Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1583/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-10-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Asesor sąd. Lilianna Drewniak-Żaba Protokolant Sekr. sąd. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 października 2004 r. przy udziale sprawy ze skarg R.W., L. W. i Spółdzielni Mieszkaniowej "A" w N. na decyzję Wojewody z dnia [...]maja 2002 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę; oddala skargi. /-/L.Drewniak-Żaba /-/St. Małek /-/A.Łaskarzewska


UZASADNIENIE

II SA/Po 1583/02

UZASADNIENIE

Prezydent Miasta N. decyzją z [...] lipca 2001r. na wniosek M.K. ustalił warunki zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na "rozbudowie istniejącego budynku w parterze z przeznaczeniem na powiększenie powierzchni kwiaciarni oraz nadbudowy poddasza nad częścią istniejącą i projektowaną z przeznaczeniem na mieszkanie ze schodami zewnętrznymi i dachem stromym na działce Nr [...] przy ul. [...]." Ustalono, iż zamierzona budowa znajduje się na terenie :"usług, mieszkalnictwa, administracji oraz zieleni z dopuszczeniem funkcji handlowo-składowej. Adaptacja istniejącej zabudowy z możliwością przebudowy i zmiany funkcji" symbol 33-MW,AUC planu zagospodarowania przestrzennego "[...]" (Dz. Urz. Woj. Z. Nr 1 z 1998r.)

Starosta N. decyzją z dnia [...] kwietnia 2002r. na podstawie przepisów art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2000 Nr 106 poz. 1126) zatwierdził M.K. przedłożony projekt budowlany i udzielił jej pozwolenia na: rozbudowę kwiaciarni oraz nadbudowę z przeznaczeniem na mieszkanie, przebudowę istniejącej sieci wodociągowej i budowę linii kablowej.

Wskazano, iż przedłożony projekt spełnia wymogi przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zachowane zostały odległości, o których mowa w § 13 rozporządzenia. Odległość bowiem od budynku Spółdzielni Mieszkaniowej na sąsiedniej działce wynosi 9,20 m i ta odległość nie jest mniejsza od wysokości obiektu przesłaniającego (9,20m), mierzona od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego do poziomu najwyżej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego.

Wyjaśniono także, iż okno połaciowe usytuowane jest w odległości 4m od granicy działki.

Odwołanie wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa"A" oraz R. W. i L.W. , mieszkańcy budynku Spółdzielni.

Odwołujący zarzucili, iż projektowana budowa nie spełnia wymogu odległości 3m od granicy działki i spowoduje brak odpowiedniego nasłonecznienia i możliwości dobrego przewietrzenia między budynkami.

Usytuowanie okna połaciowego w odległości 4 metrów od granicy jest – ich zdaniem – niezgodne z prawem.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt.1 kpa utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Organ odwoławczy uznał, iż kwestionowana decyzja nie narusza warunków technicznych, o których mowa w przepisach §12 i 13 rozporządzenia.

Projektowana budowa usytuowana jest bowiem w odległości 3m od granicy działki i nie posiada otworów okiennych w ścianie, a okno połaciowe oddalone jest w odległości 4m od tej granicy.

Rozbudowa umożliwia również naturalne oświetlenie pomieszczeń położonych w sąsiednim budynku. Odległość między budynkami wynosi bowiem 9,20m i odległość ta nie jest mniejsza od wysokości obiektu przesłaniającego (9,20m).

Organ odwoławczy powołał się także na przepis § 13 ust. 4, według którego odległości, o których mowa w ust. 1 mogą być zmniejszone o połowę w śródmiejskiej zabudowie uzupełniającej (plombowej). "A"

Skargę wniosła Spółdzielnia Mieszkaniowa "A" oraz R. W. i L.W..

Skarżący domagają się uchylenia obu decyzji. Zarzucają, iż planowana rozbudowa nie jest usytuowana w odległości 3 metrów od granicy, gdyż istniejący budynek położony jest w odległości 2,70 metrów od tej granicy, co narusza wymogi przepisu § 13 ust. 4 pkt. 2 rozporządzenia. Wysokość projektowanego budynku (9,20m) jest większa od odległości między budynkami, co powoduje niedostateczne oświetlenia budynku Spółdzielni w szczególności jego części parterowej.

Zdaniem skarżących w sprawie nie na zastosowania przepis odnoszący się do zmniejszenia odległości w śródmiejskiej zabudowie uzupełniającej (plombowej), gdyż taka zabudowa w niniejszym przypadku nie występuje.

Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skarg, podtrzymując argumentacje zaskarżonej decyzji.

Sąd administracyjny zważył, co następuje:

Skargi nie są zasadne. Zaskarżona bowiem decyzja jest zgodna z prawem.

