Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1009/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: uchylono zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje
Powołane przepisy: article: art. 31zy ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 1842
law: Ustawa z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych  chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych - t.j.
article: par. 10 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2021 poz 152
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 stycznia 2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek  pandemii COVID-19.
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit.  a i c
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wolas Sędziowie WSA Stanisław Grzeszek (spr.) WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 7 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg M. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 31 maja 2021 r. nr [...] [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za grudzień 2020, styczeń 2021 r. oraz luty 2021 r. uchyla zaskarżone decyzje oraz decyzje z dnia 9 marca 2021 r. nr [...] i z dnia 31 marca 2021 r. nr [...]


UZASADNIENIE

W dniu 24 lutego 2021 r. oraz 26 marca 2021 r. M. Sp. z o.o. w S. złożyła wnioski o zwolnienie z obowiązku opłacania składek odpowiednio za miesiące grudzień 2020 r. i styczeń 2021 r. oraz miesiąc luty 2021 r.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych [...] decyzjami z dnia 9 marca 2021 r. nr [...] i 31 marca 2021 r. nr [...] odmówił zwolnienia z opłacenia składek od grudnia 2020 r. do stycznia 2021 r., oraz za luty 2021 r., gdyż na dzień 30 listopada 2020 r. według zapisów bazy REGON strona prowadziła przeważającą działalność gospodarczą określoną kodem PKD 68.20.Z - "wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi". Kod ten nie uprawnia do udzielenia pomocy w formie zwolnienia z opłacania składek.

We wnioskach o ponowne rozpatrzenie sprawy M. Sp. z o.o. w S. wyjaśniła, że jej jedyną i podstawową działalnością jest prowadzanie restauracji oraz Domu Weselnego "P. w S. . Jest to działalność oznaczona kodem PKD 56.10.A - "restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne".

Podkreśliła, że wniosek o dokonanie zmiany danych podmiotu w rejestrze przedsiębiorców KRS złożono już 12 września 2019 r., ale ta zmiana nie została jeszcze uwidoczniona w KRS. Spółka wskazała, że w bazie REGON na 30 listopada 2020 r. figuruje działalność oznaczona PKD 68.20.Z, którą w rzeczywistości prowadziła ona na początku swojej działalności. Jak wyjaśniła, od 2014 r. do dnia dzisiejszego prowadzi samodzielnie restaurację oraz dom weselny i z tego tytułu osiąga podstawowe przychody.

Ponadto spółka podała, że w związku z ogłoszonym stanem epidemii jej działalność została drastycznie ograniczona. Jak wskazała, zatrudnia pracowników i z tego tytułu ponosi comiesięczne koszty z tytułu wypłacanych wynagrodzeń oraz składek ZUS. Nadal spłaca kredyt inwestycyjny na zakup nieruchomości, którego koszty są bardzo wysokie. Spółka podkreśliła, że drastyczny spadek przychodów firmy praktycznie uniemożliwia utrzymanie zatrudnienia na dotychczasowym poziomie. Jako dowód w sprawie przedłożono: wniosek o zmianę danych podmiotu w rejestrze przedsiębiorców z 16 października 2019 r., załącznik do wniosku o zmianę danych w rejestrze przedsiębiorców z 16 października 2019 r.

W piśmie z dnia 6 kwietnia 2021 r. w sprawie dotyczącej odmowy zwolnienia z opłacenia składek od grudnia 2020 r. do stycznia 2021 r. przedłożono dodatkowe dowody: zaświadczenie nr 91/14 wydane przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w N. S., opinie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w N. S. z 12 listopada 2015 r., zgłoszenie NIP-2 złożone do Urzędu Skarbowego w N. S. z 17 listopada 2014 r., zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych w restauracji z 30 maja 2018 r., umowę z firmą D. K. K. z 23 września 2019 r., raporty fiskalne z października i listopada 2020 r., oraz września i października 2019 r., umowy o pracę zawarte z pracownikami, korespondencję z KRS w przedmiocie wpisu zmiany przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej, akt notarialny - zmiana umowy spółki. W piśmie z dnia 14 kwietnia 2021 r. w sprawie odmowy zwolnienia z opłacenia składek za luty 2021 r., spółka wniosła o dołączenie do sprawy ww. dowodów.

W dniu 7 maja 2021 r. spółka złożyła, jako dowód w sprawach: potwierdzenie nadania z 13 września 2019 r. wniosku do KRS o zmianę wpisu zmiany przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej, kserokopię pełnej korespondencji z KRS w sprawie zmiany wpisu. Z kolei w piśmie z 26 maja 2021 r. przedłożyła odpis aktualny z KRS oraz wydruk z rejestru REGON.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzjami z dnia 31 maja 2021 r. nr [...] i nr [...], utrzymał w mocy decyzje z dnia 9 marca 2021 r. oraz 31 marca 2021 r.

W uzasadnieniach organ odwoławczy wskazał na treść § 10 ust. 1 pkt 2, ust. 2, ust. 3, § 11 pkt 2, 3 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19 i wyjaśnił, że ustawodawca powiązał prawo do zwolnienia z opłacania składek z prowadzeniem ściśle określonej działalności gospodarczej oznaczonej konkretnym nr PKD. Co więcej, organ udzielający zwolnienia z obowiązku opłacania składek został zobowiązany do badania w bazie REGON, czy ten warunek został spełniony. W obowiązującym obecnie stanie prawnym nie można udzielić takiego zwolnienia przedsiębiorcy, którego przeważająca działalność ujawniona w rejestrze REGON na dzień 30 listopada 2020 r. nie mieściła się w wykazie PKD, zamieszczonym w § 10 ust. 1 rozporządzenia (dotyczącego odmowy zwolnienia z opłacenia składek od grudnia 2020 r. do stycznia 2021 r.) i w § 10 ust. 2 rozporządzenia (dotyczącego odmowy zwolnienia z opłacenia składek za luty 2021 r.). Nadto, ustawodawca nie przewiduje sprawdzania rodzaju prowadzonej działalności w inny sposób, np. na podstawie dokumentacji księgowej.

ZUS wskazał następnie, że we wniosku RDZ-B7 w bloku l pkt 2A spółka złożyła oświadczenie, że prowadzi przeważającą działalność gospodarczą oznaczoną kodem PKD 56.10.A uprawniającą do zwolnienia z opłacania składek. W wyniku weryfikacji tego oświadczenia z danymi zamieszczonymi w rejestrze REGON i KRS ustalono, że na dzień 30 listopada 2020 r. spółka była przedsiębiorcą, którego przeważająca działalność gospodarcza była oznaczona kodem PKD 68.20.Z - wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lud dzierżawionymi, który nie uprawnia do zwolnienia z obowiązku opłacania składek. Zatem PKD 68.20.Z zamieszczony w rejestrze REGON na dzień 30 listopada 2020 r., dla działalności gospodarczej strony nie jest jednym z wymienionych w § 10 ust. 1 rozporządzenia (dotyczącego odmowy zwolnienia z opłacenia składek od grudnia 2020 r. do stycznia 2021 r.) i w § 10 ust. 2 rozporządzenia (dotyczącego odmowy zwolnienia z opłacenia składek za luty 2021 r.). Tym samym spółce nie przysługuje zwolnienie z obowiązku opłacania składek za grudzień 2020 r., styczeń 2021 r. i luty 2021 r.

ZUS podkreślił przy tym, że z przedłożonej przez spółkę dokumentacji wynika, że 12 września 2019 r. wnioskowała ona o zmianę przeważającego PKD w KRS na PKD 56.10. Sąd KRS 31 stycznia 2020 r. wezwał stronę do poprawnego wypełnienia formularza KRS-23, bo nie podano podklasy kodu PKD. 19 marca 2020 r. złożyła ona kolejny wniosek o zmianę PKD. 8 kwietnia 2021 r. spółka ponagliła Sąd KRS, który postanowieniem oddalił jej wniosek o zmianę danych dotyczących zmiany PKD. 6 maja 2021 r. spółka złożyła kolejny wniosek o zmianę wpisu, do którego załączyła poprawną umowę spółki i na tej podstawie Sąd KRS 19 maja 2021 r. zmienił przeważające PKD na 56.10.A. A zatem zmiana zapisu KRS w zakresie przeważającego PKD została w KRS dokonana dopiero 19 maja 2021 r. po rozpatrzeniu wniosku złożonego 6 maja 2021 r.

Tym samym należy stwierdzić, że na 30 listopada 2020 r. w rejestrze KRS i bazie REGON spółka miała ujawniony kod 68.20.Z jako kod przeważającej działalności gospodarczej. Skuteczny wniosek o zmianę wpisu w tym zakresie złożono dopiero 6 maja 2021 r., a więc po dacie 30 listopada 2020 r., którą ustawodawca wskazał jako datę według której należy badać stan zapisów bazy REGON. Obecnie dane podstawowe (wpisane do KRS) dotyczące podmiotu są bezpośrednio po dokonaniu wpisu m.in. w KRS przekazywane do rejestru REGON.

ZUS podkreślił, że ponieważ oświadczenie spółki z wniosku RDZ-B7 (blok l pkt 2A) jest niezgodne z zapisami KRS i bazy REGON, przesłanki dopuszczalności zwolnienia z opłacania składek od grudnia 2020 r. do stycznia 2021 r. oraz za luty 2021 r. oceniono w oparciu o zapisy bazy REGON i KRS, objęte domniemaniem, że są prawdziwe.

W skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. Sp. z o.o. w S. zarzuciła:

- naruszenie § 10 ust. 1 rozporządzenia (dotyczącego odmowy zwolnienia z opłacenia składek od grudnia 2020 r. do stycznia 2021 r.) i § 10 ust. 2 rozporządzenia (dotyczącego odmowy zwolnienia z opłacenia składek za luty 2021 r.), poprzez dokonanie błędnej interpretacji i zawężającej wykładni tego przepisu i bezpodstawne przyjęcie, że ustalenie przeważającej działalności gospodarczej opierać może się wyłącznie na ustaleniach z rejestru KRS podczas, gdy rodzaj przeważającej działalności gospodarczej stanowiący podstawę do zwolnienia ze składek nie musi być jako taki ściśle określony w rejestrze, a powinien wynikać z faktycznego sposobu wykonywania działalności przez przedsiębiorcę, natomiast wykazała ona w sprawie faktyczny zakres prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, który wynika zarówno z dokumentu w postaci umowy spółki, jak i innych dokumentów przedstawionych w sprawie;

