Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 633/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-08-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 87 § 1, § 2 i § 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 30b ust. 1 i 4, art. 30c ust. 1
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Powiatu A. na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej Zarządu Województwa z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie oceny projektu postanawia: - przywrócić skarżącemu termin do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca Powiat A. złożył wniosek o dofinansowanie projektu pt. "Poprawa jakości istniejących obiektów dydaktycznych, społeczno-edukacyjnych, kształcenia praktycznego oraz sportowych w J., będących własnością powiatu a." Działanie 8.2 Infrastruktura szkolna i sportowa Osi Priorytetowej VIII Infrastruktura społeczna Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013, w ramach konkursu nr [...].

Z załączonego do skargi pisma z dnia 23 lutego 2010 r. wynikało, iż wniosek powiatu nie otrzymał dofinansowania z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego z powodu wyczerpania dostępnej alokacji. W związku z tym wniosek został umieszczony na liście rezerwowej. Dodatkowo poinformowano wnioskodawcę, iż Zarząd Województwa dokona wyboru projektów umieszczonych na liście rezerwowej w momencie pojawienia się wolnych środków w ramach wymienionego konkursu.

Pismem z dnia 9 marca 2010 r. Powiat A. złożył odwołanie dotyczące oceny merytorycznej i strategicznej

W odpowiedzi na odwołanie, pismem z dnia 31 marca 2010 r. Zarząd Województwa poinformował wnioskodawcę, iż środek odwoławczy mu nie przysługuje.

W piśmie tym podano, że zgodnie z regulaminem konkursu nr [...], w przypadku negatywnej oceny projektu, wnioskodawca ma prawo wnieść środek odwoławczy, przy czym przez negatywną ocenę projektu należy rozumieć taką sytuację, w której projekt negatywnie przeszedł którykolwiek z etapów jego oceny tj. został odrzucony. Wskazano ponadto, iż przedmiotowy projekt przeszedł pozytywnie etap oceny formalnej oraz oceny merytorycznej oraz został oceniony strategicznie i uzyskał 82 punkty. Jednakże ze względu na wyczerpanie alokacji przewidzianej dla konkursu nr [...] został umieszczony na liście rezerwowej. Umieszczenie projektu na liście rezerwowej nie może być utożsamiane z negatywną jego oceną w rozumieniu art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W takiej sytuacji środek odwoławczy nie przysługuje.

Dnia 26 lipca 2010 r. Powiat A. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wskazując w jej treści, iż dotyczy odpowiedzi organu z dnia 31 marca 2010 r. na odwołanie od informacji z dnia 23 lutego 2010 r.

Jednocześnie strona skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity - Dz.U. z 2009r., Nr 84, poz. 712 ) - wnioskodawca może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargę, w sposób określony w ust. 2 tego przepisu, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy.

Stosownie do art. 30b ust. 1 ustawy procedura odwoławcza jest uruchamiana w przypadku negatywnej oceny projektu. W takim przypadku w pisemnej informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, właściwa instytucja zawiadamia wnioskodawcę o wynikach oceny jego projektu, zamieszcza ich uzasadnienie oraz pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie, sposobu wniesienia oraz oznaczenia właściwej instytucji, do której środek ten należy wnieść.

Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia 23 lutego 2010 r. strona została poinformowana, iż jej wniosek nie otrzymał dofinansowania z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego z powodu wyczerpania dostępnej alokacji oraz, że został umieszczony na liście rezerwowej. Pismem z dnia 9 marca 2010 r. Powiat A. złożył protest dotyczący oceny merytorycznej i strategicznej, w odpowiedzi na który, pismem z dnia 31 marca 2010 r. jednostka zarządzająca poinformowała wnioskodawcę, iż środek odwoławczy mu nie przysługuje, gdyż umieszczenie projektu na liście rezerwowej nie może być utożsamiane z negatywną jego oceną w rozumieniu art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Sąd w tym miejscu odwołuje się do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2010r., w sprawie o sygn. II GSK 248/10 /Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, nsa.gov.pl /, w którym wyrażony został pogląd, iż "negatywna ocena projektu w rozumieniu art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ma miejsce nie tyle w sytuacji uznania jej za taką przez "właściwą instytucję", ale przede wszystkim przez stronę, która w związku z tym zamierza skorzystać z przysługującego jej środka odwoławczego, kwestionując zasadność, ale także legalność informacji - podjętego na podstawie przepisów prawa indywidualnego aktu z zakresu administracji publicznej", a także, iż "uzyskanie przez projekt pozytywnej oceny merytorycznej, w połączeniu z arbitralnym w istocie stwierdzeniem instytucji zarządzającej o braku możliwości dofinansowania w ramach dostępnej alokacji, pozbawia wnioskodawcę możliwości kwestionowania w postępowaniu odwoławczym prawidłowości dokonanych ocen. Oznaczałaby ona, iż w lepszej sytuacji znalazłby się uczestnik, którego projekt nie uzyskałby minimalnej oceny merytorycznej, ale który w konsekwencji uwzględnienia protestu mógłby otrzymać ostateczną ocenę pozytywną na tyle dobrą, iż umożliwiającą dofinansowanie, niż wnioskodawca, którego projekt w pierwszej instancji pozytywnie przeszedł wszystkie etapy jego oceny, ale którego dofinansowanie (z uwagi na ilość punktów) okazało się niemożliwe w ramach dostępnej alokacji. Taka interpretacja byłaby dokonywana z naruszeniem przepisu z art. 30b ust. 2 ustawy stanowiącego, iż system realizacji programu musi uwzględnić co najmniej jeden środek odwoławczy".

Stosownie do art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 tej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Zgodnie z art. 30b ust.4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30 c. Stosownie do art. 30d ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie wpływa negatywnie błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 30b ust. 4.

W niniejszej sprawie jednostka zarządzająca wydając informację z pouczeniem o nie przysługiwaniu środka odwoławczego w piśmie z dnia 31 marca 2010r., wprowadziła stronę (nie reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika) w błąd. W związku z tym, że mocą art. 30b ust.4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju błędne pouczenie nie może szkodzić stosującej się do niego stronie, zostaje wyłączona wina skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, a ujemne skutki dla strony w zakresie postępowania sądowego wymienione przepisem art. 86 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi są niewątpliwe. W powyższym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 tej ustawy, postanowił jak w sentencji postanowienia.