Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 115/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 1; art. 61 ust. 1; art. 64
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędziowie: WSA Grzegorz Grymuza,, WSA Ewa Kowalczyk (sprawozdawca), Protokolant: Sekretarz sądowy Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi Gminy na rozstrzygnięcie protestu Zarządu Województwa z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] marca 2017 r. Zarząd Województwa [...] (organ lub zamiennie IZ) poinformował Gminę [...] (wnioskodawca lub zamiennie skarżąca) o nie uwzględnieniu protestu wniesionego w związku z negatywną oceną projektu pod nazwą "[...]", złożonego w odpowiedzi na konkurs dla Działania 4.1 Wsparcie wykorzystania OZE Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 (konkurs nr [...]).

Pismem z dnia 19 grudnia 2016 r. wnioskodawca został poinformowany przez IZ, że złożony wniosek o dofinansowanie projektu został negatywnie oceniony przez Komisję Oceny Projektów (KOP) w zakresie spełnienia kryterium formalnego poprawności "Informacje we wniosku i załącznikach są spójne, poprawne i zgodne z obowiązującymi dokumentami składającymi się na Regulamin konkursu/zasady naboru wniosków o dofinansowanie projektów pozakonkursowych" ujętego w załączniku nr 6 do Regulaminu konkursu. Organ wskazał, że sposób dokonania przez wnioskodawcę poprawek we wniosku aplikacyjnym, dotyczących wydatków związanych z zakupem i montażem kotłowni na biomasę był niezgodny z zasadami udzielania pomocy na tego rodzaju inwestycje, określonymi w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z 3 września 2015 r. w sprawie udzielania pomocy na inwestycje w układy wysokosprawnej kogeneracji oraz na propagowania energii ze źródeł odnawialnych w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 1420), zawierających odesłanie do przepisów rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1 z późn. zm.), zgodnie z którym pomoc nie może być przyznana na pokrycie wydatków nie związanych bezpośrednio z osiągnięciem wyższego poziomu ochrony środowiska.

Organ stwierdził ponadto brak spójności pomiędzy zapisami formularza wniosku a poszczególnymi tabelami Studium Wykonalności w zakresie odnoszącym się do korzystania przez wnioskodawcę z pomocy publicznej przy realizacji projektu. W następstwie stwierdzonych nieprawidłowości w oparciu o rozdział 6.1.2 punkt 16 Regulaminu konkursu projekt w zakresie kryterium poprawności formalnej uzyskał ocenę negatywną i nie podlegał dalszej ocenie.

W złożonym proteście skarżąca kwestionując negatywną ocenę wniosku w zakresie spełniania kryteriów formalnych poprawności wyjaśniła, że zastosowała się wprost do uwagi zawartej w piśmie organu i zgodnie z jej treścią wydzieliła proporcjonalnie zgodnie z procentem dofinansowania koszty związane z dokumentacją techniczną, studium wykonalności, nadzorem inwestycyjnym, promocją projektu oraz systemem TIK. Odnosząc się do braku spójności pomiędzy studium wykonalności a wnioskiem aplikacyjnym, skarżąca podniosła, że jest to oczywista omyłka pisarska nie mająca żadnego znaczenia dla wniosku ponieważ wszystkie tabele finansowe i analizy wykonane zostały poprawnie z uwzględnieniem pomocy publicznej.

Zarząd Województwa [...] uznał protest za bezzasadny. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wyjaśnił, że wnioskodawca w ramach projektu zamierzał zakupić i uruchomić kotły na biomasę zlokalizowane w kotłowni gminnej co znajduje potwierdzenie w treści opisów zawartych we wniosku aplikacyjnym i w treści protestu (sekcja 3.1 Krótki opis projektu). Kotłownia ta miała za zadanie produkować ciepło na potrzeby urzędu gminy oraz odpłatnie dla spółdzielni mieszkaniowej "[...]", Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...], hali sportowej, Gminnego Ośrodka Kultury, ośrodka zdrowia i szkół. Tym samym, co również potwierdził wnioskodawca w treści protestu, do współfinansowania tych wydatków należało zastosować schemat pomocy publicznej lub pomocy de minimis. Zgodnie ze złożonym w dniu 14 czerwca 2016 r. w pakiecie [...] wnioskiem aplikacyjnym, wydatki dotyczące zadania pn. Modernizacja kotłowni na biomasę, miały zostać objęte schematem pomocy de minimis. Z tego też względu Zarząd Województwa [...] w trakcie dokonywania oceny formalnej wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia tabel dotyczących pomocy publicznej lub pomocy de minimis oraz wprowadzenia korekty do tabeli: szczegółowy budżet projektu, poprzez proporcjonalne (zgodnie z wartością % pomocy de minimis w projekcie) wydzielenie kosztów związanych z dokumentacją techniczną, studium wykonalności, nadzorem inwestorskim, promocją projektu oraz systemami TIK (pkt 9 wezwania).

W ocenie organu wnioskodawca w sposób nieprawidłowy dokonał poprawek we wniosku. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ argumentował, powołując się na art. 41 ust. 6 rozporządzenia nr 651/2014, iż koszty, które nie są bezpośrednio związane z osiągnięciem wyższego poziomu ochrony środowiska nie mogły być uznane się za kwalifikowane, co oznacza, że na ich poniesienie nie można udzielić pomocy publicznej. Do wskazanej kategorii zdaniem organu należało zaliczyć wydatki związane z przygotowaniem studium wykonalności, promocją projektu, nadzorem inwestorskim i systemami TIK, które choć uzasadnione z punktu widzenia racjonalności i efektywności ekonomicznej projektu, nie służyły bezpośrednio osiągnięciu wyższego poziomu ochrony środowiska.

Dalej IZ zauważyła, że w przypadku gdy wnioskodawca ponosi koszty, które zgodnie z regulaminem konkursu są kwalifikowalne, ale nie są bezpośrednio związane z osiągnięciem wyższego poziomu ochrony środowiska, może ubiegać się o ich dofinansowanie w formie pomocy de minimis na ogólnych warunkach jej przyznawania. Organ wskazywał na możliwość sfinansowania tego rodzaju wydatków z pozostałej do wykorzystania części środków w ramach tej pomocy – do maksymalnego limitu 200.000 EUR, jako że z oświadczenia wnioskodawcy dołączonego do pakietu złożonego w systemie LSI2014 wynikało, iż skorzystał on z niej jedynie do wysokości 179.852,74 EUR, a zatem nie wyczerpał limitu.

Odnosząc się do argumentacji skarżącej, że osoba z KOP dokonująca oceny wniosku niewłaściwie zinterpretowała zawarte w nim dane oraz dane w załącznikach, IZ stwierdziła, że w trakcie dokonywania poprawek wnioskodawca zmienił formułę schematów pomocowych dotyczących sposobu finansowania wydatków związanych z zakupem i uruchomieniem kotłowni (ze schematu pomocy de minimis na pomoc publiczną) i w konsekwencji niezgodnie z art. 41 cyt. rozporządzenia nr 651/2014 przyporządkował wydatki związane z przygotowaniem studium wykonalności, promocji projektu, nadzorem inwestorskim i wykonaniem strony internetowej. W ocenie IZ doszło w ten sposób do nieprawidłowego poprawienia wniosku poprzez niewłaściwe dostosowanie wydatków w nim określonych do właściwego schematu pomocy publicznej.

Dalej IZ podniosła, że analiza spójności zapisów zawartych pomiędzy zapisami formularza wniosku oraz tabelami w Studium Wykonalności również wykazała rozbieżności. Mianowicie w pozycji 3.1.5 Studium Wykonalności dotyczącej określenia maksymalnej stopy współfinansowania (Max CRpa) wnioskodawca wskazał, że w projekcie nie wystąpi pomoc de minimis oraz pomoc publiczna, natomiast w tabeli zatytułowanej Pomoc de minimis oraz pomoc publiczna, również dotyczącej pozycji Studium Wykonalności 3.1.5, zawarta została informacja, że w projekcie występuje pomoc publiczna.

Stwierdzone nieprawidłowości stały się podstawą negatywną ocenę projektu co do spełnienia kryterium formalnego poprawności "Informacje we wniosku i załącznikach są spójne, poprawne i zgodne z obowiązującymi dokumentami składającymi się na Regulamin konkursu. Powołując się na postanowienia Regulaminu konkursu nr [...] na realizację projektów w ramach Działania 4.1 Wsparcie wykorzystania OZE RPO WL na lata 2014-2020 (Rozdział VI Procedura oceny i wyboru projektu, punkt 6.1.2 Ocena formalna), organ wskazał, że kryterium formalne poprawności jest kryterium obligatoryjnym, którego spełnienie jest niezbędne do przyznania dofinansowania. Kryterium to dotyczy zagadnień związanych z poprawnością i spójnością informacji przedstawionych we wniosku i załącznikach, założeń projektu, wykonalnością prawną projektu, zgodnością informacji we wniosku i załącznikach z Regulaminem. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia wskazano nadto szczegółowe elementy definiujące to kryterium, w oparciu o które wnioskodawca uzyskał negatywną ocenę.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżąca wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu:

1) naruszenie art. 37 ust, 1 i 2 oraz art, 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, polegające na zaaprobowaniu oceny wniosku Gminy J., przeprowadzonej w sposób nie uwzględniający obowiązującej dokumentacji konkursu;

2) naruszenie art, 53 ust. 1 oraz art. 58 ust. 1 w zw. z art. 37 ust. 1i 2 oraz art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, polegające na przyjęciu za podstawę uzasadnienia negatywnego rozstrzygnięcia argumentacji:

a) której nie da się zweryfikować w świetle regulaminu konkursu, ustawy wdrożeniowej oraz przepisów powołanych w rozstrzygnięciu w odwołaniu do użytego przez organ pojęcia "schemat pomocy publicznej" jako wzorca oceny;

b) nie uwzględniającej regulaminu konkursu, który koszty niezbędnej dokumentacji, uznane przez organ za niekwalifikowalne w ramach konkursu, uznaje za kwalifikowalne;

c) nie uwzględniającej dostatecznie regulaminu konkursu odsyłającego do zasad kwalifikowania wydatków objętych Wytycznymi programowymi, które przesądzają o kwalifikowalności kosztów przyjętych przez gminę;

d) nie uwzględniającej treści kryterium "Informacje we wniosku i załącznikach są spójne, poprawne/zgodne z obowiązującymi dokumentami składającymi się na Regulamin konkursu/zasady naboru wniosków' o dofinansowanie projektów poza konkursowych", które odsyła do wytycznych w sprawie kwalifikowalności, któreś uznają koszty przyjęte przez gminę za kwalifikowalne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu ponieważ zaskarżone rozstrzygnięcie protestu nie narusza prawa w stopniu, który mógłby uzasadniać jego wyeliminowanie z obrotu prawnego.

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217, przywoływanej jako "ustawa wdrożeniowa" lub zamiennie "u.z.p.r."), które określają między innymi sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a., z wyłączeniami, o których mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej.

Zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3).

Zatem, kontroli sądów administracyjnych poddana jest ocena projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, dokonywana przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi (pośredniczącą lub wdrażającą) w realizacji takich programów, po wyczerpaniu środków odwoławczych.

Procedura odwoławcza w niniejszej sprawie została wyczerpana. Skarżąca po otrzymaniu negatywnej oceny swojego projektu wniosła protest w terminie przewidzianym ustawą. Protest ten został rozstrzygnięty poprzez jego nieuwzględnienie, a skarżąca w ustawowym terminie 14 dni złożyła skargę do sądu.

Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności określa, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania (art. 37 ust. 1 u.z.r.p.). Kontrolując zatem zgodność z prawem dokonanej przez właściwą instytucję oceny wniosku o dofinansowanie, sąd bierze pod uwagę zasady dokonywania oceny.

Przechodząc do istoty sporu wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie ocenie podlegała prawidłowość poprawienia wniosku o dofinansowanie w zakresie wynikającym z treści punktu 9 i 10 wezwania.

Kryterium oceny w tym zakresie stanowi przede wszystkim postanowienie punktu 16 w rozdziale 6.1.2 Regulaminu konkursu stanowiącego załącznik do Uchwały Nr [...] Zarządu Województwa [...] z dnia [...] marca 2016 r., z którego wynika, że pozytywną ocenę wniosku (na tym etapie) warunkuje jedynie prawidłowe poprawienie/uzupełnienie wszystkich elementów będących przedmiotem uwag zawartych w wezwaniu do poprawienia wniosku.

Bezspornym jest, że skarżąca w dniu 21 października 2016 r. została wezwana do uzupełnienia/poprawy wniosku o dofinansowanie (względnie do złożenia wyjaśnień dotyczących treści wniosku). Wezwanie dotyczyło zarówno samego formularza wniosku, jak i załączników do wniosku i wskazywało na szereg różnego rodzaju uchybień. W zakresie będącym przedmiotem sporu wezwanie w pkt 9-10 dotyczyło sposobu wypełnienia wniosku o dofinansowanie w sekcji "Pomoc publiczna" i miało następującą treść: "9. Sekcja: Pomoc publiczna: wskazano, że projekt będzie objęty pomocą publiczną. W związku z powyższym należy opisać, które z instalacji zostaną objęte pomocą publiczną i na jakich budynkach zostaną one zamontowane. Dodatkowo w takim przypadku należy uzupełnić tabele dotyczące pomocy publicznej/pomocy de minimis oraz wprowadzić korekty do tabeli: szczegółowy budżet projektu tj. proporcjonalnie (zgodnie z wartością % pomocy de minimis w projekcie) wydzielić koszty związane z dokumentacją techniczną, studium wykonalności, nadzorem inwestorskim, promocją projektu oraz systemami TIK. 10. Tabela: Zadania w projekcie - z opcji wybranej w sekcji "pomoc publiczna" wynika, że projekt będzie realizowany również na budynkach użyteczności publicznej. W związku z powyższym należy wydzielić odpowiednie koszty w ramach zadań w projekcie. Należy również pamiętać, że montaż instalacji fotowoltaicznych na budynkach użyteczności publicznej pozostających własnością wnioskodawcy podlega dofinansowaniu zgodnie ze schematami pomocy publicznej.".

Trafnie zauważył organ, że zgodnie z treścią pkt 5.1.1-5.1.3 Regulaminu konkursu w zależności od tego, czy w projekcie występowała pomoc publiczna czy też nie, różny był maksymalny poziom dofinansowania. Wystąpienie pomocy publicznej ma również wpływ na kwalifikowalność poszczególnych wydatków w projekcie, o czym jednoznacznie przesądza treść Regulaminu konkursu oraz dokumentów, do których tenże Regulamin się odwołuje. I tak, w pkt 5.2.1 Regulaminu konkursu odsyła do Wytycznych programowych stanowiąc, iż "Ogólne zasady dotyczące kwalifikowalności wydatków zostały określone w Wytycznych programowych dotyczących systemu wdrażania Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na, lata 2014-2020 w zakresie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego - Tom I". Z kolei w pkt 5.2.3 Regulaminu konkursu wprowadzono dodatkowe, szczegółowe zasady kwalifikowalności dotyczące poszczególnych typów budowanych instalacji. Wynika z nich, że dla źródeł ciepła opalanych biomasą, oprócz wyszczególnienia rodzajów kosztów kwalifikowalnych, wskazano także wydatki, które są niekwalifikowalne. Stosownie do postanowień ostatniego z wymienionych punktów Regulaminu, kosztem kwalifikowanym są koszty związane z zakupem montażem kompletnych urządzeń (...), systemy podawania paliwa do zasilania kotłów, licznik ciepła, roboty budowlane niezbędne do prawidłowego zamontowania i funkcjonowania kotła, urządzenia do magazynowania ciepła oraz koszty niezbędnej dokumentacji na zasadach określonych w wytycznych IZ RPO. Z kolei w katalogu wydatków niekwalifikowalnych znalazły się elementy niezwiązane z produkcją energii ze źródeł odnawialnych w tym: koszty związane z zakupem i instalacją źródeł, które nie spełniają wymagań; instalacje, w których wyprodukowana energia wykorzystywana jest w budynkach, w których prowadzona jest działalność rolnicza np. instalacja została wybudowana na kurniku, chlewni, suszarni, które dzięki energii w niej produkowanej są np. ogrzewane oraz koszty wymiany wkładu kominowego.

Regulamin konkursu wyraźnie zatem określa, że wydatki, które są ponoszone na elementy niezwiązane z produkcją energii są wydatkami niekwalifikowalnymi, przy czym katalog takich wydatków zawarty w Regulaminie ma charakter jedynie przykładowy. Z drugiej strony, szczegółowe zasady kwalifikowalności wydatków modyfikowane są przez ogólne zasady opisane w Wytycznych programowych, stanowiących załącznik nr 2 do uchwały Zarządu Województwa [...][...] z dnia [...] marca 2016 r., do których, jak zaznaczono wyżej, Regulamin konkursu w pkt 5.2.3.1 tiret szóste wyraźnie odsyła.

Należy przypomnieć, że spór w zakresie prawidłowości uzupełnienia wniosku dotyczył kwalifikacji do dofinansowania wydatków poniesionych na opracowanie studium wykonalności projektu, wydatków na jego promocję, kosztów nadzoru inwestorskiego oraz systemów TIK.

W kontekście przywołanych zasad kwalifikowalności projektu stanowisko organu, że koszty usług pełnienia nadzoru inwestorskiego oraz promocji projektu – w części, w jakiej dotyczyły one źródeł ciepła opalanych biomasą - miały charakter wydatków niekwalifikowanych, znajdowało zatem uzasadnienie w treści Regulaminu konkursu. Z określonych w nim zasad wynika bowiem, że tego rodzaju wydatki w sposób oczywisty nie mają związku z produkcją energii ze źródeł odnawialnych. Analogicznie należało ocenić dyskwalifikację wydatków związanych z wdrożeniem systemów TIK, które jak wyjaśnił organ są rozwiązaniami z dziedziny technik informacyjno-komunikacyjnych służących do zarządzania zużyciem energii. Należy zatem przyznać słuszność stanowisku organu, że i w tym wypadku wydatek nie w istocie ma bezpośredniego związku z produkcją energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych.

Nawiązując do zarzutów skargi i wspierających je argumentów sąd zwraca uwagę, że wprawdzie z ogólnych zasad kwalifikowalności zawartych w Wytycznych programowych (pkt 1.14.1) wynika, że wydatki związane z zakupem dokumentacji technicznej oraz studium wykonalności co do zasady mieszczą się w katalogu wydatków kwalifikowalnych, jednak wymaga podkreślenia, że wymienione w Wytycznych rodzaje wydatków kwalifikują się do współfinansowania z EFRR, o ile nie są zakazane na mocy obowiązujących przepisów prawa wspólnotowego, krajowego, regulaminów konkursu oraz ich poniesienie jest bezpośrednio związane z projektem oraz niezbędne do jego przygotowania lub realizacji.

Należy mieć zatem na uwadze, że wyszczególnienie danej kategorii wydatku w ramach katalogu wydatków uznawanych za kwalifikowalne nie przesądza jeszcze o kwalifikowalności konkretnego wydatku. Jak trafnie zauważył organ, konieczne jest spełnienie również dodatkowych warunków określonych w Wytycznych programowych, w tym zwłaszcza zachowanie zgodności wydatku z treścią Regulaminu konkursu oraz przepisami prawa. Przepisem prawa, który stanowi w istocie weryfikator kwalifikowalności spornych wydatków nadając jednocześnie kierunek wykładni tego pojęcia jest art. 41 rozporządzenia nr 651/2014. Stosowanie do przepisu ust. 1 tego artykułu, pomoc inwestycyjna na propagowanie energii ze źródeł odnawialnych jest zgodna z rynkiem wewnętrznym w rozumieniu art. 107 ust. 3 Traktatu i wyłączona z obowiązku zgłoszenia, o którym Morawa art. 108 ust. 3 Traktatu, jeżeli spełnione są warunki ustanawiane w niniejszym artykule i w rozdziale I. Z kolei ustęp 6 tego artykułu określający zasady ustalania "dodatkowych kosztów inwestycji", w końcowej części przepisu stanowi, iż za koszty kwalifikowane nie uznaje się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z osiągnięciem wyższego poziomu ochrony środowiska. Mając zatem na uwadze przytoczone regulacje prawa unijnego, które mają w rozpoznawanej sprawie zastosowanie z mocy przepisu § 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 3 września 2015 r. w sprawie udzielania pomocy na inwestycje w układy wysokosprawnej kogeneracji oraz na propagowanie energii ze źródeł odnawialnych w ramach regionalnych programów operacyjnych na lata 201402010, trafnie wywiedziono w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, że katalog kosztów, które są bezpośrednio związane z osiągnięciem wyższego poziomu ochrony środowiska nie został wprawdzie sprecyzowany w przepisach prawa krajowego i unijnego, nie mniej należy przyjąć, że warunek ten spełniają tylko wydatki poniesione na urządzenia, elementy wyposażenia czy roboty budowlane, które w sposób bezpośredni przyczyniają się do wyższego poziomu ochrony środowiska. Wyeksponowana wymaga przy tym określenie "w sposób bezpośredni", albowiem przytaczając w argumentacji wspierającej zarzuty skargi brzmienie postanowienia pkt 1.14.1 Wytycznych, ze wskazaniem katalogu wydatków kwalifikujących się do współfinansowania ze środków pomocowych obejmującego również studium wykonalności, skarżąca skrzętnie pomija, że z preambuły rozdziału 1.14 Wytycznych jednoznacznie wynika, iż niżej wymienione, czyli wymienione w pkt 1.14.1, rodzaje wydatków (w tym dotyczące studium wykonalności) kwalifikują się do współfinansowania z EFRR, i ile nie są zakazane na mocy obowiązujących przepisów prawa wspólnotowego, krajowego, regulaminów konkursu oraz ich poniesienie jest bezpośrednio związane z projektem oraz niezbędne do jego przygotowania lub realizacji.

