Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 121/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 269, art. 187 par. 1 i 2, art. 146 par. 1, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 41 ust. 1, ust. 12, ust. 12a, ust. 12b, art. 146a pkt 1,
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Dnia 10 grudnia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Waldemar Inerowicz Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Protokolant: st. sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2014 roku sprawy ze skargi A sp. z o.o. na interpretację indywidualną Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną interpretację; II. zasądza od Ministra Finansów działającego przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę [...] zł ( [...] 00/100 ) tytułem zwrotu kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

A Sp. z o.o. w P wnioskiem z dnia [...] (dalej jako: "wnioskodawca", "spółka", "skarżąca") złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Spółka świadczyć będzie usługi w zakresie dostawy i montażu markiz na stałe do elewacji zarówno na tynk jak i pod tynk w sposób, który "de facto" uniemożliwia późniejszy demontaż markiz bez uszkodzenia w sposób mniej lub bardziej istotny zarówno samej markizy jak i elewacji budynku. Po zamontowaniu markiza staje się integralną (składową częścią) obiektu. Oferowane przez spółkę markizy mogą spełniać swoją funkcję wyłącznie będąc trwale przytwierdzonymi do elewacji budynku. Funkcja natomiast markizy polega na zabezpieczeniu obiektu przed nadmiernym oddziaływaniem czynników pogodowych np. słońca, wiatru, deszczu, to jest na zwiększeniu komfortu użytkowania obiektu (budynku), w którym zostanie zainstalowana. Działania spółki będą ograniczać się wyłącznie do dostawy i montażu markiz. Niekiedy jednak (acz sporadycznie) usługa świadczona przez spółkę obejmować także będzie przygotowanie podłoża pod montaż markiz (to jest na przykład przez jego wyrównanie). Najczęściej usługi dostawy i montażu markiz świadczone będą przy okazji prac ogólnobudowlanych (budowy domu) czy prac remontowych bądź modernizacyjnych, prowadzonych czy to bezpośrednio przez samego klienta, czy też inną firmę wykonawczą. Spółka nie prowadzi działalności produkcyjnej, a jedynie handlową i usługową w zakresie montażu wyłącznie oferowanego przez siebie asortymentu.

W związku z powyższym zadała pytanie: jaką stawkę podatku VAT należy zastosować w przypadku wykonania usługi budowlano-montażowej, polegającej na dostawie i montażu markiz w ramach budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a w związku z ust. 12b ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm., dalej jako: "u.p.t.u."), t.j. w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, którego powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m2, lub w lokalu mieszkalnym o powierzchni użytkowej do 150 m2, stanowiącym obiekt budownictwa mieszkaniowego lub jego część z wyłączeniem lokali użytkowych bądź lokalu lub lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych, sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 bądź też w obiekcie sklasyfikowanym w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12 bądź też w obiekcie sklasyfikowanym w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczące usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych?

Zdaniem spółki w przypadku wykonania usługi budowlano-montażowej polegającej na montażu markiz w ramach budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a w zw. z ust. 12b u.p.t.u., tj w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, którego powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m2, lub w lokalu mieszkalnym o pow. użytkowej do 150 m2, stanowiącym obiekt budownictwa mieszkaniowego lub jego część, z wyłączeniem lokali użytkowych bądź lokalu lub lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych, sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki i instytucje ochrony zdrowia świadczące usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych – czynność ta podlegać będzie opodatkowaniu obniżoną stawką podatku VAT – w chwili obecnej w wysokości 8%. Wnioskodawczyni z uwagi na fakt, że u.p.t.u. nie definiuje pojęć budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja oraz przebudowa, w zakresie tym odwołała się do przepisów prawa budowlanego. Spółka wskazała, że zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r., Nr 243, poz. 1623 ze zm., dalej jako: "Prawo budowlane") przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego. W myśl art. 3 pkt 7 w.w ustawy przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego. Zgodnie z art. 3 pkt 7a przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów jak np. kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji, w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego. Zgodnie z art. 3 pkt 8 przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Modernizacja oznacza unowocześnienie, uwspółcześnienie produktu, trwałe ulepszenie, np. istniejącego obiektu budowlanego prowadzące do zwiększenia jego wartości użytkowej (źródło: Wikipedia, wolna encyklopedia). W znaczeniu słownikowym ("Współczesny słownik języka polskiego", red. B.Dunaj, wyd. Langescheidt Polska sp. z o.o.) "remont" oznacza zespół czynności, w których wyniku przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia, natomiast "montaż" to składanie, łączenie, ustawianie z poszczególnych części maszyn, urządzeń, budowli, zakładanie instalacji". Z kolei "instalować" oznacza zakładać, montować jakieś urządzenia techniczne.

