Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 923/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-11-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Ustanowiono pełnomocnika
Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie
Powołane przepisy: article: ART. 199, ART. 239 PKT 4, ART. 211-213, ART. 246 PAR. 1 I 2 PKT 7, ART. 249
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 listopada 2014r wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. G na akt Prezydenta Miasta z dnia [...] czerwca 2014r. Nr [...] w przedmiocie zwolnienia z opłat za korzystanie z miejskich środków transportu postanawia 1. ustanowić dla K. G. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka, 2. oddalić wniosek o prawo pomocy w pozostałym zakresie. /-/ K. Witkowicz-Grochowska


UZASADNIENIE

Skarżący K. G. na mocy postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 4 września 2014r. korzysta z prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Prawo pomocy nie zostało cofnięte.

Skarżący w dniu 10 listopada 2014r. wniósł o prawo pomocy w całości, poprzez ponowne zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

W uzasadnieniu wniosku o prawo pomocy skarżący argumentował, że adwokat jest potrzebny do wniesienia skargi kasacyjnej, skarżący jest osobą upośledzoną umysłowo i w związku z tym jest niezdolny do pracy. Nie posiada żadnych przychodów. Utrzymuje się z pomocy społecznej w wysokości [...] zł miesięcznie oraz ze sprzedaży zebranych surowców wtórnych. Skarżący wskazał, że nie posiada żadnych bliskich osób, które mogłyby wesprzeć go finansowo, sam prowadzi swoje gospodarstwo domowe.

W części wniosku dotyczącej majątku oświadczył, że posiada na skutek spadkobrania [...] domu, co stanowi pokój z kuchnią o powierzchni [...] m². Nie posiada innego majątku, oszczędności czy innych wartościowych ruchomości.

Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r, poz. 270, dalej p.p.s.a.) strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Taki szczególny przepis to art. 239 pkt 4 p.p.s.a., zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Stąd skarżący aktualnie zwolniony jest z obowiązku uiszczania kosztów sądowych w zakresie opłat sądowych i wydatków (art. 211 - art. 213 p.p.s.a.).

Wyjaśnić należy, że przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych pozostaje aktualne jedynie w sytuacji, gdy na podmiocie występującym z takim żądaniem ciąży obowiązek uiszczenia tych kosztów. Skoro skarżący zwolniony jest już na mocy postanowienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w całości, to zwolnienie od tych kosztów w wyniku kolejnego wniosku w drodze postanowienia nie może być przyznane. Żądanie kolejnego zwolnienia od kosztów sądowych jest bezzasadne.

Wobec powyższego należało oddalić wniosek skarżącego o ponowne zwolnienie od kosztów sądowych.

Wnioskodawca złożył także wniosek o ustanowienie adwokata, który należało rozpoznać merytorycznie w oparciu o jego sytuację majątkową, rodzinną i finansową.

Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego utrzymania.

Sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącego przedstawiona we wniosku o prawo pomocy uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na najniższe nawet wolnorynkowe wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe i utrzymuje się jedynie z pomocy społecznej w wysokości, która z trudem zaspokaja podstawowe potrzeby koniecznego utrzymania. Nadto choruje, co wymaga dodatkowych wydatków i ogranicza możliwości zarobkowania. Skarżący nie ma żadnego majątku, z którego mógłby czerpać środki na swoje utrzymanie, a także nie dysponuje żadnymi oszczędnościami. Posiadaną nieruchomość wykorzystuje celem zaspokojenia swoich potrzeb mieszkaniowych.

Przyznać zatem należało prawo pomocy w tym zakresie.

Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.

Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 4) i art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.

/-/ K. Witkowicz-Grochowska