Wyrok NSA oz. w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 879/97
NSA oz. w Krakowie
Data orzeczenia: 1998-04-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Podatek dochodowy od osób prawnych
Powołane przepisy: article: art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
article: art. 9 ust. 1
journal: Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482
law: Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 20 września 1993 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Teza: Nie jest dopuszczalnym przenoszenie części uzasadnienia decyzji kasacyjnej organu II instancji do odrębnych pism.

TEZY

Nie jest dopuszczalnym przenoszenie części uzasadnienia decyzji kasacyjnej organu II instancji do odrębnych pism.


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy o NSA Sąd może uchylić zaskarżoną decyzję, gdy naruszenie przepisów postępowania /w tym art. 107 par. 3 Kpa/ mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W rozpoznawanej sprawie takiego wpływu jest brak. Rozstrzygnięcie sprawy wymiaru podatku dochodowego za 1994 r. wymaga bowiem przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Dotyczy to nie tylko ustalenia spornych przychodów, lecz i odliczenia od dochodu pewnych wydatków inwestycyjnych. Spółka twierdzi bowiem, iż dokonała tych wydatków i przedstawiła na to szereg dowodów. Jeżeli organ I instancji uznaje, że jest to materiał niewystarczający, to powinien uzupełnić postępowanie wyjaśniające.

Istniały też podstawy do merytorycznego rozpoznania sprawy. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Spółka obowiązana była prowadzić ewidencję rachunkową, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie wysokości dochodu /straty/, podstawy opodatkowania i należnego podatku .

W związku z tym z par. 7-9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 stycznia 1991 r. w sprawie zasad prowadzenia rachunkowości /Dz.U. nr 10 poz. 35/ wynika, iż podstawę zapisów w księgach rachunkowych mogą być dowody księgowe wystawione na spółkę i zawierające dane, o których mowa w tych przepisach.

Zgodnie zaś z art. 168 par. 1 Kpa księgi te stanowią dowód w postępowaniu podatkowym, gdy są prowadzone rzetelnie i zgodnie z ustalonymi wymaganiami. Dokonanie zatem zapisu w księdze rachunkowej wydatku za usługi telefoniczne w oparciu o dowód księgowy wystawiony na inną osobę skutkuje, iż zapis ten jest wadliwy i nie korzysta z domniemania prawidłowości. Znaczy to, że ciężar dowodu zużycia tych usług dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej i dokonania wydatku z tego tytułu spoczywa na Spółce. Spółka zaś spornych faktów nie wykazała w pełni.

Tym samym zostały spełnione przesłanki do uchylenia decyzji organu I instancji w trybie art. 138 par. 2 Kpa.

Przesłankami tymi są:

- konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części,

- istnienie podstaw do wydania decyzji merytorycznej /argument a contrario z art. 138 par. 1 pkt 2 in fine Kpa/.

Natomiast nie jest dopuszczalnym przenoszenie części uzasadnienia decyzji kasacyjnej organu II instancji do odrębnych pism. Jedną z zasad postępowania administracyjnego jest jego jawność w stosunku do stron. Praktykę naruszającą tę zasadę należy uznać za naganną.

Z tych względów Sąd na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym skargę oddalił.