Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 25/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 ust. 1 lit. a i c, art. 152, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 15 ust. 4
journal: Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
law: Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska(spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Protokolant - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2009 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2004 r. nr [...] w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu towarów; 1. uchyla zaskarżona decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] stycznia 2004r. Nr [...] 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz C. Sp. z o.o. w W. kwotę [...] zł ([...] złotych)- tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. postanowieniem z dnia [...] września 2003 r. wszczął z urzędu postępowanie celne, a następnie decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r., nr [...] adresowaną do C. Sp. z o.o. z siedzibą w W., określił podatek dla towaru (radiotelefonów [...],[...],[...] sprowadzonych z N., zakwalifikowanych do kodu [...]) z poz. [...] objętego zgłoszeniem celnym [...] z [...] czerwca 2001 r. w związku ze swoją decyzją z tej samej [...], nr [...], którą uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części określenia kwoty wynikającej z długu celnego. W uzasadnieniu wskazał, iż określając podatki należne z tytułu importu towaru miał na uwadze, iż podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło, które uległo zmianie.

Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] października 2004 r., nr [...], utrzymał w mocy powyższą decyzję organu I instancji wskazując, iż wskutek zmian wprowadzonych ustawą z dnia 27 czerwca 2003 r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zadania i kompetencje organów oraz organizację jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych (Dz.U. Nr 137, poz. 1302) organy celne uzyskały status organów podatkowych i zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym są zobligowane do wydania decyzji określającej podatki w prawidłowej wysokości, jeżeli w wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego stwierdzono, (co miało miejsce w niniejszej sprawie), iż kwoty podatków zostały wykazane nieprawidłowo.

Od powyższej decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. C. Sp. z o.o. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzuciła organom celnym naruszenie art. 22 i 2 Konstytucji RP, art. 14 § 3 pkt 2 i § 6 Kodeksu celnego, przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10.04.2001 r. w sprawie ustanowienia kontyngentów taryfowych na niektóre komponenty przywożone z zagranicy dla przemysłu telekomunikacyjnego (Dz. U. Nr 34, poz. 396), art. 120 - 122, 187 § 1 oraz art. 210 § 4 i 6 Ordynacji podatkowej.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji spółka w uzasadnieniu skargi kwestionowała zasadność zmiany stawki celnej, a w konsekwencji kwoty podatku w sytuacji, gdy dysponowała w momencie importu ważnym pozwoleniem na przywóz radiotelefonów w ramach kontyngentu bezcłowego.

Równocześnie strona zawarła w skardze wniosek o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. o sygn. [...] z dnia [...] października 2004r.

Dyrektor Izby Celnej w W. w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005r. uwzględnił wniosek strony o zawieszenie postępowania.

Stan faktyczny i prawny sprawy jest następujący:

Zgłoszeniami celnymi dokonanymi przez C. Sp. z o.o. w W. według dokumentów SAD dnia [...].,[...].,[...].,[...].,[...].,[...].,[...] i [...]. objęto procedurą dopuszczenia do obrotu sprowadzone z N. towary, m. in. radiotelefony zaklasyfikowane do kodu [...] ze stawką celną obniżoną [...]%, przewidzianą rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10 kwietnia 2001 r. w sprawie kontyngentów taryfowych na niektóre komponenty przywożone z zagranicy dla przemysłu telekomunikacyjnego (Dz. U. Nr 34, poz. 396).

W dniu [...].11.2002r. funkcjonariusze Wydziału Kontroli [...] Izby Celnej w W. przeprowadzili kontrolę w siedzibie firmy C. Sp. z o.o. odnośnie prawidłowości wykorzystania kontyngentu taryfowego na towary o kodzie [...]. W wyniku kontroli stwierdzono nieprawidłowości w wykorzystaniu kontyngentu polegające na odsprzedaży radiotelefonów podmiotom krajowym.

W powołaniu na ww. ustalenia organ celny I instancji postanowieniem z dnia [...].07.2003r. wszczął z urzędu postępowanie celne, a następnie po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. wydaną w trybie art. 65 § 4 pkt. 2 lit. b Kodeksu celnego uznał ww. zgłoszenia celne za nieprawidłowe w zakresie kwoty wynikającej z długu celnego i obciążył stronę odsetkami wyrównawczymi. Organ I instancji uznał, że importowane przez skarżącą w ramach przedmiotowego kontyngentu radiotelefony, jako urządzenia gotowe i następnie odsprzedane zostały przywiezione niezgodnie z ich przeznaczeniem, w związku z czym należało dla tych towarów zastosować stawkę celną konwencyjną.

