Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1829/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.82 ust.1
journal: Dz.U. 2004 nr 39 poz 353
law: Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Danuta Kania, Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego – oddala skargę –


UZASADNIENIE

W związku z wnioskiem A.K. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem przez Prezesa Rady Ministrów decyzji z dnia [...] maja 2016 r. o odmowie przyznania świadczenia w drodze wyjątku, Prezes Rady Ministrów, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm.), decyzją z [...] sierpnia 2016 r. utrzymać zaskarżony akt w mocy.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że przyznanie świadczenia na podstawie art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015 r., poz. 748 z późn. zm.) jest możliwe w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Przepis ten nie precyzuje warunków, jakie powinny być spełnione, aby renta lub emerytura mogła być przyznana w tym trybie. W związku z powyższym, każdy wniosek jest wnikliwie rozpatrywany i oceniany pod kątem występowania okoliczności mogących uzasadniać potraktowanie sprawy w sposób szczególny. Zgodnie z przyjętymi zasadami postępowania, potwierdzonymi przez wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt P 38/05 (123/9A/2006) oraz orzecznictwo sądów administracyjnych, świadczenie specjalne może być przyznane osobie legitymującej się wybitnymi, niepowtarzalnymi zasługami i osiągnięciami w jakiejś dziedzinie aktywności, np. na niwie zawodowej, społecznej, artystycznej, sportowej czy też politycznej oraz w przypadku zaistnienia nadzwyczajnych zdarzeń losowych. Przy rozpatrywaniu wniosków o przyznanie świadczeń specjalnych sytuacja bytowa wnioskodawców brana jest pod uwagę, jednak nie stanowi ona jedynego kryterium. W przeciwnym wypadku świadczenia specjalne zastępowałyby świadczenia przyznawane w ramach pomocy społecznej, co nie było zamiarem ustawodawcy przy stanowieniu przepisu art. 82 ust. 1 ww. ustawy.

A.K. (ur. [...].12.1944 r.) zwrócił się z prośbą do Prezesa Rady Ministrów o przyznanie świadczenia specjalnego z budżetu państwa na podstawie art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. W swych wystąpieniach wskazał między innymi, iż posiada wybitne i niepowtarzalne osiągnięcia w postaci wykonywanej pracy, tj. pielęgnacji i konserwacji drzew, wykraczających poza pracę zawodową, gdyż były wykonywane na podstawie umowy o dzieło a nie umowy o pracę. Potwierdzeniem wybitności osiągnięć zawodowych są, zdaniem wnioskodawcy, dokumenty będące: zaświadczeniami o odbyciu kursów zawodowych, zaświadczeniem o wpisaniu do rejestru Rzeczoznawców Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Ogrodników, uprawnieniem do wykonywania prac związanych z rekonstrukcją lub konserwacją parków zabytkowych lub innego rodzaju zorganizowanej zieleni zabytkowej, opiniami i informacjami o wykonywanych zleceniach dotyczących pielęgnacji drzew, opracowaniami, ekspertyzami dotyczącymi pielęgnacji i odnowy drzew, jak również decyzją Urzędu Patentowego z dnia [...] grudnia 2014 r. o udzieleniu patentu ([...]), którego wnioskodawca jest współtwórcą. Ponadto A.K. poinformował, iż do jego osiągnięć należy zaliczyć również podziękowania z dnia 20 sierpnia 2014 r. Sekretariatu Stanu w imieniu jego Świętobliwości Papieża Franciszka za przekazanie książki autorstwa wnioskodawcy pt. "[...]", podziękowanie z dnia 22 sierpnia 2014 r. w imieniu Królowej Elżbiety II za przekazanie tej samej książki, podziękowanie z dnia 15 września 2015 r. w imieniu Prezydenta RP pana Andrzeja Dudy za gratulacje i życzenia nadesłane w związku z objęciem urzędu Prezydenta RP oraz za przesłaną książkę. A. K. prowadził jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie pielęgnacji i konserwacji drzew. W swych pismach poinformował, iż niekorzystne działania Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody w K. udaremniły rozwój jego firmy i pozbawiły środków do życia. Wskazał, że uniemożliwiono mu prowadzenie działalności gospodarczej stosując wykluczenia z przetargów. Ponadto A. K. podniósł, że "(...) Dotychczasowe formacje społeczno-polityczne w Polsce wskazały, że transformacja ustroju, która została zapoczątkowana w 1989 r. nie została zapoczątkowana według kompleksowych założeń określonych w moim wniosku: komunikacie opracowanej i publicznie przedstawionej metody pt. "[...]" podczas sesji Wojewódzkiej Konferencji Ligii Ochrony Przyrody Kraków - 1988 r. w dniu 28 kwietnia 1988 r. i zostały zawłaszczone dla własnych interesów uwłaszczenia się na majątku narodowym przez totalitarne grupy systemu, z którymi nigdy się nie identyfikowałem i które jako takie są dla mnie obce, gdyż nie uwzględniły dobra wspólnego wszystkich ludzi naszego kraju, pozostawiając ich godności i praw człowieka polaryzując społeczeństwo materialnie i mentalnie (...)". Wystąpienie na wskazanej sesji było, jak poinformował wnioskodawca, jego wsparciem i solidarnością ze strajkującymi w tym czasie pracownikami Nowej Huty. A.K. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żona B.K . Miesięczny dochód dwuosobowej rodziny stanowią świadczenie emerytalne wnioskodawcy w wysokości - 1131,75 zł oraz pani K. w wysokości - 1668,68 zł. Stałe miesięczne obciążenia domowego budżetu stanowią opłaty: czynsz - 719,62 zł, energia - 100,61 zł, usługi telekomunikacyjne - 114,17 zł, gaz - 40,41 zł.

