Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1788/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-06-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano prawo pomocy co do całości wniosku
Powołane przepisy: article: art. 245  par.  2  art.  246  par.  1  pkt  1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych orz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi E. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie oddalenia jako bezzasadnych zarzutów na podstawie tytułów wykonawczych obejmujących należności z tytułu nieuiszczonych składek za okres I-V. 2002 r. postanawia: przyznać prawo pomocy w całości.


UZASADNIENIE

Skarżąca, po odrzuceniu jej skargi na postanowienie Dyrektora Izby skarbowej we W., wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata uzasadniając, że jest niepełnosprawna z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności, a jedynym jej dochodem od 1 stycznia 2009 r. jest renta w wysokości 440 zł. Na utrzymaniu wnioskodawczyni pozostaje mąż, który jest bezrobotny bez prawa do zasiłku. Skarżąca natomiast, ze względu na stan zdrowia, wymaga stałego leczenia i długotrwałej rehabilitacji. Nie posiada środków finansowych ani rzeczy, których spieniężenie pozwoliłoby na skorzystanie z usług profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Dodała, że od dłuższego czasu jest w głębokiej depresji spowodowanej opieką nad śmiertelnie chorą matką.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni wskazała, iż prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. W prowadzonym gospodarstwie domowym dochody osiąga tylko skarżąca z tytułu renty w kwocie 450 zł netto. Z przedłożonego odcinka z renty wynika, że wynosi ona 436,04 zł netto.

Na wezwanie referendarza sądowego przedłożone zostały zeznania podatkowe skarżącej za 2007 i 2008 r., odcinek z renty, wyciąg z rachunku bankowego za miesiąc marzec oraz kserokopia terminarza spotkań w Powiatowym Urzędzie Pracy męża skarżącej. Z dokumentów tych wynika, że wnioskodawczyni w 2007 r. uzyskała z tytułu renty dochód w kwocie 7.370,04 zł, a z prowadzonej działalności gospodarczej przychód w wysokości 31.510,27 zł i dochód (po odliczeniu kosztów uzyskania przychodu) – 4.303,18 zł. W 2008 r. dochód z renty wyniósł 14.556,27 zł, przychód z działalności gospodarczej – 19.389,03 zł i dochód – 719,54 zł. W marcu 2009 r. na rachunek bankowy strony wpłynęła kwota 60,61 zł, która została wpłacona przez PFRON tytułem refundacji za zapłacone składki na ubezpieczenia społeczne. Mąż skarżącej od lipca 2006 r. jest bezrobotny.

Skarżąca podała, że miesięcznie na lekarstwa, środki czystości, światło, gaz i wodę wydatkuje łącznie około 360 zł. Od rodziny otrzymuje na wyżywienie około 200 zł.

Zgodnie z art. 245 § 2 i art. art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, a więc w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

W świetle przytoczonej wyżej regulacji, przedstawione przez wnioskującą okoliczności uzasadniają przyznanie jej prawa pomocy w żądanym zakresie. Wskazać bowiem trzeba, że obecnie jej jedynym dochodem jest niska renta, która nie zapewnia pokrycia nawet podstawowych potrzeb – skarżąca zmuszona jest korzystać z pomocy finansowej rodziny. Wprawdzie w latach poprzednich prowadziła działalność gospodarczą, jednak wysokość uzyskiwanego z tej działalności przychodu z pewnością nie pozwoliła na poczynienie oszczędności. Należy też mieć na względzie, że mąż skarżącej od połowy 2006 r. pozostawał bezrobotny bez prawa do zasiłku.

W związku z powyższym stwierdzić należało, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dlatego też, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.