Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 188/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1, art. 83 § 3 , art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Sieńczyło – Chlabicz po rozpoznaniu w dniu 16 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 62/12 w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 62/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. odrzucił skargę [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 13 grudnia 2011 r., zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 12 stycznia 2012 r. Natomiast na kopercie zawierającej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. widnieje data stempli polskich urzędów pocztowych z R. i B. z dnia 17 stycznia 2012 r. Wobec tego należało uznać, iż skarga w niniejszej sprawie została wniesiona z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a.).

Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Mając na uwadze powyższy przepis Sąd I instancji stwierdził, iż w przypadku nadania pisma za granicą o zachowaniu terminu dokonania czynności decyduje nie data nadania pisma za granicą, ale data jego przekazania polskiemu urzędowi pocztowemu lub polskiemu urzędowi konsularnemu.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła [...] wnosząc o uchylenie postanowienia Sądu I instancji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienia miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), tj.: art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi.

Według kasatora przyjęcie, że wniesienie skargi nastąpiło zgodnie z datami widocznymi na stemplach polskich urzędów pocztowych razi nadmiernym rygoryzmem.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Celnej w B. wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Pismo uznaje się za wniesione w terminie, jeżeli w terminie wpłynęło ono do sądu. Jedyny wyjątek od tej zasady dotyczy oddania pisma procesowego w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym. W myśl art. 83 § 3 p.p.s.a., w takim przypadku za datę wniesienia pisma do sądu należy przyjąć datę oddania tego pisma w urzędzie pocztowym lub urzędzie konsularnym. Wobec tego data nadania pisma w zagranicznym urzędzie pocztowym nie ma żadnego znaczenia dla oceny, czy zachowany został termin do złożenia tego pisma. (por wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu z 27 listopada 1997 r. w sprawie o sygnaturze akt I SA/Po 1273/96). W orzecznictwie sądów administracyjnych w ślad za orzeczeniem Sądu Najwyższego z 12 maja 1978 r. w sprawie o sygnaturze akt IV CR 130/78 prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym za datę wniesienia pisma nadanego w zagranicznym urzędzie pocztowym uważa się datę przekazania przesyłki przez ten urząd - polskiemu urzędowi pocztowemu (por. wyrok NSA z 26 września 2008 r. w sprawie II OSK 1101/07 opubl. w: ONSAiWSA 2009/3/54, OSP 2009/6/64, wyrok NSA z 20 maja 2010 r. w sprawie I FSK 805/09, wyrok WSA w Łodzi z 3 kwietnia 2007 r. III SA/Łd 501/06). W przypadku nadanych za granicą listów poleconych na kopercie znajduje się stempel pocztowy z datą umożliwiający ustalenie dnia wpływu przesyłki do polskiego urzędu pocztowego (por. postanowienie NSA z 17 stycznia 2012 r. w sprawie II FZ 780/11). Zatem analiza art. 83 § 3 p.p.s.a. musi prowadzić do wniosku, iż jedynie nadanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest wystarczające dla uznania, że został zachowany termin do jego złożenia. Natomiast w sytuacji, gdy strona składa pismo w zagranicznym urzędzie pocztowym, niezależnie od tego czy urząd ten znajduje się na terenie Unii Europejskiej, czy też poza jej granicami, o zachowaniu terminu nie decyduje data nadania za granicą, lecz data przekazania pisma polskiemu urzędowi pocztowemu lub polskiemu urzędowi konsularnemu (por. postanowienie NSA z 6 października 2010 r. w sprawie I OSK 1567/10).

W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że skarżąca otrzymała zaskarżoną decyzję w dniu 13 grudnia 2011 r., termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 12 stycznia 2012 r. Z akt sprawy wynika, iż skarga została nadana w [...] urzędzie pocztowym w dniu 11 stycznia 2012 r. i przekazana polskiemu urzędowi pocztowemu w dniu 17 stycznia 2012 r., a zatem z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. prawidłowo uznał, że skarżąca złożyła skargę już po upływie ustawowego, trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia, który upłynął z dniem 12 stycznia 2012 r. W przypadku stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia skargi, Sąd miał obowiązek skargę odrzucić, co też uczynił. Kwestia zaś przyczyny w uchybieniu terminu może mieć ewentualnie znaczenie jedynie przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi na akt organu.

Zatem za niezasadny należało uznać podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 oraz 182 § 1 i § 3 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.

Odnosząc się do wniosku strony wnoszącej odpowiedź na skargę kasacyjną o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 (ONSAiWSA 2008, nr 3, poz. 42) wyjaśnił, że przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie. Do wspomnianej kategorii należy postanowienie o odrzuceniu skargi. Obowiązek respektowania przytoczonego stanowiska przez Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w tej sprawie wynika z ogólnie wiążącej mocy uchwał (art. 269 § 1 p.p.s.a.).