Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 20/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2007-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędzia WSA Hanna Raszkowska Asesor WSA Irena Szczepkowska (spr.) Protokolant Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2007 r. sprawy ze skargi I. F. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie warunków zapewnienia higieny w obrocie żywnością - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Z akt administracyjnych przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie wynika, iż I. F. uzyskał na podstawie decyzji pozwolenia na budowę z dnia "[...]" zgodę Starosty na przebudowę lokalu mieszkalnego Nr "[...]" położonego na parterze w budynku mieszkalnym, wielorodzinnym przy ul. "[...]" w S. na sklep ogólnospożywczy, z wyłączeniem branży mięsnej.

Pismem z dnia 7 grudnia 2005 r. I. F. powiadomił Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o zakończeniu robót przebudowy i adaptacji powyższego lokalu na lokal usługowy i zgłosił gotowość do rozpoczęcia jego użytkowania. Natomiast w dniu 14 grudnia 2005 r. złożył Państwowemu Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu pisemne oświadczenie, iż w zaadaptowanym sklepie spożywczym będą sprzedawane takie towary, jak: nabiał i wędliny paczkowane. Następnie Powiatowy Inspektor Sanitarny decyzją z dnia "[...]" postanowił nie stawiać sprzeciwu dla uruchomienia rzeczonego sklepu spożywczego wskazując w uzasadnieniu swego orzeczenia, że w sklepie sprzedawane będą wyłącznie towary w opakowaniach jednostkowych.

Pismem z dnia 20 grudnia 2005 r. skarżący zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego o "spowodowanie wydania decyzji zezwalającej od dnia 21 grudnia 2005 r. na prowadzenie sprzedaży mięsa i wędlin",

a w uzasadnieniu wniosku podał, iż jest to spowodowane koniecznością zmiany rodzaju profilu działalności gospodarczej prowadzonej w obiekcie budowlanym (lokal użytkowy) przy ul. "[...]" lokal Nr "[...]" w S. Strona poinformowała organ sanitarny, iż w przedmiotowym obiekcie zostały przeprowadzone prace adaptacyjne w oparciu

o projekt technologiczny, zatwierdzony w dniu 28 października 2004 r. przez uprawnionego rzeczoznawcę do spraw sanitarno - higienicznych inż. M. R. nr upr. "[...]" (Lp. opinii "[...]"). Wnioskodawca argumentował nadto, że sklep spożywczy wyposażony jest w urządzenia o wysokim standardzie, zaś zaopatrzenie zgodnie z planem odbywać się będzie na godzinę przed planowanym otwarciem sklepu.

Decyzją z dnia "[...]" Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny odmownie rozpatrzył przedmiotowy wniosek. Po rozpatrzeniu odwołania od tej decyzji, wniesionego przez I. F., Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny decyzją z dnia "[...]", na podstawie art. 138 § 2 Kpa, uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, wskazując w uzasadnieniu

na konieczność skonkretyzowania przez stronę wniosku, a także zalecono organowi

I instancji przeprowadzenie kontroli w przedmiotowym obiekcie w celu rozpoznania

i opisania w protokole istniejącego stanu rzeczy.

Decyzją Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia "[...]" - z powołaniem się na przepisy art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575 ze zm.), art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 265 ze zm.), rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 1), rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie wymagań higieniczno-sanitarnych w zakładach produkujących lub wprowadzających do obrotu środki spożywcze (Dz.U. Nr 104, poz. 1096) i protokołu kontroli sanitarnej znak: "[...]" z dnia 21lutego 2006r.- stwierdzono, że w sklepie przy ul. "[...]" w S. spełnione są wymagania konieczne do zapewnienia higieny w obrocie środkami spożywczymi (żywnością):

1) mięso w opakowaniach jednostkowych,

2) drób w opakowaniach jednostkowych,

3) wędliny i wyroby wędliniarskie

oraz do zapewnienia właściwej jakości zdrowotnej tych środków spożywczych (żywności).

W uzasadnieniu tej decyzji organ I instancji wskazał, iż zakres

i przedmiot kontroli oraz ocena zakładu z niej wynikająca miały stanowić podstawę do podjęcia decyzji o przekwalifikowaniu zakładu na sklep mięsno -wędliniarski. W szczególności kontrola sanitarna miała dowieść, że spełnione

są lub nie, wymagania konieczne do zapewnienia higieny w obrocie środkami spożywczymi takimi jak: mięso, drób, wędliny i wyroby wędliniarskie oraz

do zapewnienia właściwej jakości zdrowotnej tych środków spożywczych. Kierując się treścią ostatniego oświadczenia strony o sklepie mięsno - wędliniarskim organ przyjął, iż zamierza ona dokonywać obrotu wskazanymi artykułami spożywczymi, w tym także drobiem - bez jakichkolwiek ograniczeń, takich jak np. obrót nimi tylko w opakowaniach jednostkowych.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny podniósł, iż kontrola sanitarna wykazała, że nie są spełnione wymagania higieniczno - sanitarne odnoszące się do zakładów wprowadzających do obrotu środki spożywcze w części odnoszącej się do potrzeby zapewnienia stosowania dobrej praktyki higienicznej, w tym ochrony przed zanieczyszczeniami krzyżowymi - pomiędzy poszczególnymi, oddzielnymi czynnościami i podczas tych czynności - pochodzącymi od żywności, materiałów opakowaniowych i osłonowych, wyposażenia osób wykonujących pracę

w obrocie żywnością oraz zewnętrznych źródeł zanieczyszczeń. Jako nieprawidłowe zakwalifikowano następujące stany faktyczne: 1/ do zakładu prowadzi jedno wejście, brak jest oddzielnego wejścia dostawczego, co powoduje krzyżowanie się dróg technologicznych oraz możliwości wystąpienia zanieczyszczeń krzyżowych,

2/ dostawa towaru do komory chłodniczej odbywa się przez stoisko handlowe,

3/ połączono sprzedaż mięsa, drobiu i wędlin. Brak jest odpowiednio wydzielonych stoisk sprzedaży. Ekspozycję i sprzedaż środków spożywczych do bezpośredniego spożycia, tj. wędlin zorganizowano razem z ekspozycją i sprzedażą środków spożywczych, które będą poddawane dalszej obróbce przez konsumenta

(mięso, drób), 4/ w zakładzie nie zainstalowano odpowiedniego urządzenia

do czyszczenia i dezynfekowania sprzętu roboczego i wyposażenia. Zainstalowano jeden zlewozmywak dwukomorowy w bezpośrednim sąsiedztwie ustępu

i nie określono jego przeznaczenia, 5/ w zakładzie nie przewidziano miejsca

do suszenia i czasowego przechowywania pojemników transportowych.

Podniesiono, iż powyższe nieprawidłowości stanowią naruszenie przepisów rozporządzenia (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia

29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z dnia

30 kwietnia 2004, str. 1), rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 kwietnia

2004 r. w sprawie wymagań higieniczno - sanitarnych w zakładach produkujących lub wprowadzających do obrotu środki spożywcze (Dz. U. Nr 104, poz. 1096).

W ocenie organu I instancji oświadczenie strony o godzinach przyjęć towaru,

tj. przed otwarciem sklepu nie wyłącza sytuacji, jego przyjmowania także w obecności klientów, w ich bliskim sąsiedztwie z narażeniem towaru na szkodliwy wpływ czynników chorobotwórczych.

Jako kolejną podstawę prawną wydanej decyzji organ I instancji wskazał przepisy ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności

i żywienia i przytoczył treść art. 27 ust. 1 i 2 tejże ustawy.

W konsekwencji powyższego Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny

uznał, że istnieją warunki i spełnione są wymagania do zapewnienia higieny w obrocie mięsem i drobiem, a także wędlin i wyrobów wędliniarskich oraz

do zapewnienia właściwej jakości zdrowotnej tych środków spożywczych z wyraźnym wskazaniem dopuszczenia obrotu mięsem i drobiem wyłącznie w opakowaniach jednostkowych.

