Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 29/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 1 i 2, art. 8 ust. 1 pkt 2, art. 18 ust. 2
journal: Dz.U. 2005 nr 86 poz 732
law: Ustawa z dnia 22 kwietnia 2005 r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.) Protokolant Aleksandra Rygielska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 9 maja 2007r. sprawy ze skargi M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. Nr SKO [...] w przedmiocie przyznania zaliczki alimentacyjnej I. oddala skargę; II. przyznaje radcy prawnemu A. S. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote 80/100) zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Kierownik Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. , na podstawie art. 2, art. 7, art. 8 ust. 1 pkt 2, art. 9a, art. 10, art. 12, art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz.U z 2005r. Nr 86, poz. 732, Nr 164, poz. 1366), art. 3 pkt 1, 2, 3, 6, 17a ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006r. Nr 139, poz. 992), art. 104 i art. 108 kpa oraz Zarządzeń P.0151-361/2005 i P.01510-362/2005 z dnia 31 sierpnia 2005r. Prezydenta Miasta L. w sprawie upoważnienia do wydawania decyzji administracyjnych, przyznał M. R. zaliczkę alimentacyjną na A. R. od dnia [...] r. do dnia [...] r. w wysokości [...] zł miesięcznie oraz od dnia [...] r. do dnia [...] r. w wysokości [...] zł. miesięcznie.

W motywach rozstrzygnięcia podał, że po przeanalizowaniu wniosku oraz załączonych do niego dokumentów stwierdził, iż strona spełnia kryteria do przyznania uprawnień do zaliczki alimentacyjnej w powyższej kwocie, gdyż jest osobą samotnie wychowującą dzieci, w rodzinie są trzy osoby uprawnione do zaliczki alimentacyjnej, miesięczny dochód rodziny według informacji podanych we wniosku wynosi [...] zł i przekracza 50% kwoty 583 zł.

Z uwagi na powyższe zaliczka przysługuje w wysokości [...] zł do dnia [...] r., tj. do czasu trwania orzeczenia o niepełnosprawności córki zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej nie więcej jednak niż do kwoty zasądzonych alimentów.

Z powyższą decyzją nie zgodziła się M. R. , gdyż jej zdaniem zaliczka alimentacyjna przyznana została w wysokości nieadekwatnej do wysokości przyznanych alimentów.

W odwołaniu stwierdziła, że uważa ją za krzywdzącą i skazującą jej rodzinę na życie w nędzy. Podała też, że samotnie wychowuje troje uczących się dzieci. Zaś rodzinę utrzymuje z renty inwalidzkiej i zaliczek alimentacyjnych, a ich sytuacja jest katastrofalna.

Po rozpatrzeniu odwołania decyzją z dnia [...] r. Nr SKO [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W jej uzasadnieniu wskazało, że do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. wpłynął wniosek M. R. o ustalenie prawa do zaliczki alimentacyjnej na A. R. wraz z zaświadczeniem Komornika Sądowego Rewiru [...] przy Sądzie Rejonowym w L. o bezskuteczności prowadzonego postępowania egzekucyjnego oraz o wysokości wyegzekwowanego świadczenia alimentacyjnego, zaświadczeniami Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. o wysokości dochodu uzyskanego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych wystawionymi dla M. R. , P. R. i J. W. , ugodami zawartymi przed Sądem Rejonowym w L. Wydział [...] Rodzinny i Nieletnich w sprawie świadczeń alimentacyjnych oraz orzeczeniem o niepełnosprawności A. R.

Dalej Kolegium podało, że problematykę świadczenia w formie zaliczki alimentacyjnej reguluje ustawa z dnia 22 kwietnia 2005r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz. U. Nr 86, poz. 732 ze zm.). Zaliczkę alimentacyjną w rozumieniu tej ustawy (art. 2 pkt 7) stanowi kwota wypłacona przez organ właściwy wierzyciela osobie uprawnionej na poczet należnego świadczenia alimentacyjnego, ustalonego na podstawie tytułu wykonawczego, jeżeli egzekucja jest bezskuteczna.

