Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 517/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-08-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 259  par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wrocław, dnia 19 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. z/s w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego odrzucić sprzeciw.


UZASADNIENIE

Skarżąca Spółka, po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2013 r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Przesyłka z odpisem powyższego postanowienia – zgodnie z ustaleniami poczynionymi przez Sąd – była dwukrotnie awizowana, w tym po raz pierwszy 18 czerwca 2013 r. i została doręczona na adres Kancelarii pełnomocnika strony skarżącej 3 lipca 2013 r.

Strona wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 10 lipca 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 – dalej p.p.s.a.), od postanowień i zarządzeń wydanych przez referendarza sądowego w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy strona może wnieść sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Natomiast zgodnie z art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Dokonując oceny zachowania wskazanego wyżej 7-dniowego terminu, wskazać należy na treść art. 73 p.p.s.a., który stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).

W niniejszej sprawie po pierwszej próbie doręczenia pismo zostało złożone w placówce pocztowej w dniu 18 czerwca 2013 r. Od tej też daty rozpoczynał się bieg 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a. Ostatni dzień tego terminu przypadał zatem na 2 lipca 2013 r. Z tą datą należało przyjąć za skuteczne doręczenie przesyłki z odpisem postanowienia, którym odmówiono skarżącej Spółce przyznania prawa pomocy i jednocześnie za początek biegu terminu do wniesienia sprzeciwu.

W rezultacie termin do jego wniesienia upływał z dniem 9 lipca 2013 r. (wtorek).

W świetle regulacji zawartej w art. 73 p.p.s.a. bez znaczenia pozostaje fakt, że pełnomocnik strony złożył sprzeciw w siódmym dniu liczonym od daty odbioru przesyłki w placówce pocztowej. Późniejszy odbiór pisma nie obala bowiem wynikającego z tego przepisu domniemania doręczenia i nie zmienia zakresu skutków prawnych tego typu doręczenia (zob. postanowienie NSA z 9 czerwca 2010 r., sygn. akt I FZ 188/10, publ. "Wspólnota" 2010/27/42).

Wobec powyższego, sprzeciw wniesiony 10 lipca 2013 r. należało uznać za spóźniony. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił jak w sentencji na podstawie powołanego wyżej art. 259 § 2 p.p.s.a.