Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2449/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. K. na pismo Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2015r., znak: [...] w przedmiocie przekazania pism zgodnie z właściwością postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie stronie skarżącej reprezentowanej przez radcę prawnego M. L. kwotę 500,00 (pięćset) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 30 września 2015r. E. K. za pośrednictwem organu wniosła skargę na pismo Ministra Infrastruktury i Rozwoju przekazujące w dniu

[...] lipca 2015r. znak: [...] dwa pisma E. K. reprezentowanej przez pełnomocnika T. K. z dnia [...] lipca 2015r. i z dnia [...] lipca 2015r. Prezydentowi Miasta S. zgodnie z właściwością.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Rozwoju wniósł o jej odrzucenia zaś w przypadku uznania, iż brak jest podstaw do odrzucenia o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, Sąd bada przede wszystkim jej dopuszczalność. W tym aspekcie chodzi mianowicie o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sądu administracyjnego. Właściwość rzeczowa wojewódzkich sądów administracyjnych określona jest przepisami art. 3 § 2 pkt 1-9 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm. ) zwanej dalej jako p.p.s.a). W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego

w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Skarga E. K. na pismo Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lipca 2015r., znak: [...] nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego, albowiem przedmiotem skargi jest czynność przekazania pisma przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju organowi właściwemu na podstawie art. 65 § 1 kpa.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 65 § 1 kpa jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. Z treści tego przepisu wynika, że przekazanie podania do organu właściwego następuje w formie zwykłego pisma, a nie w formie postanowienia, na które służy zażalenie. Ponadto nie stanowi również czynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ukształtował się pogląd, że przez akty lub inną czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. należy rozumieć głównie działania materialno-techniczne wywołujące określone skutki prawne. Nadto, aby akty lub czynności podlegały kontroli sądów administracyjnych, muszą zostać spełnione następujące warunki: nie mogą mieć one charakteru decyzji czy postanowienia wydanego w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, winny mieć charakter publicznoprawny, być skierowane do indywidualnego podmiotu oraz dotyczyć jego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przy czym ostatni wymieniony warunek oznacza, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku (zob. przykładowo postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2012 roku, w sprawie o sygn. akt I OSK 1501/12). Do kategorii aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. w obowiązującym stanie prawnym nie można zaliczyć pisma przekazującego zgodnie z właściwością, bowiem wywołuje ono wyłącznie skutki procesowe. Nie rozstrzyga o jakichkolwiek uprawnieniach materialnych strony związanych z prowadzoną sprawą.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.