Zarzuty skarg dotyczą przede wszystkim usytuowania przedmiotowego budynku w świetle przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.(Dz. U. z 1999r. Nr 15 poz. 140).

Przepis § 12 ust. 4 pkt. 2 rozporządzenia określa, iż projektowany budynek zwrócony w stronę granicy ścianą bez otworów winien być usytuowany w odległości co najmniej 3 metrów od tej granicy.

Powyższy wymóg został spełniony. Wynika to z zatwierdzonego projektu budowlanego i wprowadzonych ([...] grudnia 2001r.) w tym projekcie zmian. Według projektu ściana budynku zwrócona w stronę spornej granicy nie posiada otworów okiennych. Okno określone w projekcie jako połaciowe nie znajduje się w ścianie lecz na poddaszu dachu budynku. Jego usytuowanie nie ma zatem żadnego wpływu na zachowanie odległości, o których wyżej mowa.

Jeżeli chodzi o zachowanie odległości od budynku skarżącej Spółdzielni Mieszkaniowej, w którym mieszkają pozostali skarżący, to w tym zakresie zastosowanie znajduje przepis § 13 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 rozporządzenia.

Według wskazanego przepisu odległość budynku mającego pomieszczenia przeznaczone na pobyt ludzi od innych obiektów powinna umożliwiać naturalne oświetlenie tych pomieszczeń z zachowaniem przepisów § 57 i 60. Warunek ten uznaje się za spełniony, jeżeli odległość od obiektu przesłaniającego jest nie mniejsza niż jego wysokość – dla obiektów przesłaniających o wysokości do 55 metrów. Wysokość obiektu przesłaniającego liczy się od poziomu dolnej krawędzi najniżej położonych okien budynku przesłanianego do poziomu najwyższej zacieniającej krawędzi obiektu przesłaniającego.

Jest niesporne, że odległość między projektowanym budynkiem a budynkiem Spółdzielni Mieszkaniowej wynosi 9,20m a wysokość budynku przesłaniającego (budynek projektowany) wynosi również 9,20m. Spełniony został zatem warunek o którym mowa w § 13 ust. 1 skoro odległość od obiektu przesłaniającego nie jest mniejsza od jego wysokości.

Podstawą odmiennej oceny zaskarżonej decyzji nie jest zarzut skarżącej Spółdzielni, iż "istniejący budynek kwiaciarni jest położony w odległości 2,70m od granicy działki. Jego nadbudowa ścianą usytuowaną w odległości 3m od granicy działki nie zmienia faktu posadowienia całego budynku od poziomu ziemi w odległości mniejszej niż dopuszczalna". Przedmiotem rozstrzygnięcia nie jest bowiem istniejący budynek tylko jego rozbudowa i nadbudowa. W tym zakresie (rozbudowy i nadbudowy) projekt budowlany spełnia warunki techniczne określone w powołanym rozporządzeniu. Problem zachowania odległości istniejącej części budynku nie podlegał ocenie w niniejszym postępowaniu.

Bezsporne jest, że projektowany budynek ma wysokość 10,40m, liczoną od poziomu ziemi. Jednakże wysokość tego budynku dla potrzeb zachowania odległości umożliwiającej naturalne oświetlenie mierzona jest zgodnie z wymogami ust. 2 § 13 i wynosi, co jest również bezsporne, 9,20m. Ta wysokość, a nie 10,40m jak to skarżący sugerują, przy wynikającej z projektu odległości między budynkami spełnia kryteria przepisu § 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.

Organ odwoławczy słusznie wskazał, iż przepis § 13 ust. 4 rozporządzenia upoważnia do zmniejszenia odległości, o których mowa w ust. 1 o połowę w śródmiejskiej zabudowie uzupełniającej (plombowej). Nie budzi wątpliwości, iż przedmiotowy obiekt spełnia powyższe kryteria skoro znajduje się jak wynika z planu zagospodarowania przestrzennego "[...]" w zabudowie śródmiejskiej.

Ocena legalności zaskarżonej decyzji oparta jest na stanie prawnym obowiązującym w dacie jej wydania, co w niniejszej sprawie oznacza dzień [...] maja 2002r. Z tego względu w sprawie nie mogły znaleźć zastosowania, co sugerują skarżący W. i W. przepisy Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z 12 kwietnia 2002 (Dz. U. Nr 75 poz. 690). Wskazane rozporządzenie weszło bowiem w życie dopiero po upływie 6 miesięcy od dnia ogłoszenia. (§ 332)

W świetle powyższych okoliczności uznać należy zarzuty skarg – naruszenia przepisów prawa materialnego za niezasadne. Z tych powodów na podstawie przepisu art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 Nr 153 poz. 1271) orzeczono jak w sentencji wyroku.

/-/L.Drewniak-Żaba /-/St. Małek /-/A.Łaskarzewska

MP