Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 213/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 16 ust. 2
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 149
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski Sędzia NSA Julia Szczygielska (spr.) Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków Protokolant st. asystent sędziego Aleksandra Rygielska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 6 listopada 2014 r. sprawy ze skargi S. F. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 30 czerwca 2014 r. S. F. (dalej: skarżący) wystąpił o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej kopii zlecenia Urzędu Miejskiego w P. skierowanego do firmy A w celu opracowania operatu szacunkowego wartości nieruchomości gruntowej nr [...]. Tego samego dnia skarżący złożył drugi wniosek dotyczący wydania także kopii zleceń skierowanych do firm w celu opracowania operatów szacunkowych wartości nieruchomości gruntowych Gminy P. objętych zarządzeniem nr [...] i zarządzeniem nr [...], przeznaczonych do sprzedaży w drodze przetargu.

Decyzją z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], Zastępca Burmistrza Miasta P. działając z upoważnienia Burmistrza Miasta P. odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie zlecenia Gminy P. z dnia 14 października 2009 r. na sporządzenie operatów szacunkowych określających wartość gminnych nieruchomości gruntowych. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że wnioskodawca nie wykazał interesu prawnego w przedmiocie udostępnienia wnioskowanego dokumentu. Ponadto wskazano, że organ może ograniczyć dostęp do żądanych informacji ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy.

Pismem z dnia 21 lipca skarżący S. F. wniósł od powyższej decyzji odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., zarzucając, iż decyzja organu I instancji narusza jego prawo do informacji publicznej dotyczącej wydatkowania publicznych pieniędzy. Ponadto podniósł, że organ nie wskazał żadnej przyczyny (art. 5 ust. 2), która uniemożliwia mu dostęp do informacji publicznej.

W dniu 27 sierpnia 2014r. skarżący S. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę (datowaną na dzień 25 sierpnia 2014r.) na nierozpatrzenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. opisanego wyżej odwołania. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że Kolegium na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej zobowiązane było do rozpatrzenia jego odwołania w terminie 14 dni. Skarżący oświadczył, że do chwili obecnej SKO nie zawiadomiło go o wszczęciu postepowania, jak nakazuje art. 61 k.p.a. oraz nie wydało decyzji rozstrzygającej jego odwołanie. W związku z tym skarżący wniósł o powiadomienie o sprawie Ministra Spraw Wewnętrznych a także prokuraturę.

W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie stwierdzając, że zarzuty i wnioski skargi są bezzasadne jako że, załatwienie odwołania nastąpiło w stosownej do okoliczności formie. Organ wskazał, że zgodnie z art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić w terminie 14 dni. Przepis art. 17 ust. 1 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych stanowi zaś, że orzeczenia kolegium zapadają po przeprowadzeniu rozprawy lub na posiedzeniu niejawnym. Odwołanie skarżącego wraz z aktami sprawy wpłynęło do Kolegium w dniu 31 lipca 2014 r. Zatem termin jego załatwienia, tj. termin w którym powinno zapaść rozstrzygnięcie na posiedzeniu niejawnym, upływał w dniu 14 sierpnia 2014r. Posiedzenie składu orzekającego, wyznaczonego Zarządzeniem Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...], odbyło się w dniu 18 sierpnia 2014 r. Z posiedzenia sporządzony został protokół, który podpisali wszyscy członkowie składu orzekającego. Następnie członek sprawozdawca sporządził uzasadnienie decyzji, która po jej podpisaniu przez członków składu orzekającego, została stronie skarżącej wysłana na adres wskazany w odwołaniu w dniu 21 sierpnia 2014 r. W tych okolicznościach – zdaniem organu, Kolegium nie dopuściło się bezczynności. Skoro bowiem z posiedzenia zespołu orzekającego sporządzany jest protokół, w którym określa się treść orzeczenia, i który podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego, to ten dzień uznać należy za dzień załatwienia sprawy.

Organ ponadto wskazał, że do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w miesiącu wpływa średnio ok. 250 spraw, co przy obsadzie 10 członków etatowych daje średnio 25 spraw w miesiącu na jednego członka etatowego. A to oznacza, że nie ma fizycznej możliwości rozpatrywania wszystkich spraw w terminach ustalonych przepisami prawa. Organ wyjaśnił, że sprawy rozpatruje się wg wpływu.

Z powyższych zatem względów, wniosek o oddalenie skargi jest zdaniem organu uzasadniony.

W załączeniu organ przesłał akta sprawy oznaczone Nr [...] oraz wyciąg z książki nadawczej na dzień 21 sierpnia 2014 r. na potwierdzenie przesłania skarżącemu opisanej wyżej decyzji Kolegium z dnia [...] sierpnia 2014r., Nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym § 2 wspomnianego przepisu stanowi, iż kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle obowiązujących unormowań, w szczególności zgodnie z regulacją art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny, w zakresie swojej kognicji, orzeka między innymi w przedmiocie skarg na bezczynność organów administracji publicznej, kontrolując postępowanie tych organów z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego.

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że celem skargi na bezczynność organu administracji jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. W doktrynie oraz orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że o bezczynności organu administracji możemy mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadząc postępowanie, mimo istnienia ustawowego obowiązku nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, czy też nie podejmuje innej stosownej czynności. Przy badaniu zasadności skargi na bezczynność organu administracji nie ma znaczenia z jakich powodów określony akt, czy czynność nie została dokonana przez organ. Przy czym Sąd bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Skarga na bezczynność organu ma bowiem na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienia sprawy.

W świetle powyższego dla uznania bezczynności organu konieczne jest ustalenie, że organ administracji był zobowiązany, na podstawie obowiązujących przepisów prawa, do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i mimo to nie podejmuje działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi.

Wskazać należy, że przedmiotem niniejszej skargi jest zarzucana przez skarżącego bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., w zakresie nierozpatrzenia, w terminie określonym w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, zwaną dalej u.d.i.p. (Dz.U. Nr 112, poz.1198 ze zm.), odwołania od decyzji Burmistrza Miasta P. z dnia [...] lipca 2014 r., Nr 241/2014.

Istotne jest w sprawie, że zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 1 u.d.i.p. do decyzji, której mowa w ust. 1 tego artykułu - stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, z tym, że odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni. Oznacza to skrócenie czasu oczekiwania na podjęcie rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy, albowiem zgodnie z art. 35 § 3 in fine k.p.a. załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Odmienna regulacja zawarta w art. 16 ust. 2 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie terminu, w jakim organ odwoławczy jest zobowiązany do rozpoznania odwołania nie zmienia regulacji, zgodnie z którą termin ten biegnie od dnia otrzymania odwołania przez organ odwoławczy.

Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie niewątpliwie wynika, że akta sprawy wraz z odwołaniem skarżącego od decyzji organu I instancji z dnia [...] lipca 2014 r. wpłynęły do organu odwoławczego w dniu 31 lipca 2014 r. Termin 14 dni na jego rozpoznanie upływał zatem w dniu 14 sierpnia 2014 r., gdy przedmiotowe odwołanie rozpatrzone zostało w dniu [...] sierpnia 2014r. wydaniem przez Kolegium decyzji o uchyleniu decyzji Burmistrza Miasta P. z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...] i przekazaniu do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Wprawdzie Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydając w dniu [...] sierpnia 2014r. opisaną wyżej decyzję kasacyjną uchybiło terminowi do rozpoznania odwołania (4 dni), tym niemniej okoliczność ta w niniejszej sprawie nie ma znaczenia, gdyż w świetle powyższych ustaleń, nie można przyjąć by Kolegium na dzień wnoszenia skargi do tut. Sądu pozostawało w bezczynności.

Podkreślić przy tym należy, że jeżeli – tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie - przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji wydał przewidziany prawem akt, to oznacza, że organ ten nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi na podstawie art. 149 p.p.s.a..

W tych okolicznościach brak jest podstaw do stwierdzenia, że SKO w W. pozostawało w bezczynności w rozumieniu art. 149 § 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku. Informacyjne Sąd pragnie dodać, że pozostałe kwestie podnoszone w skardze, a dot. tak odszkodowania, jak i udziału w sprawie organów centralnych, pozostają poza kognicją tut. Sądu.