Zdaniem spółki zważywszy treść powyższych definicji znaczenia zwrotów, jakimi ustawodawca posłużył się w przepisie art. 41 ust. 12 u.p.t.u., zasadnie stwierdzić można, iż usługi montażu markizy, świadczone przez nią, mieszczą się w ich zakresie pojęciowym, a zatem o ile są realizowane w obiektach budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, winny być opodatkowane obniżoną stawką podatku VAT w wysokości – w chwili obecnej 8%. Spółka wskazała, że tożsame stanowisko zostało zaprezentowane w wyrokach Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Łodzi sygn. akt I SA/Łd 277/12 oraz w Gliwicach – sygn. III/SA/GL 518/12 oraz w interpretacji Izby Skarbowej z dnia [...] w sprawie [...].

Minister Finansów działając przez organ upoważniony do wydawania interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia [...] uznał stanowisko spółki za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podatkowy powołał i omówił podstawy prawne zastosowane i analizowane we wskazanym przez spółkę zdarzeniu przyszłym, t.j. art. art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1, art. 2 pkt 6, art. 8 ust. 1, art. 5a, art. 41 ust. 1, i ust. 2, art. 146a pkt 1 i pkt 2, art. 41 ust. 12 i ust. 12a, art. 2 pkt 12, art. 41b ust. 12b i 12c u.p.t.u. oraz § 7 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 247 ze zm., dalej jako "rozporządzenie M.F.").

Organ podatkowy stwierdził, że od dnia 1 stycznia 2011 r. zastosowanie stawki preferencyjnej (8%) możliwe jest jedynie dla czynności stanowiących roboty konserwacyjne oraz usługi budowy, remontu, modernizacji i termomodernizacji oraz przebudowy. Organ wskazał również, że przy ustalaniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma ustalenie, czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 u.p.t.u. (dostawa, budowa, remont, modernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym).

Organ podatkowy wskazał, że w związku z tym, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć "budowa", "remont", "modernizacja’, "przebudowa". "roboty budowlane", należy dokonać ich wykładni w oparciu o przepisy z innych dziedzin. Wobec tego organ podatkowy odwołał się do definicji pojęć "budowa", "roboty budowlane", "przebudowa", "remont" zawartej w art. 3 Prawa budowlanego oraz do słownikowej definicji pojęć "remont", "instalować", "modernizacja"

Organ podatkowy wyjaśnił, że z uwagi na to, że obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie o podatku od towarów i usług lub w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Preferencyjna stawka podatku miała i ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności związanych z budownictwem mieszkaniowym, jednakże nie do wszystkich usług dotyczących samego instalowania, czy montażu różnych towarów. Organ zauważył, że sama usługa montażu czy też instalacja poszczególnych towarów nie może być traktowana jako remont lub modernizacja. Dopiero w połączeniu z zespołem innych czynności, w wyniku których podnosi się bądź tez przywraca poprzedni stan faktyczny czy wartość użytkową budynku lub lokalu, usługę taką można traktować jako usługę budowy, remontu, modernizacji lub przebudowy, o których mowa w ustawie.

Wobec powyższego, w ocenie organu podatkowego, w sytuacji świadczenia przez spółkę usług instalacji markiz, wykonywanych w obiektach budownictwa mieszkaniowego, zastosowanie będzie miała 23% stawka VAT. Markizy są bowiem wyposażeniem budynku (lokalu), w wyniku ich montażu nie nastąpi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego budynku (lokalu). Wykonywana przez spółkę czynność nie mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 u.p.t.u., gdyż w istocie czynności te są jedynie zaopatrywaniem budynku (lokalu mieszkalnego) w elementy wyposażenia, niestanowiące jego elementów konstrukcyjnych. Reasumując organ podatkowy stwierdził, że świadczone przez wnioskodawcę usługi polegające na dostawie i montażu markiz wykonywanych w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m2 oraz w lokalach mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 150 m2, zaliczonych do budownictwa mieszkaniowego objętego społecznym programem mieszkaniowym będą opodatkowane 23% stawką podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 u.p.t.u.

