Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 983/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Irena Wesołowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Monika Orska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 listopada 2006 r. sprawy ze skargi H.M.K.-R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr Sygn. akt [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2005 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 27 października 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpoznaniu odwołania skarżącej H.K.-R. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 14 lipca 2005 r. ustalającą wysokość podatku od nieruchomości za rok 2005.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż skarżąca w dniu 5 marca 2004 r. nabyła prawo własności nieruchomości położonej w G., przy ul. [...] (akt notarialny Rep. A nr [...]), a zatem z tym dniem stała się właścicielem nieruchomości w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.), a w konsekwencji podatnikiem podatku od nieruchomości. Ponieważ skarżąca pozostawała właścicielem nieruchomości przez cały okres od dnia 5 marca 2004 r. do dnia wydania decyzji przez organ pierwszej instancji uzasadnione zdaniem organu odwoławczego było ustalenie podatku od nieruchomości wobec skarżącej na rok 2005.

Jednocześnie organ odwoławczy wyjaśnił, iż dla powstania obowiązku w podatku od nieruchomości (w przypadku nabycia prawa własności) nie ma znaczenia termin wydania (faktycznego przekazania) nieruchomości. Istotnym albowiem jest skutek rozporządzający takiej umowy, a więc przeniesienie prawa własności na nabywcę.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku H.K.-R. wniosła o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 października 2005 r.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, iż niesłuszne było obciążenie jej podatkiem od nieruchomości za cały rok 2005, ponieważ nieruchomość położona w G. przy ul. [...] została jej przekazana przez [...] Zarząd Nieruchomości Komunalnych Zakład Budżetowy w [...] dopiero z dniem 15 marca 2005 r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

W piśmie procesowym z dnia 16 listopada 2006 r. skarżąca podniosła, że termin i zakres obciążenia podatkiem od nieruchomości od nabytej przez nią od Gminy Miasta nieruchomości położonej przy ul. [...] wynika z umowy sprzedaży z dnia 5 marca 2004 r., gdzie w § 6 zapisano, iż "Wydanie przedmiotu sprzedaży kupującej nastąpi w terminie do 31 marca 2004 r. i w dniu wydania przechodzą na nią wszelkie korzyści i ciężary związane z własnością nabytej działki gruntu."

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja wbrew podniesionym zarzutom odpowiada prawu.

Kwestia sporna w rozpoznawanej sprawie sprowadziła się w swej istocie do odpowiedzi na pytanie czy organy podatkowe prawidłowo obciążyły skarżącą podatkiem od nieruchomości położonej w G. przy ul. [...] za cały rok 2005, w sytuacji gdy skarżąca nabyła tę nieruchomość w dniu 5 marca 2004 r. (akt notarialny Rep. A nr [...]), zaś jej faktyczne przekazanie miało miejsce w dniu 15 marca 2005 r.

Na tak postawione pytanie należy odpowiedzieć twierdząco.

Zakres podmiotowy podatku od nieruchomości określa przepis art. 3 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Podatnikami podatku od nieruchomości mogą być wszystkie podmioty, niezależnie od ich statusu prawnego, a więc: osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, o ile posiadają określony tytuł prawny do nieruchomości, a w niektórych sytuacjach także i wtedy gdy takiego tytułu nie posiadają. Komentowany przepis w punkcie 1 jako podatnika podatku od nieruchomości wymienia właściciela nieruchomości lub obiektów budowlanych, z zastrzeżeniem ust. 3. Ustawodawca w ust. 3 zastrzegł, iż w sytuacji gdy przedmiot opodatkowania znajduje się w posiadaniu samoistnym, obowiązek podatkowy w zakresie podatku od nieruchomości ciąży na posiadaczu samoistnym.

W tym miejscu przytoczyć wypada ugruntowany w doktrynie i judykaturze pogląd, iż podatnikiem podatku od nieruchomości jest podmiot wskazany w art. 3 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych bez względu na to czy czerpie korzyści z nieruchomości i obiektów budowlanych, od których płaci podatek od nieruchomości. (por. L. Etel [w:] L. Etel, S. Presnarowicz, Podatki i opłaty samorządowe. Komentarz, Dom Wydawniczy ABC, 2003, Lex Polonica Maxima, teza 2 do art. 3).

Skoro zatem ustawa o podatkach i opłatach lokalnych w art. 3 ust. 1 pkt wskazuje, iż podatnikiem podatku od nieruchomości jest właściciel nieruchomości, chyba że nieruchomością włada właściciel samoistny, to brak jest uzasadnienia prawnego do przyjęcia poglądu skarżącej, iż ciążył na niej obowiązek w podatku od nieruchomości dopiero z dniem faktycznego przekazania jej nieruchomości położonej w G. przy ul. [...].

W sprawie mamy bowiem do czynienia, co jest bezsporne między stronami, z nieruchomością stanowiącą własność skarżącej od dnia 5 marca 2004 r. Wprawdzie nieruchomość ta została wydana skarżącej dopiero w dniu 15 marca 2005 r., podczas gdy umowa przeniesienia własności miała miejsce w dniu 5 marca 2004 r., to jednak właścicielem nieruchomości skarżąca stała się w dacie zawarcia umowy przenoszącej własność. Od tej daty ciążyć na skarżącej zatem zaczął obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (z uwzględnieniem treści art. 6 ust. 1 tej ustawy). Obowiązek ten nie ciążyłby na skarżącej wyłącznie w sytuacji, gdyby nieruchomość nie stanowiła jej własności, bądź pozostawała we władaniu posiadacza samoistnego, co w rozpoznawanej sprawie nie miało miejsca.

Jednocześnie podkreślić trzeba, iż nie jest możliwe przeniesienie w drodze umowy cywilnoprawnej obowiązku podatkowego na podmiot inny niż wskazany w ustawie podatkowej, a zatem zapis w umowie przeniesienia własności dotyczący przejścia na skarżącą wszelkich korzyści i ciężarów związanych z własnością nabytej nieruchomości z dniem jej wydania pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.