Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 242/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2020-08-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.1a pkt.2, art. 54 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1438
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Jolanta Strumiłło (sprawozdawca) Sędziowie sędzia WSA Ryszard Maliszewski sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie postanowieniem z dnia "[...]"r Dyrektor Izby Administracji Skarbowej (dalej DIAS) utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E Inspektorat w O z dnia "[...]"r., w sprawie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną zajęcia świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego i społecznego oraz renty socjalnej.

Z przekazanych Sądowi akt sprawy oraz uzasadnienia wskazanego wyżej rozstrzygnięcia DIAS wynika, że Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E. Inspektorat w O. prowadzi postępowanie egzekucyjne z majątku Zobowiązanego - M. B. na podstawie tytułów wykonawczych z dnia "[...]"r. nr: "[...]","[...]","[...]" oraz z dnia "[...]"r. nr: "[...]","[...]","[...]", obejmujących należności pieniężne z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres: marzec 2016 r. oraz czerwiec, lipiec 2016 r. w kwocie należności głównej "[...]"zł (według stanu na dzień "[...]"r.).

Wszczęcie egzekucji administracyjnej na podstawie powyższych tytułów wykonawczych nastąpiło odpowiednio w dniu "[...]"r. oraz w dniu "[...]"r., w wyniku doręczenia Zobowiązanemu odpisów tytułów wykonawczych. W toku egzekucji organ egzekucyjny, zawiadomieniami z dnia "[...]"r., dokonał zajęcia świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej. Zobowiązany otrzymał zawiadomienia o zajęciu w dniu "[...]"r.

Pismem z dnia "[...]"r. M. B., wniósł do organu egzekucyjnego skargę na czynność egzekucyjną w postaci zajęcia świadczenia emertytalnego. W treści skargi wskazywał, iż "nie uzyskał żadnych informacji, jakie warunki należy spełnić, aby móc skorzystać z ulg", zaznaczył również, iż "nie jest ustalone saldo jego zobowiązań", a organ zastosował uciążliwe środki egzekucyjne. Zobowiązany wskazał, iż działania organu egzekucyjnego są "kontynuacją ukrywania szeregu przestępstw na szkodę Strony, w tym ukrywaniem działań Komornika Sądowego".

Postanowieniem z dnia "[...]"r., organ egzekucyjny oddalił skargę Zobowiązanego na czynność egzekucyjną w postaci zajęcia świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego, dokonaną zawiadomieniami z dnia "[...]"r.

Pismem z dnia "[...]"r. Zobowiązany złożył zażalenie na powyższe postanowienie organu egzekucyjnego. W uzasadnieniu zażalenia powtórzył argumentację zawartą we wcześniej składanych podaniach, wskazując, iż organ egzekucyjny ustalił zbyt mało dla rozstrzygnięcia sprawy.

Postanowieniem z dnia "[...]"r., DIAS utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji w sprawie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną.

Jak wskazywał w uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ, w okolicznościach faktycznych przedmiotowej sprawy, organem egzekucyjnym jest Dyrektor Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E. Inspektorat w O., który prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec majątku Zobowiązanego. Organ egzekucyjny podjął działania w postaci zastosowania środka egzekucyjnego, w celu realizacji należności z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za okres 03/2016 oraz 06-07/2016, objętych tytułami wykonawczymi. W ramach podjętych działań egzekucyjnych, organ skierował do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w E. Inspektorat w O. zawiadomienia o zajęciu świadczenia z zaopatrzenia emerytalnego i ubezpieczenia społecznego oraz renty socjalnej, z dnia "[...]"r. Powyższy środek egzekucyjny przewidziany jest w katalogu środków, wymienionych wart. 1a pkt 12 lit. a u.p.e.a., jako egzekucja ze świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz ubezpieczenia społecznego, a także renty socjalnej. Regulacja dotycząca tego środka egzekucyjnego zawarta została w przepisach art. 79 u.p.e.a. DIAS omówił następnie treść przepisów ustawy egzekucyjnej. DIAS wskazał następnie, iż zajęcia świadczenia emerytalnego, dokonane zawiadomieniami z dnia "[...]"r., były prawidłowe, a organ egzekucyjny uczynił zadość wszystkim wymogom formalnym, wynikającym z przepisów ustawy o postepowaniu egzekucyjnym w administracji.

