Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1122/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-01-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2008 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika H. B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 sierpnia 2007r., sygn. akt II SA/Rz 1122/06 w sprawie ze skargi H. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] października 2006r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów - postanawia - odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2007r., sygn. akt II SA/Rz 1122/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną H. B. od wyroku tego Sądu z dnia 28 sierpnia 2007r.

Przyczynę wskazanego na wstępie orzeczenia było nieuzupełnienie braków wniesionego środka odwoławczego, poprzez nieprzedłożenie odpowiedniej liczby jego odpisów, celem doręczenia pozostałym stronom postępowania. Odpis przedmiotowego postanowienia pełnomocnik skarżącej otrzymał w dniu 27 grudnia 2007r.

W dniu 3 stycznia 2008r. pełnomocnik H. B. złożył w tut. Sądzie wniosek

o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, kwestionując w uzasadnieniu skuteczność doręczenia mu wezwania

o uzupełnienie tychże braków. W ocenie pełnomocnika skarżącej, wskazana przesyłka nie została mu w rzeczywistości doręczona, o czym świadczą widniejące na zwrotnym potwierdzeniu jej odbioru zapisy dokonane przez pracownika poczty, które cechuje brak dokładności. Pełnomocnik podniósł, że na odwrotnej stronie potwierdzenia odbioru brak jest daty dokonania pierwszej awizacji jak też wskazania daty, do której można odebrać korespondencję w urzędzie pocztowym. Pełnomocnik zwrócił uwagę, iż nie można stwierdzić, która z dat widniejących na tylnej stronie zwrotnego potwierdzenia odbioru jest datą awizacji, zaś która datą zwrotu przesyłki do adresata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wynikającym z mocy samego prawa skutkiem upływu terminu procesowego do dokonania określonej czynności przez stronę postępowania sądowoadministracyjnego jest bezskuteczność tej czynności, co wynika z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a.

W celu ochrony strony przed powyższą negatywną konsekwencją uchybienia terminowi, ustawodawca wprowadził do P.p.s.a. instytucję przywrócenia niezachowanego terminu. Oparta jest ona na zasadzie skargowości, tzn. wymaga złożenia przez stronę stosownego wniosku, w terminie siedmiu dni od czasu ustania okoliczności stanowiącej przeszkodę terminowego dokonania czynności (art. 87 § 1 P.p.s.a.).

Warunkiem uwzględnienia przez sąd wniosku strony jest to, aby uchybienie terminu pociągało za sobą ujemne dla niej skutki w zakresie postępowania sądowego oraz, by wnioskodawca nie dokonał czynności w terminie bez swojej winy (art. 86 § 1 i § 2 P.p.s.a.).

Występując z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu, strona obowiązana jest uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy. Powinna zatem przedstawić argumentację, która w sposób dostateczny czyniłaby wiarygodnymi jej stwierdzenia w powyższym zakresie.

Składający w niniejszej sprawie wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącej, opiera go na twierdzeniach zmierzających do obalenia domniemania doręczenia mu wezwania o uzupełnienie braków wniesionej uprzednio skargi kasacyjnej. Podniesione przez niego argumenty należy uznać jednak za chybione.

Do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez pocztę stosuje się tryb obowiązujący w postępowaniu cywilnym. Chodzi tutaj o Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym. (Dz. U. Nr 62, poz. 697).

Możliwość przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma istnieje zatem wówczas, gdy zachowane zostały przewidziane w tym Rozporządzeniu oraz P.p.s.a. wymogi, których celem jest stworzenie stronie możności odbioru kierowanej do niej korespondencji.

Oceniając skuteczność kwestionowanego w niniejszej sprawie doręczenia, Sąd uznał, iż warunki tej skuteczności zostały spełnione.

Na stronie adresowej koperty zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej widnieją pieczątki następującej treści: "Nie zastano, Awizowano"

z umieszczoną pod spodem datą 24.10.2007r., "Awizowano powtórnie dnia 2.11, termin odbioru 9.11" wraz z podpisem pracownika poczty oraz "Zwrot – nie podjęto w terminie". Natomiast na odwrocie druku zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwania znajdują się następujące pieczątki: " Nie zastano, Awizowano" wraz z datą 24.10.2007r. i podpisem pracownika poczty oraz "Zwrot – nie podjęto w terminie" wraz z datą 12.11.2007r. i podpisem pracownika poczty. Ponadto na potwierdzeniu tym widnieje informacja, iż nie doręczono przesyłki, zaś zawiadomienie

o możliwości jej odbioru w Urzędzie Pocztowym umieszczono w skrzynce pocztowej.

Mając na uwadze przedstawioną wyżej treść znajdujących się na kopercie

i zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania adnotacji, nie można mieć wątpliwości, iż doręczyciel w sposób prawidłowy dokonał czynności zmierzających do należytego doręczenia przedmiotowej przesyłki.

Uwzględniając powyższe Sąd stwierdza, iż pełnomocnik skarżącej nie obalił domniemania doręczenia zaadresowanego do niego wezwania o uzupełnienie braków skargi kasacyjnej. Tym samym nie zostały spełnione przesłanki skutkujące uwzględnieniem jego wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia tychże braków.

Dlatego też orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a.