Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 603/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2011-07-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 60,  art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi T.K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w składkach na ubezpieczenia społeczne, zażalenia skarżącej na zarządzenie z dnia [...] r. (sygn. akt III SA/Wr 603/10) o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy postanawia: umorzyć postępowanie wszczęte zażaleniem.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia [...] r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek T.K. o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. W dniu

[...] r. skarżąca wywiodła zażalenie na powyższe zarządzenie, ponownie wnosząc o przyznanie jej prawa pomocy.

Postanowieniem referendarza sądowego dnia [...] r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego oraz umorzono postępowanie w pozostałym zakresie, jako bezprzedmiotowe.

Wyznaczony pełnomocnik z urzędu, pismem z dnia [...] r. cofnął zażalenie skarżącej z dnia [...] r., wskazując, że wobec uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, postępowanie w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt. 1 i 2 powołanego przepisu.

Nie budzi wątpliwości fakt, iż cofnięcie wniesionego środka zaskarżenia, pozostaje czynnością dyspozytywną strony, której skuteczne podjęcie powoduje bezprzedmiotowość postępowania w zakresie cofniętej czynności.

Z art. 60 p.p.s.a. wynika, iż badając dopuszczalność cofnięcia skargi, sąd bada, czy czynność nie prowadzi do obejścia prawa, lub czy umorzenie nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z braku natomiast odmiennych regulacji, uznać należy, że tożsame przesłanki podlegają ocenie sądu przy cofnięciu innych pism niż skarga.

W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie zażalenia nie budzi – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości, skoro przyczynę dokonania tej czynności proceduralnej stanowiło postanowienie uwzględniające żądanie skarżącej, czyli niweczące wszelkie negatywne dla strony skutki zaskarżonego zażaleniem zarządzenia.

W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem zażalenia podlegało umorzeniu.