Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 41/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-03-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Janina Guść po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. L. i R. R. na decyzję Wojewody z dnia 4 listopada 20117 r. Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie budowy obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

I. L. i R. R. wniosły w dniu 29 grudnia 2011 r. skargę na decyzję Wojewody z dnia 4 listopada 20117 r. Nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie budowy obiektu budowlanego. W skardze wskazano, iż powyższa decyzja została skarżącym doręczona w dniu 5 grudnia 2011 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, iż decyzja organu II instancji została skarżącym doręczona w trybie art. 44 § 2 k.p.a., w związku z brakiem odebrania przesyłki w terminie awizowania, w dniu 18 listopada 2011 r. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 19 grudnia 2011 r.

W piśmie z dnia 19 lutego 2012 r. skarżące zaprzeczyły, jakoby otrzymały awiza o nadejściu przesyłki.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę na decyzję administracyjną wnosi się w terminie 30 dni od daty doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Ze zwrotnych poświadczeń odbioru zaskarżonej decyzji, znajdujących się w aktach administracyjnych wynika, że decyzja organu II instancji została doręczona skarżącym w trybie art. 44 k.p.a., bowiem doręczyciel nie zastał adresatek w miejscu zamieszkania. Przepis art. 44 k.p.a. stanowi, iż

§ 1. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43:

1) poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę,

2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ.

§ 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.

§ 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia.

§ 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.

Z adnotacji znajdujących się na potwierdzeniach odbioru wynika, iż przesyłki awizowano w dniach 9 i 18 listopada 2011 r. Doręczenia należy zatem uznać za dokonane z upływem 14 dniu od daty pierwszego awiza, a więc w dniu 23 listopada 2011 r.

Z informacji urzędu pocztowego wynika, iż skarżące nie posiadają skrzynki pocztowej. Zawiadomienia o nadejściu przesyłki zostały pozostawione w pełniącej funkcję skrzynki pocztowej torbie plastikowej zawieszonej na płocie przy bramie posesji adresatek, a doręczyciel zwykle pozostawia w tym miejscu wszelką kierowaną do skarżących korespondencję. (vide: pismo z dnia 7 marca 2012 r. k. 23, oświadczenie doręczyciela k. 24)

Z cytowanego art. 44 § 2 k.p.a. wynika, iż awizo umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.

Z art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (t.j. Dz. U. z 2008 r., nr 189, poz.1159 ze zm.) wynika, iż właściciel lub współwłaściciele nieruchomości, której częścią składową jest budynek oraz właściciele budynku stanowiącego odrębną nieruchomość są obowiązani umieścić oddawczą skrzynkę pocztową. Skarżące nie posiadają takiej skrzynki. Doręczyciel mógł zatem, pozostawić awizo w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresatek.

Fakt pozostawienia takiego awiza został w postępowaniu wykazany. Dwukrotne awizowanie przesyłki w trybie art. 44 § 2 k.p.a. uzasadnia przyjęcie domniemania faktycznego, że doszła ona do rąk adresata, a co za tym idzie, że dokonane w ten sposób doręczenie było skuteczne. Powyższe domniemanie jest domniemaniem wzruszalnym, a trybem właściwym do jego obalenia jest przywrócenie terminu. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia z dnia 14 grudnia 2010 r. sygn. II OZ 1271/10 Lex Nr 743758, dotyczące analogicznego uregulowania w art. 73 p.p.s.a., postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2008 r. sygn. akt II FZ 189/08 Lex nr 493766,)

Doręczyciel złożył w niniejszej sprawie oświadczenie o pozostawieniu awiza na druku potwierdzenia odbioru oraz w toku postępowania sądowoadministracyjnego w piśmie z dnia 7 marca 2012 r. W tej sytuacji, samo zakwestionowanie otrzymania awiza przez zainteresowane wynikiem postępowania skarżące, prowadziłoby w istocie do podważenia instytucji doręczenia zastępczego. Ewentualny brak możliwości zapoznania się przez skarżące z zawiadomieniem o nadejściu przesyłki, może uzasadniać złożenie przez skarżące wniosków o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Składając wniosek o przywrócenie terminu skarżące mogą uprawdopodobnić, iż nie miały możliwości zapoznania się z treści awiza z przyczyn przez nie niezawinionych, z uwagi na fakt, iż dostęp do awiza, pozostawionego zgodnie z art. 44 § 2 k.p.a. w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata, był powszechny.

Termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 23 grudnia 2011 r. Skarżące złożyły skargę w dniu 29 grudnia 2011 r. Termin do wniesienia skargi nie został zatem zachowany.

Złożenie skargi po upływie terminu do jej wniesienia, uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.