Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 552/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-07-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

dnia 27 lipca 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. o wznowienie postępowania od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2010 roku sygn.akt IV SA/Po855/09 postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

UZASADNIENIE.

W dniu [...] lipca 2010 roku A. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę o wznowienie postępowania od prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2010 roku sygn.akt IV SA/Po855/09 wydanego w sprawie rozpoznania jego skargi na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...]września 2009 roku nr [...]. Jako podstawę wznowienia postępowania podał ,że oryginał zgłoszenia zamiaru wykonania prac budowlanych, który znajduje się w Wydziale Architektury i Budownictwa w K. był przerobiony i nie powinien być traktowany jako dowód w sprawie. J. i R. M. wszystko co stwierdzili w oświadczeniu, że wszystko co tam jest zawarte napisali osobiście. Tymczasem na zgłoszeniu są różne charaktery pisma i trzy rodzaje pism. Jednym charakterem napisane są dane osobowe i podp[isy składających wniosek, innym zakres prac a jeszcze innym dopisano słowo" i śmietnika". Ponadto słowo" i śmietnika" nie pasuje stylistycznie i gramatycznie do całości zgłoszenia oraz treść i forma sporządzenia nasuwa wątpliwości czy zostało ono sporządzone i złożone na potrzeby niniejszego postępowania zgodnie z prawem(będzie to mógł na pewno potwierdzić biegły z dziedziny grafologii). Ponadto skarżący zarzucił brak przesłuchania świadków w tej sprawie np. jego jako skarżącego, niewyjaśnienie podstawy prawnej, którą zastosował Starosta K. (brak wyjaśnienia na piśmie) odnośnie braku sprzeciwu w przedmiotowej sprawie, chociaż organ ten stoi na straży przestrzegania prawa a została naruszona Ustawa z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane art.5 ust.1 pkt 6 i 9.Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie z dnia 12 kwietnia 2020 roku §23 ust.3;Uchwała nr [...] Rady Gminy w K. B. z dnia [...] maja 1998 roku w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K. B. obejmujący południową część Wsi W. . Zdaniem skarżącego w postępowaniu administracyjnym jak stwierdził WSA w Poznaniu (sygn. akt IV SA/Po/312/09 organy powołane do tego aby wyjaśnić sprawę warunków ograniczyły się tylko do interesu inwestora.

Dodatkowo zdaniem skarżącego nie przeprowadzono postępowania naprawczego przez Wydział Architektury i Budownictwa oraz Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w K. chociaż stwierdzono uchybienia tylko w sposób legalny przyklaśnięto bezprawiu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

W świetle art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., skarga o wznowienie powinna zawierać m. in. podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do jej wniesienia oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia sądowego. Ponadto, zgodnie z art. 277 wskazanego aktu prawnego zasadą jest, że skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, który to termin liczony jest od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Skarga o wznowienie postępowania jest przy tym środkiem prawnym, przysługującym od orzeczeń, które zyskały walor prawomocności (art. 270 P.p.s.a.).

Na mocy art. 280 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia.

W pierwszej kolejności podnieść zatem należy, iż w niniejszej sprawie skarga o wznowienie dotyczy postępowania zakończonego wyrokiem tut. Sądu z dnia 6 maja 2009 roku., który w dniu złożenia skargi o wznowienie postępowania (tj. 2 lipca 2010 roku.) był orzeczeniem prawomocnym. Ponadto Sąd uznał, iż już z akt wynika ,że zachowany został w niniejszej sprawie trzymiesięczny termin, przewidziany dla wniesienia skargi o wznowienie postępowania, liczony od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia .

Zdaniem Sądu natomiast, złożona skarga o wznowienie postępowania nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia.

Podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego wymieniają przepisy art. 271 – 273 P.p.s.a. Pierwszy ze wskazanych ostatnio przepisów stanowi, iż można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: a) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; b) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Art. 272 P.p.s.a. stanowi z kolei, że można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1). Nadto, w sytuacji określonej w § 1 skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli w chwili wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego orzeczenie sądowe nie było jeszcze prawomocne na skutek wniesienia środka odwoławczego, który został następnie odrzucony, termin biegnie od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu (art. 272 § 2). Można również żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 § 3).

Wreszcie, zgodnie z treścią art. 273 P.p.s.a., można żądać wznowienia na tej podstawie, że: a) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; b) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.

Można również żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2). Można także żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (art. 273 § 3 ).

Mając na uwadze powyższą regulację prawną stwierdzić należało, że wniesiona przez A. M. skarga o wznowienie postępowania nie została oparta na żadnej z ustawowych podstaw wznowienia, przewidzianych w ustawie – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podstawą taką nie jest z całą pewnością podrobiony lub przerobiony dokument, w postaci zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych ,o którym wspomina skarżący.

Sąd administracyjny orzeka co do zasady na podstawie akt sprawy (zob. uwaga 2 do art. 133 p.p.s.a. komentarz LEX). Sąd administracyjny zasadniczo opiera swoje orzeczenie tylko na materiale zgromadzonym przez organ administracji publicznej w toku całego postępowania przed tym organem. Artykuł 106 § 3 p.p.s.a. przewiduje wyjątek od tej zasady, dopuszczając przeprowadzenie przez sąd administracyjny dowodu uzupełniającego z dokumentu. Oznacza to, że dokument jest jedynym środkiem dowodowym, który może być przeprowadzony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Jednakże podrobienie lub przerobienie dokumentu może stanowić przyczynę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego tylko wówczas, gdy prawomocne orzeczenie sądu administracyjnego zostało oparte na sfałszowanym dokumencie, z którego dowód przeprowadzono w postępowaniu sądowym (podobnie K. Sobieralski, Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego..., s. 225; zob. także uwaga 4 do art. 270). W postępowaniu sądowym ,co do którego została złożona skarga o wznowienie postępowania.Sąd nie przeprowadzał dowodu na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a z dokumentu w postaci zgłoszenia zamiaru budowy tylko z całych akt z postępowania administracyjnego toczącego się przed organem pierwszej i drugiej instancji. Sąd administracyjny nie przeprowadza też dowodu z zeznań świadków ,opinii biegłych oraz przesłuchania stron. Dodatkowo nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania sądowego powoływanie się na naruszenie przepisów prawa materialnego przy wydawaniu wcześniej zaskarżonej decyzji ,co do której zapadł prawomocny wyrok.

Interpretacja przepisów nie jest okolicznością faktyczną ani środkiem dowodowym, o którym mowa w art. 273 § 2 P.p.s.a. Nawet interpretacja zawarta w uchwale Sądu Najwyższego nie uzasadnia wznowienia postępowania sądowego na podstawie powyższego przepisu (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 115/08, opubl. w bazie LEX pod nr 519031).Natomiast okoliczności ,że nie przeprowadzono postępowania naprawczego przez Wydział Architektury i Budownictwa oraz Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w K. chociaż stwierdzono uchybienia tylko w sposób legalny przyklaśnięto bezprawiu mogły być już powołane wcześniej przez skarżącego w prawomocnie zakończonym postępowaniu sądowym, gdyż powinny być jemu znane w dacie złożenia poprzedniej skargi.

Skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem sądowym jak wspomniano powyżej jest dopuszczalna tylko wyjątkowo i musi być oparta na podstawie wskazanej wprost w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący w uznaniu Sądu takiej podstawy nie wskazał. Co do zasady zaś postępowanie sądowe wszczęte ze skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem sądowym nie służy powtórzeniu takiego postępowania , z tej tp przyczyny, że w odczuciu strony prawomocny wyrok sądu administracyjnego jest niezgodny z jej oczekiwaniami.

Z uwagi zatem na powyższe, na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a., Sąd obowiązany był odrzucić skargę o wznowienie postępowania