Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1442/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-02-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych w części
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie wpisu sądowego od skargi postanawia: 1. zwolnić skarżącą z obowiązku uiszczenia części każdorazowej opłaty sądowej, przekraczającej kwotę 200 (dwieście) zł; 2. w pozostałym zakresie odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Wraz za skargą na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. skarżąca uiściła na rachunek tutejszego Sądu kwotę 200 zł tytułem wpisu sądowego od skargi.

W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi w kwocie 23.541 zł, skarżąca wniosła zażalenie na to zarządzenie.

Zarządzeniem przewodniczącego tutejszego wydziału z dnia 15 grudnia 2016 r., zażalenie to uznane zostało za wniosek o przyznanie prawa pomocy. Załącznikiem do tego wniosku było zaświadczenie z dnia 30 czerwca 2015 r. o uznaniu skarżącej za osobę bezrobotną i odmowie przyznania jej z tego tytułu zasiłku.

Na druku urzędowego formularza PPF, skarżąca sprecyzowała, że żąda zwolnienia od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu przedstawiła swoją ciężką sytuację finansową. Stwierdziła, że znajduje się w katastrofalnej sytuacji życiowej i majątkowej. Żyje dzięki pomocy finansowej swoich rodziców i swojej babci. Jednocześnie skarżąca ma problemy zdrowotne.

Stronę stać było jedynie na uiszczenie kwoty 200 zł tytułem wpisu sądowego od skargi, co uczyniła.

Strona oświadczyła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie osiąga żadnych dochodów. Jest współwłaścicielem mieszkania o powierzchni 61 m2 (w 4/6), o wartości 100.000 zł, które jest przedmiotem hipoteki.

Wnioskodawca stwierdziła, że czynsz za mieszkanie wynosi 450 zł, przy czym już od trzech lat go nie opłaca. Łączna opłata za energię elektryczną i paliwo gazowe zamyka się w kwocie 120 zł miesięcznie.

W tym stanie rzeczy, referendarz sądowy pismem z dnia 26 stycznia 2017 r. wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie szeregu dokumentów, mających zobrazować jej rzeczywisty i aktualny stan majątkowy.

W odpowiedzi na to wezwanie, wnioskodawca nadesłała następujące dokumenty: oświadczenia o: miesięcznych kosztach jej utrzymania; o pomocy udzielanej stronie przez rodziców; zaświadczenie o osobach zameldowanych pod jej adresem zamieszkania; zeznanie PIT-37 wnioskodawcy za 2016 r.; informację z Banku [...], z której wynika, że skarżąca ma zadłużenie w tym banku i odpis skrócony aktu urodzenia, z którego wynika, że strona skarżąca nie jest zamężna.

Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje:

Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." – stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.

Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.).

Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części (...) albo obejmuje tylko ustanowienie fachowego pełnomocnika w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.).

Na wstępie należy zaznaczyć, że skarżąca składając wniosek o prawo pomocy, zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.

Mając to na uwadze, odnosząc się do wniosku A. K., należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którą, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli na zasadzie art. 245 § 3 P.p.s.a., mogącym obejmować zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki albo ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika w osobie radcy prawnego lub adwokata) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy, powinna udowodnić występowanie powyższych przesłanek, skutkujących uwzględnieniem jej wniosku. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez stronę dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż rzeczywiście nie jest ona w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i swojej rodziny.

Skarżąca wykazała, że jej sytuacja majątkowa rzeczywiście jest trudna. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną i nie uzyskuje żadnego dochodu. Kwota jej zadłużenia w banku wynosi 15.729,71 zł.

Z jej oświadczenia wynika, że na zakup żywności przeznacza 380 zł miesięcznie, a na zakup środków czystości w tym okresie – 100 zł. Rodzice skarżącej złożyli oświadczenie, w którym oświadczyli, że udzielają córce pomocy pieniężnej w kwocie 500 zł miesięcznie.

Skarżąca zdołała wykazać, że nie stać jej na uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 23.741 zł. Należy jednak stwierdzić, że uiściła ona kwotę 200 zł wraz ze skargą, bez wezwania Sądu.

Z faktu tego wynika, że skarżącą stać było na uiszczenie kwoty 200 zł bez poniesienia uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie samej. Konstatacja ta determinuje rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie.

W efekcie, skarżąca uiściła już należny w tej konkretnej sprawie wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł.

Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.