Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2150/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6193 Funkcjonariusze Straży Granicznej
Hasła tematyczne: Straż graniczna
Skarżony organ: Komendant Straży Granicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 153
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 9 ust. 5 pkt 1
journal: Dz.U. 2008 nr 24 poz 148
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do  uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Maria Werpachowska, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski (sprawozdawca), Anna Mierzejewska, Protokolant referent stażysta Agnieszka Cudna, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwiększenia dodatku służbowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z [...] stycznia 2014 r. Komendant Placówki Straży Granicznej w W wystąpił do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej w K. o zwiększenie funkcjonariuszowi M. M. (dalej jako skarżący) dodatku służbowego o mnożnik 0,1 kwoty bazowej na okres od 1 stycznia 2014 r. do 30 kwietnia 2014 r.

Rozkazem personalnym z [...] stycznia 2014 r. Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej nr [...], na podstawie § 9 ust. 5 pkt 1 w zw. z § 9 ust. 6, 7, § 7 ust. 6 pkt 2 i § 8 ust. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. Nr 24, poz. 148 ze zm.) zwiększył M.M. - starszemu specjaliście Zespołu do spraw Przestępstw i Wykroczeń Grupy Operacyjno-Śledczej Placówki SG [...] w W. dodatek służbowy o mnożnik 0,10 kwoty bazowej w okresie od 1 stycznia 2014 r. do 30 kwietnia 2014 r.

Powyższemu rozkazowi został nadany rygor natychmiastowej wykonalności.

W jego uzasadnieniu organ przytoczył treść przepisów przywołanych w podstawie prawnej i wskazał, iż po dokonaniu analizy przedmiotowego wniosku, wyraził zgodę na zwiększenie dodatku służbowego w proponowanej wysokości.

Natomiast nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności organ motywował słusznym interesem funkcjonariusza przejawiającym się koniecznością niezwłocznego określenia wysokości dodatku służbowego stanowiącego obligatoryjny składnik jego uposażenia na zajmowanym stanowisku.

W odwołaniu od ww. rozkazu personalnego skarżący wniósł o przyznanie zwiększenia dodatku służbowego o mnożnik 0,40 kwoty bazowej. Zwrócił uwagę, że nie są mu znane motywy wniosku o przyznanie najniższego zwiększenia dodatku służbowego, jak również jakie czynniki mają wpływ na wysokość zwiększenia dodatku służbowego.

Decyzją z [...] marca 2014 r. nr [...] Komendant Główny Straży Granicznej utrzymał w mocy ww. rozkaz personalny. W motywach wydanego rozstrzygnięcia organ podał, że z wnioskiem o zwiększenie o określony mnożnik dodatku służbowego występuje przełożony funkcjonariusza, proponując jednocześnie wymiar zwiększenia mnożnika dla funkcjonariusza. Natomiast organ decyzyjny jest uprawniony do podjęcia decyzji w zakresie wymiaru zwiększenia, z uwzględnieniem oceny czynności służbowych realizowanych przez funkcjonariusza. Jednocześnie organ podkreślił, że zwiększenie dodatku służbowego o mnożnik kwoty bazowej z tytułu wykonywania czynności dochodzeniowo-śledczych jest obligatoryjne, jednak jego wysokość jest uznaniowa i ograniczona. Oznacza to, że Komendant Oddziału może uwzględnić wysokość zwiększenia zaproponowaną przez przełożonego funkcjonariusza, jak i przyznać odmienną.

W dalszej kolejności organ podał, że na szczeblu komendy oddziału prowadzi się analizy działań i efektów uzyskiwanych przez funkcjonariusza, których finałem są propozycje zwiększenia dodatków. W przedmiotowej sprawie organ I instancji, realizując swoje uprawnienia uznał, że efekty działań podejmowanych przez skarżącego czynią uzasadnionym przyznanie zwiększenia w wysokości 0,10 mnożnika kwoty bazowej. Z tej też przyczyny wskazanie, w jaki sposób Komendant Placówki Straży Granicznej w W. umotywował wniosek o przyznanie dodatku w określonej wysokości jest - w ocenie organu odwoławczego - bezprzedmiotowe, bowiem to Komendant Oddziału podejmuje finalnie decyzje w zakresie wysokości zwiększenia.

