Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 42/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 6 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakładającej obowiązek sporządzenia i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych).


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem odmówiono skarżącej spółce przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. z dnia [...] r. nr [...]. Postanowienie DWINB doręczono stronom, w tym skarżącej spółce zastępowanej przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego P. K. – w dniu 19 listopada 2015 r.

Skarżąca spółka wniosła skargę na ww. opisane postanowienie DWINB skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skarga została wniesiona w dwóch egzemplarzach. Pierwszy z nich datowany na dzień 17 grudnia 2015 r. i nadany pocztą w dniu 18 grudnia 2015 r. został podpisany przez radcę prawnego P. K., który wskazał, działa jako pełnomocnik spółki (k. 2-13 akt sądowych). Drugi egzemplarz skargi datowany na dzień 18 grudnia 2015 r. i nadany pocztą w dniu 19 grudnia 2015 r. zawiera nieczytelny podpis i wskazanie, że pochodzi od prezesa zarządu spółki A. sp. z o.o. (k. 22-33 akt sądowych).

Pismem z dnia 11 grudnia 2015 r. radca prawny P. K. poinformował DWINB, a tenże dołączył to pismo do ww. skargi, że wypowiedział pełnomocnictwo, którego udzieliła mu skarżąca spółka (k. 16-20 akt sądowych).

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu z dnia 20 stycznia 2016 r. wezwano skarżącą spółkę do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez: 1) nadesłanie pełnomocnictwa do działania w imieniu spółki, które zostało wypowiedziane przez pełnomocnika i 2) złożenie dokumentu lub uwierzytelnionego odpisu tego dokumentu wskazującego na umocowanie osoby podpisanej pod skargą do reprezentowania spółki i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (wyciąg z Krajowego Rejestru Sądowego). Wezwanie zawierało pouczenie, że nieuzupełnienie braków skargi w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, będzie skutkować jej odrzuceniem. Wezwanie zostało doręczone w dniu 16 lutego 2016 r. (dowód doręczenia: k. 51 akt sądowych). W wezwaniu Sąd zwrócił się też o wyjaśnienie, jak traktować obie skargi wniesione przez spółkę.

Jak wynika z akt sądowych, brak formalny skargi nie został uzupełniony w terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Po pierwsze należy wyjaśnić, że skarżąca spółka wniosła dwa egzemplarze skargi, w tym jeden podpisany przez pełnomocnika, który wypowiedział pełnomocnictwo. Zgodnie z art. 42 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy, który wypowiedział pełnomocnictwo, jest obowiązany działać za stronę jeszcze przez dwa tygodnie, chyba że mocodawca zwolni go od tego obowiązku. W tych warunkach uznać należało, że skarga podpisana przez radcę prawnego P. K. pochodzi od spółki, gdyż została złożona jeszcze w okresie, gdy pełnomocnik miał działać za spółkę.

Niemniej w terminie 30-dniowym, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wniosła też sama spółka, za którą działał prezes zarządu. Sąd przystąpił więc do badania spełnienia wymogów formalnych przez skargę. Trzeba wobec tego wskazać, że stosownie do przepisu art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne, a taką jest skarżąca spółka, dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast przepis art. 29 p.p.s.a. stanowi, że organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Jak wynika z akt sądowych, w niniejszej sprawie do skargi spółki (pierwsza czynność procesowa) nie dołączono dokumentu wskazującego na sposób reprezentacji skarżącej spółki. Nie ulegało jednak wątpliwości, że brak dokumentu stwierdzającego sposób reprezentacji strony oraz brak pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., a więc na wezwanie przewodniczącego wydziału. Wobec tego wystosowano wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, które zostało skutecznie doręczone. Odpowiedzi na to wezwanie skarżąca spółka nie udzieliła.

Oceniając zaistniałą sytuację procesową Sąd stwierdził, że w terminie 7-dniowym wyznaczonym dla uzupełnienia braków skargi braki owe nie zostały uzupełnione. Strona skarżąca nie przedłożyła bowiem dokumentu stwierdzającego sposób reprezentacji skarżącej spółki. Zdaniem Sądu, niespełnienie przez przedstawiciela ustawowego lub organ albo osobę, o której mowa w art. 28 p.p.s.a., obowiązku wykazania swego umocowania przy pierwszej czynności w postępowaniu, stosownie do treści art. 29 p.p.s.a., stanowi podstawę do odrzucenia skargi (po uprzednim bezskutecznym wezwaniu do usunięcia tego braku) na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, opubl. ONSAiWSA 2005, nr 5, poz. 91 i przywołana tam literatura oraz postanowienie NSA z dnia 17 czerwca 2005 r., sygn. akt OSK 1515/04, Orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. Jeżeli chodzi o rozstrzygnięcie w pkt II sentencji postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobligowany był – stosownie do przepisu art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. – orzec o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi w sytuacji, gdy skarga podlegała odrzuceniu.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji.