Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 519/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-06-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Szumacher Sędziowie: Sędzia NSA Joanna Zdzienicka-Wiśniewska (spr.) Asesor WSA Danuta Oleś Protokolant Sekretarz Sądowy Monika Szymańska po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 27 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi W.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Organ egzekucyjny - Naczelnik Urzędu Skarbowego wszczął w stosunku do zobowiązanego - [...] W.K., postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych: nr [...] z dnia 03.08.2000 r. (obejmującego zaległość podatkową w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1999) - wystawionego przez Urząd Skarbowy oraz nr [...] (obejmującego zaległość podatkową z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za rok 1997), nr [...] (obejmującego zaległość podatkową w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1999) i nr [...] (obejmującego zaległość podatkową w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2000) z dnia 26.04.2004 r. - wystawionych przez wierzyciela - Naczelnika Urzędu Skarbowego. Odpisy powyższych tytułów wykonawczych doręczone zostały panu W. K. w dniu 22.09.2004 r. (zobowiązany odmówił złożenia podpisu).

Pismem z dnia 27.09.2004 r. [...] W.K. zgłosił zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, dotyczący braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, zawierającego wezwanie do wykonania obowiązku, który objęty jest tytułem wykonawczym nr [...] z dnia 03.08.2000 r. W uzasadnieniu zobowiązany podniósł, iż z powodu jego nieobecności w miejscu zamieszkania, doręczenie przesyłki nie mogło być skuteczne.

Postanowieniem z dnia [...] wierzyciel - Naczelnik Urzędu Skarbowego, wyraził stanowisko w sprawie zgłoszonego zarzutu.

Ponadto wierzyciel podtrzymał wniosek w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej do majątku zobowiązanego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] z dnia 03.08.2000 r. oraz nr [...] i nr [...] z dnia 26.04.2004 r., ponieważ egzekucja administracyjna prowadzona na ich podstawie została wszczęta po uprzednim doręczeniu zobowiązanemu upomnień, o których mowa w art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wierzyciel wskazał w uzasadnieniu, iż upomnienie z dnia 08.06.2000 r., dotyczące tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 03.08.2000 r., doręczone zostało w sposób zastępczy na podstawie art. 44 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Ponadto wierzyciel cofnął wniosek o prowadzenie egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 26.04.2004 r., gdyż zaległość podatkowa w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 1999 została wcześniej objęta tytułem wykonawczym nr [...] z dnia 03.08.2000 r.

Pismem z dnia 13.12.2004 r., [...] W.K. złożył zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Zobowiązany podniósł, iż cofnięcie wniosku wierzyciela o prowadzenie egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] narusza art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Dyrektor Izby Skarbowej - postanowieniem z dnia [...] uchylił zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż w badanej sprawie nie spełnione zostały wymogi formalne doręczenia w trybie, art. 44 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego upomnienia dotyczącego obowiązku objętego tytułem wykonawczym nr [...] z dnia 03.08.2000 r. Ponadto organ odwoławczy zauważył, iż tytuły wykonawcze o numerach: [...], [...] i [...] wystawione zostały po uprzednim doręczeniu zobowiązanemu upomnień, którego to faktu [...] W.K. nie kwestionował we wniesionych środkach prawnych.

Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego cofnął wniosek o prowadzenie egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] oraz podtrzymał wniosek o prowadzenie egzekucji administracyjnej o prowadzenie egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych: nr [...] nr [...] i nr [...] wskazując w uzasadnieniu, iż nie zostały spełnione wymogi formalne doręczenia - upomnienia. Wierzyciel dodatkowo wyjaśnił, iż fakt ustanowienia hipoteki przymusowej na nieruchomości, której własność przyznana została [...] J.K. nie wyklucza możliwości dochodzenia w drodze egzekucji administracyjnej nieuregulowanych należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 1999 rok od [...] W.K.

[...] W.K. wniósł zażalenie pismem z dnia 16.03.2005 r.

W uzasadnieniu zobowiązany podnosi, iż prowadzenie w stosunku do niego postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach: [...], [...] i [...] narusza art. 65 ust. 1 ustawy z dnia z dnia

6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361; z późn. zm.), ponieważ zadłużenie podatkowe zostało wpisane do hipoteki nieruchomości Kw. [...], zaś postanowieniem Sądu Rejonowego w G. z dnia 29.06.2001 r. w sprawie podziału majątku wspólnego prawo własności powyższej nieruchomości przyznane zostało [...] J.K., która tym samym przejęła zadłużenie podatkowe wpisane do hipoteki Kw. [...].

Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Przedmiotem wniesionego przez [...] W.K. zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej był brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, dotyczącego tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 03.08.2000 r. - stosownie do art. 33 pkt 7 powołanej ustawy.

Jak wynika z akt sprawy, tytuły wykonawcze o numerach: [..], [...]. [...] wystawione zostały przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w dniu 26.04.2004 r. po uprzednim doręczeniu zobowiązanemu w dniu 31.03.2004 r. upomnień od nr 1.457 do nr 1.459 z dnia 22.03.2004 r., i zobowiązany nie kwestionuje powyższego faktu w piśmie z dnia 27.09.2004 r., zgłaszającym zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, zażaleniu z dnia 13.12.2004 r. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego oraz zażaleniu z dnia 16.03.2005 r. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej cofnięcie wniosku wierzyciela o prowadzenie egzekucji administracyjnej na podstawie wskazanego tytułu wykonawczego nr [...] z uwagi na niespełnienie wymogów formalnych doręczenia w trybie art. 44 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (w sposób zastępczy) upomnienia z dnia 08.06.2000 r. oraz podtrzymanie wniosku o prowadzenie egzekucji administracyjnej na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] nr [...] oraz nr

[...] postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] uznać należy za zasadne i znajdujące oparcie w przepisach prawa.

Dodatkowo organ wskazał, iż podniesione przez [...] W.K. okoliczności dotyczące zabezpieczenia zobowiązań podatkowych z tytułu: podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 1999 i zryczałtowanego podatku dochodowego za rok 1997 oraz odmowy umorzenia przez Naczelnika Urzędu Skarbowego zaległości podatkowej nie mają wpływu na ważność postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...} w zakresie stanowiska wierzyciela w przedmiocie zgłoszonego, na podstawie art. 33 pkt 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, pismem z dnia 27.09.2004 r., zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący [...] W.K. podniósł, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie przepisów ustawy Kodeks Postępowania Administracyjnego, w związku z czym sprawa z uwagi na swój skomplikowany charakter winna być połączona z toczącą się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w G. sprawą sygn. akt I SA/Gd 144/05. W ocenie skarżącego o zasadności i zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia powinien wypowiedzieć się prawnik, który także sprecyzuje zarzuty.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

W piśmie procesowym z dnia 10 listopada 2005 r. skarżący podkreślił, iż kwestionuje poprawność prowadzenia egzekucji. Wyjaśnił, iż brak fachowej wiedzy spowodował niejasność przedstawionych zarzutów. Dodatkowo skarżący podkreślił, iż znajduje się w trudnej sytuacji materialnej i zdrowotnej, dlatego prowadzenie dalszej egzekucji skazuje go na wegetację.

W odpowiedzi na powyższe pismo Dyrektor Izby Skarbowej, uznając, iż nie wnosi ono nowych okoliczności, czy też faktów, podtrzymał stanowisko zajęte w odpowiedzi na skargę.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny w granicach swojej właściwości bada zgodność zaskarżonych orzeczeń z prawem.

W niniejszej sprawie po zgłoszeniu przez skarżącego zarzutów organ egzekucyjny zwrócił się do wierzyciela o wyrażenie stanowiska w zakresie zgłoszonych zarzutów. Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm.) postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie głoszonych na podstawie art. 33 ustawy zarzutów musi być poprzedzone ostatecznym postanowieniem wierzyciela. Podkreślenia wymaga jednoznaczny wymóg, który spełniać musi stanowisko wierzyciela: musi stanowić wypowiedź w zakresie zgłoszonych zarzutów. Przepis ten nakłada obowiązek powiadomienia wierzyciela o złożeniu zarzutu przez zobowiązanego. Jedynie przy zgłoszeniu zarzutu stosowania zbyt uciążliwego środka w zakresie świadczeń pieniężnych nie ma takiego obowiązku (art. 34 § 1 powołanej ustawy).

W niniejszej sprawie [...] W.K. złożył w dniu 27 września 2004 r. zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Zgłosił zarzut braku uprzedniego doręczenia upomnienia (karta 25 akt). Stanowisko podtrzymał w piśmie z dnia 13 grudnia 2004 r., dodatkowo wskazując, że w sytuacji hipotecznego zabezpieczenia wierzytelności odpowiedzialność ponosi aktualna właścicielka była żona J.K. W świetle powyższego brak podstaw do stwierdzenia, aby złożone w sprawie stanowisko wierzyciela nie zawierało oświadczenia w pełnym zakresie zgłoszonych zarzutów. Organ będący wierzycielem wyraził stanowisko odnośnie zarzutu zgłoszonego na podstawie art. 33 pkt 7 powołanej ustawy, szczegółowo analizując daty i skutki doręczenia upomnień , w konsekwencji cofając wniosek o prowadzenie egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Późniejsze twierdzenie skarżącego o sytuacji dłużnika w związku z wpisem hipoteki przymusowej i podziałem majątku wspólnego może być analizowane jako zarzut zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego (art. 33 pkt 8 ustawy) jedynie w sytuacji wykazania zachowania terminu określonego w art. 27 § 1 pkt 8. Rozważania w tym zakresie wykraczają jednak poza zakres kognicji w niniejszej sprawie, skoro jedynie egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym wymaga stanowiska wierzyciela w zakresie zarzutu zgłaszanego na podstawie art. 33 pkt 8. W konsekwencji ustalenie, czy strona zgłosiła zarzut na tej podstawie, w terminie prawem przewidzianym i ewentualnie ocena zasadności zarzutu jest dokonywana w prowadzonym przez organ egzekucyjny postępowaniu w sprawie zgłoszonych zarzutów .

W niniejszej sprawie Sąd badający legalność postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela nie stwierdził naruszenia prawa. Stanowisko zostało wyrażone w zakresie zgłoszonego zarzutu. Skarżący wskazał, że nie zostało skutecznie doręczone upomnienie z dnia 8 czerwca 2001 r. Wierzyciel w postanowieniu z dnia [...] potwierdził zasadność tego zarzutu z uwagi na naruszenie art. 44 kpa - w aktach sprawy brak dowodu na to, że doręczyciel pocztowy pozostawił na drzwiach mieszkania adresata lub w skrzynce pocztowej informację o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym na okres 7 dni.

Z tych względów, uznając skargę za bezzasadną. Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.