Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 1327/00
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 620  Ochrona zdrowia, w tym sprawy dotyczące chorób zawodowych, zakładów opieki zdrowotnej, uzdrowisk, zawodu lekarza, pielęg
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Furmanek (spr.), Sędziowie NSA Janusz Nowacki, p. o. sędziego WSA Małgorzata Łuczyńska, Protokolant referendarz sądowy Ewa Alberciak, po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. R., R. R na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opinii sanitarnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Ł. - po rozpoznaniu zażalenia M. i R. R. na postanowienie Państwowego Inspektora Sanitarnego w Ł. z dnia [...] Nr [...] o uzgodnieniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji budynku handlowo usługowego z warsztatem napraw blacharsko-lakierniczych - postanowieniem z dnia [...] Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie pod warunkiem:

1.Projekty budowlane warsztatu winny zawierać rozwiązania techniczne i organizacyjne zgodne z zaleceniami zawartymi w "Ocenie oddziaływania na środowisko warsztatu napraw blacharsko-lakierniczych".

Podał, że M. i R. R. w zażaleniu podnieśli sprawę nadmiernej uciążliwości projektowanej inwestycji.

Planowana inwestycja zgodnie z rozporządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska /Dz.U Nr 93, poz. 589/ jest zaliczana do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska, dla których zgodnie z art.40 ust.1 pkt 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U z 1999 r. Nr 15, poz.139 ze zm./, decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydawane są po uzgodnieniu z powiatowym inspektorem sanitarnym.

Zgodnie z art.40 ust.4a ustawy, uzgodnienie podejmowane jest przez właściwe organy na podstawie ocen oddziaływania na środowisko, sporządzonych przez biegłych z listy wojewody.

W sprawie inwestor przedłożył sporządzone przez biegłego z listy Ministra Ochrony Środowiska: "Ocenę oddziaływania na środowisko warsztatu napraw blacharsko-lakierniczych" oraz "Operat ochrony powietrza atmosferycznego dla warsztatu samochodowego", oraz uzgodnienie warunków realizacji inwestycji warsztatu blacharsko-lakierniczego w zakresie ochrony środowiska wydane przez Starostę Powiatowego w Ł..

"Przedłożona ocena oddziaływania na środowisko wykonana przez biegłego z listy Ministra Ochrony Środowiska określiła na podstawie analizy potencjalnych oddziaływań podstawowe sfery środowiska, na które wpływ projektowanej inwestycji jest największy i te, na które wpływ jest najmniejszy, lub pomijalnie mały.

Analiza szczegółowa dotyczył takich elementów oddziaływania jak:

- emisja substancji gazowych i pyłowych ze spalania paliw płynnych w kotle c.o. oraz palniku pracującym na potrzeby suszenia w komorze lakierniczej

- emisja substancji gazowych powstających w procesach technologicznych, które będą mieć miejsce w warsztacie

- hałas przenikający do środowiska w wyniku pracy urządzeń wentylacyjnych i technologicznych.

Wyliczone wielkości emisji i stężeń maksymalnych substancji gazowych i pyłowych zostały przyrównane do wielkości dopuszczalnych w powietrzu atmosferycznym określanych Rozporządzeniem MOSZNiL z dnia 28 kwietnia 1998 r. w sprawie dopuszczalnych wartości stężeń substancji zanieczyszczających w powietrzu /Dz.U. Nr 55, poz.355/.

Ocena zagrożenia akustycznego wynikająca z prowadzonych procesów technologicznych i pracy zainstalowanych urządzeń miała na celu ustalenie poziomu emitowanego hałasu i przyrównania go do wartości dopuszczalnych na terenie zabudowy mieszkaniowej określonych rozporządzeniem MOSZNiL z dnia 13.05.1998 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku /Dz.U Nr 66, poz.436/.

W "Ocenie ..." przeanalizowano również gospodarkę wodno-ściekową projektowanego zakładu oraz gospodarkę odpadami.

Z przeprowadzonej analizy oddziaływania warsztatu na stan czystości powietrza oraz klimat akustyczny wynika, że stopień oddziaływania mieścić będzie się w dopuszczalnym przepisami zakresie, nie ma więc przeszkód formalno-prawnych do możliwości zlokalizowania warsztatu na przedmiotowych działkach.

