż nie jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 kpa - a więc nie może zastąpić swobodnej oceny dowodów - zawiera jednak wiadomości specjalistyczne i podlega pełnej ocenie przez właściwy organ prowadzący postępowanie w świetle oceny całokształtu materiału dowodowego w rozumieniu art. 80 kpa. Dla oceny raportu istotne jest czy spełnia on wymagania ustalone w art. 66 ustawy. Nadto należy podkreślić, że Sąd administracyjny nie dokonuje merytorycznej oceny raportu o oddziaływaniu danego przedsięwzięcia na środowisko, ale kontroluje ustalenia faktyczne dokonane przez właściwe organy, co znaczy, że poddaje raport ocenie pod względem formalnym tj. bada jego zupełności czy logicznej spójności (por. oraz weryfikacji sporządzenia raportu przez osobę uprawnioną (zob. wyrok NSA z 28 stycznia 2014 r., sygn. akt II OSK 2029/12).

Kierując się tymi względami należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie sporządzony przez [...] mgr K. W. Raport oddziaływania na środowisko inwestycji polegającej na budowie fermy drobiu w ilości 210 DJP w m. B. R. organ odwoławczy, a wcześniej organ l instancji bezkrytycznie przyjęły wraz z uzupełnieniem raportu przedłożonym organowi w dniu 13 maja 2016 r. jako dowód w sprawie stanowiący podstawę do ustalenia

środowiskowych uwarunkowań dla ww. przedsięwzięcia. W ocenie Sądu w składzie rozstrzygającym niniejszą sprawę Raport przedłożony w aktach administracyjnych sprawy budzi istotne wątpliwości dotyczące jego poprawności i zupełności.

Przede wszystkim należy wskazać, że w opisie przedsięwzięcia w raporcie ani w jego uzupełnieniu nie wskazano dróg po których będzie się odbywał transport związany z fazą eksploatacji przedmiotowej fermy ( a także z jej budową). Z informacji zawartych na 11 stronie raportu wynika, że w bezpośrednim kompleksie działek, na których planowana jest inwestycja, znajdują się: od strony południowej -droga gruntowa (działka nr [...]), następnie użytki rolne, a w odległości 2,5 km zlokalizowana jest droga krajowa nr [...]; od strony północnej - droga gruntowa (działka nr [...]), tereny upraw rolnych i nieużytki, dalej tereny leśne i w odległości około 0,5 km gruntowa droga lokalna; od strony wschodniej - tereny leśne; od strony zachodniej - tereny upraw rolnych i nieużytki zielone, dalej w odległości 0,7 km zabudowa mieszkalno-zagrodowa wsi B. R. i droga gminna [...]. W Raporcie nie wskazano jednak sposobu dojazdu na planowaną fermę. Zważywszy, że planowana jest budowa wielu obiektów, a następnie hodowla brojlerów w ilości 1 800 000 sztuk rocznie, to samo zużycie słomy wyniesie 419580 kg rocznie, że konieczne będzie stałe dowożenie różnych materiałów i wywożenie dużych ilości m.in. brojlerów, padłych kurczaków i pomiotu samochodami ciężarowymi, istotne jest zatem uwzględnienie tej okoliczności przy obliczeniach dotyczących wystąpienia immisji. O ile jednak w raporcie została uwzględniona kwestia oddziaływania na środowisko związana z transportem w okresie prac budowlano - montażowych to raport w tym zakresie w minimalnym zakresie odnosi się do okresu eksploatacji fermy, l tak na s. 32 Raportu wskazano, że przy budowie inwestycji "emisja hałasu powodowana przez pojazdy będzie rozproszona, chwilowa (przyjazd i wyjazd pojazdów i praca silnika będzie od kilku do kilkunastu sekund). Poziom dźwięku nie będzie przekraczał norm określonych w prawie ochrony środowiska dotyczących terenów otaczających' , a na stronie 43 Raportu wskazano, że "prowadzone prace budowlane mogą stanowić źródło zanieczyszczenia powietrza w trakcie m.in. transportu samochodowego i nie będą przekraczały granicy terenu zajmowanego przez projektowane przedsięwzięcie". Wskazano też na ustalenia z analizy akustycznej dla planowanego przedsięwzięcia przedstawioną w rozdziale 7.2.3., a której wynika, że najbliższe tereny objęte

ochroną (chronione tereny zabudowy mieszkaniowej) znajdują się w odległości 700 m od zachodniej granicy inwestycji. Treść rozdziału wskazuje, że dla obliczeń przyjęto założenie, że ruch będzie się odbywał po wewnętrznych drogach zakładowych o długości 400 m, co oznacza to, że przy obliczeniach nie wzięto pod uwagę hałasu, jaki wystąpi na drogach dojazdowych łączących drogi publiczne z fermą, którymi poruszać się będą samochody ciężarowe. W ocenie Sądu, żeby takich obliczeń dokonać, należało wskazać, którędy będzie się odbywał dojazd na fermę. To samo odnieść należy do emisji pyłów związanych z ruchem samochodów ciężarowych dojeżdżających do fermy i z niej wyjeżdżających. Na stronie 68 Raportu, gdzie odniesiono się do emisji niezorganizowanej z transportu, wskazano, że transportem samochodowym do fermy będzie dowożona pasza, pisklęta, słoma, gaz, materiały budowlane, a wywożone będą brojlery do uboju, obornik, padłe sztuki, ścieki. Tymczasem na stronie 71 do obliczeń przyjęto założenie "czas poruszania się danego pojazdu po terenie fermy tam i z powrotem, przy założonej prędkości 10 km/h, przy najdłuższym możliwym odcinku do pokonania wynoszącym 400 m". Oznacza to, że przy obliczeniach nie wzięto pod uwagę emisji z dróg dojazdowych, którymi poruszać się będą samochody ciężarowe, które umożliwiać będą dostanie się na teren fermy z dróg publicznych. Powyższe składnia do wniosku, że organy obu instancji nie dokonały wnikliwej analizy Raportu i jego uzupełnienia i nie przeanalizował go w sposób dostatecznie szczegółowy i wszechstronny w kontekście tak dużej fermy, do której będą dowożone duże ilości słomy, paszy, paliwa i innych produktów 5 z której będą wywożone m. in. pomiot (zużyta słoma), wyprodukowane brojlery do uboju, ścieki. W ocenie Sądu organy powinny ocenić wpływ transportu , z którym w dużym stopniu powiązana jest działalność fermy w okresie jej eksploatacji także w związku z transportem - przez okolicznych rolników - słomy i oraz zużytej słomy z uwzględnieniem emisji odorowej. Kwestia ta została w raporcie pominięta. Należy zauważyć z uzupełnienia do raportu, że w punkcie 25 potwierdzono, iż rolnicy indywidualni będą odbierać pomiot od wnioskodawcy w zamian za dostarczoną ściółkę. Brak jakichkolwiek informacji co do sposobu tego zindywidualizowanego transportu. Kwestia ta powinna być zanalizowana nie tylko ze względu na fakt że w odległości ok. 700 m od granic fermy znajduje się budynek mieszkalny.

