Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1912/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne: Kara administracyjna
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 94a ust. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 499
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r Prawo farmaceutyczne - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 listopada 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Z. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia zakazu reklamy apteki, nakazania zaprzestania prowadzenia powyższej reklamy oraz nałożenia kary pieniężnej oddala skargę


UZASADNIENIE

Po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r., znak: [...] :

1) stwierdził naruszenie przez spółkę Z. Sp. z o. o. z siedzibą w [...], zakazu, o którym mowa w art. 94a ust. 1 ustawy - Prawo farmaceutyczne, poprzez prowadzenie reklamy:

a) apteki o nazwie "Z.", zlokalizowanej w [...] przy ul. [...], za pomocą znajdującego się w [...] przy supermarkecie S. Market banneru reklamowego o treści: "Z. w S. Market" oraz umieszczonej na bannerze strzałki,

b) apteki o nazwie "Z.", zlokalizowanej w [...] przy ul. [...], za pomocą znajdującego się w [...] przy ul. [...] banneru reklamowego o treści: "Z. 200 m plac [...] (...) oraz umieszczonej na bannerze strzałki,

i nakazał spółce Z. z o. o. z siedzibą w [...], zaprzestania prowadzenia powyższej reklamy aptek;

2) nakazowi zawartemu w pkt 1, nadał rygor natychmiastowej wykonalności;

3) nałożył na spółkę Z. z o.o. z siedzibą w [...], ul. [...], karę pieniężną w kwocie 10.000,00 (słownie: dziesięć tysięcy złotych) w związku z prowadzeniem niedozwolonej reklamy działalności apteki opisanej w punkcie 1

Strona wniosła odwołanie od ww. decyzji, wnosząc o jej uchylenie i umorzenie postępowania w pierwszej instancji - zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.

Zarzuciła organowi I instancji naruszenie:

1) art. 94a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że umieszczenie w [...] przy supermarkecie sieci S. Market oraz w [...] przy ul. [...] banerów zawierających nazwę aptek oraz wskazanie ich lokalizacji stanowi niedozwoloną reklamę należących do spółki dwóch aptek ogólnodostępnych o nazwie Z., tj. apteki położonej w [...] przy ul. [...] oraz apteki w [...] przy ul. [...], podczas gdy [...] Wojewódzki Inspektor w [...] powinien uznać umieszczenie powyżej wskazanych komunikatów za działanie niestanowiące reklamy;

2) art. 129b ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nieuwzględnienie w sposób właściwy przy ustalaniu wysokości kary stopnia oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy podczas, gdy wskazany przepis wyraźnie zobowiązuje WIF do uwzględnienia powyższych okoliczności przy ustalaniu wysokości kary.

Pismem z dnia 8 czerwca 2020 r., Główny Inspektor Farmaceutyczny powiadomił Stronę o zamiarze zakończenia postępowania i wydania decyzji. Jednocześnie, organ pouczył Stronę o przysługującym jej prawie do wypowiedzenia się co do zgromadzonych w postępowaniu materiałów i dowodów oraz zgłoszonych żądań. W dniu 23 czerwca 2020 r. do organu II instancji wpłynęło pismo, w którym pełnomocnik strony wskazał, że Strona podtrzymuje w całości dotychczasowe stanowisko w sprawie, przedstawił ponownie argumentację Strony prezentowaną w toku postępowania oraz wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.

Decyzją z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...] Główny Inspektor Farmaceutyczny (dalej: "GIF") utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu swojej decyzji GIF wskazał, że przepis art. 94a ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne stanowi, iż reklama aptek i ich działalności jest zabroniona, wskazując jednocześnie, że spod powyższego zakazu wyłączona jest jedynie informacja o lokalizacji i godzinach pracy apteki. Przepisy nie definiują wprost pojęcia "reklamy aptek i punktów aptecznych oraz ich działalności", stąd sposób jego rozumienia został wypracowany za pomocą orzecznictwa Sądów Administracyjnych. Organ odwoławczy przywołał treść uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 sierpnia 2014 r., sygn. akt: II GSK 1000/13, w którym NSA stwierdził że: "(...) reklamą (jako taką) jest działalność sprzedawcy polegająca na informowaniu lub zachęcaniu do określonego zachowania się nabywcy, mająca na celu zwiększenie jego obrotów. W przypadku reklamy produktu leczniczego tym «określonym zachowaniem» będzie zachęcanie do stosowania tego produktu, natomiast w przypadku reklamy apteki lub jej działalności będzie to zachęcanie do korzystania z jej usług «Zwiększeniem obrotów» sprzedającego będzie w przypadku reklamy produktu leczniczego zwiększenie liczby przepisywanych recept, dostarczania, sprzedaży lub konsumpcji produktów leczniczych, zaś w przypadku reklamy apteki lub jej działalności będzie to zwiększenie liczby przeprowadzanych przez nią transakcji lub ich wartości."

GIF podkreślił, że zgodnie z poglądami wyrażonymi w licznych wyrokach sądów administracyjnych wskazano, że: "za reklamę działalności apteki należy uznać każde działanie, skierowane do publicznej wiadomości, niezależnie od sposobu i metody jego przeprowadzenia oraz środków użytych do jego realizacji, jeżeli jego celem jest zwiększenie sprzedaży produktów leczniczych i wyrobów medycznych oferowanych w danej aptece". Odnosząc do niniejszej sprawy treść art. 94a ust. 1 u.p.f. i przytoczone orzecznictwo sądowe Główny Inspektor Farmaceutyczny ocenił działania Strony jako naruszające zakaz reklamy aptek i ich działalności.

Przedmiotem postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie było prowadzenie niedozwolonej reklamy działalności aptek ogólnodostępnych o nazwie "Z." zlokalizowanych w [...] przy ul. [...] oraz w [...] przy ul. [...]. Powyższe potwierdza dokumentacja fotograficzna zgromadzona w sprawie, oraz Strona w piśmie z dnia 23 maja 2019 r. skierowanym do [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...]. Strona zakwestionowała jedynie ocenę ww. banerów w świetle art. 94a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne.

Zdaniem Głównego Inspektora Farmaceutycznego, utrwalona linia orzecznicza w zakresie rozumienia pojęcia "reklamy aptek i ich działalności" pozwala na przyjęcie, że o reklamowym charakterze działań podejmowanych przez Stronę, decydują faktyczne intencje podmiotu.

W ocenie organu odwoławczego przedsiębiorca, który podejmuje decyzję o zamieszczeniu na nośniku dla reklam wielkoformatowych banerów o znacznych rozmiarach, czyni w tym celu określone nakłady finansowe (np. ponosi koszty zlecenia wykonania ww. usługi i wynajmu powierzchni), zmierza w istocie do zareklamowania swojej działalności i świadczonych usług. Oczekuje bowiem, że poniesione koszty zwrócą się w momencie gdy z usług apteki zaczną korzystać klienci zachęceni reklamą. Nie ma przy tym znaczenia czy prowadzona reklama apteki była reklamą skuteczną, a więc czy przyczyniła się do zwiększenia sprzedaży w reklamowanej aptece (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2016., sygn. akt: II GSK 682/15).

Główny Inspektor Farmaceutyczny uznał, że informacje nie wyłączone wprost przez art. 94a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne zdanie 2 spod zakazu, powinny być oceniane przy uwzględnianiu celu omawianej regulacji. Przepis art. 94a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne wprowadza zakaz reklamy aptek aby ograniczyć zjawisko nabywania i spożywania leków ze względów czysto ekonomicznych, a nie realnych potrzeb zdrowotnych pacjentów. Stąd niedozwolone jest podawanie informacji (oraz prowadzenie innych działań) zachęcających do dokonania zakupów w konkretnej aptece. Przytoczone orzeczenia, sugerują bowiem, że metoda, sposób prowadzenia reklamy, środki użyte do realizacji są kluczowe dla oceny, czy dane działania naruszają art. 94a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne. Zdaniem organu odwoławczego podawanie informacji o lokalizacji i godzin pracy aptek, nie narusza zakazu reklamy o ile nie jest elementem szerszego przekazu, mogącego zachęcać do zakupu w konkretnych aptekach.

Tymczasem w realiach przedmiotowej sprawy, zdaniem Głównego Inspektora Farmaceutycznego, działanie polegające na wykorzystaniu znacznej wielkości banerów rozpowszechniających treści dotyczące nazwy i lokalizacji apteki, stanowi działanie podjęte w celu zwiększenia poziomu sprzedaży w aptekach prowadzonych przez Spółkę, przez dotarcie do jak najszerszego grona odbiorców i zachęcenie do zapoznania się z ofertą apteki oraz skorzystania z jej usług.

GIF zauważył, iż pełnomocnik Strony wskazał, że "przepis ustanawiający zakaz reklamy aptek jednoznacznie wyłączył ze swojego zakresu informację o lokalizacji i godzinach pracy apteki lub punktu aptecznego. Zdaniem GIF zwrócić jednak należy uwagę na fakt, że ów przepis nie wyłączył ze swojego zakresu nazwy apteki, która na przedmiotowych banerach została umieszczona bardzo duża czcionką, reklamując tym samym sieć aptek Z..

Zdaniem Głównego Inspektora Farmaceutycznego charakter podejmowanych przez Stronę działań jednoznacznie wskazuje, na ich reklamowy charakter. Istotne jest bowiem to, że przeciętny konsument, z daleka widzi informację o nazwie apteki i lokalizacji apteki, i nawet jeśli nie zawiera ona jak w przedmiotowej sprawie, elementów ocennych ani bezpośredniej zachęty do zakupu, może odebrać ją jako zachętę do skorzystania z usług apteki. Prawne rozróżnienie działań o charakterze informacyjnym od tych o charakterze reklamowym nie wpływa bowiem na całościową ocenę banerów przez przeciętnego odbiorcę.

Z uwagi na powyższe, zdaniem GIF nie można było podzielić zarzutu Strony jakoby przy wydaniu decyzji organ I instancji naruszył zasadę legalizmu, bowiem w związku ze stwierdzeniem naruszenia zakazu reklamy aptek i ich działalności o którym stanowi art. 94a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne organ właściwie zastosował zarówno normy zawarte w tym przepisie jak również w art. 129b tej ustawy. Z odwołania nie wynika, by Strona kwestionowała ustalenia faktyczne, ale ich ocenę w świetle art. 94a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne. Fakt, że Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w [...] odmiennie od Strony ocenił charakter podejmowanych przez Stronę działań, nie może uzasadniać zarzutu naruszenia przepisów postępowania.

W związku z powyższym, organ II instancji podzielił ocenę prawną i argumentację [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego. Główny Inspektor Farmaceutyczny nie dopatrzył się także uchybień procesowych ze strony organu I instancji, mogących mieć wpływ na wynik sprawy. GIF podkreślić, że organ I instancji umożliwił Stronie, w toku prowadzonego postępowania zapoznanie się z aktami sprawy i wypowiedzenie się w trybie art. 10 § 1 k.p.a. odnośnie zebranych dowodów oraz zgłoszonych żądań.

Organ odwoławczy wskazał, że prowadzenie reklamy apteki ogólnodostępnej o nazwie "Z." zlokalizowanej w [...] przy ul. [...] oraz w [...] przy ul. [...] zostało właściwie udokumentowane, nie można zatem zgodzić się ze stanowiskiem prezentowanym przez Stronę, iż mamy do czynienia z naruszeniem przepisów postępowania. Zdaniem Głównego Inspektora Farmaceutycznego przedmiotowe banery stanowiły reklamę działalności aptek. Zdaniem GIF nie budzi wątpliwości, że głównym celem ww. banerów buło zachęcanie do nabywania produktów leczniczych w aptekach Spółki.

Zdaniem Głównego Inspektora Farmaceutycznego, zebrane w sprawie dowody wzajemnie uzupełniają się i nie budzą wątpliwości. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie ulega bowiem wątpliwości, że Strona prowadziła niedozwoloną reklamę aptek ogólnodostępnych od 1 września 2018 r. (zgodnie z oświadczeniem Strony z dnia 23 maja 2019 r.) do chwili wydania decyzji przez organ I instancji nie poinformowała o zaprzestaniu prowadzenia działań reklamowych.

Prowadzenie zakazanej reklamy apteki i jej działalności niesie za sobą konsekwencje dwojakiego rodzaju: nakazanie zaprzestania prowadzenia reklamy (art. 94a ust. 3 ww. ustawy) oraz nałożenie kary pieniężnej (art. 129b ust. 1 i 2 ww. ustawy). W konsekwencji, do stwierdzonego naruszenia przepisu art. 94a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne organ był obowiązany wymierzyć karę Stronie i miał jedynie możliwość miarkowania wysokości tej kary (maksymalnie 50 000 zł) z uwzględnieniem przesłanek określonych w art. 129b ust. 2 tej ustawy, w szczególności okresu, stopnia i okoliczności naruszenia, oraz uprzedniego naruszenia przepisów.

W ocenie Głównego Inspektora Farmaceutycznego, brak jest podstaw do zmiany wysokości kary pieniężnej. Przepis art. 129b ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne stanowi, że: "Karze pieniężnej w wysokości do 50 000 złotych podlega ten kto wbrew przepisom art. 94a prowadzi reklamę apteki, punktu aptecznego, (...) oraz ich działalności."

Na ustalenie wysokości kary pieniężnej miały wpływ następujące okoliczności:

1. okres prowadzenia reklamy, jaki został udowodniony w niniejszym postępowaniu jest długi tj. od dnia 1 września 2018 r., kiedy to przedmiotowe bannery zostały zamontowane do dnia wydania przez organ I instancji Strona nie poinformowała o zaprzestaniu prowadzenia zabronionej reklamy aptek;

2. przedmiotem postępowania był jeden rodzaj działalności (bannery reklamowe umieszczone w [...] przy supermarkecie S. Market oraz w [...] przy ul. [...] na nośniku dla reklam wielkoformatowych), ale była to reklama wielkoformatowa widoczna z daleka dla znaczącej ilości odbiorców, co w postępowaniu wpłynęło na wymiar kary;

3. niniejsze postępowanie dotyczyło naruszenia zakazu reklamy co do dwóch aptek prowadzonych przez Stronę - o nazwie "Z." zlokalizowanych w [...] przy ul. [...] oraz w [...] przy ul. [...];

4. Strona nie odstąpiła od prowadzenia reklamy apteki przed wydaniem decyzji;

5. od przedsiębiorcy uzyskującego zezwolenie na prowadzenie apteki wymagana jest znajomość przepisów regulujących ten rodzaj działalności gospodarczej, w szczególności art. 94a ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne;

GIF wskazał, że organowi drugiej instancji wiadome jest również z urzędu, że spółka Z. sp. z o. o. z siedzibą w [...] naruszyła uprzednio zakaz reklamy aptek i ich działalności, w związku z czym wydano wobec już wobec Spółki decyzje dotyczące kar za reklamy aptek.

Organ odwoławczy wskazał także, że kara pieniężna musi być dotkliwa, ponieważ ma zapobiec ponownemu naruszeniu przepisów przez podmiot prowadzący zakazaną reklamę apteki i jej działalności.

W niniejszej sprawie nałożono karę w wysokości 10.000,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych), przy uwzględnieniu wskazanych wyżej okoliczności. Nie można więc zarzucić, że kara została nałożona arbitralnie - w oderwaniu od stanu faktycznego, czy też nieadekwatnie do niego. Główny Inspektor Farmaceutyczny nie widzi możliwości, obniżenia kary, również ze względu na samą jej istotę.

We wskazanych okolicznościach, Główny Inspektor Farmaceutyczny uznał, że zasadne jest utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji.

Następnie, Strona pismem z dnia 12 sierpnia 2020 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję organu odwoławczego z dnia [...] lipca 2020 r., zarzucając decyzji :

a) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to:

- art. 8 § 2 KPA, określającego zasadę utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw, zgodnie z którą organy administracji publicznej bez uzasadnionej przyczyny nie odstępują od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw w takim samym stanie faktycznym i prawnym, poprzez wydanie odmiennego rozstrzygnięcia niż w decyzji z dnia [...] listopada 2014 r. znak: [...] w ramach którego Organ uznał, iż forma informacji o lokalizacji apteki (w formie baneru) nie decyduje o zakwalifikowaniu jej jako nieuprawnionej reklamy apteki,

b) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a mianowicie:

- art. 94a ust. 1 PF poprzez błędną wykładnię, skutkującą błędnym przyjęciem, iż w niniejszym stanie faktycznym i prawnym Skarżąca dopuściła się reklamy prowadzonych przez siebie aptek, podczas gdy umieszczenie baneru zawierającego wyłącznie nazwę apteki wraz z informacją o jej lokalizacji i podaną odległością do apteki nie stanowi zakazanej reklamy a jedynie dopuszczalną prawnie informację o lokalizacji i godzinach otwarcia apteki, o której mowa w art. 94a ust. 1 zd. 2 PF;

- art. 8 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców, zgodnie z którym przedsiębiorca może podejmować wszelkie działania, z wyjątkiem tych, których zakazują przepisy prawa, poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, iż niedopuszczalne było umieszczenie przez stronę informacji o lokalizacji i godzinach otwarcia apteki w formie dwóch banerów, pomimo ustawowego zezwolenia na informowanie o lokalizacji i godzinach pracy apteki,

- art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, stanowiącego, że organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa, poprzez wydanie zaskarżonej decyzji uznającej umieszczone przez Skarżącą informacje na banerach, obejmujących nazwę aptek oraz miejsce ich usytuowania i odległość od apteki za niedozwoloną reklamę, pomimo, iż przepis art. 94a ust. 1 zd. 2 ustawy wprost zezwala na udostępnianie takich informacji o aptece,

- art. 129b ust. 1 i 2 PF poprzez jego zastosowanie i nałożenie na Skarżącą kary pieniężnej za naruszenie zakazu reklamy apteki, które to naruszenie w istocie nie miało miejsca.

Mając na uwadze powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji WIF oraz umorzenie postępowania, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, c i § 3 PPSA oraz art. 135 PPSA; a także o zasądzenie kosztów postępowania na rzecz Skarżącej, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Odpowiadając na skargę Główny Inspektor Farmaceutyczny wniósł o jej oddalenie. Organ nie podzielił zarzutów skargi i podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z przepisami art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w zakresie swojej właściwości oceniał zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (p. art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej także: "p.p.s.a.").

W ocenie Sądu, skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zarówno zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2020 r. jak również utrzymana nią w mocy decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego nie naruszają prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że organy obu instancji, wydając sporne decyzje administracyjne, zasadnie przyjęły, iż Skarżąca dopuściła się naruszenia zakazu reklamy apteki, o którym mowa w przepisie art. 94a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne, co dało podstawę do nałożenia stosownej kary pieniężnej w oparciu o przepis art. 129b ust. 1 cyt. ustawy.

W ocenie Sądu, wydając obie sporne decyzje administracyjne, organy Inspekcji Farmaceutycznej nie dopuściły się również naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w tym w szczególności art. 7 , 8, 11 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. oraz art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu mogącym mieć jakikolwiek istotny wpływ na końcowy wynik sprawy. W działaniu organów administracji Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa materialnego. Zdaniem Sądu, wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca.

Nie można uznać, że organy administracji działające w niniejszej sprawie dopuściły się błędu w ustaleniach faktycznych oraz dopuściły się naruszenia art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego.

Przedmiotem postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie było prowadzenie niedozwolonej reklamy działalności aptek ogólnodostępnych o nazwie "Z." zlokalizowanych w [...] przy ul. [...] oraz w [...] przy ul. [...].

Powyższe potwierdza m.in. dokumentacja fotograficzna zgromadzona w sprawie. Również sama skarżąca spółka w piśmie z dnia 23 maja 2019 r. skierowanym do [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] zakwestionowała jedynie ocenę ww. banerów w świetle art. 94a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne nie zaś fakt ich umieszczenia.

Sąd stwierdza, że utrwalona linia orzecznicza w zakresie rozumienia pojęcia "reklamy aptek i ich działalności" pozwala na przyjęcie, że o reklamowym charakterze działań podejmowanych przez Stronę, decydują faktyczne intencje podmiotu. W niniejszej sprawie trzeba uznać, że informacje nie wyłączone wprost przez art. 94a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne zdanie 2 spod zakazu, powinny być oceniane przy uwzględnianiu celu omawianej regulacji. Przepis art. 94a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne wprowadza zakaz reklamy aptek aby ograniczyć zjawisko nabywania i spożywania leków ze względów czysto ekonomicznych, a nie realnych potrzeb zdrowotnych pacjentów. Stąd niedozwolone jest podawanie informacji (oraz prowadzenie innych działań) zachęcających do dokonania zakupów w konkretnej aptece.

Sąd zauważa, że podawanie informacji o lokalizacji i godzinach pracy aptek, nie narusza zakazu reklamy o ile nie jest elementem szerszego przekazu, mogącego zachęcać do zakupu w konkretnych aptekach. Tymczasem w realiach niniejszej sprawy, działanie polegające na wykorzystaniu znacznej wielkości banerów rozpowszechniających treści dotyczące nazwy i lokalizacji apteki, stanowi działanie podjęte w celu zwiększenia poziomu sprzedaży w aptekach prowadzonych przez Spółkę, przez dotarcie do jak najszerszego grona odbiorców i zachęcenie do zapoznania się z ofertą apteki oraz skorzystania z jej usług.

Co prawda przepis ustanawiający zakaz reklamy aptek jednoznacznie wyłączył ze swojego zakresu informację o lokalizacji i godzinach pracy apteki lub punktu aptecznego to jednak ów przepis nie wyłączył ze swojego zakresu nazwy apteki, która na przedmiotowych banerach została umieszczona dużymi literami, reklamując tym samym sieć aptek Z..

Zdaniem Sądu charakter podejmowanych przez Stronę działań jednoznacznie wskazuje, na ich reklamowy charakter. Istotne jest bowiem to, że potencjalny konsument, z daleka widzi informację o nazwie apteki i jej lokalizacji, i nawet jeśli nie zawiera ona jak w przedmiotowej sprawie, elementów ocennych ani bezpośredniej zachęty do zakupu, może odebrać ją jako zachętę do skorzystania z usług konkretnej apteki. Prawne rozróżnienie działań o charakterze informacyjnym od tych o charakterze reklamowym nie wpływa bowiem na całościową ocenę banerów przez przeciętnego odbiorcę.

W tej sytuacji nie można było podzielić zarzutu Strony jakoby przy wydaniu decyzji organy inspekcji farmaceutycznej naruszyły prawo, bowiem w związku ze stwierdzeniem naruszenia zakazu reklamy aptek i ich działalności o którym stanowi art. 94a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne organy właściwie zastosowały zarówno normy zawarte w tym przepisie jak również w art. 129b tej ustawy.

W niniejszej sprawie Strona nie kwestionowała ustaleń stanu faktycznego, ale jego ocenę w świetle art. 94a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne. Fakt, że organy obu instancji odmiennie od Strony oceniły charakter podejmowanych przez Stronę działań (wywieszenie banerów z nazwami aptek i ich lokalizacją), nie może uzasadniać zarzutu naruszenia przepisów prawa przez organ orzekający.

W związku z powyższym, Sąd podziela ocenę prawną i argumentację Głównego Inspektora Farmaceutycznego przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W postępowaniu organów obu instancji, Sąd nie stwierdza uchybień procesowych mogących mieć wpływ na wynik sprawy.

Organy administracji umożliwiły Stronie, w toku prowadzonego postępowania zapoznanie się z aktami sprawy i wypowiedzenie się w trybie art. 10 § 1 k.p.a. odnośnie zebranych dowodów oraz zgłoszonych żądań.

Prowadzenie reklamy aptek ogólnodostępnych o nazwie "Z." zlokalizowanych w [...] przy ul. [...] oraz w [...] przy ul. [...] zostało właściwie udokumentowane. Zdaniem Sądu przedmiotowe banery stanowiły reklamę działalności ww. aptek.

Prowadzenie zakazanej reklamy apteki i jej działalności niesie za sobą konsekwencje dwojakiego rodzaju: nakazanie zaprzestania prowadzenia reklamy (art. 94a ust. 3 ww. ustawy) oraz nałożenie kary pieniężnej (art. 129b ust. 1 i 2 ww. ustawy). W konsekwencji, do stwierdzonego naruszenia przepisu art. 94a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne organ był obowiązany wymierzyć karę Stronie i miał jedynie możliwość miarkowania wysokości tej kary (maksymalnie 50 000 zł) z uwzględnieniem przesłanek określonych w art. 129b ust. 2 tej ustawy, w szczególności okresu, stopnia i okoliczności naruszenia, oraz uprzedniego naruszenia przepisów.

W ocenie Sądu, kara została wymierzona we właściwej wysokości. Na ustalenie wysokości kary pieniężnej miały wpływ takie okoliczności jak okres prowadzenia reklamy, fakt, że postępowanie dotyczyło reklamy dwóch aptek oraz to, że spółka Z. sp. z o. o. z siedzibą w [...] naruszyła uprzednio zakaz reklamy aptek, w związku z czym wydawano już wobec Spółki decyzje dotyczące kar za reklamy aptek.

W niniejszej sprawie nałożono karę w wysokości 10.000,00 zł (słownie: dziesięć tysięcy złotych), przy uwzględnieniu wskazanych wyżej okoliczności. Nie można więc zarzucić, że kara została nałożona arbitralnie - w oderwaniu od stanu faktycznego, czy też nieadekwatnie do niego.

W postępowaniu organów obu instancji Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Uzasadnienia decyzji organów obu instancji odpowiadają dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a., bowiem wynika z nich ocena faktów, prawa i subsumcji oraz cele i skutki rozstrzygnięcia, co w konsekwencji oznacza, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie było prowadzone z poszanowaniem zasady wyrażonej w art. 8 k.p.a.

Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.