Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2098/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6461 Wynalazki
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 244 ust. 4
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. H. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na wynalazek p o s t a n a w i a: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 21 sierpnia 2017 r. w Urzędzie Pocztowym [...] B. H. nadał bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "UP RP", "organ") z [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia patentu na wynalazek. Przy piśmie z 25 sierpnia 2017 r. Sąd przekazał skargę (wraz z załącznikami) organowi administracji publicznej, tj. UP RP, stosowne do treści 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), w myśl którego skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu 6 grudnia 2010 r. W rozstrzygnięciu tym zawarto pouczenie, że od decyzji służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez UP RP w terminie dwóch miesięcy od daty jej doręczenia. Skarżący w dniu 8 lutego 2011 r. nadał w Urzędzie Pocztowym w [...] wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z [...] marca 2011 r. organ, działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257; dalej: "k.p.a.") w zw. z art. 244 ust. 11 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (tekst jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.; dalej "p.w.p."; obecnie tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 776), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu postanowienia organ, powołując się na art. 57 § 3 i § 4 k.p.a., wskazał, że koniec dwumiesięcznego terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, określonego w art. 244 ust. 4 p.w.p., przypadał na 6 stycznia 2011 r., tj. dzień ustawowo wolny od pracy. Dlatego za ostatni dzień do złożenia przedmiotowego wniosku należało uznać następny dzień powszedni, tj. 7 stycznia 2011 r. Tymczasem skarżący nadał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w placówce pocztowej w dniu 8 stycznia 2011., a więc z uchybieniem terminu. Powyższe rozstrzygnięcie UP RP z 1 marca 2011 r. skarżący uczynił przedmiotem skargi do tut. Sądu. Postanowieniem z 16 czerwca 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 888/11 Sąd odrzucił skargę, wskazując, iż pomimo wezwania Sądu, skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Ww. orzeczenie Sądu jest prawomocne od 2 sierpnia 2011 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, uznając ją za niedopuszczalną wobec niewyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.

Na wstępie zaakcentować należy, że obowiązujące przepisy przewidują dwuinstancyjną kontrolę rozstrzygnięć wydawanych przez organy administracji publicznej. Natomiast sądowa kontrola tych rozstrzygnięć administracyjnych jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.). W konsekwencji sąd administracyjny nie jest uprawniony do oceny zgodności z prawem rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji bez uprzedniej kontroli tego rozstrzygnięcia przez organ drugiej instancji, która następuje na skutek wniesienia właściwego środka zaskarżenia. Zatem w każdym przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia środka zaskarżenia (odwołania, zażalenia, wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) od rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji do organu odwoławczego, sądowa kontrola rozstrzygnięcia wydanego przez organ w pierwszej instancji jest dopuszczalna tylko łącznie z kontrolą rozstrzygnięcia wydanego w postępowaniu drugoinstancyjnym, a więc tylko wówczas, gdy przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest rozstrzygnięcie drugoinstancyjne.

Zgodnie z art. 244 ust. 4 p.w.p. termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją wynosi 2 miesiące, a zakończonej postanowieniem – 1 miesiąc od dnia doręczenia stronie decyzji lub postanowienia.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, skarżący w dniu 8 stycznia 2011 r. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją UP RP z [...] listopada 2010 r., a postępowanie zainicjowane tym wnioskiem zostało zakończone prawomocnym postanowieniem tut. Sądu wydanym 16 czerwca 2011 r. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 888/11. Jednakże skarżący powtórnie wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tym razem zaskarżając rozstrzygnięcie wydane przez organ w pierwszej instancji, tj. decyzję z [...] listopada 2010 r., a więc bez wyczerpania trybu przedsądowego, o którym mowa w art. 52 § 2 p.p.s.a. Czyni to skargę przedwczesną i niedopuszczalną na tym etapie postępowania.

Podkreślić w tym miejscu należy, iż w niniejszej spawie nie mamy do czynienia z przesłanką niedopuszczalności skargi wymienioną w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Stosownie do ww. przepisu, Sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Z mocy powagi rzeczy osądzonej korzystają tylko orzeczenia rozstrzygające merytorycznie sprawę sądowoadministracyjną. W postępowaniu sądowoadministracyjnym chodzi bowiem o rozstrzygnięcie sporu co do legalności działania (bezczynności, przewlekłego prowadzenia postępowania) organu administracji, a więc sporu pomiędzy osobą kwestionującą to działanie a organem, którego działania skarga dotyczy. Orzeczenie proceduralne (tak jak ww. postanowienie Sądu z 16 czerwca 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 888/11 o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi) nie rozstrzyga tego sporu. W przypadku odrzucenia skargi sąd administracyjny nie bada jej zasadności, lecz jedynie stwierdza okoliczność uzasadniającą to odrzucenie. Zaskarżony akt lub czynność pozostaje w mocy tak jak gdyby skarga do sądu w ogóle nie została wniesiona (vide wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 11 lipca 2017 r., sygn. akt II SA/Rz 36/17 – orzeczenie dostępne w internetowej bazie orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jak już wyżej wskazano, u podstaw niedopuszczalności skargi z 19 sierpnia 2017 r. legło ustalenie, iż skarga ta została wniesiona bez wyczerpania środka zaskarżenia – wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidzianego w art. 244 ust. 4 p.w.p. Zatem przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak sentencji postanowienia.