Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 559/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Bela po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi J.S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przedłożenia ekspertyzy technicznej; oddala skargę. /-/W. Batorowicz /-/A. Zieliński /-/B. Drzazga


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] (k. 21 akt administracyjnych) na podstawie art. 81c ust. 2, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) i art. 123 oraz 262 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej kpa) nałożył na T. S. obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej sporządzonej przez rzeczoznawcę budowlanego wpisanego do centralnego rejestru rzeczoznawców budowlanych, dotyczącą oceny stanu technicznego muru oporowego – cokołu pod ogrodzenie zlokalizowane na granicy działek o nr ewid. gruntu [...] i nr [...].

W przewidzianym ustawą terminie T. S. wniósł zażalenie na postanowienie organu I instancji, żądając zmiany postanowienia i nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy budowlanej na właściciela działki nr [...] – J. S. i wykonawcę, a także właściciela muru oporowego.

Po rozpatrzeniu zażalenia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Uzasadniając organ odwoławczy wyjaśnił, że w toku przeprowadzonego przez organ I instancji postępowania nie stwierdzono, aby przedmiotowy mur oporowy stwarzał zagrożenie dla bezpieczeństwa życia ludzkiego oraz mienia. Nie ustalono jaka jest wysokość ogrodzenia i różnica poziomu terenu przylegającego po obu stronach muru oraz jaka jest jego grubość. Są to podstawowe parametry, których znajomość jest konieczna do podjęcia postanowienia o konieczności sporządzenia oceny technicznej. Z brzmienia art. 81c ust. 2 nie wynika obowiązek opracowania ekspertyzy wyłącznie przez rzeczoznawcę budowlanego wpisanego w drodze decyzji do centralnego rejestru.

W skardze do sądu administracyjnego J. S. podniósł, że organ odwoławczy wydając zaskarżone postanowienie nie ustalił czy uczestnik wnoszący zażalenie jest stroną postępowania, a także naruszył art. 29 ust. 1 pkt 23 Prawa budowlanego i art. 154 kodeksu cywilnego. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania w całości.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, a odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze wyjaśnił, że właściciele działek sąsiadujących ze sobą nieruchomości posiadają przymiot strony w sprawie dotyczącej granicznego ogrodzenia, a wysokość muru nie została ustalona w toku postępowania, natomiast kwestie dotyczące sporów granicznych i własnościowych należą do właściwości sądów powszechnych.

Uczestnik postępowania T. S. w piśmie z dnia [...] r. wniósł o oddalenie skargi, wskazując iż zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, bowiem z protokołu oględzin nie wynika, iż mur stwarza niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia. Zdaniem uczestnika postępowania, postępowanie administracyjne powinno być zatem umorzone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Zaskarżonym postanowieniem organ odwoławczy uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nakładające na T. S., uczestnika postępowania, obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej muru zlokalizowanego na granicy działek o numerach ewidencyjnych [...] i [...], położonych w M. przy ul. [...] i [...].

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji naruszył przepis art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo budowlane (t. jed. Dz. U. z 2003r., Nr 207, poz. 2016 ze zm), bowiem z oględzin nie wynika, aby przedmiotowe ogrodzenie stwarzało bezpośrednie zagrożenie bezpieczeństwa życia ludzkiego lub mienia.

Zgodnie z art. 81c ust. 2 prawa budowlanego, organy nadzoru budowlanego mogą nałożyć, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do stanu technicznego obiektu budowlanego, na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz.

Jak wynika z treści w/w przepisu przesłanką stosowania art. 81c ust. 2 jest istnienie uzasadnionych wątpliwości co do stanu technicznego obiektu budowlanego. Okoliczność ta musi być przez organ administracji publicznej należycie wykazana.

Trafnie, zarówno organ odwoławczy, jak i uczestnik postępowania w piśmie z dnia [...] r. podnieśli, iż w protokole oględzin sporządzonym w dniu [...] r., pracownicy organu orzekającego w pierwszej instancji stwierdzili, że stan techniczny muru granicznego nie stwarzał zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi lub mienia.

Jednakże pomimo takich ustaleń, organ nadzoru budowlanego nałożył obowiązek przedłożenia ekspertyzy i to na uczestnika postępowania, który nie jest właścicielem muru ani nie był inwestorem w/w urządzenia budowlanego. Takie orzeczenie należy uznać za błędne i naruszające dyspozycję przepisu art. 81c ust. 2 prawa budowlanego.

Słusznie zatem organ odwoławczy uchylił zaskarżone postanowienie organu I instancji i nakazał ponowne rozpatrzenie sprawy, przede wszystkim wskazując na celowość rozważenia, czy w ogóle istnieją w niniejszej sprawie podstawy do ingerencji organu nadzoru budowlanego.

Skoro, zatem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, należało na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę J.S. oddalić.

Należy zauważyć też, że błędny jest zarzut skarżącego o braku przymiotu strony postępowania odnośnie uczestnika postępowania, T.S. Zgodnie z art. 28 kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo, kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.

W niniejszej sprawie to na T. S. został nałożony przez organ pierwszej instancji, obowiązek przedłożenia ekspertyzy, a więc miał on interes prawny w zaskarżeniu tego postanowienia.

/-/W. Batorowicz /-/A. Zieliński /-/B. Drzazga

MP