Orzekając w sprawie na skutek odwołania strony, Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia [...] października 2004 r., Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odsetek wyrównawczych i w tym zakresie umorzył postępowanie, a w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 233 § 1 pkt 2 lit a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa w związku z art. 262 oraz art. 13 § 1, art. 14 § 3 pkt 2 i § 6, art. 21, art. 85 § 1, art. 222 § 4 Kodeksu celnego oraz § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 09.03.2001 r. w sprawie pozwoleń na przywóz towarów w ramach kontyngentu taryfowego (Dz. U. Nr 19, poz. 236 z późn. zm.) , w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10.04.2001 r. w sprawie ustanowienia kontyngentów taryfowych na niektóre komponenty przywożone z zagranicy dla przemysłu telekomunikacyjnego (Dz. U. Nr 34, poz. 396), § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20.12.2000r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz. U. Nr 119, poz. 1253) § 3, § 4 ust. 2, ust. 3 pkt. 2, ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29.08.2003r. w sprawie odsetek wyrównawczych (Dz. U. Nr 155 poz. 1515), art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004r- Przepisy wprowadzające ustawę Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 623)

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie nie jest stan towaru ani jego klasyfikacja taryfowa, lecz zasadność korzystania przez stronę z obniżonej stawki celnej na towary dopuszczone do obrotu na polskim obszarze celnym ww. zgłoszeniami celnymi na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 kwietnia 2001 r. w sprawie ustanowienia kontyngentów taryfowych na niektóre komponenty przywożone z zagranicy dla przemysłu telekomunikacyjnego (Dz. U. Nr 34, poz. 396). Zgodnie z w/w rozporządzeniem Minister Gospodarki, ustanowił kontyngent taryfowy między innymi na urządzenia nadawczo-odbiorcze dla telefonii bezprzewodowej (klasyfikowane do kodu [...]).

Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10.04.2001 r. zostało ustanowione - jak zaznaczono w tytule tego aktu - dla przemysłu telekomunikacyjnego, czyli w nazwie został określony przedmiot kontyngentu oraz sposób jego wykorzystania. W ocenie organu kontyngent dla przemysłu telekomunikacyjnego ustanowiony został w celu poprawy konkurencyjności polskiej produkcji w tym zakresie, poprzez obniżenie ceny określonych w nim komponentów.

Organ przyznał, że decyzja Ministra z dnia [...].06.2001 r. nr [...], na podstawie której udzielono Sp. z o.o. C. pozwolenia na przywóz urządzeń nadawczo-odbiorczych dla telefonii bezprzewodowej nie zawierała żadnych ograniczeń, ograniczenia te, w ocenie Dyrektora, wynikały z przepisów ustanawiających ten kontyngent.

Wprawdzie, zdaniem organu, C. Spółka z o.o. prowadzi, między innymi działalność w zakresie telekomunikacji, a więc obszar działalności spółki mieści się w zakresie objętym tytułem rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 kwietnia 2001 r. w sprawie ustanowienia kontyngentów taryfowych na niektóre komponenty przywożone z zagranicy dla przemysłu telekomunikacyjnego (Dz. U. Nr 34, poz. 396) - jednakże samego faktu dokonania oprogramowania i montażu radiotelefonów nie można potraktować jak wystarczający dowód, iż ten typ działań stanowi "część przemysłu telekomunikacyjnego".

Zatem, w niniejszej sprawie, rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10.04.2001 r. nie ma zastosowania, co powoduje, iż określenie właściwej stawki celnej odbywa się w oparciu o odpowiednie przepisy Kodeksu celnego. Skoro brak było podstaw do zastosowania na importowane towary obniżonej stawki celnej ustanowionej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10. 04. 2001 r. w sprawie ustanowienia kontyngentu taryfowego na niektóre komponenty przywożone z zagranicy dla przemysłu telekomunikacyjnego (Dz. U. Nr 34, poz. 396), organ l instancji prawidłowo zastosował konwencyjną stawkę celną, zgodnie z ust. 2 części "A" Postanowień wstępnych do Taryfy celnej, na podstawie delegacji ustawowej art. 13 § 1 Kodeksu celnego.

Dyrektor Izby Celnej podzielił natomiast zarzuty strony odnośnie nieprawidłowego naliczenia odsetek wyrównawczych i w tym zakresie uchylił decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie.

Powyższą decyzję w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji zaskarżyła C. Spółka z o.o. w W. i wniosła o jej uchylenie w zaskarżonej części. Skarżąca zarzuciła rażące naruszenie prawa materialnego:

art. 22 i 2 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucji RP, art. 14 § 3 pkt 2 i § 6 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 kwietnia 2001 r. w sprawie ustanowienia kontyngentów taryfowych na niektóre komponenty przywożone z zagranicy dla przemysłu telekomunikacyjnego (Dz. U. nr 34, poz. 396) oraz rażące naruszenie prawa procesowego: art. 120, 121, 122 i 187 § 1 i art. 210 § 4 i 6 Ordynacji podatkowej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko i argumentację zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Rozpoznający sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 listopada 2005 r., sygn. VSA/Wa 3865/04, uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. w części utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż przedmiotem działalności Spółki C. jest m.in. produkcja urządzeń nadawczych telewizyjnych i radiowych oraz aparatów dla telefonii i telegrafii przewodowej, z wyjątkiem działalności usługowej, produkcja odbiorników telewizyjnych i radiowych, urządzeń do rejestracji i odtwarzania dźwięku i obrazu, z wyjątkiem działalności usługowej (odpis KRS k. [...] akt sądowych ).

