Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 24/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Dyrektor Szkoły
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA
Powołane przepisy: article: art.54 par.1,2, art.55 par.1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. G. w przedmiocie wymierzenia grzywny Dyrektorowi Zespołu Szkół w C. za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 18 kwietnia 2017 r. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół w C. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia 1) wymierzyć Dyrektorowi Zespołu Szkół w C. grzywnę w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych); 2) zasądzić od Dyrektora Zespołu Szkół w C. na rzecz wnioskodawcy – J. G., kwotę 580 zł (słownie: pięćset osiemdziesiąt złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 19 czerwca 2017 r. J. G., reprezentowana przez pełnomocnika r. pr. W. G., zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Dyrektorowi Zespołu Szkół w C. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej: ppsa, za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi z dnia 18 kwietnia 2017 r. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół w C. w przedmiocie rozpoznania wniosku [...] lutego 2017 r. (wysłanego do organu za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu 19 lutego 2017 r.) o udostępnienie informacji publicznej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Wnioskodawczyni wniosła o wymierzenie organowi grzywny oraz o zasądzenie od organu na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania w kwocie 100 zł oraz kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł.

Pismem z dnia 30 sierpnia 2017 r. Dyrektor Zespołu Szkół w C. udzielił odpowiedzi na ww. wniosek, wnosząc o jego oddalenie oraz o oddalenie skargi na bezczynność.

Do przedmiotowego pisma organ załączył pismo organu z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] stanowiące odpowiedź organu na wniosek J. G. z [...] lutego 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej, jak również pismo Sądu z dnia 24 sierpnia 2017 r. sygn. akt II SO/Wa 24/17, przy którym Sąd doręczył organowi odpis wniosku J. G. z dnia 19 czerwca 2017 r. o wymierzenie Dyrektorowi Zespołu Szkół w C. grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, wzywając organ do nadesłania odpowiedzi na wniosek, oraz wykonany przez Sąd i dołączony do pisma Sądu z dnia 24 sierpnia 2017 r. odpis wniosku o wymierzenie grzywny wraz z kserokopią zał. wniosku wśród których znajdowała się wykonana przez Sąd kserokopia skargi z 18 kwietnia 2017 r.

Wśród ww. załączników pisma organu z dnia 30 sierpnia 2017 r. nie było oryginału skargi J. G. z dnia 18 kwietnia 2017 r. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół w C. w przedmiocie rozpoznania wniosku [...] lutego 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej.

Organ wyjaśnił, że przedmiotowa skarga nie została przekazana do Sądu w terminie z uwagi na potraktowanie jej przez organ jako kolejnego pisma w sprawie wniosku o udostępnienie informacji publicznej, na który organ ostatecznie udzielił odpowiedzi (o tym, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej wpłynął do organu organ dowiedział się z treści skargi z 18 kwietnia 2017 r., którą potraktował nie jak skargę, ale jak ponowne pismo o udostępnienie informacji publicznej; wniosek wpłynął do organu za pośrednictwem poczty elektronicznej podczas ferii zimowych, kiedy większość pracowników była na urlopach, a organ nie sprawdza e-maili na bieżąco). Dodatkowo organ podniósł, iż był zajęty obowiązkami wynikającymi z zakończenia roku szkolnego oraz przygotowaniem do remontu szkoły, a z uwagi na to, że nigdy wcześniej nie występował przed Sądem Administracyjnym nie miał wiedzy o obowiązku przekazania skargi do Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 54 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2).

Stosownie do treści art. 55 § 1 ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 1 w zw. z art. 3 § 3 ww. ustawy, sądy administracyjne są zobowiązane do stosowania środków określonych również w przepisach szczególnych. Taką właśnie szczególną regulację postępowania przed sądami administracyjnymi wprowadza ustawa z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.). Stosownie do treści art. 21 pkt 1 ww. ustawy, do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.

Jak wynika z akt sprawy II SO/Wa 24/17, pismem z dnia 18 kwietnia 2017 r. J. G. wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół w C. w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lutego 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej, która została nadana do organu w dniu 18 kwietnia 2017 r. Organ w piśmie stanowiącym odpowiedź na wniosek o wymierzenie grzywny potwierdził otrzymanie ww. skargi. Jednocześnie w treści ww. pisma organ udzielił odpowiedzi nie tylko na wniosek o wymierzenie grzywny, wnosząc o jego oddalenie, ale również na skargę na bezczynność, wnosząc o jej oddalenie. Jednocześnie organ nie nadesłał do Sądu oryginału skargi J. G. dnia 18 kwietnia 2017 r. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół w C. w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] lutego 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej, a jedynie jej kserokopię przekazaną organowi przez Sąd przy piśmie z dnia 24 sierpnia 2107 r. II SO/Wa 24/17, wzywającym do udzielenia odpowiedzi na wniosek.

W ocenie Sądu opóźnienie w przekazaniu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy uzasadnia wymierzenie organowi grzywny w przedmiotowej sprawie.

Wskazać należy, iż skarga J. G. rozpatrywana jest w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej, które jest trybem szczególnym i zawiera bardziej restrykcyjne unormowania co do terminu przekazania skargi sądowi.

Wykonanie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ppsa w związku z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, wymaga przekazania sądowi skargi wraz z aktami i z odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni.

Wymierzenie organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ ustawowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, bez względu na przyczyny oraz złożenie stosownego wniosku przez stronę.

Bezspornym jest, że Dyrektor Zespołu Szkół w C., którego bezczynność jest przedmiotem skargi, do dnia dzisiejszego nie wypełnił ciążącego na nim obowiązku i nie przekazał oryginału przedmiotowej skargi wraz z kompletnymi aktami sprawy do WSA w Warszawie.

Powyższe oznacza, że wystąpiły przesłanki do orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny.

Podnieść należy, iż okoliczności, które spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi oraz okres tego uchybienia pozostają bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny. Mogą one mieć jedynie wpływ na wysokość grzywny, gdyż sądowi orzekającemu w przedmiocie wymierzenia grzywny ustawodawca pozostawił swobodny zakres ustalenia jej wysokości, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ppsa). Powyższy przepis pozwala bowiem na wymierzenie grzywny w wysokości adekwatnej do stopnia niewypełnienia przez organ obowiązku przesłania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie, z uwzględnieniem okresu, w jakim organ pozostawał w zwłoce oraz okoliczności faktycznych, które legły u podstaw uchybienia przez organ temu obowiązkowi (patrz: postanowienie NSA z dnia 09 maja 2012 r. sygn. akt I OZ 314/12, Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach).

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że wniosek J. G. jest uzasadniony i wymierzył grzywnę w wysokości 100 złotych.

Sąd wymierzając grzywnę wziął pod uwagę zarówno okoliczności sprawy, jak i okres zwłoki organu w przekazaniu skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę oraz to, że organ ostatecznie nie wykonał przewidzianego w ustawie obowiązku i nie przekazał oryginału skargi do Sądu.

WSA w Warszawie doszedł do przekonania, iż niewykonanie przewidzianego w ustawie obowiązku może być jedynie oceniana jako skutek niezamierzonego przeoczenia oraz małego doświadczenia w rozpoznawaniu tego typu spraw przez organ.

Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia.

Wyjaśnić należy, że we wniosku J. G. reprezentowana przez pełnomocnika r. pr. W. G., wniosła o zasądzenie od organu na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania według norm przepisanych.

Zgodnie z treścią art. 200 ppsa, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 ppsa).

W myśl art. 205 § 2 ppsa, do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 ppsa).

Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 ppsa)

Natomiast stosownie do treści art. 209 ppsa, wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204.

Zgodnie z treścią § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w innej sprawie - 480 zł.

Z art. 200 ppsa wynika, że skarżącemu przysługuje wyłącznie zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Koszty niezbędne zostały wymienione w art. 205 ppsa, natomiast o tym, czy koszty są celowe z punktu widzenia dochodzenia przez skarżącego jego praw decyduje wyłącznie sąd orzekający w oparciu o całokształt okoliczności sprawy.

Mając powyższe na względzie zasądzono na rzecz wnioskodawcy od organu kwotę 100 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od wniosku oraz kwotę 480 zł tytułem zwrotu opłaty za czynności radców prawnych, co łącznie stanowi kwotę 580 zł.

W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 200, art. 205 § 2 w zw. z art. 64 § 3 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.