Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1364/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-08-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i  par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Bożena Zwolenik po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. Sp. z o.o. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. Sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... marca 2016 r. nr ... w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. G. Sp. z o.o. (dalej: "Spółka" lub "Skarżąca") złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Skarżąca podniosła, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnione jest fatalną sytuacją majątkową Spółki spowodowaną nakładanymi przez Urzędy Celne karami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej: "p.p.s.a.") zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może - po przekazaniu mu skargi - na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzedzić należy analizą przedstawionego uzasadnienia pod kątem spełnienia powyższych przesłanek. Ocena wniosku jest bowiem możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej przez Skarżącego. W judykaturze od dawna utrwalone jest stanowisko zgodnie z którym, to na wnioskodawcy ciąży obowiązek przedstawienia argumentacji i poparcia jej dowodami pozwalającymi na dokonanie merytorycznej oceny wniosku. Uzasadnienie powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń lub okoliczności, jednakże w taki sposób, aby sąd miał możliwość dokonania kontroli ich prawdziwości.

W ocenie Sądu zdawkowe uzasadnienie rozpatrywanego wniosku nie pozwala na stwierdzenie zaistnienia konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumentacja Skarżącej sprowadza się do jednozdaniowego twierdzenia o fatalnej sytuacji majątkowej Spółki.

Zaskarżoną decyzją nałożono na Skarżącą karę pieniężną w wysokości 48 000 zł. Należy pamiętać, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego. Oczywiste jest zatem, że w wyniku dobrowolnej zapłaty lub przymusowej egzekucji orzeczonej kary dojdzie do pomniejszenia majątku Spółki o wysokość kary. Domagając się więc wstrzymania wykonania takiej decyzji Skarżąca powinna wykazać, że w wyniku tego pomniejszenia zaistnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody. Konieczne jest zatem dokonanie zestawienia wysokości nałożonej kary z całościową sytuacją majątkową Skarżącej. Tylko takie porównanie pozwoli na rzetelną ocenę, czy istotnie uiszczenie kwoty 48 000 zł doprowadzi do wyrządzenia Spółce znacznej szkody. Oznacza to, że Spółka winna w sposób pełny i wiarygodny przedstawić swoją sytuację finansową i przedłożyć potwierdzające ją dokumenty źródłowe, czego jednak nie uczyniła. Sąd nie posiada zatem wiedzy jakim majątkiem dysponuje Spółka, jak wysokie są jej przychody i jaką część przychodów stanowią koszty, a jakie dochody. Niemożliwe jest zatem dokonanie zestawienia, o którym mowa powyżej, a w konsekwencji ocena zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Co do przesłanki spowodowania trudnych do odwrócenia skutków Sąd podkreśla, że rodzaj obowiązku nałożony na Skarżącą nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne. W sytuacji ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu Skarżącej kwoty pieniężnej orzeczonej w zaskarżonej decyzji.

Reasumując, w ocenie Sądu, Skarżąca nie wykazała zaistnienia okoliczności, które mogłyby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody czy spowodowania trudnych do przezwyciężenia skutków. Tym samym, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.