Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 152/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę o wznowienie postępowania
Powołane przepisy: article: art. 91  par. 3, 107, 109, 110, 250, 271  pkt 2, 277, 281, 282  par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Tomasz Szmydt Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi J. S. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 1202/12 1. oddala skargę o wznowienie postępowania sądowego; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. S., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych.


UZASADNIENIE

Skarżąca J. S. w skardze z [...] stycznia 2013 r. domagała się wznowienia postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 września 2012 r. w sprawie I SA/Wa 1202/12, wskazując jako podstawę wznowienia art. 271 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2012 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Powyższym wyrokiem Sąd oddalił skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.

Skarżąca podkreśliła, że o oddaleniu skargi w sprawie I SA/Wa 1202/12 dowiedziała się przypadkiem w dniu 3 grudnia 2012 r. oraz zarzuciła, iż Sąd uniemożliwił jej zapoznanie się z aktami, nie doręczył kopii akt oraz uniemożliwił jej udział w rozprawie, a także uzupełnienie akt o istotne dokumenty. Skarżąca wskazała, że wyznaczenie w dniu 25 września 2012 r. ośmiu spraw z jej skarg to zła wola Sądu. Podniosła ponadto, że złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy oraz poinformowała, iż od października do grudnia 2012 r. trzykrotnie trafiła do szpitala. Do skargi załączone zostały kserokopie zaświadczeń lekarskich z dnia [...] maja 2012 r. i z dnia [...] lipca 2012 r. dotyczące leczenia rehabilitacyjnego skarżącej.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. nie zajęło stanowiska wobec żądań skargi o wznowienie postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga o wznowienie postępowania nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, że uruchomienie trybu wznowienia postępowania uzależnione jest od pozytywnego ustalenia istnienia formalnych przesłanek wszczęcia postępowania wznowieniowego, jakimi są: zakończenie postępowania prawomocnym orzeczeniem, złożenie wniosku o wznowienie z zachowaniem terminu określonego w art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej "ppsa" oraz powołanie we wniosku przyczyny mieszczącej się w kategorii podstaw wznowienia.

W rozpatrywanej sprawie skarżąca domagała się wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z 25 września 2012 r., którym oddalono jej skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S.

Skoro w sprawie zapadło prawomocne orzeczenie, a skarżąca złożyła skargę o wznowienie postępowania, to należało ustalić, czy skarga ta opierała się na ustawowej podstawie wznowienia i czy została wniesiona w terminie określonym w art. 277 ppsa.

Skarżąca w swojej skardze jako podstawę wznowienia postępowania wskazała art. 271 pkt 2 ppsa, zgodnie z którym można żądać wznowienia, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania. W stosunku do tej przesłanki wznowienia postępowania trzymiesięczny termin na złożenie skargi o wznowienie postępowania należy liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o orzeczeniu. W niniejszej sprawie skarżąca podała, że dowiedziała się o wydaniu wyroku w dniu 3 grudnia 2012 r., a zatem od tej daty należało liczyć termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Skarga taka została wniesiona 14 stycznia 2013 r., a więc z zachowaniem ustawowego terminu.

Pozytywne ustalenie, że zostały spełnione niezbędne przesłanki skutecznego wniesienia skargi o wznowienie postępowania, spowodowało w dalszej kolejności konieczność zbadania, czy skarga wznowieniowa była dopuszczalna, a więc czy wskazana przez wnioskodawcę podstawa wznowieniowa była merytorycznie uzasadniona. Obowiązek taki wynika z treści art. 281 pppsa. Negatywny wynik wspomnianej oceny powoduje oddalenie skargi o wznowienie postępowania. Istnienie natomiast przyczyny wznowienia postępowania uzasadnia uchylenie lub zmianę prawomocnego orzeczenia, o ile treść zapadłego orzeczenia jest niewłaściwa, a jego zmianę lub uchylenie uzasadniają okoliczności będące podstawą wznowienia.