W odpowiedzi na wezwanie spółki do usunięcia naruszenia prawa w indywidualnej pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego Dyrektor Izby Skarbowej działając z upoważnienia Ministra Finansów stwierdził brak podstaw do jej zmiany.

W skardze z dnia [...] spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji i o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przypisanych zarzucając wydanej interpretacji błędną i dowolną wykładnię prawa materialnego, a mianowicie art. 41 ust. 2 w zw. z ust. 12 u.p.t.u. poprzez uznanie w świetle przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, że dostawa markiz wraz z montażem podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wg 23% stawki podatku VAT.

W uzasadnieniu spółka wskazała, że na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług obniżona stawka podatku ma zastosowanie do ściśle określonych czynności, takich jak: dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja oraz przebudowa, w odniesieniu do obiektów budowlanych zaliczanych do społecznego programu budownictwa mieszkaniowego. Skarżąca podała, że czynności opisanych we wniosku nie można zakwalifikować jako dostawy obiektów budowlanych, czyli sytuacji, w której podatnik sprzedaje istniejący lokal lub budynek mieszkalny. Zasadnym natomiast wydaje się poddanie szczegółowej analizie pojęcia "modernizacja", którego nie precyzują przepisy ustawy o p.t.u W tej sytuacji należy je zdefiniować zgodnie z jego potocznym rozumieniem, jako prace o charakterze ulepszeniowym.

Skarżąca podała, że modernizacją jest unowocześnienie i usprawnienie czegoś (internetowy Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN S.A.), a termomodernizacja to działania w celu zmniejszenia zapotrzebowania i zużycia energii cieplnej w obiekcie budowlanym. Przebudowa natomiast to wykonywanie robót budowlanych w wyniku, których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji itp.

W ocenie skarżącej dostawa z montażem markiz w zależności od konkretnego stanu faktycznego może mieścić się we wskazanych powyżej pojęciach. Jeśli obiekt budowlany był wyposażony w markizy, to ich wymiana z zastosowaniem innych wyrobów niż użyte pierwotnie będzie stanowiła remont. Jeśli nie, to ich instalacja będzie modernizacją budynku poprzez jego unowocześnienie i dostosowanie do współczesnych standardów budownictwa.

Skarżąca na poparcie swojego stanowiska powołała się na orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2009 r., sygn. akt I FSK 284/08 oraz wojewódzkich sądów administracyjnych.

Minister Finansów działający przez organ upoważniony Dyrektora Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę, podtrzymując dotychczasowe stanowisko, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest czy przy wykonywaniu usługi polegającej na dostawie i montażu markiz w ramach budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a w zw. z ust. 12b u.p.t.u., można zastosować stawkę preferencyjną VAT 8% .

Zdaniem skarżącej spółki ma ona prawo do zastosowania stawki obniżonej określonej w tym przepisie. Organ podatkowy nie podzielił tego stanowiska i uznał, że świadczone przez wnioskodawcę usługi polegające na dostawie i montażu markiz wykonywanych w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 300 m2 oraz w lokalach mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 150 m2, zaliczonych do budownictwa mieszkaniowego objętego społecznym programem mieszkaniowym będą opodatkowane 23% stawką podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 u.p.t.u. W ocenie organu markizy są wyposażeniem budynku (lokalu), w wyniku ich montażu nie nastąpi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego budynku (lokalu). Wykonywana przez wnioskodawcę czynność nie mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 u.p.t.u., gdyż w istocie czynności te są jedynie zaopatrywaniem budynku (lokalu mieszkalnego) w elementy wyposażenia, niestanowiące jego elementów konstrukcyjnych.

Z uzasadnienia zaskarżonej interpretacji można wnioskować, że organ podatkowy odnosząc przepis z art. 41 ust. 12 u.p.t.u. do zdarzenia przyszłego przedstawionego przez spółkę we wniosku o udzielenie interpretacji stwierdził, że sama usługa montażu czy tez instalacja poszczególnych towarów nie może być traktowana jako remont lub modernizacja. Dopiero w połączeniu z zespołem innych czynności, w wyniku których podnosi się bądź też przywraca poprzedni stan faktyczny czy wartość użytkową budynku lub lokalu, usługę taka należy traktować jako usługę budowy, modernizacji lub przebudowy, o których mowa w ustawie.

W ocenie Sądu organ podatkowy w zaskarżonej interpretacji opowiedział się za wąskim rozumieniem pojęcia "modernizacja" i wskazał, że pojęcie to według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005 r., str. 474, kol.2) oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś.

W ocenie Sądu przy wykładni analizowanego przepisu, t.j. art. 41 ust. 12 u.p.t.u. należy powołać się na stanowisko Naczelnego Sadu Administracyjnego zajęte w uchwale siedmiu sędziów z dnia 24 czerwca 2013 roku o sygn. akt I FPS 2/13. Wprawdzie uchwała ta wydana była w odmiennych okolicznościach faktycznych (chodziło o montaż trwałej zabudowy meblowej z uprzednio nabytych komponentów), to na uwagę zasługują rozważania tego Sądu dotyczące możliwości zastosowania stawki obniżonej podatku od towarów i usług na podstawie art. 41 ust. 12 u.p.t.u. O ile w niniejszej sprawie spór nie dotyczy kwalifikacji świadczenia Spółki jako kompleksowego, o tyle warte uwagi są rozważania NSA poświęcone kwalifikacji takiego świadczenia jako usługi modernizacji.

W powołanej uchwale NSA stwierdził m.in., że jeśli czynności te polegają na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę meblową to mają one charakter usługi. Elementem dominującym jest bowiem w takim przypadku ulepszenie lub unowocześnienie obiektu budowlanego lub jego części (lokalu mieszkalnego), zaś wydanie towaru w postaci elementów mebli wykonanych i dopasowanych do konkretnego obiektu, które następnie zostaną trwale związane z tym obiektem, ma charakter pomocniczy, niezbędny do wykonania usługi, tak jak zamontowanie okien lub drzwi w obiekcie budowlanym lub jego części. Wykonane na wymiar do konkretnego budynku lub lokalu i trwale powiązane z jego elementami konstrukcyjnymi komponenty meblowe nie funkcjonują w obrocie tak, jak ma to miejsce w przypadku mebli wolnostojących. Z tego względu do celów podatkowych nie można ich utożsamiać z dostawą towarów w postaci gotowych mebli, które nie mają żadnego trwałego związku z obiektem budowlanym lub jego częścią. Obniżona stawka podatku od towarów i usług znajduje zatem zastosowanie wtedy, gdy montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). NSA uznał, że w omawianym wypadku nie chodzi o jakiekolwiek wykorzystanie elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu) przy wykonywaniu zabudowy meblowej, lecz jedynie takie, które przez konstrukcyjne połączenie komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego (lokalu) stworzy trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową. Tylko bowiem w takim zakresie można mówić o modernizacji obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. NSA uznał też, że montaż komponentów meblowych niezależnie od stopnia ich przetworzenia, do którego nie zostaną wykorzystane w sposób istotny elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (lokalu) nie korzysta z obniżonej stawki przewidzianej w tym przepisie. Po trwałym połączeniu komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części komponenty te podnoszą standard takiego obiektu. Dlatego też należy uznać, że czynności, polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz trwałym montażu takich komponentów w obiekcie budowlanym lub jego części, mieszczą się w pojęciu modernizacji obiektów budowlanych lub ich części. W przypadku zaś gdy modernizacja dotyczy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym to wymienione wyżej czynności są objęte hipotezą normy wyprowadzonej z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Oznacza to, że do takich czynności ma zastosowanie preferencyjna stawka podatku, o której mowa w ust. 2 tego artykułu. Powyższe stanowisko znalazło akceptację także w innych orzeczeniach (np. wyrok NSA z dnia 25 września 2013 r., I FSK 1358/12 i wyrok NSA z dnia 22 listopada 2013 r., I FSK 733/12; dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ze stanowiska NSA wynika, że Sąd ten opowiedział się za szerszym rozumieniem pojęcia "modernizacja", zwracając uwagę na pewne elementy, które są istotne w stanie faktycznym niniejszej sprawy. Chodzi tu przede wszystkim o skutek trwałego montażu elementów w postaci: podniesienia standardu obiektu budowlanego m.in. przez jego ulepszenie lub unowocześnienie. Za takim rozumieniem pojęcia "modernizacja" opowiedział się tut. Sąd, w powołanych także przez NSA (w uzasadnieniu cytowanej uchwały w sprawie I FPS 2/12) wyrokach WSA w Poznaniu, w których Sąd ten stwierdził m.in., że podstawową okolicznością nakazującą stosowanie 8% stawki podatku od towarów i usług jest modernizacja lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego objętego społecznym budownictwem mieszkaniowym. Intencją bowiem było i jest stworzenie preferencji