Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 916/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-10-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń Sędziowie Sędzia WSA Ewa Wojtynowska (spr.) Asesor WSA Bogusław Woźniak Protokolant Starszy Referent Beata Jarecka po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 października 2006 r. sprawy ze skargi E. Ł. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 12 października 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Gd 916/05

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez E. L. zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] roku.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego wystosował do podatnika wezwanie z dnia 25 kwietnia 2005 roku do osobistego stawiennictwa w charakterze strony w celu złożenia wyjaśnień i przedstawienia wiarygodnych dowodów na pokrycie poniesionych w 2002 roku wydatków na zakup nieruchomości na kwotę [...] złotych i na pokrycie straty, poniesionej w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w kwocie [...] złotych. Postanowieniem z 25 kwietnia 2005 roku organ podatkowy pierwszej instancji wszczął postępowanie podatkowe we wskazanym zakresie. Przesyłkę zawierającą zarówno wezwanie jak i postanowienie odebrał pełnomocnik do odbioru przesyłek pocztowych – H. S. w dniu 27 kwietnia 2005 roku. Przedmiotowe pełnomocnictwo pocztowe E. L. ustanowił do odbioru i kwitowania m.in. poleconych przesyłek pocztowych na czas od 10 grudnia 1999 roku do odwołania. Podatnik nie spełnił wymogu osobistego stawiennictwa.

W tej sytuacji organ pierwszej instancji wystosował do podatnika dwa kolejne wezwania: pierwsze z dnia 12 maja 2005 roku oraz drugie z dnia 8 czerwca 2005 roku. Wezwał w nim podatnika do osobistego stawiennictwa w celu udzielenia wyjaśnień w zakresie określonym w powołanym powyżej wezwaniu z dnia 25 kwietnia 2005 roku. Powyższe wezwania, z powodu ich niemożności doręczenia adresatowi w sposób wskazany w art. 148 i 149 ustawy Ordynacja podatkowa zostały doręczone w trybie art. 150 tej ustawy. Poczta przechowała w/w pisma przez okres 14 dni w swojej placówce (Ż.) i w tych przypadkach doręczenia zostały uznane za dokonane z upływem ostatniego dnia 14 – dniowego okresu (tj. wezwanie z dnia 12 maja 2005 roku z upływem 30 maja 2005 roku, drugie wezwanie z dnia 8 czerwca 2005 roku z upływem 23 czerwca 2005 roku).

W związku z powyższymi ustaleniami Naczelnik Urzędu Skarbowego działając na podstawie art. 216, art. 262 § 1 pkt 1, § 5a i § 6 oraz art. 263 Ordynacji podatkowej postanowieniem z dnia [...] nałożył na E. L. karę porządkową w wysokości [...] złotych za niestawienie się osobiście bez uzasadnionej przyczyny na jego wezwanie z dnia 12 maja 2005 roku.

Postanowienie to zostało wysłane stronie na adres: G. [...]. Z powodu niemożności doręczenia adresatowi pisma w sposób wskazany w art. 148 lub art. 149 Ordynacji podatkowej zostało ono doręczone w trybie wskazanym w art. 150 Ordynacji podatkowej. Poczta przechowywała pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (Ż.) i w tym przypadku doręczenie uznane zostało za dokonane z upływem ostatniego dnia 14 - dniowego okresu (tj. z upływem 23 czerwca 2005 r.). 7 – dniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 30 czerwca 2005 roku.

W dniu 27 lipca 2005 roku E. L. złożył zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] roku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Postanowieniem z dnia [...] roku Dyrektor Izby Skarbowej odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na powyższe postanowienie organu pierwszej instancji uznając, że E. L nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia nastąpiło bez jego winy. Z załączonych do złożonego przez podatnika wniosku o przywrócenie terminu dokumentów wynikało bowiem jedynie, że przebywał on na rehabilitacji w dniach od 4 do 18 marca 2005 roku i że w dniach od 21 do 25 kwietnia 2005 roku przebywał w Klinice [...]. Z dokumentów tych nie wynikało natomiast, aby podatnik w okresie doręczenia mu postanowienia z dnia [...] roku i w okresie właściwym na złożenie zażalenia na przedmiotowe postanowienie nie był w stanie z usprawiedliwionych przyczyn przygotować i złożyć zażalenia. Z uwagi na odmowę przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia organ podatkowy uznał, że podatnik uchybił terminowi do wniesienia zażalenia.

Na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej E. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jego zmianę przez uwzględnienie zażalenia, ewentualnie o jego uchylenie i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Skarżący zarzucił naruszenie przez organ odwoławczy przepisu art. 121 § 1, art. 122, art. 123 § 1, art. 187 § 1 w zw. z art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej podnosząc, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy i z tego względu termin na wniesienie zażalenia powinien zostać przywrócony. W związku z powyższym, zdaniem skarżącego, zaskarżone postanowienie nie może się ostać, skoro zostało wydane z uwagi na niezasadną odmowę przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153,

poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej przez badanie zgodności zaskarżonych decyzji i postanowień z prawem. W wyniku takiej kontroli decyzja (postanowienie) może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; określanej dalej jako ustawa p.p.s.a.).

Z przepisu art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. wynika, że Sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi. Wykładnia tego przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo, ale i obowiązek, dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony granicą praw i obowiązków Sądu wyznaczoną w art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami mianowicie: legalnością działań organu podatkowego oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Powyższe oznacza, że Sąd administracyjny naruszyłby ten przepis jedynie wówczas, gdyby przekroczył określone wyżej granice danej sprawy albo gdyby ograniczył się w ocenie legalności tylko do zarzutów i wniosków skargi.

Tak rozumiejąc swoją rolę, Sąd uznał, że w ustalonym stanie faktycznym skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 236 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (t. jednolity: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej Ordynacja podatkowa) zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, przy czym – jak stanowi art. 12 § 1 Ordynacji podatkowej – jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło, a upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy poza sporem jest, że podatnik uchybił terminowi do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] roku.

Wniesione przez skarżącego w dniu 27 lipca 2005 roku zażalenie na to postanowienie mogło zatem zostać merytorycznie rozpoznane tylko w razie uwzględnienia złożonego przez skarżącego wraz z zażaleniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.

Zaskarżone postanowienie nie narusza zatem prawa, skoro Dyrektor Izby Skarbowej odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienie uznając, że nie uprawdopodobnił on braku swojej winy w uchybieniu terminu.

Skarga na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] roku była przedmiotem rozpoznania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, który w sprawie I SA/Gd 918/05 wyrokiem z dnia 12 października 2006 roku ją oddalił.

Reasumując, skoro termin do wniesienia zażalenia nie został skarżącemu przywrócony należy uznać, że stwierdzenie przez Dyrektora Izby Skarbowej faktu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia było prawidłowe.

Z tych też względów Sąd, nie znajdując podstaw do wzruszenia badanego postanowienia, na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.