Wnioskodawca posiada orzeczenie o trwałej niezdolności do pracy wydane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. w 2006 r.

Do akt sprawy A.K. dołączył dokumenty obrazujące sytuację socjalno-bytową, sytuację zawodową oraz:

- książkę swego autorstwa pt. "[...]",

- kopie świadectw pracy,

- kopię swego pisma do Prezydenta RP Wojciecha Jaruzelskiego, informującego o przywłaszczeniu jego pomysłów,

- kopie pism przekazujących podziękowanie za przekazanie swojej książki przez wnioskodawcę,

- kopię pisma z Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wyrażającego podziękowania za przekazane przez pana K. gratulacje i życzenia przekazane Prezydentowi RP w związku z objęciem urzędu.

W celu uzyskania dodatkowych informacji o patencie, którego współtwórcą jest A. K., Sekretariat Prezesa Rady Ministrów wystąpił z pismem do Ministerstwa Środowiska.

Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w K. poinformował, iż A. K. nie wyraził zgody na ustalenie sytuacji socjalno-bytowej.

W opinii organu, zgromadzone w sprawie dokumenty nie wskazują na istnienie szczególnego przypadku dającego podstawę do przyznania przez Prezesa Rady Ministrów A.K. świadczenia specjalnego. Ustawodawca pozostawił wyłącznemu uznaniu Prezesa Rady Ministrów, jakie okoliczności uprawniające do nabycia świadczenia specjalnego należy uznać za szczególne. Podstawą uzyskania świadczenia specjalnego przyznawanego przez Prezesa Rady Ministrów (w trybie szczególnym) są jasno i dokładnie udokumentowane okoliczności, które wskazują, iż wnioskodawca podczas swojej działalności, np. sportowej, naukowej, społecznej, politycznej, gospodarczej położył wybitne i niepowtarzalne zasługi, a jego obecna sytuacja socjalno-bytowa jest rażąco niesprawiedliwa w odniesieniu do jego dokonań. Taka okoliczność nie występuje w powyższej sprawie. A.K. w swym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie podniósł nowych okoliczności mających wpływ na sprawę i prezentował tę samą argumentację.

Odnosząc się do działalności zawodowej, wskazanej w wystąpieniach przez wnioskodawcę, organ zauważył, iż nie można jej uznać za wybitną i niepowtarzalną, co stanowiłoby podstawę do przyznania przez Prezesa Rady Ministrów świadczenia specjalnego. Każda aktywność zawodowa zasługuje na szacunek. Podnoszona przez wnioskodawcę okoliczność, iż jego działalność zawodowa odbywała się na podstawie umowy o dzieło a nie umowy o pracę nie świadczy o jej wybitności i niepowtarzalności, co stanowiłoby podstawę do przyznania świadczenia specjalnego. Uhonorowanie wnioskodawcy z uwagi na wykonywanie swoich codziennych obowiązków zawodowych powodowałoby konieczność przyznania świadczeń specjalnych wszystkim osobom, które były i są aktywne zawodowo. Ponadto uznanie takie sprawiłoby, iż wszyscy, którzy sumiennie wykonywali i wykonują swoje obowiązki, mieliby bezsporne prawo do otrzymania świadczenia specjalnego przyznawanego przez Prezesa Rady Ministrów. Ocena taka spowodowałaby odejście od obowiązujących zasad przyznawania świadczeń w szczególnych, niepowtarzalnych przypadkach. Przywilej takiego wsparcia, jak już to zostało wskazane powyżej, jest przyznawany autorytetom, których osiągnięcia i dorobek są uznawane i cenione w kraju i za granicą. Wnioskodawca nie udokumentował skutecznie takich osiągnięć. Z informacji przekazanych przez Dyrektora Biura Ministra Środowiska wynika, że rozwiązania przyjęte w patencie, którego współtwórcą jest A.K. są adaptacją rozwiązań podobnych i istniejących (w tym w działach medycyny) do celów ochrony konarów drzew. Ze wskazanych przez wnioskodawcę w jego pismach osiągnięć, nie można skutecznie wywodzić faktu istnienia zasług o charakterze wyjątkowym i niepowtarzalnym.

Świadczenia specjalne nie mogą być traktowane jako pomoc dla wszystkich osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej, ani też jako rekompensata za wyrządzone, czy odczuwalne krzywdy i uszczerbki. Świadczenia te nie mają bowiem charakteru roszczeniowego. Podnoszone przez wnioskodawcę, niekorzystne dla jego firmy, działania Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody w K. nie mogą stanowić przesłanki do przyznania świadczenia specjalnego na podstawie omawianego przepisu. Prezes Rady Ministrów nie jest arbitrem sporów w tej dziedzinie.

Premier podniósł też, iż świadczenia specjalne nie są świadczeniami zastępczymi, np. w przypadku odmowy przyznania przez organ emerytalno-rentowy świadczeń lub gdy ich wysokość nie zaspokaja potrzeb świadczeniobiorców. Podkreślił również, że świadczenia specjalne przyznawane przez Prezesa Rady Ministrów na podstawie art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych podlegają innym regulacjom prawnym aniżeli renty i emerytury z ubezpieczenia społecznego i stanowią odrębne obciążenie budżetu państwa. Sam sposób finansowania świadczenia specjalnego przemawia za jego wyjątkowym i szczególnym charakterem. Organ nie zakwestionował działalności zawodowej wnioskodawcy, jak również autorstwa jednej pozycji książkowej, niemniej jednak jest ona w jego ocenie niewystarczająca do wypełnienia dyspozycji art. 82 ust.1 ustawy.

Drugą przesłanką mogącą mieć wpływ na przyznanie przez Prezesa Rady Ministrów świadczenia specjalnego jest wystąpienie szczególnego zdarzenia losowego, czyli takiego zdarzenia, które można uznać za nadzwyczajne, tzn. posiadające element wyjątkowości. Zebrany materiał dowodowy nie wskazuje w ocenie organu na to, iż sytuacja socjalno-bytowa wnioskodawcy była cynikiem takich właśnie zdarzeń. A. K. posiada stały miesięczny dochód. Tym samym w przedmiotowej sprawie udokumentowane przez wnioskodawcę okoliczności nie spełniają wymaganego kryterium wyjątkowości.

Dodano, iż samo powoływanie się na trudną sytuację materialną nie daje podstawy do przyznania świadczenia specjalnego, co między innymi zostało potwierdzone w uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 17 stycznia 2007 r. sygn. akt I OSK 894/06. Świadczenie specjalne nie ma bowiem charakteru świadczenia socjalnego i nie zależy wyłącznie od potrzeb osoby ubiegającej się o nie, nawet w sytuacji, gdy potrzeby te byłyby w pełni uzasadnione. Działania z tego zakresu wykonują odpowiednio powołane do tego instytucje, posiadające szereg mechanizmów pomocy zarówno finansowej, rzeczowej, jak i usługowej. Osoby znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej mają możliwość ubiegania się o inne rodzaje wsparcia, w szczególności przewidziane w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 930 j.t.).

W ocenie wnioskodawcy, sytuacja, w której się znajduje zapewne jest wyjątkowa, lecz jest to jedynie ocena subiektywna.

