Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 259/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-06-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki, Sędziowie NSA Bożena Walentynowicz (spr.), As. WSA Grzegorz Czerwiński, Protokolant Tomasz Szpojankowski, po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Starosty M. nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r. II. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku


UZASADNIENIE

W dniu 8 października 2002 r. T. K. złożył wniosek do Starosty Powiatowego o wszczęcie postępowania w sprawie rozbiórki budynku mieszkalnego usytuowanego na działce numer ewidencyjny [...] położonej w miejscowości [...] nr [...] gm. S. Przyczyną złożenia tego wniosku było otrzymanie decyzji z dnia [...] września 2002 r. nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. w przedmiocie opróżnienia (z rygorem natychmiastowej wykonalności) przedmiotowego budynku z uwagi na jego stan techniczny. Zamieszkujący w w/w budynku S. K. od tej decyzji odwołał się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Odwołanie to nie zostało rozpatrzone do dnia złożenia wniosku o pozwolenie na rozbiórkę.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2002 r. Starosta Powiatowy na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 KPA (Dz. U. 2000 r., Nr 98, poz. 1071) oraz art. 82 ust. 1 i 2 ustawy Prawo Budowlane (Dz. U. 2000 r., Nr 106, poz. 1126) zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie rozbiórki. W uzasadnieniu organ I instancji powołał się na postępowanie toczące się przed Sądem Rejonowym w M. w sprawie "własności działki" oraz postępowanie odwoławcze przed Wojewódzkim [...] Inspektorem Nadzoru Budowlanego w sprawie opróżnienia przedmiotowego budynku.

Na powyższe postanowienie wniósł zażalenie pan T. K. do Wojewody [...]. Wojewoda wydał postanowienie nr [...]z dnia [...] grudnia 2002 r., którym utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu Wojewoda [...] w pełni poparł stanowisko Starosty M. powołując się na te same przesłanki.

Od postanowienia Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] grudnia utrzymującego w mocy postanowienie Starosty M. w przedmiocie zawieszenia postępowania, pan T. K. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wnosił o zmianę zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest zasadna.

W niniejszej sprawie Sąd ocenił czy zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 kpa organ I jak i II instancji słusznie przyjął przesłankę toczącego się postępowania przed Sądem Rejonowym, w sprawie ustalenia własności działki nr [...], na której znajduje się przedmiotowy budynek oraz fakt nie rozpatrzenia odwołania od decyzji nakazującej opróżnienie przedmiotowego budynku przez Wojewódzkiego [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego – jako podstawę zawieszenia postępowania.

Organy obu instancji uznały te fakty za istotne w sprawie, mające charakter prejudycjalny dla postępowania o rozbiórkę i zawiesiły postępowanie administracyjne podając jako podstawę prawną art. 97 § 1 pkt 4 KPA. W ocenie organów "rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ i sąd". Stanowisko to zdaniem Sądu jest wadliwe, ponieważ ani fakt toczącego się postępowania przed Sądem Rejonowym w przedmiocie ustalenia zmiany prawa własności działki nr [...], ani nie rozpatrzenie odwołania w przedmiocie opróżnienia budynku nie stanowią zagadnienia wstępnego (prejudycjalności), którego rozstrzygnięcie mogłoby mieć zasadnicze znaczenie przy rozpatrzeniu sprawy i wydaniu decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę. Organ administracji publicznej prowadzący postępowanie w przedmiocie pozwolenia na rozbiórkę miał obowiązek samodzielnego wyjaśnienia sprawy pod względem faktycznym i prawnym.

Niesporny w sprawie jest fakt, że K. K. jest wyłącznym właścicielem działki nr [...] w [...] nr [...] gm. S., na której usytuowany jest budynek – podlegający opróżnieniu z uwagi na stan techniczny zagrażający życiu i zdrowiu ludzi. O pozwolenie na jego rozbiórkę wystąpił więc właściciel, do którego wcześniej Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego skierował decyzję nakazującą opróżnienie budynku. Sam fakt, że osoby trzecie w postępowaniu przed Sądem Powszechnym zgłosiły swoje roszczenia do własności działki nr [...] – nie ma prejudycjalnego znaczenia dla wszczętego postępowania o pozwolenie na rozbiórkę. Również złożone odwołanie przez S. K. do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego pozostawało bez znaczenia dla tego postępowania. Na dzień wniesienia wniosku o rozbiórkę, S. K. nie legitymował się żadnym tytułem do powyższej nieruchomości i ten stan prawny został potwierdzony na datę wyrokowania. W świetle akt sprawy i złożonych przez skarżącego dokumentów postanowienie o zawieszeniu zapadło więc z obrazą art. 97 § 1 pkt 4 KPA.

Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt c, art. 152 i art. 200 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 200 r. Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zmianami) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.