Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 418/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-08-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 178 par 1 w zw. z art. 123 par 1 i art. 129.
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.
article: art. 1 ust. 1.
journal: Dz.U. 2010 nr 182 poz 1228
law: Ustawa z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Porczyńska Sędzia WSA Paweł Kowalski (spr.) Protokolant: St. sekretarz sądowy Dominika Borowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umożliwienia stronie zapoznania się z dokumentami sprzed anonimizacji, dokonanej ze względu na interes publiczny oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł., postanowieniem z [...] utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-G. z [...], którym odmówiono A spółce z o.o. w Ł. zapoznania się z dokumentami sprzed anonimizacji, tj. z:

1. protokołem kontroli podatkowej przeprowadzonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. wobec K.N. w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r.,

2. decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-Ś. z [...] grudnia 2017 r., dotyczącą K.N. w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r.,

3. protokołem kontroli podatkowej przeprowadzonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Ł.-P. wobec K.K.-J. w zakresie podatku VAT za okres od 1 grudnia 2010 r. do 31 grudnia 2013 r.,

4. protokołem przesłuchania strony – K.K.-J. z 24 marca 2015 r. oraz odmawiającego umożliwienia sporządzenia z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelnienia odpisów i kopii oraz wydania ich uwierzytelnionych odpisów, albowiem dokumenty te zawierały informacje, które ze względu na interes publiczny zostały wyłączone z akt prowadzonych postępowań podatkowych.

Z akt sprawy wynika, że postanowieniami z 21 sierpnia 2018 r., wydanymi w toku postępowań podatkowych toczących się wobec A w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 2011 r. oraz podatku VAT za lipiec, sierpień, październik, listopad i grudzień 2011 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-G. wyłączył z akt jawność informacji zawartych w pismach wskazanych przez pełnomocnika spółki. Na wyłączone informacje złożyły się m.in.:

- dane osobowe lub dane podmiotów gospodarczych niezwiązanych bezpośrednio ze stroną,

- dane o działalności kontrahentów i podmiotów niezwiązanych bezpośrednio ze stroną,

- dane kontrahentów i podmiotów niezwiązanych bezpośrednio ze stroną zawarte w deklaracjach lub innych składanych dokumentach,

- dane indywidualizujące inne podmioty niezwiązane bezpośrednio ze stroną.

Tymi samymi postanowieniami ww. dokumenty po częściowej anonimizacji zostały włączone do akt przedmiotowych spraw, a tym samym udostępnione spółce do wglądu.

Pismem z 14 listopada 2018 r. spółka wniosła o udostępnienie w całości, bez anonimizacji, dokumentów, których jawność w toku postępowania organ częściowo wyłączył. W uzasadnieniu pisma wskazała, że anonimizacja wnioskowanych dokumentów w stopniu negatywnym istotnie wpływa na zakres obrony praw podatnika. W każdym z postanowień, którymi organ dokonał anonimizacji dokumentów, poza powołaniem się na lapidarne określenie interesu publicznego organ de facto nie wskazał na szczegółową przyczynę anonimizacji dokumentów oraz jej cel.

Wspomnianym postanowieniem z [...] Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-G. odmówił A zapoznania się z ww. dokumentami sprzed anonimizacji oraz odmówił umożliwienia sporządzenia z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelnienia odpisów i kopii oraz wydania ich uwierzytelnionych odpisów, albowiem dokumenty te zawierały informacje, które ze względu na interes publiczny zostały wyłączone z akt prowadzonych postępowań podatkowych.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł., utrzymując w mocy powyższe postanowienie podzielił stanowisko organu pierwszej instancji wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że ochrona wrażliwych danych (informacji) poprzez wydanie rozstrzygnięcia o odmowie umożliwienia spółce zapoznania się z pełną treścią przedmiotowych dokumentów, służyła realizacji szeroko pojętego interesu publicznego wyrażającego się w takim działaniu, które nie narusza zaufania obywateli do organów podatkowych. W niniejszej sprawie organ chronił bowiem informacje, które dotyczą osób trzecich. Ujawnienie zaś ich danych osobowych oraz danych dotyczących szczegółów dokonanych przez nie czynności, stanowiłoby zagrożenie dla interesu tych osób, niezwiązanych z postępowaniem podatkowym prowadzonym wobec spółki. Działanie takie stanowiło zatem wyraz dbałości o interes publiczny, który należy rozumieć, jako nienaruszalny interes tych osób, których dotyczy wyłączony z akt sprawy dokument i dane w nim zawarte. Ustawodawca dopuścił zatem możliwość ograniczenia stronie i jego pełnomocnikowi wglądu do dokumentów zawierających informacje chronione tajemnicą skarbową o innym podmiocie niż strona. W dokumentach sprzed anonimizacji znajduje się szereg dokumentów i informacji, których udostępnienie, nawet po uniemożliwieniu zapoznania się wnioskodawcy z danymi osobowymi, może zagrozić naruszeniem praw strony do ochrony jej godności, prawa do prywatności i dobrego imienia. Organ odwoławczy zgodził się z treścią uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, że zgodnie z przepisem art. 293 § 1, § 2 pkt 1 i 3 o.p. indywidualne dane zawarte w deklaracji oraz innych dokumentach składanych przez podatników, płatników lub inkasentów objęte są tajemnicą skarbową. W związku z ww. przepisami treść dokumentów, o których udostępnienie wniosła strona została wyłączona ze względu na wystąpienie przesłanki wyłączenia, określonej w art. 179 § 1, jaką jest interes publiczny, który w rozpatrywanej sprawie rozumiany jest jako: ochrona danych osobowych osób niezwiązanych ze sprawą, ochrona tajemnicy skarbowej, jaką stanowią dane zawarte w deklaracjach oraz innych dokumentach składanych przez podatników, a także szczegóły działalności podmiotów gospodarczych niezwiązanych bezpośrednio z transakcjami dokonanymi pomiędzy stroną i jej kontrahentem, które wykraczają poza ramy przedmiotowego postępowania, ochrona dóbr osobistych osób i podmiotów gospodarczych, do których należy zaliczyć także dobre imię (renomę) przedsiębiorstwa, dobro prowadzonego postępowania podatkowego oraz interes fiskalny Skarbu Państwa rozumiany jako obowiązek wyjaśnienia rzeczywistego przebiegu operacji gospodarczych w sposób niezakłócony oraz jako obowiązek realizacji norm prawa podatkowego.

Nie zgadzając ze stanowiskiem organu odwoławczego spółka wniosła skargę na powyższe rozstrzygnięcie, zarzucając naruszenie:

1. art. 178 § 1 w zw. z art. 123 § 1 w zw. z art. 129 o.p., poprzez bezzasadne odmówienie stronie wglądu w pełne akta sprawy, z możliwością sporządzenia z nich notatek, kopii, odpisów, fotokopii, i w konsekwencji odmowę udzielenia stronie możliwości uzyskania pełnego obrazu sprawy, jak i oglądu na całość posiadanego przez organ podatkowy materiału dowodowego,

2. art. 179 § 1 i 2 w zw. z art. 123 § 1 w zw. z art. 129 o.p. poprzez uznanie, iż dokumenty, których anonimizacji dokonał organ, zawierają informacje niejawne dla strony oraz, iż interes publiczny przemawia za dokonaniem anonimizacji dokumentów i utajnieniem określonych informacji, oraz włączeniem do akt postępowania dokumentów, o treści niepełnej i ograniczonej w swojej treści względem strony,

3. art. 217 § 2, w zw. z art. 179 § 2 i art. 121 § 1 o.p., poprzez nie zawarcie oceny zebranego materiały dowodowego, którego jawność organ wyłączył,

4. art. 127, w zw. z art. 187 o.p., poprzez sporządzenie lapidarnego i mało merytorycznego uzasadnienia, bez odwołanie się do stanu faktycznego, a w szczególności do istoty transakcji łączących spółkę z B K.K.-J.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie oraz argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem organy działały zgodnie z prawem stwierdzając, że wniosek pełnomocnika skarżącej o udostępnienie dokumentów objętych tajemnicą skarbową, wyłączonych z akt sprawy, nie zasługuje na uwzględnienie. Organ pierwszej instancji odmawiając stronie skarżącej zapoznania się z dokumentami wyłączonymi z akt postępowania kontrolnego wskazał, że dokumenty te zawierają informacje, których ujawnienie mogłoby narazić na szkodę interes publiczny.

W ocenie sądu, organ odwoławczy prawidłowo uznał, że mając na względzie interes publiczny, udostępnienie spółce informacji o danych wykraczających poza wspólne transakcje, czy inne czynności, stanowiłoby w tym przypadku naruszenie obowiązku zachowania tajemnicy skarbowej przez organ, do czego jest zobowiązany na podstawie przepisów art. 239 i 294 o.p.

Sąd nie zgadza się z argumentacją strony skarżącej, jakoby pozostawienie w aktach wyciągów z uwierzytelnionych kserokopii wyłączonych decyzji z trwale usuniętymi informacjami pozwalającymi zidentyfikować podatników niezwiązanych ze sprawą w jakikolwiek sposób mogło pozbawić spółkę możliwości obrony, czy też składania właściwych wniosków dowodowych. Wyłączone materiały zawierały dane dotyczące stron innych postępowań, a zatem nie miały znaczenia w sprawie skarżącej.

Rozpoznając przedmiotową sprawę, sąd nie dopatrzył się również naruszenia zasady legalności działania organów podatkowych.

Sedno sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do tego, czy organ podatkowy prawidłowo zastosował w sprawie art. 179 o.p. i zawarte w nim ograniczenie dotyczące uregulowanego w art. 178 o.p. prawa wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, odpisów oraz sporządzania kopii przy wykorzystaniu własnych przenośnych urządzeń.

Strona zarzuca organom podatkowym naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 178 § 1 i art. 179 o.p., ze względu na nierespektowanie jej prawa wglądu w akta sprawy z powodu wystąpienia "interesu publicznego", a w konsekwencji pozbawienie jej czynnego udziału w postępowaniu kontrolnym.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 178 § 1 o.p. strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania. Zgodnie z art. 179 § 1 p.p.s.a. przepisów art. 178 nie stosuje się do znajdujących się w aktach sprawy dokumentów zawierających informacje niejawne, a także do innych dokumentów, które organ podatkowy wyłączy z akt sprawy ze względu na interes publiczny. Wyrażone w art. 178 § 1 o.p. prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów stanowi jeden z aspektów zasady jawności postępowania podatkowego (art. 129 o.p.) i zasady czynnego udziału strony w tym postępowaniu (art. 123 § 1 o.p.). Przepis ten nie ma jednak charakteru absolutnego i doznaje określonych ograniczeń, o których mowa w art. 179 § 1 o.p. Przewidziane w art. 179 § 1 o.p. dwa wyjątki zostały ustanowione z uwagi na potrzebę ochrony określonych wartości - informacji niejawnych bądź interesu publicznego.

"Interes publiczny", do którego ustawodawca odwołuje się w art. 179 § 1 o.p. dotyczy informacji, które nie są informacjami niejawnymi w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. nr 182, poz. 1228 ze zm. – dalej jako: "u.o.i.n."). W odniesieniu do tych ostatnich art. 179 § 1 o.p. wykluczył expressis verbis dostęp stronie postępowania podatkowego.

Tajemnica skarbowa stanowi informację niejawną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.o.i.n. Na podstawie art. 179 § 1 o.p. do dokumentów zawierających informacje objęte tajemnicą skarbową nie ma zatem zastosowania określone art. 178 o.p. prawo wglądu strony do akt sprawy (zob. w komentarzu do art. 179 ordynacji podatkowej P. Pietrasz, w: C. Kosikowski, L. Etel, J. Brolik, R Dowgier, P. Pietrasz, M. Popławski, S. Presnarowicz. W. Stachurski, Ordynacja podatkowa. Komentarz, Lex/el. 2013). Pojęcie interesu publicznego jest terminem nieostrym i wymagającym doprecyzowania na tle konkretnych okoliczności faktycznych. Chodzi tu wyłącznie, jak w rozpatrywanej sprawie wykazały organy, o ograniczenie stronie postępowania podatkowego wglądu do dokumentów zawierających informacje chronione tajemnicą skarbową, o innym podmiocie niż strona. Czynny udział strony w postępowaniu podatkowym nie może umożliwiać dostępu do informacji o innym podatniku. W sytuacji gdy organ podatkowy prowadzi postępowanie dotyczące kilku stron, powinien im udostępniać materiały dotyczące wspólnej dla nich sytuacji procesowej w granicach określonych przedmiotem orzekania oraz bez ograniczeń materiały dotyczące strony występującej z żądaniem ich udostępnienia. Jeżeli natomiast zakres materiałów uzyskanych od różnych stron lub organów przekracza ramy wspólnego dla nich stanu faktycznego, to organ podatkowy ma obowiązek zachowania w tajemnicy danych, które nie są dla stron wspólne.

Wniosek spółki o udostępnienie dokumentów objętych tajemnicą skarbową, wyłączonych z akt sprawy, nie zasługuje na uwzględnienie. Organ odmawiając stronie zapoznania się z dokumentami wyłączonymi z akt postępowania kontrolnego wskazał, że dokumenty te zawierają informacje, których ujawnienie mogłoby narazić na szkodę interes publiczny. Wyjaśnił również, co należy rozumieć w omawianej sprawie pod pojęciem "interes publiczny". Podał, że wskazany materiał wyłączony został z uwagi na to, że zawierał dane dotyczące stron innych postępowań, tj. między innymi dane o osiągniętych obrotach, rozliczeniach podatkowych oraz innych zdarzeniach dotyczących kontrahentów strony. Należy uznać, że nie miały one wpływu na ocenę stanu faktycznego w postępowaniach prowadzonych wobec skarżącej. Zatem organ w sposób uprawniony uznał, że mając na względzie interes publiczny, organy prowadząc postępowanie podatkowe (kontrolne) wobec strony skarżącej nie ujawniały danych innych podmiotów, które zostały uzyskane w trakcie czynności służbowych, ponieważ są to dane prawnie chronione. Interesem publicznym jest w tym przypadku dobro osób trzecich, których dotyczyłyby wyłączone z akt sprawy dokumenty, a które nie miały wpływu na ustalenia poczynione w sprawie skarżącej. Udostępnienie jej informacji o danych wykraczających poza wspólne transakcje, czy inne czynności, stanowiłoby w tym przypadku naruszenie obowiązku zachowania tajemnicy skarbowej przez organ, do czego jest zobowiązany na podstawie przepisów art. 239 i art. 294 o.p.

Skorzystanie przez organy z możliwości zawartej w art. 179 § 1 o.p. zawsze wiąże się z ograniczeniem zasady czynnego udziału strony. Jednak skoro ustawodawca takie ograniczenie dopuścił, to sprzeczne z zasadą racjonalnego ustawodawcy byłoby twierdzenie, że samo skorzystanie przez organ z rozwiązania przewidzianego w art. 179 § 1 o.p. narusza prawo (tak NSA w wyroku z dnia 3 listopada 2015 r., II FSK 2297/13). Organ zasadnie włączył w poczet materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wymienione wyciągi (konkretne dokumenty po zanonimizowaniu), z którymi Spółka i jej pełnomocnik mieli się prawo zapoznać się.

