Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 680/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2011-02-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 30 ust. 1 pkt 2, art. 30 ust. 6 pkt 1, art. 47
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk,, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 01 lutego 2011 r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zamiaru wykonania tynku na ścianie budynku 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Starosty Powiatowego w W. M. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...], 2. stwierdza, że wymienione decyzje nie mogą być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 1. przyznaje adwokat U. W. od Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne skarżącej L. K. wykonane na zasadzie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2010 r., Nr [...], Wojewoda P. utrzymał w mocy decyzję Starosty W. z dnia [...] lipca 2010 r., Nr [...], w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zamiaru wykonania tynku na ścianie budynku gospodarczego zlokalizowanego na działce nr [...] położonej przy ul. K. w W. M.

U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia.

W dniu 16 lipca 2010 r. Pani L. K. dokonała zgłoszenia zamiaru otynkowania ściany od strony działki sąsiedniej, wymiany pokrycia dachowego oraz naprawy popękań na budynku gospodarczym zlokalizowanym po granicy z działką

nr [...], położoną przy ul. K. w W. M. Starosta W. decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] wniósł sprzeciw do zamiaru otynkowania ściany budynku po granicy z działką sąsiednią nr [...], w pozostałym zakresie zgłoszenie przyjął jako skuteczne. W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż prace te wymagają uzyskania pozwolenia na budowę, które może być wydane po przeprowadzeniu pełnego postępowania administracyjnego z udziałem stron, natomiast zgłoszenie jest trybem uproszczonym, w którym udział w postępowaniu bierze tylko inwestor.

Od niniejszej decyzji Pani L. K. złożyła odwołanie. Do odwołania Skarżąca załączyła decyzję z dnia [...] lutego 1988 r. oraz projekt budynku na okoliczność, że budynek gospodarczy został postawiony zgodnie z pozwoleniem na budowę.

Organ odwoławczy stwierdził, że wniesiony przez Starostę sprzeciw do zgłoszenia jest w pełni zasadny. Ze znajdującej się w aktach sprawy mapy zasadniczej wynika, że ściana przeznaczona do otynkowania znajduje się bezpośrednio po granicy z działką sąsiednią i wykonanie na niej tynku spowoduje naruszenie własności działki sąsiedniej. W związku z powyższym organ uznał, że wykonanie robót budowlanych (tynku) na tak zlokalizowanej ścianie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę. Organ wskazał, że do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć dokumenty określone w art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.),

w tym również oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem, Pani L. K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, w której wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji bądź o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W skardze wskazała, że przedmiotowy budynek wymaga kapitalnego remontu, gdyż jest niszczony przez opierające się o dach gałęzie drzewa. Budynek niszczeje również wskutek działań wrogo nastawionych do Skarżącej sąsiadów, którzy wypompowują wodę ze studzienki i wylewają na ścianę budynku. Ponadto Skarżąca wskazała, że w przedmiotowym budynku przechowuje zwierzęta i że nie może go zlikwidować.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda P. wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga jest uzasadniona.

Zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji zostały wydane

z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 30 ust. 6 pkt 1i art. 30 ust. 1 pkt 2 w zw.

z art. 29 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", które miało wpływ na wynik postępowania.

Art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy stanowi o tym, że zgłoszenia właściwemu organowi wymaga wykonywanie robót budowlanych, o których mowa w art. 29 ust. 2 pkt 1 ustawy, tzn. robót polegających na remoncie istniejących obiektów budowlanych.

Definicję remontu zawiera art. 3 ust. 8 ustawy, podając że jest to "wykonywanie

w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym".

W sprawie niniejszej L. K. zgłosiła zamiar otynkowania ściany budynku gospodarczego, która to ściana została posadowiona na granicy jej działki nr [...] i działki sąsiada nr [...]. W ocenie Sądu nie można mieć żadnych wątpliwości, że otynkowanie ściany należy do robót remontowych, na które nie jest wymagana pozwolenie na budowę, Organy obydwu instancji zupełnie nie zajęły się kwalifikacją zgłoszonych robót, uznając że ich przeprowadzenie wymaga pozwolenia na budowę (art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy) tylko z tej przyczyny, iż budynek gospodarczy Skarżącej (a ściślej - ściana, która ma być otynkowana) stoi po granicy z działką sąsiada.

Organy obu instancji w żaden sposób nie uzasadniły swego stanowiska, sprowadzającego się do przyjęcia wymogu uzyskania przez Skarżącą pozwolenia na budowę z powodu lokalizacji ściany budynku gospodarczego po granicy. Organy nie wskazały przepisu prawa budowlanego, który byłby wiążący w takiej sytuacji. Należy przy tym zauważyć, że Skarżąc, zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy, złożyła oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, tzn. działką nr [...], na której został wybudowany budynek gospodarczy. Natomiast niezrozumiałym pozostaje sugerowany przez organy wymóg legitymowania się prawem Skarżącej do działki nr [...]. W istocie Skarżąca zamierza otynkować ścianę własnego budynku gospodarczego, zaś zupełnie inną kwestią będzie dostępność wykonania zamierzonych robót remontowych.

Istnieje przepis art. 47 ustawy przewidujący możliwość wydania decyzji

o niezbędności wejścia na grunt sąsiedni w celu wykonania robót budowanych, jeśli zostaną spełnione określone w tym przepisie przesłanki. Art. 47 ustawy nie znajduje jednakże zastosowania w sprawie niniejszej. Natomiast w oparciu o ten przepis może być ewentualnie wszczęte następne postępowanie, o ile Skarżąca będzie miała problemy ze strony właściciela działki nr [...], by skorzystać czasowo z jego terenu dla wykonania tynku na ścianie własnego budynku gospodarczego.

Zatem rozpatrując sprawę ponownie, organ I instancji winien, wykorzystując powyższe wskazania, dokonać ponownej analizy stanu faktycznego sprawy: odpowiednio zakwalifikować rodzaj robót budowlanych zgłoszonych przez inwestorkę i zastosować konkretny przepis prawa budowlanego, a tym samym wyprowadzić prawidłowy wniosek co do zasadności zgłoszonego sprzeciwu.

Mając na względzie powyższe okoliczności, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.

O wysokości kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, przyznanych ustanowionemu

z urzędu adwokatowi, Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 250 cyt. ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz przepisów § 2 ust. 3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.

w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.)