Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2020/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-07-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono dokonania wykładni wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 158
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej Sędziowie WSA Ewa Marcinkowska Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P. L. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2010 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 2020/09 w sprawie ze skargi P. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia - odmówić wykładni wyroku -


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 16 kwietnia 2011 r., nadanym do Sądu w dniu 24 maja 2011 r., powołując się na art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), P. L., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wystąpił z wnioskiem o wykładnię uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2010 r. o sygnaturze akt II SA/Wa 2020/09 w sprawie ze skargi P. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej, w zakresie uwzględnienia przez Sąd zarzutów skarżącego.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że treść uzasadnienia przedmiotowego wyroku sformułowana jest w sposób niejasny, gdyż brak w niej odniesienia Sądu do niektórych zarzutów skarżącego. Z treści uzasadnienia nie wynika, czy Sąd uwzględnił zarzut skarżącego naruszenia przez organ II instancji zasady dwuinstancyjności postępowania oraz zarzut braku podstaw do wznowienia postępowania przez organ I instancji. Sąd nie uzasadnił również powodu nieoodniesienia się do powyższych zarzutów. W ocenie skarżącego, budzi to wątpliwości co do zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania wyroku. W szczególności, zdaniem skarżącego, nie jest jasne, czy Sąd w braku stanowiska organu odnoszącego się do zarzutów skarżącego nie mógł ocenić zasadności przedstawionych w skardze wskazanych zarzutów, czy też nie podzielił zasadności tychże zarzutów. Nie jest również jasne, czy wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w uzasadnieniu wyroku dotyczyły odniesienia się do wszystkich zarzutów skarżącego wyrażonych w odwołaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości, co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas gdy, jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu jego wykonania. Ponadto wykładnia wyroku nie może prowadzić do reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 4 lutego 20005 r. sygn. akt OZ 1312/04 publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie może również służyć dodatkowemu rozpoznaniu sprawy. Potrzeba wykładni może być zatem wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia.

W niniejszej sprawie treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 2020/09 nie nasuwa wątpliwości zarówno co do jego sentencji, jak i uzasadnienia, których treść jest sformułowana w sposób jasny i zrozumiały. Nie budzą też wątpliwości powołane w uzasadnieniu motywy, oraz podstawa prawna rozstrzygnięcia. Natomiast wnioski skarżącego zawarte w jego piśmie z dnia 16 kwietnia 2011 r. stanowią w istocie próbę podjęcia polemiki z uzasadnieniem wyroku i z tej przyczyny nie stanowią podstawy do zastosowania art. 158 cyt. ustawy. Wniosek skarżącego sprowadza się w istocie do postawienia zarzutu niepełnego odniesienia się przez Sąd w uzasadnieniu wyroku do postawionych przez skarżącego w skardze zarzutów, co wykracza poza dyspozycję art. 158 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tego rodzaju polemika z treścią uzasadnienia wyroku powinna przybrać formę skargi kasacyjnej.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 158 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.