Mając na uwadze przytoczone zasady, zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ art. 53 ust. 1 oraz 58 ust. 1 w związku z art. 37 ust. 1 i 2 oraz art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wraz z przytoczoną na ich poparcie argumentacją odwołującą się do nieuwzględnienia przez organ zasad kwalifikowalności wydatków określonych w Regulaminie konkursu i w Wytycznych programowych, należało uznać za niezasadne.

Reasumując, w świetle przytoczonych argumentów w rozpoznawanej sprawie wydatki poniesione na opracowanie studium wykonalności projektu tudzież na usługi nadzoru inwestorskiego, nie mogły zostać uznane za kwalifikowalne do dofinansowania ze środków EFRR, niezależnie od określonego w innych przepisach prawa obowiązku zatrudnienia inspektora nadzoru inwestorskiego czy też pozyskania tego rodzaju dokumentacji. Decydującym kryterium dofinansowania ze środków EFRR stanowił bowiem ich bezpośredni związek z osiągnieciem wyższego poziomu ochrony środowiska, w rozumieniu art. 41 ust. 6 rozporządzenia nr 651/2014. W świetle tych argumentów, tym bardziej zatem za koszty kwalifikowane nie mogły być uznane wydatki przeznaczone w projekcie na zakup dodatkowych elementów wyposażenia inwestycji takich jak systemy TIK, czy też przeznaczone na promocję projektu.

Należy przy tym wskazać na niebudzącą wątpliwości interpretacyjnych treść wezwania do poprawienia wniosku. Słusznie argumentuje organ w odpowiedzi na skargę, że w treści wezwania do poprawy wniosku (pkt 9) skarżąca nie była wzywana do wydzielenia części kosztów modernizacji kotłowni na biomasę przypadających na dokumentację techniczną, studium wykonalności, nadzór inwestorski, promocję projektu oraz systemy TIK i zakwalifikowania ich do wydatków finansowanych w ramach Rozporządzenia pomocowego, czy też jako wydatków finansowanych na zasadach ogólnych. Treść wezwania jednoznacznie wskazywała na konieczność wydzielenia kosztów związanych z dokumentacją techniczną, studium wykonalności, nadzorem inwestorskich, promocją projektu oraz systemami TIK – zgodnie ze wskaźnikiem pomocy de minimis w projekcie, jako że z takiego schematu pomocowego skarżąca korzystała, na co wskazuje złożone przez nią i załączone do wniosku oświadczenie.

W świetle powyższych argumentów nie sposób podzielić zarzutu sformułowanego w pkt 2.1a skargi, opartego na argumencie błędnego przyjęcia przez organ jako wzorca oceny – schematu pomocy publicznej. Regulamin konkursu określa bowiem zasady finansowania projektów ze środków EFRR również przy udziale środków pomocy publicznej/pomocy de minimis, co ma wpływ na poziom dofinansowania, tworząc w ten sposób swoisty schemat pomocy publicznej.

Zgodnie z zapisami załącznika nr 6 do Regulaminu konkursu kryterium formalne poprawności "Informacje zawarte we wniosku i załącznikach są spójne, poprawne i zgodne z obowiązującymi dokumentami składającymi się na Regulamin konkursu/zasady naboru wniosków o dofinansowanie projektów pozakonkursowych" jest kryterium zerojedynkowym. Ocena spełnienia kryterium polega na przyznaniu wartości logicznych "TAK", "NIE". Kryterium weryfikowane jest na podstawie wniosku o dofinansowanie i załączników. Ma ono charakter wieloelementowy w tym sensie, że jest zdefiniowane poprzez zestaw 12 pytań pomocniczych (cząstkowych). Kryterium uznaje się za spełnione, jeżeli odpowiedź na wszystkie (adekwatne) cząstkowe pytania będzie pozytywna. W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia IZ wskazała, że projekt skarżącej uzyskał negatywną odpowiedź co do następujących pytań cząstkowych: czy przewidziane w projekcie wydatki są zgodne z katalogiem kosztów kwalifikowanych zawartym w wytycznych do kwalifikowalności (w tym kwalifikowalności podatku VAT w projekcie) oraz właściwym schematem pomocy publicznej; czy wysokość kosztów w poszczególnych kategoriach jest zgodna z Regulaminem konkursu, SZOOP i właściwym schematem pomocy publicznej; czy przedłożone dokumenty są zgodne z obowiązującymi wytycznymi.

W ocenie sądu ocena ta znajduje uzasadnienie w przytoczonej przez organ argumentacji, przy czym sąd nie podziela stanowiska skarżącej, że rozstrzygnięcie protestu zawiera nowe elementy oceny wniosku nie zawarte w negatywnej ocenie.

Podkreślenia wymaga, że skarżąca jako beneficjent środków sporządza wniosek i odpowiada za jego treść. To na wnioskodawcy ciąży obowiązek sporządzenia wniosku o dofinansowanie w sposób staranny, kompletny, odpowiadający założeniom danego programu operacyjnego i uwzględniający kryteria oceny (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt. II GSK 1500/11). Analogiczne zasady obejmują zmiany i uzupełnienia wniosku. Jakiekolwiek błędy i wady dokumentacji obciążają zatem wnioskodawcę. Nie ma podstaw prawnych do żądania od instytucji zarządzających i pośredniczących, aby interpretowały wątpliwości, czy niedokładności wniosku tudzież jego uzupełnienia, na korzyść wnioskodawcy. To wnioskodawca musi zadbać o przekonać instytucji rozdysponowujące pomoc, że jego projekt gwarantuje realizację celów danego działania.

Stosownie do przepisu art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej, sąd może uwzględnić skargę tylko w przypadku stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i pod warunkiem że naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. W rozpoznawanej sprawie sąd nie dopatrzył się tego rodzaju naruszenia. Niespójność pomiędzy zapisami formularza wniosku a poszczególnymi tabelami Studium wykonalności odnoście występowania w projekcie pomocy publicznej, również została w istocie przyznana przez skarżącą w proteście, ze wskazaniem, iż była efektem oczywistej omyłki pisarskiej – w subiektywnej ocenie skarżącej – nie mającej żadnego znaczenia dla wniosku.

Zgodnie z postanowieniem pkt 16 rozdziału 6.1.2 Regulaminu konkursu zatytułowanego Ocena formalna, niedokonanie przez wnioskodawcę wszystkich wskazanych w wezwaniu uzupełnień/poprawek, dokonanie nieprawidłowych uzupełnień/poprawek, oraz niezłożenie wyjaśnień lub złożenie wyjaśnień niedostatecznych tj. takich których treść nie pozwala uznać kryterium poprawności za spełnione, stanowi podstawę negatywnej oceny projektu. W ocenie sądu w ustalenia poczynione przez organ oraz ich ocena prawna dawały podstawę do przyjęcia takiej oceny, a zarzuty podniesione w skardze nie zdołały tej oceny obalić, wobec czego skarga na rozstrzygnięcie protestu nie mogła zostać uwzględniona.

Mając na uwadze przytoczone wyżej względy sąd na podstawie art. 61 ust.1 pkt 1 b u.z.r.p skargę jako bezzasadną oddalił.