Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 724/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-03-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uzupełniono wyrok
Powołane przepisy: article: art. 157
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 2 ust. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1348
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Piórkowska po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) sierpnia 2007 r. nr (...), w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od nieruchomości za lata 2005 – 2006 oraz umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego w części dotyczącej I i II raty podatku od nieruchomości za 2007 r. postanawia: uzupełnić wyrok z dnia 14 lutego 2008 r., sygn. I SA/Rz 724/07 w punkcie 2 i zasądzić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na rzecz adwokata T. L. kwotę 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

I SA/Rz 724/07

UZASADNIENIE

Prawomocnym wyrokiem z dnia 14 lutego 2008 r., sygn. I SA/Rz 724/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) sierpnia 2007 r., nr (...). W pkt 2 tego wyroku Sąd zasądził z Kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na rzecz adwokata T. L. kwotę 240 zł., tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik skarżącego wnioskiem z dnia 19 lutego 2008 zwrócił się z wnioskiem o uzupełnienie wyroku, w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach, poprzez dodanie rozstrzygnięcia o zasądzeniu zwrotu kwoty podatku od towarów i usług – należnej od jego wynagrodzenia.

Jak stanowi art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako P.p.s.a./ strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten w § 2 precyzuje, że wniosek o uzupełnienie wyroku, co do zwrotu kosztów, sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym, natomiast zgodnie z § 3 art. 157 P.p.s.a orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie dotyczy wyłącznie kosztów.

Z art. 29 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. o adwokaturze (Dz. U. Nr. 16, poz. 124 ze zm.) wynika obowiązek ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Szczegółowe zasady ponoszenia tych kosztów reguluje Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm., powoływane dalej jako: Rozporządzenie). Wyżej wymienionym wyrokiem Sąd, mając na uwadze treść § 18 ust. 1 pkt c Rozporządzenia, zasądził na rzecz adwokata T. L. kwotę 240 zł., tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednakże § 2 ust. 3 Rozporządzenia stanowi, iż w sprawach w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Mając na uwadze treść powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, iż wniosek pełnomocnika jest zasadny, albowiem Sąd nie zasądził na jego rzecz kwoty odpowiadającej wysokości podatku od towarów i usług od przyznanego zwrotu kosztów, pomimo, że obowiązek taki wynika z przepisów prawa.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji.