Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 375/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2020-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Marcin Kojło, sędzia WSA Marek Leszczyński, Protokolant specjalista Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 września 2020 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nakazania wykonania czynności faktycznych w sprawie zmiany ukształtowania gruntu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności.

W dniu [...] maja 2019 r. A. G. zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. o wszczęcie postępowania i wydanie decyzji nakazującej A. B.: przywrócenie poziomu gruntu do stanu pierwotnego lub nakazanie obowiązku zastosowania skutecznych zabezpieczeń, co spowoduje że ściany jej budynków gospodarczych nie będą narażone na wpływy wilgoci i degradację; odsunięcie się (wraz z podniesionym gruntem) od ścian jej budynków gospodarczych zgodnie z faktyczną granicą działki, tj. na odległość około 30 cm; wycinki drzewostanu mającego bezpośredni wpływ na zawilgocenie jej budynków gospodarczych. Zdaniem A. G. podczas prowadzenia inwestycji, polegającej na budowie budynku mieszkalnego doszło do przesunięcia granicy działki o około 30 cm i znacznego podniesienia poziomu gruntu o około 60 cm, czego nie przewidywało pozwolenie na budowę. Podniesienie poziomu gruntu skutkuje tym, że opiera się on na znacznej wysokości, bez skutecznego zabezpieczenia, na jej budynkach gospodarczych. Taki stan jest nie do zaakceptowania, albowiem budynki te są bezpośrednio narażone na wpływ wilgoci, podtapianie i ulegają systematycznej degradacji. Podobnie ma się sprawa z zadrzewieniem biegnącym wzdłuż tych budynków, co jest dodatkowym czynnikiem wpływającym na zawilgocenie ścian i ich niszczenie.

W dniu [...] czerwca 2019 r. organ pierwszej instancji skierował do stron zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie realizacji budynku mieszkalnego na działkach nr [...] w miejscowości Ś.

Organ ustalił, że K. L. legitymowała się decyzją ostateczną z [...] czerwca 2013 r. nr [...] Starosty Ł. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego w zabudowie zagrodowej oraz udzieleniu pozwolenia na rozbiórkę budynku gospodarczego na ww. działkach. Ponadto A. B. dokonała w Starostwie Powiatowym w Ł. zgłoszenia z [...] marca 2014 r., obejmującego zamiar utwardzenia nawierzchni działki budowlanej kostką betonową oraz budowę oczka wodnego o powierzchni około 20m2, o ścianach betonowych. Roboty miały polegać m. in. na zdjęciu wierzchniej warstwy gruntu na głębokość 30 cm, utwardzeniu około 750 m2 oraz ułożeniu obrzeży betonowych. Wody opadowe miały być odprowadzane powierzchniowo na własną działkę z zachowaniem spadków.

W wyniku przeprowadzonych w dniu [...] czerwca 2019 r. oględzin przedmiotowej nieruchomości stwierdzono, że brak jest zawilgocenia ściany budynku sąsiedniego. Obecna w trakcie oględzin A. G. oświadczyła, że sąsiedzi swoim działaniem powodują degradację jej budynku gospodarczego, usytuowanego na działce o nr geod. [...], wzdłuż granicy z działką o nr [...] na której podniesiono poziom gruntu i osypali ziemią budynek gospodarczy do wysokości około 65 cm. Strona domaga się przywrócenia poziomu gruntu do stanu wcześniejszego. Z kolei obecna A. B. oświadczyła, że istotnie w trakcie realizacji zagospodarowania terenu podwyższono poziom terenu działek od strony działki [...]. Wcześniej jednak wykonano izolację pionową ściany sąsiedniego budynku gospodarczego na głębokość 1,20 m oraz wykonano cokół betonowy na całej długości budynku, zgodnie ze zgłoszeniem.

W oparciu o powyższe ustalenia organ pierwszej instancji decyzją z [...] lipca 2019 r. nr [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. ustawy - Prawo budowlane, odmówił nakazania A. B. wykonania czynności faktycznych w sprawie zmiany ukształtowania gruntu na terenie działki nr [...] w Ś., w sąsiedztwie budynków gospodarczych, zlokalizowanych na działce o nr [...].