Stosownie do jej art. 7 ust. 1 i 2 prawo do zaliczki alimentacyjnej przysługuje osobie uprawnionej do ukończenia 18 roku życia albo, w przypadku gdy uczy się w szkole lub szkole wyższej, do ukończenia 24 roku życia, o ile dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 583,00 zł. Mimo spełnienia kryterium dochodowego, a także warunku bezskutecznej egzekucji zaliczka alimentacyjna nie przysługuje, jeżeli osoba uprawniona przebywa w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie albo w rodzinie zastępczej; zawarła związek małżeński; jest uprawniona do zasiłku rodzinnego na własne dziecko.

Na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej, zaliczka przysługuje do wysokości świadczenia alimentacyjnego, nie więcej jednak niż - w przypadku gdy w rodzinie są trzy osoby, lub więcej, uprawnione do zaliczki - 120,00 zł dla osoby uprawnionej albo 170,00 zł, jeżeli osoba ta legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności albo orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Przepis art. 8 w ust. 2 przewiduje natomiast specjalną wysokość zaliczki dla osób uprawnionych, wychowywanych w rodzinach, w których dochód rodziny nie przekracza połowy kwoty uprawniającej do skorzystania z zaliczki, tj. 291,50 zł.

Zgodnie z art. 10 ust. 2 tej ustawy ustalenie prawa do zaliczki następuje na wniosek osoby uprawnionej do zaliczki, jej przedstawiciela ustawowego albo opiekuna prawnego. Wniosek ten składa się za pośrednictwem komornika sądowego prowadzącego postępowanie egzekucyjne na rzecz osoby uprawnionej, który następnie dołącza do wniosku o przyznanie zaliczki zaświadczenie o bezskuteczności prowadzonego postępowania egzekucyjnego, w tym informację o wysokości wyegzekwowanego świadczenia alimentacyjnego (ust. 3 i 4 w/w artykułu). Prawo do zaliczki ustala organ właściwy wierzyciela począwszy od miesiąca, w którym został złożony u komornika sądowego wniosek wraz z wymaganą dokumentacją, do końca okresu zasiłkowego (ust. 1). Jak z powyższego wynika ustalenie prawa do zaliczki alimentacyjnej oraz jej wypłata nastąpić może jedynie w ramach indywidualnej sprawy wszczętej na skutek wniosku uprawnionego podmiotu wskazanego w ust. 2. Postępowanie w tych sprawach nie może natomiast być wszczęte z urzędu.

Jak podkreślono wyżej zaliczka alimentacyjna przysługuje osobie uprawnionej, którą - w myśl art. 2 pkt 5 lit. a ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej – jest m.in. osoba uprawniona do świadczenia alimentacyjnego na podstawie tytułu wykonawczego, którego egzekucja jest bezskuteczna, jeżeli osoba uprawniona jest wychowywana przez osobę samotnie wychowującą dziecko, w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych.

W ustawie z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006r. Nr 139, poz. 992) pojęcie osoby samotnie wychowującej dziecko zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 17a. Przepis ten stanowi, iż osobą samotnie wychowującą dziecko jest panna, kawaler, wdowa, wdowiec, osoba pozostająca w separacji orzeczonej prawomocnym wyrokiem sądu, osoba rozwiedziona, jeżeli wychowuje wspólnie co najmniej jedno dziecko z jego rodzicem.

