Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 609/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-08-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 i 34
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd (spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi K. D. i Z. D. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] znak : [...] po rozpatrzeniu odwołania K. i Z. D. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej "E." M. i E. D. - spółka jawna, pozwolenia na rozbudowę drogi polegającą na poszerzeniu istniejącej drogi krajowej nr [...] dla wykonania zjazdu publicznego w km [...] na odcinku od km [...] z pasem wyłączenia i pasami dla lewoskrętów do planowanej stacji paliw w W., budowa kanalizacji deszczowej, budowa przepustu pod drogą krajową w km [...], budowa przepustu pod skrzyżowaniem (droga gminna) z drogą krajową od km [...] budowa wylotu kolektora kanalizacji deszczowej do istniejącego rowu w km [...] budowa chodników w km [...], km [...] budowa ścieku prefabrykowanego w km [...] przebudowa rowu drogowego w km [...] na działce nr [...] obr. Z. i działce nr [...] obr. I. w m. Z. gmina I. oraz rozbiórkę istniejącego rowu melioracyjnego i przepustu pod drogą krajową nr [...] w km [...] - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 czerwca 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 86/09 uchylił powyższą decyzję. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że decyzja ta wydana została z naruszeniem przepisów prawa procesowego mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W uzasadnieniu ww. wyroku Sąd wskazał, że "organ nie rozważył i nie omówił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji prawidłowości przedstawionego przez inwestora projektu budowlanego. Tymczasem dokument ten zawiera liczne skreślenia, także bez wskazania daty, bez czytelnego podpisu i omówienia, a tylko z adnotacją anulowano." Sąd podniósł, że organ nie rozważył, czy zakres robót opisanych decyzją Starosty K. z dnia [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego odpowiada temu co zatwierdzono w decyzji o pozwoleniu na budowę. Pozwolenie wodnoprawne sytuuje bowiem przebudowę rowu melioracyjnego na innym odcinku drogi niż jest to w decyzji o pozwoleniu na budowę. Podobnie jest z likwidacją rowu melioracyjnego - mówi o wykonaniu rowu pod drogą krajową nr [...] i pod zjazdem z tej drogi natomiast pozwolenie na budowę wskazuje na wykonanie rowu pod skrzyżowaniem drogi krajowej z drogą gminną, a ponadto przewiduje dodatkowo kolektor kanalizacji deszczowej".

Sąd podniósł także, że w niniejszej sprawie, kiedy to wniosek w przedmiocie pozwolenia na budowę był kilkakrotnie modyfikowany przez inwestora i następowały kolejne korekty projektu budowlanego, organ zobowiązany był także do zbadania, czy inwestor ostatecznie dysponuje prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Rozważenia wymagało w szczególności to, czy właściciel terenu wydał zgodę na zakres robót, które ostatecznie były przedmiotem pozwolenia na budowę. Ponadto Sąd wskazał, że organ wydając pozwolenie na budowę zobowiązany był ocenić i omówić czy zawarte uzgodnienia w decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] znak: [...] wyrażającej zgodę na wykonanie zjazdu publicznego z drogi krajowej nr [...] w km [...] do planowanej stacji paliw w W., odnoszą się do ostatecznie zatwierdzonego projektu budowlanego.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 86/09, decyzją z dnia [...] znak : [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...].

W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że inwestor działając w wykonaniu wezwania organu wojewódzkiego, pismem z dnia 21 maja 2008 r., wprowadził korektę do wniosku o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji. Projektowaną inwestycję określono jako: rozbudowę drogi polegającą na poszerzeniu istniejącej drogi krajowej nr [...] dla wykonania zjazdu publicznego w km [...] na odcinku od km [...] z pasem wyłączenia i pasami dla lewoskrętów do planowanej stacji paliw w W., budowę kanalizacji deszczowej, budowę przepustu pod droga krajową w km [...], budowę przepustu pod skrzyżowaniem (droga gminna) z drogą krajową od km [...], budowę wylotu kolektora kanalizacji deszczowej do istniejącego rowu w km [...], budowę chodników w km [...] km [...], budowę ścieku prefabrykowanego w km [...], przebudowę rowu drogowego w km [...] na działce nr [...] obr. Z. i działce nr [...] obr. I. w m. Z. gmina I. oraz rozbiórkę istniejącego rowu melioracyjnego i przepustu pod drogą krajową nr [...] w km [...].

Organ wyjaśnił, że dokonane w części opisowej projektu budowlanego skreślenia związane były z powyższą korektą wniosku. Zmiany w projekcie budowlanym polegały na skreśleniach (opatrzonych datą 19 maja 2008 r., oraz nieczytelnym podpisem) kart projektu budowlanego zawierającego pierwotny opis zamierzenia inwestycyjnego. Organ wskazał, że osobą, która dokonywała powyższych skreśleń był projektant A.G., co wynika z porównania podpisu złożonego pod zmianami z podpisem widniejącym na karcie tytułowej projektu budowlanego. Za wadliwe organ uznał przekreślenie egzemplarza oświadczenia projektanta (zawierającego nazwę projektowanej inwestycji sprzed korekty wniosku) o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, dokonane bez daty oraz podpisu osoby przekreślającej jednakże wobec wpięcia w projekt budowlany tożsamego oświadczenia (ze skorygowaną nazwą inwestycji) bez skreśleń, organ stwierdził, że powyższe uchybienie nie ma wpływu na ocenę prawidłowości decyzji Wojewody [...] z dnia [...].

Odnosząc się do kwestii zgodności zakresu robót budowlanych objętych decyzją o pozwoleniu na budowę, a opisanych w decyzji Starosty K. z dnia [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego organ wyjaśnił, że wynikają one z odmiennego nazwania zakresu prac w obydwu rozstrzygnięciach.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] udzielił min. pozwolenia na budowę przepustu pod drogą krajową w km [...], budowę przepustu pod skrzyżowaniem (droga gminna) z drogą krajową od km [...], budowę wylotu kolektora kanalizacji deszczowej do istniejącego rowu w km [...] oraz przebudowę rowu drogowego w km [...]. Natomiast Starosta K. decyzją z dnia [...] znak:[...], udzielił pozwolenia wodnoprawnego dla zmierzenia inwestycyjnego polegającego min. na przebudowie rowu melioracyjnego, w postaci zarurowania istniejącego rowu oraz umocnienia odcinka rowu i wylotu rowu w km [...] oraz budowie przepustu pod drogą krajową nr [...] w km [...] oraz pod zjazdem z drogi krajowej nr [...] na odcinku [...] do km [...].

Z kolei sentencja decyzji Starosty K. z dnia [...] obejmuje udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę rowu melioracyjnego, w postaci zarurowania istniejącego rowu (bez szczegółowego określenia kilometraża) oraz umocnienia odcinka rowu i wylotu rowu w km [...], wykonanie rowu w tym przepustu pod drogą krajową nr [...] w km [...] o średnicy 1,0 m i długości 15,5 m oraz przepustu pod zjazdem z drogi krajowej nr [...] na odcinku [...] do km [...] o średnicy 1,0 m i długości 20,5 m, likwidację odcinka rowu melioracyjnego wraz z istniejącym przepustem pod drogą krajową [...] w km [...] w miejscowości Z. gm. I. w ramach inwestycji Budowa Stacji Paliw.

Organ znaczył jednak, iż z treści uzasadnienia pozwolenia wodnoprawnego wynika, że zostało ono wydane po rozpatrzeniu wniosku wraz ze stanowiącym jego załącznik operatem dotyczącym przebudowy rowu melioracyjnego, w postaci zarurowania istniejącego rowu oraz umocnienia odcinka rowu w km [...], wykonania (przełożenia) rowu w tym przepustu pod drogą krajową nr [...] w km [...] o średnicy 1,0 m i długości 15,5 m oraz przepustu pod zjazdem z drogi krajowej nr [...] na odcinku [...] do km [...] o średnicy 1,0 m i długości 20,5 m, likwidacji odcinka rowu melioracyjnego wraz z istniejącym przepustem pod drogą krajową [...] w km [...] w miejscowości Z. gm. I. w ramach inwestycji Budowa Stacji Paliw.

Organ dodał, iż wprawdzie istnieje rozbieżność pomiędzy położeniem wylotu kolektora kanalizacji deszczowej (wylotu rowu), który w decyzji o pozwoleniu na budowę został usytuowany w km [...], a w pozwoleniu wodnoprawnym w km [...] jednakże różnica 7 cm, wobec skali zamierzenia inwestycyjnego nie stanowi wady skutkującej uchyleniem decyzji Wojewody [...] z dnia [...].

Odnosząc się do kwestii posiadania przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane organ wskazał, iż Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad decyzją z dnia [...] znak : [...] zezwolił na budowę zjazdu publicznego z drogi krajowej nr [...] w km [...] do stacji paliw w W. oraz wraził zgodę na dysponowanie działką o nr ew. [...] dla celów budowlanych związanych z budową przedmiotowego zjazdu do stacji paliw w W. Organ stwierdził, że skoro nie zmieniły się granice projektu zagospodarowania terenu to inwestor posiadał zgodę na zakres robót, które ostatecznie były przedmiotem pozwolenia na budowę.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli K. i Z. D. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości jako wydanej z rażącym naruszeniem przepisów prawa oraz naruszającej w sposób nieuprawniony interes strony skarżącej lub o umorzenie postępowania w obydwu instancjach z uwagi na rażące naruszenie przez organy norm prawa administracyjnego.

Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucili, naruszenie i obrazę norm prawnych postępowania administracyjnego tj. art. 7, 77, 80, 107§ 3 kpa, jak również art. 136 kpa, a poprzez to realizację przesłanek zawartych w platformie ustawowej przepisów regulujących tryb nadzwyczajny kontrolny tj. art. 156 §1 pkt 2) i pkt. 7) kpa - poprzez błędne przyjęcie przez organ pierwszej instancji i przez organ drugiej instancji, iż przedmiotowe postępowanie może zostać zakończone bez jakiegokolwiek ponownego uzupełnienia wadliwego pierwotnego wniosku inwestora przy jednoczesnym pominięciu ważnych w sprawie dowodów - bez przeprowadzenia na tę okoliczność postępowania wyjaśniającego-pomimo, że tego typu działania zalecił w swoim wyroku z dnia 09.06.2009r, sygn. akt VII SA/Wa 8609 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

Ponadto zarzucili naruszenie norm prawnych prawa materialnego tj. art. 32.ust. 1. pkt. 1). i 2). oraz 35. ust. 1. pkt. 1). zdanie ostatnie i ust. 4. a contrario ustawy Prawo budowlane w związku z art. 51.ust. 8 ustawy Prawo ochrony środowiska w zw. z § 2. ust.2. pkt. 1).lit.b). w zw. z §5. pkt. 1).lit. a).b).d). oraz pkt.3). lit. b).d).e). tegoż paragrafu 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzaju przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko z uwagi na prawnie niedopuszczalne pominięcie przez organ pierwszej instancji i organ drugiej instancji zakreślonych we wskazanych powyżej przepisach obowiązków, które przed podjęciem postępowania oraz przynajmniej po podjęciu postępowania inwestor winien zrealizować a czego inwestor nie uczynił, a które to obowiązki ustawowe zakładają wprost obligatoryjne przeprowadzenie postępowania w sprawie oceny oddziaływania zamierzonej inwestycji na środowisko.

Ponadto wskazali, iż organ drugiej instancji naruszył regulację z §2.ust.1. pkt.30 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r., w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, poprzez błędne przyjęcie przez organ, że hipoteza normy prawnej opisanej na gruncie wskazanej regulacji odpowiada swoim zakresem przedmiotowi wniosku inwestora, pomimo, że przedmiot zamierzonej inwestycji nie spełnia wprost ani ustawowego warunku minimalnej długości odcinka drogi 10 kilometrów ani też nie będzie posiadał 4 pasów ruchu - co powoduje automatycznie obowiązek zastosowania regulacji prawnych tegoż rozporządzenia wskazanych w treści powyższej przez stronę skarżącą.

Skarżący zarzucili także naruszenie regulacji z przepisu art. 32. ust.4. pkt.2). ustawy Prawo budowlane w związku z art. 77, 80 i 136 kpa - z uwagi na ciągłe i notoryczne nie wyjaśnienie przez organ drugiej instancji sytuacji braku prawa inwestora do nieruchomości, dla której jest prowadzone całe to dotychczasowe postępowanie czyli po prostu braku prawa do dysponowania do działkami.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Odnosząc się do zarzutu skarżących dotyczącego naruszenia art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego przez brak decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje przedsięwzięcia organ uznał go za bezzasadny. Zgodnie bowiem z §2 ust. 1 pkt 30 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań, związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U z 2004 r. Nr 257, poz. 2573 z późn. zm.), przebudowa drogi publicznej nie wymaga sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko. Tym samym w myśl art. 46 ust 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawo ochrony środowiska (Dz. U z 2008 r. Nr 25, poz. 150) decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedmiotowej inwestycji nie jest wymagana.

Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie zważył, co następuje :

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tej sytuacji dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd może uwzględnić skargę także ze względu na inne uchybienia niż te, które podniosła strona.

Biorąc pod uwagę powyższe kryteria, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

W niniejszej sprawie zastosowanie znajduje przepis art. 153 p.p.s.a. stanowiący, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia.

Jak już wcześniej wskazano, w przedmiotowej sprawie orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 9 czerwca 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 86/09 uchylił zaskarżoną decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę drogi, zarzucając naruszenie w prowadzonym postępowaniu art. 7, 77, 80 i 107 k.p.a., wobec braku dokładnego wyjaśnienia sprawy, braku wyczerpującego rozpatrzenia istniejącego materiału dowodowego oraz właściwego uzasadnienia decyzji.

Sąd w szczególności stwierdził, że organ nie rozważył i nie omówił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji prawidłowości przedstawionego przez inwestora projektu budowlanego, a tymczasem dokument ten zawiera liczne skreślenia, brak wskazania daty i czytelnego podpisu. Ponadto, Sąd wskazał, iż organ nie rozważył czy zakres robót objętych decyzją Starosty K. z dnia [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego odpowiada temu co zatwierdzono w decyzji o pozwoleniu na budowę. Sąd podkreślił, że pomimo wielokrotnych korekt projektu budowlanego organ nie zbadał, czy inwestor ostatecznie dysponuje prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz czy właściciel terenu wydał zgodę na zakres robót, które ostatecznie były przedmiotem pozwolenia na budowę.

Związanie oceną prawną i wskazaniami zawartymi w opisanym wyżej wyroku powodują, że kontrola Sądu w niniejszej sprawie sprowadza się w zasadzie do badania wykonania wytycznych.

Analizując akta sprawy stwierdzić należy, że organ wykonał wszystkie zalecenia sądu administracyjnego. Zaznaczyć należy, że organy administracji obowiązane są działać w ramach i na podstawie przepisów prawa, a decyzja organu odwoławczego jest odzwierciedleniem wywiązania się z tych zasad wyraźnie sformułowanych w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego.

W toku przeprowadzonego ponownie postępowania organ nadzoru budowlanego wyjaśnił, że skreślenia dokonane w części opisowej projektu budowlanego związane były z dokonaną przez inwestora korektą wniosku z dnia 8 kwietnia 2008 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Organ wskazał, że zmiany w projekcie budowlanym załączonym do wniosku

z dnia 8 kwietnia 2008 r. polegały na skreśleniach (opatrzonych datą 19 maja 2008 r., oraz nieczytelnym podpisem) kart projektu budowlanego zawierającego pierwotny opis zamierzenia inwestycyjnego. Organ ustalił, że osobą, która dokonywała powyższych skreśleń był projektant A.G., co wynika z porównania podpisu złożonego pod zmianami z podpisem widniejącym na karcie tytułowej projektu budowlanego.

W świetle powyższego stwierdzić należy, iż organ wyjaśnił w decyzji kwestie dotyczące prawidłowości przedstawionego przez inwestora projektu budowlanego.

Organ ustosunkował się także do kwestii zgodności zakresu robót budowlanych objętych decyzją o pozwoleniu na budowę, która wskazuje na wykonanie przepustu pod drogą krajową oraz wykonanie przepustu pod skrzyżowaniem drogi krajowej z drogą gminną, a pozwoleniem wodnoprawnym sytuującym wykonanie rowu pod drogą krajową nr [...] i pod zjazdem z tej drogi. Ustalił, że wątpliwości te wynikają z odmiennego ich nazwania w ww. rozstrzygnięciach jednak z projektu zagospodarowania terenu wynika jednoznacznie, że wskazany w pozwoleniu wodnoprawnym zjazd znajduje się na skrzyżowaniu drogi krajowej z drogą gminną.

Organ zbadał także kwestię posiadania przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wskazując, iż Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad decyzją z dnia [...] znak: [...] zezwoliła na budowę zjazdu publicznego z drogi krajowej nr [...] w km [...] do stacji paliw w W. i uzgodniła projekt poszerzenia drogi krajowej nr [...] dla wykonania zjazdu publicznego w km [...] na odcinku od km [...] : km [...] do planowanej stacji paliw w W. oraz wyraziła zgodę na dysponowanie działką o nr ew. [...] dla celów budowlanych związanych w budową przedmiotowego zjazdu. Ponadto, pismem z dnia 14 września 2007 r. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad wyraziła zgodę

na dysponowanie przez inwestora działką o nr ew. [...] dla celów budowlanych związanych z budową przedmiotowego zjazdu. Organ ocenił, że skoro nie zmieniły się granice projektu zagospodarowania terenu to inwestor posiadał zgodę na zakres robót, które ostatecznie były przedmiotem pozwolenia na budowę.

Powyższe ustalenia i wyjaśnienia organu pozwoliły na stwierdzenie, że inwestor spełnił wymagania określone w art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Tym samym wobec spełnienia przez inwestora przesłanek określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 organ słusznie wskazał, że był zobligowany do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Wskazać należy, iż w podjętym rozstrzygnięciu organ ustosunkował się także do istniejące uchybień polegające na przekreśleniu egzemplarza oświadczenia projektanta (zawierającego nazwę projektowanej inwestycji sprzed korekty wniosku) o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, dokonane bez daty oraz podpisu osoby przekreślającej. Uznał, iż wpięcie w projekt budowlany tożsamego oświadczenia (ze skorygowaną nazwą inwestycji) bez skreśleń, nie ma wpływu na ocenę prawidłowości decyzji Wojewody [...] z dnia [...]. Stwierdził także, że rozbieżność pomiędzy położeniem wylotu kolektora kanalizacji deszczowej (wylotu rowu), który w decyzji o pozwoleniu na budowę został usytuowany w km [...], a w pozwoleniu wodnoprawnym w km [...] nie stanowią wady skutkującej uchyleniem decyzji Wojewody [...] z dnia [...] wobec różnicy wynoszącej 7 cm.

W ocenie Sądu rozpoznając sprawę ponownie organ zastosował się do wytycznych zawartych w wyroku Sądu z dnia 9 czerwca 2009 r. i wyjaśnił sprawę w jej całokształcie, a tym samym decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] nie narusza prawa.

Mając na uwadze powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). orzekł jak w sentencji.