Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 777/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2022-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art.16, art.27
journal: Dz.U. 2019 poz 2407
law: Ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci
article: art.135, art.145§1 pkt 1 lit.a
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Rogalski Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Komar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2022 r. sprawy ze skargi M.Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...].


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...], Prezydent Miasta (dalej: organ I instancji) uchylił prawo do świadczenia wychowawczego za okres od [...] lipca 2019 r. do [...] maja 2021 r. przyznanego na rzecz M.M. informacją z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...]. Powodem uchylenia decyzji było zastosowanie przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że w myśl art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.U. z 2019 r., poz. 2407; dalej: p.p.w.d.), organ właściwy oraz marszałek województwa mogą bez zgody strony zmienić lub uchylić ostateczną decyzję administracyjną, na mocy której strona nabyła prawo do świadczenia wychowawczego, jeżeli uległa zmianie sytuacja rodzinna lub dochodowa rodziny mająca wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego, członek rodziny nabył prawo do świadczenia wychowawczego w innym państwie w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, osoba nienależnie pobrała świadczenie wychowawcze lub wystąpiły inne okoliczności mające wpływ na prawo do świadczenia wychowawczego.

W świetle natomiast art. 16 ust. 6 p.p.w.d., w przypadku gdy wojewoda w sytuacji, o której mowa w ust. 2, ustali, że mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, organ właściwy uchyla prawo do świadczenia wychowawczego za okres, w którym osoba podlega ustawodawstwu w zakresie świadczeń na rodzinę w innym państwie, o którym mowa w ust. 1, w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

Pismem z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] Wojewoda ustalił, że w wyżej wymienionej sprawie w okresie zasiłkowym 2019/2021 przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego miały zastosowanie w okresie od [...] lipca 2019 r. do [...] maja 2021 r.

Mając na uwadze powyższe, organ I instancji uchylił prawo do świadczenia wychowawczego na M.M. w okresie od [...] lipca 2019 r. do [...] maja 2021 r.

Od powyższej decyzji odwołała się M.Ż. Strona wskazała, że informowała pracowników CPR, iż jej mąż pobiera świadczenie pieniężne z niemieckiej Kasy Rodzinnej pomniejszone o kwotę otrzymywanego polskiego świadczenia wychowawczego. Strona wskazała, że jej mąż zatrudniony jest w Niemczech na podstawie umowy o pracę od dnia [...].02.2017 r. Od [...].04.2017 r. strona wraz z mężem pobiera świadczenie wychowawcze na dzieci z Niemieckiej Kasy Rodzinnej. Świadczenie wychowawcze na syna zakończyło się z dniem [...].05.2017 r. Strona wskazała, że informowała CPR o tym, iż chce zrezygnować ze świadczenia wychowawczego w Polsce na rzecz świadczenia pieniężnego otrzymywanego w Niemczech. Strona podała, że do dnia [...].05.2020 r. miała wypłacane świadczenie wychowawcze z Niemieckiej Kasy Rodzinnej, w dniu 20.05.2020 r. strona otrzymała decyzję o uchyleniu świadczenia wychowawczego z Niemieckiej Kasy Rodzinnej za okres od lipca 2019 r. do marca 2020 r. wraz z nakazem zwrotu nadpłaconej kwoty, a także decyzję o tym, że od marca 2020 r. świadczenie wychowawcze na M.M. wypłacane będzie z Niemieckiej Kasy Rodzinnej w kwocie pomniejszonej o kwotę świadczenia wychowawczego wypłacanego w Polsce. Od [...].06.2020 r. strona otrzymuje świadczenie pieniężne z Niemieckiej Kasy Rodzinnej pomniejszone o świadczenie wychowawcze 500+ i kwotę nadpłaconych wcześniej świadczeń. Mając na uwadze powyższe, strona podniosła, iż w okresie od lipca 2019 r. do maja 2021 r. nie miały zastosowania przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Strona poparła swe twierdzenia załączoną do odwołania dokumentacją w języku niemieckim.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: SKO) decyzją z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając decyzję SKO wskazało, że świadczenie wychowawcze podlega koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Zgodnie bowiem z art. 16 ust. 2 p.p.w.d. w przypadku przebywania osoby, o której mowa w art. 4 ust. 2, lub członka rodziny tej osoby w dniu przyznania świadczenia wychowawczego lub po tym dniu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w państwie, o którym mowa w ust. 1, organ właściwy występuje do wojewody o ustalenie, czy w sprawie mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

