Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1495/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 28
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2009 r. sprawy ze skargi R. R. i J. R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2009 r. znak [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących R. R. i J. R. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak: [...] wydaną [...] lipca 2009r. utrzymał w mocy własną decyzję z [...] lipca 2009r. znak: [...] odmawiającą na podstawie art. 157 § 3 kpa wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie odcinka autostrady [...]

W uzasadnieniu organ podał, że decyzją z [...] stycznia 2005r. wydaną na podstawie art. 59 ust 1 ustawy z 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego udzielił G. pozwolenia na użytkowanie odcinka autostrady [...] od km [...] (węzeł S.) do km [...] (węzeł B. ) tj. [...] km.

w dniu 23 kwietnia 2009r. wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji wnieśli R. i J. R.

Zdaniem organu wnioskodawcy nie posiadają legitymacji strony w postępowaniu w przedmiocie stwierdzenia nieważności tej decyzji.

Organ powołał art. 59 ust 7 Prawa budowlanego podkreślając, że został on dodany ustawą z 27 marca 2003r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw i stanowi, że stroną w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor.

W ocenie organu przepis art. 59 ust. 7 jest przepisem szczególnym wobec ogólnej normy zawartej w art. 28 kpa i wyłącza stosowanie tego artykułu dla ustalenia przymiotu strony.

Wobec braku przymiotu strony wnioskodawców, organ odmówił wszczęcia postępowania nadzwyczajnego.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli R. i J. R.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] lipca 2009r. skarżący zarzucili organowi naruszenie art. 28 i art. 157 § 2 kpa.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie, nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania.

Skarga podlega uwzględnieniu, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Jest poza sporem, że prawo żądania wszczęcia postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej przysługuje stronie. Wynika to z treści art. 157 § 2 k.p.a.

Zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną postępowania administracyjnego jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo, kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Należy przy tym uwzględnić, że stroną postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji jest nie tylko strona postępowania zwykłego zakończonego wydaniem kwestionowanej decyzji, lecz również każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności tej decyzji (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 1994 r., sygn. akt II SA 2164/92, ONSA 1995/1/32).

W kwestii interesu prawnego skarżących Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zajął negatywne stanowisko stwierdzając, iż stroną w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na użytkowanie jest wyłącznie inwestor, co zdaniem organu, wynika z art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego.

Ze stanowiskiem takim nie można się zgodzić. Przepis ąrt. 59 ust. 7 Prawa budowlanego stanowiący, iż stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor dotyczy tylko postępowania zwykłego. Ograniczenia tego nie można przenosić na postępowanie o stwierdzenie nieważności, które jest postępowaniem nadzwyczajnym, odrębnym od postępowania o udzielenie pozwolenia na użytkowanie, w którym przymiot strony powinien być badany w oparciu o przepis art. 28 k.p.a.

W niniejszej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie badał przymiotu strony skarżących w oparciu o przepis art. 28 k.p.a., bezzasadnie przyjmując, że w postępowaniu tym ma wprost zastosowanie art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wykazał, iż wnoszący odwołanie nie posiadają przymiotu strony, czym naruszył przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji