Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 512/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-01-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Dnia 5 stycznia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska /spr./, Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Asesor WSA Monika Krzyżaniak, Protokolant asystent sędziego Paweł Pijewski, po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2004 roku na rozprawie sprawy ze skargi M. C. właściciela Przedsiębiorstwa Wielobranżowego A w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 25.10.2002r. Agencja Celna “B " działająca z upoważnienia M. C. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą “A" dokonała zgłoszenia celnego w/g SAD nr [...] tkaniny z przędzy z włókna syntetycznego nylonowej, barwionej, 100% poliester, w ilości 2.324 m o gramaturze-142 G/m., w ilości 2.601 m o gramaturze 110 G/m., w ilości 2.613 m o gramaturze 97 G/m, pochodzącej z Korei, wnioskując o objęcie towaru procedurą dopuszczenia do obrotu. Do zgłoszenia celnego została załączona m.in. faktura o nr [...] z dnia 19.10.2002 roku oraz deklaracja wartości celnej . Wartość celną ustalono na kwotę 10.696,14 USD , która obejmowała wartość transakcyjną określoną w fakturze tj. kwotę 10.550,80 USD i poniesione koszty transportu w wysokości 145,34 USD.

Decyzją nr [...] z dnia [...] organ celny I instancji uznał zgłoszenie celne nr [...] z dnia [...] za nieprawidłowe oraz określił wartość celną towaru na podstawie art. 29 §1 Kodeksu celnego w związku z art. 23 §7 kodeksu celnego na kwotę 24150,63 USD.

W wyniku odwołania wniesionego przez M. C.- Dyrektor Izby Celnej w Ł. w dniu [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu I instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji wskazał m.in., że organ celny I instancji nieprawidłowo oznaczył stronę oraz błędnie podał podstawę wydanej decyzji tj. art. 29 §1 Kodeksu celnego w związku z art. 23 §7 Kodeksu celnego . Organ odwoławczy zalecił ponadto przeprowadzenie uzupełniającego postępowania mającego na celu ustalenie rodzaju upoważnienia udzielonego przez M. C. dla Agencji Celnej.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. decyzją nr [...] z dnia [...] uznał zgłoszenie celne nr [...] z dnia [...] za nieprawidłowe m.in. w części dotyczącej wartości celnej towarów oraz kwoty wynikającej z długu celnego i określił wartość celną przedmiotowej tkaniny na podstawie art. 23 §1 Kodeksu celnego na kwotę 23299,90 USD.

Organ I instancji w wyniku podjętej na podstawie art. 70 §1 Kodeksu celnego weryfikacji zgłoszenia celnego i załączonych do niego dokumentów ustalił, że do dokumentów przewozowych T1 nr [...] z dnia [...] wystawionych przez niemiecki urząd celny, załączono fakturę z taką samą datą wystawienia i numerem jak faktura stanowiąca załącznik do dokumentu SAD oraz z identycznym opisem towarów, ale innych cenach jednostkowych i ogólnej wartości 23 154,56 USD. W związku z tym sporządzony został protokół popełnienia przestępstwa karnego skarbowego i zajęto towar.

Wobec faktu, że jednej przesyłce towarzyszyły dwa dokumenty - dwie faktury - w odmienny sposób określające wartość towarów, organ celny kierując się zasadą prawdy obiektywnej podjął działania zmierzające do ustalenia która z faktur zawiera dane odpowiadające stanowi towaru. Ponieważ materiał dowodowy nie był wystarczający do ustalenia wartości celnej na podstawie metody cen jednostkowych towarów podobnych , dodatkowo do ustalenia wartości celnej przedmiotowego towaru posłużyła organowi celnemu ekspertyza nr [...] z dnia 29.11.2002 r. wykonana przez rzeczoznawcę ze Stowarzyszenia Włókienników Polskich . Rzeczoznawca określił wartość rynkową tkanin wymienionych w zgłoszeniu na 24 150,63 USD. W toku postępowania pełnomocnik skarżącej dołączył do akt fax od Firmy C bez daty i miejsca nadania stwierdzający, że firma “B" nabyła tkaniny na łączną wartość 10 550,80 USD, a przesłanie faksu z nieaktualną fakturą było nieporozumieniem.

Organ wezwał także stronę m.in. do złożenia dokumentów potwierdzających poniesione koszty transportu oraz bankowych dowodów zapłaty za zakupiony towar.

W odpowiedzi, poza upoważnieniem dla Korporacji D do działania w formie przedstawicielstwa pośredniego w imieniu P.W. “B" M. C. , strona złożyła oryginał faktury VAT nr [...] z dnia 29.10.2002 r za poniesione koszty transportu wraz z kserokopią bankowego dowodu zapłaty za tę usługę oraz kserokopię przelewu na konto Izby Celnej należności celnych i podatkowych mimo, że w postanowieniu wezwano o dowód zapłaty za towar.

Po przeanalizowaniu całego zebranego materiału dowodowego i biorąc pod uwagę, że analiza cen tkanin wykazała, że są ona wyższe od zadeklarowanych przez stronę w zgłoszeniu, a są natomiast porównywalne z cenami w ujawnionej podczas weryfikacji fakturze nr [...] z dnia 19.10.2002 r., załączonej do dokumentu tranzytowego T1 nr [...] z dnia 24.10.2002 r., organ instancji ocenił, że wartość celna zadeklarowana w zgłoszeniu celnym przez stronę jest nieprawidłowa i wartość przedmiotowego towaru ustalił na kwotę 23.154,56 USD.

Pismem z dnia 05.11.2003 r. pełnomocnik strony wniósł odwołanie od przedmiotowej decyzji wnosząc o jej uchylenie w całości i ustalenie wartości celnej w oparciu o wartość transakcyjną wynikającą z faktury [...] z dnia 19.10.2002 r. opiewającej na kwotę 10.550,80. Odwołujący się wniósł także o powołanie rzeczoznawcy w przedmiocie krajowego rynku tekstylnego na okoliczność kształtowania się na tymże rynku cen tkanin w asortymentach i czasie stosowanych dla sprawy. Zarzucił ekspertyzie rzeczoznawcy z zakresu tkactwa lapidarność, w szczególności brak informacji w jakim okresie , na jakim rynku i w oparciu o jakie dane ustalił wartość rynkową towaru. W odniesieniu do zarzutu istnienia dwóch faktur, opiewających na różne kwoty strona stwierdziła, że kwestia ta została już wyjaśniona przed sądem powszechnym. Zdaniem odwołującego się, w takim stanie rzeczy organ celny powinien nie mieć wątpliwości w ustaleniu wartości celnej towaru w oparciu art. 23 § 1 Kodeksu celnego, a gdy takie wątpliwości powziął, to powinien ustalić wartość w oparciu o art. 25-28 Kodeksu celnego

Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Jako postawę prawną decyzji wskazał art. 233 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, art. 23 § 1, art. 85 §1 i art. 262 Kodeksu celnego.

Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 21 Kodeksu celnego wartość celna towarów określana jest w celu ustalenia kwoty wynikającej z długu celnego oraz innych należności pobieranych przez organ celny, jak również stosowania środków polityki handlowej.

Należności celne przywozowe są wymagane według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących ( art. 85 § 1 Kodeksu celnego).

Zgłoszenie celne w formie pisemnej winno zostać dokonane przez zgłaszającego na właściwym formularzu, zgodnym ze wzorem przewidzianym do objęcia towaru określoną procedurą celną. Zgłoszenie to powinno być podpisane i zawierać wszystkie elementy niezbędne do objęcia towaru procedurą celną, do której jest zgłaszany ( art. 64 § 1 Kodeksu celnego).

Stosownie do art. 70 § 1 Kodeksu celnego po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny może przystąpić do jego weryfikacji, polegającej w szczególności na kontroli zgłoszenia celnego i dołączonych do niego dokumentów, a także rewizji celnej towarów z możliwością pobrania próbek w celu przeprowadzenia ich dalszej analizy lub dokładniejszej kontroli.

W świetle art. 23 § 1 Kodeksu celnego wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalana, o ile jest to konieczne, z uwzględnieniem art. 30 i 31 Kodeksu celnego.

