Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2858/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-01-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art 86 i art 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Mirosława Pindelska po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi E. F. na postanowienie Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] maja 2007 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji własnej w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich postanawia: odmówić przywrócić terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

W dniu 22 maja 2007 r. skarżąca otrzymała decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] maja 2007 r., Nr [...]

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 08 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.] – skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie opatrzona datą 27 lipca 2007 r. wpłynęła do Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w dniu 30 lipca 2007 r. ( o czym świadczy data prezentaty organu k-2 akt sądowych ). Niewątpliwie doszło w niniejszej sprawie do naruszenia ustawowego terminu do wniesienia skargi.

W skardze zawarto wniosek o przewrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, iż nie mogła ,, odwołać się‘’ od w/w decyzji ponieważ jest bardzo chora. Zainteresowana zaznaczyła, iż leczy się [...] lat na [...] zaś 15 maja zachorowała na [...] . Do wniosku E. F. załączyła dwa zaświadczenia lekarskie z dnia [...] lipca 2007 r. z których wynika, iż leczy się od dnia 15 maja 2007 r. z powodu [...] i nadal jest w trakcie leczenia, oraz że leczy się z powodu [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z art. 87 §1, §2 i §4 ustawy p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona skarżąca powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Sygn. akt V SA/Wa 2858/07

W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała, że uchybiła terminowi do wniesienia skargi bez swojej winy. Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej [v. wyrok NSA z 13.08.1998 r. sygn. akt III SA 7432/98]. Należy w tym miejscu podkreślić, że zgodnie z orzecznictwem administracyjnym pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje także swym zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności (por. wyrok NSA z 12.04.2002r. sygn.akt I SA/Gd 1676/99, POP 2002, z.12, poz.148).

Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez skarżącego, że mimo całej staranności nie mógł dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niego niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej [v. wyrok NSA z 13.10.1999r. IV SA 1656/97].

Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy skarżący dopuścił się choćby lekkiego niedbalstwa. Ponadto jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu może nastąpić wtedy, gdy uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Wniosek skarżącej nie zawiera danych uprawdopodobniających brak zawinienia dotyczących jej osoby. Jako okoliczności, która uprawdopodobniają brak winy w niedochowaniu terminu wskazała na chorobę [...[ oraz na fakt, iż od 15 maja zachorowała na [...]. Skarżąca nie uprawdopodobniła, iż choroby na które cierpi uniemożliwiły jej dotrzymanie terminu procesowego do wniesienia skargi.

Skarżąca złożonymi ogólnymi zaświadczeniami lekarskimi świadczącymi jedynie, że nie jest w pełni zdrowia nie wykazała, że była niesprawna na tyle, iż nie mogła ani napisać skargi , ani tym samym udać się na pocztę celem jej wysłania do właściwego adresata lub też nie mogła tego zrobić przez osoby trzecie, gdyż jest osobą samotnie zamieszkującą. Uprawdopodobnienie braku winy obciąża stronę , która na ten brak winy się powołuje. Nie każda choroba stanowi przeszkodę w wykonaniu czynności

Sygn. akt V SA/Wa 2858/07

procesowej. Z zaświadczeń lekarskich nie wynika konieczność leżenia skarżącej, czy też niesprawność uniemożliwiająca opóźnienie w wykonaniu czynności.

Przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu może nastąpić wtedy, gdy uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Takiej przeszkody skarżąca nie wykazała,

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 §1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.