Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 205/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 239 pkt 1 lit. e
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 8 kwietnia 2008 r., sygn. akt I SA/Bd 685/07 w sprawie zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 marca 2008 r., sygn. akt I SA/Bd 685/07, odrzucające zażalenie w sprawie ze skargi M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 7 sierpnia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wezwał M. B. zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2008 r. do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 4 kwietnia 2008 r. w kwocie 100 zł stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), zwanego dalej rozporządzeniem RM.

Powyższe zażalenie z dnia 4 kwietnia 2008 r. skarżący złożył na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, zwanego dalej WSA, z dnia 28 marca 2008 r., którym WSA odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie WSA z dnia 25 lutego 2008 r. odrzucające skargę kasacyjną wniesioną (bez zachowania tzw. przymusu adwokackiego) dnia 14 lutego 2008 r. na postanowienie WSA z dnia 25 stycznia 2008 r. odrzucające skargę M. B. z dnia 5 września 2007 r. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 7 sierpnia 2007 r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia 29 czerwca 2007 r., nr [...] pozostawiające bez rozpatrzenia wniosek z dnia 10 czerwca 2007 r

Skarżący wniósł dnia 16 kwietnia 2008 r. zażalenie na wcześniej wspomniane zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I WSA z dnia 8 kwietnia 2008 r. W zażaleniu tym zarzuca zarządzeniu błędną podstawę prawną z uwagi na to, że, zdaniem skarżącego, wszczął on sprawę z zakresu ubezpieczeń społecznych, o czym ma świadczyć to, że "...sprawami z zakresu ubezpieczeń społecznych są sprawy wynikające z przepisów o ubezpieczeniach społecznych i zaopatrzenia emerytalnego.". Zaś takie sprawy są wedle skarżącego zwolnione od konieczności uiszczenia wpisu sądowego na mocy art. 239 pkt e ustawy o postępowaniu przed

sądami administracyjnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Dotychczasowy przebieg postępowania przed organami podatkowymi, a zwłaszcza treść żądania strony skarżącej, prowadzi do wniosku, że strona skarżąca zmierza do osiągnięcia celu, jakim jest zaniechanie pobierania od niej przez płatnika, którym jest w tym przypadku ZUS, podatku dochodowego od osób fizycznych, niezależnie od tego, jaki należałoby zastosować tryb dla uniknięcia tego poboru.

Wykładnia przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dokonana przez stronę skarżącą na poparcie jej żądania, prowadzi do konstatacji, że sprawa, jaką inicjuje składając wniosek (zapytanie), nie jest bynajmniej sprawą z zakresu ubezpieczeń społecznych, lecz sprawą dotyczącą zobowiązań podatkowych.

O opodatkowaniu dochodów m. in. z rent i emerytur wypowiada się zaś ustawa podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustawa ta jest niewątpliwie ustawą podatkową w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60). Zgodnie bowiem z art. 3 pkt 1 ustawy - Ordynacji podatkowej, ilekroć w ustawie tej mowa jest w ustawach podatkowych, rozumie się przez to ustawy dotyczące podatków i opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów.

Z samego faktu, że to z emerytury (jak w niniejszym przypadku) potrącane są zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, nie wynika bynajmniej, że wniosek strony podważający zasadność opodatkowania przychodów ze źródła przychodów, jakim jest emerytura, podatkiem dochodowym od osób fizycznych należy do zakresu spraw zakresu ubezpieczeń społecznych. Istotą sporu jest bowiem nie szeroko rozumiane świadczenie emerytalne, lecz jego opodatkowanie.

Jak widać na podstawie powyższego zasadne było wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie WSA z 28 marca 2008 r. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że właściwie określono wysokość oraz podstawę prawną żądanego wpisu od zażalenia.

Na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że nawet gdyby można było zastosować interpretację przedmiotu sprawy przedstawioną przez skarżącego (co z powodów oczywistych nie jest możliwe), to i tak skarżący nie mógłby zostać zwolniony z kosztów sądowych, na postawie prawnej, jaką sam wskazuje, czyli przepisu art. 239 ust. 1 pkt e ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. W literaturze przedmiotu podnosi się bowiem, że "W orzecznictwie sądowym (post. NSA z dnia 16 grudnia 2004 r., FZ 226/04, niepubl.) uznano, że art. 239 pkt 1 lit. e), zwalniający stronę skarżącą z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych obejmuje sprawy ze skargi wierzyciela (Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego) na postanowienie organu egzekucyjnego w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego w administracji dotyczącego należności z tytułu nieopłaconych w terminie składek na ubezpieczenie społeczne rolników, do których mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (tekst jedn. Dz. U. z 1998 r. Nr 7, poz. 25 z późn. zm.)." (zob. M. Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 239 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II).

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 198 p.p.s.a., jak w sentencji.