Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 890/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska,, Sędzia WSA Monika Krzyżaniak, Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Rybicki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2005 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. kwotę 175 (sto siedemdziesiąt pięć) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej w Ł. decyzją z dnia [...] nr [...], działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm.), art. 85 § 1 oraz art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. – Kodeks celny (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r. nr 75 poz. 802 ze zm.), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz.U. nr 119 poz. 1253) oraz Wyjaśnień do Taryfy Celnej stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. (Dz.U. nr 74 poz. 830), art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. — przepisy wprowadzające ustawę Prawo celne (Dz.U. nr 68 poz. 623), art. 11c ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (Dz.U. nr 11 poz. 50 z 1993 r. ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania A spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. z dnia [...] w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej towaru o nazwie "Mulipower Mega Gainer Schoko", kwoty wynikającej z długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług i orzekł w tym zakresie.

W sprawie ustalono następujący stan faktyczny. Na podstawie zgłoszenia celnego nr [...] A spółka z o.o. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towar o nazwie "Mega Gainer", opisany jako mieszaniny witamin dla sportowców i zaklasyfikowała go do pozycji 2936 90 90 0 Taryfy celnej ze stawką celną 0% i podatkową 7%.

Po wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie przedmiotowego zgłoszenia celnego, w trybie art. 83 Kodeksu celnego, Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części klasyfikacji taryfowej towaru i określił kwotę długu celnego i należności podatkowych zgodnie z ustaloną przez organ klasyfikacją taryfową, przyporządkowującą sprowadzone towary do pozycji 1901 90 99 9 Taryfy celnej ze stawką celną 19+0,18 EUR/kg oraz podatkową w wysokości 22%. W uzasadnieniu organ celny podniósł, że biorąc pod uwagę skład i charakter preparatu o nazwie Multipower Mega Gainer Schoko, będącego mieszaniną takich substancji jak: maltodekstryna, białko mleka, mąka pszenna, odtłuszczone kakao w proszku, ekstrakt słodu, skrobia pszenna, mąka kukurydziana, aromat naturalny i identyczny z naturalnym, olej roślinny, cyklaminian sodu, sacharynian sodu, sól, składniki mineralne i witaminy, należy go klasyfikować do kodu 1901 90 99 9. Klasyfikacja dokonana przez stronę jest nieprawidłowa bowiem wskazaną przez stronę pozycją 2936 objęte są wyłącznie pojedyncze witaminy lub ich mieszaniny na nośniku lub z dodatkiem rozpuszczalnika. Inne dodatki takie jak stabilizatory, substancje zapachowe czy barwiące są dopuszczalne jedynie, gdy nie powodują, że produkt końcowy staje się bardziej odpowiedni dla celów specyficznych niż ogólnego użytkowania. Fakt, iż przedmiotowe preparaty stanowią mieszaninę różnych substancji spożywczych przesądza o braku możliwości ich klasyfikowania do działu 29 zgodnie z proponowaną przez stronę klasyfikacją.

Spółka A nie zgodziła się ze stanowiskiem organu celnego i wniosła odwołanie, w którym postawiła zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, poprzez zastosowanie nieprawidłowego kodu PCN oraz naruszenie przepisów postępowania w szczególności art. 120, 121, 122, 187 i 200 Ordynacji podatkowej. W konsekwencji strona wnioskowała o uchylenia zaskarżonej decyzji oraz wstrzymanie jej wykonania.

