Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 803/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 229 ust. 2, art. 252
journal: Dz.U. 2017 poz 776
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.
article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 134 § 1 i art. 135
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 7, 8, 77 § 1 i 107 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Rysz Sędzia NSA Cezary Pryca Sędzia del. WSA Urszula Wilk (spr.) Protokolant Izabela Kołodziejczyk po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2023 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2019 r. sygn. akt VI SA/Wa 1564/18 w sprawie ze skargi J. S.A. w J. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 29 maja 2018 r. nr DR.II.R.256939.295.18.22.ezwo w przedmiocie wpisu zmiany uprawnionego do prawa na znak towarowy 1. uchyla zaskarżony wyrok, 2. oddala skargę, 3. zasądza od J. S.A. w J. na rzecz Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej 1 700 (tysiąc siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 14 marca 2019 r., sygn. VI SA/Wa 1564/18, po rozpoznaniu sprawy ze skargi Zarządcy masy sanacyjnej J. S.A. w restrukturyzacji z siedzibą w J. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie wpisu zmiany uprawnionego do prawa na znak towarowy: uchylił zaskarżoną decyzję (pkt 1), uchylił decyzje Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2018 r. [...] oraz [...] (pkt 2), zasądził na rzecz skarżącego kwotę 2217 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 3).

Z uzasadnienia wyroku Sądu pierwszej instancji wynika, że za podstawę rozstrzygnięcia przyjął on następujące ustalenia:

Pismem z [...] października 2017 r. E. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w T. (dalej: wnioskodawca, [...]) zwróciła się do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej o dokonanie zmiany uprawnionego w rejestrze znaków towarowych do znaku towarowego "J." [...] poprzez wykreślenie J. S.A. i wpisanie J. [...] Sp. z o.o., a następnie wykreślenie J. [...] Sp. z o.o. i wpisanie E. Sp. z o.o. Sp. k.

Decyzją z [...] stycznia 2018 r. UP RP dokonał w rejestrze znaków towarowych wpisu zmiany uprawnionego polegającego na wykreśleniu wpisu: J. Spółka Akcyjna, J., Polska oraz dokonaniu wpisu: J. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, J., Polska.

Następnie w tym samym dniu UP wydał kolejną decyzję (nr [...]), którą dokonał w ww. rejestrze wpisu zmiany uprawnionego polegającej na wykreśleniu wpisu: J. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, J., Polska oraz dokonaniu wpisu: E. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa, T., Polska.

Wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie decyzji z dnia [...] stycznia 2018 r., stanowiącej podstawę wpisu do rejestru znaku towarowego zmiany uprawnionego poprzez wykreślenie w rubryce A wpisu: J. Spółka Akcyjna, J., Polska oraz dokonaniu wpisu: J. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, J., Polska - złożyła J. S.A. w restrukturyzacji z siedzibą w J.

W opinii zainteresowanego organ wydając zaskarżoną decyzję nie uwzględnił wyjaśnień J. S.A., zawartych w piśmie z [...] stycznia 2018 r.

Decyzją z dnia [...] maja 2018 r. Urząd Patentowy RP - działając na podstawie art. 245 ust. 1 i 2 oraz art. 229 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2017 poz. 776; dalej: p.w.p.) - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ wyjaśnił, że wpis został dokonany na podstawie wniosku złożonego przez E. Do wniosku dołączono dokumenty: umowę przewłaszczenia na zabezpieczenie restrukturyzacji, zawartą [...] grudnia 2016 r. pomiędzy J. S.A. w J. a J. [...] Sp. z o.o. w J. Po analizie załączonych dokumentów UP RP stwierdził, że przeszkodą dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku jest brak w ww. umowie wskazania numeru przenoszonego prawa ochronnego o nazwie J. Umowa ta zdaniem organu, nie precyzowała, jakich znaków towarowych dotyczy przewłaszczenie. W związku z powyższym postanowieniem z [...] grudnia 2017 r. organ wezwał do uzupełnienia braków. W dniu [...] stycznia 2018 r. pełnomocnik wnioskodawcy nadesłał Aneks nr [...] z [...] stycznia 2017 r. do umowy przewłaszczenia z dnia [...] grudnia 2016 r. Dokument ten został prawidłowo poświadczony za zgodność z oryginałem, zostały w nim doprecyzowane nazwy i numery przenoszonych praw do znaków towarowych. Aneks został podpisany zgodnie z zasadami reprezentacji obowiązującymi na dzień jego podpisania w obydwu spółkach (stronach umowy - J. S.A. w J. i J. [...] Sp. z o.o. w J.). Wobec usunięcia przeszkód UP RP wydał w dniu [...] stycznia 2018 r. decyzję o dokonaniu zmiany uprawnionego do przedmiotowego prawa zgodnie z żądaniem.

Zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o dokumenty, które po uzupełnieniu braków nie budziły zastrzeżeń. Organ stosownie do art. 229 ust 2 p.w.p. zbadał, czy umowa będąca podstawą decyzji o wpisie zmiany uprawnionego, została zawarta przez uprawnionego do prawa ochronnego zgodnie z zasadami reprezentacji obowiązującymi w spółce w dniu jej podpisania, czy treść umowy odpowiadała żądaniu zawartemu we wniosku o wpis w rejestrze, oraz czy została sporządzona co najmniej w formie pisemnej, wymaganej pod rygorem nieważności na podstawie art. 162 w zw. z art. 67 p.w.p. Wszystkie wymienione elementy umowa spełniała. Co do Aneksu z dnia [...] stycznia 2017 r. UP RP przeprowadził podobną analizę, jak przy badaniu umowy i nie znalazł podstaw do podważenia tego dokumentu. Został zawarty w formie pisemnej. Forma ta spełniała wymogi nie tylko p.w.p., lecz także par. 8 pkt 3 umowy z 3 grudnia 2016 r., który strony ustaliły wspólnie i który przewidywał, że "wszystkie zmiany niniejszej umowy wymagają dla swej ważności zachowania formy pisemnej". Omawiany Aneks został podpisany przez osoby uprawnione do reprezentacji w dniu jego sporządzania.

Odnosząc się do zarzutów zainteresowanego, że Aneks z dnia [...] stycznia 2017 r. nie jest mu znany, odbiega formą graficzną od podobnych dokumentów oraz został podpisany poza kancelarią notarialną bez zachowania procedury wewnętrznej i bez zachowania zwyczajów obowiązujących w spółce, UP RP stwierdził, że fakty te pozostawały bez wpływu na wynik rozpatrywanej sprawy. Organ zauważył, że nie ma wiedzy i nie bada, czy dokument został podpisany zgodnie z procedurami obowiązującymi w spółce oraz czy zachowana została obowiązująca w firmie forma graficzna dokumentu. Organ bada zgodność dokumentów będących podstawą wpisu w rejestrze z obowiązującymi przepisami prawa, co też uczynił.

Odnosząc się zaś do zarzutu nieuwzględnienia pisma zainteresowanego organ wyjaśnił, że pismo z [...] stycznia 2017 r. wpłynęło do UP RP [...] stycznia 2017 r. Decyzja, od której strona się odwołała, została wydana [...] stycznia 2017 r. Zatem organ nie miał możliwości zapoznania się, przed wydaniem decyzji z tymże pismem. Natomiast treść tego pisma, podobnie jak pozostałe dokumenty istotne dla sprawy, zostały uwzględnione przy rozpatrywaniu wniosku odwoławczego. W ocenie organu pismo zainteresowanego z [...] stycznia 2017 r. nie zawierało żadnych informacji, które byłyby przeszkodą dla wydania decyzji w dniu [...] stycznia 2017 r. UP RP zgodził się, że umowa przewłaszczenia z [...] grudnia 2016 r., będąca podstawą wydanej decyzji nie precyzowała, które znaki towarowe są przenoszone na J. [...] Sp. z o.o. Jednakże wnioskodawca uzupełnił ten brak nadsyłając Aneks z [...] stycznia 2017 r., w którym strony doprecyzowały przenoszone znaki, podając ich nazwy oraz numery rejestracji. Odnosząc się do nowej umowy pomiędzy J. S.A. a J. [...] Sp. z o.o., organ uznał, że nie jest ona przedmiotem niniejszego postępowania. Nawet jeśli umowa ta zmieniała stan prawny (prawa do przedmiotowego znaku towarowego), zainteresowany może nadal wnosić o odnotowanie tego faktu w rejestrze znaków towarowych nadsyłając do Urzędu odpowiedni wniosek.

Odnośnie uprawnień E. do składania wniosków w sprawie wpisu zmiany uprawnionego, zdaniem organu prawo to przysługiwało wnioskodawcy, gdyż wykazał, że jest aktualnym uprawnionym do przedmiotowego prawa. Na tę okoliczność dostarczył odpowiednie dokumenty i w konsekwencji UP wydał w dniu [...] stycznia 2018 kolejną decyzję o zmianie uprawnionego.

Z powyższą decyzją nie zgodził się zarządca masy sanacyjnej J. S.A. w restrukturyzacji z siedzibą w J. i zaskarżył ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie opisanym na wstępie wyrokiem uwzględnił skargę i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 329; dalej: p.p.s.a.) uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzje z dnia [...] stycznia 2018 r.

Sąd pierwszej instancji odwołując się do treści art. 229 ust. 1 i 2 p.w.p. oraz § 3 i § 30 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 12 stycznia 2017 r. w sprawie rejestrów prowadzonych przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. poz. 115; dalej: rozporządzenie z dnia 12 stycznia 2017 r.) uznał, że na UP został nałożony obowiązek aktywności przy rozpatrywaniu kwestii zmiany wpisów, a nie wyłącznie kontroli dołączonych do wniosku dokumentów. Zatem wydanie decyzji powinno być poprzedzone szczegółową analizą złożonego wniosku oraz dołączonych doń dokumentów, a nie tylko ograniczać się do ich formalnej kontroli.

Według WSA w niniejszej sprawie UP RP nie przeprowadził pogłębionej analizy wniosku i dołączonych do niego dokumentów, mających być w konsekwencji podstawą wpisu E. jako uprawnionego do znaku towarowego "J." [...]

Wątpliwości Sądu pierwszej instancji wzbudziła ocena dokumentów mających być podstawą wykreślenia J. S.A. i wpisu: J. [...] Sp. z o.o.

WSA zwrócił uwagę na § 2 ust. 1 lit. b umowy z dnia [...] grudnia 2016 r., w którym mowa jest o przeniesieniu własności rzeczy ruchomych wymienionych w załączniku nr 2 do Umowy w postaci maszyn i urządzeń, budowli, znaku towarowego oraz stanów magazynowych. W załączniku nie było mowy o prawie do znaku towarowego. Dopiero w załączniku do Aneksu nr [...], niewymienionym w decyzji przez organ, w § 1 strony oświadczyły, że "zmianie ulega treść załącznika nr 2 do umowy, którego treść zostaje rozszerzona o brzmienie określone w załączniku nr 1 do niniejszego Aneksu". W wykazie ujęto "Wykaz znaków towarowych J. S.A.", by w Lp. I Znaki towarowe wpisać Znak towarowy o wartości 5.000.000 zł i taką też podano w tabeli łączną wartość. Nadal nie wskazano w tym wykazie numeru prawa ochronnego na znak "J.". Dopiero w Aneksie nr [...] jednoznacznie określono przeniesione znaki towarowe "J.".

WSA powziął wątpliwości, mając na uwadze treść przedstawionych dokumentów, ile i które z praw ochronnych "J." zostało przeniesionych. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, kwestia ta umknęła organowi podczas analizy tychże umów. Jednakże, co do wykładni zamiaru stron umowy z [...] grudnia 2016 r. co do przeniesienia prawa do znaku towarowego/znaków towarowych przydatny mógłby być dokument nie znajdujący się w aktach adm., a przedłożony jako kopia przez skarżącego wraz ze skargą oraz przez wnioskodawcę wraz z pismem z [...] grudnia 2018 r. - "Porozumienie i wyrażenie zgody na zawarcie umowy", sporządzony między J. S.A. a E. w dniu [...] marca 2017 r., w którego § 1 mowa jest o znakach towarowych i dokumentach objętych umową z [...] grudnia 2016 r. Ponadto analizując treść umowy z [...] grudnia 2016 r. i Aneksu nr [...] do niej – wartość wynagrodzenia a wartość przenoszonych praw (§ 2 i § 3 umowy), w tym też załączników, można mieć wątpliwości czy nie była to umowa zbycia przedsiębiorstwa, która dla swej ważności wymaga formy pisemnej z podpisami notarialnie poświadczonymi, zgodnie z art. 751 § 1 k.c. Wtedy byłyby wątpliwości co do ważności Aneksu nr [...]. Natomiast prawidłowy byłby Aneks nr [...]. Tą kwestią – jak stwierdził Sąd pierwszej instancji - Urząd się nie zajmował.

Skargę kasacyjną od tego wyroku wywiódł Urząd Patentowy RP, zaskarżył wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie jego uchylenie i rozpoznanie sprawy co do istoty oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Na podstawie art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi zarzucono:

1) naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię, tj. art. 229 ust. 2 p.w.p. polegającą na przyjęciu, że na organ został nałożony obowiązek aktywności przy rozpatrywaniu wniosku o dokonanie zmiany wpisu w rejestrze, a nie wyłącznie analizy dołączonych do wniosku dokumentów oraz, że wydanie decyzji powinno być poprzedzone szczegółowym badaniem złożonego wniosku oraz dołączonych doń dokumentów i nie może ograniczyć się do ich formalnej kontroli, podczas gdy prawidłowa wykładnia tegoż przepisu prowadzi do wniosku, że zakres kognicji UP w sprawach o wpisy do rejestru obejmuje wyłącznie ocenę zgodności złożonych dokumentów z p.w.p. oraz sprawdzenie, czy dokumenty te zostały sporządzone i złożone w odpowiedniej formie, tj. UP jest zobowiązany zbadać autentyczność złożonych dokumentów oraz to, czy wynika z nich przejście prawa na inny podmiot i związana z tym podstawa do dokonania zmiany w rejestrze, zaś ocena treści oraz wykładnia umowy, która stanowi podstawę dokonania wpisu do rejestru znaków towarowych, w tym pogłębiona interpretacja oświadczeń woli stron, nie może być samodzielnie dokonana przez UP;

2) naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 134 § 1 i art. 135 p.p.s.a., przez wykroczenie przez Sąd poza granice kontrolowanej sprawy polegające na niezasadnym i zbędnym uchyleniu decyzji z dnia [...] stycznia 2018 r. ([...]), która nie była objęta wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy i w rezultacie nabrała przymiotu ostatecznej, poprzedzone wadliwym przyjęciem przez Sąd, że wyeliminowanie tej decyzji jest niezbędne do załatwienia sprawy zmiany uprawnionego z: J. SPÓŁKA AKCYJNA, J. na: J. [...] SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ, J.;

3) naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, 8, 77 § 1 i 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096; dalej: k.p.a.) w zw. z art. 252 p.w.p., przez uznanie, że UP popełnił błąd procesowy wydając dwie decyzje w dniu [...] stycznia 2018 r. oraz, że UP nie rozpatrzył kwestii dotyczących zgodności wpisu z rzeczywistym stanem prawnym, co miało stanowić istotną wadę i skutkowało uchyleniem obu decyzji z dnia [...] stycznia 2018 r. oraz decyzji zaskarżonej w sytuacji, gdy okoliczność ta nie mogła mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia, gdyż decyzje dotyczące wpisu uprawnionego do rejestru mają charakter deklaratoryjny i potwierdzający jedynie stan prawny ukształtowany wolą stron, z których każda jest uprawniona do żądania od UP aktualizacji treści rejestru i wydania decyzji uwzględniając wytyczne płynące z art. 229 ust. 2 p.w.p., co też nastąpiło w niniejszej sprawie;

4) naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art 7, 8, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a., przez prowadzące do uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzających ją decyzji z dnia [...] stycznia 2018 r. bezpodstawne przyjęcie, że UP nie przeprowadził pogłębionej analizy wniosku o wpis w rejestrze zmiany uprawnionego do znaku towarowego [...] i dołączonych do niego dokumentów, w tym miał obowiązek analizować treść dokumentów pod kątem ewentualnego ustalenia, czy przedłożona umowa przewłaszczenia na zabezpieczenie restrukturyzacji z dnia [...] grudnia 2016 r. i Aneks nr [...], z uwagi na wartość wynagrodzenia i wartość przenoszonych praw, nie jest umową zbycia przedsiębiorstwa, podczas gdy przepis art. 229 ust. 2 p.w.p. uprawnia UP jedynie do zbadania, czy złożone dokumenty nie naruszają p.w.p. i odpowiadają co do formy obowiązującym przepisom, a tym samym UP nie był uprawniony do analizy treści ww. umowy pod kątem wskazanym przez Sąd.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono argumenty na poparcie przytoczonych zarzutów.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpoznaniu sprawy związany był granicami skargi kasacyjnej. Granice te są wyznaczone wskazanymi w niej podstawami, którymi może być naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.) albo naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny bada bowiem legalność wyroku Sądu pierwszej instancji jedynie w zakresie zakwestionowanym w skardze kasacyjnej, a nie rozpoznaje sprawy ponownie w jej całokształcie.

Za usprawiedliwiony należy uznać zarzut naruszenia prawa materialnego przez Sąd pierwszej instancji, tj. zarzut naruszenia art. 229 ust. 2 p.w.p. poprzez jego błędną wykładnię, sformułowany w pkt 1 petitum skargi kasacyjnej. Autor skargi kasacyjnej wyjaśnił, że dokonanie przez Sąd pierwszej instancji błędnej wykładni tego przepisu polegało na przyjęciu, że na organ został nałożony obowiązek aktywności przy rozpatrywaniu wniosku o dokonanie zmiany wpisu w rejestrze, a nie wyłącznie analizy dołączonych do wniosku dokumentów oraz, że wydanie decyzji powinno być poprzedzone szczegółowym badaniem złożonego wniosku oraz dołączonych doń dokumentów i nie może ograniczyć się do ich formalnej kontroli, podczas gdy prawidłowa wykładnia tego przepisu w postępowaniu wpisowym prowadzi do wniosku, że zakres kognicji UP RP obejmuje wyłącznie ocenę zgodności złożonych dokumentów z p.w.p. oraz sprawdzenie, czy dokumenty te zostały sporządzone i złożone w odpowiedniej formie, tj. organ jest zobowiązany zbadać autentyczność złożonych dokumentów oraz to, czy wynika z nich przejście prawa na inny podmiot i związana z tym podstawa do dokonania zmiany w rejestrze, zaś ocena treści oraz wykładnia umowy, która stanowi podstawę dokonania wpisu do rejestru znaków towarowych, w tym pogłębiona interpretacja oświadczeń woli stron nie może być samodzielnie dokonana przez UP.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego ma rację autor skargi kasacyjnej, że Sąd pierwszej instancji dokonał błędnej wykładni art. 229 ust. 2 p.w.p. Sąd ten nieprawidłowo przyjął bowiem, że na Urząd Patentowy został nałożony obowiązek aktywności przy rozpatrywaniu kwestii zmiany wpisów w rejestrze polegający na przeprowadzeniu przez organ szczegółowej i pogłębionej analizy złożonego wniosku oraz dołączonych do niego dokumentów. Według Sądu pierwszej instancji taka analiza dokonywana przez Urząd Patentowy powinna obejmować: zbadanie charakteru prawnego umowy z [...] grudnia 2016 r., zbadanie czy strony prawidłowo zakwalifikowały tę umowę i czy nie jest to w istocie umowa zbycia przedsiębiorstwa, a nie umowa przewłaszczenia na zabezpieczenie restrukturyzacji – jak nazwały ją strony, a więc w istocie organ miałby w postępowaniu wpisowym dokonywać wykładni treści zawartych umów oraz badania oświadczeń woli stron je zawierających.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie podziela pogląd dotyczący zakresu kognicji UP RP w postępowaniu o zmianę wpisu wyrażony w wyroku z dnia 8 maja 2014 r. sygn. II GSK 579/13 (to i kolejne powoływane orzeczenia dostępne na stronie internetowej w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym ten Sąd stwierdził, że Urząd Patentowy RP rozpoznając w postępowaniu wpisowym wniosek o wpis do rejestru nie może naruszyć granic kognicji wynikających z art. 229 ust. 2 p.w.p., które obejmują wyłącznie zgodność złożonych dokumentów uzasadniających wpis z ustawą – Prawo własności przemysłowej oraz sprawdzenie, czy dokumenty te zostały sporządzone i złożone w odpowiedniej formie. W tym wyroku NSA podkreślił, że zakresem kognicji organu nie jest objęta merytoryczna ocena dokumentów np. pod względem prawidłowości udzielenia przez uprawnionego z patentu dwóch wykluczających się licencji, tj. wyłącznej i niewyłącznej do tego samego wynalazku na rzecz różnych podmiotów, które to sprawy należą do właściwości sądów cywilnych.