Zaproponowane w "Ocenie ..." rozwiązania organizacyjne i techniczne dotyczące rodzajów i sposobów zabezpieczeń takie jak:

- zastosowanie kabiny lakierniczo-suszarnianej porządkującej przestrzennie operacje lakierowania

- zastosowanie modułu oczyszczania powietrza z par rozpuszczalników w oparciu o węgiel aktywny

- zastosowanie urządzeń filtro-wentylacyjnego eliminującego emisję do powietrza zanieczyszczeń pyłowych

- przeniesienie wentylatorów na ścianę od strony budynku inwestora

- czas pracy warsztatu do godz.17

winny znaleźć miejsce w projektach budowlanych warsztatu, co zostało podkreślone w zastrzeżeniu do postanowienia j.w."

M. i R. R. w skardze na to postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzucili, że planowana inwestycja zaliczona została do inwestycji pogarszających stan środowiska, a jej uciążliwość nie mieści się w granicach działki inwestora.

Kupując nieruchomość uzyskali zapewnienie, że są to tereny osiedla mieszkaniowego określonego symbolem MNP z przeznaczeniem pod zabudowę mieszkaniowo - usługową z możliwością prowadzenia nieuciążliwych usług. Umieszczenie warsztatu blacharsko-lakierniczego spowoduje pogorszenie stanu środowiska.

Nie zgadzają się też z wnioskami zawartymi w złożonych ocenach, gdyż ilość emisji substancji gazowych powstających w procesach technologicznych lakierni oraz czas i nasilenie hałasu przenikającego do środowiska w wyniku pracy urządzeń wentylacyjnych i technologicznych będzie zależeć od ilości zużytych farb i rozpuszczalników.

W związku z tym podważają podaną przez inwestora ilość lakierów i rozpuszczalników przeznaczonych do użytku w ciągu roku. W tym przypadku nie można przyjąć, że stopień oddziaływania warsztatu na stan czystości i klimat akustyczny będzie się mieścić w dopuszczalnym zakresie i z tego powodu powinno wykluczyć się możliwość realizacji inwestycji.

Strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi.

Odnosząc się do jej zarzutów wyjaśniła, że" przesłany w załączeniu projekt zagospodarowania przestrzennego gminy Nieborów dla osiedla budownictwa jednorodzinnego w Mysłakowie wraz z uchwałą Rady Gminy z 1995 r. oraz aneks do projektu planu /też z uchwałą Rady Gminy/ z 1999 r. przewiduje możliwość realizacji na terenach zabudowy jednorodzinnej oznaczonych symbolem MNP wszelkiego rodzaju usług i produkcji, w tym realizacji baz transportowych i usług technicznych motoryzacji bez ograniczenia tych usług do usług nieuciążliwych nie wymienionych w rozporządzeniu MOSZNiL z dnia 14.07.198 r. /Dz.U Nr 93, poz.589/.

Przy zakwalifikowaniu inwestycji warsztatu napraw blacharsko-lakierniczych do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska zgodnie z wyżej cytowanym rozporządzeniem i przy zapisach planu zezwalających na realizację tego typu inwestycji na danym terenie zarzut powyższy jest bezzasadny.

- odnośnie braku operatu ochrony powietrza atmosferycznego dla lakierni oraz wielkości przyjętych w ocenie oddziaływania na środowisko zużytych farb i lakierów, a tym samym zasięgu uciążliwego oddziaływania warsztatu napraw blacharsko-lakierniczych.

Zgodnie z wyżej cytowanym rozporządzeniem oraz ustawą o zagospodarowaniu przestrzennym /tekst jedn.Dz.U. Nr 15 z 1999 r./ dla inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska sporządzane są oceny oddziaływania na środowisko dla uzyskania uzgodnień warunków realizacji tych inwestycji przez organy inspekcji sanitarnej, a przez to uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydawanych przez organy administracji samorządowej.

Ocenę oddziaływania na środowisko zgodnie z art.40 ust.4a ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym sporządza biegły z listy Wojewody.

W powyższej sprawie inwestor przedłożył "Ocenę oddziaływania na środowisko warsztatu napraw blacharsko-lakierniczych" wymaganą powyższymi przepisami oraz dodatkowo "Operat ochrony powietrza atmosferycznego dla warsztatu samochodowego", którego przedłożenie nie jest wymagane przepisami ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym /tekst jedn. Dz.U Nr 15 z 1999 r./ na etapie ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu projektowanych inwestycji.

Operat ochrony powietrza atmosferycznego jest opracowaniem bardziej szczegółowym ustalającym wpływ projektowanej inwestycji tylko na jeden z elementów środowiska, a mianowicie na stan powietrza atmosferycznego.

Sporządzony jest w oparciu o art.30 ustawy z dnia 31.01.1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska dla celów uzyskania decyzji o rodzajach i ilości substancji zanieczyszczających powietrze atmosferyczne.

Wykorzystywany jest w ocenach oddziaływania na środowisko projektowanych inwestycji jako materiał pomocniczy pozwalający ocenić wpływ inwestycji w zakresie ochrony powietrza atmosferycznego.

"operat ochrony powietrza atmosferycznego dla warsztatu samochodowego" ustala wielkości i rodzaje emitowanych związków atmosfery w oparciu o założone rozwiązania techniczne i technologiczne zakładu, a mianowicie rodzaje farb i lakierów, przyjęte wysokości emitorów, rodzaje wentylatorów, typ zastosowanych urządzeń lakierniczych /kabina lakiernicza/.

Tak więc zarzut o nie uwzględnieniu lakierni w opracowaniu "Operat ochrony powietrza atmosferycznego dla warsztatu samochodowego" oraz dowolności w ilości farb i lakierów jest bezzasadny, ponieważ wynika to z możliwości technologicznych zakładu oraz przyjętych rozwiązań technicznych w postaci kabiny lakierniczej określonego typu, wielkości i wysokości emitorów i zamontowanych w nich wentylatorów.

- odnośnie emitowanego hałasu do środowiska -

Przyjęte rozwiązania techniczne w "Operacie ochrony powietrza atmosferycznego dla warsztatu samochodowego", a mianowicie: rodzaj kabiny lakierniczej i wentylatorów, ich usytuowanie na działce, możliwości "przerobu" warsztatu napraw blacharsko-lakierniczych, były również podstawą do oceny klimatu akustycznego w przedłożonej "Ocenie oddziaływania na środowisko projektowanego warsztatu napraw blacharsko-lakierniczych".

Ocena zagrożenia akustycznego wynikająca z prowadzonych procesów technologicznych i pracy zainstalowania urządzeń miała na celu ustalenie poziomu emitowanego hałasu i przyrównania go do wielkości określonych rozporządzeniem MOSZNiL z dnia 13.05.1998 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku /Dz.U. Nr 66, poz.436/. Z przeprowadzonej analizy oddziaływania warsztatu na klimat akustyczny wynika, że stopień oddziaływania mieścić się będzie w dopuszczalnym przepisami zakresie, zarzut więc o nadmiernym hałasie przenikającym do środowiska jest również bezzasadny".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

Stosownie do art.145 § 1 tej ustawy uchyla decyzje lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

1/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

2/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

3/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 Kpa lub w innych przepisach /art.145 § 1 pkt 2/. Sąd nie ma uprawnień do wydawania orzeczeń rozstrzygających wniosek merytorycznie tj. do rozstrzygania o pozwoleniu bądź o odmowie pozwolenia na realizację inwestycji.

Mając na uwadze tak określoną kognicję i przyczyny wzruszania orzeczeń Sąd nie stwierdził, aby zaskarżone postanowienie naruszało prawo materialne i procesowe.

Zgodnie z art.40 ust.4 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U z 1999 r. Nr 15, poz.139 ze zm./ obowiązującej w dniu wydania postanowienia, decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydaje się po uwzględnieniu z powiatowym inspektorem sanitarnym w odniesieniu do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska.

Zgodnie z § 3 ust.1 rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska /Dz.U Nr 93, poz. 589/, obowiązującego w dniu wydania postanowienia, oceny oddziaływania na środowisko, sporządzane na etapie uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu powinny spełniać następujące wymagania:

1/ określać oddziaływanie inwestycji na następujące elementy środowiska: ludzi, świat zwierzęcy i roślinny, powietrze, powierzchnię ziemi i glebę, wody powierzchniowe i podziemne, złoża kopalin, klimat, krajobraz, dobra materialne i dziedzictwo kultury, z uwzględnieniem ich wzajemnych powiązań i oddziaływań,

2/ uwzględniać stan środowiska w powiązaniu z istniejącym i planowanym zagospodarowaniem terenu z punktu widzenia nakładania się negatywnych oddziaływań na środowisko,

3/ uwzględniać etap budowy, eksploatacji i likwidacji wraz z towarzyszącymi jej obiektami i urządzeniami budowlanymi,

4/ identyfikować i określać skutki potencjalnych sytuacji awaryjnych,

5/ uwzględniać potencjalne skutki transgraniczne,

6/ przyjmując za podstawę istniejące dane obserwacyjne i pomiarowe oraz inne informacje dotyczące stanu środowiska i występujących uciążliwości,

7/ przedstawiać zastosowane metody i przyjęte założenia, jak również wykorzystane dane o środowisku, a także stwierdzone braki i niedoskonałości w tym zakresie,

8/ zawierać streszczenie w języku niespecjalistycznym,

9/ przedstawiać zagadnienia w formie opisowej graficznej.

Ponadto po myśli ustępu 2 tegoż paragrafu powinny uwzględniać:

1/ opis inwestycji, w tym położenie i powierzchnię oraz charakterystykę technologii i rozwiązań technicznych,

2/ opis stanu środowiska i sposobu zagospodarowania terenu na obszarze potencjalnego oddziaływania inwestycji,

3/ opis sposobu korzystania ze środowiska na etapie budowy, eksploatacji i likwidacji inwestycji, wraz z określeniem zużycia wody, kopalin, materiało- i energochłonności, ilości i rodzajów wytwarzanych odpadów i ścieków emitowanych zanieczyszczeń, odorów, promieniowania, wibracji oraz zasięgu uciążliwego hałasu /przedstawionego na mapach w odpowiedniej skali/,

4/ oszacowania przewidywanych oddziaływań bezpośrednich, pośrednich, krótkotrwałych, odwracalnych i nieodwracalnych inwestycji na poszczególne elementy środowiska i zdrowia ludzi oraz planowane i istniejące zagospodarowanie terenu,

5/ opis i analizę skuteczności proponowanych sposobów zminimalizowania ujemnego wpływu na środowisko i zdrowie ludzi, wynikających z aktualnego stanu wiedzy, w tym sposoby zapobiegania powstawaniu odpadów lub minimalizacja ich ilości oraz ich usuwania, wykorzystywania lub unieszkodliwiania, z wyodrębnieniem przewidywanego postępowania z odpadami niebezpiecznymi,

6/ oddziaływanie inwestycji przy zastosowaniu środków minimalizujących negatywny wpływ na zdrowie ludzi i poszczególne elementy środowiska oraz planowane i istniejące zagospodarowanie terenu w obszarze potencjalnego jej oddziaływania,

7/ oszacowanie, czy uciążliwe oddziaływanie na środowisko mieści się w granicach terenu, dla którego jednostka organizacyjna wystąpiła o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, a w przypadku niespełnienia tego warunku, dla inwestycji, dla których art.71 ust.2 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska dopuszcza ustanowienie obszaru ograniczonego użytkowania - wstępne określenie granic takiego obszaru, ograniczeń w zakresie przeznaczenia terenu, wymagań technicznych dotyczących obiektów budowlanych i sposobu korzystania z terenu,

8/ koncepcję lokalnego monitoringu,

9/ ochronę interesów osób trzecich,

10/ wnioski, a w szczególności:

a/ do wykorzystania w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym do uwzględnienia w projekcie budowlanym,

b/ dotyczące ewentualnej potrzeby wykonania oceny oddziaływania inwestycji po określonym czasie eksploatacji, w celu sprawdzenia skuteczności zastosowanych środków minimalizujących negatywny wpływ na środowisko i zdrowie ludzi,

c/ dotyczące sposobu gospodarczego korzystania ze środowiska.

"Ocena oddziaływania na środowisko inwestycji polegającej na budowie warsztatu napraw blacharsko-lakierniczych" warunki te spełnia. Skarżący nie przedstawili żadnych zarzutów, które mogłyby skutecznie podważyć zawarte w niej ustalenia i wnioski.

W zażaleniu na postanowienie organu I instancji odnoszą się do pracy innego zakładu lakierniczego, a w skardze do Sądu powołują się na zdarzenia przyszłe i niepewne. Jeżeli inwestycja zostanie zrealizowana a inwestorzy nie dotrzymują warunków dotyczących legalizacji inwestycji wynikających z decyzji, to będzie to powodem wszczęcia postępowania administracyjnego.

Nie można na tym etapie postępowania stawiać biegłemu zarzutów, że oparł się m. in. na danych podanych przez inwestora. Skarżący nie wskazali innego sposobu, który umożliwiałby sporządzenie oceny oddziaływania na środowisko.

Z tych też względów Sąd na podstawie art.151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.