W dniu 17 marca 2006 r. I. F. wystąpił o uzupełnienie treści decyzji wnosząc o stwierdzenie że w "zakładzie (sklepie) przy ul. "[...]" w S. spełnione są warunki konieczne do zapewnienia higieny w obrocie oraz zapewnienia jakości zdrowotnej środków spożywczych, a w szczególności mięsem i drobiem bez ograniczeń".

Postanowieniem z dnia "[...]" znak "[...]" Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny odmówił uzupełnienia decyzji uprzednio wydanej.

Od decyzji organu I instancji z dnia "[...]" I. F. złożył w terminie ustawowym odwołanie, wnosząc o uchylenie jej i stwierdzenie, że w sklepie przy ul. "[...]" w S. spełnione są wymagania konieczne do zapewnienia higieny w obrocie oraz zapewnienia właściwej jakości zdrowotnej środków spożywczych, a w szczególności mięsem i drobiem bez jakichkolwiek ograniczeń.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny nie uwzględnił odwołania F. i decyzją z dnia "[...]" nr "[...]" utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy, odnosząc się do przedstawionych w odwołaniu zarzutów wskazał, iż ze względu na bezpieczeństwo żywności i ochronę zdrowia ludności przepisy Rozporządzenia (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.Urz.UE L Nr 139 z dnia 30 kwietnia 2004 r.) oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie wymagań higieniczno-sanitarnych w zakładach produkujących lub wprowadzających do obrotu środki spożywcze (Dz.U. Nr 104, poz.1096) nakładają na podmioty prowadzące działalność gospodarczą w obszarze środków spożywczych obowiązek ustanawiania i realizowania programów oraz procedur dotyczących bezpieczeństwa żywności w oparciu o zasady HACCP, tj. system analizy zagrożeń i krytycznych punktów kontroli. Jednym z elementów tego systemu jest dobra praktyka higieniczna (GHP), w której to zabezpieczenie środków spożywczych przed zanieczyszczeniem, a zwłaszcza produktów przeznaczonych do bezpośredniego spożycia, odgrywa istotna rolę.

Organ odwoławczy podkreślił, iż w świetle aktualnego stanu wiedzy wiadomym jest, że mięso surowe jest doskonałym przenośnikiem drobnoustrojów chorobotwórczych w tym chorobotwórczych pałeczek salmonella wywołujących niebezpieczne dla zdrowia ludności zatrucia pokarmowe. Zagrożenie to nasilone jest ze strony mięsa drobiowego, które jak powszechnie wiadomo, jest intensywnie zakażone chorobotwórczymi pałeczkami salmonella. Z tych względów poszczególne rodzaje towarów, urządzenia i sprzęt przeznaczone do kontaktów z różnymi rodzajami środków spożywczych powinny być wydzielone, a także od siebie oddzielone. Oddzielone również powinny być drogi technologiczne produkcji, przechowywania i sprzedaży tych towarów.

Zdaniem organu II instancji przywołany protokół wykazał, iż sklep

przy ul. "[...]" w S., wymagań tych nie spełnia. Osoby przeprowadzające kontrolę w dniu 21 lutego 2006 r. realizowały zalecenia organu II instancji, który uchylając decyzję organu I instancji przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ wskazał, iż zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia - podjęcie przez przedsiębiorców produkcji lub obrotu żywnością wymaga uzyskania uprzedniego stwierdzenia, w drodze decyzji, przez właściwy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej, spełnienia wymagań koniecznych do zapewnienia higieny w procesie produkcji lub w obrocie oraz do zapewnienia właściwej jakości zdrowotnej tych artykułów.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, powołując się na zgromadzony materiał dowodowy, uznał, że wymagania konieczne do zapewnienia higieny w obrocie mięsem, w tym także drobiowym "bez ograniczeń" - nie zostały spełnione, a zatem organ I instancji nie mógł wydać decyzji zgodnej z oczekiwaniami strony. Stwierdzono nadto, że skoro zaskarżona decyzja w całości rozstrzygała podanie strony co do oceny wymagań koniecznych do zapewnienia higieny w obrocie środkami spożywczymi (żywnością) to wniosek o jej uzupełnienie w części dotyczącej rozstrzygnięcia poprzez orzeczenie o spełnieniu warunków koniecznych do zapewnienia higieny w obrocie oraz zapewnienia jakości zdrowotnej środków spożywczych, a w szczególności mięsem i drobiem bez ograniczeń, nie mógł zostać załatwiony pozytywnie. Stąd uznano, iż postanowienie o odmowie uzupełnienia decyzji ze wskazanych względów, odpowiada prawu.

Powyższą decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego

I. F. zaskarżył do tut. Sądu, wnosząc o jej uchylenie. Decyzji tej zarzucił naruszenie prawa materialnego poprzez błędną i dowolną interpretację art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia, rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie wymagań higieniczno-sanitarnych w zakładach produkujących lub wprowadzających do obrotu środki spożywcze (Dz. U. Nr 104, poz. 1096) oraz rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30 kwietnia 2004, str. 1), naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 75 § 1 w związku z art. 76 § 1 Kpa poprzez błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę niekorzystnej dla niego decyzji i mających wpływ na jej treść oraz art. 9 zd. 2 w związku z art. 10 § 1 i art. 77 § 1 Kpa poprzez dowolną i jednostronną interpretację zebranego materiału dowodowego, nieuzasadnione pominięcie lub nieprzeprowadzenie innych ważnych dowodów dla wyjaśnienia prawdy materialnej, dowodów i okoliczności. Skarżący zarzucił nadto, iż zaskarżona decyzja rażąco narusza "zasadę równego traktowania podmiotów stosunków administracyjno-prawnych przez organy administracji demokratycznego państwa" wyrażoną w art. 32 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej PoIskiej , poprzez m.in. wielokrotne dopuszczenie na rynku "[...]" do obrotu mięsem i jego przetworami bez żadnych ograniczeń w lokalach użytkowych (sklepach), które nie spełniają standardów określonych w wymienionych przepisach, przy jednoczesnej odmowie takiego prawa właścicielowi lokalu, który te standardy zgodnie z projektem technologicznym spełnia. Kolejny zarzut skargi wskazywał na przekroczenie uprawnień i niezrealizowanie obowiązku wynikającego z ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej poprzez odmowę wydania pozytywnej, określonej we wniosku decyzji w oparciu o zatwierdzony w dniu 28 października 2004 r., odpowiadający wymogom sanitarno - higienicznym i zrealizowany projekt technologiczny lokalu mieszkalnego na sklep mięsny.

W uzasadnieniu skargi skarżący ustosunkował się do zawartego w piśmie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia "[...]", stwierdzenia, iż "przeprowadzona kontrola nie miała na celu zweryfikowania dokonanych prac adaptacyjnych ze wskazanym przez Pana projektem i dokonania ich pod kątem zamiaru zmiany profilu działalności w kierunku prowadzenia sklepu mięsno - wędliniarskiego". Zdaniem skarżącego kontrola Państwowej Inspekcji Sanitarnej powinna mieć na celu weryfikację wykonanych prac adaptacyjnych w rzeczonym obiekcie przy

ul. "[...]" ze wskazanym przez stronę projektem technologicznym wykonanym przez rzeczoznawcę ds. higieniczno - sanitarnych, tj. pod kątem zmiany profilu działalności w kierunku prowadzenia sklepu mięsno - wędliniarskiego bez żadnych ograniczeń. W oparciu o te stwierdzenia skarżący zarzucił organom obu instancji, iż w wydanych decyzjach nie uwzględniły przedłożonego projektu technologicznego zatwierdzonego w dniu 28 października 2004 r. przez uprawnionego rzeczoznawcę ds. sanitarno - higienicznych, pomimo że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w piśmie z dnia 14 grudnia 2005 r. stwierdził, iż rzeczoznawca ten nie przekroczył uprawnień opiniując projekt rzeczonego sklepu mięsno - wędliniarskiego.

Zarzucając organowi I instancji opieszałość w załatwieniu przedmiotowej sprawy skarżący wywodził, iż zwłoka organów administracji publicznej w załatwieniu sprawy

i naruszenie terminów określonych w art. 35 Kpa nie może powodować ujemnych skutków dla strony.

W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie, uznając zarzuty skargi za niezasadne. Organ podniósł, iż wprowadzone w decyzji ograniczenia do sprzedaży mięsa i drobiu w opakowaniach jednostkowych podyktowane zostały niespełnieniem wymagań sanitarno-higienicznych pomieszczeń i urządzeń, wynikających z art. 1 ust. l lit. d, art. 5 ust. 1 Rozporządzenia (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U.UE.L.04.139.1) oraz § 3 pkt 1 i 3, § 10, § 17, § 20 ust. 1 i § 33 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie wymagań higieniczno - sanitarnych w zakładach produkujących lub wprowadzających do obrotu środki spożywcze (Dz.U. Nr 104, poz. 1096) - co potwierdziły kontrole służb organu pierwszej instancji.

Odpowiadając na zarzut skargi, iż organy orzekające nie uwzględniły projektu technologicznego sklepu mięsnego zatwierdzonego i uzgodnionego pod względem higieniczno-sanitarnym przez inż. M. R. - rzeczoznawcę ds. sanitarno-higienicznych - w zakresie "bez ograniczeń" organ podniósł, iż wykonanie prac budowlanych zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją nie oznacza, że w obiekcie spełnione są wymogi higieniczno-sanitarne. Zaakcentowano jednocześnie, iż myśl art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia o spełnieniu wymagań w zakresie higieny zapewniających właściwą jakość zdrowotną żywności, w tym wymagań dotyczących pomieszczeń, urządzeń oraz ich lokalizacji - rozstrzyga w drodze decyzji właściwy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej - a nie rzeczoznawca ds. sanitarno-higienicznych uzgadniający dokumentację projektową. Również przyznanie przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w piśmie z dnia 14 grudnia 2004 r. kierowanym do Starostwa Powiatowego, że "rzeczoznawca nie przekroczył uprawnień" - nie oznaczało, że rzeczoznawca właściwie ocenił tenże projekt.

Dodatkowo organ II instancji wskazał, iż skarżący nie posiada uzgodnień wymaganych ustawą z dnia 7 lipca 2004 r. Prawo budowlane na przebudowę i użytkowanie lokalu z przeznaczeniem na sklep branży mięsnej, jako że zarówno pozwolenie na budowę wydane w dniu "[...]" przez Starostę jak i pozwolenie na użytkowanie sklepu wydane przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia "[...]" dotyczy sklepu ogólnospożywczego, z wyłączeniem branży mięsnej.

W ocenie organu zupełnie nietrafny jest zarzut "naruszenia zasady równego traktowania podmiotów stosunków administracyjno-prawnych poprzez dopuszczenie do obrotu mięsem bez ograniczeń, w innych sklepach, które nie spełniają standardów określonych w przepisach". Wskazano, iż przywoływany przez skarżącego rzekomo analogiczny obiekt, przy ul. "[...]" w S. - jak wynika z rozpoznania dokumentacji różni się od lokalu skarżącego między innymi większą powierzchnią, lepszym rozwiązaniem technologii uwzględniającej aspekty higieniczno-sanitarne,

jak też dogodniejszą drogę dostaw towarów.

W piśmie procesowym z dnia 5 września 2006 r. skarżący uznał za nieuprawnioną przeprowadzoną w odpowiedzi na skargę analizę odnoszącą się "do relacji skarżącego

i Starostwa Powiatowego" argumentując, że pominięty został fakt zatwierdzenia przez organ administracji samorządowej projektu budowlanego adaptacji lokalu mieszkalnego z przeznaczeniem na sklep mięsny, a także poinformowania przez skarżącego w dniu 30 grudnia 2005 r. Starostwa Powiatowego o zmianie profilu prowadzonej działalności.

Ponadto skarżący wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie przez Sąd dowodu

z dokumentacji fotograficznej wraz z opisem, potwierdzającej zarzuty skargi dotyczące m.in. warunków przystosowania i adaptacji przedmiotowego lokalu, a także braku równego traktowania przedsiębiorców na rynku "[...]" i dyskryminowanie skarżącego przez organy I i II instancji.

Na rozprawie sądowej w dniu 19 września 2006 r. pełnomocnik skarżącego

i pełnomocnik Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego zgodnie wnieśli o zawieszenie postępowania sądowego wskazując na możliwość ugodowego załatwienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z dnia 19 września 2006 r. zawiesił postępowanie sądowe.

Pismem procesowym z dnia 22 grudnia 2006 r. pełnomocnik organu poinformowała Sąd, iż strony nie osiągnęły porozumienia pozwalającego na ugodowe załatwienie przedmiotowej sprawy i wniosła o podjęcie zawieszonego w tej sprawie postępowania sądowego.

Tożsamy wniosek zgłosił pełnomocnik I. F. w piśmie procesowym z dnia 28 grudnia 2006 r., a nadto wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu

z dokumentów w postaci pism kierowanych przez skarżącego w trakcie zawieszonego postępowania sądowego do organów sanitarnych, a także kserokopii odpowiedzi organu I instancji udzielonej skarżącemu pismem z dnia 27 września 2006 r.

Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2007 r. Sąd podjął zawieszone postępowanie sądowe.

W kolejnym piśmie procesowym z dnia 16 stycznia 2007 r. strona skarżąca wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dokumentów znajdujących się w zasobach organów sanitarnych, dotyczących pozytywnie rozpatrzonych przez organ wniosków innej firmy prowadzącej sklepy w S., a dotyczących udzielenia zezwolenia na sprzedaż mięsa i drobiu bez żadnych ograniczeń".

Na rozprawie sądowej w dniu 28 lutego 2007 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał skargę, a pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 3 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270

ze zm.) sądy administracyjne badają zgodność decyzji administracyjnych

z prawem. Oznacza to, że zakres orzekania sądu jest ograniczony przedmiotem

decyzji i zagadnieniami procesowymi związanymi z jej wydaniem. Badaniu

w postępowaniu sądowym podlega zatem prawidłowość zastosowania przepisów prawa

w odniesieniu do istniejącego w konkretnej sprawie stanu faktycznego oraz trafność zastosowania wykładni tych przepisów. Poza tak zakreślone ramy sąd wyjść nie może. Dlatego też poza zakresem kontroli tego Sądu leżą podniesione w skardze zarzuty dotyczące warunków sanitarno - higienicznych, jakie występują w innych sklepach prowadzących na terenie S. sprzedaż mięsa i wędlin bez ograniczeń.

Tym samym Sąd nie mógł uwzględnić wniosków skarżącego o dopuszczenie dowodów w postaci dokumentacji dotyczącej innych postępowań, nie pozostających w związku

z rozpoznawaną sprawą. Natomiast wobec zgłoszonego przez stronę skarżącą zarzutu

co do naruszenia art. 32 Konstytucji RP przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej, zasadnym staje się przywołanie tezy wypowiedzianej przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 kwietnia 2005 r., sygn. FSK 1660/04 (ONSAiWSA 2006/1/32), na tle sprawy podatkowej: "Konstytucyjna zasada równości wobec prawa (art. 32 Konstytucji RP) nie może pozostawać w sprzeczności z zasadą praworządności

(art. 7 Konstytucji RP). Korzystniejsze, ale niezgodne z prawem orzeczenie wydane

w stosunku do innej osoby, znajdującej się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej, nie rodzi dla podatnika prawa do potraktowania go w ten sam sposób."

Niezależnie od powyższego zauważyć należy, iż Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny ustosunkowując się w odpowiedzi na skargę do powyższego zarzutu skargi wyjaśnił, iż przywoływany przez skarżącego rzekomo analogiczny obiekt, różni się od lokalu skarżącego i wskazał na czym owe różnice między tymi obiektami polegają.

W niniejszej sprawie nie można dopatrzyć się naruszenia prawa ze strony organów administracji publicznej, które w istotnej dla sprawy kwestii, dotyczącej oceny spełnienia wymagań sanitarno - higienicznych w sklepie przy ul. "[...]"

w S., ustaliły w sposób nie budzący zastrzeżeń Sądu, iż w rzeczonym

sklepie spełnione zostały wyłącznie wymagania konieczne do zapewnienia

higieny w obrocie środkami spożywczymi (żywnością), takimi jak: mięso i drób

w opakowaniach jednostkowych, wędliny i wyroby wędliniarskie oraz

do zapewnienia właściwej jakości zdrowotnej tych środków spożywczych (żywności).

Wbrew prezentowanemu przez skarżącego stanowisku organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie mogły oceniać spornego lokalu wyłącznie pod kątem jego zgodności z przedłożonym przez I. F. projektem technologicznym. Skarżący zdaje się nie dostrzegać, iż zgodnie z kompetencją przysługującą organom sanitarnym

na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575 ze zm.), do zakresu działania tych organów należy kontrola przestrzegania przepisów określających wymagania higieniczne

i zdrowotne dotyczące m.in. przechowywania i sprzedaży żywności. Zatem organy sanitarne przede wszystkim obowiązane były przeprowadzić postępowanie wyjaśniające we własnym zakresie i dopiero w oparciu o ustalenia poczynione w wyniku kontroli sanitarnej mogły wydać decyzję, o której mowa w art. 27 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 265 ze zm.). Stosownie do regulacji zawartej w tym przepisie, podjęcie przez przedsiębiorców produkcji lub obrotu artykułami, których mowa w ust. 1, wymaga uprzedniego stwierdzenia, w drodze decyzji, przez właściwy organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej, spełnienia wymagań koniecznych do zapewnienia higieny

w procesie lub obrocie oraz do zapewnienia właściwej jakości zdrowotnej tych artykułów.

Szczegółowe wymagania higieniczno - sanitarne dotyczące zakładów i ich wyposażenia określone zostały w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia

26 kwietnia 2004 r. w sprawie wymagań higieniczno - sanitarnych w zakładach produkujących lub wprowadzających do obrotu środki spożywcze (Dz.U. Nr 104,

poz. 1096).

Z akt administracyjnych przedmiotowej sprawy wynika, iż wprowadzone

w decyzji ograniczenia do sprzedaży mięsa i drobiu w opakowaniach jednostkowych podyktowane zostały niespełnieniem wymagań sanitarno-higienicznych pomieszczeń

i urządzeń, wynikających z art. 1 ust. l lit.d, art. 5 ust. 1 Rozporządzenia (WE)

Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r.

w sprawie higieny środków spożywczych (Dz.U.UE.L.04.139.1) oraz § 3 pkt 1 i 3,

§ 10, § 17, § 20 ust. 1 i § 33 powołanego rozporządzenia Ministra Zdrowia

z dnia 26 kwietnia 2004 r. W wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu

21 lutego 2006 r. przez służby organu I instancji stwierdzono m.in., iż do obiektu (sklepu) prowadzi jedno wejście, brak jest oddzielnego wejścia dostawczego, co powoduje krzyżowanie się dróg technologicznych oraz możliwości wystąpienia zanieczyszczeń krzyżowych, dostawa towaru do komory chłodniczej odbywa się przez stoisko handlowe, brak jest odpowiednio wydzielonych stoisk sprzedaży dla mięsa, drobiu

i wędlin, co wskazuje, że sprzedaż tych produktów odbywałaby się z jednego stoiska, brak jest także odpowiedniego urządzenia do czyszczenia i dezynfekowania sprzętu roboczego i wyposażenia, zainstalowano jeden zlewozmywak dwukomorowy

w bezpośrednim sąsiedztwie ustępu i nie określono jego przeznaczenia,

nie przewidziano miejsca do suszenia i czasowego przechowywania pojemników transportowych.

W ocenie Sądu organy Państwowe Inspekcji Sanitarnej prawidłowo przeprowadziły postępowanie w niniejszej sprawie. Uwaga ta dotyczy w szczególności postępowania dowodowego. Zebrany materiał został poddany następnie ocenie przeprowadzonej zgodnie z wymaganiami kodeksu postępowania administracyjnego. Tym samym należy uznać, że zostały ustalone w sprawie okoliczności faktyczne,

co z kolei nie pozwala na uznanie zasadności zarzutu skargi dotyczącego naruszenia przez organy orzekające art. 7 Kpa. Ustalenia te nie wykraczają poza swobodną ocenę dowodów przewidzianą w art. 80 Kpa. Ocena taka nie narusza prawa. Poza tym stwierdzić należy, iż stosując przepisy prawa materialnego do stwierdzonych okoliczności faktycznych, organy sanitarne nie przekroczyły granic swobody interpretacyjnej i nie naruszyły obowiązujących reguł interpretacyjnych. Jak najbardziej zasadną jest przedstawiona przez organ II instancji argumentacja co do obowiązku spełnienia przez przedsiębiorcę spełnienia wymagań koniecznych do zapewnienia higieny w procesie lub obrocie oraz do zapewnienia właściwej jakości zdrowotnej tych artykułów, kładąca nacisk na zagrożenia dla zdrowia ludzkiego spowodowane niewłaściwym przechowywaniem surowego mięsa i wędlin. I z tych właśnie względów, stosownie do przepisów powołanego wyżej rozporządzenia, w zakładach wprowadzających żywność do obrotu ekspozycja i sprzedaż środków spożywczych musi być zorganizowana w wyznaczonych miejscach, wyposażonych

w odpowiednie urządzenia i sprzęt, w taki sposób, aby środki spożywcze przeznaczone do bezpośredniego spożycia były oddzielone od środków spożywczych, które będą poddawane dalszej obróbce przez konsumenta (§ 20 ust. 1 rozporządzenia).

W celu stosowania dobrej praktyki higienicznej (GHP) oddzielone powinny być także drogi technologiczne produkcji, przechowywania i sprzedaży (§ 3 pkt 1 i 3 oraz

§ 10 rozporządzenia). Natomiast dla uniknięcia niedopuszczalnego ryzyka zanieczyszczenia żywności urządzenia do mycia żywności muszą być oddzielone

od urządzeń do mycia rąk (§ 5 ust. 3 rozporządzenia).

Mając na uwadze, że sąd administracyjny jest powołany tylko do kontroli legalności zaskarżonej decyzji i kontroli tej nie może opierać na żadnych innych kryteriach, przy czym bierze pod uwagę stan prawny obowiązujący w dacie wydawania zaskarżonej decyzji i na podstawie materiału dowodowego zebranego do chwili jej wydania, nie ma podstaw do kwestionowania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Ewentualne zmiany stanu faktycznego powstałe po wydaniu zaskarżonej decyzji

nie mogą mieć wpływu na wynik sądowej kontroli decyzji. Odnosząc się

do kwestii związanej z zarzutem przewlekłości prowadzonego przez organ pierwszej instancji postępowania, należy stwierdzić, iż tego rodzaju okoliczność pozostaje bez wpływu na wynik sprawy i nie daje sama przez się podstaw do stwierdzenia,

że zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu. Nie negując, że niewydanie decyzji

w terminie uchybia przepisom postępowania administracyjnego, zauważyć należy,

iż skarżący mimo przysługujących mu środków prawnych nie występował

ani z zażaleniem w trybie art. 37 Kpa, a następnie ze skargą na niewydanie w terminie decyzji administracyjnej.

Z powyższych względów uznając, iż skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw, zaś zaskarżona decyzja nie narusza i to w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie - na podstawie

art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.