Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SAB/Gl 174/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2020-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6062 Ruch i likwidacja zakładu górniczego
658
Hasła tematyczne: Prawo geologiczne i górnicze
Skarżony organ: Urząd Górniczy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 par. 3
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 149 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.) Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 listopada 2020 r. sprawy ze skargi "A" w B. na bezczynność Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego dotyczącą zażalenia na postanowienie [...] r. nr [...] w przedmiocie ruchu zakładu górniczego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z [...]r., "A" z siedzibą w B. (dalej: strona skarżąca,) wniosło za pośrednictwem Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach (dalej: organ) skargę na bezczynność tego organu w załatwieniu zażalenia z [...] r. wniesionego od postanowienia Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w G. z [...] r., znak; [...], Idz. [...] odmawiającego wszczęcia postępowania w części wniosku dotyczącego przyznania stronie skarżącej statusu strony w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia na wniosek P. M. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "A" (...) planu ruchu odkrywkowego zakładu górniczego kruszywa naturalnego "[...]"

W skardze strona skarżąca podniosła, że organ zaniechał doręczenia orzeczenia oraz wniosła o bezzwłoczne doręczenie wydanego postanowienia z [...] r. Ze skargi wynikało, że organ podobnie postępuje w przypadku odwołań od innych rozstrzygnięć Dyrektora Urzędu Górniczego w G..

Strona skarżąca wskazała na potrzebę wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji organu z [...]r. i z [...]r. dotyczących zatwierdzenia planu ruchu odkrywkowego zakładu górniczego, w których to postępowaniach powinna zostać dopuszczona do udziału w charakterze strony. W skardze ponadto wniosła o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów postępowania wg norm przepisanych.

Pismem z [...]r., strona skarżąca jednocześnie, zwróciła się do organu o niezwłoczne wydanie i doręczenie orzeczenia (decyzji lub postanowienia), w związku z wniesionym odwołaniem z [...]r.

Organ odpowiadając na zarzuty podniesione w skardze wniósł o jej oddalenie.

Stwierdził, że zarzuty są nieuzasadnione. W szczególności wskazał, że zgodnie z art. 35 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256, z późn. zm., dalej: k.p.a. ), załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W myśl art. 144 k.p.a., w sprawach nieuregulowanych w Rozdziale 11 do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań.

Odnosząc się do zarzutu "zaniechania (...) w związku z brakiem wydania i doręczenia orzeczeń" w zakresie zażalenia "A" z dnia [...] r. na postanowienie Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w G. z dnia [...] r., odmawiające "wszczęcia postępowania części wniosku dotyczącego przyznania "A" statusu strony w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia na wniosek P. M. (...) planu ruchu odkrywkowego zakładu górniczego kruszywa naturalnego "[...], Prezes Wyższego Urzędu Górniczego wskazał, że ww. zażalenie "A" wpłynęło do Wyższego Urzędu Górniczego w dniu [...] r. Rozstrzygniecie sprawy zainicjowanej ww. zażaleniem nastąpiło postanowieniem Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] r., znak: [...], Idz. [...], uchylającym w całości postanowienie Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego z dnia [...] r, znak: [...], Idz, [...] i umarzającym postępowanie I instancji w całości. Postanowienie to zostało przesłane "A" za pośrednictwem Poczty Polskiej i odebrane w dniu [...] r. Zażalenie zostało więc rozpatrzone przez Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego w terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) kontrola ta obejmuje również bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 4a, a w przypadku informacji publicznej także innych podmiotów zobowiązanych do jej udzielenia.

Podkreślić również należy, że zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzech sędziów. Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).

Ponadto Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 p.p.s.a.).

Wskazać także należy, że zgodnie z art. 12 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami, prowadzącymi do jej załatwienia. Na organie prowadzącym postępowanie spoczywa obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do załatwienia sprawy (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.). Stosownie do treści art. 35 § 1 i § 3 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W myśl natomiast art. 36 § 1 k.p.a., o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy.

W świetle przepisu art. 37 § 1 k.p.a. przyjmuje się, że bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.).

Wnosząc do organu administracji publicznej żądanie określonej treści, strona może domagać się rozstrzygnięcia o swoich prawach i obowiązkach na podstawie i w granicach zakreślonych obowiązującymi przepisami prawa, przy zachowaniu ogólnych zasad regulujących problematykę terminów załatwiania spraw administracyjnych. Należy podkreślić, że dla stwierdzenia stanu bezczynności nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich przyczyn akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinionym lub też niezawinionym brakiem działania organu, przy czym okoliczności te mogą mieć znaczenie w razie rozstrzygania przez sąd o konieczności zastosowania oraz skali środków mających dyscyplinować organ przed popadaniem w powyższy stan na przyszłość. Argumentacja organu w przedmiotowej sprawie nie usprawiedliwia zatem braku wydania decyzji (korzystnej bądź niekorzystnej dla strony) w ustawowym terminie i przedłużania terminu zakończenia sprawy ponad rozsądne granice.

Zdaniem Sądu w składzie orzekającym, w świetle przedstawionych na wstępie okoliczności faktycznych, nie ulega wątpliwości, że organ w przedmiotowej sprawie nie dopuścił się bezczynności, bowiem w ustawowym terminie rozpatrzył zażalenie strony skarżącej na postanowienie odmawiające przyznania stronie skarżącej statusu strony w postępowaniu dotyczącym zatwierdzenia planu ruchu zakładu górniczego.

W szczególności z akt sprawy wynika, że postępowanie zainicjowane zażaleniem skarżącego z [...] r. zostało zakończone wydaniem przez organ postanowienia z [...] r. uchylającego zaskarżone postanowienie w całości i umarzającego postępowanie pierwszej instancji, przy czym postanowienie to podlega odrębnemu zaskarżeniu o czym strona skarżąca została pouczona. W przedmiotowej sprawie kontroli Sądu podlegała jedynie zarzucana organowi bezczynność w załatwieniu zażalenia, a nie wynik sprawy, który strona skarżąca mogła zaskarżyć odrębną skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Postanowienie z [...] r. organ nadał na poczcie listem poleconym w dniu [...] r., a strona skarżąca potwierdziła jego odbiór w dniu [...] r.

Akta sprawy potwierdzają wyjaśnienia organu zawarte w odpowiedzi na skargę. Należy zatem stwierdzić, że organ nie dopuścił się zarzucanej mu bezczynności w załatwieniu zażalenia z dnia [...] r., które rozpatrzył w ustawowym terminie, zaś wydane rozstrzygnięcie może być przedmiotem kontroli Sądu w odrębnym postępowaniu.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę jako bezzasadną.