Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1922/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art 38 ust 2 i art 59 ust 1
journal: Dz.U. 2005 nr 167 poz 1399
law: Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach  uzdrowiskowych
article: art 62 ust 1 i 2
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Protokolant Joanna Kurek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2009 r. sprawy ze skargi H. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania - oddala skargę -


UZASADNIENIE

W dniu 6 grudnia 2007 r. H. S. wniosła do Burmistrza Gminy K. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji pięciokondygnacyjnego budynku mieszkalnego wielorodzinnego z parkingiem podziemnym na co najmniej 110 samochodów na działkach ewidencyjnych o nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] z obrębu [...], położonych przy ul. [...] i [...] w K.

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] Burmistrz Gminy K. z urzędu zawiesił postępowanie administracyjne wszczęte z wniosku H. S. do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu objętego tym wnioskiem.

W uzasadnieniu swojego postanowienia Burmistrz Gminy K. stwierdził, że zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej K. z dnia [...] kwietnia 2006 r. w sprawie tymczasowego statutu uzdrowiska K. działki, których dotyczy wniosek o wydanie decyzji, znajdują się na terenie strefy B ochrony uzdrowiskowej i nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, gdyż plan ogólny zagospodarowania przestrzennego miasta i stołecznego uzdrowiska K. zatwierdzony uchwałą nr [...] Rady Narodowej Miasta i Gminy K. z dnia [...] stycznia 1987 r. stracił moc obowiązującą z dniem 31 grudnia 2003 r. na podstawie art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.), zwanej dalej "u. p. z. p.".

Następnie organ podniósł, że w dniu 2 października 2005 r., a więc przed wszczęciem przedmiotowego postępowania o ustalenie warunków zabudowy, weszła w życie ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. nr 167, poz. 1399 ze zm.), zwana dalej "ustawą z 2005 r. o uzdrowiskach". Stosownie do art. 59 ust. 1 ustawy z 2005 r. o uzdrowiskach obszary uznane za uzdrowiska na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów stają się uzdrowiskami w rozumieniu ustawy z 2005 r. o uzdrowiskach. W ocenie organu przepis ten oznacza, że do uzdrowisk powstałych przed wejściem w życie ustawy z 2005 r. o uzdrowiskach stosuje się jej przepisy wprost, jeżeli przepisy przejściowe nie stanowią inaczej.

Organ wskazał, iż zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy z 2005 r. o uzdrowiskach gmina, która uzyskała status uzdrowiska lub status obszaru ochrony uzdrowiskowej, sporządza i uchwala miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego na zasadach określonych w odrębnych przepisach, w terminie do 2 lat od dnia uzyskania statusu. Natomiast stosownie do art. 62 ust. 2 u. p. z. p. jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu.

Wnioskodawczyni wniosła zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu podniosła, że gmina była zobligowana do uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w ciągu dwóch lat od wejścia w życie ustawy z 2005 r. o uzdrowiskach. Skoro nie uczyniła tego do dnia 2 października 2007 r., to niezasadne jest zawieszenie postępowania wszczętego już po upływie tego terminu.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] września 2008 r. nr [...] utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu wskazano, że art. 62 ust. 2 u. p. z. p. zobowiązuje organ administracji publicznej do zawieszenia postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy do czasu uchwalenia planu miejscowego, jeżeli wniosek dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego. Planem takim dany obszar nie jest objęty, a zgodnie z art. 38 ust. 2 ustawy z 2005 r. o uzdrowiskach gmina, która uzyskała status uzdrowiska ma obowiązek sporządzenia i uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w terminie dwóch lat od dnia uzyskania statusu uzdrowiska. Przekroczenie tego terminu w ocenie organu drugiej instancji nie ma znaczenia dla prawidłowości rozstrzygnięcia o zawieszeniu postępowania. Przytoczono w tym kontekście fragment wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 marca 2005 r. wydanego w sprawie o sygn. akt K 22/04, opubl. w OTK-A 2005/3/27, w którym zaznaczono, iż przepisy prawa nie wyposażyły właścicieli nieruchomości położonych na terenach, co do których istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, w instrumenty prawne mogące wymusić na gminie uchwalenie planu.

Wnioskodawczyni zaskarżyła powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Zdaniem skarżącej stosownie do art. 87 ust. 1 u. p. z. p. studia gminne uchwalone po dniu 1 stycznia 1995 r. zachowują moc, a zgodnie z art. 20 u. p. z. p. wynika, iż plan miejscowy ma być zgodny ze studium. W ocenie skarżącej studium przewiduje możliwość lokalizowania na przedmiotowych działkach budownictwa mieszkaniowego z zachowaniem co najmniej 55% terenów zielonych, a skarżąca spełnia te warunki, co pozwala na wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy.

Skarżąca wskazała, że nie uchwalenie przez gminę planu miejscowego w terminie ustawowym narusza prawo. Jednocześnie zaznaczyła, że jej wniosek o ustalenie warunków zabudowy został wniesiony 6 grudnia 2007 r., czyli już po upływie dwuletniego terminu, o którym mowa w art. 38 ust. 2 ustawy z 2005 r. o uzdrowiskach, co nie powinno skutkować zawieszeniem tego postępowania do czasu uchwalenia planu miejscowego.

W ocenie skarżącej w sprawie powinien mieć zastosowanie art. 62 ust. 1 u. p. z. p., z którego wynika, iż po 12 miesiącach od złożenia wniosku, jeżeli miejscowy plan nie został uchwalony, postępowanie administracyjne winno być podjęte.

W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Zgodnie z art. 62 ust. 2 u. p. z. p. jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu. Podkreślić należy, iż Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 22 marca 2005 r., sygn. akt K 22/04 (OTK-A 2005/3/27), stwierdził, iż art. 62 ust. 2 u. p. z. p. nie jest niezgodny z art. 2 oraz art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Z dniem 2 października 2005 r. weszła w życie ustawa z 2005 r. o uzdrowiskach. Zgodnie z art. 38 ust. 2 tej ustawy gmina, która uzyskała status uzdrowiska lub status obszaru ochrony uzdrowiskowej, sporządza i uchwala miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego na zasadach określonych w odrębnych przepisach, w terminie do dwóch lat od dnia uzyskania statusu.

Zaznaczyć przy tym należy, iż obowiązek sporządzenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego dotyczy również gmin, które przed wejściem w życie ustawy z 2005 r. o uzdrowiskach posiadały status uzdrowiska. Przepis art. 38 ust. 2 ustawy z 2005 r. o uzdrowiskach mówi o uzyskaniu przez gminę statusu uzdrowiska w rozumieniu tejże ustawy. Gmina, która była uzdrowiskiem w rozumieniu ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym (Dz. U. z 1966 r. nr 23, poz. 150 ze zm.), w sposób uproszczony (z mocy ustawy) staje się gminą uzdrowiskową w rozumieniu ustawy z 2005 r. o uzdrowiskach.

Ustawa z 2005 r. o uzdrowiskach nabrała mocy obowiązującej z chwilą wejścia jej w życie. Zgodnie z art. 66 tej ustawy wchodzi ona w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia. Ogłoszenie ustawy nastąpiło w dniu 1 września 2005 r. Wyznaczony przez ustawę (art. 38 ust. 2) dwuletni termin do uchwalenia planu miejscowego rozpoczął więc bieg w dniu 2 października 2005 r., a zakończył w dniu 2 października 2007 r. Wyraźnie należy wskazać, iż nie uchwalenie przez gminę planu miejscowego do dnia 2 października 2007 r., choć jest naruszeniem art. 38 ust. 2 ustawy z 2005 r. o uzdrowiskach, nie skutkuje jednakże możliwością wszczęcia zawieszonego postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Ustawodawca nie zawarł w ustawie z 2005 r. o uzdrowiskach takiego skutku w razie nie uchwalenia planu miejscowego w terminie. Jak ponadto wskazał Trybunał Konstytucyjny w wyżej wymienionym wyroku ustawodawca nie wyposażył właścicieli nieruchomości położonych na terenach, co do których istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, w instrumenty prawne mogące wymusić na gminie uchwalenie planu w przypadku jego nie uchwalenia w terminie wyznaczonym przez przepisy. Chociaż wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczył terenów górniczych, to argumentacja w nim zawarta ma również swój walor w odniesieniu do postępowania o ustalenie warunków zabudowy z wniosku skarżącej. Stosownie natomiast do art. 62 ust. 2 u. p. z. p. jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu. Do kompetencji ustawodawcy należy ewentualne wprowadzenie do systemu prawnego norm, które pozwoliłyby na wymuszeniu na gminie uchwalenie planu miejscowego. Sąd nie jest władny uzupełniać w tej mierze regulacji ustawowych.

Nie zasługuje na uwzględnienie stanowisko skarżącej, że w przedmiotowym postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy powinien mieć zastosowanie art. 62 ust. 1 u. p. z. p. Przepis ten stanowi, że postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy można zawiesić na czas nie dłuższy niż 12 miesięcy od dnia złożenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Burmistrz podejmuje postępowanie i wydaje decyzję w sprawie ustalenia warunków zabudowy, jeżeli w ciągu dwóch miesięcy od dnia zawieszenia postępowania rada gminy nie podjęła uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego albo w okresie zawieszenia postępowania nie uchwalono miejscowego planu lub jego zmiany. Przepis ten nie ma zastosowania w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym, ponieważ nie dotyczy obszarów, co do których istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego. Takich obszarów dotyczy bowiem art. 62 ust. 2 u. p. z. p. uzależniający możliwość podjęcia postępowania administracyjnego od uchwalenia planu miejscowego.

Zawieszenie postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy było więc uzasadnione i brak jest podstaw do kwestionowania tego rozstrzygnięcia.

Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku.