Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1179/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-02-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3,5, art. 125 par. 1 pkt 1, art. 131
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 6 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia N S A - Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. i R. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu postanawia: 1. wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia, 2. zawiesić postępowanie sądowe do czasu wydania przez Trybunał Konstytucyjny orzeczenia w sprawie pytania prawnego skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt II OSK 568/06.


UZASADNIENIE

Postanowieniem dnia (...(, wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego (j.t.: DzU z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 57 ust. 7 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (j.t.: DzU z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Grodzkim S. z dnia (...(, którym nałożono na A. i R.S. karę w wysokości (...( z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego, zlokalizowanego na nieruchomości położonej przy ul. (...( w S. Rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji zostało wydane z powołaniem się na przepisy art. 57 ust. 7, art. 59f ust. 1-4 oraz art. 59g ust. 1-3 ustawy – Prawo budowlane (DzU z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) i art. 123 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W dniu 9 listopada 2007 r. A. i R.S. wnieśli skargę na opisane powyżej postanowienie organu odwoławczego. Wraz ze skargą skarżący złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wniosek o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia, wskazując, że jego wykonanie wyrządziłoby im niepowetowaną szkodę. Skarżący mają bowiem na utrzymaniu dwoje dzieci w wieku szkolnym, a jeden z małżonków jest osobą bezrobotną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądowi z urzędu wiadomym jest, iż Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 września 2007 r. w sprawie o sygn. akt II OSK 568/06 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne, czy art. 59f ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (DzU z 2003 r. Nr 207, poz. 643 ze zm.), ustalający podstawę naliczania wymiaru kary, o której mowa w tym przepisie jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP oraz czy art. 57 ust. 7 ustawy - Prawo budowlane w zakresie, w jakim przewiduje stawkę kary za przystąpienie do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem art. 54 i 55 stanowiącą dziesięciokrotność kary, o której mowa w art. 59f ust. 1 Prawa budowlanego jest zgodny z art. 2 w zakresie, w jakim narusza zasadę sprawiedliwości społecznej i art. 32 ust. 1 Konstytucji RP.

W związku z tym, że przepisy art. 57 ust. 7 oraz art. 59f ust. 1 ustawy – Prawo budowlane stanowiły podstawę wydania postanowienia organu odwoławczego oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji, Sąd stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie wystąpiła przesłanka, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DzU Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej zwanej P.p.s.a.), albowiem rozstrzygnięcie przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności wskazanych przepisów z Konstytucją RP będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie także w niniejszej sprawie.

Nadto podniesione w skardze i we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia okoliczności – zdaniem Sądu – wskazują na możliwość wyrządzenia skarżącym znaczącej szkody, zatem przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (pkt 1 sentencji), a rozstrzygnięcie o zawieszeniu postępowania sądowego w rozpatrywanej sprawie wydał w oparciu o art. 125 § 1 i art. 131 P.p.s.a (pkt 2).