Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 839/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-02-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. D. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na uchwałę Rady Miasta z dnia 30 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie zasad sprzedaży lokali mieszkalnych będących w zasobie Gminy Miasta oraz udzielenia bonifikat od ceny sprzedaży na rzecz najemców lokali mieszkalnych postanawia: przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 2 lutego 2018 r. (data stempla pocztowego), skarżąca G. D. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Z oświadczenia wnioskodawczyni o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), wynika, że prowadzi sama gospodarstwo domowe, utrzymując się z emerytury w kwocie 1.200 zł netto, którą w całości przeznacza na czynsz najmu lokalu (600 zł), opłaty za media (180 zł), spłatę kredytu gotówkowego (170 zł), zakup leków (90 zł) oraz wyżywienie (160 zł). Wnioskodawczyni nie jest właścicielką żadnych nieruchomości, nie posiada jakichkolwiek oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych, wierzytelności oraz przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł.

Wskazać należy, iż sytuacja finansowa wnioskodawczyni była już przedmiotem oceny w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 750/17, w której postanowieniem z dnia 11 stycznia 2018 r. przyznano jej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

W ocenie referendarza sądowego zawarte we wniosku informacje pozwalają uznać, iż sytuacja finansowa wnioskodawczyni nie uległa poprawie i nie ma ona realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych również w niniejszej sprawie. Świadczy o tym wysokość uzyskiwanych przez wnioskodawczynię dochodów oraz nieposiadanie przez nią zasobów finansowych.

Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.