Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 666/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2005-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 97 ust. 1 i 5
journal: Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis(spr), Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Jarosław Sacharczuk, po rozpoznaniu w dniu 03 lutego 2005 r. sprawy ze skargi D. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt w dziennym domu pomocy w Ł. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją nr [...], wydaną w dniu [...] września 2004 roku, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa, po rozpatrzeniu odwołania D. N. od decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. w sprawie skierowania M. N. do Dziennego Domu Pomocy w Ł. na okres od 1 lipca do 31 grudnia 2004 r. i ustalenia odpłatności za pobyt w wysokości 1.267 złotych miesięcznie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł:

1. uchyliło zaskarżoną decyzję w części dotyczącej miesięcznej odpłatności za pobyt M. N. w Dziennym Domu Pomocy w Ł.,

2. ustaliło, że odpłatność za pobyt w miesiącu lipcu 2004 r. wynosi 266,25 zł, a za pobyt w okresie od 1 sierpnia do 31 grudnia 2004 r. odpłatność miesięczna wynosi 1.267 zł,

3. w pozostałej części utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił następujący stan sprawy:

Dnia 14 lipca 2004 r. D. N. wystąpiła do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. o przyjęcie syna M. N. do Dziennego Domu Pomocy w Ł.

Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. skierował M. N. do Dziennego Domu Pomocy w Ł. na okres od 1 lipca do 31 grudnia 2004 r. i jednocześnie ustalił odpłatność za pobyt w wysokości 1.267 złotych miesięcznie.

Z decyzją tą w części nie zgodziła się D. N. i wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. W odwołaniu skarżąca wnosi o uchylenie decyzji w części dotyczącej odpłatności za pobyt dziecka w Dziennym Domu Pomocy w Ł. z uwagi na:

1. realizację przez syna obowiązku szkolnego w ramach zajęć rewalidacyjno-wychowawczych w Dziennym Domu Pomocy w Ł.,

2. kalkulację kosztów utrzymania Dziennego Domu Pomocy dla osób niepełnosprawnych przy Domu Pomocy Społecznej w Ł.,

3. przyjęte kryterium dochodowe stanowiące podstawę do ustalenia odpłatności za pobyt, według art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej,

4. wydana decyzja dyskryminuje dziecko ze względu na niepełnosprawność w stosunku do zdrowych dzieci mających możliwość realizacji obowiązku szkolnego w bezpłatnej szkole publicznej i rozwijania zainteresowań w ramach szkoły w trakcie zajęć pozalekcyjnych.

W wyniku rozpoznania odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. zważyło, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 97 ust. 1 i ust. 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej:

"Opłatę za pobyt w ośrodku wsparcia w mieszkaniach chronionych i ośrodkach interwencji kryzysowej ustala podmiot kierujący w uzgodnieniu z osobą kierowaną, uwzględniając przyznany zakres usług. Osoby nie ponoszą opłat, jeżeli dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty kryterium dochodowego".

"Rada powiatu lub rada gminy w drodze uchwały ustala organizację oraz szczegółowe zasady ponoszenia odpłatności za pobyt w ośrodkach wsparcia, mieszkaniach chronionych i ośrodkach interwencji kryzysowej".

Z akt sprawy wynika, że Rada Miejska Ł. uchwałą nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. utworzyła Dzienny Dom Pomocy w Ł.

Zgodnie z tabelą Nr 1 do uchwały nr [...]z dnia [...] czerwca 2004 r. Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] czerwca 2004 r., odpłatność ustalana jest procentowo od średniomiesięcznego kosztu utrzymania w Dziennym Domu Pomocy, który na 2004 r. ustalono w kwocie 1.267 zł. Stawka procentowa uzależniona jest od wyrażonego w procentach stosunku dochodu faktycznie uzyskiwanego przez rodzinę do dochodu ustawowego wynikającego z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.

