Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 685/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2008-10-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 6, art 64 par 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 21 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o ustanowienie adwokata w celu sporządzenia skargi konstytucyjnej do Trybunału Konstytucyjnego w sprawie ze skargi M. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania postanawia: odrzucić wniosek


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 01 października 2008r. M. B. wystąpił

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy o ustanowienie adwokata

z urzędu w celu sporządzenia skargi konstytucyjnej do Trybunału Konstytucyjnego. Wskazał, że orzeczenia zapadłe w jego sprawie przed tutejszym sądem są niezgodne

z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, gdyż powołują są na przymus adwokacki, którego nie zawiera ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Jego zdaniem, Trybunał Konstytucyjny powinien rozstrzygnąć, czy słowo "powinna" odnoszące się

do sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego oznacza przymus adwokacki, czy też jest jedynie zaleceniem nie obwarowanym żadną sankcją. W ocenie wnioskodawcy, Trybunał Konstytucyjny powinien również wypowiedzieć się,

czy powołanie w art. 175 § 2 wskazanej ustawy doktora habilitowanego jedynie nauk prawnych zgodne jest z zasadą równości wszystkich wobec prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek strony skarżącej jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu.

Kwestię przyznania prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym regulują przepisy art. 243-263 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 243 § 1 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie z art. 244 § 1 wskazanej ustawy, prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy na podstawie art. 254 § 1 cytowanej ustawy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć

lub już się toczy.

Należy wskazać, że postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Bydgoszczy w niniejszej sprawie zostało zainicjowane skargą M. B.

na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...]

w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W chwili obecnej,

po odrzuceniu przedmiotowej skargi postanowieniem z dnia 25 stycznia 2008r., odrzuceniu skargi kasacyjnej postanowieniem z dnia 25 lutego 2008r., odrzuceniu zażalenia postanowieniem z dnia 28 marca 2008r. oraz odrzuceniu zażalenia postanowieniem z dnia 22 września 2008r., postępowanie sądowoadministracyjne nadal toczy się, na rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny oczekuje kolejne zażalenie strony skarżącej.

Sąd zauważa, że z powołanych powyżej przepisów należy wywnioskować,

iż prawo pomocy może zostać przyznane stronie przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego lub w toku tego postępowania. Ustanowienie zawodowego pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczy jedynie postępowania przed sądami administracyjnymi i nie obejmuje ustanowienia pełnomocnika

do reprezentowania strony przed innymi sądami w innych postępowaniach. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawierają regulacji przewidujących ustanowienie na rzecz strony postępowania sądowoadministracyjnego pełnomocnika, którego działanie związane byłoby z wniesieniem skargi konstytucyjnej do Trybunału Konstytucyjnego. Właściwym do rozpoznania wniosku w tym zakresie jest sąd rejonowy właściwy według miejsca zamieszkania wnoszącego skargę konstytucyjną, co wynika jednoznacznie z art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 01 sierpnia 1997r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.).

Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał, że złożony przez stronę wniosek

o ustanowienie adwokata z urzędu w celu sporządzenia skargi konstytucyjnej

do Trybunału Konstytucyjnego jest niedopuszczalny albowiem nie jest on związany

z postępowaniem sądowoadministracyjnym, a ma na celu wniesienie skargi w innym postępowaniu toczącym się przed innym sądem.

Sąd wskazuje również na wydane w podobnych sprawach orzeczenia sądów administracyjnych, tj. postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego

w Białymstoku z dnia 24 września 2008r., sygn. akt I SO/Bk 7/08, w którym Sad odrzucił wniosek o ustanowienie adwokata do wniesienia skargi konstytucyjnej oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 sierpnia 2008r., sygn. akt I OZ 590/08, którym Sąd oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 maja 2008r., sygn. akt II SA/Sz 1182/07 odrzucające wniosek strony o ustanowienie rzecznika medialnego.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.