Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 36/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono sprostowania postanowienia

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy Aneta Wirkowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A.P. o sprostowanie postanowienia Starszego Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 36/17 w sprawie ze skargi A.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia odmówić sprostowania postanowienia Starszego Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 36/17.


UZASADNIENIE

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 17 marca 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 36/17 po rozpoznaniu wniosku A.P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi A.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia, umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz przyznał prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.

A.P. wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2017 r. wystąpiła o sprostowanie uzasadnienia w/w postanowienia "z powodu błędów co do faktów" podnosząc, że w uzasadnieniu zawarto stwierdzenie, iż "mieszka u matki", a wnioskodawczyni nadal mieszka w lokalu nr [...] przy ulicy [...] w [...].

W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:

Wniosek jest bezzasadny i brak jest podstaw do jego uwzględnienia.

Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl art. 166 powołanej ustawy do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Przedmiotem sprostowania mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty. Przez pojęcie "oczywistej omyłki" należy rozumieć takie nieprawidłowości, jak błędne określenie organu, czy też błędne wskazanie nazwiska strony. Z kolei "niedokładność" polega na niezachowaniu precyzji, np. dodaniu bądź odjęciu oznaczenia, cyfry bądź sformułowania w sytuacji, gdy prawidłowe znaczenie jest oczywiste. Zaznaczyć należy, że oczywistego charakteru nie ma omyłka, której stwierdzenie wymagałoby głębszej analizy akt postępowania. Sprostowaniu nie podlega również mylne ustalenie faktu, chociażby zostało ono spowodowane przeoczeniem. Istotne przy tym jest, że sprostowanie orzeczenia nie może prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia lub jego uchylenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia stosownym środkiem odwoławczym.

Wniosek A.P. o sprostowanie uzasadnienia postanowienia "z powodu błędów co do faktów" jest więc bezzasadny. Powoływane przez skarżącą okoliczności nie podlegają sprostowaniu w trybie powołanego art. 156 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie dotyczą one bowiem niedokładności, błędów pisarskich czy rachunkowych lub innej oczywistej omyłki w treści uzasadnienia. Wyklucza to więc możliwość sprostowania uzasadnienia w/w postanowienia w żądanym zakresie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 166 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.

| |