Jak wynika z akt sprawy M. R. jest osobą rozwiedzioną i wspólnie nie wychowuje co najmniej jednego dziecka z jego rodzicem. W świetle powyższych ustaleń A. R. jest wychowywana przez osobę samotnie wychowującą dziecko w rozumieniu art. 3 pkt 17a ustawy o świadczeniach rodzinnych. Z zaświadczenia z dnia [...] r. wystawionego przez Komornika Sądowego Rewiru [...] przy Sądzie Rejonowym w L. wynika, że w okresie ostatnich trzech miesięcy

egzekucja świadczeń alimentacyjnych należnych od I. S. na rzecz A. R. była bezskuteczna. Ocena tych faktów dowodzi, że A. R. jest osobą uprawnioną w rozumieniu art. 2 pkt 5 lit. a cytowanej ustawy. Z kolei na mocy orzeczenia o niepełnosprawności wydanego w dniu [...] r. przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w L. , A. R. została zaliczona do osób niepełnosprawnych do dnia 31 grudnia 2006r.

Jak podkreślono wyżej zaliczka alimentacyjna przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kryterium dochodowego wynoszącego 583 zł miesięcznie. Mając na uwadze treść art. 18 ust. 2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej, we wszystkich sprawach nieuregulowanych w tej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy o świadczeniach rodzinnych, również te dotyczące sposobu ustalania dochodu w rodzinie.

Artykuł 3 pkt 2 powołanej ustawy o świadczeniach rodzinnych definiuje pojęcie dochodu rodziny, który oznacza przeciętny miesięczny dochód członków rodziny uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Przez dochód natomiast należy rozumieć m.in., po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób, przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne (art. 3 pkt 1 lit. a).

Z kolei według § 15 ust. 1 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 2 czerwca 2005r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 105, poz. 881 ze zm.) w przypadku gdy członek rodziny osiąga dochody podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych, dochód członka rodziny pomniejsza się o podatek należny, składki na ubezpieczenie społeczne oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. Przy czym w myśl § 15 ust. 2 rozporządzenia wysokość składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w ust. 1 oblicza się według wzoru S=(Sp x P)/Pp. Symbol "P" oznacza w tym wzorze składkę na ubezpieczenie zdrowotne wyrażoną w procentach obowiązującą w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Wysokość składki na ubezpieczenie zdrowotne od dnia 1 stycznia 2005r. do 31 grudnia 2005r. wynosi 8,5 % wymiaru (art. 242 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135 ze zm.)).

Jak ustalił organ pierwszej instancji dochód opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych w roku 2005 wynosił 4.771,44 zł.

W ocenie organu odwoławczego, organ I instancji wadliwie ustalił wysokość składki na ubezpieczenie zdrowotne, przyjmując po przeliczeniu jej według wzoru, iż wynosi ona 428,44 zł. Organ ten zastosował więc składkę wyrażoną w procentach obowiązującą w roku 2004 i wynoszącą 8,25 %. Ponieważ w niniejszej sprawie dochód rodziny ustalany jest z roku 2005, należało przyjąć stawkę w wysokości 8,5 %. W takiej sytuacji składka na ubezpieczenie zdrowotne, obliczona według podanego wzoru i wyrażona w złotych wynosi 441,43 zł. Powoduje to, iż dochód uzyskany przez M. R. podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych w 2005r. wyniósł [...] zł. Po zwiększeniu tak ustalonego dochodu o kwotę [...] zł stanowiącą stypendium socjalne, jakie otrzymywała córka strony J. W. w roku 2005 dochód rodziny wynosi [...] zł, miesięczny dochód rodziny – [...] zł, a w przeliczeniu na osobę [...] zł. Z tego wynika, iż wadliwość w obliczeniu dochodu rodziny była nieistotna i nie miała wpływu na wynik sprawy, bowiem nadal dochód w przeliczeniu na osobę w rodzinie w kwocie [...] zł jest niższy od kwoty 583,00zł, zaś miesięczny dochód rodziny w wysokości [...] zł przekracza 50 % kwot 583,00 zł, tj. 291,50 zł. Biorąc pod uwagę wysokość dochodu rodziny, należy stwierdzić, że w sprawie nie będzie miał zastosowania przepis art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy umożliwiający przyznanie zaliczki alimentacyjnej w wyższej kwocie w przypadku, gdy dochód rodziny nie przekracza 50 % kwoty 583 zł. Zatem wysokość zaliczki alimentacyjnej należy ustalić zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Biorąc pod uwagę treść tego przepisu na dziecko A. R. przysługuje zaliczka alimentacyjna w kwocie [...] zł na okres od początku okresu zasiłkowego do końca okresu, na jaki zostało wydane orzeczenie o niepełnosprawności (tj. od [...] r. do dnia [...] r.) i w kwocie [...] zł miesięcznie na pozostałą część okresu zasiłkowego (tj. od [...] r. do [...] r.).

Brak jest natomiast podstaw prawnych do przyznania zaliczki alimentacyjnej w kwocie równej świadczeniom alimentacyjnym, czego domaga się strona w odwołaniu.

Wymaga wyjaśnienia, że decyzja w przedmiocie zaliczki alimentacyjnej jest decyzją związaną, co oznacza, że przepisy ustawowe określają zarówno warunki uprawniające do zaliczki, jak również sposób ustalania jej wysokości. Organy I i II instancji orzekające w przedmiotowej sprawie obowiązane są określić wysokość zaliczki ściśle według przepisów ustawowych. Dlatego wskazane w odwołaniu okoliczności dotyczące sytuacji materialnej rodziny nie mogą mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

W skardze na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu M. R. wniosła o jej uchylenie.

Podniosła, że narusza ona prawo, gdyż:

- przepisy art. 8 ust. 2 i art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 kwietnia 2005r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej są sformułowane niejasno , ponieważ w art. 7 ust. 2 jest mowa o dochodzie w przeliczeniu na osobę w rodzinie, a w art. 8 ust. 2 jest mowa o dochodzie rodziny z odwołaniem do art. 7 ust. 2;

- ustawa jest interpretowana w dwojaki sposób, lecz w większości miast województwa d. przyznaje się kwoty podwyższone, po przeliczeniu dochodu rodziny na osobę w rodzinie;

- nie przyznanie podwyższonej kwoty zaliczki skazuje jej rodzinę, w majestacie prawa, na życie poniżej granicy skrajnej nędzy;

- Dyrektor Wydziału Polityki Społecznej Urzędu Wojewódzkiego we W. w piśmie z dnia [...] r. zajął stanowisko, iż jej rodzinie przysługuje prawo do podwyższonej kwoty zaliczki alimentacyjnej,

- na podstawie tej samej ustawy o posterowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej wydano sprzeczne decyzje – 2 roku 2005 przyznano mu podwyższoną kwotę zaliczki alimentacyjnej, a w roku 2006, pomimo tego, że ustawa nie była nowelizowana, a dochody jej nie uległy większym zmianom, zaliczki zostały przyznane w mniejszej kwocie,

- jeżeli decyzja z roku 2005 była zgodna z prawem, to decyzja z roku 2006 jest niezgodna z prawem, ponieważ podstawy do wydania decyzji nie uległy zmianie, a zmieniła się tylko decyzja.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, argumentując jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Według art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zgodność wydanych aktów (w tym wypadku decyzji administracyjnej) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego.

Skarga nie jest zasadna.

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia niniejszej sprawy stanowią przepisy ustawy z dnia 22 kwietnia 2005r. o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej (Dz.U. Nr 86, poz. 732 ze zm.).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 tej ustawy zaliczka alimentacyjna, zwana dalej "zaliczką", przysługuje osobie uprawnionej do ukończenia 18 roku życia albo, w przypadku gdy uczy się w szkole lub szkole wyższej, do ukończenia 24 roku życia.

Zaliczka przysługuje, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 583,00 zł. (ust. 2).

W myśl art. 8 ust. 1 pkt 2 tej ustawy zaliczka przysługuje do wysokości świadczenia alimentacyjnego, nie więcej jednak niż w przypadku gdy w rodzinie są trzy osoby, lub więcej, uprawnione do zaliczki - 120,00 zł dla osoby uprawnionej albo 170,00 zł, jeżeli osoba ta legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności albo orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności.

