Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 202/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1 pkt 1, art. 184 w zw. z art. 197
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 6 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Ol 1173/13 zawieszające postępowanie sądowe w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] października 2013 r., Nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

G. K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] października 2013 r., odmawiającą przyznania jej specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad niepełnosprawnym mężem. Podstawą odmowy było uznanie, że wnioskodawczyni nie spełnia przesłanek z art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992, ze zm.), który dla uzyskania zasiłku wymaga spełnienia kryterium rezygnacji z zatrudnienia.

Z akt sprawy wynika, że skarżąca wcześniej opiekowała się niepełnosprawnym mężem i w związku z tym otrzymywała świadczenie pielęgnacyjne. Powyższe świadczenie skarżąca miała przyznane do dnia 30 kwietnia 2016 r., na podstawie art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 6 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Ol 1173/13, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), zawiesił postępowanie sądowe w opisanej wyżej sprawie uznając, że kwestie poddane badaniu przez Trybunał Konstytucyjny wiążą się ściśle z sytuacją faktyczną i prawną występującą w sprawie ze skargi G. K.

Sąd wskazał, że zawieszenie postępowania sądowego uzasadnione jest wydaniem postanowienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, z dnia 12 grudnia 2013 r., w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego, przedstawiającego Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, "czy art. 16 a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), w zakresie, w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej".

Ponadto Sąd podał, że przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła także sprawa z wniosku grupy posłów o zbadanie zgodności z art. 2 i art. 32 ust. 1 w zw. z art. 69 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, przepisu art. 17 ust. 1b oraz przepisów art. 16a ust. 2, ust. 3, ust. 4 i ust. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - w brzmieniu nadanym jej wyżej wymienioną ustawą nowelizującą z dnia 7 grudnia 2012 r.

Na wskazane wyżej postanowienie Sądu pierwszej instancji o zawieszeniu postępowania zażalenie złożyła G. K. nie zgadzając się z zapadłym rozstrzygnięciem. Podniosła, że od 13 lat dzień i noc opiekuje się chorym mężem, co uniemożliwia jej podjęcie pracy, zaś odebranie zasiłku spowodowało, że małżeństwo zaczęło zaciągać długi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania określone w tym przepisie ma charakter fakultatywny, bowiem ocena jego zasadności została pozostawiona uznaniu Sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym wypadku jest celowe wstrzymanie biegu sprawy, w tym przede wszystkim powinien mieć na uwadze możliwość wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko Trybunału Konstytucyjnego co do przedstawionych mu pytań prawnych będzie miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] października 2013r., w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego.

Wobec tego uznać należy, że Sąd pierwszej instancji nie naruszył prawa zawieszając postępowanie sądowe w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] października 2013r., w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.