Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 610/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-10-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA Adam Lipiński (spr.), Andrzej Kołodziej, , Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2016 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w T. na decyzję Przewozów Regionalnych Sp. z o.o. z siedzibą w W. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] września 2015 r. [...] Sp. z o.o. wystąpiła do [...] Sp. z o.o. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: przekazania kopii zawartych w 2015 r. umów związanych z taborem kolejowym (w tym: zakupy, naprawa, dzierżawa, modernizacja, sprzedaż).

Decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. Spółka [...] odmówiła udostępnienia żądanej informacji i po rozpatrzeniu wniosku Spółki [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z dnia [...] października 2015 r. podtrzymała swoje wcześniejsze stanowisko.

W podstawie prawnej powyższego rozstrzygnięcia Spółka [...] powołała art. 17 ust. 2 w związku z art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r. poz. 782).

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Spółka [...] wskazała co następuje:

Spółka [...] należy do tej samej co Spółka [...] grupy podmiotów, które są zobowiązane do udostępniania informacji publicznej tylko w ograniczonym zakresie zadań publicznych, gospodarowania majątkiem Skarbu Państwa lub samorządu terytorialnego, co wynika z art. 61 ust 1 Konstytucji i nadto są podmiotami konkurującymi na rynku kolejowych przewozów pasażerskich.

Natomiast celem ustawy o dostępie do informacji publicznej jest umożliwienie społeczeństwu szerokiej kontroli instytucji publicznych, a nie pozyskiwanie informacji istotnych z uwagi na prowadzony rodzaj działalności, przez podmioty konkurujące ze sobą. Ustawa ta obejmuje dostęp do informacji będącej informacją publiczną. Nie zapewnia jednak publicznego dostępu do wszelkich informacji. Takie rozumienie jej przepisów mogłoby być wykorzystywane do uzyskiwania informacji wrażliwych dotyczących działalności prowadzonej przez przedsiębiorców, oni zaś byliby pozbawieni ochrony przed nieuprawnionym wykorzystaniem takich informacji, przez konkurentów. (Porównaj wyroku NSA z dnia 7 sierpnia 2014 r. sygn. akt I OSK 2799/13, LEX nr 1587402).

W ocenie Spółki [...] z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszym postępowaniu, bowiem wnioskodawca - konkurent Spółki - wykorzystując instrumenty prawne stworzone przez wspomnianą wyżej ustawę, oczekuje przekazania dokumentów i informacji o posiadanym majątku dotyczącym taboru eksploatowanego przez Spółkę [...].

Podstawowym narzędziem generującym dochody Spółki [...] jest tabor służący do wykonywania usług przewozów pasażerskich. Na podstawie pozyskanych informacji o taborze, Spółka [...] może, poprzez dokonanie analizy treści udostępnionych w ten sposób dokumentów, pozyskać dane o zdolności przewozowej Spółki [...], w tym o planowanych obecnie jak i w dalszej przyszłości zamierzeniach gospodarczych swojego bezpośredniego konkurenta. Żądane wnioskiem umowy dotyczą kwestii finansowych (takich jak: rozliczenia finansowe między stronami, wzory rozliczeń rocznych, katalog kar umownych, schematy sprawozdawcze), organizacyjnych (jak zasady korzystania z taboru). Ujawnienie Spółce [...] umów na temat taboru doprowadziłoby do sytuacji, w której konkurencja pozyskałaby również informację na temat możliwości przewozowych Spółki [...] w poszczególnych województwach.

Informacje te posiadają wartość gospodarczą jak i handlową bowiem zawierają m.in. informacje na temat: ilości potencjalnych pasażerów, wielkości ruchu realizowanego lub planowanego w poszczególnych województwach co przedłoży się na opracowanie planów biznesowych dotyczących ofert dla klientów. Dane w umowach są ściśle związane z prowadzoną przez Spółkę [...] działalnością gospodarczą i mają dla niej niewątpliwą wartość gospodarczą.

Ujawnienie takich danych należących do przedsiębiorstwa podlegającego ustawie o dostępie do informacji publicznej prowadziłoby do powstania niezwykle trudnej sytuacji, w której podmiot konkurujący ze Spółką [...] na rynku przewozów zyskałby przewagę informacyjną względem swojego konkurenta. Występujący o informacje publiczną konkurent Spółki [...] miałby możliwość pozyskania bezkosztowo informacji o obecnie posiadanym taborze, planowanych zmianach w strukturze taboru oraz związanych z tym modernizacji, trendach dotyczących możliwości przewozowych Spółki czy szczegółowych danych na temat zasad finansowania napraw, zakupów, modernizacji czy dzierżawy taboru.

Również należy zauważyć, że Spółka [...] pomimo posiadania znacznego udziału w rynku przewozów kolejowych w Polsce, nie jest na tym rynku monopolistą i musi konkurować na rynku z innymi przewoźnikami kolejowymi, takimi jak np. [...] Sp. z o.o., [...] S.A., [...] Sp. z o.o. "[...]" Sp. z o.o., PKP [...] w T. Sp. z o.o., [...]Sp. z o.o., [...] Sp. z o.o. czy też [...] S.A. Konkurentami dla Spółki [...] są także liczni przewoźnicy autobusowi, realizujący przewozy osób.

Gdyby stanowisko Spółki [...] uznać za zasadne, to doprowadzono by do sytuacji, w której żądający udostępnienia informacji publicznej w zakresie prowadzonej przez siebie identycznej działalności gospodarczej, pozbawiłby Spółki [...] elementu konkurencyjności. Celem ustawy o dostępie do informacji publicznej jest informowanie obywateli o stanie "spraw publicznych", a nie zdobywanie przez konkurujące podmioty na rynku przewozów pasażerskich informacji o zamierzeniach gospodarczych, źródłach finansowania działalności itp.

W ocenie Spółki [...], zastosowana w niniejszej sprawie przez Spółkę [...] wykładnia art. 4 ustawy - o braku podstaw do żądania udostępnienia informacji publicznej od podmiotu w takim samym stopniu zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej jak żądający - jest jak najbardziej uzasadniona.

[...] Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję, zarzucając:

Naruszenie przepisu art. 1 oraz art. 2 ust. 1, w związku z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz w związku z art. 61 ust. 1 i 3 Konstytucji RP, które miało wpływ na wynik sprawy, poprzez jego błędną interpretację i zastosowanie, skutkujące nieuzasadnioną odmową udostępnienia Skarżącej informacji publicznej;

Naruszenie przepisów art. 33 ust. 1 oraz 35 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych w związku z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, poprzez ich błędną interpretację i zastosowanie, skutkujące nieuzasadnionym uznaniem danych, o których udostępnienie wnosiła strona skarżąca, za niejawną tajemnicę przedsiębiorcy i odmową udostępniania informacji publicznej skarżącej;

Naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego, które miało wpływ na wydanie zaskarżonej decyzji, tj. art. 6, art. 8 i art. 11 Kpa, poprzez działanie Spółki [...] w sposób wykraczający poza ramy określone przez przepisy prawa, prowadzenie postępowania w sposób niepogłębiający zaufania obywateli do władzy publicznej oraz niewyjaśnienie zasadności przesłanek, którymi Spółka ta kierowa się przy załatwieniu sprawy.

W konkluzji skargi Spółka [...] wniosła o:

Zobowiązanie [...] Spółka z o.o. do udostępnienia w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku, wnioskowanych przez stronę skarżącą informacji publicznych poprzez przekazanie jej kopii umów związanych z taborem kolejowym (w tym: zakupy, naprawa, dzierżawa, modernizacja, sprzedaż) zawartych w 2015 r.;

Z ostrożności procesowej, w przypadku braku zobowiązania o którym w pkt 1, o uchylenie zaskarżonej decyzji z dnia [...] grudnia 2015 r. w całości oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] listopada 2015 r. oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez [...] Sp. z o.o.;

Zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów procesu według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi Spółka [...] wskazała na art. 61 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji oraz na art. 1 ust. 1 i art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, konkludując, iż w niniejszej sprawie zostały spełnione warunki przedmiotowe i podmiotowe do uzyskania żądanej informacji i nadto prawo do jej uzyskania przysługuje każdemu (porównaj wyroki WSA z dnia 13 grudnia 2012 r. sygn. akt. II SAB/Wa 386/12; z dnia 6 marca 2014 r. sygn. akt. II SA/Kr 132/14; z dnia 30 września 2010 r. sygn. akt II SAB/Op 12/10 oraz wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2006 r. sygn. akt. I OSK 123/06 ). W szczególności informacją publiczną jest treść umów cywilnoprawnych dotyczących majątku publicznego, a za pomocą takiego majątku Spółka [...] wykonuje zadania publiczne – przewozu.

Dlatego błędne jest stanowisko wyłączające Spółkę [...] z pojęcia "każdy" i zawarta w uzasadnieniu decyzji argumentacja odmawiająca udostepnienia informacji.

Nadto decyzja narusza art. 33 ust. 1 oraz art. 35 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, w związku z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, albowiem Spółka [...] otrzymuje m. in. rekompensatę za realizację usług kolejowego transportu pasażerskiego. Usługi te stanową zadania publiczne, realizowane w ogólnym interesie gospodarczym i z uwagi na to są finansowane przez samorządy województw.

Spółka [...] nie dopełniła także obowiązku wskazanego w art. 8 Kpa, naruszając także zasadę przekonywania, wyrażoną w art. 11 Kpa.

W odpowiedzi na skargę [...] Sp. z o.o. wniosła o jej oddalenie, podtrzymując argumentacje zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Natomiast odnoszą się do wskazanego w uzasadnieniu skargi art. 33 ust. 1 oraz art. 35 ustawy o finansach publicznych, wskazała, iż przepisy te nie mają w niniejszej spawie zastosowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Na wstępie należy wskazać, iż pisma Spółki [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. oraz z dnia [...] listopada 2015 r. skierowane w tej sprawie do Spółki [...] stanowią w istocie decyzje w rozumieniu przepisów Kodeksu postepowania administracyjnego, wydane na podstawie art. 17 ust. 2 w zw. z art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Pisma te, pomimo braku nazwy "decyzja" spełniają wszystkie cechy decyzji administracyjnej, do którego to pojęcia odwołują się wskazane wyżej przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Podkreślenia w tym aspekcie wymaga to, iż zarówno przepisy prawa handlowego ustanawiające sposób reprezentacji spółki z ograniczona odpowiedzialnością, jak i przepisy cywilne w zakresie pełnomocnictw muszą zostać to odpowiednio zastosowane do sposobu podpisania przez spółkę z prawa handlowego decyzji wydawanych w trybie art. 17 ust. 2 w zw. z art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z tych powodów nie można wymagać w stosunku do takich decyzji zachowania niektórych wymogów charakterystycznych dla decyzji wydawanych przez organy państwowe. Przepisy Kpa muszą tu być stosowane odpowiednio.

Zarówno przedmiot informacji żądanej wnioskiem z dnia [...] września 2015 r. jak i podmiot, do którego żądanie zostało skierowane, spełniają przesłanki przedmiotowej jak i podmiotowej warunkujące zastosowanie w niniejszej spawie ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Przedmiot żądanej informacji - przekazanie kopii zawartych w 2015 r. umów związanych z taborem kolejowym (w tym: zakupy, naprawa, dzierżawa, modernizacja, sprzedaż) – wypełnia art. 1 ust. 1 oraz art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

[...] Sp. z o.o. nie są organem administracji państwowej. Są natomiast zobowiązane do udostępniania informacji publicznej w ograniczonym zakresie to jest w takim, w jakim wykonują zadania publiczne oraz gospodarują majątkiem Skarbu Państwa lub samorządu terytorialnego.

Powyżej omówione zagadnienie nie są sporne między i nie stanowią także przedmiotu zarzutów skargi.

Istota sporu sprowadza się do oceny czy odmowa udostępnienia żądanej informacji publicznej była uzasadniona.

Spółka [...] argumentowała w tym zakresie, iż żądane do udostepnienia umowy, dotyczą:

- kwestii finansowych (takich jak: rozliczenia finansowe między stronami, wzory rozliczeń rocznych, katalog kar umownych, schematy sprawozdawcze),

- kwestii organizacyjnych (jak zasady korzystania z taboru).

Informacje zawarte w tych umowach przekładają się na opracowanie planów biznesowych dotyczących ofert dla klientów w zakresie:

- ilości potencjalnych pasażerów,

- wielkości ruchu realizowanego lub planowanego w poszczególnych województwach.

Dlatego w ocenie Spółki, informacje te posiadają wartość gospodarczą jak i handlową. Są ściśle związane z prowadzoną przez Spółkę [...] działalnością gospodarczą i mają dla niej niewątpliwą wartość gospodarczą.

Na podstawie pozyskanych z tych umów informacji o taborze, Spółka [...] może poprzez dokonanie analizy treści udostępnionych w ten sposób dokumentów, pozyskać dane o zdolności przewozowej Spółki [...], w tym o planowanych obecnie jak i w dalszej przyszłości zamierzeniach gospodarczych swojego bezpośredniego konkurenta.

