Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2580/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-11-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie


UZASADNIENIE

Skarżący C. C. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując że utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych w wysokości 748,40 zł, zaś jego żona pobiera emeryturę wynoszącą 1.214,70 zł. Dochód pochłaniają wydatki na utrzymanie domu oraz wyżywienie. Skarżący wyjaśnił, że pieniądze otrzymane tytułem odszkodowania za służebność przesyłu wydatkowane zostały na ocieplenie domu, remont ogrodzenia, zapłatę podatku dochodowego za 2012 r. Oszczędności w wysokości 7.000 zł Skarżący ma zamiar przeznaczyć na wymianę azbestowego pokrycia dachu. Do majątku zaliczył dom, nieruchomość rolną, las, budynek gospodarczy.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z brzmienia tego przepisu jednoznacznie wynika, że ciężar dowodu w zakresie przesłanki warunkującej przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie. To strona zatem ma przekonać Sąd, że znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia jej poniesienie kosztów postępowania. W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, że udzielenie stronie prawa pomocy powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe (por. postanowienia NSA z: 5 sierpnia 2013 r., II FZ 616/13; 23 stycznia 2013 r. I FZ 2/13 oraz II FZ 1017/12; 10 stycznia 2013 r. II FZ 1005/12). Dotyczy to przede wszystkim osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych (osoby bezrobotne, samotne, bez źródeł stałego dochodu i bez majątku), które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z tym postępowaniem.

Zdaniem referendarza sądowego Skarżącego do takich osób nie można zaliczyć.

Jedynym wymaganym na tym etapie postępowania kosztem sądowym jest wpis od skargi w kwocie 200 zł (podkreślenie własne). Z akt sprawy nie wynika, by zapłata tej kwoty przekraczała możliwości finansowe Skarżącego. Przeciwnie kwota ta znajduje pokrycie przede wszystkim w zgromadzonych przez niego oszczędnościach w wysokości 7.000 zł. Co prawda Skarżący oświadczył, że oszczędności te ma zamiar przeznaczyć na wymianę azbestowego pokrycia dachu, jednak fakt ten nie może wpłynąć na przyznanie mu prawa pomocy. Kwestia dysponowania posiadanym majątkiem, w tym oszczędnościami jest indywidualną sprawą Skarżącego i nie może skutkować przeniesieniem na Skarb Państwa ciężaru ponoszenia kosztów powstałych z tytułu prowadzonego przezeń postępowania sądowego. W konsekwencji referendarz sądowy nie znalazł żadnego uzasadnienia dla przyjęcia jakoby budżet państwa miał w całości kredytować Skarżącego, skoro może on we własnym zakresie - z posiadanych środków - uiścić występujące na tym etapie koszty sądowe tj. wpis od skargi ograniczając planowane wydatki na remont dachu.

Tym samym bez konieczności uzupełnienia materiału dowodowego w niniejszej sprawie, na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 § 1 i § 3 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.