W świetle natomiast art. 16 ust. 6 p.p.w.d. w przypadku gdy wojewoda w sytuacji, o której mowa w ust. 2, ustali, że mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, organ właściwy uchyla prawo do świadczenia wychowawczego za okres, w którym osoba podlega ustawodawstwu w zakresie świadczeń na rodzinę w innym państwie, o którym mowa w ust. 1, w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

W odniesieniu do art. 16 ust. 6 p.p.w.d. SKO wskazało, że na wsteczny charakter uchylenia na podstawie tego przepisu przez organ właściwy decyzji przyznającej świadczenia wychowawcze. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem judykatury, nie jest możliwe uchylenie decyzji przyznającej świadczenia rodzinne z mocą wsteczną (ex tunc), jednakże norma art. 16 ust. 6 p.p.w.d. to przepis szczególny w stosunku do art. 27 ust. 1 p.p.w.d., stanowiący wyjątek od ogólnej zasady. W przepisie z art. 16 ust. 6 p.p.w.d. ustawodawca na zasadzie wyjątku umożliwił organom właściwym uchylenie decyzji przyznającej świadczenie wychowawcze. SKO dodało ponadto, że stosownie do treści art. 2 pkt 15 p.p.w.d. ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego - oznacza to rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE L 166 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 5, t. 5, str. 72, z późn. zm.) oraz rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z dnia 16 września 2009 r. dotyczące wykonywania rozporządzenia (WE) nr 883/2004 w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE L 284 z 30.10.2009, str. 1, z późn. zm.).

W ocenie SKO sentencja zaskarżonej decyzji jest prawidłowa i nie jest sprzeczna z zebranym w sprawie materiałem dowodowym.

Zgodnie z pismem Wojewody z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] Wojewoda ustalił, że w wyżej wymienionej sprawie w okresie zasiłkowym 2019/2021 przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego miały zastosowanie w okresie od [...].07.2019 r. do [...].05.2021 r. Mając na uwadze powyższą okoliczność – zdaniem SKO - organ I instancji prawidłowo dokonał uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego za okres od [...].07.2019 r. do [...].05.2021 r. przyznanego na rzecz M.M. Informacją z dnia [...].08.2019 r., nr [...]. Powyższe zgodne jest z treścią art. 16 ust. 6 p.p.w.d., który stanowi, że w przypadku gdy wojewoda w sytuacji, o której mowa w ust. 2, ustali, że mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, organ właściwy uchyla prawo do świadczenia wychowawczego za okres, w którym osoba podlega ustawodawstwu w zakresie świadczenia na rodzinę w innym państwie, o którym mowa w ust. 1, w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi M.Ż. złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj.:

- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735; dalej: K.p.a.), polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, a także odmówieniu mocy dowodowej dokumentów przedłożonych w drodze odwołania przed SKO,

- art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 K.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego wbrew ciążącemu na organie II instancji na mocy art. 77 § 1 K.p.a. obowiązkowi w tym zakresie i w konsekwencji niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz sporządzenie uzasadnienia niezgodnie z wymogami wynikającymi z art. 107 § 3 K.p.a.,

- art. 8 i 107 § 3 K.p.a. przez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, w szczególności nie odniesienie się w uzasadnieniu do faktów i dokumentów załączonych w odwołaniu,

- art. 9 i 11 K.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji o uchyleniu prawa do świadczenia wychowawczego dla dziecka skarżącej M.M.,

- art. 8 K.p.a. poprzez brak pogłębienia zaufania obywateli do organów administracji publicznej poprzez wprowadzanie w błąd i nieinformowanie skarżącej o faktycznych skutkach podjętych działań przez organ I instancji, pomimo wielu podjętych prób kontaktu telefonicznego przez skarżącą, w której informowała organy o ważnych aspektach mogących mieć wpływ na toczące się postępowanie.

Stawiając powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

W uzasadnieniu skargi ponowiono zarzuty zawarte w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, w całości podtrzymując argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądy administracyjne stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swojej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie jest przy tym związany granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Wreszcie w myśl art. 135 tej ustawy - sąd orzeka w granicach sprawy, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność na podstawie przepisów prawa obowiązujących w dacie wydawania tego aktu.

