Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 1381/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2016-11-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu
Powołane przepisy: article: art. 157
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Chybicki po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. P. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 października 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 1381/15, w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie projektu budowlanego zamiennego postanawia odrzucić wniosek o uzupełnienie wyroku. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 18 października 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 1381/15, po rozpoznaniu skargi D. P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" w przedmiocie projektu budowlanego zamiennego, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.

Pismem datowanym na dzień 29 października 2016 r. skarżąca zwróciła się do Sądu z wnioskiem o uzupełnienie powyższego wyroku. W uzasadnieniu wskazała m.in., że w sentencji wyroku nie odniesiono się do rażącego, trwającego ponad 15 lat bezprawia organów nadzoru budowlanego, przewlekania postępowania i bezczynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.):

"Art. 157. § 1. Strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu."

Z wyżej cytowanego przepisu wynika, że w przypadku wyroku uwzględniającego skargę, wniosek o jego uzupełnienie należy złożyć w ciągu czternastu dni od jego doręczenia wraz z uzasadnieniem. Niedokonanie czynności procesowej w terminie będzie miało miejsce zarówno wtedy, gdy strona zwróci się o uzupełnienie wyroku z przekroczeniem czternastodniowego terminu, jak i wtedy, gdy złoży wniosek przedwcześnie – wystąpi z wnioskiem o uzupełnienie wyroku, który nie został jej jeszcze doręczony (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, wyd. 4, LexisNexis, Warszawa 2011, s. 725). Powyższe stanowisko zostało również podzielone w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2008 r., sygn. akt II OZ 917/08; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2010 r., sygn. akt II OSK 878/09; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Wa 614/11; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 1817/12, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został z urzędu doręczony skarżącej w dniu 23 listopada 2016 r. Natomiast wniosek o uzupełnienie wyroku został złożony w dniu 2 listopada 2016 r. (data stempla pocztowego). Mając na uwadze powyższe wniosek o uzupełnienie wyroku złożony przed doręczeniem skarżącej wyroku wraz z uzasadnieniem należy uznać za przedwczesny i co za tym idzie niedopuszczalny.

Z podanych wyżej powodów i na zasadzie powołanych przepisów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia