Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 431/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o zmianę postanowienia Sądu
Powołane przepisy: article: art. 165
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zmianę postanowienia w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym tj. zwolnienia od wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi C. Sp. z o.o. w D. na decyzję Ministra Gospodarki z dnia [...] września 2006 r. Nr [...] w przedmiocie wezwania do zapłaty zaległych odsetek od kwoty udzielonego wsparcia finansowego p o s t a n a w i a: odmówić wzruszenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2007 r.


UZASADNIENIE

W dniu 2 marca 2007 r. C. Sp. z o.o. złożyła skargę kasacyjną na postanowienie Sądu z dnia 7 lutego 2007 r. odrzucające złożoną przez skarżącą skargę oraz wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienia od wpisu od skargi kasacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2007 r. odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Sąd stwierdził, że analiza podanych przez skarżącą okoliczności oraz dokumentów finansowych uzasadnia stwierdzenie, iż nie zachodzą przesłanki przemawiające za uwzględnieniem jej wniosku, gdyż Spółka posiada dostateczne środki finansowe na uiszczenie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.

Po rozpatrzeniu sprzeciwu od powyższego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 maja 2007 r. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy. Oceniając złożony wniosek Sąd ustalił, iż skarżąca dysponuje kontem bankowym, na którym zgromadzono środki w kwocie 18.281 zł, kapitał Spółki wynosi [...] zł, zaś wartość środków trwałych wynosi 420.262 zł.

Na powyższe postanowienie pismem z dnia 2 czerwca 2007 r. skarżąca wniosła zażalenie, podnosząc m.in., iż błędnie ustalono w sprawie stan faktyczny w zakresie sytuacji majątkowej Spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 lipca 2007 r. sygn. akt II GZ 111/07 oddalił zażalenie na postanowienie z dnia 17 maja 2007 r. uznając je za bezzasadne. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia NSA wskazał, iż ocena sytuacji majątkowej skarżącej dokonana przez WSA w Warszawie w zaskarżonym postanowieniu ustalona została w sposób prawidłowy.

W dniu 3 września 2007 r. skarżąca wniosła o zmianę prawomocnego postanowienia z dnia 18 lipca 2007 r. wskutek zmiany okoliczności sprawy oraz złożyła po raz kolejny na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy. Uzasadniając swój wniosek wskazała, iż w trakcie niniejszego postępowania zmianie uległa jej sytuacja majątkowa, bowiem w chwili obecnej nie posiada nieruchomości oraz ruchomości, a stan rachunku bankowego wykazuje kwotę nie wystarczającą nawet na uiszczenie połowy wpisu od skargi.

Zarządzeniem z dnia 25 września 2007 r. wezwano skarżącą Spółkę do wykazania okoliczności dotyczących jej aktualnej sytuacji finansowej, które podniesione zostały w ponownym wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wezwanie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu 1 października 2007 r. i do dnia dzisiejszego nie zostało wykonane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Należy zauważyć, że sprawa z wniosku skarżącej o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tj. wpisu od skargi kasacyjnej została już rozstrzygnięta postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2007 r. a postanowienie to stało się prawomocne, gdyż NSA odrzucił zażalenie skarżącej uznając, iż jest ono nieuzasadnione. Postanowienie w sprawie prawa pomocy należy do tzw. postanowień niekończących postępowania w sprawie, które mogą być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne – art. 165 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.".

W orzecznictwie, jak i doktrynie, funkcjonuje pogląd, że zmiany stanu faktycznego lub prawnego uzasadniające zmianę lub uchylenie postanowienia w trybie art. 165 p.p.s.a. muszą dotyczyć okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, tak by uzasadniały zmianę lub uchylenie postanowienia. Przez "zmianę okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązujących przepisach prawnych. Bez takiej zmiany okoliczności sprawy wydane postanowienie nie może być modyfikowane lub uchylone (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Warszawa 2005 r., s. 499). W przypadku sprawy dotyczącej prawa pomocy, zmiany powyższych okoliczności musiałyby być na tyle widoczne, aby możliwa była zmiana dotychczasowego stanowiska, a zatem musiałyby to być zmiany polegające na pogorszeniu sytuacji materialnej wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 7 listopada 2007 r., sygn. akt I GZ 220/07).

W ocenie Sądu, skarżąca w złożonym ponownie wniosku co prawda powołała się na nowe okoliczności w sprawie, jednakże w żadnym stopniu nie uprawdopodobniła swojej sytuacji majątkowej i to pomimo tego, iż była do tego wzywana. Skarżąca nie wykazała zatem jakichkolwiek okoliczności, które mogłyby uzasadniać wzruszenie prawomocnego postanowienia z dnia 17 maja 2007 r.

W związku z tym, że powyższa kwestia była już wnikliwie oceniona przez Sąd, na podstawie art. 165 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.