Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 1232/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 30b ust. 2, art. 30c, art. 30d ust. 3
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 190
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. O. – N. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. z dnia 3 września 2010 r.; sygn. akt II SA/Łd 766/10 w sprawie ze skargi M. O. – N. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2010 r.; nr [...] w przedmiocie zakwalifikowania projektu do dofinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. postanowieniem z 3 września 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 766/10 odrzucił skargę M. O. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z [...] stycznia 2010 r., Nr [...], w przedmiocie zakwalifikowania projektu do dofinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym:

M. O. (N.) złożył wniosek o dofinansowanie realizacji projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013. Uzyskując największą liczbę punktów otrzymał pozytywną ocenę Komisji Konkursowej i został umieszczony na pierwszym miejscu listy rankingowej.

Zarząd Województwa [...] jako Instytucja Zarządzająca uchwałą z [...] stycznia 2010 r., Nr [...] podjął decyzję o zakwalifikowaniu projektów do dofinansowania w oparciu o ustalone kryteria wyboru projektów w kolejności odmiennej od wskazanej na liście rankingowej. Oznaczało to, że ze względu na ustalony poziom alokacji w przedmiotowym konkursie wniosek skarżącego został umieszczony na liście projektów spełniających minimum punktowe, jednakże z powodu braku środków finansowych nie został przyjęty do dofinansowania.

M. O. złożył protest od powyższej oceny, który nie został rozpoznany. Pismem z [...] lutego 2010 r., nr [...] został poinformowany przez Instytucję Zarządzającą, że nie przysługuje mu prawo wniesienia protestu.

W skardze od uchwały z [...] stycznia 2010 r. wniósł o jej uchylenie, a także o przywrócenie terminu do złożenia przedmiotowej skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. postanowieniem z 30 marca 2010 r. odrzucił skargę M. O. stwierdzając, że skoro jego projekt nie uzyskał negatywnej oceny, to nie było możliwości skutecznego uruchomienia trybu wniesienia protestu, jako nieprzewidzianego w Procedurze odwoławczej, a tym samym wyczerpać skutecznych środków odwoławczych do wniesienia skargi do sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej M. O. uchylił postanowienie z 30 marca 2010 r. Stwierdził, że pojęcie negatywnej oceny projektu należy utożsamiać z oceną niedającą możliwości zakwalifikowania projektu do dofinansowania. Uchwała, w wyniku której projekt z pierwszego miejsca listy rankingowej został umieszczony na liście rezerwowej, na pozycji niedającej możliwości dofinansowania, jest negatywną. Od informacji o powyższym, wobec regulacji zawartej w przepisach art. 30b ust. 1 i 2 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2009 r. Nr 84 poz. 712 ze zm.; dalej: ustawa), powinien przysługiwać środek odwoławczy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z 3 września 2010 r., sygn. akt II SA/Łd 766/10 ponownie odrzucił skargę M. O.

Podniósł, że w sprawach prowadzonych na podstawie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju skarga przysługuje na pisemną informację o wynikach oceny projektu, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego. W tym kontekście konieczność uprzedniego wniesienia środka odwoławczego należy rozumieć, jako formalny warunek wniesienia skargi, którego skarżący nie dopełnił.

Stwierdził ponadto, że z urzędu wiadomo, iż M. O. przed wniesieniem skargi w rozpoznawanej sprawie wniósł skargę na informację Zarządu Województwa [...] o negatywnym wyniku procedury odwoławczej z [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie zakwalifikowania projektu do dofinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Ta skarga została zarejestrowana w repertorium pod sygnaturą II SA/Łd 170/10. Postępowanie w tej sprawie zostało zawieszone postanowieniem z 30 marca 2010 r., z uwagi na pytanie prawne skierowane do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności z Konstytucją RP wybranych przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Zdaniem Sądu, kontroli sądowoadministracyjnej podlegają rozstrzygnięcia merytoryczne, czyli pisemne informacje o ocenie wniosku, a nie rozstrzygnięcia proceduralne. W tej sytuacji skargę na informację o negatywnym wyniku procedury odwoławczej należy traktować jako wyczerpanie trybu odwoławczego i rozpoznać jako skargę na rozstrzygnięcie merytoryczne. Przyjął, że w sprawie II SA/Łd 170/10 zostało zaskarżone rozstrzygnięcie merytoryczne, czyli uchwała Zarządu Województwa [...] z [...] stycznia 2010 r. w sprawie zakwalifikowania projektów do dofinansowania ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

Sąd stwierdził, że skargę na uchwałę zarejestrowaną pod sygnaturą II SA/Łd 171/10, należy oceniać jako sprawę objętą skargą będącą w toku - II SA/Łd 170/10. W tej sytuacji skarga ta podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270; dalej p.p.s.a.), przy zastosowaniu art. 30e ustawy. Zdaniem Sądu, z uwagi na niedopuszczalność skargi, brak było podstaw do merytorycznego rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

M. O. wniósł skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania.

Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzucił mające wpływ na wynik sprawy naruszenie prawa procesowego, poprzez błędne zastosowanie art. 30c ustawy w zw. z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., polegające na przyjęciu, że pomiędzy tymi samymi stronami toczy się postępowanie w tym samym przedmiocie, podczas gdy z analizy akt sprawy oraz sprawy toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Ł., sygn. akt II SA/Łd 170/10 wynika, że przedmiotem postępowania są inne czynności organu.

Skarżący stwierdził, że poddał pod rozstrzygnięcie Sądu dwie skargi. Obie dotyczą kwestii spornych pomiędzy tymi samymi stronami postępowania, ale których przedmiot jest odmienny. Skarga w sprawie II SA/Łd 170/10 dotyczy kwestionowania czynności na późniejszym etapie postępowania prowadzonego przez organ. Jedna skarga dotyczy uchwały z [...] stycznia 2010 r., a druga wskazuje na wadliwość decyzji w przedmiocie nierozpoznania protestu.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie i podniósł, że skarga przysługuje od informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej, a nie od poszczególnych etapów tej procedury.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest zasadna.

W pierwszym rzędzie należy zwrócić uwagę na procesowo niezrozumiałą kwestię wyodrębnienia na bazie jednej sprawy, związanej z dofinansowaniem konkretnego projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, dwóch postępowań sądowych.

Zarząd Województwa [...], działając jako Instytucja Zarządzająca [...], uchwałą nr [...] z [...] stycznia 2010 r. zakwalifikowała projekt skarżącego do dofinansowania ze środków EFRR, zgodnie z listą stanowiącą załącznik do uchwały.

O treści uchwały M. O. został poinformowany pismem z [...] stycznia 2010 r.

W dniu 27 stycznia 2010 r. skarżący wystąpił z protestem do Zarządu Województwa [...] "w stosunku do uchwały", na który otrzymał odpowiedź adresata z [...] lutego 2010 r., negującą możliwość wystąpienia wnioskodawcy ze środkiem odwoławczym.

W dniu 22 lutego 2010 r. M. O. złożył dwie skargi do WSA w Ł.: od powyższej "uchwały", z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia skargi, oraz od "informacji" z [...] lutego 2010 r.

Strona nie była wzywana do usunięcia braków formalnych skarg.

Postępowanie sądowe w sprawie skargi "na informację" zostało na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zawieszone postanowieniem z 30 marca 2010 r., "gdyż rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym".

Uchylając postanowienie o odrzuceniu skargi w równolegle prowadzonym postępowaniu sądowym w sprawie "zakwalifikowania projektu do dofinansowania", Naczelny Sąd Administracyjny m.in. podkreślił, że za informację o negatywnej ocenie projektu należy uznać taką, która przez przesunięcie projektu na listę rezerwową nie daje możliwości zakwalifikowania go do dofinansowania. Od informacji o powyższym, wobec regulacji zawartej w przepisach art. 30b ust. 1 i ust. 2 ustawy, winien przysługiwać środek odwoławczy. Protest przewidziany w Zasadach procedury odwoławczej w ramach Programu (...), jako środek odwoławczy przysługujący podmiotowi wnioskującemu o dofinansowanie celem uzyskania tego dofinansowania, przysługuje także - i to mimo braku stosownego pouczenia - w przypadku podjęcia uchwały, w wyniku której projekt nie zostaje zakwalifikowany do dofinansowania. NSA zwrócił nadto uwagę, że zgodnie z Zasadami wyboru projektu w ramach Programu (...), podjęcie decyzji o zakwalifikowaniu projektów do dofinansowania w kolejności odmiennej od wskazanej na liście rankingowej wymaga uzasadnienia, co wskazuje na prawo kontroli takiej decyzji w postępowaniu odwoławczym.

Sąd pierwszej instancji z naruszeniem art. 190 p.p.s.a. nie rozważył oceny prawnej oraz wskazań NSA, co do dalszego postępowania, wyrażonych w postanowieniu z 10 czerwca 2010 r., w szczególności w zakresie kwestii, czy i jaki środek odwoławczy oraz od jakiej informacji przysługuje wnioskodawcy.

Z postanowienia z 30 marca 2010 r., II SA/Łd 170/10 wynika, że Sąd za taką informację uznał pismo Zarządu Województwa [...] z [...] lutego 2010 r. Tymczasem informacją taką wydaje się być pismo z [...] stycznia 2010 r., od którego 27 stycznia 2010 r. wnioskodawca złożył protest i na ten środek prawny, potraktowany przez organ, jako zapytanie strony, Zarząd Województwa [...] udzielił [...] lutego 2010 r. odpowiedzi m.in. o nieprzysługiwaniu środków odwoławczych.

W konsekwencji, nadal otwartą jest kwestia przedmiotu postępowań w równolegle prowadzonych postępowaniach.

Sąd nie może się odnieść bezpośrednio do uchwały i informacji o załatwieniu wniosku, ale - co wynika z uzasadnienia postanowienia NSA z 10 czerwca 2010 r. - może i powinien stwierdzić, że protest stronie przysługuje. Niezależnie od przyjęcia, czy w sprawie został już złożony przysługujący stronie środek odwoławczy, czy też w następstwie braku pouczenia strona nie skorzystała jeszcze ze swojego prawa odwołania (art. 30b ust. 2 ustawy), zastosowanie ma przepis art. 30d ust. 3 ustawy. W wypadku złożenia środka prawnego organ zobowiązany jest rozpoznać protest.

Ponieważ zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisu art. 30c ustawy i art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. okazał się zasadny, gdyż brak było podstaw do odrzucenia skargi, jako niedopuszczalnej, działając na podstawie art. 182 § 1 w zw. z art. 185 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.