Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1386/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odmówiono dopuszczenia do udziału w sprawie
Powołane przepisy: article: art. 33
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz 1591
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marian Wolanin (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi "E." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na uchwałę Rady W. z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego W. p o s t a n a w i a - odmówić dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym Fundacji [...] z siedzibą w W. -


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] marca 2012 r. F. reprezentowana przez adwokata R. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o dopuszczenie jej do postępowania sądowego w charakterze uczestnika, w sprawie ze skargi "E". Sp. z o.o. na uchwałę Rady miasta W. z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta W.

W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik Fundacji podniósł, że cele statutowe organizacji społecznej jaką jest Fundacja [...] pokrywają się z przedmiotem niniejszego postępowania po stronie Rady miasta W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawę prawną do orzekania w przedmiocie dopuszczenia podmiotów do toczącego się postępowania sądowego stanowi art. 33 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwaną dalej Ppsa). Generalną zasadą wyrażoną w art. 32 Ppsa jest to, że w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Jednak rozszerzeniem tej zasady jest art. 33, który w § 1 stanowi, że osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Warunkiem takiego uczestnictwa jest zatem uprzedni udział w postępowaniu administracyjnym. Z kolei § 2 art. 33 stanowi, że udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności.

Fundacja [...] wnosząc o dopuszczenie jej do udziału w charakterze uczestnika postępowania w niniejszej sprawie podniosła, iż jej cele statutowe pokrywają się z przedmiotem niniejszego postępowania po stronie Rady miasta W.

Rozpoznając przedmiotowy wniosek należy jednak mieć na uwadze, iż skarga wywiedziona w niniejszej sprawie przez "E". Sp. z o.o. została oparta na treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. nr 142, poz. 1591 ze zm.) i dotyczy postępowania związanego z uchwaleniem studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Postępowanie mające na celu uchwalenie przez radę gminy studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nie jest postępowaniem administracyjnym o którym mowa w art. 33 § 2 Ppsa (por. postanowienie NSA z 19 lutego 2008 r., II OSK 17/08, Lex nr 459415, wyrok NSA z 17 czerwca 2004 r., OSK 215/04, Lex nr 174009).

Przepis art. 33 § 2 Ppsa dotyczy załatwienia sprawy administracyjnej, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego, procedura planistyczna jest zaś całkowicie odrębnie uregulowana przepisami ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.).

Uchwała w sprawie studium podjęta przez organ gminy może być zaskarżona do sądu administracyjnego w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Przepis ten w odmienny jednak sposób w stosunku do postępowania administracyjnego uregulowanego przepisami kodeksu postępowania administracyjnego określa legitymację skarżącego. O ile według kodeksu postępowania administracyjnego stroną może być każdy, czyjego interesu prawnego lub uprawnienia dotyczy postępowanie (art. 28 kpa) to uprawnionym do wniesienia skargi z art. 101 ustawy samorządowej jest jedynie podmiot którego interes prawny lub uprawienie zostały naruszone. Oznacza to, że dopiero wykazanie naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia przedmiotową uchwałą skutkuje merytorycznym rozpoznaniem sprawy. Ocena ta może być zaś dokonana w przypadku podmiotu kwestionującego przed sądem administracyjnym legalność studium. Oznacza to zatem, iż postępowanie sądowoadministracyjne w przedmiocie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego toczy się wyłącznie z udziałem podmiotu, który wniósł skargę po uprzednim wyczerpaniu trybu, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym oraz organu, który wydał zaskarżony akt. Wobec tego nie mogą brać w nim udziału inne podmioty, nawet wówczas, gdy wynik tego postępowania dotyczy ich interesu prawnego.

Podmiot, który nie wniósł skargi do sądu administracyjnego we własnym interesie, nie może zatem skutecznie ubiegać się o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego (por. NSA w postanowieniu z dnia 13 lutego 2009 r., II OZ 134/09, Lex nr 535053).

Ponadto, w procedurze administracyjnej nie istnieje instytucja interwenienta ubocznego.

W związku z powyższym, na podstawie art. 33 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.