Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 193/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-08-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Sprostować niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy: article: ART. 156 § 1 I § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 28 sierpnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2014r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2008 roku - postanawia- sprostować oczywiste niedokładności uzasadnienia wyroku z dnia 28 lipca 2015 r. na stronie 11 (k. 47 akt sądowych) poprzez: 1. wykreślenie w dwunastym wierszu od dołu daty "1.12.2013 r." i wpisanie w to miejsce daty "31.12.2013 r.", 2. wykreślenie w jedenastym wierszu od dołu daty "1.12.2014 r." i wpisanie w to miejsce daty "31.12.2014 r.",


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 28 lipca 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Rzeszowie oddalił skargę J. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] grudnia 2014r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2008 roku.

W sporządzonym następnie uzasadnieniu, na stronie jedenastej w wierszu jedenastym i dwunastym, licząc od dołu, wpisano błędne daty upływu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych, których dotyczy zaskarżona decyzja tj. kolejno datę 1.12.2014 r. (wiersz jedenasty) i datę 1.12.2013 r. (wiersz dwunasty).

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 P.p.s.a.).

Jak wynika więc z treści wyżej przytoczonego przepisu prawa, sprostowanie oczywistych błędów może nastąpić przez Sąd z urzędu w razie stwierdzenia tego rodzaju omyłek. W niniejszej sprawie Sąd postanowił z tej możliwości procesowej skorzystać.

Sprostowaniu mogą podlegać błędy pisarskie, rachunkowe, czy też inne oczywiste omyłki, które zostały popełnione zarówno w sentencji orzeczenia, jak i w jego uzasadnieniu. W trybie art. 156 P.p.s.a. poprawieniu podlegają takie błędy, które mają charakter oczywisty, to znaczy widoczny na pierwszy rzut oka.

Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Sąd we fragmencie uzasadnienia, którego dotyczy sprostowanie wskazał, że "zawiadomienie, czyniące zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 70 c o.p., zostało więc doręczone skarżącemu przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego wynikającego z faktur wystawionych w listopadzie 2008r. to jest przed dniem 1.12.2013 r., zaś wynikającego z faktur wystawionych w grudniu 2008r. przed dniem 1.12.2014r."

Czyniąc tę uwagę Sąd opierał się na treści art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.), dalej O.p. zgodnie z którym, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Na podstawie treści tego przepisu oczywisty jest wniosek, że przedawnienie zobowiązania podatkowego może nastąpić z końcem roku kalendarzowego (z dniem 31 grudnia danego roku) a nie z dniem 1 grudnia roku podatkowego. Data upływu terminu przedawnienia, o której mowa w art. 70 § 1 O.p. nie budzi wątpliwości

w niniejszej sprawie mając na względzie przedmiot zaskarżonej decyzji a więc zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za listopad i grudzień 2008r.

W związku z powyższym wyżej opisana omyłka pisarska, będąca przedmiotem sprostowania ma charakter oczywisty a powstała podczas elektronicznej edycji tekstu uzasadnienia.

Z tych przyczyn Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a.