Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1752/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-01-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Marek Krawczak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. D. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia terminu spłaty należności przypadających agencjom płatniczym postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 3 grudnia 2018 r. B. D., dalej: "Skarżący" lub "Strona" został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia terminu spłaty należności przypadających agencjom płatniczym – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że wezwanie doręczono 10 stycznia 2019 r. - w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325), dalej: p.p.s.a. wobec czego Sąd uznał, że termin do uiszczenia wpisu mijał z dniem 17 stycznia 2019 r. Pomimo wezwania należny w sprawie wpis sądowy nie został uiszczony. Postanowieniem z 21 lutego 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 1960/18 – na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. – tut. Sąd odrzucił skargę.

Skarżący złożył zażalenie na postanowienie z 21 lutego 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 17 września 2019 r., sygn. akt I GZ 286/19 uwzględnił zażalenie i uchylił zaskarżone postanowienie tut. Sądu z 21 lutego 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że w aktach sprawy znajduje się urzędowe potwierdzenie zastępczego doręczenia wezwań, jakim jest opisana przez pracownika(ów) placówki pocztowej przesyłka (koperta ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru - karta nr 16) ale wartość dowodowa powyższego potwierdzenia może budzić uzasadnione zastrzeżenia, mając na uwadze okoliczność, że przesyłkę zwrócono Sądowi I instancji bez poprawnego jej opisania (brak zakreślenia gdzie umieszczono zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej). NSA podkreślił – powołując orzecznictwo sądów administracyjnych - że odnotowanie wyłącznie informacji o awizowaniu, bez podania miejsca pozostawienia zawiadomienia, nie spełnia wymogu określonego w § 34 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji i cyfryzacji z 29.04.2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez operatora wyznaczonego (Dz.U. z 2013 r. poz. 545), to zaś nie pozwala uznać skuteczności takiego doręczenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie fakt niezastosowania w sposób rzetelny przez operatora pocztowego procedury określonej w ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, dotyczącej trybu doręczenia, o którym mowa w art. 73 p.p.s.a., powoduje, że nie można mówić o spełnieniu warunków określonych w tymże przepisie (art. 73 § 2 i 3 p.p.s.a.), gdyż wadliwość w postaci braku podpisu doręczającego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru oraz brak zaznaczenia gdzie pozostawiono informacje o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej poddaje w wątpliwość prawidłowość dokonania tej czynności. W orzecznictwie zwrócono uwagę, że odnotowanie wyłącznie informacji o awizowaniu, bez podania miejsca pozostawienia zawiadomienia, nie spełnia wymogu określonego w § 34 ust. 1 rozporządzenia z 29.04.2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez operatora wyznaczonego, to zaś nie pozwala uznać skuteczności takiego doręczenia (wyrok NSA z 9.12.2014 r., II GSK 2689/14). W konsekwencji - wobec braku skutecznego doręczenia Skarżącemu w trybie art. 73 p.p.s.a. pisma z dnia 20 grudnia 2018 r. doręczającego zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 grudnia 2018 r. o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi - przyjąć należy, iż brak było podstaw do odrzucenia skargi.

Mając na uwadze wywody Naczelnego Sądu Administracyjnego, przy piśmie Sądu z 14 listopada 2019 r. przesłano Skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka pocztowa skierowana na adres wskazany w skardze (Skarżący w toku postępowania sądowego nie informował o zmianie adresu) nie została odebrana przez adresata i została zwrócona nadawcy z adnotacją na kopercie o podwójnym awizowaniu oraz zwrocie do nadawcy z powodu jej niepodjęcia w terminie.

Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, wobec niezastania adresata, przesyłkę sądową bezskutecznie dwukrotnie awizowano (po raz pierwszy w dniu 19 listopada 2019 r., a następnie 27 listopada 2019 r.). Doręczający, który podjął nieskuteczną próbę doręczenia przesyłki, w dniu 19 listopada 2019 r. umieścił w drzwiach adresata zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki do odbioru w placówce pocztowej N..

Zgodnie z § 34 ust. 1 rozporządzenia Ministra Administracji i cyfryzacji z 29 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług powszechnych przez operatora wyznaczonego (Dz.U. z 2013 r. poz. 545) jeżeli w chwili doręczania przesyłki rejestrowanej stwierdzono nieobecność adresata lub innych osób uprawnionych do jej odbioru, o których mowa w art. 37 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r. poz. 1529), zawiadomienie o próbie doręczenia przesyłki rejestrowanej wraz z informacją o terminie jej odbioru i adresie placówki oddawczej, w której przesyłka ta jest przechowywana, operator wyznaczony pozostawia w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Zawiadomienie to ma postać papierową. Według adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki nie doręczono: adresatowi, dozorcy domu, administracji domu, dorosłemu domownikowi, sołtysowi, upoważnionemu pracownikowi. Pozostawiono ją w placówce pocztowej N. o czym w dniu 19 listopada 2019 r. umieszczono zawiadomienie w drzwiach adresata. Następnie osoba doręczająca wskazała na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, że przesyłka nie została doręczona, ponieważ nie została podjęta z placówki pocztowej, a w konsekwencji przesyłka została w dniu 5 grudnia 2019 r. zwrócona nadawcy, jako niepodjęta w terminie.

Podkreślenia wymaga, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, które to doręczenie jest oparte na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Oznacza to, że skuteczność doręczenia dokonanego w tym trybie zależy w szczególności od prawidłowego zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma, które może być odebrane. Domniemanie doręczenia pisma nie nastąpi zatem w razie niespełnienia warunków określonych w art. 73 § 2 i § 3 p.p.s.a. i nie wywoła skutków prawnych dla strony dokonującej czynności procesowej.

Stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia środka odwoławczego. Ponadto adres, pod który doręczono pismo musi figurować w aktach sprawy, jako aktualny.

Doręczenie wówczas uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu liczonego od dnia pierwszego awiza (art. 73 § 4 p.p.s.a). Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został skutecznie doręczony Stronie w trybie zastępczym w dniu 3 grudnia 2019 r. (tj. po upływie terminu 14 dni od pierwszego awizowania). Termin do uiszczenia należnej w sprawie opłaty sądowej upłynął 10 grudnia 2019 r. (wtorek). W rejestrze opłat sądowych tut. Sądu nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.

Zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.

W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając na uwadze, iż w sprawie nie uiszczono należnej opłaty sądowej na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

-----------------------

4