Wyrok Sądu Najwyższego, sygn. akt III ARN 7/93
Sąd Najwyższy
Data orzeczenia: 1993-03-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Powołane przepisy: article: art. 211, art. 212
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
article: art. 16
journal: Dz.U. 1967 nr 24 poz. 110
law: Ustawa z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych.
article: par. 1
journal: Dz.U. 1981 nr 21 poz. 107
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 sierpnia 1981 r. w sprawie sposobu uiszczenia opłat sądowych w sprawach cywilnych.
Teza: Wpłacenie instytucji uprawnionej do przyjmowania gotówkowych przekazów pieniężnych na konto bankowe jest równoznaczne z bezpośrednią wpłatą gotówkową do kasy sądu lub na rachunek sądu w banku prowadzącym ten rachunek.

Ewentualne opóźnienie w realizacji przekazu pieniężnego nie wywiera dla wpłacającego ujemnych następstw prawnych.

Przepis art. 165 par. 2 Kpc ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym /art. 211 Kpa/.

Skoro więc skarżący wpłacił w terminie wpis od skargi w ekspozyturze Banku Państwowa Kasa Oszczędności z poleceniem jego przekazania na właściwe konto Naczelnego Sądu Administracyjnego, to odrzucenie jego skargi z powodu nieuiszczenia w terminie wpisu rażąco narusza wskazane w rewizji nadzwyczajnej przepisy prawne.

TEZY

Wpłacenie instytucji uprawnionej do przyjmowania gotówkowych przekazów pieniężnych na konto bankowe jest równoznaczne z bezpośrednią wpłatą gotówkową do kasy sądu lub na rachunek sądu w banku prowadzącym ten rachunek.

Ewentualne opóźnienie w realizacji przekazu pieniężnego nie wywiera dla wpłacającego ujemnych następstw prawnych.

Przepis art. 165 par. 2 Kpc ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym /art. 211 Kpa/.

Skoro więc skarżący wpłacił w terminie wpis od skargi w ekspozyturze Banku Państwowa Kasa Oszczędności z poleceniem jego przekazania na właściwe konto Naczelnego Sądu Administracyjnego, to odrzucenie jego skargi z powodu nieuiszczenia w terminie wpisu rażąco narusza wskazane w rewizji nadzwyczajnej przepisy prawne.


SENTENCJA

Sąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji udzielającej pozwolenia na budowę domku letniskowego na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego W Warszawie z dnia 28 października 1992 r. IV SA 786/92

postanawia uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Jak wynika z załączonego do rewizji nadzwyczajnej pisma Naczelnika wydziału Opracowania Dokumentów - III Oddziału Banku Państwowego PKO w K. z dnia 25 listopada 1992 r. wpłacony przez skarżącego w ekspozyturze Banku Państwowego PKO w K. na konto Naczelnego Sądu Administracyjnego w Narodowym Banku Polskim w Warszawie wpis w kwocie 50.000 zł został przez PKO omyłkowo przekazany na inne konto, i dopiero na interwencję PKO, zawartą w powyższym piśmie w dniu 11 listopada 1993 r., przekazany na konto NSA, o czym świadczy nadesłana Sądowi Najwyższemu notatka służbowa sporządzona przez NSA w dniu 5 marca 1993 r. Wpłaty na konto Naczelnego Sądu Administracyjnego w Narodowym Banku Polskim skarżący dokonał gotówką za pośrednictwem PKO, wobec czego zbędne jest rozważanie w niniejszej sprawie aktualności orzecznictwa Sądu Najwyższego w kwestii przelewu opłaty sądowej z konta zobowiązanego na konto sądu w ramach obrotu bezgotówkowego, sugerowane w rewizji nadzwyczajnej. Sposób uiszczenia wpisu przez skarżącego jest zgodny z przepisem par. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 sierpnia 1981 r. w sprawie sposobu uiszczania opłat sądowych w sprawach cywilnych /Dz.U. nr 21 poz. 107/, wydanego na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych /Dz.U. nr 24 poz. 110 ze zm./.

Przepis ten bowiem stanowi, że opłaty sądowe uiszcza się znaczkami z napisem "opłata sądowa" albo gotówką do kas sądowych lub na rachunek bankowy dochodów właściwego sądu". Nie wskazuje on, gdzie należy dokonywać wpłaty opłaty sądowej na rachunek bankowy właściwego sądu. A zatem wpłaty takiej dokonać można w każdej instytucji przyjmującej i realizującej przekazy gotówkowe na konto bankowe adresatów, w szczególności w bankach i urzędach pocztowych. Zarówno przepisy powołanego rozporządzenia, jak i ustawy z dnia 13 czerwca 1967 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych nie zawierają norm określających, czy spełnienie obowiązku wniesienia wpisu sądowego następuje z chwilą jego wpłacenia z poleceniem przekazania na konto bankowe właściwego sądu, czy też z chwilą wpływu przekazanej kwoty na to konto. Zgodnie z utrwaloną judykaturą Sądu Najwyższego /por. m.in. uzasadnienie postanowienia składu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 listopada 1961 r. 4 CR 634/61 - OSNCP 1964, z. 1 poz. 5/ powyższą lukę należy wypełnić przez zastosowanie w drodze analogii przepisu art. 165 par. 2 Kpc /art. 175 Kpc według dawnej numeracji/, w myśl którego oddanie pisma procesowego w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Analogicznie zatem wpłacenie instytucji uprawnionej do przyjmowania gotówkowych przekazów pieniężnych na konto bankowe jest równoznaczne z bezpośrednią wpłatą gotówkową do kasy sądu lub na rachunek sądu w banku prowadzącym ten rachunek.

Ewentualne opóźnienie w realizacji przekazu pieniężnego nie wywiera dla wpłacającego ujemnych następstw prawnych. Artykuł 165 par. 2 Kpc ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym /art. 211 Kpa/. Skoro więc skarżący wpłacił w terminie wpis od skargi w dyspozyturze banku PKO z poleceniem jego przekazania na właściwe konto Naczelnego Sądu Administracyjnego, to odrzucenie jego skargi z powodu nie uiszczenia w terminie wpisu rażąco narusza wskazane w rewizji nadzwyczajnej przepisy prawne, wobec czego Sąd Najwyższy na podstawie art. 422 par. 1 Kpc orzekł jak w sentencji.