Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 25/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski (spr.) Sędziowie WSA Bożena Popowska WSA Danuta Rzyminiak –Owczarczak Protokolant ref.-staż. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02 marca 2006 r. sprawy ze skargi Z. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie niewydania decyzji oddala skargę /-/D. Rzyminiak-Owczarczak /-/J.Stankowski /-/B.Popowska


UZASADNIENIE

IV SAB/Po 25/05

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] V 2001 r., nr [...], na podstawie art. 104 kpa. oraz art. 3 pkt 5, art. 4 i art. 31 ust. 1 pkt 3 oraz ust. 2, 3 i 4 ustawy z dnia 29 XI 1990 r. o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz.U. z 1998 r., nr 64, poz. 414 ze zm.) oraz § 1 i § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 10 III 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad przyznawania zasiłku okresowego z pomocy społecznej (Dz.U. z 1997 r., nr 26, poz. 140 ze zm.), Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. przyznał Z. B. zasiłek okresowy w wysokości 70 zł. na okres od października do listopada 2000 r. Organ wskazał, że wnioskodawca miał przyznany dodatek mieszkaniowy do września 2000 r. a także dodatek czynszowy od października 2000 r. do marca 2001 r. Łączny dochód netto Z. B. we wrześniu 2000 r. obliczono na 212,25 zł., a w październiku 2000 r. na 317,51 zł.

W odwołaniu od powyższej decyzji Z. B. opisał trudną sytuację materialną swojej rodziny, wskazał na brak możliwości znalezienia pracy, bardzo niskie dochody, a także zażądał przyznania pomocy finansowej do wysokości kryterium dochodowego określonego w art. 4 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej.

Postanowieniem z dnia [...] I 2002 r., nr [...], na podstawie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.jedn. Dz.U. z 2001 r., nr 79, poz. 856 ze zm.) w związku z art. 127 § 2 i art. 97 § 1 pkt 4 kpa. i w związku z art. 123 kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze zawiesiło postępowanie odwoławcze do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] IV 2001 r., nr [...] (sygn. akt NSA II SA/Po 1590/01) w przedmiocie zasiłku okresowego. Organ II instancji wskazał, że Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. wydał decyzję z dnia [...] V 2001 r. pomimo tego, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] IV 2001 r., nr [...], uchylająca wcześniejszą decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...] X 2000 r., nr [...] została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Okoliczność ta – zdaniem Kolegium – uzasadniała zawieszenie postępowania odwoławczego do czasu wydania orzeczenia przez NSA.

W dniu [...] IX 2005 r. Z. B. złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wskazując, że do dnia złożenia skargi nie wydano decyzji w postępowaniu odwoławczym

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że postanowieniem z dnia [...] X 2005 r., nr [...] podjęto postępowanie odwoławcze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracyjnych.

W niniejszej sprawie doszło do zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...] V 2001 r., nr [...]. W takiej sytuacji skarga na bezczynność może zostać uznana za zasadną jedynie wówczas, gdy organ nie wydaje postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania mimo oczywistego ustania przyczyny jego zawieszenia (por. wyrok NSA z 26 IV 2001 r., sygn. akt I SAB 148/00, LEX nr 77613).

Przyczyną zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...] V 2001 r. było oczekiwanie na uprzednie rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] IV 2001 r., nr [...] (sygn. akt NSA II SA/Po 1590/01) w przedmiocie zasiłku okresowego. Przyczyna ta ustała, gdyż NSA OZ w Poznaniu wyrokiem z dnia 16 V 2003 r. oddalił skargę. Jednocześnie jednak, odpowiadając na skargę w niniejszej sprawie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze przesłało postanowienie z dnia [...] X 2005 r., nr [...], na mocy którego podjęto postępowanie odwoławcze od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...] V 2001 r., nr [...].

W tej sytuacji, pomimo ewidentnej opieszałości organu w podjęciu zawieszonego postępowania, Sąd nie miał możliwości uwzględnienia skargi i orzeczenia na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż jeżeli organ wydaje odpowiednią decyzję lub postanowienie, nawet z przekroczeniem ustawowych terminów to oznacza to, iż nie pozostaje on w bezczynności (wyrok NSA OZ w Krakowie z dnia 12 VI 2003 r., sygn. akt II SAB/Kr 144/02 i wyrok NSA OZ w Krakowie z dnia 13 II 2003 r., sygn. akt II SAB/Kr 155/01).

W tej sytuacji należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

/-/ B. Popowska /-/ J. Stankowski /-/ D. Rzyminiak -Owczarczak

MB