Dyrektor Izby Celnej w Ł. po rozpatrzeniu odwołania uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej produktu o nazwie "Multipower Mega Gainer Schoko", kwoty wynikającej z długu celnego oraz kwoty podatku od towarów i usług. Organ celny uznał, że właściwą klasyfikacją dla tego towaru jest pozycja PCN 1806 90 70 0. Jednym ze składników wchodzących w skład tego towaru jest bowiem kakao. Zgodnie zaś z uwagą 2 do działu 18 Taryfy celnej, pozycja 1806 obejmuje wyroby cukiernicze zawierające kakao oraz inne przetwory spożywcze zawierające kakao. Obecność kakao w produkcie powoduje, że jest on przetworem spożywczym zawierającym kakao i jako taki, zgodnie z cytowaną powyżej uwagą do działu 18, podlega klasyfikacji do pozycji 1806. Dyrektor Izby Celnej uznał za zasadne stanowisko organu I instancji kwestionujące prawidłowość zaproponowanego przez importera kodu 2936 podzielając w tym względzie argumentację wynikającą z uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Jednocześnie organ odwoławczy zauważył, że przyporządkowanie produktu o nazwie "Multipower Mega Gainer Schoko" do pozycji 1806 skutkuje zastosowaniem niższej 7% stawki podatku VAT oraz koniecznością zastosowania stawki celnej 37%. W konsekwencji kwota należności celnych i podatkowych wynikających z decyzji organu I instancji uległa pomniejszeniu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A spółka z o.o. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji bądź też zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez zastosowanie nieprawidłowego kodu PCN oraz naruszenie przepisów postępowania w szczególności art. 122, 187, 188, 210 Ordynacji podatkowej. Strona skarżąca zarzuciła organom celnym, że nie wyjaśniły dokładnie stanu faktycznego sprawy, mimo że taki obowiązek na nich ciąży na mocy unormowań Ordynacji podatkowej oraz mimo tego, że strona w czasie postępowania zwracała organom celnym uwagę na potrzebę przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego na okoliczność prawidłowej klasyfikacji towarowej sprowadzonych przez spółkę towarów. Za koniecznością przeprowadzenia takiego dowodu z opinii biegłego przemawia fakt, że organy celne same mają wątpliwości co do prawidłowego klasyfikowania importowanych produktów o czym świadczą ich decyzje, w których towar o nazwie "Multipower Mega Gainer Schoko" był klasyfikowany do różnych pozycji 1801, 1901, 2106. W ocenie strony organ celny nie zebrał w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie wykorzystał wszystkich możliwych środków dowodowych. Organ I instancji naruszył również art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej przez to, że nie został w sprawie zachowany siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się przez stronę w sprawie zebranego materiału dowodowego. Strona otrzymała bowiem jednocześnie decyzję wydaną przez organ I instancji oraz postanowienie o odmowie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. Tym samym organ naruszył zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu celnym, wyrażoną w art. 123 Ordynacji podatkowej. Naruszenie art. 210 Ordynacji podatkowej przejawia się zdaniem strony w braku szczegółowego i logicznego wyjaśnienia na jakiej podstawie organy celne wysnuły wniosek o dominujących składnikach preparatu o nazwie "Multipower Mega Gainer Schoko", które by pozwoliło na jego zaklasyfikowaniu do pozycji PCN 1901. Sam fakt występowania w skaldzie danego produktu kakao — zdaniem skarżącej — nie przesądza o możliwości zaklasyfikowania go do produktów spożywczych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji oraz wnioskował o przeprowadzenie rozprawy. W uzupełnieniu swojego stanowiska organ odwoławczy wyjaśnił, że w związku z faktem, iż w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości ustalenia ilości kakao w przedmiotowym towarze należy stwierdzić, że właściwsza jest klasyfikacja do pozycji 1806, która nie zawiera takiego warunku, a o klasyfikacji do tej pozycji decyduje obecność jakiejkolwiek ilości kakao.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269), obowiązującej od 1 stycznia 2004 r., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. W świetle zaś art. 1 § 2 tejże ustawy kontrola — o której mowa w § 1 — sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kognicja sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji.

Zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270), sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1. uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b. naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c. inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2. stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3. stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Skarga jest uzasadniona. W toku postępowania organy celne nie poczyniły pełnych ustaleń faktycznych, które uzasadniałyby przyjętą przez nie klasyfikację taryfową sprowadzonych przez stronę produktów, czym naruszyły art. 122, 187 § 1, 191 Ordynacji podatkowej.

W świetle art. 13 § 5 Kodeksu celnego klasyfikację towarów w taryfie celnej określa kod taryfy celnej. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym Regułom Interpretacji Nomenklatury Scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego importowanego towaru przypisany jest więc odpowiedni kod taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną. Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej przy czym — jak słusznie zauważył Dyrektor Izby Celnej w Ł. — wiążący jest tu, wynikający z art. 85 § 1 ustawy Kodeks celny, stan towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. Ponadto wykładnią Taryfy Celnej są Wyjaśnienia do Taryfy celnej stanowiące załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. (Dz.U. nr 74 poz. 830 ze zm.), które mają charakter przepisów obowiązującego prawa i stanowią pomoc przy ustalaniu prawidłowego kodu taryfowego.

Przedmiotem sporu jest klasyfikacja taryfowa towaru o nazwie "Multipower Mega Gainer Schoko". Strona skarżąca zaklasyfikowała sprowadzone towary do pozycji 2936 90 90 0. W jej ocenie skład sprowadzonych produktów wskazujący na zawartość witamin oraz specyficzny charakter tych towarów warunkujący jego specjalistyczne przeznaczenie i używanie przez sportowców uzasadnia jego klasyfikację do kodu PCN 2936 90 90 0 obejmującego prowitaminy i witaminy (łącznie z koncentratami i mieszankami), nawet w dowolnym rozpuszczalniku. Organ odwoławczy mając na uwadze skład sprowadzonych produktów oraz powołując się na obowiązujące przepisy prawa — w szczególności zapisy w Taryfie celnej oraz Wyjaśnieniach do Taryfy celnej — zmienił zaproponowaną przez stronę klasyfikacje taryfową i przyporządkował produkt "Multipower Mega Gainer Schoko" do pozycji PCN 1806.

Dokonując klasyfikacji taryfowej powyższego towaru organy celne dopuściły się uchybień w zakresie postępowania wyjaśniającego.

Nie do przyjęcia jest przede wszystkim wyrażone w odpowiedzi na skargę stanowisko organu odwoławczego, zgodnie z którym "jedyną pozycją (oprócz pozycji 1806) z katalogu wymienionego w uwadze 1 do działu 18, która może wchodzić w grę przy klasyfikacji spornego produktu, jest zastosowana przez organ celny I instancji pozycja 1901, która jednak zawiera warunek występowania określonej ilości kakao. W związku z faktem, iż w przedmiotowej sprawie brak jest możliwości ustalenia ilości kakao w przedmiotowym towarze (...) właściwsza jest klasyfikacja do pozycji 1806, która nie zawiera takiego warunku — o klasyfikacji do tej pozycji decyduje obecność jakiejkolwiek ilości kakao". Abstrahując od tego, że powyższe stanowisko zostało wyrażone dopiero w odpowiedzi na skargę, należy przede wszystkim podkreślić, że organ odwoławczy nie podjął żadnych kroków celem wyjaśnienia zawartości kakao w importowanym produkcie. W tej sytuacji stwierdzenie, że właściwsza jest klasyfikacja tego towaru do pozycji 1806, nie jest uzasadnione w świetle zgromadzonego materiału dowodowego. Stwierdzenie to jest wręcz sprzeczne z przepisami prawa — Taryfą celną oraz Wyjaśnieniami do Taryfy celnej. Zgodnie z cytowaną przez organ odwoławczy uwagą 2 do działu 18 "pozycja 1806 obejmuje wyroby cukiernicze zawierające kakao oraz z uwzględnieniem powyższej uwagi do niniejszego działu, inne przetwory spożywcze zawierające kakao". Powyższa uwaga, o której mowa w tym przepisie, stanowi natomiast, że niniejszy dział nie obejmuje przetworów objętych pozycjami 0403, 1901, 1904, 2105, 2202, 2208, 3003 lub 3004. Należy również zwrócić uwagę na nieuwzględnioną przez organ odwoławczy uwagę ogólną (c) do działu 18, zawartą w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej, w świetle której niniejszy dział nie obejmuje przetworów z mąki, grysiku, skrobi lub ekstraktu słodowego, zawierających mniej niż 40% wagowych kakao obliczonych według całkowitej odtłuszczonej bazy oraz przetworów spożywczych z towarów objętych pozycjami od 0401 do 0404, zawierających mniej niż 5% jednostek wagowych kakao, obliczonych według całkowicie odtłuszczonej bazy, objętych pozycją 1901. Pozycja 1901 obejmuje "ekstrakt słodowy; przetwory spożywcze z mąki, grysiku, skrobi lub z ekstraktu słodowego, nie zawierające kakao lub zawierające mniej niż 40% jednostek wagowych kakao obliczonych według całkowitej odtłuszczonej bazy, gdzie indziej nie wymienione lub nie włączone; przetwory spożywcze z towarów objętych pozycjami od 0401 do 0404, nie zawierające kakao lub zawierające mniej niż 5% jednostek wagowych kakao obliczonych według całkowicie odtłuszczonej bazy, gdzie indziej nie wymienione, ani nie włączone". Sporny produkt składa się natomiast z: maltodekstryny, białka mleka, mąki pszennej, odtłuszczonego kakao w proszku, ekstraktu słodu, skrobi pszennej, mąki kukurydzianej, aromatu naturalnego i identycznego z naturalnym, oleju roślinnego, cyklaminianu sodu, sacharynianu sodu, soli, składników mineralnych i witamin.

Analiza powyższych przepisów w ocenie sądu prowadzi do wniosku, że ze względu na skład spornego produktu, organ był zobowiązany do ustalenia ilości kakao w importowanym towarze, celem prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru, ewentualnie do wykazania braku możliwości ustalenia tej istotnej w sprawie okoliczności faktycznej. W celu zaklasyfikowania sprowadzonego towaru do pozycji 1806 organ winien więc najpierw wykluczyć jego klasyfikację do pozycji 1901 zgodnie z brzmieniem cytowanych wyżej uwag, tym bardziej, że co do zasady klasyfikacja do pozycji 1806 pociąga za sobą wyższe obciążenia finansowe importera ze względu na wyższą w porównaniu z pozycją 1901 stawkę celną. Za nieuprawnione należy uznać twierdzenie organu celnego o braku możliwości ustalenia ilości kakao. Z akt sprawy nie wynika bowiem, że organ zwracał się do strony o dostarczenie jakichkolwiek dokumentów ustalających zawartość kakao w sprowadzonym produkcie, jak również sam nie prowadził w tym zakresie żadnego postępowania wyjaśniającego. Mając powyższe na uwadze za w pełni uzasadniony należy uznać zarzut strony niewyjaśnienia przez organ odwoławczy podstaw klasyfikacji tego produktu do pozycji 1801.

Zasadny jest również zarzut strony braku wyjaśnienia stanowiska organu w zakresie twierdzenia o dominującym składzie następujących komponentów w spornym produkcie: maltodekstryna, białko mleka, mąka pszenna, skrobia pszenna, mąka kukurydziana. Próba organu celnego wyjaśnienia tego stanowiska w odpowiedzi na skargę jest spóźniona i niewystarczająca. Odpowiedź na skargę nie jest bowiem aktem skarżonym, a szczegółowe motywy rozstrzygnięcia powinno zawierać uzasadnienie decyzji, w którym organ winien przekonać stronę o zasadności podjętego rozstrzygnięcia, wynikającego z udowodnienia określonych okoliczności istotnych w sprawie.

Zaznaczyć również należy, że dokonując klasyfikacji taryfowej organ celny winien wyjaśnić stronie, czy w świetle zasad i trybu postępowania wynikającego ze stosowania Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, znaczenie w przedmiotowej sprawie ma przeznaczenie sprowadzonych produktów. Przeznaczenie importowanego towaru jest bowiem bardzo mocno akcentowane przez stronę i uzasadnia jej zdaniem zaproponowaną przez stronę klasyfikację taryfową.

W kwestii odmowy powołania biegłego sąd podziela prezentowane wielokrotnie w orzecznictwie NSA i WSA stanowisko, że co do zasady, uprawnionymi do dokonywania klasyfikacji taryfowej są w świetle obowiązujących przepisów regulujących zasady obrotu towarowego z zagranicą organy celne. Przy stosowaniu instytucji z art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej nie chodzi jednak o to, aby biegły zastępował organy celne i decydował o klasyfikacji taryfowej, lecz aby swoją wiedzą specjalną służył pomocą przy rozstrzyganiu skomplikowanych sporów klasyfikacyjnych. Jeżeli jednak organ celny uznaje, że w przedmiotowej sprawie nie ma konieczności powoływania biegłego winien tak uzasadnić swoje stanowisko merytoryczne, aby przekonać stronę o znajomości tematu i wyjaśnić z jakiego powodu zmienia zaproponowaną przez stronę klasyfikację taryfową. Ogólnikowe stwierdzenia, że skład i charakter produktu przesądzają o jego klasyfikacji taryfowej, bez przedstawienia przeprowadzonej analizy cech i właściwości towaru przesądzających o jego klasyfikacji naruszają postanowienia art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej.

Ponieważ zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania tj. art. 121, 122, 187 § 1, 191 Ordynacji podatkowej — czego skutkiem było to, że w sprawie nie zebrano w sposób wyczerpujący materiału dowodowego — co niewątpliwie mogło mieć wpływ na wynik sprawy, konieczne było w konsekwencji uchylenie zaskarżonej decyzji.

Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ celny winien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające celem wyeliminowania opisanych wyżej nieprawidłowości w zakresie zgromadzenia materiału dowodowego co do istotnych w sprawie okoliczności faktycznych. Wyjaśnić jednoznacznie przesłanki zastosowanej klasyfikacji taryfowej spornych produktów wykorzystując wszelkie środki dowodowe. W uzasadnieniu decyzji organ winien szczegółowo wyjaśnić stronie zasadność przyjęcia określonej klasyfikacji taryfowej, a kwestionując kod towaru przyjęty przez stronę w zgłoszeniu celnym — odnieść się do wyjaśnień w zakresie dotyczącym zastosowanego przez skarżącą kodu i wnikliwie przeanalizować ich treść, a wyniki tej analizy przedstawić w sposób przekonujący w uzasadnieniu.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) orzekł jak w sentencji. Rozstrzygnięcie dotyczące wykonania zaskarżonej decyzji zostało podjęte na podstawie art. 152 cytowanej ustawy.

O kosztach postępowania, na które składają się: wpis sądowy w kwocie 100,- zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 60,- złotych oraz opłata skarbowa od udzielonego radcy prawnemu pełnomocnictwa w kwocie 15,- zł, orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 6 pkt 1 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. nr 163 poz. 1349 ze zm.).