Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 118/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 299 par. 1, art. 57 par. 1, art. 46, art. 47, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Maciej Kurasz po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi B. P. na decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2017 r. postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

B. P. (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium odwoławczego w W. z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2017 r.

Zarządzeniem z dnia 16 stycznia 2020 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz nadesłanie 67 odpisów skargi, celem doręczenia ich uczestnikom postępowania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis zarządzenia wezwania do usunięcia ww. braków formalnych skargi został doręczony zgodnie ze zwrotnym poświadczeniem odbioru w dniu 24 lutego 2020 r. (k. 18 akt).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 299 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), dalej zwanej "p.p.s.a.", stronie, która ma miejsce zamieszkania, miejsce zwykłego pobytu albo siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, sąd doręcza pisma pocztą przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru lub równoważną przesyłką.

W myśl art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Natomiast stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skarga, której, pomimo wezwania, nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych, podlega odrzuceniu przez sąd.

Nadto skarga powinna spełniać określone wymagania, o których mowa między innymi w art. 47 § 1 p.p.s.a. Przepis ten przewiduje, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom.

Z akt sprawy wynika, że Skarżąca mieszka w Republice Austrii i nie ustanowiła w kraju pełnomocnika. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, przedmiotowe wezwania zostały doręczone Skarżącej w dniu 24 lutego 2020 r. Oznacza to, że wyznaczony termin do dokonania określonych czynności upłynął w dniu 2 marca 2020 r.

Jednocześnie należy wskazać, że podniesiony przez Skarżącą w piśmie z 5 marca 2020 r. zarzut o naruszeniu prawa w związku z wyznaczeniem 7-dniowego terminu na uzupełnienie ww. braków jest nietrafny. Zgodnie z art. 220 § 2 p.p.s.a., jeżeli pismo wniosła osoba zamieszkała lub mająca siedzibę za granicą, która nie ma w kraju miejsca przedstawiciela, przewodniczący wyznaczy termin do uiszczenia opłaty nie krótszy niż dwa miesiące. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że w niniejszej sprawie wezwanie nie dotyczyło wpisu sądowego od skargi lecz innych braków formalnych. Zatem 7-dniowy termin wyznaczony przez Przewodniczącą Wydziału był zgodny z obowiązującym prawem.

Skarżąca mimo prawidłowego wezwania i pouczenia o konsekwencjach prawnych niedokonania wymaganych czynności, nie nadesłała dodatkowych odpisów skargi oraz nie podała wartości przedmiotu zaskarżenia.

Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 47 § 1 p.p.s.a. oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.