Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 399/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-06-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. "c"
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 3, 7 ust. 3a, 3b, 3c
journal: Dz.U. 2008 nr 170 poz 1051
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 3 czerwca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Arkadiusz Blewązka (spr.) Sędziowie Sędzia NSA: Anna Stępień Sędzia WSA: Joanna Sekunda – Lenczewska Protokolant Asystent sędziego Katarzyna Orzechowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2011 roku przy udziale --- sprawy ze skargi H. F. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. decyzją z dnia [...], Nr [...], po rozpoznaniu odwołania H. F. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. z dnia [...], Nr [...] w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Jak wynika z dokumentów załączonych do akt administracyjnych, organ I instancji decyzją z dnia [...], po rozpoznaniu wniosku H. F., przyznał mu płatność na rok 2010 w sumie 8.679,34 zł, z tym jednolitą płatność obszarową w wysokości 5.750,18 zł oraz uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni upraw podstawowych w kwocie 2.929,16 zł oraz odmówił przyznania płatności do owoców miękkich na rok 2010. W treści uzasadnienia decyzji organ wyjaśnił podstawę określenia wysokości jednolitej płatności obszarowej i uzupełniającej płatności obszarowej. W odniesieniu do odmowy przyznania płatności do owoców miękkich organ, powołując się na zapis art. 3 ust. 3c ustawy z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 roku Nr 170 poz. 1051 ze zm.) wskazał, że strona nie złożyła w terminie do dnia 31 lipca roku, w którym został złożony wniosek, kopii umowy o przetwórstwo albo zobowiązania do dostawy, tym samym nie spełnione zostały przesłanki przyznania żądanej

płatności.

H. F. w odwołaniu od powyższej decyzji wskazał, że kwestionuje odmowę przyznania płatności do owoców miękkich podnosząc, że umowa na dostawę owoców miękkich została złożona wraz z wnioskiem o przyznanie płatności obszarowych na rok 2008. Jest to umowa wieloletnia i dotyczy także roku 2009. O tym fakcie odwołujący się informował pracownika przyjmującego jego wniosek o przyznanie płatności.

Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł., po rozpoznaniu odwołania, utrzymał w mocy kwestionowane rozstrzygnięcie organu I Instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania wskazując, że stosownie do treści art. 7 ust. 3a ustawy z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, wnioskującemu o płatność do owoców miękkich przysługuje pomoc zwana "pomocą wspólnotową do owoców", oraz pomoc krajowa zwana "pomocą krajową do owoców", do będącej w jego posiadaniu powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tymi płatnościami zgodnie z art. 98 ust. 2 rozporządzenia Nr 73/2009, jeżeli:

1. posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona w art. 5 ust. 1 akapit czwarty i ust. 3 rozporządzenia Nr 1121/2009;

2. wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

3. przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

4. został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;

5. zostały spełnione warunki określone w tytule II rozdziału 8 rozporządzenia Nr 1121/2009.

Natomiast stosownie do treści art. 7 ust. 3b i 3c w/w ustawy kopię umowy o przetwórstwo albo zobowiązanie do dostawy składa się w terminie do

dnia 31 lipca roku, w którym został złożony wniosek. A zatem podstawą przyznania płatności z tytułu owoców miękkich jest wystąpienie przez rolnika z wnioskiem o przyznanie płatności na dany rok, zawarcie odpowiedniej umowy i dołączenie jej kopii do wniosku. Jak wynika z akt sprawy odwołujący się złożył wniosek o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2010, w treści którego ubiegał się m. in. o przyznanie płatności do owoców miękkich. Nie jest kwestionowana okoliczność zawarcia przez odwołującego się umowy o przetwórstwo, natomiast kwestią sporną jest zaniechanie dołączenia przez stronę przedmiotowej umowy do wniosku w zakreślonym dla tej czynności terminie. Termin na złożenie umowy został zakreślony w przepisach krajowych i jest to dzień 31 lipca roku, w którym został złożony wniosek. Przepis art. 13 ust. 6 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 określa szczegółowe wymogi dotyczące wniosku stanowiąc, że w przypadku wniosku o przyznanie przejściowych płatności z tytułu owoców i warzyw przewidzianej w tytule IV rozdział l sekcja 8 rozporządzenia (WE) Nr 73/2009 lub wniosku o przyznanie przejściowych płatności z tytułu owoców miękkich, o których mowa w wymienionym rozdziale sekcja 9, pojedynczy wiosek zawiera kopią umowy o przetwarzanie lub zobowiązanie dotyczące dostaw zgodnie z art. 33 rozporządzenia (WE) Nr 1121/2009. Przy czym, państwa członkowskie mogą ustalić, że powyższe informacje, można dostarczać osobno w późniejszym terminie, lecz nie później niż dnia 1 grudnia w roku złożenia wniosku.

Na tej podstawie organ uznał, że umowa o przetwórstwo lub zobowiązanie do dostawy stanowią konieczną część wniosku, warunkującą pozytywne jego rozpoznanie. Dokumenty te mogą zostać złożone w terminie późniejszym niż sam wniosek. W myśl art. 18 ust. 1 i 2 ustawy płatności obszarowe są przyznawane na wniosek rolnika, stosownie zaś do treści ust. 3 tego przepisu termin ten nie podlega przywróceniu. Skoro więc umowa, o której mowa w art. 7 ust. 3c ustawy, stanowi integralną część wniosku, organ przyjął, że termin do złożenia tej części wniosku jest dłuższy, to znaczy upływa z dniem 31 lipca roku, w którym składany jest wniosek. Jeżeli zaś termin do złożenia wniosku nie jest przywracalny, to nie ma żadnych podstaw do tego by za przywracalny uznawać termin do złożenia umowy stanowiącej konieczny element wniosku. Jeżeli zatem rolnik do dnia 15 maja wraz wnioskiem o przyznanie przejściowej płatności z tytułu owoców miękkich nie złoży wymaganej kopii umowy, to zdaniem organu nie ma żadnych podstaw do tego by wzywać go do uzupełnienia wniosku o kopię umowy, gdyż rolnik może ją złożyć w późniejszym terminie. Zatem do dnia 31 lipca danego roku, organ może zakładać, że kopia umowy zostanie dostarczona. Jeżeli natomiast rolnik nie przedstawi umowy do dnia 31 lipca, to wezwanie go do złożenia kopii po tym terminie nie ma racji bytu, ponieważ dostarczenie kopii umowy po upływie ustawowego terminu nie będzie mogło odnieść skutku z uwagi na przekroczenie nieprzywracalnego terminu. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy stwierdził, iż słusznie organ I instancji odmówił stronie przyznania przejściowej płatności z tytułu owoców miękkich wskazując, iż strona nie spełniła warunku, o którym mowa w art. 7 ust. 3c ustawy, tj. w terminie nie dołączyła do uprzednio wniesionego wniosku umowy o przetwórstwo.

Ustosunkowując się do treści odwołania, w szczególności argumentu, że umowa o charakterze wieloletnim była dołączona do wniosku o przyznanie płatności za wcześniejsze lata organ napisał, że postępowanie w sprawie z wniosku o przyznanie płatności na rok 2009 oraz postępowanie wszczęte wnioskiem złożonym w roku 2010 są to dwa odrębne postępowania administracyjne, a każdorazowe złożenie wniosku inicjuje nową, indywidualną sprawę. Płatność do owoców miękkich jest płatnością jednoroczną, przyznawaną na wniosek strony do powierzchni, na której w roku którego dotyczy wniosek, jest prowadzona uprawa truskawek oraz malin. W tej sytuacji składając wniosek o przyznanie płatności rolnik wykazuje w jego treści aktualny stan gruntów zgłoszonych do płatności i corocznie jest zobowiązany wykazać spełnienie warunków przyznania żądanych płatności. Wobec tego umowa złożona we wcześniejszych latach nie mogła stanowić podstawy przyznania płatności do owoców miękkich na rok 2010, a sam fakt poinformowania pracownika organu o posiadaniu takowej nie jest wystarczającym do uznania, iż strona spełniła warunki przyznania płatności do owoców miękkich.

Na tej podstawie organ uznał, że rozstrzygnięcie organu I instancji jest prawidłowe, albowiem znajduje odzwierciedlenie zarówno w aktach sprawy, jak i w obowiązujących w tym zakresie przepisach prawa materialnego. W konkluzji organ podniósł, że zgodnie z treścią art. 3 ustawy, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach wspólnotowych, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. I tak odmienne od zasad przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego regulacje zawiera art. 3 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów oraz wsparcia specjalnego organ administracji publicznej stoi na straży praworządności; jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania oraz zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Zgodnie z regulacją art. 3 ust. 3 ustawy, strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego są obowiązane przedstawiać dokumenty oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Powołany przepis, zdaniem organu, dokonuje pewnego ograniczenia w stosowaniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Rozwiązania przyjęte w ustawie wskazują bowiem, iż w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organy w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego to strona musi wykazać się wzmożoną aktywnością w gromadzeniu oraz przedstawianiu dowodów i nie może oczekiwać, że organ prowadzący postępowanie będzie z urzędu podejmował wszelkie środki dowodowe niezbędne do dokładnego i wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Organ administracji jest owszem zobowiązany do rozpatrzenia całego materiału dowodowego, ale nie ma obowiązku jego zebrania i tym samym opiera się na materiale dowodowym przedstawionym przez stronę postępowania. W stanie faktycznym sprawy, odwołujący się nie przedstawił w zakreślonym dla tej czynności terminie dokumentów potwierdzających spełnienie przesłanek przyznania przejściowej płatności z tytułu owoców miękkich, stąd organ I instancji podjął rozstrzygnięcie stosowanie do pozostającego w jego dyspozycji materiału dowodowego.

W skardze do sądu administracyjnego H. F. powtórzył argumenty odwołania stanowiące o złożeniu umowy wraz z wnioskiem o przyznanie płatności za rok 2009. Skarżący uważał, że niezbędnym jest złożenie oryginału umowy dostawy, a takowy złożył on wraz z wnioskiem o przyznanie płatności za rok 2008. Podczas składania wniosku o przyznanie płatności za rok 2010 skarżący poinformował pracownika organu, że umowa znajduje się w organie wraz z dokumentami dotyczącymi roku 2009. W tej sytuacji pozostawał on w przekonaniu, że złożył wszystkie niezbędne dokumenty.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do postanowień art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż Sąd bada zgodność z prawem (legalność) zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" – "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Na wstępie wskazać należy, iż z treści argumentacji strony skarżącej prezentowanej zarówno w toku postępowania administracyjnego, jak i w treści skargi wynika, iż kwestionuje ona wyłącznie okoliczność odmowy przyznania płatności do owoców miękkich. Z tego też powodu rozważania Sądu w niniejszej sprawie zostały ograniczone tylko do tego obszaru.

Materialno – prawną podstawę rozstrzygnięcia w określonym powyżej zakresie stanowią przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 roku Nr 170, poz. 1051 ze zm., powoływanej dalej jako ustawa). Zgodnie z regulacją art. 3 ust. 1 ustawy, rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 143b ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia Nr 1782/2003, jeżeli:

1) na ten dzień posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku Nr XX do rozporządzenia Nr 1973/2004;

2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Zgodnie natomiast z treścią art. 7 ust. 3a ustawy, wnioskującemu o płatność obszarową do owoców miękkich przysługuje pomoc, o której mowa w art. 110v ust. 1-3 rozporządzenia Nr 1782/2003, zwana dalej "pomocą wspólnotową do owoców", oraz pomoc krajowa, o której mowa w art. 110v ust. 4 tego rozporządzenia, zwana dalej "pomocą krajową do owoców", na będące w jego posiadaniu grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tymi płatnościami obszarowymi zgodnie z art. 110v ust. 2 rozporządzenia Nr 1782/2003, jeżeli:

1) posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona w art. 2 ust. 1 akapit czwarty i ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia Nr 1973/2004;

2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności obszarowej;

3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności obszarowej;

4) zostały spełnione warunki określone w rozdziale 17d rozporządzenia Nr 1973/2004.

Powyższa pomoc udzielana jest jedynie w odniesieniu do obszarów, których produkcja objęta jest umową dotyczącą przetwarzania na jeden z produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) Nr 2201/1996 (art. 110u ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003). Do wniosku o przyznanie płatności do owoców miękkich, zgodnie z treścią art. 171da rozporządzenia Rady (WE) Nr 1974/2004, należy dołączyć stosowną umowę. Przepis ten bowiem stanowi, że umowa o przetwórstwo, o której mowa w art. 110u ust. 3 i art. 110v ust. 2 wspomnianego rozporządzenia, powinna zostać zawarta między, z jednej strony, zatwierdzonym pierwszym przetwórcą w rozumieniu art. 171db, a z drugiej strony, wnioskodawcą lub reprezentującą go uznaną organizacją producentów lub reprezentującym wnioskodawcę zatwierdzonym odbiorcą w rozumieniu art. 171db.

Konkludując dotychczasowe rozważania stwierdzić wypada, iż niewątpliwie do wniosku o przyznanie płatności skarżący zobowiązany był dołączyć umowę na dostawę owoców miękkich. Nie może być również kwestionowana przez nikogo okoliczność, iż rzeczona umowa powinna być złożona w terminie do złożenia wniosku o przyznanie płatności. Nie musi być ona jednak złożona wraz z wnioskiem, ale powinna być złożona, bądź dołączona do wniosku w terminie do jego złożenia.

Zasadniczy spór w sprawie sprowadza się jednak do wykładni przepisu art. 3 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, w szczególności oceny czy organ po otrzymaniu wniosku o przyznanie pomocy zobowiązany był do oceny kompletności tegoż wniosku i w razie stwierdzenia, że zawiera on braki, czy organ miał obowiązek wezwać skarżącego do jego uzupełnienia.

Odnosząc się do powyższego zagadnienia, w pierwszej kolejności przytoczyć należy treść art. 3 ustawy. Zgodnie z treścią ust. 1 tego przepisu, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów, pomocy do rzepaku oraz pomocy do plantacji trwałych, na mocy art. 3 ust. 2 ustawy, organ administracji publicznej:

1) stoi na straży praworządności;

2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;

3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;

4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się.

Strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne (art. 3 ust. 3 ustawy).

Jakkolwiek powyższa regulacja wyłącza zastosowanie niektórych zasad ogólnych postępowania administracyjnego, niemniej sama zawiera dyrektywę, stosownie do której organ administracji publicznej w toku postępowania stoi na straży praworządności. Istotnie, jak wskazano w zaskarżonej decyzji, w sprawie dotyczącej przyznania płatności organy administracji publicznej są związane zakresem wniosku strony i nie mogą przyznać żadnej płatności, pozostającej poza zakresem wniosku. Jednak właśnie z uwagi na zasadę praworządności, wyrażoną w art. 3 ust. 2 ustawy, obowiązkiem organów jest precyzyjne ustalenie zakresu żądania, zgłaszanego przez stronę. W szczególności obowiązek ten będzie aktualny wówczas, kiedy sposób wypełnienia formularza wniosku i dołączonych do niego załączników budzi wątpliwości co do rzeczywistej woli osoby, ubiegającej się o przyznanie płatności. Podobny pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 3 grudnia 2008 roku, sygn. akt II GSK 466/08 (źródło: www.orzeczenia.nsa.gov.pl), który w jego uzasadnieniu stwierdził, że tam gdzie pracownik organu administracji jest w stanie przyjmując wniosek wychwycić narzucającą się już na pierwszy rzut oka rozbieżność intencji wnioskodawcy zawartą we wniosku, winien on poinformować o tym składającego wniosek. Ograniczenie się do wyciągnięcia konsekwencji w wyniku kontroli wniosków w późniejszym okresie nie daje się pogodzić z potrzebą uwzględnienia przy załatwianiu spraw słusznego interesu obywateli (por. także wyroki WSA w Krakowie w sprawach o sygnaturach: I SA/Kr 836/10, I SA/Kr 614/10, I SA/Kr 477/10, źródło: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zdaniem Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, tym bardziej organ administracji, stojąc na straży praworządności, winien podjąć stosowne działania w celu wyjaśnienia, jaka była intencja składającego wniosek w sytuacji, jaka miała miejsce w niniejszej sprawie. Skarżący zaznaczył we wniosku, iż ubiega się m. in. o przyznanie płatności do owoców miękkich, natomiast nie dołączył do wniosku umowy potwierdzającej odbiór rzeczonych owoców. Wynika z tego, iż skarżący nie wskazał na okoliczności, która uzasadniałyby jego żądanie (nie dołączył umowy). Nie można uznać – jak uczyniły to organy administracji publicznej – że składając wniosek tej treści, skarżący nie spełnił warunków do przyznania płatności do owoców miękkich, ponieważ nie dołączył umowy. Nie dołączenie umowy należy w takiej sytuacji uznać za oczywisty błąd skarżącego. Tym niemniej, w świetle cytowanej uprzednio zasady praworządności organ zobowiązany był do zbadania kompletności wniosku i zażądania dostarczenia umowy. Szczególnie, że z akt administracyjnych wynika, iż organ wezwał skarżącego do złożenia wyjaśnień do wniosku w innym zakresie.

Jak stwierdził organ odwoławczy, iż skarżący składając swój podpis na wniosku (sekcja VIII Oświadczenia i Zobowiązania), oświadczył, że znane są mu zasady przyznawania płatności oraz pomocy finansowej objętych wnioskiem o przyznanie płatności. Tym niemniej nie stanowi to podstawy do wywodzenia, iż skarżący nie spełnił warunków do przyznania spornej płatności, bo nie dołączył umowy. Argumentacja taka jest co najmniej niezrozumiała, także w kontekście powołanej już wyżej zasady praworządności określonej w art. 3 ust. 2 ustawy.

W stanie rzeczy zaistniałym w rozpoznawanej sprawie, respektowanie zasady praworządności winno się sprowadzić do precyzyjnego ustalenia zakresu żądania, zgłoszonego przez skarżącego, w taki sposób, aby wola co do przyznania płatności korespondowała z realizacją dalszych obowiązków, w zakresie złożenia kopii umowy.

Reasumując, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem zasady praworządności, o której mowa w art. 3 ust. 2 ustawy. Uchybienie to przełożyło się na treść rozstrzygnięcia, ponieważ w jego skutek przedwcześnie uznano, iż płatność do owoców miękkich nie może zostać przyznana.

Mając powyższe na uwadze, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, za podstawę swego rozstrzygnięcia przyjmując art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.