Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 1537/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Joanna Runge-Lissowska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej J. A. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 6 czerwca 2007r. sygn. akt II SAB/Bd 13/06 o odrzuceniu skargi w sprawie skargi J. A. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w przedmiocie wniosku o przyspieszenie załatwienia sprawy postanawia oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2007r. sygn. akt II SAB/Bd 13/06, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę kasacyjną J. A. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B.. Sąd wyjaśnił, iż skarga na bezczynność dotyczyła wniosku skarżącego z dnia [...] marca 2004r. skierowanego do Samorządowego Kolegium w którym domagał się on przyspieszenia rozpatrzenia sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] w przedmiocie pomocy finansowej. Skargę na bezczynność o rozpatrzenie takiego wniosku Wojewódzki Sąd uznał za niedopuszczalną, bowiem nie mieszczącą się w sprawach, o których mowa w art. 3 § 2 pkt. 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu prze sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Reprezentowany przez radcę prawnego z urzędu J. A. wniósł skargę kasacyjną od tego postępowania domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania i zarzucając naruszenie przepisów postępowania art. 58 § 1 pkt. 1 i art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżący generalnie nie zgodził się z Sądem, że złożenie wniosku o przyspieszenie załatwienia sprawy nie wszczyna postępowania i nie mieści się w katalogu spraw, o których mowa w art. 3 § 2 pkt. 1-4, podkreślając, iż załatwienie sprawy przez organ powinno nastąpić w formie decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W katalogu spraw, w których sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej mieści się bezczynność organów, co przewiduje art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu prze sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Jednak skarga na bezczynność organów może być wniesiona tylko w przypadkach, o których mowa w pkt 1-4 § 2 art. 3, zatem w sprawach, w których organy wydają decyzję administracyjną, postanowienie na które służy zażalenie, a także w sprawach innych aktów lub innych czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

J. A. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. w sprawie przedstawionej w jego piśmie z dnia [...] marca 2004r. W piśmie tym domagał się przyspieszenia załatwienia jego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. Sprawą, która byłaby zakończona decyzją była sprawa stwierdzenia nieważności decyzji i w takiej sprawie służy skarga na bezczynność, bowiem jest to skarga w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1. Natomiast wniosek z dnia [...] marca 2004r. dotyczył przyspieszenia załatwienia sprawy z wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, a w takim przedmiocie decyzja administracyjna wydana być nie może, nie jest to bowiem postępowanie administracyjne, w którym organ załatwia sprawę co do istoty.

Z tego względu nie można uznać za zasadne zarzutów skargi kasacyjnej co do naruszenia przez Wojewódzki Sąd art. 3 § 2 pkt. 8 P.p.s.a, bowiem trafnie Sąd zakwalifikował skargę jako nie mieszczącą się w tym przepisie, a co za tym idzie podlegające odrzuceniu, jako niedopuszczalną, na mocy art. 58 § 1 pkt. 1 P.p.s.a.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 P.p.s.a.