Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 1037/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6209 Inne o symbolu podstawowym 620
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1,  art. 3 § 2 pkt 3, art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski Sędziowie WSA Izabela Bąk-Marciniak WSA Maciej Busz (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Agata Tyll-Szeligowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie wyrażenia stanowiska wierzyciela postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej M. S. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu.


UZASADNIENIE

IV SA/Po 1037/16

UZASADNIENIE

M. S. reprezentowany przez adwokata pismem z dnia 27 października 2017 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na postanowienie Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z 23 września 2016 r., znak [...], w którym organ utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Kaliszu z dnia 1 lipca 2016 r., znak: [...] wyrażające stanowisko wierzyciela, uznające zarzuty zobowiązanej za nieuzasadnione.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2017 r. pełnomocnik skarżącego podniósł, że grzywna nałożona w celu przymuszenia nie ulega przedawnieniu i nie ma wpływu na zakończenie postępowania w toku administracyjnym. Zarzucił niekonstytucyjność przepisów art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto przedłożył do akt wydruk obrazujący dobrowolność szczepień w Europie, ulotkę w języku angielskim i treść orzeczenia Matter vs. Słowacja, wyrok z dnia 5 lipca 1999 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 poz. 718 t.j.) – dalej: p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 3 p.p.s.a. ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Przedmiotowa ustawa została znowelizowana z dniem 15 sierpnia 2015 r. mocą ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), a dokonana nowelizacja objęła swym zakresem m.in. właściwość sądów administracyjnych.

W myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W rozpoznawanej sprawie na skarżącego nałożona została grzywna w celu przymuszenia do wykonania obowiązku poddania małoletniego J. S. obowiązkowym szczepieniom ochronnym. W toku prowadzonego postępowania skarżący wniósł zarzuty, które zostały przez wierzyciela – Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Kaliszu - uznane za niezasadne. W wyniku rozpoznania zażalenia skarżącego, Wielkopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Łodzi w dniu 23 września 2016 r. utrzymał postanowienie organu I instancji w mocy. Przedmiotowa skarga dotyczy postanowienia Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 23 września 2016 r. wydanego w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów zobowiązanego, a zatem postanowienia, które na mocy art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. zostało wyłączone z kognicji sądów administracyjnych (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2016 r. sygn. II OSK 2014/16, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Na marginesie należy wskazać, że Sąd w niniejszym postępowaniu nie bada zasadności istnienia obowiązku egzekucyjnego. Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych, bez badania jej zarzutów merytorycznych. Zarzut dotyczący braku przedawnienia grzywny nałożonej w celu przymuszenia jest bezzasadny, gdyż oceniane postępowanie ma charakter wpadkowy i obejmuje wąski zakres zawierający stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów. W ramach postępowania egzekucyjnego stronom na innych etapach tego postępowania przysługują środki zaskarżenia podlegające następnie kontroli sądu administracyjnego. Ochrona praw uczestników tego postępowania jest możliwa w drodze zaskarżenia do sądu administracyjnego - na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. - postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012 r., wyd. 5, str. 72). W aktach sprawy znajduje się postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z dnia 17 maja 2016 r. (k. 108 akt adm.) o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, na które przysługuje zażalenie do Ministra Zdrowia, o czym skarżący został pouczony.

W zaistniałej sytuacji Sąd zobligowany jest odrzucić wniesioną skargę, gdyż zainicjowana tą skargą sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W związku z powyższym Wojewódzki Sad Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.