Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 296/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-06-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 173 par. 1, art. 178, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie J. O .


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 31 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę J. O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...], nakładające na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia.

Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został z urzędu doręczony skarżącemu w dniu 10 czerwca 2011 r. (k. 19).

W dniu 17 czerwca 2011 r. (data nadania) skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie, sporządzone przez siebie osobiście.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W myśl art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.; dalej: "ustawa") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W świetle art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Postanowienie Sądu z dnia 31 maja 2011 r. odrzucające skargę J. O. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...], jest orzeczeniem kończącym postępowanie w niniejszej sprawie. Od postanowienia tego służy zatem skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, o czym skarżący został pouczony przez Sąd (k. 17).

Złożone przez skarżącego zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne na podstawie powołanego art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy.

Nawet gdyby uznać, że pismo skarżącego z dnia 17 czerwca 2011 r. (data nadania), nazwane "zażaleniem", stanowi skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 31 maja 2011 r., to skarga ta podlegałaby odrzuceniu jako niedopuszczalna. W świetle bowiem art. 175 § 1 ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten wprowadza przymus adwokacki, wyłączający możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej przez samą stronę. Tylko podmioty wymienione w art. 175 § 2 ustawy, do których J. O., uprawnione są do wniesienia skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście.

Odnosząc się do kwestii podniesionych w zażaleniu należy podnieść, że w skardze złożonej do Sądu w dniu 4 kwietnia 2011 r. (data nadania) J. O. zaskarżył dwa postanowienia ostateczne WINB z dnia [...] r. o numerach:

1) [...], utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., nr [...], uznające za niezasadne zarzuty skarżącego zgłoszone w postępowaniu egzekucyjnym oraz

2) [...], utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...], nakładające na skarżącego grzywnę w celu przymuszenia.

Skarżący złożył zatem w jednym piśmie dwie skargi na dwa odrębne postanowienia organu administracji. Każda z tych skarg wszczęła odrębną sprawę sądowoadministracyjną i od każdej z tych skarg skarżący zobowiązany był uiścić wpis.

Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.