Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 347/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Dnia 11 maja 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Górecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 maja 2006 roku sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. znak [...] przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: odrzucić skargę. /-/ M. Górecka


UZASADNIENIE

Skarżąca – M.K. pismem procesowym z dnia [...] 04.2006 r. wniosła skargę, na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. i na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] .

Niniejszym postępowaniem objęto skargę na postanowienie SKO z dnia [...] r. bowiem skarga na decyzję tego organu z dnia [...] r. została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Po 348/06.

Postanowieniem z dnia [...] 2001 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wznowiło postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla zabudowy na działce nr [...] w P. przy ul. [...] i wyznaczyło Prezydenta Miasta jako organ właściwy do przeprowadzenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej zabudowy.

Uczyniono tak na wniosek W. K. i J. K. o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 1999 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej zabudowy, w oparciu o przepis art.145 § 1 pkt 4 i 149, 150 k.p.a. uzasadniając tym, że stronie, która nie z własnej winy nie brała udziału w postępowaniu przysługuje prawo do żądania wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Otóż zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które nie służy zażalenie, które kończą postępowanie a także na postanowienia, które rozstrzygają sprawę co do istoty.

Omawiana skarga dotyczy postanowienia wydanego w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Postanowienie to otwiera postępowanie w sprawie wznowienia postępowania i nie służy na nie zażalenie jak i skarga do sądu administracyjnego bowiem przepisy k.p.a. nie przewidują prawa zażalenia od postanowienia o wszczęciu postępowania w sprawie wznowienia postępowania jak i przepisy w/ cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. nie przewidują również skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Postanowienie o wszczęciu postępowania jest tylko aktem procesowym, nie rozstrzygającym sprawy wznowienia postępowania, a jedynie otwierającym postępowanie w sprawie.

W wyroku z 13.11.1987 r., I SA 1326/86 (ONSA 1987, Nr 2, poz. 80) NSA przyjął:

"1. Postanowienie o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 k.p.a.) jest jedynie postanowieniem wszczynającym postępowanie i nie może zawierać innych treści poza wskazaniem przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania. 2. Stwierdzenie czy przyczyna wznowienia rzeczywiście wystąpiła w sprawie i jakie z tego wynikają skutki dla rozstrzygnięcia sprawy (art. 149 § 2 k.p.a.), mogą być wyłącznie efektem postępowania przeprowadzonego po wydaniu postanowienia z art. 149 § 1 k.p.a. i muszą być zawarte w decyzji określonej w art. 151 k.p.a.".

Z powyższego wynika, że skarżone w tym postępowaniu sądowo-administracyjnym postanowienie nie jest postanowieniem wymienionym w § 2 art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi bowiem nie przysługuje na nie zażalenie, nie kończy postępowania a także nie rozstrzyga sprawę co do istoty. To z kolei oznacza, że nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego.

W tym miejscu należy odnieść się do błędnego pouczenia udzielonego przez organ administracji stronie. Otóż z art. 112 k.p.a. wynika, że błędne pouczenie strony co do prawa wniesienia środka zaskarżenia nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Niemniej błędne pouczenie - jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny - nie może dawać stronie specjalnych uprawnień naruszających ustalone prawem zasady postępowania (sygn. akt III SA 230/97, Lex nr 38205).

Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzeczono jak w sentencji.

/-/ M. Górecka