Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 770/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2012-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 54  par. 3,  art. 161  par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Skarżący wniósł o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, regulujących podatek dochodowy od osób fizycznych, zadając pytanie, do jakiego źródła przychodu zakwalifikować otrzymaną przez akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej dywidendę w formie niepieniężnej oraz w jaki sposób ustalić w powyższej sytuacji podstawę opodatkowania. Przedstawiając własne stanowisko, skarżący uznał, iż uzyskany na takiej podstawie przychód będzie opodatkowany na podstawie art. 8 ust. 1 i 2 w związku z art. 5b ust. 2 i art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako pochodzący z działalności gospodarczej, co umożliwia akcjonariuszowi wybór opodatkowania według stawki liniowej, w oparciu o art. 9a powołanej ustawy. Podstawą opodatkowania natomiast, zdaniem skarżącego, będzie wartość bilansowa świadczenia odpowiadająca kwocie, która przypadałaby akcjonariuszowi w razie wypłaty dywidendy w formie pieniężnej.

Wskazaną w sentencji interpretacją Dyrektor Izby Skarbowej w P. uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe w części dotyczącej określenia źródła przychodu i nieprawidłowe w części odnoszącej się do ustalenia podstawy opodatkowania.

Następnie, w odpowiedzi na skargę na powyższą interpretację, Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na uwzględnienie skargi w całości na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej: p.p.s.a.). Jednocześnie przedłożył interpretację indywidualną datowaną na [...] czerwca 2012 r., na podstawie której zmienił zaskarżoną interpretację, uznając stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe.

Pismem z dnia 2 lipca 2012 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego, zgodnie z art. 201 § 1 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 3 p.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.

Natomiast zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wskazane w punktach 1 i 2 tego przepisu.

Wobec uwzględnienia w całości skargi przez Dyrektora Izby Skarbowej poprzez uznanie stanowiska skarżącej za prawidłowe, postępowanie sądowe w niniejszej sprawie należało uznać za bezprzedmiotowe.

Wobec powyższego, Sąd postanowił jak w sentencji, na mocy przytoczonej wyżej regulacji. Orzeczenie o kosztach wydane zostało w oparciu o przepis art. 201 § 1 p.p.s.a.