Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 423/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par. 1 pkt 6 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1271
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg Stowarzyszenia "M." w W., Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w W., Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w W. i Wspólnoty Mieszkaniowej przy ul. [...] w W. na uchwałę Rady Gminy W. z dnia [...] września 2002 r. nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu W. w gminie W. postanawia: 1) odrzucić skargi, 2) zwrócić skarżącym kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Skarżący w dniu 12 marca 2008 r., reprezentowani przez radcę prawnego, wnieśli skargi na wskazaną w sentencji uchwałę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Natomiast ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwana dalej "p. p. s. a.", przewiduje pośredni tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 54 § 1 p. p. s. a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi.

Wyjątki od pośredniego trybu wnoszenia skargi do sądu administracyjnego ustalać mogą odrębne ustawy. I tak na mocy art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.), w okresie dwóch lat od wejścia w życie p. p. s. a., tj. od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r., skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działalności dotyczyła skarga. W tym okresie istniała więc możliwość złożenia skargi zarówno bezpośrednio do sądu, jak i za pośrednictwem organu.

Wniesienie skargi bezpośrednio do sądu z pominięciem organu po dniu 31 grudnia 2005 r. jest bezskuteczne procesowo. Wadliwe wniesienie skargi sprawia, ze nie może być ona rozpoznana. Możliwość rozpoznania skargi w takiej sytuacji nie wynika ani z przepisów rangi ustawowej ani przepisów wykonawczych. Jeżeli skarga została zaadresowana i skierowana do sądu, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, to wymaga procesowego załatwienia, do zakresu którego nie należy jednak przekazywanie jej pismem innemu podmiotowi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2007 r., sygn. akt II GSK 213/07, niepubl.; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 stycznia 2008 r., III SA/Lu 604/07, niepubl.; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 lutego 2008 r., II SA/Wr 743/07, niepubl.).

Jak wynika z akt skarżący wnieśli skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 12 marca 2008 r. Tymczasem skarżący powinni byli wnieść skargi do Sądu za pośrednictwem organu administracji publicznej – Rady W.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p. p. s. a. w związku z art. 54 § 1 p. p. s. a. orzekł, jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie o kosztach zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia zapadło na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p. p. s. a.