Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 528/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-09-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 1, art. 2, art. 3 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 7, art. 8, art. 77 par. 1, art. 107 par. 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Fularski /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2014 r. sprawy ze skargi Rady [...] w [...] na decyzję Minister Finansów z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącej Rady [...] w [...] kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją znak [...] z dnia [...] marca 2014 r. Minister Finansów (dalej: "Minister", "organ") utrzymał w mocy decyzję własną z dnia

[...] stycznia 2014 r. o odmowie udostępnienia Radzie Sekcji Krajowej Pracowników Skarbowych [...] w W. (dalej: "skarżąca", "wnioskodawca", "strona") informacji publicznej przetworzonej. Jako podstawę prawną zaskarżonej decyzji wskazano art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej: "K.p.a.")

i art., 16 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r.

o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198, z późn. zm., dalej "u.d.i.p.").

Organ wskazał, że wniosek skarżącej nr [...] inicjujący przedmiotowe postępowanie wpłynął do niego w dniu [...] grudnia 2013 r. i dotyczył udostępnienia następujących informacji publicznych:

1. Rozliczenia funduszu nagród tworzonego na podstawie art. 93 ustawy z dnia

21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej za 2011 rok w Ministerstwie Finansów.

W informacji należy podać wielkość:

odpisów ogółem na ww. fundusz nagród,

odpisów na ww. fundusz nagród w wysokości 3 % planowanych wynagrodzeń osobowych,

odpisów na ww. fundusz nagród dokonanych ponad kwotę 3 % planowanych wynagrodzeń osobowych ogółem,

wypłat dokonanych z ww. funduszu nagród ogółem.

2. Źródeł sfinansowania zwiększenia ponad obligatoryjny poziom 3 % funduszu wynagrodzeń osobowych z podziałem na zwiększenia z tytułu:

korzystania przez pracowników z urlopów wychowawczych,

korzystania przez pracowników z urlopów bezpłatnych,

korzystania przez pracowników z zasiłków chorobowych,

korzystania przez pracowników z zasiłków macierzyńskich,

korzystania przez pracowników z zasiłków opiekuńczych,

wykorzystania środków przewidzianych na nagrody jubileuszowe i odprawy emerytalne na dany rok budżetowy poniżej zakładanego planu,

zasilenia funduszu nagród niewykorzystanymi środkami finansowymi przeznaczonymi na wypłatę dodatkowego wynagrodzenia rocznego,

innych, nie wymienionych wyżej, tytułów.

3. Przeciętnego zatrudnienia w Ministerstwie Finansów w przeliczeniu na pełne etaty

w 2011 roku.

Po analizie przedmiotowego wniosku informacje dotyczące przeciętnego zatrudnienia w Ministerstwie Finansów w przeliczeniu na pełne etaty w 2011 roku (pytanie nr 3 wniosku) zostały przekazane wnioskodawcy pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. znak: [...]. Tym samym pismem wnioskodawca w trybie art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., został wezwany do wykazania, że uzyskanie żądanej przez niego informacji publicznej przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi.

Decyzją z [...] stycznia 2014 r. Minister Finansów odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej określonej w pkt 1 i 2 wniosku. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że Ministerstwo Finansów nie posiada informacji, o którą wnosi wnioskodawca a jej uzyskanie będzie wymagało wytworzenia przez podjęcie szeregu czynności, m.in.:

dokonania analizy dokumentów z 2011 roku,

sporządzenia zestawień danych z podziałem na fundusz utworzony na podstawie art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. Nr 227, poz. 1505, z późn. zm.), z jednoczesnym wyszczególnieniem środków w wysokości 3% planowanych wynagrodzeń osobowych i środków stanowiących podwyższenie ww. funduszu nagród w ramach posiadanych środków na wynagrodzenia, oraz fundusz rozdysponowany,

przygotowania rozliczenia środków stanowiących zwiększenie funduszu nagród ponad obligatoryjny poziom 3% funduszu wynagrodzeń osobowych, co będzie wiązało się ze szczegółową analizą wynagrodzeń poszczególnych pracowników i ich absencji oraz przypisanie tzw. "oszczędności funduszu wynagrodzeń" poszczególnym tytułom,

o których mowa w przedmiotowym wniosku,

przygotowania odpowiedniego zestawienia informacji, samodzielnego ich zredagowania oraz zaangażowania określonych środków osobowych (w tym intelektualnych), także czasu, w wyniku których powstaną jakościowo nowe informacje.

