Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1479/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 83
journal: Dz.U. 2001 nr 100 poz 1085
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2011 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania działalności zakładu - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2001 r [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w K., umorzył postępowanie w sprawie wstrzymania działalności związanej z ruchem pojazdów mechanicznych w północnej części firmy "G. " sp. z o. o. w Z., wszczęte w związku z pismem J.C. z grudnia 2000r.

Główny Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia [...] marca 2001 r., utrzymał w mocy ww. decyzję. Po rozpoznaniu skargi J.C., M.B., A.B., Z.K., M.T. i P.K. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 stycznia 2003r., sygn. akt IV SA 1289-1294/01 uchylił ze względów proceduralnych ww. decyzję GIOŚ z dnia [...] marca 2001 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska po ponownym rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...] maja 2003r., utrzymał w mocy decyzję [...] WIOŚ w K. z dnia [...] lutego 2001 r. umarzającą postępowanie w sprawie wstrzymania działalności związanej z ruchem pojazdów mechanicznych w północnej części firmy "G. " Sp. z o.o. w Z.

W uzasadnieniu decyzji organ drugiej instancji m.in. wskazał, że w związku z nieprawidłowościami stwierdzonymi w trakcie kontroli [...] WIOŚ w K. wydał zarządzenia pokontrolne, nieprawidłowości te nie dały jednak podstaw do wstrzymania działalności w trybie art. 83 ustawy z dnia 31 stycznia 1980r. Dodał, że ww. przepis art. 83 nie daje podstaw do orzekania "o zakazie ruchu pojazdów mechanicznych".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi A.B., J.C. i Z.K. wyrokiem z dnia 17 czerwca 2004r., sygn. akt IV SA 2620-2624/03 uchylił decyzję GIOŚ z dnia [...] maja 2003r. w przedmiocie wstrzymania działalności zakładu i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji. Wyrokiem z dnia 16 maja 2005r., sygn. akt OSK 1467/04 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną "G. " Sp. z o.o. w Z. od ww. wyroku WSA w Warszawie. Podstawą do uchylenia decyzji organów było stwierdzenie, że nie zostało wydane orzeczenie merytoryczne mimo, że sprawa była badana merytorycznie. Nie zachodziła zatem bezprzedmiotowość postępowania, a wobec tego nie można było go umorzyć. Ponadto w uzasadnieniu wyroków Sądy Administracyjne m.in. wskazały, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania działalności związanej z ruchem pojazdów mechanicznych w północnej części firmy "G. " nie wyjaśniło wszystkich okoliczności i nie uwzględniło wszystkich dowodów w sprawie. Kwestionowany przez skarżących, wśród innych zarzutów, ruch pojazdów mechanicznych w północnej części firmy "G. ", należy traktować jako jeden z elementów działalności gospodarczej prowadzonej przez tę firmę i nie można wykluczyć, że ruch ten może powodować pogorszenie stanu środowiska, czy też zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi w rozumieniu art 83 ust. 1 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska.

W latach 2003-2006 [...] WIOŚ w K. przeprowadził kolejnych 6 kontroli oraz 2 wizje w zakładzie "G. ", w trakcie których stwierdzono liczne naruszenia wymagań ochrony środowiska lecz nie wydał decyzji kończącej postępowanie. W związku ze skargą strony na bezczynność postanowieniem z dnia [...]kwietnia 2007r., Główny Inspektor Ochrony Środowiska zobowiązał [...] WIOŚ w K. do rozstrzygnięcia w terminie do dnia [...] czerwca 2007r. sprawy wstrzymania działalności związanej z ruchem pojazdów mechanicznych w północnej części firmy "G. " Sp. z o.o. w Z. W kwietniu i maju 2007r. [...] Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska w K. przeprowadził kolejną kontrolę w zakładzie. W trakcie tej kontroli m.in. ustalono, że Wójt Gminy Z. decyzją z dnia [...] kwietnia 2007r. nakazał Przedsiębiorstwu "G. " Sp. z o.o. w Z. wykonanie: do dnia [...] września 2007r. projektu odwodnienia i odprowadzenia wód opadowych z rowu melioracyjnego i terenu zakładu "G. "do istniejącego rowu; do dnia [...] października 2007r., odwodnienia /odprowadzenia wód opadowych/ do istniejącego rowu melioracyjnego z zabudowanego placu manewrowego oraz skarpy na terenie "G." oraz najpóźniej do dnia [...] czerwca 2008r. całości odwodnienia odprowadzenia wód opadowych z rowu melioracyjnego w ul. [...], zgodnie z wykonanym projektem. W uzasadnieniu decyzji Wójt Gminy Z. wskazał, że w czasie obfitych opadów deszczu wody przelewają się z placu manewrowego i skarpy zakładu na działkę Pana J.C. i Państwa B. powodując znaczne szkody.

Ponadto ustalono, że zakład nie przesłał zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania odpadów za 2006r., nie prowadzi ewidencji powstających odpadów (za wyjątkiem kart przekazania odpadów o kodzie 16 03 80), w związku z czym nie jest możliwe określenie rzeczywistej ilości powstających odpadów. Natomiast z jedynej prowadzonej ewidencji odpadów (kod 16 03 80) wynika, że wytwarzana ilość tych odpadów jest przekroczona.

W zakresie ochrony przed hałasem stwierdzono przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu emitowanego do środowiska w porze nocnej o 10 dB (z hali produkcyjnej), w stosunku do warunków określonych w pozwoleniu Starosty Powiatowego w K. z dnia [...] kwietnia 2005r., znak: [...] na emitowanie hałasu do środowiska z instalacji zakładu zlokalizowanego na działkach [...],[...],[...], [...],[...],[...],[...] i [...] w Z., ul[...] i ul. [...]. W ww. decyzji zostały również zawarte warunki emitowania hałasu do środowiska, zgodnie z którymi dopuszcza się pracę instalacji tylko i wyłącznie przy pełnej sprawności wszelkich urządzeń z nakazem bezwzględnego przestrzegania ograniczeń wynikających z opracowanej dokumentacji (maksymalnie 10 samochodów w porze dziennej).

Na podstawie ustaleń kontroli [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w K. decyzją z dnia [...] czerwca 2007r., znak: [...] odmówił wstrzymania działalności związanej z ruchem pojazdów w północnej części Przedsiębiorstwa [...] "G. " Sp. z o.o. z siedzibą w Z. przy ul. [...]. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji m.in. wskazał, że "kontrole wraz z pomiarami przeprowadzone w latach 2003-2007, nie stwierdziły ruchu pojazdów w północnej części zakładu w porze nocnej, a pomiary hałasu nie wykazały przekroczeń. Przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu wystąpiły od strony południowej".

Organ II instancji po rozpatrzeniu' odwołania pełnomocnika skarżących, decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. znak: [...] uchylił ww. decyzję I przekazał do ponownego rozpatrzenia. W swojej decyzji organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji powinien zbadać oddziaływanie całego zakładu na środowisko czyli sprawdzić czy zakład dotrzymuje określone przepisami wartości dopuszczalne. Jeśli nie, należy ustalić czy to przekroczenie może powodować pogorszenie stanu środowiska lub zagraża życiu lub zdrowiu ludzi.

