Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SAB/Lu 23/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2021-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 1 i § 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność L. A. W. P. w L. w przedmiocie dofinansowania projektu postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z [...] listopada 2020 r. M. K. (dalej jako "skarżący") wniósł skargę na bezczynność L. A. W. P. w L. (w skrócie: "LAWP") w przedmiocie dofinansowania projektu.

Z treści skargi wynika, że skarżący kwestionuje działania organu związane z negatywną oceną wniosku o dofinansowanie pt. "[...] "Wezwanie do złożenia wniosku o dofinansowanie w ramach naboru nr [...] w ramach Osi priorytetowej [...]". Skarżący zarzucił naruszenie art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2020 r., poz. 818) oraz art. 9 pkt 2 ustawy z dnia 3 kwietnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach wspierających realizację programów operacyjnych w związku z wystąpieniem COVID-19 w 2020 r. (Dz. U. z 2020 r., poz. 694). Skarżący wniósł o weryfikację stanowiska organu zawartego w piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r. w postaci negatywnej oceny projektu.

W odpowiedzi na skargę L. A. W. P. w L. wniosła o odrzucenie skargi z uwagi na to, że przedmiot skargi nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Sąd podziela stanowisko organu.

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, orzekając w sprawach skarg wniesionych przez uprawnione podmioty w sprawach podlegających właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Katalog rozstrzygnięć, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, zawarty w powołanych wyżej przepisach, ma charakter zamknięty. Zaskarżenie aktów lub czynności niewymienionych w art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a. oznacza, że zainicjowana przez dany podmiot sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego i skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Jak wynika z akt sprawy, wniosek o dofinansowanie złożony został w związku z ogłoszeniem przez LAWP naboru wniosków o dofinansowanie w trybie nadzwyczajnym, określonym w art. 10 ustawy z dnia 3 kwietnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach wspierających realizację programów operacyjnych w związku z wystąpieniem COVID-19 w 2020 r. (Dz. U. z 2020 r. poz. 694), zwanej dalej "ustawą o szczególnych rozwiązaniach".

Powołany przepis art. 10 ustawy stanowi:

"1. Wybór do dofinansowania projektów mających na celu ograniczenie wystąpienia negatywnych skutków COVID-19 może następować w trybie nadzwyczajnym.

2. W trybie nadzwyczajnym wnioskodawca składa na wezwanie właściwej instytucji w terminie przez nią wyznaczonym wniosek o dofinansowanie projektu służącego ograniczeniu negatywnych skutków wystąpienia COVID-19. Przepis art. 48 ust. 4a ustawy wdrożeniowej stosuje się odpowiednio.

3. Właściwa instytucja wybiera do dofinansowania projekt, który spełnił kryteria wyboru projektów."

Szczegółowe zasady naboru projektów do dofinansowania, warunki, jakie spełnić muszą beneficjenci oraz procedura oceny i wyboru projektów do dofinansowania w trybie nadzwyczajnym określone zostały w powołanym na wstępie "Wezwaniu do złożenia wniosku o dofinansowanie w ramach naboru nr [...] w ramach Osi priorytetowej [...]". Wezwanie to, stanowiące swego rodzaju regulamin naboru, nie przewiduje wnoszenia środka odwoławczego, ani możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Procedura odwoławcza została wyraźnie wyłączona (pkt VI Wezwania).

Również przepis art. 10 ustawy o szczególnych rozwiązaniach nie wskazuje żadnego trybu odwoławczego. Nie przewiduje także skargi do sądu administracyjnego. Rozważenia wymaga zatem, czy w tym zakresie zastosowanie mieć mogą przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020 (Dz. U. z 2020 r. poz. 818, z późn. zm.), zwanej "ustawą wdrożeniową", do której, w zakresie nieuregulowanym w ustawie o szczególnych rozwiązaniach, odsyła art. 1 ust. 2 tej ustawy.

Ustawa wdrożeniowa przewiduje dwa podstawowe tryby wyboru projektów do dofinansowania: konkursowy i pozakonkursowy, a ponadto tryb, o którym mowa w ustawie z dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (tryb ten dotyczy wyłącznie projektów realizowanych w ramach instrumentów finansowych, o których mowa w art. 28 ust. 1 ustawy wdrożeniowej).

Ustawa wdrożeniowa nie przewiduje i nie reguluje nadzwyczajnego trybu wyboru projektów do dofinansowania. Przepisy tej ustawy dotyczące trybów wyboru projektów do dofinansowania nie mogą mieć zatem zastosowania do trybu nadzwyczajnego, przewidzianego w art. 10 ustawy o szczególnych rozwiązaniach (z wyjątkiem art. 48 ust. 4a, którego odpowiednie stosowanie przewiduje wprost art. 10 ust. 2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach). W szczególności nie będzie mieć zastosowania procedura odwoławcza przewidziana w ustawie wdrożeniowej tylko dla trybu konkursowego. W konsekwencji w trybie nadzwyczajnym nie przysługuje także skarga do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 61 ustawy wdrożeniowej, skargę do sądu administracyjnego wnieść można, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a, tylko od określonych rozstrzygnięć, podjętych w trybie konkursowym.

W świetle powołanych przepisów spod kognicji sądów administracyjnych wyłączone zostały rozstrzygnięcia podejmowane w ramach naboru wniosków o dofinansowanie, przeprowadzonego w trybie nadzwyczajnym, określonym w art. 10 ustawy o szczególnych rozwiązaniach wspierających realizację programów operacyjnych w związku z wystąpieniem COVID-19 w 2020 r. Oznacza to, że w tych sprawach nie przysługuje także skarga na bezczynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a., przewidziana dla rozstrzygnięć, od których przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

Nie ulega wątpliwości, że negatywna ocena wniosku o dofinansowanie, dokonana w trybie nadzwyczajnym wyboru wniosków do dofinansowania nie jest żadnym z rozstrzygnięć wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., od których przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Również przepisy ustaw szczególnych nie przewidują w tej sprawie sądowej kontroli, o której mowa w art. 3 § 3 p.p.s.a.

Skarga podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Niezależnie od powyższego ubocznie zauważyć należy, że skarżący wniósł skargę na bezczynność organu po dokonaniu przez organ negatywnej oceny wniosku.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a.