Odwołanie od tej decyzji wniosła A. G.. Przedstawiciele P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego dokonali w dniu [...] września 2019 r. kontroli na przedmiotowej nieruchomości. Potwierdzone zostało podniesienie terenu działki o nr geod. [...] o około 0,6 m w stosunku do nieruchomości A. G.. Jednocześnie nie stwierdzono wilgoci wewnątrz budynków skarżącej, ani zawilgocenia ścian czy fundamentów. Obecna w trakcie kontroli A. G. oświadczyła, że grunt został nawieziony przez A. B., gdy "dom stanął w stanie surowym", natomiast przed robotami budowlanymi posesja inwestorki była niżej niż skarżącej. Ponadto inwestorka przy budynkach A. G. wykonała wykop, położyła folię i zabetonowała to a następnie zasypała ziemią. Z kolei murek powstał 15-20 cm dalej. Według skarżącej woda nie wsiąka w ziemię między budynkami i murkiem, lecz w fundamenty i pustaki budynku.

Decyzją z [...] września 2019 r. nr [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, uchylił decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W ponownie prowadzonym postępowaniu nakazano prawidłowo ustalić strony postępowania oraz uzupełnić materiał dowodowy. Organ odwoławczy stwierdził, że w sprawie wymaga dodatkowych ustaleń kwestia tego czy podniesienie terenu i wykonanie murku nie ma negatywnego wpływu na stan techniczny budynków skarżącej, gdyż w przestrzeni która powstała pomiędzy murkiem a budynkami może zbierać się woda, która nie ma swobodnego ujścia. Nadto, zdaniem organu odwoławczego, konieczne jest uzyskanie mapy z wznowienia granic działek [...] i [...] oraz [...].

Organ pierwszej instancji rozpatrując sprawę ponownie ustalił osoby legitymujące się aktualnie statusem stron i z ich udziałem przeprowadził postępowanie administracyjne. W trakcie oględzin, dokonanych w dniu [...] października 2019 r., sprawdzono wykonanie murku na działce nr [...] od strony budynku gospodarczego na działce nr [...]. Ustalono, że ma on szerokość 20 cm i wykonany jest z betonu w odległości ok. 5,0 - 8,0 cm od budynku gospodarczego. Folia kubełkowa ułożona jest bezpośrednio na ścianie budynku gospodarczego skarżącej. Organ pierwszej instancji nie stwierdził wilgoci w szczelinie pomiędzy folią a murkiem betonowym.

Ponadto organ uzyskał dokumenty z rozgraniczenia działki nr [...] z działkami nr [...] i [...] przeprowadzonego w 1983 r. oraz z wznowienia znaków granicznych tych działek z 2013 r. Stwierdzono, że z dokumentów tych wynika, że granice i znaki graniczne zostały zatwierdzone, zgodnie z protokołem granicznym, decyzją Naczelnika Gminy Ś. nr [...] z [...] lipca 1983 r. Opracowany wówczas szkic graniczny wskazuje, że ściana tylna budynków gospodarczych nie jest zlokalizowana bezpośrednio przy granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...], a jest usytuowana skosem do tej granicy, osiągając maksymalną odległość wynoszącą ok. 80 cm. W roku 2013 nastąpiło wznowienie znaków granicznych działek, w oparciu o protokół graniczny z roku 1983, a więc ustalenia w tym zakresie pozostały nie zmienione. Organ podniósł, że niezależnie jednak od istnienia powyższych dokumentów na mapie do celów projektowych, wykonanej w dniu [...] kwietnia 2013 r. przez uprawnionego geodetę, na której sporządzono projekt zagospodarowania działki będący załącznikiem pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, granica pomiędzy ww. działkami przebiega bezpośrednio wzdłuż tylnych ścian budynków gospodarczych i to w oparciu o ten dokument Starosta Ł. udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, a organ nadzoru budowlanego badał zgodność realizowanej inwestycji z projektem budowlanym. Nadmieniono przy tym, że organy administracji architektoniczno-budowlanej oraz organy nadzoru budowlanego nie są upoważnione do kontrolowania przebiegu granicy pomiędzy nieruchomościami, ani ustalania czy w danym przypadku było przeprowadzone postępowanie rozgraniczeniowe. Dla wykazania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, należy złożyć pod rygorem odpowiedzialności karnej oświadczenie o posiadaniu takiego prawa, co wynika z art. 32 ust 4 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane. Wobec przedłożenia przez inwestora aktualnej mapy zasadniczej dla celów projektowych przygotowanej przez uprawnionego geodetę i przyjętej do zasobu geodezyjnego nie było podstaw do kwestionowania stanu, jaki ta mapa odzwierciedla. Pouczono przy tym, że ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę może być wzruszona w trybie nadzwyczajnym.

