Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1092/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 185 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 stycznia 2007 r., sygn. akt II SAB/Lu 3/07 odrzucające skargę M. W. na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej postanawia uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2007 r., sygn. akt II SAB/Lu 3/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. W. na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej. Sąd ustalił, że taką samą skargę M. W. złożył już wcześniej i toczy się w jej przedmiocie postępowanie oznaczone sygn. akt II SAB/Lu 84/06, a stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku została już prawomocnie osądzona. W związku z powyższym wniesiona w niniejszym postępowaniu skarga nie może być rozpoznana i podlega odrzuceniu, czemu nie stoi na przeszkodzie okoliczność, iż w tych dwóch skargach inaczej został oznaczony przez skarżącego organ (jako Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej oraz jako Wójt Gminy).

W skardze kasacyjnej podniesiono, iż Sąd I instancji naruszył art. 58 § 1 p.p.s.a. poprzez powołanie błędnej podstawy odrzucenia skargi zgodnie z pkt 4 powołanego przepisu. Wskazano, iż przedmiotowa skarga została postanowieniem z dnia 19 grudnia 2006 r., sygn. akt II SAB/Lu 84/06 odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 jako skarga przedwczesna. Nie jest zatem możliwe powoływanie się w takim przypadku na fakt osądzenia sprawy bądź trwania postępowania pomiędzy tymi samymi stronami. Ponadto nie jest możliwe odrzucenie skargi w oparciu o powyższy przepis bez podania o którą z wymienionych w tym przepisie przesłanek Sąd opiera swoje rozstrzygnięcie. Sąd zatem nie ocenił czy skarga jest dopuszczalna z braku innych przesłanek do jej odrzucenia a w następstwie, dlaczego nie nastąpiła merytoryczna ocena jej zasadności skargi oraz możliwość wypowiedzenia się w przedmiocie skargi fachowego pełnomocnika, o którego ustanowienie skarżący wystąpił. Podano, iż skarżący nie kwestionuje poczynionego przez Sąd ustalenia, iż Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w N. oraz Wójt Gminy N. to jeden i ten sam organ w rozumieniu art. 110 ust. 1 i 7 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.). Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez WSA w Lublinie, rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 182 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna posiada usprawiedliwione podstawy.

Zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest uzasadniony.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.

Naruszenie powyższego przepisu nastąpiło przez jego niewłaściwe zastosowanie. W sytuacji bowiem, gdy doszło do wydania postanowienia z 19 grudnia 2006 r., sygn. akt II SAB/Lu 84/06 Sąd I instancji nie był w stanie właściwie ocenić, czy doszło do spełnienia przesłanek z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Gdyby bowiem strona wniosła skargę kasacyjną na powyższe postanowienie, to sprawa objęta skargą z dnia 5 grudnia 2006 r. pomiędzy tymi samymi stronami byłaby w toku. Natomiast, gdyby doszło do uprawomocnienia się postanowienia z dnia 19 grudnia 2006 r. poprzez upływ terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, to nie zachodziłaby przeszkoda do jej rozpoznania wskazana w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.