Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 2457/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Skwierzyńska Sędziowie NSA Sylwia Zapalska as. sąd. WSA Karol Pawlicki(spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Joanna Świdłowska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2005 r. sprawy ze skargi Spółki "A" w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec [...] r. oddala skargę. /-/ K. Pawlicki /-/ M. Skwierzyńska /-/ S. Zapalska


UZASADNIENIE

I SA/ Po 2457/03

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. o nr [...] Urząd Skarbowy określił Spółce Akcyjnej "A" w K. kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy za lipiec [...] r. w wysokości [...] zł oraz ustalił wysokość dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za lipiec [...] r. na kwotę [...] zł.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podano, że w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, że w deklaracji rozliczeniowej VAT - 7 za lipiec [...] r. podatnik, dokonując sprzedaży opodatkowanej i zwolnionej od podatku, pomniejszył podatek należny o całość wykazanego podatku naliczonego zawartego w zakupach bieżącego miesiąca.

Ustalono, że podatnik nie dokonywał odrębnego określenia kwoty podatku naliczonego związanego tylko ze sprzedażą opodatkowaną oraz związanego ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną.

W tej sytuacji organ uznał, że Spółka naruszyła przepis art. 20 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym podatnik, dokonując jednocześnie sprzedaży towarów opodatkowanych i zwolnionych od podatku, obowiązany jest do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego, związanych ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną. Wobec powyższego organ uznał, że podatnik naruszył art. 25 ust.1 pkt 1 ustawy i w rozliczeniu za lipiec [...] r. zważył wysokość podatku naliczonego do odliczenia o kwotę [...] zł.

Jednocześnie ustalono, że Spółka w deklaracji VAT - 7 złożonej za lipiec [...] r. wykazała kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym jako wartość do przeniesienia na następny miesiąc w kwocie [...] zł.

Urząd Skarbowy po stwierdzeniu, że Spółka w lipcu [...] r. prowadziła sprzedaż opodatkowaną stawkami 7 % i 22 % wydał decyzję, w której stwierdził, że podatnikowi przysługuje zwrot na rachunek bankowy kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.

W odwołaniu z dnia [...] r. Spółka wniosła o zmianę decyzji w zakresie jej uzupełnienia o należne odsetki od kwoty [...] zł od lipca [...] r. do dnia zwrotu tej kwoty.

Decyzją z dnia [...] r. Izba Skarbowa Ośrodek Zamiejscowy utrzymała w mocy decyzję organu I instancji.

Wyrokiem z dnia 28 listopada 2002 r. o sygn. akt I SA/Po 354 - 358/01 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu uchylił mi. in. powyższą decyzję ze względu na naruszenie przez organ odwoławczy art. 200 Ordynacji podatkowej.

W piśmie z dnia [...] r. pełnomocnik Spółki stwierdził, iż w sprawie istotą sporu jest interpretacja przepisu art. 21 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług według stanu na 31 grudnia 1999 r., co skutkuje sposobem rozliczenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za lipiec [...] r., a tym samym wystąpieniem ewentualnej zaległości w tym podatku w miesiącach następnych i obowiązku zapłaty odsetek za zwłokę.

Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Urzędu Skarbowego. Zdaniem organu odwoławczego przepis art. 21 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług nie dawał w 1999 r. możliwości dokonania wyboru tak przez podatnika, jak i urząd skarbowy, formy zwrotu różnicy podatku.

W skardze wniesionej do Sądu skarżąca Spółka wniosła o uchylenie decyzji organów podatkowych I i II instancji. Decyzjom zarzucono rażące naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 20 ust. 3 i 4, art. 21 ust. 2, 3, 6 i 7 ustawy o podatku od towarów i usług, a ponadto art. 120, 121, 124, 180, 187 i 191 Ordynacji podatkowej.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

W niniejszej sprawie skarga okazała się bezzasadna.

Jest bezsporne w niniejszej sprawie, że w lipcu [...] r. Spółka sprzedała samochód osobowy ( faktura VAT nr [...] z [...] r. – k. 2 akt administracyjnych ). Na fakturze odnotowano, że sprzedaż traktuje się jako zwolnioną od podatku na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku od towarów i usług. Jednocześnie Spółka nie dokonała w lipcu [...] r. zakupu środków trwałych ( rozliczenie podatku za lipiec – k. 12 ). Z kolei w deklaracji VAT - 7 za lipiec [...] r. wykazano sprzedaż zwolnioną od podatku oraz sprzedaż opodatkowaną stawką 7 % i 22 % ( k. 105 ). Podczas kontroli stwierdzono, że podatnik nie dokonał odrębnego określenia kwoty podatku naliczonego związanego tylko ze sprzedażą opodatkowaną oraz związanego ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną. Spółka nie zadeklarowała też w pozycjach 55 i 56 deklaracji VAT - 7 zakupu towaru związanego ze sprzedażą zwolnioną od podatku.

Tym samym Spółka naruszyła przepis art. 20 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W tej sytuacji, skoro nie było możliwe wyodrębnienie w całości lub w części kwot podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną, należało zastosować do jego rozliczenia strukturę sprzedaży danego miesiąca ( art. 20 ust. 3 ustawy ).

Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 19 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo, z zastrzeżeniem ust. 2 - 9, do obniżenia o tę różnicę podatku należnego za następne okresy.

Natomiast według ust. 2 – różnica podatku podlega zwrotowi przez urząd skarbowy, gdy całość lub część sprzedaży towarów opodatkowanych jest stawką niższą niż stawka określona w art. 18 ust. 1.

W niniejszej sprawie bezsporne jest to, iż w deklaracji VAT – 7 za lipiec [...] r. Spółka wykazała sprzedaż zwolnioną od podatku oraz sprzedaż opodatkowaną stawkami 7 % i 22 %

( pozycja C – 19, 30 i 32 deklaracji – k. 105 ). Wobec powyższego Spółka powinna wykazać w poz. E – 67 deklaracji kwotę do zwrotu na jej rachunek bankowy.

Zgodzić się więc należy z poglądem wyrażonym przez organ odwoławczy, że omawiane przepisy nie dawały w 1999 r. możliwości wyboru tak przez podatnika, jak i urząd skarbowy formy zwrotu różnicy podatku. W ówczesnym stanie prawnym ustawodawca wyraźnie określił sytuacje, kiedy następuje zwrot bezpośredni, a kiedy pośredni nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.

Ubocznie Sąd zauważa, że zmiana przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, wprowadzona ustawą z dnia 17 listopada 2000 r. ( Dz. U. Nr 105 , poz. 1107 ), spowodowała, że w art. 21 ust. 2 sformułowanie "podlega zwrotowi przez urząd skarbowy" zastąpiono na "przysługuje prawo do zwrotu".

Odnośnie zarzutu braku oprocentowania kwoty nadwyżki podatku należnego za lipiec [...] r. Sąd podziela pogląd zawarty w zaskarżonej decyzji, iż kwota zwrotu nie jest kwotą nadpłaconego lub nienależnie uiszczonego podatku w rozumieniu art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej.

Jak to wyżej wskazano skarżąca Spółka w deklaracji VAT – 7 za lipiec [...] r. zadeklarowała kwotę [...] zł do przeniesienia na następny miesiąc. Tak więc dopiero wskutek przeprowadzonej kontroli oraz wydania decyzji wymiarowej kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł zaistniała jako kwota do zwrotu na rachunek bankowy Spółki.

Z pisma Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. wynika, że powyższa kwota została zarachowana zgodnie z postanowieniami tegoż Urzędu, natomiast pozostała różnica do zwrotu za lipiec [...] r. w kwocie [...] zł została zwrócona w dniu [...] r. na rachunek bankowy Spółki ( k. 105 a).

Tak więc skoro decyzja Urzędu określająca kwotę nadwyżki wydana została w dniu [...] r., a zwrot kwoty [...] zł nastąpił w dniu [...] r., to nie powstała sytuacja, o której mowa w art. 21 ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższe oznacza, że nie było nadpłaty, która podlegałaby oprocentowaniu zgodnie z powołanym przepisem.

Sąd nie dopatrzył się również naruszeń przepisów postępowania, które mogłoby mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy przez organy podatkowe.

W tych okolicznościach orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.).

/-/K. Pawlicki /-/M. Skwierzyńska /-/ S. Zapalska

M.R.