Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 946/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1, art. 166, art. 177 par. 1, art. 178
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kisielewicz po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. S.A. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 14 września 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 2084/14 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej R. S.A. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 23 marca 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 2084/14 oddalającego skargi D. z siedzibą w K., [...] oraz R. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2013 r., nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy graficzny postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie 2. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 14 września 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 2084/14 w ten sposób, że w wierszu 9 od góry w miejsce słów "R. S.A. w W.", wpisać słowa "R. S.A. w W.".


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., działając na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), odrzucił skargę kasacyjną R. S.A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 23 marca 2015 r.

Sąd I instancji podniósł, że skarga kasacyjna została złożona po upływie terminu wynikającego z art. 177 § 1 p.p.s.a., bowiem pełnomocnik skarżącej spółki otrzymał odpis wyroku z uzasadnieniem w dniu 4 maja 2015 r. za pokwitowaniem osoby uprawnionej, tj. O. B. Powyższe zostało potwierdzone przez Pocztę Polską w piśmie z dnia [...] sierpnia 2015 r. oraz w załączonym do niego duplikacie potwierdzenia odbioru. Dlatego zdaniem Sądu I instancji, termin do złożenia skargi kasacyjnej przez skarżącą upływał z dniem 3 czerwca 2015 r., zaś skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 5 czerwca 2015 r. W konsekwencji skarga kasacyjna została złożona z uchybieniem ustawowego terminu trzydziestu dni do jej złożenia.

Skarżąca – R. S.A. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia WSA w W. Skarżąca postawiła zarzut naruszenia art. 177 § 1 w związku z art. 178 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że skarga kasacyjna została złożona z uchybieniem terminu, co w konsekwencji skutkowało jej odrzuceniem oraz zarzut naruszenia art. 177 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i przyjęcie, że wyrok został doręczony pełnomocnikowi w dniu 4 maja 2015 r., a nie jak to miało miejsce w rzeczywistości w dniu 5 maja 2015 r.

W uzasadnieniu zażalenia spółka podniosła, że skarga kasacyjna została wniesiona w terminie, bowiem odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie w dniu 5 maja 2015 r., a skarga kasacyjna została nadana listem poleconym w dniu 5 czerwca 2015 r., przy czym dzień 4 czerwca 2015 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy, a więc termin do wniesienia skargi kasacyjnej został dochowany.

Skarżąca podkreśliła, że znajdujący się w aktach sprawy duplikat potwierdzenia odbioru został wytworzony po złożeniu reklamacji przez WSA i nie zawiera podpisu pracownika, który rzekomo odebrał przesyłkę z wyrokiem.

Natomiast fakt doręczenia odpisu wyroku w dniu 5 maja 2015 r. potwierdza pieczęć wpływu kancelarii na piśmie przewodnim WSA oraz informacje w bazie danych wykorzystywanej do rejestracji pism wpływających do kancelarii.

Z oświadczenia Poczty Polskiej wynika, że przesyłka została odebrana w dniu 4 maja 2015 r. przez O. B., tymczasem w tym dniu przebywała ona na urlopie wypoczynkowym, a do W. wróciła dopiero ok. godz. 21:00-22:00, a zatem odbiór przesyłki przez nią w tym dniu był fizycznie niemożliwy.

Dodatkowo skarżąca zauważyła, że z informacji udostępnianych przez Pocztę Polską S.A. w Internecie wynika, że przesyłka została doręczona w dniu 4 maja 2015 r. o godz. 18:26. Tymczasem kancelaria pełnomocnika R. pracuje w godzinach 9:00-17:00, co też wyklucza odbiór przesyłki o tak późnej porze.

Zdaniem skarżącej Poczta Polska, udzielając odpowiedzi na reklamację i wystawiając rzekomy duplikat potwierdzenia odbioru, opierała się na informacjach znajdujących się w jej bazie danych, które nie były zgodne z prawdą.

Do zażalenia skarżąca dołączyła dokumenty na potwierdzenie przedstawionych w zażaleniu okoliczności.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z treści art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną należy złożyć w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna złożona po tym terminie podlega odrzuceniu (art. 178 p.p.s.a.).

Co do zasady za datę doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem przyjmuje się dzień wskazany na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Jedynie wyjątkowo, "w przypadku gdy istnieją wątpliwości co do faktycznej daty doręczenia pisma stronie należy przeprowadzić wszelkie dowody umożliwiające ustalenie tej daty w sposób pewny" (por. wyrok NSA z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. akt II GSK 600/10).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w świetle przedstawionych przez wnoszącą zażalenie okoliczności, w niniejszej sprawie istnieją takie uzasadnione wątpliwości co do daty doręczenia przesyłki zawierającej odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Okoliczności te świadczą natomiast o zachowaniu przez skarżącą terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Jak wynika z dokumentów złożonych wraz z zażaleniem, informacja Poczty Polskiej stanowiąca odpowiedź na reklamację wszczętą przez WSA w W., w myśl której przesyłka została doręczona w dniu 4 maja 2015 r., nie może zostać uznana za wiarygodną. Po pierwsze na duplikacie zwrotnego potwierdzenia odbioru przedstawionego przez Pocztę Polską podano, że przesyłka została odebrana w dniu 4 maja 2015 r. przez osobę uprawnioną – O. B. Tymczasem, jak wyjaśnia skarżąca, osoba ta w dniu 4 maja 2015 r. przebywała poza W., będąc na urlopie wypoczynkowym. Po drugie, z wydruku ze strony internetowej Poczty Polskiej – śledzenie przesyłek wynika, że przesyłka została doręczona w dniu 4 maja 2015 r. o godzinie 18.26, podczas gdy kancelaria pełnomocnika skarżącej pracuje jedynie do godz. 17.00.

Skarżąca twierdzi, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem otrzymała w dniu 5 maja 2015 r., o czym świadczą: pieczęć wpływu do kancelarii na piśmie przewodnim WSA oraz informacje w bazie danych wykorzystywanej do rejestracji pism wpływających do kancelarii. Biorąc pod uwagę, przedstawione wątpliwości dotyczące informacji Poczty Polskiej, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak jest podstaw do zakwestionowania oświadczenia skarżącej dotyczącego daty odbioru przesyłki. Stąd też należało uznać, że przesyłka ta została faktycznie odebrana w dniu 5 maja 2015 r.

W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarżąca zachowała termin do wniesienia skargi kasacyjnej, wobec czego zaskarżone postanowienie należało uchylić jako niezgodne z prawem.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w pkt. 1 sentencji.

Zgodnie z art. 156 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.

W wyniku oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 14 września 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 2084/14 stronę skarżącą kasacyjnie błędnie oznaczono jako "R. S.A. w W.", podczas gdy prawidłowo powinno być "R. S.A. w W.".

W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a., postanowił jak w pkt. 2 sentencji.