Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 175/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6159 Inne o symbolu podstawowym 615
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Właściwość sądu
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Przekazać według właściwości
Powołane przepisy: article: art. 59 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi A. P. na Radę Miejską Wrocławia w przedmiocie niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lipca 2007 r. sygn. akt II OSK 565/07 oddalającego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 listopada 2006 r. sygn. akt II SA/Wr 498/06 stwierdzającego nieważność uchwały Rady Miejskiej Wrocławia z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] odrzucającej zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu według właściwości


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 2 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 774/11, stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał według właściwości Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do rozpoznania skargę A. P. na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lipca 2007 r., sygn. akt II OSK 565/07, oddalającego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt II SA/Wr 498/06, stwierdzającego nieważność uchwały Rady Miejskiej Wrocławia z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] odrzucającej zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż z uwagi na okoliczność, że skarga dotyczy niewykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lipca 2007 r., sygn. akt II OSK 565/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie jest właściwy do rozpoznania wniesionej skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekazuje sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazanie sprawy. Nie dotyczy to przekazania sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu (art. 59 § 2 p.p.s.a.).

Z powyższych uregulowań wynika jednoznacznie, że postanowienie o przekazaniu Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny według właściwości nie wiąże Naczelnego Sądu Administracyjnego, albowiem Sąd ten po otrzymaniu sprawy może badać kwestię swojej właściwości i w razie stwierdzenia jej braku, może przekazać sprawę sądowi administracyjnemu, który uzna za właściwy, nie wyłączając sądu, który przekazał mu sprawę.

Zgodnie z art. 13 § 1 p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do treści art. 15 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny: 1) rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, stosownie do przepisów ustawy; 2) podejmuje uchwały mające na celu wyjaśnienie przepisów prawnych, których stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie sądów administracyjnych; 3) podejmuje uchwały zawierające rozstrzygnięcie zagadnień prawnych budzących poważne wątpliwości w konkretnej sprawie sądowoadministracyjnej; 4) rozstrzyga spory, o których mowa w art. 4; 5) rozpoznaje inne sprawy należące do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego na mocy odrębnych ustaw. Naczelny Sąd Administracyjny właściwy jest również do wznowienia postępowania w sytuacji określonej w art. 275 p.p.s.a. oraz do orzekania w sprawie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia – art. 285 i nast. p.p.s.a.

Z analizy przywołanych przepisów ustawy procesowej wyprowadzić należy wniosek, że właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego została bardzo precyzyjnie określona we wskazanych wyżej przepisach. Wskazanie właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego ma charakter wyliczenia enumeratywnego i brak jest przepisów odrębnych, które wskazywałyby na właściwość tego Sądu w sprawach skarg określonych w art.154 p.p.s.a. Zatem stosownie do art. 13 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny właściwy jest również w niniejszej sprawie niewykonania wyroku. Tym samym brak jest podstaw do uznania właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozpoznania przedmiotowej skargi.

Przepis art.154 p.p.s.a. nie wprowadza rozróżnienia, który sąd uwzględnił skargę, czy wojewódzki sąd administracyjny czy też Naczelny Sąd Administracyjny, tak jak to czyni np. art. 275 p.p.s.a. Oznacza to, że w sprawie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę, właściwy do rozpoznania skargi o której mowa w art. 154 p.p.s.a. jest wojewódzki sąd administracyjny i to niezależnie od tego czy skargę uwzględnił sąd I czy II instancji.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 59 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.