- błąd w ustaleniach faktycznych stanowiący podstawę wydania zaskarżonych decyzji a polegający na przyjęciu, iż przedmiotem jej przeważającej działalności gospodarczej jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, podczas, gdy przedmiotem przeważającej działalności gospodarczej jest działalność restauracji i innych stałych placówek gastronomicznych;

- naruszenie art. 7 w związku z art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez zaniechanie przez ZUS podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, w szczególności ustalenia, iż prowadzi ona działalność gospodarczą stanowiącą działalność restauracji, jak również jest przedsiębiorcą w trudnej sytuacji, któremu przysługuje prawo zwolnień z obowiązku opłacania należności z tytułu składek;

- naruszenie art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do władzy publicznej, w szczególności przez niedokładne zbadanie okoliczności sprawy i tym samym nieuwzględnienie w wydanej decyzji słusznego interesu strony.

Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżąca spółka wniosła o zmianę zaskarżonych decyzji w całości poprzez odmienne orzeczenie co do istoty sprawy i udzielenie jej zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych, za okres od dnia 1 grudnia 2020 r. do 31 stycznia 2021 r., oraz za luty 2021 r.; ewentualnie o uchylenie zaskarżonych decyzji w całości i przekazanie spraw do ponownego rozpoznania organowi.

Skarżąca wniosła ponadto o przeprowadzenie dowodów z dokumentów zalegających w aktach postępowania przed organem I instancji oraz dokumentów załączonych do niniejszych skarg - na wykazanie faktu, że wyłącznym jej przedmiotem działalności gospodarczej jest działalność restauracji i innych stałych placówek gastronomicznych.

W odpowiedziach na skargi Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o ich oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 111 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił sprawy o sygn. akt I SA/Kr 1009/21, I SA/Kr 1010/21 połączyć do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić je pod sygn. akt I SA/Kr 1009/21.

Powyższy przepis stanowi, że sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. W rozpoznawanych sprawach skargi ze względu na stronę skarżącą, stan faktyczny i istotę spornych zagadnień, a także tożsamość podnoszonych zarzutów, pozostawały ze sobą w związku w rozumieniu ww. przepisu. Uzasadnione było więc połączenie tych spraw do łącznego ich rozpoznania i rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

W myśl art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Decyzja administracyjna podlega uchyleniu, jeśli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.) lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia jej nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W przypadku stwierdzanie braku podstaw do uwzględnienia skargi, sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.).

Dokonując kontroli zaskarżonych decyzji w wyżej wskazanych granicach, Sąd stwierdził, że skargi zasługują na uwzględnienie.

Materialnoprawną podstawą decyzji wydanych w rozpoznawanych sprawach były: przepis art. 31zy ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1842 ze zm., powoływanej dalej jako "ustawa COVID-19") i § 10 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 stycznia 2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19 (Dz. U. z 2021 r. poz. 152, powoływanego dalej jako "rozporządzenie z 19 stycznia 2021 r.") oraz § 10 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek epidemii COVID-19 (Dz. U. z 2021 r., poz. 371, powoływanego dalej jako "rozporządzenie z 26 lutego 2021 r.).

Zgodnie z art. 31zy ust. 1 ustawy COVID-19 Rada Ministrów może, w celu przeciwdziałania COVID-19, w drodze rozporządzenia, określić inne okresy zwolnienia z tytułu nieopłaconych składek, niż określone w art. 31zo ust. 1-3 dla wszystkich albo niektórych płatników składek, którzy byli uprawnieni do zwolnienia z tytułu nieopłaconych składek na podstawie art. 31zo ust. 1-3, lub objąć tym zwolnieniem innych płatników składek, mając na względzie okres obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, skutki nimi wywołane, ograniczenia w prowadzeniu działalności gospodarczej wynikające z tych stanów oraz obszary życia gospodarczego i społecznego w szczególny sposób dotknięte konsekwencjami COVID-19.

Stosownie do treści § 10 ust. 1 rozporządzenia z dnia 19 stycznia 2021 r., zwalnia się z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych odpowiednio za okres od dnia 1 stycznia 2021 r. do dnia 31 stycznia 2021 r. albo za okres od dnia 1 grudnia 2020 r. do dnia 31 stycznia 2021 r., wykazanych w deklaracjach rozliczeniowych złożonych za te okresy, na zasadach określonych w art. 31zo-31zx ustawy o COVID-19, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału, płatnika składek prowadzącego, na dzień 30 listopada 2020 r., działalność oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami: 47.71.Z, 47.72.Z, 47.81.Z, 47.82.Z, 47.89.Z, 49.32.Z, 49.39.Z, 52.23.Z, 55.10.Z, 55.20.Z, 55.30.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.21.Z, 79.11.A, 79.12.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 91.02.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.04.Z, którego przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w jednym z dwóch miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego, jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek przed dniem 1 listopada 2020 r.

Stosownie zaś do § 10 ust. 2 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2021 r. w brzmieniu mającym zastosowanie w sprawie zwalnia się z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych za okres od dnia 1 lutego 2021 r. do dnia 28 lutego 2021 r. wykazanych w deklaracji rozliczeniowej złożonej za ten okres, na zasadach określonych w art. 31zo-31zx ustawy o COVID-19, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału, płatnika składek prowadzącego, na dzień 30 listopada 2020 r., działalność oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami: 49.32.Z, 49.39.Z, 52.23.Z, 55.10.Z, 55.20.Z, 55.30.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.21.Z, 79.11.A, 79.12.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.04.Z, którego przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w jednym z dwóch miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego lub we wrześniu 2020 r., jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek przed dniem 1 listopada 2020 r.