Badając zasadność powołanej przez skarżącą przesłanki wznowieniowej Sąd uznał, że jest ona bezpodstawna.

Podkreślić należy, że wbrew zarzutom skargi, Sąd nie uniemożliwił skarżącej stawiennictwa na rozprawę w dniu 25 września 2012 r. w sprawie I SA/Wa 1202/12. Skarżąca była prawidłowo powiadomiona o terminie tej rozprawy, co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru zawiadomienia o terminie rozprawy (k. 34 akt sądowych).

W dniu 12 września 2012 r. skarżąca osobiście złożyła w sądzie pismo o zmianę terminu rozpraw wyznaczonych w trzynastu sprawach w dniach 20, 21 i 25 września 2012 r. Wniosła o wyznaczanie w jednym miesiącu po dwie sprawy - i to po godz. 12.00.

Natomiast w piśmie z 19 września 2012 r., również złożonym osobiście w Sądzie stwierdziła, że wyznaczenie w okresie od 20 do 25 września 2012 r. czternastu spraw jest rażącym naruszeniem prawa. Skarżąca wskazała ponadto na zły stan zdrowia.

Jak wyżej wskazano obydwa powyższe pisma J. S. złożyła w Sądzie osobiście. Stan zdrowia, mimo podnoszonych twierdzeń, pozwalał jej więc udać się do Sądu. Skarżąca nie przedstawiła przy tym dokumentu, z którego wynikałoby, aby jej stan zdrowia uniemożliwiał stawiennictwo w Sądzie w dniu rozprawy przeprowadzonej 25 września 2012 r. Dokumentu takiego nie stanowią bowiem przedstawione przy skardze o wznowienie postępowania kserokopie zaświadczeń lekarskich z dnia [...] maja 2012 r. o leczeniu skarżącej w Centralnym [...] w W. w Oddziale Rehabilitacji Dziennej z powodu choroby zwyrodnieniowej oraz z dnia 9 lipca 2012 r., z tej samej placówki, o korzystaniu z zabiegów rehabilitacyjnych. Z zaświadczeń tych wynika bowiem, że leczenie miało miejsce w okresie [...] maja 2012 r. oraz [...] lipca 2012 r. Podnoszone przez skarżącą twierdzenia są więc bezzasadne. W ocenie Sądu stwierdzić można, że skarżąca już z góry zakładała, iż stan zdrowia w dniu 25 września 2012 r. uniemożliwi jej udział w rozprawie.

Zważyć należy, że sąd administracyjny bada legalność decyzji na dzień jej wydania na podstawie zgromadzonych w sprawie dowodów. Zgodnie z art. 107 ppsa nieobecność stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy. To strona decyduje o tym, czy stawi się na rozprawę, czy też nie. Jedynie w przypadku wskazanym w art. 91 § 3 ppsa sąd może w celu dokładniejszego wyjaśnienia sprawy zarządzić stawienie się stron lub jednej z nich osobiście lub przez pełnomocnika. Zarządzenie takie leży jedynie w kompetencji sądu, który ocenia, czy istnieje potrzeba, o jakiej mowa w wyżej wskazanym przepisie. W sprawie I SA/Wa 1202/12 takie zarządzenie sądu nie zostało wydane.

Natomiast pisma skarżącej o zmianę terminu rozprawy, czyli o jej odroczenie (w ppsa nie ma instytucji zmiany terminu rozprawy), nie mogły być skuteczne, gdyż nie zachodziły przesłanki z art. 109 i 110 ppsa.

Otóż zgodnie z art. 109 rozprawa ulega odroczeniu, jeżeli sąd stwierdzi nieprawidłowość zawiadomienia którejkolwiek ze stron albo jeżeli nieobecność strony lub jej pełnomocnika jest wywołana nadzwyczajnym wydarzeniem lub inną znaną sądowi przeszkodą, której nie można przezwyciężyć, chyba że strona lub jej pełnomocnik wnieśli o rozpoznanie sprawy w ich nieobecności. W niniejszej sprawie takie nadzwyczajne okoliczności nie wystąpiły. Nie stanowią o powyższych przeszkodach załączone do skargi o wznowienie postępowania zaświadczenia lekarskie z [...] maja 2012 r. o leczeniu skarżącej w [...] w okresie [...] maja 2012 r. z powodu choroby zwyrodnieniowej, jak również zaświadczenie z 9 lipca 2012 r. z tej samej placówki o korzystaniu z zabiegów rehabilitacyjnych w okresie [...] lipca 2012 r. Odbywanie rehabilitacji z powodu choroby zwyrodnieniowej - i to na dwa miesiące przed terminem rozprawy- nie wypełnia przesłanek z art. 109 ppsa.

Natomiast zgodnie z art. 110 ppsa rozprawa ulega odroczeniu, jeżeli sąd postanowi zawiadomić o toczącym się postępowaniu sądowym osoby, które dotychczas nie brały udziału w sprawie w charakterze stron. Taka sytuacja również w sprawie nie zachodziła.

Niestawiennictwo skarżącej na rozprawie w dniu 25 września 2012 r. było więc wynikiem jej osobistego wyboru.

Zważyć także trzeba, że zgodnie z regulaminem wewnętrznym urzędowania Sądu przewodniczący wydziału ustala terminy rozpraw na kolejne okresy trzymiesięczne oraz ustala składy orzekające i przewodniczących składów orzekających na każde z tych posiedzeń. Na każdą z rozpraw są wyznaczane sprawy według kolejności wpływu.

Wyznaczenie ośmiu spraw ze skargi J. S. na ten sam dzień wiązało się z kolejnością wpływu spraw do sądu, w tym licznych skarg skarżącej i nie pozostawało w sprzeczności z przepisami ppsa i regulaminu. Wyznaczenie kilku spraw na jeden dzień niewątpliwie było ułatwieniem dla skarżącej, polegającym na niefatygowaniu się przez nią do sądu (o ile chce uczestniczyć w rozprawie) kilka razy, a z tym wiążą się koszty dojazdów. Również wniosek skarżącej, że sąd będzie dopasowywał godziny rozpraw do jej oczekiwań nie znajduje uzasadnienia w przepisach prawa.

Ponadto oczekiwania skarżącej są tym bardziej niezrozumiałe, że - jak podkreśliła - ma wykształcenie prawnicze (pismo z 12 września 2012 r.) oraz doktorat z prawa (pismo z 19 września 2012 r.) - wobec czego powinna mieć umiejętność ustalenia treści przepisów prawa i konsekwencji z nich wynikających.

Niezasadny jest zarzut skargi o wznowienie, że w sprawie I SA/WA 1202/12 skarżąca wniosła o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Analiza pism skarżącej nie potwierdza powyższego zarzutu.

Również nieuprawniony jest zarzut odnośnie uniemożliwienia jej przez Sąd zapoznania się z aktami sprawy i złożenia wniosków dowodowych i pism procesowych. Skarżąca wraz z powiadomieniem o terminie rozprawy została poinformowana, że akta udostępniane są stronom w Sekretariacie Informacji o Sprawach. Zważywszy na to, że skarżąca została poinformowana o terminie rozprawy z ponad miesięcznym wyprzedzeniem miała możliwość zapoznania się z aktami i złożenia wniosków dowodowych.

Podsumowując stwierdzić należy, że skoro skarżąca nie była pozbawiona możliwości działania, ma zdolność sądową i procesową, to oznacza, że nie zachodzą przesłanki z art. 271 pkt 2 ppsa.

Wobec tego, że wskazana przez skarżącą podstawa wznowienia postępowania okazała się nieuzasadniona, dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. art. 282 § 2 i art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.