Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 555/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 15 ust. 1
journal: Dz.U. 1992 nr 21 poz 86
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania.
article: art. 146 par. 1, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędziowie NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) WSA Katarzyna Wolna – Kubicka Protokolant st. sekr. sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2009 r. sprawy ze skargi W.G. sp. z o.o. w P. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych I. uchyla zaskarżoną interpretację ; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w P. działającego w imieniu Ministra Finansów na rzecz skarżącej W.G. sp. z o.o. w P. [..] zł ( [...] złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; /-/ K. Wolna- Kubicka /-/ K. Pawlicki /-/ W. Zygmont


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 13 listopada 2008 r. [...] sp. z o.o. zwróciła się o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. We wniosku spółka przedstawiła stan faktyczny, z którego wynikało, że zgromadzenie wspólników [...] Sp: z o. o. podjęło uchwałę o wykupie, w celu umorzenia, udziałów należących do jednego ze wspólników za wynagrodzeniem, bez jednoczesnego obniżania kapitału zakładowego. W celu wypłaty wynagrodzenia wspólnikowi za wykupywane udziały, zgromadzenie wspólników podjęło uchwałę o utworzeniu kapitału rezerwowego. Zgromadzenie wspólników działało zgodnie z art. 200 § 2 w zw. z art. 192 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. nr 94, poz. 1037 ze zm.; dalej: k.s.h.), tj. uchwałą zwyczajnego zgromadzenia wspólników z nie podzielonego pomiędzy wspólników zysku Spółki utworzyło kapitał rezerwowy z przeznaczeniem na wynagrodzenie za umarzane udziały. Podkreślono, iż zgodnie z przepisami k.s.h. umorzenie udziałów bez jednoczesnego obniżania kapitału zakładowego możliwe jest jedynie wtedy, kiedy wynagrodzenie za nabywane przez spółkę w celu umorzenia udziały pochodzi z czystego zysku wypracowanego przez spółkę (art. 199 § 6 k.s.h.).

Spółka wyjaśniła, że umorzenie udziałów jednego z kilku wspólników [...] Sp. z o. o. miało na celu ujednolicenie struktury wspólników, co przyczyni się do usprawnienia procesu podejmowania decyzji przez walne zgromadzenie, a tym samym znacznie usprawni działanie spółki i będzie miało wpływ na osiągane przez nią wyniki finansowe. Czas trwania procesu decyzyjnego ma znaczący wpływ na efektywność działania podmiotu i jego skuteczność w przygotowywaniu inwestycji, zawieraniu kontraktów czy pozyskiwaniu środków zewnętrznych z przeznaczeniem na podniesienie konkurencyjności prowadzonej działalności gospodarczej, jako że wiele z tych decyzji wymaga uprzedniej zgody zgromadzenia wspólników. Wskazano także, iż przed umorzeniem w spółce było pięciu wspólników, a na skutek umorzenia udziałów jednego z nich, pozostało czterech. Struktura organizacyjna, w jakiej podmiot prowadzi działalność gospodarczą jest nieodłącznie z nią związana. Umorzenie udziałów jednego ze wspólników powoduje, iż większy wpływ na spółkę mają pozostali, zyskują także większy udział w wypłacanej dywidendzie, a przecież wspólnicy angażują się w spółkę w celu osiągnięcia przychodów. Poprzez podjęcie uchwały o umorzeniu udziałów za wynagrodzeniem, wspólnik, którego udziały są umarzane, uzyskał roszczenie do żądania zapłaty przedmiotowego wynagrodzenia. Tym samym spółka musiała spłacić dług, który wynikał ze zmian w strukturze organizacyjnej, a więc związany był z prowadzoną przez spółkę działalnością.

Decyzja o umorzeniu udziałów bez jednoczesnego obniżania kapitału zakładowego podyktowana została zachowaniem wizerunku [...] Sp. z o. o., jako wiarygodnego partnera biznesowego. Wiadomość o jednorazowym obniżeniu wysokości kapitału zakładowego o blisko [...] złotych przyniosłaby bowiem skutek w postaci zaniepokojenia kontrahentów, m.in. kredytujących spółkę banków.

Wypracowany przez spółkę i przeznaczony na kapitał rezerwowy zysk wynikał ze sporządzonego zgodnie z wymogami ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. - Dz. U. z 2002 nr 76, poz. 694 ze zm.) i poddanego badaniu przez biegłego rewidenta bilansu, który wraz z opinią biegłego złożony został do akt rejestrowych spółki. W ten sposób podkreślono, że [...] Sp. z o. o. posiadała środki, równe wypłaconemu wspólnikowi wynagrodzeniu, które uchwałą walnego zgromadzenia zostały przekazane na kapitał rezerwowy.

