Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 567/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-02-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi L. M. na Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 lipca 2021 r., sygn. akt III SAB/Wr 241/21 postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

L. M. (dalej: skarżąca) pismem z 07.09.2021 r. wniosła skargę na niewykonanie przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej: Wojewoda) wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14.07.2021 r., o sygn. akt III SAB/Wr 241/21, uwzględniającego skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że wezwanie do wykonania wyroku i skarga wpłynęły do Wojewody przed otrzymaniem prawomocnego wyroku wraz z aktami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku.

Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) dalej: p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z przywołanego przepisu wynika, że warunkiem dopuszczalności skargi na niewykonanie wyroku, jest m.in. uprzednie (przed jej złożeniem) pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Przy czym, termin na złożenie przedmiotowego wezwania nie jest dowolny, gdyż wymagane jest, aby przed jego złożeniem doszło do uprawomocnienia się wyroku (i tym samym uzyskania przez wyrok przymiotu wykonalności). Termin do wykonania wyroku przez organ zaczyna bowiem biec od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z jego uzasadnieniem i aktami sprawy. Wynika to wprost z treści art. 286 § 1 i § 2 p.p.s.a.

Zatem, warunkiem prawidłowego wezwania organu do wykonania wyroku jest jego złożenie nie wcześniej niż po otrzymaniu przez organ orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności. Jednocześnie wezwanie nie może nastąpić później niż data złożenia skargi (wyrok NSA z 26.02.2008 r., I OSK 1529/07). Wezwanie skierowane w innym czasie jest albo przedwczesne (gdy nastąpi przed doręczeniem organowi prawomocnego wyroku), albo spóźnione (gdy nastąpi po wniesieniu skargi) i nie wywiera skutku, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że skarżąca nie dopełniła obowiązku prawidłowego wezwania organu do wykonania wyroku. Jak wynika z akt sprawy o sygn. akt III SAB/Wr 241/21 wyrok z 14.07.2021 r. stał się prawomocny 17.09.2021 r., a jego odpis wraz z aktami administracyjnymi został doręczony organowi w dniu 12.10.2021 r. Z przedłożonych przy skardze dokumentów wynika, że wezwanie do wykonania wyroku skarżąca wniosła pismem z 31.08.2021 r., a pismem z 07.09.2021 r. wniosła skargę na niewykonanie wyroku do tut. Sądu. W związku z tym, że zarówno wezwanie do wykonania wyroku jak i skarga zostały wniesione przed otrzymaniem przez organ orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności, należy je uznać za przedwczesne. Tym samym nie został dochowany warunek formalny do wniesienia skargi.

W konsekwencji, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.