Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1459/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Z. na czynności Dyrektora Oddziału Regionalnego [...] Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. w przedmiocie zrzeczenia się prawa do kwatery oraz zwrotu środków potrącanych ze świadczenia emerytalnego postanawia: -odrzucić skargę-


UZASADNIENIE

W dniu 19 września 2008 r., S. Z. złożył za pośrednictwem Dyrektora Oddziału Regionalnego [...] Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezprawne działanie Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM w W. polegające na podejmowaniu władczych działań w stosunku do skarżącego bez wskazania podstawy prawnej działania i jawnym ignorowaniu przepisów powszechnie obowiązującego prawa, dotyczących prawa zrzeczenia się prawa do osobnej kwatery stałej oraz prowadzonej egzekucji należności pieniężnych.

W uzasadnieniu skargi wskazał, iż powodem wniesienia przez niego skargi do Sądu było pismo Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM z dnia [...] sierpnia 2008 r., w którym organ wyjaśnił skarżącemu, iż jako żołnierz zawodowy posiada prawo do kwatery stałej; jest to prawo osobiste niemajątkowe i niezbywalne, a w związku z tym, nie jest możliwe zrzeczenie się z przydzielonego na podstawie decyzji lokalu mieszkalnego. Dodatkowo w piśmie tym organ wskazał, że rozliczenie się z przydzielonej osobnej kwatery stałej może nastąpić wyłącznie po przekazaniu pustej kwatery do dyspozycji organu, po wymeldowaniu wszystkich osób zamieszkałych w lokalu.

Ponadto organ podniósł, iż dopóki obowiązuje decyzja o przydziale osobnej kwatery dopóty nie jest możliwe zwolnienie skarżącego z opłat za używanie lokalu mieszkalnego, gdyż z art. 36 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP, wynika obowiązek uiszczania opłat od momentu wydania decyzji. Organ wskazał jednocześnie, iż fakt niezamieszkiwania w lokalu nie ma wpływu na obowiązek ponoszenia opłat.

W konkluzji skarżący stwierdził, iż organ administracji w prowadzeniu jego sprawy popełnił szereg uchybień, które nie doprowadziły do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy zgodnie z wnioskiem skarżącego, tj. zrzeczenia się prawa do osobnej kwatery stałej oraz zwrotu środków, które zostały potrącone z świadczenia emerytalnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, iż skarga S. Z. nie mieści się w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i w związku z tym, skarga z dnia 3 września 2008 r. nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej "ppsa"), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m. in. w sprawach skarg na:

decyzje administracyjne,

postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

bezczynność organów w przypadkach określonych wyżej.

Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona z powołaniem się na art. 3 § 2 pkt 4, tj. na inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków, wynikających z przepisów prawa i opiera się na założeniu, iż działanie Dyrektora Oddziału Regionalnego WAM jest czynnością z zakresu administracji publicznej, która podlega kontroli sądowoadministracyjnej.

Sąd rozpoznający przedmiotową sprawę w pełni popiera pogląd wyrażony w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 1998 r., II SA 1155/97 (ONSA 1999, nr 2 poz. 51). Przedstawione przez NSA stanowisko, Sąd uznał za aktualne przy wykładni przepisu art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, pomimo, iż nastąpiła zmiana stanu prawnego.

W przepisie art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, chodzi o akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Są to więc akty lub czynności o charakterze władczym, rozstrzygające o tym, czy w konkretnej sytuacji konkretnemu zewnętrznemu podmiotowi przysługują określone uprawnienia wynikające bezpośrednio z przepisów prawa albo czy ciążą na nim z mocy prawa określone obowiązki. Ten rozstrzygający charakter takich aktów lub czynności odróżnia je od takich działań z zakresu wykonywania administracji publicznej, które polegają wyłącznie na wyjaśnianiu określonych przepisów prawa, wypowiadaniu poglądów i opinii prawnych na temat treści i znaczenia określonych norm prawnych, ich interpretowaniu i dokonywaniu ich wykładni, wyrażaniu stanowiska na temat stosowania określonych przepisów prawa, zwłaszcza w sytuacji, gdy przepisy prawa przewidują konkretyzację przez organ administracji publicznej określonego uprawnienia lub obowiązku oznaczonego podmiotu przez wydanie decyzji administracyjnej lub postanowienia. Takie działania nie są aktami lub czynnościami z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ppsa i nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.

Z tych też względów, brak jest podstaw do uznania, iż zaskarżona działalność, podejmowane przez organ czynności w sprawie zrzeczenia się prawa do osobnej kwatery stałej oraz prowadzonej egzekucji należności pieniężnych, jest aktem (czynnością) dotyczącym uprawnień lub obowiązków konkretnych osób wynikających z przepisów prawa, który podlegałby zaskarżeniu do sądu.

W konsekwencji skarga wniesiona w tej sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.