Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2610/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-02-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Insfrastruktury i Budownictwa
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Michał Majcher po rozpoznaniu w dniu 21 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. B. i M. B. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: zwolnić I. B. od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 5 września 2017 r. I. B. i M. B. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania.

Następnie wnioskiem z dnia 4 grudnia 2017 r. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

We wniosku wskazał, że jest rolnikiem, któremu wywłaszczono nieruchomość wraz z budynkami służącymi do prowadzenia gospodarstwa rolnego. Gospodarstwo to stanowiło główny dochód jego rodziny. Podał, że w skład jego rodziny wchodzi żona i dwoje małoletnich dzieci. Jest właścicielem nieruchomości rolnej o pow. 2,66 ha, posiada samochód osobowy z 2004 r. (szacunkowa wartość 5200 zł). Jako dochody wskazał – 1450 zł tytułem wynagrodzenia żony za pracę, 248 zł – zasiłek rodzinny na dzieci, 1000 zł tytułem świadczenia wychowawczego na dzieci.

Jako zobowiązania i stałe wydatki podał – kredyt 381 zł, prąd – 190 zł, wywóz śmieci 36 zł, woda – 45 zł. opał – 200 zł, paliwo – 200 zł, wyżywienie 600 zł, telefon 130 zł, internet – 60 zł, ubrania – 150 zł, środki czystości 150 zł, pomoce szkolne – 300 zł, raty – 240 zł.

W piśmie z dnia 20 grudnia 2018 r. wezwano Skarżącego do nadesłania:

- wyciągów z posiadanych przez M. B. i I. B. rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych oraz lokat terminowych z okresu ostatnich sześciu miesięcy,

- dokumentu potwierdzającego wysokość uzyskiwanego przez M. B. dochodu (np. zaświadczenia z zakładu pracy),

- informacji czy w ustalone w decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2017 r. odszkodowanie zostało wypłacone,

- informacji dotyczącej kredytu (381 zł) tj. na jaki cel został zaciągnięty oraz wskazanie kiedy nastąpi spłata ostatniej raty kredytu,

- informacji dotyczącej rat (240 zł) tj. podanie kiedy nastąpi spłata ostatniej raty,

- informacji, czy Skarżący pobierają dopłaty bezpośrednie ( w jakiej wysokości) lub korzystają z innych programów realizowanych przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

W zakreślonym terminie Skarżący nadesłał wszystkie żądane dokumenty.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – zwaną dalej Ppsa) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Stosownie do art. 211 Ppsa koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków, zgodnie natomiast z art. 212 § 1 Ppsa opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna.

W niniejszej sprawie Skarżący (solidarnie z żoną) został już wezwany do poniesienia kosztów postępowania – konkretnie wpisu od skargi, który zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału IV z dnia 21 listopada 2017 r. został ustalony na kwotę 3960 zł.

Rolą Referendarza w niniejszym postępowaniu jest ocena, czy Skarżący jest w stanie ponieść koszty postępowania – czyli czy jego stan majątkowy i możliwość zarobkowe pozwalają na uiszczenie, na tym etapie postępowania, wpisu sądowego.

Ze złożonego formularza PPF wynika, że rodzina Skarżącego, licząca w sumie 4 osoby, w tym dwoje dorosłych i dwoje małoletnich dzieci, osiąga miesięczny dochód na poziomie 2698 zł, z czego jednak 1248 zł jest przyznane jako świadczenie na dzieci. Suma zaś koniecznych wydatków ponoszonych miesięcznie przez Skarżącego została określona przez niego na kwotę 2682 zł.

Skarżący oprócz informacji podanych we wniosku został także wezwany do nadesłania szczegółowych informacji, dotyczących jego sytuacji finansowej.

W odpowiedzi na wezwanie z Sądu nadesłał: harmonogram spłat pożyczki udzielonej przez bank – do spłaty pozostało jeszcze 47 rat w wysokości 381 zł, dowody spłat rat w wysokości 29,98 zł (opisane jako spłaty rat za pralkę), raty spłat w kwocie 90,96 (opisane jako raty za telewizor), informacje o dopłatach z ARiMR – wysokości 1434,65 zł, zaświadczenie z 5.01.2018 r. o wynagrodzeniu uzyskiwanego przez M. B. w kwocie netto 1464,48 zł (za grudzień 2017 r), oświadczenie, że odszkodowanie ustalone w zaskarżonej decyzji nie zostało ani przez Skarżącego ani przez jego żonę pobrane, wyciąg z rachunku karty kredytowej I. B. za okres –XI-XII 2017 r. o zadłużeniu na kwotę 1378,6 zł, wyciąg z rachunku bankowego I. B. za okres od 2 czerwca 2017 r. do 1 grudnia 2017 r., z którego wynika, że Skarżący posiada zadłużenie na kwotę 18614 zł (stan na 1 grudnia 2017 r.), wyciąg z rachunku karty kredytowej M. B. za okres XI-XII 2017 r. o zadłużeniu na kwotę 3783,95 zł, wyciąg z rachunku bankowego M. B. za okres od 1 czerwca 2017 r. do 31 grudnia 2017 r. (środki na koncie osobistym 0,61 zł, 1,16 zł na koncie oszczędnościowym – stan na 31.12.2017 r.)

Przedstawione dokumenty pozwalają na przyjęcie, że Skarżący, nie jest w stanie pokryć choćby części kosztów postępowania. Z nadesłanych wyciągów wynika że Skarżący jak i jego żona dokonują za pomocą posiadanych kart płatniczych głównie drobnych płatności związanych z bieżącymi zakupami, środki posiadane na rachunkach służą im do spłat rat kredytu i pożyczek, opłat za media. Kredyt i pożyczki według informacji podanych przez Skarżącego, zostały zaciągnięte na zakup sprzętu agd. Skarżący nie osiągają również innych dochodów, niż podane we wniosku. Natomiast dochody osiągane przez Skarżącego i jego żonę są zbliżone do ponoszonych wydatków.

Na marginesie jedynie należy zaznaczyć, że Skarżący w niniejszym postępowaniu nie został wezwany do nadesłania dokumentów wskazujących na wysokość ponoszonych wydatków, bowiem w ocenie Referendarza, wystarczającym było nadesłanie szczegółowych wyciągów z rachunków bankowych. Historia operacji wskazuje na co i w jakiej wysokości Skarżący i jego żona dysponowali środkami finansowymi.

Należy również mieć na względzie, że Państwo B. otrzymują zasiłek rodzinny na dwoje małoletnich dzieci. Samo zaś przyznanie prawa do zasiłku rodzinnego uzależnione jest m.in. od spełnienia kryterium dochodowego. Wobec tego sytuacja majątkowa Skarżących w niniejszej sprawie została również zweryfikowana przez pracowników urzędu gminy, w której zamieszkują.

Trzeba również wziąć pod uwagę, że na skutek decyzji wywłaszczeniowych zmniejszona została i tak niewielka powierzchnia gospodarstwa rolnego Skarżącego. Wobec tego również ewentualny dochód jak Skarżący mógłby uzyskać z uprawy roli również uległ zmniejszeniu. Co prawda za przejęte grunty przyznano Skarżącemu odszkodowanie, jednakże, jak oświadczył, nie zostało ani przez niego ani przez jego żonę pobrane. Z nadesłanych rachunków bankowych nie wynika także by ustalone odszkodowanie zostało przekazane na rachunek bankowy.

Reasumując, w ocenie Referendarza, Skarżący nawet przy wsparciu żony nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Osiągane dochody w porównaniu z ponoszonymi wydatkami nie pozwalają na wygospodarowanie dodatkowej kwoty na uiszczenie choćby wpisu od skargi.

Spełnione zostały zatem ustawowe przesłanki do zwolnienia Skarżącego od kosztów sądowych. Dlatego wniosek należało uwzględnić.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 Ppsa orzeczono jak w sentencji.