Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1953/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30 ust. 5
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Asesor WSA Paweł Groński (spr), Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi L. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie sprzeciwu dotyczącego zamiaru wymiany ogrodzenia. skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2007 r. nr [...] Wojewoda [...], działając na podstawie przepisu art. 138 § 2 oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn. Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa) w związku z art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (tekst jedn. - Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz., 2016 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez L. K. w dniu [...] maja 2007 r. od decyzji Starosty Powiatu L. Nr [...] z dnia [...] maja 2007 r., wnoszącej sprzeciw do zgłoszenia zamiaru wymiany ogrodzenia położonego od strony ulicy [...] na terenie działki oznaczonej w ewidencji gruntów nr ewid. [...] położonej w obrębie, nr [...] w L., uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Z akt postępowania administracyjnego wynika, iż w dniu 3 kwietnia 2007 r. L. K. wystąpiła ze zgłoszeniem zamiaru wymiany ogrodzenia na terenie działki oznaczonej w ewidencji gruntów nr ewid. [...], obręb [...] w L.. Do zgłoszenia dołączyła oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz decyzję Prezydenta Miasta L. z [...] marca 2007 r. zezwalającą na lokalizację zjazdu z ul. P. w L. na działkę o nr ew. [...] obręb [...].

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 r. Starosta L. nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia zgłoszenia w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia poprzez uzupełnienie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, przedstawienie rozwiązania zgodnego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta L. (narożne ścięcie ogrodzenia nie mniejsze niż 5m x 5m, zjazd z drogi projektowane poza skrzyżowaniem) oraz przedłożenie rysunków projektowanej bramy z wymiarami.

W dniu 26 kwietnia 2007 r. pracownik organu przeprowadził rozmowę telefoniczną z inwestorem, w trakcie której udzielił informacji o wydanym postanowieniu i brakach w zgłoszeniu, które powinny zostać uzupełnione.

Decyzją z dnia [...] maja 2007 r. Starosta L. wniósł sprzeciw do powyższego zgłoszenia na podstawie przepisu art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego oraz art. 104 kpa. W uzasadnieniu organ stwierdził, że złożona dokumentacja sporządzona była niezgodnie z przepisami Prawa budowlanego, złożone oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane było niekompletne, natomiast projektowane ogrodzenie jest niezgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta L.. Dodatkowo inwestor nie przedłożył rysunków projektowanej bramy wjazdowej.

W odwołaniu od decyzji Starosty L. – L. K. podniosła, że organ pierwszej instancji wydał postanowienie nakładające obowiązek uzupełnienia zgłoszenia po upływie terminu określonego w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, a zatem nie posiadał już kompetencji do jego wydania. W konsekwencji organ ten nie mógł również wnieść skutecznego sprzeciwu w związku z niezastosowaniem się inwestora do nałożonego obowiązku.

Przed rozpoznaniem powyższego odwołania organ P termin na złożenie przez inwestora brakujących dokumentów określony postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 r. upłynął w dniu 15 maja 2007 r., zaś pierwszej instancji przeprowadził postępowanie reklamacyjne dotyczące zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia Starosty L. z dnia [...] kwietnia 2007 r. W wyniku powyższego w dniu 6 sierpnia 2007 r. został przekazany duplikat potwierdzenia, z którego wynika, że cytowane postanowienie zostało nadane w polskim urzędzie pocztowym w dniu 25 kwietnia 2007 r., natomiast doręczone L. K. w dniu 8 maja 2007 r. (karta 15 akt administracyjnych).

Rozpoznając odwołanie L. K. Wojewoda [...] w pierwszej kolejności nie podzielił poglądu Starosty L. uznającego notatkę służbową dotyczącą rozmowy telefonicznej przeprowadzonej w dniu 26 kwietnia 2007 r. z inwestorem jako dowód w niniejszej sprawie. Zwrócił uwagę na przepis art. 14 § 1 kpa, który wyraża zasadę pisemności w załatwianiu spraw w postępowaniu administracyjnym. Podkreślił, że sprawy mogą być załatwiane ustnie jedynie w przypadku, gdy przemawia za tym interes strony, a przepis prawny nie stoi temu na przeszkodzie, natomiast treść oraz istotne motywy takiego załatwienia powinny być utrwalone w aktach w formie protokołu lub podpisanej przez stronę adnotacji (art. 14 § 2 kpa).

