Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 36/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-04-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6013 Przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 3 i art. 245 par. 3 , art258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła - Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 kwietnia 2015r. po rozpoznaniu wniosku A. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2004r., znak: [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania postanawia: oddalić wniosek A. M. o ustanowienie radcy prawnego z urzędu.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. M. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lutego 2004r., znak: [...], postanowieniem z dnia 16 lutego 2015r. odrzucił skargę.

W dniu 13 marca 2015r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wypełniony formularz PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy A. M. w którym wniósł o ustanowienie radcy prawnego z urzędu.

W dniu 18 marca 2015r. do Sądu wpłynęła skarga kasacyjna od ww. postanowienia- A. M. sporządzona przez pełnomocnika radcę prawnego W. R. Do skargi dołączono pełnomocnictwo procesowe z dnia 16 marca 2015r.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje:

Przedmiotem rozpoznania Sądu jest wniosek skarżącego o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.

Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3).

Zgodnie z art. 246 § 3 p.p.s.a., adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy.

Z przepisu art. 246 § 3 p.p.s.a wynika, że zatrudnianie lub pozostawanie przez stronę skarżącą, która wnioskuje o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, w stosunku prawnym z takim pełnomocnikiem (pochodzącym z wyboru adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym) stanowi przesłankę negatywną, wyłączającą przyznanie jej prawa pomocy w tym zakresie.

Z akt sprawy wynika, że skarżący jest już reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru - radcę prawnego W. R., któremu udzielił pełnomocnictwa w dniu 16 marca 2015r. do sporządzenia i złożenia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 16 lutego 2015r. sygn. akt VII SA/Wa 36/15, a także do wszystkich działań prawnych w przedmiotowym postępowaniu w tym do zastępstwa w toku postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Skarżący korzysta zatem z fachowej pomocy radcy prawnego z wyboru, którego sam wybrał i któremu udzielił stosownego pełnomocnictwa. Okoliczność ta wyklucza ustanowienie na rzecz skarżącego pełnomocnika z urzędu, byłoby to bowiem sprzeczne z celem instytucji prawa pomocy.

Z powyższych względów na podstawie art. 246 § 3 p.p.s.a w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.