Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1986/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędziowie Asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Asesor WSA Danuta Szydłowska Protokolant Aleksandra Borowiec-Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi V. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przewozu kabotażowego bez zezwolenia oddala skargę


UZASADNIENIE

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny: w dniu [...] stycznia 2005r. funkcjonariusze inspekcji transportu drogowego zatrzymali w miejscowości D. do kontroli pojazd marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] będący własnością kontrolowanego kierowcy V. K. i właściciela firmy wykonującej przewóz. W czasie zatrzymania kontrolowanym pojazdem przewożono ocynkowane balustrady z R. do K.. Kontrolowany kierowca okazał do kontroli dokument tożsamości; licencję na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy przez V. K.; międzynarodowy list przewozowy CMR, z którego wynika, iż nadawcą balustrad była spółka [...] z siedzibą w K. na Słowacji, zaś odbiorcą O. sp. z o.o. w R. oraz dowód dostawy-zlecenie klienta na ocynkowanie balustrad dostarczonych 7 stycznia 2005r. do R.. W trakcie kontroli ustalono, iż na zlecenie spółki [...] ze Słowacji dostarczono balustrady do ocynkowania do R.. Z dokumentu dostawy wystawionego przez O. wynikało, iż do R. dostarczono balustrady wg zestawienia 02/01/05. Następnie po rozładunku w R. przywiezionych ze Słowacji balustrad na kontrolowany pojazd załadowano w O. partię balustrad wg zestawienia nr 01/01/05w celu ich przewiezienia do K..

W ocenie kontrolujących inspektorów powyższy przewóz towarów między miejscami położonymi na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej przez przedsiębiorcę zagranicznego pojazdem zarejestrowanym za granicą wyczerpywał znamiona przewozu kabotażowego bez zezwolenia. Dlatego też decyzją z dnia [...] stycznia 2005 r. [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego działając na podstawie art.92 ust.1 i 4, art. 93 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001r. (Dz. U. Nr 125 poz.1371 zez m.) o transporcie drogowym oraz lp. 1.3.1 załącznika do ustawy orzekł o nałożeniu na V. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] kary pieniężnej w wysokości 15 000 (piętnastu tysięcy) złotych za wykonywanie przewozu kabotażowego bez zezwolenia co stanowiło naruszenie art.29 ust.1 powołanej ustawy.

Pismem z dnia 17 stycznia 2005 r. V. K. wniósł odwołanie, od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie i zarzucając jej sprzeczność ustaleń z zebranym w sprawie materiałem dowodowym przez przyjęcie, iż odbiorcą balustrad była ocynkownia z R. a nie firma "[...]" z K. oraz błędną interpretację art.4 ust.12 ustawy o transporcie drogowym przez przyjęcie, że przewóz odbywał się między dwoma miejscami położonymi w Polsce gdy faktycznie odbywał się on między Słowacją a Polską. W uzasadnieniu odwołujący się wskazał, iż na podstawie umowy łączącej stronę z firmą ,,[...]" z K. dokonuje on przywozu i montażu balustrad z materiału własnego. Balustrady dostarczane ze Słowacji i po ocynkowaniu w R. montowane są u zamawiającego tj. firmy "[...]" w K. Dlatego odbiorcą towaru nie jest spółka O., ale S. B. prowadzący działalność pod nazwą F.U.H. "[...]" z K.. A zatem przewóz mógł odbywać się na podstawie licencji na wykonywanie transportu międzynarodowego bez konieczności przedstawiania dodatkowych zezwoleń co wynika z art.33 ust.1 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym. Do odwołania V. K. dołączył umowę o roboty budowlane zawartą pomiędzy F.U.H "[...]" S. B. a Firmą [...] ze Słowacji mającą stanowić dowód tego, iż przewóz balustrad odbywał się na podstawie umowy łączącej odwołującego się a firmą "[...]".

Decyzją z dnia [...] lipca 2005r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego działając na podstawie art. 138 § l pkt l ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, póz. 1071 ze zmianami), art. 29 ust. l, art. 87 ust. l i art. 92 ust. l ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r., Nr 204, póz. 2088 ze zm.) oraz l.p.1.3.1 załącznika do ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r., Nr 204, póz. 2088 ze zm.),art.12 ust 1i 2 konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) sporządzonej w Genewie dnia 19 maja 1956r. ( Dz. U. Dz 1962r. Nr 49 poz.238) po rozpatrzeniu odwołania V. K. utrzymał w mocy decyzję o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 15 000 zł za wykonywanie przewozu kabotażowego bez wymaganego zezwolenia. W ocenie organu odwoławczego na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego w sprawie, zaskarżona decyzja została wydana prawidłowo, albowiem bezsporne jest, iż przedsiębiorca zagraniczny – V. K. zobowiązał się do przewozu rzeczy pomiędzy dwoma miejscami położonymi na terenie Rzeczpospolitej Polskiej tj. R. a K. , jednakże przewóz ten nie spełniał przesłanek międzynarodowego transportu drogowego. Dokumentami potwierdzającymi prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia są: -list przewozowy CMR, z którego wynika, iż nadawcą towaru była słowacka spółka [...] a odbiorcą O. w R. oraz dokument wystawiony przez O. z którego wynika, iż do R. dostarczono balustrady wg zestawienia nr 02/01/05, a po rozładunku przywiezionych ze Słowacji balustrad załadowano na kontrolowany samochód inne ocynkowane balustrady zgodnie

z zestawieniem z nr 01/01/05 w celu przewiezienia ich do K. do firmy "[...]". Natomiast załączona do dowołania umowa o roboty budowlane nie stanowi podstawy do stwierdzenia, iż ocynkowanie jest częścią usługi transportowej wykonywanej dla firmy "[...]" prowadzonej przez S. B., skoro podmiot ten nie figuruje w liście przewozowym. Stosownie do treści art. 9 Konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) i protokołu podpisania, list przewozowy stanowi dowód zawarcia umowy i jej warunków.

Pismem z dnia 1 września 2005r. V. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzje wnosząc o jej uchylenie. Decyzji zarzucono naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego i niewyjaśnienie sprzeczności w dokumencie CMR w którym w rubryce odbiorca (rubryka 2 i 24) figurują dwie różne firmy oraz dokonanie błędnych ustaleń stanu faktycznego że odbiorcą balustrad była ocynkownia z R. , a nie firma "[...]" z K.. Strona skarżąca jeszcze raz podkreśliła, iż przewóz nie odbywał się między dwoma miejscami położonymi w Polsce albowiem odbywał się między Słowacją a Polską, natomiast usługa ocynkowania stanowiła część usługi transportowej, która mogła być wykonywana na podstawie licencji. Balustrady dostarczane były do firmy "[...]" w związku z realizacją umowy o wykonanie robót budowlanych. Na zleceniu wystawionym przez O. wskazany jest "[...]" co oznacza że transport faktycznie wykonywany był dodatkowo z R. do K. jednakże również na rzecz firmy "[...]" z K..

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując stanowisko zawarte

w zaskarżonej decyzji wniósł o jej oddalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym

w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną

(art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Rozpoznając zatem sprawę pod tym kątem stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone decyzje nie naruszają prawa materialnego i procesowego w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Stosownie do treści art. 4 ust. 12 ustawy o transporcie drogowym przewozem kabotażowym jest - przewóz wykonywany pojazdem samochodowym zarejestrowanym za granicą lub przez przedsiębiorcę zagranicznego między miejscami położonymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wykonywanie takich przewozów przez zagranicznego przewoźnika wymaga uzyskania zezwolenia, które wydaje minister właściwy do spraw transportu, o ile umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej. Zezwolenie, może być wydane na wniosek zagranicznego przewoźnika pod warunkiem dołączenia do niego co najmniej dwóch pozytywnych opinii polskich organizacji o zasięgu ogólnokrajowym zrzeszających przewoźników drogowych (art. 29 ust. 1 i 2 powołanej ustawy).

Mając na uwadze ustalony w sprawie stan faktyczny jak i powołane wyżej przepisy definiujące pojęcie przewozu kabotażowego stwierdzić należy, iż organy I

i II instancji orzekające w niniejszej sprawie zasadnie przyjęły, iż wykonywany

w dniu [...] stycznia 2005r. przewóz pojazdem należącym do zagranicznego przewoźnika V. K. spełniał ustawowe przesłanki dla uznania go za przewóz kabotażowy bez zezwolenia. Bezsporne w sprawie jest, iż zatrzymanym

w dniu kontroli pojazdem skarżąca strona przewoziła towar z miejscowości R. do K. na zlecenie O. spółki z o. o. z siedzibą w R. do Firmy Usługowo Handlowej "[...]’’ w K. prowadzonej przez S. B. . Jednocześnie w liście przewozowym CMR jako nadawca towaru określona została [...] spol. s. r. o. z K. natomiast jako odbiorca O. spółka z o. o. z siedzibą w R.. Tym samym Sąd nie podzielił stanowiska strony skarżącej, iż przewóz balustrad z R. do K. był częścią usługi transportowej wykonywanej dla S. B. prowadzącego firmę "[...]". W ocenie skarżącego dowodzą tego zarówno umowa o wykonanie prac budowlanych zawartych pomiędzy skarżącym i prowadzącym firmę "[...]" S. B., jak i zlecenie wystawione przez O. spółkę z o.o., w którym jako odbiorca figuruje faktycznie firma "[...]".

Stosownie bowiem do treści art. 9 Konwencji o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) i protokołu podpisania podpisanej w Genewie dnia 19 maja 1956r. ( Dz. U. z 1962 r. Nr 49 poz.238 z poź. zm.) - w braku przeciwnego dowodu list przewozowy stanowi dowód zawarcia umowy, warunków umowy oraz przyjęcia towaru przez przewoźnika (art. 9). Sąd za dowód zawarcie umowy przyjął list przewozowy CMR sporządzony w dniu 6 stycznia 2005r., który jednoznacznie wskazuje, iż odbiorcą towaru jest O. sp. z o. o. z siedzibą w R.(poz. 2 i 3 CMR). Ponadto w dniu kontroli nie była wypełniona rubryka 24, na którą powołuje się strona skarżąca, a późniejsze wypełnienie listu w tej części

i wpisanie innego niż wymieniony w rubryce 2 i 3 CMR odbiorcy towaru nie może być uznane za wiarygodny dowód. Fakt, iż odbiorcą towaru była właśnie spółka O. potwierdza to, iż przywieziony ze Słowacji towar został rozładowany, a do K. V. K. przewoził już inny towar wg zestawienia 01/01/05 czego dowodem jest wystawione przez O. spółkę z o.o. zlecenie wewnątrzzakładowe.

Jednocześnie Sąd nie uznał za dowód przeciwny w stosunku do listu CMR- umowy o roboty budowlane zawartej między S. B.,

a podwykonawcą spółką [...], albowiem nie stanowi ona dowodu, iż wykonywany w dniu kontroli przewóz balustrad z R. do K. stanowił część usługi transportowej wykonywanej przez skarżącego. Przede wszystkim wbrew temu co napisano w skardze to nie skarżący V. K. był stroną umowy o roboty budowlane, a spółką [...]. Skarżący V. K. jest przewoźnikiem zagranicznym świadczącym usługi transportowe

na podstawie posiadanej licencji przewozowej. Spółka [...] była nadawcą balustrad ze Słowacji do O. spółki z o. o., a przedmiotem usługi transportowej jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego było przewóz balustrad ze Słowacji do R. celu ocynkowania. W tym też momencie zdaniem Sądu zakończył się przewóz drogowy towarów wykonywany między państwami członkowskimi który mógł się odbywać na podstawie posiadanej przez skarżącego V. K. licencji wydanej zgodne z Rozporządzeniem Rady (EWG) 891/92 z 26 marca 1992r. Fakt ,iż spółkę [...] łączy umowa o roboty budowlane ze S. B. prowadzącym działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" i po ocynkowaniu balustrady były dostarczane z R.do K., potwierdza w ocenie Sądu tezę, iż w dnu kontroli miał miejsce przewóz towarów między dwoma miejscami położonymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez przedsiębiorcę zagranicznego na zlecenie polskiej spółki ( dowód zlecenia wystawiony przez ocynkownię), co jednoznacznie decyduje o kabotażowym charakterze tego przewozu. Tym samym przewóz ten nie mógł już odbywać się na podstawie posiadanej przez skarżącego licencji, lecz wymagane był stosowne zezwolenia określone w art. 29 ust.1 ustawy o transporcie drogowym.

Na zakończenie Sąd chciałby zwrócić uwagę na uchybienie jakiego dopuścił się Główny Inspektor Transportu Drogowego umieszczając w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji niezwiązany ze sprawą fragment dotyczący niewątpliwie innego stanu faktycznego. Mając jednak na uwadze, iż nie miało to wpływu na wynik rozstrzygnięcia nie mogło skutkować uchyleniem decyzji .

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.