Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 210/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-07-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 53 par 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Hanna Kamińska po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 października 2017 r. sygn. akt III SA/Po 582/17 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi [...] na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 18 października 2017 r., sygn. akt III SA/Po 582/17, odrzucił skargę [...] na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek

W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych doręczono [...] - dalej: skarżącej - 30 maja 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych)

Skarżąca wniosła skargę na ww. decyzję w dniu 30 czerwca 2017 r. (data nadania - koperta k 40 akt WSA).

Uzasadniając odrzucenie skargi WSA w Poznaniu wskazał, że została ona złożona po terminie, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. dalej p.p.s.a.). Zaskarżoną decyzję doręczono skarżącej 30 maja 2017 r. Tym samym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął 29 czerwca 2017 r. (czwartek). Skargę wniesiono 30 czerwca 2017 r., (data nadania), czyli po upływie terminu do jej wniesienia.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie.

W uzasadnieniu wskazała, że termin był uchybiony o jeden dzień z kolei sutor zażalenia mógł błędnie zrozumieć pouczenie o terminie wywiedzenia skargi do WSA

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do przepisu art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a.. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 25 maja 2017 r., doręczono skarżącej w dniu 30 maja 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru). Decyzja ta zawierała pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z tym zgodnie, z art. 53 § 1 p.p.s.a., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 29 czerwca 2017 r. (środa). Tymczasem [...] złożyła skargę w dniu 30 czerwca 2017 r., (data nadania) za pośrednictwem operatora pocztowego - k. 40 akt WSA tj. z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. W świetle powyższego uzasadnione jest stwierdzenie, iż skarżąca nie zachowała trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, co uniemożliwia skuteczne wszczęcie postępowania sądowego i obligowało Sąd I instancji do odrzucenia skargi. Tym samym zaskarżone postanowienie WSA odpowiada prawu.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.