Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SAB/Gd 21/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-07-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano wnioskodawcy wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: § 2 ust. 3; § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b)
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P. W. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: I. przyznać wnioskodawcy od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej; II. oddalić wniosek w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę B. P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego. Z kolei postanowieniem z dnia 27 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną od ww. postanowienia sporządzoną przez skarżącego osobiście.

Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie radcy prawnego.

Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w G. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego w przedmiotowej sprawie wyznaczyła radcę prawnego P. W., o czym powiadomiono Sąd pismem datowanym na dzień 13 czerwca 2013 r.

W dniu 1 lipca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła opinia ww. pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powołanego postanowienia o odrzuceniu skargi oraz o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wskazując, iż koszty te nie zostały zapłacone w całości lub w części.

W tym stanie należało uznać, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 490) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, wynagrodzenie należne pełnomocnikowi wyznaczonemu po wydaniu postanowienia kończącego postępowanie za sporządzenie powyższej opinii przysługuje w wysokości 180 zł (75 % x 240 zł), co po podwyższeniu o 23 % stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 221,40 zł.

Odnosząc się z kolei do żądania przyznania kosztów za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną należy wskazać, że wśród czynności wymienionych w § 14 ust. 2 pkt 2 ww. rozporządzenia nie przewidziano czynności prawnej polegającej na sporządzeniu opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia. Jedyną opinią jaką wymienia ww. przepis jest bowiem opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (vide: § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b). Z kolei w postępowaniu zażaleniowym (vide: § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d ww. rozporządzenia) wynagrodzenie może być przyznane za wniesienie zażalenia, a taka sytuacja nie ma miejsca w rozpatrywanym przypadku.

W ocenie referendarza rozpatrującego złożony wniosek brak jest zatem podstaw prawnych do zaliczenia wynagrodzenia radcy prawnego za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia zażalenia do kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, które winny być poniesione przez Skarb Państwa.

Z tych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz cytowanych powyżej przepisów orzeczono jak w sentencji postanowienia.