Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 3398/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 87 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 61 ust 1.2, art. 64,
journal: Dz.U. 2017 poz 1460
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych  w perspektywie finansowej 2014- 2020  - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej w sprawie ze skargi kasacyjnej M. Sp. z o.o. w C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2018 r. sygn. akt V SA/Wa 1604/18 w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. w C. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem 24 października 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 1604/18 pozostawił bez rozpatrzenia skargę M. Sp. z o.o. w C. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu.

Ze stanu sprawy przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynika, że pismem z 24 września 2018 r. M. sp. z o.o. w C. wniosła skargę na opisaną w komparycji informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej: "PARP") o odstąpieniu od zawarcia umowy o dofinansowanie projektu. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, nadesłanego do tut. Sądu przez organ przy piśmie z [...] października 2018 r., Skarżąca odebrała zaskarżoną informację 7 lutego 2018 r.

W odpowiedzi na skargę PARP wniosła o odrzucenie skargi wskazując na brak drogi sądowej, bądź jej oddalenie z przyczyn merytorycznych.

Sąd I instancji wskazał, że w postanowieniu z 28 sierpnia 2018 r. sygn. akt V SAB/Wa 15/18 o odrzuceniu skargi Spółki na bezczynność PARP w przedmiocie wniosku o dofinansowanie realizacji projektu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że istnieje możliwość złożenia skargi przez M. sp. z o.o. na negatywną ocenę projektu zawartą w piśmie PARP z [...] lutego 2018 r. nr [...], gdyż odstąpienie przez organ od zawarcia umowy w ramach złożonego wniosku o dofinansowanie odpowiada dyspozycji "negatywnej oceny projektu", o której mowa m.in. w art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1460 ze zm. dalej "ustawa wdrożeniowa"). Postanowienie to, wobec niewniesienia przez żadną ze stron środka zaskarżenia, stało się prawomocne z dniem 19 października 2018 r.

Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało skutecznie doręczone Skarżącej 7 lutego 2018 r., natomiast skarga została złożona przez skarżącą 24 września 2018 r., czyli po upływie omówionego terminu, który upłynął 21 lutego 2018 r.

A zatem, złożenie skargi po upływie terminu do jej wniesienia podlega usunięciu wyłącznie w trybie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Ponieważ wniosek ten nie został złożony przez skarżącą w terminie 7 dni licząc od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, dlatego skarga została pozostawiona bez rozpatrzenia.

Skarżąca Spółka złożyła skargę kasacyjną wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.

Skargę kasacyjną oparto na podstawie z art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.) zarzucając naruszenie przepisów postępowania:

- art. 61 ust. 2 i ust 6 pkt 1 oraz art. 63 w zw. z art. 54 ust. 2 pkt 4 i art. 59 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 58 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1460 ze zm. dalej: ustawa wdrożeniowa) naruszenie to polegało na wadliwym przyjęciu, że w sprawie podlegającej rozpoznaniu przez Sąd I instancji doszło do ustanowienia terminu na złożenie skargi, o której mowa w art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, a skarżąca uchybiła temu terminowi,

- art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 87 § 1 p.p.s.a. naruszenie to polegało na nieprawidłowym przyjęciu przez Sąd I instancji, że postanowienie WSA w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2018 r., (sygn. akt V SAB/Wa 15/18), odrzucające skargę na bezczynność organu stanowiło zdarzenie powodujące ustanie przyczyn uchybienia terminu,

- art. 153 p.p.s.a. naruszenie to polegało na tym, iż Sąd I instancji pozostawił skargę skarżącej bez rozpatrzenia jako złożoną po terminie, pomimo tego, iż uznał się za związany wskazaniami wyrażonymi przez WSA w Warszawie w postanowieniu z 28 sierpnia 2018 r. (sygn. akt V SAB/Wa 15/18),

W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest bezzasadna i dlatego podlega oddaleniu.

Wyjaśnić na wstępie należy, iż art. 153 p.p.s.a. stanowi, że ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Ustanowiona w tym przepisie zasada związania oceną prawną powoduje, że skutki wyroku sądu administracyjnego dotyczą każdego nowego postępowania prowadzonego w zakresie danej sprawy i obejmują zarówno postępowanie sądowoadministracyjne, w którym orzeczenie zostało wydane, postępowanie administracyjne, w którym zapadło zaskarżone rozstrzygnięcie administracyjne, jak i wszystkie przyszłe postępowania administracyjne i sądowoadministracyjne dotyczące danej sprawy administracyjnej. Tymczasem w postanowieniu z 28 sierpnia 2018 r. sygn. akt V SAB/Wa 15/18 o odrzuceniu skargi Spółki na bezczynność PARP w przedmiocie wniosku o dofinansowanie realizacji projektu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że istnieje możliwość złożenia skargi przez M. sp. z o.o. na negatywną ocenę projektu zawartą w piśmie PARP z [...] lutego 2018 r. nr [...], gdyż odstąpienie przez organ od zawarcia umowy w ramach złożonego wniosku o dofinansowanie odpowiada dyspozycji "negatywnej oceny projektu", o której mowa m.in. w art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1460 ze zm. dalej "ustawa wdrożeniowa").

Nie ulega wątpliwości w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że postanowienie Sądu I instancji z dnia 28 sierpnia 2018 r. o odrzuceniu skargi na bezczynność organu skarżąca Spółka otrzymała w dniu 10 września 2018 r. Stosując się do dyspozycji z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w przypadku nieuwzględniania protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Zgodnie zaś z ust. 2 ww. artykułu skarga, o której mowa w ust. 1 jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, a w przypadku, o którym mowa w art. 54 ust. 3 – w terminie 14 dni od dnia upływu terminu na uzupełnienie protestu lub poprawienie w nim oczywistych omyłek, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie.

Właściwie Sąd I instancji wskazał, że błędne pouczenie lub brak pouczenia, o którym mowa w art. 45 ust. 5, art. 58 ust. 1 pkt 2, ust 4 pkt 2, art. 59 ust. 2, art. 66 ust. 2 pkt 1, nie wpływa na prawo wnioskodawcy do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z czym skarżąca Spółka powołując się na stanowisko Sądu I instancji wyrażone w postanowieniu z 28 sierpnia 2018 r. sygn. akt V SAB/Wa 15/18 winna złożyć skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Bezspornie bowiem, w sprawie rozstrzygnięcie organu z [...] lutego 2018 r. zostało skutecznie doręczone skarżącej Spółce 7 lutego 2018 r., natomiast skarga została złożona przez skarżącą 24 września 2018 r., czyli po upływie terminu, który upłynął 21 lutego 2018 r.

W tym miejscu należy podkreślić, że postanowieniem z 5 grudnia 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 1604/18 Sąd I instancji odrzucił wniosek Spółki o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, że złożony został po upływie terminu wynikającego z art. 87 § 1 p.p.s.a.

Warto podkreślić na co zwrócił uwagę organ w odpowiedzi na skargę kasacyjną, że skarga Spółki z dnia 24 września 2018 r., została złożona w terminie 14 dni od otrzymania przez skarżącą postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 sierpnia 2018 r. (sygn. akt V SAB/Wa 15/18). Skarżąca postąpiła więc zgodnie z powołanym w ww. postanowieniu art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, powołują się na stanowisku Sądu wyrażone w tym orzeczeniu. Jednakże nie złożyła wraz ze skargą wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi ignorując przy tym przepis art. 63 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 87 § 1 p.p.s.a..

Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że zarówno termin do wniesienia skargi – art. 61 ust 2 ustawy wdrożeniowej, jak i termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu – art. 87 § 1 p.p.s.a., są terminami ustawowymi, nie było więc potrzeby ani organ, czy sąd te terminy dodatkowo wyznaczał, skoro z mocy prawa skarżąca Spółka była zobowiązania do złożenia skargi w terminie 14 dni od dnia otrzymania zaskarżonej informacji organu. Skarżąca w tej kwestii jest niekonsekwentna, bowiem z jednej strony wskazuje na brak ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia skargi, a z drugiej wprost podaje datę 10 września 2018 r. jako dzień, od którego należy liczyć termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.

Reasumując Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że złożenie skargi po upływie terminu do jej wniesienia podlega usunięciu wyłącznie w trybie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Ponieważ wniosek ten nie został złożony przez skarżącą Spółkę w terminie 7 dni licząc od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, dlatego skarga została pozostawiona bez rozpatrzenia. Bowiem 10 września 2018 r., gdy Spółka dowiedziała się o możliwości wniesienia skargi rozpoczął bieg termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu (z art. 87 § 1 p.p.s.a.) do złożenia skargi do sądu administracyjnego, a nie termin 14 dni do złożenia skargi. Termin 14 dni do złożenia skargi upłynął 21 lutego 2018 r. Natomiast termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi upłynął - zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a – 17 września 2018 r.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw i dlatego podlega oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej.