Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 386/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2012-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 14 czerwca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. i J. A. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie rozbiórki domku letniskowego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia "[...]", nr "[...]" Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji nakazującą B. i J. A. rozbiórkę domku letniskowego z zadaszonym tarasem, zlokalizowanego na działce nr "[...]" w obrębie m. A, gmina A, wybudowanego w warunkach samowoli budowlanej.

Skargę na powyższą decyzję organu II instancji wywiedli B. i J. A.. Została ona wniesiona bezpośrednio do tut. Sądu, który przekazał ją organowi II instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 i 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 14 marca 2012r. poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona J. A. w dniu 23 marca 2012r., co wynika z pocztowego potwierdzenia odbioru przedmiotowej decyzji. Natomiast skarżąca B. A., pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki (listu poleconego) zawierającej zaskarżoną decyzję organu II instancji, nie odebrała jej z Urzędu Pocztowego. Trzeba w tym miejscu zaznaczyć, że stosownie do art. 44 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego, kpa (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071) w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę, pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. Zgodnie zaś z § 2 art. 44 zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia,

w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie,

o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4).

Na gruncie przedmiotowej sprawy wspomnianą przesyłkę poleconą zawierającą decyzję organu II instancji awizowano najpierw 9 marca 2012r. wraz z zawiadomieniem o możliwości odbioru w ciągu 7 dni od daty pozostawienia zawiadomienia, a później 19 marca 2012r. wraz z zawiadomieniem o możliwości odbioru przesyłki w terminie 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia czyli od 9 marca 2012r. Pomimo tego strona ww. przesyłki nie odebrała we wskazanym terminie. Dlatego też w stosunku do B. A. doszło w dniu 23 marca 2012r. - w myśl art. 44 § 4 kpa - do tzw. doręczenia zastępczego przesyłki listowej poleconej zawierającej zaskarżone rozstrzygnięcie.

W przypadku więc obydwojga skarżących należy uznać, że doszło do skutecznego doręczenia decyzji organu II instancji w dniu 23 marca 2012r. Termin do skutecznego wywiedzenia skargi upływał więc w dniu 23 kwietnia 2012r. W przypadku natomiast wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, tak jak to miało miejsce na gruncie niniejszej sprawy albo do organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien przekazać skargę organowi, o którym mowa w § 1 komentowanego przepisu. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi (art. 53 § 1-3 p.p.s.a.) decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd lub wspomniany organ (T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu..., 2005, s. 248). Natomiast dla oceny zachowania tego terminu nie można przyjąć daty nadania skargi do sądu lub do organu niewłaściwego w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a., gdyż na tym etapie postępowania niedopuszczalne jest zastosowanie trybu przewidzianego w art. 65 k.p.a. (postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 października 2004 r., IV SA/Gl 647/04, ONSA WSA 2005, nr 6, poz. 116).

Przedmiotową skargę wniesiono bezpośrednio do tut. Sądu

w dniu 23 kwietnia 2012r. po czym na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 23 kwietnia 2012r. została ona wysłana do właściwego organu w dniu 24 kwietnia 2012r. - co potwierdza adnotacja zamieszczona na piśmie przewodnim tut. Sądu z dnia 24 kwietnia 2012r. (akta sądowe, k. – 9), a więc została ona wywiedziona

z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia.

Mając powyższe na względzie Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.