Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SAB/Gl 7/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-05-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3,  art. 1,  art. 5
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Szczepan Prax Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga – Gajewska Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Sadowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2010 r. sprawy ze skargi K.K. na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] K.K. zwrócił się do Wójta Gminy P. z wnioskiem o podanie dokładnej informacji ile posesji w danym sołectwie nie posiada pojemników na śmieci. Prowadzenie ewidencji pojemników na śmieci jest obowiązkiem Urzędu Gminy, który jest informowany przez firmę opróżniającą pojemniki na śmieci o podpisanych umowach z mieszkańcami.

W dniu [...] Wójt Gminy P. w odpowiedzi na powyższe pismo poinformował K. K., że obecnie wdrażany jest przez firmy wywozowe nowy "Regulamin utrzymania czystości i porządku w gminie" przyjęty uchwałą Rady Gminy P. z dnia [...]. Podkreślono w piśmie tym, że kiedy sytuacja się ustabilizuje gmina wystąpi do firm: A i B o wykaz posesji, dla których świadczą usługi odbioru odpadów. Po zebraniu tych informacji zostanie udzielona odpowiedź na nurtujące pytanie.

W dniu [...] K.K. pismem skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał Wójta Gminy P. do usunięcia naruszenia prawa i o poinformowanie go o sposobie załatwienia wniosku o podanie dokładnej informacji o ilości posesji w danym sołectwie, które nie posiadają pojemników na śmieci.

Wójt Gminy P. pismem z dnia [...] przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo K.K. z dnia [...] celem rozpatrzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pismem z dnia 27 stycznia

2010 r. sygn. akt II KO/Gl 11/10 wezwał K.K. do sprecyzowania swojego żądania skierowanego do Sądu poprzez wskazanie czy stanowi ono skargę wniesioną do sądu administracyjnego w trybie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) na działanie lub bezczynność Wójta Gminy P., czy też zgodnie z nazwą pisma jest ono wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa złożone przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący pismem z dnia [...] poinformował, że jego pismo

z dnia [...] należy rozpatrywać jako skargę na bezczynność Wójta Gminy P. w trybie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pismem z dnia [...] Wójt Gminy P. udzielił odpowiedzi na wniesioną skargę i wystąpił o jej oddalenie. Zdaniem organu administracji nie można podzielić stanowiska prezentowanego przez skarżącego, ponieważ skarżącemu udzielone zostały wszelkie będące w posiadaniu organu informacje w żądanym zakresie, natomiast z uwagi na fakt, że organ nie dysponował informacjami w formie żądanej przez skarżącego został on poinformowany, iż żądane dane otrzyma po ich zebraniu i przetworzeniu przez organ. Nadto zaznaczono, że skarżącemu nie utrudniano dostępu do informacji oraz możliwości samodzielnego przetworzenia informacji w oparciu o dane posiadane przez organ.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontrola legalności działań podjętych przez organ administracji publicznej przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) nie wykazała, aby wyczerpane zostały przesłanki uwzględnienia wniesionej skargi na bezczynność organu administracji.

Stosownie do postanowień art. 134 § 1 wyżej wymienionej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W pierwszej kolejności przyjdzie zwrócić uwagę na fakt, że uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Wskazany interes prawny musi wynikać z postanowień przepisu prawa materialnego i winien być związany z działalnością organu administracji. Z kolei brak interesu prawnego jest przesłanką oddalenia skargi (zob. wyrok WSA w Warszawie

z dnia 21 maja 2004 r. sygn. akt IV SA/Wa 1862/03).

Pojęcie informacji publicznej znajduje unormowanie w przepisach Konstytucji RP i ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stosownie do postanowień art. 61 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskania informacji o działalności władzy publicznej. Prawo to obejmuje również dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów. Unormowania konstytucyjne znajdują rozwinięcie w ustawie, która może zawierać niezbędne ograniczenia w dostępie do informacji publicznej. Stosownie do postanowień art. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do: uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego; wglądu do dokumentów urzędowych; dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów. Wskazane prawo obejmuje uprawnienie do niezwłocznego uzyskania informacji publicznej zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych. Natomiast po myśli art. 5 ust. 1 powoływanej ustawy prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Natomiast według art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Udostępnienie informacji publicznej następuje w drodze czynności materialno-technicznej, natomiast stosownie do postanowień art. 16 wskazanej ustawy odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Do decyzji tych stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego z tym, że: odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni, a uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji oraz oznaczenie podmiotów, ze względu dla których dobra, o których mowa w art. 5 ust 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji. W świetle przedstawionych rozważań wynika, że z informacją publiczną spotykamy się wówczas, gdy informacja taka jest już wytworzona w formie określonego dokumentu, względnie w oparciu o dostępne dokumenty może zostać przetworzona.