W wyniku skargi M.M. na powyższą decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 marca 2015 r. sygn. akt II SA/Wa 924/14 uchylił zaskarżoną decyzję oraz stwierdził, że nie podlega ona wykonaniu w całości.

W motywach rozstrzygnięcia Sąd odniósł się do charakteru decyzji uznaniowych i wskazał, iż powinnością organu jest uzasadnienie wydanego orzeczenia dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami. Uzasadnienie decyzji Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej sprowadza się w istocie do zacytowania przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej. Organ odwoławczy nie podał jakie względy przesądziły o przyznaniu skarżącemu dodatku w wysokości mnożnika 0,10 kwoty bazowej.

Podzielając stanowisko organu, że to organ decyzyjny jest uprawniony do podjęcia decyzji w zakresie wymiaru zwiększenia z uwzględnieniem oceny czynności służbowych realizowanych przez funkcjonariusza, sąd wskazał, iż taka ocena powinna być zaprezentowana w decyzji. Jej brak czyni uzasadnienie skarżonej decyzji pozbawionym dostatecznie zindywidualizowanych przesłanek. Podniósł ponadto, iż w toku prowadzonego postępowania organ nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 10 § 1 k.p.a.

Uchylając zaskarżoną decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, iż rozpoznając sprawę ponownie organ zapewni stronie czynny udział w postępowaniu, zaś podjęte rozstrzygnięcie uzasadni przesłankami na tyle zindywidualizowanymi, że z decyzji tej będzie wynikało jakie przesłanki organ wziął pod uwagę określając wysokość przyznanego dodatku służbowego.

Po uprawomocnieniu się wyroku, Komendant Główny Straży Granicznej decyzją z dnia [...] października 2015 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., ponownie rozpatrując odwołanie M.M. od rozkazu personalnego Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż dokonał ponownej analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego. Celem uzyskania dodatkowych danych skierowano do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej wniosek o udzielenie informacji dotyczących przyznania funkcjonariuszom Placówki SG W. w okresie od 1 lutego 2014 r. do 30 kwietnia 2014 r. zwiększenia dodatku służbowego/funkcyjnego na podstawie § 9 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 roku w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej. Ocenie poddano również i w drodze postanowienia odrzucono wniosek skarżącego o przesłuchanie w charakterze świadków komendanta PSG w W. [...] SG A.M. oraz funkcjonariusza sporządzającego wniosek o zwiększenie dodatku służbowego, na okoliczność ustalenia przesłanek jakie przemawiały za zmianą wysokości przyznanego zwiększenia dodatku służbowego.

Po zapoznaniu z aktami postępowania administracyjnego [...] SG M.M. złożył w piśmie z dnia 28 września 2015 r. kolejne wnioski dowodowe:

– dołączenie do akt postępowania kopii wszystkich wniosków dotyczących przyznawania funkcjonariuszom Placówki SG W.w okresie od 1 stycznia 2014 r. do 30 kwietnia 2014 r. zwiększeń dodatku służbowego przyznanego na podstawie § 9 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 8 lutego 2008 r.,

– wskazanie i pisemne udokumentowanie w aktach postępowania z jakiego powodu komendant [...]OSG nie wykonał polecenia organu II instancji w zakresie przesłania przedmiotowych wniosków, zawartego w piśmie fax [...],

– w związku z odmową przesłuchania wnioskującego o przyznanie zwiększenia, pisemne wskazanie powodów wnioskowania o obniżenie zwiększenia dodatku służbowego (zgodnie z wytycznymi WSA w Warszawie),

– wskazanie konkretnych czynności jakie wykonywali (a nie nadzorowali) zgodnie z § 9 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia MSWiA z dnia 8 lutego 2008 r. Kierownik Zespołu ds. Przestępstw i Wykroczeń GOŚ PSG w W., Kierownik Grupy Operacyjno-Śledczej PSG w W., Kierownik Zespołu do spraw Kryminalnej Analizy Operacyjnej i Przetwarzania Danych GOŚ w W. i Zastępca Komendanta PSG W. oraz podanie z jakiego powodu ostatnich troje funkcjonariuszy nie zostało ujętych w zestawieniu przesłanym przez Komendanta [...] Oddziału SG, pomimo polecenia organu II Instancji (fax [...] z dn. [...] sierpnia 2015 r.),

– pisemne wskazanie, czy zwiększenie dodatku na podstawie § 9 ust. 5 pkt 1 ww. rozporządzenia otrzymywał Komendant PSG w W., a jeśli tak, to za wykonywanie jakich czynności w nim wymienionych,

– biorąc pod uwagę fakt, iż w § 9 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia opisane jest zwiększenie dodatku służbowego, którego kryteria przyznania opisuje § 8 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia - pisemne odniesienie się do każdego z tych kryteriów, ze wskazaniem, które z nich uległy zmianie skutkującej obniżeniem zwiększenia dodatku.

