Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 234/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-02-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego
Powołane przepisy: article: art. 18 art. 19 art. 22
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus - spr. Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o wyłączenie od orzekania sędziego NSA Andrzeja Wawrzyniaka w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na rozbudowę pawilonu handlowego postanawia oddalić wniosek o wyłączenie sędziego NSA Andrzeja Wawrzyniaka.


UZASADNIENIE

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Wojewody z dnia [...] r. (Nr[...] ) w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę pawilonu handlowego wniósł J. K.

Na rozprawie wyznaczonej na dzień 2 lutego 2011 r. skarżący wniósł o wyłączenie Sędziego NSA Andrzeja Wawrzyniaka od rozpoznawania niniejszej sprawy zarzucając brak bezstronności tegoż Sędziego w rozpoznawaniu jego spraw, a nadto zobowiązał się złożyć na piśmie w terminie 7 dni uzasadnienie złożonego wniosku.

W piśmie złożonym w dniu 8 lutego 2011 r., stanowiącym uzasadnienie do wniosku o wyłączenie sędziego NSA Andrzeja Wawrzyniaka od rozpoznawania niniejszej sprawy, J. K. powołując się na przepis z art. 45 ust. 1 Konstytucji, wyjaśnił, że każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd, a poszanowaniu wskazanych wartości służy m.in. instytucja wyłączenia sędziego. Mając, zatem na względzie powyższe skarżący wyjaśnił, że w sprawie o sygn. akt IISAB/Wr 18/07 w składzie orzekającym przewodniczył i był sprawozdawcą Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak, który to "poświadczył nieprawdę, że organ administracji publicznej wydał decyzję administracyjną". Ponadto J. K. wskazał, że także w sprawie o sygn. akt IISA/Wr 556/08 w składzie orzekającym przewodniczył Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak, a sprawa ta została rozpoznana, pomimo, że nie została uiszczona przez skarżącego należna opłata od skargi.

W ocenie wnioskodawcy wskazane powyżej okoliczności mogą wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziego, co też uzasadnia złożony wniosek.

Pismem z dnia 11 lutego 2011 r. Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak oświadczył, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), ani inne tego rodzaju, które mogłyby wywołać wątpliwości co do jego bezstronności (art. 19 w/w ustawy).

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Stosownie do postanowień art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a. Sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:

1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;

2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;

3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;

5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;

6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;

6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;

7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli (art. 18 § 2 p.p.s.a.). Sędzia natomiast, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (art. 18 § 3 p.p.s.a.).

Zgodnie z przepisem z art. 19 powyższej ustawy niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a).

Po myśli natomiast art. 21 p.p.s.a. Sędzia powinien zawiadomić sąd o zachodzącej podstawie swojego wyłączenia i wstrzymać się od udziału w sprawie. O wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy.

Mając zatem na względzie powyższe regulacje normatywne zważyć należy, że jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, w postanowieniu z dnia 18 września 2008 r. (sygn. akt IOZ 696/08) charakter instytucji wyłączenia sędziego jest oczywisty i sprowadza się do eliminowania wszelkich przyczyn, które mogłyby skutkować pojawieniem się jakichkolwiek wątpliwości, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego przy rozpoznawaniu konkretnej sprawy. W tym zakresie istota wyłączenia sędziego w oparciu o przesłanki bezwzględne wymienione enumeratywnie w art. 18 p.p.s.a., jak też w oparciu o przesłanki względne z art. 19 p.p.s.a., jest taka sama. Ma ona zapewnić jak najpełniejszą realizację zagwarantowanego, między innymi na gruncie Konstytucji RP, prawa do sądu, poprzez stworzenie warunków umożliwiających każdemu rozpatrzenia jego sprawy przez niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Wskazano przy tym, że podstawą wyłączenia sędziego nie mogą być jedynie gołosłowne twierdzenia i subiektywne przekonanie. Konieczne jest bowiem wskazanie konkretnych okoliczności, czy to wymienionych enumeratywnie w art. 18 ustawy, czy też innych, z których wynika, że istnieją wątpliwości co do bezstronności tego sędziego zgodnie z treścią art. 19 p.p.s.a (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 100/09).

Mając zatem na względzie okoliczności stanu faktycznego niniejszej sprawy i opisane powyżej regulacje normatywne Sąd uznał, że wniosek J. K. nie zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawca bowiem, nie podał żadnych okoliczności faktycznych uzasadniających wyłączenie sędziego NSA Andrzeja Wawrzyniaka od rozpoznawania niniejszej sprawy. Wbrew twierdzeniom wnioskodawcy podstawą wyłączenia w świetle przywołanych powyżej przesłanek nie może być fakt przewodniczenia i bycia sprawozdawcą w innych sprawach, wszczętych skargą J. K., ani też merytoryczne ich rozpoznanie. Zdaniem tutejszego Sądu powzięta przez wnioskodawcę wątpliwość co do bezstronności Sędziego NSA Andrzeja Wawrzyniaka wynika tylko z jego subiektywnego przeświadczenia i nie stanowi wystarczającej przesłanki do zastosowania art. 19 p.p.s.a. Zważyć nadto należy, że w złożonym oświadczeniu Sędzia Andrzej Wawrzyniak, wyjaśnił, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do jego wyłączenia od rozpoznawania niniejszej sprawy.

Wobec zatem braku oczywistych faktycznych i prawnych przesłanek wyłączenia sędziego, należało na podstawie art. 22 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzec jak w sentencji postanowienia.