Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 587/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 87, art.184, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia I. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 4 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Bd 669/08 w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi I. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 5 września 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych w formie karty podatkowej za 2007 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

II FZ 587/09

UZASADNIENE

Postanowieniem z dnia 4 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy sygn.akt I SA/Bd 669/08, odrzucił wniosek I. D. (skarżąca) o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi I. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych w formie karty podatkowej za 2007 r.

W uzasadnieniu Sąd przywołał art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm. zwana dalej p.p.s.a.) i wskazał, że skoro skarżąca zapoznała się z postanowieniem z dnia 16 stycznia 2009 r. o odrzuceniu skargi, w dniu 21 stycznia 2009 r. to z tym dniem ustała przyczyna uchybienia terminu i rozpoczął bieg termin do złożenia wniosku o jego przywrócenie. Termin ten upłynął z dniem 28 stycznia 2009 r. Skarżąca wniosła o przywrócenie terminu 20 sierpnia 2009 r. – czyli po terminie, i odrzucił go zgodnie z art. 88 p.p.s.a.

Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie podnosząc, że z przyczyn życiowych czasowo przebywała poza miejscem wskazanym jako adres do korespondencji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy zauważyć, że dokonywanie czynności przez stronę w postępowaniu sądowoadministracyjnym ograniczone jest w przeważającej części terminami procesowymi, które mają służyć zdyscyplinowaniu, zdynamizowaniu postępowania, jak również potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie.

Stosownie do postanowień art. 87 p.p.s.a. przywrócenie terminu uwarunkowane jest złożeniem pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu w sądzie, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobnieniem przez stronę braku winy w uchybieniu terminowi oraz dokonaniem przez stronę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której strona nie dokonała w terminie.

Skarżąca podniosła, że nieodebranie w terminie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu spowodowany był jej czasowym przebywaniem poza miejscem wskazanym w skardze jako adres do doręczeń, jednak nieuprawdopodobniła okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu. Nie kwestionując trudnej sytuacji życiowej, w której znalazła się skarżąca, należy jednak wskazać, że mogła ona w sposób telefoniczny uzyskać z Sądu informację o stanie sprawy. Nadto wnosząc skargę do Sądu mogła spodziewać się nadchodzących pism i przed opuszczeniem miejsce swojego pobytu zasięgnąć informacji w Sądzie o wniesionej sprawie. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA sygn.akt. II OZ 91/07 z dnia 14 lutego 2007 r).

Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy odnośnie braku podstaw do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego z uwagi na niespełnienie przesłanek z art.87 p.p.s.a.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 §2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.