Oceny spełnienia warunku, o którym mowa w § 10 ust. 1 rozporządzenia z 19 stycznia 2021 r. oraz w § 10 ust. 2 rozporządzenia z 26 lutego 2021 r. w zakresie oznaczenia prowadzonej działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007 dokonuje się na podstawie danych zawartych w rejestrze REGON w brzmieniu na dzień 30 listopada 2020 r. (§ 10 ust. 2 rozporządzenia z 19 stycznia 2021 r. oraz § 10 ust. 3 rozporządzenia z 26 lutego 2021 r. w brzmieniu obowiązującym w sprawie).

Brzmienie powyższych przepisów wskazuje na to, że zwolnieniem od opłacania składek ubezpieczeniowych objęci zostali płatnicy składek prowadzący wskazane w przepisie rodzaje działalności według stanu na dzień 30 listopada 2020 r.

W ocenie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej ZUS), w przypadku strony skarżącej kod PKD 56.10.A wskazanej przez nią we wnioskach przeważającej działalności nie odpowiada zapisom aktualnym na dzień 30 listopada 2020 r. w rejestrze REGON (kod PKD 68.20.Z), co w konsekwencji nie uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za grudzień 2020 r. oraz styczeń i za luty 2021 r.

Natomiast strona skarżąca argumentowała, że ZUS dokonał błędnej i zawężającej wykładni przepisów na jej niekorzyść, skupiając się na wskazanym w REGON przeważającym PKD prowadzonej działalności gospodarczej, podczas gdy, jak strona skarżąca wyjaśniła w toku postępowania, jedynym i głównym źródłem utrzymania jest działalność oznaczona kodem PKD 56.10.A. tj. prowadzenie restauracji oraz Domu Weselnego "P. " w S. .

Strona skarżąca podkreśliła, że o tym jaka jest przeważająca działalność powinna decydować rzeczywiście prowadzona działalność, a nie wpisy w rejestrach, a ponadto wskazał, że już w dniu 16 października 2019 r. złożyła do KRS wniosek o dokonanie zmiany w zakresie kodu przeważającej działalności, ale ta zmiana nie została jeszcze uwidoczniona w KRS. Jak dalej wyjaśniła w bazie REGON na dzień 30 listopada 2020 r. figuruje działalność oznaczona kodem PKD 68.20.Z, którą rzeczywiście prowadziła na początku swoje działalności gospodarczej, lecz od 2014 r. do dnia dzisiejszego prowadzi samodzielnie restaurację oraz dom weselny i z tego tytułu osiąga podstawowe przychody.

W niniejszych sprawach kluczowe jest wyjaśnienie pojęcia "przeważającej działalności" na gruncie przywołanego § 10 ust. 1 rozporządzenia z 16 stycznia 2021 r. i § 10 ust. 2 rozporządzenia z 26 lutego 2021 r.

W tym miejscu należy wskazać, że rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz. U. z 2007 r. Nr 251, poz. 1885 ze zm., dalej: rozporządzenie PKD) wydanym na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2020 r. poz. 443, ze zm., dalej: u.s.p.) została unormowana klasyfikacja PKD. W załączniku Zasady PKD Zasady Budowy Klasyfikacji pkt 7 wyjaśniono, że przeważającą działalnością jednostki statystycznej jest działalność posiadająca największy udział wskaźnika (np. wartość dodana, produkcja brutto, wartość sprzedaży, wielkość zatrudnienia lub wynagrodzeń) charakteryzującego działalność jednostki. W badaniach statystycznych zalecanym wskaźnikiem służącym do określenia przeważającej działalności jest wartość dodana. Jednocześnie, wśród danych ewidencyjnych podlegających wpisowi jest również numer identyfikacyjny REGON przedsiębiorcy, o ile taki posiada (art. 5 ust. 1 pkt 3).

Zgodnie z art. 42 ust. 3 pkt 4 u.s.p. wpisowi do Krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej (REGON) podlegają informacje dotyczące wykonywanej działalności, w tym rodzaj przeważającej działalności. Informacje te są wpisywane do rejestru na wniosek danego podmiotu. Do wniosku dołącza się dokumenty określone przepisami innych ustaw, potwierdzające powstanie podmiotu albo podjęcie działalności, zmianę cech objętych wpisem bądź skreślenie podmiotu. Choć w powyższej ustawie brak definicji pojęcia "przeważającej działalności gospodarczej" to w art. 46 u.s.p. zawarta jest delegacja ustawowa do określenia sposobu i metodologii prowadzenia i aktualizacji rejestru podmiotów, wzory wniosków, ankiet i zaświadczeń, uwzględniając konieczność zapewnienia kompletności oraz aktualizacji danych gromadzonych w tym rejestrze.

W myśl § 9 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie sposobu i metodologii prowadzenia i aktualizacji krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej, wzorów wniosków, ankiet i zaświadczeń z dnia 30 listopada 2015 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 2009 ze. zm., dalej: rozporządzenie o metodologii) wykonywaną działalność wpisuje się w postaci wykazu rodzajów działalności kodowanych według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) na poziomie działu, grupy, klasy lub podklasy, a rodzaj przeważającej działalności na poziomie podklasy. Stosownie do treści § 9 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia o metodologii rodzaj przeważającej działalności ustala się odpowiednio, w przypadku osób prawnych i jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, których celem jest osiągnięcie zysku, zakładów działalności gospodarczej, stowarzyszeń organizacji społecznych, fundacji, związków zawodowych, kościołów - na podstawie procentowego udziału poszczególnych rodzajów działalności w ogólnej wartości przychodów ze sprzedaży lub, jeżeli nie jest możliwe zastosowanie tego miernika, na podstawie udziału pracujących, wykonujących poszczególne rodzaje działalności, w ogólnej liczbie pracujących.

W świetle powyżej cytowanych przepisów pojęcie "przeważającej działalności" należy odczytywać w znaczeniu wynikającym z przepisów statystycznych. Statystyczny charakter ma też informacja o tzw. działalności przeważającej, którą dany podmiot musi obowiązkowo podać rejestrując firmę. Należy zaznaczyć, że podmiot uprawiony do otrzymania ulgi, to płatnik składek prowadzący na dzień złożenia wniosku o zwolnienie z opłacania składek, przeważającą działalność według podanego w przepisie PKD, a dana przeważająca działalność jest ustalona na podstawie procentowego udziału poszczególnych rodzajów działalności w ogólnej wartości przychodów ze sprzedaży lub, jeżeli nie jest możliwe zastosowanie tego miernika, na podstawie udziału pracujących, wykonujących poszczególne rodzaje działalności, w ogólnej liczbie pracujących.

W skład tzw. pakietu ustaw Tarczy Antykryzysowej 1.0, przyjętego przez Sejm RP 28 marca 2020 r. wchodzi ustawa COVID-19 łącznie z ustawą z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 568), ustawą z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie systemu ochrony zdrowia związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 (Dz. U. z 2020 r. poz. 567) i ustawą z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o systemie instytucji rozwoju (Dz. U. z 2020 r. poz. 569) oraz przepisami wykonawczymi wydanymi m.in. na podstawie art. 31zy ust. 1 ustawy COVID-19.

Tarcza Antykryzysowa ma stanowić rozwiązanie dla polskiej gospodarki w dobie epidemii koronawirusa. To pakiet rozwiązań przygotowanych przez rząd, który ma ochronić obywateli i polskie państwo przed kryzysem wywołanym pandemią koronawirusa.

Właściwe zdefiniowanie pojęcia przeważającej działalności i dokonanie wykładni § 10 ust. 1 i § 10 ust. 2 w/w rozporządzeń (podobnie jak w przypadku art. 31zo ust. 10 ustawy COVID-19), ma doniosłe znaczenie również w kontekście celu Tarczy Antykryzysowej, która stanowi reakcję na negatywne skutki epidemii COVID-19. Cel tych regulacji prawnych nastawiony jest na realne wsparcie dla podmiotów, które skutki epidemii - COVID-19 faktycznie ponoszą. Zatem chodzi o to, żeby wsparcie otrzymały podmioty faktycznie prowadzące na dany dzień jako przeważającą działalność we wskazanym zakresie według podanego PKD. Organ ewidencyjny, ani później np. organ podatkowy, z uwagi na istotę postępowania rejestracyjnego, nie badają z urzędu zgodności zadeklarowanej działalności (zgodnie z PKD), z ewentualnymi czynnościami, które w ramach tej działalności podatnik zamierza faktycznie podjąć. Takie działania organów administracji publicznej naruszałyby swobodę prowadzenia działalności gospodarczej.

W orzecznictwie sądów administracyjnych zgodnie podkreśla się, że wpis do ewidencji działalności gospodarczej jest swoistą deklaracją (zgłoszeniem) zamierzonej przez osobę fizyczną działalności, ma on charakter deklaratoryjny i rodzi jedynie domniemanie faktyczne jej prowadzenia (por. wyrok WSA z dnia 21 marca 2006 r., sygn. akt VI SA/Wa 2215/05, wyrok NSA z dnia z dnia 26 sierpnia 2014 r., sygn. akt II GSK 1010/13).

W wyroku z 7 stycznia 2013 r., sygn. akt II UK 142/12 oraz w wyroku z 23 listopada 2016 r., sygn. akt II UK 402/15, Sąd Najwyższy stwierdził że informacja o rodzaju działalności wynikająca z rejestru REGON nie tworzy żadnego stanu prawnego, a jedynie ma potwierdzać stan faktyczny według oświadczenia wiedzy podmiotu prowadzącego taką działalność. Oświadczenia wiedzy mają charakter potwierdzenia faktów. Mogą być więc zakwestionowane, ponieważ stan nimi stwierdzony jako fakt podlega ocenie w kategoriach prawdy lub fałszu. Okoliczność, czy zawarta w oświadczeniu informacja jest prawdziwa jest zatem kwestią dowodową.

Powyższe odniesienie się do charakteru wpisu do rejestru i jego znaczenia jest zdaniem Sądu istotne na gruncie właściwego odczytania także § 10 ust. 1 rozporządzenia z dnia 19 stycznia 2021 r. jak i § 10 ust. 2 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2020 r.

