Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 871/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowoadministracyjne

SENTENCJA

Dnia 22 stycznia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w Wydziale II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia del. NSA Anna Stępień, po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. O. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych Nr [...] z [...] w przedmiocie : odmowy rozpatrzenia wniosku o przyznanie uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie, 2. nakazać zwrot na rzecz skarżącej A. O. kwoty 5 zł (pięć) tytułem uiszczonego wpisu sądowego zaksięgowanej w dniu [...] pod poz.[...].


UZASADNIENIE

W dniu 23 kwietnia 2001 roku A. O. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] Nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania uprawnień kombatanckich przewidzianych w ustawie z dnia 24 stycznia 1991 roku o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( Dz. U z 1997 r.. Nr 142, poz.950 ze zm.).

W odpowiedzi na skargę z dnia 27 czerwca 2001 roku strona przeciwna wniosła o jej oddalenie podnosząc, iż Kierownik Urzędu umorzył postępowanie w sprawie przyznania uprawnień kombatanckich przewidzianych w ustawie z dnia 24 stycznia 1991 roku o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997r., Nr 142, póz. 950 ze zm.) ze względu na brak dowodu wskazującego, iż wniosek został złożony przez skarżącą z zachowaniem określonego w ustawie terminu.

W piśmie z dnia 21 listopada 2003 roku Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych zmienił swoje stanowisko i wniósł o umorzenie postępowania. W jego uzasadnieniu podał, że wobec stwierdzenia przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 15 kwietnia 2003 roku sygn. akt SK 4/02 (Dz. U. z dnia 29 kwietnia 2003 roku, Nr 72, poz. 658) niezgodności art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 roku o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997r., Nr 142, poz. 950 ze zm.) z art. 2 i 32 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, A. O. pismem z dnia 9 września 2003 roku wystąpiła do Kierownika Urzędu o przyznanie uprawnień. Pismo to zostało potraktowane jako wniosek o uchylenie decyzji własnej w trybie art. 154 § l i 2

k. p. a. Kierownik Urzędu wniosek ten rozpoznał i decyzja, z dnia [...], Nr [...] uchylił obie decyzje własne, a w oparciu o art. 4 ust. l pkt l lit. c ustawy z dnia 24 stycznia 1991 roku o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 1997r., Nr 142, poz. 950 ze zm.) oraz § 6 pkt 6 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 września 2001 roku w sprawie określenia miejsc odosobnienia, w których osadzone były osoby narodowości polskiej lub obywatele polscy innych narodowości ( Dz. U. nr 106, poz. 1154) przyznał A. O. uprawnienia kombatanckie z tytułu "pobytu w hitlerowskim obozie w czerwcu 1940 roku".

W piśmie z dnia 29 grudnia 2003 roku skarżąca cofnęła skargę z uwagi na przyznanie jej uprawnień kombatanckich.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 roku (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei stosownie do treści art. 161 § l pkt l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, póz. 1270) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. A. O. w piśmie z dnia 29 grudnia 2003 roku złożyła oświadczenie woli, iż cofa skargę z uwagi na przyznanie jej uprawnień kombatanckich. Wobec powyższego należy uznać, że skarżąca skutecznie cofnęła skargę i postępowanie w sprawie należy umorzyć.

Na mocy art. 161 § l pkt l ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak wyżej.

Z uwagi na cofnięcie skargi i umorzenie przez Sąd postępowania przed rozprawą, należało zwrócić skarżącej połowę uiszczonego przez nią wpisu w kwocie 5 zł (pięć) stosownie do treści przepisu art. 232 § l pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270) w związku z przepisem art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1271 ze zm.).