Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2260/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 132 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2013 poz 1410
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę w całości


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. Urząd Patentowy RP orzekł w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny K&M Delikatesy zgłoszony dnia [...] lipca 2013 r. pod numerem [...]

Podstawą wydania decyzji o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny K&M Delikatesy, zgłoszony dnia [...] lipca 2013 r. pod numerem [...] na rzecz Z. K. był art. 132 ust 2 pkt 2 pwp. Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] grudnia 2014 roku odmówił udzielenia prawa ochronnego na przedmiotowy znak przeznaczony do oznaczania następujących usług: promocja sprzedaży dla osób trzecich, sprzedaż detaliczna produktów spożywczych, mięsnych, alkoholowych, warzyw i owoców, chemii gospodarczej, w tym środków czystości, kosmetyków, produktów papierniczych, prasy, książek i zabawek (kl. 35).

Organ stwierdził, że znak K&M Delikatesy jest podobny w rozumieniu art. 132 ust.2 pkt 2 pwp, do:

- zarejestrowanego pod numerem [...] znaku towarowego K&M BIURO HANDLU ZAGRANICZNEGO z pierwszeństwem od dnia 11 sierpnia 2003 r. na rzecz B., przeznaczonego do oznaczania następujących usług w klasie 35: zgrupowanie na rzecz osób trzecich różnorodnych towarów, pozwalające nabywcy wygodnie je oglądać i kupować w hurtowni z artykułami spożywczymi i przemysłowymi, agencja eksportowo-importowa

- zarejestrowanego pod numerem [...] znaku towarowego K&M z pierwszeństwem od dnia 30 maja 2007 r. na rzecz P., przeznaczonego do oznaczania następujących towarów w klasie 29: rodzynki, wiórki kokosowe, bakalie, i w klasie 30: ciasta w proszku, galaretki spożywcze, lody w proszku, budynie w proszku, kisiel w proszku, cukier waniliowy, proszek do pieczenia, napoje w proszku, przyprawy, ryż, kasze, kakao, napoje kakaowe, śmietana błyskawiczna, herbata, napoje na bazie herbaty, kremy czekoladowe, polewy, kakao instant, ciastka, wyroby cukiernicze.

Pismem z dnia 19 grudnia 2014 r. Z. K. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z zachowaniem przewidzianego w przepisach terminu, podnosząc, że w jego przekonaniu, w niniejszej sprawie nie zachodzi ani podobieństwo towarów i usług, ani ryzyko wprowadzenia w błąd, co do pochodzenia towarów/usług, ani wreszcie nawet podobieństwo oznaczeń. W jej ocenie przeciwstawione znaki maja zupełnie inne brzmienie oraz wygląd niż K&M Delikatesy tj. jeden ma dopisek "Biuro Handlu Zagranicznego" a drugi nie ma żadnego dopisku, jednakże ma zupełnie odmienna grafikę. Analizowane znaki w sposób widoczny różnią się pod względem kolorystyczno-graficznym, co jest dla przeciętnego odbiorcy widoczne jest na pierwszy rzut oka, uniemożliwiając pomylenie znaków. Przedmiotowy znak ma kolor czerwony, a znak [...] jest koloru popielatego z napisami umieszczonymi w elipsie. Natomiast w znaku [...] litery K i M są koloru białego a tło dla litery K i M jest koloru czerwonego, natomiast dla znaku & ciemno-brązowe. Z. K. podkreśliła, że na uwagę zasługuje fakt, że uprawnieni do znaków chronionych działają w innych branżach. W związku z powyższym w jej przekonaniu brak jest tożsamości lub podobieństwa oferowanych produktów. Wskazała ponadto, że nie można uznać znaków już zarejestrowanych za renomowane. Z. K. we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podniosła, że ewentualne niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd musi być oceniane z punktu widzenia "modelowego" odbiorcy. Niebezpieczeństwo to jest wypadkową podobieństwa towarów i znaków. Podobieństwo miedzy znakami zachodzi jedynie wtedy, gdy istnieje możliwość skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem z wcześniejszym pierwszeństwem, ze względu na brak odróżniania drugiego ze znaków w połączeniu z grupą towarów ( usług) do których ten znak się odnosi.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...], Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej działając na podstawie art. 245 w związku z art. 132 ust. 2 pkt.2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r. poz.1410) po rozpoznaniu wniosku z dnia 19 grudnia 2014 r.( wpływ 11.02.2015r.) o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny K&M Delikatesy zgłoszony dnia [...] lipca 2013 r. pod numerem [...] przez Z. K., orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

W pierwszej kolejności należy się organ odniósł się do podobieństwa towarów i usług przeciwstawionych sobie znaków, poprzez dokonanie oceny czy to wary/usługi, oznaczaniu, których służyć mają badane znaki towarowe, są identyczne lub też podobne. Badanie tej właśnie przesłanki, jako pierwszej, ma o tyle istotne znaczenie, że wykluczenie tej przesłanki czyni dalsze badanie w zakresie podobieństwa znaku niezasadnym.

Organ wskazał, że odbiorcą towarów i usług oznaczonych analizowanymi znakami będzie modelowy, przeciętny nabywca, w miarę dobrze poinformowany, oraz w miarę uważny i rozważny. Przy zakupie wskazanych towarów i usług konsumenci nie wykazują podwyższonego stopnia uwagi. Wydatkom tym nie poświęca się tyle skrupulatności, co nabywaniu towarów wysoko wartościowych, np. samochodów czy drogiego sprzętu elektronicznego. Konsument poszukujący tego typu lub podobnych towarów/usług bazuje raczej na niewyraźnym obrazie znaków towarowych w pamięci i rzadko ma możliwość bezpośredniego porównania podobnych oznaczeń, szczególnie przy dużym rozdrobnieniu rynku i znaczącej na nim konkurencji.

Urząd uznał, że istnieje podobieństwo towarów i usług w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 pomiędzy przedmiotowym znakiem towarowym i przeciwstawionymi wcześniejszymi znakami towarowymi.

Następnie organ dokonał oceny podobieństwa samych oznaczeń na trzech płaszczyznach, tj. wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej. Organ podkreślił, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, ocena podobieństwa znaków, dokonywana na płaszczyźnie wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej, powinna być oparta na ogólnym wrażeniu, jakie oznaczenia te wywierają, ze szczególnym uwzględnieniem ich elementów odróżniających i dominujących.

Zdaniem Urzędu w warstwie wizualnej porównywane oznaczenia zawierają ten sam, fantazyjny człon K&M, pozostałe elementy słowne występujące w porównywanych oznaczeniach (Delikatesy i Biuro Handlu Zagranicznego) są określeniami wskazującymi na miejsce świadczonych usług. Zatem są to bez wątpienia elementy opisowe, względem usług wymienionych w znakach [...] i [...]. Grafika w znaku [...] jest bardzo uboga sprowadza się do pospolitych figur geometrycznych i koloru. Nie wyróżniająca się grafika uwypukla tylko warstwę słowną oznaczenia zatem przesądza, o dominującym słownym elemencie tego znaku. Te same argumenty należy podnieść analizując grafikę znaku zgłoszonego, która sprowadza się jedynie do koloru czerwonego i znaku [...] gdzie napisy są wpisane w figurę geometryczną - owal. Analiza w warstwy wizualnej porównywanych oznaczeń prowadzi do wniosku, że tylko ich słowny element K&M można uznać za dominujący i odróżniający. Organ podkreślił, że elementy słowne znaków towarowych nadają się znacznie lepiej do oddziaływania na potencjalnego klienta, gdyż potencjalny nabywca o wiele łatwiej je zapamiętuje.

W ocenie Urzędu w warstwie fonetycznej również oznaczenia należy uznać za podobne w wysokim stopniu, bowiem ich dodatkowe określenia wskazują jedynie na rodzaj usług lub ich jakość nie mogą więc samodzielnie kojarzyć się z konkretnym przedsiębiorcom, a zatem spełnić roli znaku towarowego.

Jeśli chodzi o porównanie znaków w warstwie znaczeniowej to "Dwa oznaczenia są identyczne lub podobne koncepcyjnie, jeżeli są odbierane, jako posiadające tę samą lub analogiczną treść semantyczną ( wyrok ETS z 11.11.1997 r. w sprawie C-251/95 "Sabel"). Treść semantyczna jest tym, co znak ten oznacza, jakie skojarzenia budzi. W tym kontekście wydaje się bezsprzeczne, że jednym elementem, który będzie kojarzył się z przedsiębiorcą, a nie miejscem świadczonych usługą w porównywanych oznaczeniach [...] i [...] jest fraza K&M. W przypadku zaś porównania znaku zgłoszonego i [...] będzie to także fraza K&M.

Wobec powyższego, podobieństwo samych znaków organ ocenił, jako wysokie w odniesieniu do każdej z porównywanych płaszczyzn - wizualnej, znaczeniowej i fonetycznej, a zatem istnieje ryzyko konfuzji.