W ocenie Sądu, przyjęty na podstawie ww. regulacji jedyny sposób weryfikacji warunku prowadzenia jako przeważającej działalności gospodarczej według podanego PKD - tj. wpis do rejestru REGON, w rubryce przeważającej działalności, nie przyczynia się do realizacji celu ustawy COVID-19, nie dochowuje zasady proporcjonalności i prowadzi do naruszenia zasady równości wobec prawa.

Wsparcie w ramach Tarczy Antykryzysowej jest reakcją na skutki epidemii COVID-19 i jest ukierunkowane na realne wsparcie dla podmiotów, które poniosły realne straty na skutek obostrzeń związanych z pandemią. Zastosowany przez ZUS, jako jedyny sposób spełnienia wymogu do otrzymania ulgi - wpis w rejestrze REGON nie znajduje uzasadnienia ani jako uproszczenie procedur, ani jako pełniący funkcję zabezpieczenia przed dostępem do skorzystania z ulgi podmiotów nieuprawnionych.

Wpis w rejestrze REGON nie ma charakteru prawnego, tj. korzysta z domniemania prawdziwości, jednak jest ono wzruszalne, a zatem nie można takiego wpisu traktować jako gwarancji, że podmiot wnioskujący o ulgę na pewno spełnia wymóg ustawowy, co uzasadniałoby wyłączność takiego dowodu i przesądzało o prawidłowości postępowania organu. Istnieje również inna możliwość wykazania spełnienia wymaganego warunku. Nadto, wpis w rejestrze jest oświadczeniem wiedzy przedsiębiorcy, podobnie, jak oświadczenie we wniosku.

W ocenie Sądu, wpis w tym rejestrze, jako jedyny sposób weryfikacji spełnienia kryterium przyznania ulgi, nie wypełnia również swojej funkcji jako "uproszczenie" procedur. Uproszczenie procedur ma bowiem ułatwić skorzystanie ze wsparcia, do czego jednak ww. sposób weryfikacji, w żaden sposób nie prowadzi. Wpis w odpowiedniej rubryce rejestru jako jedyny warunek spełnienia wymogu, de facto powoduje wykluczenie ze wsparcia podmiotów, które w warstwie merytorycznej warunek do przyznania ulgi spełniają (prowadzą na dzień złożenia wniosku przeważającą działalność według podanych PKD), a jedynie nie spełniają warstwy formalnej (uchybiły obowiązkom statystycznym). Rozporządzenie PKD mówi, że aby uniknąć zbyt częstych zmian, stosuje się zasadę stabilności. Zgodnie z tą zasadą, nowy rodzaj działalności powinien być działalnością główną przez co najmniej dwa lata, zanim zostanie zmieniona przypisana do jednostki dana działalność przeważająca.

W ocenie Sądu, przyjęty przez ZUS sposób wykładni § 10 ust. 1 rozporządzenia z dnia 19 stycznia 2021 r. oraz § 10 ust. 2 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2021 r., a co za tym idzie sposób weryfikacji spełnienia wymogu do przyznania ulgi na gruncie przepisów COVID-19 jest nieproporcjonalny do skutków jakie wywołuje.

Weryfikacja podmiotów uprawnionych, zaproponowana przez ZUS nie może w skutkach prowadzić do wykluczenia z pomocy podmiotów, które w rzeczywistości warunek spełniają, co mogą wykazać w inny sposób. Oceny w zakresie równego prawa do wsparcia, należy dokonać pomiędzy podmiotami, które faktycznie spełniają wymóg prowadzenia na dzień złożenia wniosku przeważającej działalności gospodarczej według podanych kodów PKD.

Wprowadzenie jako jedynego sposobu weryfikacji spełnienia przedmiotowego kryterium - wymogu wpisu w rejestrze, w rubryce przeważającej działalności gospodarczej - doprowadziło więc do sytuacji, że podmioty, które znajdują się w tej samej sytuacji, tj. faktycznie prowadzą na dzień złożenia wniosku jako przeważającą działalność gospodarczą według PKD wymienionych w stosownych przepisach zostały pozbawione dostępu do ulgi. Taka sytuacja niewątpliwie miała miejsce w niniejszych sprawach, albowiem strona skarżąca od 2014 r. prowadzi działalność oznaczoną kodem PKD 56.10.A, który wymieniony jest w powoływanych wyżej rozporządzeniach. Tymczasem dokonany przez ZUS sposób wykładni powyższych przepisów sprowadzający się jedynie do sprawdzenia zapisów w odpowiedniej rubryce rejestrów, eliminuje stronę skarżącą z możliwości ubiegania się o pomoc przy spełnieniu wszystkich ustawowych przesłanek, co prowadzi w skutkach do nierównego dostępu do pomocy.

Przyjęty przez ZUS sposób wykładni ww. przepisów, wywołuje negatywny wpływ na sytuację tożsamych podmiotów uprawnionych do wsparcia, ponieważ wpis w rejestrze, w rubryce zadeklarowanej przeważającej działalności, nie uzasadnia pominięcia faktycznie prowadzonej przez dany podmiot przeważającej działalności, skoro istnieje możliwość wykazania spełnienia warunku do przyznania ulgi w inny sposób, na podstawie innych dokumentów/dowodów.

Dodatkowo należy zauważyć, że z mocy art. 180 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej "k.p.a."), art. 123 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz art. 31zq ust. 8 ustawy COVID-19 do postępowania zakończonego zaskarżonymi decyzjami mają zastosowanie przepisy k.p.a., a w tym zasady ogólne, stanowiące między innymi, że organy administracji publicznej winny: stać na straży praworządności (art. 7 k.p.a.), prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej (art. 8 § 1 k.p.a.), wypełniać wobec stron obowiązki informacyjne (art. 9 k.p.a.), zapewnić stronom udział w postępowaniu (art. 10 § 1 k.p.a.), a także działać wnikliwie i szybko (art. 12 § 1 k.p.a.). Przepis art. 77 § 1 k.p.a. nakłada też na organy obowiązek podejmowania wszelkich niezbędnych czynności, zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Dopiero zatem podjęcie niezbędnych ustaleń pozwala organowi na zajęcie stanowiska w sprawie.

W tym kontekście zaskarżone rozstrzygnięcia ocenić należy jako wadliwe albowiem przedwcześnie przyjęto, że strona skarżąca podlega wyłączeniu z kręgu podmiotów mogących ubiegać się o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek bez dokładnej analizy przedstawionych przez skarżącego dowodów.

Strona skarżąca w toku postępowania, także we wnioskach o ponowne rozpatrzenie spraw, przedstawiła obszerne wyjaśnienia oraz wniosła o dopuszczenie szeregu dowodów m. in. w piśmie z dnia 6 kwietnia 2021 r. w sprawie dotyczącej opłacenia składek za grudzień 2020 r. i styczeń 2021 r. (zaświadczenie nr 91/14 wydane przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w N. S., opinie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w N. S. z 12 listopada 2015 r., zgłoszenie [...] złożone do Urzędu Skarbowego w N. S. z 17 listopada 2014 r., zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych w restauracji z 30 maja 2018 r., umowę z firmą D. K. K. z 23 września 2019 r., raporty fiskalne z października i listopada 2020 r., oraz września i października 2019 r., umowy o pracę zawarte z pracownikami, korespondencję z KRS w przedmiocie wpisu zmiany przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej, akt notarialny - zmiana umowy spółki.

W dniu 7 maja 2021 r. spółka złożyła, jako dowód w sprawach: potwierdzenie nadania z 13 września 2019 r. wniosku do KRS o zmianę wpisu zmiany przedmiotu przeważającej działalności gospodarczej, kserokopię pełnej korespondencji z KRS w sprawie zmiany wpisu. Z kolei w piśmie z 26 maja 2021 r. przedłożyła odpis aktualny z KRS oraz wydruk z rejestru REGON.

W piśmie z dnia 14 kwietnia 2021 r. w sprawie odmowy zwolnienia z opłacenia składek za luty 2021 r., spółka wniosła o dołączenie do sprawy ww. dowodów.

Skoro ZUS co do zasady, dopuszcza możliwość przedstawienia przez wnioskodawcę dowodów potwierdzających zapisy we wniosku w tym w zakresie prowadzonej przeważającej działalności gospodarczej, to obowiązkiem ZUS było szczegółowe odniesienie się do dowodów przedstawionych w postępowaniu wszczętym wnioskiem skarżącego, w uzasadnienie zaskarżonej decyzji, a nie skoncentrowanie się wyłącznie na zapisach w rejestrze CEIDG.

Zaprezentowane w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji stanowisko ZUS, czyni bezprzedmiotowym i pozornym składanie jakikolwiek dodatkowych dowodów, skoro w wydanych później decyzjach, dowody te są de facto całkowicie ignorowane i nie mają żadnego wpływu na treść wydanych orzeczeń.

Argumentując swoje stanowisko ZUS, jakkolwiek przyznał, że skarżąca spółka już 12 września 2019 r. wystąpiła z wnioskiem o zmianę PKD przeważającej działalności gospodarczej w KRS, to jednak bardzo mocno akcentował i skoncentrował się wyłącznie na aspekcie formalnym tej sprawy tj. okoliczności, że dopiero w dniu 19 maja 2021 r. w KRS został zmieniony stosowny zapis, całkowicie abstrahując od bezspornych ustaleń faktycznych, że skarżąca spółka także na dzień 30 listopada 2020 r. faktycznie prowadziła działalność oznaczoną kodem PKD 56.10.A. Tych bezspornych ustaleń faktycznych ZUS na żadnym etapie toczących się postępowań nie kwestionował.

W tym miejscu należy zauważyć, że z brzmienia § 10 ust. 1 rozporządzenia z dnia 19 stycznia 2021 r. oraz § 10 ust. 2 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2021 r., podobnie jak z brzmienia art. 31zo ust. 10 ustawy COVID-19 wynika, że ustawodawca zdecydował się przyznać wsparcie finansowe w zapłacie składek przedsiębiorcom prowadzącym działalność gospodarczą wybranych rodzajów (branż). Treść przepisu wskazuje, że omawiana ulga przysługuje przedsiębiorcom rzeczywiście prowadzącym określoną działalność.

