Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1733/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-12-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 215
journal: Dz.U. 2004 nr 261 poz 2603
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jedn.
article: art. 271  pkt 2 i  art. 277,  art. 299  par. 3,  art. 153
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt Sędziowie: WSA Dorota Apostolidis (spr.) WSA Przemysław Żmich Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi M. M. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 października 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 740/06 postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

M. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] października 2006 r., sygn. akt I SA/WA [...] oddalającym skargę T. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2006 r., nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2005 r., o odmowie przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną przy ul. [...] nr [...] w W. W motywach uzasadnienia Sąd wskazał na brak podstaw do podważenia legalności wydanych rozstrzygnięć, bowiem w sprawie nie zostały spełnione przesłanki normatywne do przyznania odszkodowania za nieruchomość w trybie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., nr 261, poz. 2603 ze zm.) – dalej jako u.g.n.

M. M. jako podstawy wznowienia postępowania sądowego wskazała przepis art. 272 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako p.p.s.a. wskazując, że poddane kontroli w wyroku z dnia 30 października 2006 r., decyzje wydane zostały w oparciu o przepis art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r., o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. nr 102, poz. 651 ze zm.). O sprzeczności ww. przepisu

z Konstytucją przesądził Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia [...] czerwca 2011 r., sygn. akt SK [...]. Skarżąca powołała również przepis art. 271 pkt 2 p.p.s.a. wskazując, że została pozbawiona możliwości działania z powodu nie zawiadomienia jej o obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń dla osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. Strona dodała, że bez swojej winy nie miała wiedzy o podstawie oraz możliwości wznowienia postępowania. Informację na ten temat powzięła od pełnomocnika sporządzającego skargę o wznowienie w dniu 30 sierpnia 2012 r., kiedy to uzyskała dostęp do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie z dnia [...] października 2006 r., sygn. akt I SA/WA [...]. M. M. podkreśliła, że skarga o wznowienie została wniesiona z zachowaniem trzymiesięcznego terminu określonego w art. 277 p.p.s.a. Skarżąca wyjaśniła, że pismem z dnia [...] maja 2006 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie doręczył jej odpis skargi T. K. oraz odpis odpowiedzi na skargę, jednak nie zawiadomił jej o obowiązku ustanowienia pełnomocnika dla doręczeń w Polsce. W związku z powyższym M. M. nie ustanowiła takiego pełnomocnika, nie otrzymała jakiejkolwiek korespondencji w sprawie, nie została powiadomiona o terminie rozprawy, nie miała wiedzy o wydanym wyroku. M. M. wyjaśniła, od ponad 30 lat na stałe zamieszkuje w N. Na podstawie danych zamieszczonych w internecie dowiedziała się, że w czerwcu 2012 r. został wydany wyrok ww. Trybunału Konstytucyjnego. W dniu 30 sierpnia 2012 roku uzyskała rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] października 2006 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 28 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1733/12 odmówił przywrócenia M. M. terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego wskazując, że strona nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 września 2013 r., sygn. akt I OZ 789/13 oddalił zażalenie M. M. wniesione na postanowienie Sądu pierwszej instancji. Sąd kasacyjny uznał, że skarżąca nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Ponadto zauważył, że z akt administracyjnych sprawy wynika, że w stosunku do M. M. dopełniony został obowiązek, o którym mowa w przepisie art. 299 § 3 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał również, że wyrok Trybunału Konstytucyjnego o sygn. akt SK [...]został wydany w dniu [...] czerwca 2011 r., i wszedł w życie z dniem publikacji Dziennika Ustaw nr 13, poz. 762, to jest w dniu 22 czerwca 2011 r., natomiast skargę o wznowienie postępowania złożono w dniu 6 września 2012 r., a zatem po przekroczeniu 3 miesięcznego okresu, o którym mowa w przepisie art. 87 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga M. M. o wznowienie postępowania sądowego podlega odrzuceniu.

W myśl przepisu art. 272 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. W sytuacji określonej w § 1 skargę o wznowienie postępowania wnosi się

w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli w chwili wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego orzeczenie sądowe nie było jeszcze prawomocne na skutek wniesienia środka odwoławczego, który został następnie odrzucony, termin biegnie od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu.

Dokonując w tym kontekście oceny wniesionej skargi Sąd uznał, że skarżąca uchybiła wskazanemu terminowi do skutecznego wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego.

Mający zastosowanie w niniejszej sprawie wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia [...] czerwca 2011 r., sygn. akt SK [...] wszedł w życie z dniem publikacji Dziennika Ustaw nr 13, poz. 762, czyli w dniu 22 czerwca 2011 r., i od tej daty rozpoczął swój bieg 3 – miesięczny termin, o którym mowa w przepisie art. 272 § 1 p.p.s.a. Natomiast M. M. wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego w dniu [...] września 2012 r. (por. data nadania skargi w urzędzie pocztowym), a zatem z uchybieniem terminu, o którym mowa w powołanym przepisie.

W ocenie Sądu strona nie zachowała również drugiego z terminów o którym mowa w art. 277 p.p.s.a. W myśl tego przepisu skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

Z uwagi na to, że skarżąca zamieszkiwała na stałe w N. zastosowanie miał do niej przepis art. 299 § 3 p.p.s.a., a zatem Sąd był zobowiązany do zawiadomienia skarżącej o obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. Wbrew twierdzeniom skarżącej obowiązek ów został w niniejszej sprawie dopełniony. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 września 2013 r. sygn. akt I OZ 789/13 w aktach sądowych znajduje się potwierdzenie, że Konsul Rzeczypospolitej Polskiej w N. należycie doręczył M. M. korespondencję z Sądu, która zawierała pouczenie o obowiązku ustanowienia dla niej pełnomocnika do doręczeń w Polsce. Skarżąca nie zastosowała się do wezwania, co skutkowało pozostawieniem przez Sąd kierowanej do niej korespondencji w aktach sądowych ze skutkiem doręczenia. Stanowiskiem tym skład orzekający w niniejszej sprawie jest związany stosownie do treści przepisu art. 153 p.p.s.a.

W tej sytuacji nie można uznać za skuteczne twierdzenie strony, że o treści wyroku z dnia 30 października 2006 r., dowiedziała się dopiero w dniu 30 sierpnia 2013 r., i że od tej daty rozpoczął swój bieg trzymiesięczny termin, o którym mowa w przepisie art. 277 p.p.s.a.

Na marginesie wspomnieć również należy, że w przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 24 września 2013 r., sygn. akt

I OZ 789/13 oddalił zażalenie M. M. wniesione na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1733/12, którym odmówiono skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne, skarga M. M. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jako wniesiona z naruszeniem art. w 272 i 277 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.