Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 362/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-02-10 00:00:00+01:00 ()
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy: article: art. 156 par 1,2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprostowania z urzędu oczywistej omyłki w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 06 listopada 2013 r. sygn. akt II SAB/Wa 362/13 postanawia - sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 06 listopada 2013 r. sygn. akt II SAB/Wa 362/13, w ten sposób, że w wierszu 13. i 14. od góry sentencji wyroku, zamiast "na decyzję P. S.A. z siedzibą w K." wpisać "na bezczynność P. S.A. z siedzibą w K."


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 06 listopada 2013 r. sygn. akt II SAB/Wa 362/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie: 1) zobowiązał P. S. A. z siedzibą w K. do rozpoznania wniosku Z. L. z dnia [...] marca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania; 2) stwierdził, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) odrzucił skargę Z. L.; 4) zasądził od P. S. A. z siedzibą w K. na rzecz skarżącego Z. L. kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: ppsa, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (§ 2 zd. 1 powołanego wyżej artykułu).

Sprostowanie orzeczenia może nastąpić z urzędu, jeżeli sąd stwierdzi występujące w nim niedokładności, a także na wniosek każdej ze stron postępowania lub jego uczestników.

Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie, bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność, a złożenie wniosku o sprostowanie nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka odwoławczego.

Istotą sprostowania jest wyeliminowanie błędów, o których mowa w art. 156 § 1 ppsa, a które zawiera orzeczenie - jego sentencja, czy też uzasadnienie, przy czym nie może ono prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia.

W trybie art. 156 § 1 ppsa sprostowaniu podlegają niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przy czym wszystkie wymienione nieprawidłowości muszą być bezsporne i oczywiste. Jako niedokładności uznać można nieścisłości np. w oznaczeniu stron, dokładnym wymienieniu innych podmiotów występujących w postępowaniu, czy nieprawidłowe podanie imienia strony. Z kolei za błędy pisarskie może być uznane widoczne, niewłaściwe użycie wyrazu, czy też jego niezamierzone opuszczenie. Błędem rachunkowym będzie z kolei niewłaściwe przeprowadzenie działań arytmetycznych. Przez oczywiste omyłki należy rozumieć wszystkie inne sytuacje poza wymienionymi powyżej, które swoim charakterem są do nich zbliżone.

W związku z tym, że w rezultacie sprostowania orzeczenie otrzymuje brzmienie zgodne z wolą sądu w chwili jego wydania, postanowienie o sprostowaniu rozciąga swoje skutki od chwili wydania sprostowanego orzeczenia.

W sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 06 listopada 2013 r. sygn. akt II SAB/Wa 362/13 - w wierszu 13. i 14. od góry sentencji wyroku - wystąpiła oczywista omyłka, polegająca na błędnym wskazaniu, że jest to sprawa ze skargi na decyzję, zamiast sprawa ze skargi na bezczynność.

W przedmiotowej sprawie WSA w Warszawie wydał wyrok w sprawie ze skargi "na bezczynność P. S.A. z siedzibą w K.", a nie, jak to omyłkowo wskazano w sentencji wyroku, "na decyzję P. S.A. z siedzibą w K.".

Wobec oczywistości wskazanej wyżej omyłki, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 156 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.