Wyrok NSA, sygn. akt I FSK 985/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 4
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Kołaczek, Sędzia NSA Ryszard Mikosz, Sędzia NSA Krzysztof Stanik (sprawozdawca), Protokolant Katarzyna Nowik, po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2012 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Ministra Finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 9 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Bk 30/11 w sprawie ze skargi D. Spółka Akcyjna w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 4 października 2010 r. nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku do ponownego rozpoznania, 2) zasądza od D. Spółka Akcyjna w W. na rzecz Ministra Finansów kwotę 280 (dwieście osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Sygn. I FSK 985/11

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 09.03.2011r., sygn. I SA/Bk 30/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, w sprawie ze skargi D. S.A. w W., uchylił interpretację indywidualną Ministra Finansów w przedmiocie podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego przez Sąd I instancji stanu sprawy wynikało, że skarżąca zamierza zawierać z kontrahentami nabywającymi od niej towary umowy regulujące zasady wzajemnej współpracy. Z zawartych umów będzie wynikało, że kontrahentom będą przysługiwały różnego rodzaju świadczenia, między innymi premie pieniężne (bonusy), naliczane od obrotu osiągniętego w ustalonym przez strony okresie, bądź od liczby sztuk konkretnego towaru, sprzedanego w tym okresie (np. kwartał, rok).

To czy zostaną przyznane, a także stawka, według której będą obliczane, będzie uzależniona od poziomu osiągniętego obrotu w umówionym okresie (przyznanie bonusu będzie najczęściej uzależnione od tego, czy został zrealizowany plan sprzedaży ustalony na umówiony okres - im wyższy obrót, tym wyższa stawka), albo od poziomu osiągniętego obrotu w umówionym okresie, w połączeniu ze spełnieniem innych warunków (najczęściej terminowa zapłata należności wynikającej z faktury). Skarżąca nie wykluczała, że konieczność dostosowania się do oczekiwań kontrahenta wymusi na niej zastąpienie w/w dodatkowych warunków, innym warunkiem. Spółka zaznaczyła jednak, że ten warunek zawsze będzie występował obok warunku osiągnięcia określonego poziomu obrotu, a także zawsze będzie zdarzeniem przyszłym, niepewnym, uzależnionym od podjęcia przez kontrahenta określonej aktywności. Działanie to nie będzie stanowiło dodatkowego świadczenia na rzecz skarżącej, a będzie podejmowane w ramach prawidłowego wykonania umowy o współpracy łączącej strony. Premie będą dotyczyły całości zakupów danego kontrahenta w umówionym okresie rozliczeniowym i nie będą związane z żadną konkretną dostawą. Czasami strony będą umawiały się, że premie będą wypłacane przez skarżącą zaliczkowo, a w razie niezrealizowania obrotu na poziomie uprawniającym do ich przyznania, będą podlegały zwrotowi.

Wskazując na powyższe, spółka zadała pytanie: Czy w związku z wypłaceniem kontrahentom premii skarżąca będzie miała obowiązek wystawienia faktury korygującej?

Zdaniem skarżącej, w związku z tym, że wypłacane premie nie będą stanowiły rabatu pomniejszającego obrót, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy z dnia 11.03.2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - dalej "Uptu", nie powinna wystawiać faktur korygujących obrót.

W zaskarżonej interpretacji działający w imieniu Ministra Finansów - Dyrektor Izby Skarbowej w B., uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe.

W ocenie organu premie pieniężne wypłacane przez spółkę powinny być traktowane jako udzielenie rabatu, a zatem winny być dokumentowane poprzez wystawienie faktur korygujących w trybie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.) - dalej "Rozporządzenie".

Z powyższą interpretacją nie zgodziła się spółka i po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, wnosząc o uchylenie jej w całości.

Wskazując na motywy uwzględnienia skargi Sąd I instancji stwierdził, że wbrew twierdzeniu Ministra Finansów, nie można wywieść, iż ustalona przez spółkę z kontrahentami premia pieniężna stanowi rabat, który powoduje proporcjonalne obniżenie wartości każdej z dokonanych w danym okresie na rzecz kontrahenta dostawy towarów.

Tym samym za zasadny należało uznać zarzut skargi naruszenia w sprawie art. 29 ust. 1 i 4 Uptu, albowiem, z przedstawionego przez skarżącą spółkę zdarzenia przyszłego nie można było wyprowadzić tezy, iż udzielane premie pieniężne są rabatami, o które należy pomniejszyć podstawę opodatkowania w VAT poprzez wystawienie faktury korygującej na podstawie § 13 ust. 1 Rozporządzenia.

Na powyższe orzeczenie Minister Finansów, działający za pośrednictwem pełnomocnika – radcy prawnego złożył skargę kasacyjną, w której wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Jako podstawy kasacyjne powołał:

- błędną wykładnię art. 29 ust. 4 Uptu w zw. z § 13 ust. 1 Rozporządzenia poprzez przyjęcie, że wypłacane premie nie są rabatami w związku z tym nie istnieje obowiązek by ich przyznanie było dokumentowane fakturami korygującymi;

- naruszenie art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a, art. 151 oraz art. 146 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej "Ppsa" poprzez przyjęcie, ze zaskarżona interpretacja została wydana z naruszeniem prawa i w konsekwencji niezasadne uchylenie zaskarżonej interpretacji zamiast oddalenia skargi.

W odpowiedzi strona przeciwna, reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Postanowieniem z dnia 18.04.2012r. Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie w sprawie do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przedstawionego składowi 7 sędziów w sprawie o sygn. I FSK 586/11. Po ustaniu przyczyny zawieszenia, postanowieniem tut. Sąd z dnia 20.07.2012r. postępowanie zostało podjęte.

Naczelny Sad Administracyjny stwierdził co następuje:

Skarga kasacyjna jest zasadna.

Istota sporu w rozpoznawanej sprawie, wyrażona we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczyła sposobu dokumentowania premii pieniężnej otrzymywanej przez kontrahenta z tytułu realizacji określonej wartości zakupów.

Wskazane powyżej zagadnienie stanowiło przedmiot analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego w ramach uchwały składu 7 sędziów z dnia 25.06.2012r., sygn. I FPS 2/12 (publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl), w której przesądzono, iż premie pieniężne stanowią w istocie rabat.

W swych rozważaniach skład poszerzony NSA odniósł się również do zasadniczej kwestii spornej sprawy rozpoznawanej uznając, że konsekwencją uznania premii pieniężnej za rabat jest konstatacja, iż premia pieniężna obniża podstawę opodatkowania (art. 29 ust. 4 Uptu), a zatem powinna zostać udokumentowana stosowną fakturą korygującą (§ 13 ust. 1 Rozporządzenia).

W uchwale NSA podkreślił również, że uregulowana po 01.01.2011r., instytucja tzw. korygujących faktur zbiorczych dla jednego odbiorcy miała zastosowanie również do stanu prawnego obowiązującego przed tym dniem (por. również wyrok NSA z dnia 14.12.2010r., sygn. I FSK 16/10; publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Aprobując powyższe tezy za usprawiedliwiony uznać należało postawiony zarzut naruszenia art. 29 ust. 4 Uptu i § 13 ust. 1 Rozporządzenia.

Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 oraz art. 203 pkt 2 Ppsa orzekł jak w wyroku.