Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 58/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-02-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A w K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie określenia wysokości nieprzekazanej kwoty przez dłużnika zajętej wierzytelności w kwestii sformułowanego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...], nr [...] określające skarżącej A w K. wysokość uznanej i nieprzekazanej wierzytelności w kwocie [...] zł należnej B przy C z siedzibą w B. przy ul. [...] a zajętej dwoma zawiadomieniami z dnia [...], nr [...] oraz [...].

W skardze pełnomocnik skarżącej wystąpił o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu podkreślił, że uwzględnienie celu i sposobu finansowania skarżącej, która działa w formie fundacji, przesądza o konieczności uznania, że kwota określona przez organ egzekucyjny jest znaczna, a jej ewentualna egzekucja uniemożliwi skarżącej spełnienie wymagalnych zobowiązań i doprowadzi ją do upadłości. Jednocześnie wyraził przekonanie, że uchylenie się przez skarżącą od przekazania tej kwoty nie było bezpodstawne, a podzielenie tego poglądu przez sąd będzie miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia kwestii jej odpowiedzialności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Rozpatrywany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Wymaga bowiem dostrzeżenia, że w myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie natomiast z utrwalonym w orzecznictwie poglądem w kwestii tej sąd orzeka przede wszystkim na podstawie oświadczeń strony, gdyż to w jej interesie leży takie sformułowanie żądania, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zaistnienie co najmniej jednej z przesłanek wstrzymania wykonania. Jednocześnie konieczne jest, by twierdzenia te zostały poparte niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych, jak również skonkretyzowanych danych wystarczająco obrazujących sytuację strony, ponieważ brak takiego odniesienia czyni niemożliwym pozytywną weryfikację ich wiarygodności, a w rezultacie – przychylenie się do zgłoszonego żądania [por. m. in. następujące postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego (wszystkie dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl): z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, z dnia 5 grudnia 2014 r., sygn. akt I OZ 1124/14, z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 683/13, z dnia 3 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 74/11, z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 502/09 czy z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09].

Odniesienie tych uwag do rozpatrywanego przypadku wymaga stwierdzenia, że wniosek został uzasadniony w stopniu niewystarczającym do jego uwzględnienia. Wszak ewentualność uwzględnienia skargi nie jest przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Natomiast samo twierdzenie, że konieczność uiszczenia należności stanowiłaby dla skarżącej znaczny wydatek, którego poniesienie mogłoby doprowadzić ją do niewypłacalności i upadłości uznać należy za niewystarczające. Do oceny słuszności tych obaw niezbędne byłoby bowiem poznanie sytuacji, w jakiej skarżąca aktualnie się znajduje, a zwłaszcza jej kondycji finansowej, niemniej jednak niezbędnych w tym zakresie dokumentów w aktach sprawy brak, w szczególności nie zostały one złożone wraz z rozpoznawanym wnioskiem. W tej sytuacji niemożliwe jest stwierdzenie, że powołana przez pełnomocnika skarżącej okoliczność stanowi realne zagrożenie, a jeżeli tak, to czy jej wystąpienie może prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.

Podsumowując, takie ograniczenie uzasadnienia żądania nie pozwala na uznanie, by w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki wstrzymania wykonania decyzji a ponieważ do takiego samego wniosku, w ocenie Sądu, prowadzi analiza całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.