Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1104/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2016-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 22 stycznia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. T.-N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę budynku mieszkalnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. a.bł.


UZASADNIENIE

W dniu 15 grudnia 2015 r. B. T.-N. złożyła za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę budynku mieszkalnego.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą zaskarżoną decyzję organ wysłał na adres strony, który następnie skarżąca potwierdziła w treści skargi. Przesyłkę po dwukrotnej awizacji w dniach 30 października i 9 listopada 2015 r. operator pocztowy zwrócił do organu w dniu 14 listopada 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, a zgodnie z treścią art. 54 § 1 wyżej cytowanej ustawy, wniesienie skargi odbywa się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Z kolei po myśli art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w trybie art. 44 k.p.a. W myśl tego przepisu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43, operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (§ 1 pkt 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa wyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Powyższe uregulowanie wprowadza tzw. fikcję prawną doręczenia pisma adresatowi, co oznacza, iż przyjmuje się prawdziwość twierdzenia o doręczeniu bez względu na to, czy pismo rzeczywiście w ten sposób doszło do rąk adresata.

W niniejszej sprawie operator pocztowy zostawił w skrzynce oddawczej skarżącej pierwsze zawiadomienie w dniu 30 października 2015 r., zaś powtórne w dniu 9 listopada 2015 r. Zwrotu przesyłki dokonano dnia 14 listopada 2015 r. Z zestawienia tych dat oraz treści wyżej przytoczonego przepisu wynika, iż należy przyjąć domniemanie prawne, iż zaskarżoną decyzję doręczono stronie dnia 13 listopada 2015 r. A skoro nie obalono tego domniemania prawnego, to ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego był dzień 14 grudnia 2015 roku (poniedziałek). Bowiem dzień 13 grudnia 2015 r. przypadł w niedzielę, a więc zastosowanie ma art. 83 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.

Wobec powyższego, skargę B. T.-N. złożoną w organie dnia 15 grudnia 2015 roku uznać należy za wniesioną nieskutecznie, bowiem

z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego dla tego typu czynności.

Z tej przyczyny skarga podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

a.bł.