Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 1080/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Stwierdzono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 8 lit. b
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020
article: art. 57  ust. 5
journal: Dz.U. 2015 poz 1392
law: Ustawa z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, Sędzia WSA Beata Kozicka, Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik (spr.), Protokolant specjalista Agnieszka Rogowska-Bil, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi A we W. na pismo Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu dotyczącego negatywnego wyniku oceny merytorycznej projektu 1) stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa [...]; 2) zasądza od Województwa [...] na rzecz strony skarżącej kwotę 200 złotych (słownie: dwieście złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskodawca – A we W. – dalej A złożyła wniosek o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014 - 2020 (Europejski Fundusz Społeczny) dla osi priorytetowej: VII Regionalny rynek pracy dla działania: 7.3. Wsparcie dla osób zamierzających rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej dla Poddziałania: 7.3.3. Promocja samozatrudnienia konkurs, któremu nadano numer WND-RPSL.07.03.03-24-036E/15-001.

Jak wynika z przedstawionych Sądowi akt Instytucją Organizującą konkurs był Wojewódzki Urząd Pracy w K. Natomiast zgodnie z Regulaminem konkursu RPSL.07.03.03-IP.02-24-004/15 w ramach RPO WSL na lata 2014-2020, w jego pkt 1.6.34 wskazano, że Zarząd Województwa [...] rozstrzyga konkurs zatwierdzający listę ocenionych projektów, o której mowa w art. 44 ust. 4 ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2010 (Dz. U. z 2014r. poz.1146 ze zm.) dalej "ustawa o realizacji programów".

Pismem z dnia 20 lipca 2016 r. wystosowanym do A, Zastępca Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. przekazał informację, że wniosek złożony przez ten podmiot uzyskał negatywną ocenę Komisji Oceny Projektów i na mocy decyzji Zarządu Województwa z dnia [...]r. nie został przyjęty do realizacji. W jednozdaniowym uzasadnieniu wyjaśniono, że wniosek podczas merytorycznej oceny otrzymał łącznie 39,5 pkt, wobec tego nie osiągnął co najmniej 60% punktów w części IV 4 Karty Oceny Merytorycznej, a projekt jest oceniony pozytywnie, jeżeli kryteria w ramach których określono minimum punktowe zostały ocenione pozytywnie przez dwóch oceniających. Pouczono wnioskodawcę, że szczegółowe informacje dotyczące wyniku oceny wniosku zostały zawarte w załączonych Kartach Oceny Merytorycznej.

Z tychże kart, wynikało, że:

KOM 1: w sumie przyznanych zostało 39 punkty za kryteria ogólne merytoryczne punktowe. Projekt nie osiągnął minimum punktowego w kryterium ogólnym merytorycznym (punktowym) nr 4. Wynik oceny – negatywny.

KOM 2: w sumie przyznanych zostało 40 punktów za kryteria ogólne merytoryczne punktowe. Projekt nie osiągnął minimum punktowego w kryterium ogólnym merytorycznym (punktowym) nr 4. Wynik oceny - negatywny.

Wnioskodawca złożył protest dotyczący oceny merytorycznej wniosku.

W I punkcie protestu odniósł się do oceny dokonanej przez pierwszego oceniającego (łącznie 39 pkt). Oceniający przyznał w części IV Ogólne kryteria merytoryczne (punktowe), kryterium 3, ppkt C tylko 1 z 3 punktów wskazując, że:

1.1. Wnioskodawca nie wskazał na etapie rekrutacji wag punktowych dla poszczególnych kryteriów merytorycznych;

1.2. W kryteriach oceny dokonywanej przez doradcę zawodowego, wskazano wyłącznie maksymalną i minimalną liczbę punktów, którą może uzyskać UP, bez przypisania możliwych do uzyskania punktów za każde z kryteriów;

1 3. Zgodnie ze "Standardem udzielania wsparcia na rozwój przedsiębiorczości (...)" rozmowa z doradcą zawodowym powinna być udokumentowana za pomocą notatki czy też formularza, sporządzonego przed doradcę, jak i kandydata na uczestnika. Wnioskodawca nie zawarł we wniosku informacji w ww. zakresie.

1.4. We wniosku nie wskazano sposobu przekazania informacji o wynikach rekrutacji.

1.5. We wniosku nie przewidziano możliwości odwołania na etapie rekrutacji.

Wnioskodawca wskazał, że wniosek zawiera wszystkie niezbędne informacje oraz nie ma on obowiązku na etapie przygotowywania wniosku wskazywania wag punktowych za spełnienie poszczególnych kryteriów (ad. 1.1.). Wnioskodawca opisując sposób rekrutacji wprost odwołał się do załącznika nr 10 do regulaminu konkursu.

W ocenie wnioskodawcy wniosek został przygotowany poprawnie i zawiera wszystkie niezbędne informacje do dokonywania oceny merytorycznej (ad.1.2). Ponadto informacja o konieczności udokumentowania rozmowy z doradcą zawodowym wynika wprost z załącznika 10 do Regulaminu (ad 1.3 i 1.4). Wnioskodawca miał świadomość konieczności realizowania wsparcia zgodnie z przywołanym dokumentem i odwoływał się do jego treści, jednakże nie miał obowiązku przepisywania wszystkich kwestii, które ten dokument reguluje. Jednocześnie nie założył możliwości realizowania procedury odwoławczej na etapie rekrutacji, do czego nie obligował regulamin konkursu.

W podsumowaniu tej części zarzutów protestu wskazał, że wniosek nie zawiera uchybień wskazanych przez oceniającego. Dlatego odjęcie przez oceniającego 2 punktów było bezpodstawne i naruszyło kryteria oceny. Ponadto oceniający ograniczył się właściwie do streszczenia zapisów wniosku, a nie do ich rzetelnej oceny.

Następnie wnoszący protest odniósł się do oceny dokonanej w części IV Ogólne kryteria merytoryczne (punktowe), kryterium 4 ppkt C, która w jego ocenie została dokonana z naruszeniem kryteriów oceny merytorycznej i opiera się na niewłaściwej interpretacji zapisów wniosku o dofinansowanie. Ponownie przywołał wyniki oceny:

"2.1 Wnioskodawca nie powinien wskazywać, że zostanie powołana Komisja Oceny Wniosków, składającą się z Oficerów, ponieważ dokumentacja przewiduje dokonanie oceny wniosków przez Oficerów. Ponadto oceniający zauważył, że Beneficjent powinien sam dokonać - zgodnie z Regulaminem - oceny wniosków o przyznanie wsparcia pomostowego.

2.2. Oceniający zakwestionował możliwość przyznania UP przedłużonego wsparcia o charakterze doradczym.

2.3. Wnioskodawca nie uzasadnił potrzeby założenia 5% wkładu własnego po stronie UP. Dodatkowo oceniający wskazuje, że konieczność wniesienia wkładu własnego, może zdecydować o ograniczonym dostępie oraz stoi w sprzeczności z charakterystyką grupy docelowej oraz wskazanymi barierami".