Z akt sprawy wynika, że na dochód trzyosobowej rodziny składa się wynagrodzenie za pracę D. N. w kwocie 4.288,29 zł, Z. N. w kwocie 1.277,55 zł, oraz zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 144 zł. W związku z tym rodzina D.i Z. N. osiąga miesięczny dochód w wysokości 5.709,84 zł. Natomiast dochód ustawowy ustalony zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej wynosi 948 zł. Stosunek procentowy dochodu rodziny do dochodu ustawowego wynosi 602 %. Zatem stosownie do Tabeli odpłatności za pobyt w Dziennym Domu Pomocy stanowiącej załącznik Nr 1 do uchwały nr [...] z dnia [...] czerwca 2004 r. Rady Miejskiej w Ł. w sprawie zasad odpłatności za pobyt oraz określenia dokumentów stanowiących podstawę przyjęcia dziecka do Dziennego Domu Pomocy w Ł. przy ul. P. [...], rodzina D. i Z. N. powinna ponosić odpłatność w wysokości 100 % średniomiesięcznego kosztu utrzymania, czyli 1.267 zł. Biorąc powyższe pod uwagę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. ustaliło, że Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. prawidłowo ustalił wysokość odpłatności za pobyt M. N. w Dziennym Domu Pomocy w Ł. Jednocześnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. stwierdziło, że za pobyt M. N. w Dziennym Domu Pomocy w Ł. w miesiącu lipcu 2004 r. nie może być pobrana odpłatność w wysokości 1.267 zł. Na przeszkodzie temu stoi fakt, że uchwała nr [...] Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] czerwca 2004 r. w sprawie zasad odpłatności za pobyt oraz określenia dokumentów stanowiących podstawę przyjęcia dziecka do Dziennego Domu Pomocy w Ł. przy ul. P. [...] stanowiąca podstawę przyjęcia dziecka do Dziennego Domu Pomocy w Ł. przy ul. P., zaczęła obowiązywać dopiero w dniu 20 lipca 2004 r., natomiast z punktu drugiego sentencji decyzji Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2004 roku wynika, że opłaty za pobyt w Dziennym Domu Pomocy w Ł. należy wnosić do 15-go dnia każdego miesiąca. W związku z tym Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. stwierdziło brak podstawy prawnej do pobrania za miesiąc lipiec 2004 r. opłaty w wysokości 1.267 zł. Dlatego ustaliło, że za ten miesiąc powinna być uiszczona opłata w wysokości 266,25 zł (opłata obowiązująca przed dniem 1 lipca 2004 roku).

Odnosząc się do postawionych w odwołaniu zarzutów skarżącej, że decyzja jest nieprawidłowa, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wyjaśnia, że zarzuty te nie mają wpływu na sposób ustalenia wysokości odpłatności za pobyt M. N. w Dziennym Domu Pomocy w Ł. Jednocześnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. informuje skarżącą, że może wystąpić z wnioskiem o odstąpienie w całości lub w części od żądania zwrotu wydatków za pobyt ustalonych na podstawie tabeli odpłatności za pobyt w Dziennym Domu Pomocy będącej załącznikiem nr 1 do uchwały nr [...] Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] czerwca 2004 r. w sprawie zasad odpłatności za pobyt oraz określenia dokumentów stanowiących podstawę przyjęcia dziecka do Dziennego Domu Pomocy w Ł. przy ul. P. [...].

W skardze na powyższą decyzję – wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. – D. N. domaga się uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. w części dotyczącej ustalenia odpłatności za pobyt jej syna M. N. w Dziennym Domu Pomocy w Ł. w okresie od 1 sierpnia 2004 r. do 31 grudnia 2004 r. w wysokości 1.267 złotych miesięcznie. Powyższej decyzji zarzuca naruszenie następujących przepisów prawa:

1. art. 6, art. 7, art. 8 i art. 10 kpa,

2. art. 32 ust. 1 i art. 70 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.,

3. art. 8 ust. 1 pkt 2 i art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej,

4. art. 16 ust. 7 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty,

5. § 4 ust. 1, § 9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 31 stycznia 1997 r., w sprawie zasad organizowania zajęć rewalidacyjno-wychowawczych dla dzieci i młodzieży upośledzonych umysłowo w stopniu głębokim.

W uzasadnieniu skarżąca wskazuje, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w swoim orzeczeniu, dotyczącym takich samych okoliczności faktycznych, tj. ustalenia odpłatności za pobyt innego dziecka w Dziennym Domu Pomocy w Ł., wydało decyzję na podstawie art. 138 § 2 kpa. Rozstrzygnięcie zapadło w dniu 12 sierpnia 2004 r., na tle takich samych okoliczności faktycznych, co uzasadniało zastosowanie wyrażonego w nim stanowiska również w jej sprawie. Jednakże tak się nie stało, bowiem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w takiej samej sprawie wydało dwie różne decyzje, tj. w pierwszym przypadku w dniu 12 sierpnia 2004 r. uchyliło zaskarżoną decyzję Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, natomiast w jej przypadku w dniu [...] września 2004 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 wyżej powołanej ustawy uchyliło zaskarżoną decyzję Dyrektora MOPS w Ł.; ustaliło, że odpłatność za pobyt w miesiącu lipcu 2004 r. wynosi 266,25 zł, a w okresie od 1 sierpnia do 31 grudnia 2004 r. wynosi 1.267 zł; w pozostałej części utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przypadku rozstrzygnięcia z dnia 12 sierpnia 2004 r. uznało, że właściwe rozstrzygnięcie sprawy wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego.

