Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2518/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 156 par 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Protokolant sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi B. i J. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala


UZASADNIENIE

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało przebieg, na tyle istotny dla zrozumienia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że wymagający szczegółowego przedstawienia.

Starosta [...] decyzja z dnia [...] sierpnia 2000r., nr [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z przydomowym krytym basenem, przyłączami i wewnętrznymi instalacjami, wydaną dla M. K.-B., zlokalizowanego na działce nr [...] w W. R.

Następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2001r., nr [...] Starosta [...] zmienił ww. decyzje i zatwierdził projekt zamienny ww. budynku .

Decyzją z dnia [...] grudnia 2006r., znak: [...] Starosta [...], działając na podstawie art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 1 i art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. orzekł, iż decyzja Wójta Gminy [...] Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r. znak: [...] zmieniająca decyzję Starosty Powiatu [...] Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2000 r., znak: [...] poprzez zatwierdzenie zamiennego projektu budowlanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego, została wydana z naruszeniem prawa., odmówił jednak uchylenia decyzji z pzryczyn określonych w art. 146 §1 k.p.a.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2007 r., znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z dnia [...] grudnia 2006 r., znak: [...] Starosty [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawomocnym wyrokiem z dnia 27 października 2008r., sygn. akt II SA/Kr 655/07 oddalił skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007r.

Pismem z dnia [...] marca 2009 r. pełnomocnik B. G. i J. G. wystąpił o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r. w części dotyczącej odmowy uchylenia decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2006r. Wskazał ponadto, inne decyzje i stwierdził, że przede wszystkim decyzja Wójta Gminy [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001r., została wydana z rażącym naruszeniem prawa.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował strony o wszczęciu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r.

Następnie postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r., znak: [...], utrzymanym w mocy postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. o tym samym znaku Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiesił postępowanie nieważnościowe. Podstawę zawieszenia postępowania administracyjnego było postępowanie sądowego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie ze skargi państwa G. na ww. decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r.

Postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 23 lutego 2010 r., sygn akt VII SA/WA 2237/09 uchylił postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2009 r. oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] lipca 2009 r.

W uzasadnieniu tego wyroku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że wybór jednej z dróg kontroli decyzji ostatecznej powoduje utratę prawa do drugiej, skoro skarżący dokonali wyboru składając skargę na decyzję wojewody [...] do Sądu, wykluczona była możliwość wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 27 października 2008r., w sprawie o sygn. akt IISA/Kr 655/07, oddalił skargę na ww. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007r., Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie osa IIOSK 470/09 wyrokiem z dnia 3 marca 2010 r. oddalił skargę kasacyjną.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2010r.,znak: [...] umorzył postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r.

W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego powołał się na przepis art. 105 § 1 k.p.a. określający bezprzedmiotowość postępowania. Stwierdził, ze postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności jest bezprzedmiotowe w dwóch przypadkach. Po pierwsze, gdy brak jest przedmiotu postepowania, po drugie gdy w przypadku niedopuszczalności weryfikacji decyzji w tym trybie.

W opinii Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w sprawie zaistaniała druga z przesłanek uniemożliwiająca przeprowadzenie postępowania nieważnościowego w stosunku do decyzji Wojeowody [...] z dnia [...] marca 2007r., skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 27 października 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 655/07, oddalił skargę B. G. i J. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r., znak: [...]., a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 470/09 oddalił skargę kasacyjną.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał ponadto, że w świetle przepisu art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) związany jest oceną prawną i wskazaniami jakie zawarł w swoim orzeczeniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który orzekając w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2237.09 stwierdził, że należy umorzyć niniejsze postępowanie niewaznościowe .

Decyzją z dnia [...] października 2010 r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po ponownym rozpatrzeniu sprawy utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] sierpnia 2010 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że nie znajduje podstaw do innej oceny sprawy niż dokonana w decyzji z dnia [...] sierpnia 2010 r. Dalsze prowadzenie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r. jest niedopuszczalne i w tych warunkach postępowanie przed Głównym Inspektorem Nadzoru Budowlanego podlegało umorzeniu.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r. wnieśli J. G. i B. G., reprezentowani przez pełnomocnika, dochodząc uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania.

Decyzji zarzucono naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 i 7 k.p.a., przyjęcie błędnej podstawy prawnej. Podniesiono, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w uzasadnieniu decyzji dokonał błędnej oceny wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2010 r., sygn. akt VII SA/Wa 2237/09, co doprowadziło do umorzenia postępowania nieważnościowego. Wniosek o stwierdzenie nieważności, dotyczył zarówno decyzji Wojewody [...] jak i decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r. Tym samym w opinii pełnomocnika decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r. została wydana z naruszeniem art. 6, art. 7, art. 12 k.p.a. przez nie rozstrzygnięcie całości wniosku o stwierdzenie nieważności. Zarzut ten jest uzasadniony także z tej przyczyny że decyzja z dnia [...] października 2010 r. ograniczyła się do analizy wyroku Sądu Wojewódzkiego w Krakowie z dnia 27 października 2008 r. sygn akt II SA/Kr 655/07 oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2010 r., sygn akt II OSK 470/09, które to orzeczenia dotyczyły innego aspektu decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r. tzw. przedawnienia określonego w art. 146 §1 k p a. ( w konkretnym wypadku upływu 5 lat od ogłoszenia decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r. ), a tym samym nie mogą stanowić podstawy do wydania decyzji przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] sierpnia 2010 r. o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2007 r.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja odpowiada przepisom prawa.

Sąd podziela argumentacje organu.

W okolicznościach niniejszej sprawy organ był związany w rozumieniu art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażonym w uzasadnieniu wyroku w z dnia 23 lutego 2010 r.,w sprawie o sygn. akt akt VII SA/WA 2237/09.

W uzasadnieniu ww. wyroku, Sąd wypowiedział jednoznacznie i wiążąco dla organów pogląd, zgodnie z którym skoro skarżący złożyli skargę na decyzję Wojewody [...] do Sądu, to tym samym wykluczona została możliwość wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji.

Zdaniem Sądu, w świetle ww. okoliczności, w niniejszej w sprawie nie mógł znaleźć zastosowania pogląd prezentowany w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego – I OPS 6/09, że żądanie stwierdzenia nieważności decyzji, od której skargę oddalono prawomocnym wyrokiem Sądu, powinna zostać załatwiona przez odmowę wszczęcia postępowania wówczas, gdy w rezultacie wstępnego badania żądania organ ustali – z uwagi na wydany wyrok- przeszkody przedmiotowe czyniące jego rozpoznanie niedopuszczalnym, w pozostałych przypadkach organ administracji obowiązany jest rozpoznać żądanie, co do istoty stosując art. 158 § 1 w zw. zart. 156 § 1 k.p.a. .

Sąd miał na uwadze, że organ w dacie orzekania powinien był odmówić wszczęcia postępowania , a nie umorzyć to postępowanie . Sąd uznał , że ta wada decyzji nie ma wpływu na wynik postępowania, w szczególności gdy zważyć, że przepis art. 157 § 3 został uchylony przez art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. (Dz.U.11.6.18) zmieniającej ustawę Kodeks postępowania administracyjnego z dniem 11 kwietnia 2011 r..

Odnosząc się do zarzutów skargi, Sąd stwierdza, co następuje.

I tak , co do wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Wójta gminy [...] – wniosek został skierowany do właściwego organu, nie był nim bowiem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego

Nie ma racji pełnomocnik skarżących wskazując, że pogląd zawarty w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie VIISA/Wa 2237 /09 nie ma znaczenia w sprawie, ponieważ Sąd kontrolował postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania.

Zakres kontroli był faktycznie taki jak wskazał pełnomocnik, ale też, jak omówiono to powyżej, padło w uzasadnieniu wyroku wiążące dla organu w niniejszej sprawie stanowisko, co do braku dopuszczalności wszczęcia postępownia nieważnościowego w niniejszej sprawie .

Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.)