Wyrok NSA, sygn. akt IV SA 1337/02
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 2003-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Powołane przepisy: article: art. 42 ust. 1
journal: Dz.U. 1999 nr 15 poz. 139
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 stycznia 1999 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.
Teza: Ukształtowanie szczegółów technicznych inwestycji jak i przesądzenie o konkretnym usytuowaniu jej elementów w ramach ustalonych linii rozgraniczających, może nastąpić dopiero w decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.

TEZY

Ukształtowanie szczegółów technicznych inwestycji jak i przesądzenie o konkretnym usytuowaniu jej elementów w ramach ustalonych linii rozgraniczających, może nastąpić dopiero w decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Włodzimierza B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 28 stycznia 2002 r. (...) w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzję z 28 stycznia 2002 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w wyniku rozpoznania odwołań Jadwigi P., Zenona M. i Włodzimierza B. od decyzji Burmistrza Gminy W. - W. z dnia 26 października 2001 r. ustalającej na rzecz E. G. T. S.A. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji w postaci 4 budynków wielorodzinnych, 8 - lokalowych z garażem podziemnym z przyłączami i elementami zagospodarowania terenu na działce nr 50/3 w obrębie 1-09-44 przy ulicy D. w W. - uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej pkt 5 i orzekł o skreśleniu tego punktu, a w pozostałej części utrzymał decyzję organu I instancji.

W ocenie organu II instancji zarzuty odwołań związane z ustaleniami tworzonego dopiero miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie mogły zostać uwzględnione. Tworzony plan nie jest jeszcze przepisem gminnym. W rezultacie wiążące naruszenie miały tylko ustalenia dotychczas obowiązującego planu.

Przedmiotowa inwestycja jest zaś z nim zgodna. Bezpodstawnie natomiast organ I instancji orzekł w pkt 5 o wysokości budynków, kształcie dachów, co do ogrodzeń, wielkości działki biologicznie czynnej i nieprzekraczalnej linii zabudowy.

Rozstrzyganie w tym względzie wykroczyło poza uregulowanie art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym i nie miało podstawy w obowiązującym dotychczas miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Należało, je zatem wyeliminować. W złożonej skardze Włodzimierz B. kwestionując zaskarżoną decyzję podnosił jej "niezgodność" skoro w części pierwszej mówi ona o 4 budynkach a na załączniku graficznym jest 5 budynków. Skarżący wnosi o ustosunkowanie do "zaistniałej niespójności." Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie podnosząc, że o usytuowanie planowanych budynków rozstrzygnie dopiero decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

W sprawie ustalono warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jedynie dla 4 budynków, o czym świadczy także skorygowany wniosek inwestora. Brak naniesienia korekty w dołączonej do wniosku mapie nie zmienia tego faktu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna i jako taka podlega oddaleniu.

Sąd podziela pogląd, iż w niniejszej sprawie ustalone zostały zgodnie z wnioskiem inwestora - warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jedynie dla 4 budynków /z garażem, przyłączami i elementami zagospodarowania terenu. Rozstrzygające znaczenie w tej kwestii przywiązać należy do części tekstowej decyzji, a nie oznaczeń wewnątrz linii rozgraniczających teren inwestycji na mapie dostarczonej przez inwestora. Mapa ta wykorzystana została co prawda do sporządzenia załącznika graficznego decyzji organu I instancji, ale zawarte w niej oznaczenia wiążą tylko w takim zakresie, w jakim rozstrzygający organ o tym wyraźnie postanowił. Nie można przyjmować ustaleń sprzecznych z ujawnioną wolą orzekającego organu, wynikającą wprost z brzmienia sformułowań zawartych w zapisach omawianej decyzji. Wątpliwości ujawnione w skardze ocenić należy zatem jako nieuzasadnione.

Zaskarżona decyzja trafnie wskazała, iż przedmiotowa inwestycja jest dopuszczalna w świetle zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i podkreśliła rolę i charakter decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu w procesie inwestycyjnym. Słusznie też organ odwoławczy wyeliminował z treści decyzji organu I instancji postanowienia pkt 5 skoro jego treść nie znajdowała oparcia w zapisach obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i naruszała art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /t.j. Dz.U. 1999 nr 15 poz. 139 ze zm./. Nie może budzić również najmniejszych wątpliwości iż przy rozstrzyganiu w niniejszej sprawie mogły mieć znaczenie wyłącznie ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a nie propozycje zawarte w projekcie planu.

Ukształtowanie szczegółów technicznych inwestycji jak i przesądzenie o konkretnym usytuowaniu jej elementów w ramach ustalonych linii rozgraniczających nastąpi dopiero w decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.

Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji z mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.