Zabiegi te czynią zatem żądane informacje informacją przetworzoną, której udzielenie skorelowane jest z potrzebą wykazania przesłanki interesu publicznego.

Organ wskazał, że stosownie do postanowień ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885) oraz rozporządzenia Ministra Finansów w z dnia 7 grudnia 2010 r. w sprawie prowadzenia gospodarki finansowej jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych (Dz. U. Nr 241 poz. 1616), plan finansowy jednostki budżetowej nie uwzględnia odrębnej jednostki redakcyjnej – środki na nagrody. Jednostka może tworzyć w księgach rachunkowych dodatkowe konta analityczne, jednakże niezależnie od użytych technik, rozwiązań oraz narzędzi, w celu przygotowania danych w określonym układzie niezbędne jest dokonanie stosownych rozliczeń, zestawień, podsumowań.

Pismem z dnia [...] marca 2014 r. skarżąca złożyła do Ministra Finansów wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. We wniosku tym zarzuciła naruszenie:

- art. 7, art. 61 ust 1 i 2, art. 61 ust. 3 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej,

- art. 1 ust. 1, art. 2 ust 1, art. 3 ust. 1pkt 1, art. 3 ust. 2, art. 6 ust. 1 pkt 2 lit d, art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 16 ust. 1 u.d.i.p.,

- art. 6, art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 1 i 3 K.p.a.

Zdaniem skarżącej żądane przez nią informacje nie miały charakteru informacji przetworzonej. Tym samym uzasadnienie organu w tym zakresie uznała za gołosłowne. Za niemożliwe uważa, by organ nie miał informacji nawet o odpisach na fundusz nagród ogółem i o wysokościach wypłat ogółem z tego funduszu. Wskazała na obowiązek sporządzenia takich informacji wynikający z polecenia Szefa Służby Cywilnej,

a pozostałe żądane dane muszą wynikać z ewidencji księgowej. Zarzuciła, że Minister nie wykazał, że nie są prowadzone konta analityczne i syntetyczne obrazujące wysokość poszczególnych odpisów, o których mowa w pkt 2 wniosku. Skarżąca wskazała na możliwości wynikające z użytkowanego w ministerstwie systemu kadrowo-płacowego [...]-eHR co do uzyskania żądanych danych. Powołała się na zasady jawności finansów publicznych wynikające z przepisów ustawy o finansach publicznych.

Minister Finansów decyzją z dnia [...] marca 2014 r. znak: [...] utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia, po przedstawieniu stanu faktycznego

i prawnego sprawy organ wywiódł, że prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, nie ma jednak charakteru bezwzględnego. Wyznacznikiem zakresu prawa do informacji publicznej jest szczególnie istotne znaczenie informacji dla interesu publicznego w odniesieniu do informacji przetworzonej. Przed udostępnieniem informacji przetworzonej podmiot zobowiązany powinien sprawdzić, czy udostępnienie informacji w zakresie określonym we wniosku jest "szczególnie istotne dla interesu publicznego". W sytuacji braku interesu publicznego, organ zobowiązany do udzielenia informacji publicznej przetworzonej powinien wydać decyzję odmawiającą udzielenia żądanej informacji.

Organ podzielił także swój pogląd, że żądanie wniosku stanowi informację publiczną przetworzoną.

Odnosząc się do twierdzeń skarżącej co do możliwości systemu [...]eHR organ stwierdził, że opisane przez skarżąca możliwości systemu zawierają wyrwane

z kontekstu zdania, a znajomość tego systemu tylko z dokumentacji nie jest wystarczająca do poznania faktycznych możliwości systemu i określenia złożoności pozyskania danych w żądanym układzie.

