Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1758/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6199 Inne o symbolu podstawowym 619
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Powołane przepisy: article: par. 4
journal: Dz.U. 2010 nr 196 poz 1298
law: Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla  żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów  wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury
article: art. 104 ust. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 1414
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędziowie WSA Iwona Maciejuk (spr.), Piotr Borowiecki, , Protokolant spec. Monika Gieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 maja 2017 r. sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Prokuratora Generalnego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie dodatku wyrównawczego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Prokuratora Okręgowego w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...]; 2. zasądza od Prokuratora Generalnego na rzecz skarżącego Z. B. kwotę 497 (słownie: czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] Prokurator Okręgowy w [...], na podstawie art. 104 k.p.a., art. 80 ust. 2 i art. 80 ust. 4

w związku z art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 1414 z późn. zm.), rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz.U. Nr 196, poz. 1298 ze zm.) w związku

z art. 73 pkt 4 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2016 r., poz. 178) – powołując się zarządzenie nr 25/16 Prokuratora Generalnego z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie upoważnienia prokuratorów okręgowych do wydawania decyzji w sprawach przyznawania i ustalania prokuratorom do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi wynagrodzenia, dodatków oraz innych należności – przyznał Z. B., w związku z objęciem przez niego stanowiska służbowego prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] w wydziale do spraw wojskowych - z dniem [...] kwietnia 2016 r. dodatek wyrównawczy w kwocie 13.121,10 zł.

W uzasadnieniu Prokurator Okręgowy wskazał, że [...] Z. B. decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego został wyznaczony na stanowisko prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] w wydziale do spraw wojskowych, zaszeregowanym do stopnia etatowego [...] i grupy uposażenia [...]. Wymieniony oficer jako prokurator byłej Naczelnej Prokuratury Wojskowej posiada prawo do stawki awansowej, tj. 115% stawki podstawowej dla sędziów Sądu Najwyższego. Data początkowa czynnej służby wojskowej liczona jest od dnia [...] lutego 1987 r. Data początkowa do dodatku za długoletnią pracę liczona jest od dnia [...] grudnia 1984 r.

W związku z tym, iż uposażenie [...] Z. B. - żołnierza zawodowego pełniącego zawodową służbę wojskową na stanowisku służbowym prokuratora do spraw wojskowych jest niższe od wysokości wynagrodzenia prokuratora na takim samym stanowisku - stosownie do uregulowań zawartych w art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych wyżej wymienionemu przysługuje dodatek wyrównawczy w wysokości różnicy między tym wynagrodzeniem

a uposażeniem należnym na zajmowanym stanowisku.

Prokurator Okręgowy, powołując się na art. 125 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze, art. 78 ust. 1 i 3, art. 80 ust. 1 pkt 3 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 kwietnia 2014 r. w sprawie określenia grup uposażenia (Dz.U., poz. 617) oraz § 2

i załączniku do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 grudnia 2015 r.

w sprawie stawek uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz.U. poz. 2213), wskazał miesięczną kwotę uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym należną [...] Z. B. z racji zajmowanego stanowiska służbowego.

Prokurator Okręgowy wskazał, że składnikami łącznej kwoty wynagrodzenia przysługującego [...] Z. B. na takim samym stanowisku prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...], stosownie do przepisu art. 124 § 2

i § 11 ustawy Prawo o prokuraturze, art. 36 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 lutego 2016 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego prokuratorów oraz wysokości dodatków funkcyjnych przysługujących prokuratorom (Dz. U. z 2016 r., poz. 271), oraz § 4 ust. 2

i 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodowa służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury w zw. z art. 73 pkt 4 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze stanowią wynagrodzenie zasadnicze w stawce awansowej i dodatek za długoletnią pracę. Stosownie do uregulowań zawartych w art. 80 ust. 2 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, dodatek wyrównawczy stanowi różnicę pomiędzy kwotami wynagrodzenia, a należnego uposażenia na zajmowanym stanowisku.

W decyzji pouczono o prawie wniesienia przez stronę odwołania do Prokuratora Regionalnego w [...] w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji,

za pośrednictwem Prokuratora Okręgowego w [...].

Z. B. wniósł odwołanie do Prokuratora Regionalnego w [...], za pośrednictwem Prokuratora Okręgowego w [...]. Zarzucił naruszenie art. 36 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, poprzez obniżenie skarżącemu dodatku wyrównawczego o kwotę 1 927,00 zł bez jakiegokolwiek uzasadnienia faktycznego i prawnego oraz przepisu art. 32 powołanej ustawy i art. 268a k.p.a., poprzez wydanie przez Prokuratora Okręgowego w [...] kwestionowanej decyzji administracyjnej we własnym imieniu z powołaniem się na zarządzenie Prokuratora Generalnego w sytuacji gdy w ocenie strony kwestionowana decyzja powinna być wydana z jego upoważnienia wyłącznie jako decyzja Prokuratora Generalnego.

Prokurator Regionalny w [...] przekazał wymienione odwołanie Prokuratorowi Generalnemu, według właściwości.

Prokurator Generalny, po rozpatrzeniu odwołania Z. B., decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia

[...] kwietnia 2016 r. nr [...]. W uzasadnieniu organ wskazał,

że w przypadku [...] Z.B. nie można uznać za możliwe i prawidłowe określenie, że składnikiem wynagrodzenia nabytego na ostatnio zajmowanym stanowisku jest dodatek funkcyjny z racji pełnionej uprzednio - do dnia [...] kwietnia

2016 roku - funkcji [...] w Naczelnej Prokuraturze Wojskowej, która na mocy

art. 31 w związku z art. 75 pkt 2 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo

o prokuraturze z dniem 4 kwietnia została zniesiona.

Wynagrodzenie nabyte na dotychczas zajmowanym stanowisku nie obejmuje kwoty dodatku funkcyjnego, jako należności przysługującej wyłącznie w związku

z pełnieniem funkcji. Ponadto ustawa Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo

o prokuraturze określiła przypadki, w których prokuratorzy zniesionych jednostek, którzy w dniu wejścia w życie tej ustawy pełnili funkcje w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury, zobowiązani zostali do wykonywania zadań do czasu powołania prokuratorów do pełnienia funkcji w powszechnych jednostkach wymienionych w art. 53 tej ustawy. Prokurator Generalny wskazał, że w kwestii ustalania wysokości i składników uposażenia prokuratorów do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi ustawa Prawo o prokuraturze nie zawiera regulacji w tym zakresie. W związku z tym - zgodnie z odesłaniem zawartym w art. 125 tej ustawy - stosuje się przepisy dotyczące żołnierzy zawodowych.

Organ wskazał, że szczegółowe warunki otrzymywania dodatku wyrównawczego, z uwzględnieniem określenia składników uposażenia i wynagrodzenia przyjmowanych przy obliczaniu tego dodatku, określa rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskowa na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 196. poz. 1298 ze zm.) wydane na podstawie art. 80 ust. 7 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

W aktualnym brzmieniu przepis § 4 ust. 3 w pkt 4-5 tego rozporządzenia określa podmioty, które decyzją ustalają wysokość dodatku wyrównawczego: - asesorowi

i prokuratorowi wojskowej prokuratury garnizonowej - wojskowy prokurator garnizonowy, - prokuratorowi wojskowej prokuratury okręgowej, wojskowemu prokuratorowi garnizonowemu i jego zastępcy - wojskowy prokurator okręgowy, - prokuratorowi Naczelnej Prokuratury Wojskowej, wojskowemu prokuratorowi okręgowemu i jego zastępcy - Naczelny Prokurator Wojskowy.

Przepisy tego rozporządzenia zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 80 ust. 7 w brzmieniu nadanym art. 16 pkt 14 lit. b ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy.

