Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1679/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-09-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 22 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi H [...] N. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony; postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.


UZASADNIENIE

H. [...] N. wezwany do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] maja 2011r. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, w Polsce nie ma prawa do pracy. Oświadczył, że stracił pracę, nie ma żadnego regularnego źródła dochodów oraz, że rodzina przestała go wspierać. Wyjaśnił również, że nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych.

W związku z tym, że dane zawarte we wniosku okazały się niewystarczające do oceny sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych, zarządzeniem z 1 września 2011r. wezwano skarżącego do uzupełnienia przedmiotowego wniosku przez udzielenie odpowiedzi na postawione pytania i nadesłanie stosownych dokumentów, w terminie siedmiu dni pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty.

W dniu 14 września 2011r. (data złożenia) skarżący wyjaśnił, że obecnie utrzymuje się z pomocy przyjaciół i nie otrzymuje stałej pomocy od żony i jej rodziny (w poprzednim miesiącu otrzymał kwotę 200 złotych od rodziny żony). Wyjaśnił, że miesięcznie płaci za mieszkanie kwotę 650 złotych, jednakże zalega z opłatami za okres dwóch miesięcy. Podał również, że gdy przebywał w Polsce legalnie, na podstawie wizy, to pracował i zarabiał ok. 2300 złotych miesięcznie (praca trwała półtora miesiąca). Oświadczył, że nie posiada oszczędności, natomiast posiada rachunek bankowy, który obecnie jest pusty. Do pisma załączył wyciągi z dwóch rachunków bankowych oraz rozliczenie miesięczne za wynajem pokoju z września 2011r.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).

Sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Dokonując takiej oceny, kierowano się przede wszystkim tym, iż cudzoziemiec nie posiada źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z postępowaniem sądowym oraz ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Już sama okoliczność, iż skarżący nie pracuje i utrzymuje się z pomocy od osób trzecich świadczy o jego trudnej sytuacji materialnej. Ponadto przy rozpoznawaniu wniosku wzięto pod uwagę, iż skarżący nie posiada nieruchomości, ani przedmiotów wartościowych. W związku z powyższym należy uznać, że skarżący wykazał, iż znajduje się w sytuacji uprawniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.