Nadto A. B. przedłożyła w dniu [...] grudnia 2019 r. opinię techniczną rzeczoznawcy mykologiczno-budowlanego, z której wynika, że roboty budowlane wykonane na działce nr [...] w sąsiedztwie budynków gospodarczych istniejących na działce o nr [...], nie mają negatywnego wpływu na te budynki. Przy czym w listopadzie 2019 r. inwestorka dodatkowo dokonała osłony pasa gruntu przylegającego do ścian budynków gospodarczych, wzdłuż własnej działki z płytek betonowych 35 x 35 x 5 cm, ułożonych ażurowo w odstępach co 4-5 cm, co potwierdził organ pierwszej instancji w wyniku kontroli z dnia [...] grudnia 2019 r.

W oparciu o powyższe decyzją z [...] stycznia 2020 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. ponownie odmówił nakazania A. B. wykonania czynności faktycznych w sprawie zmiany ukształtowania gruntu na terenie działki nr [...] w Ś., w sąsiedztwie budynków gospodarczych, zlokalizowanych na działce o nr [...].

Odwołanie od tej decyzji wniosła A. G.. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją z [...] marca 2020 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że kwestionowana decyzja nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Wskazano, że postępowanie dotyczyło zarówno zmiany ukształtowania gruntu w związku z realizacją budynku mieszkalnego na działkach o nr geod. [...], [...] i [...], jak i wykonania przez A. B. robót budowlanych na własnej (według aktualnych map geodezyjnych) nieruchomości, przy ścianie budynków gospodarczych, zlokalizowanych na działce o nr [...].

W kwestii zmiany ukształtowania gruntu organ odwoławczy stwierdził, że faktycznie teren inwestycji został podniesiony o około 60 cm w stosunku do nieruchomości skarżącej. Miało to jednak związek z realizacją udzielonego pozwolenia na budowę, jak i dokonanego zgłoszenia. Ustalono przy tym, że wykonanie tych robót przy ścianie budynków gospodarczych na działce o nr [...], wbrew twierdzeniom skarżącej A. G., nie wpłynęło na stan tych budynków. Podniesiono, że organy nadzoru budowlanego obu instancji, w wyniku dokonanych kontroli, nie stwierdziły zawilgocenia ścian przedmiotowych budynków. Fakt ten potwierdziła również dostarczona przez inwestorkę ocena techniczna. Dlatego brak jest podstaw prawnych do objęcia tych robót budowlanych decyzją nakazową organów nadzoru budowlanego.

Jednocześnie organ odwoławczy stwierdził, że granica między działkami o nr geod. [...] oraz [...] i [...] przy budynkach gospodarczych na działce nr [...], jest sporna. Strony postępowania różnie wskazują jej przebieg, podobnie jak różny jej przebieg wynika z dokumentów uzyskanych przez organ pierwszej instancji. Przywołana okoliczność pozostaje jednak bez wpływu na niniejsze postępowanie administracyjne.

