Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 262/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-04-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: Art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi A.B. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy. AG


UZASADNIENIE

II SA/Łd 262/12

Uzasadnienie

W związku ze skargą na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego A.B. wystąpił z wnioskiem o ustanowienie adwokata.

Ze złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną. Małżonkowie otrzymują emerytury w łącznej kwocie 3.475,70 zł. Posiada dom o powierzchni 154 mkw., na którego budowę zaciągnął kredyt (rata miesięczna 2060 zł), a w którym mieszka również rodzina syna. Skarżący oświadczył również, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Rozpoznając wniosek na uwadze należało mieć przede wszystkim fakt, że rodzina skarżącego dysponuje dochodem w łącznej kwocie 3.475 złotych. Wysokość deklarowanych dochodów nie świadczy zatem o trudnej sytuacji materialnej skarżącego. Strona skarżąca nie wskazała ponadto na żadne okoliczności, które wiązałyby się z wydatkami o nadzwyczajnym charakterze, a które miałyby istotny wpływ na zdolność płatniczą strony. Sama okoliczność spłacania przez skarżącego kredytu na budowę domu nie przesądza o braku możliwości poniesienia kosztów postępowania. Nie zasługuje bowiem na akceptację pogląd, że zaciągnięcie kredytów przez stronę na okres kilku czy kilkunastu lat, skutkujące obowiązkiem uiszczania comiesięcznych rat, powoduje po stronie tej osoby powstanie prawa do odstąpienia od regulowania innych zobowiązań. Co więcej, nie znajduje uzasadnienia pogląd, że pierwszeństwo należy przyznać regulowaniu należności wynikających z zaciągniętych zobowiązań. Na marginesie warto również wskazać, iż z uwagi na fakt, że rata kredytu przekracza wysokość otrzymywanego świadczenia emerytalnego, nie można dać wiary twierdzeniu skarżącego, iż jest on jedynym kredytobiorcą i że cały ciężar obsługi kredytu obciążą jego osobę.

Reasumując - strona dla wydatków związanych z postępowaniem sądowym, w tym ustanowienia pełnomocnika z wyboru, jest w stanie znaleźć pokrycie w swych dochodach przez odpowiednie ograniczenie innych wydatków niebędących koniecznymi dla utrzymania oraz poczynienie oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny.

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

AG