Organy obu instancji nie zakwestionowały także braków odnoszących się do opisanych Raporcie analizowanych wariantów, w tym wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego oraz wariantu najkorzystniejszego dla środowiska - wraz z uzasadnieniem (art. 66 ust. 1 pkt. 5 lit a i b), l tak, w punkcie 6 Raportu dotyczącym opisu analizowanych wariantów opis wariantu alternatywnego ogranicza się do wskazania, że inwestor nie przewiduje innego, alternatywnego rozwiązania ponieważ dąży do zmniejszenia kosztów funkcjonowania zakładu -ubojni znajdującej się m. B.. Nadto autor projektu wskazał, że zaprojektowany wariant ma przynieść inwestorowi maksymalny zwrot poniesionych nakładów, przy jak najmniejszym oddziaływaniu na środowisko. Brak także wariantu najkorzystniejszego dla środowiska. . Takie przedstawienie wariantu alternatywnego i brak wariantu najkorzystniejszego dla środowiska nie spełnia wymagań określonych w art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy. W ocenie Sądu obowiązek opisania w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko racjonalnych wariantów realizacji przedsięwzięcia alternatywnych w stosunku do propozycji wnioskodawcy, jest przejawem koniecznego rozważenia interesu publicznego oraz

racji zarówno wnioskodawcy, jak i osób, na których prawa przedsięwzięcie będzie

bezpośrednio wpływało. W tych sprawach należy znaleźć właściwe proporcje pomiędzy interesem wnioskodawcy, interesem innych osób oraz interesem publicznym, a istotną rolę w ocenie wskazanych sprzecznych racji pełni właściwe uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i odniesienie się do co najmniej jednego realnego wariantu alternatywnego (por. wyrok WSA w Gdańsku z 30 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Gd 680/13). Należy również mieć na uwadze, że jak wskazał NSA w wyroku z 29 stycznia 2015 r., sygn. akt II OSK 1605/13 "warianty przedsięwzięcia, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy powinny się różnić przede wszystkim pod względem sposobu, w jaki przedsięwzięcie w każdym z tych wariantów będzie oddziaływać na środowisko, ponieważ ich rolą jest wskazanie alternatywnych rozwiązań pozwalających to środowisko chronić w jak najpełniejszym wymiarze. Warianty przedsięwzięcia nie mogą odbiegać od siebie w takim stopniu, który oznaczałby swoistą zmianę tożsamości tego przedsięwzięcia poprzez przekształcenie jego konstytutywnych, fundamentalnych parametrów i prowadziłby w rezultacie do zaproponowania do realizacji kilku różnych przedsięwzięć tego samego rodzaju. Powinny one poprzestać na korekcie parametrów dokonywanych w ramach jednego przedsięwzięcia.". Inwestor nie przedstawił jednak ani w raporcie ani w jego

uzupełnieniu takich alternatyw, a organy przeszły nad tym do porządku, co należy ocenić jako nieprawidłowe w szczególności w sytuacji gdy budowa przedmiotowej fermy wywołuje liczne protesty mieszkańców B. R. .

W przedłożonym przez inwestora Raporcie w punkcie 14 stwierdzono, że ponieważ "inwestycja nie wpłynie na pogorszenie istniejącego środowiska oraz nie będzie stanowiła zagrożenia dla okolicznych mieszkańców (...) to nie przewiduje się , aby powstały uzasadnione konflikty społeczne związane z tym przedsięwzięciem" zagrożenia dla okolicznych mieszkańców" (s. 125). Tymczasem w sprawie występuje ostre i negatywne nastawienie okolicznych mieszkańców do planowanej na ich terenie inwestycji, którzy nie chcą mieć na swoim terenie fermy. Świadczą o tym protesty mieszkańców B. R. kierowane do Wójta [...] w tym pismo z 17 czerwca 2016 r. podpisane przez 139 mieszkańców domagających się konsultacji społecznych i wyrażających obawy związane z nasileniem transportu samochodowego oraz z uciążliwości zapachowych w przypadku zrealizowania planowanej fermy. O konfliktowości planowanego przedsięwzięcia świadczy też zainteresowanie uzyskaniem statusu strony przedmiotowego postępowania (pismo z 20. 09. 2016 r.) Raport jiatomiast nie zawiera odniesienia do ujawnionych konfliktów społecznych w odniesieniu do planowanej inwestycji i sposobów ich rozwiązania a jedynie ogranicza się ogólnikowego stwierdzenia, że "takich konfliktów się nie przewiduje". W ocenie Sądu w przypadku budowy tak dużej fermy z życiowego doświadczenia wynika, że z jej funkcjonowanie będzie się wiązać przede wszystkim uciążliwość zapachowa charakteryzująca przemysłową produkcję drobiu i takiej uciążliwości oraz uciążliwości związanej z emisją hałasu obawiają się okoliczni mieszkańcy. Nadto trzeba wskazać na niejasne sformułowanie raportu (s. 89-80), w którym z jednej strony wskazano, że dopuszczalne wartości substancji odorotwórczych, które wynoszą Da—2,0 u/ m 3 nie będą przekraczane - a równocześnie wskazano, że "na dzień sporządzenia niniejszej dokumentacji odory nie są normowane jednak w powietrzu."

