Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1852/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-03-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący S. K., pismem z dnia 17 sierpnia 2015 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta A. z dnia [...], nr [...], określającą S. K. i X. w A. wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2013 r. w kwocie [...] zł.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Poznaniu z dnia 30 października 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skutecznie skarżącemu w dniu 4 listopada 2015 r. (druk zwrotnego potwierdzenie odbioru, k. 25 akt sąd.). W terminie otwartym do uiszczenia wpisu skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 18 stycznia 2016 r. oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 22 stycznia 2016 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 56 akt sąd.). W związku z uprawomocnieniem się postanowienia Sądu odmawiającego skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 8 lutego 2016 r. doręczono skarżącemu odpis prawomocnego zarządzenia z dnia 30 października 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Odpis prawomocnego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 12 lutego 2016 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 59 akt sąd.). Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy Sądu wynika, że do dnia 26 lutego 2016 r. nie został uiszczony wpis sądowy od skargi wniesionej przez skarżącego (k. 61 akt sąd.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skargę należy odrzucić.

Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie odpis prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 30 października 2015 r. zawierający wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 12 lutego 2016 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru, k. 59 akt sąd.), a zatem termin do uiszczenia należnej opłaty upływał z dniem 19 lutego 2016 r. W zakreślonym terminie skarga nie została opłacona, co jednoznacznie potwierdza informacja Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu z dnia 29 lutego 2016 r. (k. 61 akt sąd.).

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.