Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3481/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: par. 13 ust. 1 pkt 20
journal: Dz.U. 2010 nr 246 poz 1649
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek (sprawozdawca), Protokolant Agata Próchniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2012 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2) stwierdza, że uchylona interpretacja indywidualna nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 440 zł (słownie: czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 13 maja 2011 r. P. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "Spółka", "Skarżąca") zwróciła się o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia dla usług szkoleniowych finansowanych ze środków publicznych, wykonywanych przez podwykonawców.

W przedmiotowym wniosku przedstawiła następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Spółka należy do brytyjskiej grupy kapitałowej W., prowadzącej działalność na rynku międzynarodowym w zakresie doradztwa społeczno-ekonomicznego, biznesowego oraz inżynieryjnego. Jedynym udziałowcem Spółki jest W. sp. z o.o. z siedzibą w W..

Spółka specjalizuje się w realizacji projektów skierowanych głównie do sektora publicznego, dotyczących funkcjonowania administracji i sfery usług publicznych oraz wykorzystania środków unijnych. Przedmiotem działalności Spółki jest m.in.:

– organizowanie i prowadzenie szkoleń i doradztwa (z wyjątkiem doradztwa prawnego), dla organizacji, doradców i szkoleniowców świadczących usługi dla podmiotów należących do sektora małych i średnich przedsiębiorstw,

– gromadzenie, opracowanie i udostępnienie informacji dotyczących usług dla sektora małych i średnich przedsiębiorstw oraz świadczących je organizacji, doradców i szkoleniowców,

– opracowanie i wdrożenie systemu certyfikacji doradców i szkoleniowców świadczących usługi dla małych i średnich przedsiębiorstw,

– organizowanie i prowadzenie we współpracy z organizacjami, doradcami i szkoleniowcami świadczącymi usługi na rzecz małych i średnich przedsiębiorstw, programów doradczych, informacyjnych i szkoleniowych dla tego sektora.

Usługi będące przedmiotem niniejszego wniosku związane są z projektami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego (dalej: Projekty) i realizowane są przez Spółkę zazwyczaj w związku z:

1. przyznaną Spółce przez jednostkę wdrażającą dotacją,

2. świadczeniem usług na rzecz podmiotu, który otrzymał dotację na kształcenie lub przekwalifikowanie zawodowe:

a) usług kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego,

b) innych usług niezbędnych do świadczenia usług kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego,

3. świadczeniem usług na rzecz spółki, która świadczy usługi kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego na rzecz podmiotu, który otrzymał dotację na ten cel.

Spółka wyjaśniła także, że jednostką wdrażającą i wypłacającą dotację na realizację Projektu jest zazwyczaj instytucja publiczna. Dotacje finansowane są ze środków pochodzących z dotacji celowej z budżetu państwa i / lub z funduszy Unii Europejskiej. Wynagrodzenie za świadczone przez siebie usługi Spółka otrzymuje jako zaliczki rozliczane w miarę postępu prac lub zapłatę za zakończone usługi. Podobnie rozliczana jest dotacja.

Wskazała, że środki, które przekazywane są Spółce bezpośrednio przez instytucję przyznającą dotację lub pośrednio przez podmiot świadczący usługi kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego na jej rzecz pochodzą zazwyczaj z Funduszu Spójności i istniejących w ramach niego Programów Operacyjnych (np. Program Operacyjny Kapitał Ludzki, Program Operacyjny Infrastruktura i Środowisko), co znajduje odzwierciedlenie w zawieranych przez Spółkę umowach z instytucją przekazującą finansowanie. Uzyskane od instytucji wdrażającej środki wpływają na wydzielony rachunek bankowy podmiotu rozliczającego/otrzymującego dotację zgodnie z harmonogramem uzgodnionym w umowie zawartej ze zleceniodawcą. Podmiot ten stosując zasady rachunkowe identyfikuje otrzymane kwoty jako związane z konkretnym Projektem i księguje je na odrębnych kontach, przez co możliwe jest ich wyodrębnienie z pozostałej działalności. W szczególności podmiot rozliczający/otrzymujący dotacje posiada odrębne rachunki bankowe, na które przekazywane są środki finansowe uzyskiwane na realizację danego Projektu od instytucji wdrażającej.

