Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 821/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 59f ust. 6
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Sędziowie Sędzia WSA Mirosław Trzecki (spr.) Asesor WSA Michał Ruszyński Protokolant sekr. sąd. Elżbieta Dzięcielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2008 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N., powołując się na przepis art. 59 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2006r. Nr 156, póz. 1118 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, póz. 1071 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku A. i M. K. z dnia 4 lipca 2007r., odmówił wydania pozwolenia na użytkowanie inwestycji obejmującej stację dystrybucji gazu propan-butan typ SDG-x-2/LPG w skład której wchodzą: stanowisko do tankowania pojazdów gazem płynnym z dwoma zbiornikami naziemnymi o pojemności V=2x48501, dystrybutor, zadaszenie nad dystrybutorem, ściana ogniowa, "przebudowa części istniejących pomieszczeń w budynku usługowo-administracyjnym na pomieszczenia usługowe dla stacji LPG" na działce nr ewid. [...], wykonanych na podstawie wydanego przez Starostwo Powiatowe w N. pozwolenia na budowę (nr [...]).

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w dniu 25 lipca 2007r. została przeprowadzona obowiązkowa kontrola budowy z udziałem inwestorów A. i M. K. w wyniku której ustalono, że dokonano istotnych odstąpień od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków pozwolenia na budowę polegających na:

1) zmianie lokalizacji i wymiarów oraz konstrukcji jednej osłony śmietników na odpady, która została wykonana przy budynku administracyjno-usługowym o wym. 2,12x4,32m (winno być 2,5x4,Om),

2) niewykonaniu drugiej osłony śmietnika,

3) zmianie wymiaru wysokości ściany ogniowej z projektowanej wys. 2,20m na wym. 1,85m,

4) zmianie w usytuowaniu schodów wejściowych do pomieszczeń biurowych.

Ponadto ustalono, że inwestorzy dokonali nieistotnych odstąpień od zatwierdzonego

projektu budowlanego polegających na:

1) zmianie funkcji budynku w części podlegającej przebudowie budynku, polegającej na rezygnacji z pomieszczeń sanitarnych w tej części, a zamiarze ich wykonania w innej części istniejącego budynku,

2) wykonaniu otworu drzwiowego z pomieszczenia biurowego na korytarz,

3) wykonaniu okna na elewacji frontowej budynku w miejscu projektowanego wejścia do pomieszczeń biurowych,

l

4) wykonaniu w miejscu okna drzwi zewnętrznych - z uwagi na zmianę wejścia do

pomieszczenia biurowego.

Podczas kontroli stwierdzono również: brak utwardzenia terenu, brak wykonania zjazdu i wjazdu na stację, brak tynków zewnętrznych na zamurowanych częściach budynku, brak wykonania części sanitarnej (sanitariatów), brak robót wykończeniowych (brak obróbek drzwi wejściowych), brak wykończenia schodów wejściowych do pomieszczenia biurowego (brak pierwszego stopnia) oraz niewykonanie jednej osłony śmietnikowej na odpady.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. podniósł, iż na podstawie art. 59 ust. 1 Prawa budowlanego organ wydaje pozwolenie na użytkowanie obiektu po przeprowadzeniu kontroli obowiązkowej, która w myśl art. 59a Prawa budowlanego obejmuje stwierdzenie prowadzenia budowy zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę m.in. poprzez sprawdzenie zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania terenu oraz projektem architektoniczno-budowlanym, w tym w zakresie charakterystycznych parametrów technicznych tj. powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości, wykonania widocznych elementów nośnych układu konstrukcyjnego obiektu budowlanego, zasadniczych elementów wyposażenia budowlano-instalacyjnego, zapewniających użytkowanie obiektu zgodnie z przeznaczeniem, wyrobów budowlanych szczególnie istotnych dla bezpieczeństwa konstrukcji i bezpieczeństwa pożarowego.

Podczas kontroli przeprowadzonej w dniu 25 lipca 2007r. stwierdzono, że stacja dystrybucji gazu propan-butan została wybudowana niezgodnie:

1) z projektem zagospodarowania działki w zakresie: zmiany lokalizacji jednej osłony śmietników na odpady, która została wykonana przy budynku administracyjno-usługowym, niewykonania jednej osłony śmietnika oraz zmianie w usytuowaniu schodów wejściowych do pomieszczeń biurowych,

2) z projektem architektoniczno-budowlanym w zakresie:

a) charakterystycznych parametrów technicznych: powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości, zmianie wymiarów zewnętrznych wykonanej jednej osłony śmietników z projektowanego wym. 2,5 x 4,Om na wym. 2,12 x 4,32m i zmianie konstrukcji jej wykonania oraz zmianie wymiaru wysokości ściany ogniowej z projektowanej wys. 2,20m na wym. 1,85m,

b) wykonania widocznych elementów nośnych układu konstrukcyjnego obiektu budowlanego - przy budowie zadaszenia nad dystrybutorem zastosowano zakupioną konstrukcję oraz zbiornik na gaz propan-butan jako obiekty i urządzenia

wcześniej używane od osoby prywatnej, na które inwestorzy nie posiadają dokumentów potwierdzających ich dopuszczenie do obrotu i powszechnego stosowania w budownictwie, a także brak wykończenia schodów wejściowych do pomieszczenia biurowego (brak pierwszego stopnia),

c) zasadniczych elementów wyposażenia budowlano-instalacyjnego, zapewniających użytkowanie obiektu zgodnie z przeznaczeniem - brak wykonania części sanitarnej (sanitariatów),

d) wyrobów budowlanych szczególnie istotnych dla bezpieczeństwa konstrukcji i bezpieczeństwa pożarowego - w odniesieniu do ściany ogniowej oraz fundamentu pod zbiorniki brak jest możliwości ustalenia, czy zastosowano właściwe zbrojenie i beton do wykonania tych obiektów.

W ocenie organu stwierdzone odstępstwa i niewykonanie wszystkich pomieszczeń w budynku usługowo-administracyjnym oraz robót, dyskwalifikują uznanie stacji dystrybucji gazu propan-butan jako obiektu nadającego się do użytku. Z tych więc względów organ nadzoru budowlanego uznając, iż naruszono przepis art. 59 ust. 1 w zw. z art. 59a Prawa budowlanego oraz warunki zabudowy ustalone w decyzji Wójta Gminy K., odmówił wydania pozwolenia na użytkowanie ww. inwestycji.

Pismem [...] A. i M. K., reprezentowani przez pełnomocnika - adw. M.R. wnieśli do Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odwołanie od powyższej decyzji, zarzucając organowi l instancji naruszenie prawa materialnego, a w szczególności: art. 36a ust. 1 i 5 Prawa budowlanego - poprzez jego niezastosowanie i stwierdzenie, że poczynione przez inwestorów odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego mają charakter istotny, w sytuacji, gdy biorąc pod uwagę treść niniejszego przepisu, stwierdzonym podczas obowiązkowej kontroli w dniu 25 lipca 2007r. odstępstwom charakteru takiego nie sposób przypisać; art. 57 ust. 2 Prawa budowlanego - poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie złożonych przez inwestorów do akt sprawy rysunków zamiennych wchodzących w skład zatwierdzonego projektu budowlanego z naniesionymi zmianami, zatwierdzonymi przez kierownika budowy, projektanta, rzeczoznawcę ds. sanitarno -higienicznych oraz rzeczoznawcę ds. bezpieczeństwa i higieny pracy i potraktowanie tych wszystkich zmian jako istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, w sytuacji gdy brak było ku temu jakichkolwiek podstaw faktycznych; art. 59a ust. 2 Prawa budowlanego - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i stwierdzenie niezgodności wymienionych w tym przepisie, w sytuacji, gdy nie znajdowały one pokrycia

w treści protokołu z kontroli, a ponadto zostały wcześniej zgłoszone przez inwestorów poprzez złożenie do akt sprawy rysunków zamiennych.

Objętej odwołaniem decyzji zarzucono również naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności: art. 6 kpa w zw. z art. 2 i 7 Konstytucji RP -poprzez niezastosowanie art. 36a ust. 1 i 2 oraz art. 57 ust. 2 Prawa budowlanego; art. 8 kpa - poprzez niezastosowanie art. 36a ust. 1 i 2 oraz art. 57 ust. 2 Prawa budowlanego oraz poprzez nieuwzględnienie złożonych przez inwestorów do akt sprawy rysunków zamiennych; art. 67 § 1 kpa - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i sporządzenie lakonicznego i niekompletnego protokołu z obowiązkowej kontroli z dnia 25 lipca 2007r., wyrażające się m.in. w niewskazaniu w jego pkt 7.1, jakie to niezgodności istnieją z projektem zagospodarowania działki "oraz jakie istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego", w zawarciu w pkt 7.2 lakonicznych ustaleń faktycznych, bez wskazania, czy są one zgodne z projektem architektoniczne - budowlanym, a także w niewskazaniu w pkt 7.5 jakich to robót budowlanych inwestorzy nie wykonali, a które uniemożliwiają oddanie obiektu do użytkowania.

W odwołaniu A. i M. K. wnieśli o przeprowadzenie dowodu w postaci przesłuchania świadków tj. kierownika budowy, projektanta, a także rzeczoznawcy ds. sanitarno - higienicznych oraz ds. bezpieczeństwa i higieny pracy na okoliczność, iż dokonane przez inwestorów odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego nie miały charakteru istotnego w rozumieniu art. 36a ust. 1 i 5 Prawa budowlanego, a tym bardziej nie stanowiły nieprawidłowości w rozumieniu art. 59a ust. 2 tej ustawy.

W uzasadnieniu odwołania inwestorzy przyznali, że rzeczywiście dokonali wyszczególnionych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, jednakże -w ich ocenie - odstępstw tych nie można uznać za tzw. odstępstwa istotne w rozumieniu art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego. Powołując się na katalog odstępstw istotnych, sformułowany w art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego, w odwołaniu wskazano, że żadne z odstępstw dokonanych przez inwestorów w nim się nie mieści. Zdaniem odwołujących się Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. w przedmiotowej sprawie nie zastosował normy zawartej w art. 36a, mimo iż miała ona diametralne dla niej znaczenie, jeśli zważy się, że organ administracji posługuje się pojęciem, które w normie tej zostało wyjaśnione.

Ponadto organ l instancji nie uwzględnił, że inwestorzy przedłożyli do akt sprawy rysunki zamienne wchodzące w skład zatwierdzonego projektu budowlanego z naniesionymi zmianami, pozytywne zaopiniowane przez kierownika budowy, projektanta oraz rzeczoznawcę ds. sanitarno - higienicznych oraz ds. bezpieczeństwa i

higieny pracy. Na rysunkach tych omówione zostały wszystkie odstępstwa, które następnie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził podczas obowiązkowej kontroli. Skoro kierownik budowy, projektant, jak również rzeczoznawca ds. sanitarno -higienicznych oraz ds. bezpieczeństwa i higieny pracy zaopiniowali niniejsze odstępstwa jako nieistotne to organ l instancji winien szczegółowo wyjaśnić dlaczego prezentuje w tym zakresie inne stanowisko, a ponadto dlaczego nie widzi podstaw do zastosowania art. 57 ust. 2 Prawa budowlanego.

W odwołaniu wyjaśniono, że zmiana lokalizacji śmietników nie doprowadziła wcale -wbrew twierdzeniom PINB - do wspólnego gromadzenia odpadów niebezpiecznych i nie mających takiego charakteru, gdyż inwestorzy nadal mają "dwa odrębne baniaki" na te dwa rodzaje odpadów.

