Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 913/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-07-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku W. L. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej W. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 7 września 2011 r. sygn. akt III SA/Gl 1140/11 w sprawie ze skargi W. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej za zaległości w podatku akcyzowym postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

I

Wyrokiem z dnia 7 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddalił skargę W. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] października 2009 r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej za zaległości w podatku akcyzowym.

II

W. L. zaskarżył powyższy wyrok skargą kasacyjną, a następnie złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podał, że wykonanie powyższej decyzji zostało już wcześniej wstrzymane postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G., jednak po wydaniu oddalającego skargę wyroku Sądu I instancji, zgodnie z art. 61 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270), dalej powoływanej jako p.p.s.a., postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji upadło. W związku z powyższym Dyrektor Izby Celnej w S. 18 stycznia 2012 r. wydał postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego w oparciu o zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzję.

Skarżący wskazał we wniosku, że jego sytuacja finansowa jest ciężka, nie posiada wolnych środków finansowych, ruchomości, ani nieruchomości. Podniósł także, że od stycznia do kwietnia 2010 r. był bezrobotnym, bez prawa do pobierania zasiłku. W maju 2010 r. podjął pracę i obecnie jego miesięczne zarobki brutto wynoszą 1 386 zł. Roczny dochód w 2009 r., zgodnie z oświadczeniem skarżącego, wyniósł 16.096,93 zł, a z jego rocznego zeznania PIT-37 za 2010 r. wynika, że dochód ze stosunku pracy wyniósł 9.646 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący argumentował, że jest zmuszony do korzystania z pomocy finansowej rodziny, nie ma stałego miejsca zamieszkania, a jego wynagrodzenie za pracę pozwala mu jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb. Ponadto skarżący wskazał, że decyzji podobnych do będącej przedmiotem niniejszego wniosku jest kilkanaście, a wartość zobowiązania wynikającego z każdej z nich znacznie przekracza możliwości finansowe wnioskodawcy.

III

Naczelny Sąd Administracyjnymi zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli stwierdzi, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie Sądu wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji ma jednak charakter wyjątkowy, stanowiąc odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której samo wniesienie skargi i odpowiednio skargi kasacyjnej nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W związku z powyższym obowiązek wykazania okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji spoczywa na stronie, która domaga się wydania takiego orzeczenia.

Ocena przedmiotowego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wymaga poczynienia uwagi, że w literaturze przedmiotu podkreśla się, iż przesłanki wstrzymania wykonania decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Zaznacza się przy tym, że skutki te mają w ocenie wniosku znaczenie niejako potencjalne. Nie jest wymagane, żeby w jakimś zakresie, mniejszym lub większym rzeczywiście wystąpiły. Przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine p.p.s.a. wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i tytułu wykonania aktu lub czynności w czasie zawisłości sprawy w sądzie administracyjnym (por. J. Borkowski, Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym, "Monitor Prawniczy", 2006 r., nr 14, s. 677).

Przytoczone przez stronę problemy z uzyskaniem zatrudnienia, brak stałego miejsca zamieszkania, wysokość osiąganych obecnie dochodów oraz wysokość dochodów z poprzednich lat kalendarzowych wskazują na jego bardzo trudną sytuację finansową, która w wyniku prowadzonego postępowania egzekucyjnego mogłaby ulec znacznemu pogorszeniu i zagrozić bytowi wnioskodawcy. W przedmiotowej sprawie wysokość zobowiązania finansowego skarżącego, wynikającego z zaległości w podatku akcyzowym wyniosła 217.731 zł, odsetki za zwłokę w uiszczeniu tego podatku 135.655 zł, a koszty postępowania egzekucyjnego 20.459,46 zł. Egzekucja świadczeń w takiej wysokości stanowiłaby dla W. L. zagrożenie wyrządzenia znacznej szkody, ponieważ należność, co do której prowadzone jest postępowanie egzekucyjne, znacznie przekracza jego możliwości finansowe. Pozbawienie skarżącego istotnej części wynagrodzenia za pracę zdecydowanie pogorszyłoby jego i tak trudną sytuację materialną. Należy zatem przyjąć, iż wykonanie decyzji może przyczynić się do wyrządzenia szkody o znacznych rozmiarach lub spowodować niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków.

W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak sentencji postanowienia.