Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 281/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6332 Należności  przedemerytalne
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 7, 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędziowie : Sędzia WSA Marcin Miemiec Asesor WSA Alojzy Wyszkowski /sprawozdawca/ Protokolant: Krzysztof Caliński po rozpoznaniu w dniu 19 października 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi L. Z. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji, III. przyznaje adw. J. I. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych od Skarbu Państwa – WSA we Wrocławiu tytułem nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu sądowym.


UZASADNIENIE

Pani L. Z. dokonała rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy w L. w dniu [...]r., nabywając prawo do zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...]r. udokumentowała łączny okres zatrudnienia [...] lat i [...] dni. Prawo do zasiłku utraciła z dniem [...]r., kiedy to upłynął maksymalny okres jego pobierania. Starosta L. decyzją z dnia [...]r. orzekł o utracie przez Panią L. Z. statusu osoby bezrobotnej w związku z przyznaniem jej gwarantowanego zasiłku okresowego od [...] r.

W dniu [...] r. Pani L. Z. wystąpiła z wnioskiem o zaliczenie jej okresu pobierania zasiłku chorobowego do prac wykonywanych w szczególnych warunkach i przyznanie jej prawa do zasiłku przedemerytalnego. Wobec wniosku strony oraz analizy akt, organ I instancji pismem z dnia [...]r. wyjaśnił, że przez utratę z dniem [...]r. statusu osoby bezrobotnej strona nie podlega przepisom ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.

Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem sprawy, strona pismem z dnia [...]r. wystąpiła o rozpatrzenie jej sprawy poprzez wydanie decyzji.

Starosta L. decyzją z dnia [...]r. nr [...] odmówił wnioskodawczyni przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego w uzasadnieniu podał, że w dniu rejestracji udokumentowała łączny okres zatrudnienia [...] lat i [...] dni, prawo do zasiłku utraciła z dniem [...]r., kiedy to upłynął maksymalny okres jego pobierania i od [...]r. pobiera gwarantowany zasiłek okresowy. Podano dalej, że art. 37j ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu określał, że "zasiłek przedemerytalny przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury, w pkt 2 tego przepisu posiada okres uprawniający do zasiłku wynoszący 25 lat dla kobiet w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze oraz to, że w dniu złożenia wniosku nie była osobą zarejestrowaną jako osoba bezrobotna.

Od powyższej decyzji L. Z. złożyła odwołanie wnosząc o ponowne rozpatrzenie sprawy podając, że udokumentowała w dniu rejestracji [...] lata pracy w tym [...] lat w warunkach szkodliwych, od których odliczono zasiłek chorobowy stąd zostało [...] lat [...] miesiące [...] dni i przez rok pobierała zasiłek dla bezrobotnych do [...]r., a od [...]r. przyznano gwarantowany zasiłek okresowy.

Organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji uzasadniając, że po rozpoznaniu odwołania i przeprowadzonej analizie akt sprawy przyczyną skutkującą utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji były następujące fakty:

1. od dnia [...]r. zainteresowana nie figuruje w ewidencji osób bezrobotnych. Tym samym zarówno w okresie od [...] - [...]r jak też w dniu złożenia pisma tj. [...]r. oraz [...]r. strona nie podlegała przepisom wynikającym z ustawy o zatrudnianiu i przeciwdziałaniu bezrobociu w szczególności nie można było oprzeć spornego rozstrzygnięcia o treść art. 3 ustawy z dnia [...]r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty,

2. do dnia [...]r., na podstawie przepisów ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, zainteresowana nie spełniała warunków do nabycia prawa do zasiłku przedemerytalnego z uwagi na zbyt niski staż pracy - art. 37j ust. l i 2 ustawy. W szczególności w dniu rejestracji, czyli [...]r. bezrobotna legitymowała się okresem uprawniającym do zasiłku w wymiarze [...] lat i [...] dni Poprzez wprowadzanie kolejnych zmian w przepisach cyt. wyżej ustawy do końca 2000 r. do okresu uprawniającego do zasiłku zaliczano okres aktualnie pobieranego zasiłku, natomiast od [...]r. aktualnie pobierany zasiłek przestał być wliczany. Tym samym w okresie pobierania zasiłku tj. od [...]r. do [...]r. można było doliczyć wyłącznie okres zasiłkowy przypadający miedzy [...]r. a [...]r. co łącznie dawałoby staż w wymiarze [...] lat [...] miesięcy i [...] dni.

Pani Z. w dniu [...]utraciła status bezrobotnego, natomiast nowelizacją ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu obowiązującą od dnia 12.09.2001r. do 31.12.2001r. okres aktualnie pobieranego zasiłku ponownie podlegał wliczeniu do okresu uprawniającego do zasiłku dla osób, które pozostawały w ewidencji Powiatowego Urzędu Pracy. Jak wcześniej wskazano, Pani Z. od [...]r. jest klientką Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej pobierającą gwarantowany zasiłek okresowy. Zatem od tego dnia nie podlega rozstrzygnięciom prawnym wg przepisów ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobocia

Pani L. Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w uzasadnieniu wskazując, iż nie rozumie zmian zachodzących w przepisach ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, faktu, iż, nie doliczy się jej całego okresu pobierania zasiłku oraz tego, iż PUP nie doliczył jej okresu zasiłku chorobowego zaistniałego podczas zatrudnienia w szczególnych warunkach. Dalej skarżąca podała, że nie była pouczana o zmianach ustawy i warunkach z niej wynikających, raz proponuje się jej dokonanie rejestracji w PUP innym razem odwrotnie, teraz urząd radzi aby od [...]r. zarejestrowała się jako poszukująca pracy a od [...]r. jako bezrobotna. Poza powyższym skarżąca podała, że bez wątpienia zasiłek przedemerytalny jest dla niej korzystniejszy niż 3 letni zasiłek gwarantowany.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje ustalenia faktyczne i prawne zawarte w zaskarżonej decyzji

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powołany przepis uzasadnia rozpatrywanie niniejszej skargi przez tutejszy Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153, poz. 1269/, sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Według art. 1 § 2 powołanej ustawy - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Określone w art. 145 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) podstawy prawne uwzględnienia skargi ograniczone zostały do naruszenia prawa, a zatem kontrolując decyzję administracyjną sąd bada zgodność z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego.

Ustalając stan faktyczny w sprawie organ związany jest zasadami ogólnymi przyjętymi w kodeksie postępowania administracyjnego (art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego), z której wynika obowiązek szczególnie starannego ustalenia stanu faktycznego sprawy. W tym celu obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego). Art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego nakłada na organ administracyjny obowiązek zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Realizacja zasady ogólnej prawdy obiektywnej musi znaleźć odbicie w uzasadnieniu faktycznym decyzji. Zgodnie z art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego "Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. (...).

W sprawie będącej przedmiotem zaskarżonej decyzji zostały naruszone przepisy prawa procesowego. Nie zostały w niej bowiem prawidłowo ustalone przesłanki warunkujące nabycie prawa do zasiłku przedemerytalnego (art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego), co w uzasadnieniu decyzji winno znaleźć odzwierciedlenie przez przedstawienie zebranego pełnego materiału dowodowego i jego oceny dla ustalenia rzeczywistego stanu faktycznego.

Skarga jest zasadna. Organ I jak i II instancji błędnie ustaliły istniejące w niniejszej sprawie podstawy ubiegania się o prawo do zasiłku przedemerytalnego.

Wadliwie przyjęto, iż nie podlega wliczeniu do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego okres aktualnie pobieranego zasiłku. Istotnie zachodziły w niniejszym stanie prawnym przywołane zmiany, jednakże organ nie uwzględnił, że ustawą z dnia 22.06.2001r. o zmianie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz. U. z 2001 r. Nr 89 poz. 973/ art. 1 pkt 37 wprowadził zmiany w art. 37l w ust. 1 - wyrazy "nie zalicza się okresu" zastępuje się wyrazami "zalicza się okres" z mocą obowiązującą od dnia 1.01.2001 r., stąd niezasadnie wyeliminowano skarżącej okres pobierania zasiłku od [...] do [...]r. W tej sytuacji pozostaje otwarta kwestia okresu zatrudnienia w warunkach szczególnych wobec podnoszonego przez skarżącą zarzutu niezaliczenia do niego okresów pobierania zasiłku chorobowego. W materiałach zebranych w sprawie brak danych co do czasookresu pobierania tych zasiłków, stąd organ winien poczynić w tym zakresie niezbędne ustalenia. Zgodnie bowiem z przyjętą linią orzeczniczą do okresu pracy w szczególnych warunkach, o jakich mowa w § 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.), wlicza się okresy zasiłku chorobowego w czasie trwania tego stosunku pracy, przypadające po dniu wejścia w życie ustawy z dnia 17 października 1991 r. o rewaloryzacji emerytur i rent, o zasadach ustalania emerytur i rent oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 104, poz. 450 ze zm.) - teza uchwały SN z dnia 27.11.2003 r. III UZP 10/03.

W tym stanie rzeczy, skoro zostały naruszone przepisy kodeksu postępowania administracyjnego tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 80, art. 107 § 3, a naruszenia te mogły mieć wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § l pkt l lit. c powołanej ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd orzekł jak w sentencji.

Zgodnie z art. 152 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny jest zobowiązany orzec w jakim zakresie zaskarżony akt może być wykonany przed uprawomocnieniem się wyroku. Jednakże w tym przedmiocie nie zachodziła potrzeba orzekania, gdyż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie § 18 ust. 1 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu /Dz. U. z 2002 r. Nr 163 poz. 1348 ze zm./ przyznaje adw. J. I. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych od Skarbu Państwa – WSA we Wrocławiu tytułem nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu sądowym.