Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 870/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, Sędziowie ( WSA, As. WSA Mirosława Kowalska (spr.), Grzegorz Czerwiński, , Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 maja 2005 r. sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2004 r. znak [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji skargę oddala


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 870/04

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa po rozpatrzeniu zażalenia M. S., utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2004r. znak: [...], którym wstrzymano z urzędu wykonanie decyzji Wójta Gminy C. z dnia [...] lutego 2001r. znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej M. S. pozwolenia na budowę stacji napełniania samochodów gazem propan-butan z budynkiem wielofunkcyjnym oraz infrastrukturą zewnętrzną w miejscowości P.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ wskazał, że objęte postanowieniem organu pierwszej instancji rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania z urzędu wykonania decyzji pozwolenia na budowę jest uzasadnione w świetle dyspozycji art. 159 § 1 kpa, gdy zważyć, że wszczęto postępowanie nieważnościowe w sprawie wyżej opisanej decyzji pozwolenia na budowę.

Organ wskazał, że dla wstrzymania z urzędu wykonania w/w decyzji w trybie art. 159 § 1 kpa wystarczająca jest przesłanka "prawdopodobieństwa" wad decyzji kontrolowanej w postępowaniu nieważnościowym – wystarczy wskazanie takiej możliwości niezależnie od stopnia prawdopodobieństwa.

Organ podniósł, że zachodzi prawdopodobieństwo stwierdzenia nieważności decyzji pozwolenia na budowę ( wyżej opisanej) wobec tego, że dopuszczała do realizacji inwestycji, która była niezgodna z planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującym w dacie jej wydania.

Skargę z dnia 24 maja 2004r. na wyżej opisane postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył w imieniu M. S. adwokat Z. C., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Następnie w/w pełnomocnik powiadomił Sąd, że cofnięto mu pełnomocnictwo.

Skargę wyżej opisaną poparł M. S. powołując się na pełnomocnictwo inwestora M. S., którego organy błędnie określają jako M. S. Podtrzymał stanowisko, co do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Podniósł, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania nieważnościowego wydano 9 lutego 2004r., postanowienie przedmiotowe organu pierwszej instancji wydano [...] lutego 2004r., zatem strona została pozbawiona możliwości ustosunkowania się w sprawie.

Zdaniem pełnomocnika skarżącego oba postępowania, zaskarżone i poprzedzające je były adresowane do osoby, która nie jest stroną postępowania skoro do M. S. a inwestorem jest M. S.

Skarżący powołał się na pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego zgodnie, z którym wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 159 § 1 kpa winno być traktowane jako środek ostateczny oparty na udokumentowanych i wiarygodnych materiałach dowodowych, zbyt szybkie wstrzymanie wykonania decyzji może stanowić naruszenie zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznych (IV SA 2311/96 wyrok z dnia 2 września 1998r.).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumentację wcześniej prezentowaną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżonemu postępowaniu nie można postawić zarzutu naruszenia prawa. Sadowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest właśnie pod względem zgodności z przepisami prawa (art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269).

Zgodnie z przepisem art. 159 § 1 kpa organ administracji publicznej właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wstrzymania z urzędu lub na żądanie strony wykonania decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, ze jest dotknięta jedną z wad wymienionych w art. 156 kpa.

Okoliczności sprawy stanowią o tym, że wyczerpana była dyspozycja w/w przepisu prawa i postanowienie w przedmiocie wstrzymania z urzędu wykonania decyzji, należy uznać za zgodne z prawem.

I tak postanowienie organu pierwszej instancji z dnia [...] lutego 2004r. wydał organ właściwy. Wykonanie decyzji Wójta Gminy C. z dnia [...] lutego 2001r., znak: [...], wstrzymał, bowiem organ właściwy do stwierdzenia nieważności tej decyzji tj. Wojewoda [...].

Postanowienie w/w zapadło w okolicznościach, kiedy organ uprawniony – Wojewoda [...] wszczął uprzednio postępowanie nieważnościowe, co do w/w decyzji Wójta Gminy C. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.

Ustawodawca wstrzymanie, o którym wyżej nie pozostawia uznania organu, mówi "organ (...) wstrzyma" uzależnia zatem tę czynność od tego czy zachodzi prawdopodobieństwo dotknięcia decyzji, która ma być wstrzymana jedną z wad wymienionych w art. 156 kpa.

Zdaniem Sądu wymóg prawdopodobieństwa został spełniony.

Skład orzekający wyraża pogląd, że zarówno zabezpieczający charakter w/w inwestycji jak również użyte w przepisie określenie "zachodzi prawdopodobieństwo" nie daje żadnych podstaw do wykazywania na tym etapie postępowania istnienia wad opisanych w art. 156 § 1 kpa. Udowodnienie istnienia takich wad następuje, bowiem w dalszej części postępowania nieważnościowego prowadzonego w trybie art. 156 § 1 kpa. Tak, więc do zastosowania przez organ administracji wymienionej w art. 159 § 1 kpa instytucji wystarczy wskazanie na prawdopodobieństwo istnienia wad powodujących nieważność decyzji bez względu na stopień tego prawdopodobieństwa (por. wyrok NSA IV SA 1784/97 z 20 maja 1998r.)

Nie jest rzeczą sądu w tym kontekście ocenianie na ile zasadne było wszczęcie postępowania nieważnościowego wobec decyzji wyżej wskazanej, pozostaje to, bowiem bez wpływu na ocenę sądu o zgodności z prawem zaskarżonego i poprzedzającego go postępowania wobec wyżej prezentowanej argumentacji.

Bezzasadny jest pogląd skarżącego, co do tego, że zaskarżone postanowienie było adresowane do osoby, która nie jest stroną postępowania. Było adresowane prawidłowo do inwestora określonego tak w decyzji pozwolenia na budowę, która była przedmiotem wszczętego postępowania nieważnościowego. Jeżeli doszło do błędnego określenia inwestora (jego imienia) to może być to przedmiotem wniosku o sprostowanie oczywistej pomyłki (art. 113 kpa).

Zdaniem Sądu wydanie postanowienia o wstrzymanie wykonywania decyzji w dniu [...] lutego 2004r. po tym jak wszczęto postępowanie nieważnościowe w dniu 9 lutego 2004r. nie stanowi, jak podnosi pełnomocnik skarżącego, naruszenia praw strony w tym postępowaniu.

Postępowanie wszczęto w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji pozwolenia na budowę. Wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji nie ogranicza prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu nieważnościowym a temu służy zawiadomienie strony o wszczęciu postępowania.

Mając na uwadze powyższą argumentację Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).