Reasumując stwierdzono, że roboty budowlane wykonane przez A. B. nie wymagają wydania przez organ nadzoru budowlanego decyzji nakazowej w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Z tego powodu organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W odpowiedzi na zarzuty zawarte w odwołaniu wyjaśniono, że realizowany budynek mieszkalny został w 2018 r. przyjęty do użytkowania bez sprzeciwu, jako wybudowany zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę. Kwestia ustalenia przebiegu granic nie należy do kompetencji organów nadzoru budowlanego. Ponadto żaden dowód nie wskazuje na zawilgocenie ścian budynków skarżącej. Podniesiono przy tym, że budynki te nie mają izolacji przeciwwilgociowej, co leży w gestii właścicieli tych budynków. Jednocześnie stwierdzono, że brak jest podstaw prawnych na gruncie przepisów ustawy – Prawo budowlane do nakazania inwestorce wycinki tui. Natomiast ewentualnego naruszenia własności można dochodzić przed sądem powszechnym.

Skargę od tej decyzji do sądu administracyjnego wniosła A. G. i zarzuciła naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 78 K.p.a., przez nieuwzględnienie w pełni materiału dowodowego i stronniczość, przez co pominięto wiele istotnych rzeczy w przedmiotowej sprawie i nie wyczerpano materiału dowodowego i nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie. Wskazując na to naruszenie skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji i zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że organy nadzoru budowlanego stwierdziły, że granica nie przebiega wzdłuż ściany jej budynków gospodarczych, lecz jest od niej oddalona. Tymczasem, zdaniem skarżącej A. B. dopuściła się kłamstwa oświadczając, że teren za budynkiem należy do niej i zrealizowała inwestycję niezgodnie z prawem. Skarżąca zarzuciła, że nie udzielono odpowiedzi, czy cała inwestycja została zrealizowana zgodnie z wydanym pozwoleniem w szczególności chodzi o samodzielne podniesienie gruntu od strony działki skarżącej na wysokość 60-70 cm. Podniesiony grunt powoduje spływanie wody na jej budynki. Nadto skarżąca podniosła, że nasadzenia w odległości 60 cm od ścian jej budynków, gęstych i wysokich na 4,5 m tui w połączeniu ze złym zabezpieczeniem ścian będzie prowadziło do ciągłego zawilgocenia na ścianach budynku. Przysypana ziemią folia podparta betoniakami, nie stanowi żadnego zabezpieczenia dla budynków przed ich wilgocią. Zdaniem skarżącej, decyzje organów obydwy instancji nie uwzględniają żadnego z jej postulatów. Dlatego skarżąca ponownie wnosi o uwzględnienie stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie i wydania zgodnie z obowiązującym prawem decyzji nakazującej:

1. przywrócenia poziomu gruntu do stanu pierwotnego lub nakazanie obowiązku zastosowania skutecznych zabezpieczeń, co spowoduje, że ściany jej budynków gospodarczych nie będą narażone na wpływy wilgoci i degradację;

2. odsunięcie się (wraz z podniesionym gruntem) od ścian jej budynków gospodarczych zgodnie z faktyczną granicą działki, tj. na odległość ok. 40 cm;

3. wycinkę tui, co ma bezpośredni wpływ na zawilgocenie jej budynków gospodarczych;

4. przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentów, zdjęć i ponowne przeprowadzenie wizji lokalnej w celu potwierdzenia jej zarzutów, bowiem ocena organów nie ma odzwierciedlenia w odniesieniu do stanu faktycznego.

Zdaniem skarżącej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że podczas prowadzenia inwestycji przez A. B. doszło do drastycznego pogwałcenia sztuki budowlanej w postaci przesunięcia granicy działki o ok. 40 cm i znacznego podniesienia poziomu gruntu, czego nie przewidywało w swych zapisach wydane pozwolenie na budowę. Skarżąca nie zgodziła się z oceną organu, że obsypane ściany jej budynków narażone na dewastacje są jej problemem. Zarzuciła, że nadzór nie widzi z kolei problemu wykonania prac budowlanych na nie swoim terenie. Nie zauważa dowodów wznowienia granic z 2013 r., uznając że nie wiadomo gdzie przebiega granica. Skarżąca stwierdziła, że w związku z niezaprzeczalnymi faktami, tj. przesunięcia granicy działki, znacznego podniesienia terenu oraz zadrzewienia, będącego w bezpośrednim sąsiedztwie ścian jej budynków gospodarczych, jest osobą bardzo pokrzywdzoną. Dlatego skarga jest zasadna i zawarte w niej wniosku zasługują na uwzględnienie.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 29 września 2020 r. skarżąca wyjaśniła, że inwestorka weszła na jej działkę 45 cm. Granica na mapie jest prawidłowa, a w rzeczywistości inwestorka weszła w jej działkę. Z kolei uczestnik postępowania W. G. wyjaśnił, że w 2013 r. było wznowienie granic na zlecenie inwestorki. Bloczki betonowe znajdują się na ich działce. Tuje też zostały posadzone na ich działce na tyłach budynków gospodarczych. Zabezpieczenie folią ścian nie jest prawidłowe i doprowadzi do wilgoci. Zdaniem uczestnika postępowania inwestorka wiedziała, że prowadzi roboty na ich działce. Jednocześnie podał, że nie były podejmowane działania w innych organach niż nadzór budowlany. Stwierdził, że spór faktycznie dotyczy granicy, a nie sposobu wykonywania robót budowlanych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji, orzekającą o braku podstaw do nałożenia na A. B. obowiązku, opartego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm.; dalej powoływana jako ustawa), mającego na celu doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

Podstawą prawną zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy. Stosownie do treści tego przepisu jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1, to właściwy organ w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Należy wyjaśnić, że przepisy art. 48 ust. 1 i art. 49b ust. 1 ustawy dotyczą obiektu budowalnego lub jego części będącego w budowie lub wybudowanego, bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub też pomimo sprzeciwu właściwego organu. Z kolei przepis art. 50 ust. 1 ustawy odnosi się do samowolnie zrealizowanych robót budowlanych, które nie są budową w rozumieniu art. 48 ust. 1 i art. 49 b ust. 1, ale zostały wykonane:

1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub

2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub

3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub

4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach.

Istota decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy polega na tym, że na inwestora nakłada się obowiązek wykonania, w wyznaczonym terminie, określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych lub wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Stan zgodny z prawem, w rozumieniu tego przepisu, oznacza w pierwszej kolejności zgodność z zatwierdzonym projektem budowlanym lub innymi warunkami pozwolenia na budowę albo zgodność z dokonanym zgłoszeniem. Mówiąc w tym przypadku o zgodności z prawem, jako że pozwolenie na budowę, zatwierdzenie projektu budowlanego oraz zgłoszenie wykonywania robót budowlanych są instytucjami prawa budowlanego, należy mieć na uwadze doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem w znaczeniu przepisów prawa administracyjnego materialnego, a nie innych gałęzi prawa, np. prawa cywilnego. Takie zawężenie rozumienia zwrotu "do stanu zgodnego z prawem" użytego w art. 51 ust. 1 pkt 2 co prawda nie wynika z jego literalnego brzmienia, jednak nie można przyjąć, aby w drodze decyzji administracyjnej nakładać na stronę postępowania administracyjnego obowiązki dotyczące innych gałęzi prawa, np. prawa cywilnego (vide: wyroki NSA: z 26 stycznia 2012 r., II OSK 2140/10, LEX nr 1138086; z 16 maja 2014 r., II OSK 2981/12, LEX nr 1575638). Nałożenie obowiązku wykonania określonych czynności lub robót budowlanych jest uzasadnione jedynie wówczas, gdy bezspornym jest, że wykonane roboty nie spełniają wymogów przewidzianych prawem. Natomiast ustalenie, że wykonane roboty budowlane były zgodne ze standardami i nie wymagały przeprowadzenia żadnych dodatkowych czynności ani robót, stanowi podstawę do przyjęcia przez organy nadzoru budowlanego, że brak jest przesłanek do kontynuowania postępowania naprawczego.

Jeżeli nie zachodzi konieczność wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, organ również na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy, wydaje decyzję o odstąpieniu od nałożenia na inwestora obowiązków wymienionych w tym przepisie (stwierdzającą brak konieczności nałożenia takich obowiązków). Uprawnienie organów do zakończenia postępowania orzeczeniem o takiej treści potwierdza stanowisko sądów administracyjnych wyrażone m.in. w wyrokach NSA: z 30 listopada 2016 r., II OSK 519/15, oraz wyrokach: WSA w Gdańsku z 18 listopada 2015 r., II SA/Gd 424/15, pub. CBOSA. Ustalenie, czy zachodzą przesłanki do kontynuowania postępowania naprawczego, czy też do jego zakończenia, może nastąpić po wszechstronnym wyjaśnieniu, zgodnie z zasadami przewidzianymi w Kodeksie postępowania administracyjnego, okoliczności faktycznych sprawy co do zakresu robót, ich kwalifikacji, jak i ich jakości i poprawności technicznej.

Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że z ustalonego przez organy nadzoru budowlanego stanu faktycznego bezspornie wynika, że realizacja budynku mieszkalnego na działkach nr [...], [...] i [...] przy ul. [...] w miejscowości Ś. nastąpiła w oparciu o ostateczną decyzję z [...] czerwca 2013 r. nr [...] Starosty Ł. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Budynek ten następnie został w 2018 r. przyjęty do użytkowania bez sprzeciwu, jako wybudowany zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę. Ponadto A. B. dokonała w Starostwie Powiatowym w Ł. zgłoszenia z [...] marca 2014 r., obejmującego zamiar utwardzenia nawierzchni działki budowlanej kostką betonową oraz budowę oczka wodnego o powierzchni około 20m2, o ścianach betonowych. Roboty miały polegać m. in. na zdjęciu wierzchniej warstwy gruntu na głębokość 30 cm, utwardzeniu około 750 m2 oraz ułożeniu obrzeży betonowych. Bezsporne jest również i to, że teren inwestycji faktycznie został podniesiony o około 60 cm w stosunku do nieruchomości skarżącej.

Jedyny spór w sprawie niniejszej, do rozstrzygnięcia którego kompetentne były organy nadzoru budowlanego, dotyczy tego czy na skutek podwyższenia terenu przy ścianie budynków gospodarczych na działce o nr [...] dochodzi do zawilgocenia ich ścian. W ocenie sądu prawidłowo organy w sprawie niniejszej stwierdziły, że roboty budowlane polegające na podwyższeniu terenu nie wpłynęły na stan tych budynków. Wniosek ten został sformułowany po uprzednim przeprowadzeniu oględzin przez organ pierwszej instancji w dniu [...] czerwca 2019 r. i kontroli przez organ odwoławczy w dniu [...] września 2019 r. Organy obydwu instancji nie stwierdziły wilgoci wewnątrz budynków skarżącej, ani zawilgocenia ścian czy fundamentów. Nadto organ odwoławczy w decyzji kasacyjnej nakazał przeprowadzić dodatkowe postępowanie wyjaśniające w celu ustalenia czy podniesienie terenu i wykonanie murku nie ma negatywnego wpływu na stan techniczny budynków. Organ pierwszej instancji na skutek ponownych oględzin poprowadzonych w dniu [...] października 2019 r., nie stwierdził wilgoci w szczelinie pomiędzy folią a murkiem betonowym. Brak negatywnego wpływu robót budowlanych wykonanych na działce nr [...] w sąsiedztwie budynków gospodarczych skarżącej potwierdziła również przedłożona przez inwestorkę ocena techniczna sporządzona przez rzeczoznawcę mykologiczno-budowlanego.

