Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2887/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

III SA/Wa 2887/11

U Z A S A D N I E N I E

Skarżący A. H. zwrócił się o zwolnienie z wpisu sądowego, argumentując, że od 2007 r. korzysta z pomocy społecznej – obecnie w formie zasiłku okresowego w wysokości 240 zł, na dowód czego przedłożył odpowiednią decyzję. Wykonując wezwanie referendarza sądowego Skarżący przesłał formularz PPF, w którym zaznaczył, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych. Poza mieszkaniem kwaterunkowym Skarżący nie posiada żadnego majątku. Wśród okoliczności mających uzasadnić złożony wniosek wymienił długotrwałą chorobę i niepełnosprawność. Wydatki miesięczne Skarżący wskazał poprzez załączenie informacji Ośrodka Pomocy Społecznej, w której wyszczególniono przyznane mu zasiłki celowe. Z informacji tej wynika także, że do października 2011 r. Skarżący korzystał z [...]. Skarżący nie posiada rachunków bankowych, a umowa z [...] Bankiem została wypowiedziana. Wykup lokalu Skarżący zamierza sfinansować z działalności gospodarczej, na rozpoczęcie której planuje wziąć pożyczkę z gminy. Dodatkowo Skarżący wyjaśnił, że od 2007 r. nie rozlicza się z fiskusem. Przedłożył zaświadczenie o stanie zdrowia, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, pismo w sprawie wypowiedzenia rachunku bankowego, decyzję w sprawie zasiłku okresowego, informację na temat wykupu lokalu.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a.". Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Oceniając wniosek Skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. O takim rozstrzygnięciu zadecydował m. in. fakt, iż Skarżącemu przyznano już prawo pomocy w analogicznym zakresie.

III SA/Wa 2887/11

Nastąpiło to na mocy postanowień z 16 września 2011 r. (III SA/Wa 2270/11); z 13 września 2011 r. (I SA/Wa 1007/11); z 2 września 2011 r. (III SA/Wa 1787/11). Nadto postanowieniami z 25 listopada 2011 r. (III SA/Wa 2657 i 2657/11) przyznano Skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym. Przedstawioną tam argumentację referendarz sądowy w pełni podziela. Z informacji udzielonych przez Skarżącego wynika bowiem, że źródłem jego utrzymania jest zasiłek okresowy w wysokości 240 zł. Dodatkowo Skarżący korzysta z zasiłków celowych na opłacenie rachunków za gaz, energię elektryczną, zakup leków. Korzystał także – do października 2011 r. - z [...]. Uwzględniając powyższe oraz to, że kwota, którą dysponuje Skarżący pozwala na zaspokojenie tylko podstawowych potrzeb życiowych uznać należało, iż Skarżący wykazał, że nie ma dostatecznych środków na prowadzenie sprawy przed sądem. W tej sytuacji zasadne jest zwolnienie go od kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.