Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 908/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-04-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i 3, art. 185 par. 1, art. 20, art. 204, art. 82-84
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej I. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 1242/13 o odrzuceniu skargi I. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych postanawia 1. uchylić zaskarżone postanowienie 2. oddalić wniosek I. K. o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 1242/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę I. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że I. K. (dalej skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych.

Zarządzeniem Przewodniczącego z 26 listopada 2013 r., II SA/Rz 1242/13 wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Niniejsze wezwanie wraz z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni od daty doręczenia spowoduje odrzucenie skargi, doręczono pełnomocnikowi skarżącego dnia 28 listopada 2013 r. (k. 12-14 akt sądowych). Mimo upływu wyznaczonego terminu, wpis nie został uiszczony.

Sąd I instancji wskazał, że pełnomocnik skarżącego nie zastosował się do doręczonego wezwania i nie uiścił wpisu sądowego, w związku z tym skarga nie mogła być rozpoznana i podlegała odrzuceniu (k. 16-17 akt sądowych).

Skargę kasacyjna na powyższe rozstrzygniecie wywiódł I. K., reprezentowany przez r. pr. A. M., zarzucając naruszenie:

1. prawa materialnego:

- art. 57 ustawy [z dnia 14 czerwca 1960 r.] Kodeks postępowania administracyjnego [t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267], dalej kpa, przez błędną jego wykładnię polegającą na stwierdzeniu, że termin do uiszczenia brakującego wpisu sądowego bezskutecznie upłynął w sytuacji gdy termin został zachowany;

2. przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy - art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej ppsa), przez błędne uznanie, że wpis sądowy należny od wniesionej skargi nie został uiszczony i w konsekwencji odrzucenie skargi.

Wskazując na powyższe naruszenia skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej zaznaczono, że od wniesionej skargi nie został uiszczony wpis sądowy, w związku z czym Sąd I instancji pismem z 26 listopada 2013 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu w kwocie 500 zł w terminie 7 dni. Wezwanie doręczono 29 listopada 2013 r. Skarżący wskazał, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął 6 grudnia 2013 r., a skarżący uiścił wpis w stosownej wysokości 5 grudnia 2013 r. Do pisma procesowego z dnia 17 stycznia 2014 r. pełnomocnik skarżącego dołączył potwierdzoną "za zgodność z oryginałem" kserokopię dowodu uiszczenia w kasie WSA w Rzeszowie, przez Ignacego Krasonia, dnia 05 grudnia 2013 r. do sprawy zł II SA/Rz 1242/13, kwoty 500 zł (k. 39-40, 45-47 akt sądowych).

Naczelny Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 220 § 1 ppsa, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 ppsa, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Uiszczenie wpisu po terminie jest równoznaczne z jego nieuiszczeniem.

Zarzut naruszenia art. 57 kpa okazał się nieusprawiedliwiony. Terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym regulują art. 82-84 ppsa. Sąd I instancji nie stosował i nie miał obowiązku stosować art. 57 kpa.

Rozstrzygnięcie niniejszej sprawy sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy skarżący uiścił wpis do skargi i czy uczynił to w terminie. Dnia 14 kwietnia 2014 r. asystent Sędziego NSA ustalił w rozmowie telefonicznej z P. La. -asystentem Sędziego WSA w Rzeszowie, że w dniu 5 grudnia 2013 r. uiszczono wpis sądowy w wysokości 500 zł w sprawie ze skargi I. K. zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Rz 1242/13; dowód wpłaty znajduje się w sekretariacie WSA w Rzeszowie, oczekując na akta sądowe (notatka służbowa – k. 86 akt sądowych). Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono pełnomocnikowi skarżącego dnia 28 listopada 2013 r., a więc termin do uiszczenia niniejszego wpisu upływał 5 grudnia 2013 r. o północy. Z analizy odpisu dokumentu stanowiącego załącznik do pisma skarżącego z 17 stycznia 2014 r., wynika że skarżący uiścił wpis od skargi dnia 05 grudnia 2013 r., a więc w terminie (k. 40, 86 akt sądowych; art. 106 § 3 i 5 w zw. z art. 193 ppsa).

Zasadnym okazał się zatem zarzut błędnego ustalenia stanu faktycznego w zakresie uiszczenia wpisu od skargi w terminie i błędnego zastosowania art. 220 § 3 ppsa.

W sprawie popełniono dwa błędy w metodologii pracy Sądu. Sąd I instancji przed posiedzeniem niejawnym dnia 14 stycznia 2014 r. winien był skierować wniosek do pracownika Oddziału Finansowo Budżetowego WSA w Rzeszowie o sprawdzenie, czy na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie od skarżącego wpłynęła kwota w określonej wysokości, w konkretnej sprawie i o ewentualne wskazanie, w jakim dniu to nastąpiło. Dopiero po zapoznaniu się z taką informacją, Sąd I instancji winien był rozstrzygać w przedmiocie odrzucenia skargi. Po odnalezieniu dowodu wpłaty, Sąd I instancji obowiązany był przesłać ów dowód w ślad za aktami II SA/Rz 1242/13 Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

Sąd I instancji obu tych koniecznych czynności nie dopełnił.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 ppsa orzekł jak w punkcie 1 (pierwszym) sentencji postanowienia.

Wniosek skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego podlegał oddaleniu, gdyż przepisy art. 203 i 204 ppsa nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu I instancji kończące postępowanie w sprawie (uchwała NSA z 4.2.2008 r., I OPS 4/07, ONSAiWSA 2008, nr 2, poz. 23).