W przypadku gdy dochód rodziny nie przekracza 50 % kwoty, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2, kwotę zaliczki, o której mowa w ust. 1, zwiększa się do: w przypadku gdy w rodzinie są trzy osoby, lub więcej, uprawnione do zaliczki - 250,00 zł dla osoby uprawnionej albo 300,00 zł, jeżeli osoba ta legitymuje się orzeczeniem o niepełnosprawności albo orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności (ust. 2).

Przy interpretacji pojęcia: "dochód rodziny" należy odwołać się do regulacji zawartej w art. 18 ust. 2 ustawy, zgodnie z którą w sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy o świadczeniach rodzinnych, jeżeli nie są sprzeczne z niniejszą ustawą, a także przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm). Przepis definicyjny art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. Nr 228, póz. 2255 ze zm.) określa zaś, iż dochód rodziny oznacza przeciętny miesięczny dochód członków rodziny uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy.

Z akt sprawy wynika, że skarżąca spełnia kryteria do przyznania zaliczki alimentacyjnej na A. R. , gdyż wychowuje dziecko samotnie; w rodzinie są trzy osoby uprawnione do zaliczki alimentacyjnej, zaś dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie w kwocie [...] zł. nie przekracza 50 % kwoty 583 zł. Nadto dziecko legitymuje się orzeczeniem Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w L. , którym zostało zaliczone do grona osób niepełnosprawnych do dnia [...] r. Tak więc, organ odwoławczy słusznie założył, iż skarżąca spełnia przesłanki pozwalające na przyznanie prawa do zaliczki alimentacyjnej na dziecko i właściwie określił jej kwoty oraz okresy, na jakie ją przyznano, tj. od dnia [...] r. do dnia [...] r. w kwocie [...] zł miesięcznie oraz od dnia [...] r. do dnia [...] r. w wysokości [...] zł. miesięcznie.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest natomiast wysokość przyznanej zaliczki alimentacyjnej, tzn. nie przyznanie jej w kwocie podwyższonej w całym okresie, na który prawo do niej przysługuje i w konsekwencji interpretacja przepisu 8 ust. 2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej. Zdaniem skarżącej kwota przyznanej zaliczki, powinna być ustalona w podwyższonej kwocie, bowiem w myśl zarzutów skargi, organy orzekające w sprawie dokonały błędnej interpretacji wskazanego przepisu.

W ocenie Sądu organy administracji orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały treść przepisów art. 7 i 8 ust. 2 ustawy. Skoro ustawodawca w przepisie określającym przesłanki przyznania zaliczki używa pojęcia: "dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie" przy jednoczesnym odesłaniu do wyraźnie określonej kwoty (art. 7 ust. 2), zaś w innej jednostce redakcyjnej, gdzie jest mowa o zwiększeniu kwoty zaliczki, używa pojęcia: " dochód rodziny" (art. 8 ust. 2), to nie ma podstaw, aby przyjąć, że są to pojęcia tożsame.

Treść przepisu art. 8 ust. 2 ustawy o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej jest jednoznaczna i nie budzi wątpliwości. Biorąc pod uwagę literalne brzmienie tego przepisu, nasuwa się wniosek, iż większe zaliczki alimentacyjne są przeznaczone dla osób uprawnionych, w których "przeciętny miesięczny dochód członków rodziny uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy" nie przekracza kwoty 291,50 zł., niezależnie od tego, z jakiej liczby osób składa się rodzina. Pojęcia te należy traktować jako pojęcia autonomiczne, gdyż użyto w każdym z nich sformułowań o jednoznacznym językowo wydźwięku. Nie można zmieniać treści normy jasno wyrażonej przez ustawodawcę w interpretowanym przepisie.

W świetle powyższego uznać należy, iż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów obowiązującego prawa i może pozostać w obrocie prawnym.

Skarga zatem jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlegała oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II wyroku znajduje umocowanie w przepisach art. 250 powyższej ustawy oraz w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).