Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 840/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 54 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6, art. 154 par. 1, art. 286
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 25 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. J. w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt [...] dotyczącego sprawy ze skargi K. J. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 7 maja 2008r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji o wygaśnięciu decyzji o przyznaniu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 7 maja 2008r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] 2008r., nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji Komendanta Powiatowego Policji nr [...] z dnia [...] 2005r., stwierdzającej wygaśniecie z dniem 30 kwietnia 2005r. własnej decyzji nr [...] z dnia [...] 1999r., o przyznaniu K. J. równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Wyrok stał się prawomocny z dniem 24 marca 2009r.

Pismem z dnia 23 marca 2009r. K. J. wezwał Komendanta Powiatowego Policji do niezwłocznego naliczenia i wypłacenia mu zaległych należności finansowych z tytułu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego wraz z ustawowymi odsetkami oraz do wypłacenia odszkodowania w kwocie 10.000 zł. Skarżący stwierdził, iż z treści wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt [...] wynika, iż decyzje wydane w sprawie wygaśnięcia jego prawa do równoważnika były pozbawione podstawy prawnej, czym bezprawnie pozbawiono go prawa do ustawowego świadczenia naruszając zasadę ochrony praw nabytych na przyszłość. Ponadto skarżący podniósł, iż w przedmiotowej sprawie organ powinien zająć stanowisko w trybie art. 35 § 1 i 2 Kpa, przy czym brak akt w Komendzie Powiatowej Policji nie uzasadnia w tym zakresie żadnej zwłoki, gdyż w każdym momencie organ może uzyskać drogą elektroniczną ich kopie z Komendy Głównej Policji. Ponadto wszystkie okoliczności występujące w sprawie są organowi znane z urzędu.

Odpowiadając na powyższe pismo Komendant Powiatowy Policji wyjaśnił K. J. w piśmie z dnia 7 maja 2009r., iż brak jest podstaw do rozpoznania jego żądania wypłaty równoważnika za brak lokalu mieszkalnego oraz odszkodowania. Zgodnie bowiem z art. 286 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), termin do załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej jest liczony od dnia doręczenia organowi przez sąd akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego orzeczenia. Komendant Powiatowy Policji nie otrzymał jednak jeszcze akt przedmiotowej sprawy.

Pismem z dnia 21 maja 2009r. K. J. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność i opieszałe wykonywanie wyroku Sądu z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt [...] przez organ administracji publicznej i wniósł o wymierzenie Komendantowi Powiatowemu Policji grzywny na podstawie art. 154 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Komendant Powiatowy Policji wyjaśnił, iż K. J. wezwał go do wypłacenia zasądzonych przez Sąd należności jedynie na podstawie własnego pisma, nie mającego odzwierciedlenia w prawomocnych dokumentach urzędowych. Skarżący powołał się na opublikowany na stronie internetowej wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt [...]. Powyższy wyrok z racji obowiązujących przepisów o ochronie danych osobowych, nie ujawnia jednak danych stron występujących w postępowaniu, co zdaniem organu uniemożliwia jednoznaczne stwierdzenie, iż wyrok ten dotyczy konkretnie sprawy K. J. Ponadto organ podniósł, iż w swojej skardze K. J. zarzucił, iż przesyłanie akt administracyjnych oraz dokumentacji dotyczącej jego sprawy pomiędzy Komendą Główną Policji, Komendą Wojewódzką Policji i Komendą Powiatową Policji powoduje znaczne opóźnienie w wykonaniu wyroku. Odnosząc się do tego zarzutu organ zauważył, że strona swoim postępowaniem w znacznym stopniu przyczynia się do zaistniałego opóźnienia, bowiem na dzień złożenia przez K. J. skargi do WSA w Warszawie z dnia 21 maja 2009r. z wniosków przekazanych przez stronę toczą się następujące sprawy: III SAB/Kr 30/08 w sprawie na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji, III SAB/Kr 10/09 w sprawie zażalenia na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji oraz skarga na bezczynność i opieszałe wykonywanie wyroku sądu przez organy mieszkaniowe KPP oraz KWP w sprawie [...] do WSA w Warszawie. Komendant Powiatowy Policji stwierdził również, iż w okresie od wniesienia przez zainteresowanego skargi z dnia 24 września 2005r. do WSA w Krakowie na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji nr [...] z dnia [...] 2005r. do dnia sporządzenia niniejszej odpowiedzi na skargę akta mieszkaniowe K. J. nie powróciły do Komendy Powiatowej Policji.

Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2009r., sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swą niewłaściwość do rozpoznania sprawy i przekazał ją według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.:

"Art. 154 § 1. W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny."

Oznacza to, iż warunkiem skutecznego wniesienia przez stronę skargi na bezczynność organu po wyroku sądu, z żądaniem wymierzenia organowi grzywny, jest uprzednie pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Przepis nie określa terminu, w jakim należy wnieść powyższe wezwanie. Należy, zatem uznać, że warunek ten jest spełniony, jeżeli wezwanie organu przez stronę nastąpiło po doręczeniu organowi administracyjnemu odpisu orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem prawomocności (art. 286 p.p.s.a.). Dopiero bowiem od tej daty zaczyna biec termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa. Natomiast procesowa przesłanka wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego nie jest spełniona, jeżeli skarżący wezwał właściwy organ przed doręczeniem mu prawomocnego orzeczenia sądowego wraz z aktami sprawy. Dopiero, gdy organ administracji po wezwaniu nie wykona wyroku lub nie załatwi sprawy albo gdy uczyni to dopiero po wniesieniu przez stronę skargi na bezczynność, wówczas istnieje przesłanka do ukarania organu grzywną, o której mówi przepis art. 154 § 1 p.p.s.a. Skargę zawierającą żądanie wymierzenia grzywny wnosi się za pośrednictwem organu, który nie wykonał wyroku sądu uwzględniającego skargę na bezczynność, albo nie wydał aktu lub nie podjął czynności po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Jej wniesienie nie jest ograniczone żadnym terminem.

Z analizy akt sprawy [...] wynika, iż odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009r. wraz z aktami administracyjnymi został przesłany Komendantowi Głównemu Policji w dniu 22 kwietnia 2009r.

Jak wyżej wskazano, warunkiem koniecznym skutecznego wniesienia skargi z żądaniem nałożenia na organ grzywny z tytułu bezczynności po wyroku sądu uchylającym akt lub stwierdzającym jego nieważność (tak jak w sprawie II SA/Wa 1032/08) jest uprzednie pisemne wezwanie organu, w tym wypadku Komendanta Wojewódzkiego Policji, do wykonania tego wyroku, czyli rozpoznania sprawy. Z akt sprawy nie wynika jednak, by K. J. wezwał organ do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009r., sygn. akt [...]. W aktach znajduje się wprawdzie pismo skarżącego z dnia 23 marca 2009r., ale nie może ono być uznane za wezwanie, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. Po pierwsze, pismo to zostało skierowane do niewłaściwego organu – jego adresatem jest Komendant Powiatowy Policji, a nie Komendant Wojewódzki Policji, który w sprawie [...] był organem zobowiązanym do wykonania w/w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Po drugie, z treści tego pisma nie wynika, aby skarżący wzywał w nim organ do wykonania w/w wyroku. Z jego treści wynika natomiast, iż skarżący wzywa Komendanta Powiatowego Policji do niezwłocznego naliczenia i wypłacenia mu zaległych należności finansowych z tytułu równoważnika za brak lokalu mieszkalnego wraz z ustawowymi odsetkami oraz do wypłacenia odszkodowania w kwocie 10.000 zł. Po trzecie, pismo to wpłynęło do Komendy Powiatowej Policji w dniu 7 kwietnia 2009r., a więc przed przesłaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie akt sprawy Komendantowi Głównemu Policji (tj. przed 22 kwietnia 2009r.). Tak więc nawet, gdyby pismo to uznać za wezwanie do wykonania w/w wyroku, należałoby stwierdzić, iż jest ono przedwczesne i nie może stanowić podstawy skutecznego wniesienia skargi w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a.

Należy zatem stwierdzić, że jeżeli strona przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego nie wezwała organu do wykonania orzeczenia sądu, skarga jako przedwczesna jest niedopuszczalna, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż skarżący nie poprzedził wniesienia skargi wezwaniem do wykonania wyroku, a zatem na podstawie art. 154 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.