Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 140/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-02-28 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. R. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji,


UZASADNIENIE

M. R. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej w skrócie: "SKO"), opisaną w rubrum niniejszego postanowienia. Zaskarżoną decyzją SKO umorzyło postępowanie odwoławcze wszczęte przez Skarżącego, oceniając że Skarżący nie jest stroną postępowania. Skarżący wystąpił z odwołaniem od decyzji Wójta [...] ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na przebudowie i rozbudowie budynku inwentarskiego – obory oraz zmianie sposobu użytkowania obiektu magazynowego na oborę z infrastrukturą techniczną i zagospodarowaniem terenu, na wniosek B. M. i J. M.

W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania "zaskarżonego aktu administracyjnego", do czasu rozpoznania skargi przez Sąd. Wniosek nie został rozbudowany ani uzasadniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.; dalej w skrócie: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd na wniosek strony skarżącej może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowym (por. np. postanowienia NSA z 14.12.2009 r. II OSK 1898/09 oraz z 04.11.2008 r., II OZ 1143/08 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, w skrócie: "CBOSA") przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wyżej przywołanego przepisu, mogą być, co do zasady, jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne, tj. ma przymiot wykonalności.

Mając na uwadze charakter instytucji procesowej umorzenia postępowania odwoławczego, przyjąć należy, że zaskarżona decyzja, umarzająca postępowanie odwoławcze, z powodu odmowy uznania autora uzasadnienia za stronę postępowania administracyjnego, nie należy do aktów kwalifikujących się do wykonania w znaczeniu tu omawianym. Tego typu decyzja nie przyznaje uprawnień ani nie nakłada obowiązków na jej adresata. Zaskarżona decyzja nie jest rozstrzygnięciem o charakterze merytorycznym, natomiast wywołuje skutki procesowe wobec Skarżącego.

Nie ma zatem możliwości wstrzymania wykonania decyzji umarzającej postępowanie, wywołane odwołaniem Skarżącego. W tej sytuacji, drugorzędne znaczenie ma całkowity brak uzasadnienia wniosku, skoro wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji umarzającej postępowanie odwoławcze z zasady nie mógłby zostać uwzględniony.

Z treści skargi wynika, że intencją Skarżącego jest zablokowanie procesu inwestycyjno-budowlanego, w trakcie którego zostały ustalone warunki zabudowy. Decyzja ustalająca warunki zabudowy poprzedza bowiem zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę – jeżeli inwestor będzie kontynuował realizowanie inwestycji. Sąd zaznacza jednak, że wniosek zawarty w skardze wyraźnie dotyczył zaskarżonej decyzji, nie zaś decyzji organu I instancji. Marginalnie Sąd zaznacza, że decyzja ustalająca warunki zabudowy nie nakłada na żadną ze stron postępowania nowych praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu, dobrowolnie bądź przymusowo, a to oznacza, że do decyzji tej nie może mieć zastosowania instytucja wstrzymania wykonania aktu, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Instytucja ta dotyczy bowiem jedynie aktów lub czynności, które nadają się do wykonania – i tego wykonania wymagają.

Reasumując, Sąd stwierdził, że z uwagi na brak cechy wykonalności zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej – niedopuszczalne było zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej w stosunku do zaskarżonej decyzji, tj. wstrzymania wykonania tej decyzji.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia, przy czym stosownie do art. 61 § 5 p.p.s.a. uczynił to na posiedzeniu niejawnym.