Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 590/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 87 ust. 1 pkt 1, art. 92
journal: Dz.U. 2007 nr 125 poz 874
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity
article: art. 138 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 1985 nr 370 poz 8 art. 14 ust. 2
law: Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędziowie Sędzia WSA Dorota Wdowiak Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego J. L. kwotę 1070 (jeden tysiąc siedemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego (GITD) po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez skarżącego J. L. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą " L." w B. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...], sprostowaną postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 30.000 złotych - utrzymał w mocy w/w decyzję organu I instancji.

Z akt sprawy wynika, że w dniach [...] i [...] czerwca 2008 r. inspektorzy [...] Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego, działając na podstawie imiennego upoważnienia, przeprowadzili kontrolę przedsiębiorstwa skarżącego obejmującą okres od [...] czerwca 2007 r. do [...] czerwca 2008 r. W toku kontroli inspektorzy pobrali wykresówki w liczbie 74 sztuk za okres od [...] czerwca 2007 r. do [...] czerwca 2008 r. Na podstawie analizy powyższych wykresówek stwierdzili szereg naruszeń. Ponadto stwierdzono, iż przedsiębiorca nie okazał wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu przez kierowcę T. P. za dni: [...] marca 2008 r., [...] lipca 2008 r., [...] sierpnia 2007 r., [...] września 2007 r., [...] listopada 2007 r. , [...] grudnia 2007 r. oraz kierowcę A. P. za dni: [...] stycznia 2008 r., [...] lutego 2008 r., [...] września 2007 r., [...] października 2007 r. [...] listopada 2007 r. [...] grudnia 2007 r.

Suma kar za wszystkie stwierdzone naruszenia wyniosła 185 350 złotych i została ograniczona przez organ na podstawie art. 92 ust. 2 pkt 2 utd do kwoty 30.000 złotych.

W uzasadnieniu powyższej decyzji GITD przedstawił na czym polegały poszczególne naruszenia, dokonał ich subsumcji pod odpowiednie normy prawne oraz wskazał sposób wyliczenia kar jednostkowych. Odnosząc się do argumentacji skarżącego, że nie mógł on okazać wykresówek dotyczących kierowców T. P. oraz A. P. ponieważ zostały skradzione organ stwierdził, że fakt kradzieży nie wpływa na wysokość kary. GITD podkreślił, że przedsiębiorca powinien dołożyć należytej staranności przy prowadzeniu działalności gospodarczej. Odpierając zaś zarzut naruszenia art. 92 a) ust. 4 ustawy o transporcie drogowym organ podniósł, że przepis ten ma zastosowanie jeżeli okoliczności sprawy i dowody jednoznacznie wskazują, że podmiot wykonujący przewóz nie miał wpływu na powstałe naruszenia. Zaakcentował także powinność dołożenia przez przedsiębiorcę należytej staranności w organizowaniu przewozu. GITD nie zgodził się również z zarzutem strony, że skarżący nie miał obowiązku przechowywania w siedzibie przedsiębiorstwa zaświadczeń o nieprowadzeniu przez kierowcę pojazdu jeżeli nie może okazać wykresówek za dany okres.

W skardze na powyższą decyzję J. L. zarzucił naruszenie art. 6, 7, 8, 77 §1 k.p.a., art. 93 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym ( utd), art. 92 a) ust. 4 utd.

Podniósł m.in. że organ w sposób świadomy i celowo pominął możliwość umorzenia postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej za brak skradzionych wykresówek. Skarżący podnosi, że utrata wykresówek nastąpiła w wyniku zdarzeń których nie można było przewidzieć.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości zarówno materialnych jak i procesowych aspektów stosunku administracyjnoprawnego, skonkretyzowanego w zaskarżonej decyzji. Dla wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu niezbędne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.).

Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia decyzji Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja narusza art. 7, 77, 80,107 § 3 k.p.a. a także art. 92 a) ust. 4 ustawy o transporcie drogowym w stopniu uzasadniającym uchylenie decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2009 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a.

Zdaniem Sądu, organ odwoławczy nie dokonał oceny materiału dowodowego w aspekcie możliwości zastosowania przepisu art. 92 a ust. 4 ustawy o transporcie drogowym w odniesieniu do naruszeń polegających na nieokazaniu kontrolującym wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu w okresach obejmujących daty: 1września 2007 r. – 31 grudnia 2007 r. oraz 1 luty 2008 r. – 30 marzec 2008 r. Jak wynika bowiem z zaświadczenia wystawionego przez Komisariat Policji [...] B. w dniu [...] czerwca 2008 r. znak [...], którego oryginał znajduje się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy, skarżący zgłosił w dniu [...] maja 2008 r. kradzież tarcz tachografu z wykresami za okres luty – marzec 2008 r. oraz kwiecień – grudzień 2007 r. Były to zatem również wykresówki za brak których nałożono na stronę karę pieniężną. Zważywszy, że J. L. – jak twierdzi - został powiadomiony o przedmiotowej kontroli na początku czerwca 2008 r. (kontrolę rozpoczęto w dniu [...] czerwca 2008 r.). Natomiast w aktach sprawy brak jest dowodu, że zawiadomienia o kontroli dokonano w innym terminie a w szczególności przed [...] maja 2008r. wobec tego organ powinien rozważyć fakt kradzieży wykresówek (zgłoszony w dniu [...] maja 2008 r.) w aspekcie możliwości zastosowania art. 92 a ust. 4 utd, który to przepis wszedł w życie 26 czerwca 2007 r. (Dz. U. z 2007 r. Nr 99, poz. 661). Pomimo zarzutu naruszenia art. 92a) ust. 4 utd podniesionego już w toku postępowania odwoławczego, GITD skwitował ten zarzut stwierdzeniem, że kradzież wykresówek nie ma wpływu na wysokość kary. Z powodów wyżej podanych z twierdzeniem tym nie sposób się zgodzić. Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy uwzględni, stosownie do treści art. 153 p.p.s.a. ocenę prawną i wskazania wyrażone w niniejszym wyroku.

O niewykonywaniu uchylonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a. Natomiast o kosztach postępowania, na wniosek skarżącego, na podstawie art. 200 p.p.s.a.