Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 803/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2022-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 5,  art. 57 par. 1,  art. 46 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.), Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o. o. w K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., nr [...] Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych: (dalej jako: organ) w pkt 1 uchylił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia [...] r. znak [...] odmawiającej "A" spółce z o.o. (dalej jako: skarżąca) prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych w części dotyczącej należności za kwiecień 2020 r. i w tym zakresie orzekł o zwolnieniu z opłacania składek.

W pkt 2 utrzymał w mocy decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. (dalej jako: ZUS) z dnia [...] r. znak [...] odmawiającą skarżącej prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych w części dotyczącej należności za marzec 2020 r. i w tym zakresie odmówił prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek.

Jako podstawę prawną organ powołał art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 31 zo ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 1842 z późn. zm.) dalej powoływana jako ustawa o COVID-19.

Z akt administracyjnych wynika, że w dniu 15 kwietnia 2020 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek od marca 2020r do maja 2020 r.

W związku z powyższym w dniu [...] r. wydana została przez ZUS (jako organ I instancji) decyzja znak [...] odmawiająca skarżącej prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za okres od marca 2020 r. do maja 2020 r. Skarżąca w dniu 30 lipca 2020 r. złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. We wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, skarżąca zakwestionowała legalność wydanej decyzji oraz podniosła trudności faktyczne związane z pandemią co utrudniało złożenie deklaracji w terminie. A także podniosła, że niedoskonałość programu "Płatnik" spowodowała opóźnienie w składaniu dokumentacji w ZUS.

Organ dokonując ponownej analizy sprawy uznał, że wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy w części zasługuje na uwzględnienie ustalił, że skarżąca prowadzi działalność od 1 lutego 2020 r. a pierwsza deklaracja wykazująca wpłacone składki została złożona za kwiecień 2020 r. W związku z powyższym organ przychylił się do wniosku skarżącej o zwolnienie z opłacania składek za kwiecień 2020 r.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ stwierdził, że zgodnie z art. 31zo ust. 1 ustawy o COVID-19, płatnikowi przysługuje prawo do zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych za okres od marca 2020 r. do maja 2020 r. wykazanych w deklaracjach rozliczeniowych złożonych za ten okres, jeżeli był zgłoszony za ten okres jako płatnik składek:

1) przed dniem 1 lutego 2020r. do dnia 29 lutego 2020 r.

2) w okresie od dnia 1 lutego 2020r. do dnia 29 lutego 2020r. i na dzień 31 marca 2020r.

3) w okresie od dnia 1 marca 2020r. do dnia 31 marca 2020 i na dzień 30 kwietnia 2020r.

- zgłosił do ubezpieczeń społecznych mniej niż 10 ubezpieczonych.

Nadto organ wskazał, że zgodnie z art. 31zq ust. 3 ustawy o COVID-19, warunkiem zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek o których mowa w art. 31zo ust. 1 ustawy o COVID-19, jest przesłanie deklaracji rozliczeniowych lub raportów imiennych nie później niż do dnia 30 czerwca 2020 r. czego płatnik za maj 2020 r. nie wykonał i stąd takie rozstrzygnięcie organu.

Pismem z dnia 11 stycznia 2021 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę od decyzji z [...] r., nr [...] Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, którą to odmówiono prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za okres od marca 2020r do maja 2020 r. Skarżąca podnosiła trudności z wysłaniem dokumentów rozliczeniowych związanych z programem komputerowym ZUS.

W odpowiedzi na skargę ZUS wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na fakt wskazania przez skarżącą jako pełnomocnika innej spółki z o.o. oraz brak należytego umocowania do reprezentowania skarżącej osoby podpisanej pod przedmiotową skargą.

Na podstawie zarządzenia z dnia 3 marca 2021r. wezwano skarżącą spółkę do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę która podpisała skargę (np. odpis z Krajowego Rejestru Sądowego strony skarżącej aktualny na dzień złożenia skargi).

Do wykonania powyższego zakreślono stronie siedmiodniowy termin informując zarazem, iż niezastosowanie się do wezwania w terminie wskazanym spowoduje odrzucenie wniesionej skargi.

W terminie wyznaczonym do uzupełnienia braku skarżąca spółka nadesłała odpis z KRS.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, dalej jako: p.ps.a.) skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast z art. 28 § 1 cyt. ustawy wynika, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonujące czynności w postępowaniu sądowym przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu mają obowiązek przy pierwszej czynności w postępowaniu wykazać swoje umocowanie do działania stosownym dokumentem (vide: art. 29 powołanej wyżej ustawy).

W odniesieniu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, dokumentem, z którego wynika sposób jej reprezentacji, jest odpis z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, aktualny na dzień złożenia skargi.

W niniejszej sprawie strona skarżąca wezwana została do złożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego aktualnego na dzień podpisania skargi, który to skarżąca nadesłała.

Z nadesłanego odpisu Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej wynika, że w Spółce ustanowiono reprezentację łączną (dwaj członkowie zarządu lub jeden członek zarządu łącznie z prokurentem, przy czym, jak wynika z ww. odpisu, w Spółce nie ustanowiono prokury).

Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., każde pismo procesowe strony (w tym skarga) powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Stosownie do regulacji zawartej w art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie zaś do art. 29 powołanej ustawy przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Z powyższej regulacji wynika, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym osoba prawna, a taką jest skarżąca Spółka, dokonuje czynności poprzez swoje organy albo osoby uprawnione do działania, będące zobowiązane z mocy ustawy do przedstawienia w postępowaniu sądowym stosownego dokumentu, z którego wynikałoby ich umocowanie.

Tymczasem z przedłożonego odpisu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, dotyczącego skarżącej Spółki, wynika wprost, że w Spółce ustanowiono reprezentację łączną - dwaj członkowie zarządu lub jeden członek zarządu łącznie z prokurentem. W Dziale 2 ww. odpisu wskazano, że w skład Zarządu Spółki wchodzi Prezes Zarządu (...) oraz członek Zarządu (...). Prokurenta nie ustanowiono.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała w sposób prawidłowy, że skarga została złożona (podpisana) przez osobę do tego upoważnioną (umocowaną).

Spółka nie wykazała nadto przed Sądem, że ujawniona w Krajowym Rejestrze Sądowym reprezentacja Spółki została w jakikolwiek sposób zmieniona, a podkreślić w tym miejscu należy, że zgodnie z obowiązującym orzecznictwem dopóki zmiany w sposobie reprezentacji organu nie zostaną wprowadzone prawomocnym postanowieniem sądu rejestrowego, dopóty podmiot nie może się powoływać na stan prawny wynikający z tych zmian, co wynika z treści art. 14 i art. 17 ust. 1 ustawy z 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2007 r. Nr 168, poz. 1186).

W tym miejscu wskazać należy także, że zgodnie z art. 22 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wniosek o wpis do Rejestru powinien być złożony nie później niż w terminie 7 dni od dnia zdarzenia uzasadniającego dokonanie wpisu, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Domniemanie z art. 17 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym może zostać skutecznie podważone aczkolwiek w rozpatrywanej sprawie nie miało to miejsca.

Dlatego, uznając za aktualny przedłożony przez skarżącą Spółkę odpis z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, zgodnie z którym Spółka może być skutecznie reprezentowana tylko przez działających łącznie dwóch członków jej zarządu, należało uznać że skarga nie została podpisana, zatem skargę należało odrzucić, albowiem jej braki formalne nie zostały usunięte w sposób określony prawem.

Z tego też względu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 w związku z art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzeczono, jak na wstępie.

-----------------------

2