Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 135/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 4 par. 3 art. 247
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 19 października 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu w dniu 19 października 2021 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie rozpoznania odwołania; postanawia 1) odrzucić skargę, 2) odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W dniu [...] lipca 2021 roku do Urzędu Miejskiego w Ś. wpłynęło pismo R. S. zatytułowane "Odwołanie Sygn. akt: [...] Urząd Miejski w Ś. - pisma nie spełniające norm aktu administracyjnego". W treści pisma wskazano, że jest to "skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu od stanowiska Społecznej Komisji Mieszkaniowej oraz decyzji (której nie otrzymałem) Burmistrza Miasta.

Do "Odwołania" załączone zostało pismo zatytułowane "skarga na bezczynność Burmistrza Miasta Ś. w przedmiocie nierozpatrzenia odwołania z dnia [...] lipca 2020 roku od decyzji S. K. M. z dnia [...] lipca 2020 roku; wydania pisma z dnia [...] sierpnia 2020 roku nie spełniającego norm aktu administracyjnego". Z uzasadnienia pisma wynika, że Burmistrz Miasta Ś., pismem z dnia [...] lipca 2021 roku, poinformował skarżącego o tym, że S. K. M. w Ś. rozpatrzyła negatywnie jego wniosek o lokal socjalny. W dniu [...] lipca 2020 roku skarżący złożył odwołanie do Burmistrza Miasta Ś.. Pismem z dnia [...] sierpnia 2020 roku Burmistrz poinformował skarżącego o braku podstaw do zmiany stanowiska S. K. M. w Ś..

W ocenie skarżącego Burmistrz Miasta Ś. pozostaje bezczynny, gdyż odwołanie z dnia [...] lipca 2020 roku nie zostało merytorycznie rozpoznane. Pismo Burmistrza Miasta Ś. z dnia [...] sierpnia 2020 roku nie posiada elementów decyzji administracyjnej. Nie zawiera rozstrzygnięcia, podstawy prawnej rozstrzygnięcia, uzasadnienia oraz pouczenia. Jednak Burmistrz postrzega to pismo, jako rozstrzygnięcie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy.

Burmistrz Miasta Ś. wniósł o odrzucenie skargi, jako niedopuszczalnej, względnie o jej oddalenie w całości, jako niezasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2021 roku o sygn. akt IV SAB/Po 127/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, w sprawach połączonych, odrzucił skargi R. S., na bezczynność Burmistrza Miasta Ś. w przedmiocie rozpoznania odwołania.

Z uzasadnienia powołanego orzeczenia wynika, że pismami nazwanymi "Skarga na bezczynność Burmistrza Miasta Ś. w przedmiocie nierozpatrzenia odwołania z dnia [...] lipca 2020 r. od decyzji S. K. M. z dnia [...] lipca 2020 r." R. S. zaskarżył bezczynność Burmistrza Miasta Ś. w zakresie rozpoznania jego wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy od rozstrzygnięcia S. K. M..

Odrzucając skargę Sąd wyjaśnił skarżącemu, że kwestie dotyczące przyznania lokalu należącego do mieszkaniowego zasobu gminy unormowane zostały uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w Ś. z dnia [...] czerwca 2006 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy Ś.. Po wywieszeniu listy osób uprawnionych do zawarcia umowy najmu, wnioskodawca ma możliwość wniesienia, na podstawie § 12 ust. 4 uchwały, wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Informacja o tym, czy danej osobie został przyznany lokal socjalny, czy też nie, nie jest decyzją czy postanowieniem, od którego przysługuje środek zaskarżenia w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Do postępowania zainicjowanego wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie stosuje się przepisów ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, co z kolej wyklucza możliwość wniesienia skargi na bezczynność.

Postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt IV SAB/Po 127/21 nie zostało prawomocnie zakończone.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019, poz. 2325 ze zm. - dalej w skrócie P.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.

Analiza akt niniejszej sprawy oraz akt sprawy prowadzonej pod sygn. IV SAB/Po 127/21 nie pozostawia wątpliwości, że sprawa "bezczynność Burmistrza Miasta Ś. w przedmiocie braku rozpoznania odwołania (wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy) z dnia [...] lipca 2020 roku od rozstrzygnięcia S. K. M. z dnia [...] lipca 2020 roku została objęta także skargą R. S. z dnia [...] czerwca 2020 roku wniesioną bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu.

Wniesienie skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym powoduje wszczęcie postępowania, wywołując skutki procesowe i materialnoprawne. Prowadzi to do powstania stanu sprawy w toku, co z kolei stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt lub w sprawie tej samej sprawie dotyczącej bezczynności organu. Taki stan trwa, aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Instytucja "stanu sprawy w toku" oznacza tzw. zawiśnięcie sprawy (lis pendens), polegające na zakazie wszczęcia nowego postępowania sądowego pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga R. S. z dnia [...] lipca 2020 roku podlega odrzuceniu, jako wniesiona w sprawie już zawisłej przed tutejszym Sądem.

Z uwagi na powyższe konieczne okazało się orzeczenie o oddaleniu żądania w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Zgodnie bowiem z art. 247 P.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić natomiast wówczas, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Dotyczy to także sytuacji, w której skarga kwalifikuje się do odrzucenia (por. postanowienia NSA z dnia 30 stycznia 2013 r. sygn. akt II OZ 37/13 oraz z dnia 5 marca 2013 r. sygn. akt I OZ 152/13 CBOSA). W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że wniosek o przyznanie prawa pomocy dotyczy skargi podlegającej odrzuceniu z uwagi na jej niedopuszczalność z przyczyn wyżej przedstawionych.