Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1702/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.61 ust. 8 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec- Kudiura, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska –Urbaniak, Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Protokolant sekretarz - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2017 r. sprawy ze skargi A.S.-K. w S. na informację Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego – Departamentu Funduszy i Spraw Europejskich z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi, wniesionej przez Archidiecezję S. w S. (dalej jako skarżąca/wnioskodawca) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jest informacja Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego – Departamentu Funduszy i Spraw Europejskich z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia.

Zaskarżona informacja została wydane w następującym stanie faktycznym:

W dniu [...] maja 2017 r. skarżąca, zwróciła się z wnioskiem o dofinansowanie projektu "[...]" w ramach działania 8.1 Ochrona dziedzictwa kulturowego i rozwój zasobów kultury Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020.

Pismem z [...] czerwca 2017 r., nr [...] Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego – Departament Funduszy i Spraw Europejskich – działające jako Instytucja Pośrednicząca (dalej: IP POIiŚ), na podstawie pkt 72 załącznika nr 6 do Szczegółowego opisu osi priorytetowych POIiŚ 2014-2020 (System oceny i wyboru projektów w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020), zwróciło się do skarżącej o złożenie stosownych wyjaśnień i ewentualne uzupełnienie lub poprawę dokumentacji aplikacyjnej w zakresie wskazanym w piśmie.

Następnie, w dniu [...] lipca 2017 r., nr [...] skarżąca została poinformowana przez Komisję Oceny Projektów o negatywnej ocenie formalnej wniosku z uwagi na niespełnienie kryterium nr 5 dotyczącego kompletności dokumentacji aplikacyjnej, tj. wniosku i załączników. Zarzucono bowiem, iż wnioskodawca nie przedstawił pozwoleń Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków na wykonanie prac konserwatorskich objętych wnioskiem oraz opinii ww. organu dotyczącej stanu zachowania zabytków.

Wobec powyższego skarżąca złożyła protest wyjaśniając w nim, iż posiada stosowne opinie i zezwolenia Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków jednakże z uwagi na nieprawidłowe zredagowanie wezwania z dnia [...] czerwca 2017 r., dotyczącego złożenia korekt i uzupełnień, została pozbawiona możliwości uzupełnienia wniosku.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] skarżąca została wezwana do uzupełnienia protestu poprzez nadesłanie dokumentu poświadczającego umocowanie osoby upoważnionej do reprezentowania skarżącej – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Wezwanie zostało doręczone 7 sierpnia 2017 r.

W wyniku rozpatrzenia protestu IP POIiŚ, w piśmie z [...] września 2017 r., nr [...] poinformowała skarżącą o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia z uwagi na uzupełnienie protestu po upływie terminu wyznaczonego do jego uzupełnienia.

W uzasadnieniu pisma wyjaśniono, iż zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217, z późn. zm.); dalej: "u.z.r.p.", w przypadku wniesienia protestu niespełniającego wymogów formalnych, o których mowa w ust. 2 lub zawierającego oczywiste omyłki, właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do jego uzupełnienia lub poprawienia w nim oczywistych omyłek, w terminie 7 dni, licząc od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia protestu bez rozpatrzenia.

Następnie zaznaczono, że jednym z wymogów formalnych, określonych w art. 54 ust. 2 u.z.r.p., jest zgodnie z pkt 6 tego ustępu podpis wnioskodawcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania, z załączeniem oryginału lub kopii dokumentu poświadczającego umocowanie takiej osoby do reprezentowania wnioskodawcy.

Wobec powyższego skoro wezwanie do uzupełnienia protestu doręczono [...] sierpnia 2017 r., natomiast przesyłka zawierająca uzupełnienie została nadana [...] sierpnia 2017 r., tj. po upływie 7 dni od dnia doręczenia wezwania to zasadnym było pozostawienie protestu bez rozpatrzenia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą informację z dnia [...] września 2017 r. skarżąca zarzuciła naruszenie:

- art. 59 ust. 1 w związku z art. 54 ust. 2 u.z.r.p., bowiem zakwestionowane pełnomocnictwo zostało już złożone do wniosku o dofinansowanie,

- art. 50a u.z.r.p., stanowiącego, że Instytucja Pośrednicząca nie może w toku ubiegania się o dofinansowanie, w tym w toku procedury odwoławczej żądać dokumentów na potwierdzenie faktów lub stanu prawnego, jeśli są one znane tej instytucji.

Skarżąca podniosła, iż pełnomocnictwo do reprezentowania Archidiecezji S. zostało złożone w oryginale przez wnioskodawcę razem z wnioskiem o dofinansowanie. Pełnomocnictwo to obejmuje dokonywanie wszystkich czynności formalnych i prawnych wobec wszystkich podmiotów publicznych i prywatnych w zakresie realizacji planowanego projektu, aż do zrealizowania jego celów, w tym do udzielania odpowiedzi, wyjaśnień, podpisywania niezbędnych dokumentów. Ponadto, kierując się tym pełnomocnictwem Instytucja Pośrednicząca adresowała całą korespondencję związaną z wnioskiem o dofinansowanie do ustanowionego pełnomocnika. Żądanie zatem powtórnego przekazania dokumentu pełnomocnictwa nie miało uzasadnienia.