Podsumowując w ocenie Sądu organ odwoławczy, a wcześniej organ l instancji naruszyły przepisy art. 7 kpa, art. 77 kpa i art. 80 kpa, co ma wpływ na prawidłowość oceny możliwości realizacji inwestycji w określonym przez inwestora miejscu, której efektem będą uciążliwości zapachowe, hałasy, wydzielanie się innych uciążliwości i zanieczyszczeń.

Organ odwoławczy nie dokonał wystarczającej oceny raportu i jego uzupełnień, którego treść przyjął jako podstawę swych ustaleń faktycznych. Sąd stoi na stanowisku, że z obowiązującej w postępowaniu administracyjnym zasady prawdy obiektywnej wynika powinność organów poszukiwania i przeprowadzenia dowodów służących dokładnemu wyjaśnianiu stanu faktycznego sprawy w szczególności, gdy istnieje spór pomiędzy stronami postępowania i lokalną społecznością, i gdy wskazują one na istnienie w tym zakresie istotnych wątpliwości, a określona decyzja może dotykać chronionych prawnie dóbr osobistych człowieka w postaci życia i zdrowia ludzkiego. W takiej sytuacji organ ponownie rozpoznający sprawę winien szczególnie zadbać o to, aby w pełni została zrealizowana zasada przekonywania, określona w art. 11 kpa.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ zweryfikuje również krąg stron postępowania mając na uwadze, że strony postępowania toczącego się w oparciu o ustawę, której przepisy nie regulują kwestii legitymacji procesowej ustala się w oparciu ogólną zasadę wyrażoną w art. 28 k.p.a., zgodnie z którą, stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze, względu na swój interes prawny lub obowiązek. W orzecznictwie sądowo-administracyjnym i doktrynie przyjmuje się, że interes prawny powinien wynikać z konkretnej i zindywidualizowanej normy prawa materialnego wpływającej na sytuację prawną wnoszącego dany środek zaskarżenia (por. wyrok NSA z 30. 08. 2012 r., sygn. akt II OSK 1588/12). Jak wynika z orzecznictwa sądowo-administracyjnego w przypadku decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia kwestia interesu prawnego do bycia stroną postępowania musi być łączona z oceną oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, zwłaszcza w kontekście przedłożonego raportu (wyrok WSA w Białymstoku z 13. 01. 2009 r. , II SA/Bk 842/07; wyrok WSA w Krakowie sygn.akt II SA/Kr 1025/11). Podkreśla się, że przymiot strony przysługuje podmiotom posiadającym tytuł prawny do nieruchomości znajdujących w zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia (wyrok WSA w Opolu z 25. 02. 2008 r. sygn. akt II SA/Op 578/07). Oznacza to, że w przedmiotowym postępowaniu, w którym została wydana decyzja skarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza B. z 21 grudnia 2016 r. o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań dla ww. przedsięwzięcia interes prawny w rozumieniu art. 28 k.p.a. posiada inwestor,

a oprócz niego, status strony przysługuje podmiotom, które legitymują się prawem własności lub prawem wieczystego użytkowania do nieruchomości objętej wnioskiem jak i nieruchomości sąsiednich, jeżeli znajdują się w zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia. Organ odwoławczy ma zatem obowiązek zbadać rodzaj inwestycji, jej rozmiary oraz stopień i zakres jej uciążliwości dla otoczenia, a następnie ustalić, jak daleko sięgać będzie oddziaływanie planowanej inwestycji, z uwzględnieniem oddziaływań normatywnych i ponad normatywnych.

Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia przepisów dotyczących udziału społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko należy wskazać, że organy, w tym przede wszystkim organ l instancji naruszyły obowiązujące w tym zakresie przepisy jakkolwiek naruszenia te nie skutkują bezwzględną eliminacją z obrotu prawnego wydanych rozstrzygnięć. W tym miejscu trzeba bowiem wskazać, że naruszenie przepisów dotyczących postępowania wiąże się zawsze z oceną, która ma na celu ustalenie takie naruszenia mogły mieć istotny wpływ na wynik postępowania (por. wyrok WSA w Szczecinie z 9. 09. 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 493/16, wyrok WSA w Poznaniu z 4. 09. 2013, sygn. akt II,SA/Po 823/12). W rozpoznawanej sprawie nie można co prawda uznać, że organy dopełniły wszystkich wymagań z tym związanych, jednakże nie można też uznać, że społeczeństwu nie zapewniono takiego udziału. Czynny udział w przedmiotowym postępowaniu przede wszystkim zrealizowano przez podanie do publicznej wiadomości w formie obwieszczenia zawiadomienia o wszczęciu postępowania oraz o wydaniu decyzji w drodze obwieszczenia. Jak bowiem wynika z analizy dokumentów przedłożonych do akt administracyjnych sprawy w dniu 12 lutego 2016 r. Burmistrz [...] wydał obwieszczeniu o wszczęciu przedmiotowego postępowania i określił sposób udostępnienia obwieszczenia: na tablicy ogłoszeń w U M W., w BIP oraz w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscowości B. R.. W aktach znajduje się jedynie potwierdzenie udostępnienia tego obwieszczenia w na stronie internetowej i na tablicy ogłoszeń UM W., na której było wywieszone w okresie od 2 lutego do 8 marca.2016 r. Kolejne obwieszczenie Burmistrza [...] z 19 maja 2016 B. W. o trwającej procedurze przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko oraz udziału społeczeństwa w sprawie dot. przedmiotowego przedsięwzięcia a także o możliwości zapoznania się z zebranymi dokumentami i

uzupełnieniami do raportu - jak wynika z dokumentów przedłożonych do akt administracyjnych było również wywieszone w UM W. od 19 maja 2016 do 21.06. 2016 r. oraz ogłoszone w BIP. W dniu 21. 12. 2016 obwieszczenie Burmistrza [...] o udostępnieniu decyzji organu l instancji zgodnie z informacją podaną w obwieszczeniu miało być wywieszone także na tablicy ogłoszeń UM w W. oraz sposób zwyczajowo przyjęty w m. B. R. , przy czym jest tylko adnotacja o umieszczeniu obwieszenia na tablicy w UM w W.. Zgodnie z przepisem art. 74 ust. 3 ustawy, jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20 stron stosuje się przepis art. 49 k.p.a., który stanowi, że strony mogą być zawiadamiane o decyzjach i innych czynnościach przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania, jeżeli przepis szczególny tak stanowi; w tych przypadkach zawiadomienie lub doręczenie uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia. Z analizy akt administracyjnych sprawy wynika , że mieszkańcy B. R. pomimo, że nie ma dowodu, iż zostali o postępowaniu powiadomieni w sposób zwyczajowo przyjęty w miejscowości B. R. posiadali wiedzę o toczącym się postępowaniu na co wskazują pisma składane przez nich do organu l instancji w tym pismo z 20 września 2016 r. 2016 r., w którym wskazują iż zostali pozbawienia ich możliwości czynnego udziału w postępowaniu , kwestionują też zamieszczenie informacji o postępowaniu na stronie internetowej Urzędu Miasta W.z, na tablicy ogłoszeń i brak umieszczenia takiej informacji na tablicy w sołectwa B. R. , nadto informują o przyjętym zwyczajowo sposobie ogłaszania informacji w B. R. ( za pośrednictwem parafii). Trzeba także wskazać na pisma składane w tej sprawie z 14 i 24 października 2016 r. nadto w dniu 13 września 2016 r. w B. R. odbyło się zebranie wiejskie z udziałem Burmistrza [...], który powiadomił, że informacje o postępowaniu w sprawie dotyczącej inwestycji znajdują się na stronie internetowej urzędu. Składane protesty a także odwołanie wielu mieszkańców B. R. powala zatem przyjąć, że obowiązek wynikający z art. 33 ust. 1 ustawy został zrealizowany przez organ pierwszej instancji jakkolwiek z uchybieniami.