W ocenie sądu, organ wypełniły zawarty w art. 7 K.p.a. nakaz dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz określony w przepisie art. 77 § 1 K.p.a. obowiązek zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący materiału dowodowego. Fakt, że skarżąca odmiennie ocenia dowody zgromadzone w sprawie i w konsekwencji wyciąga z nich odmienne wnioski, nie oznacza, że wydane w sprawie rozstrzygnięcie jest wadliwe. Wręcz przeciwnie organ podjął niezbędne czynności do dokładnego wyjaśnienia sprawy i wydał trafne rozstrzygnięcie, prawidłowo dokonując subsumpcji stanu faktycznego do norm prawa materialnego, mających zastosowanie w sprawie. W toku prowadzonego postępowania administracyjnego nie ujawniono materiału dowodowego świadczącego o odmiennym stanie rzeczy. W szczególności skarżącą nie przedstawiła żadnej opinii na poparcie tezy zgodnie z którą na skutek podwyższenia ternu inwestycji doszło do zawilgocenia ścian budynków gospodarczych. Stąd sąd nie jest w stanie zweryfikować tego twierdzenia. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zasadnie organy przyjęły, że brak jest podstaw do nałożenia na inwestorkę obowiązku wykonania czynności faktycznych dotyczących zmiany ukształtowania gruntu. Nie mogło być zatem uwzględnione żądanie zawarte w pkt 1 uzasadnienia skargi dotyczące przywrócenia poziomu gruntu do stanu pierwotnego lub nakazanie obowiązku zastosowania skutecznych zabezpieczeń, co miałoby spowdować, że ściany budynków gospodarczych nie będą narażone na wpływy wilgoci i degradację.

Odnośnie żądań zawartych w pkt 2 i 3, a dotyczących nakazania odsunięcia się (wraz z podniesionym gruntem) od ścian budynków gospodarczych zgodnie z faktyczną granicą działki, tj. na odległość ok. 40 cm oraz nakazania wycinki tui, słusznie organy nadzoru budowlanego stwierdziły, że nie należy to do ich kompetencji. Na skutek przeprowadzonego postępowania organy stwierdziły, że inny jest przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] wynikający z dokumentacji geodezyjnej a innych jest przebieg tej granicy na mapie sporządzonej do celów projektowych, wykonanej w dniu [...] kwietnia 2013 r. przez uprawnionego geodetę na podstawie której wydano pozwolenie na budowę. I tak z decyzji Naczelnika Gminy Ś. z [...] lipca 1983 r. wynika, że ściana tylna budynków gospodarczych nie jest zlokalizowana bezpośrednio przy granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...], a jest usytuowana skosem do tej granicy, osiągając maksymalną odległość wynoszącą ok. 80 cm. Stan ten został potwierdzony w roku 2013 w postępowaniu dotyczącym wznowienia znaków granicznych. Z kolei na mapie sporządzonej do celów projektowych granica pomiędzy ww. działkami przebiega bezpośrednio wzdłuż tylnych ścian budynków gospodarczych. W świetle powyższego stwierdzić należy, że zasadniczy spór w sprawie dotyczy faktycznie sporu granicznego, co potwierdził sam uczestnik postępowania na rozprawie w dniu 29 września 2020 r. Sporu tego jednak nie mogły rozstrzygnąć ani organy administracji architektoniczno-budowlanej wydające pozwolenie na budowę, ani organy nadzoru budowlanego. Właściwym trybem postępowania w tym zakresie jest postępowanie rozgraniczeniowe.

Konkludując, w niniejszej sprawie dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji oraz analizując dokumenty zawarte w aktach administracyjnych, sąd nie dopatrzył się tego rodzaju uchybień, które musiałyby skutkować wyeliminowaniem z obrotu prawnego kwestionowanych rozstrzygnięć. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zasadnie organy przyjęły, że brak jest podstaw do nałożenia na inwestorkę, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy, obowiązku wykonania czynności faktycznych zmiany ukształtowania gruntu na działce nr [...].

Mając na uwadze powyższe sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), jako bezzasadną