Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 719/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2016-09-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6131 Opłaty za korzystanie ze środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji

SENTENCJA

Kraków, dnia 7 września 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 7 września 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] sp. z o.o. w T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 1 kwietnia 2016 r., znak [...] w przedmiocie opłaty za korzystanie ze środowiska z tytułu poboru wód postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze [...] sp. z o.o. w T. zawarty został również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na jego uzasadnienie strona skarżąca wskazała, że organ odwoławczy utrzymał w mocy również inne analogiczne decyzje dotyczące podwyższonej opłaty za korzystanie ze środowiska, a ich łączna kwota przekracza 15000 zł. Spółka prowadzi przede wszystkim działalność związaną z turystyką, a wykonanie tych decyzji w okresie jej wzmożonej działalności i związanymi z tymi kosztami mogłoby spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków w postaci konieczności ograniczenia tej działalności i poniesieniem dodatkowych kosztów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Zgodnie z ugruntowaną już linia orzecznictwa do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Użyte w tym przepisie pojęcia: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie - gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 maja 2012r., sygn. akt II OZ 358/12, oraz z dnia 25 kwietnia 2012r., sygn. akt II FSK 921/12). Ponieważ postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności aktu administracyjnego, strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania. Okoliczności, które uzasadniają niebezpieczeństwo zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., muszą być wykazane w sposób realny, a nie na zasadzie przypuszczenia (por. postanowienia NSA: z dnia 29 marca 2012r., sygn. akt I OZ 204/12).

Wobec tego to na wnioskodawcy spoczywa ciężar przedstawienia takich argumentów, a w pewnych sytuacjach – również poparcie ich stosownymi dokumentami – które uprawdopodobnią wystąpienie przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji. Uprawdopodobnienie oznacza stopień pewności niższy od udowodnienia, jednakże nie może być rozumiane jako wskazanie jakiegokolwiek, potencjalnego i teoretycznego prawdopodobieństwa wystąpienia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca powinien wskazać na takie okoliczności sprawy, które wskazują, że takie prawdopodobieństwo jest znaczne.

Skutki, na jakie powołuje się strona skarżąca w niniejszej sprawie nie mogą zostać uznane za nieodwracalne. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody można mówić wówczas, gdy rozmiary szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego są większe niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (por. NSA w postanowieniach: z dnia 8 maja 2014 r., sygn. akt II OZ 420/14; z dnia 14 lutego 2014 r., sygn. akt I OZ 94/14). Sama zapłata kwoty, określonej w decyzji jest zwykłym następstwem wykonania decyzji tego rodzaju. Strona skarżąca nie podjęła próby wykazania, aby zapłata tej kwoty, a nawet wszystkich orzeczonych opłat, szacowanych łącznie na 15 000 zł miała w rzeczywisty sposób zaburzyć jej działalność. Same twierdzenia, zawarte w skardze, nie mogą być uznane za wystarczające, tym bardziej, że jak wynika z ogólnie dostępnych danych (Krajowy Rejestr Sądowy, strona internetowa spółki) [...] jest spółką z wielomilionowym kapitałem zakładowym, świadczy usługi turystyczne w 20 obiektach takich jak hotele i ośrodki wypoczynkowe. Trudno zatem uznać, aby zapłata 1 853 zł w niniejszej sprawie czy nawet 15 000 zł we wszystkich sprawach, dotyczących opłat za korzystanie ze środowiska może doprowadzić do ograniczenia działalności spółki, skoro prowadzona jest ona na tak dużą skalę. Z całą pewnością zaś nie można uznać takiego niebezpieczeństwa za uprawdopodobnione wyłącznie na podstawie gołosłownych twierdzeń, nie popartych ani szerszym omówieniem sytuacji spółki, ani jakimikolwiek dokumentami. Należy zatem przyjąć, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła ani nieodwracalności skutków wykonania zaskarżonej decyzji, ani zagrożenia wyrządzeniem znacznej szkody.

Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 61 § 3 p.p.s.a.