Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 834/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatek rolny
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1, art. 3 ust 1 pkt 1, art. 4 ust 1 pkt 2, art. 6 ust 1 pkt 2, art. 6a ust 21, art. 6c, art. 12 ust 1 pkt 21
journal: Dz.U. 2016 poz 617
law: Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Piotr Głowacki Sędzia: WSA Grażyna Firek (spr.) Sędzia: WSA Waldemar Michaldo Protokolant: specjalista Bożena Piątek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2017 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 czerwca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2017 r. - skargę oddala -


UZASADNIENIE

sygn. akt I SA/Kr [...]

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia 8 marca 2017 r. nr [...] Burmistrz Gminy

K. ustalił P. K. łączne zobowiązanie pieniężne za 2017 r. w kwocie [...]zł. Organ I instancji przedstawił szczegółowy sposób wyliczenia podatku rolnego, podatku od nieruchomości oraz podatku leśnego, zaznaczając, iż przy ich wymiarze uwzględnił zawiadomienie o zmianach w danych ewidencji gruntów i budynków Starostwa Powiatowego w K. z dnia 1 września 2016 r. nr [...]

Organ I instancji wskazał, że nieruchomość gruntowa należąca do P. K. została sklasyfikowana w ewidencji gruntów jako:

-grunty orne - 0,5495 ha (RIIIa - 0,0822 ha, RIIIb - 0,3480 ha i RIVa - 0,1193 ha),

-pastwiska trwałe - 0,1223 ha (PsIV - 0,1195 ha i PsV - 0,0028 ha),

-grunty rolne zabudowane - 0,0614 ha,

-lasy - 0,0447 ha,

-drogi (dr-RIIIa) - 0,0046 ha, a zatem łączna powierzchnia gruntów wynosi 0,7825 ha (vide: zawiadomienie o zmianach w danych ewidencji gruntów budynków z dnia 1 września 2016 r. nr [...]). Na przedmiotowej nieruchomości gruntowej znajdują się budynek mieszkalny

o powierzchni użytkowej 75 m2 oraz budynek pozostały o powierzchni użytkowej 22,50 m2 .

Organ stwierdził, że podatek rolny obliczony stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 2 u.p.r. z uwzględnieniem średniej ceny skupu żyta ogłoszonej w komunikacie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 18 października 2016 r. i zwolnienia od podatku rolnego użytków rolnych klasy V - równa się kwocie [...]zł (262,20 zł x 0,735); podatek leśny obliczony według średniej ceny sprzedaży drewna określonej w oparciu o średnią cenę drewna uzyskaną przez nadleśnictwa za pierwsze trzy kwartały 2016 r. wynosi [...] zł (0,22 x [...] zł x 0,0447), natomiast podatek od nieruchomości - przy zastosowaniu stawek z uchwały nr XXV/258/2016 Rady Miejskiej w K. z dnia 27 października 2016 r. wynosi:

- od budynku mieszkalnego kwotę [...]zł (0,59 zł x 75),

-od budynku pozostałego kwotę [...]zł (4,23 zł x 22,50).

Organ stwierdził także , iż piwnica w budynku mieszkalnym podlega zwolnieniu od podatku od nieruchomości na mocy § 1 pkt 2 uchwały nr XXV/260/2016 Rady Miejskiej w Krzeszowicach z dnia 27 października 2016 r., a skoro kwoty podatków zaokrągla się do pełnych złotych w ten sposób, iż końcówki kwot

wynoszące mniej niż 50 groszy pomija się, a końcówki kwot wynoszące 50 i więcej groszy podwyższa się do pełnych złotych (art. 63 § 1 o.p .) to łączne zobowiązanie pieniężne należne od P. K. za 2017 r. równa się wskazanej na wstępie kwocie [...]zł.

Od powyższego rozstrzygnięcia odwołanie w ustawowym terminie złożył P. K., zarzucając , iż opodatkowaniu podatkiem rolnym powinna podlegać powierzchnia 0,7487 ha, a nie 0,7378 ha. Ponadto wskazał, iż toczy się postępowanie w sprawie decyzji nr [...] dotyczącej łącznego zobowiązania podatkowego za 2016 r. i przed jego zakończeniem nie można wymierzać podatku od mniejszej powierzchni.

Decyzją z dnia 5 czerwca 2017 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W jej uzasadnieniu stwierdzono, że organ I instancji prawidłowo wskazał powierzchnię opodatkowanych gruntów rolnych oraz prawidłowo podał powierzchnię opodatkowanych gruntów leśnych , a także prawidłowo określił wymiar podatku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło następnie, że zgodnie z art. 6c ust. 1 i 2 ustawy o podatku rolnym oraz art. 6a ust. 1 i 2 ustawy o podatku leśnym osobom fizycznym, na których ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku rolnego oraz jednocześnie w zakresie podatku od nieruchomości lub podatku leśnego dotyczący przedmiotów opodatkowania położonych na terenie tej samej gminy, wysokość należnego zobowiązania podatkowego pobieranego w formie łącznego zobowiązania pieniężnego ustala organ podatkowy w jednej decyzji (nakazie płatniczym). Kolegium przeprowadziło następnie analizę danych na podstawie których ustalone zostało łączne zobowiązanie podatkowe i w jej wyniku stwierdziło, że decyzja organu I instancji nie zawiera błędów.

Odnosząc się do treści odwołania Kolegium wskazało, iż postępowanie dotyczące zmiany ostatecznej decyzji Burmistrza Gminy K. z dnia 26 stycznia 2016 r. nr [...] w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego należnego od P. K. za 2016 r. zostało zakończone decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 lutego 2017r. nr [...]

W skardze od powyższej decyzji wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie P. K. zarzucił, tak jak uprzednio w odwołaniu, iż opodatkowaniu podatkiem rolnym powinna podlegać powierzchnia 0,7487 ha, a nie 0,7378 ha oraz stwierdził, że nadal toczy się postępowanie w sprawie decyzji nr [...] i przed jego zakończeniem nie można wymierzać podatku od mniejszej powierzchni.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. – następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi sąd, w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala.

Dokonana w powyższych ramach kontrola zaskarżonej, jak i poprzedzającej decyzji organu I instancji wykazała, że decyzje te nie naruszają prawa, co skutkowało oddaleniem skargi.

Na wstępie należy też wskazać, że stan faktyczny ustalony przez organy obu instancji znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Ustalenia te Sąd w całości podziela, uznając je za niewadliwe.

Zarówno przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyliczenie łącznego zobowiązania za 2017 r., jak i motywy podjętej decyzji nie budzą żadnych wątpliwości, co do ich poprawności, gdyż oparte są na kompleksowej i wyczerpującej analizie parametrów, leżących u podstaw wymiaru podatku t.j. na ustalonej powierzchni nieruchomości podlegających opodatkowaniu, jak i prawidłowo przywołanej podstawie prawnej tegoż wymiaru, a zatem przepisach zarówno ustaw jak i uchwały Rady Miejskiej w K..

W zakresie zarzutu skargi odnoszącego się do błędnej zd. skarżącego powierzchni gruntów rolnych , organ wskazał, iż oparł się na danych z ewidencji gruntów i budynków. Regulacja wynikająca z art. 21 ust. 1 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne stanowi bowiem, że podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania, nieruchomości w księgach wieczystych, statystyki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. W świetle danych wynikających z ewidencji gruntów skarżący P. K. jest właścicielem gruntów o łącznej pow. 0,7825 ha ( vide: zawiadomienie o zmianach w danych ewidencji gruntów i budynków z dnia 1 września 2016 r. nr [...]). Należy więc podzielić stanowisko organu, że dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, co do kwalifikacji tych gruntów oraz ich powierzchni są wiążące dla organu podatkowego dla określenia wysokości podatku rolnego. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowo-administracyjnym, które akcentuje się, iż przy wymiarze podatku od nieruchomości wiążące są dla organów podatkowych zapisy wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Organy podatkowe nie mogą dokonywać samodzielnych ustaleń, co do wielkości gruntu. Od tej reguły, potwierdzonej treścią art. 21 ust. 1 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne, nie zostały przewidziane żadne wyjątki, a zatem organy ustalające wysokość zobowiązań podatkowych nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku, niż dane wskazane w ewidencji gruntów ( np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 5 listopada 2009 r. sygn. II FSK 836/08, z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. II FSK 372/07, publ. w: Lex nr 490966; z dnia 12 marca 2009 r., sygn. FSK 49/08, z dnia 2 kwietnia 2009 r. II FSK 1949/07 publ. na stronie: http://www.orzeczenia.nsa.gov.pl/). Dane zawarte w ewidencji gruntów mają walor dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 Ordynacji podatkowej i zgodnie z tym przepisem stanowią one dowód tego, co zostało w nich stwierdzone. Ustalenia oparte o treść tych dokumentów urzędowych stanowią istotny element określenia podatkowego stanu faktycznego. W związku z tym organ podatkowy nie ma podstaw do pomijania tych danych w postępowaniu podatkowym. Podważenie owych danych, bądź też ich zmiana może nastąpić wyłącznie w postępowania prowadzonym przed właściwymi organami administracji. W postępowaniu podatkowym przeprowadzenie tego rodzaju postępowania nie jest możliwe, ponieważ organy podatkowe nie zostały wymienione, jako uprawnione do tych działań w treści przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz wydanego na jego podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. (wyrok NSA z 13.01 2010r. sygn. akt II FSK 1243/08) Ewidencja gruntów i budynków jest urzędowym źródłem informacji faktycznych wykorzystywanych w postępowaniach administracyjnych (wyrok WSA z dnia 2 grudnia 2004 r., III Sa/Wa 257/04, wyrok WSA z dnia 5 października 2005 r., III SA/Wa 1718/05, wyrok WSA z dnia 7 lipca 2005 r., III Sa/Wa 1206/05) i w każdym przypadku, gdy dane zawarte w deklaracji, czy informacji złożonej przez podatnika są niezgodne z danymi wynikającymi z ewidencji, rozstrzygające znaczenie dla opodatkowania gruntów mają zapisy wynikające z ewidencji. Zmian w ewidencji gruntów dokonuje się tylko na oznaczonej podstawie i w określonym trybie wynikającym z przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38 poz. 454). Zgodnie z § 44 zmian dokonuje starosta na wniosek bądź z urzędu (§ 46). Zmian w stanie prawnym zapisanym w ewidencji gruntów dokonuje się tylko na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, a także innych aktów normatywnych (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 17 maja 2007 roku, syg. akt IV SA/Wa 301/07, LEX nr 347773). Zmian w ewidencji gruntów nie dokonują organy podatkowe, lecz starosta. Wobec powyższego niezasadny jest zarzut naruszenia przepisów prawa, poprzez wydanie decyzji jedynie w oparciu o dane wynikające z ewidencji gruntów. Organy podatkowe czyniąc zadość art. 122 Ordynacji podatkowej podjęły niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Zgodnie z przywołaną zasadą ustaliły okoliczności sprawy, niezbędne do określenia rzeczywistego stanu faktycznego i prawidłowego zastosowania przepisów prawa. W konsekwencji niewadliwie, na podstawie art. 21 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne odwołały się do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków i na ich podstawie ustaliły należny podatek.

Kwestia niezakończenia postępowania dotyczącego zmiany ostatecznej decyzji Burmistrza Gminy K. z dnia 26 stycznia 2016 r. nr [...] nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia nin. sprawy

Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji wyroku w oparciu o art. 151 ustawy o p.p.s.a. oddalając skargę