Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1778/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-10-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 630  Obrót towarami z zagranicą, należności celne i ochrona przed nadmiernym  przywozem towaru na polski obszar celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Dnia 28 października 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędziowie Sędzia NSA Janusz Nowacki /spr./, Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski, Protokolant asystent sędziego Adrian Król, po rozpoznaniu w dniu 21 października 2004 roku na rozprawie przy udziale ---- sprawy ze skargi G. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz G. M. i L. J. solidarnie kwotę złotych 265 /dwieście sześćdziesiąt pięć/ tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 23 listopada 1998r. A spółka cywilna Usługi Przedstawicielskie G. M. i L. J. dokonała zgłoszenia celnego towaru określonego jako komponent do produkcji mięs i wędlin Tari P 22 klasyfikowanego według kodu PCN 382490950 ze stawką celną obniżoną w wysokości 1,8 % wnioskując o objęcie go procedurą dopuszczenia do obrotu.

Decyzją z dnia [...] po weryfikacji zgłoszenia celnego organ I instancji uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w częściach dotyczących klasyfikacji taryfowej jak i stawki celnej. Produkt o nazwie Tari P 22 zaklasyfikował do kodu PCN 210690980 ze stawką celną w wysokości 20 %. W uzasadnieniu podniesiono, że preparat Tari P 22 stosowany jest do produkcji wędzonek wieprzowych , drobiowych oraz szynek wobec czego stanowi składnik, z którego sporządza się niektóre środki spożywcze. Powyższy wniosek, w ocenie organu I instancji uzasadnia zaklasyfikowanie preparatu do innego, wskazanego wyżej kodu.

W odwołaniu G. M. i L. J. podnieśli, że sporny preparat nie jest artykułem przeznaczonym do bezpośredniego spożycia ponieważ jest to mieszanina związków chemicznych / piro, trój i polifosforanów sodu /. W ocenie strony skarżącej towar ten winien być zakwalifikowany zgodnie ze złożonym zgłoszeniem celnym.

Decyzją z dnia [...] Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ odwoławczy porównał brzmienie poszczególnych pozycji i uwag do taryfy celnej oraz wyjaśnień do niej i wywiódł z nich, że zaklasyfikowanie przedstawione w zgłoszeniu celnym było nieprawidłowe. Należało natomiast zaklasyfikować sporny produkt tak jak uczynił to organ I instancji. Organ celny stanął bowiem na stanowisku, ze preparat ten nie jest mieszaniną związków chemicznych lecz mieszaniną chemikaliów z produktami spożywczymi lub substancjami odżywczymi albo tez mieszaniną w rodzaju stosowanych do przygotowania produktów spożywczych. Zaznaczył, ze Tari P 22 stosowany jest jako dodatek do produkcji mięs i wędlin a więc niewątpliwie do przygotowywania produktów spożywczych i to ze względu na szeroki zakres działania, w tym dla polepszania ich niektórych właściwości.

Na wymienioną decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyli G. M. i L. J. zarzucając, że utrzymała ona w mocy decyzję wydaną bez podstawy prawnej i jako taka nie powinna funkcjonować w obrocie prawnym. Nie zgodzili się ponadto z klasyfikacją spornego towaru do kodu PCN 21069098. Wywiedli bowiem, że preparat Tari P 22 jest wyłącznie mieszaniną związków chemicznych w związku z czym rozumowanie organów celnych opiera się na fałszywych przesłankach. Do skargi załączyli między innymi specyfikację produktu Tari P 22 przedstawioną przez jego producenta firmę B z Niemiec.

Wyrokiem z dnia 29 maja 2001r. w sprawie I S.A./Łd 589/2000 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu podniesiono, iż okolicznością o znaczeniu zasadniczym było ustalenie czy preparat Tan P 22 jest przetworem spożywczym lub mieszaniną związków chemicznych i produktów spożywczych względnie innych substancji odżywczych, jak wywodziły organy celne, czy też, jak utrzymywała strona skarżąca, stanowi on wyłącznie mieszaninę związków chemicznych. Tylko prawidłowe ustalenie charakteru spornego preparatu pozwala na jego prawidłowe zakwalifikowanie do określonej stawki celnej. Okoliczność ta nie została jednak należycie wyjaśniona. Organy celne wydały rozstrzygnięcie opierając się na własnym przekonaniu bez odwołania się do wskazań nauki i wiedzy z zakresu chemii w tym zwłaszcza chemii organicznej. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy dopuścić dowód z opinii biegłego celem ustalenia składu i charakteru spornego produktu. Należy również przeprowadzić postępowanie dowodowe w tym zakresie oraz ustosunkować się do certyfikatu producenta złożonego przez skarżącego na rozprawie. Mając to na uwadze sąd uchylił zaskarżoną decyzję.

Decyzją nr [...] z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...]

W uzasadnieniu stwierdzono, iż pozycja 3824 obejmuje "gotowe spoiwa do form odlewniczych lub rdzeni; produkty chemiczne i preparaty przemysłu chemicznego lub przemysłów pokrewnych (łącznie z mieszaninami produktów naturalnych), gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone".

Jednocześnie uwaga 1 (b) do działu 38 stanowi, iż dział ten nie obejmuje "mieszanin chemikaliów z produktami spożywczymi lub innymi substancjami odżywczymi, w rodzaju stosowanych do przygotowywania artykułów spożywczych (przeważnie pozycja nr 2106)". W myśl wyjaśnień do taryfy celnej "niniejsza pozycja nie obejmuje jednak mieszanin produktów chemicznych i substancji spożywczych lub innych substancji o wartości odżywczej, w rodzaju tych, których używa się do sporządzania niektórych środków spożywczych, albo jako składniki tych środków, albo też do poprawy niektórych ich właściwości (np. środków polepszających jakość pieczywa, środków, ciast i innych wyrobów piekarniczych).

Organ celny zwrócił się do Politechniki [...] o wypowiedzenie się w sprawie charakteru preparatu Tari P 22 oraz składników wchodzących w jego skład.

Pismem z dnia 10 marca 2003r. Instytut Chemicznej Technologii Żywności Politechniki [...] stwierdził, iż składniki preparatu "Tari P22", tj. fosforany, można zaklasyfikować - zgodnie z definicją przedstawioną w piśmie -jako: "inną substancję odżywczą, stosowaną do przygotowywania artykułów spożywczych".

W oparciu o pismo Politechniki [...] organ celny przyjął, że składniki wchodzące w skład preparatu są substancjami odżywczymi zaś cały produkt jest mieszaniną substancji odżywczych stosowanych do przygotowania produktów spożywczych. W związku z czym organ celny uznał, iż klasyfikacja preparatu Tari P22 do pozycji 3824 jest wykluczona ze względu na brzmienie uwagi 1 (b) do działu 38.

Pozycja 2106 taryfy celnej obejmuje "przetwory spożywcze gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone". Zgodnie z wyjaśnieniami do taryfy celnej pozycja ta obejmuje przetwory składające się całkowicie lub częściowo ze środków spożywczych, stosowane do produkcji napojów lub przetworów przeznaczonych do spożycia przez ludzi. Niniejsza pozycja obejmuje przetwory składające się z mieszanin związków chemicznych (kwasów organicznych, soli wapniowych itd.) ze środkami spożywczymi (mąką, cukrem, mlekiem w proszku itd.), stosowane zarówno jako składniki produktów spożywczych, jak też dla polepszenia ich niektórych właściwości (wyglądu, trwałości itd.)"

Organ celny uznał, iż sporny preparat jest przetworem składającym się całkowicie lub częściowo ze środków spożywczych, stosowanym do produkcji przetworów przeznaczonych do spożycia przez ludzi dla polepszenia ich niektórych właściwości (wyglądu, trwałości itd.) i tym samym odpowiada opisowi zawartemu w wyjaśnieniach do taryfy celnej dla towarów podlegających klasyfikacji do pozycji 2106. Organ celny ustosunkował się także do pisma Międzywydziałowego Studium Towaroznawstwa Szkoły Gospodarstwa Wiejskiego w W. złożonego przez skarżących podnosząc, iż w piśmie tym pominięto definicję substancji odżywczej zawartą w wyjaśnieniach do taryfy celnej a oparto się na przepisach rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 grudnia 2000r. w sprawie wykazu dopuszczalnych ilości substancji dodatkowych i innych substancji obcych dodawanych do środków spożywczych lub używek, a także zanieczyszczeń, które mogą znajdować się w środkach spożywczych lub używkach. Pomiędzy tymi aktami istnieje rozbieżność co do podejścia do substancji odżywczych a wiążące są jedynie przepisy na podstawie których działają organy celne. Mając to na uwadze organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Na wymienioną decyzję skargę do Naczlengo Sądu Administracyjnego złożyli G. M. i L. J.

W uzasadnieniu skarżący podnieśli, iż organ celny w piśmie skierowanym do Politechniki [...] posłużył się manipulacją gdyż zapytał się czy którykolwiek ze składników wchodzących w skład Tari P 22 jest produktem spożywczym lub substancją odżywczą i zasugerował co to jest produkt spożywczy lub substancja odżywcza nie podając miejsca publikacji tej definicji. Tak sformułowane pytanie sugerowało odpowiedź. Nadto organ celny zwrócił się do Wydziału Chemii Spożywczej i Biotechnologii Politechniki [...] zaś odpowiedź nadesłano z Instytutu Chemicznej Technologii Żywności. Treść pisma Politechniki [...] jest odmienna od opinii Międzywydziałowego Studium Towaroznawstwa Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego oraz Polskiego Towarzystwa Towaroznawczego w K. z których wynika, iż preparat Tari P 22 nie jest substancją spożywczą ani odżywczą. Czyste fosforany nie mają wartości odżywczej i preparat nie jest mieszaniną produktów chemicznych z substancjami spożywczymi lub innymi odżywczymi. Skarżący podnieśli nadto, iż dotychczas Urząd Celny w Ł. dla preparatu Tari P 22 stosował kod 382490900 zaś obecnie nagle zmienił swoje stanowisko. Zaskarżona decyzja jest decyzją organu I instancji i powinna zostać rozpatrzona przez Ministra Finansów. W konkluzji skarżący wnosili o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji.

Organ celny w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga G. M. i L. J. jest uzasadniona.

Należy zaznaczyć, iż z dniem 1 stycznia 2004r., na podstawie art.1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę-prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1271/ weszła w życie ustawa z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych/Dz.U. nr 153 poz.1269/ oraz ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/.

Zgodnie z treścią art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę-prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarga G. M. i L. J. została wniesiona przed dniem 1 stycznia 2004r. i do tego dnia postępowanie nie zostało zakończone. Skarga ta winna więc zostać rozpoznana na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaś sądem właściwym do jej rozpatrzenia jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, utworzony z dniem 1 stycznia 2004r. dla obszaru województwa łódzkiego.

Zgodnie z treścią art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych/Dz.U. nr 153 poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.

W myśl zaś art.1 § 2 wymienionej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z treścią art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

W myśl zaś art.145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:

a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy

b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego

c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy

2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach

3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

W rozpoznawanej sprawie organ celny naruszył przepisy postępowania a mianowicie art.122 i art.187 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. ordynacja podatkowa/Dz.U. nr 137 poz.926 z późn. zm./ w związku z art.262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. kodeks celny/Dz.U. nr 75 z 2001r. poz.802 z późn. zm./ i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2001r. w sprawie I S.A./Łd 589/2000 wynika, iż okolicznością o zasadniczym znaczeniu było ustalenie czy preparat Tari P 22 jest przetworem spożywczym lub mieszaniną związków chemicznych i produktów spożywczych/względnie innych substancji odżywczych/, jak wywodziły organy celne, czy też, jak utrzymywała strona skarżąca, stanowi on wyłącznie mieszaninę związków chemicznych. Organ celny nie wyjaśnił tej kwestii w dostatecznym stopniu.

Po wydaniu wyroku z 29 maja 2001r. organ celny zwrócił się do Politechniki [...] o udzielenie informacji dotyczących charakteru składników spornego preparatu. Politechnika udzieliła takiej informacji uznając, iż składniki te można zakwalifikować jako "inną substancję odżywczą". W oparciu o taką informację organ celny wykluczył klasyfikację preparatu Tari P 22 do pozycji 3824 ze względu na brzmienie uwagi 1b do działu 38 i uznał, że prawidłowa jest klasyfikacja do pozycji 2106. Nie zostało jednak dokładnie wyjaśnione dlaczego przyjęto tę pozycję. Należy zaznaczyć, iż pozycja 2106 obejmuje przetwory spożywcze gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone. W myśl wyjaśnień do taryfy celnej pozycja ta dotyczy przetworów przeznaczonych do spożycia przez ludzi zarówno bezpośrednio jak i po obróbce, przetworów składających się całkowicie lub częściowo ze środków spożywczych stosowanych do produkcji napojów lub przetworów przeznaczonych do spożycia przez ludzi. Pozycja ta obejmuje także przetwory składające się z mieszanin związków chemicznych/kwasów organicznych, soli wapniowych itd./ ze środkami spożywczymi/mąką, cukrem, mlekiem w proszku itd./ stosowane zarówno jako składniki produktów spożywczych jak też dla polepszenia ich niektórych właściwości/wyglądu, trwałości itd./.

Z wymienionych wyjaśnień wynika, iż pozycją 2106 objęte są przetwory składające się ze środków spożywczych lub będące mieszaniną związków chemicznych ze środkami spożywczymi. Dla zaklasyfikowania produktów do tej pozycji niezbędne jest więc wyjaśnienie co to jest środek spożywczy i czy składniki spornego preparatu są takimi środkami. Organ celny nie wyjaśnił jednak tej kwestii. Uwaga 1b do działu 38 stanowi, iż dział ten nie obejmuje mieszanin chemikaliów z produktami spożywczymi lub innymi substancjami odżywczymi w rodzaju stosowanych do przygotowania artykułów spożywczych zaś w uwagach ogólnych wyjaśniono co oznacza pojęcie "produkty spożywcze lub inne substancje odżywcze". Analiza sformułowania "produkty spożywcze lub inne substancje odżywcze" wskazuje, iż pojęcia "produkt spożywczy" i "substancja odżywcza" nie są tożsame. Analiza tych pojęć prowadzi do wniosku, że każdy produkt spożywczy jest jednocześnie substancją odżywczą a nie każda substancja odżywcza jest produktem spożywczym Oznacza to, iż "substancja odżywcza" jest pojęciem szerszym od pojęcia "produkt spożywczy". Z pisma Politechniki [...] z dnia 10 marca 2003r. wynika, iż składniki preparatu Tari P 22 można zaklasyfikować-zgodnie z przedstawiona definicją- jako "inną substancje odżywczą". Z pisma tego nie wynika natomiast czy składniki te są produktami spożywczymi. Pozycją 2106 objęte są tylko takie przetwory, które składają się ze środków spożywczych bądź są mieszaniną związków chemicznych i środków spożywczych. Organ celny nie wyjaśnił jednak czy składniki spornego preparatu są środkami spożywczymi i ewentualnie dlaczego.

W konkluzji uzasadnienia zaskarżonej decyzji stwierdzono, iż "sporny preparat jest przetworem składającym się całkowicie lub częściowo ze środków spożywczych, stosowanym do produkcji przetworów przeznaczonych do spożycia przez ludzi dla polepszenia ich niektórych właściwości i tym samym odpowiada opisowi zawartemu w wyjaśnieniach do taryfy celnej dla towarów podlegających klasyfikacji do pozycji 2106". W sformułowaniu tym nie wyjaśniono jednak dlaczego przyjęto, że Tari P 22 składa się ze środków spożywczych oraz czy preparat składa się w całości czy w części z tych środków. Analiza uzasadnienia zaskarżonej decyzji wskazuje, iż organ celny stosuje zamiennie pojęcia "produkt spożywczy" i "substancja odżywcza" choć oba pojęcia nie są tożsame. Zaznaczyć należy, iż produktem spożywczym jest naturalny lub przetworzony produkt roślinny lub zwierzęcy przeznaczony do spożycia. Jest to więc artykuł żywnościowy. Organ celny nie wyjaśnił czy sporny preparat jest przetworem spożywczym a tym samym nie wykonał w pełni wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku z dnia 29 maja 2001r.

Niezasadny jest natomiast zarzut skarżących, iż sporny preparat winien zostać zaklasyfikowany do pozycji 3824 gdyż jego składniki nie są ani produktem spożywczym ani substancją odżywczą co wynika z opinii Międzywydziałowego Studium Towaroznawstwa SGGW z dnia 29 maja 2003r. Należy zaznaczyć, iż do dnia wydania zaskarżonej decyzji strona skarżąca złożyła tylko jedną opinię a mianowicie z dnia 29 maja 2003r. W piśmie tym, jak słusznie podniesiono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, oparto się na przepisach rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 27 grudnia 2000r. w sprawie wykazu dopuszczalnych ilości substancji dodatkowych i innych substancji obcych dodawanych do środków spożywczych lub używek, a także zanieczyszczeń, które mogą się znajdować w środkach spożywczych lub używkach/Dz.U. nr 9 z 2001r. poz.72 z późn. zm./. Przepisy wymienionego rozporządzenia odmiennie określają pojęcie substancji odżywczej i środka spożywczego niż wynika to z wyjaśnień do taryfy celnej. Dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy istotna jest definicja środka spożywczego i substancji odżywczej zawarta w przepisach prawa celnego w oparciu o które działają organy celne. Pismo Międzywydziałowego Studium Towaroznawstwa z 29 maja 2003r. nie uwzględniło tej definicji i organ celny trafnie pominął to pismo jako dowód mający istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Wraz ze skargą zostały złożone dwie nowe opinie a mianowicie Międzywydziałowego Studium Towaroznawstwa SGGW z 14 listopada 2003r. i Polskiego Towarzystwa Towaroznawczego – Oddział K. z 17 listopada 2003r. Jeżeli chodzi o pismo z 14 listopada 2003r. to jego autor/Kierownik Międzywydziałowego Studium Towaroznawstwa dr inż. A. J./ sam dokonał analizy wyjaśnień do taryfy celnej wskazując, że właściwa byłaby klasyfikacja spornego preparatu do działu 38. Należy zaznaczyć, iż w piśmie tym pominięto w ogóle definicję "produktu spożywczego lub innej substancji odżywczej" zawartą w uwagach ogólnych do działu 38 wyjaśnień do taryfy celnej. Nie odniesiono się również do treści pisma Politechniki [...] z 10 marca 2003r. z którego wynika, iż składniki Tari P 22 można zaklasyfikować jako "inne substancje odżywcze" w rozumieniu definicji określonej w wyjaśnieniach do taryfy celnej. Nadto, co trafnie podniesiono w odpowiedzi na skargę, występowanie soli fosforanowej sodu jako elementu niezbędnego w diecie człowieka nie jest warunkiem uznania składników spornego preparatu za substancje odżywczą. Warunek taki nie wynika bowiem zarówno z taryfy celnej jak i wyjaśnień do niej. Już chociażby z tych powodów pismo z dnia 14 listopada 2003r. nie może stanowić wiarygodnego dowodu dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Odnośnie pisma z dnia 17 listopada 2003r. to informacje tam zawarte są oparte na przepisach ustawy z dnia 11 maja 2001r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia/Dz.U. nr 63 poz.634/ z pominięciem definicji produktu spożywczego i substancji odżywczej zawartych w wyjaśnieniach do taryfy celnej. Skoro opinia wyrażona w tym piśmie pomija przepisy prawa celnego to nie może ona stanowić wiarygodnego dowodu w sprawie.

Niezasadny jest zarzut skarżących, iż organ celny w piśmie z dnia 11 lutego 2003r. skierowanym do Politechniki [...] dopuścił się "manipulacji" i zasugerował odpowiedź jakiej oczekuje. W ocenie skarżących sugestia taka wynika z przedstawienia w piśmie co należy rozumieć przez wyrażenie "produkty spożywcze lub inne substancje odżywcze" bez podania źródła tej definicji. Jak wynika z treści pisma z 11 lutego 2003r. organ celny zwrócił się z zapytaniem czy któryś ze składników Tari P 22 można uznać za produkt spożywczy lub inną substancję odżywczą w rodzaju stosowanych do przygotowania artykułów spożywczych. Odpowiedź na to pytanie, z uwagi na treść uwagi 1b do działu 38, ma istotne znaczenie dla prawidłowej klasyfikacji spornego preparatu i trudno uznać, że jest ono "manipulacją" organu celnego. W piśmie tym podano również co należy rozumieć przez "produkty spożywcze lub inne substancje odżywcze". Definicja tego pojęcia została zacytowana z uwag ogólnych do działu 38 taryfy celnej/str.714/. Na końcu tej definicji faktycznie podano "inne podobne produkty" lecz wynika to z faktu, iż w ostatnim zdaniu definicji z wyjaśnień do taryfy celnej znajduje się sformułowanie "ten wykaz produktów jest wykazem przykładowym i nie powinien być traktowany jako w pełni wyczerpujący". Oznacza to, iż także inne podobne produkty jak wymienione wcześniej w tej definicji można uznać za produkty spożywcze lub inne substancje odżywcze. W związku z czym sformułowanie "inne podobne produkty" zawarte w piśmie z 11 lutego 2003r. można potraktować jako odpowiednik ostatniego zdania z definicji znajdującej się w wyjaśnieniach do taryfy celnej. Wbrew twierdzeniom skarżących, podanie definicji "produktu spożywczego lub innej substancji odżywczej" w piśmie z dnia 11 lutego 2003r. nie było sugestią organu celnego jakiej odpowiedzi należy udzielić. Dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy konieczne było ustalenie czy składniki spornego preparatu są produktem spożywczym lub substancją odżywczą przy czym wiążąca była tu definicja przedstawiona w wyjaśnieniach do taryfy celnej. Organ celny słusznie zatem podał tę definicję w piśmie skierowanym do Politechniki [...]. Faktem jest, iż w piśmie tym nie podano źródła definicji lecz nie miało to większego znaczenia. Istotne było to, że definicję tą podano w piśmie a nie to gdzie została ona opublikowana. W ocenie sądu, wbrew wywodom zawartym w skardze, pismo z 11 lutego 2003r. nie jest "manipulacją" organu celnego ani też sugestią jakiej odpowiedzi ma udzielić Politechnika [...]. Słusznie natomiast skarżący podnoszą, iż w piśmie tym znajduje się błąd w punkcie 2-im gdzie wpisano sformułowanie "fosforan/P2O5/-58%". Błąd ten najprawdopodobniej wyniknął z tego, iż przeniesiono to sformułowanie z certyfikatu producenta a w tym dokumencie użyto właśnie takiego sformułowania. Należy jednak podkreślić, iż do pisma z 11 lutego 2003r. dołączono wszystkie dokumenty określające skład preparatu a mianowicie zezwolenie Głównego Inspektora Sanitarnego z 14 listopada 1997r., certyfikat producenta, specyfikacje producenta oraz pismo BK B z 25 kwietnia 2001r. Politechnika [...] dysponowała zatem wszystkimi dokumentami źródłowymi dotyczącymi składu Tari P 22 i w oparciu o nie udzieliła odpowiedzi zawartej w piśmie z dnia 10 marca 2003r.

Zasadny jest zarzut skarżących, iż nie za bardzo wiadomo jaka jednostka organizacyjna Politechniki [...] udzieliła odpowiedzi zawartej w piśmie z dnia 10 marca 2003r. Zaznaczyć należy, iż organ celny zwrócił się o udzielenie informacji do Wydziału Chemii Spożywczej i Biotechnologii Politechniki [...]. Odpowiedź natomiast nadeszła na druku firmowym Instytutu Chemicznej Technologii Żywności P[...] zaś podpisał ją dyrektor tego Instytutu dr hab. inż. L. K., dr inż. J. K. oraz dziekan Wydziału Biotechnologii i Nauk o Żywności prof. J. I. Odpowiedzi udzieliła zatem inna jednostka organizacyjna P[...] niż ta do której zwrócił się organ celny. Z podpisów znajdujących się w piśmie z 10 marca 2003r. nie za bardzo wiadomo kto udzielił odpowiedzi: czy tylko Instytut Chemicznej Technologii Żywności czy też ten Instytut wraz z Wydziałem Biotechnologii i Nauki o Żywności. Treść odpowiedzi zawartej w piśmie z dnia 10 marca 2003r. ma istotne znaczenie dla prawidłowej klasyfikacji spornego preparatu i powinno się ustalić kto konkretnie udzielił odpowiedzi. Ma to bowiem znaczenie dla oceny czy informacja zawarta w piśmie została udzielona przez właściwą i kompetentną jednostkę dysponującą odpowiednimi wiadomościami specjalnymi. Organ celny nie wyjaśnił jednak tej kwestii.

Niezasadny jest zarzut skarżących, iż sporny preparat winien zostać zaklasyfikowany do pozycji 3824 gdyż taką pozycję w stosunku do tego preparatu zastosował Urząd Celny w Ł. w 1996r. Należy zaznaczyć, iż organy celne ustalają taryfikację towaru na podstawie obowiązującej taryfy celnej oraz wyjaśnień do niej. W 1996r. obowiązywał inny stan prawny niż w rozpoznawanej sprawie. Dla prawidłowego zaklasyfikowania preparatu Tari P 22 istotne jest ustalenie składu i charakteru spornego produktu w świetle obecnie obowiązujących przepisów a nie tych jakie obowiązywały w 1996r. Zakładając nawet, iż w 1996r. Urząd Celny w Ł. zaklasyfikował sporny preparat do pozycji 3824 to nie może oznaczać automatycznie, iż również obecnie winna być przyjęta taka klasyfikacja. O prawidłowej klasyfikacji decydują okoliczności faktyczne występujące w konkretnej sprawie oraz aktualnie obowiązujące przepisy a nie to jak zaklasyfikowano konkretny produkt w 1996r.

Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut skarżących pominięcia przez organ celny faktu wskazania w dokumencie SAD strony niemieckiej kodu 3824. Należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 280 i 283 Kodeksu celnego o zaklasyfikowaniu towaru do określonej pozycji taryfy celnej decyduje wyłącznie organ celny, kierując się zasadami określonymi w polskiej taryfie celnej, która przyjęła nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1983r. (załącznik do Dz.U. Nr 11 poz. 62 z 1997r.) Żaden przepis obowiązującego prawa nie nakazuje polskiej administracji celnej do bezwzględnego przyjmowania zastosowanej przez eksportera klasyfikacji taryfowej. Organy celne ustalają taryfikację towaru na podstawie obowiązującej taryfy celnej, kierując się Ogólnym Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej.

Reasumując sąd uznał, iż organ celny nie wyjaśnił w dostateczny sposób wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Nie został dokładnie wyjaśniony charakter spornego preparatu mimo, że zalecenie dokonania takich ustaleń jest zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 29 maja 2001r. Organ celny nie podjął zatem wszelkich kroków niezbędnych do wyjaśnienia stanu faktycznego. Również w sposób wyczerpujący nie zebrał i nie rozpatrzył całego materiału dowodowego. Stanowi to naruszenie przepisów art.122, 187 § 1 i 191 ordynacji podatkowej. Uchybienia jakich dopuścił się organ orzekający są istotne i mogły mieć one wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze na podstawie art.145 § 1 pkt.1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. sąd uchylił zaskarżoną decyzję.

Z uwagi na to, iż skarga została uwzględniona na podstawie art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. w związku z § 14 ust.2 pkt.1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu/Dz.U. nr 163 poz.1349 z późn. zm./ sąd zasądził od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz skarżących solidarnie kwotę 265 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na sumę tę złożyła się: kwota 10 zł tytułem zwrotu wpisu sądowego, kwota 240 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oraz kwota 15 zł tytułem zwrotu opłaty skarbowej.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy dokładnie wyjaśnić skład i charakter preparatu Tari P 22. W szczególności należy wyjaśnić czy składniki spornego produktu są środkami spożywczymi. W tym celu należy przeprowadzić postępowanie dowodowe w tym zakresie a w razie konieczności rozważyć możliwość dopuszczenia dowodu z opinii biegłego. Należy także ustalić jaka jednostka bądź jakie jednostki organizacyjne Politechniki [...] udzieliły odpowiedzi zawartej w piśmie z dnia 10 marca 2003r. Dopiero po dokładnym wyjaśnieniu składu i charakteru spornego preparatu organ celny winien dokonać wnikliwej oceny całego materiału dowodowego a następnie wydać rozstrzygnięcie w sprawie.