Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1261/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatek rolny
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 21
journal: Dz.U. 1989 nr 30 poz 163
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne.

SENTENCJA

|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie | w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Grażyna Firek (spr.), Sędzia: WSA Maja Chodacka, Sędzia: WSA Urszula Zięba, Protokolant: sekr. sąd. Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2015 r. sprawy ze skargi J. K. i W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 grudnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 r. - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Burmistrz decyzją z dnia 31 lipca 2013r., znak [...], wydaną na podstawie art. 21 § 1 pkt 2, § 5, art. 207 § 1 w zw. z art. 254 o.p., a także ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2006r., nr 136, poz. 969 ze zm.), ustawy z dnia 30 października 2002r. o podatku Leśnym (Dz.U. nr 200, poz. 1682 ze m.) oraz uchwał Rady Miejskiej w Andrychowie Nr XVI-119-11 z dnia 24 listopada 2011 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości i Nr LIV-419-10 z dnia 28 października 2010 r. w sprawie zwolnień z podatku od nieruchomości, podatku rolnego i leśnego na terenie Gminy zmienił swoją wcześniejszą ostateczną decyzję nr [...] z dnia 19 stycznia 2012 r. w sprawie podatku rolnego za okres od 1 stycznia 2012 r. do 31 grudnia 2012 r. w kwocie 199,00 zł w ten sposób, że ustalił wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego W.K. za okres od 1 stycznia 2012 r. do 31 grudnia 2012 r. w kwocie 194,00 zł. W uzasadnieniu wskazano, że postanowieniem z dnia 20 listopada 2012 r. organ podatkowy wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie zmiany ww. ostatecznej decyzji z 19 stycznia 2012 r. w związku ze zmianami w ewidencji gruntów i budynków. Starostwo Powiatowe w W. w oparciu o decyzje administracyjną Starosty W. z dnia 26 września 2011 r. (decyzja ostateczna 16 grudnia 2011 r.) dokonało zmiany powierzchni użytkowej na działce nr [...] w R.: Rlllb 1,2993 ha, dr 0,0144 ha i Wp 0,0225 ha.

Od powyższej decyzji odwołanie w ustawowym terminie złożyli J. i W. K. podnosząc, że przedmiotowy podatek został ustalony na nieprawdziwych wypisach z rejestru gruntów.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 5 grudnia 2013 r., znak [...], wydaną na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity: Dz. U. 2010 r. Nr 193 póz. 1287 ze zm.), § 67 i 68 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38 poz. 454), art. 2, art. 3, art. 4, art. 5, art. 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tekst jednolity: Dz. U. 2010 r. Nr 95 poz. 613 ze zm.), uchwały Rady Miejskiej w Andrychowie Nr XVI-119-11 z dnia 24 listopada 2011 r. w sprawie określenia wysokości stawek podatku od nieruchomości, uchwały Rady Miejskiej w Andrychowie Nr LIV-419-10 z dnia 28 października 2010 r. w sprawie zwolnień z podatku od nieruchomości, podatku rolnego i leśnego na terenie Gminy, art. 1, art. 3, art. 4, art. 5 i art. 6 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 136 poz. 969 ze zm.) oraz art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 254 o.p. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Kolegium omówiło w uzasadnieniu zasady zmiany decyzji ostatecznej na podstawie art. 254 § 1 o.p. zaznaczając, że zmiana możliwa jest przy spełnieniu łącznie dwóch przesłanek. Po pierwsze - po doręczeniu decyzji musi nastąpić zmiana okoliczności faktycznych mających wpływ na ustalenie wysokości zobowiązania podatkowego, po drugie zaś -skutki wystąpienia tych okoliczności muszą być uregulowane w przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dniu wydania decyzji. W przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji dokonał zmiany decyzji w przedmiocie zobowiązania pieniężnego za 2012 r. z uwagi na okoliczność, że w dniu 16 marca 2012 r. została w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostwo Powiatowe w W wprowadzona zmiana nr 56, dokonana na podstawie decyzji administracyjnej Starosty W z dnia 26 września 2011 r., która stała się ostateczna w dniu 16 grudnia 2011 r. Będąca przedmiotem opodatkowania działka nr [...], obręb [...] Roczyny zmieniła częściowo klasyfikację. Wcześniej ww. działka sklasyfikowana była jako: użytki rolne z oznaczeniem RIIIb w części wynoszącej 1,2925 ha, drogi dr (grunty zabudowane i zurbanizowane - tereny komunikacyjne) w części wynoszącej 0,0308 ha oraz grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi Wp w części wynoszącej 0,0129 ha. Obecnie po wprowadzeniu w ewidencji gruntów i budynków wskazanej wyżej zmiany nr [...] ww. działka nr [...] została sklasyfikowana w sposób następujący: użytki rolne z oznaczeniem RIIIb w części wynoszącej 1,2993 ha, drogi dr (grunty zabudowane i zurbanizowane - tereny komunikacyjne) w części wynoszącej 0,0144 ha oraz grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi Wp w części wynoszącej 0,0225 ha.

Zmiana w ewidencji gruntów i budynków nr 56 stanowi podstawę dla zmiany decyzji ustalającej należny podatek w łącznym zobowiązaniu pieniężnym za 2012 r. w trybie art. 254 o.p. z uwagi na fakt, iż została wprowadzona w dniu 16 marca 2012 r., a zatem po doręczeniu decyzji z dnia 19 stycznia 2012 r. Nadto skutki wystąpienia tych okoliczności są uregulowane w przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dniu wydania decyzji. Kolegium zaznaczyło też, że zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków.

