Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 994/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6194 Funkcjonariusze Służby Więziennej
Hasła tematyczne: Służba więzienna
Skarżony organ: Dyrektor Zakładu Karnego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 106 ust. 2
journal: Dz.U. 1996 nr 61 poz 283
law: Ustawa z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej.
article: art. 155
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło Sędziowie WSA Sławomir Antoniuk (spr.) WSA Andrzej Góraj Protokolant Agnieszka Kolasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie przyznania nagrody rocznej za 2008 r. - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Dyrektor Generalny Służby Więziennej decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 31 ust. 4 ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej (tekst jednolity Dz. U. z 2002 r. Nr 207, poz. 1761 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję personalną Komendanta [...] w K. z dnia [...] marca 2009 r. nr 91, zmieniającą za zgodą strony decyzję personalną nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. w sprawie przyznania K. S. nagrody rocznej za rok 2008 w ten sposób, że w decyzji przyznającej nagrodę roczną za rok 2008 kwotę 4.874,08 zł zastąpiono kwotą 5.717,42 zł.

W uzasadnieniu powyższej decyzji Dyrektor Generalny Służby Więziennej (dalej Dyrektor GSW) podniósł, iż decyzją personalną z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] zwolnił z dniem [...] stycznia 2009 r. [...] K. S. ze Służby Więziennej w związku z nabyciem prawa do emerytury z tytułu osiągnięcia 30 lat wysługi emerytalnej.

W dniu 15 stycznia 2009 r. Komendant [...] w K. (dalej Komendant [...]) decyzją personalną nr [...] przyznał z dniem [...] stycznia 2009 r. [...] K. S. dodatek służbowy w wysokości 1.520,00 zł. Od tej decyzji skarżąca złożyła w dniu 27 stycznia 2009 r. odwołanie, którego Dyrektor GSW nie uwzględnił i decyzją ostateczną z dnia [...] lutego 2009 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Zatem, według stanu prawnego na dzień 31 stycznia 2009 r., przyznany [...] K. S. dodatek służbowy wynosił 1.520,00 zł.

W związku ze zwolnieniem ze służby [...] K. S., Komendant [...] wydał w dniu [...] stycznia 2009 r. decyzję personalną nr [...], którą przyznał nagrodę roczną za rok 2008, obniżoną o 15/360 miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, tj. w wysokości 4.874,08 zł.

Decyzją personalną z dnia [...] marca 2009 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 155 k.p.a., Komendant zmienił za zgodą strony, decyzję personalną nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. w sprawie przyznania K. S. nagrody rocznej za rok 2008 w ten sposób, że w decyzji przyznającej nagrodę roczną za rok 2008 kwotę 4.874,08 zł zastąpił kwotą 5.717,42 zł. Na zmianę decyzji pierwotnej, w trybie art. 155 k.p.a., strona wyraziła pisemną zgodę w oświadczeniu z dnia 16 marca 2009 r.

Od powyższej decyzji K. S. złożyła w dniu 2 kwietnia 2009 r. odwołanie, w którym wskazała, iż zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję przyznająca jej dodatek służbowy w wysokości 1.520 zł. W takim przypadku Dyrektor GSW spowodował wydanie przez Komendanta [...] decyzji korygującej zaskarżoną decyzję i ustanowił "nowe świadczenie wraz ze stosownymi wyrównaniami za miesiące poprzednie".

Komendant GSW decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 31 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 ww. ustawy z dnia 26 kwietnia 1996 r. o Służbie Więziennej, przełożonym właściwym do ustalania uposażenia funkcjonariuszowi pełniącemu służbę w [...] w K. jest Komendant [...].

Zaskarżoną decyzją personalną nr [...] z dnia [...] marca 2009 r., po zmianie w części decyzji ją poprzedzającej (wówczas przyznana kwota świadczenia w wysokości 4.874,08 zł wynikała z przyjęcia do podstawy świadczenia dodatku służbowego w wysokości 640 zł), Komendant [...] przyznał K. S.nnagrodę roczną za rok 2008, w wysokości 5.717,42 zł. Jako podstawę obliczenia przyznanej nagrody rocznej Komendant przyjął miesięczne uposażenie zasadnicze wraz z dodatkami o charakterze stałym w wysokości przysługującej skarżącej w dniu nabycia prawa do nagrody. Uposażenie skarżącej na dzień 31 stycznia 2009 r. składało się z: 1) uposażenia zasadniczego w wysokości 2.585 zł, 2) dodatku za wysługę lat w wysokości 647 zł, 3) dodatku za stopień w wysokości 1.214 zł, 4) dodatku służbowego w wysokości 1.520 zł, i wynosiło 5.966 zł.

Na zmianę decyzji z dnia [...] stycznia 2009 r., w trybie art. 155 k.p.a., K. S. wyraziła pisemną zgodę w swoim oświadczeniu z dnia 16 marca 2009 r. Natomiast w odwołaniu strony brak jest argumentów uzasadniających uchylenie zaskarżonej decyzji. Ponadto zaskarżona decyzja, zdaniem organu odwoławczego, została wydana z uwzględnieniem słusznego interesu strony, ponieważ jest znacznie korzystniejsza dla K. S., niż decyzja pierwotna. Zaskarżoną decyzją bowiem skarżąca otrzymuje kwotą 5.717,42 zł nagrody rocznej za rok 2008, w miejsce kwoty 4.874,08 zł.

Rozpatrując odwołanie organ II instancji wziął pod uwagę własną decyzję z dnia [...] lutego 2009 r., utrzymującą w mocy decyzję personalną Komendanta [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. o przyznaniu stronie dodatku służbowego w wysokości 1.520 zł. Zarówno organ I jak i II instancji, orzekając w sprawie, byli związani tym rozstrzygnięciem, albowiem określa ono wysokość stałego dodatku do uposażenia na dzień 31 stycznia 2009 r. Dlatego też rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji Komendanta jest słuszne, a wyliczenie wysokości uposażenia skarżącej, stanowiącego podstawę obliczenia przyznanej nagrody rocznej, dokonane zostało prawidłowo.

Okoliczność wniesienia przez K. S. skargi do Sądu na decyzję Dyrektora GSW z dnia [...] lutego 2009 r. nie miała znaczenia dla rozpoznania odwołania strony. Skarga K. S. otwiera bowiem drogę postępowania sądowego, natomiast postępowanie administracyjne w przedmiocie ustalenia wysokości dodatku służbowego skarżącej zostało zakończone. W przypadku zaś prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zmieniającego wysokość przyznanego K. S. dodatku służbowego, nastąpi wznowienie postępowania administracyjnego w tej sprawie, tzn. jeśli zaistnieje zmiana wysokości dodatku służbowego, nastąpi również stosowna zmiana wysokości uposażenia skarżącej, stanowiącego podstawę obliczenia przyznanej nagrody rocznej. Jednak w dniu rozpatrywania złożonego odwołania, organ II instancji, będąc związany prawomocnym rozstrzygnięciem decyzji poprzedzających zaskarżoną decyzję i nie znajdując innych przesłanek do zmiany decyzji Komendanta [...], był zobligowany utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy.

Decyzja Dyrektora GSW z dnia [...] kwietnia 2009 r. stała się przedmiotem skargi wniesionej przez K. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżąca wystąpiła o jej "unieważnienie" i zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania. W ocenie skarżącej, ww. rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem prawa, gdyż strona nie domagała się niezwłocznego wydania przez organ odwoławczy decyzji, lecz jej wydania w sytuacji, gdy ostatecznie zostanie stronie ustalona kwota dodatku służbowego w wysokości przewyższającej kwotę 1.520 zł. Ponadto zaskarżona decyzja została wydana już po wniesieniu skargi do WSA w Warszawie na decyzję przyznającą dodatek służbowy w podanej wysokości, co powoduje, iż reguluje ona kwestię będącą przedmiotem orzeczenia sądowego. Strona wniosła skargę, aby decyzja przyznająca nagrodę jubileuszową, które to świadczenie ustalono uwzględniając w podstawie dodatek służbowy w wysokości 1.520 zł, nie uzyskała przymiotu prawomocności.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor GSW wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego i to z przepisami obowiązującymi w dacie jego wydania. W konsekwencji, sąd administracyjny nie orzeka co do istoty rzeczy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje zgodność rozstrzygnięcia z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. W świetle postanowień art. 134 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

W świetle powyżej określonych kryteriów skarga podlega oddaleniu.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż skarżąca kwestionuje wysokość podwyższonej jej decyzją Komendanta [...] z dnia [...] marca 2009 r., wydaną w trybie art. 155 k.p.a., nagrody rocznej za 2008 r., z tej przyczyny, iż nie zgadza się ona z wysokością dodatku służbowego, jaki przysługiwał jej w dniu rozwiązania stosunku służbowego (31 stycznia 2009 r.), a który stanowił podstawę do naliczenia świadczenia w wyższej niż w decyzji pierwotnej wysokości. Skarżąca prezentuje pogląd, iż decyzja tego Komendanta z dnia [...] stycznia 2009 r., przyznająca jej dodatek służbowy w wysokości 1.520 zł, narusza prawo i z tego też powodu wadliwe są kolejne decyzje przyznające świadczenia w związku ze zwolnieniem jej ze służby, w tym decyzje wydane w przedmiocie nagrody rocznej za 2008 r.

Należy wskazać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 października 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 684/09, oddalił skargę K. S. na decyzję Dyrektora GSW z dnia [...] lutego 2009 r., utrzymującą w mocy decyzję personalną Komendanta [...] z dnia [...] stycznia 2009 r., przyznającą z dniem 1 stycznia 2009 r. skarżącej dodatek służbowy w wysokości 1.520 zł miesięcznie.

W świetle art. 155 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio.

Powołany przepis art. 155 k.p.a. pozostawia organowi swobodę w zakresie przyznania ochrony prawnej interesowi strony. Jednakże organ nie jest zobligowany a priori do uwzględnienia wniosku strony zgłoszonego w ramach tego przepisu, lecz powinien dokonać oceny, czy za uchyleniem decyzji przemawia interes strony lub interes społeczny i czy szczególna norma prawna nie stoi na przeszkodzie zmiany lub uchylenia decyzji. W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz doktrynie przyjmuje się, iż decyzja podejmowana na podstawie art. 155 k.p.a. ma charakter decyzji uznaniowej. Oznacza to, że uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznej pozostaje w gestii uznania organu orzekającego. Nawet w przypadku spełnienia przesłanek z art. 155 k.p.a. organ administracji nie jest zobowiązany do zmiany czy też uchylenia decyzji ostatecznej.

W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, iż strona pismem z dnia 16 marca 2009 r. wyraziła zgodę na zmianę decyzji ostatecznej Komendanta [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. w części dotyczącej wysokości przyznanej nagrody rocznej za 2008 r. Słuszny interes strony przemawiał za zmianą ww. decyzji na jej korzyść i przepisy szczególe nie stały na przeszkodzie w uwzględnieniu wniosku strony.

Zwrócić bowiem uwagę należy, iż z przepisu art. 106 ust. 2 ustawy o Służbie Więziennej stanowi, iż nagroda roczna odpowiada wysokości przysługującego funkcjonariuszowi miesięcznego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym. Z treści zaś § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 stycznia 2002 r. w sprawie warunków i trybu przyznawania funkcjonariuszom Służby Więziennej nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg (Dz. U. Nr 15, poz. 145), wynika, iż podstawę ustalenia nagrody rocznej stanowi miesięczne uposażenie przysługujące funkcjonariuszowi w dniu wypłaty nagrody. Ponadto zgodnie z § 7 tego rozporządzenia, nagrodę roczną wypłaca się nie później niż w ciągu pierwszych czterech miesięcy kalendarzowych następujących po roku, za który przysługuje nagroda, z tym że funkcjonariuszowi zwalnianemu ze służby nagrodę roczną wypłaca się nie później niż w ostatnim dniu służby. Skoro zatem w dniu wydania decyzji pierwotnej (31 stycznia 2009 r.) istniała już w obrocie prawnym decyzja z dnia [...] stycznia 2009 r., podwyższająca skarżącej dodatek służbowy z 640 zł na 1.520 zł, to istniała podstawa prawna sankcjonująca późniejszą zmianę decyzji ostatecznej na korzyść strony.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż podjęcie przez Komendanta [...] w dniu [...] marca 2009 r. decyzji, w trybie art. 155 k.p.a., nastąpiło w ramach przysługujących temu organowi uprawnień procesowych.

Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku.