Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1693/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6312 Odmowa   wydania       pozwolenia    na       broń
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 97  par. 1  pkt 4
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska Sędziowie WSA Ewa Marcinkowska Ewa Pisula - Dąbrowska (spr.) Protokolant starszy referent Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2012 r. sprawy ze skargi R. P. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na broń palną do celów sportowych 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [....] z dnia [...] maja 2012 r., 2) stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w całości.


UZASADNIENIE

Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144, art. 97 § 1 pkt 4 i art. 268a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] maja 2012 r. [...], zawieszające postępowanie w sprawie wydania R. P. pozwolenia na posiadanie broni palnej do celów sportowych.

W motywach uzasadnienia organ wskazał, że w dniu [...] grudnia 2011 r. zostało wszczęte postępowanie administracyjne z wniosku R. P. w sprawie wydania pozwolenia na posiadanie broni palnej do celów sportowych.

Podniósł, że rezultat postępowania karnego toczącego się przeciwko stronie przed Sądem Rejonowym w [...] o popełnienie przestępstwa umyślnego, o którym mowa w art. 300 § 2 K.k., stanowi w sprawie zagadnienie wstępne i od jego wyniku zależy rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej w przedmiocie wydania pozwolenia na broń.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie R. P. wniósł o uchylenie postanowienia Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2012 r.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2004 r. nr 52, poz. 525 ze zm.) oraz przepisów postępowania, tj. art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a.

Wskazał, że zawieszenie postępowania, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia toczącego się postępowania karnego, narusza przepis art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji w nowym brzmieniu. Podkreslił, że nie został skazany za przestępstwo umyślne.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie wydania R. P. pozwolenia na broń palną do celów sportowych.

Podstawę materialnoprawną zaskarżonego orzeczenia stanowi art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., zgodnie z którym postępowanie administracyjne zawiesza się, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.

Przepis ten określa zatem jedną z przesłanek obligatoryjnego zawieszenia postępowania administracyjnego.

Przyjmuje się, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. są kwestie (zagadnienia) prawne, które ujawniły się w toku postępowania i dotyczą istotnej dla sprawy przesłanki decyzji, albo z przepisów prawa materialnego wynika wprost konieczność rozstrzygnięcia danej kwestii prawnej.

Oznacza to, że zagadnieniem wstępnym w rozumieniu powyższego przepisu może być tylko zagadnienie prawne, którego rozstrzygnięcie należy do właściwości innego organu lub sądu i zagadnienie to może być przedmiotem odrębnego postępowania przed takim organem lub sądem. Nie chodzi tu zatem o wyjaśnienie nawet poważnych wątpliwości, dotyczących aspektów prawnych sprawy będącej przedmiotem postępowania administracyjnego, lecz o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego przez inny organ lub sąd.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 lipca 2003 r., sygn. akt II SA 427/02 (niepubl.) podkreślił, iż prejudycjalność zachodzi tylko wtedy, gdy rozstrzygnięcie co do pewnej kwestii prawnej stanowi wiążącą przesłankę wydania decyzji w postępowaniu głównym. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd, wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Musi zatem istnieć wyraźny związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na tej podstawie nie jest dopuszczalne.

Związek zagadnienia wstępnego z rozpoznaniem sprawy administracyjnej i wydaniem decyzji w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. wyraża się zatem relacją, w której brak rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd stanowi bezwzględną przeszkodę do wydania decyzji przez organ orzekający w sprawie. W sytuacji, gdy związek ten nie występuje, nie jest dopuszczalne zawieszenie postępowania. Organ administracji jest obowiązany zatem do zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie wymienionego przepisu tylko wtedy, gdy w sprawie wystąpi zagadnienie, którego brak rozstrzygnięcia wyklucza każde, zarówno pozytywne, jak i negatywne dla strony zakończenie postępowania administracyjnego.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest to, czy postępowanie karne o popełnienie przestępstwa umyślnego, toczące się wobec strony postępowania w sprawie o wydanie pozwolenia na posiadanie broni palnej do celów sportowych, prowadzonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 5 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy o broni i amunicji oraz ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. nr 38, poz. 195 ze zm.), stanowi w tym postępowaniu zagadnienie wstępne, w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., uzasadniające zawieszenie postępowania.

Zawieszając postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie organy Policji przyjęły, iż wynik postępowania karnego, toczącego się w stosunku do skarżącego przed Sądem Rejonowym w [...], stanowi zagadnienie wstępne w postępowaniu w sprawie wydania pozwolenia na posiadanie broni palnej do celów sportowych.

W ocenie Sądu, w świetle zaprezentowanych wyżej uwag, stanowisko organu, co do konieczności zawieszenia postępowania administracyjnego w takiej sytuacji jest błędne.

Przesłanki wydania pozwolenia na posiadanie broni palnej zostały enumeratywnie wymienione w art. 15 ust. 1 tej ustawy. Przepis ten został znowelizowany ustawą z dnia 5 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy o broni i amunicji oraz ustawy o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym. Zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji, w brzmieniu obowiązującym przed datą wejścia w życie wskazanej wyżej nowelizacji, tj. przed dniem 10 marca 2011 r., pozwolenia na broń nie wydawało się osobom, co do których istniała uzasadniona obawa, że mogły użyć broni w sposób sprzeczny z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego, w szczególności zaś skazanym prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu albo wobec których toczyło się postępowanie karne o popełnienie tych przestępstw.

W obecnie obowiązującym brzmieniu przepis ten stanowi, iż pozwolenia na broń nie wydaje się osobom stanowiącym zagrożenie dla siebie, porządku lub bezpieczeństwa publicznego:

a) skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo skarbowe,

b) skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za nieumyślne przestępstwo:

- przeciwko życiu i zdrowiu,

- przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji popełnione w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego albo gdy sprawca zbiegł z miejsca zdarzenia.

Ustawodawca, poprzez wprowadzoną nowelizację ustawy o broni i amunicji "zrezygnował" zatem z obowiązującej wcześniej zasady, że pozwolenia na broń nie wydaje się osobom "wobec których toczy się postępowanie karne o popełnienie przestępstw" wymienionych w przepisie art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy. Zdaniem Sądu oznacza to, że organy Policji nie mogą w sposób dowolny zmieniać woli ustawodawcy, poprzez stosowanie takich instytucji prawnych, które pozwalałyby na obejście ustanowionych przepisów.

Zaprezentowane zatem w zaskarżonym postanowieniu stanowisko organu, zgodnie z którym do czasu rozstrzygnięcia sprawy karnej, toczącej się przeciwko skarżącemu, organ administracji publicznej ma obowiązek zawiesić postępowanie administracyjne, albowiem brak rozstrzygnięcia ww. sprawy karnej uniemożliwia zastosowanie przepisów prawa materialnego, nie ma umocowania w obowiązujących przepisach ustawy o broni i amunicji.

Fakt toczącego się postępowania karnego w stosunku do strony postępowania o wydanie pozwolenia na posiadanie broni palnej do celów sportowych nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., gdyż okoliczność ta nie jest przeszkodą do rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji. Nie ma zatem podstaw, w okolicznościach niniejszej sprawy, do zastosowania instytucji zawieszenia postępowania z przyczyn wskazanych w zaskarżonym postanowieniu.

Reasumując, w ocenie Sądu, organy Policji dopuściły się naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), orzekł jak w punkcie 1 sentencji. W oparciu o art. 152 ww. ustawy Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia w całości.