Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1590/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka po rozpoznaniu w dniu 6 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: 1) odrzucić skargę kasacyjną 2) zwrócić J. J. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 1000 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 8 września 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 1590/15, odrzucił skargę J. J. (dalej: "Skarżący"), reprezentowanego przez profesjonalnego pełnomocnika, wniesioną na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych. Podstawą odrzucenia skargi był art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a."

Przy piśmie z dnia 9 września 2015 r. przesłano pełnomocnikowi Skarżącego, będącemu adwokatem, odpis ww. postanowienia wraz z uzasadnieniem. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji wynika, że doręczono je pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 14 września 2015 r.

Pismem z dnia 18 września 2015 r. pełnomocnik Skarżącego, wskazując jako podstawę prawną art. 173 § 1 i art. 174 pkt 2 P.p.s.a., złożył skargę kasacyjną od ww. postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności wskazać należy, że ustawą z dnia z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658), dalej w skrócie zwaną "Ustawą zmieniającą", dokonano nowelizacji P.p.s.a. Art. 173 § 1 P.p.s.a. w nowym brzmieniu stanowi, że od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z kolei znowelizowany art. 194 § 1 pkt 1a P.p.s.a. wskazuje, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2–4 P.p.s.a

Zgodnie z art. 2 Ustawy zmieniającej, przepisy P.p.s.a. w brzmieniu nadanym przez pkt 57 zawierający nowe brzmienie art. 194 § 1 pkt 1a P.p.s.a. niniejszej ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy P.p.s.a. w brzmieniu dotychczasowym. Zmiany w P.p.s.a., które zostały dokonane Ustawą zmieniającą, weszły w życie z dniem 15 sierpnia 2015 r.

Stosownie zaś do art. 178 ww. ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Z zestawienia art. 173 § 1 P.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji, art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i art. 194 § 1 pkt 1a P.p.s.a. w brzmieniu po nowelizacji – wynika, że na wydane w niniejszej sprawie postanowienie o odrzuceniu skargi przysługiwało zażalenie. Sąd zwraca uwagę, że niewłaściwy wybór środka zaskarżenia dokonany przez profesjonalnego pełnomocnika (np. skarga kasacyjna zamiast zażalenia albo zażalenie zamiast skargi kasacyjnej) nie może być potraktowany jako mylne oznaczenie pisma procesowego. W takiej sytuacji mamy do czynienia nie z błędnym oznaczeniem pisma procesowego, lecz z wadliwie dobraną i nieprawidłowo dokonaną czynnością procesową (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 26 sierpnia 1998 r., II CZ 71/98, OSNC 1998, nr 12, poz. 226; z 9 marca 2000 r., V CZ 28/00, LEX nr 52425; z 19 października 2001 r., I CZ 131/01, LEX nr 553666 i z 24 listopada 2004 r., V CZ 121/04, LexPolonica nr 1344295, z 27 czerwca 2011 r., I PZ 9/11 LEX nr 1413488 ).

W związku z powyższym skarga kasacyjna wniesiona przez adwokata reprezentującego Skarżącego na orzeczenie, od którego nie przysługuje taki środek zaskarżenia, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 194 § 1 pkt 1a) P.p.s.a. w brzmieniu po nowelizacji, i art. 178 P.p.s.a.

Z tego względu, orzeczono jak w sentencji.