Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 315/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-08-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Szymanowicz - Nowak po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi G. P. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 9 kwietnia 2020 r. G. P. (dalej: skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: Sąd) na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: Prezes Zarządu PFRON, organ) z [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych.

W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że od powyższej decyzji skarżący złożył 27 grudnia 2019 r. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zatem zaskarżeniu mogła podlegać decyzja wydana przez Prezesa Zarządu PFRON po przeprowadzeniu postępowania w wyniku wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Prezes Zarządu PFRON wydał taką decyzję w dniu [...] lutego 2020 r.

Pismem z 25 maja 2020 r. w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 19 maja 2020 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Ww. wezwanie doręczono skarżącemu 12 czerwca 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 23 akt sądowych). W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie z 18 czerwca 2020 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wskazał decyzję Prezesa Zarządu PFRON z [...] grudnia 2019 r. nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu

w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z kolei w myśl art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa.

Z powyższego wynika zatem, że w art. 52 § 3 p.p.s.a. ustawodawca wprowadził wybór sposobu zaskarżenia, albo poprzez złożenie do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Prawo wyboru zostało pozostawione stronie, jednakże powyższe nie oznacza, że strona może wnieść zarówno wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i skargę do sądu. Skargę do sądu administracyjnego wnosi strona, gdy nie korzysta ze złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Należy wyjaśnić, że decyzja strony o wyborze środka zaskarżenia determinuje dalsze postępowania w sprawie. W przypadku skorzystania przez stronę z wniosku

o ponowne rozpatrzenie sprawy Sąd nie może rozpoznać skargi, która dotyczy rozstrzygnięcia organu I instancji. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, otwiera stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 stycznia 2018 r., sygn. akt II GSK 4285/17, publ. http://cbois.nsa.gov.pl).

Odnosząc powyższe do realiów wniesionej skargi wskazać należy, że zaskarżona do tutejszego Sądu decyzja Prezesa Zarządu PFRON z [...] grudnia 2019 r. nr [...] zawierała pouczenie o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji oraz w przypadku zrzeczenia się tego prawa o możliwości wniesienia skargi do Sądu

w terminie 30 dni od dnia otrzymania orzeczenia organu.

Jak wynika z akt sprawy skarżący pismem z 27 grudnia 2019 r. zwrócił się

z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W wyniku jego rozpatrzenia Prezes Zarządu PFRON, po przeprowadzeniu powtórnego postępowania, decyzją z [...] lutego 2020 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję z [...] grudnia 2019 r. Zatem od decyzji z [...] lutego 2020 r. przysługiwała skarżącemu skarga do Sądu, o czym został prawidłowo pouczony.

Mając powyższe na uwadze należy uznać, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga na decyzję Prezesa Zarządu PFRON z [...] grudnia 2019 r. nr [...] jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.