Zgodnie z treścią art. 33 w zw z art. 1 pkt. 2 ustawy ustawodawca, celem udziału społeczeństwa w ochronie środowiska wymaga przed wydaniem i zmianą

decyzji wymagających udziału społeczeństwa podania przez organ właściwy do wydania decyzji , bez zbędnej zwłoki, do publicznej wiadomości informacji m. in. o przystąpieniu do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, o wszczęciu postępowania, przedmiocie decyzji, która ma być wydana w sprawie, o możliwości zapoznania się z dokumentacja i możliwości składania uwag i wniosków. Mając powyższe na uwadze Sąd, w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, podziela stanowisko wyrażone w powołanym wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 29 września 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 493/16, że brak poinformowania społeczeństwa w sposób zwyczajowo przyjęty o czynnościach przeprowadzonych w ramach postępowania dotyczącego przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko po przedłożeniu przez inwestora raportu, nie może być uznany za naruszenie dyskwalifikujące całe prowadzone postępowanie i skutkujące uchyleniem decyzji organu pierwszej instancji i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania temu organowi. Analogiczny pogląd został wyrażony w wyroku WSA w Poznaniu z 4 września 2013 r., sygn. akt II SA/Po 823/12 w którym stwierdzono że brak informacji w prasie w prasie nie może być uznany za naruszenie dyskwalifikujące całe prowadzone postępowanie i nie stanowi naruszenia prawa o wadze określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa jako przesłanki kwalifikującej do wznowienia postępowania. Odnosząc powyższe do okoliczności rozpoznawanej sprawy trzeba zatem wskazać , że w sprawie tej nie doszło do takiego naruszenia zasady o której mowa w art. 33 w zw. z art. 1 pkt. 2 ustawy w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż mieszkańcy B. R. jak ww. mieli możliwości składania uwag i wniosków i korzystali z niej, wielu z nich złożyło także odwołanie od decyzji l instabcji, nadto wiedzę o przedsięwzięciu pozyskały organizacje ekologiczne: Stowarzyszenie "[...] w S. K. oraz Fundacja [...] w W., którym przysługuje status stron niniejszego postępowania .

Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle całego materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie i po rozważeniu podniesionych przez skarżącą zarzutów, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza przepisy zarówno prawa procesowego, jak i materialnego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, skutkujące koniecznością jej uchylenia, nie daje jednak podstaw do stwierdzenia jej nieważności.

Wobec powyższego, rzeczą organu odwoławczego ponownie rozpoznającego odwołanie będzie uwzględnienie przedstawionej przez Sąd oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania w tej sprawie.

W konsekwencji, na podstawie art. 145 § 1 pkt a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

O kosztach postępowania nie rozstrzygnięto wobec braku wniosku skarżącego w tym przedmiocie. Stosownie bowiem do treści art.210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów.