Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 31/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2004-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Zarebska-Kobak /spr./ Sędziowie NSA Ryszard Bryk AWSA Joanna Zdrzałka Protokolant: sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Polskiej Korporacji Handlu [...] S.A. na bezczynność Wojewody w przedmiocie pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

SAB/ Rz 31/04

U Z A S A D N I E N I E

Polska Korporacja Handlu [...] S.A. z siedzibą w W. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zarzuciła bezczynność Wojewody w przedmiocie uchylania się od wydania decyzji merytorycznej w sprawie pozwolenia na budowę obiektu budowlanego pod nazwąa "zespół handlowo – usługowy wraz z infrastrukturą techniczną i parkingiem "

W wyniku złożonego zażalenia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trybie art. 37 § 1 k.p.a. w/w organ postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r [...] wyznaczył Wojewodzie termin 30 dniowy licząc od dnia otrzymania w/w postanowienia do załatwienia sprawy. Mimo upływu wyznaczonego terminu zarówno Wojewoda jak i Prezydent Miasta P. nie rozpoznali wniosku skarżącego z dnia 15 lutego 2002 r o wydanie decyzji w przedmiocie pozwolenia na realizację w/w inwestycji.

Tryb z art. 37 k.p.a. przez skarżącą został wyczerpany przez złożenie zażalenia do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego lecz sprawa do dnia wniesienia skargi tj. 12 lipca 2004 r. nie została załatwiona.

Na rozprawie w dniu 14 grudnia 2004 roku pełnomocnik skarżącej podniósł, że pismo na które powołuje się Wojewoda nie zastępuje wydania decyzji merytorycznej w sprawie pozwolenia na budowę.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie jednocześnie wyjaśnił, że postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] maja 2004 roku [...] Wojewoda otrzymał w dniu 14 czerwca 2004 roku i pismem z dnia 9 lipca 2004 roku udzielił odpowiedzi zainteresowanym stronom tym samym wywiązał się z nałożonego obowiązku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje;

Kontrola sądu administracyjnego sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej./ art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz.U z 2002 r Nr 153 poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przy czym Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach sprawy, której dotyczy skarga jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia / art. 135 ustawy/.

Skarga zarzuca bezczynność Wojewody w przedmiocie uchylania się od wydania decyzji merytorycznej w sprawie pozwolenia na budowę

Art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/ stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na;

1/ decyzje administracyjne,

2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie,

4/ inne niż wymienione w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej ,

6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,

7/ akty nadzoru nad działalnością organów samorządu terytorialnego,

8/ bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Przez bezczynność organu należy rozumieć brak działania ze strony organu administracji lub odmowę podjęcia czynności i wykazanie przez osobę zainteresowaną, że organ pozostaje w zwłoce.

Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu administracji jest przede wszystkim występowanie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec przedstawionego żądania strony .

Sąd uwzględniając skargę zobowiązuje organ do wydania aktu lub dokonania czynności bądź przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku, wynikających z przepisów prawa, ale może to czynić tylko wówczas, gdy organ pozostający w bezczynności jest właściwy w sprawie. / wide; wyrok NSA z dnia 4 sierpnia 1999 r sygn. akt IV SAB 80/98 publ. Lex .nr 48711/

Z treści skargi oraz z odpowiedzi na skargę i załączonych do niej dokumentów wynika, że skarżący domaga się wydania decyzji w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę.

W rozpoznawanej sprawie właściwym do wydania decyzji w pierwszej instancji jest Prezydent Miasta P. jako organ administracji architektoniczno – budowlanej / art. 82 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r Prawo budowlane/ Dz. U z 2000 r Nr106 ze zm/.

W takiej sytuacji jeżeli w/g skarżącej Prezydent Miasta P. uchyla się w dalszym ciągu od wydania decyzji merytorycznej w sprawie to należy przed złożeniem skargi na jego bezczynność wyczerpać tryb z art. 37 k.p.a. poprzez złożenie do Wojewody jako organu wyższej instancji zażalenia .

W tym stanie sprawy wojewoda nie jest właściwy w sprawie będącej przedmiotem skargi , tym samym nie może pozostawać w bezczynności .

W związku z tym, że Wojewoda Podkarpacki nie pozostawał w bezczynności dlatego też Sąd skargę oddalił stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U Nr 153 poz. 1270/