Podobne stanowisko dotyczące granic kognicji Urzędu Patentowego w postępowaniu wpisowym w rozumieniu art. 229 ust. 2 p.w.p. zajął NSA w wyrokach z: 21 maja 2009 r. sygn II GSK 961/08; 20 czerwca 2013 r. sygn II GSK 348/12; 19 maja 2020 r. sygn. II GSK 1310/19; 18 czerwca 2020 r. sygn. II GSK 322/20. W tych orzeczeniach NSA podkreślił, że w postępowaniu wpisowym Urząd nie bada merytorycznych podstaw sporządzenia dokumentów będących podstawą do dokonania wpisu w rejestrze (por. wyrok NSA z 21 maja 2009 r. sygn. II GSK 961/08), jak również nie może samodzielnie badać prawidłowości i skuteczności dokumentów przedstawionych jako podstawa do dokonania wpisu w rejestrze (wyrok NSA z 8 maja 2014 r. sygn. II GSK 579/13). Ponadto Urząd Patentowy nie jest powołany do rozstrzygania sporu czy przeniesienie prawa jest skuteczne (por. wyrok NSA z 20 czerwca 2013 r. sygn. II GSK 487/12). W wyroku z 18 czerwca 2020 r. sygn. II GSK 322/20 NSA zaznaczył, że rozpoznając wniosek o wpis do rejestru, Urząd nie może naruszyć tych granic, które obejmują wyłącznie zgodność złożonych dokumentów z ustawą oraz sprawdzenie, czy dokumenty te sporządzone i złożone zostały w odpowiedniej formie. Urząd Patentowy nie jest przy tym organem kontrolującym prawidłowość jakichkolwiek regulacji cywilnoprawnych łączących strony zainteresowane danym wpisem w rejestrze. W tym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny - odwołując się do dyspozycji art. 284 pkt 2 p.w.p. - wskazał też, że ustalenie, komu przysługuje prawo ochronne do znaku towarowego odbywa się w trybie postępowania cywilnego, na zasadach ogólnych (obecnie w postępowaniu w sprawach własności intelektualnej). Zaś organ nie jest kompetentny, aby w toku postępowania o dokonanie zmian w rejestrze samodzielnie dokonać analizy tej kwestii i powinien tę ocenę pozostawić sądom powszechnym.

Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że Sąd pierwszej instancji dokonał błędnej wykładni art. 229 ust. 2 p.w.p. i w konsekwencji nietrafnie uznał, że Urząd Patentowy RP nie wyjaśnił sprawy w sposób wystarczający do wydania decyzji dotyczącej wpisu zmiany uprawnionego w rejestrze znaków towarowych do znaku towarowego "J." [...]. Organ ocenił bowiem umowę przewłaszczenia na zabezpieczenie restrukturyzacji z [...] grudnia 2016 r. zawartą pomiędzy J. Spółka akcyjna z siedzibą w J. i J. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w J. pod względem jej ważności. Urząd zbadał, czy umowa ta w swej treści zawiera postanowienie o przeniesieniu prawa ochronnego na znak towarowy J. [...], czy forma umowy odpowiada rygorowi z art. 67 ust. 2 p.w.p w zw. z art. 162 ust. 1 p.w.p., a więc: czy umowa o przeniesieniu prawa ochronnego na znak towarowy była dokonana w formie pisemnej, czy podmioty reprezentujące obie spółki były do tego uprawnione. Oceny takiej Urząd Patentowy dokonał również w stosunku do Aneksu nr [...] z [...] stycznia 2017 r. do tej umowy, a wobec tego, że powziął wątpliwości co do tego, czy objęte wnioskiem prawo ochronne na znak towarowy zostało dostatecznie indywidualnie określone w umowie, wydał postanowienie z [...] grudnia 2017 r. wzywające do usunięcia braków. W jego wykonaniu wnioskodawca przedłożył Aneks nr [...] z [...] stycznia 2017 r. do umowy z [...] grudnia 2016 r. Oceny tego dokumentu organ dokonał analogicznie uznając, że: dokument ten został zawarty w formie pisemnej, przy czym stwierdził, że forma ta spełniała nie tylko wymogi ustawy p.w.p., ale także postanowienia § 8 ust. 3 umowy z [...] grudnia 2016 r.; dokument został podpisany przez podmioty uprawione do reprezentacji obu spółek oraz w swej treści zawiera doprecyzowane nazwy i numery przenoszonych praw do znaków towarowych, w tym do znaku towarowego "J." [...] – zgodnie z żądaniem wnioskodawcy zawartym we wniosku. Następnie organ uznał, że całość dokumentacji pozwala na dokonanie wnioskowanego wpisu w rejestrze.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że Urząd Patentowy zastosował prawidłową wykładnię art. 229 ust. 2 p.w.p i prowadził postępowanie wpisowe rozpoznając wniosek złożony przez wnioskodawcę i dokonując oceny załączonych dokumentów mających uzasadniać dokonanie zmiany wpisu uprawnionego do znaku towarowego - nie naruszając granic kognicji wynikających z art. 229 ust. 2 p.w.p.

W konsekwencji uwzględnienia zarzutu naruszenia prawa materialnego stwierdzić należy, że działania podjęte przez Sąd pierwszej instancji w sferze procesowej były wynikiem przyjęcia błędnej wykładni prawa materialnego. Sąd pierwszej instancji wadliwie wyłożył art. 229 ust. 2 p.w.p., co w konsekwencji doprowadziło do postawienia organowi zarzutów naruszenia przepisów procesowych poprzez niewystarczające wyjaśnienie sprawy i zobowiązania do podjęcia dalszych czynności, a także uchylenie zaskarżonej decyzji, utrzymanej nią w mocy decyzji oraz drugiej decyzji z [...] stycznia 2018 r., która nie była objęta wnioskiem o ponowne rozpatrzenie. Podkreślić należy, że wynikający z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego należy ocenić w odniesieniu do mającej zastosowanie w sprawie normy prawa materialnego, w tym przypadku art. 229 ust. 2 p.w.p., który określa zakres materiału istotnego w sprawie.

Stosując przedstawiona wyżej, prawidłową wykładnię art. 229 ust. 2 p.w.p należy uznać, iż Urząd Patentowy RP dokonał właściwej oceny dokumentów złożonych wraz z wnioskiem o dokonanie wpisu, jak również ustalił, czy dokumenty pozwalają na jego zmianę.

W tej sytuacji, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zachodziły podstawy do zastosowania art. 188 p.p.s.a., zgodnie z którym Naczelny Sąd Administracyjny w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej, uchylając zaskarżone orzeczenie, rozpoznaje skargę, jeżeli uzna, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona.

Skład orzekający podziela pogląd, że sprawa jest dostatecznie wyjaśniona, gdy Naczelny Sąd Administracyjny - uwzględniając charakter postępowania kasacyjnego - może prawomocnie zweryfikować dokonaną przez wojewódzki sąd administracyjny kontrolę legalności zaskarżonego aktu (B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. VII; WKP 2018). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wobec powyższych wywodów, taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 p.p.s.a. oraz art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 265). Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił uiszczony wpis od skargi kasacyjnej oraz wynagrodzenie radcy prawnego, który nie reprezentował strony w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji.