Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 409/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów
Treść wyniku: Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 149  par. 1  pkt 1,  art. 149  par. 1a
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędziowie WSA Adam Lipiński (spr.), Stanisław Marek Pietras, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi G. K. na bezczynność Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...] stycznia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie pkt a i b tego wniosku, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. w pozostałym zakresie skargę oddala; 4. zasądza od Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów na rzecz skarżącego G. K. kwotę 597 (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2017 r. (zwanym przez wnioskodawcę podaniem) G. K. zażądał od Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów udostępnienia następujących informacji publicznych:

imienia i nazwiska recenzenta powołanego do oceny postępowania habilitacyjnego wnioskodawcy w ramach postępowania wszczętego przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów dotyczącego okresowej oceny spełniania warunków do nadawania stopni doktora i doktora habilitowanego, wykonywania uprawnień do nadawania stopni naukowych a także zasadności uchwał w sprawie nadawania tych stopni przez Radę Wydziału [...] Uniwersytetu [...] w W., nr sprawy: [...], zakończonego decyzją z dnia [...] października 2016 r.

treści recenzji przygotowanej przez powyższego recenzenta dotyczącej mojego postępowania habilitacyjnego.

zebranego materiału dowodowego, na podstawie którego wydano negatywną ocenę dorobku naukowego wnioskodawcy i osiągnięć naukowych w tym postępowaniu.

protokołu oceny postępowania habilitacyjnego wnioskodawcy dokonanego przez Sekcję [...] i Prezydium CK.

Zainteresowany wnosił o udostępnienie mu powyższych informacji poprzez przesłanie skanów dokumentów na podany adres mailowy lub przesłanie kopii dokumentów pocztą, na podany adres korespondencyjny. Nadmienił, iż powyższych informacji żadna na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764).

W uzasadnieniu wniosku podał, iż w decyzji z dnia [...] października 2016 r. nr [...] brak jest informacji na temat osoby powołanego recenzenta, treści recenzji, dowodów, na których organ się oparł podejmując negatywna dla wnioskodawcy decyzję. Wobec tego, że stroną decyzji jest Wydział [...] Uniwersytetu [...] w W., wnioskodawca nie miał możliwości złożenia odwołania od tej decyzji i uzyskania powyższych informacji.

Centralna Komisja ds. Stopni i Tytułów pismem z dnia [...] stycznia 2017 r. udostępniła żądane przez wnioskodawcę informację wskazane pod pkt c. i d. wniosku, dotyczące jego postępowania habilitacyjnego. Natomiast w zakresie pkt a. i b. wniosku poinformowała, że wyżej wymienione żądania, we wskazanym zakresie, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

G. K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucił Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów bezczynność w rozpatrzeniu jego wniosku z dnia [...] stycznia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej poprzez naruszenie:

art. 4 ust 1 w zw. z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, w zw. z art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, poprzez błędne uznanie, że informacja, o której udostępnienie wnosił skarżący nie jest informacją publiczną,

art. 5 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zw. z art. 61 ust. 3 Konstytucji RP, poprzez bezzasadną odmowę udostępnienia informacji publicznej, pomimo braku wykazania, że wniosek dotyczy informacji, której ujawnienie zostało ograniczone w akcie prawnym o randze ustawy,

art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej, poprzez błędne uznanie, że przepis ten zawiera katalog zamknięty nośników informacji publicznej, podlegających ujawnieniu, podczas gdy art. 6 zawiera jedynie wyliczenie przykładowe,

art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej, poprzez błędne uznanie, że wniosek skarżącego z dnia [...] stycznia 2017 r. w punkcie a. i b. dotyczy tzw. "dokumentacji wewnętrznej",

art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, poprzez nieudostępnienie informacji skarżącemu bez zbędnej zwłoki, pomimo, że istniała taka możliwość,

art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez prowadzenie postępowania w sposób niejasny i niebudzący zaufania obywateli do władzy publicznej,

art. 12 Kpa, poprzez naruszenie zasady sprawnego i szybkiego działania z uwagi na ponad półroczną zwłokę w rozpatrzeniu wniosku skarżącego,

art. 35 § 1 Kpa, poprzez niezałatwienie sprawy bez zbędnej zwłoki,

art. 36 § 1Kpa, poprzez niezawiadomienie skarżącego o niezałatwieniu sprawy w terminie.

Wskazując na powyższe zarzuty, skarżący wniósł o:

zobowiązanie Centralnej Komisji do spraw Stopni i Tytułów do udzielenie informacji publicznej zgodnie z wnioskiem G. K. z dnia [...] stycznia 2017 r. pkt a) i b) w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności,

stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności,

stwierdzenie, że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa,

zasądzenie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 1.000 zł.,

zasądzenie od organu na rzecz skarżącego wszelkich kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych, w tym opłaty od pełnomocnictwa.

zwrot nadpłaconej opłaty sądowej w wysokości 100 zł. na podany w potwierdzeniu zapłaty rachunek bankowy skarżącego.

rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

W odpowiedzi na skargę Centralna Komisja do spraw Stopni i Tytułów wniosła o jej oddalenie.

Wskazała, iż na wniosek w zakresie pkt c. i d. została udostępniona żądana informacja (pismo z dnia [...] stycznia 2017 r.) a w zakresie pkt a. i b. wniosku, Centralna Komisja poinformowała, że żądania te nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Tak więc Centralna Komisja nie pozostawał w niniejszej sprawie w bezczynności.

Po złożeniu przez wnioskodawcę wniosku o ponowne rozpatrzeniu sprawy z dnia [...] lutego 2017 r. Centralna Komisja wydała postanowienie z [...] maja 2017 r., stwierdzające niedopuszczalność odwołania/wniosku o ponowne rozpatrzeniu sprawy.

Centralna Komisja wskazała, iż w zakresie pkt a. i b. wniosku, zajmowała i zajmuje stanowisko, że zamówiona opinia recenzenta na potrzeby postępowania kontrolnego została sporządzona przez podmiot zewnętrzny, zatem nie stanowi dokumentu urzędowego w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Sama opinia recenzenta nie miała charakteru wiążącego dla Centralnej Komisji. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych opinie i ekspertyzy służące gromadzeniu informacji, które w przyszłości mogą zostać wykorzystanie w procesie decyzyjnym nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej (np. wyroki NSA: z dnia 21 czerwca 2012 r. sygn. I OSK 666/12; z dnia 15 lipca 2010 r. sygn. I OSK 707/10; z dnia 27 stycznia 2012 r. sygn. I OSK 2130/12).

Odnośnie podania danych osobowych recenzenta, Centralna Komisja zajmuje stanowisko, że recenzent jest osobą/podmiotem zewnętrznym i CK nie posiada jego zgody na udostępnienie na zewnątrz jego danych osobowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie zaznaczyć należy, że w myśli przepisów art. 3 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kontrola sądów administracyjnych obejmuje również bezczynność organów, a w przypadku informacji publicznej także innych podmiotów zobowiązanych do jej udostępniania. Zgodnie z art. 119 powyższej ustawy, niniejsza sprawa należy do kategorii spraw, które mogą zostać rozpoznane przez sąd administracyjny w trybie uproszczonym.

Natomiast bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej występuje wyłącznie wtedy, gdy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia. Ma ona miejsce wówczas, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, terminie zobowiązany podmiot nie udzieli żądanej informacji lub nie podejmie nakazanych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i o dodatkowym terminie albo, podejmując te czynności, nie udzieli informacji w maksymalnym dwu-miesięcznym terminie, albo wreszcie nie wydał na zasadach określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego decyzji o odmowie udzielenia żądanej informacji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 17 lipca 2013 r., sygn. akt: I OSK 642/13; wyrok NSA z dnia 8 sierpnia 2012 r., sygn. akt: I OSK 1991/12; wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt: I OSK 601/05, LEX nr 236545; wyrok NSA z dnia 11 września 2012 r., sygn. akt: I OSK 903/12; wyrok NSA z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt: I OSK 2965/12).

Rozpatrywana pod takimi kryteriami skarga, w znacznej części, zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w niniejszej sprawie bezsporne jest to, że Centralna Komisja do spraw Stopni i Tytułów jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej, w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zatem przedmiotowy wniosek z dnia [...] stycznia 2017 r. spełniał przesłankę podmiotową ustawy.

Sporne między stronami było natomiast zagadnienie spełniania przesłanki przedmiotowej ustawy, sprowadzające się do odpowiedzi na pytanie czy dwa żądania wniosku, dotyczące udostępnienia -

imienia i nazwiska recenzenta powołanego do oceny postępowania habilitacyjnego wnioskodawcy w ramach postępowania wszczętego przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów dotyczącego okresowej oceny spełniania warunków do nadawania stopni doktora i doktora habilitowanego, wykonywania uprawnień do nadawania stopni naukowych a także zasadności uchwał w sprawie nadawania tych stopni przez Radę Wydziału [...] Uniwersytetu [...] w W., nr sprawy: [...], zakończonego decyzją z dnia [...] października 2016 r.

treści recenzji przygotowanej przez powyższego recenzenta dotyczącej mojego postępowania habilitacyjnego.

- stanowią informację publiczną, w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, odpowiedź na to pytanie jest pozytywna.

Wskazać należy, iż przepisy ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1789 ze zm.), dotyczące postępowania o nadanie stopnia doktora habilitowanego, nie przewidują (i nie przewidywały) dla habilitanta praw strony tego postępowania w rozumieniu przepisów Kpa. Jak wynika z wyroku NSA z dnia 20 lipca 2016 r. – "Zgodnie bowiem z przepisem art. 29 ust. 1 ww. ustawy, w postępowaniu tym przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego mają odpowiednie zastosowanie w zakresie nieuregulowanym w ustawie. W konsekwencji, jeżeli ustawa zawiera szczególną regulację, to nie ma podstaw do stosowania w tym zakresie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Oznacza to, że niektóre przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w ogóle nie znajdą w tym postępowaniu zastosowania. Ten szczególny charakter postępowania prowadzonego na podstawie przepisów ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki, dotyczy również postępowania odwoławczego toczącego się przed Centralną Komisją do Spraw Stopni i Tytułów. Szczególny tryb postępowania przed Centralną Komisją, określony w art. 21 ustawy, powoduje, że nie znajdują w nim zastosowania przepisy art. 7, art. 8, art. 75 § 1 Kpa. W postępowaniu tym osoba, której dotyczy uchwała nie korzysta również z praw strony w rozumieniu art. 10 Kpa. Postępowanie dowodowe prowadzone przed Centralną Komisją ograniczone jest natomiast do uzyskania recenzji, co wynika z art. 35 ust. 3 ustawy. Z obowiązujących przepisów nie wynika też wymóg zapoznania strony w szczególności przez podjęciem decyzji przez Centralną Komisję, z opiniami powołanych przez ten organ recenzentów.

Zatem pomimo, iż postępowanie habilitacyjne dotyczyło bezpośrednio skarżącego w niniejsze sprawie, nie miał on dostępu do żądanych informacji ani na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki, ani na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Dlatego udostępnienie mu recenzji dotyczącej postępowania habilitacyjnego oraz podania imienia i nazwiska recenzenta jest możliwe jedynie w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Zatem brak innego trybu dostępu do żądanej informacji, wyłącza w niniejszej sprawie zastosowanie wobec skarżącego art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Z akt sprawy administracyjnej nie wynika także, aby żądana informacja został udostępniona publicznie (np. BiP).

O uznaniu obu wyżej opisanych żądań za informację publiczną decyduje przede wszystkim publiczny charakter recenzji dotyczących postępowania habilitacyjnego.

Na taki charakter recenzji w przewodzie habilitacyjnym wskazał WSA w Białymstoku w wyroku z dnia 9 października 2014 sygn. akt II SAB/Bk 47/14 oraz NSA w wyrokach: z dnia 13 czerwca 2013 r. sygn. akt I OSK 477/13 i z 25 października 2016 r. sygn. akt I OSK 449/15. Pomimo, iż stan faktyczny niniejszych spraw dotyczył postępowań habilitacyjnych na etapie wydziałów danych uczelni a nie na etapie Centralnej Komisji, to w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, orzeczenia te mogą być w całości transponowane do stanu faktycznego niniejszej sprawy.

Pojęcie informacji publicznej zostało określone w art. 61 Konstytucji RP i rozwinięte w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej, przy czym należy zwrócić uwagę, że katalog informacji określony w ustawie jest katalogiem otwartym, o czym świadczy użycie w art. 6 ust. 1 ustawy określenia "w szczególności". W świetle tych przepisów informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.

Informacja publiczna dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich. Są nimi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Informacją publiczną jest również informacja o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach.

Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z organem bądź w jakikolwiek sposób dotyczący organu.

Podejmując uchwałę o nadaniu stopnia doktora habilitowanego Centralna Komisja ds. Stopni i Tytułów pełni zadania w sferze publicznej. Uzyskanie habilitacji oznacza ustawowe wyposażenie osoby ją uzyskującej w dodatkowe uprawnienia o charakterze publicznym (np. możliwość ubiegania się o stanowisko profesora uczelni, powoływania jej w innych przewodach habilitacyjnych do sporządzania recenzji, prowadzenia doktorantów, recenzowania prac doktorskich). Dlatego recenzja taka (pomimo, iż niewątpliwie stanowi dokument związany z konkretnym przewodem habilitacyjnym i dokument związany konkretnym postępowaniem w tej sprawie przed Centralną Komisją) to także stanowi informacje publiczną, w rozumieniu art. 61 Konstytucji RP i art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Podkreślenia wymaga tu okoliczność podejmowania uchwał przez Centralną Komisję w drodze głosowania. Z tej racji uzasadnienia tych uchwał nie mogą zawierać wyczerpującej argumentacji, wyjaśniającej przyczyny wyniku głosowania. Argumentacje taką będą zawierać recenzje.

Dla takiego rozumienia recenzji, w aspekcie przymiotu informacji publicznej, nie ma znaczenia czy przewód habilitacyjny przebiegał według tzw. "starej" procedury, która nie przewidywała obowiązku publikowania recenzji na stronie internetowej Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów (na co wskazano w powyższych wyrokach).

Brak wcześniej w ustawie obowiązku publikacji na stronie internetowej treści recenzji nie może być utożsamiany z interpretacją, iż recenzje takie nie stanowią informacji publicznej.

Obecnie obowiązujące przepisy ustawy o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz stopniach i tytule w zakresie sztuki przewidują obowiązek publikacji recenzji habilitacyjnych na stronach Centralnej Komisji. Zatem wszystkich recenzji. Art. 36 ust. 1 pkt 5) ppkt a) ustawy stanowi, iż Centralna Komisja prowadzi, aktualizuje i zamieszcza na swojej stronie internetowej, informacje o prowadzonych postępowaniach habilitacyjnych, w tym: wniosek o wszczęcie postępowania habilitacyjnego wraz z autoreferatem habilitanta; skład komisji habilitacyjnej z podaniem imion, nazwisk oraz nazw jednostek organizacyjnych, w których są zatrudnieni członkowie komisji; recenzje.

Wcześniej taki obowiązek informacyjny wynikał z § 18 nieobowiązującego już rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 22 września 2011 r. (Dz. U. z 2011 r. Nr 204, poz. 1200) – "Uchwała w sprawie nadania albo odmowy nadania stopnia doktora habilitowanego ogłasza się wraz z informacją o składzie komisji habilitacyjnej oraz recenzjami złożonymi w postępowaniu habilitacyjnym w Biuletynie Informacji Publicznych na stronie podmiotowej Centralnej Komisji w terminie 30 dni od dnia podjęcia uchwały".

Treść tych przepisów wzmacnia powyższą argumentację.

Dlatego wskazana w pkt b. wniosku recenzja dotycząca postępowania habilitacyjnego ( tak jak i każda inna recenzja z postępowania habilitacyjnego) oraz żądana w pkt a. wniosku informacja o imieniu i nazwisku recenzenta - stanowią informację publiczną, w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Zatem Centralna Komisja powinna procedować w tej sprawie zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej i albo dokonać stosownej czynności materialno-technicznej w przedmiocie udostępnienia żądanej informacji publicznej, albo wskazać powszechne dostępnie źródło takiej informacji (np. Biuletyn Informacji Publicznej Centralnej Komisji) albo podjąć inne działania proceduralne przewidziane w tej ustawie (np. decyzja odmowna, wydana w trybie art. 16 ustawy).

Niezasadne było uznanie w piśmie z dnia [...] stycznia 2017 r., że żądania wskazane pkt a. i b. wniosku nie stanowią informacji publicznej, w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Argumentacja Centralnej Komisji, odwołująca się do twierdzenia, iż przedmiotowa recenzja stanowi jedynie materiał roboczy – opinie, ekspertyzę potrzebną dla wypracowania przez Centralną Komisję uchwały w przedmiocie nadania stopnia doktora habilitowanego i nie miała charakteru wiążącego dla Centralnej Komisji, bowiem została sporządzona na potrzeby postępowania kontrolnego, przez podmiot zewnętrzny i nie stanowi dokumentu urzędowego w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej – nie jest zasadna.

Powołane przez Centralna Komisję na poparcie powyższej tezy orzeczenia (wyroki NSA: z dnia 21 czerwca 2012 r. sygn. I OSK 666/12; z dnia 15 lipca 2010 r. sygn. I OSK 707/10; z dnia 27 stycznia 2012 r. sygn. I OSK 2130/12) dotyczą innych przedmiotów – ekspertyz, analiz, wyników kontroli.

Charakter recenzji w postępowaniu habilitacyjnym ma inny charakter. Centralna Komisja jest organem orzekającym kolegialnie – w drodze głosowania – nad uchwałą w sprawie nadania stopnia naukowego. Dlatego najistotniejszym elementem uchwały jest wynik głosowania. Uzasadnienia uchwał nie mogą z tej przyczyny zawierać dokładnych ustaleń Centralnej Komisji, wyjaśniać przyczyn takiego a nie innego głosowania. Dlatego recenzje dotyczące danego przewodu habilitacyjnego to w zasadzie jedyne szersze źródło wiedzy na temat dlaczego Komisja głosowała w określony sposób nad uchwałą.

Zatem są zasadne zarzuty skargi wskazane w pkt 1- 5.

Natomiast wszystkie pozostałe zarzuty skargi, dotyczące naruszenia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, są chybione.

Z przepisów tej ustawy wynika jednoznacznie, że wolą ustawodawcy było odformalizowanie postępowania w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (patrz wyrok WSA w Gdańsku z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt II SAB/Gd 50/14). Dlatego na tym etapie postepowania w sprawach o udostępnieni informacji publicznej nie stosuje się Kodeksu postępowania administracyjnego.

Natomiast, gdy podmiot zobowiązany na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej zmierza do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, to zobowiązany jest do wydania decyzji administracyjnej przewidzianej w art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej (patrz wyroki NSA: z dnia 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 3111/12; z dnia 16 grudnia 2009 r., sygn. akt I OSK 1002/09). Dopiero wówczas, zgodnie z art. 16 ust. 2 omawianej ustawy, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Reasumując, Centralna Komisja pozostawała w bezczynności w rozpatrzeniu pkt a. i pkt b. przedmiotowego wniosku i dlatego należało zobowiązać ją do udostępnienia żądanych informacji (pkt 1 wyroku). Jednakże w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bezczynności tej nie można przypisać rażącego naruszenia prawa (pkt 2 wyroku).

Centralna Komisja udzieliła odpowiedzi w ustawowym terminie, a jej bezczynność wynikała jedynie z błędnego ustalenia w zakresie prawa, iż powyższe zagadnienia nie stanowią informacji publicznej, dlatego powyższe okoliczności sprawy nie mogą stanowić o rażącym naruszeniu prawa. Powyższe ustalenie skutkowało oddaleniem żądania opisanego w pkt 4 skargi (pkt 3 wyroku).

Uwzględnienie zasadniczych zarzutów skargi, skutkowało zasądzeniem od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania (pkt 4 wyroku).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 1) i art. 149 § 1a, zaś w zakresie kosztów postępowania - zgodnie z art. 200 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.