Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 117/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2006 nr 129 poz 902
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 Prawo ochrony środowiska - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Izabela Dobosz / spr. / Sędziowie WSA Wojciech Jakimowicz WSA Mariusz Kotulski Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2008 r. sprawy ze skargi H.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana III. zarządza ściągnięcie od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwoty 200 /dwieście / złotych tytułem nie uiszczonego wpisu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...].10.2007 r. znak [...] - po rozpoznaniu wniosku I. B. będącego pełnomocnikiem inwestora A. S.A. z siedzibą w W. - Burmistrz [...] określił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej [...] nr [...] zlokalizowanej na działce nr [...] w miejscowości B., gmina [...]. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 46a ust. 1 i 7 pkt 4, art. 48 ust. 2 pkt 1, 2 i 3, art. 56 ust. 1 i 7, art. 121, art. 122 i art. 122a ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006 r. Nr 129 poz. 902 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że działka objęta wnioskiem położona jest w obszarze, na którym nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Informacja o planowanym przedsięwzięciu została podana do publicznej wiadomości, wskutek czego wpłynęły protesty mieszkańców wsi B. Obszar oddziaływania stacji znajduje się w przestrzeni niedostępnej dla ludzi tj. na wysokości powyżej 27,70 m.n.p.t. W decyzji zobowiązano wnioskodawcę do stosowania warunków i parametrów technicznych inwestycji zgodnie z przepisami prawa. Nałożono również obowiązki mające na celu ochronę środowiska przed elektromagnetycznym promieniowaniem (pomiary kontrolne, analizę porealizacyjną, kompensację przyrodniczą). Decyzja została poprzedzona uzyskaniem wymaganych przez prawo uzgodnień. Negatywne oddziaływanie przedsięwzięcia wystąpią wyłącznie w wolnej przestrzeni niedostępnej dla ludności przy spełnieniu warunków określonych decyzją. Do decyzji załączono załącznik z charakterystyką przedsięwzięcia.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyła H. Z. podnosząc, że anteny będą zamontowane na wysokości 1/3 góry, a więc będą oddziaływać na pola uprawne, na zdrowie rolników pracujących w pobliżu, na przebywające w tym terenie zwierzęta oraz na mieszkających tam ludzi i piękno krajobrazu (pasmo B.). Skarżąca podkreśliła, że działka objęta wnioskiem to działka rolna, a prawo budowlane zakazuje prowadzenia budowy na gruncie rolnym. Zarzuciła też, że decyzji nie doręczono wszystkim stronom tj. wszystkim właścicielom działek sąsiadujących z terenem inwestycji. H. Z. zarzuciła ponadto pominięcie wcześniejszych rozstrzygnięć Kolegium tj. decyzji z dnia [...] lutego 2006 r. i z dnia [...] marca 2005 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] r. znak [...] na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 1, ust. 3 i 4, art. 56 ust. 1 i 2 prawa ochrony środowiska w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu Kolegium wskazało na obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia dla inwestycji określonych w art. 46 prawa ochrony środowiska. Do takich inwestycji należy objęta wnioskiem budowa stacji bazowej telefonii komórkowej. Organ I instancji przed wydaniem decyzji przeprowadził postępowanie w zakresie wymaganym prawem, zbadał i ocenił wszystkie istotne dla sprawy okoliczności, a zaskarżona decyzja spełnia wymagania art. 56 prawa ochrony środowiska.

Odnosząc się do zarzutu o braku załącznika graficznego Kolegium wyjaśniło, iż załącznik w tej postaci w świetle przepisów nie jest wymagany. Załącznik taki jest dołączany do decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, a postępowanie w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizacje przedsięwzięcia jest postępowaniem odrębnym, regulowanym przez inne przepisy.

Wniosek A. S.A. określił zakres przedsięwzięcia, oraz postępowania w niniejszej sprawie. Wojewoda oraz Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. uzgodnili pozytywnie przedmiotowe przedsięwzięcie w kształcie określonym przez inwestora określając stosowne wymagania na jakich dane przedsięwzięcie może być realizowane, a postanowienia te zostały utrzymane w mocy przez organy II instancji. Tak określone wymagania uwzględniono następnie w decyzji.

W myśl przepisów odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach mogłaby nastąpić zasadniczo w sytuacji niezgodności przedsięwzięcia z planem zagospodarowania przestrzennego (w rozważanej sprawie plan nie został uchwalony), odmowie uzgodnienia przez organy uzgadniające (w rozważanej sprawie wymagane pozytywne uzgodnienia zostały wydane), niezgodności z przepisami szczególnymi (brak w rozważnej sprawie tego typu przepisów), w przypadku, gdy ocena oddziaływania na środowisko wykazałaby negatywny wpływ planowanego przedsięwzięcia na obszar Natura 2000 (usytuowanie inwestycji i jej zakres oddziaływania nie wpływa na obszary prawem chronione), gdy z postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie niż proponowany, a wnioskodawca nie zgadza się na ten, wskazany przez organ, wariant dopuszczony do realizacji ( z taką sytuacją nie mamy do czynienia w rozważanym przypadku).

Podniesione w odwołaniu zarzuty dotyczące negatywnego wpływu inwestycji na środowisko rozważane były już przez organy uzgadniające oraz organ I instancji. To właśnie niniejsza decyzja ma zagwarantować ochronę środowiska przyrodniczego określając możliwości oraz sposoby zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko. Niewątpliwie lokalizacja stacji bazowej telefonii komórkowej wzbudza społeczne niepokoje oraz obawy przed pogorszeniem stanu zdrowia oraz powstaniem strat materialnych w obiektach i nieruchomościach, jednakże organy administracji zobowiązane są do stosowania obowiązujących norm prawnych. Jeśli brak przepisu, który pozwoliłby na odmowę wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, organ nie może nie uwzględnić złożonego wniosku.

