Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 538/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2015-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Minister Zdrowia
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2, art. 3
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędzia WSA Adam Jutrzenka – Trzebiatowski Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2015 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. W dniu 2 marca 2015 r. W, za pośrednictwem poczty elektronicznej złożyła w Oddziale Wojewódzkim Narodowego Funduszu Zdrowia wniosek o udostępnienie informacji publicznej w formie elektronicznej, w postaci skanów dokumentacji przebiegu i efektów oraz wystąpień, stanowisk, wniosków i opinii wszystkich kontroli wewnętrznych i zewnętrznych, przeprowadzonych przez Oddział w roku 2013 i 2014 wśród świadczeniodawców oraz w samym Oddziale NFZ.

Pismem z dnia [...] marca 2015 r. Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ zwrócił się do wnioskodawcy o wykazanie okoliczności wskazujących, że uzyskanie wnioskowanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., wydaną na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 3 oraz art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r.

o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.; dalej jako u.i.d.p.) w związku z art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (teksy jedn. Dz.U.z2008r., nr 164, poz. 1027 ze zm.) oraz art. 107 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., dalej jako k.p.a.) Kodeksu postępowania administracyjnego, organ I instancji odmówił udostępnienia informacji publicznej w formie elektronicznej, w zakresie objętym wnioskiem strony z dnia [...] marca 2015r.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że wyodrębnienie wnioskowanych informacji i ich przekazanie zgodnie ze wskazanymi kryteriami i formie, będzie procesem bardzo pracochłonnym, zarówno w płaszczyźnie organizacyjnej, jak i intelektualnej, co oznacza, że żądana przez stronę informacja ma charakter przetworzony. W dalszej części uzasadnienia organ I instancji wskazał, że proces przetworzenia informacji publicznej w celu jej udostępnienia, musi znajdować uzasadnienie w przesłance szczególnej istotności dla interesu publicznego. Wobec nie wskazania przez wnioskodawcę, że uzyskanie wnioskowanej informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, organ I instancji stwierdził, że w niniejszej sprawie nie występuje interes publiczny uzasadniający udzielenie żądanej informacji.

2. Stowarzyszenie W złożyło odwołanie od powyższej decyzji, w którym wskazało, że informacje dotyczące przeprowadzonych kontroli, powinny być umieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej. W konsekwencji strona oczekiwała, że Dyrektor Oddziału wskaże miejsce ich publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej. Stowarzyszenie podniosło również, że liczba wnioskowanych informacji nie stanowi uzasadnienia dla twierdzenia, że jest to informacja przetworzona, wobec czego nie miało obowiązku wskazywania szczególnie istotnego interesu publicznego.

Z uwagi na błędne pouczenie, które zostało zawarte w decyzji organu I instancji, strona skarżąca zgodnie z tym pouczenie wniosła odwołanie do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, za pośrednictwem organu I instancji. Pismem z dnia [...] maja 2015 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia przekazał Dyrektorowi Oddziału Wojewódzkiego NFZ wniosek strony o ponowne rozpatrzenie sprawy (odwołanie).

3. Decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2015 r. Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] kwietnia 2015 r.

W ocenie organu prawidłowo ustalony został szacowany zakres dokumentacji, której udostępnienia w formie skanów domaga się Stowarzyszenie, a ponadto prawidłowo wskazano, że przygotowanie żądanej informacji publicznej wiąże się z koniecznością zaangażowania pracowników Wydziału Kontroli do przygotowania przedmiotowej dokumentacji w formie żądanej przez stronę skarżącą. Z uwagi na konieczność przeanalizowania całej dokumentacji objętej kontrolami zewnętrznymi (około 139 860 stron), i w celu usunięcia z niej danych osobowych, informacji o stanie zdrowia oraz informacji objętych tajemnicą przedsiębiorcy, która powinna być poprzedzona przeanalizowaniem ponad 100 ofert, w celu ustalenia zakresu informacji objętych tajemnicą przedsiębiorcy, pracownicy Wydziału Kontroli będą przez okres kilku tygodni wyłączeni z realizacji ustawowych zadań Oddziału. Szacowany kilkutygodniowy okres obejmuje również proces analizy przedmiotowej dokumentacji, w celu jej przygotowania zgodnie z kryteriami wskazanymi przez stronę oraz proces skanowania dokumentów i ich przesyłania w formie elektronicznej.

Wyodrębnienie wnioskowanych informacji i ich przekazanie zgodnie ze wskazanymi kryteriami i formie, będzie procesem bardzo pracochłonnym, zarówno w płaszczyźnie organizacyjnej, jak i intelektualnej, co oznacza, że żądana przez Stowarzyszenie informacja ma charakter przetworzony.

Powołując się na przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz poglądy orzecznictwa organ wskazał, że uzyskanie informacji przetworzonej jest możliwe po wykazaniu przez wnioskodawcę powodów, dla których spełnienie jego żądania udzielenia informacji publicznej będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. W związku z tym brak jest podstaw do udzielenia informacji publicznej przetworzonej podmiotowi, który nie zapewnia, że zostanie ona realnie wykorzystana w celu ochrony interesu publicznego lub usprawnienia funkcjonowania organów państwa. Wnioskodawca domagający się udzielenia informacji publicznej przetworzonej dla wykazania w jakim zakresie jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego powinien wyjaśnić w jaki sposób zamierza wykorzystać uzyskane informacje dla ochrony tego interesu lub poprawy funkcjonowania organów administracji publicznej.

Organ podał, że Stowarzyszenie, pomimo skierowania do niego wezwania, nie wykazało, że zamierza wykorzystać wnioskowaną informację publiczną, zgodnie z wymaganym dla jej udostępnienia interesem publicznym, tj. na przykład w sposób mogący wpłynąć na usprawnienie funkcjonowania realizowanych kontroli, rozliczania wykonanych świadczeń lub usprawnienia funkcjonowania poszczególnych komórek organizacyjnych Oddziału. Zatem, wobec nie zapewnienia, że wnioskowana informacja publiczna zostanie wykorzystana przez stronę w celu usprawnienia realizacji ustawowych zadań nałożonych na Oddział lub innych zadań publicznych, organ stwierdził, że w sprawie nie występuje interes publiczny uzasadniający udzielenie żądanej informacji.

4. Stowarzyszenie W zaskarżyło powyższą decyzję organu II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. zarzucając naruszenie:

1) art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP w zakresie, w jakim norma konstytucyjna gwarantuje uprawnienie do uzyskiwania informacji o działalności podmiotów wykonujących zadania władzy publicznej i gospodarujących mieniem publicznym, w tym prawa domagania się istniejących dokumentów, poprzez błędne przyjęcie, że przedmiotem wniosku była informacja przetworzona, co stanowi nieuprawnione ograniczenie prawa Stowarzyszenia do informacji publicznej,

2) art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do uzyskiwania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, poprzez błędne przyjęcie, że Stowarzyszenie zwróciło się o udostępnienie informacji przetworzonej,

3) art. 16 ust. 1 ustawy w zakresie, w jakim przepis ten stanowi, że odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w formie decyzji administracyjnej, poprzez błędne przyjęcie, że w niniejszej sprawie zaszła potrzeba wydania decyzji administracyjnej

4) art. 16 ust. 2 pkt 2 ustawy w zakresie, w jakim przepis ten nakazuje podanie w uzasadnieniu decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania, poprzez niespełnienie owego wymogu.

W uzasadnieniu w pierwszej kolejności strona skarżąca zauważyła, że informacje, o udostępnienie których zwróciło się Stowarzyszenie, stanowią informacje, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 3 zd. 1 ustawy informacje te obligatoryjnie muszą być zamieszczone na stronie podmiotowej danego podmiotu zobowiązanego. Zaistniała zatem sytuacja, w której Stowarzyszenie zwróciło się o udostępnienie informacji publicznej, która zgodnie z obowiązującymi już od ponad 11 lat przepisami powinna znajdować się na stronie podmiotowej BIP podmiotu zobowiązanego. Gdyby informacje te znajdowały się we wskazanym urzędowym teleinformatycznym publikatorze (BIP), to podmiot zobowiązany nie musiałby udostępniać tych informacji na wniosek. Wystarczyłoby wówczas wskazanie adresu strony internetowej, pod którym informacje te można znaleźć. Zatem gdyby Dyrektor Oddziału Wojewódzkiego NFZ wypełnił ciążące na nim od lat obowiązki, niniejszy spór nie mógłby zaistnieć. Jednoznacznie nagannie strona oceniła sytuację, w której skutki niedopełnienia ustawowych obowiązków przenosi się na wnioskodawcę.

Strona skarżąca podkreśliła, że stanowisko organu, jakoby przedmiotem wniosku było udostępnienie informacji przetworzonej, jest błędne i w sposób istotny narusza art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zdaniem skarżącego przetworzenie polega na podjęciu czynności związanych z uogólnianiem lub uszczegółowianiem informacji posiadanych przez podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznych. Może to być zatem dokonywanie pewnych analiz, zestawień, wyliczeń, etc. Czynności związane z uogólnianiem tudzież uszczegółowianiem stanowią efekt intelektualnego zaangażowania osoby, czynności tych dokonującej, nie zaś wyłącznie rezultat określonych czynności technicznych.

Stowarzyszenie podniosło również, że pracochłonność nie jest argumentem przesądzającym o tym, że przedmiotem wniosku jest udostępnienie informacji przetworzonej. Zrealizowanie każdego wniosku o udostępnienie informacji publicznej wiąże się z koniecznością podjęcia prac, co jest refleksem ustawowych obowiązków nałożonych na podmioty zobowiązane. Jeżeli zakres prac jest dla podmiotu zobowiązanego znacznym obciążeniem, podmiot może skorzystać z regulacji art. 13 ust. 2 ustawy. Co do zasady podmiot zobowiązany winien udostępnić informację publiczną na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni. Jednakże na podstawie przytoczonego przepisu istnieje możliwość przedłużenia tego terminu do maksymalnie 2 miesięcy. Ten dłuższy termin pozwala podmiotom zobowiązanym, w przypadku obszernego wniosku, tak rozłożyć pracę, aby nie kolidowała ona znacznie z codziennym funkcjonowaniem organu.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone

w zaskarżonej do Sądu decyzji i wniósł o oddalenie skargi w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

5. Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.), sprowadza się do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta ogranicza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 145 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

6. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli była decyzja odmawiająca udostępnienia skarżącemu żądanej informacji. Kwestią sporną było nie tyle to, czy wnioskowana przez skarżące Stowarzyszenie informacja publiczna w postaci: skanów dokumentacji przebiegu i efektów oraz wystąpień, stanowisk, wniosków i opinii wszystkich kontroli w roku 2013 i 2014, tak wewnętrznych jak i zewnętrznych, przeprowadzonych przez oddział NFZ wśród świadczeniodawców oraz w samym oddziale NFZ, jest informacją publiczną i czy Dyrektor Oddziału NFZ jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia takiej informacji, co kwestia tego, czy żądane informacje są tzw. informacją prostą, jak wywodzi skarżący, czy też przetworzoną, jak twierdzi organ. W konsekwencji przesądzić także należało, czy – stosownie do treści art. 3 ust. 1 u.d.i.p. – skarżący będąc podmiotem wnioskującym o udostępnienie informacji publicznej zobowiązany był wykazać, że uzyskanie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Analizując spór w tym zakresie (w innym bowiem nie ma potrzeby wobec braku uchybień procesowych i materialnoprawnych) należy wskazać, że zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej przysługuje każdemu, a od osoby korzystającej z przysługującego jej prawa nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Jedynym w tym zakresie wyjątkiem jest sytuacja opisana w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.. Zgodnie z zamieszczoną tam regulacją adresat wniosku o udostępnienie informacji publicznej może domagać się od wnioskodawcy wykazania, że żądanie zawarte we wniosku jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, ale jest to możliwe wyłącznie wtedy, gdy żądanie udostępnienia informacji publicznej dotyczy informacji przetworzonej.

W niniejszej sprawie organ zakwalifikował wnioskowaną informację jako informację przetworzoną argumentując, że obejmuje ona szeroki zakres przedmiotowy i czasowy, a udostępnienie żądanych informacji wymagać będzie podjęcia dodatkowych, bardzo pracochłonnych i czasochłonnych czynności polegających na zanonimizowaniu danych osobowych i opracowaniu na podstawie dokumentacji źródłowej informacji przetworzonej.