Wnosząc protest odnosząc się do powyższych twierdzeń podniósł, że poprawnie opisał sposób oceny wniosków składanych przez UP (ad.2.1). Ocena będzie dokonywana przez oficerów, którzy wejdą w skład komisji i brak podstaw do stwierdzenia sprzeczności w zakresie zaproponowanego sposobu realizacji procesu, a wskazaniami regulaminu. Ponadto "regulamin konkursu nie zabrania świadczenia wsparcia przedłużonego równolegle ze wsparciem przedłużonym" (ad.2.2). Jeśli intencją IP byłoby takie ograniczenie, to powinno ono znaleźć się w dokumentacji. Zdaniem wnoszącego protest uwagi oceniającego mają charakter pozamerytoryczny. Jednocześnie oceniający błędnie wskazał, że wnioskodawca nie uzasadnił konieczności wnoszenia wkładu własnego (ad.2.3).

Zdaniem wnoszącego protest dokonana ocena nie ma charakteru oceny eksperckiej, a jest jedynie prywatną opinią o charakterze publicystycznym. Oceniający nie wziął pod uwagę stanowiska IOK wyrażonego w odpowiedzi zawartej na stronie internetowej, z której wynika, że wkład własny może być wnoszony przez uczestnika projektu, jednak jego wartość powinna być symboliczna oraz nie każdy wkład własny wnoszony przez UP jest waloryzowany jako działanie niepożądane, a jedynie taki, który stanowi istotną barierę udziału w projekcie. Ponadto nałożenie na uczestnika projektu obowiązku wniesienia wkładu własnego, może zwiększyć trwałość przedsięwzięcia. W konkluzji tego fragmentu protestu wskazano, że wniosek nie zawiera uchybień wskazanych przez oceniającego i odjęcie 3 punktów jest bezpodstawne i narusza kryteria oceny.

Odnosząc się do oceny dokonanej w części IV Ogólne kryteria merytoryczne (punktowe), kryterium 5 ppkt A wskazano w proteście, że została ona dokonana z naruszeniem kryteriów oceny merytorycznej i bazuje na niewłaściwej interpretacji zapisów wniosku o dofinansowanie, bowiem posiada on adekwatne doświadczenie w zakresie realizacji projektu. Ponadto ocena dokonana w części IV Ogólne kryteria merytoryczne (punktowe), kryterium 6 ppkt C została dokonana w sposób nieprawidłowy. W obydwu przypadkach należało przyznać po 2 punkty.

W złożonym proteście odniesiono się także do oceny dokonanej przez II oceniającego, który łącznie przyznał 40 punktów i zarzucono, że ocena ta w części IV Ogólne kryteria merytoryczne (punktowe), kryterium 3, ppkt C została dokonana w sposób nieprawidłowy, wskazujący na zupełne niezrozumienie specyfiki realizowanych projektów. Oceniający stwierdził bowiem, że wnioskodawca powinien zawęzić teren realizacji projektu pod kątem geograficznym (okolice R.) oraz rekrutacja powinna obejmować miejsca, w których z dużym prawdopodobieństwem można rekrutować osoby niepełnosprawne. Tymczasem wnoszący protest posiada bogate doświadczenie w realizacji podobnych projektów i dokładnie przeanalizował sposób rekrutacji i realizacji wsparcia, co znajduje swoje odzwierciedlenie w treści wniosku. Ponadto ocena dokonana w części IV Ogólne kryteria merytoryczne (punktowe) kryterium 4, ppkt A i B została dokonana w sposób nieprawidłowy, niezgodnie z kryteriami oceny merytorycznej. W miejscu - Ogólne kryteria merytoryczne (punktowe), kryterium 4 ppkt -"Opis zadań w kontekście osiągnięcia celu i wskaźników projektu" ppkt C oceniający przyznał 1 z 3 pkt wskazując, że w jego opinii opisany we wniosku sposób oceny biznesplanów odbiega od wytycznych. Zdaniem wnoszącego protest sposób dokonania oceny jest niezgodny z procedurą oceny, która wymaga uzasadnienia w przypadku odjęcia punktów.

Zakwestionowano także ocenę w części IV Ogólne kryteria merytoryczne (punktowe), kryterium 5 – "Zdolność do efektywnej realizacji projektu", ppkt B. Jako nieuzasadnione uznano przyznanie 2 z 3 pkt, które oparte było na błędnej argumentacji, jakoby partner nie posiadał doświadczenia w realizacji projektów na rzecz osób niepełnosprawnych. Natomiast ocena dokonana w części IV Ogólne kryteria merytoryczne (punktowe), kryterium 5 – "Zdolność do efektywnej realizacji projektu" ppkt C bazuje na błędnym uznaniu, że wnioskodawca nie posiada doświadczenia na terenie województwa [...]. Z tego powodu obniżono ocenę i zamiast 4 punktów przyznano jedynie 2 punkty. Jako niesłuszne uznano także odjęcie 1 z 2 pkt w kryterium 6 - "Budżet projektu", ppkt C.

Instytucja Zarządzająca podpisanym przez Zastępcę Dyrektora Wydziału Rozwoju Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] pismem z dnia [...]r. nr [...], działając na podstawie art. 58 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów nie uwzględniła protestu dotyczącego oceny merytorycznej przedmiotowego wniosku.

W piśmie tym w pierwszej części przywołano stan normatywny dotyczący konkursu. Następnie przywołano stan faktyczny w rozpoznawanej sprawie polegający na przybliżeniu działań podejmowanych do momentu rozpoznania wniesionego protestu. Przybliżono także wymogi, jakie musi spełnić wniosek złożony w ramach projektu.

W dalszej części instytucja rozpoznająca protest odniosła się szczegółowo do kolejnych zarzutów.

W odniesieniu do kwestii wkładu własnego podkreśliła, że wsparciem w ramach projektu zostało objętych 45 osób niepełnosprawnych w wieku powyżej 50 roku życia, bezrobotnych bądź nieaktywnych zawodowo, zwłaszcza tych należących co najmniej do jednej z grup znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji na rynku pracy tj. osób powyżej 50 roku życia, kobiet (szczególnie powracających na rynek pracy po przerwie związanej z urodzeniem dziecka), niepełnosprawnych, długotrwale bezrobotnych, tj. pozostające nieprzerwanie przez okres ponad 12 miesięcy w rejestrze osób bezrobotnych, osób o niskich kwalifikacjach.

Następnie przytoczono treść wniosku, w którym podkreślono, że wśród barier grupy docelowej jest bariera wynikająca z ograniczonych środków finansowych, które osoby mogą przeznaczyć na kształcenie lub dojazd. Wskazano również na problem związany z utrudnionym dostępem do środków finansowych ze względu na brak zdolności kredytowej (utrudniony dostęp do oferty komercyjnych kredytów). W projekcie założono kompletne wsparcie umożliwiające uruchomienie działalności gospodarczej. Dodatkowo we wniosku o dofinansowanie wnioskodawca założył, że każdy z uczestników projektu wniesie wkład, który będzie stanowił 5 % wartości inwestycji ujętej w biznesplanie. Biorąc pod uwagę grupę docelową projektu, przyjęto wysokość wkładu własnego na niskim poziomie (5% wartości planowanej do realizacji inwestycji). Wysokość wkładu nie będzie stanowić zatem bariery do udziału w projekcie. W proteście natomiast, powołując się na zapisy Regulaminu konkursu, wyjaśniono, że wniesienie części środków własnych na założenie przedsiębiorstwa przez uczestników projektu zapewni większą trwałość projektu.

Organ stwierdził, iż przytaczany zapis wskazuje na możliwość zobowiązania uczestników projektu do wniesienia wkładu własnego przez IP RPO czyli w przedmiotowym konkursie Wojewódzki Urząd Pracy w K., a nie przez wnioskodawcę. Biorąc pod uwagę specyfikę grupy docelowej opisanej we wniosku o dofinansowanie i objętej wsparciem w przedmiotowym konkursie, jej bariery, potrzeby trudności i oczekiwania, IP RPO nie zobowiązała uczestników do wniesienia wkładu własnego i tym samym brak jest tego typu zapisu w dokumentacji konkursowej.

Zdaniem Instytucji Zarządzającej zapisy wniosku o dofinansowanie wskazują, że obrana grupa docelowa to osoby w najgorszym położeniu, która zmaga się również z problemami finansowymi, na co wskazuje przewidziane w projekcie wsparcie w postaci refundacji kosztów dojazdu, kosztów opieki i catering. Zobowiązanie tej grupy do wniesienia wkładu własnego może stanowić barierę utrudniającą dostęp uczestników do projektu. Ponadto wskazano, że wkład ten ma być wnoszony przez uczestników i ma stanowi 5 % wartości inwestycji ujętej w biznesplanie, co zdaniem wnioskodawcy, jest niewielkim procentem i nie będzie stanowić żadnej faktycznej bariery uczestnictwa. Zdaniem instytucji rozpatrującej protest, takie stanowisko stoi w sprzeczności do zapisów wniosku, w szczególności tych mówiących o konieczności udzielenia w ramach projektu wsparcia finansowego związanego z uruchomieniem działalności gospodarczej (w tym wsparcie pomostowe oferowane przez okres maksymalnie 12 miesięcy), wynikającego z występującym brakiem płynności finansowej na początku prowadzenia działalności gospodarczej (co także zaznaczone jest we wniosku).

Mając powyższe na uwadze instytucja rozpatrująca protest stwierdziła, iż ocena w tym zakresie została przeprowadzona w sposób prawidłowy i uznała w tej części protest za niezasadny.

W dalszej kolejności odniesiono się do kryterium ogólnego merytorycznego (punktowego) nr 4B. W ramach tego kryterium w trakcie oceny merytorycznej pod uwagę był brany wpływ zadań na osiągnięcie wskaźników projektu. W tym miejscu zaznaczono, że we wniosku o dofinansowanie założono, iż uczestnicy będą musieli wnieść wkład własny w wysokości 5 % zakładanej inwestycji. Jednocześnie biorąc pod uwagę strukturę grupy docelowej w projekcie, w szczególności mając na uwadze wskazane problemy natury finansowej, stwierdzono, że wniesienie wskazanego wkładu może poważnie ograniczyć dostęp do projektu. Powyższe może wpłynąć na trudności z rekrutacją uczestników do projektu i nie pozostanie bez wpływu na osiągniecie wskaźników i założonych celów projektu. Z tego powodu w tym punkcie została obniżona punktacja przez oceniającego, w przeciwieństwie do punktu 4A, w którym brano pod uwagę sytuację problemową grupy docelowej. Uzasadnienia oceniającego wyraźnie wskazują, iż dane zapisy wniosku były rozpatrywane w dwóch różnych aspektach.

Instytucja rozpatrująca protest również w tej części uznała, że ocena została przeprowadzona w sposób prawidłowy i uznaje w tej części protest za niezasadny.

Odnosząc się do kwestii sposobu oceny wniosków stwierdzono, że zgodnie z załącznikiem nr 10 do Regulaminu konkursu, Standard udzielania wsparcia na rozwój przedsiębiorczości - Właściwa (punktowa) ocena Biznesplanów - dokonywana jest przez dwóch niezależnych Oficerów. Brak jest natomiast zapisów, zgodnie z którymi prawidłową procedurą byłoby powołanie komisji, której zadaniem byłaby ocena biznesplanów. W takim przypadku wnioski uczestników projektu są oceniane przez członków komisji (niezależnie od zastosowanego nazewnictwa), a nie przez niezależnych oficerów dotacyjnych. Natomiast we wniosku o dofinansowanie w opisie zadania 4 jednoznacznie wskazano, że w ramach projektu zostanie powołana Komisja Oceny Wniosków, a wniosek oceniany będzie przez członków KOW. Taki system oceny biznesplanów obowiązywał w poprzedniej perspektywie na lata 2007 - 2013. W obecnej perspektywie system ten został zmieniony, a ocena ma być dokonywana w sposób niezależny, a nie w ramach specjalnie powołanego zespołu. Wobec powyższego uznano zarzuty w tym zakresie za niezasadne.

Ponadto w odpowiedzi na uwagę związaną z przedłużonym wsparciem pomostowym wskazano, że zgodnie ze Standardem udzielania wsparcia (zapisy umowy o udzieleniu wsparcia pomostowego w formie usług szkoleniowo - doradczych) wyraźnie zaznaczono, że wsparcie doradczo-szkoleniowe jest świadczone w ramach wsparcia pomostowego i stanowi pomoc w efektywnym wykorzystaniu finansowego wsparcia na rozwój przedsiębiorczości oraz finansowego wsparcia pomostowego. Z kolei przedłużone wsparcie pomostowe jest możliwe jedynie w odniesieniu do finansowego wsparcia, a możliwość przedłużenia wypłaty podstawowego wsparcia pomostowego o kolejne 6 miesięcy istnieje jedynie w uzasadnionych przypadkach oraz na pisemny wniosek uczestnika projektu składany do beneficjenta. Natomiast we wniosku o dofinansowanie w opisie zadania 6 wskazano, że w ramach wsparcia przedłużonego będzie przyznawane również wsparcie w postaci usług doradczo – szkoleniowych niezbędnych do efektywnego wykorzystania dotacji (m in. księgowość, marketing aspekty prawne działalności, ubezpieczenia, społeczne, logistyka), a zakres wsparcia będzie indywidualizowany do potrzeb i problemów związanych ze specyfiką prowadzonej działalności. Wobec tego uznano za bezasadne powyższe zarzuty wnioskodawcy.

W konkluzji tej części instytucja rozpatrująca protest stwierdziła, że ocena merytoryczna projektu w kwestionowanym zakresie kryterium ogólnego merytorycznego (punktowego) nr 4 w ramach punktu 4A 4B i punktu 4C została przeprowadzona w sposób właściwy. Jednoczenie zauważono, że w ramach wskazanego kryterium oceniający w KOM1 zawarł również uwagę co do realizacji zadań przez personel zarządzający (punkt 4E). Jednakże wnioskodawca nie odniósł się do tej uwagi w proteście, ocena w tym zakresie również zaważyła na ocenie negatywnej całego kryterium.

Odnosząc się do oceny przeprowadzoną przez członków KOP w ramach następujących kryteriów:

1 Kryterium ogólne merytoryczne (punktowe) nr 3 Opis grupy docelowej, pkt C Sposób pozyskania uczestników do projektu.

2 Kryterium ogólne merytoryczne (punktowe) nr 5 Zdolność do efektywnej realizacji projektu pkt A, B i C.

3 Kryterium ogólne merytoryczne (punktowe) nr 6 Budżet projektu, pkt C.

instytucja rozpoznająca protest uznała, że kryteria te osiągnęły minimum punktowe w ramach danej karty oceny merytorycznej i zostały spełnione. Wyjaśniono, że zgodnie z Regulaminem konkursu w pkt. 1.6. Procedura wyboru projektów do dofinansowania 1.6.14: "Wnioski które pozytywnie przeszły ocenę formalną kierowane są do oceny merytorycznej. W trakcie oceny merytorycznej weryfikowane są zarówno kryteria "0-1" jak i punktowe. (...) W wyniku oceny kryteriów punktowych wnioski otrzymują odpowiednią liczbę punktów za spełnienie kryteriów merytorycznych, i/lub dodatkowych (....). Natomiast zgodnie z pkt. 3.2 Ogólne i szczegółowe kryteria weryfikowane na etapie oceny merytorycznej 3.2.7: "Ocena ogólnych kryteriów merytorycznych ma postać uznaniową polegającą na przyznaniu liczby punktów w ramach dopuszczalnych limitów wyznaczonych minimalną i maksymalną liczbą punktów, które można uzyskać za spełnienie danego kryterium". Jednocześnie z pkt 3.2.8 wynika, iż spełnienie przez wniosek kryteriów w minimalnym zakresie oznacza uzyskanie 30 punktów, oraz jednocześnie uzyskanie minimalnej liczby punktów za kryteria, dla których określono minima punktowe, które zostały określone w pkt. 3.2.9 Regulaminu konkursu.

Z uzasadnienia rozpatrzenia protestu wynika, że w ramach kryterium ogólnego merytorycznego (punktowego) nr 4, pkt. A, B i C, ocena została przeprowadzona w sposób właściwy.

Wobec powyższego oraz ze względu na fakt, że w wyniku procedury odwoławczej ocena kryterium nr 4 została przez instytucję rozpatrującą protest podtrzymana, stwierdzono, że rozstrzygnięcie protestu nie pozwala na jego uwzględnienie, a tym samym projekt nie może zostać przekazany do IOK, czyli WUP.

Na nieuwzględnienie protestu od negatywnej oceny merytorycznej projektu "[...]– kompleksowy program wsparcia przedsiębiorczości niepełnosprawnych mieszkańców Województwa [...]w wieku +50" A wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na podstawie art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów art. 3 § 3 oraz art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2016r. poz. 718 ze zm., dalej P.p.s.a.).

Nieuwzględnienie protestu zaskarżono w całości i zarzucono naruszenie:

1) art. 57 ustawy o zasadach realizacji programów oraz kryterium merytorycznego (punktowego) nr 3 Opis grupy docelowej, pkt. C Sposób pozyskania uczestników do projektu, Załącznika nr 6 pn. Karta oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 do Regulaminu konkursu nr RPSL.07.03.03-IP.02-24-004/15 w ramach RPO WSL 2014-2020 poprzez uchylenie się organu rozpatrującego protest od jego rozpatrzenia;

2) art. 57 ustawy o zasadach realizacji programów oraz kryterium merytorycznego (punktowego) nr 4 Opis zadań w kontekście osiągnięcia celu i wskaźników projektu, Załącznika nr 6 pn. Karta oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 do Regulaminu przedmiotowego konkursu poprzez rozstrzygnięcie protestu (nieuwzględnienie protestu) w sposób, który nie odnosi się bezpośrednio do treści protestu, treści uzasadnienia oceny merytorycznej Projektu w zakresie kryterium merytorycznego (punktowego) nr 4 Opis zadań w kontekście osiągnięcia celu i wskaźników projektu oraz wniosku o dofinansowanie;

3) art. 57 ustawy o zasadach realizacji programów oraz kryterium merytorycznego (punktowego) nr 5 Zdolność do efektywnej realizacji projektu, pkt. A Doświadczenie projektodawcy/partnera, w obszarze, w którym udzielane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu, pkt. B Doświadczenie projektodawcy/partnera, na rzecz grupy docelowej, do której kierowane będzie wsparcie przewidziane w ramach projektu, pkt C Doświadczenie projektodawcy/partnera w zakresie podejmowanych inicjatyw na określonym terytorium, którego dotyczyć będzie realizacji projektu, Załącznika nr 6 pn. Karta oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 do Regulaminu tego konkursu poprzez uchylenie się organu rozpatrującego protest od jego rozpatrzenia.

Strona skarżąca podnosząc powyższe zarzuty wniosła o uwzględnienie skargi w całości poprzez stwierdzenie, że negatywna ocena merytoryczna projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, co miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

Jako uzasadnienie zarzutu nr 1, 3 i 4 podniesiono, że "pogląd rozstrzygającego protest w zakresie oceny oceniającego na etapie rozstrzygania protestu, poprzez wzgląd na godzi w art. 57 ustawy o zasadach realizacji". Wynika bowiem z niego, że właściwa instytucja rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5. Z tego powodu rozstrzygający protest powinien zweryfikować zarówno błędy proceduralne popełnione przez oceniającego, ale również uzasadnienie wnioskodawcy w zakresie spełnienia kryteriów wyboru projektów. Zdaniem strony skarżącej rozstrzygający protest w sposób nieprawidłowy zawęził zakres rozstrzygnięcia odnosząc się wyłącznie do kryterium nr 4. Odnośnie zarzutu nr 2 podtrzymano stanowisko zawarte w proteście.

Zdaniem strony skarżącej, zarzucane organowi naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż gdyby ich nie było, to projekt zostałby oceniony pozytywnie, a wnioskodawca uzyskałby środki na jego realizację.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 57 ustawy o zasadach realizacji programów oraz kryterium merytorycznego (punktowego) nr 4 wskazano, że nie jest możliwa merytoryczna polemika z zarzutami skargi, bowiem skarżący nie podał, jakie argumenty przytoczone w proteście pominęła Instytucja rozpoznająca protest. Nie podał też dlaczego w jego ocenie Instytucja nie odniosła się do treści protestu lub oceny wniosku. Nadto nie wskazał, jakie elementy organ pominął, a jakie powinien uwzględnić oraz jakie powinny być w jego ocenie skutki weryfikacji.

Organ stwierdził, że szczegółowo został wyjaśniony stan faktyczny i prawny sprawy oraz zostały zbadane wszystkie zarzuty dotyczące oceny wniosku w kryterium nr 4. Jednocześnie instytucja oceniająca protest zweryfikowała ocenę dokonaną przez Komisję Oceny Projektów z dokumentacją konkursu nr RPSL.07.03.03-IP.02-24-004/15. Przypomniano, iż zgodnie z pkt 3.2.6 Regulaminu konkursu: Ocena ogólnych kryteriów merytorycznych ma postać uznaniową polegającą na przyznaniu liczby punktów w ramach dopuszczalnych limitów wyznaczonych minimalną i maksymalną liczbą punktów, które można uzyskać za spełnienie danego kryterium. Skarżąca nie wykazała żadnych błędów logicznych lub wad w sposobie uzasadnienia oceny prowadzonej przez członków Komisji Oceny Projektów, a Instytucja rozpatrująca protest należycie uzasadniła stanowisko w zakresie braku podstaw do podważenia oceny merytorycznej w kryterium nr 4. W ocenie organu z uwagi na treść pkt 3.2.7 Regulaminu konkursu należy zatem przyjąć, iż zachodzi przesłanka do negatywnej oceny projektu, bowiem nie spełnił on kryteriów w minimalnym zakresie, tj. nie uzyskał minimalnej liczby punktów za kryterium, dla którego określono minimum punktowe.

Zdaniem organu, ze względu na art. 53 ust 1 ustawy o realizacji programów, podstawą protestu może być jedynie negatywna ocena projektu, tj. stwierdzenie, że nie spełnił on kryterium wyboru projektów – podstawą protestu nie mogła być zatem ocena merytoryczna w zakresie pozostałych kryteriów (nr 3C, nr 5A i nr 6C) bowiem to nie ocena w zakresie tych kryteriów stanowiła podstawę stwierdzenia, że projekt nie spełniania kryteriów wyboru projektów (art. 58 ust 2 pkt 1).

W tym stanie rzeczy jako prawidłowe uznano stanowisko Instytucji rozpatrującej protest w zakresie braku badania oceny merytorycznej kryteriów nr 3C, nr 5A i nr 6C. Instytucja nie naruszyła przepisu art. 57 w/w ustawy bowiem rozpoznała protest w zakresie negatywnej oceny projektu (art. 53 ust 1 i ust 2 pkt 1). Właściwa instytucja nie jest zobowiązana do weryfikacji zarzutów w zakresie oceny, która nie miała wpływu na negatywną ocenę projektu, a bezsporny jest fakt, że ocena kryteriów nr 3C, nr 5A i nr 60 nie skutkowała negatywną oceną projektu. Słuszny jest zatem wniosek o braku możliwości uwzględnienia skargi w tym zakresie, bowiem zgodnie z jej przepisem art. 61 ust 8 pkt 1 lit a sąd może uwzględnić skargę, jeżeli stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. W tym stanie rzeczy nie można stwierdzić, iż ocena kryteriów nr 30, nr 5A i nr 60 miała jakikolwiek wpływ na wynik sprawy, bowiem to nie ilość punktów w przedmiotowych kryteriach spowodowała negatywną ocenę wniosku o dofinansowanie.

Organ w konkluzji podał, że należycie rozpoznał protest, nie można bowiem zarzucić naruszenia prawa, które miało istotny wpływ na wynik oceny.

Na zarządzenie Sądu organ udzielił odpowiedzi co do tego, że kwota przeznaczona na dofinansowanie projektu nie została wyczerpana. Nadto pełnomocnik Zarządu Województwa [...], w odpowiedzi z dnia 30 grudnia 2016 r. na wezwanie Sądu wskazał, że pełnomocnictwo ogólne uprawnia do podejmowania wszelkich czynności w ramach realizacji RPO, z wyjątkiem czynności wyraźnie w nim zastrzeżonych. Uprawnia między innymi do rozpatrzenia protestu od negatywnej oceny projektu. Nadto upoważnienia są stosowane do czynności organizacyjnych oraz o wewnętrznym charakterze, a także rozstrzygnięć, których organem jest Marszałek Województwa. Natomiast Zarząd Województwa udziela wyłącznie pełnomocnictw. Do pisma dołączono pełnomocnictwo z dnia 2 lutego 2016 r. 30/16 udzielone przez Zarząd – M.S. – Zastępcy Dyrektora Wydziału Rozwoju Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] oraz upoważnienie z dnia 12 lutego 2016 r. nr 23/16 udzielone przez Marszałka Województwa [...] tej osobie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy podnieść, że po myśli art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Aktem normatywnym zawierającym takie rozwiązanie jest ustawa z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie realizacji polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2016 poz. 2017) zwana dotychczas ustawą o realizacji programów. Po myśli art. 61 ust. 1 tej ustawy o realizacji programów, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Zgodnie natomiast z art. 61 ust. 8 powyższej ustawy sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję przeprowadzającą konkurs. Może również stwierdzić, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez instytucję właściwą do przeprowadzenia konkursu. Akt ten, notabene, nie zawiera regulacji pozwalającej na wyłączenie uprawnienia sądów administracyjnych, o jakich mowa w art. 134 P.p.s.a.

W tym kontekście uznano, że skarga w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie. Sądowa kontrola legalności, przeprowadzona stosownie do wskazań zawartych w art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) wykazała bowiem, że zaskarżony akt nie odpowiada wymogom prawa.

Jak wynika z materiałów sprawy przedstawionych Sądowi, procedurę związaną z rozpatrzeniem protestu, obok regulacji ustawowych, określa Regulamin procedury odwoławczej dla IP RPO WSL "Zasady wnoszenia i rozpatrywania protestów" (zał. Nr 13 do Regulaminu Konkursu nr RPSL.07.03-IP.02-24-004/15). Regulamin ten nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, lecz w rozpoznawanych sprawach stanowi wzorzec kontroli przeprowadzanej przez Sąd. Przyjęcie tego regulaminu przewiduje art. 41 ustawy o zasadach realizacji programów. Jest to dokument, który określa podstawowe reguły, na podstawie których rozstrzygany jest konkurs. Wzorcem kontroli czynności prawnej podejmowanej przez organ administracji publicznej, a dokonywanej przez sąd administracyjny jest zatem przywołana powyżej ustawa jak również inne przepisy prawa powszechnie obowiązującego oraz regulamin przedmiotowego konkursu.

Przypisany konstytucyjnie sądom administracyjnym kierunek kontroli, a więc kontroli legalności działania instytucji rozstrzygających kwestie oceny wniosków i protestów, o jakich mowa w ustawie o zasadach realizacji programów, nakazuje Sądowi przeprowadzić rozważania w kierunku ustalenia jaki jest charakter prawny działań podejmowanych w ramach organizowanego konkursu.

Podzielając w pełni pogląd zaprezentowany w wyroku tut. Sądu z dnia 21 grudnia 2016r. sygn. akt IV SA/Gl 817/16 (publ. CBOSA) skład orzekający uznaje, że ocenę formalną zgłoszonego wniosku i podejmowane w tym zakresie czynności zaliczyć należy do aktów i czynności publicznoprawnych podejmowanych przez właściwą instytucję, czyli podmiot administrujący (organ administracji publicznej) Zwieńczeniem tych działań jest podpisanie umowy, czyli czynności zaliczanej do prawa prywatnego, mocą której podmiot publiczny zobowiązuje się przyznać określone środki finansowe wnioskodawcy celem realizacji określonego zadania. Na podstawie przywołanego powyżej art. 61 ustawy o zasadach realizacji programów kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny ustawodawca poddał jedynie czynności publicznoprawne podejmowane przez podmiot administrujący, a to pisemną informację o zakończeniu oceny projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oraz pisemną informację o wyniku rozpatrzenia protestu wraz z uzasadnieniem.

Zgodnie z art. 46 ust. 3 ustawy o realizacji programów właściwa instytucja przekazuje niezwłocznie wnioskodawcy swoje stanowisko w zakresie oceny jego projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub i o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektu. Stanowisko to ustawodawca określa jako "pisemna informacja o zakończeniu oceny projektu i jej wyniku". Po myśli ust. 4 w/w przepisu właściwa instytucja zamieszcza na stronie internetowej oraz na portalu listę projektów wybranych do dofinansowania wyłącznie na podstawie spełnienia kryteriów wyboru projektów albo listę projektów, które uzyskały wymaganą liczbę punktów, z wyróżnieniem projektów wybranych do dofinansowania. Według ust. 5 przywoływanego przepisu, jeżeli projekt otrzymał negatywną ocenę informacja, o której była mowa powyżej, zawiera pouczenie o możliwości wniesienia protestu na zasadach i w trybie przewidzianym w art. 53 i art. 54 ustawy o realizacji programów. Wnoszenie protestu przewidzianego w przywołanych przepisach odbywa się na zasadach określonych w tej ustawie, a zatem jest to szczególna procedura właściwa jedynie dla tej czynności.

Przywołane regulacje skłaniają zatem do ustalenia charakteru normatywnego "pisemnej informacji o zakończeniu oceny projektu i jej wyniku" otrzymywanej przez wnioskodawcę. Ustawodawca nadał tej czynności szczególny charakter, nie nazywając ją decyzją administracyjną i nie nakazując w tym zakresie wykorzystywać postanowień Kodeksu postępowania administracyjnego. Nie można jednak zaprzeczyć, że jest to czynność, która podejmowana jest przez podmiot publiczny (organ administracji publicznej lub podmiot administrujący), skierowana do określonego adresata, którym jest wnioskodawca, zawiera rozstrzygnięcie, gdyż informuje o losie złożonego wniosku o dofinansowanie, następnie zawiera uzasadnienie i pouczenie o przysługujących środkach prawnych. Z uwagi na to, że jest to czynność podejmowana przez podmiot publiczny, jest również podpisywana w sposób właściwy dla tego typu działań organów publicznych. Zestawienie elementów, które musi spełniać pisemna informacja pozwalają uznać, że są one praktycznie zbieżne z tymi, które ustawodawca przewidział dla decyzji administracyjnej, jednakże skoro nie nadał jej takiego charakteru to opowiedzieć należy się za stanowiskiem, że jest to akt administracyjny indywidualny o budowie zbliżonej do decyzji administracyjnej.

W konsekwencji opowiedzieć należy się za stanowiskiem, że "pisemna informacja o zakończeniu oceny projektu i jej wyniku", jako akt o charakterze publicznoprawnym, będzie musiała spełniać wszystkie przewidziane prawem wymogi, aby mogła w sposób prawnie skuteczny wywoływać przewidziane dla niej skutki prawne (por. cyt. wyrok tut. Sądu sygn. akt IV SA/Gl 817/16).

Stosownie do postanowień art. 53 i art. 54 przywoływanej powyżej ustawy wnioskodawcy przysługuje możliwość wniesienia protestu w przypadku negatywnej oceny jego projektu zamieszczonej w "pisemnej informacji o zakończeniu oceny projektu i jej wyniku". Protest taki można wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenia pisemnej informacji, a ustawodawca określił jego wymogi formalne. W przypadku wniesienia protestu niespełniającego wymogów formalnych lub zawierającego oczywiste omyłki właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do jego uzupełnienia lub poprawienia w nim oczywistych omyłek, w terminie 7 dni, licząc od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia protestu bez rozpatrzenia.

Zgodnie z treścią art. 55 przedmiotowej ustawy protest jest rozpatrywany przez instytucję zarządzającą albo pośredniczącą, jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego. Jest on wnoszony za pośrednictwem instytucji organizującej konkurs, zgodnie z pouczeniem zamieszczonym w "pisemnej informacji (...)". Instytucja organizująca konkurs uprawniona jest w terminie 21 dni od dnia otrzymania protestu do weryfikacji dokonanej przez siebie oceny projektu zakresie kryteriów i zarzutów, a następnie stosownie do poczynionych ustaleń może dokonać autokontrolnych czynności i skierować projekt do odpowiedniego etapu oceny albo umieszczenia go na liście projektów wybranych, albo skierować projekt wraz z otrzymaną od wnioskodawcy dokumentacją do właściwej instytucji załączając do niego stanowisko dotyczące braku podstaw do zmiany podjętych ustaleń.

Po myśli art. 57 ustawy o zasadach realizacji programów właściwa instytucja rozpatruje protest weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia jego otrzymania. Następstwem oceny dokonanej przez właściwą instytucję jest skierowana do wnioskodawcy na piśmie "informacja o wyniku rozpatrzenia protestu". Informacja ta zawiera w szczególności treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu oraz uzasadnienie. W przypadku nieuwzględnienia protestu zamieszcza się w niej pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W art. 58 przedmiotowej ustawy zamieszczono także unormowania normujące działania organów w przypadku uwzględnienia wniesionego protestu, jak również przysługujące wnioskodawcy uprawnienia w tym zakresie.

Oceniając charakter prawny informacji skierowanej do wnioskodawcy o wyniku rozpatrzenia protestu, zauważa się, że tak jak informacja o ocenie projektu i jej wyniku, również informacja o wyniku rozpatrzenia protestu wymaga sporządzenia jej na piśmie przez właściwą instytucję, a zatem organ administracji publicznej lub podmiot umocowany normą prawną do dokonania tej czynności. Informacja ta skierowana jest do konkretnego adresata i zawiera konkretne rozstrzygnięcie sprowadzające się do uwzględnienie lub nieuwzględnienia wniesionego protestu, jak również zawiera uzasadnienie i pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego w przypadku negatywnego rozstrzygnięcia. W konsekwencji również i ta czynność zawiera zbieżne wymogi z tymi, które ustawodawca przewidział dla decyzji administracyjnej, mimo, że nie nadał jej takiego charakteru. Niezaprzeczalnie zatem, akt taki musi spełniać wszystkie przewidziane prawem wymogi, aby mógł w sposób prawnie skuteczny wywoływać przewidziane dla niego skutki prawne.

Analizując kolejno akty, jakim poinformowano stronę skarżącą o nieuwzględnieniu jej protestu i jakim poinformowano A o negatywnej ocenie jej wniosku zwrócić należy uwagę, że oba te akty należały do kompetencji "właściwej instytucji".

Jak stanowi art. 39 ust. 1 ustawy o realizacji programów wniosek o dofinansowanie projektu jest składany w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję. Właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu (art. 41 ust. 1 w/w ustawy) i właściwa instytucja rozpatruje protest (art. 57 w/w ustawy).

Podmiotem organizującym konkurs był Wojewódzki Urząd Pracy w K., jako Instytucja Pośrednicząca. Informacja o sposobie rozpoznania wniosku strony skarżącej podpisana została przez Wicedyrektora WUP w K..

Wojewódzki Urząd Pracy działa na podstawie statutu, który uchwalany jest przez Sejmik Województwa (uchwała nr W/5/19/2014). W § 5 Statutu stwierdza się, że Dyrektor WUP kieruje Urzędem, reprezentuje go na zewnątrz i ponosi odpowiedzialność za jego funkcjonowanie.

Natomiast strukturę organizacyjną WUP określa Regulamin organizacyjny. Jak stanowi § 15 ust. 1 pkt 7 Regulaminu Organizacyjnego WUP w K. (Załącznik nr 2 do uchwały Zarządu Województwa [...] Nr 2123/148/V/2016 z dnia 18 października 2016 r.) Wicedyrektor Urzędu pionu DR prowadzi nadzór nad zespołem/zespołami zadaniowymi do realizacji projektów współfinansowanych z EFS, w przypadku których WUP pełni rolę Beneficjenta lub Partnera, powołanymi w ilości odpowiadającej liczbie realizowanych projektów, zgodnie z zasadą, iż jeden zespół realizuje jeden projekt, przy czym: a) projekty realizowane są zgodnie z zatwierdzonym wnioskiem o dofinansowanie projektu; b) odpowiedzialność za właściwą realizację zadań w projekcie ponosi bezpośrednio Koordynator/Kierownik/Lider projektu.

Po myśli §14 ust. 4 Regulaminu organizacyjnego WUP w zakresie realizacji spraw w oparciu o pełnomocnictwa Zarządu Województwa, w szczególności składania oświadczeń woli i zaciągania zobowiązań, Dyrektor Urzędu może udzielić pełnomocnictwa Wicedyrektorom Urzędu o ile z treści pełnomocnictwa Zarządu Województwa wynika prawo substytucji.

