Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 61/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-08-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 161 § 1 pkt 3, art. 149 § 1 zd. 2 i § 2, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 2 ust. 1, art. 13 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Dnia 21 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak – Owczarczak Sędzia WSA Jakub Zieliński Protokolant st. sekr. sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Burmistrza J. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. postępowanie umarza, II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, III. zasądza od Burmistrza J. na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem wysłanym pocztą elektroniczną dnia 17 października 2012 r. na adres e-mail Urzędu Miejskiego w J. A. K. wystąpił, na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. nr 112, poz. 1198, ze zm., dalej: "u.d.i.p.") o udzielenie mu informacji: czy z budżetu J. w roku 2012 r. jest w jakikolwiek sposób finansowane przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej sp. z o.o. w K? Wnioskodawca zwrócił się o udzielenie informacji na adres poczty elektronicznej z zachowaniem terminu określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. (k. 4 akt sądowych)

Dnia 5 listopada 2012 r. A. K., ponownie na adres poczty elektronicznej Urzędu Miejskiego w J., wysłał informację, w której przypomniał, że zgodnie z art. 13 ust., 1 u.d.i.p. 14 dniowy termin na udzielenie odpowiedzi na jego zapytanie upłynął w poprzednim tygodniu. Ponownie zwrócił się o możliwie pilne udzielenie odpowiedzi na zadane we wniosku pytanie (k. 5 akt sądowych).

Pismem z dnia 10 kwietnia 2013 r., wysłanym za pośrednictwem Burmistrza J., A. K. złożył skargę na bezczynność organu. Wniósł o uznanie, że organ pozostaje w bezczynności w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, zobowiązanie go do dokonania czynności udzielenia informacji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz J. uznał skargę za zasadną, wskazując na niewykonanie w terminie obowiązku przez pracownika urzędu.

Następnie w piśmie z dnia 9 czerwca 2013 r. skarżący wskazał, że samo oświadczenie organu, że uwzględnia on skargę na bezczynność nie stanowi jeszcze aktu autokontroli, o którym mowa w art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Skarżący podkreślił, że do chwili obecnej nie została mu udzielona żądana informacja publiczna. W związku z tym jego zdaniem skargę podtrzymuje, bowiem organ nadal trwa w bezczynności.

W kolejnym piśmie z dnia 9 lipca 2013 r. skarżący poinformował Sąd, że pismem z dnia 13 czerwca 2013 r. doręczonym mu w dniu 18 czerwca 2013 r. Burmistrz J. udzielił mu informacji publicznej, o którą wnioskował. W związku z tym zdaniem skarżącego należy uznać, że organ uwzględnił skargę na bezczynność we własnym zakresie. Dlatego skarżący wniósł o umorzenie postępowania w trybie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania w kwocie 100 zł.

W dniu 13 sierpnia 2013 r. Burmistrz J. przesłał do Sądu pismo z dnia 13 czerwca 2013 r. skierowane do skarżącego, w którym podał, że "po sprawdzeniu dokumentów w ewidencji księgowej Urzędu Miejskiego w J. informuje, że w 2012 r. w bazie kontrahentów nie figuruje Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej w K. sp. z o.o.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga okazała się zasadna, z tym jednak, że w części obejmującej zobowiązanie organu do wydania decyzji, postępowanie sądowoadministracyjne podlegało umorzeniu z uwagi na jej wydanie przez organ jeszcze przed rozstrzygnięciem niniejszej sprawy.

Zgodnie z art. 149 § 1 i 2 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 (§ 2).

W sytuacji, która wystąpiła w niniejszej sprawie, a wiec w sytuacji dokonania czynności przed rozpoznaniem skargi na bezczynność, sąd umarza postępowanie w części obejmującej zobowiązanie organu do dokonania czynności (zd. 1 art. 149 § 1 p.p.s.a., zob. uchwała z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08, publ. ONSAiWSA z 2009 r. nr 4, poz.63), natomiast nie jest zwolniony od wydania pozostałych rozstrzygnięć właściwych dla tego typu skargi, tj. orzeczenia o ewentualnym rażącym charakterze przewlekłości oraz (ewentualnie) o wymierzeniu organowi grzywny (zob. wyrok z dnia 15 stycznia 2013 r. sygn. akt II OSK 2390/12, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie okoliczności faktyczne są bezsporne. Nie ulega wątpliwości, że dnia 17 października 2012 r. A. K. wystąpił, na podstawie u.d.i.p. o udzielenie mu informacji publicznej. Dnia 5 listopada 2012 r. A. K. ponowił swój wniosek. Pismem z dnia 10 kwietnia 2013 r., wysłanym tego samego dnia na adres Burmistrza J., złożył skargę na bezczynność organu. Natomiast, dopiero pismem z dnia 13 czerwca 2013 r. skarżącemu udzielono żądanej informacji. W piśmie tym organ przyznał, że uchybił obowiązkowi udzielenia odpowiedzi z przyczyn organizacyjnych (pracownik nie wywiązał się ze swoich obowiązków).

Mając na uwadze powyższe, nie ulega wątpliwości, że w dacie złożenia skargi organ pozostawał w bezczynności. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. "udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2". Z kolei w art. 13 ust. 2 zastrzeżono, że "jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku".

Burmistrz J. uchybił zatem obowiązkom wynikającym z art. 13 ust. 1 oraz ust. 2 u.d.i.p. Żądana informacja została wysłana do skarżącego dopiero po 8 miesiącach od daty złożenia wniosku, przy czym organ poinformował o powodach opóźnienia w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p.

W ocenie Sądu doszło wprawdzie do znacznego opóźnienia w załatwieniu sprawy, to jednak należy stwierdzić, że bezczynność nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Przemawia za tym fakt, że pracownik bezpośrednio odpowiedzialny za przekazanie informacji skarżącemu nie wykonał swojego obowiązku w terminie, a jedynie omyłkowo przygotował odpowiedź na wniosek, lecz go nie wysłał. Przyjąć zatem należy, że Burmistrz J. nie zignorował wniosku skarżącego podejmując działania zmierzające do udzielenia żądanej informacji publicznej w ustawowym terminie.

Z powyższych przyczyn sąd stwierdził, że stwierdzona bezczynność nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

Mając to wszystko na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a orzekł o umorzeniu postępowania w zakresie zobowiązania organu do udzielenia wnioskowanej informacji publicznej (pkt 1), natomiast w pozostałym zakresie wyrok oparto na art. 149 § 1 zd. 2 P.p.s.a. Sąd odstąpił od wymierzenia organowi grzywny ze względu na brak wniosku skarżącego w tym zakresie oraz mając na uwadze, że organ niezwłocznie po złożeniu skargi udzielił skarżącemu satysfakcjonującej go informacji.

O zwrocie kosztów postępowania postanowiono natomiast w oparciu o art. 200 P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu przyznano skarżącemu 100 zł, a więc kwotę uiszczonego wpisu