W wyroku z dnia 3 sierpnia 2016 r. (II FSK 1835/14), Naczelny Sąd Administracyjny w sposób jasny i nie budzący żadnych wątpliwości wskazał, iż czynny udział strony w postępowaniu podatkowym nie może umożliwiać dostępu do informacji o innym podatniku; w sytuacji gdy organ podatkowy prowadzi postępowanie dotyczące kilku stron, powinien im udostępniać w myśl art. 178 § 1 o.p. materiały dotyczące wspólnej dla nich sytuacji procesowej w granicach określonych przedmiotem orzekania oraz bez ograniczeń materiały dotyczące strony występującej z żądaniem ich udostępnienia; jeżeli zakres materiałów uzyskanych od różnych stron lub organów przekracza ramy wspólnego dla nich stanu faktycznego, to organ podatkowy ma obowiązek stosownie do art. 179 § 1 o.p. zachowania w tajemnicy danych, które nie są dla stron wspólne.

W rozpatrywanej sprawie istniały faktycznie dwa istotne powody dla których należało chronić interes publiczny, a przez to ograniczyć stronie dostęp do zanonimizowanych informacji oraz dokumentów wyłączonych. Kwestią uzasadniającą takie działanie organu jest bowiem istnienie przesłanki interesu publicznego rozumianego jako dobro prowadzonej przez organ podatkowy kontroli podatkowej oraz ochronę interesu fiskalnego Skarbu Państwa traktowanego jako dążenie do realizacji norm prawa podatkowego.

Jak wskazano w zaskarżonym postanowieniu, zanonimizowane informacje to dane osobowe i dane podmiotów gospodarczych niezwiązanych bezpośrednio z kontrolowanym oraz dane dotyczące działalności podmiotów niezwiązanych bezpośrednio z kontrolowanym, a znajdujące się na fakturach, w umowach lub wyłączonym protokole przesłuchania.

Zatem takie zachowanie organu leży w interesie publicznym i nie narusza prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu, a co za tym idzie zasady określonej w art. 178 o.p. Organ, odmawiając zapoznania spółki z dokumentami i informacjami, kierował się dobrem prowadzonej kontroli i uznał, że interes publiczny ma większą wagę niż indywidualne uprawnienie strony wynikające z generalnych zasad postępowania podatkowego. Jednocześnie przejęto, iż skoro ustawodawca takie ograniczenie dopuścił, to sprzeczne z zasadą racjonalnego ustawodawcy byłoby twierdzenie, że samo skorzystanie przez organ z rozwiązania przewidzianego w art. 179 § 1 o.p. narusza prawo.

Ograniczenie dostępu strony do niektórych informacji oraz wyłączonych dokumentów nastąpiło z uwagi na ochronę interesu publicznego rozumianego jako dobro prowadzonej kontroli podatkowej oraz ochrona interesów osób trzecich. Organy przytoczyły oraz wyjaśniły podstawy prawne, na których oparły swoje twierdzenia, precyzyjnie wskazując jakie dane i dlaczego zostały utajnione, co w szczególności znajduje odzwierciedlenie na stronach 6-7 zaskarżonego postanowienia.

Zapewnienie stronie czynnego udziału w postępowaniu przejawia się głównie w możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Reguła ta została przez ustawodawcę potwierdzona i rozwinięta w przepisach art. 192 i art. 200 § 1 o.p. Strona na każdym etapie postępowania może żądać wglądu do akt sprawy, z kolei organ podatkowy ma obowiązek ocenić na każdym etapie postępowania, czy zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 179 § 1 o.p., uzasadniające odmowę zapoznania się strony z zebranymi dowodami.

W toku wszczętych wobec A kontroli podatkowych, Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-G. jako gospodarz tych postępowań podjął czynności mające na celu sprawdzenie, czy strona wywiązuje się z obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego.

W ramach inicjatywy dowodowej organ podatkowy ma prawo zbierać materiał ze wszystkich dostępnych mu źródeł, w tym zwrócić się do innego organu o informacje zgromadzone w wyniku podjętych przez niego działań lub do innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Takie działanie jest wypełnieniem zasady prawdy obiektywnej, wyrażonej w art. 122 o.p., zgodnie z którą to na organie podatkowym spoczywa ciężar udowodnienia wszystkich faktów istotnych dla sprawy. Zatem działanie organu zmierza do ustalenia prawidłowego stanu faktycznego i uzyskania prawdy materialnej. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego Ł.-G. pozyskał materiał z prowadzonej wobec kontrahentów A. Postanowieniami z 21 sierpnia 2018 r. wyłączył ten materiał, aby ponownie włączyć po zanonimizowaniu z uwagi na ochronę interesu publicznego, rozumianego jako ochrona interesów osób trzecich. Pod pojęciem tym należy rozumieć korzyść służącą ogółowi, dyrektywę postępowania nakazującą respektowanie takich wartości wspólnych dla całego społeczeństwa jak: sprawiedliwość, bezpieczeństwo, zaufanie obywateli do organów władzy publicznej.

W przedmiotowej sprawie przesłanka interesu publicznego jako podstawa wyłączenia informacji z akt sprawy ma ratio legis z uwagi na to, że w interesie publicznym leży konieczność ochrony danych identyfikujących inne osoby, czy podmioty. Organ pierwszej instancji wyraźnie wskazał, które informacje i dlaczego nie powinny być jawne. Dotyczyły one:

- danych osobowych lub danych podmiotów gospodarczych niezwiązanych bezpośrednio ze stroną,

- danych o działalności kontrahentów i podmiotów niezwiązanych bezpośrednio ze stroną,

- danych kontrahentów i podmiotów niezwiązanych bezpośrednio ze stroną zawarte w deklaracjach lub innych składanych dokumentach,

- danych indywidualizujących inne podmioty niezwiązane bezpośrednio ze stroną.

Zatem wyłączenie wyżej wskazanych informacji z opisanych dokumentów, a potem odmowa zapoznania się z nimi, nastąpiło w oparciu o istniejącą przesłankę interesu publicznego, którego istotę i znaczenie wyjaśniono w postanowieniu.

Biorąc powyższe pod uwagę, za niezasadny należy uznać zarzut sformułowany w rozpatrywanej skardze, a dotyczący naruszenia art. 178 § 1 w zw. z art. 123 § 1 w zw. z art. 129 o.p. poprzez bezzasadne odmówienie stronie wglądu w akta sprawy i odmowę uzyskania przez nią pełnego obrazu sprawy, jak i posiadanych przez organ podatkowych dowodów.

Organ podatkowy włączając zanonimizowane dokumenty postąpił zgodnie z zasadą jawności postępowania. W konsekwencji nie naruszono zasady prowadzenia kontroli podatkowej w sposób budzący zaufanie oraz zasady czynnego udziału strony w postępowaniu poprzez uniemożliwienie Spółce prawa do ustosunkowania się do przedmiotowego materiału dowodowego.

Mając powyższe na uwadze, sąd doszedł do przekonania, iż organ zasadnie uznał, że zanonimizowane informacje nie powinny zostać ujawnione stronie. Brak wiedzy w tym zakresie nie uniemożliwia spółce złożenie wniosków dowodowych lub wskazanie dodatkowych okoliczności w sprawie.

Zasada czynnego udziału znajduje rozwinięcie w każdym stadium postępowania. Między innymi poprzez możliwość wniesienia zastrzeżeń lub wyjaśnień do zawartych ustaleń w protokole kontroli, wskazując jednocześnie stosowne wnioski dowodowe, które umożliwią organowi podatkowemu prawidłowe określenie podstawy opodatkowania, w trybie art. 291 § 1 o.p., tj. w terminie 14 dni od dnia doręczenia protokołu. Spółka może składać wnioski dowodowe w czasie całej kontroli podatkowej.

Mając na uwadze powyżej przytoczone argumenty, w ocenie sądu, ustalenia faktyczne i prawne poczynione przez organy w przedmiotowym postępowaniu są prawidłowe i w pełni zasadne. Dlatego też, sąd doszedł do przekonania, iż brak jest podstaw prawnych do nakazania organom udostępnienia wyłączonych z akt dokumentów lub przekazania dokumentów przed anonimizacją i na podstawie art. 151 p.p.s.a., sąd oddalił rozpatrywaną skargę jako bezzasadną.

k.ż.