Analizując sprawę pod kątem zgromadzonego materiału dowodowego, jak również w kontekście podniesionych przez funkcjonariusza wniosków, organ uznał, iż odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.

Wskazał, iż zgodnie z obowiązującym w trakcie wydawania zaskarżonego rozstrzygnięcia § 9 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej, uchylonym rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 10 września 2014 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1233), funkcjonariuszowi zwiększano dodatek służbowy albo funkcyjny za wykonywanie przez niego czynności operacyjno-rozpoznawczych lub dochodzeniowo-śledczych o mnożnik nie większy niż 0,40 kwoty bazowej.

Zwiększenie o określony mnożnik następowało na wniosek przełożonego funkcjonariusza, w tym przypadku Komendanta Placówki SG w W., który proponował także wymiar zwiększenia mnożnika dla funkcjonariusza. Organ decyzyjny, Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej, był uprawniony do podjęcia decyzji w zakresie wymiaru zwiększenia, z uwzględnieniem oceny czynności służbowych realizowanych przez funkcjonariusza. Organ odwoławczy zauważył, że zwiększenie dodatku służbowego lub funkcyjnego o mnożnik kwoty bazowej z tytułu wykonywania czynności dochodzeniowo-śledczych było obligatoryjne, jednak jego wysokość uznaniowa i ograniczona. Tym samym Komendant Oddziału mógł uwzględnić wysokość zwiększenia zaproponowaną przez przełożonego funkcjonariusza, jak i przyznać odmienną. Podkreślił, że na szczeblu komendy oddziału prowadzono analizy działań i efektów uzyskiwanych przez funkcjonariuszy, których finałem są propozycje zwiększenia dodatków. W przedmiotowej sprawie Komendant [...] Oddziału Straży Granicznej, realizując swoje uprawnienia uznał, że efekty działań podejmowanych przez funkcjonariusza czyniły uzasadnionym przyznanie zwiększenia w wysokości 0,10 mnożnika kwoty bazowej.

Organ II instancji powyższe stanowisko uznał za uzasadnione. Wskazał, iż z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, tj. teczki akt osobowych funkcjonariusza oraz informacji przekazanych organowi w zakresie ilości, wysokości oraz uzasadnienia przyznania funkcjonariuszom Placówki Straży Granicznej W. zwiększeń dodatku służbowego na podstawie cytowanego wyżej przepisu w okresie od 1 stycznia 2014 r. do 30 kwietnia 2014 r., wynika bowiem, iż ilość wykonywanych przez funkcjonariusza spraw w podlegającym ocenie okresie była niższa w stosunku do innych funkcjonariuszy realizujących ten sam rodzaj czynności (dochodzeniowo-śledcze). W stosunku do poprzednich okresów, za które przyznano skarżącemu przedmiotowe zwiększenie, ilość realizowanych przez niego spraw systematycznie spadała, co musiało mieć wpływ na wysokość przyznanego zwiększenia dodatku służbowego. Zgodnie bowiem z wnioskiem z dnia [...] stycznia 2014 r., stanowiącym podstawę do wydania zaskarżonego rozkazu personalnego z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] [...] SG M.M. w okresie od [...] czerwca 2013 r. do [...] grudnia 2013 r. prowadził 2 postępowania przygotowawcze oraz 2 postępowania w sprawach o wykroczenie. Poza obowiązkami wynikającymi bezpośrednio z toku realizowanych przez PSG zadań służbowych wykonywał 5 pomocy prawnych dla innych jednostek organizacyjnych SG, takich jak przesłuchania świadków, przeszukania i inne. Wskazano również, iż funkcjonariusz posiada znaczną wiedzę teoretyczną oraz praktyczną z zakresu procedury karnej oraz administracyjnej. Ocena wykonywanych przez niego zadań za okresy bezpośrednio poprzedzające wymieniony wskazywała na większą skuteczność funkcjonariusza w realizowaniu obowiązków służbowych. I tak we wniosku z dnia [...] stycznia 2013 r., stanowiącym podstawę do przyznania zwiększenia dodatku służbowego za okres od 1 lutego 2013 r. do 30 czerwca 2013 r. w wysokości 0,25 kwoty bazowej wykazano, iż [...] SG M.M. właściwie realizuje obowiązki służbowe na zajmowanym stanowisku. Bardzo dobrze wykorzystuje posiadane kwalifikacje i umiejętności, przejawia inicjatywę i samodzielność. W okresie od [...] czerwca 2012 r. do [...] grudnia 2012 r. prowadził postępowania przygotowawcze (ogółem 13), postępowania w sprawie o popełnienie wykroczenia, w tym z zakresu nielegalnego zatrudnienia cudzoziemców, ponadto w zakresie dochodzeniowo-śledczym opiniował [...]. Poza obowiązkami wynikającymi bezpośrednio z toku realizowanych przez PSG zadań służbowych wykonywał wielokrotnie zadania dodatkowe w ramach pomocy prawnej dla innych jednostek organizacyjnych SG, jak przesłuchania świadków, przeszukania i inne. Czynności te realizował na poziomie bardzo dobrym.

Z wniosku z dnia [...] maja 2013 r., który stanowił podstawę do zwiększenia dodatku służbowego za okres od [...] lipca 2013 r. do [...] grudnia 2013 r. w wysokości 0,20 kwoty bazowej wynika, iż skuteczność funkcjonariusza w realizacji obowiązków spadła, jednakże nadal była większa w porównaniu z okresem, za który przyznano zakwestionowane przez funkcjonariusza zwiększenie. W podlegającym ocenie okresie [...] SG M.M. prowadził 8 postępowań przygotowawczych, w zakresie dochodzeniowo-śledczym zaopiniował 4 SEO. Poza obowiązkami wynikającymi bezpośrednio z toku realizowanych przez PSG zadań służbowych wykonywał wielokrotnie zadania dodatkowe w ramach pomocy prawnej dla innych jednostek organizacyjnych SG, jak przesłuchania świadków, przeszukania i inne.

Przedstawiona analiza pozwoliła na ustalenie przesłanek jakie przemawiały za wystąpieniem przez Komendanta Placówki SG W. - [...] DSG A.M. z wnioskiem o przyznanie skarżącemu zwiększenia dodatku służbowego w wysokości 0,10 kwoty bazowej. To zaś stanowiło podstawę do odrzucenia przez organ wniosku dowodowego dotyczącego przesłuchania ww. oraz osoby sporządzającej wniosek na powyższą okoliczność.

Niezależnie od przedstawionych ustaleń organ stwierdził, iż analiza przekazanych przez [...] Oddział Straży Granicznej wniosków dotyczących przyznania funkcjonariuszom realizującym w Placówce SG W. czynności dochodzeniowo-śledcze zwiększeń dodatku służbowego pozwala na przyjęcie, iż wysokość przyznanego funkcjonariuszowi zwiększenia uzależniona była od ilości zrealizowanych spraw. Przykładowo, z wniosku o przyznanie zwiększenia dodatku służbowego starszemu specjaliście Zespołu do spraw Przestępstw i Wykroczeń Grupy Operacyjno-Śledczej wynika, iż zwiększenie w wysokości 0,4 kwoty bazowej zostało przyznane w związku z przeprowadzeniem 9 postępowań przygotowawczych oraz 3 postępowań w sprawie o wykroczenie. Wskazano również, iż funkcjonariusz wykazał się wysokim profesjonalizmem oraz zaangażowaniem w prowadzonych postępowaniach przygotowawczych. Cechowała go rzetelność, terminowość oraz samodzielność w realizacji postawionych zadań. Poza obowiązkami wynikającymi bezpośrednio z toku realizowanych przez PSG zadań służbowych wykonał 10 pomocy prawnych dla innych jednostek organizacyjnych SG, jak przesłuchania świadków, przeszukania i inne.