D. N. podnosi, że takie same okoliczności sprawy doczekały się (w przeciągu jednego miesiąca i przy prawie jednakowym składzie orzekającym) dwóch różnych rozstrzygnięć Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. Jednocześnie powołuje się na zawartą w art. 32 ust. 1 Konstytucji – zasadę równości.

Ponadto stwierdza, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. nie odniosło się do zarzutów merytorycznych zawartych w odwołaniu, dotyczących: realizacji przez syna obowiązku szkolnego w ramach zajęć rewalidacyjno-wychowawczych w Dziennym Domu Pomocy w Ł.; kalkulacji kosztów utrzymania Dziennego Domu Pomocy dla osób niepełnosprawnych przy Domu Pomocy Społecznej w Ł.; przyjętego kryterium dochodowego, stanowiącego podstawę do ustalenia odpłatności za pobyt, według art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.

Skarżąca powołuje się na art. 70 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r., dot. prawa do nauki.

D. N. uważa, że przy ustaleniu odpłatności za pobyt dziecka w Dziennym Domu Pomocy powinien być uwzględniony fakt realizacji przez dziecko obowiązku szkolnego w wymiarze 4 godzin dziennie.

Zdaniem skarżącej – kalkulacja kosztów utrzymania Dziennego Domu Pomocy przy Domu Pomocy Społecznej w Ł. ustala średni miesięczny koszt utrzymania dziecka w ramach dziennego pobytu (osiem godzin dziennie od poniedziałku do piątku) na kwotę 1.267 zł. Średni miesięczny koszt utrzymania stałego mieszkańca Domu Pomocy Społecznej w Ł. (pobyt całodobowy przez wszystkie dni w roku) wynosi 1.790 zł. D. N. twierdzi, że ustalona kwota za pobyt miesięczny w Dziennym Domu Pomocy jest niewspółmierna w stosunku do kwoty średniego miesięcznego całodobowego kosztu utrzymania w Domu Pomocy Społecznej.

Skarżąca zaznacza, że art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej stanowi o prawie do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej tj. wymienionych w art. 36 pkt 1 ustawy takich jak: zasiłek stały, zasiłek okresowy, zasiłek celowy i specjalny, zasiłek i pożyczka na ekonomiczne usamodzielnienie, pomoc dla rodzin zastępczych, pomoc na usamodzielnienie oraz na kontynuowanie nauki, świadczenie pieniężne na utrzymanie i pokrycie wydatków związanych z nauką języka polskiego dla uchodźców. Przepis art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej jako kryterium dochodowe w rodzinie wyznacza kwotę 316 zł. Kryterium dochodowe, zdaniem D. N., nie dotyczy jej rodziny, bowiem wraz z mężem pracują i mają jedno dziecko. Nigdy do tej pory nie starali się o świadczenia pieniężne z pomocy społecznej.

Skarżąca podnosi, że w jej konkretnej sytuacji, syn uczęszczając do Dziennego Domu Pomocy, korzysta w ramach pomocy społecznej ze świadczenia niepieniężnego, do którego nie ma zastosowania powołany w decyzji Dyrektora MOPS – art. 8 ust. 1 powołanej ustawy, stanowiący oświadczeniach pieniężnych. Przepis art. 97 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej wskazuje jedynie na sytuację, w której osoby nie ponoszą opłat za pobyt w ośrodku wsparcia, jeżeli dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty kryterium dochodowego. W ocenie skarżącej uzależnienie opłat za pobyt jej syna w Dziennym Domu Pomocy w Ł. od dochodu rodziny nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. Ustawa o pomocy społecznej, w odniesieniu do ustalenia opłat za pobyt w ośrodku wsparcia, nie nakazuje porównania dochodu rodziny do powyższego ustawowego kryterium dochodowego.

Zdaniem D. N. decyzja, w części dotyczącej ustalenia odpłatności na pobyt jej syna w Dziennym Domu Pomocy, dyskryminuje jej dziecko ze względu na niepełnosprawność w stosunku do zdrowych dzieci.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosi o jej oddalenie.