Działalność ta mieści się w kategorii przemysłu telekomunikacyjnego. Sąd uznał za niesporne, że przedmiotem importu w okresie objętym sporem były pochodzące z M. urządzenia nadawczo-odbiorcze dla telefonii bezprzewodowej o kodzie [...] o wartości wskazanej w ww. pozwoleniu Ministra Gospodarki.

Niesporne było również, że strona składała do Ministerstwa Gospodarki okresowe sprawozdania z rozliczenia pozwolenia na podstawie kopii decyzji z dnia [...].06.2001 r. potwierdzonych przez urząd celny dokonujący odprawy przywożonego towaru ( por. k. [...], [...] akt adm.) i że sprawozdania te nie były kwestionowane przez Ministra oraz że pozwolenie nie zostało cofnięte przez organ który je wydał w trybie art. 14 § 6 f Kodeksu celnego i obowiązywało do 31.12.2001 r.

Zgodnie z przepisem art. 14 § 6 Kodeksu celnego w razie ustanowienia kontyngentu, o którym mowa w §3 pkt 2, do objęcia towaru procedurą celną z zastosowaniem obniżonych stawek wymagane jest pozwolenie ministra właściwego do spraw gospodarki.

W tej sytuacji Sąd uznał za trafne zarzuty skarżącego, iż organ celny mógłby skutecznie kwestionować przedmiotowe zgłoszenia celne (wysokość deklarowanych zerowych stawek celnych) tylko w przypadku, gdyby w momencie importu zgłaszający nie dysponował ważnym pozwoleniem Ministra Gospodarki, bądź przekroczył wartość towaru określoną w pozwoleniu. Organ celny dokonując weryfikacji przedmiotowych zgłoszeń celnych w trybie art. 65 § 4 pkt. 2 b Kodeksu celnego nie wykazał ani nawet nie twierdził, aby takie okoliczności zachodziły. Dokonał natomiast dowolnej i wykraczającej poza jego uprawnienia interpretacji Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 kwietnia 2001r. przez co zakwestionował w istocie legalność ostatecznej decyzji Ministra Gospodarki z dnia [...] czerwca 2001r. zawierającej pozwolenie Spółce na przywóz towarów w ramach kontyngentu taryfowego. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stanowisko takie było sprzeczne z prawem.

W konkluzji Sąd stwierdził, że dokonane przez C. Sp. z o.o. w W. zgłoszenia celne urządzeń nadawczo-odbiorczych dla telefonii bezprzewodowej o kodzie [...] były prawidłowe i uzasadniały objęcie towaru procedurą celną z zastosowaniem obniżonych stawek celnych.

Powyższe stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w pełni podzielił Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 1 marca 2007 r., sygn. I GSK 726/06, oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA z 21 listopada 2005 r. w sprawie o sygn. VSA/Wa 3865/04.

W konsekwencji sprawa celna dotycząca uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe przekazana została do ponownego rozpoznania Dyrektorowi Izby Celnej w W., który z mocy art. 153 Ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi związany był oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu sądu.

W dniu [...] marca 2008 r. Dyrektor Izby Celnej w W. wydał decyzję nr [...], w której uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] stycznia 2004 r. wydaną w trybie art. 65 § 4 pkt. 2 lit. b uznającą zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie kwoty wynikającej z długu celnego i obciążającą stronę odsetkami wyrównawczymi oraz umorzył postępowanie w sprawie.

Organ II instancji powołał się na wiążący go, co do oceny prawnej, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2005 r., sygn. VSA/Wa 3865/04.

Zakończenie postępowania celnego stanowiło podstawę do podjęcia przez Sąd, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009r., postępowania w sprawie podatkowej. Po rozpoznaniu sprawy Sąd uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2004 r. i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji- Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] stycznia 2004r. w sprawie określenia podatku dla towaru z poz. [...] SAD nr [...] z [...] czerwca 2001r.

Biorąc pod uwagę, iż stosownie do treści art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.), który stanowi, iż podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło - w toku ponownego rozpoznania sprawy organ podejmie stosowną decyzję uwzględniającą zakończenie sprawy dotyczącej cła.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 145 § 1 ust. 1 lit. a i c , art. 152 oraz art. 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu ( Dz. U Nr 163 poz. 1349 ze zm. ) orzekł jak w sentencji wyroku.