Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 922/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 148 par. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.), , Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2014 r. sprawy ze skargi M. I. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego skargę oddala


UZASADNIENIE

I. Stan sprawy

1. Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak: [...], po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez M. I. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. znak: [...] wydane w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego - utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Postanowienie zostało wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 148 i art. 149 § 3 kpa oraz na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 2 i art. 37 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1263 z późn. zrn.).

2. W uzasadnieniu postanowienia Główny Inspektor Sanitarny podał, że Miejski Inspektor Sanitarny w [...] decyzją administracyjną z dnia [...] stycznia 2000 r. znak: [...] nie stwierdził u M. I. choroby zawodowej narządu słuchu i głosu. Organ drugiej instancji, po rozpatrzeniu odwołania M. I., decyzją z dnia [...] lutego 2000 r. znak: [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Strona nie wniosła skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku.

W dniu [...] lipca 2011 r. na żądanie strony zostało wszczęte przez organ pierwszej instancji postępowanie administracyjne o stwierdzenie choroby zawodowej skóry u M. I. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wysłał skierowanie na badania w celu rozpoznania choroby zawodowej do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w [...]. Jednostka orzecznicza pierwszego stopnia orzeczeniem z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] nie rozpoznała u M. I. alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. W dniu [...] stycznia 2012 r. Instytut Medycyny Pracy w [...] wydał również orzeczenie lekarskie nr [...] o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Na podstawie zgromadzonej w sprawie dokumentacji organ pierwszej instancji wydał decyzję administracyjną z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak: [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u M. I..

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...], po rozpatrzeniu dowołania M. I., decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, po

Sygn. akt VII SA/Wa 922/14

rozpoznaniu skargi M. I., wyrokiem z dnia 14 listopada 2012 r. oddalił skargę M. I., a postanowieniem z dnia 30 lipca 2013 r. odrzucił skargę kasacyjną M. I.

W dniu [...] stycznia 2014 r. do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] wpłynął wniosek M. I. o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną organu drugiej instancji z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] na podstawie art. 145 § 1 pkt 3 i 149 § 3 kpa odmówił wznowienia postępowania. Na postanowienie to M. I. złożyła zażalenie do Głównego Inspektora Sanitarnego.

3. W uzasadnieniu postanowienia Główny Inspektor Sanitarny stwierdził, że analiza materiału dowodowego nie daje postaw do wznowienia postępowania administracyjnego. Strona nie wskazała w treści wniosku jakichkolwiek przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 kpa i w art. 145 a i b kpa związanych z wydaną decyzją administracyjną, umożliwiających wznowienie postępowania administracyjnego. W sytuacji wskazania przesłanek, innym koniecznym warunkiem jest okres czasu,w którym strona może złożyć powyższy wniosek. Strona poza przesłanką wznowienia nie udowodniła również wymaganego okresu - 1 miesiąca, w którym dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Złożony wniosek nie spełnia zatem podstaw do wznowienia przez organ postępowania w przedmiocie choroby zawodowej M. I.

Organ stwierdził, że przepisy kpa wyraźnie regulują formę wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia. Wszczęcie i odmowa wznowienia postępowania administracyjnego następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Strona wnosi podanie w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia. Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje trzy wyjątki: (a) w sytuacji z art. 145 § 1 pkt 4 kpa termin biegnie od dnia dowiedzenia się o decyzji, (b) zgodnie z art. 145a § 2 kpa termin biegnie od dnia wejścia w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, (c) zgodnie z art. 145b § 2 kpa skargę o wznowienie wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu.

Przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek o wznowienie postępowania oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, enumeratywnie wymienione w art. 145 § 1 kpa oraz czy podanie

Sygn. akt VII SA/Wa 922/14

o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 kpa. Tylko w przypadku ujawnienia, iż podanie o wznowienie nie wskazuje przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 kpa bądź nie zachowany został termin do jego złożenia przewidziany w art. 148 kpa - organ administracji może na podstawie art. 149 § 3 kpa wydać postanowienie odmawiające wznowienia postępowania (wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z dia 14 czerwca 1999 r. IV SA 2397/98).

Postanowienie o odmowie wznowienia może być wydane jedynie w wyniku przeprowadzenia postępowania wstępnego wszczynanego na wniosek i powinno być wydane, gdy wznowienie nie jest możliwe z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. Odmowa wznowienia postępowania w myśl art. 149 § 3 kpa następuje wtedy gdy wznowienie postępowania z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych jest niedopuszczalne albo gdy uchybiono wymogom formalnym.

Zachowanie terminu musi być przez stronę udowodnione, nie wystarczy uprawdopodobnienie. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą "Strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Zachowanie powyższego terminu musi być udowodnione przez stronę, zaś organ administracji swobodnie ocenia dowody w tej mierze" (wyrok NSA z dnia 16 października 1998 r. III SA 2802/97).

Strona musi udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia.

W przypadku niezachowania tego terminu, prowadzenie dalszego postępowania zmierzającego do merytorycznego rozpatrzenia sprawy jest niedopuszczalne w odniesieniu do przesłanek, które pozwalają na wznowienie postępowania na wniosek strony (por. wyrok NSA z dnia 17 maja 2012 r. II OSK 374/11).

Organ stwierdził, że przystąpienie do rozpoznania sprawy wznowieniowej w przypadku niedotrzymania przez wnioskodawcę ustawowego terminu do złożenia wniosku i wydanie decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty jest dotknięte wadą

Sygn. akt VII SA/Wa 922/14

nieważnościową (art. 156 § 1 pkt 2 kpa) wobec rażącego naruszenia przepisu art. 148 § 1 kpa, przewidującego, że tylko wniosek złożony w terminie należy uznać za dopuszczalny.

Żądanie wznowienia złożone przez stronę powinno odpowiadać wymogom z art. 63 § 2 kpa, a ponadto z podania powinno wynikać żądanie wznowienia postępowania.

Strona musi również wskazać dowody potwierdzające datę dowiedzenia się o przyczynie wznowienia lub o dacie wydania decyzji przy przyczynie czwartej. Brak wskazania terminu stanowi brak formalny podania o wznowienie postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 16 maja 2008 r. II OSK 510/07 stwierdził, że "żądanie wznowienia postępowania złożone przez stronę powinno odpowiadać nie tylko wymogom z art. 63 § 2 kpa, ale z podania powinno wynikać żądanie wznowienia postępowania oraz okoliczności wskazujące na zachowanie terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 kpa.

Zdaniem organu, w niniejszej sprawie wniosek strony o wznowienie postępowania nie spełnił jednego z ww. kryteriów tj. brak informacji czy wniosek został złożony w terminie określonym art. 148 kpa.Bezspornym jest fakt, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, w jakiej dacie dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia. Zachowanie terminu musi być udowodnione przez stronę.

4. Zdaniem Sądu, stan faktyczny przyjęty za podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia nie budzi wątpliwości.

II. Zarzuty podniesione w skardze i stanowiska pozostałych stron

1. Skargę na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła M. I.; zarzucając naruszenie norm prawa procesowego mogące mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia poprzez niewłaściwe zastosowanie:

1) art. 138 w zw. z art. 104 kpa i 107 § 3 kpa poprzez nierozpatrzenie zgłoszonych w skardze zarzutów dotyczących sposobu przeprowadzenia badań, które stanowiły podstawę orzeczeń lekarskich,

2) art. 7, 77 § 1 i 80 kpa polegające na nierozpoznaniu sprawy w kierunku ewentualnych naruszeń zasad dotyczących postępowania dowodowego -

- domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia.

2. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny wniósł o oddalenie skargi

Sygn. akt VII SA/Wa 922/14

i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowienia.

III. Podstawa prawna rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

1. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.),sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

2. Zaskarżonym postanowieniem Główny Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego.

Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Sąd uznał,że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Sąd podziela stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

3. Wznowienie postępowania administracyjnego jest instytucją procesową umożliwiającą ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli dotknięte ono zostało jedną z kwalifikowanych wad o których mowa w art. 145 § 1, art. 145a § 1 oraz art. 145b § 1 kpa.

Zgodnie z art. 148 § 1 kpa, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Nie budzi wątpliwości, że z przepisu tego wynika, że to właśnie strona musi udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania - zachowanie terminu miesięcznego musi być udowodnione przez stronę (v. B. Adamiak, J. Borkowski - Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 2. wydanie, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 1998 r.,

Sygn. akt VII SA/Wa 922/14

s. 732

Zachowanie określonego w art. 148 § 1 kpa terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania badane jest na etapie stadium wszczęcia postępowania, zachowanie terminu stanowi warunek skuteczności wniosku o wznowienie postępowania.

Należy podkreślić, że zachowanie terminu do złożenia analizowanego podania musi zostać udowodnione przez stronę, natomiast organ administracji publicznej obowiązany jest z urzędu badać jego zachowanie

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić przede wszystkim należy, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte wnioskiem M. I. z dnia [...] stycznia 2014 r. - o wznowienie postępowania administracyjnego w przedmiocie choroby zawodowej M. I., zakończonego ostateczną decyzją Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...].

Z akt sprawy wynika, że zgłoszenie podejrzenia choroby skóry zostało wniesione przez M. I. do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] po 14 latach od zakończenia pracy zawodowej; Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. nie stwierdził u M. I. choroby zawodowej alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, a Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] utrzymał w mocy tę decyzję; Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 14 listopada 2012 r. oddalił skargę M. I. i uznał podnoszone zarzuty za bezzasadne, a następnie odrzucił skargę kasacyjną M. I. jako sporządzoną przez podmiot nieuprawniony do dokonania tej czynności.

We wniosku o wznowienie postępowania pełnomocnik M. I. będący radcą prawnym nie wskazał w treści wniosku jakichkolwiek przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 kpa, art. 145a i art. 145b kpa związanych z wydaną decyzją administracyjną, umożliwiających wznowienie postępowania administracyjnego ani nie wskazał kiedy strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Jak słusznie wskazał organ, pełnomocnik strony poza przesłanką wznowienia nie udowodnił również wymaganego okresu 1 miesiąca, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Zgodnie z art. 149 § 2 i 3 kpa, postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn

Sygn. akt VII SA/Wa 922/14

wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy, natomiast odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia.

Uznać zatem należy, że zaskarżone rozstrzygnięcie jest prawidłowe.

IV. Wobec powyższego, odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, iż są one niezasadne.

V. Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów prawa materialnego czy procesowego, w tym wskazanych w skardze, które miałyby jakikolwiek wpływ na wynik sprawy, a zatem skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonego postanowienia.

VI. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U.z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.