Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 3019/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 i par. 3, art. 193
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Sędzia WSA del. Bartosz Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 5 października 2012 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 rok postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 1903/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę B. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z 5 października 2012 r., wydaną wobec Strony w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 rok. Pismem z dnia 20 sierpnia 2013 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w efekcie wydania wyroku oddalającego skargę strony Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w K. podjął zawieszone postępowanie egzekucyjne, prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dn. 7 listopada 2012 r. wystawionego z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. W ocenie strony za wstrzymaniem wykonania ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 5 października 2012 r. przemawia fakt, iż przeprowadzenie postępowania egzekucyjnego pozbawi stronę jedynego źródła utrzymania. Wskazał również, że kierując się sytuacją materialną skarżącego organ II instancji wstrzymał w całości wykonanie zaskarżonej decyzji. Wstrzymanie to upadło jednak wraz z oddaleniem przez Sąd I instancji skargi. Dodatkowo w treści uzasadnienia złożonego wniosku przeprowadzono polemikę z zasadnością wydanego wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności. Zawarty w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Oznacza to, że ustawa w sposób wyczerpujący wskazuje przesłanki wstrzymania wykonania orzeczenia ostatecznego, uzależniając tę możliwość wyłącznie od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powołanego przepisu wynika, iż wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Strona skarżąca ,dążąc do wstrzymania wykonania decyzji, musi złożyć stosowny wniosek i uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.

Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę – majątkową lub niemajątkową –, której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub nie będzie można jej wyegzekwować ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie konsekwencje prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno na ocenie wniosku strony skarżącej, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia, bądź też nie wystąpienia, przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże należy mieć przy tym na uwadze, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na składającym wniosek (vide postanowienie NSA z dnia 31 marca 2011 r., sygn. akt II FSK 632/11).

Rozpatrując wniosek B. T., Naczelny Sąd Administracyjny wziął pod uwagę między innymi fakt, iż trudna sytuacja finansowa strony znalazła potwierdzenie w postanowieniu WSA w Krakowie z dnia 22 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Kr 1903/12 o przyznaniu skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 1.500 zł, a także fakt, iż organ odwoławczy przed wydaniem wyroku w niniejszej sprawie sam uznał za stosowne wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji w całości.

Wobec powyższego, mając na uwadze treść dokumentów załączonych przez skarżącego do wniosku o udzielenie prawa pomocy, Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że sytuacja majątkowa strony wskazuje, iż wykonanie zaskarżonej decyzji odbyłoby się z uszczerbkiem dla jej majątku, a wyegzekwowanie należnego zobowiązania, biorąc pod uwagę jego wysokość, tj. 1.181.325,00 zł z pewnością prowadziłoby do zaistnienia sytuacji dalszego pogłębiania się stanu zadłużenia. Dokonując zatem porównania zobowiązań ciążących na skarżącym oraz osiąganych przez niego dochodów, uznać należało, że odtworzenie substancji majątkowej naruszonej dodatkowo na skutek egzekucji zobowiązania podatkowego połączone byłoby z koniecznością stosowania znacznego nakładu sił i środków. Dlatego też, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałaby się z niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.