Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 1391/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2017-01-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6319 Inne o symbolu podstawowym 631
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3,  par. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności w sprawie ze skargi P. P. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie wydania broni myśliwskiej wraz z amunicją i legitymacją posiadacza broni postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej czynności. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

P. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na opisana w sentencji czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania czynności, który nie został uzasadniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył sądowi orzekającemu w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przesłanki orzeczenia zgodnego z roszczeniem wnioskującego, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej czynności sąd administracyjny może orzec tylko, gdy stwierdzi, że wykonanie tej czynności rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004.).

Oznacza to, że Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ustalić, czy to właśnie wykonanie zaskarżonej czynności mogłoby spowodować takie zmiany w rzeczywistości, które mieściłyby się w tych dwóch wskazanych przez ustawodawcę kategoriach pojęciowych, przy czym tego rodzaju ustalenia Sąd powinien dokonać także w oparciu o argumenty przywołane przez stronę w skierowanym do Sądu wniosku o wstrzymanie.

W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, rozumianych jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego, czy też trudniejsze, niż zwykle w tego rodzaju przypadkach.

Należy zauważyć, że skarżący w swoim wniosku w ogóle nie wskazał na powyższe okoliczności.

Jednocześnie Sąd wyjaśnia, że utrata uprawnień związanych z posiadanym pozwoleniem na broń myśliwską nie jest skutkiem o charakterze nieodwracalnym. W przypadku uwzględnienia skargi przez Sąd, przywrócenie stanu pierwotnego w tej sytuacji byłoby jak najbardziej możliwe.

Wobec powyższego, należy uznać, że brak jest podstaw do zastosowania ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.