Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 758/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 199,  art. 214  par. 1,  art. 246  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski, , , po rozpoznaniu w dniu 15 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. D. - G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 897/08 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. D. - G. na uchwałę Rady Miejskiej w Koszalinie z dnia 25 października 2007 r., Nr XV/152/2007 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 897/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił skarżącej B. D. - G. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie z jej skargi na uchwałę Rady Miejskiej w Koszalinie z dnia 25 października 2007 r., Nr XV/152/2007 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia, Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżąca, wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 zł zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 listopada 2008 r., złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Postanowieniem z dnia 5 lutego 2009 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowieniem z dnia 12 marca 2009 r., sygn. akt II OZ 209/09 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie strony skarżącej na powyższe postanowienie, uznając, że skarżąca nie wykazała takich okoliczności, które dowodziłyby, że nie może ona ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Po ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi pod rygorem jej odrzucenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia, skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub części, podnosząc, że nie jest w stanie zgromadzić środków na poniesienie wpisu sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, postanowieniem z dnia 26 czerwca 2009 r. odmówił skarżącej B. D. - G. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, wskazując, że sytuacja materialna zainteresowanej w istocie nie uległa zmianie w stosunku do tej, którą przedstawiła w poprzednio złożonym wniosku w sprawie z dnia 27 listopada 2008 r. Sąd pierwszej instancji stwierdził, iż pomimo wskazywanej przez skarżącą sytuacji materialnej, za aktualny należy uznać pogląd wyrażony w poprzednio wydanym w sprawie postanowieniu Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 lutego 2009 r. oraz w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2009 r., że dokumenty załączone do akt świadczą jednoznacznie, że faktycznie prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z mężem, z którym zamieszkuje i który ponosi znaczną część wydatków związanych z utrzymaniem. W takiej sytuacji, podstawy zasadności wniosku nie może stanowić wyłącznie emerytura skarżącej. Biorąc pod uwagę łączny dochód małżonków, który wynosi 3 455, 18 zł netto miesięcznie oraz wskazane wydatki konieczne, należy przyjąć, że skarżąca nie wskazała okoliczności, które dowodziłyby, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.

Pismem z dnia 28 lipca 2009 r., skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie, raz jeszcze wskazując wysokość uzyskiwanych przez nią i jej męża dochodów oraz ponoszonych przez nich wydatków, a także określiła, że pozostaje im "na życie" 1 115, 18 zł. Pismem z dnia 29 lipca 2009 r., skarżąca przesłała dokumenty potwierdzające podnoszone w zażaleniu wydatki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zgodnie z którą, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd może przyznać osobie fizycznej prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z zażalenia skarżącej z dnia 28 lipca 2009 r., wynika, iż dochody uzyskiwane przez skarżącą wraz z mężem wynoszą 3 455,18 zł, a ich wspólne wydatki 2 340 zł, co odpowiada ustaleniom Sądu pierwszej instancji. Nie można zatem uznać, iż Sąd pierwszej instancji nie dokonał prawidłowych ustaleń w zakresie rzeczywistego stanu majątkowego skarżącej. Słusznie Sąd pierwszej instancji przyjął, że dysponując wraz z mężem kwotą 1 115, 18 zł "na życie", skarżąca jest w stanie ponieść pełne koszty postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, biorąc pod uwagę, iż wpis sądowy od skargi w sprawie wynosi 300 zł. Przypomnieć należy, że zgodnie z wyrażoną w art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasadą, to strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.