Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 568/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-11-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw z art. 197 par 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 16 marca 2017r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe z tytułu podatku od nieruchomości za lata 2005-2010. postanawia: - odrzucić zażalenie -


UZASADNIENIE

K. O. (dalej-"Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 16 marca 2017r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności podatkowej za zaległości podatkowe z tytułu podatku od nieruchomości za lata 2005-2010.

Skarżący złożył też wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem z 5 czerwca 2017r. wezwał Skarżącego do tego, aby w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania wraz z formularzem PPF, odesłała wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, pod rygorem pozostawienia wniosku, złożonego bez zachowania tego wymogu, bez rozpoznania.

Wezwanie wraz z formularzem PPF doręczone zostało Skarżącemu dnia 13 czerwca 2017r. Formularz ten nie został jednak wypełniony i nadesłany przez Skarżącego w zakreślonym terminie. Z tego też powodu, działając na podstawie art. 257 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej-"p.p.s.a."), Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w zarządzeniu z 18 lipca 2017r. zarządził pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

Od wyżej wymienionego zarządzenia Skarżący wniósł sprzeciw. Wskazał na trudną sytuację osobistą, zdrowotną i rodzinną, oraz na pogorszenie się stanu zdrowia jego matki, której jest jedynym opiekunem. Przedstawił również ogólnie negatywne doświadczenia (własne oraz brata) związane z przydzielonymi z urzędu pełnomocnikami. Stwierdził, że rezygnuje z ustanowionego pełnomocnika prawnego z urzędu, ponowił natomiast wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten uzasadnił brakiem jakichkolwiek dochodów osobistych. Skarżący wskazał, że stosowne dokumenty dostarczy w najbliższym czasie.

Postanowieniem z 5 października 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie utrzymał w mocy zarządzenie Starszego Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 18 lipca 2017r.

Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W zażaleniu wskazał, iż opisał dokładnie i starannie sytuację osobistą, a także dostarczył posiadane związane z nią dokumenty. Skarżący podniósł, że względy formalne nie powinny zaważyć nad rozpoznaniem tych dokumentów. Odniósł się również do sytuacji swego przedwcześnie zmarłego brata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.

W myśl art. 258§1 p.p.s.a. czynności w zakresie przyznania prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy. Zgodnie natomiast z §2 pkt 6 tego przepisu do czynności, o których mowa w §1, należy w szczególności wydawanie zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania.

Zgodnie z art. 260§1 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258§2 pkt 6-8 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W myśl natomiast art. 260§2 p.p.s.a. w sprawach, o których mowa w §1, wniesienie sprzeciwu od zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego wstrzymuje jego wykonalność. Sąd orzeka jako sąd II instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.

Orzeczenie przez Sąd jako sąd II instancji oznacza, iż od postanowień wydanych w tych sprawach nie przysługują już środki prawne do Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer 2016).

W przedmiotowej sprawie Skarżący został omyłkowo pouczony o przysługującym mu zażaleniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie utrzymujące w mocy zarządzenie Starszego Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 18 lipca 2017r. Jak wykazano wyżej, takie zażalenie nie przysługuje.

W tej sytuacji Sąd obowiązany był orzec stosownie do art. 178 w zw. z art. 197§2 p.p.s.a., z których wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w terminie.