Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1165/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 156 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Asesor WSA Paweł Groński, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2008 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. skargę oddala


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 1165/08

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2008r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (jednolity tekst ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania A. K. i M. W. z dnia [...] grudnia 2007 r., od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2007 r., znak: [...], stwierdzającej na wniosek D. i H. S. nieważność decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] grudnia 1998 r., znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. K. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem, na działce nr ewid. [...], położonej przy ul. [...] [...] w K. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Wojewoda [...] stwierdzając nieważność decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] grudnia 1998 r., w uzasadnieniu decyzji wskazał, że mapa sytuacyjno - wysokościowa, stanowiąca element projektu budowlanego (a tym samym decyzji udzielającej pozwolenia na budowę), będącego częścią akt niniejszej sprawy przewiduje, że odległość ściany zawierającej otwór drzwiowy od granicy nieruchomości sąsiedniej wynosi 3,20m., co nie da się pogodzić z zapisami rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 140 i Nr 44, poz. 434, z 2000 r. Ponadto, mapa stanowiąca integralny załącznik decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...].10.1998 r., znak [...] przewiduje inne odległości i wymiary planowanej inwestycji, co powoduje, że zaistniała niezgodność tej decyzji z decyzją o udzieleniu pozwolenia na budowę. Nr [...], poz. [...] oraz z 2001 r. Nr [...], poz. 207).

Rozpatrując odwołania A. K. i M. W. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...] stwierdził, że decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia [...] grudnia 1998 r., znak: [...], została wydana z rażącym naruszeniem art. 35 ust. 1 lit. b i c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 r., Nr 89, poz. 414 z późn. zm. - wg. stanu obowiązującego w dniu 29 grudnia 1998 r.).

W świetle art. 35 ust. 1 lit. b i c w zw. z art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. W razie stwierdzenia naruszeń w powyższym zakresie, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin, a po jego bezskutecznym upływie, wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Prezydent Miasta K. przed wydaniem decyzji z dnia [...] grudnia 1998 r., znak: [...], nie sprawdził zgodności planu zagospodarowania działki nr/ewid. [...] z decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia [...] października 1998 r, znak: [...], ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla projektowanej inwestycji. Odległość budynku mieszkalnego jednorodzinnego, zgodnie z załącznikiem graficznym do ww. decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania, od granicy z działkami nr ewid. [...] i nr ewid. [...] wynosi 4 m. Natomiast, według planu zagospodarowania działki nr ewid. [...], będącego załącznikiem do decyzji z dnia [...] grudnia 1998 r., znak: [...], odległość projektowanego budynku od granicy z działką nr ewid. [...] wynosi 1,5 m, a od granicy z działką nr ewid. [...] wynosi 3,2 m. Niezgodna z powyższym załącznikiem graficznym do decyzji z dnia [...] października 1998 r., znak: [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest również długość ściany północno - wschodniej i południowo -zachodniej przedmiotowego budynku, która według ww. załącznika powinna wynosić 8 m. Natomiast zgodnie z projektem budowlanym obie ściany mają długość 11, 3 m.

Organ wskazał, że usytuowanie budynku narusza § 12 ust 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 1995 r, Nr 10, poz. 46, z późn. zm.) - wg. stanu obowiązującego w dniu [...] grudnia 1998 r., zgodnie z którym odległość ściany z otworami okiennymi lub drzwiowymi od granicy z działką sąsiednią powinna wynosić 4 m.

Brak jest jednocześnie w aktach przedmiotowej sprawy, dokumentu zezwalającego na odstępstwo od wymaganych, na podstawie § 12 ust 4 pkt 1 ww. rozporządzenia, odległości.

Decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zaskarżyła M. W. wskazując, że nie znała szerokości i długości działki. Wskazała ponadto, że kierowała się usytuowaniem ogrodzenia na działce sąsiedniej Działka nie jest w linii prostej tylko po skosie i naturalne się wydawało, że sąsiad postawił płot na granicy. Faktycznie odległość domu od płotu sąsiada wynosiła prawie 5m. Nikt w tym czasie nie zgłaszał żadnych pretensji i zastrzeżeń, że niezachowane zostały odpowiednie odległości. Stanowisko kompetentnych organów administracji zostało oficjalnie potwierdzone przez wydanie pozwolenia i zgody na użytkowanie budynku, które przez nikogo przez kilka lat ani od strony faktycznej ani prawnej nie było kwestionowane.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji/ postanowień/, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