Przedstawiony powyżej stan normatywny pozwala na odniesienie się do zakresu skargi wniesionej przez skarżącego. Na wstępie przyjdzie zwrócić uwagę na fakt, iż skarżący ubiega się o udzielenie informacji publicznej polegającej na podaniu dokładnej liczby posesji, które nie posiadają pojemników na śmieci. Przedmiot objęty żądaniem skarżącego wyczerpuje znamiona informacji publicznej przewidziane treścią art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej, jak również organy gminy stosownie do postanowień ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. Nr 236, poz. 2008) obowiązane są takie dane gromadzić. W świetle powyższego przyjdzie uznać, że skarżący miał prawo domagać się od organu gminy udzielenia stosownej informacji publicznej. Nadto w przypadku nie udzielenia takiej informacji w terminie wskazanym w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej posiadał możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu, bez konieczności wzywania do usunięcia naruszenia prawa. Oznacza to, że w świetle obowiązujących przepisów prawa skarżący dysponował instrumentami prawnymi umożliwiającymi mu na domaganie się udzielenia żądanej informacji publicznej. Jednakże w tym miejscu przyjdzie zauważyć, że skarżący może domagać się udzielenia informacji publicznej, która jest w dyspozycji organu administracji, względnie jest możliwa do stworzenia na podstawie informacji będących w dyspozycji tego organu.

Przedstawione powyżej rozważania dotyczące stanu normatywnego jak również przesłanek związanych z udzielaniem informacji publicznej były niezbędne, albowiem jak wynika z akt sprawy w dniu złożenia wniosku przez skarżącego do Wójta Gminy P. o udzielenie informacji publicznej organ ten nie dysponował żądaną przez skarżącego informacją. Stan ten jak wynika to z przedłożonych akt administracyjnych istniał także w dniu wniesienia przez skarżącego skargi do tutejszego Sądu. Do takiego wniosku skłania pismo Wójta Gminy P. z dnia [...] skierowane do skarżącego, a będące reakcją na wniosek z dnia [...]. Nadto należy zwrócić uwagę na fakt, że Wójt Gminy P. pismami z dnia [...] zwrócił się do dwóch podmiotów gospodarczych obsługujących gminę w zakresie wywozu śmieci do przedłożenia stosownych informacji oraz do dostosowania sposobu wywozu śmieci do wymogów wynikających z obowiązujących unormowań prawnych. Nadto z dołączonego do akt sprawy protokołu z posiedzenia Komisji Ładu i Porządku Publicznego oraz Komisji Rewizyjnej Rady Gminy P. z dnia [...] wynika, że do dnia

[...] do Urzędu Gminy P. nie wpłynęły żadne odpowiedzi ze strony podmiotów wywożących na terenie gminy śmieci. W świetle powyższych ustaleń przyjdzie stwierdzić, że Wójt Gminy P. będący normatywnie zobowiązany do dysponowania informacjami objętymi żądaniem skierowanym do niego przez skarżącego w dniu [...] jak również w dniu wniesienia skargi do tutejszego Sądu nie dysponował takimi informacjami. Okoliczność ta może świadczyć o nieprawidłowym wykonywaniu ciążących na nim obowiązków, jednakże z perspektywy rozpatrywanej sprawy przyjdzie uznać, że skoro nie dysponował danymi umożliwiającymi mu na udostępnienie żądanej informacji publicznej to tym samym nie był w stanie takiej informacji udostępnić jak również wydać decyzji odmownej. W tej sytuacji faktycznej nie można także mówić o bezczynności Wójta Gminy P., albowiem z bezczynnością spotkamy się wówczas, gdy dany organ dysponuje określoną informacją, jednakże wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi nie udostępnia jej osobie występującej ze stosownym żądaniem. Taka sytuacja zaistnieje wówczas, gdy Wójt Gminy P. otrzyma oczekiwane przez skarżącego dane i nie udostępni mu ich w prawem przewidziany sposób.

Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.

SJ/