Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 114/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-04-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Owsińska - Gwiazda po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu wniosku Stowarzyszenia [...] w [...] o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: 1. odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, 2. zwrócić pełnomocnikowi Stowarzyszenia [...] w [...] kwotę [...] ([...]) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego


UZASADNIENIE

Pismami z dnia 13 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 lutego 2018 r., wezwał pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, dokumentu pełnomocnictwa oraz do uiszczenia wpisu od skargi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Pełnomocnikowi skarżącego prawidłowo doręczono powyższe wezwania w dniu 5 marca 2017 r., a więc wyznaczony przez Sąd termin upłynął z dniem 12 marca 2018r.

Pismem z dnia 15 marca 2018 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym),

z zachowaniem siedmiodniowego terminu, pełnomocnik skarżącego wniósł

o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi oraz uzupełnienia braków. Jednocześnie dokonał czynności, do których był zobowiązany.

W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu oświadczył, że wezwania otrzymał 5 marca 2018 r. Następnie wyjaśnił, że od ponad roku cierpi na [...]. W poczuciu odpowiedzialności za własne zdrowie oraz za sprawy powierzone mu przez klientów podjął stosowne leczenie. W grudniu 2017 r. nastąpiło znaczne pogorszenie jego stanu zdrowia. W dniu 15 stycznia 2018 r. nastąpiła zmiana zażywanych leków, która doprowadziła do tego, że w dniu 12 marca 2018 r,. i w dniach wcześniejszych nie mógł opłacić skargi oraz uzupełnić jej braków. Do wniosku dołączył zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, że od (brak daty) do "nadal" jest pacjentem poradni Instytutu [...] w [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm., dalej "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast stosownie do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie

z wnioskiem strona powinna dokonać tej czynności.

Z przywołanych przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może znaleźć zastosowanie tylko wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie, we wskazanym terminie, wniosku przez skarżącego oraz dokonanie czynności, dla której zakreślono termin, nie jest wystarczające dla przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, której uchybił. Niezbędne jest także uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Celem tej instytucji jest bowiem umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć.

Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04, niepubl., czy postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2014 r. sygn. akt II FZ 1454/13, LEX nr 1 452 601).

W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego zachował siedmiodniowy termin, określony w art. 87 § 1 P.p.s.a. do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.

We wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącego wskazał, że od ponad roku cierpi na [...]. W grudniu 2017 r. nastąpiło znaczne pogorszenie jego stanu zdrowia. W dniu 15 stycznia 2018 r. nastąpiła zmiana zażywanych leków, która doprowadziła do tego, że w dniu 12 marca 2018 r,. i w dniach wcześniejszych nie mógł opłacić skargi oraz uzupełnić jej braków.

W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, wskazane, przez pełnomocnika okoliczności uchybienia terminu, nie uzasadniają jego przywrócenia. Wnioskodawca domagając się przywrócenia terminu wskazał, że cierpi na [...]. Niemniej jednak, pomimo trwającej od roku choroby i jej zaostrzenia w styczniu 2018 r. był w stanie napisać i złożyć skargę (3 stycznia 2018 r.). Pełnomocnik skarżącego oświadczył również, że na przełomie grudnia 2017 r., stycznia i lutego 2018 r. nastąpiło zaostrzenie choroby i zmiana leków. Natomiast z przedłożonego zaświadczenia lekarskiego wynika jedynie, że leczy się poradni [...]. Nie wynika natomiast, by we wskazanym okresie doszło do znacznego pogorszenia choroby uniemożliwiającego uzupełnienie braków formalnych skargi.

W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącego, wiedząc o swojej chorobie, jak

i o toczącym się postępowaniu sądowoadminstracyjnym, jako osoba dbająca należycie o interesy swoich klientów, powinien przedsięwziąć takie środki, aby w przypadku zaostrzenia objawów choroby, co w jej przebiegu nie jest wykluczone, prawa klientów były odpowiednio zabezpieczone. Odwołując się do złego stanu zdrowia w postaci [...] nie wykazał, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu. By uznać za uprawdopodobniony brak winy w uchybieniu terminu z uwagi na chorobę nie wystarczy wykazać, że stan chorobowy powstał i utrzymywał się do chwili uzupełnienia braków formalnych i złożenia wniosku o przywrócenie terminu do ich uzupenienia. Także nie każda choroba uzasadnia przywrócenie terminu. Zgodnie z poglądami orzecznictwa, do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. akt II GZ 896/14 dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zatem okolicznością, która uzasadnia przywrócenie terminu może być tylko taka nagła choroba, która prowadzi do uniemożliwienia stronie podjęcia określonej czynności procesowej, bądź do podjęcia innych działań zmierzających do dokonania uchybionej czynności w terminie np. udzielenia substytucji.

Oceniając przedłożone zaświadczenie lekarskie zauważyć należy, że w żaden sposób nie uprawdopodabnia ono podniesionej przez skarżącego we wniosku

o przywrócenie terminu, okoliczności że na przełomie grudnia 2017 r. i stycznia, lutego 2018 r., nastąpiło zaostrzenie choroby, a przez to nie mógł uzupełnić braków formalnych skargi. Przedłożone zaświadczenie lekarskie mówi jedynie o objęciu pełnomocnika skarżącego leczeniem w poradni [...]. Przedłożone zaświadczenie lekarskie w żaden sposób też nie określa, czy w okresie otwartym do uzupełnienia braków formalnych był w takim stanie, że choroba uniemożliwiła mu wykonywanie jakichkolwiek czynności związanych z prawidłowym wykonywaniem swoich obowiązków, nie określa intensywności dolegliwości chorobowych w tym czasie i ich wpływu na możliwość wykonywania obowiązków. Ma to o tyle istotne znaczenie, że mimo rozpoczętego leczenia, zmiany leków pełnomocnik skarżącego nie przedłożył zwolnienia lekarskiego ani innego zaświadczenia lekarskiego, które potwierdzałoby twierdzenia pełnomocnika o nagłym pogorszeniu stanu zdrowia.

Reasumując powyżej wskazane wątpliwości należy stwierdzić, że

w rozpoznawanej sprawie, wbrew obowiązkowi zawartemu w art. 87 § 2 p.p.s.a., nie wykazano braku winy w niedotrzymaniu terminu wniesienia skargi. W konsekwencji nie zostały spełnione przesłanki do przywrócenia terminu na podstawie art. 86 § 1

w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, uznając, że pełnomocnik strony skarżącej nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.