Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 45/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-03-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej  decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. Sp. z o. o. Sp. komandytowo – akcyjnej w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do listopada 2012 r. postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. F. Sp. z o. o. Sp. komandytowo-akcyjna w Ł. wniosła skargę na wskazaną w rubrum decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. W petitum skargi skarżąca wniosła m. in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - z ostrożności procesowej.

Uzasadniając wniosek skarżąca spółka wskazała, że wykonanie decyzji będzie skutkowało bardzo poważnymi problemami dla firmy. Jednocześnie prowadzone jest postępowanie w podatku dochodowym od osób fizycznych w oparciu o ten sam stan faktyczny (aktualnie złożona jest skarga do tut. Sądu). Ponadto sprawy z zakresu kwestionowania outsourcingu pracowniczego budzą ogromne emocje i obecnie są przedmiotem dyskusji nad rozwiązaniem systemowym na poziomie Rady Ministrów oraz Sejmu.

Sąd zważył, co następuje:

W celu zajęcia merytorycznego stanowiska wobec żądania strony skarżącej, koniecznym jest odwołanie się do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), zgodnie z którym wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, w myśl § 3 tego przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wstrzymania wykonania aktu jest wykazanie w stosownym wniosku, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jego wykonania. Z tej przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku (por. postanowienie NSA z 6 października 2015 r., sygn. akt II GZ 518/15 – wszystkie powołane w niniejszym orzeczeniu postanowienia dostępne są na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Podkreślenia wymaga, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji winien zostać poparty stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Sąd administracyjny w razie braku takich dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku, nie jest uprawniony, aby wzywać do ich przedstawienia. W przypadku bowiem wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności, P.p.s.a. nie przewiduje możliwości skorzystania z uzupełniającego postępowania dowodowego (por. postanowienie NSA w Warszawie z 10 grudnia 2013 r., sygn. akt I FSK 2109/13).

W dalszej kolejności należy zaznaczyć, że uwzględnienie wniosku uzależnione jest od staranności jego sporządzenia. To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek dokładnego przytoczenia okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji, przy czym przedstawiona argumentacja musi być spójna i odnosić się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy (por. P. Daniel, Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wyd. C. H. Beck, Warszawa 2013, publ. Legalis). Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi bowiem być realne, w związku z czym strona zobowiązana jest skonkretyzować rodzaj szkody grożącej jej na skutek wykonania zaskarżonego aktu. Brak wskazania we wniosku konkretnej szkody grożącej skarżącemu na skutek wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Strona musi wykazać, że w powiązaniu z jej sytuacją majątkową, wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki z powodu wystąpienia tych konkretnych okoliczności (por. postanowienie NSA z 21 marca 2013 r. o sygn. akt I FZ 15/13). Dlatego też twierdzenia strony powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej. W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd (por. postanowienie NSA z 19 stycznia 2016 r., I FZ 593/15).

Podnieść należy, że w rozpatrywanej sprawie skarżąca nie wskazała, czy w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, czy też spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nadto, nie wskazała związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy wykonaniem decyzji a "bardzo poważnymi problemami dla firmy", nie wskazała również, jakie będą to problemy. Co więcej, oprócz wskazania, że równolegle toczy się postępowanie w podatku dochodowym od osób fizycznych, nie wyjaśniła, w jaki sposób wiąże się to z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nie można też uznać, że dyskurs nad rozwiązaniem systemowym w sprawie będącej przedmiotem sporu jest dowodem na wystąpienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżąca zobowiązana była wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku oraz skonkretyzować rodzaj szkody grożącej jej na skutek wykonania zaskarżonego aktu, czego - zdaniem Sądu - nie uczyniła.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.