Powyższe regulacje dotyczące kompetencji organów WUP nie pozwalają przyjąć, że na gruncie kontrolowanej sprawy Wicedyrektor WUP w K. był uprawniony do podpisania informacji skierowanej do wnioskodawcy w imieniu Instytucji Pośredniczącej, o której mowa w art. 46 ust. 3 ustawy o realizacji programów. Wskazuje się tam, że to właściwa instytucja przekazuje niezwłocznie wnioskodawcy pisemną informację o zakończeniu oceny jego projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub informacji o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektów.

Analiza dokumentacji przedstawionej Sądowi wraz ze skargą, a także treści uchwały Zarządu Województwa z dnia 2 lutego 2016r. nr 189/90/V/2016 również nie pozwala przyjąć, by jakiekolwiek pełnomocnictwa - w szczególności substytucyjne - były sporządzane.

Nadto daleko idące wątpliwości, co do uprawnienia do dokonania takiej oceny przez Wicedyrektora WUP w K., budzi treść pkt 1.6.34 Regulaminu konkursu RPSL.07.03.03-IP.02-24-004/15 w ramach RPO WSL na lata 2014-2020, w którym wskazuje się, że to Zarząd Województwa [...] rozstrzyga konkurs zatwierdzający listę ocenionych projektów, o której mowa w art. 44 ust. 4 ustawy o zasadach realizacji programów. Co więcej, w treści pisma z dnia 20 lipca 2016r. przekazanego A informuje się wnioskodawcę, że negatywna ocena projektu dokonana została na mocy "decyzji Zarządu Województwa [...] z dnia 7 lipca 2016r." Decyzja ta nie została doręczona wnioskodawcy, nie została nadto przedstawiona w aktach sprawy. Nie wyjaśniono także, jaka norma prawna zezwalałaby Zarządowi Województwa na wydanie w sprawie aktu o charakterze decyzji.

Natomiast w świetle pkt 4.2.5. i 4.2.6 Procedury odwoławczej (uchwała nr 189/90/V/2016 z dnia 2 lutego 2016r. Zarządu Województwa [...]) budzi także istotną wątpliwość treść pisma podpisanego w całkowicie nieczytelny sposób, w którym stwierdzono, że "IOK po przeprowadzeniu weryfikacji wyników dokonanej przez siebie oceny merytorycznej projektu postanawia podtrzymać negatywny wynik oceny." Zgodnie z przywołaną regulacją, znajdującą oparcie w art. 56 ust. 2 ustawy o zasadach realizacji programów, Wojewódzki Urząd Pracy w K. w terminie 21 dni od dnia otrzymania protestu dokonuje weryfikacji dokonanej przez siebie oceny projektu, w zakresie kryteriów wyboru projektów, z których oceną Wnioskodawca się nie zgadza i zarzutów o charakterze proceduralnym (tzw. autokontrola). W przypadku dokonywania weryfikacji, wyłączeniu podlegają pracownicy Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K., którzy brali udział w ocenie projektu. Podpis pod wskazanym dokumentem nie pozwala całkowicie na kontrolę przestrzegania w/w unormowań.

Dokumentowi z dnia 20 lipca 2016r. przekazanemu stronie skarżącej (A) nie można zatem przypisać charakteru "pisemnej informacji", lecz można ją ujmować ewentualnie w kategoriach propozycji stanowiska jakie winna zająć instytucja przeprowadzająca konkurs. Brak sporządzenia tego aktu zgodnie z wymaganiami prawa, jak również postanowieniami przywoływanego powyżej Regulaminu przedmiotowego Konkursu, skutkuje wyczerpaniem przesłanki przewidzianej treścią art. 61 ust. 8 lit. ustawy o realizacji programów w związku z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych uzasadniająca uwzględnienie wniesionej skargi.

Przechodząc do rozważań w zakresie drugiego z aktów poddanych sądowej kontroli, a to informacji o nieuwzględnieniu protestu wskazać trzeba, że akt ten sporządzony został przez Zastępcę Dyrektora Wydział Rozwoju Regionalnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...], o czym świadczy zamieszczony pod nim podpis.

Natomiast stosownie do brzmienia § 4 ust. 3 Regulaminu, Instytucją rozpatrującą protest jest Zarząd Województwa [...] pełniący funkcję IZ RPO WSL, a jak stanowi § 4 pkt 4 Regulaminu rozpatrywaniem protestów w IZ RPO WSL zajmuje się Wydział Rozwoju Regionalnego, Referat procedury odwoławczej (WRR-RPR).

Przedmiotem skargi jest akt, który pochodzić zatem powinien od Zarządu Województwa [...]. Zarząd Województwa jest organem kolegialnym i jego działania w ogólnym sensie czynnościowym są uchwałami.

Co prawda, na mocy § 41 przyjętego uchwałą nr 2603/159/V/2016 Zarządu Województwa [...] z dnia 13 grudnia 2016 r., obowiązującą od 1 stycznia 2017 r. Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...], do zakresu działania Wydziału Rozwoju Regionalnego przypisano kształtowanie polityki rozwoju regionalnego, koordynacja prac nad projektem strategii rozwoju województwa, wykonywanie zadań Zarządu Województwa [...] pełniącego rolę Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2014 – 2020 w zakresie zarządzania programem, wspieranie wdrażania Programów Europejskiej Współpracy Terytorialnej, dostępnych dla obszaru województwa [...] na lata 2014 – 2020. W szczególności do zakresu działa Wydziału Rozwoju Regionalnego należy rozpatrywanie protestów w ramach RPO WSL 2014-2020. Nie zmienia to jednak faktu, iż to do Zarządu Województwa, a nie do jednostki organizacyjnej jaką jest wydział Urzędu Marszałkowskiego należy rozstrzygnięcie w przedmiocie protestu od negatywnej oceny projektu. Osoby kierujące właściwymi jednostkami organizacyjnymi Urzędu Marszałkowskiego odpowiedzialne są bowiem za przygotowanie projektów uchwał, decyzji i stanowisk Zarządu (§8 Regulaminu), przy czym zadaniem każdego dyrektora wydziału Urzędu Marszałkowskiego, a więc także Dyrektora Wydziału Rozwoju Regionalnego, jest kierowanie, koordynowanie oraz nadzór nad prawidłową, terminową i zgodną z obowiązującymi przepisami prawa realizacją zadań powierzonego Wydziału (§ 16 Regulaminu) .

Natomiast Zarząd działa z zachowaniem zasady kolegialności, a ograniczenie w tym zakresie dopuszczalne jest jedynie na podstawie ustawy (§ 1 Regulaminu Zarządu Województwa [...]).

W rozpoznawanej sprawie "pisemna informacja o rozpatrzeniu protestu" sporządzona została na druku urzędowym Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...], a podpisana została przez Zastępcę Dyrektora Wydziału Rozwoju Regionalnego, M.S.

Wskazane pismo nie zostało podpisane z upoważnienia Zarządu Województwa [...], ponieważ brak jest w nim zamieszczenia takiej informacji.

Na wezwanie Sądu pełnomocnik Zarządu Województwa [...] przedłożył dwa dokumenty. Jednym z nich był załącznik do uchwały Zarządu Województwa [...] z dnia 2 lutego 2016r. Nr 186/90/V/2016 w postaci pełnomocnictwa Nr 00030/2016 z tego samego dnia udzielonego przez organ M.S. Pełnomocnictwo to odnosi się do podejmowania czynności w zakresie realizacji Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007 - 2013 oraz Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014 - 2020 z wyjątkiem czynności w nim wymienionych. Jak wynika z uchwały Zarządu Województwa [...], jako podstawę prawną udzielonego pełnomocnictwa wskazano art. 41 ust. 2, pkt 4, art. 57 ust. 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie województwa (tekst jednolity: Dz. U. z 2015 r. poz. 1392 z późn. zm.), art. 25 ust. 1, art. 26 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2014, 1649 z późn. zm.), art. 93 ust. 1 Ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz.168), art. 9 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. 2014 r., poz. 1146 ze zm.).

Przepis art. 41 ust. 2 ustawy ustrojowej wymienia rodzaj zadań należący do zadań zarządu województwa.

W art. 57 ust. 5 tej ustawy mówi się natomiast, że zarząd województwa może upoważnić pracowników urzędu marszałkowskiego do składania oświadczeń woli związanych z prowadzeniem bieżącej działalności województwa.

Ocena wniosków w postępowaniu konkursowym prowadzonym na podstawie ustawy o realizacji programów nie stanowi zdecydowanie sprawy związanej z bieżącą działalnością województwa. Wskazany przepis dotyczy zatem tylko i wyłącznie działania Zarządu jako osoby prawa cywilnego w sferze gospodarowania mieniem województwa. Natomiast sfera uregulowana ustawą o realizacji programów w zakresie, w jakim poddana została kontroli sądów administracyjnych, to sfera działania publicznoprawnego. Określone w niej kompetencje mogą powstać tylko na podstawie wyraźnie brzmiących uregulowań prawnych i nie mogą być rezultatem wewnętrznego upoważnienia, którego przepisy dotyczą płaszczyzny leżącej poza sferą administrowania (por. odpowiednio uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 30 września 1992r. sygn. akt III AZP 17/92 publ. OSNC 1993/3/25). Nazwa jaką ustawodawca nadał tym aktom wydawanym na gruncie w/w ustawy nie ma żadnego znaczenia, gdyż istotny jest, jak wyżej zauważa się, ich charakter prawny.

Również pozostałe przepisy wymienione w/w uchwale nie dawały prawnej możliwości przekazania Zastępcy Dyrektora Wydziału Urzędu Marszałkowskiego do jednoosobowego podejmowania za Zarząd Województwa działań należących do kolegialnego organu wykonawczego województwa.

Drugim z dokumentów przedstawionych przez pełnomocnika organu było upoważnienie podpisane przez Marszałka Województwa, udzielone na podstawie art. 43 ust. 1 i 3 oraz art. 57 ust. 5 ustawy ustrojowej.

Powyżej omówiony art. 57 ust. 5 ustawy o samorządzie województwa nie odnosi się do marszałka województwa lecz do zarządu województwa. Nadto upoważnienie do działania w imieniu marszałka województwa dotyczyć mogłoby ewentualnie jedynie tych czynności jakie nalezą do kompetencji tego organu. Marszałek województwa nie jest jednak organem, który dokonuje oceny protestu składanego od negatywnej oceny projektów dokonywanej na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów.

Na gruncie prawa występują dwa pojęcia, które stwarzają podstawę dla innych osób do podejmowania działań i wyrażania oświadczeń woli, w zastępstwie organu administracji publicznej lub innej osoby. Tymi pojęciami są upoważnienie oraz pełnomocnictwo. Upoważnienie występuje na gruncie prawa publicznego i stanowi formę prawną, przy wykorzystaniu której organ administracji upoważnia pracownika obsługującego ten organ do załatwiania spraw w jego imieniu. Upoważnienie do działania w zastępstwie organu wyznaczonego przez ustawodawcę może zostać dokonane jedynie wtedy, gdy przewiduje to właściwe przedmiotowo prawo materialne względnie właściwa procedura.

W piśmiennictwie prawniczym wskazuje się, że na podstawie upoważnienia dokonuje się zmiany osoby wykonującej kompetencje organu przy podejmowaniu czynności w prawnych formach działania administracji publicznej. Jest do tego wyznaczony któryś z pracowników urzędu przydanego do pomocy organowi, a nie sam piastun funkcji organu, czyli osoba, która powołaniem na to stanowisko jest umocowana do wykorzystywania kompetencji (por. B. Adamiak, J. Borkowski. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz Warszawa 2011r. s. 745).

Osoba upoważniona do wykonywania kompetencji organu nie staje się przez to organem administracji, ponieważ wykonuje tylko kompetencje innego organu. Działania podmiotu (osoby) upoważnionego zaliczane są na rachunek organu upoważniającego i traktowane są jako rozstrzygnięcie organu upoważniającego (por. wyrok WSA w Szczecinie z 20 lutego 2013 r. sygn. akt I SA/Sz 1123/12 publ. CBOSA).

Drugim pojęciem, które w omawianym zakresie odgrywa istotną rolę jest pełnomocnictwo, a więc umocowanie do działania w cudzym imieniu, które może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo) - art. 96 K.c. Pełnomocnictwo do reprezentowania jakieś osoby czy podmiotu nie uprawnia pełnomocnika do podejmowania rozstrzygnięć przewidzianych przepisami prawa publicznego.

Analiza dołączonych do akt dokumentów w postaci pełnomocnictwa wydanego przez Zarząd Województwa na podstawie art. 57 ust. 5 ustawy ustrojowej i upoważnienia Marszałka Województwa opartego na tej samej podstawie prawnej nakazuje stwierdzić, że M.S. nie jest osobą uprawnioną do jednoosobowego podejmowania czynności z zakresu prawa publicznego przyznanych do właściwości Zarządu Województwa [...], a tym samym aktów administracyjnych objętych kontrolą Sądu wskutek złożonej skargi.

Skoro przedmiotowa informacja została podpisana przez osobę, która nie reprezentowała Zarządu Województwa [...], nie może być uznana za akt przewidziany w art. 58 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów. Przedłożony do kontroli legalności dokument może być traktowany jedynie jako akt wewnętrzny, przygotowany przez kompetentnych pracowników aparatu pomocniczego organu, przedkładany właściwej instytucji do zatwierdzenia i przekazania wnioskodawcy.

W konkluzji tej części rozważań Sąd stwierdza, że również akt w postaci informacji o wyniku rozpatrzenia protestu sporządzony został w sposób sprzeczny z obowiązującymi przepisami prawa, a tym samym wyczerpana została przesłanka przewidziana treścią art. 61 ust. 8 lit. b przywoływanej ustawy w związku z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych uzasadniająca uwzględnienie wniesionej skargi.

Przeprowadzone powyżej rozważania i stwierdzone uchybienia w działaniu Instytucji Organizującej Konkurs zwalniają Sąd od merytorycznego rozpoznania skargi, ponieważ w sprawie tej nie wypowiedziały się uprawnione do tego podmioty, a zatem dopiero przedłożenie ich stanowiska będzie upoważniało Sąd do oceny merytorycznej zgłoszonych w skardze zarzutów. Przeprowadzone powyżej rozważania w sposób czytelny wskazują na dalszy tok działań jakie musi podjąć Zarząd Województwa [...] celem podjęcia prawidłowych czynności prawnych. Zdaniem Sądu wyczerpane zostały przesłanki świadczące o konieczności uwzględnienia wniesionej skargi przewidziane treścią art. 61 ust. 8 lit. b ustawy o zasadach realizacji programów, zatem należało orzec jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a.