7. Analizując poglądy doktryny dotyczące tego aspektu wskazać należy, że sięgnięcie do zbiorów dokumentacji zawierających informacje proste i wyselekcjonowanie spośród nich – choć niewątpliwie przy wskazanej ilości dokumentacji i zakresu czasowego może być czasochłonne i pracochłonne – nie skutkuje – co do zasady przekształceniem informacji prostej w informację przetworzoną. Nie są to czynności prowadzące w rezultacie do powstania całkowicie nowej informacji. Przetworzenie informacji wymaga bowiem podjęcia przez podmiot zobowiązany do jej udostępnienia działań o charakterze intelektualnym w odniesieniu do zbioru informacji, który jest w jego posiadaniu i nadania skutkom tego działania cech całkowicie nowej informacji (por. H. Izdebski, Ustawa z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2001 r.).

W judykaturze wskazuje się, że informacja przetworzona to jakościowo nowa informacja, która nie istnieje w przyjętej treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego podmiotu. Tym samym udzielenie informacji przetworzonej poprzedza wytworzenie nowej informacji (por. chociażby wyroki WSA: w Szczecinie z dnia 9 stycznia 2014 r., II SA/Sz 1416/13; w Kielcach z dnia 7 listopada 2013 r., II SA/Ke 852/13; w Warszawie z dnia 6 czerwca 2013 r., II SA/Wa 777/13; dostępne, podobnie jak niżej powołane judykaty, w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stonie internetowej NSA).

Podobnie za niezmieniający kategoryzacji informacji z "prostej" na "przetworzoną" uznaje się, również co do zasady, proces tzw. anonimizacji. Proces polegający na wykreśleniu z dokumentu elementów dotyczących danych osobowych bez naruszania samego rozstrzygnięcia, czyli anonimizacja, nie jest przetworzeniem informacji (por. wyroki NSA: z dnia 9 sierpnia 2011 r., I OSK 792/11 i I OSK 977/11 oraz wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 22 marca 2012 r., II SA/Go 48/12; dostępne w powołanej wyżej bazie). Także przekształceniem informacji, a nie jej przetworzeniem, jest zmiana nośnika danych informacji, czyli poddanie dokumentu procesowi kopiowania czy skanowania (por. wyroki WSA w Poznaniu: z dnia 22 maja 2013 r., IV SAB/Po 31/13; z dnia 25 kwietnia 2013 r., II SAB/Po 11/13; z dnia 6 marca 2013 r., II SAB/Po 87/12).

8. Jednakże wskazane wyżej zasady, znajdujące umocowanie w art. 61 Konstytucji RP i 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. doznają ograniczenia w sytuacjach szczególnych choćby takich, gdy ze względu na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet o wspomnianym wyżej prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem lub gdy szeroki zakres wniosku wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań.

Za informację przetworzoną uznaje się zatem wyodrębnienie (wyselekcjonowanie po analizie posiadanych zbiorów) informacji prostych ze zbiorów informacji znajdujących się w posiadaniu zobowiązanego i przygotowanie ich do udostępnienia, jeżeli wymagają podjęcia działań twórczych i analitycznych, opracowania zestawień, list lub wykazów czy odpowiedniego zredagowania, których efektem końcowym jest jakościowo nowa informacja (dotychczas samoistnie nieistniejąca), a nawet sporządzenie wielu kserokopii dokumentów wymagających podjęcia działań organizacyjnych oraz zaangażowania środków i osób (por. M. Jabłoński, Udostępnianie przetworzonej informacji publicznej, Wrocław 2015 r., s. 114, 126, 133 i n.; por. także wyroki NSA: z 8 lutego 2011 r. I OSK 1938/10; z 9 sierpnia 2011 r. I OSK 792/11; z 12 czerwca 2014 r. I OSK 2721/13; z 5 kwietnia 2013 r. I OSK 89/13; z 9 sierpnia 2011 r. I OSK 792/11). W szczególności informacja wytworzona w ostatni opisany wyżej sposób pomimo tego, że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu uznawana jest za informację przetworzoną, bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej (por. wyroki NSA z dnia 23 stycznia 2015 r., I OSK 315/14). W sprawie na co powołuje się organ, a czego nie kwestionuje skarżący, zakresem żądania objęty jest zbiór dokumentów liczący około 139.860 stron wymagających uszeregowania i usystemtyzowania, zanonimizowania i przeanalizowania, a następnie zeskanowania pod kątem informacji objętych tajemnicą prawnie chronioną (dane osobowe, informacje o stanie zdrowia osób fizycznych, oferty przedsiębiorców).

Niewątpliwie wiąże się to ze znacznym obciążeniem pracowników organu zadaniami tylko w tym zakresie, które – jak twierdzi organ – zajmą ich na co najmniej kilka tygodni. Wobec tak znacznego zbioru danych szacunek ten wydaje się wiarygodny. Jak trafnie podkreślono w uzasadnieniu powołanego wyżej wyroku z NSA z dnia 23 stycznia 2015 r., I OSK 315/14 intencją ustawodawcy nie było jednak stworzenie instrumentów powodujących utrudnienia funkcjonowania jednostek wykonujących zadania publiczne, lecz zapewnienie każdemu możliwości realizowania jego konstytucyjnego prawa do uzyskania informacji publicznej.

W takiej sytuacji konieczne jest wyważenie wartości, które leżą u podstaw regulacji zapewniającej powszechny dostęp do informacji publicznej z wartościami, które realizuje organ publiczny, w szczególności odpowiadający za organizację i funkcjonowanie publicznej służby zdrowia czyli w sferze niezwykle istotnej dla bezpieczeństwa obywateli. Wyważenie tych zasad, kolidujących w pewnym zakresie, co uwypukla rozważana sprawa prowadzi do wniosku, że dostęp do informacji publicznej nie może prowadzić do zakłócenia lub czasowego paraliżu funkcjonowania organów publicznych w tym z poniesieniem określonych środków, zwłaszcza finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami konkretnych organów.

9. Pamiętać przy tym trzeba, że skarżący nie jest jedynym czy uprzywilejowanym podmiotem żądającym takiej informacji. Jeśli jednak żądanie obejmuje tak szeroki zakres, znacznie wykraczający poza typowe przypadek powodując przez to wyżej powołane skutki, to musi się on liczyć z pewnym ograniczeniem, które jest konsekwencją konieczności przetworzenia żądanych informacji. Podkreślić przy tym należy, że poprzez uznanie informacji za informację przetworzoną wnioskodawca nie jest pozbawiony tego prawa. Jednak konieczność przetworzenia informacji i możliwość jej uzyskania słusznie została uzależniona od istnienia przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego. Takie zabiegi czynią zatem takie informacje proste, informacją przetworzoną, której udzielenie skorelowane jest z potrzebą wykazania przesłanki interesu publicznego.

Pojęcie to jest znaczeniowo węższe od funkcjonującego w powszechnym użyciu pojęcia interesu społecznego. Interes publiczny odnosi się więc w swej istocie do spraw związanych z funkcjonowaniem państwa oraz jego ciał publicznych jako pewnej całości, szczególnie zaś łączy się z funkcjonowaniem podstawowej struktury państwa. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się zatem z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu. Pozyskanie informacji publicznej przetworzonej, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., musi więc być nie tylko istotne dla interesu publicznego, ale istotność ta musi mieć również charakter szczególny. Żądane dane mogą być więc - ogólnie rzecz ujmując - istotne dla interesu publicznego, jednakże w wyniku np. zestawienia kosztów ich wytworzenia, a przede wszystkim potrzeby ich pozyskania, nie będą miały szczególnie istotnej wartości dla wskazanego interesu publicznego. Przetworzenie tych informacji i trud z tym poniesiony, nie przełoży się bowiem na wskazywane przez ustawodawcę ulepszenie działania organu. W związku z tym udzielanie informacji publicznej przetworzonej podmiotom, które nie zapewniają, że zostanie ona wykorzystana w celu usprawnienia funkcjonowania danego organu państwa przemawia za przyjęciem, że po ich stronie nie występuje szczególnie istotny interes publiczny uzasadniający udzielenie im żądanej przetworzonej informacji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 5 marca 2015 r., I OSK 865/14).

Powinność wykazania interesu publicznego spoczywa w głównej mierze na autorze wniosku o udzielenie informacji przetworzonej (w myśl zasady koniecznego współdziałania organu i podmiotu ubiegającego się o załatwienie sprawy w określony sposób). W sprawie organ zwrócił się do wnioskującego o jego wykazanie. Z uwagi na to jednak, że zdaniem strony skarżącej żądane informacje miały charakter "prosty" w tym zakresie nie sformułowano żadnego twierdzenia lub argumentu, do którego organ mógłby się odnieść. W konsekwencji trafność stanowiska organu dotyczącego kwalifikacji żądanych informacji w aspekcie prawidłowej pod względem procesowym formy i treści rozstrzygnięcia oznacza, że skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu (art. 151 p.p.s.a.).