Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 2247/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-08-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 37 § 1, art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 marca 2015 r. sygn. akt IV SA/Gl 171/15 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 30 marca 2014 r. sygn. akt IV SA/Gl 171/15 odrzucił skargę K. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.) skarga powinna spełniać wymogi przewidziane dla pism w postępowaniu sądowym. Przepis art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. stanowi, że każde pismo procesowe powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a w myśl art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. W przypadku niedołączenia do skargi pełnomocnictwa, na mocy art. 49 § 1 P.p.s.a. przewodniczący wzywa skarżącego do uzupełnienia braków skargi w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez K. W., reprezentowaną przez r.pr. D. N. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczone zostało pełnomocnikowi dnia 2 marca 2015 r. Zakreślony przez Sąd siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi rozpoczął się 3 marca 2015 r. i upłynął z dniem 9 marca 2015 r. (poniedziałek). Pełnomocnik K. W. we wskazanym terminie nie wykonała wezwania Sądu i nie uzupełniła braków formalnych skargi. Pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej w postępowaniu sądowo administracyjnym nadesłała dopiero dnia 10 marca 2015 r. (data stempla pocztowego), a zatem po upływie terminu wyznaczonego jej na uzupełnienie braków formalnych skargi. Dlatego Sąd zobowiązany był do odrzucenia skargi.

Na powyższe postanowienie skargę kasacyjną wniosła K. W. Zaskarżając postanowienie w całości, zarzuciła naruszenie przepisu postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Wskazała, że Sąd I instancji błędnie uznał, że pełnomocnictwo zostało przesłane do WSA w Gliwicach w ósmym dniu po odbiorze wezwania do złożenia tego dokumentu. Tymczasem pełnomocnik skarżącej wezwanie odebrała nie 2 marca, a w dniu 4 marca 2015 r. Okoliczność ta została potwierdzona przez kierownika Urzędu Pocztowego [...] w R. przy ul. [...] na kopercie zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Nadto skarżąca stwierdziła, że na kopercie zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych znajduje się pieczęć datownika pocztowego z naniesioną datą 2 marca 2015 r. jako datą wysłania wezwania z jednostki w Z. do doręczenia pełnomocnikowi skarżącej. Zatem niemożliwe jest, aby korespondencja ta dotarła w tym samym dniu najpierw do placówki pocztowej nr [...] w R. przy ul. [...], a następnie do listonosza, który mógł ją dostarczyć pełnomocnikowi.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna wniesiona przez K. W. nie ma usprawiedliwionych podstaw.

W myśl art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga musi spełniać wymogi przewidziane dla pism w postępowaniu sądowym. Ogólne zaś warunki, którym powinno odpowiadać pismo strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zostały określone w art. 46 P.p.s.a. Zgodnie z § 3 tego artykułu do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Przepis art. 37 § 1 P.p.s.a. zobowiązuje pełnomocnika do dołączenia do akt sprawy przy pierwszej czynności procesowej pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa. Niedołączenie do skargi pełnomocnictwa stanowi jej brak formalny, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. W takim przypadku zastosowanie znajduje art. 49 § 1 P.p.s.a., na mocy którego przewodniczący wzywa skarżącego do uzupełnienia braków skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym. Oznacza to, że termin ten nie może być ani skracany ani przedłużany. W sytuacji gdy strona nie uzupełni w omawianym terminie braków formalnych skargi Sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Ze zwrotnego, dołączonego do akt sprawy, potwierdzenia odbioru wezwania wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych poprzez złożenie pełnomocnictwa pełnomocnik skarżącej kasacyjnie odebrała w dniu 2 marca 2015 r. (patrz zpo, k-23). Natomiast pełnomocnictwo procesowe K. W. udzielone r.pr. D. N. zostało nadane w placówce pocztowej dnia 10 marca 2015 r. (zob. koperta, k-22), a zatem dzień po terminie. Jednocześnie strona skarżąca nie nadesłała do Sądu żadnych innych dokumentów, które uprawdopodobniałyby fakt zachowania terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Zatem Wojewódzki Sad Administracyjny w Gliwicach, na podstawie zebranego materiału dowodowego w sprawie, zasadnie odrzucił skargę K. W. Tym samym podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. uznać należy za nieuzasadniony.

Jednocześnie wskazać trzeba, że skarżąca miała prawo, na podstawie art. 86 P.p.s.a,. złożyć wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, uprawdopodobniając przyczyny niedochowania tego terminu bez swej winy. W niniejszej sprawie skarżąca z instytucji przywrócenia terminu jednak nie skorzystała.

Mając na uwadze, że zarzuty skargi kasacyjnej okazały się chybione, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.