A. i M. K. nie zgodzili się także z twierdzeniem organu l instancji, jakoby na zbiornik na gaz propan-butan oraz na zadaszenie nad dystrybutorem inwestorzy nie posiadali dokumentów potwierdzających ich dopuszczenie do obrotu i powszechnego stosowania w budownictwie. Wskazali, że odkupili tę konstrukcję od osób prywatnych i że została ona - na podstawie decyzji Urzędu Dozoru Technicznego - Oddział w Z. - dopuszczona do eksploatacji do dnia 30 października 2012r.

Odwołujący się podnieśli, że organ odmawiając wydania pozwolenia na użytkowanie stwierdził również, że w trakcie obowiązkowej kontroli ujawniono nieprawidłowości w zakresie, o jakim mowa w art. 59a Prawa budowlanego. Przepis ten odnosi się -zgodnie z ust. 1 - do prowadzenia budowy zgodnie z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę, a zatem dotyczy on dochowania warunków technicznych prowadzenia robót budowlanych. Jednocześnie przepis ten ustanawia katalog wymogów technicznych, których spełnienie przez inwestora jest przedmiotem kontroli, l tak, kontrola prowadzona na podstawie art. 59a dotyczy w szczególności: zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki lub terenu, zgodności obiektu budowlanego z projektem architektoniczno-budowlanym w zakresie charakterystycznych parametrów technicznych tj. kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji, wykonania widocznych elementów nośnych układu konstrukcyjnego obiektu budowlanego, geometrii dachu (kąt nachylenia, wysokość kalenicy i układ połaci dachowych), wykonania urządzeń budowlanych, zasadniczych elementów wyposażenia budowlano-instalacyjnego, zapewniających użytkowanie obiektu zgodnie z przeznaczeniem, zapewnienia warunków niezbędnych do korzystania z tego obiektu przez osoby niepełnosprawne, w szczególności poruszające

się na wózkach inwalidzkich - w stosunku do obiektu użyteczności publicznej i budynku mieszkalnego wielorodzinnego; wyrobów budowlanych szczególnie istotnych dla bezpieczeństwa konstrukcji i bezpieczeństwa pożarowego, a w przypadku nałożenia w pozwoleniu na budowę obowiązku rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania lub tymczasowych obiektów budowlanych -wykonania tego obowiązku, jeżeli upłynął termin rozbiórki określony w pozwoleniu; uporządkowania terenu budowy. Dopiero niedochowanie przez inwestora chociażby jednego z wymienionych wyżej warunków uzasadnia nałożenie przez organ nadzoru budowlanego na inwestora kary pieniężnej.

Z protokołu kontroli przeprowadzonej w dniu 25 lipca 2007r. nie wynika, aby któreś ze wskazanych powyżej uchybień miało miejsce. Co prawda w treści zaskarżonej decyzji PINB wskazuje już jakie stwierdził nieprawidłowości, jednakże nie znajdują one poparcia w treści protokołu, a ponadto nie sposób ich uznać za nieprawidłowości w świetle tych samych okoliczności faktycznych.

Z uwagi na powyższe odwołujący się wnieśli o uchylenie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. i o przekazanie sprawy organowi l instancji do ponownego rozpoznania.

Lubuski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...], po rozpatrzeniu odwołania - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że przepisy Prawa budowlanego określają enumeratywnie sytuacje, gdy organ ma obowiązek wydać decyzję o odmowie udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Zgodnie z treścią wskazanego w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji przepisu art. 59 ust. 5 Prawa budowlanego, organ wyda decyzję o odmowie udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu w sytuacji, gdy inwestor nie spełni wymagań określonych w ust. 1 i w art. 57 ust. 1-4. W niniejszej sprawie inwestor nie spełnił wymagań określonych w art. 59 ust. 1 tzn. obowiązkowa kontrola doprowadziła do ustalenia, że obiekt został wykonany w sposób niezgodny z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę. W przypadku stwierdzenia w trakcie kontroli nieprawidłowości w zakresie zgodności obiektu budowlanego z ustaleniami i warunkami określonymi w pozwoleniu na budowę, organ obowiązany jest w oparciu o art. 59f ust. 1 wymierzyć karę. W takim przypadku organ obowiązany jest również odmówić udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu i

przeprowadzić odpowiednie postępowanie "naprawcze" na podstawie art. 51 Prawa budowlanego. Zasadę tę wprowadza art. 59f ust. 6 tej ustawy.

Lubuski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, iż w czasie kontroli ustalono, iż w stosunku do projektu przedmiotowej inwestycji, zatwierdzonego decyzją Starosty N., brak jest zgodności obiektu budowlanego z projektem zagospodarowania działki. Brak zgodności w tym zakresie wynika z faktu, że w projekcie zagospodarowania działki przewidziane zostały do wykonania dwie osłony śmietnikowe: jedna osłona na odpady niebezpieczne została zaprojektowana do wykonania w południowo-wschodnim narożniku działki nr [...], druga osłona na odpady inne niż niebezpieczne - w sąsiedztwie budynku administracyjno-usługowego. Została natomiast wykonana tylko jedna osłona śmietnika bezpośrednio przy budynku administracyjno-usługowym, w innym miejscu lokalizacji niż określone w projekcie zagospodarowania działki. Zatem budowa tylko jednej osłony śmietnika - bez możliwości segregacji odpadów niebezpiecznych i zmiana lokalizacji wybudowanej osłony stanowi o braku zgodności wykonanego obiektu stacji dystrybucji gazu propan-butan z zatwierdzonym projektem zagospodarowania działki. Brak zgodności w powyższym zakresie dotyczy również zmiany lokalizacji schodów wejściowych do pomieszczenia biurowego. Skoro zatem organ stwierdził wystąpienie nieprawidłowości w zakresie art. 59a ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego to na mocy art. 59f ust. 1 uprawniony był do wymierzenia inwestorowi kary obliczonej w oparciu o ten przepis. Kolejną przesłanką do wymierzenia kary z art. 59a ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego stanowi okoliczność, że zmniejszona została wysokość ściany ogniowej - z 2,20mdo 1,85m.

Zdaniem organu odwoławczego niezgodności wymienione w przepisie art. 59a ust. 2 Prawa budowlanego znalazły potwierdzenie w treści protokołu kontroli z dnia 25 lipca 2007r., sporządzonego przez PINB w N. zgodnie z wzorem określonym w załączniku do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003r. w sprawie wzoru protokołu obowiązkowej kontroli (Dz.U. z 2003r. Nr 132, póz. 1231).

Odnosząc się do wniosku A. i M. K. o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków na okoliczność, iż dokonane przez inwestorów odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego nie miały charakteru istotnego w rozumieniu art. 36a ust. 1 i 5 Prawa budowlanego, organ odwoławczy podniósł, iż zebrany przez organ l instancji materiał dowodowy jest wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia w II instancji i nie wymaga uzupełnienia, bowiem nie zachodzą wątpliwości co do istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych. Ponadto wskazana przez stronę okoliczność, która jej zdaniem

wymaga przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego z udziałem świadków dotycząca oceny, czy dokonane przez inwestora odstępstwa mają charakter istotny w rozumieniu art. 36a Prawa budowlanego, nie może podlegać wyjaśnieniu przez świadków. Właściwym do oceny w tym względzie jest organ nadzoru budowlanego, który badając, czy doszło do realizacji budowy w sposób istotnie odstępujący od warunków udzielonego pozwolenia nie może posiłkować się opinią świadków co do kwalifikacji odstępstw. Organ podkreślił także, że przedmiotem niniejszego postępowania jest ustalenie, czy podczas realizacji stacji dystrybucji gazu wystąpiły nieprawidłowości, o jakich mowa w art. 59a ust. 2 Prawa budowlanego, skutkujące odmową udzielenia pozwolenia na użytkowanie, nie zaś ustalenie, czy obiekt wykonano w sposób istotnie odstępujący od warunków udzielonego pozwolenia na budowę.

Pismem z dnia [...] A. i M. K. - reprezentowani przez pełnomocnika - adw. M.R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na wyżej wskazaną decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zarzucając organowi II instancji naruszenie art. 138 § 1 w zw. z art. 6 kpa, poprzez utrzymanie w mocy decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia 30 lipca 2007r. "pomimo oczywistego naruszenia przez organ nadzoru budowlanego l instancji przepisów prawa materialnego" wskazanych w odwołaniu od decyzji tego organu. Ponadto skarżący zarzucili organowi odwoławczemu naruszenie przepisów prawa procesowego wyrażające się w niezastosowaniu art. 75 § 1 kpa i niedopuszczeniu dowodów zawnioskowanych przez inwestorów w treści odwołania, mimo iż mogły się one przyczynić do wyjaśnienia sprawy, a w żadnym razie nie były sprzeczne z prawem, a także niezastosowaniu art. 77 § 1 kpa poprzez nieuwzględnienie wniosków dowodowych inwestorów zawartych w treści odwołania, mimo że ich przeprowadzenie przyczyniłoby się do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, jak również niewzięcie pod uwagę dowodów w postaci dokumentów załączonych do odwołania.

Poza zarzutami wskazanymi w uprzednio złożonym odwołaniu od decyzji organu l instancji, A. i M. K. podnieśli w skardze, iż nie zgadzają się z twierdzeniem organu II instancji, że zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy jest wystarczający do podjęcia merytorycznej decyzji. Ich zdaniem przeprowadzenie dowodów z zeznań świadków w pełni ukształtowałoby materiał dowodowy, jeśli weźmie się pod uwagę, że zawnioskowani przez inwestorów świadkowie są specjalistami w zakresie budownictwa i posiadają specjalistyczną wiedzę techniczną, która byłaby niewątpliwie przydatna przy dokonywaniu oceny co do tego, czy dane odstępstwa miały

8

charakter istotnych, czy też nieistotnych. Protokół - wbrew twierdzeniom organu II instancji -jest w ocenie skarżących sporządzony niezgodnie z przepisami, albowiem poza opisem stanu faktycznego brak jest wniosków co do zgodności wykonania robót budowlanych z wymogami stawianymi przez art. 59a Prawa budowlanego. Potwierdziłyby one również okoliczność, że inwestorzy postępowali zgodnie z procedurą przewidzianą dla dokonywania zmian w projekcie.

Ponadto organ II instancji w ogóle nie wziął pod uwagę załączonych do odwołania dowodów z dokumentów w postaci umów o świadczenie usług gospodarowania odpadami oraz decyzji Urzędu Dozoru Technicznego - Oddział w Z., które potwierdzają, że nie dochodzi do łącznego gromadzenia odpadów niebezpiecznych i nieposiadających takiego charakteru oraz, że inwestorzy posiadają dokumenty potwierdzające dopuszczenie do obrotu i powszechnego stosowania w budownictwie zbiorników na gaz propan-butan oraz zadaszenie nad dystrybutorem.

Skarżący zarzucili także Lubuskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego pominięcie art. 59 ust 2 i 3 Prawa budowlanego. Zdaniem inwestorów z uwagi na fakt niewykonania przez nich pewnych prac wykończeniowych, w niniejszej sprawie należało sięgnąć po treść ww. przepisu i wydać stosowne pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego określając warunki jego użytkowania, albo uzależnić jego użytkowanie od wykonania w oznaczonym terminie określonych dodatkowych robót budowlanych.

Z uwagi na powyższe, skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N., ewentualnie o stwierdzenie, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę Lubuski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w pełni dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych - określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, póz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej w skrócie: p.p.s.a., (Dz.U. nr 153, póz. 1270 ze zm.) - sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod

względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.).

Z zasady, iż sąd administracyjny ocenia, czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, wynika konsekwencja, co do tego, iż sąd ten rozważa wyłącznie prawo obowiązujące w dniu wydania decyzji jak i stan sprawy istniejący na dzień wydania decyzji (tak NSA w wyroku z dnia 14 stycznia 1999 r, sygn. III SA 4731/97 LEX nr 37180).

Przedmiotem oceny w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], którą utrzymano w mocy decyzję nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] odmawiającą wydania pozwolenia na użytkowanie inwestycji obejmującej stację dystrybucji gazu propan-butan typu SDG-x-2/LPG. W szczególności, w pierwszej kolejności, ocenie powinno być poddane czy organ odwoławczy w trybie przepisu art. 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, póz. 1071 ze zm.), zwanej dalej K.p.a. miał procesową podstawę do wydania decyzji merytorycznej, czy też raczej istniały podstawy, zgodnie z żądaniem skarżących - do wydania decyzji kasacyjnej, powodującej przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

W tym miejscu koniecznym jest przypomnienie, że wniesienie odwołania przenosi na organ drugiej instancji kompetencję do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy indywidualnej. Zasadąjest, iż organ odwoławczy wydaje rozstrzygnięcie co do istoty sprawy, co następuje - stosownie do treści art. 138 § 1 K.p.a. - poprzez wydanie rozstrzygnięcia merytorycznego, polegającego na utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji, uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości lub części i w tym zakresie wydaniu orzeczenia co do istoty sprawy bądź uchyleniu tej decyzji i umorzeniu postępowania pierwszej instancji, bądź też umorzeniu postępowania odwoławczego. Odstępstwem od tej ogólnej zasady jest - zgodnie z art. 138 § 2 K.p.a. - uprawnienie organu odwoławczego do uchylenia zaskarżonej decyzji

10

w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, ale tylko w sytuacji gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organ drugiej instancji może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpoznaniu sprawy.

Przenosząc przedstawione powyżej uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić trzeba, zważywszy na argumentację zaskarżonej decyzji, iż organ odwoławczy bez naruszenia treści art. 138 § 1 K.p.a., prawidłowo przyjął, że zaistniały przesłanki do wydania decyzji merytorycznej. Lubuski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją [...] - utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję organu l instancji - słusznie w całości podtrzymał jego ustalenia faktyczne i argumentację prawną.

Dokonując kontroli zaskarżonych decyzji według wyżej zakreślonej kognicji, Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] jest zgodna z prawem.

Decyzją tą utrzymano mocy decyzję nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] odmawiającą wydania pozwolenia na użytkowanie inwestycji obejmującej stację dystrybucji gazu propan-butan typu SDG-x-2/LPG. Jako podstawę prawną tej decyzji wskazano przepis art. 59 f Prawa budowlanego (tekst jednolity Dz. U. z 2006r. Nr 156, póz. 1118 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem w przypadku stwierdzenia w trakcie obowiązkowej kontroli nieprawidłowości w zakresie, o którym mowa w art. 59a ust. 2, organ nadzoru budowlanego wymierza się karę. Kara jest zatem wymierzana za nieprawidłowości stwierdzone w trakcie obowiązkowej kontroli obiektu budowlanego, a więc kontroli wykonywanej na skutek złożenia wniosku o wydanie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. Przepis art. 59f ust. 6 Prawa budowlanego określa dalsze następstwa prawne stwierdzenia nieprawidłowości w czasie obowiązkowej kontroli, a mianowicie w wyżej opisanej sytuacji organ nadzoru budowlanego ma obowiązek odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie oraz przeprowadzić odpowiednie postępowanie naprawcze w trybie art. 51 Prawa budowlanego. W tym sensie wymierzenie kary nie jest jedyną konsekwencją nieprawidłowej realizacji obiektu budowlanego. Organ nadzoru budowlanego oprócz wymierzenia kary ma obowiązek również wydania decyzji odmawiającej udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego.

Kognicja Sądu w niniejszej sprawie jest zatem ograniczona, gdyż Sąd bada jedynie kwestie czy została wydana decyzja ostateczna wymierzająca skarżącym karę z tytułu

11

nieprawidłowości stwierdzonej w trakcie obowiązkowej kontroli, nie rozstrzyga natomiast innych zagadnień, w szczególności słuszności zarzutów podniesionych w skardze.

Sąd nie miał zatem ani obowiązku, ani potrzeby oczekiwania na rozstrzygniecie skargi na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] nakładającą na A. K. i M. K. karę z tytułu nieprawidłowości w zakresie braku zgodności wybudowanego obiektu z projektem zagospodarowania działki i projektem architektoniczno-budowlanym.

Skoro Sąd administracyjny sprawuje kontrolę decyzji jedynie co do zgodności ich z prawem, co zostało już wskazane wyżej, to musi brać pod uwagę stan istniejący w chwili wydania zaskarżonej decyzji.

W niniejszej sprawie bezsporne jest że w momencie wydania zaskarżonej decyzji, decyzja Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nakładającą na A K. i M. K. karę z tytułu nieprawidłowości w zakresie braku zgodności wybudowanego obiektu z projektem zagospodarowania działki i projektem architektoniczno-budowlanym była ostateczna. Słusznie zatem w niniejszej sprawie organy pierwszej i drugiej instancji działając na podstawie art. 59 f ust. 6 Prawa budowlanego odmówiły wydania pozwolenia na użytkowanie inwestycji obejmującej stację dystrybucji gazu propan-butan typu SDG-x-2/LPG.. Nie sposób zarzucić tym organom naruszenia prawa.

W niniejszej sprawie mamy do czynienia z taką sytuacją, która w doktrynie określana jest ciągiem działań prawnych ( por. G. Łuszczyca, C.Martysz, A.Matan - Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Zakamycze 2005, s.316). Polega ona na tym, że jedna decyzja nie może być wydana bez uprzedniego wydania decyzji pierwszej. Ta pierwsza decyzja stanowi dla niej swoistą podstawę prawną. Wiąże ona organ wydający późniejszą decyzję. Uchylenie lub zmiana tej decyzji stanowi przesłankę do ponownego rozstrzygnięcia sprawy w trybie wznowienia postępowania w sprawie późniejszej, co nie następuje automatycznie, lecz na wniosek. Unieważnienie decyzji wcześniejszej nie stanowi przesłanki stwierdzenia nieważności drugiej decyzji, ale właśnie do wznowienia postępowania ( por. wyrok SN z dnia 5.07.1996r. III ARN 21/96, OSN 1997, nr 3, póz. 32).

Z powyższych rozważań wynika, wyrok Sądu w niniejszej sprawie nie zależał od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. rozpatrującego skargę na decyzję decyzja Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] nakładającą na A. K. i M.

12

K. karę z tytułu nieprawidłowości w zakresie braku zgodności wybudowanego obiektu z projektem zagospodarowania działki i projektem architektoniczno-budowlanym.

Nie zachodziła zatem podstawa zawieszenia postępowania niniejszego postępowania sądowego.

W sytuacji gdyby w/w decyzja na skutek wyroku Sądu została uchylona, zmieniona lub stwierdzono by jej nieważność, to wówczas istniałaby przesłanka do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 kpa. Obecnie skoro brak jest podstaw do przyjęcia naruszenia prawa to skarga jako nieuzasadniona podlega z mocy art. 151 p.p.s.a oddaleniu.