Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 539/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2015-03-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Zalewski po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy ponownego ustalenia kapitału początkowego w zakresie zażalenia J. H. z dnia 9 lutego 2015 r. postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

M. H., działając poprzez pełnomocnika – J. H. (mąż skarżącej), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] marca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy ponownego ustalenia kapitału początkowego.

Postanowieniem z dnia 17 września 2014 r. Sąd odrzucił skargę.

Pismem z dnia 9 listopada 2014 r. M. H., działając poprzez pełnomocnika J. H., wniosła o wyłączenie referendarzy sądowych od podejmowania w sprawie jakichkolwiek decyzji procesowych.

Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2015 r. Sąd umorzył postępowanie w zakresie wniosku o wyłączenie referendarzy sądowych, wskazując, że stało się ono bezprzedmiotowe na skutek śmierci skarżącej w dniu 10 listopada 2014 r.

Pismem z dnia 9 lutego 2015 r. J. H. złożył zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 21 stycznia 2015 r. o umorzeniu postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Zażalenie jest środkiem odwoławczym przysługującym od postanowień, w przypadkach określonych w ustawie (art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a. Zażalenie mogą wnieść tylko określone podmioty, to jest strona, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz Rzecznik Praw Dziecka (art. 173 § 2 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 32 p.p.s.a. w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do treści art. 12 p.p.s.a., ilekroć w ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. Katalog uczestników postępowania wskazuje z kolei art. 33 § 1 p.p.s.a. Osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności.

W niniejszej sprawie wnoszący zażalenie J. H. nie jest stroną postępowania, nawet w szerszym rozumieniu wskazanym w art. 12 p.p.s.a. Jak wskazano na wstępie, działał on od początku sprawy jako pełnomocnik skarżącej – swojej żony. W jej imieniu wniósł skargę. Sytuacja uległa zmianie w wyniku śmierci skarżącej – w dniu 10 listopada 2014 r.

Zgodnie z art. 43 p.p.s.a. w razie śmierci strony albo utraty przez nią zdolności sądowej pełnomocnictwo wygasa. Jednakże pełnomocnik procesowy działa aż do czasu zawieszenia postępowania.

W związku ze śmiercią mocodawczyni – skarżącej, pełnomocnictwo J. H. wygasło, a dalsze jego możliwości działania w sprawie ustały. Sprawa została zakończona prawomocnym już postanowieniem z dnia 14 września 2014 r. o odrzuceniu skargi, zaś skarżąca nie zainicjowała postępowania zmierzającego do kontroli instancyjnej, bowiem nie wniosła skargi kasacyjnej.

Wnosząc zażalenie z dnia 9 lutego 2015 r. J. H. nie działał już jako pełnomocnik M. H., bowiem pełnomocnictwo wygasło. Należy zatem przyjąć, że działał w imieniu własnym.

W badanej sprawie J. Ha. nie jest skarżącym, ani uczestnikiem postępowania, nie spełnia bowiem kryteriów określonych w wyżej przytaczanych art. 32 i 33 p.p.s.a.

Osoba, która nie jest stroną postępowania nie może skutecznie wnieść zażalenia. Merytoryczne rozpatrywanie jej wniosku w tym zakresie jest niemożliwe. Wniesione przez J. H. zażalenie z dnia 9 lutego 2014 r. należało zatem uznać za niedopuszczalne.

Zażalenie, które jest niedopuszczalne podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w postanowieniu.