Skargi nie można było uwzględnić, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

W ocenie Sądu kontrolowane orzeczenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzająca ją orzeczenie nie zapadły z naruszeniem przepisów prawa

Wyjaśnić jednak na wstępie należy, że stwierdzenie nieważności orzeczenia z przyczyn rażącego naruszenia prawa może mieć miejsce jedynie wówczas, gdy organ ustali, że orzeczenie zostało wydane z naruszeniem prawa, które miało charakter rażący. Chodzi tu więc z reguły o przypadki, gdy orzeczenie podjęte zostało wbrew wyraźnemu nakazowi lub zakazowi przewidzianemu w danym przepisie prawa, gdy wbrew wszelkim przesłankom przepisu prawa nadano uprawnienie lub go odmówiono, albo też gdy wbrew tym przesłankom obarczono stronę obowiązkiem czy uchylono obowiązek. Cechą rażącego naruszenia prawa jest to, że treść orzeczenia pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią przepisu przez proste ich zestawienie ze sobą.

Rażącego naruszenie prawa" nie upatruje się w błędach interpretacji przepisu lecz w przekroczeniach jasnych i niedwuznacznych i to takich, które z uwagi na ich skutki nie dają się pogodzić z panującym w państwie porządkiem prawnym. Chodzi zatem o wady, których nie można usunąć bez unicestwienia obarczonej nimi decyzji administracyjnej.

W rozpoznawanej sprawie zakończonej decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia [...] grudnia 1998r. tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły.

Jak wynika z materiału dowodowego zawartego w aktach sprawy Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...] grudnia 1998 r, znak: [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. K. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem, na działce nr ewid. [...], położonej przy ul. [...] [...] w K. Z zatwierdzonego projektu wynika jednoznacznie, że odległość ściany zawierającej otwór drzwiowy od granicy nieruchomości sąsiedniej wynosi 3,20m, co nie da się pogodzić z zapisami §12 ust.4 pkt.1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 140 i Nr 44, poz. 434, z 2000 r. Ponadto, mapa stanowiąca integralny załącznik decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...].10.1998 r., znak [...] przewiduje inne odległości i wymiary planowanej inwestycji, co powoduje, że zaistniała niezgodność tej decyzji z decyzją o udzieleniu pozwolenia na budowę. Nr [...], poz. [...] oraz z 2001 r. Nr [...], poz. [...]).

Zgodnie z § 12 ust 4 pkt 1 w/w rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie odległość ściany z otworami okiennymi lub drzwiowymi od granicy z działką sąsiednią powinna wynosić 4 m. Brak jest jednocześnie w aktach przedmiotowej sprawy, dokumentu zezwalającego na odstępstwo od wymaganych, na podstawie § 12 ust 4 pkt 1 ww. rozporządzenia, odległości.

Wskazana wyżej niezgodność projektu budowlanego z w/w przepisem rozporządzenia jest wystarczającą przesłanką do stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej taki projekt.

Dodatkowo należy wskazać, że zgodnie z art. 35 ust. 1 lit. b i c w zw. z art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 r, Nr 89, poz. 414 z późn. zm. - wg. stanu obowiązującego w dniu [...] grudnia 1998 r.) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. W razie stwierdzenia naruszeń w powyższym zakresie, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin, a po jego bezskutecznym upływie, wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Prezydent Miasta K. przed wydaniem decyzji z dnia [...] grudnia 1998 r., znak: [...], nie sprawdził zgodności planu zagospodarowania działki nr ewid. [...] z wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu oraz przepisami prawa budowlanego w tym przepisami techniczno-budowlanymi. W efekcie, zatwierdzając projekt budowlany budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem zawierający ścianę z otworem drzwiowym w odległości 3.20 od granicy nieruchomości sąsiedniej w sposób rażący naruszył w/w przepis prawa budowlanego.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze stwierdzić należy, że sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa, a ponieważ Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie naruszenia przepisów prawa to nie mógł uwzględnić argumentacji podnoszonej przez stronę skarżącą, dotyczące sposobu zagospodarowania działki sąsiada, braku kompetencji ze strony organu czy stanu zdrowia skarżącej jako nie mającej wpływu na ocenę zaskarżonej decyzji po kątem jej zgodności z prawem.

Z powyższych względów, Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.270) orzekł jak w sentencji wyroku.