Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1608/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-01-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 par. 4, art. 184, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 października 2017 r. sygn. akt II SAB/Wr 45/17 w przedmiocie odrzucenia zażalenie W. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 sierpnia 2017 r. sygn. akt II SAB/Wr 45/17 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W. F. na bezczynność i przewlekłość D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 12 września 2012 r. Nr ... postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 października 2017 r., sygn. akt II SAB/Wr 45/17 odrzucono zażalenie W. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 sierpnia 2017 r. sygn. akt II SAB/Wr 45/17 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W. F. na bezczynność i przewlekłość D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 12 września 2012 r. Nr ....

Sąd I instancji wskazał, że w rozpatrywanej sprawie postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną W. F. od postanowienia z dnia 24 maja 2017 r., którym odrzucono skargę W. F. na bezczynność i przewlekłość D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia 12 września 2012 r. Nr ...

Pismem z dnia 26 września 2017 r. podpisanym przez skarżącego oraz radcę prawnego – jak widnieje na pieczątce – H. J.-S. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 14 sierpnia 2017 r. Jak wynika z pisma Wicedziekana Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych we W. z dnia 18 lipca 2017 r., H. J.-S. nie jest, ani nigdy nie była wpisana na listę radców prawnych prowadzoną przez OIRP we W., i tym samym nie legitymuje się prawem wykonywania zawodu radcy prawnego. Z zapisku urzędowego Prezesa WSA we Wrocławiu z dnia 26 września 20917 r. wynika, że H. J.-S. została skreślona z listy radców prawnych uchwałą z dnia 16 października 1998 r. nr ...

W ocenie Sądu I instancji, należało zatem stwierdzić, że wniesione zażalenie nie spełnia warunku z art. 194 § 4 p.p.s.a. niezbędnego do skutecznego jego wniesienia, a mianowicie sporządzenia przez uprawniony podmiot, tj. adwokata lub radcę prawnego. Stąd też uznano wniesione zażalenie za niedopuszczalne, wobec czego odrzucono je po myśli art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 194 § 4 p.p.s.a.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący W. F. wskazał na naruszenie art. 175 § 1 p.p.s.a. prawa materialnego poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i wadliwe przyjęcie, że brak wpisu na listę OIRP oznacza automatycznie, iż osoba której dotyczy nie jest (i nie była) radcą prawnym, jak i art. 175 § 2 p.p.s.a. przez naruszenie procedury poprzez niedochowanie staranności i pochopne wysnucie li tylko na podstawie braku wpisu na listę OIRP daleko idących wniosków, iż skarżący dokonał fałszerstwa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. zawiera nakaz sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, przez adwokata lub radcę prawnego. Słusznie Sąd I instancji stwierdził, że obowiązek ustanowiony we wskazanym przepisie ma charakter bezwzględny, co oznacza, że żadne szczególne okoliczności nie uprawniają strony do osobistego sporządzenia zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Z akt sprawy wynika, że przy doręczeniu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej skarżącego pouczono o warunkach skutecznego jego zaskarżenia (pkt 5 pouczenia, k. 67 akt sądowych).

Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. wyraźnie wskazuje, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika. Niesporządzenie zażalenia we wskazany sposób jest nieusuwalnym brakiem, niepodlegającym konwalidowaniu i uzasadniającym odrzucenie zażalenia.

W przedmiotowej sprawie z akt sprawy nie wynika, aby osoba podpisana pod zażaleniem H. J.-S. była adwokatem, radcą prawnym, lub którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2-3 p.p.s.a., a co za tym idzie osoba ta pozbawiona jest zdolności postulacyjnej do dokonania tej czynności procesowej.

Jedynie na marginesie odnosząc się do zarzutów postawionych w zażaleniu wskazać należy, że skarżący nie podważył ustalonej przez Sąd I instancji okoliczności braku posiadania przez H. J.-S. uprawnień do sporządzenia wskazanego środka odwoławczego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, ani skarżący W. F., ani H. J.-S. nie wykazali również, że Sąd dokonał błędnej oceny stanu faktycznego. Natomiast uchybienia wynikające z nierzetelnego wypełniania obowiązków przez pełnomocnika wywołują negatywne konsekwencje procesowe dla strony, którą reprezentuje. Oznacza to, że zarówno wszelkie czynności procesowe pełnomocnika, jak i wszelkie jego zaniechania, mające miejsce w zakresie udzielonego mu pełnomocnictwa, pociągają za sobą skutki bezpośrednio dla mocodawcy.

Wskazać również należy, że zgodnie z art. 23 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz.U.2017.1870 j.t.) prawo wykonywania zawodu radcy prawnego powstaje z chwilą dokonania wpisu na listę radców prawnych i złożenia ślubowania. Oznacza to, że osoba nie wpisana lub skreślona z listy radców prawnych traci status radcy prawnego i nie posiada prawa wykonywania ww. zawodu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

-----------------------

1