J. K. i W.K. wnieśli w terminie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, nie wskazując, jakiego sposobu zakończenia postępowania się domagają. Podnieśli, że na zmianę decyzji nie wyrażali zgody. Ich zdaniem powinni płacić podatek w wysokości dotychczasowej.

W piśmie procesowym z dnia 6 października 2015r. W.K. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Zarzucili naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a to:

- art. 254 § 1 o.p., poprzez wydanie decyzji w sytuacji braku przesłanek do zmiany wymiaru zobowiązania podatkowego, przewidzianych w tym przepisie oraz poprzez niedopuszczalne rozszerzenie instytucji o charakterze wyjątkowym, jaką jest zmiana ostatecznej decyzji ustalającej lub określającej wysokość zobowiązania podatkowego;

- art. 122 o.p. przez brak wzięcia pod uwagę wszystkich okoliczności sprawy, takich jak kwestionowanie przez skarżących zmian w ewidencji gruntów i budynków.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity : Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia aktu administracyjnego, stwierdzeniem jego nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W wypadku niestwierdzenia takich wad, sąd skargę oddala, co wynika z art. 151 p.p.s.a.

Stosownie do art. 254 § 1 o.p. decyzja ostateczna, ustalająca lub określająca wysokość zobowiązania podatkowego na dany okres, może być zmieniona przez organ podatkowy, który ją wydał, jeżeli po jej doręczeniu nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych mających wpływ na ustalenie lub określenie wysokości zobowiązania, a skutki wystąpienia tych okoliczności zostały uregulowane w przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dniu wydania decyzji. Zgodnie zaś z art. 254 § 2 o.p. zmiana decyzji ostatecznej może dotyczyć tylko okresu, za który ustalono lub określono wysokość zobowiązania podatkowego

Jak wynika z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015r., poz. 520 ze zm.), podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. W orzecznictwie wskazuje się, że przy dokonywaniu wymiaru podatku od nieruchomości, dla organów podatkowych wiążące są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Organy podatkowe ustalając wysokość zobowiązań w podatku od nieruchomości nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku, niż dane wskazane w ewidencji. Przy wymiarze podatku od nieruchomości dla organów podatkowych wiążące są więc dane znajdujące się ewidencji gruntów i budynków, a organy podatkowe nie mogą dokonywać samodzielnych ustaleń w tej mierze. Od tej reguły nie zostały przewidziane żadne wyjątki, a zatem organy ustalające wysokość zobowiązań podatkowych nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane zawarte w ewidencji gruntów (zob. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 lutego 2014r., sygn. akt II FSK 311/12, Lex Omega nr 1497825; z dnia 18 stycznia 2013r., sygn. akt II FSK 974/11, Lex Omega nr 1361297 oraz z dnia 21 grudnia 2012r., sygn. akt II FSK 986/11, Lex Omega nr 1415193).

Burmistrz Miasta wydał decyzję [..] z dnia 19 stycznia 2012 r. w sprawie podatku rolnego za okres od 1 stycznia 2012 r. do 31 grudnia 2012 r., ustalając jego wysokość w kwocie 199,00 zł. Organ wydał decyzję w oparciu o dane z ewidencji gruntów. Po wydaniu i doręczeniu stronom decyzji w ewidencji gruntów dokonane zostały zmiany (wprowadzone w dniu 16 marca 2012r.). Stwierdzenie powyższego obligowało organ podatkowy do zmiany pierwotnej decyzji w oparciu o art. 254 § 1 o.p. Okolicznością faktyczną, istotną dla ustalenia wysokości podatku rolnego jest – w świetle art. 21 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego – treść zapisów w ewidencji gruntów, nawet jeżeli nie odpowiada ona stanowi rzeczywistemu. W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji, wydając decyzję pierwotną, opierał się na stanie zapisów w ewidencji gruntów, istniejącym w dniu orzekania. Stąd też późniejsza zmiana treści zapisów stanowiła zmianę okoliczności faktycznych mających wpływ na ustalenie lub określenie wysokości zobowiązania.

Trzeba też zaznaczyć, że istotną okolicznością jest treść zapisów w ewidencji, nie zaś istnienie podstawy prawnej do wpisu, jak np. wydanie decyzji administracyjnej o zmianie. W przypadku ewidencji gruntów i budynków nie ma zastosowania zasada wpisu danych z datą wsteczną (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 stycznia 2015r., sygn. akt I SA/Sz 1252/13, Lex Omega nr 1643507). Datą zmiany treści ewidencji jest data określona w zawiadomieniu. Powinna być ona również odnotowana w dzienniku zmian. Dopiero z tą datą - dokonania zmiany w ewidencji - grunty zmieniają swój charakter dla celów podatkowych (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 30 października 2013r., sygn. akt I SA/Łd 667/13, Lex Omega nr 1473982). Nawet jeśli ujawnianie zmian w ewidencji gruntów i budynków wiąże się z opóźnieniem, czy opieszałością organu prowadzącego dany rejestr, nie może to stanowić podstawy do kwestionowania danych, na które wskazuje art. 21 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 marca 2014r., sygn. akt II FSK 950/12, Lex Omega nr 1488020). Nie ma zatem znaczenia data wydania decyzji w sprawie zmian w ewidencji gruntów, na którą powoływał się skarżący w piśmie procesowym z dnia 6 października 2015r.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił, za podstawę biorąc art. 151 p.p.s.a.