Oddziaływanie planowanej inwestycji rozkłada się na znacznych wysokościach nad powierzchnią gruntu w słupie przestrzeni znajdującym się nad nieruchomościami, co wynika z analizy raportu oddziaływania na środowisko i o czym szczegółowo wspomina organ I instancji w uzasadnieniu decyzji. Zdaniem Kolegium brak jest podstaw do kwestionowania raportu oddziaływania na środowisko jako dowodu w sprawie w sytuacji, gdy odpowiada on wymogom określonym w art. 52 ustawy Prawo ochrony środowiska.

Powołane przez skarżącą decyzje Kolegium z dnia [...] lutego 2006 r. i z dnia [...] marca 2005 r. zostały wydane w postępowaniu w przedmiocie ustalenia lokalizacji celu publicznego, co jest wiadome Kolegium z urzędu. Niniejsze postępowanie jest natomiast postępowaniem odrębnym. Jego przedmiotem nie są kwestie z zakresu prawa budowlanego czy zagospodarowania przestrzennego, lecz określenie standardów ochrony środowiska, jakie musi spełniać konkretne przedsięwzięcie.

Powyższą decyzję zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego H. Z. zarzucając jej pominięcie istotnych dla sprawy okoliczności. Organy obu instancji nie zajęły się stanem prawnym działki, która nie jest własnością inwestora lecz rolników. W sprawie wpłynęły- liczne protesty mieszkańców i rady sołeckiej, a mimo to wydano zaskarżoną decyzję. Zdaniem skarżącej burmistrz działa na rzecz interesu dużej prywatnej firmy, a narusza interesy swoich wyborców. Zakwestionowano ustalenia zawarte w decyzji co do nieszkodliwości inwestycji, podkreślając, że w sprawie nie przeprowadzono wizji lokalnej. Ponownie stwierdzono, że teren inwestycji ma charakter nieruchomości rolnej. a na takiej nie można nic budować. W ocenie skarżącej raport oddziaływania na środowisko nie jest spójny i nie wypełnia wszystkich wymogów wynikających z przepisów prawa, nie uwzględnia też konieczności ochrony własności. W oparciu o te zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało swoją argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola wykazała naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że w aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek wyjaśnienia w jaki sposób ustalono krąg stron postępowania. Na k. 6 akt administracyjnych znajduje się wykaz stron postępowania, który następnie został zmieniony poprzez wykreślenie S. A. i H. A. z wykazu stron postępowania "z powodu omyłkowego odczytu nr działki [...]" i wpisanie w ich miejsce W. K. (k. 7 - 8 akt administracyjnych). W piśmie z dnia 10.02.2006 r. (k. 12 akt administracyjnych) organ I instancji poinformował Wojewodę o kolejnej zmianie kręgu stron postępowania: wpisana w rejestrze gruntów jako właścicielka działki nr [...] T. Z. nie żyje, a nowym właścicielem działki jest jej córka H. Z. Zmiany tej dokonano na skutek interwencji sołtysa wsi B. S. M.

Wobec braku w aktach sprawy jakichkolwiek dokumentów - poza powołanymi wyżej pismami organu I instancji - oraz braku wyjaśnienia z czego wynika interes prawny osób uznanych za strony, Sąd nie ma możliwości zweryfikowania, czy krąg stron postępowania został ustalony w sposób prawidłowy. Takie postępowanie organów obu instancji narusza art. 7 i 77 k.p.a. W ponownym postępowaniu należy ustalić krąg stron postępowania w oparciu o wiarygodne dowody np. wypis z rejestru gruntów oraz wyjaśnić na czym polega interes prawny osób uznanych za strony postępowania.

Zastrzeżenia budzi też kwestia pełnomocnictwa udzielonego przez A. S.A. w W. I. B. Upoważnienie dołączone do wniosku o wydanie zaskarżonej decyzji (k. 2 akt administracyjnych) nie obejmowało reprezentacji spółki w sprawach o ustalenie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia, lecz wyłącznie sprawy o ustalenie warunków zabudowy, o pozwolenie na budowę oraz o pozwolenie na emisję i użytkowanie dla potrzeb realizacji stacji bazowej telefonii komórkowej. Dodatkowo upoważnienie straciło ważność po 31.12.2005 r. Mimo to organ I instancji przyjął i rozpoznał wniosek, a pisma wydawane w sprawie doręczał I. B. także po 1 stycznia 2006 r. W aktach sprawy znajduje się drugie upoważnienie udzielone I. B. przez A. S. i B. J. działających w imieniu A. S.A. (k. 78 akt administracyjnych) w którym wprost wymieniono możliwość występowania w sprawie o ustalenie środowiskowych uwarunkowań inwestycji. Na pełnomocnictwie tym nie ma daty, ale może ono odnosić skutek najwcześniej od dnia 26.09.2006 r., bo z tą datą A. S.A. udzieliło pełnomocnictwa B. J. i A. S. Doręczanie pism osobie, która nie legitymuje się stosownym pełnomocnictwem narusza prawa strony do uczestnictwa w każdym stadium postępowania, a mianowicie przepisy art. 10 oraz art. 40 k.p.a. W ponownym postępowaniu należy wyjaśnić kwestię umocowania I. B. do reprezentacji wnioskodawcy w niniejszym postępowaniu.

Ze względu na powyższe zastrzeżenia należało uwzględnić skargę H. Z. i uchylić zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji na podstawie art. 145 §1 pkt 1 "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami).

W razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane (art. 152 p.p.s.a.) i dlatego orzeczono jak w pkt II wyroku.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.