Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1283/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: w zw. z  art. 44
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie przyznania należności zagranicznej z tytułu pełnienia służby w charakterze obserwatora wojskowego ONZ postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

K. J. pismem z dnia 13 lipca 2010 r. wniósł skargę

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie przyznania należności zagranicznej z tytułu pełnienia służby w charakterze obserwatora wojskowego ONZ.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi stanowi warunek jej dopuszczalności i obok warunków formalnych skargi podlega ocenie Sądu już na wstępnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Badanie zachowania terminu do wniesienia skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy decyzja administracyjna została prawidłowo doręczona, a co za tym idzie wprowadzona do obrotu prawnego. Dopiero bowiem prawidłowe doręczenie stronie decyzji otwiera bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja nie została podjęta przez skarżącego. Organ uznał ją za doręczoną w trybie zastępczym, na podstawie art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).

Stosownie do treści art. 44 kpa, w razie niemożności doręczenia pisma

w sposób wskazany w art. 42 i 43 (tj. doręczenia w mieszkaniu, miejscu pracy, lokalu organu administracji publicznej, w każdym innym miejscu, gdzie się adresata zastanie lub za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi), poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej (art. 44 § 1 pkt 1 kpa). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 kpa). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż 14 dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 kpa). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 44 § 4 kpa).

W ocenie Sądu, powyższe przepisy należy odczytywać w sposób całościowy. Oznacza to, iż warunkiem uznania pisma za doręczone, w rozumieniu art. 44 § 4 kpa, jest spełnienie wszystkich wymogów płynących z powołanego artykułu.

Z akt niniejszej sprawy wynika, iż zaskarżona decyzja został awizowana dwukrotnie i zwrócona do organu po upływie 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia, tj. 23 czerwca 2010 r., niemniej jednak z zestawienia daty pierwszego awizo – 8 czerwca 2010 r. (pieczęć urzędu pocztowego na kopercie zawierającej zaskarżoną decyzję) z datą drugiego awizo – 15 czerwca 2010 r. (pieczęć urzędu pocztowego na kopercie zawierającej zaskarżoną decyzję), wynika, iż powtórne zawiadomienie o pozostawieniu pisma w urzędzie pocztowym, licząc od dnia pierwszego zawiadomienia, było przedwczesne. Organ błędnie przyjął, że poczta dopełniła obowiązku, wynikającego z art. 44 § 3 kpa i pozostawiła powtórne zawiadomienie po upływie 7 dni – w rzeczywistości dokonała tego już w szóstym dniu, tj. 15 czerwca 2010 r. Zaznaczyć przy tym należy, iż stosownie do art. 57 § 1 kpa, do zakreślonego terminu 7 dni nie wlicza się dnia, w którym dokonano pierwszego zawiadomienia.

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja nie została prawidłowo doręczona, a tym samym wprowadzona do obrotu prawnego, zaś skarga na taką decyzję, jako przedwczesna, podlega odrzuceniu.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.