Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1031/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-03-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 92a ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1414
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym -  tekst jednolity.
article: art. 7, art. 77 § 1, art. 80
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 03 marca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Lorych - Olszanowska Sędziowie WSA Szymon Widłak (spr.) WSA Marek Sachajko Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Zys-Ruszkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 marca 2016 roku przy udziale sprawy ze skargi X Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w O. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącej Spółki kwotę [...],- zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...], Główny Inspektor Transportu Drogowego, po rozpatrzeniu odwołania wniesionego od decyzji Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.

W dniu [...] lutego 2015 r. przeprowadzono kontrolę drogową zespołu pojazdów składającego się z pojazdu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] oraz naczepy marki [...] o numerze rejestracyjnym [...]. Skontrolowanym zespołem pojazdów wykonywano transport drogowy rzeczy z W. do K. w imieniu spółki X Sp. z o.o. z siedzibą w O. (dalej: "strona", "spółka"). Podczas kontroli ustalono, że ostatniego odczytu danych z karty kierowcy dokonano w dniu [...] czerwca 2014 r.

Pismem z dnia [...] lutego 2015 r. Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego zawiadomił spółkę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego, wzywając jednocześnie – w przypadku, gdy dane cyfrowe z karty kierowcy A. S. były pobierane w terminie późniejszym niż 28 dni przed dniem kontroli – do przesłania ich na płycie CD.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona wyjaśniła, że od 2010 roku korzysta z oprogramowania [...], za pomocą którego odczytuje karty kierowców. Zaprzeczyła, aby nie dopełniła obowiązku odczytu karty skontrolowanego kierowcy w przewidzianych przepisami terminach, na dowód czego załączyła wydruki z odczytów jego karty wykonanych w dniach od [...] maja 2014 r. do [...] lutego 2015 r.

Pismem z dnia [...] marca 2015 r. organ I instancji wezwał spółkę do przesłania danych cyfrowych z karty kierowcy A. S. pobranych w dniach [...] stycznia 2015 r. oraz [...] lutego 2015 r. - na płycie CD.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na spółkę karę pieniężną w wysokości [...] zł, wskazując na naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy A. S.

W uzasadnieniu tak podjętego rozstrzygnięcia organ I instancji, odnosząc się do wydruków z odczytów karty kierowcy przedstawionych przez stronę, podał, że wydruki te nie mogą zostać uznane jako właściwy dowód, bowiem przedsiębiorca winien okazać plik z danymi cyfrowymi opatrzony podpisem cyfrowym (odpowiednie certyfikaty). Spółka nie wykonała wezwania do przedstawienia tych danych cyfrowych.

Przy piśmie z dnia [...] maja 2015 r. spółka przesłała zapis na płycie CD uwierzytelniający odczyty z karty A. S., będące odzwierciedleniem przesłanych pismem z dnia [...] marca 2015 r. wydruków z karty kierowcy.

Z kolei pismem z dnia [...] maja 2015 r. strona odwołała się od decyzji organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2015 r., wskazując na niezakończenie postępowania w sprawie oraz na wyjaśnienia złożone w dniu [...] maja 2015 r.

Główny Inspektor Transportu Drogowego, utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, przywołał znajdujące zastosowanie w sprawie przepisy prawa materialnego oraz wskazał, że zgodnie z lp. 6.3.11. załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym za naruszenie obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy – za każdego kierowcę – nakłada się karę pieniężną w wysokości [...] zł. Podczas kontroli przeprowadzonej w dniu [...] lutego 2015 r. ustalono, że odczytu danych z karty kierowcy A. S. po raz ostatni dokonano w dniu [...] czerwca 2014 r., a zatem od ostatniego odczytu upłynęło [...] dni. Natomiast zgodnie z § 4 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych, dane z karty kierowcy muszą być pobierane co najmniej raz na 28 dni.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu spółka podniosła zarzut naruszenia prawa materialnego - lit. s rozdziału I załącznika IB rozporządzenia Rady (EWG) 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym w zw. z art. 10 ust. 5 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) 561/2006 z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) 3820/85 w zw. z art. 92a ust. 1, ust. 6 i ust. 7 ustawy o transporcie drogowym.

W uzasadnieniu skarżąca podała, że organ Inspekcji nie uwzględnił przedstawionych przez nią w formie cyfrowej odpisów z karty kierowcy, zarzucając im brak podpisu cyfrowego. Zauważyła jednocześnie, że kwestia ta została niemalże pominięta w uzasadnieniu decyzji.

Główny Inspektor Transportu Drogowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lipca 2015 r. wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co uzasadnia jej uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.").

W realiach kontrolowanej sprawy organ Inspekcji Transportu Drogowego zmierza do wykazania, że skarżąca dopuściła się naruszenia ujętego w lp. 6.3.11. załącznika nr 3 do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 ze zm., dalej: "u.t.d."), to jest naruszenia obowiązku wczytywania danych z karty kierowcy, co uzasadniać ma wymierzenie skarżącej kary pieniężnej w kwocie [...] zł w oparciu o art. 92a ust. 1 w zw. z ust. 6 u.t.d. Jak wynika bowiem z ustaleń poczynionych w toku kontroli drogowej, która odbyła się dnia [...] lutego 2015 r., skarżąca wczytała dane z karty kierowcy A. S. po raz ostatni dnia [...] czerwca 2014 r., a więc od tej czynności upłynęło [...] dni. Tymczasem zgodnie z § 4 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Transportu z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie częstotliwości pobierania danych z tachografów cyfrowych i kart kierowców oraz warunków przechowywania tych danych (Dz. U. z 2007 r. Nr 159, poz. 1128 ze zm.) dane z karty kierowcy winny być pobierane co najmniej raz na 28 dni.

Główny Inspektor Transportu Drogowego czyniąc powyższe, istotne dla sprawy ustalenia faktyczne dopuścił się jednakże naruszenia art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej: "K.p.a."). Organ ten całkowicie pominął bowiem przy dokonywaniu powyższych ustaleń wyjaśnienia strony skarżącej, w której stara się ona wykazać, że wczytywania danych z karty kierowcy dokonywała terminowo, a także przedstawiony na poparcie tych wyjaśnień materiał dowodowy. Organ Inspekcji Transportu Drogowego nie dokonał zwłaszcza oceny danych cyfrowych przedstawionych przez stronę skarżącą na płycie CD przy piśmie z dnia [...] maja 2015 r., które stanowiło odpowiedź na wezwanie organu I instancji wystosowane do skarżącej w piśmie z dnia [...] marca 2015 r., w tym nie ocenił ich wartości dowodowej dla wykazania okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy i ich wpływu na dotychczasowe ustalenia wynikające z przeprowadzonej kontroli drogowej, a w dalszej kolejności – przy założeniu uwzględnienia tych danych i weryfikacji ustaleń dokonanych w toku kontroli – nie wyjaśnił, czy wykazane za ich pomocą okoliczności faktyczne mają wpływ na stwierdzenie powyższego naruszenia.

Wobec powyższego odniesienie się do zarzutów podniesionych w skardze, które w istocie zmierzają do wykazania znaczenia przedstawionych danych cyfrowych dla ustaleń faktycznych kontrolowanej sprawy, jest przedwczesne. Oceny takiej winien bowiem dokonać organ Inspekcji Transportu Drogowego, jako że tut. Sąd powołany jest wyłącznie do jej następczej kontroli pod względem zgodności z prawem.

Ponownie rozpoznając sprawę Główny Inspektor Transportu Drogowego uwzględni ocenę prawną wyrażoną w niniejszym uzasadnieniu, a także zawarte w nim wskazania, co do dalszego postępowania, w tym w szczególności dokonując ustaleń faktycznych sprawy, postępując zgodnie z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a., weźmie pod uwagę dane cyfrowe przedstawione przez skarżącą przy piśmie z dnia [...] maja 2015 r., a ich ocenie da wyraz w uzasadnieniu decyzji sporządzonym zgodnie z art. 107 § 3 K.p.a.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie I. sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono z kolei w punkcie II. sentencji wyroku w oparciu o art. 200 P.p.s.a.