Świadczone przez Spółkę usługi na rzecz podmiotu uzyskującego dotację na organizację Projektu lub jego podwykonawcy są nierozerwalnie związane z celem Projektu i są niezbędne do jego wykonania.

Wynagrodzenie wypłacane Spółce od podmiotu uzyskującego dotację za świadczone usługi jest finansowane z dotacji uzyskanej przez podmiot, który zawarł z instytucją wdrażającą umowę na wykonanie Projektu.

W odniesieniu do projektów realizowanych przez Spółkę, świadczone przez Spółkę usługi szkolenia i przekwalifikowania zawodowego oraz świadczenie usług i dostawa towarów związanych z tymi usługami są finansowane z dotacji w co najmniej 70%.

W związku z powyższym Spółka zadała następujące pytania:

1. Czy świadczone przez Spółkę usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego na rzecz podmiotu, który uzyskał dotację na ten cel (usługi wymienione w p. 2a stanu faktycznego), zakładające aktywizację beneficjentów Projektów, ale w każdym przypadku finansowane z dotacji w co najmniej 70% są zwolnione z podatku VAT zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 20 grudnia 2010 r. (Dz. U. Nr 246, poz. 1649) – dalej "rozporządzenie wykonawcze"?

2. Czy sprzedawane przez Spółkę usługi i towary ściśle związane z finansowanymi z dotacji usługami kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego (usługi wymienione w p. 2b i 3 stanu faktycznego), zakładającymi aktywizację beneficjentów Projektów, ale w każdym przypadku finansowanymi z dotacji w co najmniej 70%, są zwolnione z podatku VAT zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia wykonawczego?

Spółka powołując się na art. 14 rozporządzenia Rady WE nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 288 str. 1) – dalej "rozporządzenie 1777/2005" stwierdziła, iż szkolenia / warsztaty świadczone przez Spółkę stanowią usługi w zakresie szkolenia zawodowego i przekwalifikowania na gruncie powyższego rozporządzenia.

W konsekwencji, zdaniem Spółki, biorąc pod uwagę art. 5 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 ze zm.) – dalej "u.f.p." wynagrodzenie finansowane ze środków pochodzących z dotacji celowej z budżetu państwa i/lub z funduszy Unii Europejskiej należy uznać za wynagrodzenie finansowane zasadniczo ze środków publicznych.

Zdaniem Spółki, biorąc pod uwagę § 13 ust. 1 pkt 20 oraz § 13 ust. 8 rozporządzenia wykonawczego, świadczenie usług oraz dostawa towarów, ściśle związane z finansowanymi w co najmniej 70% z dotacji usługami kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego, będzie zatem korzystać ze zwolnienia z podatku VAT. Spółka podkreśliła, że niezbędność nabywania tego typu usług oraz towarów wynika ze specyfiki wykonywanych projektów. Potwierdzeniem tego faktu jest zaliczanie ich przez instytucję wdrażającą (oraz organy kontrolne tej instytucji) do wydatków kwalifikowanych, które są zwracane podmiotowi, który uzyskał dotację na Projekt w ramach którego świadczy on usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego. Tylko bowiem wydatki niezbędne do pomyślnego zakończenia prac projektowych mogą być podstawą do zwrotu poniesionych kosztów w związku z danym Projektem.

Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu przytoczył treść art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - dalej "ustawa o VAT" oraz wyjaśnił, że w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 ww. ustawy, wynosi 23%. Jednocześnie wskazał, powołując się na art. 43 ust. 1 pkt 26 i pkt 29 ustawy o VAT, że ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Ponadto wyjaśnił, że zgodnie z treścią § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.) – dalej "rozporządzenie", obowiązującego od dnia 6 kwietnia 2011 r., zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane. Następnie przytoczył treść § 13 ust. 8 oraz § 13 ust. 9 rozporządzenia regulującego kwestię zwolnienia dostawy towarów lub świadczenia usług oraz treść art. 5 ust. 1 u.f.p. regulującego pojęcie środków publicznych.

Zaznaczył, że krajowe przepisy z zakresu podatku od towarów i usług nie definiują pojęć "kształcenie zawodowe" i "przekwalifikowanie zawodowe", jednakże od dnia 1 lipca 2006 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia 1777/2005, które w art. 14 wyjaśniają co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania.

Nadmienił również, iż powyższe rozporządzenie 1777/2005 z dniem 1 lipca 2011 r. zostało zastąpione przez rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej Dz. U. UE. L. Nr 77 str. 1) – dalej "Rozporządzenie 282/2011", jednakże treść regulacji nie uległa zmianie. Powyższy przepis został przeniesiony do art. 44 Rozporządzenia 282/2011.

Wskazał, że powołane przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowane w całości lub co najmniej w 70% ze środków publicznych. Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formie i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w co najmniej w 70% ze środków publicznych.

Organ stwierdził, iż Spółka nie może skorzystać ze zwolnienia na podstawie § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia, ponieważ jest podmiotem zewnętrznym, a nie podmiotem głównym realizującym usługę podstawową. Podkreślił, iż środki jakie podmiot główny, wymieniony we wniosku jako otrzymujący dotację, świadczący jednocześnie usługę kształcenia i przekwalifikowania zawodowego, przeznaczając je na zakup usług od podwykonawcy (Spółki) nie stanowią w istocie środków publicznych, bowiem nawet w przypadku gdy na zapłatę Spółki (podwykonawcy), podmiot otrzymujący dotację przeznaczyłby fizycznie pieniądze otrzymane za wykonane usługi finansowane ze środków publicznych to środki te stanowią w tym momencie przychody Spółki, tracąc charakter pozwalający uznać je za środki publiczne. A zatem, w sytuacji, w której usługę szkolenia realizuje podwykonawca, nie może on zastosować zwolnienia z podatku od towarów i usług.

W opinii organu, świadczone przez Spółkę, jako podwykonawcę, usługi szkolenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, nie korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia i podlegają opodatkowaniu według stawki podstawowej 23%.

Wskazał, że z literalnego brzmienia § 13 ust. 1 pkt 20, stanowiącego przepis szczegółowy względem zwolnienia przewidzianego w § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia, wynika, iż zwolnienia stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jednakże tylko do tych dokonywanych przez podmioty świadczące usługę podstawową. Przepis § 13 ust. 8 rozporządzenia stanowi dookreślenie zwolnienia, zawartego w § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia, i precyzuje, że zwolnienia są stosowane, jeżeli świadczenia ściśle związane z usługami podstawowymi dokonywane są przez podmioty świadczące usługi podstawowe, tj. w przypadku opisanym we wniosku przez podmioty otrzymujące dotację.

Wobec powyższego, stwierdził, iż sprzedawane przez Spółkę usługi i towary ściśle związane z finansowanymi z dotacji usługami kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego (usługi wymienione w p. 2b i 3 stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego), nie korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie § 13 ust. 1 pkt 20 w zw. z § 13 ust. 8 rozporządzenia. Wobec czego podlegają opodatkowaniu według stawki podstawowej 23%.

Minister Finansów, mimo skierowanego przez Skarżąca wezwania z dnia 6 września 2011 r. do usunięcia naruszenia prawa, w odpowiedzi na to wezwanie, nie znalazł podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego:

– § 13 ust. 1 pkt 20 i § 13 ust. 8 rozporządzenia poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że świadczone usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz sprzedawane przez Spółkę towary i usługi ściśle związane z finansowanymi w co najmniej 70% ze środków publicznych z dotacji usługami kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego, wykonywane przez Spółkę jako podwykonawcę na rzecz podmiotu, który uzyskał dotację na ten cel lub podwykonawcę podwykonawców i finansowane w co najmniej 70% z dotacji, nie korzystają ze zwolnienia z podatku VAT.

Wskazała, że usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego, na których świadczenie została przyznana dotacja w co najmniej 70% są finansowane ze środków publicznych. Nie ulega bowiem wątpliwości, że uzyskaną dotację z budżetu Państwa lub ze środków pomocowych Unii Europejskiej należy uznać za finansowanie pochodzące ze środków publicznych. Tym samym podmiot uzyskujący dotację jako dofinansowanie do ceny usługi, która stanowi obrót dla celów VAT, spełnia warunki do zastosowania zwolnienia z VAT przewidzianego w przywołanym § 13 ust. 1 pkt 20 Rozporządzenia wykonawczego. Należy zwrócić uwagę, że otrzymywane dotacje przez Spółkę oraz przez podmioty zlecające Spółce świadczenie usług kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego jako podwykonawcy, nie są dopłatami do ceny, lecz dotacjami na zwrot kosztów, które nie podlegają podatkowi VAT. Powyższe stanowisko zostało potwierdzone przez Ministra Finansów w interpretacjach indywidualnych (np. Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 27 lipca 2010 r. nr IBPP4/443-1024/10/AŚ, Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2011 r. nr IPPP3/443-204/11- 4/JF).

Zaznaczyła, że usługa kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, na której wykonanie zostały przeznaczone środki pochodzące w co najmniej 70% z dotacji (z Budżetu Państwa i/lub ze środków Unii Europejskiej), bez wątpienia spełnia warunek finansowania ze środków publicznych. Otrzymujący dotację nie realizuje bowiem programu szkoleń z własnych środków, lecz w co najmniej 70% uzyskuje finansowanie od instytucji wdrażającej. Pozostała kwota nie przekraczająca 30% kosztów danego szkolenia / warsztatu uzyskiwana jest od beneficjentów ostatecznych, biorących w nich udział.

Zaakcentowała, że umowy zawierane z instytucją wdrażającą przez podmiot uzyskujący dotację szczegółowo określają zakres wydatków, jakie mogą być sfinansowane z dotacji. Są wśród nich również wydatki ponoszone na rzecz podwykonawców podmiotów otrzymujących dotację. Dotacja jest przyznawana jedynie jako zwrot szczegółowo określonych wydatków ponoszonych w ramach danego projektu, które zostały zaakceptowane przez instytucję wdrażającą. Zatem to nadal jednostka wdrażająca ma szczegółową kontrolę nad celami jakie są realizowane w ramach projektu. Tylko te wydatki, które przyczyniają się do realizacji celów zgodnych z założeniami danego Programu Operacyjnego (celów społecznie użytecznych), mogą zostać sfinansowane z przyznanej dotacji (są uznawane za wydatki kwalifikowane). Jeśli umowa przewiduje możliwość sfinansowania w co najmniej 70% z dotacji usługi wykonywanej przez podwykonawcę i wydatek ten jest akceptowany przez instytucję wdrażającą, instytucja ta w świadomy sposób udostępnia finansowanie dla podmiotu otrzymującego dotację w celu jego przekazania na rzecz podwykonawcy za wykonywane przez niego usługi.

Stwierdziła, że warunek zastosowania zwolnienia z VAT z § 13 ust. 1 pkt 20 Rozporządzenia wykonawczego dotyczy zarówno wykonywania danej usługi przez podmiot, który otrzymał dotację bezpośrednio od instytucji wdrażającej, jak i przez podmiot (Spółkę), któremu ten podmiot zlecił wykonanie danej usług szkolenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego, bowiem źródło finansowania się nie zmienia (por. interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...]).

Zdaniem Skarżącej słuszność powyższej argumentacji potwierdza cel wprowadzenia § 13 ust. pkt 20 Rozporządzenia wykonawczego, który wywodzi się z treści art. 132 ust. 1 pkt i Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347/1) – dalej "Dyrektywa 2006/112".

W konsekwencji, również treść Dyrektywy VAT wskazuje na możliwość zastosowania zwolnienia z podatku VAT w sytuacji, gdy usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego są wykonywane przez zleceniobiorcę podmiotu otrzymującego dotację.

Stanowisko Skarżącej znajduje również potwierdzenie w oficjalnych wyjaśnieniach wydanych przez Ministra Rozwoju Regionalnego i Ministra Finansów.

W konsekwencji, w sytuacji, gdy Spółka będąc podwykonawcą podmiotu otrzymującego dotację świadczy usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego jak i dokonuje dostawy towarów lub świadczenia usług z tymi usługami związanych, do całości usług przez nią wykonywanych zastosowanie znajdzie zwolnienie z VAT.

Zdaniem Spółki ani ustawa o VAT, ani Dyrektywa 2006/112 nie warunkują możliwości zastosowania zwolnienia z VAT w stosunku do usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego od posiadania niezdefiniowanego nigdzie statusu "podmiotu głównego".

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi w części dotyczącej sytuacji opisanej przez Skarżącą w pkt 3 wniosku o wydanie interpretacji podtrzymując stanowisko w tym zakresie, zaś w części dotyczącej sytuacji opisanych w pkt 2a i 2b wniosku uznał argumentację podnoszoną przez Skarżącą i uwzględnił skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 oraz art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez m.in. kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem wydawanych przez nią decyzji, postanowień bądź innych aktów. Stosownie zaś do art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sąd uwzględniając skargę na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego uchyla taką interpretację (art. 146 § 1 cytowanej ustawy).

W niniejszej sprawie istota sporu sprowadza się do dwóch kwestii.

Pierwszą jest interpretacja określonego w § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia, warunku zwolnienia usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, jakim jest finansowane w całości ze środków publicznych. Powyższy przepis stanowi, iż zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Okoliczności faktyczne opisane w tym zakresie we wniosku o interpretację indywidualną nie budzą wątpliwości co do przedmiotu usług wykonywanych przez Spółkę.

Sporna kwestia była już przedmiotem orzekania przez sądy administracyjne. Przywołać można choćby wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 października 2011 r. (sygn. akt I SA/Gd 859/11), który rozpatrywał sprawę z tożsamym problemem prawnym. Przyznając rację podatnikowi Sąd ten stwierdził m.in. w uzasadnieniu, że zapis "finansowane w całości ze środków publicznych" nie odnosi się do podmiotów dysponujących środkami, lecz rzeczywistego w kontekście ekonomicznym źródła finansowania środkami. Podobne stanowisko prezentowane zostało w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Kr 1534/11 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 lipca 2012 r. sygn. akt I SA/Gd 432/12. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela powyższe zapatrywanie i stwierdza, iż wynagrodzenie Skarżącej za świadczone usługi szkoleniowe, jest finansowane ze środków publicznych. Bezspornym jest bowiem, iż podmiot, który otrzymał dotację finansowaną ze środków pochodzących z dotacji celowej z budżetu państwa i/lub z funduszy Unii Europejskiej dysponuje środkami publicznymi na przeprowadzenie określonych szkoleń. Środki te muszą być przy tym przeznaczone na te szkolenia, czyli na pokrycie kosztów z nimi związanych. Nie może ulegać wątpliwości, że jednym z kosztów szkolenia, jest wynagrodzenie podmiotu przeprowadzającego to szkolenie. W żadnym bowiem przepisie, który może zostać zastosowanym w niniejszej sprawie, nie został postawiony wymóg, aby podmiot organizujący szkolenie, był jednocześnie zobowiązany do jego przeprowadzenia. Skoro tak, może on zlecić przeprowadzenie takiego szkolenia i wypłacić podmiotowi prowadzącemu szkolenie odpowiednie wynagrodzenie z otrzymanych środków publicznych. Oznacza to tym samym, że podmiot przeprowadzający szkolenie jest finansowany ze środków publicznych. Organ podatkowy nie przedstawił przy tym właściwej, a popartej treścią przepisów argumentacji mogącej podważyć powyższe stanowisko, stwierdzając jedynie, że "(...) nawet w przypadku gdy na zapłatę Wnioskodawcy (podwykonawcy), podmiot otrzymujący dotację przeznaczyłby fizycznie pieniądze otrzymane za wykonane usługi finansowane ze środków publicznych to środki te stanowią w tym momencie przychody Spółki, tracąc charakter pozwalający uznać je za środki publiczne (...)". Brak jest jednak jakiegokolwiek uzasadnienia tego twierdzenia, z powołaniem się na odpowiednie przepisy prawne, z których by wynikało, że zwolnienie przysługuje jedynie bezpośredniemu beneficjentowi. Normodawca w cytowanych wyżej przepisach stwierdził jedynie, że szkolenia mają być finansowane ze środków publicznych, zaś bez znaczenia prawnego pozostawiona została kwestia, w jaki sposób te środki publiczne zostaną otrzymane.

Problem zaistniały w niniejszej sprawie, a mianowicie sposób przekazywania odpowiednich środków publicznych (pośrednio bądź bezpośrednio), nie jest problemem nowym i wydaje się, że został on już w orzecznictwie sądowym rozwiązany. Pojawił się on na tle zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 46 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem, wolne od podatku były określone dochody, między innymi pod warunkiem, że pochodziły od ściśle określonego podmiotu. Na tle stosowania tego przepisu pojawiała się sporna kwestia, związana z przekazywaniem środków pieniężnych. Środki te otrzymywał mianowicie podmiot realizujący określony projekt i wypłacał je innej osobie, która faktycznie projekt realizowała. Pojawiła się wówczas koncepcja organów podatkowych, że środki, które otrzymywała osoba faktycznie realizująca projekt, nie były środkami otrzymanymi od określonych podmiotów wymienionych w stosownym przepisie, lecz od podmiotu, który otrzymał te środki na realizację projektu. Koncepcja ta została jednak przez Naczelny Sąd Administracyjny uznana za błędną. Tytułem przykładu można wskazać na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2011 r. (sygn. akt II FSK 306/10). W wyroku tym NSA wskazał, że sposób przekazywania środków bezzwrotnej pomocy, to jest prefinansowanie czy też refinansowanie, nie ma wpływu na zasadniczą ocenę, iż pomoc ta pochodzi z tychże środków, tak określony sposób przekazywania środków jest kwestią techniczną, która nie ma znaczenia dla oceny źródła pochodzenia środków przeznaczonych na realizację określonych programów. Decydujące jest ustalenie podmiotu, który finalnie ponosi ciężar finansowania programu. NSA w wyżej wskazanym wyroku stwierdził nawet, że omawiane zwolnienie podatkowe praktycznie by nie funkcjonowało, gdyby techniczny sposób przekazywania środków uniemożliwić miał objęcie ich zwolnieniem. W uzasadnieniu powołane zostały również inne orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym przedmiocie. Stanowisko takie wyrażone zostało także w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2011 r. (sygn. akt II FSK 618/10). Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela powyższe zapatrywanie, a wobec analogicznego problemu do występującego w niniejszej sprawie, zapatrywanie to może zostać również do niej odniesione pomimo, że dotyczy innych przepisów.

Druga kwestia, mająca znaczenie w rozpatrywanej sprawie, dotyczy określonego w § 13 ust. 8 rozporządzenia wykonawczego warunku zwolnienia dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi. Powyższy przepis określa, iż zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 19, 20, 24, 25 i 26, stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

Przepis § 13 ust. 8 rozporządzenia stanowi dookreślenie zwolnienia, zawartego w § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia, i precyzuje, że zwolnienia są stosowane, jeżeli świadczenia ściśle związane z usługami podstawowymi dokonywane są przez podmioty świadczące usługi podstawowe, tj. w przypadku opisanym we wniosku przez podmioty otrzymujące dotację.

W świetle powołanych przepisów warunkiem zwolnienia dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego jest to, aby oba te rodzaje usług świadczył ten sam podmiot. W tym miejscu Sąd zauważa, iż ze stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) wskazanego we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej wynika, że nie w każdym z opisanych tam przypadków usługę podstawową świadczy Skarżąca (pkt 2b i pkt 3 części G wniosku). W takiej sytuacji w ocenie Sądu nie jest spełniony powyższy warunek zwolnienia z podatku od towarów i usług, bowiem Skarżąca świadczy usługi ściśle związane z usługami podstawowymi, których sama nie wykonuje.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że przedstawiona w zaskarżonej interpretacji wykładnia przepisów, narusza prawo.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 146 § 1, art. 152 i art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.