finansowych dla osób fizycznych w zakresie modernizacji lokali mieszkalnych, a tym samym podnoszenia standardu godnego zaspokajania potrzeb mieszkaniowych. Zgodnie z realiami gospodarczymi usługę tę należy traktować jako jedną transakcję (usługę złożoną) mającą charakter modernizacji budynku (lokalu) mieszkalnego, opodatkowaną preferencyjną stawką podatku od towarów i usług. Sąd powołał się również na znaczenie pojęcia "modernizacji" w języku potocznym, zgodnie z którym jest to ulepszenie, podwyższenie wartości użytkowej, czy też technicznej, podwyższenie standardu, unowocześnienie (wyroki: z 29 października 2012 r., sygn. akt I SA/Po 541/12; z 10 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Po 880/12; z 10 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Po 881/12; z 10 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Po 882/12, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ostateczna ocena co do możliwości stosowania obniżonej stawki podatku od towarów i usług w przypadku modernizacji zależeć będzie zawsze od oceny konkretnych okoliczności faktycznych. Wojewódzki Sąd Administracyjny akcentował powyższe w innych orzeczeniach. Na przykład w sprawie o sygn. akt I SA/Po 204/13, rozpoznając sprawę ponownie i kierując się wskazaniami NSA zawartymi w roku z dnia 17 stycznia 2013 r. (I FSK 356/12), stwierdził m.in., że kluczowe znaczenie dla prawidłowej kwalifikacji prawnopodatkowej stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego ma interpretacja art. 41 ust. 12 u.p.t.u. Wykładnia tego przepisu nie może być jednak dokonana w oderwaniu od stanu faktycznego sprawy. Jak bowiem wskazał NSA nie można uznać, że w każdym przypadku zamontowania na stałe w budynku mieszkalnym lub lokalu mieszkalnym rolet, żaluzji, moskitier nie nastąpi "zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego budynku lub lokalu mieszkalnego". Podobnie zresztą nie można twierdzić, że jeżeli na skutek zamontowania rolet, żaluzji, moskitier nastąpi ochrona przed światłem okiennym, przed owadami albo przed włamaniem, to niewątpliwie będzie to efektem "modernizacji" (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 18 kwietnia 2013 r., I SA/Po 204/13, dostępny na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd opowiada się za szerszym rozumieniem pojęcia "modernizacja", z akcentowaniem takich istotnych cech obiektu budowlanego po wykonaniu usług instalacyjnych, jak podniesienie standardu obiektu budowlanego, m.in. przez jego ulepszenie lub unowocześnienie. W ocenie Sądu taki kierunek wykładni art. 41 ust. 12 wydaje się wynikać z cytowanej wyżej uchwały NSA w sprawie I FPS 2/13. Ponadto zwrócenia uwagi wymaga kwestia mocy wiążącej tej uchwały dla innych składów orzekających. W tej kwestii wypowiedział się NSA w powołanym wyżej wyroku w sprawie I FSK 1358/12, uznając, że przywołana uchwała (w sprawie I FPS 2/13) jest tak zwaną uchwałą konkretną, bowiem podjęta została w następstwie wystąpienia przez Naczelny Sąd Administracyjny z wnioskiem o rozstrzygnięcie w składzie poszerzonym Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości. Uchwały konkretne, podobnie jak uchwały abstrakcyjne, posiadają w innych sprawach sądowo-administracyjnych także ogólną moc wiążącą, zgodnie ze wskazaniem art. 269 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."). Stosownie do powołanego przepisu, jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Przepis art. 187 § 1 i 2 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Ogólna moc wiążąca uchwały powoduje, iż wiąże ona sądy administracyjne we wszystkich sprawach, w których miałby być stosowany interpretowany przepis.

W toku ponownego rozpoznania sprawy, organ interpretujący obowiązany jest wyczerpująco zbadać i wyjaśnić podstawy nie stosowania stawki obniżonej podatku od towarów i usług do usługi polegającej na zainstalowaniu markiz, wykonanej w ramach remontu. Następnie, mając na uwadze przedstawione przez wnioskodawcę konkretne okoliczności faktyczne, organ dokona wykładni znajdujących zastosowanie przepisów prawa materialnego, przy uwzględnieniu powołanych wyżej stanowisk sądów administracyjnych. Stanowisko organu zostanie wyczerpująco uzasadnione.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 146 § 1 P.p.s.a. Sąd uznał, że zaskarżona indywidualna interpretacja prawa podatkowego została wydana z naruszeniem prawa. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 P.p.s.a.