Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 982/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 134 § 1, art. 145 § 1 lit c), art. 152
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 7, art. 8, art. 127 § 2, art. 138 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 101 ust. 1 i 2, art. 106 ust. 1, art. 107 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2011 nr 287 poz 1687
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jednolity.
article: § 4, § 5
journal: Dz.U. 2001 nr 152 poz 1732
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędzia WSA Jakub Zieliński Protokolant St. sekretarz sąd. Katarzyna Sierszeńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysługi lat; I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

Komendant Miejski Policji w P. Rozkazem Personalnym z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...], działając na podstawie art. 101 ust. 1 i 2 w związku z art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (dalej: "ustawa o Policji") w związku z § 4 i 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalenia wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (dalej: "rozporządzenie z dnia 6 grudnia 2001 r.") ustalił [...] A na dzień przyjęcia do służby w Policji, tj. [...] maja 2000 r. wysługę lat uwzględnianą przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego: [...] lata, [...] miesięcy, [...] dni i określił termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień [...] maja 2000r. w wysokości [...] %.

W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wskazał, iż w związku z wprowadzeniem Systemu Wspomagania Obsługi Policji dokonano analizy dokumentów znajdujących się w aktach osobowych wymienionego, gdzie stwierdzono rozbieżność między wcześniej zaliczoną wysługą a wysługą wynikającą z dokumentów znajdujących się w aktach osobowych. Powołano się na Rozkaz Personalny Komendanta Powiatowego Policji w K. z dnia [...] listopada 2000 r. Nr [...], którym to A został przyjęty do służby w Policji i mianowany policjantem w służbie przygotowawczej na stanowisko aplikanta Komisariatu Policji w K. oraz mianowany na stopień posterunkowego Policji z dniem [...] maja 2000 r. Jednocześnie na dzień przyjęcia do służby w Policji zaliczono wymienionemu wysługę lat: służbę kandydacką - [...] rok, [...] miesięcy oraz służbę w Policji - [...] dzień. Łączną wysługę lat dla celów uposażeniowych na dzień [...] maja 2000 r. określono na [...] rok, [...] miesięcy i [...] dzień. Zaskarżonym rozkazem zaliczono [...] A okresy pracy cywilnej w pełnym wymiarze czasu pracy w Zakładzie Murarskim B w W. od dnia [...] maja 1997 r. do [...] maja 1998 r., tj. [...] rok, [...] dni oraz okres pobierania zasiłku dla bezrobotnych od [...] grudnia 1999 r. do [...] maja 2000 r., tj. [...] miesięcy. Nadto organ pierwszej instancji przytoczył treść art. 107 ust. 1 ustawy o Policji, zgodnie z którym roszczenie z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.

[...] A w ustawowym terminie, tj. [...] maja 2014 r. wniósł od powyższego rozkazu personalnego odwołanie do Wielkopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu zarzucając niewłaściwe zastosowanie art. 107 ust. 1 ustawy o Policji z uwagi na pominięcie ust. 2 tegoż artykułu. Jednocześnie policjant wniósł o uchylenie rozkazu w części dotyczącej okresu, za który zostanie wypłacona zaległa należność pieniężna oraz o uwzględnienie art. 107 ust. 2 ustawy o Policji, co pozwoliłoby na wypłacenie należności pieniężnych od dnia przyjęcia, czyli od dnia [...] maja 2000 r.

W uzasadnieniu przedmiotowego odwołania policjant podniósł, iż rozbieżności między wcześniej zaliczoną wysługą, a wysługą wynikającą z dokumentów znajdujących się w aktach osobowych wynikają z przyczyn niezależnych od odwołującego. Z uwagi na powyższe odwołujący nie rozumie dlaczego zaległe należności pieniężne z tytułu wysługi lat mają być wyrównane tylko za trzy lata wstecz. Końcowo, odwołujący wskazał, że nie rozumie od jakiej daty nastąpi cofnięcie i wyliczenie zaległych należności - jak również - kto i na jakiej podstawie określi ten termin.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...], Wielkopolski Komendant Wojewódzki Policji w Poznaniu, działając na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r, poz. 267, dalej w skrócie "K.p.a."), utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ odwoławczy wskazał, że przepisy o przedawnieniu, do których nawiązuje się w § 5 ust. 4 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r. przewidują, że roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne (art. 107 ust. 1 ustawy o Policji).