W piśmie procesowym z 3 października 2017 r. organ podniósł, iż procedura odwoławcza jest procedurą odrębną od procedury konkursowej, a obowiązkiem wnioskodawcy jest każdorazowe złożenie stosownego upoważnienia, niezależnie czy załączył go już uprzednio do pierwotnie złożonego wniosku.

Odnosząc się zaś do zarzutu naruszenia art. 50a u.z.r.p. organ wyjaśnił, iż artykuł ten nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ został dodany do tego aktu prawnego ustawą zmieniającą z dnia 7 lipca 2017 r. Natomiast do procedury odwoławczej, która tak jak w niniejszej sprawie nie została zakończona do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 7 lipca 2017 r., stosuje się przepisy dotychczasowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2 tego przepisu, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest informacja IP POIiŚ z dnia [...] września 2017 r. w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, na które skarga została wniesiona w trybie ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Dodać należy, iż art. 50 u.z.r.p. stanowi, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów.

Poddając rozstrzygnięcia właściwej instytucji kontroli sądowej, ustawodawca w art. 61 ustanowił szczegółowy tryb wnoszenia i rozpoznawania skarg, odbiegający od ogólnego modelu, wskazując w art. 64 zakres stosowania przepisów p.p.s.a. Zaskarżone negatywne oceny projektów nakazuje traktować jak akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. b u.z.r.p. Sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione.

Analizując sprawę w tym zakresie przede wszystkim przypomnieć trzeba, iż sprawa ta została zainicjowana wnioskiem skarżącej o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020 (PO IR) Priorytet VIII: Ochrona dziedzictwa kulturowego i rozwój zasobów kultury Działanie 8.1: Ochrona dziedzictwa kulturowego i rozwój zasobów kultury w konkursie nr [...].

Zdaniem skarżącej, IP POIS niezasadnie uznała, że nie złożono w terminie pełnomocnictwa dla osoby podpisującej protest. Wskazano, iż przedmiotowe pełnomocnictwo zostało złożone w ramach konkursu i znajduje się w aktach sprawy oraz dotyczy całego procesu aplikowania i realizacji projektu.

Należy w powyższym kontekście zauważyć, iż, wbrew twierdzeniom skarżącej, regulacje dotyczące przebiegu procedury odwoławczej zostały odrębnie określone w rozdziale 15 u.z.r.p.. Fakt posiadania pełnomocnictwa na etapie składania wniosku o dofinansowanie został poddany ocenie w trakcie procedury oceny formalnej. Natomiast wniesienie protestu oznaczało rozpoczęcie procedury odwoławczej od wyników zakończonej oceny formalnej, która stanowi etap weryfikacji oceny projektu. Ustawodawca w art. 54 ust. 2 u.z.r.p. wyraźnie określił co powinien zawierać protest. W pkt 6 tego ustępu wskazano, że do protestu należy załączyć oryginał lub kopię dokumentu poświadczającego umocowanie wnioskodawcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania. Brak przedmiotowego dokumentu wskazuje zatem na niekompletność protestu. Nie zawarto przy tym zastrzeżenia, że takiego dokumentu nie należy dołączyć, jeżeli został przedłożony na etapie składania wniosku. Intencją ustawodawcy było zatem każdorazowe przedłożenie stosownego upoważnienia. Wnioskodawca w sposób jednoznaczny został o tym wymogu poinformowany przez KOP wraz z konsekwencjami jego niedopełnienia (tj. pozostawienie protestu bez rozpatrzenia).

W związku z powyższym, należy uznać za bezzasadne podważanie zapisów ustawy wdrożeniowej w kontekście określonej procedury odwoławczej, w tym uzupełnień o wymagane dokumenty wskazane w art. 54 ust. 2. Przeciwna wykładnia byłaby nie do pogodzenia z zasadą równego traktowania wnioskodawców biorących udział w konkursie.

Za nieuprawniony Sąd uznał również zarzut naruszenia art. 50a ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, zgodnie z którym Instytucja Pośrednicząca nie może w toku postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie, w tym w toku procedury odwoławczej żądać dokumentów na potwierdzenie faktów lub stanu prawnego, jeśli są one znane tej instytucji.

Należy zauważyć, iż przywołany art. 50a u.z.r.p. wszedł w życie z dniem 2 września 2017 r. Do procedury odwoławczej, wszczętej na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 20142020 i niezakończonej do dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1475); dalej: "ustawa zmieniająca" stosuje się przepisy dotychczasowe. Zasada taka określona została w art. 16 ust. 1 ustawy zmieniającej. Do procedury odwoławczej, wszczętej po dniu wejścia w życie ustawy zmieniającej, stosuje się przepisy zmienione. Protest wnioskodawcy został wniesiony w dniu [...] lipca 2017 r., tj. przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej, zatem do jego rozparzenia stosuje się przepisy dotychczasowe.

Z tych względów Sąd uznał, że pozostawienie protestu bez rozpoznania było uzasadnione.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.r.p. orzekł, jak w sentencji wyroku.