Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA 2666/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-03-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) Bogdan Lubiński, Sędzia WSA Hanna Kamińska, Sędzia NSA (del.) Jerzy Rypina (spr.), Protokolant Michał Gwardyś, po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2004 r. sprawy ze skarg S-ki z o.o. Przedsiebiorstwo Produkcyjno - Handlowo - Usługowe A. w R. na decyzje Ministra Finansów z dnia [...]września 2002 r. Nr [...] i z dnia[...] sierpnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji w sprawie o podatek od towarów i usług - oddala skargi -


UZASADNIENIE

Zaskarżonymi dwiema decyzjami z dnia [...] września i[...] sierpnia 2002r. Minister Finansów utrzymał w mocy dwie decyzje Izby Skarbowej w B. z dnia [...] grudnia 2001r. i [...] lutego 2002r. odmawiające Przedsiębiorstwu Produkcyjno Handlowo Usługowemu "A" Spółce z o.o. w R. uchylenie, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznych Izby Skarbowej w B. z dnia [...] marca 1999r. określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za grudzień 1996r. i marzec 1997r.

W uzasadnieniu decyzji Minister Finansów stwierdził, iż w sprawach nie zaistniała przesłanka powołana przez Spółkę we wniosku i odwołaniu, bowiem ostateczna i prawomocna decyzja Dyrektora Urzędu Celnego w L. z dnia [...] marca 1998r. dotyczyła firmy P. , która to firma w marcu 1997r. nie była podmiotem występującym w "łańcuszku" przeprowadzonych transakcji, a więc pozostaje bez znaczenia dla sprawy wymiaru odwołującej się Spółce podatku za marzec 1997r. Również nie stanowią nowych dowodów w sprawie, które miałyby istotny wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie decyzje Dyrektora Urzędu Celnego w R. z dnia [...].08.1997r. wystawione dla firmy "B" spółka z o. o. w W. , jak również decyzja Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] .11.1998r. utrzymująca powyższą decyzję Dyrektora UC w R. , gdyż stanowią wyłącznie dowód dotyczący okoliczności faktycznego klasyfikowania oleju do określonego kodu PCN. Minister Finansów stwierdził, iż obie powołane decyzje zostały wyeliminowane z obrotu prawnego przez sąd administracyjny wyrokiem z dnia 7.03.2000r. i wobec tego nadal moc wiążącą ma decyzja Dyrektora Urzędu Ceł w R. z dnia [...].03.1997r. Minister Finansów stwierdził nadto, że z powołanych przez Spółkę dowodów wynika niezbicie, że przedmiotowy olej był olejem napędowym i był przedmiotem transakcji Spółki. Ponadto Minister Finansów stwierdził, iż Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku w wyroku z dnia 6.10.2000r. sygn. akt I SA/Gd 806/99 i I SA/Gd 805/99 badając zgodność z prawem decyzji wymiarowych dotyczących podatku VAT za grudzień i marzec 1997r. uznał, iż nie naruszają one prawa, że organy podatkowe w sposób wyczerpujący zebrały materiał w sprawie.

W skardze Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji Izby Skarbowej w B. , a także decyzji Dyrektora Kontroli Skarbowej z UKS we W. i umorzenie postępowania.

W uzasadnieniu skargi na decyzję Spółka podniosła, iż nie miała możliwości wypowiedzenia się co do materiału dowodowego zgromadzonego przez Ministra Finansów w postępowaniu odwoławczym. Dlatego uważa, że "decyzja Ministra Finansów nie może być zaakceptowana jako akt praworządnego państwa i zdaniem skarżącej winna być wycofana z obrotu prawnego. Podnosi, że Minister Finansów przed wydaniem decyzji nie wyznaczył stronie trzydniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Według strony, przytaczając cytaty z wyroków NSA nastąpiło naruszenie prawa, tj.: art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej. Zarzucono nadto, że decyzja Ministra Finansów została wydana z naruszeniem art. 123 § 1 w związku z art. 192 Ordynacji podatkowej, ponieważ przed wydaniem decyzji Minister Finansów nie umożliwił stronie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów oraz zgłoszonych żądań. Wskazuje, że w postępowaniu toczącym się przed Ministrem Finansów jako organem II instancji doszło do uzupełnienia materiału dowodowego, gdyż Izba Skarbowa przekazując wniesione przez Stronę odwołanie, obowiązana była do zajęcia stanowiska w sprawie podniesionych zarzutów, a z tym materiałem Minister Finansów strony nie zapoznał. Twierdzi, że Minister Finansów naruszył art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, gdyż uzasadnienie faktyczne decyzji nie zawiera w szczególności faktów, które Minister Finansów uznał za udowodnione, ani omówienia przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności oraz, że uzasadnienie prawne nie zawiera podstawy prawnej z właściwie rozumianym przytoczeniem i omówieniem przepisów prawa.

Argumenty powyższe, według skarżącej przemawiają za uchyleniem w całości decyzji Ministra Finansów z dnia [...].09.2002r. oraz "z jednoczesnym uchyleniem decyzji Izby i decyzji Inspektora Kontroli Skarbowej z umorzeniem postępowania w sprawie".

Minister Finansów w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skargi są oczywiście bezzasadne.

Zarówno treść wniosków o wznowienie postępowania z dnia [...]czerwca 2001r., jak też odwołań od decyzji organu pierwszej instancji oraz treść skarg świadczy o tym, że jej autorom nie są znane odrębności postępowania wznowieniowego. Należy zatem wyjaśnić, iż strona oparła swoje wnioski o wznowienie postępowania na przesłance z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, a zatem w sprawie należało odpowiedzieć na pytanie, czy w sprawie rzeczywiście wyszły na jaw istotne nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, ale nie znane organowi, który wydał te decyzje. Wyjaśnić należy w tym miejscu, że okoliczności faktyczne to okoliczności dotyczące stanu faktycznego sprawy, a zatem zdarzenia niezależne od treści przepisów prawa, ani tym bardziej od wykładni prawa.

We wniosku o wznowienie postępowania spółka powołuje decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w L. z dnia [...] marca 1998r. wydaną dla Spółki P. , z której wynika, że przedmiotem importu był olej napędowy, a to oznacza, że skarżąca sprzedała nabyty olej napędowy, a nie opałowy, oraz decyzję Głównego Urzędu Ceł z dnia [...] października 1998r. Otóż, postępowanie wznowieniowe jest postępowaniem nadzwyczajnym, które toczy się w bardzo zawężonych ramach. Przedmiotem tego postępowania nie jest ponowne rozpoznanie sprawy we wszystkich jej aspektach, jak chce tego spółka, a jedynie zbadanie, czy zaszły wyjątkowe okoliczności, ściśle wyliczone w art. 240 § 1 O.p.

Organy obu instancji trafnie przyjęły, że wspomniane okoliczności nie wystąpiły, a w szczególności, że nie wystąpiła przesłanka wskazana przez podatnika we wniosku tj. przesłanka z art. 240 § 1 pkt 5 O.p.

Oczywiście można rozważać, czy decyzje wydane w innej sprawie (sprawie "celnej") "w sprawie innego podmiotu gospodarczego stanowią przesłankę, o której mowa w art. 240 § 1 pkt 5 O.p. Kwestię powyższą w sposób jednoznaczny wyjaśniono powołując się na wydane, w sprawach wymiaru spółce podatku akcyzowego, wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 6 października 2000r. oddalające skargi Spółki "A". Ponadto wyjaśniono, że zarówno powołana decyzja organów celnych jak też decyzje organów celnych, na które powołano się w odwołaniu nie stanowią nowych, istotnych okoliczności, ani dowodów, które uzasadniałyby uchylenie decyzji, po wznowieniu postępowania. Wyjaśniono, że decyzje Dyrektora Urzędu Celnego w L. z dnia [...].03.1998r. nie stanowią nowej istotnej okoliczności w sprawie ponieważ towar dopuszczony do obrotu powyższą decyzją nie został wydany skarżącej Spółce w wykonaniu transakcji udokumentowanej fakturą VAT z dnia [...].03.1997r. (Nr [...]).

Odnośnie decyzji Prezesa GUC z dnia [...].11.1998r. wyjaśniono, że wydano ją w sprawie Spółki z o.o. "B" oraz że nie stanowi ona dowodu istotnego w spawie, gdyż towar dopuszczony do obrotu powyższą decyzją nie mógł zostać wydany Spółce w wykonaniu transakcji udokumentowanej wystawioną fakturą VAT [...]) z dnia [...].04.1997r.

Bez wątpienia, zgodnie z oceną dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyżej wyroku, sprowadzony do kraju olej został zgłoszony do odprawy celnej jako opałowy, w fakturach sprzedaży zarówno importu jak i kolejnych nabywców był to olej opałowy, a na ostatnim szczeblu obrotu handlowego podmiot sprzedający olej skarżącej Spółce zmienił nazwę wyrobu na olej napędowy.

Odnośnie zarzutów podnoszonych w skardze, a sprowadzających się wyłącznie do kwestii procesowych stwierdzić należy, iż są one bezzasadne.

Zaskarżona decyzja zawiera zarówno szczegółowe uzasadnienia faktyczne, jak też uzasadnienie prawne. Jeszcze raz należy wskazać, że sprawa dotyczy wyłącznie kwestii istnienia, bądź też nie istnienia nowych okoliczności faktycznych lub dowodów istotnych w sprawie nieznanych organowi w dacie wydania decyzji wymiarowych. Powyższe kwestie były przedmiotem szczegółowej analizy i znalazły swój wyraz w obszernych uzasadnieniach. Podstawę prawną stanowi art. 240 § 1 pkt 5 O.p., co też w sposób właściwy wyjaśniono.

Minister Finansów dokonał oceny zgłoszonych przez skarżącą Spółkę dowodów, natomiast nie miał obowiązku gromadzenia dowodów na okoliczność, co do których nie ma sporu.

Faktem jest, że w postępowaniu odwoławczym Spółka nie przedstawiła jakichkolwiek dowodów, ani też nie wskazała nowych okoliczności. Stąd też stanowisko organu I instancji odnoszące się do zarzutów odwołania nic nowego do sprawy nie wniosło. Wobec tego nie wyznaczenie stronie terminu do zapoznania się z aktami sprawy w postępowaniu odwoławczym tylko wtedy skutkowałoby uchyleniem zaskarżonej decyzji, gdy faktycznie miało istotny wpływ na wynik sprawy.

W rozpoznawanej sprawie naruszenie przepisu art. 200 § 1 O.p. nie miało jakiegokolwiek wpływu na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) miał obowiązek orzec, jak w sentencji.