Zdaniem organu odwoławczego, analiza przepisów rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r. prowadzi do wniosku, że ustawodawca przewidział możliwość późniejszego ustalenia niż podczas przyjęcia do służby jaki był istotny dla uposażenia policjanta rzeczywisty okres jego wysługi lat podczas przyjęcia do służby. W konsekwencji możliwe jest późniejsze ustalenie, że na dzień przyjęcia policjanta do służby okres jego wysługi lat był inny niż przyjęty pierwotnie.

Organ odwoławczy wskazał następnie, że z dniem [...] maja 2000 r. odwołujący został ponownie przyjęty do służby w Policji na stanowisko [...] w Komisariacie Policji K. Komendy Powiatowej Policji w K. Na dzień [...] maja 2000 r., Rozkazem Personalnym Komendanta Powiatowego Policji w K. z dnia [...] maja 2000 r. Nr [...], zaliczono wysługę lat tj. służbę kandydacką w C - [...] rok, [...] miesięcy, [...] dni oraz służbę w Policji - [...] dzień. Łączną wysługę dla celów uposażeniowych na dzień [...] maja 2000 r. ustalono - [...] rok, [...] miesięcy, [...] dzień. Decyzję doręczono stronie w dniu [...] maja 2000 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem. Następnie Rozkazem Personalnym Komendanta Powiatowego Policji w K. z dnia [...] listopada 2000 r. Nr [...], z uwagi na błędne ustalenie grupy zaszeregowania oraz wysokości uposażenia zasadniczego, ponownie uregulowano sytuację prawną policjanta z uwzględnieniem tożsamej wysługi (również z wyszczególnieniem: służby kandydackiej - [...] rok, [...] miesięcy oraz służby w Policji - [...] dzień). Z przedmiotową decyzją [...] A zapoznał się w dniu [...] listopada 2000 r. Rozkaz jako decyzja administracyjna - w oparciu o regulacje prawne zawierał pouczenie, zgodnie z którym policjant miał prawo złożenia odwołania do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu, w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia. Z przysługującego mu prawa jednak nie skorzystał. Domniemywać więc należy, iż nie kwestionował zaliczonej wysługi lat dla celów uposażeniowych. Po upływie terminu do wniesienia odwołania decyzja stała się ostateczna. W związku z aktualizacją i wprowadzeniem okresów zatrudnienia do programu System Wspomagania Obsługi Policji, Wydział Kadr i Szkolenia Komendy Miejskiej Policji w P., po przeanalizowaniu dokumentów znajdujących się w aktach osobowych policjanta stwierdził rozbieżność między wcześniej zaliczoną wysługą, a wysługą wynikającą z dokumentów. Ujawniono bowiem świadectwo pracy w Zakładzie Murarskim B w W. w okresie od dnia [...] maja 1997 r. do dnia [...] maja 1998 r. w pełnym wymiarze czasu pracy oraz zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w K., potwierdzające czasookres pobierania zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] grudnia 1999 r. do dnia [...] maja 2000 r.

Zdaniem organu odwoławczego, organ pierwszej instancji słusznie przyjął, iż nieuwzględnione dotychczas okresy podlegające zaliczeniu do wysługi lat dla celów uposażeniowych, należy zaliczyć, wydając stosowną decyzję w przedmiotowej sprawie. Zaskarżony rozkaz personalny ma na celu właściwe ustalenie [...] A wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego. Zważyć również należy, iż w aktach osobowych brak jest jakiegokolwiek dokumentu bądź zapisu potwierdzającego, że przedmiotowe dokumenty zostały złożone w komórce organizacyjnej jednostki Policji właściwej do spraw kadr w dniu przyjęcia do służby w Policji. Z akt osobowych policjanta trudno jest też wywodzić jakikolwiek inny termin złożenia dokumentów potwierdzających okresy zatrudnienia. Podkreślenia wymaga również, iż od dnia przyjęcia do służby w Policji do dnia wydania zaskarżonej decyzji [...] A nie zwracał się z prośbą o ponowne przeliczenie wysługi lat. Nie zgłaszał też zastrzeżeń, co do dotychczasowych okresów zaliczonych do wysługi lat dla celów uposażeniowych, tym bardziej, iż w decyzjach były one wyszczególnione z nazwy oraz czasookresów.

