Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 245/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-04-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 175 § 2 i 3 , art. 197 § 2, art. 163 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 lutego 2011 r., II SA/Go 318/10 odrzucające zażalenie Z. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 25 stycznia 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi Z. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia (...) kwietnia 2009 r., nr (...) w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 16 lutego 2011 r., II SA/Go 318/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił zażalenie Z. Z. na postanowienie tego Sądu z dnia 25 stycznia 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 4 listopada 2010 r., II SA/Go 318/10 w sprawie ze skargi Z. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia (...) kwietnia 2009 r., nr (...) w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż Z. Z. wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Zielonej Górze z dnia (...) kwietnia 2009 r., nr (...) w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami.

Wyrokiem z dnia 4 listopada 2010 r. powyższa skarga została odrzucona. Następnie, na skutek skargi kasacyjnej wniesionej przez pełnomocnika skarżącego, Sąd postanowieniem z dnia 25 stycznia 2011 r. orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej z uwagi, iż dotknięta była nieusuwalnymi brakami powodującymi jej niedopuszczalność.

W dniu 8 lutego 2011 r. do tutejszego Sądu wpłynęło zażalenie Z. Z. na postanowienie z dnia 25 stycznia 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej z wnioskiem o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji wskazał, iż Z. Z. , który nie należy kręgu osób, które w myśl art. 194 §4 P.p.s.a. są uprawnione do sporządzenia zażalenia, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Ponieważ skarżący zażalenie osobiście sporządził i podpisał, należy uznać je za niedopuszczalne.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Z. Z. wskazał, iż w toczącym się postępowaniu występuje jako strona i ma prawo podpisywać wszystkie pisma. Ponadto jego zdaniem w przypadku, gdy Sąd uznał, że nie jest uprawniony do podpisania wniesionego zażalenia, winien wezwać go do uzupełnienia braku pisma, czego nie uczyniono. Skarżący wskazał również, iż Sąd nie pouczył go o obowiązku sporządzenia zażalenia na ww. postanowienie przez profesjonalnego pełnomocnika.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, a zatem w takiej sytuacji obowiązuje tzw. przymus adwokacki. Wymóg ten ma na celu zapewnienie zażaleniu odpowiedniego poziomu merytorycznego i formalnego, gdyż temu środkowi odwoławczemu, jak i skardze kasacyjnej stawia się wysokie wymagania formalne, których niezachowanie grozi odrzuceniem pisma bez merytorycznego rozpoznania. Przepis art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio. W rozumieniu art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenie stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej.

W niniejszej sprawie odpis postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 25 stycznia 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikom skarżącego.

Stosownie do art. 163 §2 P.p.s.a. doręczając postanowienie wydane na posiedzeniu niejawnym należy pouczyć stronę występującą w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. Z powołanego przepisu a contrario wynika więc, że w przypadku gdy strona jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, Sąd nie ma obowiązku informowania go o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia. W niniejszej sprawie strona była reprezentowana przez dwóch pełnomocników - ustanowionego w ramach przyznanego jej prawa pomocy oraz pełnomocnika, którego ustanowiła w sprawie samodzielnie do sporządzenia skargi kasacyjnej oraz reprezentacji przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Sąd pierwszej instancji doręczając odpis postanowienia z dnia 25 stycznia 2011 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej pełnomocnikom skarżącego nie miał więc obowiązku stosowania pouczenia o którym mowa w art. 163 §2 P.p.s.a.

Z kolei z zażalenia wniesionego na ww. postanowienie wynika, że skarżąca sporządziła je osobiście, co skutkuje tym, iż zażalenie pozostaje dotknięte nieusuwalnym brakiem i z tego względu podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Sporządzenie w niniejszej sprawie zażalenia przez samą stronę, nie będącą jednocześnie adwokatem, radcą prawnym, sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, oznacza, że nie został spełniony obowiązek ustawowy wynikający z art. 194 § 4 P.p.s.a. i art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. Skarżący nie należy wszak do grona wymienionych osób. Skoro zaś tak, to trzeba przyjąć, że nie miał on wymaganej ustawowo tzw. zdolności postulacyjnej do sporządzenia przedmiotowego zażalenia. Ponieważ zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej nie zostało sporządzone przez uprawniony podmiot, trafnie Sąd pierwszej instancji odrzucił je jako niedopuszczalne (art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.).

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia