Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 27/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-08-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 15  par. 2 w zw. z art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski Sędziowie Sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz (spr.) Sędzia NSA Janina Kosowska Protokolant Andżelika Nycz po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2008 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta L. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Prezydentem Miasta L., a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w L. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku w sprawie zmiany ukształtowania terenu i spływu wód opadowych postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

II OW 27 / 08

UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 grudnia 2007 r. Prezydent Miasta L. wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Prezydentem Miasta L. a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego w sprawie dotyczącej zmiany ukształtowania terenu i spływu wód opadowych z działki nr [...] przy ul. [...] na działkę nr [...] przy ul. [...] w L..

W powyższym wniosku organ wskazał, że w dniu 10 września 2007 roku do Prezydenta Miasta L. wpłynęło pismo A. Z. dotyczące zmiany ukształtowania terenu działki nr [...] przy ul. [...]. A. Z. domagał się nakazania właścicielowi wskazanej działki, przywrócenia stanu poprzedniego na podstawie art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2007 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239 poz. 2019 z późn. zm.) ze względu na to, iż działka nr [...] ul. [...], sąsiadująca z działką nr [...] znalazła się w niekorzystnym położeniu.

Nadto Prezydent Miasta L. wskazał, iż w piśmie A. Z. pojawiało się również stwierdzenie: "powstała skarpa, z której w czasie deszczu woda będzie zalewała moją część działki" i w ten sposób zdaniem organu wnioskodawca zwraca uwagę na potencjalne zagrożenie, jakim jest spływ wód z działki sąsiedniej. Jednakże nie jest to równoznaczne, w ocenie organu, ze stwierdzeniem "wody opadowe spływają na moją działkę powodując szkody". Istotą problemu A. Z. nie jest woda spływająca z sąsiedniej działki, która potencjalnie może być powodem powstania trudnych do przewidzenia szkód, lecz samo istnienie tuż obok jego gruntu tak znacznego nasypu. Na te okoliczności wskazał w swoim piśmie zainteresowany oczekując, że właściciel działki [...] otrzyma nakaz usunięcia nasypu.

Przedstawiając niniejszy wniosek organ podał, iż wobec tego, że nie stwierdzono na działce nr [...] szkód spowodowanych przez spływ wód opadowych z działki nr [...], to przepis art. 29 Prawa wodnego nie mógł mieć w tym przypadku zastosowania i z uwagi na to Prezydent Miasta L. umorzył postępowanie w tym zakresie jako bezprzedmiotowe.

Zdaniem wnioskodawcy problem w sprawie wszczętej przez A. Z. dotyczy konieczności stwierdzenia czy przedmiotowy nasyp na działce nr [...] powstał zgodnie z prawem, bowiem bez tej informacji orzeczenie o przywróceniu na działce nr [...] poprzedniego ukształtowania terenu nie jest możliwe, jako że brak jest pewności czy usunięcie skarpy wpłynie na stateczność posadowionego tam budynku. Ocena takiego wpływu nie leży w kompetencji organów ochrony środowiska.

W dniu [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał dwa postanowienia w przedmiotowej sprawie i tak jedno przekazujące Prezydentowi Miasta L. do rozpatrzenia sprawę A. Z. w zakresie zmiany ukształtowania terenu oraz zmiany odpływu wód na działce przy ul. [...] i drugie przekazujące "Dyrektorowi Wydziału Ochrony Środowiska działającemu w imieniu Prezydenta Miasta L." tą samą sprawę w zakresie zmiany ukształtowania terenu na przedmiotowej działce. W uzasadnieniu obu postanowień Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że sprawy związane ze zmianą ukształtowania terenu nie leżą w jego kompetencji.

Prezydent Miasta L. wskazując na art. 81 ust. 1pkt.1 lit. a ustawy Prawo budowlane stwierdził, że do podstawowych obowiązków nadzoru i budowlanego należy kontrola zgodności zagospodarowania terenu z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego oraz wymaganiami ochrony środowiska., wobec czego na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniósł zażalenie, które jednak postanowieniem z dnia [...] przez organ odwoławczy zostało odrzucone bez wyjaśnienia kwestii właściwości organu.

W piśmie z dnia 12 czerwca 2008 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż z uwagi na pozostawanie w obrocie prawnym decyzji z dnia [...] o pozwoleniu na budowę, brak jest podstaw do ingerencji organu nadzoru budowlanego w zakresie dotyczącym ukształtowania terenu. Organ stwierdził też, iż decyzja z dnia [...] nie rozwiązywała sprawy ukształtowania terenu działki nr [...].

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej zwanej p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny jest właściwy do rozstrzygania sporów kompetencyjnych pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego a organami administracji rządowej.

Sporem kompetencyjnym jest sytuacja, w której co do zakresu działania organów administracji publicznej zachodzi rozbieżność poglądów, która powinna być usunięta na skutek podjętych w tym kierunku środków prawnych. Spór kompetencyjny może powstać tylko w ramach konkretnej sprawy administracyjnej, która jest przedmiotem prowadzonego postępowania, albo co do której odmówiono nadania biegu postępowaniu. Przesłanką zatem, która jest podstawowa dla ustalenia właściwości rzeczowej, jest przedmiot sprawy administracyjnej. Brak ustalenia przedmiotu sprawy wyłącza dokonanie ustalenia właściwości rzeczowej organu. W razie, gdy strona składa podanie, którego przedmiot nie został ściśle ustalony, organ administracji publicznej obowiązany jest w trybie uregulowanym w art. 64 § 2 k.p.a. wezwać do uzupełnienia podania. Dotyczy to też dokonania takich ustaleń przez organ, które pozwolą na określenie danych mających wpływ tak na właściwość miejscową, jak i rzeczową organów.

Odnosząc uwagi wyżej przedstawione do wniosku Prezydenta Miasta L. stwierdzić trzeba, iż brak jest podstaw do rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego.

Przede wszystkim w swym wniosku Prezydent wskazał, iż wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego ma dotyczyć "zmiany ukształtowania terenu i spływu wód opadowych z działki". Jest to problematyka, co do której sam wnioskodawca trafnie stwierdził, iż uregulowana została w art. 29 Prawa wodnego. Ta norma też określa właściwość organu, a jest nim Prezydent Miasta. Jak w dalszej części swego wniosku wskazał organ postępowanie oparte na art. 29 Prawa wodnego zostało w niniejszej sprawie przez Prezydenta Miasta L. umorzone. Faktem jest więc brak postępowania administracyjnego pozostającego w toku, a nie jest dopuszczalna z uwagi na przedmiot rozpoznawanego wniosku ocena legalności działań organów administracji, co do wydanych rozstrzygnięć.

W przedmiotowej sprawie wniosek Prezydenta poszukuje w zasadzie takiego zdefiniowania przedmiotu sprawy, który pozwoliłby na rozwiązanie "problemów A. Z.", przy czym sam organ nie podjął takich czynności, które na określenie przedmiotu nie rozpoznanej sprawy pozwoliłoby. W konsekwencji więc zaistniała sytuacja wyłącza rozpoznanie i rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, bowiem przedmiot sprawy pozostającej w toku nie został na tyle precyzyjnie sformułowany, aby można było określić sprawę, która ma być rozpoznana. Wtedy tylko bowiem jest możliwe wskazanie przez Naczelny Sąd Administracyjny właściwego organu na podstawie art. 15 § 2 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 15 § 2 w związku z art. 151 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.