[...] A, w swoim odwołaniu również nie wskazuje daty złożenia świadectwa pracy oraz zaświadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy w komórce kadrowej. Wobec braku możliwości jednoznacznego określenia terminu w jakim złożone zostały w komórce kadrowej dokumenty poświadczające okres zatrudnienia oraz pobierania zasiłku dla bezrobotnych, organ I instancji przyjął, iż roszczenie stało się wymagalne w dniu wydania zaskarżonej decyzji, z zastosowaniem art. 107 ust. 1 ustawy o Policji.

Organ odwoławczy odnosząc się do prośby policjanta w sprawie zastosowania w przedmiotowej sprawie art. 107 ust. 2 ustawy o Policji stwierdził, że nie może zostać on uwzględniony, gdyż [...] A w swoim odwołaniu nie wykazał żadnych wyjątkowych okoliczności, które organ mógłby uznać za uzasadniające nie uwzględnienie przedawnienia.

A nie zgodził się z powyższym rozstrzygnięciem organu odwoławczego i zaskarżył je do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającego ją rozkazu personalnego organu pierwszej instancji w części dotyczącej okresu, za który została wypłacona zaległa mi należność pieniężna, a także wniósł o zasądzenie na kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu powyższej skargi A podniósł, że w dalszej części rozkazu dotyczącego obliczenia i wypłaty zaległych należności pieniężnych powołano się na art. 107 § 1 ustawy o Policji, który zezwala na wypłacenie należności pieniężnych tylko za okres 3 lat od chwili kiedy roszczenie stało się wymagalne. Skarżący się z tym jednak nie zgadza, ponieważ dostarczył wymagane dokumenty do obliczenia wysługi lat osobie decyzyjnej w tamtym okresie czasu tj. kadrowemu z KPP K. Jednocześnie skarżący zauważył, że to nie on popełnił błąd tylko pracownik Policji, który zajmował się jego sprawami kadrowymi. To na nim ciążył bowiem obowiązek przekazania dostarczonych dokumentów co pozwoliłoby na prawidłowe obliczenie i wypłacanie wynagrodzenia zasadniczego już w tamtym okresie czasu.

Skarżący podniósł następnie, że w odpowiedzi na odwołanie otrzymał informację, iż w dniu [...] maja 2000 r. oraz [...] listopada 2000 r. zapoznał się z rozkazami personalnymi Komendanta Powiatowego Policji w K., w których została zawarta informacja dotycząca zaliczonej na tamten czas wysługa lat dla celów uposażeniowych. Nie kwestionował wtedy wydanych rozkazów i godził się na taki stan rzeczy. Można zatem domniemywać, iż dokumenty te skarżący mógł złożyć po [...] listopada 2000 r. jak również może to oznaczać, że już wtedy znajdowały się one w teczce osobowej a skarżący jako młody i niedoświadczony pracownik Policji nie umiał zadbać o swoje interesy. Przy takim stanie rzeczy, zdaniem skarżącego, należało zastosować przepis o przedawnieniu tj. art. 107 § 2 ustawy o Policji i spłacić policjantowi zaległe należności pieniężne licząc od dnia [...] listopada 2000 r. a nie jak to nastąpiło od [...] maja 2011 r.

Skarżący nie zgodził się również z tezą, że w sprawie nie ma podstaw do zastosowania art. 107 § 2 ustawy o Policji. Brak kompetencji pracownika, który przyjmował przedmiotowe dokumenty a co za tym idzie bezczynność Policji w tej sprawie jest chyba wystarczającą wyjątkową okolicznością pozwalająca na zastosowanie przychylnego dla skarżącego przepisu i wypłacenie policjantowi zaległych pieniędzy w kwocie około [...] zł.

W odpowiedzi na powyższą skargę, Wielkopolski Komendant Wojewódzki Policji w Poznaniu wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (materialnym - określającym prawa i obowiązki stron oraz procesowym - regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej), nie będąc przy tym związane - w myśl przepisu art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a.") - zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co pozwala i obliguje do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa. Tak też się stało w rozpatrywanej sprawie, bowiem Sąd wziął pod uwagę uchybienia, które nie zostały podniesione przez skarżącego.

Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia w sprawie poddanej sądowej kontroli stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.) oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy, a zwłaszcza rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalenia wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. z 2001 r. Nr 152, poz. 1732 ze zm.). I tak, zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o Policji wysokość uposażenia zasadniczego policjanta jest uzależniona od grupy zaszeregowania jego stanowiska służbowego oraz od posiadanej wysługi lat. Zgodnie natomiast z § 4 ust. 1 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r., wydanym na podstawie delegacji ustawowej zawartej m. in. w art. 102 ustawy o Policji, do wysługi lat uwzględnianej przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego zalicza się: 1) okresy służby w Policji, 2) okresy służby w Urzędzie Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służbie Więziennej, 3) okresy traktowane jako równorzędne ze służbą o której mowa w pkt 1 i 2, wymienione w art. 13 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, 4) zakończone okresy zatrudnienia wykonywanego w pełnym wymiarze czasu pracy; wymiar czasu pracy podlega sumowaniu w przypadku równoczesnego wykonywania zatrudnienia u różnych pracodawców w wymiarze nie niższym niż połowa obowiązującego w danym zawodzie lub na danym stanowisku, 5) inne okresy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów podlegają wliczeniu do okresu pracy lub służby, od którego zależą uprawnienia pracownicze lub wynikające ze stosunku służbowego. Przepis § 5 ust. 1 cytowanego rozporządzenia stanowi, że dokumenty potwierdzające okresy zaliczane do wysługi lat, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 2-5, policjant jest obowiązany złożyć w komórce organizacyjnej jednostki Policji właściwej do spraw kadr. W myśl § 5 ust. 2 powołanego rozporządzenia wysługę lat oraz poszczególne jej okresy składowe ustala się na dzień przyjęcia policjanta do służby, chyba że z przepisów odrębnych wynika inny termin zaliczenia danego okresu. Przepis ten stosuje się odpowiednio w przypadku zmiany wysługi lat w związku z zaliczeniem policjantowi dotychczas nieudokumentowanych okresów, o których mowa w § 5 ust. 1 (§ 5 ust. 3 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r.). Zatem, termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz procentową jego wysokość określa się w decyzji ustalającej lub zmieniającej wysługę lat we wskazanym trybie, z uwzględnieniem przepisów o przedawnieniu (§ 5 ust. 4). Początkowa wysługa lat ustalana jest na dzień przyjęcia do służby. Z kolei procentowy wzrost uposażenia z tytułu zmiany wysługi ewentualnie przysługiwać będzie policjantowi od dnia złożenia całości dokumentów potwierdzających okresy zaliczane do wysługi lat, ponieważ zmiana uposażenia następuje z dniem zaistnienia okoliczności uzasadniających tę zmianę (art. 106 ust. 1 ustawy o Policji).

Kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że podjęto ją z naruszeniem prawa. Wskazanie przyczyn takiego stanowiska należy poprzedzić przypomnieniem, że przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego stała się sprawa związana z ustaleniem A wysługi lat. I tak, Komendant Miejski Policji w P. Rozkazem Personalnym z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...] ustalił A na dzień przyjęcia do służby w Policji, tj. [...] maja 2000 r. wysługę lat uwzględnianą przy ustalaniu wzrostu uposażenia zasadniczego: [...] lata, [...] miesięcy, [...] dni i określił termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień [...] maja 2000 r. w wysokości [...] %. W odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji skarżący wniósł o uchylenie rozkazu w części dotyczącej okresu, za który zostanie wypłacona zaległa należność pieniężna oraz o uwzględnienie art. 107 ust. 2 ustawy o Policji, co pozwoliłoby na wypłacenie należności pieniężnych od dnia przyjęcia, czyli od dnia [...] maja 2000 r. Jednakże organ odwoławczy nie zgodził się z argumentacją przedstawioną przez skarżącego w odwołaniu i decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. Nr [...], utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny.

Należy zauważyć, że ustalenie okresu wysługi lat, jest przesłanką, od której zależy wysokość należnego uposażenia zasadniczego w określonym czasie (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 listopada 2007 r., sygn. akt VIII SA/Wa 536/07; publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ustalenie okresu wysługi lat ma zatem dla skarżącego istotne znaczenie, ponieważ od prawidłowego ustalenia tego okresu zależy ukształtowanie wynagrodzenia w prawidłowej wysokości.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że decyzja organu odwoławczego nie odnosi się do żądania sformułowanego w odwołaniu. Jak wskazano powyżej, w odwołaniu skarżący wniósł m.in. o uchylenie rozkazu w części dotyczącej okresu, za który zostanie wypłacona zaległa należność pieniężna oraz o uwzględnienie art. 107 ust. 2 ustawy o Policji, co pozwoliłoby na wypłacenie należności pieniężnych od dnia przyjęcia, czyli od dnia [...] maja 2000 r. Z uwagi na powyższe należy stwierdzić, że istotą odwołania, jak i skargi wniesionej do Sądu, nie jest sam fakt ustalenia na rzecz skarżącego przez organy na dzień przyjęcia do służby w Policji, tj. [...] maja 2000 r. wysługi lat, która dla przypomnienia wynosi: [...] lata, [...] miesięcy, [...] dni. Istotą żądania skarżącego nie jest także określenie przez organy terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień [...] maja 2000 r. w wysokości [...] %. Istota żądania skarżącego dotyczy bowiem okresu, za który została policjantowi wypłacona należność pieniężna z tytułu wysługi lat na co wyraźnie wskazał on w odwołaniu.

W ocenie Sądu, takie sformułowanie żądania wskazuje, że skarżący nie kwestionuje samego faktu ponownego przeliczenia i zmiany wysługi lat, zresztą ustalenie wyższego niż pierwotny okresu wysługi lat jest dla niego korzystne. Tym niemniej podkreślenia wymaga, że skarżący w odwołaniu wyraźnie zwrócił się do organu o wypłatę należności pieniężnych od dnia [...] maja 2000 r. W dalszej części odwołania skarżący podniósł, że nie rozumie dlaczego na dzień przyjęcia do służby zaliczono mu wszystkie przepracowane lata określając jednocześnie na ten dzień termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat natomiast wypłatę zaległych należności finansowych ustalono tylko za okres 3 lat wstecz. W związku z powyższym należy stwierdzić, że organ nie ustosunkował się w sposób prawidłowy do żądania strony skarżącej zawartej w odwołaniu. Przede wszystkim, wobec nie budzącego wątpliwości żądania sformułowanego w odwołaniu, a nie dotyczącego bezpośrednio ustalenia okresu wysługi lat tylko okresu za jaki zostanie wypłacona zaległa należność pieniężna, organ odwoławczy winien rozpatrzyć żądanie skarżącego jako wniosek o wypłatę dodatku z tytułu ustalenia wyższego okresu wysługi lat od dnia [...] maja 2000 r. Jednakże najpierw, w sytuacji gdyby żądanie przedstawione w odwołaniu budziło jakiekolwiek wątpliwości organu, to powinien on w pierwszej kolejności dopytać skarżącego o jednoznaczne sformułowanie żądania.

Mając na uwadze powyższe, Sąd podkreśla, że prawo skarżącego do wyższej wysługi lat w związku z ponownym jego przeliczeniem zostało przesądzone w nie zaskarżonym w tym zakresie Rozkazie Personalnym z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w P. Natomiast pismo skarżącego z dnia [...] maja 2014 r. zatytułowane "Odwołanie" w rzeczywistości jest nowym wnioskiem skarżącego o wyrównanie wzrostu uposażenia za okres od dnia przyjęcia do służby, a konkretnie - według treści tego pisma - od dnia [...] maja 2000 r. Z tego też względu pismo to jako rozpoczynające nowe postępowanie powinno zostać rozpatrzone przez Komendanta Miejskiego Policji w P. będącego organem pierwszej instancji.

Sąd zwraca uwagę na to, że pismo skarżącego z dnia [...] maja 2014 r. pomimo nadania mu tytułu "Odwołanie" w rzeczywistości w swej treści jest jednoznaczne. Gdyby jednak organy uznały, że pismo to budzi wątpliwości, to obowiązkiem organów było dokładne wyjaśnienie intencji strony odwołującej się. Nie czyniąc tego organ odwoławczy naruszył art. 8 K.p.a., który stanowi, że organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 23 października 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 831/14; publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Odrębną kwestią, do której zdaniem Sądu przedwcześnie odniosły się organy zarówno pierwszej jak i drugiej instancji jest przedawnienie roszczenia, którym w niniejszej sprawie jest dodatek do wynagrodzenia z tytułu ustalenia nowego, zwiększonego okresu wysługi lat. Przedawnienie roszczenia wynika z opóźnienia w jego dochodzeniu. Z § 5 ust. 4 rozporządzenia z dnia 6 grudnia 2001 r. wynika, że przy określaniu terminu nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat oraz procentowej jego wysokości uwzględnienia się przepisy o przedawnieniu. Zgodnie z art. 107 ust. 1 ustawy o Policji roszczenia z tytułu prawa do uposażenia i innych świadczeń oraz należności pieniężnych ulegają przedawnieniu z upływem trzech lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Z kolei stosownie do art. 107 ust. 2 ustawy o Policji organ właściwy do rozpatrywania roszczeń może nie uwzględnić przedawnienia, jeżeli opóźnienie w dochodzeniu roszczenia jest usprawiedliwione wyjątkowymi okolicznościami. Należy zatem zauważyć, że organ pierwszej instancji nawet nie rozważał możliwości zastosowania przepisu art. 107 ust. 2 ustawy o Policji w niniejszej sprawie. Nie zrobił tego także organ odwoławczy pomimo tego, że skarżący w odwołaniu wyraźnie stwierdza, że rozbieżności między wcześniej zaliczoną wysługą lat, a wysługą wynikającą z dokumentów znajdujących się w aktach osobowych wynikały z przyczyn od niego niezależnych. Skarżący wskazał bowiem, że wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku i dostarczył wymagane dokumenty pozwalające na prawidłowe wyliczenie wysługi lat. Wobec takiej treści odwołania, zgodnie z zasadami ogólnymi postępowania administracyjnego wyrażonymi w art. 7 i 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267, dalej w skrócie "K.p.a."), tj. z zasadą praworządności i z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa, mającymi, co oczywiste zastosowanie także w postępowaniu odwoławczym, w którym przecież organ drugiej instancji ponownie rozpoznaje i rozstrzyga sprawę administracyjną, organ odwoławczy powinien był wyjaśnić dlaczego nie zaliczono skarżącemu spornego okresu do wysługi lat w chwili przyjmowania go do służby pomimo tego, że jak twierdzi skarżący w aktach osobowych znajdowały się stosowne dokumenty.

Ponownie rozpoznając sprawę organ drugiej instancji uwzględni powyższe uwagi, wskazówki i oceny prawne. Przede wszystkim, w przypadku powzięcia wątpliwości co do żądania zawartego w odwołaniu, wystąpi do skarżącego z zapytaniem, czy rzeczywiście kwestionuje on wyższy okres wysługi lat, a także termin nabycia prawa do wzrostu uposażenia zasadniczego z tytułu wysługi lat na dzień [...] maja 2000 r. w wysokości [...] % - zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu Komendanta Miejskiego Policji w P., czy może występuje on z wnioskiem o wypłatę dodatku z tytułu wysługi lat za okres, który zdaniem organów, został objęty przedawnieniem. W przypadku potwierdzenia przez skarżącego, że pismo to w rzeczywistości jest wnioskiem o wyrównanie wzrostu uposażenia za okres od dnia przyjęcia do służby, jako rozpoczynające nowe postępowanie powinno ono zostać rozpatrzone przez Komendanta Miejskiego Policji w P. będącego organem pierwszej instancji. W takim przypadku postępowanie odwoławcze od Rozkazu Personalnego z dnia [...] maja 2014 r. Nr [...] powinno zostać umorzone.

Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 lit. c) P.p.s.a. orzekł w punkcie I wyroku o uchyleniu zaskarżonej decyzji. W punkcie II Sąd orzekł o wykonalności zaskarżonej decyzji na podstawie art. 152 P.p.s.a.