Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1899/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-10-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6017 Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi M. W. na uchwałę Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały w części dotyczącej wpisu na listę członków [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały


UZASADNIENIE

Pismem z 10 sierpnia 2017 r. M. W. (dalej: "skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z [...] czerwca 2017 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności w części uchwały dotyczącej wpisu na listę członków [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa.

W skardze M. W. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały, wskazując, że sprawa dotyczy jego praw nabytych - uprawnień zawodowych w budownictwie. Skarżący wywiódł, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonej uchwały ma ten skutek, że może doprowadzić do wyłączenia go

z zawodu i pozbawi honoru, ponieważ wiąże się z wykonywaniem pracy

i uzyskiwaniem zarobków. Brak możliwości zarobkowania w ocenie skarżącego jest niewątpliwie wyrządzeniem znacznej szkody. Skarżący podkreślił, że jest to nieodwracalna dla niego strata, szczególnie w sytuacji gdy ma 60 lat i jest przed emeryturą. Na poparcie swojego stanowiska przywołał szereg orzeczeń sądów administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), dalej: "p.p.s.a.", zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowiskiem, wstrzymaniu wykonania podlegają wyłącznie te akty, które posiadają atrybut wykonalności (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OZ 1377/11 www. orzeczenia.nsa.gov.pl).

W orzecznictwie przyjmuje się, że przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie, nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 stycznia 2012 r. sygn. akt II FZ 804/11 www. orzeczenia.nsa.gov.pl).

Decyzja wydana w trybie nadzwyczajnym, utrzymująca w mocy decyzję stwierdzającą nieważność ostatecznej decyzji nie posiada przymiotu wykonalności, gdyż nie nakłada na stronę skarżącą żadnych obowiązków. Wywołuje wprawdzie określone następstwa prawne, trudno jednak w takim przypadku mówić

o następstwach związanych z jej wykonaniem. W istocie bowiem ma ona charakter deklaratoryjny, tj. komunikuje jej adresatom, że inna decyzja była obciążona wadami (istniejącymi w dacie jej wydania), które uzasadniają wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Co do zasady pojęcie "wykonania decyzji" związane jest z realizacją wynikających z niej uprawnień lub obowiązków. W tym znaczeniu trudno mówić

o wykonaniu decyzji stwierdzającej nieważność innej decyzji (vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Gl 218/15 www. orzeczenia.nsa.gov.pl). Również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażono pogląd, że decyzja stwierdzająca nieważność innej decyzji nie nadaje się do wykonania ani nie wymaga dokonania (vide: postanowienie z dnia 25 listopada 2014 r., sygn. akt II FZ 1897/14, www. orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jednocześnie, w niniejszej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest uchwała Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa utrzymująca w mocy uchwałę tego organu wydaną na podstawie art. 156 § 1 pkt 2

w zw. z art. 157 § 1 i art. 158 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm. – k.p.a.)

i stwierdzającą nieważność w części uchwały dotyczącej wpisu skarżącego na listę członków [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa oraz nadającą na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. rygor natychmiastowej wykonalności.

W ocenie Sądu, wstrzymanie wykonania decyzji opatrzonej rygorem natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. byłoby działaniem sprzecznym z założeniem ustawodawcy i niweczyłoby cel takiego uregulowania. Indywidualny interes skarżącego nie może przesądzać o pozytywnym rozstrzygnięciu wniosku, zwłaszcza że we wniosku nie wykazano możliwości powstania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków wykonania uchwały (tak również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 marca 2011 r. sygn. akt I OSK 289/11 Lex nr 783718).

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.