Od powyższej decyzji skargę do tutejszego Sądu wywiódł A.K. zarzucając organowi naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy w postaci: obrazy art. 7 kpa w zw. z art. 77 § 1 kpa i § 4 kpa poprzez wadliwą interpretację dowodów, przez nieuwzględnienie wszystkich dokumentów, przez co nie zebrano w sposób wyczerpujący materiału dowodowego i nie ustalono wszystkich okoliczności faktycznych, na których powinno być oparte rozstrzygnięcie. W oparciu o ww. zarzuty wniósł o uchylenie w całości zaskarżonych decyzji z powodu wskazanego naruszenia, które miało istotny wpływ na wynik postępowania, oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skarżący podniósł, że organ błędnie podaje, że potwierdzeniem wybitności osiągnięć zawodowych są zdaniem wnioskodawcy dokumenty zał. (1-5) będące: zaświadczeniami o odbyciu kursów zawodowych, zaświadczenie o wpisaniu do rejestru Rzeczoznawców Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Ogrodników, uprawnieniem do wykonywania prac związanych z rekonstrukcją lub konserwacją parków zabytkowych lub innego rodzaju zorganizowanej zieleni zabytkowej .... Celem wymienionych dokumentów wraz z dokumentami zał. (6-17) było wykazanie posiadania wymaganych kwalifikacji, doświadczenia i praktyki, stażu pracy, jak również wykazanie pełni przygotowania do wykonywania profesji i że ówczesna władza w osobie Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody w K. bez żadnych skrupułów w sposób nieuprawniony wysłała za stroną "wilczy bilet" (załącznik nr 20), który wraz z dokumentami (zał. 21-22-23-25-26-29-30-32-33-34) sprawił zaistnienie wyjątkowych i szczególnych przypadków, katastrofalnych zdarzeń losowych i udaremnił utrzymanie i rozwój firmy skarżącego pozbawiając środków do życia całą rodzinę, oraz nie pozwolił na wypracowanie pełnej ilości lat składkowych pracy zaliczanej do emerytury. Dokumenty (zał. 24, 31) stanowią o niesłuszności tych pomówień.

W ocenie strony, udokumentowane okoliczności wskazują, iż wnioskodawca podczas swojej wielodyscyplinarnej działalności położył wybitne i niepowtarzalne zasługi, a jego obecna sytuacja socjalno-bytowa jest rażąco niesprawiedliwa w odniesieniu do jego dokonań i wskazują na istnienie szczególnego przypadku dającego podstawę do przyznania przez Prezesa Rady Ministrów świadczenia specjalnego.

W ocenie skarżącego, na szczególną uwagę zasługuje załącznik nr 8 zaświadczenie zarządcy i administratora nieruchomości Akademii [...] w K. Pana K.G., i nie jest to odosobniony przypadek, który stwierdza: Jako Kierownik Działu Adm.-Gospodarczego uprzejmie poświadczam, iż Pan inżynier A.K. w roku 1984 wykonał na nasze zlecenie (umowa o dzieło przypis wnioskodawcy) wycięcia kilku drzew zagrażających otoczeniu, a zwłaszcza studentom i przechodniom, korzystającym z chodnika przy ul. [...]. Wśród tych starych, spróchniałych drzew szczególnie wiekowa topola o wysokości ponad 40 m i średnicy pnia nad ziemią ponad D 1,3 m=240 cm i obwodzie ponad 4 m, przedstawiała nadzwyczajną trudność, ponieważ rosła w zasięgu /przy upadku/ zarówno tutejszego Domu Studenckiego przy ul. [...] jak i trakcji tramwajowej linii prowadzącej do [...] przy ul. [...]. Był to pomnik przyrody - gatunku Populus serotina i na jego wycięcie Uczelnia uzyskała zgodę Konserwatora Przyrody oraz Dzielnicowego Urzędu [...] ze względu na wysoki procent martwicy masy wewnętrznej w postaci próchnicy. Stan tego drzewa skazywał go na natychmiastowe wycięcie z uwagi na wielkie zagrożenie życia przechodniów, pasażerów linii tramwajowej oraz ćwiczących na boisku studentów. Do dnia dzisiejszego pracownicy naszego Działu pamiętają trudności natury technicznej, które ekipa robotników pod kierunkiem Pana inżyniera A.K. była zmuszona pokonać, gdyż drzewo musiało być wycinane etapami, poziom po poziomie, jego kilkunastometrowej wysokości pozostały pień nie chciał się poddać wyważaniu mimo głębokiego cięcia bocznego. Prace z punktu widzenia przepisów BHP wykonywane były sprawnie, a organizacja i ich przebieg były wzorowe. Przy okazji strona nadmieniła, że do powyższej akcji wycięcia zwłaszcza tej topoli nie mogła na terenie K. pozyskać wykonawcy, (nawet Mostostal odmówił, przypis autora uzyskany ze źródła).

Biorąc pod uwagę stan, rozmiary i usytuowane tego drzewa, powyższe świadectwo tego dzieła dokonania wycięcia tego drzewa wykazuje porównanie do pojedynku Dawida z Goliatem z tym, że Goliat w porównaniu z tym Monstrum wyglądał by jak krasnoludek. W literaturze światowej jest sporo przykładów podobnych dokonań, a dzieła ich autorów są opiewane w licznych eposach i poematach na przestrzeni wieków wielu narodów świadczących o ich wysokiej kulturze.

Są to ważne zaświadczenia i argumenty o posiadaniu przez twórcę tych dzieł wybitnych i niepowtarzalnych zasług i osiągnięć w dziedzinie dokonań inżynieryjnych i społecznych (usuwania drzew zagrażających życiu i mieniu osób oraz zapewnienia bezpieczeństwa ludziom i ochrony majątku wielu Gmin) jak również wskazują na zaistnienia szczególnych przypadków dających podstawę do przyznania przez Prezesa Rady Ministrów świadczenia specjalnego wnioskodawcy.

Skarżący zwrócił też uwagę na decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] grudnia 2014 r. o udzieleni patentu ([...]), którego wnioskodawca jest współtwórcą.

Jest to w jego ocenie ważny dokument potwierdzający stan rzeczy, niemniej jednak Dokument Patentowy, udzielony na rzecz: K.A., K., Polska; K.P., K , Polska przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej PATENT NR [...] NA WYNALAZEK PT. [...], trwa od dnia: 2011-05-[...]i został potwierdzony przez Urząd dnia 2016-06-[...]. (zał. 35a) Status tego wynalazku stanowi dokument pierwszeństwa ZAŚWIADCZENIE Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej w celu zastrzeżenia pierwszeństwa za granicą, a więc na całym świecie na podstawie umów międzynarodowych, poprzez złożone w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej podanie za numerem [...][...]] na udzielenie patentu na wynalazek pt.: "[...]" (zał. 35b), zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, Poz. 1117 z późn. zm.).

Są to ważne dokumenty i argumenty o posiadaniu przez twórców wybitnych i niepowtarzalnych zasług i osiągnięć w dziedzinie ochrony drzew, z uprawnieniami pierwszeństwa na całym świecie, godne upowszechnienia na masową skalę, które wskazują na istnienie szczególnego przypadku dającego Prezesowi Rady Ministrów podstawę do przyznania wnioskodawcy świadczenia specjalnego, z tym że Pan K.P. jako twórca udzielił się wyłącznie do formatowania tekstu w/g wymagań formalnych Urzędu Patentowego.

Do osiągnięć należy zaliczyć według skarżącego również podziękowania z dnia 20 sierpnia 2014 r. Sekretariatu Stanu w imieniu Jego Świątobliwości Franciszka za przekazanie książki autorstwa wnioskodawcy pt. "[...]"....

Już sam fakt podziękowania głowy Państwa Watykańskiego i Papieża należy uznać za nobilitację autora. W imieniu Jego Świątobliwości Franciszka Mons. Peter B. Wells Asesor nie tylko dziękuje za dar w postaci mojej autorskiej książki, lecz wdzięczny za pamięć Ojciec Święty zawierza mnie i moją rodzinę macierzyńskiej opiece Matki Najświętszej i błogosławi: Niech Królowa Rodzin wyprasza dla wszystkich potrzebne siły, by w różnych sytuacjach życia umiał każdy wybierać to co lepsze, «słuchać tego co mówi Chrystus», bo tylko w Nim, w Chrystusie, jest nasza siła, pokój i radość.

To przesłanie stanowi w całej rozciągłości CREDO książki strony. Dlatego Ojciec Święty Franciszek a priori potwierdza swoje dalsze działania: ogłoszenie roku 2016 Rokiem Świętego Miłosierdzia, inspirowany tytułem publikacji ustanowił na 31-sze Światowe Dni Młodzieży w Krakowie hasło: Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią (Mt 5,7), a inspirowany treścią zgodną z ponadczasowym słowem Pisma Świętego i współczesną formą przekazu: zrozumiałym i prostym językiem, przekazywał młodzieży przybyłej z całego świata do Krakowa i przez mas media w transmisjach i relacjach na wszystkie kontynenty w wielu językach, treści publikacji, używając wielokrotnie fraz, całych zdań, kontekstów, zwrotów i wniosków z tej książki, wzywał nas, by każdy z was, zostawił po sobie ślad, co jest rzeczą powszechnie znaną z publikacji książki [...], gdyż wymagane egzemplarze znajdują się w bibliotekach narodowych i wojewódzkich w całej Polsce, a drukowane w sporym nakładzie za tzw. "wdowi grosz", czyli wszystkie posiadane środki, zostały kolportowane przez autora osobiście lub za pomocą Poczty Polskiej, a także drogą elektroniczną do czytelników w kraju i za granicę.

Strona zwróciła także uwagę na podziękowanie z dnia 22 sierpnia 2014 r. w imieniu Królowej Elżbiety II za przekazanie książki "[...]" ([...]).

Podobnie jak powyżej już sam fakt podziękowania Królowej Imperium Brytyjskiego Elżbiety II należy uznać za nobilitację autora. Jednakże jeszcze większe znaczenie mają słowa wypowiedziane przez Królową, które po przetłumaczeniu na język polski brzmią: Królowa chce pisemnie podziękować za wiadomości, które są treścią książki "[...]" i Jej Królewska Mość była bardzo wzruszona wyrażonymi w niej uczuciami. Twoja inicjatywa wysłania tej publikacji do Królowej jest bardzo cenna (ceniona).

Według skarżącego de facto Królowa potwierdza tym też, że inicjatywa wysłania tej publikacji z dedykacją podziękowania na okoliczność 10-tej rocznicy otwarcia rynków pracy dla polskich emigrantów zarobkowych w Wielkiej Brytanii jest bardzo cenna (wobec braku takiego podziękowania ze strony ówczesnych władz RP).

Strona wskazała też na podziękowanie z dnia 15 września 2015 roku w imieniu Prezydenta RP pana Andrzeja Dudy:

"Szanowny Panie, w imieniu Prezydenta Pana Andrzeja Dudy składam serdeczne podziękowania za gratulacje i życzenia nadesłane w związku z objęciem urzędu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz za przesłaną książkę Pana autorstwa.

Pragnę zapewnić, że celem prezydentury Pana Andrzeja Dudy jest służenie obywatelom i krajowi, dlatego będzie ona otwarta na wszystkie grupy społeczne i oparta na dialogu. Udzielone poparcie, a także wyrazy życzliwości stanowią dla Prezydenta Andrzeja Dudy zobowiązanie i motywację do konsekwentnego realizowania założonych celów oraz zadań wynikających z pełnienia najwyższego urzędu w państwie.

Pan Prezydent dołoży wszelkich starań, aby nie zawieść zaufania, jakim obdarzony został przez Naród i spełnić nadzieje pokładane w Nim przez różne środowiska".

Podobnie jak poprzednio już sam fakt podziękowania przez pierwszą osobę w Państwie, a do tego k. wysoko nobilituje autora publikacji [...] i wszystkich k., ale najwyższą nobilitacją autora publikacji [...] jest «słuchać tego co mówi Chrystus» bo tylko w Nim, w Chrystusie, jest nasza siła, pokój i radość. Są to słowa Ojca Świętego Franciszka, które wypełniają okoliczności dowodowe książki [...].

Wskazane dokumenty potwierdzają istnienie zasług o posiadaniu przez twórcę wybitnych i niepowtarzalnych osiągnięć bardzo cennych w kraju i zagranicą, które wskazują na istnienie szczególnego przypadku dającego Prezesowi Rady Ministrów podstawę do przyznania wnioskodawcy świadczenia specjalnego.

Skarżący wskazał też na kopię swego pisma do Prezydenta RP Wojciecha Jaruzelskiego informującego o przywłaszczeniu jego pomysłów.

