Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 260/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-03-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Uchylono postanowienie Sądu - art. 195 par. 2 ustawy - PoPSA
Powołane przepisy: article: art. 195  par. 2,  art.  205  par.  2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: par. 2  pkt 6
journal: Dz.U. 2015 poz 507
law: Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie: Sędzia WSA Beata Kozicka Sędzia WSA Bożena Miliczek-Ciszewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy U. na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty z tytułu pomniejszenia płatności ze środków europejskich w kwestii zażalenia Gminy U. na postanowienie zawarte w pkt 2 sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 grudnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Gl 260/16 p o s t a n a w i a: 1. uchylić pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 grudnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Gl 260/16, 2. zasądzić od Zarządu Województwa [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 8.717,00 zł (osiem tysięcy siedemset siedemnaście złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia

12 grudnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Gl 260/16 po rozpoznaniu sprawy ze skargi Gminy U. na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...]w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty z tytułu pomniejszenia płatności ze środków europejskich uchylił zaskarżoną decyzję oraz zasądził od Zarządu Województwa [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 6.917,00 tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W złożonym pismem z dnia 9 lutego 2017 r. zażaleniu pełnomocnik strony skarżącej zaskarżył postanowienie zawarte w punkcie 2 sentencji wyroku, dotyczące zwrotu kosztów. Pełnomocnik strony skarżącej zarzucił naruszenie art. 200 oraz art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwaną dalej P.p.s.a.) w związku

z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.

w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia

i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej instancji albo zmianę tego postanowienia i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kwoty 8.717,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 195 § 2 zd. pierwsze P.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.

Uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd pierwszej instancji jest możliwe tylko wtedy, gdy zażalenie jest oczywiście uzasadnione. W ocenie Sądu, wniesione zażalenie ma taki charakter. W niniejszej sprawie Sąd wyrokiem z dnia

12 grudnia 2016 r. uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję. Powoduje to, że zgodnie z art. 200 p.p.s.a. skarżącemu przysługuje od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

W niniejszej sprawie Sąd zasądził na rzecz strony skarżącej kwotę 6.917 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, w zakres których wchodziły następujące kwoty: 1.500 zł tytułem wpisu od skargi, 5.400 zł tytułem wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego skarżącego oraz 17 zł tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Należy zauważyć, że w dniu 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 507 z późn. zm.), którego § 2 pkt 6) stanowił, że "stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy od 50 000 zł do

200 000 zł - 7200 zł". Z kolei, w dniu 27 października 2016 roku weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1667), które na mocy § 1 pkt 1 zmieniło m. in. brzmienie § 2 pkt 6) rozporządzenia

z dnia 22 października 2015 r. w ten sposób, że stawki minimalne wynosić mają przy wartości przedmiotu sprawy od 50 000 zł do 200 000 zł - 5400 zł. Należy przy tym zauważyć, że zgodnie z § 2 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. "do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji".

W niniejszym stanie faktycznym, skarga strony skarżącej została wniesiona

w dniu 22 lutego 2016 roku, zatem w okresie kiedy obowiązywało rozporządzenie z dnia 22 października 2015 r., które weszło w życie w dniu 1 stycznia 2016 roku. W toku niniejszej sprawy doszło do zmiany rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r., jednakże na mocy wyżej cytowanego § 2 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r., zastosowanie powinna znaleźć stawka w kwocie wynikającej z rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r., tj. przy wartości przedmiotu sprawy od 50 000 zł do 200 000 zł - 7200 zł.

Stronie skarżącej należy się zatem zwrot kosztów postępowania w kwocie

8.717 zł, na które składają się następujące kwoty: 1.500 zł tytułem wpisu od skargi, 7.200 zł tytułem wynagrodzenia radcy prawnego reprezentującego skarżącego oraz

17 zł tytułem zwrotu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Wobec powyższego, na podstawie art. 195 § 2 i art. 200 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.