W związku z powyższym [...] WIOŚ w okresie od [...] lutego do [...] marca 2008 r. przeprowadził kompleksową kontrolę zakładu "F. " Sp. z o.o. w Z. W trakcie kontroli stwierdzono wystąpienie przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu w porze nocnej o 10,2 dB w stosunku do decyzji Starosty K. z dnia [...] kwietnia 2005 r. znak: [...] (45 dB dla pory nocnej). Nie stwierdzono natomiast ruchu pojazdów mechanicznych w porze nocnej, zarówno na terenie zakładu, jak i w jego otoczeniu. Ponadto stwierdzono naruszenie warunku decyzji dotyczącego ograniczenia liczby pojazdów obsługujących magazyn przy-produkcyjny powyżej maksymalnej dopuszczalnej liczby pojazdów (10 pojazdów dziennie). W okresie grudzień 2007 r. oraz styczeń - luty 2008 r. stwierdzono 10 przypadków naruszeń, tj. wykazano kilkanaście pojazdów dziennie (od 11 do 14 w ciągu dwóch zmian produkcyjnych). Ponadto kontrola wykazała nieprawidłowości w zakresie gospodarki ściekowej, polegające na naruszeniu warunku pozwolenia wodno- prawnego Starosty K. z dnia [...] stycznia 2002 r. znak: [...] dotyczące wykonania okresowych badań jakości odprowadzanych ścieków opadowych. Ponadto stwierdzono naruszenie w zakresie powietrza, polegające na niezgłoszeniu instalacji kotłowni do Starosty w trybie art. 152 ustawy Prawo ochrony środowiska. Na podstawie stwierdzonych naruszeń [...] WIOŚ wydał zarządzenie pokontrolne z dnia [...] marca 2008 r. znak: [...], którym zobowiązał zakład "F. Sp. z o.o. w Z. do uregulowania stanu formalno-prawnego na wykonanie kanału odwadniającego oraz odprowadzanie wód opadowych oraz zgłoszenia do starosty instalacji kotłowni głównej w trybie art. 152 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska w terminie do 30 kwietnia 2008 r.

[...] WIOŚ uznał, iż stwierdzone naruszenia nie wyczerpują przesłanek określonych w art. 83 ustawy z dnia 31 stycznia 1980r. o ochronie i kształtowaniu środowiska i zaskarżoną decyzją odmówił wstrzymania działalności "F. " Sp. z o.o. w Z. Jednocześnie [...] WIOŚ pismem z dnia [...] kwietnia 2008 r. znak: [...] wszczął postępowanie z art. 367 ust. 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2008 r. Nr 25, poz. 150, z późn. zm.) w sprawie wstrzymania użytkowania instalacji przekraczającej warunki decyzji o dopuszczalnym poziomie hałasu.

Jednocześnie organ I instancji zastosował się do wskazanych w decyzji z dnia [...] grudnia znak: [...] wskazówek, co do prawidłowej oceny przedmiotowej sprawy, dokonując kompleksowej kontroli całego zakładu. Przekroczenia dopuszczalnego poziomu hałasu w porze nocnej o 10,2 dB w stosunku do decyzji Starosty K. z dnia [...] kwietnia 2005 r. znak: [...] (45 dB dla pory nocnej) nie dają podstaw do stwierdzenia, że zostały spełnione przesłanki art. 83 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska zagrożenia życia lub zdrowia człowieka, czego dowodem jest opinia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego zawarta w piśmie z dnia [...] stycznia 2008 r. znak: [...] dotyczące firmy "K. " w T., w której stwierdzono podobne, jak w "F. " Sp. z o.o. poziomy hałasu. Z ww. pisma wynika, iż hałas na poziomie wynoszącym 52,9 dB nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla życia ludzi ze względu na ochronę organu słuchu.

W związku z powyższym decyzją z dnia [...] sierpnia 2008r. znak: [...] Główny Inspektor Ochrony Środowiska utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. z dnia [...] kwietnia 2008 r. znak: [...] odmawiającą wstrzymania działalności "F. " Sp. z o.o. Wyrokiem z dnia 4 lutego 2009r. sygn. akt IV SA/Wa 1758/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje I i II instancji.

W uzasadnieniu wyroku WSA wskazał, iż organy wydając zaskarżone decyzje nie zastosowały się do wskazań zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 czerwca 2004 r., w szczególności nie dokonały analizy oceny oddziaływania na środowisko inwestycji polegającej na adaptacji byłej piekarni na zespół produkcyjno - magazynowy firmy G. w kontekście zachowania przez zakład warunków wynikających z tej oceny w zakresie ochrony środowiska. Ponadto, sąd wskazał, że z oceny oddziaływania na środowisko wynika, iż zakład znajduje się na obszarze miasta Z., który to obszar należy do kategorii obszarów chronionych w myśl przepisów rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa w sprawie ochrony powietrza przed zanieczyszczeniem. W odległości ok. 80 m od miejsca lokalizacji emitorów kotłowni zakładu przebiega granica obszaru specjalnie chronionego - [...]Parku Krajobrazowego. Jednocześnie z oceny oddziaływania na środowisko wynika, iż wody gruntowe terenu lokalizacji zakładu posiadają bezpośredni kontakt hydrauliczny z rzeką [...] stanowiącą ujęcie wody pitnej dla K.

Jednocześnie odwołując się do w wyroku, sąd wskazał konieczność wyjaśnienia ewentualnego wpływu na stan środowiska związanego ze zmianą warunków określonych w ocenie oddziaływania na środowisko dotyczących prac zakładu na jedna zmianę przy udziale 6 samochodów dostawczych typu Transporter i Transit.

Skarga kasacyjna od tegoż wyroku złożona przez zakład: "F. " Sp. z o.o. została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 201Or. sygn. akt IIOSK 1120/09.

W związku z zaleceniami WSA w Warszawie w okresie [...] do [...] grudnia 201Or. [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska przeprowadził kompleksową kontrolę w zakładzie "F. " Sp. z o.o. Podczas przedmiotowej kontroli [...] WIOŚ przeanalizował stan formalno-prawny zakładu "F" Sp. z o.o. oraz wykonał badania wielkości emisji do środowiska. [...] WIOŚ stwierdził zgodność lokalizacji zakładu z planem zagospodarowania przestrzennego gminy Z. - zarówno z uchwalą nr [...] Rady Gminy Z. z dnia [...] maja 1992r., jak i uchwałą nr [...] Rady Gminy Z. z dnia [...] maja 2003r. Ponadto organ I instancji stwierdził uregulowany stan formalno-prawny w zakresie przepisów prawa budowlanego. Zakład wykonał również ocenę oddziaływania na środowisko, co było jednym z warunków inwestycyjnych.

[...] WIOŚ ustalił, iż zakład posiada decyzje określające warunki korzystania ze środowiska zgodnie z obowiązującymi wymogami, tj. w zakresie gospodarki wodno-ściekowej zakład posiada decyzję Starosty K. z dnia [...].01.2002 r. znak: [...].

[...] WIOŚ w wyniku ww. kontroli nie stwierdził naruszeń w zakresie gospodarki wodno-ściekowej. Zakład zgodnie z pozwoleniem wodnoprawnym wykonuje okresowe badania ścieków opadowych, które odprowadzane są siecią kanalizacji deszczowej do rowu otwartego i dalej do rzeki [...]. Ww. badania nie wykazały przekroczeń dopuszczalnych wartości określonych www. pozwoleniu.

W zakresie ochrony powietrza prowadzona przez zakład działalność nie wymaga uregulowania stanu prawnego w formie pozwolenia na wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza. Zgodnie z art. 152 ustawy Prawo ochrony środowiska instalacja została zgłoszona do Starosty Powiatowego w K. wraz z pomiarami emisji pyłu z instalacji. Ponadto, [...] WIOŚ nie stwierdził podczas kontroli żadnych naruszeń w zakresie ochrony powietrza, a kotłownia węglowa została zastąpiona nowoczesną kotłownią gazową.

W zakresie hałasu organ I instancji ustalił, iż z dniem [...] kwietnia 201Or. ważność straciła decyzja - pozwolenie Starosty K. z dnia [...] kwietnia 2005 r. znak: [...] na emitowanie hałasu do środowiska. Nie było podstaw do ponownego wydania decyzji w powyższym zakresie, gdyż [...] WIOŚ nie stwierdził na terenie zakładu przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasuokreślonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 120, poz. 826), z godnie z art. 115a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony Środowiska. Świadczą o tym wykonane w trakcie kontroli przez [...] WIOŚ pomiary akustyczne w otoczeniu zakładu (w tym przy rampach załadunkowo - wyładunkowych).