Uzasadniając podstawową przyczynę uchylenia decyzji organu pierwszej instancji Wojewoda M. wskazał, że po wydaniu postanowienia w trybie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego i uzupełnieniu w wyznaczonym terminie dokumentów, organ pierwszej instancji ma 30 dni na wniesienie ewentualnego sprzeciwu. Powołał się przy tym na orzecznictwo sądowoadministracyjne (jako przykład zacytował wyrok NSA w Warszawie z dnia 25 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 956/05, publ. ONSAiWSA 2007/1/12), w którym wyrażony został pogląd, że w razie nałożenia obowiązku uzupełnienia zgłoszenia termin 30 dni na wniesienie sprzeciwu przez organ, o którym mowa w art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, biegnie po uzupełnieniu zgłoszenia w wyznaczonym terminie. Organ odwoławczy podniósł, że termin na złożenie przez inwestora brakujących dokumentów określony postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 r. upłynął w dniu 15 maja 2007 r., a w konsekwencji, w niniejszej sprawie organ pierwszej instancji był uprawniony do wydania decyzji w przedmiocie sprzeciwu najwcześniej w dniu 16 maja 2007 r. Tymczasem decyzja Starosty . została wydana w dniu [...] maja 2007 r., a zatem przed upływem terminu na uzupełnienie brakujących dokumentów.

Przedmiotowa decyzja Wojewody [...] została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez L. K., która wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Skarżąca zarzuciła decyzji naruszenie przepisów art. 30 ust. 2 i 5 Prawa budowlanego poprzez przyjęcie, że organ może nałożyć na inwestora obowiązek uzupełnienia zgłoszenia robót budowlanych po upływie 30 dni od daty doręczenia zgłoszenia oraz naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 7, art. 8, art. 11, art. 12, art. 77 § 1, art. 107 § 3, art. 138 § 2 kpa.

W uzasadnieniu skargi L. K. podniosła przede wszystkim zarzut działania organu pierwszej instancji po upływie 30-dniowego terminu określonego w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego. Zwróciła uwagę, że zgłoszenia dokonała w dniu 3 kwietnia 2007 r., natomiast postanowienie Starosty L. dotyczące uzupełnienia tego zgłoszenia zostało jej doręczone dopiero w dniu 8 maja 2007 r. a więc po ustawowym terminie. W rezultacie taki stan sprawy wykluczał – zdaniem skarżącej – możliwość skutecznego wniesienia sprzeciwu przez organ pierwszej instancji. L. K. za niewłaściwy uznała jednocześnie pogląd, iż wydanie tego rodzaju postanowienia powoduje, iż ustawowy termin do złożenia ewentualnego sprzeciwu ulega przedłużeniu. Powołała się na orzecznictwo sądowoadministracyjne m. in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 sierpnia 2005 r. sygn. akt VII SA/Wa 1751/04 publ. LEX nr 190806.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne oraz argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania.

Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Zgodnie z art. 30 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia. Stosownie zaś do art. 30 ust. 2 zd. 3 tej ustawy w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji.

W pierwszej kolejności Sąd odniósł się do zarzutu skarżącej dotyczącego błędnej interpretacji przepisu art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którą wydanie tego rodzaju postanowienia powoduje, iż ustawowy termin do złożenia ewentualnego sprzeciwu ulega przedłużeniu. Analizując przedmiotową kwestię Sąd w pełni podzielił pogląd wyrażony m.in. w wyroku z dnia 25 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 956/05 (publ. ONSAiWSA 2007/1/12) oraz w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 1239/05, zgodnie z którym trzydziestodniowy termin do wniesienia przez organ administracji sprzeciwu winien być liczony od upływu terminu wyznaczonego do uzupełnienia zgłoszenia. W rezultacie także wydanie postanowienia Starosty L. z dnia [...] kwietnia 2007 r. spowodowało, że trzydziestodniowy termin do ewentualnego wniesienia sprzeciwu powinien być liczony od upływu wyznaczonego w tym postanowieniu terminu, liczonego od dnia jego skutecznego doręczenia stronie. Skoro zatem – jak słusznie zauważył Wojewoda [...] - cytowane wyżej postanowienie zostało doręczone L. K. w dniu 8 maja 2007 r. i wyznaczony w nim 7-dniowy termin do uzupełnienia zgłoszenia upływał 15 maja 2007 r. to Starosta L. mógł wnieść sprzeciw najwcześniej w dniu 16 maja 2007 r., a nie jak to uczynił już w dniu [...] maja 2007 r.

