Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 89/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2013-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2, art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 227, art. 229
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Kobylecka po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.K. na uchwałę Rady Gminy Stopnica z dnia 19 grudnia 2012 r. nr XXI/86/2012 w sprawie skargi na działalność Wójta Gminy Stopnica postanawia odrzucić skargę H.K..


UZASADNIENIE

H.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, za pośrednictwem organu, skargę na uchwałę Rady Gminy w Stopnicy z dnia 19 grudnia 2012 r. nr XXI/86/2012. Przedmiotem uchwały była skarga H.K. na działalność Wójta Gminy Stopnica w sprawie rozgraniczenia działek i wydania zezwolenia na wycięcie drzew.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Stopnicy wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, względnie oddalenie. Organ wskazał, że zaskarżona uchwała Rady Gminy Stopnica dotyczyła rozpatrzenia skargi H.K. na działalność Wójta, a na skargi określone w dziale VIII kpa skarga do sądu nie przysługuje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Stosownie do 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270) zwanej dalej "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów jest wyczerpujące, a to oznacza, że skarga wniesiona w jakichkolwiek innych przypadkach niż określone w dyspozycji art. 3 § 2 pkt 1 – 8 p.p.s.a. jest niedopuszczalna.

Z treści skargi H.K. wynika, że zaskarżona uchwała Rady Gminy Stopnica, wydana została w trybie przepisów działu VIII ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U.z 2000r. Nr 98 poz.1071), zwanej dalej "kpa", czyli trybie skargowym (art. 229 pkt 3 kpa) i dotyczyła działalności Wójta Gminy Stopnica w sprawie rozgraniczenia działek i wydania zezwolenia na wycięcie drzew. Uchwała została zatem podjęta w wyniku rozpatrzenia skargi obywatelskiej, której przedmiotem mogą być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw (art. 227 kpa).

Zgodnie z poglądami wyrażanymi w orzecznictwie sądów administracyjnych, rozstrzygnięcia podejmowane przez organy administracji w ramach rozpoznawania skarg obywatelskich przewidzianych w art. 227 kpa, nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż nie należą do żadnej z kategorii aktów wymienionych w cytowanym wyżej art. 3 § 2 p.p.s.a. Skarga, o której mowa w art. 227 kpa, nie jest tożsama ze skargą, o której mowa w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga określona przez przepis art. 227 kpa jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, który nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego ani też nie może stanowić podstawy powództwa lub wniosku zmierzającego do wszczęcia postępowania sądowego. Skargi tego rodzaju są załatwiane w samodzielnym, wewnętrznym, jednoinstancyjnym postępowaniu, kończącym się czynnością faktyczną polegającą na zawiadomieniu skarżącego o sposobie załatwienia sprawy (por. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998 r., III SA 1636/97, dostępny w internecie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Podkreślić rówznież należy, że uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego, podjęte w wyniku rozpoznania skargi wniesionej na podstawie art. 227 kpa, tak jak zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała Rady Gminy Stopnica z dnia 19 grudnia 2012 r., nie są uchwałami z zakresu administracji publicznej i tym samym nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego ( zob. postanowienie NSA z dnia 21 grudnia 2010 r., II OSK 2389/10, LEX nr 7434217, postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2001 r., I SA 2668/00, LEX nr 54426; postanowienie NSA z dnia 23 lipca 2001 r., II SAB 213/00, LEX nr 54555). Przyjmuje się, że uchwały podjęte na podstawie art. 227 kpa w wyniku skargi na zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez organy albo przez ich pracowników, są takimi samymi czynnościami informującymi o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 kpa, którym forma uchwały nie jest przypisana. Dlatego też nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze, uznał skargę H.K. za niedopuszczalną i orzekł o jej odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.