W konkluzji Spółka [...] podniosła, iż ujawnienie powyższych danych jest niekorzystne dla niej, albowiem stanowi pozyskanie przez Spółkę [...], jej konkurenta na rynku przewozów kolejowych, istotnych gospodarczo informacji:

- o obecnie posiadanym taborze,

- o planowanych zmianach w strukturze taboru oraz związanych z tym modernizacji,

- o trendach dotyczących możliwości przewozowych Spółki;

- o szczegółowych danych na temat zasad finansowania napraw, zakupów, modernizacji czy dzierżawy taboru.

Spółka [...] wskazała na licznych konkurentów w prowadzonej przez siebie działalności przewozowej, do których poza Spółką [...] zaliczyła innych przewoźników kolejowych jak np. [...] Sp. z o.o., [...] S.A., [...] Sp. z o.o. "[...]" Sp. z o.o., [...] w T. Sp. z o.o., [...] Sp. z o.o., [...] Sp. z o.o. czy też [...] S.A. Konkurentami dla Spółki [...] są także liczni przewoźnicy autobusowi, realizujący przewozy osób.

Spółka [...] załączyła do wyłącznej informacji sądu administracyjnego teksty żądanych umów.

Umowy te zostały oznaczone pieczęciami informującymi o tajemnicy przedsiębiorstwa.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z treści załączonych umów można wywieść wskazane przez Spółkę [...] informację mające dla tej Spółki znaczenie gospodarcze, odnoszące się zarówno do jej stanu finansowego, jej stanu posiadania taboru i przyszłych planów biznesowych, w tym informacji o przyszłych remontach i zakupach taboru kolejowego oraz informacji o planach co do organizacji przewozu pasażerów. W swojej argumentacji Spółka [...] odwołuje się wprost do materii zawartych w przedmiotowych umowach, a zatem do sfery faktów.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ujawnienie tych informacji innym osobom może zagrażać interesom Spółki [...], zwłaszcza gdy wiadomości takie pozyska konkurencja.

Nadto Spółka [...] zawarła w tekście umów chęć zachowania treści tych umów w tajemnicy, o czym świadczą zamieszczone na tekstach umów pieczątki z taką informacją.

Spółka [...] w swojej argumentacji odwołała się do treści art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, która umożliwia odmowę udostępnienia żądanej informacji z uwagi na tajemnice przedsiębiorcy.

Orzecznictwo sądów administracyjnych i doktryna stoi na stanowisku, że dokonując wykładni zawartego w art. 5 ust. 2 ustawy terminu "tajemnica przedsiębiorcy" należy posiłkowo odwołać się do rozumienia "tajemnicy przedsiębiorstwa" na gruncie ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zakazie nieuczciwej konkurencji (wyrok WSA w Lublinie z dnia 23 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SAB/Lu 85/13). W doktrynie wskazuje się, że pojęcia te w istocie stanowią synonimy (M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznej w świetle orzecznictwa NSA, Toruń 2002 r., str. 78). Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503 ze zm.), przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności.

Z treści powołanego przepisu wynika, iż aby objąć prawną ochroną pewien zakres informacji istotnej dla przedsiębiorcy, niezbędne jest jej wyłączenie z jawności publicznej, poprzez podjęcie niezbędnych działań zmierzających do zachowania poufności tej informacji. Na tajemnicę przedsiębiorstwa składają się takie informacje należące do tegoż podmiotu, których przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie albo nabycie od osoby nieuprawnionej zagraża lub narusza interes przedsiębiorcy. Warunkiem respektowania tej tajemnicy jest uprzednie złożenie w odniesieniu do konkretnych informacji zastrzeżenia, że nie mogą być one ogólnie udostępnione.

W orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, iż złożone zastrzeżenie może stać się skuteczne dopiero w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do ujawnienia informacji, po przeprowadzeniu stosownego badania, pozytywnie przesądzi, że zastrzeżone informacje mają charakter tajemnicy przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 11 ust. 4 powołanej ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Jeżeli w wyniku weryfikacji okaże się, że zastrzeżona informacja nie stanowi tajemnicy przedsiębiorstwa, to zadeklarowane zastrzeżenie staje się bezskuteczne (wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 października 2012 r., sygn. akt II SA/Wa 1483/12).

Orzecznictwo, jak również doktryna stoi na stanowisku, że podmiot gospodarujący informacją powinien dokonać oceny zasadności wyłączenia jawności żądanej informacji. Na przedsiębiorcy ciąży obowiązek wykazania, że zastrzeżone przez niego informacje są tego rodzaju, że wpisują się w definicję tajemnicy przedsiębiorstwa (wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 czerwca 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 343/13).

Według wykładni Sądu Najwyższego w wyroku z dnia 28 lutego 2007 r., sygn. akt V CSK 444/06, tajemnicą przedsiębiorcy "są nieujawnione wiadomości, informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne lub inne posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Fakt, że informacje dotyczące poszczególnych elementów urządzenia są jawne, nie decyduje o odebraniu zespołowi wiadomości o produkcie przymiotu poufności". M.J. w opracowaniu Udostępnienie informacji publicznej w formie wglądu do dokumentów, [...] Spółka z o.o. W. 2013, str. 131 wskazał, iż: "możliwość ograniczenia prawa do informacji publicznej na podstawie tajemnicy przedsiębiorcy wchodzi w grę, gdy spełnione są przesłanki: 1) brak wcześniejszego upublicznienia określonych informacji znajdujących się w dokumentacji wniesionej przez przedsiębiorcę; 2) uprawdopodobnienie, że informacje te mają ze względu na swój charakter, sposób zastosowania itp. szczególną wartość gospodarczą - co w konsekwencji ich ujawnienia - mogłoby narazić takiego przedsiębiorcę na szkodę; 3) podjęcie przez przedsiębiorcę niezbędnych działań w celu zachowania poufności takich informacji w treść dokumentacji – powinny nastąpić w momencie składania odpowiednich dokumentów: ich brak dyskwalifikuje możliwość ograniczenia dostępu do tego typu dokumentów ze względu na tego rodzaju przesłankę, w szczególności gdy zastrzeżenie tajemnicy mogłoby nastąpić po wcześniejszym wpłynięciu wniosku o udostępnienie informacji".

Pomimo braku odwołania się wprost do art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, Spółka [...] poprzez argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, która koresponduje z treściami przedmiotowych umów oraz poprzez dokonanie stosownego działania w celu zachowania tajemnicy przedsiębiorstwa co do treści tych umów, wypełniła przesłanki do zastosowania w niniejszej sprawie art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W argumentacji skargi Spółka [...] odwołuje się do art. 33 ust. 1 oraz art. 35 ustawy o finansach publicznych, w związku z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Spółka [...] trafnie zauważa, iż pierwszy z tych przepisów (art. 33 ust. 1) nie ma w niniejszej sprawie żadnego zastosowania, nie odnosi się bowiem do informacji publicznej udostępnianej na wniosek, czego dotyczy niniejsza sprawa. Konstatacja ta wynika wprost z treści przepisu.

Zauważyć jednak należy, że przepis art. 35 ustawy o finansach publicznych, ustanawiając zasadę jawności informacji co do umów zawieranych przez jednostki sektora finansów publicznych albo realizowanych lub przeznaczonych do realizacji ze środków publicznych, wprowadza jednocześnie wyjątek od tej zasady. Wyjątek ten dotyczy informacji technicznych, technologicznych, organizacyjnych przedsiębiorstwa lub innych posiadających wartość gospodarczą, w rozumieniu przepisów o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich w tajemnicy.

Zatem, wbrew twierdzeniom skargi, zaskarżona decyzja posiada także oparcie prawne w tym przepisie, aczkolwiek nie powołanym przez Spółkę [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dostrzega nadmierne eksponowanie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji aspektu konkurencyjności Spółki [...] wobec Spółki [...].

Istotnie zakres działalności obu tych Spółek czyni je konkurencyjnymi na rynku przewozów kolejowych oraz na innych rynkach przewozów pasażerskich. Jednakże uwaga ta nie ma większego wpływu na treść decyzji i jej zgodność z prawem.

Zasada warunkującą odmowę udostępnienia informacji publicznej z uwagi na interes przedsiębiorcy, wskazana w art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie można być ograniczana jedynie do podmiotów konkurencyjnych. Bowiem wówczas ograniczenie takie bardzo łatwo można by obejść. Nadto zasadę warunkującą odmowę udostepnienia informacji publicznej z uwagi na interes przedsiębiorcy stosuje się do każdego bez wyjątku podmiotu żądającego udostępnienia takiej informacji publicznej a zatem zarówno do podmiotów konkurencyjnych jak i niekonkurencyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się aby zaskarżone oraz poprzedzające je rozstrzygnięcie naruszało prawo w sposób skutkujący uchyleniem tych rozstrzygnięć albo stwierdzeniem ich nieważności i dlatego na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przez sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.