Organ podtrzymał stwierdzenia, że w sprawozdaniach dotyczących wykonania wydatków podaje się jedynie zbiorcze informacje na temat wynagrodzeń, bez konieczności wyodrębnienia danych dotyczących nagród. Stwierdził też, że nie są prowadzone konta analityczne i syntetyczne dla poszczególnych odpisów, o których mowa w pkt 2 wniosku skarżącej, ponieważ wniosek nie dotyczy odpisów tylko źródeł finansowania zwiększenia ponad obligatoryjny poziom 3% funduszu wynagrodzeń. Odnosząc się do twierdzeń skarżącej o przekazywaniu informacji zgodnie z poleceniem Szefa Służby Cywilnej, organ stwierdził, że informacji tych nie przekazuje w żądanym przez wnioskodawcę układzie.

Minister nie zgodził się też z zarzutami dotyczącymi naruszenia przepisów postępowania.

Odnosząc się do zarzutów skarżącej, dotyczących braków formalnych zaskarżonej decyzji, Minister stwierdził, że decyzja ta zawiera wszystkie składniki,

o których mowa w art. 107 § 1 i § 3 K.p.a., m.in. uzasadnienie faktyczne, które zawiera w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł i przyczyn, z powodu których odmówił stronie udostępnienia informacji publicznej przetworzonej oraz uzasadnienie prawne z wyjaśnieniem podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W decyzji tej została szczegółowo omówiona i uzasadniona zarówno kwestia uznania żądanej informacji publicznej za informację przetworzoną, jak również braku istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego.

Skargę na powołaną decyzję do sądu administracyjnego złożyła skarżąca, wnioskując o uchylenie zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Wydanemu rozstrzygnięciu postawiła zarzut naruszenia prawa materialnego - art. 7, art. 8 ust. 2, art. 61 ust. 1 i 2, art. 61 ust. 3 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 3 ust. 2, art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d), art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 16 ust. 1 u.d.i.p., art. 33 ust. 1 w zw. z art. 34 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o finansach publicznych oraz przepisów postępowania – art. 6, art. 7, art. 15 w zw. z art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 1 w związku z art. 107 § 3 in fine K.p.a.

Skarżąca podniosła, że w decyzjach Ministra:

1) występują poważne wady uzasadnień decyzji pod względem prawnym, czym naruszono art. 107 § 1 w związku z art. 107 § 3 in fine K.p.a.;

2) nie wiadomo jaki jest stan faktyczny - nie został on ustalony i przedstawiony

w decyzji, co narusza art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a.;

3) nie dokonano wykładni art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w kontekście praw określonych

w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej;

4) błędnie uznano, że mamy w tym przypadku do czynienia z informacją przetworzoną;

5) zaprezentowano taką interpretację u.d.i.p., która w efekcie uniemożliwia uzyskanie informacji o działaniach władzy publicznej oraz niweczy jakąkolwiek formę kontroli społecznej;

6) naruszono zasadę jawności finansów publicznych;

7) nie ustosunkowano się do większości zarzutów środka odwoławczego, czym naruszono art. 15 w związku z art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 i art. 140 K.p.a.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, że sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Kluczowym na gruncie niniejszej sprawy jest wskazanie, że zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Ta konstytucyjna zasada znalazła swoje odzwierciedlenie w przepisach art. 1 i art. 2 u.d.i.p. stwierdzających m.in., że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną

i podlega udostępnieniu, każdy jest również uprawniony do uzyskania informacji publicznej bez potrzeby wykazywania interesu prawnego lub faktycznego. Przemawia to za szerokim rozumieniem informacji publicznej jako informacji o każdym przejawie działania organów władzy publicznej. Tylko wyraźne ograniczenie ustawowe może prowadzić do naruszenia prawa do informacji publicznej. Prawo do uzyskiwania informacji publicznej w zakresie gospodarki środkami publicznymi jest dodatkowo wzmocnione przepisem art. 33 ustawy o finansach publicznych wprowadzającym pełną jawność tych informacji z ograniczeniem tylko do informacji niejawnych lub wyłączonych z upublicznienia na podstawie umów międzynarodowych. Ponieważ prawo do informacji publicznej ma konstytucyjne umocowanie, to interpretując niezdefiniowane ustawowo pojęcie "informacji przetworzonej" należy mieć na uwadze, by interpretacja ta nie zmierzała do ograniczenia prawa do informacji publicznej. Miałoby to miejsce jedynie wtedy, gdyby nakład wysiłku organizacyjnego i intelektualnego polegający na wytworzeniu informacji przetworzonej był niewspółmiernie wysoki w stosunku do rangi interesu publicznego występującego po stronie podmiotu żądającego informacji. Należy też mieć na uwadze, że nie jest przetworzeniem informacji ich uzyskanie ze zbioru informacji prostych przez proste zestawienia, podstawowe działania matematyczne

i tym podobne nie wymagające znacznego wysiłku intelektualnego i organizacyjnego

i znacznej pracochłonności. Nie sposób wprawdzie jednoznacznie określić co to jest znaczny wysiłek intelektualny, organizacyjny oraz znaczna pracochłonność, ale punktem odniesienia może być na przykład konieczność wydania decyzji odmownych

w obu instancjach i ich ewentualna obrona przed sądem w razie wniesienia skargi. Mając na uwadze to, że znaczna część informacji publicznej przechowywana jest

w zbiorach informatycznych systemów komputerowych należy przyjąć, że informacje

w postaci zbiorów, zestawień możliwych do uzyskania przy zwykłej, przewidzianej instrukcją użytkowania, funkcjonalności stosownych systemów oprogramowania,

ze stanowiska o najwyższych uprawnieniach dostępu do systemu, nie będzie informacją przetworzoną.

Istota sporu w sprawie niniejszej dotyczy charakteru żądanych informacji, tj. czy są to informacje proste, czy też przetworzone. Charakter tych informacji może mieć bowiem zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż w przypadku uznania ich za informacje przetworzone, wymagane jest od wnioskodawcy wykazanie istnienia po jego stronie przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego, o którym mowa

w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Minister Finansów odmówił skarżącej udzielenia żądanych informacji publicznych, gdyż uznał, że stanowią one w całości informacje publiczne przetworzone.

W ocenie Sądu z uzasadnienia decyzji nie wynika w sposób przekonywujący

i poddający się kontroli Sądu, z jakich względów Minister Finansów przyjął, że skarżąca wystąpiła o udostępnienie informacji publicznych przetworzonych. Organ nie wskazał dostatecznie, na jakiej podstawie potraktował ww. informacje za informacje przetworzone. Uzasadnienie organu sprowadza się do ogólnikowych a zarazem kategorycznych, nieweryfikowalnych stwierdzeń co do tego, że żądane informacje są informacjami przetworzonymi.

I tak organ stwierdza między innymi, że "jednostka może tworzyć w księgach rachunkowych dodatkowe konta analityczne, jednakże niezależnie od użytych technik, rozwiązań oraz narzędzi, w celu przygotowania danych w określonym układzie niezbędne jest dokonanie stosownych rozliczeń, zestawień, podsumowań". Nie wyjaśnia jednak, jakie to są konta analityczne, czy obejmują dane dotyczące nagrody,

o jakich chce się dowiedzieć skarżąca. Nie wskazuje też, jaki jest niezbędny nakład pracy, do uzyskania z systemu informatycznego stosownych danych.

Odnosząc się do twierdzeń skarżącej co do możliwości systemu [...]eHR organ stwierdza, że opisane przez skarżącą możliwości systemu zawierają wyrwane

z kontekstu zdania, a znajomość tego systemu tylko z dokumentacji nie jest wystarczająca do poznania faktycznych możliwości systemu i określenia złożoności pozyskania danych w żądanym układzie. Organ nie wskazuje jednak, jakie są faktyczne możliwości tego systemu, nie uzasadnia w żaden sposób, że z systemu tego wynika brak możliwości uzyskania informacji żądanych przez skarżącą.

Organ zamiast dążyć do merytorycznego rozstrzygnięcia, w którym powinien mieć na uwadze w pierwszym rzędzie prawo do uzyskania informacji publicznej, a nie możliwości ograniczenia tego prawa posuwa się w decyzji do swego rodzaju gry słownej. Wskazuje, że nie są prowadzone konta analityczne i syntetyczne dla poszczególnych odpisów, o których mowa w pkt 2 wniosku skarżącej, ponieważ wniosek nie dotyczy odpisów tylko źródeł finansowania zwiększenia ponad obligatoryjny poziom 3% funduszu wynagrodzeń. Przecież nie trzeba wiele wysiłku intelektualnego, by odczytać treść wniosku skarżącej w ten sposób, że informacje żądane w pkt 2 to "uszczegółowienie" informacji o jakiej mowa w pkt 1 lit. c, to jest z jakich źródeł tworzone są odpisy na fundusz nagród tworzony na podstawie art. 93 ustawy o służbie cywilnej. Z kolei jeśli organ nie kwestionuje istnienia kont analitycznych dla odpisów,

o jakich mowa w pkt 1 wniosku, to tym bardziej brak jest uzasadnienia dla traktowania informacji możliwych do uzyskania z systemu informatycznego na podstawie tych kont analitycznych i syntetycznych, jako informacji przetworzonych.

Stwierdzenie organu odnoszące się do twierdzeń skarżącej o obowiązku przekazywaniu informacji zgodnie z poleceniem Szefa Służby Cywilnej, stanowi

o naruszeniu zasad postępowania, w szczególności określonych w art. 7 i art. 8 K.p.a. Organ zbywa to stwierdzeniem, że nie przekazuje tych informacji w żądanym przez wnioskodawcę układzie. Nie wskazuje jednak, w jakim układzie te informacje przekazuje, i czy ten "układ" jest taki, że nie da się przez proste działania wydobyć

z informacji przekazywanych zgodnie z poleceniem Szefa Służby Cywilnej informacji żądanych przez skarżącą. Powyższe stanowi również o naruszeniu art. 77 § 1 K.p.a. przez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej, nie spełniają przy tym wymogów art. 107 § 3 K.p.a. w zakresie wskazania faktów będących istotnych dla wydania decyzji i uzasadnienia, dlaczego takie fakty zostały przyjęte, co uniemożliwia właściwą kontrolę przez Sąd.

W ocenie Sądu, zaskarżone decyzje zostały wydane zatem z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 8, art. 77 § 1 oraz art. 107 § 3 K.p.a. oraz z naruszeniem art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Wystąpiła zatem konieczność wyeliminowania tych aktów z obrotu prawnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w związku z art. 135 p.p.s.a. Minister Finansów nie wykazał bowiem, że informacje publiczne, o których mowa w jego decyzjach, mają charakter informacji przetworzonych, a nie informacji prostych. W świetle uzasadnień kontrolowanych decyzji brak jest podstaw do wniosku, że ww. informacje, których udostępnienia w poszczególnych punktach wniosku domaga się skarżąca, mają charakter informacji publicznych przetworzonych.

Ponownie rozpoznając sprawę Minister Finansów obowiązany będzie uwzględnić powyższe rozważania Sądu, w szczególności co do rozumienia pojęcia informacji przetworzonej w kontekście informacji żądanych w sprawie niniejszej. W szczególności Minister Finansów będzie zobowiązany przyjąć, że w odniesieniu do informacji przechowywanych w zbiorach informatycznych nie można uznać za informacje przetworzone takich, które są możliwe do uzyskania w postaci zbiorczych danych, zestawień, wyników, przy uwzględnieniu zwykłej, przewidzianej instrukcją użytkowania, funkcjonalności stosownych systemów oprogramowania, ze stanowiska o najwyższych uprawnieniach dostępu do systemu. Organ powinien też mieć na uwadze, że nawet

w przypadku, gdy niektóre z żądanych informacji mogą być uznane za informacje przetworzone, to nie zwalnia to organu z udostępnienia tych spośród wnioskowanych, które charakteru informacji przetworzonych nie mają. W przypadku wskazywania

w odniesieniu do informacji przetworzonych na interes publiczny skarżącej w ich uzyskaniu, organ rozważy również i te argumenty.

Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 135 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. Zakres,

w jakim uchylony akt nie może być wykonany, Sąd określił zgodnie z art. 152 p.p.s.a. (pkt 2). O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a., zaliczając do nich uiszczony przez skarżącą wpis stały od skargi w kwocie 200 zł.