Pismem z dnia 4 sierpnia 2015 r. Z. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję, zarzucając zaskarżonej decyzji:

1. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. przepisów art. 7, art. 77 oraz art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie błędnej analizy oraz oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i przyjęcie, że znak towarowy słowny K&M DELIKATESY jest znakiem podobnym do znaku towarowego K&M ([...]) oraz K&M Biuro Handlu Zagranicznego ([...]) tj. że występuje podobieństwo towarów i usług, podobieństwo oznaczeń oraz ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, podczas gdy faktycznie znaki te różnią się między sobą w sposób wystarczający i w konsekwencji brak jest podstaw do przyjęcia istnienia podobieństwa uzasadniającego odmowę udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy.

2. art. 132 ust. 2 pkt. 2 p.w.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu że zgłoszony przez Skarżącą znak towarowy K&M Delikatesy ([...]) jest znakiem podobnym w rozumieniu tego przepisu do znaków towarowych zarejestrowanych tj. do znaku towarowego K&M ([...]) oraz K&M Biuro Handlu Zagranicznego ([...]) i w konsekwencji przyjęcie, iż w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki do odmowy udzielenia skarżącej prawa ochronnego na znak towarowy

Mając powyższe na uwadze, skarżąca wniosła o uchylenie w całości decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] czerwca 2015 r. oraz o uchylenie w całości decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie odmowy udzielenia Z. K. prawa ochronnego na znak towarowy IC&M DELIKATESY zgłoszony w dniu [...] lipca 2013 r. przez Z. K. pod numerem [...], a także zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżąca podniosła, że nie ulega wprawdzie wątpliwości, iż wszystkie analizowane w niniejszej sprawie znaki towarowe mają wspólny fantazyjny element K&M, jednakże oceniając te znaki całościowo należy stanąć na stanowisku, iż nie są one do siebie podobne i w konsekwencji nie zachodzi obawa wprowadzenia w błąd uczestników obrotu.

Jeden ze znaków towarowych składa się tylko z fantazyjnego oznaczenia K&M, pozostałe dwa posiadają dodatkowe elementy tj. jeden zawiera dodatek "BIURO HANDLU ZAGRANICZNEGO", drugi "DELIKATESY". Zdaniem skarżącej oceniając wskazane znaki towarowe nie sposób dojść do wniosku, iż są to znaki towarowe podobne. Na uwagę zasługuje fakt, iż o istnieniu podobieństwa w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt. 2 p.w.p. nie może przesądzać posiadanie przez te znaki takiego samego elementu w postaci oznaczenia K&M. Nie jest także uzasadnione stanowisko organu, że człon K&M jest elementem dominującym, przesądzającym o istnieniu podobieństwa o którym mowa w art. 132 ust. 2 pkt. i 2 P.W.P. Oczywistym jest, iż przyjmując takie stanowisko nie byłaby w ogóle możliwa i rejestracja znaku K&M [...]. W chwili bowiem gdy dokonano rejestracji tegoż znaku, zarejestrowany był już znak K&M BIURO HANDLU ZAGRANICZNEGO ([...]) z pierwszeństwem na rzecz innej osoby od dnia 11 sierpnia 2003 r. Oba znaki zostały zarejestrowane gdyż różnią się istotnym elementem tj. słowami BIURO HANDLU ZAGRANICZNEGO", i nie zachodzi obawa wprowadzenia uczestników obrotu w błąd. Znak towarowy zgłoszony przez Skarżącą różni się od dwóch ww. znaków elementem "DELIKATESY" i w tym przypadku różnica jest także na tyle wyraźna, że nie zachodzi ryzyko konfuzji.

W ocenie strony skarżącej całościowa ocena trzech wyżej wskazanych znaków towarowych prowadzi do wniosku, że są to znaki nie podobne do siebie, gdyż elementy "BIURO HANDLU ZAGRANICZNEGO" oraz "DELIKARTESY" pozwalają na łatwe ich odróżnienie wobec czego wykluczony jest błąd przeciętnego uczestnika obrotu w tym zakresie. Z faktu, iż jeden ze znaków nie ma żadnego dodatku poza fantazyjnym oznaczeniem K&M, a pozostałe dwa znaki posiadają zupełnie różne elementy poza oznaczeniem K&M, wynika, że należy stanąć na stanowisku, iż są to znaki zupełnie różne na płaszczyźnie tak fonetycznej jak i znaczeniowej.