[...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w K. decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. znak: [...] odmówił, na podstawie art. 83 ustawy z dnia 31 stycznia 1980r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (tj. Dz. U. Nr 49 z 1994r., poz. 196 z późn. zm.), w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 100, poz. 1085 z późn. zm.), wstrzymania działalności zakładu "F." sp. z o.o. w Z. przy ul. [...] Strona odwołała się od ww. decyzji wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] lipca 2011r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. po rozpatrzeniu odwołania A.B. orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji

W opinii Głównego Inspektora Ochrony Środowiska zaskarżona decyzja została wydana prawidłowo i zgodnie z obowiązującymi przepisami. Jednocześnie [...] WIOŚ zastosował się do wskazań Sądu zawartych w wyroku z dnia 4 lutego 2009r., a w szczególności dokonał analizy oceny oddziaływania na środowisko i ustalił, iż przygotowanie ww. dokumentu wynikało z przepisów zarządzenia Ministra ochrony środowiska, zasobów naturalnych i leśnictwa z dnia 23 kwietnia 1990 r. w sprawie inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi oraz warunków, jakim powinna odpowiadać sporządzona przez rzeczoznawcę ocena oddziaływania inwestycji i obiektów budowlanych na środowisko (M.P. z dnia 30 kwietnia 1990 r.).

Pismem dnia [...] lipca 2011 r. A.B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie, zaskarżając w całości powyższą decyzję i zarzucając naruszenie:

- art. 92 ust. 1 Konstytucji, poprzez naruszenie konstytucyjnej hierarchii źródeł prawa i zastosowanie do wykonania ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska przepisów rozporządzenia, które zostało wydane na podstawie innej, nowej ustawy - Prawo ochrony środowiska,

- art. 50 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska w brzmieniu ustalonym na dzień 27 lipca 2001 r. w związku z § 6 oraz załącznikiem do rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z 13 maja 1998r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku, poprzez niezastosowanie obowiązującego na podstawie ustawy rozporządzenia,

- art. 3 ust. 1 z dnia 27 lipca 2001 r. ustawy o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw (dalej: przepisy wprowadzające), poprzez niezastosowanie przepisów dotychczasowych, a mianowicie pomimo zastosowania dotychczasowej ustawy, niezastosowanie dotychczasowych aktów wykonawczych i zastąpienie ich przepisami nowych rozporządzeń, obowiązujących w dacie wydania decyzji,

Skarżący zarzucił ponadto naruszenie:

- art. 83 ust. 1 u.o.k.ś. poprzez przyjęcie, iż kwestionowana przez stronę działalność "F. " Sp. z o.o. w Z. przy ul. [...] nie pogarsza środowiska

- art. 153 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niezastosowanie się do wiążącej oceny sądu co do przepisów znajdujących zastosowanie w niniejszej sprawie.

W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął powyższe zarzuty.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o je oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 z 2002r. poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Ponadto jak stanowi art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 z 2002r. poz. 1270 z późniejszymi zmianami), dalej zwanej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami.

Oceniając w oparciu o wskazane kryteria zarówno decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska jak i utrzymaną nią w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem w ocenie Sądu decyzje nie naruszają prawa. W opinii Sądu, poczynione przez organ zarówno I jak i II instancji ustalenia wynikają z zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaś dokonana przez ten organ ocena tego materiału w kontekście zastosowanych przepisów ustawy nie budzi zastrzeżeń. Zdaniem Sądu organy obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a.) oraz zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 k.p.a.).

Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. odmawiającą wstrzymania działalności zakładu "F." Sp. z o.o. w Z. przy ul. [...].

Podstawę materia In oprawną wydanych decyzji stanowił art. 83 ustawy z dnia 31 stycznia 1980r. o ochronie i kształtowaniu środowiska (tj. Dz. U. Nr 49 z 1994r., poz. 196 z późn. zm.), w związku z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 100, poz. 1085 z późn. zm.). Zgodnie z art. 83 ust. 1 wykonywanie określonej działalności pogarsza stan środowiska, a w szczególności zagraża życiu lub zdrowiu ludzi, wojewódzki inspektor ochrony środowiska działający w porozumieniu odpowiednio z wojewodą lub starostą podejmie decyzję nakazującą wstrzymanie takiej działalności do czasu zainstalowania urządzeń lub wykonania innych czynności zabezpieczających środowisko.

Jak wynika z akt sprawy postępowanie w niniejszej sprawie toczy się od 2000r. i zainicjowane zostało przez J.C., który wystąpił do [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w K. z prośbą o wydanie w trybie art. 83 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska, nakazu zamknięcia ruchu pojazdów mechanicznych na działce - północnej części Przedsiębiorstwa [...] "G. " w Z. W efekcie w sprawie wydano kilka decyzji, które podlegały kontroli Sądu. W związku z wytycznymi sądów administracyjnych poddano kompleksowej kontroli całą działalność przedmiotowego zakładu.