Jest w nim bowiem mowa o "płatniku składek prowadzącym działalność". Natomiast w § 10 ust. 2 (§ 10 ust. 3) w/w rozporządzeń, analogiczne jak w art. 31zo ust. 11 ustawy COVID-19 zdecydowano się na wprowadzenie środka dowodowego o charakterze formalnym, za pomocą którego ma (miało) nastąpić ustalenie przez ZUS rzeczywistego zakresu prowadzonej działalności ("oceny spełnienia warunku dokonuje się na podstawie").

Środek ten ma charakter domniemania prawnego zakładającego, że wpis w rejestrze podmiotów REGON odpowiada stanowi rzeczywistemu. Przedmiotowe domniemanie nie ma jednak charakteru niewzruszalnego (niepodważalnego).

W świetle przepisów k.p.a. mających zastosowanie w sprawie, należy przyjąć, że sformułowane w § 10 ust. 2 i § 10 ust. 3 stosowanych rozporządzeń domniemanie należy do kategorii domniemań wzruszalnych. Zgodnie z art. 76 § 3 k.p.a. dopuszczalne jest przeprowadzenie dowodu przeciwko dokumentowi urzędowemu. Dane pozyskiwane przez ZUS w trybie określonym w § 10 ust. 2 rozporządzeń mają charakter urzędowy, w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a. (zob. art. 43 u.s.p.) i są dla ZUS wiążące, ale przepisy COVID-19 nie wyłączyły stosowania w tym postępowaniu normy zawartej w art. 76 § 3 k.p.a.

Oznacza to, że przedsiębiorca prowadzący rzeczywistą działalność gospodarczą, odpowiadającą treści kodów PKD wymienionych w § 10 ust. 1 rozporządzenia z dnia 19 stycznia 2021 r. i w § 10 ust. 2 rozporządzenia z dnia 26 lutego 2021 r. jako przeważającą (ten warunek ulgi ma charakter materialnoprawny i nie podlega modyfikacji), może przeprowadzić dowód przeciwko treści dokumentu urzędowego, a więc odnośnie środka dowodowego określonego w § 10 ust. 2 i § 10 ust. 3 w/w rozporządzeń, tj. danych pozyskanych przez ZUS z rejestru podmiotów REGON i podważyć w niebudzący wątpliwości sposób aktualność wpisu w rejestrze podmiotów REGON odnośnie stanu faktycznego, w jakim się znajduje. Obalenie domniemania podlegać będzie na wykazaniu, że rzeczywisty stan faktyczny jest inny, niż wynikający z danych pozyskanych przez ZUS z rejestru REGON.

W niniejszych sprawach skarżąca spółka przedstawiła ZUS dowody, które w jej ocenie, przyjęte przez ZUS domniemanie o prowadzonej przeważającej działalności podważały i w związku z tym powinny być przeanalizowane i ewentualnie uwzględnione przy wydawaniu decyzji.

Tymczasem w uzasadnieniach zaskarżonych decyzji, ZUS, przywołując przedstawione przez stronę skarżącą dowody (dokumenty) skoncentrował się wyłącznie na ocenie dowodów dotyczących podjętych przez skarżącą spółką działań zmierzających do zmiany zapisu w KRS co do przeważającej działalności, skupiając się, co już wcześniej sygnalizowano, wyłącznie na aspekcie formalnym.

Dokonując zatem kontroli zaskarżonych decyzji wskazać należy także na uchybienie proceduralne, które skutkowało tym, że pełne uzasadnienia rozstrzygnięć - tak w zakresie uzasadnienia faktycznego i uzasadnienia prawnego - musiałby przejąć sąd administracyjny. Tymczasem, zasadą postępowania administracyjnego jest, że sąd administracyjny nie ma kognicji do merytorycznego rozpatrywania sprawy administracyjnej i formułowania uzasadnienia rozstrzygnięcia, a tylko do kontroli prawidłowości działań organu na podstawie kryterium legalności.

Zgodnie z art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a., decyzja musi zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, na które składają się w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, a także wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Sporządzenie prawidłowego uzasadnienia jest więc nie tylko wymogiem formalnym, wynikającym wprost z brzmienia art. 107 § 1 i 3 k.p.a. - ale także ma istotne znaczenie merytoryczne. Przedstawienie toku rozumowania organu administracyjnego wpływa na kontrolę rozstrzygnięcia w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

W ocenie Sądu uzasadnienia zaskarżonych decyzji nie spełniają wymogów określonych powyższymi przepisami.

Zaprezentowany w zaskarżonych decyzji sposób uzasadnienia (schematyzm) nie spełnia ustawowych kryteriów, co uniemożliwia Sądowi ocenę prawidłowości i legalności działań ZUS. Aby rozstrzygnąć sprawy Sąd musiałby najpierw opisać ich stan faktyczny ustalony na podstawie dokumentów i wyjaśnień strony skarżącej, dokonać faktycznie ustalenia stanu faktycznego a następnie dokonać jego subsumpcji pod mające zastosowanie w sprawie przepisy, których treść nie jest oczywista i jednoznaczna. Przyjęty na tle wykładni tych przepisów pogląd musiałby też zostać połączony ze stosowną argumentacją. To jednak - jak wyżej wskazano - nie jest rolą sądu administracyjnego.

Rozpatrując ponownie sprawę, ZUS będzie zobowiązany uwzględnić stanowisko przedstawione w niniejszym wyroku i wydać stosowne rozstrzygnięcia z uzasadnieniem odpowiadającym wymogom art. 107 § 3 k.p.a.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 135, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.