Zdaniem Z. K. nie sposób podzielić stanowiska organu, że znaki te są fonetycznie, czyli dźwiękowo, podobne. Słowa "Biuro Handlu Zagranicznego" brzmi zupełnie odmiennie niż słowo "Delikatesy", stąd fonetyczne odróżnienie wszystkich trzech znaków nie nastręcza żadnych trudności. Również znaczeniowo znaki te są zupełnie różne. Wspólny człon K&M jest elementem fantazyjnym, który nie ma żadnego znaczenia. Natomiast odmienność znaczenia słów "Biuro Handlu Zagranicznego" i "Delikatesy", nie budzi wątpliwości. Elementy te, wbrew sugestii Urzędu Patentowego RP, nie wskazują na miejsce świadczonych usług.

Skarżąca wskazała także, iż znaki te istotnie różnią się także na płaszczyźnie wizualnej. Znak K&M Delikatesy ma kolor czerwony, natomiast tło jest białe. Z kolei znak K&M Biuro Handlu Zagranicznego jest koloru popielatego, został umieszczony na białym tle, litery są objęte elipsą oraz zamieszczony jest konkretny dopisek o jednoznacznie odróżniającej treści, natomiast w znaku K&M - litery mają kolor biały a tło dla litery K oraz M jest czerwone, natomiast dla znaku & ciemno - brązowe. Odróżnienie tych znaków nie nastręcza żadnej trudności, nie ma więc faktycznej możliwości pomylenia tych znaków.

Nie jest także trafne stanowisko organu jakoby zachodziło podobieństwo znaków oraz usług. Znak towarowy K&M Biuro Handlu Zagranicznego został zastrzeżony dla sprzedaży hurtowej, natomiast zgłaszany znak towarowy K&M Delikatesy miał zostać zastrzeżony dla sprzedaży detalicznej.

Zdaniem skarżącej nie sposób podzielić także stanowiska Urzędu Patentowego RP, iż usługi, do oznaczenia których przeznaczony jest przedmiotowy znak towarowy są komplementarne w stosunku do towarów z klasy 29 i 30, sygnowanych znakiem K&M o numerze [...]. W tym miejscu na ponowne podkreślenie zasługuje fakt, iż w żadnym wypadku nie można mówić o podobieństwie znaku K&M ([...]) i K&M Delikatesy. Skoro Urząd stanął na stanowisku, iż znak K&M nie jest podobny do K&M Biuro Handlu Zagranicznego, to nie sposób w racjonalny sposób uzasadnić z jakich przyczyn i na jakiej podstawie miałby stwierdzić podobieństwo do zarejestrowanego znaku K&M zgłoszonego znaku K&M Delikatesy.

Swoje stanowisko w sprawie skarżącą reprezentowana przez r.pr. J. L. przedstawiła w piśmie procesowym z dnia 15 kwietnia 2016 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej p.p.s.a.).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, Sąd uznał,

że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej utrzymująca w mocy decyzję tego organu, którą odmówiono udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowno - graficzny K&M Delikatesy zgłoszony dnia [...] lipca 2013 r. pod numerem [...] przez Z. K., przeznaczony do oznaczania następujących towarów w klasie 35: promocja sprzedaży dla osób trzecich, sprzedaż detaliczna produktów spożywczych, mięsnych, alkoholowych, warzyw i owoców, chemii gospodarczej, w tym środków czystości, kosmetyków, produktów papierniczych, prasy, książek i zabawek na podstawie art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. 2013r. poz.1410).

Urząd Patentowy RP po przeprowadzeniu badań stwierdził, że w/w zgłoszone oznaczenie jest podobne w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej do:

- zarejestrowanego pod numerem [...] znaku towarowego K &M BIURO HANDLU ZAGRANICZNEGO z pierwszeństwem od dnia 11 sierpnia 2003 r. na rzecz B., przeznaczonego do oznaczania następujących usług w klasie 35: zgrupowanie na rzecz osób trzecich różnorodnych towarów, pozwalające nabywcy wygodnie je oglądać i kupować w hurtowni z artykułami spożywczymi i przemysłowymi, agencja eksportowo-importowa

- zarejestrowanego pod numerem [...] znaku towarowego K&M z pierwszeństwem od dnia 30 maja 2007 r. na rzecz P., przeznaczonego do oznaczania następujących towarów w klasie 29: rodzynki, wiórki kokosowe, bakalie, i w klasie 30: ciasta w proszku, galaretki spożywcze, lody w proszku, budynie w proszku, kisiel w proszku, cukier waniliowy, proszek do pieczenia, napoje w proszku, przyprawy, ryż, kasze, kakao, napoje kakaowe, śmietana błyskawiczna, herbata, napoje na bazie herbaty, kremy czekoladowe, polewy, kakao instant, ciastka, wyroby cukiernicze.

W ocenie orzekającego w niniejszej sprawie Sądu decyzja organu jest prawidłowa.

Zgodnie z treścią art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na taki znak zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Tak więc, aby rejestracja znaku była niedopuszczalna muszą wystąpić następujące przesłanki:

1. rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju;

2. podobieństwo do znaku zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa;

3. podobieństwo znaków musi być kwalifikowane to znaczy takie, że może odbiorcę wprowadzić w błąd co do pochodzenia towarów w szczególności poprzez ryzyko skojarzenia między znakami.

Niedopuszczalna jest rejestracja znaków towarowych, gdyby w jej wyniku powstało prawo, którego zakres pokrywałby się chociaż częściowo z zakresem prawa z rejestracji z wcześniejszym pierwszeństwem. Czy obydwa znaki towarowe są podobne, rozstrzyga się na podstawie kryterium niebezpieczeństwa wprowadzania w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. Ponadto dla odbiorców priorytetowe znaczenie mają zbieżne cechy oznaczeń, a nie występujące pomiędzy nimi różnice znalazła potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (v. wyrok NSA z 28 marca 2002 r. w sprawie znaku towarowego KRÓLEWSKA PARA, sygn. akt II S.A. 27778/01, wyrok WSA z 30 marca 2004 r. w sprawie znaku towarowego TERRAVITA, sygn. akt 6 II S.A. 1017/02).

W doktrynie prawa definiuje się, że ".niebezpieczeństwo, wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów" polega na możliwości błędnego nie odpowiadającego rzeczywistości, przypisania przez przeciętnego odbiorcę uprawnionemu z rejestracji danego towaru ze względu na nałożony nań znak, a ponadto iż niebezpieczeństwo to jest wynikiem podobieństwa towarów i podobieństwa oznaczeń" (v. R. Skubisz - Prawo Znaków Towarowych, komentarz. Wydawnictwo prawnicze Spółka z o.o. str. 83 Warszawa 1997). Innymi słowy niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów jest wypadkową podobieństwa towarów i oznaczeń.

Dokonując analizy podobieństwa znaków towarowych organ prawidło porównał towary, a następnie oznaczenia. W ocenie Sądu organ prawidłowo uznał, że w przypadku usług z klasy 35, do oznaczania których przeznaczono zgłoszony znak tj. sprzedaży detalicznej produktów spożywczych, mięsnych, alkoholowych, warzyw i owoców, chemii gospodarczej, w tym środków czystości, kosmetyków, produktów papierniczych, prasy, książek i zabawek to odpowiadają one takim usługom jak zgrupowanie na rzecz osób trzecich różnorodnych towarów, pozwalające nabywcy wygodnie je oglądać i kupować w hurtowni z artykułami spożywczymi i przemysłowymi sygnowanym przeciwstawionym znakiem K&M BIURO HANDLU ZAGRANICZNEGO o numerze [...]. Usługi promocji sprzedaży dla osób trzecich wskazane w znaku zgłoszonym pełnią funkcję pomocniczą względem usług sprzedaży i z tego względu należy uznać je za podobne do usług wskazanych w znaku [...].

Natomiast usługi, do oznaczania których przeznaczony jest przedmiotowy znak towarowy należy uznać za komplementarne w stosunku do towarów z klasy 29 i 30, sygnowanych znakiem K&M o numerze [...].

Zdaniem Sądu organ zasadnie uznał więc, że istnieje podobieństwo towarów i usług w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 pomiędzy przedmiotowym znakiem towarowym i przeciwstawionymi wcześniejszymi znakami towarowymi.

Odnosząc do zarzutu skargi, że w rzeczywistości uprawnieni do znaków z wcześniejszym pierwszeństwem działają w innych branżach niż skarżąca, zgodzić należy się z organem, że podobieństwo i jednorodzajowość towarów i usług ustala się w oparciu o towary i usługi, dla których udzielono prawo ochronne, a nie towary czy usługi jakie są przedmiotem faktycznie prowadzonej działalności gospodarczej.

