Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SAB/Gd 129/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2020-01-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B., R. B. i B. Ć. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie niezałatwienia w terminie sprawy dotyczącej wykonania robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę R. B. i B. Ć.


UZASADNIENIE

Pismem z 24 września 2019 r. adwokat F. W. wniósł w imieniu A. B., R. B. i B. Ć. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie niezałatwienia w terminie sprawy dotyczącej wykonania robót budowlanych.

Zarządzeniem z 14 października 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżących do wskazania czy przed wniesieniem skargi na bezczynność organu zwracali się skarżący z ponagleniem do właściwego organu na niezałatwienie sprawy w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik skarżący wyjaśnił, że w wyniku rozpoznania ponaglenia zostało wydane przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowienie z 5 lutego 2019 r. stwierdzające dopuszczenie się bezczynności przez WINB. Niemniejsze postanowienie zostało załączone do odpowiedzi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Jak wynika z treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), dalej zwanej p.p.s.a., dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 powyższego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Warunek ten dotyczy także bezczynności organu. Jak wynika bowiem z treści art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, stronie służy ponaglenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – to do organu prowadzącego postępowanie.

Wobec treści przywołanych przepisów warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie wystąpienie przez stronę skarżącą z ponagleniem na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia nad organem, który, w ocenie strony skarżącej, pozostaje w bezczynności.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że z treści postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 5 lutego 2019 r. wynika, że zostało ono wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie wniesionego przez A. B. W niniejszej sprawie nie istnieje dowód na okoliczność, że skarżący R. B. i B. Ć. także wyczerpali przysługujące im środki zwalczające bezczynność organu przed wniesieniem skargi do Sądu.

Oznacza to, że skarżący R. B. i B. Ć. składając niniejszą skargę do sądu administracyjnego nie wyczerpali przysługującego im w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia.

Podkreślić należy, że skarżący może zwalczać skutecznie bezczynność organu poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia i dopiero wówczas skargi do sądu.

W oparciu o powyższe, skarga R. B. i B. Ć. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.