Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 335/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3 art. 247
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 12 marca 2021 r, nr 0201-IEE1.711.17.2021.6.MO w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia podpisu na zażaleniu postanawia: I odrzucić skargę; II oddalić wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 4 maja 2021 r. strona skarżąca A. W. (dalej również: skarżąca, strona skarżąca) wniosła skargę na opisane w sentencji postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 12 marca 2021 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia podpisu na zażaleniu.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 9 czerwca 2021 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z 9 czerwca 2021 r. skarżąca została wezwana do podania w terminie 7 dni numeru Pesel pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 15 akt) wezwania zostały stronie skarżącej doręczone 5 lipca 2021 r. W dniu 14 lipca 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi.

Wobec tego, że złożony przez skarżącą wniosek nie spełniał wymogów art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 – dalej: p.p.s.a.), na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 26 lipca 2021 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Do pisma załączono urzędowy formularz PPF. Skarżąca odebrała wezwanie w dniu 9 sierpnia 2021 r. Termin do wykonania wezwania bezskutecznie upłynął wraz z dniem 16 sierpnia 2021 r.

Zarządzeniem referendarza sądowego z 24 września 2021 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zarządzenie wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o przysługującym sprzeciwie strona skarżąca odebrała w dniu 11 października 2021 r. Sprzeciwu nie wniosła. Na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III z dnia 16 listopada 2021 r. skarżąca została ponownie wezwana do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie doręczono w dniu 3 grudnia 2021 r.

W dniu 20 grudnia 2021 r. do tutejszego Sądu wpłynął kolejny wniosek skarżącej (data na stemplu pocztowym: 10 grudnia 2021 r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego. Wniosek nie czynił zadość wymaganiom art. 252 § 2 p.p.s.a., wobec czego skarżąca została wezwana zarządzeniem starszego referendarza sądowego z 30 grudnia 2021 r. do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego wniosku przez złożenie go na urzędowym formularzu, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej 18 stycznia 2022 r. Skarżąca w terminie przedłożyła wniosek na urzędowym formularzu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie uzupełniła braku fiskalnego skargi. Nie uiściła w zakreślonym terminie wpisu sądowego. Ze względu na fakt, że termin do uzupełnienia braku fiskalnego skargi upłynął bezskutecznie, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę należało odrzucić, o czym Sąd orzekł w pkt I sentencji postanowienia.

Zgodnie z art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W doktrynie i orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że o oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, iż nie może ona zostać uwzględniona. Chodzi więc o taką sytuację, w której obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011). Dla przykładu przepis art. 247 p.p.s.a. znajduje zastosowanie w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka-Medek, [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el. 2019).

Strona skarżąca złożyła kolejny wniosek o prawo pomocy po otrzymaniu ponownego wezwania z 18 listopada 2021 r. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Na obecnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego skarżąca wyczerpała już możliwość skutecznego złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w odpowiedzi na ponowne już wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pierwszy wniosek o prawo pomocy w tym zakresie został pozostawiony bez rozpoznania. Skarżąca nie wniosła od zarządzenia starszego referendarza sądowego z 24 września 2021 r. sprzeciwu. Na ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego określonego w niezaskarżalnym już zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału III z 9 czerwca 2021 r. strona skarżąca wpisu nie uiściła.

Ze względu na powyższe, wziąwszy pod uwagę nieusunięcie przez skarżącą braku fiskalnego skargi jako podstawę jej odrzucenia, należy tę skargę uznać za oczywiście bezzasadną w rozumieniu art. 247 p.p.s.a. i oddalić wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy na tym etapie postępowania sądowego (por. postanowienie NSA z 28 marca 2012 r., II GZ 101/12, CBOiS), o czym Sąd orzekł w pkt II sentencji postanowienia.

Wobec powyższego na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 247 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.