Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 122/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2021-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
658
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1 i 1a, art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 10 listopada 2021 r. sprawy ze skarg A. P. i J. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SAB/Ke 122/21

Uzasadnienie

W dniu 28 lipca 2021 r. do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego (WINB) wpłynęła skierowana do tut. Sądu skarga A. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) w sprawie załatwienia złożonego przez nią i jej męża wniosku z dnia 14 lutego 2020 r., a następnie ponaglenia z dnia 15 czerwca 2021 r. Zarzuciła organowi rażącą bezczynność oraz niepowiadomienie o niezałatwieniu sprawy w terminie. Zarzuciła naruszenia art. 8 Kpa, podnosząc, że wszelkie pisma inwestora wszczynają postępowania, a pisma jej i jej męża pozostają bez odpowiedzi PINB. Wobec powyższego, wniosła o:

1. stwierdzenie, że doszło do bezczynności oraz zobowiązanie organu do załatwienia sprawy w określonym terminie;

2. stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

3. zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że w dniu 6 czerwca 2021 r. wniosła wraz z mężem ponaglenie do WINB na niezałatwienie przez PINB wniosku z dnia 14 lutego 2020 r. dotyczącego dwóch złożonych do Starosty przez inwestora NZOZ L. zgłoszeń zamiaru wykonania robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę z dnia 6 grudnia 2019 r., które zostały wykonane przed złożeniem ww. zgłoszeń.

Skarżąca podniosła, że do dnia wniesienia niniejszej skargi PINB nic nie zrobił z pismem z dnia 14 lutego 2020 r., a WINB postanowieniem z dnia 23 czerwca 2021 r. nie stwierdził bezczynności PINB, przy czym wskazał, że rozpatrywał ponaglenie "L. i M. W.". Takie rozpoznanie sprawy jest zdaniem skarżącej niesolidnością organu. Skarga powyższa została zarejestrowana pod sygn. II SA/Ke 122/21.

W dniu 6 sierpnia 2021 r. do PINB wpłynęła skierowana do tut. Sądu kolejna skarga na bezczynność PINB w sprawie wniosku z dnia 14 lutego 2020 r., wniesiona przez A. P. i J. P . Skarżący zarzucili organowi naruszenie:

1. art. 36 § 1 i 2 w zw. z art. 35 § 1 i 3a Kpa przez niezałatwienie sprawy w terminie i niezawiadomienie o przyczynach zwłoki;

2. art. 8 Kpa przez nierówne traktowanie stron postępowania, ponieważ każde zgłoszenie, czy wniosek inwestora J. C. wszczyna postępowanie i jest traktowane poważnie, natomiast pisma skarżących pozostają bez rozpoznania lub tak jak w postanowieniu WINB z dnia 23 czerwca 2021 r. wskazuje się, że wniosek został rozpoznany przez Starostę , podczas gdy wniosek był skierowany do PINB, który do dnia wniesienia skargi nie wypowiedział się w jego przedmiocie.

W uzasadnieniu powielono żądania oraz argumenty zawarte w uzasadnieniu skargi z dnia 28 lipca 2021 r. Skarga powyższa została zarejestrowana pod sygn. II SAB/Ke 123/21.

W odpowiedzi na obie skargi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o ich oddalenie jako całkowicie bezzasadnych.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że małżonkowie P. wnoszą liczne pisma z żądaniem wszczęcia postępowań w zakresie, w jakim sprawy te były już rozpatrywane przez organ zarówno I jak i II instancji, nierzadko również WSA w Kielcach. Stąd też organ wydaje postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania z uwagi na okoliczność, że toczyły się już postępowania w tym zakresie, bądź nie zostały wykazane nowe okoliczności pozwalające na wszczęcie postępowań.

Odnosząc się do pisma z dnia 14 lutego 2020 r. organ wskazał, że pismo to dotyczyło zgłoszeń, które według małżonków P. odnosiły się do robót już wykonanych, złożone zostało w trakcie wznowionego postępowania administracyjnego i zostało skierowane do Starosty , który udzielił na nie odpowiedzi w piśmie z dnia 26 lutego 2020 r. Dodatkowo PINB na wniosek małżonków P. wznowił postępowanie administracyjne w sprawie zakończonej wydaniem prawomocnej decyzji z dnia 9 stycznia 2020 r., znak: [...], w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie inwestycji. Ponadto, w dniu 28 lutego 2020 r. małżonkowie P. wnieśli pismo z podobnym zakresem żądania, jak w piśmie z dnia 14 lutego 2020 r. Również w innych pismach, inicjowanych przez nich postępowaniach podnoszone zagadnienia były przedmiotem analizy.

Organ wyjaśnił, że pozostawienie bez rozpoznania pisma z dnia 14 lutego 2020 r. było wynikiem omyłki, jednak organ rozpoznał podnoszone w nim kwestie w innych toczących się postępowaniach wyjaśniających i administracyjnych, które zostały szczegółowo wymienione. Tym samym, w jego ocenie załatwione zostały sprawy wskazane w piśmie z dnia 14 lutego 2020 r. Podobne stanowisko zajął WINB w postanowieniu z dnia 23 czerwca 2021 r., po rozpatrzeniu ponaglenia małżonków P. na niezałatwienie w terminie sprawy zainicjowanej pismem z dnia 14 lutego 2020 r.

Postanowieniem z dnia 3 września 2021 r. tut. Sąd postanowił połączyć do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy II SAB/Ke 122/21 oraz II SAB/Ke 123/21 i prowadzić je pod sygnaturą II SAB/Ke 122/21.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "Ppsa", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 pkt 8 cyt. ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Sprawy wymienione w tym przepisie to takie, w których powinna być wydana decyzja administracyjna, albo postanowienie, na które służy zażalenie lub kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, a ponadto pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających.

Podkreślić należy, że w sprawach, w których przedmiotem kontroli sądu administracyjnego jest bezczynność organu, sąd kontroluje jedynie, czy organ administracji w terminie zakreślonym przepisami prawa rozpoznał wniosek strony czy też nie. Sposób rozpoznania tego wniosku, a więc jego uwzględnienie, bądź odmowa uwzględnienia, nie jest natomiast przedmiotem oceny sądu administracyjnego w sprawie ze skargi na bezczynność. Strona niezadowolona z rozstrzygnięcia, może wnieść na nie skargę i wówczas sąd kontroluje jego zgodność z prawem.

Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym w przepisach prawa i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Bezczynność organu zachodzi zatem wówczas, gdy ciąży na nim wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia (stosownej czynności), a obowiązku tego organ nie wypełnia w nakazanym terminie. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy, stosownie do art. 149 § 1 Ppsa: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a). Oznacza to, że celem skargi na bezczynność jest doprowadzenie do wydania przez organ decyzji administracyjnej (lub innego aktu) albo do dokonania czynności w sprawie wszczętej żądaniem strony.

W rozpoznawanej sprawie skarżący uczynili przedmiotem swojej skargi bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w załatwieniu wniosku z dnia 14 lutego 2020 r., w którym wnieśli zastrzeżenia co do zgłoszenia przez inwestora zamiaru wykonania robót budowlanych z dnia 6 grudnia 2019 r., w sprawach prowadzonych pod znakiem: [...] i [...]. Wskazali, że nie zgadzają się ze stanowiskiem Starosty zawartym w zaświadczeniach z dnia 18 grudnia 2019 r., potwierdzającym brak sprzeciwu co do ww. zgłoszeń. Podnieśli, że ww. zgłoszenia dotyczą robót już wykonanych, mianowicie przebudowy wewnętrznej sieci kanalizacji deszczowej oraz przebudowy pochylni dla niepełnosprawnych, na działce nr 180/6 w S .

Istotnie, w aktach rozpoznawanej spraw brak jest dokumentu, z którego wynikałoby, że PINB zajął się konkretnie wnioskiem skarżących z dnia 14 lutego 2020 r. Kluczowe znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma jednak okoliczność, że organ ten, działając na wniosek skarżących z dnia 1 maja 2020 r. (data wpływu 11 maja 2020 r.), wydał w dniu 18 maja 2020 r., na podstawie m.in. art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, postanowienie o wznowieniu postępowania zakończonego decyzją ostateczną PINB z dnia 9 stycznia 2020 r., znak: [...], w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku handlowo-mieszkalnego z częścią mieszkalną z przyłączami i wewnętrznymi instalacjami zasilającymi, w S. na terenie działki nr 180/6, wybudowanego w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków pozwolenia na budowę udzielonego decyzją Starosty z dnia 27 grudnia 2016 r., nr [...]. W uzasadnieniu decyzji z dnia 9 stycznia 2020 r. o pozwoleniu na użytkowanie organ odniósł się do kwestii przebudowy wewnętrznej sieci kanalizacji deszczowej (likwidacji studni szt. 2) oraz pochylni dla niepełnosprawnych, wskazując, że zostały one zrealizowane na podstawie zgłoszeń z dnia 6 grudnia 2019 r. Wskazał, że przedmiotem odbioru jest nowo wybudowany budynek handlowo-usługowy z częścią mieszkalną z przyłączami i wewnętrznymi instalacjami zasilającymi.

Po przeprowadzeniu postępowania wznowieniowego, PINB wydał decyzję z dnia 5 sierpnia 2020 r., znak: [...], którą uchylił decyzję z dnia 9 stycznia 2020 r. i ponownie udzielił pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu. Odnośnie do pochylni i wewnętrznej sieci kanalizacji deszczowej powtórzył stanowisko, które zawarł w decyzji uchylonej.

W świetle powyższego, nie sposób przyjąć, że PINB nie zajął się w postępowaniu wznowieniowym kwestiami, których załatwienia domagali się skarżący we wniosku z dnia 14 lutego 2020 r., tj. kwestią pochylni dla niepełnosprawnych i kwestią wewnętrznej sieci kanalizacji deszczowej. Innymi słowy, w tym postępowaniu niejako "skonsumowane" zostało żądanie zawarte w ww. wniosku. Organ rzeczywiście pozostawał w zwłoce w jego rozpoznaniu, jednak ostatecznie go rozpatrzył, wydając decyzję z dnia 5 sierpnia 2020 r. Ocena, czy merytorycznie decyzja ta była prawidłowa nie należy do kompetencji sądu administracyjnego w sprawie ze skargi na bezczynność. Skarżący w odwołaniu od tej decyzji, a później ewentualnie w skardze do sądu administracyjnego mogli formułować zarzuty co do braku merytorycznej oceny prawidłowości dokonanych zgłoszeń. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy kluczowe jest, że na dzień wniesienia skargi na bezczynność w odniesieniu do wniosku z dnia 14 lutego 2020 r., kwestie, które zostały w nim poruszone zostały załatwione decyzją z dnia 5 sierpnia 2020 r. Na dzień wniesienia skargi w niniejszej sprawie PINB nie pozostawał w stanie bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia 14 lutego 2020 r. Brak jest podstaw do zobowiązywania organu do załatwienia przedmiotowego wniosku, skoro organ w decyzji z dnia 5 sierpnia 2020 r. wypowiedział się zarówno co do pochylni dla niepełnosprawnych, jak i wewnętrznej sieci kanalizacji deszczowej.

W tym stanie rzeczy, ponieważ podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę - Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 Ppsa.