Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 293/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2018-11-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Łozowska Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Gocki (spr.) Sędzia WSA Anna Wójcik Protokolant Starszy inspektor sądowy Iwona Bergiel po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2018 r. na rozprawie sprawy ze skargi A S.A. w [...] na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 22 czerwca 2018 r., nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za okres od stycznia do grudnia 2010 r. i kwoty podatku do zapłaty postanawia zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Spółka A S.A. w [...] (dalej określana jako Spółka, skarżąca) zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 22 czerwca 2018 r., nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za okres od stycznia do grudnia 2010 r. i kwoty podatku do zapłaty.

Na rozprawie w dniu 7 listopada 2018 r. z urzędu ujawniono, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 października 2018 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 1960/16 przedstawił składowi siedmiu sędziów NSA do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, dotyczące zasad doręczenia zawiadomienia w trybie art. 70c Ordynacji podatkowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje:

Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) - /dalej jako ppsa/, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w postępowaniu zawieszonym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej pojawia się tak zwana kwestia prejudycjalna, czyli przeszkoda, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jak przyjmuje się w orzecznictwie, użyte w omawianym przepisie pojęcie "zależy" należy interpretować stosując także wykładnię systemową i funkcjonalną. Termin ten należy więc rozumieć nie tylko jako związek formalno-instytucjonalny, tj. polegający na tym, że dane zagadnienie wstępne należy do kognicji innej instytucji i musi być przez nie rozpoznane, aby można było kontynuować dane postępowanie sądowe, ale także jako związek treściowo-instytucjonalny, polegający na tym, że dana instytucja realizując swoje ustawowe zadania, przedstawia we właściwym trybie rozstrzygnięcie, które ma na celu realizację celów wskazanych przez ustawodawcę, którym w przypadku działalności uchwałodawczej NSA jest usunięcie ryzyka wystąpienia w danym typie spraw rozbieżności orzeczniczych (por. postanowienie NSA z 26 maja 2011 r., I GZ 119/11).

Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego sprawy niniejszej wskazać trzeba, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 30 października 2018 r., I FSK 1960/16 przedstawił do rozstrzygnięcia poszerzonemu składowi tego sądu zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości:

1. Czy dla skuteczności zrealizowania obowiązku wynikającego z art. 70c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm., dalej: "Ordynacja podatkowa") zawiadomienie, o którym mowa w tym przepisie należy doręczyć bezpośrednio podatnikowi czy jego pełnomocnikowi, który został ustanowiony w postępowaniu kontrolnym lub podatkowym, nawet jeżeli zawiadomienia tego dokonuje organ podatkowy, przed którym nie toczy się żadne postępowanie z udziałem pełnomocnika strony?

2. Czy uchybienie w realizacji powyższego obowiązku winno być badane przez pryzmat jego wpływu na wynik sprawy czy jako brak ziszczenia się materialnoprawnego skutku przewidzianego w art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej?

W ocenie tut. Sądu rozstrzygnięcie powyższego zagadnienia prawnego przez Naczelny Sąd Administracyjny ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. W rozpatrywanej sprawie bowiem organy podatkowe - rozstrzygając w kwestii określenia skarżącej w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2010 r. nadwyżek podatku naliczonego nad należnym oraz kwot podatku do zapłaty, które co do zasady przedawniałyby się z dniem 31 grudnia 2015 r. (z wyjątkiem zobowiązania za grudzień 2010 r., które przedawniłoby się z dniem 31 grudnia 2016 r.) - przyjęły, że doszło do skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia, na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Stanowisko organów w tej kwestii opierało się na założeniu, że wymagane do skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia zawiadomienie, o którym mowa w art. 70c Ordynacji podatkowej, zostało prawidłowo doręczone bezpośrednio podatnikowi. Jak natomiast wynikało z akt sprawy, Spółka w postępowaniu podatkowym ustanowiła pełnomocnika do występowania w jej imieniu. Nie ulega zatem wątpliwości, że ocena prawna, jaką podejmie skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego na skutek zadanych w/w pytań będzie miała istotny wpływ na ocenę prawidłowości stanowiska organów co do spełnienia przesłanek skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia w sprawie niniejszej. Powyższe świadczy o istnieniu bezpośredniego związku pomiędzy rozpoznawaną sprawą a sprawą zawisłą przed NSA na skutek wydania wskazanego powyżej postanowienia.

Z tej przyczyny Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa, orzekł jak w sentencji