Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 116/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 73,  art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 9 ust. 3 i 8
journal: Dz.U. 1999 nr 62 poz 697
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym.
article: art. 2,  art. 45 ust. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2005 r. postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie sporządzoną dnia 24 stycznia 2008 r., B. J. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2005 r.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 lutego 2008r., strona została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec niepodjęcia przez stronę skarżącą przesyłki zawierającej wezwanie, została ona w dniu 25 marca 2008r. zwrócona do Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 ( 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie miało miejsce tzw. "doręczenie zastępcze" przedmiotowego wezwania, o którym mowa w art. 73 ustawy p.p.s.a. Zgodnie z przywołanym przepisem, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 28 lutego 2006r., P 13/05, OTK-A 2006/2/20 uznał, iż art. 73 ustawy p.p.s.a. w zakresie, w jakim ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma, jest niezgodny z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W tym stanie rzeczy należy przyjąć, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma zastosowanie § 9 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999r. w sprawie szczegółowego doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz.U. Nr 62, poz. 697 ze zm.). Zgodnie z powołanym przepisem, jeżeli adresat nie zgłosi się po odbiór przesyłki w terminie, o którym mowa w ust.1 pkt 1, pocztowa placówka oddawcza sporządza, według wzoru określonego w załączniku nr 3 do rozporządzenia, powtórne zawiadomienie o możliwości jej odbioru w terminie kolejnych siedmiu dni, licząc od dnia następnego po dniu sporządzenia zawiadomienia, które listonosz doręcza adresatowi. Dokonanie powtórnego zawiadomienia zaznacza się na przesyłce adnotacją "awizowano powtórnie dnia" na adresowej stronie niedoręczonej przesyłki i podpisem. Powyższe uregulowanie oznacza, że warunkiem skuteczności doręczenia zastępczego w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest uprzednie dwukrotne awizowanie doręczanej przesyłki.

Jak wynika z adnotacji na przesyłce zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (k.17), wobec nieobecności adresata w miejscu zamieszkania /"mieszkanie zamknięte"/, przesyłka została awizowana w dniu 6 marca 2008r., o czym umieszczono zawiadomienie na drzwiach adresata. W zawiadomieniu określono numer i adres urzędu pocztowego, w którym można odebrać przesyłkę. Wobec nieodebrania przesyłki w terminie siedmiodniowym, przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 14 marca 2008r. Zatem procesowy skutek doręczenia powstał z upływem ostatniego dnia siedmiodniowego terminu, na jaki pismo pozostawiono w placówce pocztowej po powtórnym awizowaniu. Po upływie tego terminu, zgodnie z § 9 ust. 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym, w dniu 25 marca 2008r. przesyłka opatrzona na stronie adresowej adnotacją "Zwrot – nie podjęto w terminie" i odciskiem datownika, wraz z formularzem potwierdzenia odbioru została zwrócona do organu wysyłającego tj. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie.

W omawianej sytuacji, procesowy skutek doręczenia powstał zatem z upływem siedmiodniowego terminu, na jaki pismo pozostawiono w placówce pocztowej po powtórnym awizowaniu w dniu 14 marca 2008r., tj. z upływem 21 marca 2008r.

Termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie dnia 28 marca 2008 r.

Dlatego też, mając na względzie dyspozycję art. 220 § 3 ppsa, zgodnie z którym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd – należało orzec jak w sentencji postanowienia