Przeprowadzone na przestrzeni kilku lat w zakładzie kontrole doprowadziły do wyeliminowania stwierdzonych nieprawidłowości. Z akt wynika, iż w zakładzie "F. " Sp. z o.o. zlikwidowano kotłownię węglową na rzecz kotłowni gazowej, co wskazano w ocenie oddziaływania na środowisko. Również decyzja - pozwolenie wodnoprawne Starosty K. zawiera obniżone wartości dopuszczalne wskaźników zanieczyszczeń, co już na tym etapie ograniczyło skutecznie negatywny wpływ zakładu na jakość wód rzeki [...], w związku z tym, iż wody gruntowe z terenu zakładu mają bezpośredni kontakt hydrauliczny z rzeką, co zostało wskazane w ocenie oddziaływania na środowisko.

Odnośnie kwestii wpływu na prawidłową ocenę stwierdzonych naruszeń faktu, iż zakład znajduje się na obszarze należącym do kategorii obszarów chronionych w myśl przepisów rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa w sprawie ochrony powietrza przed zanieczyszczeniem prowadzące postępowanie organy nie stwierdził żadnych naruszeń.

Organy wyjaśniły, ponadto iż zakład "F. " Sp. z o.o. wyeliminował wszystkie naruszenia i nieprawidłowości, jakie [...] WIOŚ stwierdził podczas kontroli przeprowadzonej w okresie od [...] lutego do [...] marca 2008r. w toku ponownego rozpatrywania sprawy tj. WIOŚ nie odnotował przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu (potwierdzone wynikami pomiarów przeprowadzonych przez [...] WIOŚ), nie odnotował przekroczeń w zakresie liczby samochodów dostawczych wjeżdżających na teren zakładu (dokumentacja zakładu), zakład wykonuje okresowe badania jakości odprowadzanych ścieków opadowych zgodnie z warunkami pozwolenia wodnoprawnego z dnia [...].01.2002r. (potwierdzone podczas kontroli przeprowadzonej przez [...] WIOŚ w dniach [...] -[...] grudnia 201Or.) oraz dokonano zgłoszenia instalacji kotłowni do Starosty K. w trybie art. 152 ustawy Prawo ochrony środowiska (potwierdzone podczas kontroli [...] WIOŚ przeprowadzonej w dniach [...] - [...] grudnia 201Or.).

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego liczby samochodów wjeżdżających na teren zakładu, wskazać należy iż związku z utratą ważności decyzji - pozwolenia na emitowanie hałasu do środowiska z dniem [...] kwietnia 201Or. zakład "F. " Sp. z o.o., zastosowanie w sprawie znajdują przepisy rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. 120, poz.826). Ustawodawca wbrew zarzutom skargi nie przewidział bowiem, iż do spraw wszczętych, a niezakończonych mają zastosowanie dotychczasowe przepisy wykonawcze. Tym samym nie obowiązują już dodatkowe warunki emisji hałasu dotyczące ograniczenia liczby samochodów dostawczych, jakie mogą obsługiwać zakład. W związku z powyższym jedynym kryterium wg którego można uznać, iż nastąpiło naruszenie, jest przekroczenie dopuszczalnej emisji hałasu określonej ww. rozporządzeniem. Podczas przeprowadzonej kontroli na terenie zakładu [...] WIOŚ takowych przekroczeń nie stwierdził. Organ prowadzący kontrole ustalił ponadto, iż zgodnie ze zbiorczym zestawieniem dziennych kursów transportowych w roku 2010, maksymalna liczba samochodów, jakie obsługiwały rampy wynosiła 10, pomimo tego, iż od [...] kwietnia 201Or. nie obowiązuje ograniczenie, co do liczby samochodów transportowych, jakie mogą obsługiwać zakład.

Wobec powyższego w ocenie Sądu zgodzić należy się z orzekającymi w przedmiotowej sprawie, iż nie znaleziono podstaw do zastosowania przepisów art. 83 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska.

Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.