Brak odpowiedzi w tej sprawie według strony nie zaprzecza stawianym zarzutom, lecz wręcz przeciwnie potwierdza ich słuszność.

Skarżący wskazał również, iż Dyrektor Biura Ministra Środowiska nie bardzo zdaje sobie sprawę, z niedopuszczalności porównania anatomii i morfologii drzew, z anatomią i morfologią człowieka i zwierząt (działy medycyny), i mija się z prawdą w anatomii i morfologii drzew twierdząc, że przyjęte rozwiązania są adaptacją rozwiązań podobnych i istniejących. Innym organem jest konar drzewa, a innym jego nasada czyli rozwidlenie. Czym innym jest zabezpieczenie otoczenia drzewa, a czym innym zabezpieczenie samego drzewa i otoczenia przed zniszczeniem. Patent dotyczy zabezpieczania rozwidleń konarów, całych drzew i ich otoczenia przez dobranie specyficznych właściwości materiałów, nowej konstrukcji rozwiązania i nowego konstrukcyjnego układu przestrzennego wynalazku, pokazanego na rysunkach i wyliczonego matematycznie na przykładach o wytrzymałości kilku ton, przez wnioskodawcę, a całą sprawę wyjaśniono w tym piśmie uprzednio.

Jeśli zaś chodzi o działania Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody w K., to według strony spowodowało ono wystąpienie szczególnego zdarzenia losowego, czyli takiego które jest działaniem nadzwyczajnym, tzn. posiadającym elementy wyjątkowości.

W reasumpcji strona podniosła, że przekazany materiał dowodowy wykazuje, że sytuacja socjalno-bytowa wnioskodawcy jest rażąco niesprawiedliwa w odniesieniu do jego dokonań i wskazuje na istnienie szczególnego przypadku dającego podstawę do przyznania przez Prezesa Rady Ministrów świadczenia specjalnego, stanowi ona istotną wadę przeprowadzonego postępowania, które miało wpływ na treść wydanej decyzji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w skarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

zgodnie z treścią przepisu art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem skarżonej decyzji administracyjnej. Jest więc to kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i procesowym.

Oceniając przedmiotową decyzję według powyższych kryteriów, uznać należy, iż nie narusza ona prawa.

Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy organ miał podstawy ku temu, aby nie dopatrzyć się występowania po stronie wnioskodawcy przesłanek uzasadniających przyznanie mu emerytury lub renty specjalnej.

Omawiana tematyka została uregulowana w art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.), w myśl którego Prezes Rady Ministrów może w szczególnie uzasadnionych przypadkach przyznać emeryturę lub rentę na warunkach i w wysokości innej niż określona w ustawie. Przepis ten nie zawiera wyszczegółowienia sytuacji uzasadniających przyznanie świadczenia specjalnego. Pozostawia organowi będącemu decydentem tego świadczenia swobodę, w ustalaniu przesłanek, których spełnienie jest konieczne dla uzyskania renty lub emerytury specjalnej.

Podkreślenia wymaga również okoliczność, iż decyzja wydawana w trybie przepisu art. 82 ust.1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.) jest rozstrzygnięciem stricte uznaniowym. Uznaniowość związana jest zaś ściśle z pojęciem subiektywizmu. Ustawodawca pozostawiając Prezesowi Rady Ministrów swobodę w zakresie ukształtowania sposobu rozumienia pojęcia "szczególnie uzasadnionych przypadków", umożliwił mu tym samym stosowanie subiektywnych kryteriów oceny zasadności wniosków składanych w omawianym trybie. Skoro więc organ ma ustawowe umocowanie do dokonywania swobodnej i subiektywnej oceny zasadności wniosków, o jakich mowa w omawianym przepisie, to oznacza to, że nie sposób czynić organowi skutecznych zarzutów z tego, że prezentuje swój subiektywny punkt wiedzenia przy ocenianiu wniosków stron.

Powyższa materia była też przedmiotem wielokrotnej oceny sądów administracyjnych, które w drodze orzeczniczej wypracowały wykładnię omawianego przepisu. Dla przykładu wskazać należy m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 stycznia 2007 r. wydanego w sprawie o sygn. akt I OSK 894/06, w którym wskazano, iż: "(...) szczególnie uzasadniony przypadek wiązać się winien nie tylko z ekstremalnie nawet trudną sytuacją bytową, lecz także ze szczególnymi właściwościami osoby ubiegającej się o przyznanie tego świadczenia, wskazującymi na wyjątkowość danego przypadku w aspekcie społecznym. Chodzić tu może o posiadanie przez wnioskodawcę pewnych cech wyróżniających, jak wybitne osiągnięcia na niwie zawodowej, artystycznej i sportowej, czy społecznej, świadczące o zasługach danej osoby wobec społeczeństwa. Sytuacja bytowa spowodowana stanem zdrowia, czy też zdarzeniem losowym nie daje zatem podstaw do domagania się przyznania emerytury lub renty (...)".

W podobny sposób wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 sierpnia 2007 r. w sprawie o sygn. akt I OSK 7/07, stwierdzając, iż: "Niedookreślone pojęcie szczególnie uzasadnionych przypadków bez wskazania jakichkolwiek kryteriów i przesłanek oznacza, że ustawodawca pozostawił Prezesowi Rady Ministrów ocenę, czy sytuacja osoby ubiegającej się o świadczenie specjalne nosi znamiona szczególnie uzasadnionego przypadku. Przy czym warto wskazać, iż celem przepisu art. 82 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach (...) jest uhonorowanie i zapewnienie godziwych warunków bytowych osobom, które mają wybitne indywidualne zasługi i osiągnięcia w określonej dziedzinie aktywności".

Również w wyroku z dnia 12 grudnia 2008 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I OSK 396/08 Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że: "Świadczenie, o którym mowa w art. 82 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach (...) nie ma charakteru socjalnego, gdyż wtedy zatraciłoby wyjątkowy charakter przyznania i stałoby się świadczeniem o charakterze powszechnym".

Zwrócić także należy uwagę, że w przypadku, gdy przedmiotem skargi jest decyzja uznaniowa, to kognicja Sądu administracyjnego przy ocenie takiego rozstrzygnięcia ogranicza się do zbadania, czy organ przedstawił motywy jakimi się kierował i wyjaśnił w sposób czytelny podstawy swojego działania. Sąd nie może zaś ingerować w subiektywny sposób oceny zasadności wniosku, prezentowany przez organ. Nie może bowiem ograniczać prawa organu do samodzielnej i nieskrępowanej swobody, przy ocenie zasadności wniosku.

Przechodząc do meritum niniejszej sprawy wskazać należy, iż okoliczności przedstawione w uzasadnieniu skarżonej decyzji świadczą o tym, że organ podołał ww. obowiązkom, które na nim spoczywały przy rozpoznawaniu przedmiotowego wniosku. Zaprezentował bowiem wyczerpująco sposób, w jaki odczytuje normę art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z funduszu ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.). Dokonał też analizy zasług podnoszonych przez wnioskodawcę, przez pryzmat swojej subiektywnej wykładni omawianego przepisu i doszedł do przekonania, że ze wskazanych we wniosku osiągnięć strony, nie można skutecznie wywodzić faktu istnienia zasług skarżącego dla całego kraju, a zwłaszcza zasług o charakterze wyjątkowym i niepowtarzalnym.

Powyższą analizę uznać należało za poprawną pod względem zasad logicznego rozumowania i wnioskowania, za wyczerpująco uzasadnioną, jak również za pozostającą w zgodzie z orzecznictwem Sądów administracyjnych wypowiadających się w materii omawianego świadczenia.

Trudna sytuacja materialna postrzegana przez stronę w odniesieniu do jej zasług, nie stanowiła wystarczającej przesłanki dla przyznania omawianego świadczenia. Przedmiotowy przepis nie ma bowiem charakteru świadczenia socjalnego. Brak jest więc także skutecznej możliwości zarzucania organowi, niepoczynienia dogłębniejszych ustaleń w powyższym zakresie. Sytuacja materialne, czy zdrowotna nie stanowi bowiem samodzielnej przesłanki do przyznania omawianego świadczenia.

Okolicznością pozostającą bez wpływu na rozstrzygnięcie była też podnoszona przez stronę trudność w świadczeniu pracy. Ta okoliczność dotyczyła materii świadczenia przyznawanego przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych ewentualnie świadczeń odszkodowawczych.

W tym stanie sprawy, nie podzielając argumentów zawartych w złożonej skardze, oraz uznając, iż organ w sposób prawidłowy zebrał i ocenił materiał dowodowy, jak również przy wykonywaniu tych czynności nie naruszył przepisów prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).