Prokurator Generalny wskazał, że w odniesieniu do kwestii ustalenia podmiotu uprawnionego i zobowiązanego od dnia [...] kwietnia 2016 r. do ustalania wysokości dodatku wyrównawczego dla prokuratora do spraw wojskowych będącego żołnierzem zawodowym wykładni przywołanego § 4 ust. 3 pkt 4-6 cytowanego rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej należy dokonać w powiązaniu z normą zawartą

w art. 32 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, zgodnie

z którą uprawnienia Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowych prokuratorów okręgowych i wojskowych prokuratorów- garnizonowych przejął Prokurator Generalny, który na podstawie art. 13 § 1 i art. 125 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 roku - Prawo

o prokuraturze w związku z art. 32 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo

o prokuraturze oraz art. 80 ust. 4 i ust. 7 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, upoważnił prokuratorów okręgowych do wydawania decyzji w sprawach przyznawania i ustalania, prokuratorom do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi, dodatków do uposażenia zasadniczego, oraz ustalania wynagrodzenia zasadniczego prokuratora oraz do ustalania i przyznawania im innych należności pieniężnych przysługujących żołnierzom zawodowym.

Z tych względów Prokurator Generalny stwierdził, że dodatek wyrównawczy został przyznany zgodnie z przepisami prawa.

Decyzja Prokuratora Generalnego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] stała się przedmiotem skargi Z. B., reprezentowanego przez radcę prawnego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pełnomocnik zarzucił:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego tj.:

- przepisu art. 36 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, poprzez obniżenie skarżącemu dodatku wyrównawczego o kwotę 1 927,00 zł bez jakiegokolwiek uzasadnienia faktycznego i prawnego w sytuacji, gdy powołany przepis ustawy przyznał [...] Z.B. prawo do wynagrodzenia na ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym, a tym stanowiskiem w świetle postanowień decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. wydanej zgodnie z ówcześnie obowiązującym art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r.

o prokuraturze (Dz. U. z 2011 r. Nr 270, poz.1599 z późn. zm.) było stanowisko nie zaś funkcja wizytatora-prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej, co miało wpływ na wynik sprawy;

- przepisu art. 32 ustawy przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze

i art. 268a k.p.a., poprzez wydanie przez Prokuratora Okręgowego w [...] kwestionowanej decyzji administracyjnej we własnym imieniu z powołaniem się na zarządzenie Prokuratora Generalnego upoważniające wskazany organ do podejmowania określonych działań, w sytuacji gdy ustawodawca wyraźnie określił w powołanym przepisie, że uprawnienia zawarte w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych przysługują Prokuratorowi Generalnemu, a zatem w ocenie skarżącego kwestionowana decyzja administracyjna powinna być wydana z jego upoważnienia wyłącznie jako decyzja Prokuratora Generalnego nie zaś jako decyzja Prokuratora Okręgowego, co miało wpływ na wynik sprawy;

2. naruszenie przepisów prawa procesowego, tj.:

- przepisu art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie i utrzymanie w mocy decyzji Prokuratora Okręgowego w [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. dotkniętej wadą prawną określoną w art. 156 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy;

- przepisu art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez jego nie zastosowanie i nie uchylenie decyzji Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. dotkniętej wadą prawną określoną w art. 156 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Dodatkowo decyzji Prokuratora Okręgowego w [...] zarzucił, że jest ona dotknięta wadą prawną określoną w art. 156 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a ponieważ została wydana z naruszeniem przepisów o właściwości oraz bez podstawy prawnej ponieważ organ ten wbrew dyspozycji art. 32 ustawy przepisy wprowadzające ustawę - Prawo

o prokuraturze - nie będąc organem właściwym w sprawie - wydał decyzję w sprawie przyznania dodatku wyrównawczego, bezpodstawnie zaniżając jego wysokość,

co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Pełnomocnik wniósł o 1) uchylenie, ewentualnie stwierdzenie nieważności decyzji Prokuratora Generalnego oraz decyzji Prokuratora Okręgowego w [...]

2) zobowiązanie Prokuratora Generalnego do wydania decyzji zgodnej z treścią art. 32

i 36 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze,

tj. przyznającej prokuratorowi [...] Z. B. dodatek wyrównawczy w kwocie 15 048,10 zł, 3) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu pełnomocnik rozszerzył przedstawioną argumentację powołanych zarzutów. Wskazał, że Minister Obrony Narodowej z powodu zniesienia wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury, w tym Naczelnej Prokuratury Wojskowej, w oparciu o przepis art. 31 § 1 Przepisów wprowadzających ustawę - Prawo o prokuraturze decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. z tym dniem, z mocy prawa stwierdził zwolnienie [...] Z. B. z zajmowanego stanowiska służbowego: Wizytator – Prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej, a nie ze stanowiska prokuratora Naczelnej Prokuratury Wojskowej. Na tym ostatnio zajmowanym stanowisku służbowym wizytatora - prokuratora przysługiwał skarżącemu dodatek wyrównawczy w kwocie 15.048,10 zł. stanowiąc immanentny składnik "wynagrodzenia nabytego na dotychczas zajmowanym stanowisku". Pełnomocnik powołał się na orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2005 r., sygn. akt II UZP 5/05.

Argumentując naruszenie przepisu art. 32 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, pełnomocnik stwierdził,

że z dniem [...] kwietnia 2016 r. Prokurator Generalny przejął z mocy prawa uprawnienia - wynikające z ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych - przysługujące wcześniej Naczelnemu Prokuratorowi Wojskowemu, Wojskowemu Prokuratorowi Okręgowemu i Wojskowemu Prokuratorowi Garnizonowemu. Zatem jako kierownik instytucji cywilnej, w której poza resortem Obrony Narodowej pełnią służbę żołnierze zawodowi został z mocy ustawy przełożonym o uprawnieniach dowódcy jednostki wojskowej wszystkich żołnierzy - prokuratorów pełniących służbę w powszechnych jednostkach organizacyjnych prokuratury (vide: m.in. art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych). Prokurator Generalny uzyskał m.in. uprawnienia do wydawania decyzji administracyjnych o wysokości przyznawanych prokuratorom-żołnierzom dodatków wyrównawczych, przy czym ustawodawca w tym zakresie

nie przewidział w art. 32 powoływanej już ustawy Przepisy wprowadzające ustawę

- Prawo o prokuraturze norm kompetencyjnych do określenia organów niższych szczebli, mogących przejąć ustawowe kompetencje Prokuratora Generalnego w omawianym zakresie. Pełnomocnik wskazał też, że organ ustawowo właściwy może wprawdzie upoważnić swojego pracownika do wydawania tych decyzji, ale upoważniony pracownik zawsze wydaje takie decyzje w imieniu określonego organu, a nie w swoim własnym i to tylko w granicach otrzymanego upoważnienia.

Prokurator Generalny w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, powołując ustalenia dokonane w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 19 maja 2017 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego z uwzględnieniem § 14 ust. 1 pkt 1 lit a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych wskazując, że wartość dochodzonego roszczenia wynosi 23 124 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

W postępowaniu administracyjnym podstawową kwestią jest właściwość organu, tj. jego zdolność prawna do rozstrzygania w trybie postępowania administracyjnego określonej kategorii spraw. Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., organy administracji zobowiązane są do przestrzegania z urzędu swojej właściwości. Naruszenie tego przepisu, polegające na wydaniu decyzji przez organ niewłaściwy, stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. Nieważność powoduje przy tym naruszenie każdego rodzaju właściwości przez organ administracji przy wydaniu decyzji, bez względu na trafność merytorycznego rozstrzygnięcia.

Na podstawie art. 31 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2016 r., poz. 178) z dniem 4 kwietnia 2016 r. zniesione zostały wojskowe jednostki organizacyjne prokuratury: Naczelna Prokuratura Wojskowa, wojskowe prokuratury okręgowe i wojskowe prokuratury garnizonowe.

Obowiązki i uprawnienia Naczelnego Prokuratora Wojskowego, wojskowych prokuratorów okręgowych i wojskowych prokuratorów garnizonowych w sprawach wynikających z ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1414 z późn. zm.) przejął, zgodnie z art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze, Prokurator Generalny.

Z. B., jako prokurator zniesionej Naczelnej Prokuratury Wojskowej będący żołnierzem zawodowym, na podstawie art. 36 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze został przeniesiony

z dniem [...] kwietnia 2016 r. przez Prokuratora Generalnego na stanowisko prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...].

Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. Ministra Sprawiedliwości - Prokuratora Generalnego został wyznaczony na stanowisko prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] w wydziale do spraw wojskowych, zaszeregowanym

do stopnia etatowego [...] i grupy uposażenia [...].

W ocenie Sądu, organem właściwym do wydania decyzji w przedmiocie przyznania skarżącemu jako żołnierzowi zawodowemu pełniącemu służbę

na stanowisku prokuratora do spraw wojskowych dodatku wyrównawczego przewidzianego w art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2014r., poz. 1414 z późn. zm.) był, stosownie do art. 32 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze w zw. z § 4 ust. 3 pkt 4- 6 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. w sprawie dodatku wyrównawczego dla żołnierzy zawodowych pełniących zawodową służbę wojskową na stanowiskach sędziów sądów wojskowych oraz asesorów i prokuratorów wojskowych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 196 poz. 1298 ze zm.) - Prokurator Generalny, który przejął w tym zakresie kompetencje wojskowego prokuratora garnizonowego, wojskowego prokuratora okręgowego i Naczelnego Prokuratora Wojskowego. Powołane rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 11 października 2010 r. określające organy właściwe do ustalenia wysokości dodatku wyrównawczego zachowało moc na podstawie art. 73 pkt 4 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 80 ust. 7 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych w brzmieniu nadanym ustawą Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o prokuraturze, nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy. Wobec przejęcia z woli ustawodawcy (na mocy

art. 32 ustawy Przepisu wprowadzające (...)) uprawnień wymienionych w tym rozporządzeniu organów przez Prokuratora Generalnego, nie budzi w ocenie Sądu wątpliwości, że to Prokurator Generalny, do czasu utraty mocy obowiązującej tego aktu wykonawczego, jest właściwy do rozstrzygnięcia o wysokości dodatku wyrównawczego skarżącego będącego żołnierzem zawodowym.

Tymczasem decyzja z dnia [...] kwietnia 2016 r. o przyznaniu skarżącemu dodatku wyrównawczego została wydana przez Prokuratora Okręgowego w [...]. Prokurator Okręgowy w [...] wydając tę decyzję jako organ I instancji powołał się wprawdzie na zarządzenie nr 25/16 Prokuratora Generalnego z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie upoważnienia prokuratorów okręgowych do wydawania decyzji w sprawach przyznawania i ustalania prokuratorom do spraw wojskowych będących żołnierzami zawodowymi wynagrodzenia, dodatków oraz innych należności pieniężnych, jednakże podkreślenia wymaga, że wymieniony w tym zarządzeniu, jako podstawa jego wydania, art. 13 (w zarządzeniu nie wskazano paragrafu) ustawy Prawo o prokuraturze,

nie stanowi podstawy do przeniesienia przez Prokuratora Generalnego jego kompetencji ustawowych przyznanych w art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze, na prokuratora okręgowego. Nadto, z decyzji z dnia

[...] kwietnia 2016 r. bezspornie wynika, że Prokurator Okręgowy w [...] wydał ją we własnym imieniu.

Przepis art. 13 § 1 ustawy Prawo o prokuraturze stanowi, że Prokurator Generalny kieruje działalnością prokuratury osobiście lub za pośrednictwem Prokuratora Krajowego oraz pozostałych zastępców Prokuratora Generalnego, wydając zarządzenia, wytyczne i polecenia. Zgodnie z art. 13 § 2 powołanej ustawy, Prokurator Generalny jest przełożonym prokuratorów powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury oraz prokuratorów Instytutu Pamięci Narodowej. Stosownie zaś do art. 13 § 3 tej ustawy, kompetencje i zadania Prokuratora Generalnego wynikające z ustaw może realizować upoważniony przez niego Prokurator Krajowy lub inny zastępca Prokuratora Generalnego. Prokurator Generalny wydaje w tym zakresie stosowne zarządzenie. Zgodnie z art. 13 § 4 ustawy, w razie nieobsadzenia urzędu Prokuratora Generalnego lub jego czasowej niezdolności do wykonywania obowiązków Prokuratora Generalnego zastępuje Prokurator Krajowy.

Z przepisu art. 13 § 3 ustawy - Prawo o prokuraturze wprost wynika,

że Prokurator Generalny może w formie zarządzenia upoważnić Prokuratora Krajowego lub innego swojego zastępcę do realizowania przyznanych mu ustawowo zadań

i kompetencji.