Organ odwoławczy podkreślił, że w dniu dokonania zgłoszenia celnego istniały dwie faktury wystawione w stosunkach między tymi samymi podmiotami, o tym samym numerze i z tej samej daty, dotyczące towaru tak samo opisanego co do rodzaju, o jednakowych ilościach, jednak o różnych cenach jednostkowych. Strona deklarowała w zgłoszeniu celnym wartość z faktury o niższej kwocie, przy czym faktura ta podająca cenę 10550,80 USD nie zwiera zastrzeżenia, że jest to właściwa cena dla towaru pierwotnie wyszczególnionego inną fakturą. Organ odwołał się przy tym do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie I SA/Łd 2192/98, gdzie stwierdzono, że faktura jest podstawowym dokumentem handlowym, na podstawie którego określa się wartość transakcyjną towaru i nie można uznać za dopuszczalną praktykę wielokrotnego wystawiania faktur mających dokumentować tę samą transakcję. Jeżeli po wystawieniu faktury pierwotnej zaszły zmiany dotyczące elementów tej faktury i sprzedawca wystawił nową fakturę , to powinien dokonać odpowiedniej korekty faktury. Organ podkreślił, że firma “C" nie anulowała faktury nieprawidłowej wystawionej, jedynie oświadczyła w piśmie bez daty , że firma “B" nabyła tkaniny na łączną wartość 10.550,80 USD , przy czym żadne inne dokumenty tego nie potwierdzają. Strona nie dokonała też pełnej płatności na rzecz dostawcy w związku z przedmiotową transakcją. Do akt sprawy załączone jest jedynie polecenie wypłaty za granicę kwoty 5500,80 USD, które nie stanowi potwierdzenia realizacji płatności, gdyż dokumentem takim jest dokument SWIFT. Organ odwoławczy wskazał, że dokonanie częściowej zapłaty za towar jest sprzeczne z postanowieniami kontraktu, którego wynika, że pełna płatność dokonywana jest po otrzymaniu towaru z Berlina. Organ ocenił także, że kserokopia kontraktu z dnia 16.09.2002 r. załączona przez stronę nie jest wiarygodnym pod względem formalnym dokumentem, bowiem dokument ten nie zawiera podpisu sprzedającego. Wiarygodność zgromadzonego materiału dowodowego nie może więc być oceniana w świetle postanowień tej umowy. Przedstawiony przez stronę materiał dowodowy był więc niewystarczający, w ocenie organu, do uznania jej roszczeń.

Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w Ł. , Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. prawidłowo ustalił wartość przedmiotowej tkaniny, zgodnie z art. 23 § 1 Kodeksu celnego tj. zgodnie z wartością transakcyjną zgodną z fakturą , określającą wartość towaru na kwotę 23 154,56 USD. Potwierdzeniem powyższego, jest ekspertyza z dnia 29.11.2002 r wykonana przez Biegłego S. B. Przeprowadzona analiza cen tkanin wykazała, że są one wyższe od zadeklarowanych w zgłoszeniu , natomiast są porównywalne z cenami w ujawnionej podczas weryfikacji fakturze. Organ podkreślił, że podstawowa metoda ustalania wartości celnej zdefiniowana jest w art..23 § 1 Kodeksu celnego i artykuły importowane powinny być wyceniane zgodnie z postanowieniami tego artykułu, ilekroć spełnione są warunki w nim przewidziane. Zastępcze metody stosowane są w sytuacji, gdy brak jest możliwości ustalenia wartości celnej na podstawie wartości transakcyjnej. W przedmiotowej sprawie wartość celna została ustalona na podstawie wartości transakcyjnej , a zatem nie ma podstaw do zastosowania metod zastępczych.

Z powyższych względów organ nie znalazł podstaw do powołania biegłego w przedmiocie krajowego rynku tekstylnego na okoliczność kształtowania się na tymże rynku cen tkanin w asortymencie i czasie mającym zastosowanie w niniejszej sprawie. Organ wyjaśnił także, że postępowanie karne jest odrębnym postępowaniem i nie należy łączyć go z postępowaniem celnym oraz powołał się na art. 273 i art. 68 § 4 Kodeksu celnego.

Powyższą decyzję pełnomocnik strony zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wnosząc o jej uchylenie . Decyzji zarzucił obrazę art.187 §1 Ordynacji podatkowej i art.23 §1 Kodeksu celnego polegającą na ustaleniu wartości celnej towaru bez należytego rozpatrzenia materiału dowodowego i nie uwzględnienie ceny faktycznie należnej jako wartości transakcyjnej.

Zarzucił pogwałcenie przez organy celne zasady prawdy obiektywnej przez pominięcie udokumentowanych argumentów skarżącej, że wcześniejsza faktura (na wyższą kwotę)została przez kontrahenta przesłana pomyłkowo. Za wadliwe uznał także ustalenie, że cent transakcyjnej ustalonej w późniejszej fakturze skarżąca nie potwierdziła przez jej zapłatę w całości , gdy tymczasem organom było wiadomo, że między stronami transakcji zostało ustalone , iż należność ta zostanie zaliczona na poczet innej płatności. Wskazywał, że organ wadliwie uznał za niewiążące ustalenia sądu w sprawie karnej , gdzie nastąpiło uniewinnienie skarżącej od zarzutu naruszenia prawa celnego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wnosił o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 15 grudnia 2004 r. pełnomocnik skarżącej popierał skargę, wnosił też o dopuszczenie dowodu z dokumentów - wyroku Sądu Rejonowego w P. i wyroku Sądu Okręgowego w Ł. wraz z uzasadnieniem wydanych w sprawie karnej.

Pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w Ł. wnosił o oddalenie skargi.

Postanowieniem ogłoszonym na rozprawie Sąd dopuścił dowody wnioskowane przez stronę skarżącą, które zostały załączone 21 grudnia 2004 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. nr 153 poz. 1269 ) - sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem.

Oznacza to , że sąd administracyjny badając legalność zaskarżonej decyzji ocenia, czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron, oraz procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Decyzja zaś lub postanowienie, stosownie do art. 145 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1270 ), podlega uchyleniu, jeżeli sąd stwierdzi :

1/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy

2/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania

3/ inne naruszenie przepisów postępowania , jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W rozpoznawanej sprawie Sąd nie stwierdził aby organy celne naruszyły przepisy prawa materialnego czy też przepisy postępowania w takim stopniu aby mogło to mieć wpływ na wynik sprawy.

Wbrew zarzutom zawartym w skardze organy celne zgodnie z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły materiał dowodowy. Ocena dowodów zgromadzonych w sprawie jest przekonująca , logiczna , a wnioski z niej płynące zostały należycie uzasadnione.

W szczególności organ wskazał przyczyny zakwestionowania wiarygodności faktury opiewającej na kwotę 10 550,80 USD, załączonej do zgłoszenia celnego. Okolicznością taką było niewątpliwie ujawnienie faktury o takim samym numerze, z tej samej daty i dotyczącej towaru tak samo opisanego co do rodzaju i ilości , a różniącej się jedynie ceną.

Wbrew stanowisku skarżącej, przeprowadzone postępowanie wyjaśniające nie potwierdziło, że ujawniona w wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego faktura wystawiona na kwotę 23.154,56 USD jest nieaktualna gdyż zawiera cenę towaru, która następnie w wyniku negocjacji uległa zmniejszeniu. Faktura ta nie została bowiem anulowana przez sprzedawcę. W tym zakresie Sąd podziela stanowisko wyrażone przez NSA w wyroku przywołanym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Trafna jest także, ocena wiarygodności dokumentów przedstawionych przez stronę skarżącą. Odnośnie kontraktu z dnia 16 września 2002 r. podzielić należy stanowisko organu, że dokument ten nie może być uznany za wiarygodny i świadczyć o treści stosunków handlowych między kontrahentami. Ze złożonej do akt kserokopii tego dokumentu wynika , że nie jest on podpisany przez żadną ze stron umowy, a figuruje na nim jedynie pieczątka firmy skarżącej. Co do pisma firmy “C " złożonego wraz z tłumaczeniem, z którego wynika, że faktura na kwotę 23 154,56 USD wysłana została omyłkowo i była nieaktualna gdyż zawierała wartości sprzed podpisania kontraktu, a firma “B" nabyła tkaniny na łączną wartość 10 550,80 USD , należy zgodzić się z organem celnym, że pismo to nie mogło zastąpić formalnego anulowania ujawnionej faktury, a ponadto pismo to nie zawiera daty nadania i nie wiadomo kto pismo to podpisał . Dokument taki nie mógł więc być uznany za wiarygodny w postępowaniu przed organami celnymi.

Wbrew stanowisku pełnomocnika skarżącej nie ma też żadnych podstaw do twierdzenia , że koreański partner potwierdził, że należność za towar zostanie zaliczona na poczet innej płatności. Załączony na potwierdzenie tej okoliczności dokument z 27.01.2003 r stanowi jedynie jednostronne oświadczenie woli skarżącej – prośbę o zaliczenie zapłaty dokonanej w dniu 23.12.2002 r. w wysokości 5550,80 USD , która dotyczy przedmiotowej faktury nr [...] na poczet należności na inną fakturę ( pismo k- 11 akt sądowych). Faktem jest natomiast to, że mimo wezwania, strona skarżąca nie złożyła dokumentu potwierdzającego dokonanie zapłaty za towar .

W tej sytuacji posiadając dwie faktury na ten sam towar różniące się jedynie wartością towaru , organ celny badając ich wiarygodność, zasadnie odwołał się do opinii biegłego rzeczoznawcy, któremu zlecił określenie jakości towaru, a następnie ustalenie jego wartości rynkowej i poziomu stosowanej marży.

Ustalenie następnie w oparciu o tę ekspertyzę, że ceny tkanin są wyższe od zadeklarowanych przez stronę w zgłoszeniu , a są zbliżone ( porównywalne) do cen podanych na ujawnionej przez organ fakturze stanowiło, w świetle całego zebranego materiału, dostateczną podstawę do uznania tej właśnie faktury za wiarygodną i przyjęcia wartości w niej podanej za wartość transakcyjną.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14.11. 2002 r. w sprawie I SA/Lu 15/02 ( Biul. Skarb. 2004/1/29) cena transakcyjna, o której mowa w art. 23 § 1 Kodeksu celnego, powinna być adekwatna do wartości towaru. Taki sam pogląd wyraził także Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 13 listopada 2003 r w sprawie I SA/Łd 1673/02 ( niepublikowany ) stwierdzając, że wartością celną towarów jest wartość transakcyjna /.../, przy czym powinna ona odzwierciedlać rzeczywistą wartość towaru w dniu jego zgłoszenia do odprawy.

Zgodnie z art.. 23 § 1 Kodeksu celnego wartością celną towarów jest wartość transakcyjna, to jest faktycznie zapłacona lub należna ustalana, o ile to konieczne z uwzględnieniem art. 30 i 31 .

W niniejszej sprawie wartość celna ustalona została na podstawie wartości transakcyjnej towaru wynikającej z faktury wiarygodnej zarówno od strony formalnej jak i materialnej. Zarzut naruszenia art. 23 § 1 Kodeksu celnego jest więc niezasadny. Tym samym zgodzić się należy z organem celnym, że brak było podstaw do ustalania wartości celnej metodami zastępczymi określonymi w art. 25-28 Kodeksu celnego, a więc nie był też zasadny wniosek pełnomocnika strony skarżącej o powołanie biegłego ze znajomością krajowego rynku tekstylnego na okoliczność kształtowania się cen tkanin .

Na treść rozstrzygnięcia organu nie miał też znaczenia wynik postępowania karnego toczącego się przeciwko skarżącej, gdyż zupełnie inny był przedmiot obu postępowań

Jak wynika z załączonych odpisów wyroków M. C. postawiony został zarzut, że wprowadziła umyślnie w błąd organ celny poprzez zgłoszenie do procedury dopuszczenia do obrotu wg SAD [...] towaru w postaci 167 bel tkaniny z przędzy syntetycznej /../ w ten sposób, że przedstawiła organowi celnemu fakturę z dnia 19 .10.2002 r. na kwotę 10550,80 USD, gdy faktycznie za towar zapłacono kwotę 23 154,56 USD- przez co Skarb Państwa został narażony na uszczuplenie cła w kwocie 4682,80 zł. oraz podatku VAT w kwocie 12477,10 zł tj. o przestępstwo skarbowe z art. 87 § 3 kks w zb z art. 56 § 2 w związku z art. 7 § 1 kks.

Wyrokiem z dnia 25 lipca 2003 r Sąd Rejonowy w P. II Wydział Karny ( sygn. II Ks 11/03) uniewinnił M. C. od dokonania zarzucanego czynu, a Sąd Okręgowy w Ł. wyrokiem z dnia 19 grudnia 2003 r. ( sygn. V Ka 1526/03) wyrok ten utrzymał w mocy.

Zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd administracyjny .

Ustalenia wyroku uniewinniającego takiej mocy nie mają.

Ponadto należy mieć na uwadze, że przedmiotem postępowania toczącego się przed organami celnymi było ustalenie kwoty należności celnych przywozowych , a w tym ustalenie wartości celnej sprowadzonego towaru według reguł określonych w Kodeksie celnym.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.