Jednorazowa wypłata kwoty ok. [...] zł spowodowałaby czasową utratę płynności finansowej, która jest zasadniczym wyznacznikiem wiarygodności każdego przedsiębiorcy. Nawet niewielkie bowiem problemy czy opóźnienia z zapłatą za wykonane usługi, dostarczone przez kontrahentów towary czy też z uiszczeniem rat kredytów bądź leasingu poskutkowałyby zmniejszeniem zaufania do [...] Sp. z o. o. Mniejsze zaufanie partnerów biznesowych nie ma jednak charakteru czysto abstrakcyjnego, bowiem przekłada się na ustalenie mniej korzystnych warunków płatności, konieczność ustanawiania dodatkowych (kosztownych) zabezpieczeń dla wykonania zobowiązań spółki, a także poniesienie wyższych kosztów udzielanych spółce kredytów czy mniej korzystne warunki umów leasingu. Wiarygodność przedsiębiorcy, szczególnie w okresie kryzysu, ma zatem rzeczywisty wymiar ekonomiczny, który wspólnicy [...] Sp. z o. o., będącej podmiotem działającym w celu uzyskania zysku, brali pod uwagę podejmując uchwałę o umorzeniu udziałów bez jednoczesnego obniżania kapitału zakładowego.

Na skutek uchwały zgromadzenia wspólników zarząd spółki został postawiony w sytuacji, w której musiał zapewnić spółce wolne środki obrotowe na regulowanie bieżących zobowiązań oraz realizację zaplanowanych wydatków, tj. na utrzymanie płynności finansowej. Działając w dobrze pojętym interesie spółki nie mógł dopuścić do sytuacji naruszenia budowanego przez lata wizerunku stabilnego i wiarygodnego partnera biznesowego, jakim jest [...] Sp. z o. o. Zapadła zatem decyzja o wzięciu kredytu z przeznaczeniem na ten cel, to znaczy utrzymanie wszystkich bieżących, jak i inwestycyjnych, wydatków na zaplanowanym wcześniej poziomie, tak jakby wypracowany przez spółkę zysk miał być w całości przeznaczony na ten cel, a nie na wypłatę wynagrodzenia dla wspólnika za umarzane udziały, jak to się stało.

W związku z przedstawionym powyżej stanem faktycznym spółka we wniosku zadała pytanie, czy odsetki od kredytu wziętego w celu zapewnienia spółce płynności finansowej stanowią, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. - Dz. U. z 2000 r., nr 54, poz. 654 ze zm.; dalej: pdop), koszt uzyskania przychodów?

Przedstawiając własne stanowisko w sprawie spółka stwierdziła, że odsetki od kredytu wziętego w celu zapewnienia płynności finansowej są, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o pdop, kosztem uzyskania przychodów spółki. Wskazała na treść art. 200 § 2 k.s.h., z którego wynika, iż nabycie przez spółkę udziałów w celu umorzenia za wynagrodzeniem może nastąpić jedynie ze środków zgromadzonych w specjalnie w tym celu utworzonym kapitale rezerwowym. Kapitał rezerwowy, zgodnie z art. 192 k.s.h., tworzony jest z wypracowanego przez spółkę i nie podzielonego pomiędzy wspólników zysku. Ponadto wskazano, że bez znaczenia pozostaje określenie celu przeznaczenia środków w umowie kredytowej z bankiem, biorąc pod uwagę fakt, iż jego zrealizowanie nie jest możliwe w obowiązującym stanie prawnym.

Minister Finansów, działając poprzez organ upoważniony do wydania interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, w interpretacji indywidualnej z dnia 10 lutego 2009 r., wydanej na podstawie art. 14b§1 i §6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. (t.j. – Dz. U. z 2005 r, nr 8, poz. 60 ze zm.), oraz na podstawie §2 i §6 rozporządzenia Ministra finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. nr 112, poz. 770 ze zm.) uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe. W uzasadnieniu wyjaśniono, że zasadniczym argumentem przeciw uznaniu odsetek od kredytu za koszt uzyskania przychodów jest fakt, iż zgodnie z celem wskazanym w umowie kredytu, ma on być przeznaczony na wykup 40,5% udziałów w spółce od jednego ze wspólników w celu umorzenia. Umorzenie udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością nie ma związku z osiąganymi przez spółkę przychodami ani też z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów.

W wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa z dnia 25 lutego 2009 r. spółka wezwała organ podatkowy do zmiany interpretacji i uznania stanowiska strony.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 16 marca 2009 r. organ podatkowy stwierdził brak podstaw do zmiany stanowiska wyrażonego w interpretacji z dnia 10 lutego 2009 r. Organ podatkowy ponownie podkreślił, iż cel wskazany w umowie kredytu nie jest związany z osiąganymi przychodami, a także z zachowaniem albo zabezpieczeniem ich źródła i w związku z tym odsetki od tegoż kredytu nie stanowią kosztu uzyskania przychodów.

W skardze z dnia 28 kwietnia 2009 r. spółka domagała się uchylenia interpretacji w całości oraz zasądzenia od na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych oraz kwoty 17 zł uiszczonej tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Interpretacji zarzuciła naruszenie art. 121 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej, art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a i 11 ustawy pdop, art. 200 § 2 w zw. z art. 192 oraz 199 § 6 k.s.h., poprzez zignorowanie istnienia bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa.

Uzasadniając skargę spółka podała, iż jednym z elementów czynności bankowej, jaką jest zawarcie umowy kredytu, jest wskazanie jego celu. W umowie kredytowej wskazano, iż jest to kredyt inwestycyjny przeznaczony na wykup 40,5% udziałów w spółce od jednego ze wspólników w celu umorzenia. Tak określony w umowie kredytu cel miał charakter "skrótu myślowego", jako że był on brany, a także faktycznie został wykorzystany na zapewnienie spółce pełnej płynności finansowej oraz sfinansowanie zaplanowanych wydatków w sytuacji, kiedy wypracowany przez Spółkę zysk został faktycznie przeznaczony na wypłatę wynagrodzenia dla wspólnika za umarzane udziały - zgodnie z art. 199 § 6 oraz 200 § 2 k.s.h.

W ocenie skarżącej spółki organ podatkowy naruszył także art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 10 lit a i 11 pdop. poprzez jego błędną wykładnię. Instytucja umorzenia udziałów, podobnie jak instytucja dywidendy są nieodłącznie związane z funkcjonowaniem spółki jako podmiotu gospodarczego. Na skutek wykupu w celu umorzenia udziałów jednego z 5 wspólników, zmniejszyła się ich liczba, co znacznie przyspieszy i uprości podejmowanie decyzji strategicznych w spółce. A zatem nawet odsetki od kredytu faktycznie wykorzystanego w tym celu stanowiłyby koszt uzyskania przychodów, zgodnie z brzmieniem art. 15 ust. 1, a także brakiem wyłączenia takich odsetek z wydatków stanowiących koszty uzyskania przychodów w art. 16 ust. 1 pdop. Katalog wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów, określony w art. 16 p.d.o.p. ust. 1 nie wyklucza zatem zaliczenia skapitalizowanych odsetek, jak też zapłaconych odsetek od kredytu do kosztów uzyskania przychodów. Nawet przyjmując, iż środki z kredytu zostałyby faktycznie przeznaczone na wynagrodzenie za umarzane udziały to i tak odsetki od tego kredytu, w związku ze wskazanymi wcześniej okolicznościami, stanowiłyby koszt uzyskania przychodów.

Ponadto, zdaniem skarżącej spółki, zasadniczy zarzut niniejszej skargi dotyczy naruszenia art. 121 § 1 w zw. z art. 14 h Ordynacji podatkowej, tj. zasady prawdy obiektywnej. W ocenie skarżącej spółki organ pominął zupełnie okoliczność, iż środki uzyskane z przedmiotowego kredytu zostały przeznaczone na zachowanie płynności finansowej spółki, zapłatę bieżących należności i utrzymanie innych wydatków na zaplanowanym wcześniej poziomie. Organ oparł swoje stanowisko na dosłownym brzmieniu umowy kredytu, ignorując zupełnie okoliczności faktyczne sprawy. Tym samym organ podatkowy naruszył art. 122 Ordynacji podatkowej, tj. zasadę działania w sposób budzący zaufanie do organów administracji, bowiem nie zadał sobie trudu pełnego i wyczerpującego zbadania okoliczności faktycznych sprawy. Swoje stanowisko oparł na dosłownym brzmieniu wskazanego w umowie celu, bez względu na fakt, iż tak rozumiany cel sprzeczny jest z bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa, tj. art. 192, art. 199 § 6 oraz art. 200 § 2 k.s.h., których istnienie w systemie prawnym organ podatkowy zignorował. Dodatkowo nie uwzględnił faktu, iż zgodnie z art. 65 § 2 Kodeksu cywilnego w umowach należy raczej badać, jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy, aniżeli opierać się na jej dosłownym brzmieniu.

Ponadto, w ocenie skarżącej spółki, organ podatkowy zignorował istnienie bezwzględnie wiążących przepisów Kodeksu spółek handlowych.

W odpowiedzi na skargę z dnia 02 czerwca 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdził, że zaskarżona interpretacja, wbrew twierdzeniom spółki, została wydana prawidłowo i bez naruszenia wskazanych w skardze przepisów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Organ podatkowy, wydając zaskarżoną indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego, dokonał błędnej wykładni art. 15 ust. 1 ustawy o pdop Zgodnie z tym przepisem kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. W ocenie organu podatkowego koszty związane z odsetkami od kredytu przeznaczonego na wykup 40,5% udziałów w spółce w celu umorzenia, nie stanowią kosztu w rozumieniu powołanego powyżej przepisu.

Takie stanowisko organu podatkowego nie zasługuje na aprobatę.

Należy podkreślić, że w świetle powołanego powyżej przepisu kosztem uzyskania przychodów są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, a więc wszelkie koszty, które obiektywnie mogły się przyczynić do osiągnięcia przychodu lub w celu zabezpieczenia i zachowania źródła przychodów. Są to zatem koszty, które zostały poniesione z zamiarem uzyskania przychodu lub w celu zabezpieczenia i zachowania źródła przychodów.

Wprawdzie w doktrynie przyjmowano, że przez poniesienie kosztu w celu uzyskania przychodu należy uznać również koszt poniesiony w celu zabezpieczenia i zachowania źródła przychodów, także na gruncie stanu prawnego obowiązującego do dnia 31 grudnia 2006 r., to jednak nowelizacja ustawy o pdop, która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2007 r. (art. 1 pkt 9 lit. a ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o podatku dochodowym od osób prawnych Dz. U. nr 217, poz. 1589) jednoznacznie przesądziła o uznaniu za koszty uzyskania przychodów tych kosztów, które nie były poniesione w celu uzyskania konkretnego przychodu, lecz zostały poniesione na źródło przychodów jako całość. Są to zatem wydatki mające na celu ochronę źródła przychodów przed jego unicestwieniem, ale także zmniejszeniem oraz utrzymanie źródła przychodów w niezmienionym (niepogorszonym) stanie. Kosztami takimi mogą być wydatki, bez których poniesienia źródło przychodów mogłoby być narażone na niebezpieczeństwo.

Należy także wskazać, że ustawodawca nie stworzył pozytywnego katalogu kosztów uznawanych za koszt uzyskania przychodu (co było niemożliwe z uwagi na różnorodność zakresu działalności podlegającej opodatkowaniu i wielość kosztów ponoszonych przez podatników), lecz w art. 16 ustawy o pdop sformułował katalog kosztów nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów.

To oznacza, że przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek - poza wyraźnie wskazanymi w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem bezpośredniego lub pośredniego związku z przychodem i racjonalnością działania dla osiągnięcia tego przychodu. Sytuacje, w których ów związek przyczynowy nie jest jednoznaczny, należy rozwiązywać według zasad racjonalnego rozumowania, odrębnie w odniesieniu do każdego przypadku. Kosztami uzyskania przychodów będą zatem wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, jeżeli są one racjonalnie uzasadnione, a każdy wydatek oceniany z tego punktu widzenia (wyrok z dnia 25 listopada 2004 r., FSK 671/04, niepubl.).

Organy podatkowe i sądy administracyjne w ramach uprawnień kontrolnych mają prawo, a nawet obowiązek oceniać czy działalność podatnika w zakresie uznawania poszczególnych kosztów za koszt uzyskania przychodów nie narusza prawa i wręcz weryfikować stanowisko podatnika kwalifikującego dane wydatki do kosztów uzyskania przychodu.

Należy jednak podkreślić, że w szeregu orzeczeń sądy administracyjne uznawały za koszt uzyskania przychodów nie tylko wydatki związane bezpośrednio z określonym źródłem przychodów. Przykładowo w wyroku z dnia 12 marca 2008 r. WSA w Łodzi (I SA/Łd 1218/07, "Jurysdykcja Podatkowa" 2008, nr 3, s. 93) za koszt potrącalny uznał wydatki na spłacenie byłych wspólników spółki mimo braku bezpośredniego związku z przychodami spółki. Sąd potwierdził bowiem, że zaspokojenie roszczeń byłych wspólników jest konieczne nie tylko dla skutecznego dokonania przekształcenia spółki, ale również dla zabezpieczenia przyszłych źródeł dochodów.

W innym wyroku NSA zwrócił uwagę na to, by przy ocenie wydatków na odsetki od kredytu jako kosztu potrącalnego badać czy kredyt był przeznaczony przez spółkę na własne potrzeby (wyrok z dnia 19 stycznia 2007 r., II FSK 1314/05, "Monitor Podatkowy" 2007, nr 11, s. 34).

Ponadto w wyroku z dnia 10 czerwca 2009 r. (II FSK 234/08) NSA stwierdził, że zaciągnięcie przez spółkę kredytu na wypłatę dywidendy należy taktować, jako wydatek związany z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., albowiem osiąganie zysku jest zarówno podstawowym celem funkcjonowania spółki akcyjnej, jak i wspólników, których kapitał zaangażowany jest w funkcjonowanie spółki i osiąganie przez nią przychodów. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd podkreślił, że zaciągnięty przez spółkę kredyt na wypłatę dywidendy w takim przypadku nie tylko zabezpieczy źródło przychodów, jakim jest działalność gospodarcza, ale także zapobiegnie utracie płynności finansowej.

Odnosząc zaprezentowane powyżej tezy do stanu faktycznego opisanego przez skarżącą spółkę we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego należy stwierdzić, że odsetki od kredytu, który faktycznie został wykorzystany na zapewnienie spółce płynności finansowej oraz sfinansowanie zaplanowanych wydatków w sytuacji, kiedy wypracowany przez spółkę zysk został przeznaczony na wypłatę wynagrodzenia dla wspólnika za umorzone udziały stanowią koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o pdop. Należy bowiem podkreślić, że prawidłowe funkcjonowanie spółki jest elementem prowadzącym do zabezpieczenia źródła przychodów. Za zasadną należy uznać argumentację spółki, iż ograniczenie liczby wspólników może przyczynić się do poprawy jakości zarządzania spółką i w konsekwencji może wpłynąć na osiągane przez spółkę wyniki gospodarcze. Ujednolicenie struktury wspólników, może przyczynić się do usprawnienia procesu podejmowania decyzji przez walne zgromadzenie, a tym samym może znacznie usprawnić działanie spółki. Czas trwania procesu decyzyjnego ma znaczący wpływ na efektywność działania podmiotu i jego skuteczność w przygotowywaniu inwestycji, zawieraniu kontraktów czy pozyskiwaniu środków zewnętrznych z przeznaczeniem na podniesienie konkurencyjności prowadzonej działalności gospodarczej, jako że wiele z tych decyzji wymaga uprzedniej zgody zgromadzenia wspólników. To z kolei bezpośrednio przekłada się na zabezpieczenie źródła przyszłych przychodów spółki.

Ponadto prawidłowo zarządzana spółka jest wręcz zobowiązana do zapewnienia źródeł finansowania prowadzonej działalności w sytuacji przeznaczenia zysku na wypłatę wynagrodzenia z tytułu umarzanych udziałów. Prowadzenie działalności gospodarczej w dobie rozwiniętej gospodarki rynkowej musi prowadzić w sposób nieunikniony do korzystania z kredytów bankowych. Odsetki zaś od takiego kredytu będą zawsze kosztami zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów (por. także wyrok NSA z dnia 10 czerwca 2009 r., II FSK 234/08).

Niewątpliwie więc odsetki od kredytu zaciągniętego z myślą o zapewnieniu spółce płynności finansowej oraz sfinansowaniu zaplanowanych wydatków w sytuacji, kiedy wypracowany przez spółkę zysk został przeznaczony na wypłatę wynagrodzenia dla wspólnika za umorzone udziały są w tym rozumieniu wydatkiem ponoszonym na zachowanie i zabezpieczenie źródła przychodu, jakim jest działalność gospodarcza albowiem zaciągnięty kredyt umożliwia spółce bezpieczne zaspokojenie roszczeń akcjonariuszy z tytułu wypłaty wynagrodzenia dla wspólnika za umarzane udziały.

Rozpoznając ponownie sprawę organ podatkowy winien dokonać oceny stanu faktycznego z uwzględnieniem oceny prawnej zawartej w wyroku. Winien zatem mieć na uwadze, że w niniejszej sprawie znajdzie zastosowanie art. 15 ust. 1 ustawy o pdop i skarżąca spółka będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odsetki od kredytu zaciągniętego z myślą o zapewnieniu spółce płynności finansowej oraz sfinansowaniu zaplanowanych wydatków w sytuacji, kiedy wypracowany przez spółkę zysk został przeznaczony na wypłatę wynagrodzenia dla wspólnika za umorzone udziały.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie przepisów art. 146§1 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.

/-/K. Wolna-kubicka /-/. K. Pawlicki /-/W. Zygmont