Organ odwoławczy zaznacza, iż zarzuty podniesione w skardze, były już podnoszone w odwołaniu od Decyzji Dyrektora MOPS-u w Ł. Do zarzutów tych SKO w Ł. odniosło się w uzasadnieniu skarżonej decyzji. Stanowisko tam zawarte uważa za słuszne i nadal je podtrzymuje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje:

Zarzuty i argumenty skargi nie podważają legalności zaskarżonej decyzji, dlatego też skarga podlega oddaleniu.

Bezzasadny okazał się w szczególności, zasadniczy zarzut skargi naruszenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. konstytucyjnej zasady równego traktowania przez władze publiczne (art. 32 ust. 1 Konstytucji RP). Jak wyjaśniło SKO w Ł. (pismo z dnia 20.12.2004 r.) zarzut wydania różnych decyzji w identycznym stanie faktycznym sprawy nie jest zasadny. Wydana w dniu 12 sierpnia 2004 r. decyzja SKO nr [...], dotycząca skierowania A. P. do domu pomocy społecznej w Ł., miała charakter decyzji kasacyjnej z tego względu, iż decyzja organu I instancji wydana została na podstawie uchwały nr [...] Rady Miejskiej Ł. z [...] czerwca 2004 r., która w dacie wydania decyzji przez organ I instancji nie miała jeszcze mocy obowiązującej. Natomiast w przypadku decyzji wydanej pani D. N., decyzja organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2004 r. wydana została, kiedy uchwała ta już weszła w życie (od dnia 21 lipca 2004 r.) i stanowiła podstawę rozstrzygnięcia zawartego w decyzji; dlatego też w przypadku skarżącej – Kolegium wydało decyzję reformatoryjną. Nadmienić należy, iż w sprawie skierowania A. P. do domu pomocy społecznej została wydana decyzja dyrektora MOPS w Ł. z dnia [...] września 2004 r. nr [...], na podstawie reguł ustanowionych uchwałą nr [...] RM w Ł.

z [...] czerwca 2004 r. Nie można zatem mówić o nierównoprawnym traktowaniu stron przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł.

Aby ocenić merytoryczne zarzuty skargi, dotyczące wysokości odpłatności miesięcznej – ustalonej w zaskarżonej decyzji – za pobyt M. N. w dziennym domu pomocy w Ł., odwołać się należy do regulacji ustawowej obowiązującej w tym zakresie. Regulacja ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, w przedmiocie odpłatności nie jest rozbudowana. Ustawodawca postanawia jedynie, że osoby, których dochód (osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie) nie przekracza kwoty kryterium dochodowego, nie ponoszą w ogóle opłat (art. 97 ust. 1 ustawy). Co do pozostałych reguł ustalania odpłatności ustawa daje delegację do uregulowania tych kwestii w drodze uchwały rady powiatu lub rady gminy (art. 97 ust. 5 ustaw). I co charakterystyczne, delegacja ta nie zawiera żadnych wytycznych wskazujących na czynniki, czy kryteria, które powinny być uwzględnione przez organ samorządu terytorialnego, ustalający w drodze uchwały, organizację oraz szczegółowe zasady ponoszenia odpłatności.

Uchwała nr [...] Rady Miejskiej Ł. z [...] czerwca 2004 r. w sprawie zasad odpłatności za pobyt konstruuje tą odpłatność w oparciu o: 1) średniomiesięczny koszt utrzymania w ośrodku pomocy (1.267 zł w roku 2004), 2) stosunek dochodu rodziny do dochodu odpowiadającego kryteriom dochodowym, określonym w art. 8 ust. 1 ustawy, 3) procentową odpłatność ustaloną od średniomiesięcznego kosztu utrzymania. Uchwała nie przewiduje żadnych innych czynników, czy kryteriów, które mają być uwzględniane przy ustalaniu odpłatności za pobyt w dziennym domu pomocy. Uchwała, jako akt prawa miejscowego, wiąże organ pomocy społecznej wydający decyzje w sprawach indywidualnych. W takiej sytuacji nie można organowi pomocy społecznej postawić zarzutu naruszenia prawa materialnego, jeżeli rozstrzygnięcie decyzji jest zgodne z postanowieniami uchwały, co ma miejsce w rozpoznawanej sprawie.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż merytoryczne zarzuty skargi dotyczące kalkulacji kosztów utrzymania w domu pomocy, przyjętego kryterium dochodowego, stanowiącego podstawę do ustalenia odpłatności za pobyt według art. 8 ust. 1 ustawy, nieuwzględnienia faktu realizacji obowiązku szkolnego przez syna skarżącej, kierowane są pod adresem postanowień uchwały stanowiącej podstawę wydania decyzji. Skarżąca bowiem nie kwestionuje sposobu obliczenia wysokości odpłatności, za pobyt jej syna w domu pomocy, przyjętego w zaskarżonej decyzji, a podważa same zasady ustalenia tej odpłatności określone w uchwale. Skarżąca oświadczyła na rozprawie, iż nie zaskarżyła uchwały do sądu administracyjnego w trybie art. 101 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591).

Akt prawa miejscowego jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej na obszarze działania organu, który ten akt ustanowił, i dopóki legalność tego aktu nie zostanie podważona w sposób prawem przewidziany, wiąże organy administracji publicznej wydające decyzje administracyjne w oparciu o regulację prawa miejscowego. Dlatego też zarzut skargi, iż SKO w Ł. nie odniosło się do zarzutów merytorycznych zawartych w odwołaniu jest bezzasadny, albowiem zarzuty te nie odnoszą się do decyzji, lecz do uchwały Rady Miejskiej Ł. ustalającej zasady odpłatności.

Bezzasadny jest również główny merytoryczny zarzut skargi, że skoro przepisy ustawy nie uzależniają wysokości opłat za pobyt w ośrodku wsparcia od dochodu, w przypadku, gdy dochód na osobę w rodzinie przekracza kryterium dochodowe, to uzależnienie opłaty za pobyt w domu pomocy od dochodu rodziny skarżącej nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. Obowiązującym przepisem prawa, który taką zależność przewiduje, jest bowiem akt prawa miejscowego – uchwała Rady Miejskiej Ł., wydana na podstawie delegacji ustanowionej przepisem art. 97 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej.

Gdy chodzi o zarzuty naruszenia przepisów postępowania wyjaśnienia wymagają dwie kwestie. Pierwsza dotyczy ustalania opłaty za pobyt przez "podmiot kierujący w uzgodnieniu z osobą kierowaną" (art. 97 ust. 1 ustawy). Taki sam mechanizm ustalania opłaty był stosowany w poprzednio obowiązującym przepisie art. 35 ust. 2 ustawy z 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz.U. z 1998 r. nr 64, poz. 414 ze zm.). Na gruncie ówczesnego przepisu wypowiedziano w doktrynie pogląd, że "uzgodnienie" należy rozumieć w ten sposób, że organ administracji w miarę możliwości jest zobowiązany uwzględnić postulaty zgłoszone przez stronę w odniesieniu do zakresu usług oraz wysokości odpłatności i podjąć stosowną decyzję, natomiast niezadowolona strona będzie mogła w drodze postępowania odwoławczego zmierzać do zmiany decyzji (G. Szpor, C. Martysz, S. Nitecki: Komentarz o pomocy społecznej, Gdańsk 1999, s. 193). Pogląd ten, przy niezmienionym mechanizmie ustalenia opłaty, zachował – zdaniem składu orzekającego w niniejszej sprawie – aktualność pod rządami obecnie obowiązującej ustawy. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w dniu przeprowadzenia wywiadu środowiskowego (26.07.2004 r.), a więc przed wydaniem decyzji przez organ I instancji [...].08.2004 r. państwo N. (obecni obydwoje podczas przeprowadzania wywiadu) znali kwotę odpłatności za pobyt dziecka w domu pomocy wynikającą z regulacji uchwały nr [...] Rady Miejskiej Ł. Można zatem przyjąć, iż mechanizm "uzgodnienia" został zachowany, skoro strona znając kwotę opłaty nie cofnęła wniosku o skierowanie dziecka do domu pomocy społecznej.

Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. wydana została z naruszeniem przepisu art. 10 k.p.a. Organ odwoławczy nie wyznaczył skarżącej terminu do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Mając wszakże na uwadze, iż organ odwoławczy nie przeprowadzał dodatkowego postępowania dowodowego, ani nie gromadził żadnych dodatkowych materiałów, rozstrzygając sprawę w oparciu o materiał dowodowy i procesowy zgromadzony przez organ I instancji, do którego to materiału skarżąca ustosunkowała się w obszernym odwołaniu z dnia 26.08.2004 r., Sąd uznał, że uchybienie dyspozycji przepisu art. 10 § 1 k.p.a. stanowiło naruszenie przepisów postępowania, które nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy.

Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz.U. nr 153, poz. 1270).