Uwzględniając skargę na decyzję, sąd uchyla ją w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Rozpoznając wniesioną skargę w ramach powołanych przepisów Sąd uznał, że skarga jest uzasadniona albowiem zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem p.p.w.d., co miało wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 16 ust. 2 p.p.w.d. (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji) w przypadku przebywania osoby, o której mowa w art. 4 ust. 2 (a więc osoby, której przysługuje świadczenie wychowawcze), lub członka rodziny tej osoby w dniu przyznania świadczenia wychowawczego lub po tym dniu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej w państwie, w którym mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, organ właściwy (wójt, burmistrz lub prezydenta miasta, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie wychowawcze lub otrzymującej świadczenie wychowawcze) występuje do wojewody o ustalenie, czy w sprawie mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Właściwy wojewoda po otrzymaniu ww. wniosku organu ustala, czy w przekazanej sprawie mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (art. 16 ust. 4 u.p.p.w.). Jeżeli wojewoda w sytuacji, o której mowa w art. 16 ust. 2 u.p.p.w. ustali, że w sprawie mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, organ właściwy uchyla prawo do świadczenia wychowawczego za okres, w którym osoba podlega ustawodawstwu w zakresie świadczeń na rodzinę w innym państwie, w którym mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, w związku ze stosowaniem powyższych przepisów. Następnie wojewoda ustala prawo do świadczenia wychowawczego zgodnie z art. 11 u.p.p.w. od dnia, w którym osoba podlega ustawodawstwu państwa, w którym mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, w zakresie świadczeń na rodzinę w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (art. 16 ust. 7 u.p.p.w.). Zgodnie natomiast z art. 16 ust. 8 pkt 2 u.p.p.w., jeżeli wojewoda ustali, że w sprawie nie mają zastosowania przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego informuje o tym fakcie organ właściwy, który wystąpił do niego o stosowne ustalenie na podstawie art. 16 ust. 2 u.p.p.w. Co do zasady bowiem celem przepisów normujących instytucję koordynacji systemów świadczeń zabezpieczenia społecznego jest eliminacja sytuacji, w której będą pobierane świadczenia tego samego rodzaju z dwóch różnych państw za ten sam okres. Jeżeli jednak do takiej kumulacji świadczeń systemów zabezpieczenia społecznego nie doszło, to nie można mówić o konieczności realizacji celów tych regulacji i stwierdzać, że uprawniony pobrał świadczenia w sposób nienależny, a następnie zobowiązywać go do ich zwrotu.

W ocenie Sądu wojewoda, do którego organ właściwy zwrócił się na podstawie art. 16 ust. 2 u.p.p.w. o ustalenie, czy w sprawie mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, ma obowiązek przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, nie tylko w celu ogólnego stwierdzenia, że w sprawie w danym okresie miały zastosowanie przepisy unijne o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, lecz przede wszystkim w celu ustalenia, w jakim okresie, jakie i w związku z jakimi okolicznościami unijne przepisy koordynacyjne mają realne zastosowanie na tle świadczeń podlegających uchyleniu zgodnie z art. 16 ust. 6 u.p.p.w. Wojewoda zobowiązany jest ustalić jakie świadczenia i w jakim okresie zostały przyznane w innym państwie, w którym mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Wtedy bowiem tylko można mówić o zastosowaniu unijnych przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