Pismem z dnia "[...]"r. Zobowiązany wywiódł od powyższego rozstrzygnięcia skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.

W treści skargi wskazano m.in. że skarżący wnosi o uchylenie postanowienia, rozpoznanie sprawy w całokształcie z uwzględnieniem okoliczności współistniejących.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zaskarżony akt nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.

Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie było postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]"r., którym organ utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Dyrektora ZUS Oddział w E. Inspektorat w O. "[...]"r., w sprawie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną w postaci zajęcia świadczenia emertytalnego.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż zgodnie z art. 54 § 1 in principio ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn.: Dz. U. z 2020r. poz. 1427; dalej: "u.p.e.a."), zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego. Wskazana ustawa definiuje czynności egzekucyjne jako wszelkie podejmowane przez organ egzekucyjny działania zmierzające do zastosowania lub zrealizowania środka egzekucyjnego (art. 1a pkt 2 u.p.e.a.). Chodzi tu nie tylko o działania jako czynności faktyczne, wykonawcze organu egzekucyjnego i egzekutora, ale i czynności egzekucyjne, które mają charakter aktów prawnych i od których nie przysługuje inny środek ochrony niż zażalenie czy zarzuty. Skarga powyższa ma zatem charakter środka subsydiarnego i nie jest dopuszczalna, gdy ustawa przewiduje inne środki zaskarżenia, np. zarzut, zażalenie na postanowienie, żądanie wyłączenia rzeczy lub prawa majątkowego, albo w sytuacjach, gdy istnieje możliwość wniesienia pozwu do sądu.

W ramach skargi na czynności egzekucyjne mogą być podnoszone wyłącznie zarzuty dotyczące prawidłowości postępowania egzekucyjnego bądź egzekutora w świetle przepisów regulujących sposób i formę przeprowadzania czynności egzekucyjnych (zob. wyrok NSA z dnia 10 lutego 2012 r., II FSK 1588/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Podnieść należy, ze w niniejszej sprawie organ egzekucyjny zastosował środek egzekucyjny znany ustawie o postępowaniu egzekucyjnym tj. zajęcia świadczeń z zaopatrzenia emerytalnego oraz ubezpieczenia społecznego, a także z renty socjalnej. Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd DIAS, iż istotą administracyjnego postępowania egzekucyjnego jest przymusowe doprowadzenie do wykonania obowiązków określonych w tytułach wykonawczych. W związku z powyższym do dokonania czynności egzekucyjnych, w tym stosowanie środków egzekucyjnych nie jest konieczna zgoda zobowiązanego.

Podnoszone przez zobowiązanego w toku postępowania jak i w trakcie przeprowadzania samego zajęcia argumenty nie zostały w żaden sposób potwierdzone i sprowadzają się do deklaracji skarżącego dotyczących ogólnej nieprawidłowości prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Podkreślić należy, że w przypadku podnoszenia istnienia jakichkolwiek przeszkód w zakresie stosowania środka egzekucyjnego to na zobowiązanym ciąży obowiązek udowodnienia ich istnienia lub chociażby wskazania źródeł dowodowych pozwalających organowi egzekucyjnemu na potwierdzenie ich istnienia. Nie można przyjąć by zakwestionowanie czynności egzekucyjnej przez zobowiązanego doprowadzić miało do odstąpienia od takiej czynności lub jej uchylenia. Wręcz przeciwnie zobowiązany z reguły kwestionuje czynności egzekucyjne. By działanie takie odniosło skutek prawny dokonane musi być jednak we właściwym trybie i poparte stosownymi argumentami lub dowodami, które stanowić będą konkretna przeszkodę prawną dla czynności egzekucyjnej. W realiach przedmiotowej sprawy z formalnego punktu widzenia działania organów nie naruszały prawa.

Z uwagi na nie stwierdzenie przez Sąd naruszenia prawa, na mocy art. 151 p.p.s.a., skarga została oddalona.