Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 1095/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 46 § 3, art. 37 § 1, art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "A." Spółki jawnej [...] w T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 30 sierpnia 2016 r. sygn. akt II SA/Go 597/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi "A." Spółki jawnej [...] w T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w R. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Go 597/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, odrzucił skargę A. sp. jawna M. M., J. M., A.U., D. K. w T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w R. z dnia [...] maja 2016 r., w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uzasadniając odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: ppsa), wskazał, że w przypadku złożenia pisma do sądu administracyjnego przez pełnomocnika osoby prawnej - jak w rozpoznawanej sprawie - ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do treści art. 37 § 1 i art. 46 ppsa, ale również dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa (art. 29 ppsa).

Tymczasem, w sprawie pełnomocnik spółki składając skargę, do której załączył dokument pełnomocnictwa z dnia 24 lutego 2015 r. oraz informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym ze stanem na dzień 1 czerwca 2016 r., nie wykazał zdaniem WSA w sposób właściwy umocowania do działania w imieniu strony.

Pełnomocnik skarżącej został zatem wezwany na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej wykazującego, że osoba udzielająca pełnomocnictwa była do tego uprawniona w chwili dokonywania czynności tzn. w dniu 24 lutego 2015 r. - np. oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem (w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami) odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej Spółki, pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej złożył jednak nie pełen odpis z KRS, a odpis aktualny skarżącej z KRS ze stanem na dzień 21 lutego 2012 r. oraz informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu – stan na dzień 1 sierpnia 2016 r.

Podsumowując stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że złożone przez pełnomocnika strony dokumenty wskazują na stan prawny jaki istniał przed udzieleniem pełnomocnictwa (stan na dzień 21 lutego 2012 r.) oraz jaki zaistniał po dacie udzielenia pełnomocnictwa (stan na dzień 1 czerwca 2016 r. - załączony do skargi) i 1 sierpnia 2016 r. (złożony na wezwanie Sądu do usunięcia braku formalnego skargi). Za istotne Sąd I instancji uznał natomiast, to czy w dacie udzielenia pełnomocnictwa tj. 24 lutego 2015 r. osoba, która podpisała pełnomocnictwo, była wykazana w KRS jako uprawniona do reprezentowania spółki. Na podstawie nadesłanych dokumentów – jak stwierdził WSA - nie można tego ustalić. Co prawda w każdym ze złożonych przez pełnomocnika skarżącej dokumentów J. M. widnieje jako wspólnik uprawniony do reprezentacji spółki. Jednakże o ile z odpisu aktualnego z KRS z dnia 21 lutego 2012 r. wynika, iż ostatni (czwarty) wpis dokonany został 27 lipca 2011 r., o tyle z odpisu z dnia 1 czerwca 2016 r. wynika, iż ostatni wpis (ósmy) dokonany został 16 października 2015 r., a z kolei z odpisu aktualnego z dnia 1 sierpnia 2016 r. wynika, iż ostatni wpis (dziewiąty) miał miejsce w dniu 24 czerwca 2016 r. Zatem pomiędzy 21 lutego 2012 r. a 1 czerwca 2016 r. (w okresie kiedy udzielone zostało pełnomocnictwo w sprawie) dokonano czterech wpisów w KRS, a na podstawie złożonych przez pełnomocnika skarżącej dokumentów nie można ustalić czy wpisy te nie dotyczyły zasad reprezentacji skarżącej spółki i osób uprawnionych do niej.

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż braki formalne skargi nie zostały uzupełnione.

Zażalenie na to postanowienie wniosła spółka, zarzucając mu naruszenie:

1. art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 i art. 49 § 1 ppsa poprzez niewłaściwe zastosowanie, poprzez uznanie, że nienadesłanie "aktualnego odpisu pełnego KRS" albo informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców jest brakiem formalnym skargi, którego nieuzupełnienie uniemożliwia nadanie skardze biegu, gdy w aktach administracyjnych znajduje się informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców, potwierdzająca uprawnienie do udzielenia pełnomocnictwa w dacie, w której dokonano tej czynności prawnej, załączona do samej skargi,

2. art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 i art. 49 § 1 ppsa poprzez jego zastosowanie i przyjęcie, że w realiach sprawy pełnomocnik nie uczynił zadość wezwaniu sądu i nie wykazał umocowania osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentowania spółki, w sytuacji gdy pełnomocnik przedstawił sposób reprezentacji skarżącej w okresie zarówno sprzed daty udzielenia pełnomocnictwa jak i po tej dacie, zaś sposób reprezentacji spółki w tym okresie nie uległ zmianie.

Wobec powyższego spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

W wyniku wezwania do uzupełnienia braku formalnego zażalenia pełnomocnik skarżącej przy piśmie z dnia 5 maja 2016 r. złożył odpis pełny KRS.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia zasługiwał na uwzględnienie, mimo że zarzuty zażalenia nie w pełni są trafne.

Zgodnie z art. 57 § 1 ppsa skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 46 § 3 ppsa - oprócz wymienionych szczegółowo w § 1, 2, 2a, 2b, 2c, 2d tego artykułu wymogów formalnych, jakie takie pismo powinno spełniać - przewiduje obowiązek dołączenia do niego pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Niedołączenie takich dokumentów jest brakiem formalnym, który podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 ppsa.

W przypadku złożenia pisma do sądu administracyjnego przez pełnomocnika osoby prawnej, ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 § 3 ppsa, ale także dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła pełnomocnictwa (art. 29 ppsa). Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że złożenie pełnomocnictwa bez wykazania stosownym dokumentem, że udzieliła go osoba umocowana do reprezentowania strony, nie wypełnia warunków formalnych umożliwiających nadanie skardze kasacyjnej prawidłowego biegu (tak też NSA w: wyroku z 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08, postanowieniu z 14 stycznia 2015 r., sygn. akt I FSK 2007/14, postanowieniu z 10 grudnia 2014 r., sygn. akt I GSK 1870/14). Takim dokumentem wykazującym umocowanie do działania w imieniu skarżącej, będącej osobą prawną, jest niewątpliwie odpis z rejestru przedsiębiorców KRS. Odpis ten winien potwierdzać umocowanie do reprezentowania spółki w dacie udzielania pełnomocnictwa.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela zatem wywody prawne zaprezentowane przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

W niniejszej sprawie Sąd I instancji, orzekając o odrzuceniu skargi na skutek nieuzupełnienia jej braków formalnych, dysponował m. in.: odpisem aktualnym z KRS z dnia 21 lutego 2012 r., z którego wynika, że ostatni (czwarty) wpis dokonany został 27 lipca 2011 r. oraz odpisem z dnia 1 czerwca 2016 r., z którego wynika, iż ostatni wpis (ósmy) dokonany został 16 października 2015 r. Pomiędzy 21 lutego 2012 r. a 1 czerwca 2016 r. (w okresie kiedy udzielone zostało pełnomocnictwo w sprawie) - jak trafnie stwierdził Sąd I instancji - dokonano zatem czterech wpisów w KRS.

Nie może przy tym zostać uznany za zasadny zarzut zażalenia, że informacje odpowiadające odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców sprzed daty udzielenia pełnomocnictwa jak i po tej dacie przedstawione przez pełnomocnika skarżącej wykazują umocowanie osoby, która udzieliła w dniu 24 lutego 2015 r. pełnomocnictwa do reprezentacji spółki. Wbrew twierdzeniom strony z akt sprawy nie wynika wprost takie umocowanie na dzień relewantny dla sprawy.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego - co do zasady - Sąd I instancji mógł zatem powziąć wątpliwość czy dokonane w powyższym okresie wpisy nie dotyczyły zasad reprezentacji spółki, co uzasadniało dokonane wezwanie do uzupełnienia braków skargi.

W okolicznościach rozpoznawanej sprawy - mając na uwadze dokumenty złożone wraz ze skargą oraz w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia jej braków -zasadne jest jednak przyjęcie, że niewskazanie wprost umocowania J. M. do reprezentowania spółki w dniu 24 lutego 2015 r. - w sytuacji gdy był on członkiem zarządu uprawnionym do jednoosobowej reprezentacji zarówno według stanu na dzień 21 lutego 2012 r. jak i 1 czerwca 2016 r. (odzwierciedlającego wpisy z 16 października 2015 r.) oraz 1 sierpnia 2016 r. - w tym w dacie złożenia skargi, tj. w dniu 6 czerwca 2016 r. - nie powinien być uznany za brak uniemożliwiający nadanie sprawie biegu. Niewątpliwie przy ocenie zaskarżonego postanowienia należy brać pod uwagę stan prawny i faktyczny z dnia orzekania przez Sąd I instancji. Nie można jednak nie zauważyć, że fakt umocowania do udzielenia pełnomocnictwa z 24 lutego 2015 r. potwierdza załączony do akt wraz z pismem z dnia 5 maja 2016 r. odpis pełny KRS.

Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 ppsa orzekł jak w sentencji.