Stwierdzając, że istnieje podobieństwo towarów i usług w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 pomiędzy przedmiotowym znakiem towarowym i przeciwstawionymi wcześniejszymi znakami towarowymi, organ dokonał oceny przeciwstawionych oznaczeń - znaku towarowego Urząd Patentowy RP, porównując je w warstwie fonetycznej, warstwie znaczeniowej oraz w warstwie wizualnej. Podkreślenia wymaga, w tym miejscu fakt, że zgodnie z ugruntowaną praktyką porównanie i ocena dotyczy całego znaku będącego przedmiotem ochrony.

W przypadku znaków słownych podobieństwo należy oceniać na płaszczyźnie wizualnej i fonetycznej. Dla oceny podobieństwa fonetycznego ma znaczenie liczba sylab, ich brzmienie oraz akcent. Podobieństwo wizualne ocenia się z punktu widzenia liczby słów bądź liter w ogóle, liczby słów bądź liter takich samych, ich kształtu, układu jak i koloru. Znaki graficzne oceniane są przede wszystkim na płaszczyźnie wizualnej. Znak taki wypełnia funkcję odróżniającą przez określony układ wielu elementów. Dlatego należy ustalić, który z elementów ma znaczenie istotnie odróżniające. W konsekwencji znak zawierający zmieniony element istotnie odróżniający, nawet przy podobieństwie innych szczegółów nie będzie znakiem podobnym. W przypadku, gdy żaden element nie może być uznany za charakterystyczny, należy brać pod uwagę formę prezentacji jako całość. Ewentualne podobieństwo dwóch porównywanych znaków będzie wówczas wynikiem przeważającej sumy elementów podobnych (v. Praca zbiorowa pod red. Tadeusza Szymanka. Naruszenia praw na dobrach niematerialnych. Polska Izba Rzeczników Patentowych).

W warstwie wizualnej porównywane oznaczenia zawierają ten sam, fantazyjny człon K&M, pozostałe elementy słowne występujące w porównywanych oznaczeniach (Delikatesy i Biuro Handlu Zagranicznego) są określeniami wskazującymi na miejsce świadczonych usług, a zatem są to bez wątpienia elementy opisowe, względem usług wymienionych w znakach [...] i [...].

Nie sposób podzielić stanowiska skarżącego, że znaki pod względem wizualnym różnią się w sposób istotny, albowiem w istocie jak zauważył organ Grafika w znaku [...] jest bardzo uboga sprowadza się do pospolitych figur geometrycznych i koloru. Nie wyróżniająca się grafika uwypukla tylko warstwę słowną oznaczenia zatem przesądza, o dominującym słownym elemencie tego znaku.

Te same argumenty należy podnieść analizując grafikę znaku [...] gdzie napisy są wpisane w figurę geometryczną - owal. Analiza warstwy wizualnej porównywanych oznaczeń pozwala na stwierdzenie, że elementem dominującym i odróżniającym jest oznaczenie K&M.

Zdaniem Sądu podzielić należy również stanowisko organu co do oceny oznaczeń w warstwie fonetycznej, albowiem także na tej płaszczyźnie oznaczenia te należy uznać za podobne w wysokim stopniu, bowiem ich dodatkowe określenia wskazują jedynie na rodzaj usług lub ich jakość nie mogą więc samodzielnie kojarzyć się z konkretnym przedsiębiorcą, a zatem spełnić roli znaku towarowego.

Jeśli chodzi o porównanie znaków w warstwie znaczeniowej jednym elementem, który będzie kojarzył się z przedsiębiorcą, a nie miejscem świadczonych usługą w porównywanych oznaczeniach [...] i [...] jest fraza K&M. W przypadku zaś porównania znaku zgłoszonego i [...] będzie to także fraza K&M.

W ocenie Sądu, Urząd Patentowy zasadnie zatem uznał, że oznaczenie słowno - graficzne K&M Delikatesy zgłoszone za numerem [...] jest podobne do przeciwstawionych słowno-graficznych znaków towarowych w takim stopniu, że jego używanie może spowodować wśród odbiorców błąd polegający w szczególności na skojarzeniu między znakami. Znaki te są do siebie podobne, co do samych oznaczeń zarówno pod względem wizualnym, fonetycznym jak i znaczeniowym.

Zdaniem Sądu, należy jednocześnie uznać, że organ zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadził dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a.). Rozstrzygnięcie organu zostało oparte na materiale prawidłowo zebranym z uwzględnieniem jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, że stanowisko wyrażone w decyzji, organ uzasadnił w sposób wymagany przez normę prawa określoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a.

Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.