Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 246/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 214
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 1090
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach  sądowoadministracyjnych

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Marek Olejnik po rozpoznaniu w dniu 20 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. N. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SAB/Gd 12/21 w przedmiocie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi W. N. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku w przedmiocie zaliczenia nadpłaty postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 4 sierpnia 2022 r. sygn. akt I SAB/Gd 12/21, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku działając na podstawie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. 2022 r. poz. 329 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", wezwał W. N. (dalej "Strona" lub "Skarżący") do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, sporządzanym i doręczonym na wniosek, zgłoszony w dniu 3 sierpnia 2022 r. w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych) stosując się do treści § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. poz. 1090).

Na powyższe zarządzenie Strona pismem z 26 sierpnia 2022 r. wniosła zażalenie.

Należy tutaj wskazać, że zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie wniesione przez Skarżącego nie spełnia wszystkich wymogów przewidzianych w powołanym wyżej art. 194 § 3 p.p.s.a. Nie zawiera bowiem ono bezpośrednio wyrażonego wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia, jak i nie zawiera stosownego uzasadnienia. Nie oznacza to jednak niemożliwości merytorycznego rozpoznania omawianego zażalenia.

W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Uwzględniając specyfikę środka odwoławczego jakim jest zażalenie oraz postępowania, które inicjuje, należy stwierdzić, że wykluczona jest możliwość odpowiedniego stosowania art. 174 i 176 p.p.s.a. Przemawia za tym systemowe odczytanie art. 197 § 2 i art. 194 § 4 p.p.s.a. W szczególności art. 194 § p.p.s.a., który wyczerpująco wymienia formalne wymogi zażalenia. Nie ma więc konieczności korzystania z art. 174 i art. 176 p.p.s.a. Oznacza to więc, że wadliwe uzasadnienie zażalenia nie może zatem prowadzić do tak rygorystycznych konsekwencji, jakie miałyby miejsce w postępowaniu zainicjowanym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej. Rygoryzm formalny, mający swoją podstawę w art. 174 i art. 176 p.p.s.a., nie ma w postępowaniu zażaleniowym miejsca, gdyż ww. przepisy nie znajdują zastosowania. Należy więc przyjąć, że jeżeli z treści zażalenia możliwe jest wywnioskowanie intencji i poglądów na sprawę wnoszącego zażalenie, nie istnieją przeszkody uniemożliwiające nadanie sprawie dalszego biegu i rozpoznania sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny. (por. postanowienia NSA: z dnia 17 grudnia 2009 r., II FZ 553/09; z dnia 15 września 2010 r., II FZ 441/10; z dnia 4 czerwca 2013 r. II FZ 291/13; baza CBOIS)

W rozpoznawanej sprawie treść zażalenia najprawdopodobniej dotyczy uchylenia zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej wydanej przez Przewodniczącego Wydziału WSA w Gdańsku. Jest to jednak wniosek bezzasadny, bowiem zarządzenie to jest zgodne z prawem.

Zgodnie z art. 214 p.p.s.a. w postępowaniu sądowoadministracyjnym zasadą jest obciążenie kosztami sądowymi, którymi zgodnie z definicją z art. 211 i art. 212 p.p.s.a. są między innymi wpis i opłata kancelaryjna, podmiotu który wnosi pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Takim pismem niewątpliwie jest wniosek prowadzący do doręczenia odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a., jeżeli odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzany jest na wniosek na podstawie art. 141 § 2 p.p.s.a. (jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie), opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenia. Odpis taki doręcza się bez względu na to, czy strona uiściła opłatę kancelaryjną. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek.

W poruszanej sprawie Skarżący, złożył 3 sierpnia 2022 r. wniosek do WSA w Gdańsku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 12 lipca 2022 r. W odpowiedzi na niego, WSA w Gdańsku prawidłowo sporządził i doręczył Skarżącemu uzasadnienie. Ta czynność sądowa niewątpliwie jest związana z opłatą kancelaryjną, jasno wskazanej w art. 234 § 2 p.p.s.a. Na podstawie tego przepisu w przypadku braku stosownej wpłaty Przewodniczący Wydziału WSA w Gdańsku zasadnie wezwał Skarżącego zaskarżonym zarządzeniem do uiszczenia ww. opłaty.

Mając to na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.