Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 472/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2018-08-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku E Sp. z o.o. Oddział o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E Sp. z o.o. Oddział na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie składowania odpadów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego.


UZASADNIENIE

E Sp. z o.o. Oddział wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na zarządzenie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2018 roku nr [...] w przedmiocie składowania odpadów.

Wraz ze skargą strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia podnosząc, iż jego wykonanie w zaskarżanej części rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Spółce znacznej szkody w postaci kosztów usunięcia odpadów magazynowanych na terenie działki. Poniesienie tych kosztów w ocenie strony jest co najmniej przedwczesne, z uwagi na toczące się postępowanie w sprawie wyjaśnienia decyzji Prezydenta Miasta z [...] lipca 2017r. Jednocześnie strona wskazała, iż nałożony przez organ termin przesłania pisemnej informacji, w połączeniu z normą z 31 ust. 1 pkt 1 u.o.s., przewidującego kary na skutek zaniechania poinformowania organu o zakresie wykonania zarządzeń pokontrolnych, rodzi poważne niebezpieczeństwo dla osób pełniących funkcje kierownicze w Spółce.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej w skrócie p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt. GZ 138/04, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ciężar dowodu w zakresie wykazania okoliczności wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA: z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13; z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 116/12, z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07; orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl)

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić trzeba, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego nie zasługuje na uwzględnienie.

Uzasadnienie przedmiotowego wniosku w istocie sprowadza się jedynie

do ogólnego stwierdzenia, że wykonanie tej decyzji spowoduje straty finansowe

u skarżącej oraz "poważne niebezpieczeństwo dla osób pełniących funkcje kierownicze w Spółce". Skarżąca Spółka nie wykazała przy tym jednak, jaki jest jej ogólny stan majątkowy, nie przedłożyła bowiem żadnych dokumentów, które pozwoliłyby na zobrazowanie jej aktualnej kondycji finansowej.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż do wykazania,

że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, niezbędne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku, sporządzonego (tak jak miało to miejsce

w niniejszej sprawie) przez profesjonalnego pełnomocnika, uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (vide: postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt

GZ 120/04, postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl).

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę w jej wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji odbędzie się

z uszczerbkiem dla majątku skarżącej, prowadząc do powstania znacznej szkody, bądź powodując trudne do odwrócenia skutki musi się odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o jej sytuacji majątkowej (posiadanym majątku ruchomym

i nieruchomym), wysokości środków pieniężnych zgromadzonych na rachunkach bankowych, kwotach posiadanych wierzytelności, wysokości uzyskiwanych dochodów

i ponoszonych wydatków. Takich pełnych danych Spółka nie przedłożyła. Nie wiadomo też co oznacza enigmatyczne stwierdzenie "poważne niebezpieczeństwo dla osób pełniących funkcje kierownicze w Spółce".

Na marginesie Sąd zwraca uwagę, że chociaż w art. 61 § 3 ppsa mowa jest jedynie o uprawdopodobnieniu okoliczności wymienionych w tym przepisie, nie oznacza to, że samo przekonanie strony skarżącej, że wykonanie zaskarżonego aktu wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje jest wystarczające do tego, aby wniosek został uwzględniony. Bez dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej i majątkowej skarżącej Spółki nie jest możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody, bądź trudne do odwrócenia skutki.

W rezultacie brak jest podstaw do stwierdzenia, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego spowoduje wystąpienie skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W konsekwencji, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.

Po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia sprawa zostanie skierowana na rozprawę, a strona skarżąca będzie miała możliwość przedstawienia swojego stanowiska i wówczas sąd dokona kontroli zgodności z prawem zaskarżonego zarządzenia.