Ustawodawca ograniczył zatem w powołanym przepisie możliwość przeniesienia przez Prokuratora Generalnego uprawnień do realizacji jego ustawowych zadań

i kompetencji na Zastępców Prokuratora Generalnego. W świetle powołanego w zarządzeniu nr 25/16 przepisu art. 13 ustawy - Prawo o prokuraturze nie jest zatem możliwe delegowanie kompetencji Prokuratora Generalnego - w zakresie przyznania skarżącemu dodatku wyrównawczego – na Prokuratora Okręgowego w [...].

Nadto, podkreślenia wymaga, że upoważnienie, udzielone na podstawie

art. 13 § 3 ustawy Prawo o prokuraturze, tak jak i upoważnienie udzielone na podstawie art. 268a k.p.a., wywiera jedynie ten skutek, że zmienia się osoba wykonująca kompetencje organu, czyli Prokuratora Generalnego. Osoba działająca

z upoważnienia Prokuratora Generalnego (zgodnie z art. 13 § 3 ustawy Prawo

o prokuraturze – Prokurator Krajowy lub inny zastępca Prokuratora Generalnego) nie staje się w takim przypadku organem administracji właściwym w sprawie. Ustawodawca powołanym przepisem art. 13 § 3 stworzył możliwość, aby nie tylko sam piastun organu (Prokuratora Generalnego), lecz także upoważniony przez niego Prokurator Krajowy lub inny zastępca Prokuratora Generalnego mogli wykonywać kompetencje i zadania Prokuratora Generalnego. Nie zmienia to tego, że decyzje wydawane w oparciu

o zarządzenie Prokuratora Generalnego przez Prokuratora Krajowego lub innego zastępcę Prokuratora Generalnego, pozostają decyzjami Prokuratora Generalnego, wydawane są jedynie z jego upoważnienia. Od decyzji tych, stosownie do art. 127 § 3 k.p.a. przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak od decyzji wydanych przez ministra w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 4 k.p.a.

Tymczasem w niniejszej sprawie decyzja z dnia [...] kwietnia 2016 r. wydana została przez Prokuratora Okręgowego w [...] jako organ I instancji,

z pouczeniem o prawie odwołania do Prokuratora Regionalnego w [...]. Po przekazaniu odwołania przez Prokuratora Regionalnego w [...] według właściwości Prokuratorowi Generalnemu, Prokurator Generalny rozpoznał odwołanie od tej decyzji jako organ II instancji.

Wobec tego, że przepis art. 13 ustawy - Prawo o prokuraturze w zw. z art. 32 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o prokuraturze nie stanowi podstawy prawnej do przeniesienia przez Prokuratora Generalnego kompetencji ustawowych do wydania decyzji w sprawie dodatku wyrównawczego dla prokuratora do spraw wojskowych będącego żołnierzem zawodowym na Prokuratora Okręgowego

w [...], stwierdzić należało, że decyzja z dnia [...] kwietnia 2016 r. została wydana przez niewłaściwy organ, a zatem z naruszeniem przepisu art. 19 k.p.a., co stanowi kwalifikowaną wadę prawną określoną w art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a. Zarzut skargi w tym zakresie Sąd uznał za zasadny. Prokurator Generalny rozpatrując sprawę jako organ odwoławczy nie dostrzegając, że decyzja z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] obarczona jest wadą nieważności i utrzymując w mocy wymienioną decyzję Prokuratora Okręgowego w [...], sam rażąco naruszył przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.).

W świetle powyższego, za przedwczesne uznać należało odniesienie się do zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), orzekł jak w punkcie 1 wyroku. O kosztach postępowania sądowego, jak w punkcie 2 wyroku, Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 powołanej ustawy oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.), zaliczając do tych kosztów kwotę 480 zł z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika skarżącego oraz kwotę 17 zł z tytułu opłaty skarbowej. Sąd nie znalazł podstaw do zastosowania przepisu § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a tego rozporządzenia, albowiem sprawa niniejsza jest sprawą ze stosunku służbowego (art. 239 § 1 pkt 1 lit. d P.p.s.a.), a nie sprawą o należność pieniężną.