Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 91/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2011-01-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6194 Funkcjonariusze Służby Więziennej
658
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziów
Powołane przepisy: article: art. 18, art. 19, art. 20
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk Sędzia WSA Adam Matuszak po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o wyłączenie sędziów WSA w Olsztynie: Marzenny Glabas, Alicji Jaszczak – Sikory i Tadeusza Lipińskiego od orzekania w sprawie ze skargi A. Z. na bezczynność Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 27 sierpnia 2010 r. w sprawie orzeczenia dyscyplinarnego postanawia oddalić wniosek. WSA/pos.1- sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

W dniu 7 grudnia 2010 r. A. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na bezczynność Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 27 sierpnia 2010 r. w sprawie orzeczenia dyscyplinarnego.

Następnie, dnia 17 stycznia 2011 r. skarżący złożył wniosek o wyłączenie składu orzekającego rozpoznającego skargę w niniejszej sprawie. Wskazał, że podstawą wyłączenia sędziów WSA Marzenny Glabas, Alicji Jaszczak – Sikory

i Tadeusza Lipińskiego jest art. 19 w zw. z art. 183 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.

Podał w uzasadnieniu, że istnieje uzasadniona wątpliwość co do bezstronności sędziów WSA, gdyż skarżący występował wielokrotnie o ich wyłączenie od rozpoznawania jego spraw. Zdaniem skarżącego powyższe dowodzi istnienia "uzasadnionej przesłanki stosunku osobistego" sędziów wobec skarżącego oraz inne przesłanki zawarte w art. 19 p.p.s.a, w tym mała obiektywność sędziów. Brak obiektywizmu skarżący upatruje w fakcie zaniechania przesłania skarżącemu załączników do odpowiedzi na skargę organu administracji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.

Wniosek nie jest zasadny.

Przypomnieć należy, że instytucja wyłączenia sędziego jest istotną gwarancją procesową prawidłowego rozpoznania sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych związków z rozpoznawana sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się bowiem do eliminowania wszelkich przyczyn, mogących skutkować w otoczeniu jakimikolwiek wątpliwościami co do bezstronności

i obiektywizmu sędziego w rozpoznawaniu określonej sprawy (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2004 r., sygn. akt SK 19/02, OTK-A z 2004 r., nr 7, poz. 67). Z tych też względów wyłączenie sędziego następuje także, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, na żądanie sędziego lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie (art. 19 p.p.s.a.).

Przede wszystkim podnieść należy, że wskazani we wniosku sędziowie orzekający w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie złożyli oświadczenie o braku podstaw do wyłączenia z orzekania w przedmiotowej sprawie wobec braku pomiędzy nimi a którąkolwiek ze stron tego postępowania tego rodzaju okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności z niniejszej sprawie. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego istnieje natomiast ugruntowany pogląd, że skoro sędzia, którego dotyczy wniosek złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do wyłączenia od rozpoznawania w niniejszej sprawie i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o jego wyłączenie nie zasługuje na uwzględnienie (por. np. postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2010 r., I OZ 864/10). Autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które by podważały wiarygodność oświadczenia sędziego (por. postanowienie z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55).

Skarżący nie wskazał i nie udowodnił żadnych okoliczności dyskredytujących prawdziwość złożonych oświadczeń sędziów. Natomiast zasadność wniosku

o wyłączenie sędziego zależy od okoliczności faktycznych, jakie w każdym konkretnym przypadku mogą mieć wpływ na sposób prowadzenia postępowania przez sędziego. Wskazać bowiem należy, że wniosek strony o wyłączenie sędziego musi odpowiadać określonym w ustawie rygorom formalnym i zgodnie z art. 20 p.p.s.a., powinien zawierać uzasadnienie uprawdopodobniające przyczyny wyłączenia.

Skarżący zgłaszając wniosek o wyłączenie sędziów WSA wskazał tylko na fakt, iż często wnioskował o wyłączenie sędziów od rozpoznawania jego spraw oraz nie przesłano mu wraz z odpisem odpowiedzi na skargę załączników do tego pisma procesowego.

Podkreślenia wymaga, że ustawodawca użył w art. 18 p.p.s.a. pojęcia "uzasadniona wątpliwość", zatem chodzi tu o wątpliwość co do bezstronności sędziego uzasadnioną obiektywnymi powodami, czyli takimi, które pozostają w związku przyczynowym między ich wystąpieniem a powstaniem oceny, że prawdopodobne jest, iż w tych okolicznościach sędzia może okazać się nieobiektywny (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, str. 82). Wobec tego, okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna a nie potencjalna.

Nie jest więc wystarczające gołosłowne poddawanie w wątpliwość przez skarżącego bezstronności sędziów w tej sprawie przez zarzucanie "małej obiektywności". Niezbędnie jest bowiem wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania co do bezstronności sędziów.

Również okoliczność, że załączniki do odpowiedzi na skargę nie zostały przesłane skarżącemu nie uzasadnia zarzutu braku obiektywizmu i wyłączenia sędziów. Instytucja wyłączenia sędziego służy bowiem wyłącznie zapewnieniu bezstronności orzekania, a nie kontroli jego merytorycznej prawidłowości. Dodać należy, że niezadowolenie strony ze sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziów, gdyż zarzuty takie strona może podnosić w środkach zaskarżenia, w ramach kontroli instancyjnej (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z dnia 5 października 2008 r. sygn. akt I OZ 665/08 i z dnia 19 listopada 2010 r., sygn. akt.II FZ 539/10).

Mając na uwadze powyższe rozważania, na mocy art. 19 w zw. z art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.