Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 787/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2010-08-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1, 2 i 4, art. 88
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.N. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]" Nr "[...]", w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2009 r. o sygn. akt I SA/Ol 787/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę M.N. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarga podlegała odrzuceniu wobec złożenia jej po upływie terminu do wniesienia. Postanowienie to zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 28 grudnia 2009 r..

W dniu 30 grudnia 2009r. strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata podnosząc, iż zamierza wnieść skargę kasacyjną od powyższego postanowienia. Postanowieniem z 20 stycznia 2010 r. Sąd przyznał stronie prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata oraz odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Następnie pismem z 9 lutego 2010r. Okręgowa Rada Adwokacka poinformowała, że pełnomocnikiem strony został adwokat M.G., który w dniu 19 marca 2010 r. złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu z dnia 23 grudnia 2009 r.. Wobec powyższego, postanowieniem z 7 maja 2010 r. stwierdzono, że postanowienie z dnia 23 grudnia 2009 r. jest prawomocne od 28 stycznia 2010 r..

Pismem z dnia 7 lipca 2010 r. M. N. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. Do wniosku dołączył tę skargę, zaś w uzasadnieniu podniósł, że zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]", złożył skargę w terminie, w dniu 24 października 2009 r.. Jak podał, zwykle wpisuje datę doręczenia przesyłki na otrzymanym piśmie, a dodatkowo tworzy na komputerze plik z datą ostatniego dnia terminu na złożenie pisma. W oparciu o powyższe uznał, że nadał skargę w terminie. W odpowiedzi otrzymał postanowienie Sądu z dnia 23 grudnia 2009 r., z którego wynikało, że zaskarżona decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych została doręczona Jemu w dniu 23 września 2009 r.. Jak podniósł, listonosz, który doręcza przesyłki przekazuje pokwitowania odbioru jedynie do podpisu i prawdopodobnie po powrocie na pocztę dopisuje daty doręczenia. Odbierając przesyłki, wpisuje zgodnie z poleceniem listonosza jedynie datę doręczenia, gdyż ma problemy z pisaniem z uwagi na choroby stawów rąk. Z tego względu ma problemy ze składaniem podpisów na potwierdzeniach odbioru. Są one dość niewyraźne. W złożonym równocześnie wniosku o przyznanie prawa pomocy strona oświadczyła, że w jej przekonaniu skargę wniosła w terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Wnioskodawca powinien uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a ponadto równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonał w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Stosownie natomiast do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Jak wskazano wyżej, postanowieniem z 23 grudnia 2009 r. Sąd odrzucił skargę M.N. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. Od tego postanowienia przysługiwał środek prawny w postaci skargi kasacyjnej, zgodnie z art. 173 p.p.s.a.. Właśnie ten środek odwoławczy powinien skarżący wnieść w sytuacji, gdy nie zgadzał się z oceną Sądu, że uchybił terminowi do wniesienia skargi. Pismem z dnia 7 lipca 2010 r. M.N. złożył tymczasem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Rozpoznając ten wniosek Sąd nie mógł badać, czy strona rzeczywiście dokonała czynności wniesienia skargi w terminie czy też nie. Analiza taka mogłaby być dokonana w toku postępowania kasacyjnego. Natomiast instytucja przywrócenia terminu do dokonania czynności może znaleźć zastosowanie jedynie wówczas, gdy nie ma wątpliwości, że strona uchybiła terminu do jej dokonania. Stosownie do art. 85 p.p.s.a. czynność podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Dopiero wówczas strona może racjonalnie powoływać się na brak zawinienia z jej strony w niezachowaniu terminu.

Skoro, jak podnosi strona we wniosku z dnia 7 lipca 2010 r., czynności dokonała w terminie, niemożliwe jest uznanie, że zachodzą podstawy do badania przesłanek z art. 86 § 1 p.p.s.a.. Wskazane okoliczności powodują niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu, gdyż niemożliwe jest przywrócenie terminu, któremu strona zgodnie z prezentowanym przez siebie stanowiskiem nie uchybiła (p. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2010 r., sygn. akt II FZ 340/10, opubl. www.cbois.nsa.gov.pl).

Na marginesie należy zauważyć, że skarżący o odrzuceniu skargi z powodu wniesienia jej po terminie dowiedział się z postanowienia Sądu z dnia 23 grudnia 2009r., doręczonego mu skutecznie w dniu 28 grudnia 2009 r.. Zatem nawet w sytuacji, gdyby nie było wątpliwości, iż skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi, od tego dnia zacząłby biec wynikający z art. 87 § 1 p.p.s.a., siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Termin ten upłynąłby zatem w dniu 4 stycznia 2010 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został nadany w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 8 lipca 2010 r., a zatem już po upływie wyżej określonego terminu.

Mając na uwadze przedstawione wyżej okoliczności, na podstawie przepisu art. 88 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.