Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 699/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2015-04-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6041 Profilaktyka  i   rozwiązywanie  problemów alkoholowych, ustalanie liczby punktów sprzedaży,  zasad  usytuowania miejsc
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 5, art. 6a
journal: Dz.U. 1997 nr 140 poz 939
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe.

SENTENCJA

Dnia 20 kwietnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia M.N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 12 lutego 2015 roku o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia uprawniającego do sprzedaży napojów alkoholowych powyżej 4,5% do 18% zawartości alkoholu z wyłączeniem piwa, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży p o s t a n a w i a : odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 12 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., w sprawie ze skargi M.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2014 roku nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia uprawniającego do sprzedaży napojów alkoholowych powyżej 4,5% do 18% zawartości alkoholu z wyłączeniem piwa, przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Na powyższe postanowienie pełnomocnika skarżącej wniósł zażalenie.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 marca 2015 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Przesyłka zawierająca odpis powyższego zarządzenia została awizowana na adres kancelarii pełnomocnika skarżącej i w dniu 9 marca 2015 r. doręczona pełnomocnikowi do odbioru korespondencji kierowanej na adres kancelarii. Jak wynika z potwierdzenia przelewu (k. 103 akt sądowych), dyspozycja przelewu na rachunek Sądu kwoty stanowiącej wpis od zażalenia została złożona dnia 17 marca 2015 r. Nadto pełnomocnik złożył do akt sprawy wypełnione ręcznie potwierdzenie przelewu (k. 105 akt), z którego wynika, że został on dokonany w dniu 16 marca 2015 r. za pośrednictwem – jak wynika z pieczęci na potwierdzeniu – punktu inkaso w [...].

Zarządzeniem z dnia 27 marca 2015 r. pełnomocnik strony został wezwany do podania, za pośrednictwem jakiego przedsiębiorcy został uiszczony w dniu 16 marca 2015 r. wpis od zażalenia z dnia 24 lutego 2015 r. oraz nadesłania kopii umowy outsorcingu bankowego, zawartej na podstawie art. 6a ust. 1 pkt 1 lit. i Prawa bankowego pomiędzy bankiem a podmiotem, za pośrednictwem którego wpis został uiszczony lub dokumentu potwierdzającego fakt zawarcia takiej umowy – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem przyjęcia, że wpis od zażalenia został uiszczony po upływie ustawowego terminu. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi strony dnia 1 kwietnia 2015 r., który odebrał je osobiście. W wyznaczonym terminie pełnomocnik strony nie odpowiedział na wezwanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie należało odrzucić.

Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.

W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji gdy od zażalenia nie został uiszczony należny wpis, strona je wnosząca powinna na wezwanie sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem zażalenia, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 102 akt) wynika, iż odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia został prawidłowo doręczony na adres kancelarii pełnomocnika skarżącej dnia 9 marca 2015 r. Termin do wykonania zarządzenia rozpoczął zatem swój bieg od dnia 10 marca 2015 r. i upłynął z dniem 16 marca 2016 r. W ostatnim dniu wyznaczonego terminu wpis od zażalenia w kwocie 100 zł został wpłacony w punkcie inkaso w [...], natomiast dyspozycja przelewu wymaganej kwoty na rachunek bankowy Sądu została złożona w imieniu pełnomocnika przez podmiot I E.K. następnego dnia, tj. 17 marca 2015 r.

W doktrynie i orzecznictwie utrwalone zostało stanowisko, że przypadku uiszczenia wpisu na rachunek bankowy sądu datą uiszczenia opłaty jest data przyjęcia przelewu przez bank, w którym zlecający przelew ma rachunek z kwotą wystarczającą na pokrycie wpisu (postanowienie NSA z 12 maja 2005 r., FSK 1403/04, ONSAiWSA 2006 nr 1, poz. 10 M. Niezgódka-Medek w Komentarz do art. 219 p.p.s.a., Komentarze Lex 2012; postanowienie NSA z 17 sierpnia 2009 r., II FSK 1840/08, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Kwestie rozliczeń bankowych uregulowane zostały przepisami art. 63 ust. 1-3 oraz art. 5 i art. 6a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 128). Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 6 Prawa bankowego prowadzenie rozliczeń pieniężnych w formie gotówkowej wpłaty na rachunek wierzyciela (art. 63 ust. 1 Prawa bankowego) oraz w formach bezgotówkowych (art. 63 ust. 3 Prawa bankowego) są tzw. czynnościami bankowymi możliwymi, co do zasady, do wykonywania przez banki (art. 5 ust. 4 Prawa bankowego).

Z uwagi jednak na treść art. 6a ust. 1 pkt 1 Prawa bankowego, w oparciu o którą bank może w drodze umowy zawartej na piśmie powierzyć przedsiębiorcy wykonywanie wyłącznie w imieniu i na rzecz banku pośrednictwa w zakresie czynności bankowych polegających m.in. na przyjmowaniu wpłat na rachunki bankowe prowadzone przez inne banki (art. 6a ust. 1 pkt 1 lit. i) – agencyjna umowa outsorcingu bankowego – uznaje się, że czynności wykonywane w oparciu o taką umowę mają moc prawną czynności bankowych. Opłacenie wpisu sądowego za pośrednictwem takiej instytucji w ustawowym terminie do uiszczenia wpisu, jako że stanowi czynność bankową, wywołuje tak samo jak czynności zrealizowana przez bank skutki opłacenia wpisu w dacie jej dokonania (postanowienia NSA z 2 lutego 2007 r., II FSK 248/06, oraz z 16 listopada 2009 r., II FZ 455/09 www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jednak działanie innych podmiotów podejmujących się czynności pośrednictwa finansowego, bez stosownej pisemnej umowy agencyjnej z bankiem, skutku takiego nie wywiera (postanowienie NSA z 21 września 2010 r., II GSK 686/10, LEX nr 742924). W takiej sytuacji decydującą będzie data wpływu środków pieniężnych z tytułu wpisu na rachunek sądu. Jeżeli natomiast opłacenie wpisu za pośrednictwem takiego podmiotu, dokonane nawet w zakreślonym terminie spowodowało przelew wpisu na rachunek sądu po jego upływie, skutkować będzie uchybieniem terminu do uiszczenia wpisu.

Pełnomocnik skarżącego dokonał wpłaty kwoty równej należnemu wpisowi sądowemu od zażalenia za pośrednictwem instytucji nie będącej bankiem. Jednocześnie pomimo wezwania pełnomocnik nie wykazał, aby pośrednik, którym był punkt inkaso, działał w oparciu o przywołaną wyżej umowę outsorcingu bankowego. W tej sytuacji za wiążącą należało uznać datę wpływu środków pieniężnych na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, co nastąpiło w dniu 17 marca 2015 r., gdy tymczasem ostatni dzień ustawowego terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia przypadł na 16 marca 2015 r.

Z tego względu zażalenie nie mogło zostać rozpoznane pod względem merytorycznym i na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. zostało odrzucone.