Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 739/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6074 Przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności
Hasła tematyczne: Gospodarka gruntami
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 i art. 194 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabella Kulig-Maciszewska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 4 czerwca 2007 r. sygn. akt III SA/Po 970/06 prostujące oczywistą omyłkę w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 marca 2007 r. sygn. akt III SA/Po 970/06 oddalającym skargę J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 4 czerwca 2007 r. sygn. akt III SA/Po 970/06 sprostował oczywistą omyłkę w wyroku tegoż Sądu z dnia 27 marca 2007 r. oddalającym skargę J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności, w ten sposób, że w miejsce numeru decyzji "(...)" wpisano "(...)".

Sąd wskazał, że omyłkowo podany numer decyzji podlegał sprostowaniu na mocy art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.").

J. L. złożył zażalenie na to postanowienie podzielając pogląd, że błędny numer decyzji stanowi omyłkę pisarską oraz wnosząc o "ponowne rozpatrzenie sprawy celem wyeliminowania wszystkich błędów pisarskich dla ustalenia prawdy".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionej podstawy.

Bowiem zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji nie naruszył przepisów obowiązującego prawa, w tym regulacji dotyczących możliwości prostowania oczywistych omyłek pisarskich w orzeczeniach, co przewiduje art. 156 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sąd może z urzędu sprostować w wyroku – na mocy art. 166 tej ustawy, również w postanowieniu – niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Niewątpliwie zaś za oczywistą omyłkę należy uznać – jak przyjął w zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji – błędne wskazanie numeru zaskarżonej w sprawie decyzji, który podlegał sprostowaniu w trybie art. 156 § 1 P.p.s.a.

Jednocześnie należy zaznaczyć, że stosownie do art. 194 § 3 P.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.

Tymczasem J. L., w zażaleniu na postanowienie Sądu I instancji prostujące oczywistą omyłkę w wyroku podniósł, że oczywistym jest, iż mylne wskazanie numeru decyzji jest błędem pisarskim, przez co w istocie zgodził się z treścią zaskarżonego orzeczenia, oraz wniósł o "ponowne rozpatrzenie sprawy celem wyeliminowania wszystkich błędów pisarskich dla ustalenia prawdy".

Taki zaś sposób sformułowania zażalenia nie wskazuje na czym miałoby polegać naruszenie przez Sąd I instancji przepisów prawa skutkujące koniecznością uchylenia zaskarżonego orzeczenia, co więcej wskazuje, iż skarżący podziela pogląd Sądu.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnym, orzekł jak wyżej.