Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 92/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-07-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
658
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Inne~Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2 pkt 8, art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 14 ust. 7 oraz art. 27
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia NSA Otylia Wierzbicka po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W. na bezczynność Wójta Gminy S. w przedmiocie przedstawienia radzie gminy projektu zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

J. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność w przedmiocie skierowania pod obrady rady gminy projektu zmiany obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. w zakresie działki ew. nr [...] położonej we wsi J.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W świetle art. 3 § 2 pkt 8 p. p. s. a. skarga na bezczynność może dotyczyć więc jedynie bezczynności w wydaniu aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p. p. s. a.

Skarżący zarzucił Wójtowi Gminy S. bezczynność w przedmiocie skierowania pod obrady rady gminy projektu zmiany obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy S. w zakresie działki ew. nr [...] położonej we wsi J., w wyniku czego rada gminy nie może uchwalić zmian planu w tym zakresie. Zgodnie z art. 27 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.), zwanej dalej "u. p. z. p.", zmiana planu miejscowego następuje w takim samym trybie, w jakim uchwalany jest plan. Aby doszło do uchwalenia planu wójt gminy przedstawia radzie gminy sporządzony przez siebie projekt planu (art. 19 ust. 1 u. p. z. p.). Uznać więc należy, że przedmiotem skargi jest bezczynność w przedstawieniu przez Wójta Gminy S. Radzie Gminy S. projektu zmian planu w zakresie działki ew. nr [...] położonej we wsi J.

Bezczynność wójta gminy w dokonaniu powyższej czynności nie podlega jednak zaskarżeniu do sądu administracyjnego, ponieważ czynność ta nie należy do katalogu czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p. p. s. a. W szczególności zaznaczyć trzeba, iż czynność przedstawienia przez wójta gminy radzie gminy projektu zmian planu nie należy do czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 4 p. p. s. a., tj. do innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 1-3 p. p. s. a. czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, gdyż gmina nie ma obowiązku zmiany obowiązującego planu. Zmiana planu jest bowiem obowiązkowa jedynie wtedy, jeżeli wymagają tego przepisy odrębne (art. 27 w zw. z art. 14 ust. 7 u. p. z. p.). Przepisem takim jest m. in. art. 53 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze (t. j.: Dz. U. z 2005 r. nr 228, poz. 1947 ze zm.). Analiza tego przepisu w jego całokształcie, w powiązaniu z art. 27 w zw. z art. 14 ust. 7 u. p. z. p., pozwala stwierdzić, że radę gminy obciąża powinność wszczęcia procedury planistycznej w odniesieniu do terenu górniczego niezwłocznie po utworzeniu takiego terenu, tj. bezpośrednio po dacie ostateczności decyzji koncesyjnej (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 2 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Bk 577/08), co w niniejszej sprawie nie ma miejsca.

Z informacji zawartej w odpowiedzi na skargę wynika, że aktualnie nie toczy się postępowanie w przedmiocie zmiany planu w zakresie działki ew. nr [...] położonej we wsi J., ponieważ uchwała Rady Gminy S. z dnia [...] sierpnia 2004 r. o przystąpieniu do sporządzenia tej zmiany została uchylona uchwałą tej rady z dnia [...] lutego 2011 r.

W aktualnym stanie prawnym zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega uchwała rady gminy w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podstawę prawną zaskarżenia stanowi art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.: Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.).

Na marginesie, w związku z naklejeniem przez skarżącego na pismo zawierające skargę znaków opłaty sądowej o łącznej wartości 200 zł, Sąd informuje, że opłatę sądową w postępowaniu przed sądem administracyjnym uiszcza się wyłącznie gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu (art. 219 § 2 zdanie pierwsze p. p. s. a.). Kwestia ta nie miała jednak znaczenia dla rozstrzygnięcia, ponieważ nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu (art. 222 p. p. s. a.).

W związku z powyższym Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p. p. s. a.