Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 183/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 42, art. 43, art. 44, art. 58, art. 134, art. 141, art. 144
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak, Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki (spr.),, Sędzia NSA Stefan Kłosowski, Protokolant Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 7 maja 2009r. sprawy ze skargi B. i T. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu I uchyla zaskarżone postanowienie, II stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, III zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących B. i T. S. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze działając na podstawie art. 141 w zw. z art. 134 kpa, stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez B. i T. S. zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] r. znak [...].

W uzasadnieniu organ stwierdził, że w myśl art. 141 kpa, na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni licząc od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie. W sprawie odpowiednie zastosowanie mają przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczące odwołań, co wynika z treści art. 144 kpa.

Na postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] r. służyło stronie prawo wniesienia zażalenia. Organ I instancji podjął próbę doręczenia tego postanowienia na adres strony, pierwszą w dniu [...] r., drugą zaś w dniu [...] r. Strona skierowanej do niej korespondencji jednak nie odebrała, wobec czego wróciła ona do nadawcy w dniu [...] r. Ustaleń tych Kolegium dokonało na podstawie druku "Zwrotne potwierdzenie odbioru pisma... ", na którym umieszczono kod kreskowy z numerem [...].

B. i T. S. w piśmie z dnia [...] r. wystąpili do organu I instancji z wnioskiem o treści: "W ślad za - pozostającymi dotychczas bez załatwienia - naszymi pismami z dn. [...] i dn. [...] r. [...] po raz trzeci zwracamy się o bezzwłoczne doręczenie kserokopii wniosku z dn. [...] r. ...". Stronie udzielono odpowiedzi (pismo z dnia [...] r.), że w trakcie doręczania korespondencji, zgodnie z art. 44 kpa, przedmiotowe postanowienie zwrócono w dniu [...] r. po dwukrotnym awizowaniu przesyłki. W związku z tym organ na podstawie art. 44 kpa, uznał doręczenie za dokonane.

B. i T. S. nawiązując do pisma otrzymanego w dniu

[...] r. poinformowali organ I instancji, że nie otrzymali żadnego awiza i uznali, iż przesyłka nie została doręczona w myśl art. 44 kpa.

Organ odwoławczy stwierdził nadto, że podziela stanowisko organu I instancji, dotyczące prawidłowego zawiadomienia i w konsekwencji uznania przesyłki za doręczoną w rozumieniu art. 44 kpa, ponieważ postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] r. było dwukrotnie awizowane i nie zostało przez adresata podjęte. Wobec stanowiska strony o nieskuteczności doręczenia należy uwzględnić również i tę okoliczność, iż o fakcie nadania przesyłki i jej dwukrotnym niepodjęciu strona powzięła informację w dniu [...] r. oraz ponownie w dniu [...] r.

Rozważyć należy też możliwość zastosowania art. 58 § 1 i § 2 kpa. Ustawowy, siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia, obliczony zgodnie z art. 57 § 1 kpa upłynął w dniu [...] r. Natomiast zażalenie strona nadała w dniu [...] r.

W związku z tym, postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] r. zostało stronie prawidłowo doręczone w rozumieniu art. 44 kpa, a strona nie wniosła prośby o przywrócenie terminu z jednoczesnym uprawdopodobnieniem, że uchybienie to nastąpiło bez jej winy (art. 58 kpa) - organ odwoławczy, na podstawie art. 134 kpa, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Wskazał też, że art. 134 kpa ma charakter bezwarunkowy i stwierdzenie uchybienia terminowi zobowiązuje organ do wydania postanowienia uniemożliwiającego rozpatrzenie odwołania.

Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyli B. i T. S., zarzucając że bezzasadnie pominięto fakt nie pozostawienia im żadnego awiza, niewłaściwie zastosowano art. 44 kpa i bezpodstawnie przyjęto, że termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu [...] r.

Skarżący podkreślili, że nie wiedząc o istnieniu przedmiotowego postanowienia i nie znając jego treści nie mogli z tego prawa skorzystać, gdyż organ I instancji:

* nie doręczył postanowienia stronie,

* nie dopełnił dwukrotnie obowiązku awizowania przesyłki, uniemożliwiając w ten sposób jej odbiór i poznanie treści postanowienia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze - ze szkodą dla skarżących - nie uwzględniło ich oświadczenia, że nie otrzymali awiza o przesyłce zawierającej postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...]r. (pismo strony z dnia [...]r., reklamacja z dnia [...]r. oraz wniosek do SKO z dnia [...]r. - w aktach sprawy).

Jako niedorzeczne należy przyjąć twierdzenie, że skarżący nie odebrali awizowanej dwukrotnie przesyłki, bowiem w tym czasie - od [...] do [...] r., oczekiwali odpowiedzi organu I instancji na ich pismo z dnia [...]r., a wobec braku przesyłki ponaglili organ pismem z dnia [...]r.

Skarżący każdą awizowaną przesyłkę zawsze odbierali osobiście zgodnie

z pouczeniem w zawiadomieniu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wbrew powyższym faktom na podstawie druku "zwrotne potwierdzenie odbioru pisma" ( z kodem kreskowym ), który w żaden sposób nie dowodzi pozostawienia adresatom awiza – uznało przesyłkę za doręczoną w rozumieniu art. 44 kpa, mimo nie dopełnienia przez organ I instancji wymogu z art. 44 § 2 kpa

Samorządowe Kolegium Odwoławcze ponadto niesłusznie uznało, że termin do wniesienia zażalenie upłynął [...]r. mimo , że treść postanowienia Prezydenta Miasta z dnia [...]r. wraz z pouczeniem nie dotarła do adresatów, a otrzymane przez stronę [...]r. pismo organu I instancji z dnia [...] r. było odpowiedzią na ponaglenie z dnia [...]r. i nie zawierało:

* treści postanowienia,

* pouczenia o prawie do zażalenia na to postanowienie,

* pouczenia o prawie do wystąpienia o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia, określenia do kogo i w jakim terminie można taki wniosek skierować.

Bezsporny jest fakt, iż dopiero z otrzymanej w dniu [...]r. kserokopii postanowienia Prezydenta Miasta załączonej do pisma WUiAB z dnia [...]r. skarżący poznali treść tego postanowienia, stanowisko przyjęte przez organ w sprawie odmowy wydania kserokopii wniosku Miasta [...] z dnia [...]r. oraz pouczenie o przysługującym zażaleniu - po czym przed upływem siedmiu dni tj. [...]r. skierowali stosowny wniosek wraz z zażaleniem do SKO .

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej sprawowanej pod względem zgodności z prawem.

Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia dokonana według kryterium zgodności z prawem dała podstawę do stwierdzenia, że skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 44 § 1 kpa, jeżeli niemożliwe jest doręczenie pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 kpa, to wówczas poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę. Natomiast pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ.

Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w art. 44 § 1 kpa, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.

W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, określonym w art. 44 § 2 kpa, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 44 § 1 kpa, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

Przewidziany w ustawie sposób doręczenia musi być ściśle stosowany.

W rozpoznawanej sprawie doszło do naruszenia przepisu regulującego awizowanie przesyłki. W aktach sprawy znajduje się koperta wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru pisma skierowanego do skarżących (k. [...] akt administracyjnych).

Z dokonanych adnotacji wynika, że pismo z powodu niemożności doręczenia pozostawiono na okres 14 dni w placówce pocztowej. Dokonano tego w dniu [...] r., a następnie z powodu niepodjęcia pisma w terminie 7 dni, przesyłkę awizowano powtórnie w dniu "[...]". Jednak w dalszej części zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdują się adnotacje, które nie pozwalają w konsekwencji uznać awizowania przesyłki za prawidłowe. Dwukrotnie przystawiono pieczęć z datą

[...] r. z tym, że jedna z tych dat została umieszczona po wymazaniu korektorem poprzedniego zapisu, którym jest data "[...]"., a pieczątka biura obsługi interesantów i podpis znajduje się w miejscu, na którym wymazano korektorem datę "[...]". Nie wskazano jednak dlaczego dokonano korekty wpisów. Podważa to wiarygodność stwierdzenia przez organ prawidłowości awizowania zwrotnego poświadczenia odbioru pisma skierowanego do B. i T. S. Tym samym ich zarzut o nieprawidłowym zastosowaniu art. 44 kpa należało uznać za uzasadniony, a w konsekwencji uznać, że zaskarżone orzeczenie zostało wydane z naruszeniem prawa. Należy zwrócić uwagę, że inne dowody doręczeń poza spornym, są wystawiane prawidłowo, a skarżący odbierali w terminie skierowaną do nich korespondencję.

Dlatego Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c w związku z art. 200 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.