Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 80/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-03-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6073 Opłaty adiacenckie oraz opłaty za niezagospodarowanie nieruchomości w zakreślonym terminie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Mirosław Gdesz (spr.) Sędziowie: WSA Maria Tarnowska WSA Przemysław Żmich Protokolant referent stażysta Kinga Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 marca 2013 r. sprawy ze skargi B. [...] Spółka Jawna z siedzibą w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego B. [...] Spółka Jawna z siedzibą w L. kwotę 5 300 (pięć tysięcy trzysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I. Stan faktyczny

1. Burmistrz Miasta i Gminy S. decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...], na podstawie art. 98 ust. 1 i 1a oraz art. 148 ust. 1-3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (wówczas - Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze. zm. dalej ugn), ustalił opłatę adiacencką w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości o powierzchni [...] ha, położonej w S., w obrębie [...], stanowiącej działki nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...] powstałe wskutek podziału działek nr [...] i nr [...], zatwierdzonego decyzją Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...].

2. Po rozpatrzeniu odwołania Spółki "B. [...]" Spółka jawna z siedzibą w L. (dalej: Spółka) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Powołując się na orzecznictwo organ stwierdził, że w sytuacji, w której strona kwestionuje sporządzony w sprawie operat szacunkowy, powinna przedłożyć organowi przeciwdowód z opinii organizacji zawodowej rzeczoznawców majątkowych, w celu obalenia kwestionowanego operatu szacunkowego.

3. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Spółka zarzucając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie art. 147 ust. 1 ugn.

4. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.

5. Wyrokiem z dnia 10 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 1450/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Spółki w pełni podzielając ustalenia organu przedstawione w zaskarżonej decyzji.

6. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1094/11 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

W wyroku tym Naczelny Sąd Administracyjny wyraził następującą ocenę prawną: "organ drugiej instancji nie przeprowadził należycie postępowania odwoławczego, nie odniósł się bowiem do zarzutów odwołania w przedmiocie poprawności sporządzenia operatu szacunkowego stanowiącego podstawę wydania decyzji organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy nie wziął pod uwagę wniosków strony skarżącej, by biegły ustosunkował się do zarzutów dotyczących prawidłowości sporządzonego operatu, jak również nie wziął pod uwagę zarzutów strony skarżącej dotyczących stanu faktycznego przedmiotowej nieruchomości w dacie wydania decyzji o jej podziale oraz w dacie, kiedy decyzja o podziale stała się ostateczna. Wskazać bowiem należy, że jeżeli strona zgłasza uwagi do sporządzonego w sprawie operatu, to biegły powinien ustosunkować się do tych zarzutów. W niniejszej sprawie to jednak nie nastąpiło. Organ nie zwrócił się bowiem do biegłego o ustosunkowanie się do twierdzeń skarżącej spółki i nie ustalił, czy zarzuty te mogły mieć wpływ na końcowe ustalenia co do wzrostu wartości nieruchomości. Nie przeprowadzono też żadnego postępowania dowodowego w tym zakresie. Obowiązkiem organu odwoławczego było wyjaśnienie tych kwestii i ustosunkowanie się do nich, czego jednak tenże organ nie uczynił. W zaskarżonym wyroku Sąd nie uwzględnił również okoliczności, że Spółka która została poinformowana o możliwości złożenia drugiego operatu, uczyniła to, lecz uznano, że dokonała tego za późno. (....) Zaznaczyć w tym miejscu należy, że z uwagi na to, iż skarga kasacyjna zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi tylko naruszenie przepisów postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł uchylić decyzji organu drugiej instancji.".

7. W trakcie ponownego rozpatrywania sprawy na rozprawie w dniu 28 marca 2013 r. pełnomocnik Spółki wniósł o uchylenie decyzji organu pierwszej instancji, wskazując ponadto na konieczność uwzględnienia treści art. 98a ust. 1 ugn w części, w której przepis ten stanowi, iż opłata może być ustalona w terminie 3 lat od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna.

II. Uzasadnienie prawne

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

1. Stan sprawy jest oczywisty i wynika z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1094/11. Wyrokiem tym Wojewódzki Sąd Administracyjny jest związany (art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.).

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. została wydana z naruszeniem art. art. 7, 11, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a co miało wpływ na wynik postępowania odwoławczego. Jednakże zdaniem Sądu wadliwość związana z oceną opinii biegłego dotyczy również decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S., co podnoszone było w odwołaniu od decyzji z dnia [...] stycznia 2010 r. Uznać zatem należy, że rozstrzygnięcia organów obu instancji zostały wydane z naruszeniem powołanych przepisów procedury administracyjnej. Powoduje to konieczność uchylenia zarówno zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W przedstawionym stanie faktycznym brak jest bowiem racjonalnych podstaw do uchylenia wyłącznie decyzji organu odwoławczego, który utrzymał w mocy wadliwą decyzję z dnia [...] stycznia 2010 r.

2. Rozpoznając sprawę ponownie organ pierwszej instancji będzie musiał jednak wziąć pod uwagę tę okoliczność, że z uwagi na upływ 3 lat od dnia kiedy decyzja o podziale stała się ostateczna, w świetle art. 98a ust. 1 ugn, niedopuszczalne jest obecnie wydanie decyzji ustalającej opłatę i konieczne będzie umorzenie postępowania przez organ pierwszej instancji. Wynika to z faktu, że sprawa ustalenia opłaty i jej przedawnienia, jako wszczęta przed dniem 1 stycznia 2010 r., zgodnie z art. 115 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych, nie podlega pod zakres przepisów działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.).

Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. art. 145 § 1 pkt 1 lit.c i art. 152 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.