SKO w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji słusznie zwraca uwagę, że stosownie do treści art. 2 pkt 15 p.p.w.d. ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego – oznacza to m.in. rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Wskazać zatem należy, że zgodnie z pkt. 35 preambuły do ww. rozporządzenia, w celu uniknięcia nieusprawiedliwionej kumulacji świadczeń istnieje potrzeba określenia zasad pierwszeństwa w przypadku zbiegu praw do świadczeń rodzinnych na podstawie ustawodawstwa właściwego Państwa Członkowskiego i ustawodawstwa Państwa Członkowskiego, w którym mają miejsce zamieszkania członkowie rodziny. Zatem już w momencie przekazania na podstawie art. 16 ust. 4 w zw. z art. 16 ust. 2 u.p.p.w. organowi właściwemu przez wojewodę informacji o zastosowaniu przepisów koordynacyjnych w odniesieniu do danego podmiotu konieczne jest ustalenie realizacji przesłanek materialnoprawnych z rozporządzenia nr 883/2004, które przesądzają o podleganiu osoby, której przysługuje świadczenie wychowawcze, lub członka rodziny tej osoby ustawodawstwu w zakresie świadczeń na rodzinę w innym państwie, w którym mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Taki zakres obowiązku ustaleń prawnych i faktycznych wynika z art. 16 ust. 6 u.p.p.w., który wyraźnie stanowi, że podstawą uchylenia wynikającego z decyzji ostatecznej prawa do świadczenia wychowawczego za dany okres jest stwierdzenie, że w okresie tym dana osoba nie tylko podlegała ustawodawstwu innego państwa w zakresie świadczeń na rodzinę, lecz dodatkowo, że to podleganie obcemu ustawodawstwu doprowadziło do kumulacji praw do świadczeń na terytorium wielu (co najmniej dwóch) państw, a zatem niezbędne jest zastosowanie przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego w celu usunięcia kolizji ustawodawstw oraz przestrzegania zasady zakazu kumulacji świadczeń (art. 10 rozporządzenia nr 883/2004). W ocenie Sądu organ właściwy nie może poprzestać jedynie na bezkrytycznym przyjęciu informacji od wojewody, uchylając się od wystąpienia do tego organu o wyjaśnienie wskazanych wyżej okoliczności prawnych i faktycznych, istotnych z punktu widzenia ustalenia zasadniczej przesłanki do uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego. Zakresem informacji, o której mowa w art. 16 ust. 2 i 4 p.p.w.d. muszą być objęte pełne dane co do nabycia oraz okresu pobierania świadczeń w państwie obcym, w którym mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

W rozpoznawanej sprawie okoliczność, że skarżąca nabyła prawo do świadczenia wychowawczego na okres od [...] lipca 2019 r. do [...] maja 2021 r. w związku z opieką nad córką, nie budzi wątpliwości. Skarżąca w toku postępowania podnosiła jednak, że w okresie od lipca 2019 r. do maja 2021 r. miała prawo do otrzymywania świadczenia wychowawczego, a także do świadczenia z niemieckiej Kasy Rodzinnej pomniejszonej o kwotę polskiego zasiłku z tytułu zatrudnienia męża skarżącej w RFN. Skarżąca wskazywała, że nie otrzymywała dwóch pełnych zasiłków wychowawczych, albowiem została zobowiązana do zwrotu nadpłaconych pobranych zasiłków z niemieckiej Kasy Rodzinnej, zaś zasiłki wychowawcze wypłacane w Niemczech zostały pomniejszone o kwotę wypłacanego w Polsce zasiłku wychowawczego, tzw. 500+. Do tej argumentacji, popartej dokumentacją, SKO nie odniosło się przy ponownym rozpoznaniu sprawy, uznając – za organem I instancji – iż przekazana przez Wojewodę informacja jest wystarczająca dla podjęcia decyzji w sprawie uchylenia prawa do świadczenia wychowawczego.

Niewyjaśniona pozostała zatem kluczowa w sprawie kwestia, w jakim zakresie, na jaki okres i w jakiej wysokości skarżąca nabyła prawo do świadczeń rodzinnych na podstawie prawa niemieckiego w związku z przebywaniem na terytorium RFN męża skarżącej i wykonywaniem tam przez niego pracy zarobkowej.

Sąd uznał zatem, że organy przedwcześnie uznały, że uzyskana od Wojewody informacja z dnia [...] maja 2021 r., przekazana na podstawie art. 16 ust. 4 w zw. z art. 16 ust. 2 p.p.w.d., jest wystarczająca, aby przyjąć, że skarżąca podlegała ustawodawstwu więcej niż jednego państwa, w którym mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, oraz w związku z tym nabyła w tych państwach prawo do świadczenia o charakterze rodzinnym w tym samym okresie.

W tym stanie rzeczy, wobec stwierdzenia wadliwej wykładni i zastosowania prawa materialnego, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 135 p.p.s.a. orzekł o uchyleniu decyzji organu odwoławczego oraz organu pierwszej instancji.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy uwzględnią przedstawioną przez Sąd ocenę prawną (art. 153 w zw. z art. 170 p.p.s.a).