Odrębną kwestią wymagającą rozstrzygnięcia pozostawał natomiast termin, w którym organ mógł skutecznie wydać postanowienie w przedmiocie uzupełnienia zgłoszenia. Skarżąca zarzuciła bowiem organowi, iż postanowienie z dnia [...] kwietnia 2007 r. zostało jej doręczone w dniu 8 maja 2007 r., a zatem po upływie ustawowego trzydziestodniowego terminu liczonego od dnia wpływu zgłoszenia do organu tj. 3 kwietnia 2007 r. Ustosunkowując się do tej kwestii należy w tym miejscu zwrócić uwagę na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2006 r., sygn. akt II OSK 79/06, w którym Sąd uznał, że jako początkowy dzień biegu terminu 30-dniowego należy przyjąć dzień następny po dniu, w którym nastąpiło dokonanie zgłoszenia, natomiast termin ten jest zachowany przez organ o ile w terminie 30 dni od daty przyjętej za początek biegu tego terminu nastąpi wniesienie sprzeciwu zgodnie z zasadą przewidzianą w art. 57 § 5 kpa. Zgodnie z powołanym przepisem termin uważa się za zachowany m. in. jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Przedstawiony wyżej pogląd zasługuje – w ocenie Sądu – na pełną aprobatę. W rezultacie za datę pewną wniesienia sprzeciwu przez organ należy uznać datę nadania pisma w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. Nie ulega również wątpliwości, że wyrażona zasada odnosi się nie tylko do decyzji wnoszącej sprzeciw ale także postanowienia w przedmiocie uzupełnienia zgłoszenia. Skoro bowiem przyjmuje się, iż organ ma możliwość dokonania określonej czynności w terminie 30 dni, zarówno w postaci wniesienia sprzeciwu, jak również wydania postanowienia o uzupełnieniu zgłoszenia to konsekwentnie należy przyjąć, że organ zachowuje ustawowy termin 30 dni także w sytuacji, gdy takie postanowienie zostanie nadane w polskiej placówce pocztowej przed upływem ustawowego terminu. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że L. K. pismem z dnia 1 kwietnia 2007 r. (data wpływu do organu 3 kwietnia 2007 r.) zgłosiła Staroście L. zamiar przystąpienia do wykonania wymiany ogrodzenia położonego od strony ulicy [...] na terenie działki oznaczonej w ewidencji gruntów nr ewid. [...] położonej w obrębie, nr [...] w L., następnie zaś organ, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 r., nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia zgłoszenia w trybie art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego. Przedmiotowe postanowienie zostało nadane przez organ w polskim urzędzie pocztowym w dniu 25 kwietnia 2007 r., co potwierdza znajdujące się w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru. W świetle powyższego należy uznać, że Starosta L. nakładając postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 r. obowiązek uzupełnienia zgłoszenia zachował ustawowy termin określonym w art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego.

Reasumując Sąd uznał za niezasadne argumenty skarżącej dotyczące upływu ustawowego 30-dniowego terminu do nałożenia obowiązku uzupełnienia zgłoszenia oraz wniesienia sprzeciwu przez organ, zaś zaskarżona decyzja nie narusza powołanych przez skarżącą przepisów art. 30 ust. 2 i 5 Prawa budowlanego. Dodatkowo Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego oraz w pełni podzielił stanowisko Wojewody [...] wyrażone w zaskarżonej decyzji o przedwczesności sprzeciwu wydanego przez Starostę L. i konieczności jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia w trybie art. 138 § 2 kpa.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 151 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.