Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1823/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-07-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 162 § 1 i § 2, art. 223
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędziowie sędzia WSA Tomasz Janeczko (sprawozdawca), sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 lipca 2016 r. sprawy ze skargi M. LTD sp. z o.o. w upadłości z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej w W. (zwany dalej: "organem odwoławczym") postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. odmówił dla M. Ltd. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (zwanej dalej: "Skarżącą") przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. (zwanego dalej: "organem pierwszej instancji") z dnia [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r., kwoty zwrotu podatku za listopad 2008 r., oraz kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za listopad 2008 r.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu ww. postanowienia wskazał, że organ pierwszej instancji decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. określił Skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r., kwotę zwrotu podatku za listopad 2008 r., oraz kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za listopad 2008 r. Wskazaną decyzję doręczono (jak wynika z umieszczonej na niej adnotacji) w dniu 25 czerwca 2013 r. P. K., będącemu kuratorowi Skarżącej. Organ odwoławczy zauważył również, że w dniu 23 marca 2015 r. (data stempla pocztowego) Skarżąca złożyła za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] czerwca 2013r., do którego załączyła odwołanie od tej decyzji.

Z relacji organu odwoławczego wynika, iż w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania Skarżąca wskazała, że uchybienie 14-dniowemu terminowi do wniesienia odwołania, nastąpiło bez jej winy, zaś wniosek o przywrócenie terminu został przez nią złożony z zachowaniem 7-dniowego terminu licznego od ustania przyczyny jego uchybienia. Skarżąca wyjaśniła, że postanowieniem z dnia 7 stycznia 2011 r. Sąd Rejonowy dla W. - Sąd Gospodarczy [...] Wydział Gospodarczy dla spraw upadłościowych u naprawczych ogłosił jej upadłość. W dniu 14 grudnia 2012 r. wykreślono z Rejestru Przedsiębiorców K. W., będącego Prezesem jednoosobowego zarządu skarżącej Spółki. Natomiast postanowieniem z dnia 6 maja 2013 r. wydanym przez Sąd Rejonowy dla W. [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, P. K. został ustanowiony kuratorem Skarżącej, uprawnionym do jej reprezentowania w toku postępowania prowadzonego przez organ pierwszej instancji, które zakończyło się wydaniem decyzji tego organu z dnia [...] czerwca 2013 r. Wskazaną decyzję doręczono ww. kuratorowi w dniu 25 czerwca 2013 r. i nie wniósł on odwołania od tej decyzji. Skarżąca zwróciła uwagę, iż nie miała żadnego wpływu na wybór kuratora, ani tym bardziej na sposób jego działania i nie zna powodów, dla których kurator nie wniósł odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, którą Skarżąca uważa za wadliwą. Skarżąca wskazała również, że w dniu 16 marca 2015 r. odbyło się nadzwyczajne zgromadzenie wspólników Skarżącej, podczas którego wybrano P. O. w skład jej Zarządu do pełnienia funkcji Prezesa Zarządu. Zarząd od chwili jego ustanowienia podjął działania związane z porządkowaniem spraw Skarżącej, w tym rozpoczął zapoznawanie się z dokumentacją postępowań przeprowadzonych z udziałem Skarżącej, dokonując m. in. wstępnej analizy decyzji. Biorąc powyższe pod uwagę Skarżąca wskazała, że z ostrożności procesowej przyjęła termin 7 dni przewidziany na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, liczony od daty ustanowienia jej Zarządu - jako pierwszy możliwy termin na złożenie takiego wniosku, jednocześnie zastrzegając sobie możliwość uzupełnienia tego wniosku oraz odwołania wraz z sukcesywnym zapoznawaniem się z aktami. Skarżąca powołując się na poglądy wyrażone w wymienionym przez siebie orzecznictwie sądów administracyjnych wskazała również, że instytucja przywracania terminów nie jest przedmiotem uznania administracyjnego. W sytuacji gdy dojdzie do uchybienia terminu bez winy strony postępowania podatkowego, tj. na skutek zaniechania (niewniesienia odwołania) przez przedstawiciela (kuratora), który co prawda jest uprawniony do reprezentowania strony, ale wyznaczony niezależnie od wpływu i woli strony (z uwagi na postanowienie sądu), zdaniem Skarżącej należny uznać, że na organie podatkowym ciąży obowiązek przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Taka natomiast sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdzie kurator Skarżącej nie wniósł odwołania od decyzji, pomimo wielu uchybień w niej występujących. Nie można zatem uznać, że realizował swoje zadania zgodnie z najlepszym interesem Skarżącej, która była pozbawiona w tym czasie możliwości samodzielnego działania i odzyskała ją dopiero w dniu 16 marca 2015 r., tj. z chwilą ustanowienia jej Zarządu. W konsekwencji zdaniem Skarżącej, należy uznać, iż co najmniej do dnia 16 marca 2015 r. istniała trwała i niezawiniona przez nią przeszkoda do wniesienia odwołania.

Organ odwoławczy przytaczając motywy swojego rozstrzygnięcia powołał się następnie na treść przepisów art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r., poz. 749 ze zm.) - zwanej dalej: "O.p.", zgodnie z którym odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Organ odwoławczy odnotował również, że na podstawie art. 162 § 1 O.p. organ podatkowy może przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Dokonując następnie analizy przesłanek przywrócenia terminu określonych w powołanym powyżej przepisie organ odwoławczy uznał, że 7-dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, winien być liczony – zgodnie z tym na co wskazywała również Skarżąca – od dnia 16 marca 2015 r., kiedy odbyło się nadzwyczajne zgromadzenie wspólników Skarżącej, podczas którego wybrano P. O. w skład jej Zarządu do pełnienia funkcji Prezesa Zarządu, wskutek czego ustała wskazywana przez Skarżącą przyczyna uchybienia terminu polegająca na braku możliwości jej samodzielnego działania. W konsekwencji organ odwoławczy uznał, że Skarżąca składając jej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w dniu 23 marca 2015 r., dochowała wskazanego 7-dniowego terminu.

Dokonując następnie analizy kwestii spełnienia przez Skarżącą przesłanki braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania organ odwoławczy wskazał, że Skarżąca wbrew jej twierdzeniom nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania. Organ odwoławczy zauważył, iż Skarżąca była reprezentowana w postępowaniu prowadzonym przed organem pierwszej instancji przez kuratora, który został ustawiony postanowieniem z dnia 6 maja 2013 r. przez Sąd Rejonowy w W. w konkretnym celu - reprezentowania Skarżącej w toku postępowania kontrolnego prowadzonego przez organ pierwszej instancji, które zostało zakończone wydaniem decyzji tego organu z dnia [...] czerwca 2013 r. Organ odwoławczy podkreślił również w tym miejscu, że kurator jako przedstawiciel ustawowy osoby prawnej dla której został ustanowiony, działa w jej imieniu i na jej rzecz, w zakresie czynności dla których został wyznaczony. Uprawnienia do występowania w imieniu osoby prawnej dla której został powołany dotyczą każdej sytuacji, w której istnieje konieczność urzeczywistnienia powierzonych mu zadań względem powyższego podmiotu, który pod jego kuratelą pozostaje. Będą to zatem wszystkie czynności zmierzające do wywołania skutków prawnych mieszczących się w sferze reprezentacji. Ponadto organ odwoławczy odnotował, że do pełnienia funkcji kuratora powołano osobę P. K., który złożył w dniu 23 maja 2013 r. przyrzeczenie, iż powierzone mu obowiązki kuratora wykona z całą sumiennością i zgodnie z interesem społecznym, mając na względzie dobro osoby prawnej podlegającej jego kurateli. Wskazana osoba kuratora, dawała zdaniem organu odwoławczego gwarancję należytego pełnienia funkcji, do której została powołana. Natomiast bez znaczenia dla powyższego pozostaje w opinii tego organu podnoszona przez Skarżącą okoliczność, iż osoba kuratora została wyznaczona niezależnie od jej woli. Zdaniem organu odwoławczego, Skarżąca nie wykazała bowiem, aby powyższa gwarancja, należytego prowadzenia jej spraw, została w niniejszym postępowaniu naruszona, gdyż we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wskazała jedynie, iż z nieznanych przyczyn kurator nie wniósł odwołania od decyzji, którą Skarżąca uważa za wadliwą.

Reasumując organ odwoławczy wskazał, że jego zdaniem Skarżąca była należycie reprezentowana w postępowaniu prowadzonym przed organem pierwszej instancji, zaś niezłożenie przez jej kuratora odwołania w ustawowo przewidzianym terminie nie może być utożsamiane z uprawdopodobnieniem braku winy Skarżącej w uchybieniu powyższemu terminowi.

Skarżąca zaskarżyła powyższe postanowienie organu odwoławczego wnosząc skargę w piśmie z dnia 2 czerwca 2015 r., w której wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisu art. 162 § 1 O.p., poprzez przyjęcie iż nie uprawdopodobniła ona, iż domniemane uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.

Skarżąca w uzasadnieniu skargi wskazała, że jej zdaniem uchybienie 14-dniowemu terminowi do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji nastąpiło bez jej winy, zaś wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania skierowała ona do organu podatkowego z zachowaniem 7-dniowego terminu liczonego od dnia ustania przyczyny tego uchybienia. W związku z powyższym, zgodnie z art. 162 O.p., na organie odwoławczym ciążył obowiązek uwzględnienia jej wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Skarżąca spełniła bowiem przesłanki, o których mowa w powołanym przepisie. Zdaniem Skarżącej, przepis art. 162 § 1 O.p. wymaga jedynie uprawdopodobnienia, iż uchybienie terminu procesowego nastąpiło z przyczyn niezawinionych przez stronę. Natomiast przy ocenie zasadności wniosku o przywrócenie terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbające o swoje interesy. Chodzi o to, aby z jednej strony nie doprowadzić do pochopnego przywracania terminu. Z drugiej zaś aby na skutek nadmiernej surowości nie zamknąć stronie drogi do obrony jej praw.

Skarżąca zauważyła następnie, że w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji organu pierwszej instancji była ona reprezentowana przez kuratora w osobie P. K., którego obowiązkiem było zachowanie najwyższej staranności w działaniu w imieniu i na rzecz Skarżącej w tym postępowaniu. Skarżąca powołując się na treść wniosków o wynagrodzenie kuratora wskazała, iż na całość swoich działań związanych z postępowaniem podatkowym prowadzonym przez kilka lat, w którym zgromadzono wiele tomów akt i przesłuchano wielu świadków, kurator poświęcił 3 godziny swojego czasu i ograniczył się do odbierania korespondencji kierowanej do Skarżącej. Jednakże zdaniem Skarżącej, względy logiki i doświadczenia życiowego nie pozwalają uznać, że w czasie 3 godzin kurator byłby w stanie zapoznać się z treścią doręczonej Skarżącej decyzji. Ponadto nawet gdyby zapoznał się z tą decyzją, to nie udał się do siedziby organu pierwszej instancji w celu przeglądania akt sprawy i skonfrontowania treści decyzji z zebranym materiałem dowodowym. Powyższe oznacza zdaniem Skarżącej, że kurator nie poświęcił nawet minimum czasu na zapoznanie się ze sprawą, przeanalizowanie decyzji i próbę oceny, czy jest ona zasadna. Kurator nie zapoznał się również z aktami sprawy - brak jest w nich protokołu z dokonania takiej czynności. W opinii Skarżącej, fakt wyznaczenia osobie prawnej kuratora rodzi jedynie domniemanie jego działania w interesie reprezentowanego podmiotu, domniemanie to jednak należy uznać za wzruszalne, w sytuacji w której kurator nie wywiązuje się z obowiązków powierzonych mu przez Sąd, który go wyznaczył. Natomiast z taką sytuacją mamy, w ocenie Skarżącej, do czynienia w niniejszej sprawie. Skarżąca nie zgodziła się z twierdzeniem organu odwoławczego, iż złożenie przyrzeczenia przez kuratora świadczy o należytym wypełnieniu swoich obowiązków oraz że skoro kurator odebrał decyzję, to zapoznał się z jej treścią i w związku z tym postanowił świadomie i zgodnie z interesem Skarżącej nie wnosić odwołania.

Skarżąca wskazując na stopień skomplikowania sprawy zakończonej decyzją organu pierwszej instancji z dnia [...] czerwca 2013 r., podniosła także że realna możliwość oceny, czy zasadnym było wniesienie odwołania od tej decyzji, istniałaby wyłącznie w sytuacji uprzedniego wnikliwego zbadania stanu sprawy oraz pod warunkiem posiadania przez kuratora doświadczenia procesowego i obszernej wiedzy z zakresu prawa autorskiego. Kurator nie jest natomiast wpisany na listę adwokatów, radców prawnych czy doradców podatkowych, wobec czego nie miał kwalifikacji do przesądzenia o braku podstaw do wniesienia odwołania. Biorąc powyższe pod uwagę Skarżąca stwierdziła, że kurator nie wywiązał się w ogóle z powierzonych mu obowiązków, wobec czego nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że nie uprawdopodobniła ona braku swojej winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania.

Organ odwoławczy w piśmie z dnia 29 czerwca 2015 r. stanowiącym odpowiedź na skargę wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych, zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Powyższa ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania aktu, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. W wyniku takiej oceny decyzja lub postanowienie mogą zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. A – c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) dalej "p.p.s.a.".

Biorąc pod uwagę powyższe kryteria, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone postanowienie, nie narusza prawa.

Uchybienie terminu, to sytuacja, w której strona postępowania podatkowego, nie dokonała czynności w wyznaczonym dla niej czasie ( terminie ). Uchybienie terminu, niweczy możliwości wykorzystania uprawnień wynikających z tego etapu i rodzaju procedury, w której znajduje się sprawa, a niekiedy prowadzi do zaprzepaszczenia możliwości kontynuowania procesu podatkowego. Dlatego staranność w dotrzymywaniu terminów, jest podstawowym warunkiem realizacji uprawnień procesowych.

W świetle materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, nie ma wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie doszło do uchybienia terminu, zaś ustalony przez organy podatkowe stan faktyczny jest prawidłowy i niesporny. Decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...].06.2013 r. nr [...] została doręczona kuratorowi ustanowionemu dla Spółki w dniu 25.06.2013 r. Otrzymanie decyzji kurator potwierdził własnoręcznym podpisem. Bieg wynikającego z art. 223 Ordynacji podatkowej 14 dniowego terminu do wniesienia odwołania od przedmiotowej decyzji upłynął z dniem 9.07.2013 r. Odwołanie od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, wniesione zostało przez Pełnomocnika Strony wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu w dniu 23.03.2015 r. , a więc po upływie ustawowego terminu do jego wniesienia. Zgodnie z treścią art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej, w razie uchybienia terminu, należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Stosownie do treści art. 162 § 2 Ordynacji podatkowej, podanie o przywrócenie terminu, należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania, należy dopełnić czynności, dla której był określony termin. Powołana powyżej regulacja prawna uzależnia więc przywrócenie terminu od łącznego spełnienia czterech przesłanek, a mianowicie:

1) uchybienie terminowi

2) złożenie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu w określonym terminie

3) uprawdopodobnienie braku winy wnioskującego w uchybieniu terminowi oraz

4) dokonanie czynności, dla której termin jest przewidziany.

Postanowieniem Sądu Rejonowego dla W. – Sąd Gospodarczy [...] Wydział Gospodarczy do spraw upadłościowych i naprawczych z dnia 07.01.2011 r. ogłosił upadłość spółki. W dniu 14.12.2012 r. wykreślono dotychczasowego prezesa jednoosobowego zarządu spółki z Rejestru Przedsiębiorców. Postanowieniem Sądu Rejonowego dla W. [...] Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dnia 06.05.2013 r., ustanowiono kuratora spółki uprawnionego do reprezentowania jej w toku postępowania prowadzonego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej. Decyzję Dyrektora Urzędu kontroli Skarbowej z dnia [...].06.2013 r. doręczono kuratorowi, jak już wcześniej wskazano w dniu 25.06.2013 r. Od decyzji tej kurator nie wniósł odwołania. W dniu 16.03.2015 r. odbyło się nadzwyczajne zgromadzenie wspólników Spółki, podczas którego wybrano P. O. w skład Zarządu Spółki do pełnienia funkcji Prezesa Zarządu. Od tej daty Zarząd, podjął działania związane z porządkowaniem spraw Spółki, w tym także zapoznanie się z aktami niniejszego postępowania oraz decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...].06.2013 r. Należy więc zgodzić się z Organem, że datą ustania przeszkody jest dzień, w którym powołany został Zarząd Spółki a więc 16.03.2015 r. Konsekwencją tego jest słuszne w ocenie Sądu stwierdzenie, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, nadany w polskiej placówce pocztowej w dniu 23.03.2015 r. wniesiony został w 7 dniowym terminie liczonym od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Rozważyć zatem należy, czy spełniony został przez Stronę kolejny warunek uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu, a mianowicie uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu. W tym zakresie Sąd nie podziela argumentacji przedstawionej w skardze. W literaturze i orzecznictwie podkreśla się, że o braku winy, można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia tj. strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W orzecznictwie wskazuje się, że do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu, zalicza się m.in. przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, pożar ( por. wyroki NSA z dnia 1 marca 1999 r., sygn. akt II SA 45/99 i z dnia 19 września 2000 r. , sygn. akt I SA 1072/00).

Jako argument świadczący o braku winy, Strona powołuje w skardze szereg zastrzeżeń pod adresem kuratora, wskazując na zbyt krótki czas, jaki poświęcił na zapoznanie się z dokumentacją, fakt, że nie jest on wpisany na listę adwokatów, radców prawnych lub doradców podatkowych, zaś brak jego działań, pozbawił spółkę możliwości obrony jej praw. Strona wskazuje także, że nie miała żadnego wpływu na wybór osoby kuratora. Argument ten nie zasługuje na uwzględnienie. Nie stanowią bowiem o braku winy, wszelkie sytuacje, w których zainteresowany powołuje się na przyczynienie się osoby trzeciej do powstania zwłoki. W sytuacji, gdy strona reprezentowana jest przez adwokata, a zwłaszcza, gdy nie można stwierdzić, by pełnomocnik działał na szkodę swojego mocodawcy, "to skutki podejmowanych przez pełnomocnika działań i zaniechań – tak pozytywne, jak i negatywne – obciążają reprezentowanego" ( wyrok NSA z 19 grudnia 1997 r. I Sa/Gd 1144/97, Temida (CD), Sopot 2002). Uchybienie terminu z winy pełnomocnika, nie stanowi podstawy do jego przywrócenia (wyrok NSA z 25 lipca 1995 r., SA/Sz 1345/95, Temida (CD) Sopot 2002 ). Kurator ustanowiony został postanowieniem Sądu z dnia 6.05.2013 r. celem reprezentowania Spółki w postępowaniu kontrolnym prowadzonym przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej. Ustanowienie kuratora związane było z faktem, że brak było organów reprezentujących Spółkę. W sytuacji, gdyby organy takie istniały, mogłyby samodzielnie decydować o zaskarżeniu decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej. Rolę takich organów spełniał kurator. Jego działanie, jako osoby trzeciej, podobnie jak działanie pełnomocnika, niezależnie od tego jak jest oceniane przez Stronę, nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu. Należy w pełni zgodzić się z argumentacją Dyrektora Izby Skarbowej w W., że Spółka była należycie reprezentowana w prowadzonym przed organem pierwszej instancji postępowaniu, zaś niezłożenie przez powołaną w celu jej reprezentacji osobę kuratora odwołania w ustawowo przewidzianym terminie, nie może być utożsamiane z uprawdopodobnieniem braku winy Strony w uchybieniu powyższemu terminowi.

Skarżąca na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., wniosła o przeprowadzenie uzupełniających dowodów z dokumentów, co w ocenie Sądu nie było celowe. Podkreślić należy, że skorzystanie z przeprowadzenia dowodu uzupełniającego, jest prawem a nie obowiązkiem Sądu (wyrok NSA z 3 lipca 2012 r. II FSK 2591/10 Legalis). Sąd nie może uzupełniać braków postępowania wyjaśniającego przeprowadzonego przez organ administracji, gdyż jego kompetencje obejmują jedynie dokonanie oceny postępowania wyjaśniającego organów administracji i na tej podstawie – oddalenie skargi, bądź jej uwzględnienie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ administracyjny. Dokumenty wskazane w punktach 3 i 4 wniosku, znajdują się w aktach Organu, a zatem fakt wyznaczenia kuratora dla Spółki nie budzi wątpliwości i przeprowadzanie uzupełniającego postępowania dowodowego nie było niezbędne dla dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia.

Z tych względów, Sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).