Odnosząc się natomiast do podniesionych przez skarżącego w piśmie z dnia [...] września 2015 r. wniosków, organ odwoławczy uznał za zbędne dołączanie do akt postępowania nienadesłanych przez organ I instancji wniosków dotyczących przyznawania funkcjonariuszom Placówki SG W. w okresie od [...] stycznia 2014 r. do [...] kwietnia 2014 r. zwiększenia dodatku służbowego na podstawie obowiązującego w ww. okresie § 9 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie uposażenia zasadniczego i dodatków do uposażenia funkcjonariuszy SG. Wskazał, iż wnioski zostały dostatecznie opisane w piśmie Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej. Ponadto, opisane wnioski dotyczyły funkcjonariuszy realizujących czynności operacyjno-rozpoznawcze i zawarte w nich informacje nie mogą mieć bezpośredniego przełożenia na niniejszą sprawę, w której przyznanie zwiększenia związane było z wykonywaniem przez skarżącego czynności o odmiennym charakterze, tj. dochodzeniowo-śledczych. W związku z powyższym zbędne jest wykazywanie przyczyn z jakich organ I instancji nie przesłał przedmiotowych wniosków.

Odnosząc się do wniosku dotyczącego pisemnego wskazania powodów wnioskowania o obniżenie zwiększenia dodatku służbowego organ stwierdził, iż w rozpatrywanej sprawie nie doszło do obniżenia zwiększenia dodatku służbowego. Zaskarżonym rozkazem personalnym zwiększenie zostało bowiem przyznane w nowej wysokości po upływie okresu, na który rozkazem personalnym z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] przyznano funkcjonariuszowi zwiększenie w wysokości 0,20 kwoty bazowej (za okres od [...] lipca 2013 r. do [...] grudnia 2013 r.). Powody przyznania zwiększenia w nowej, niższej wysokości podane zostały powyżej.

Poddając ocenie kolejny wniosek funkcjonariusza w przedmiocie wskazania czynności jakie wykonywali Kierownik Zespołu do spraw Przestępstw i Wykroczeń Grupy Operacyjno-Śledczej, Kierownik Grupy Operacyjno-Śledczej, Kierownik Zespołu do spraw Kryminalnej Analizy Operacyjnej i Przetwarzania Danych Grupy Operacyjno-Śledczej oraz zastępca komendanta PSG W., organ uznał, iż nie zasługuje on na uwzględnienie, gdyż postępowanie nie dotyczy przyznania zwiększenia dodatku funkcyjnego ww. funkcjonariuszom. Niezależnie od powyższego wskazał, iż zakres zadań wykonywanych przez wymienionych funkcjonariuszy, z uwagi na charakter zajmowanego stanowiska (stanowiska kierownicze), był zasadniczo inny od zadań wykonywanych przez stronę.

Decyzja Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] października 2015 r. nr [...] stała się przedmiotem skargi M.M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdził, iż zaskarżona decyzja, wydana po przeprowadzeniu odwoławczego postępowania administracyjnego, w ramach realizacji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 924/14 dalece odbiega od przepisów k.p.a., jak również od zaleceń przedstawionych w uzasadnieniu przedmiotowego wyroku.

Organ dopiero po miesiącu od doręczenia wyroku przesłał pismo informujące o konieczności uzyskania niezbędnych informacji z [...] Oddziału Straży Granicznej oraz zapewnienia stronie czynnego udziału w postępowaniu. Pismo nie precyzowało jakie nowe informacje zostały uznane za niezbędne, ponadto zostało ono przesłane na adres, pod którym od ponad roku nie przebywał, o czym organ został powiadomiony.

Skarżący wskazał, iż nie zgadza się z postanowieniem z dnia [...] września 2014 r. nr [...], w którym organ odmówił przesłuchania wnioskującego o przyznanie zwiększenia [...] M. i funkcjonariusza sporządzającego wniosek. Stwierdził przy tym, iż odmowa przeprowadzenia tych dowodów w sposób oczywisty wykazała, iż organ nie miał zamiaru wykonać zaleceń zawartych w wyroku WSA.

Skarżący za niedorzeczny uznał wywód organu, iż powodem obniżenia zwiększenia dodatku był spadek ilości realizowanych przez niego spraw oraz stwierdził, iż według organu zapewnienie mu czynnego udziału w postępowaniu polega na odrzucaniu składanych wniosków dowodowych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i stwierdził, iż niczym nieudowodniony jest zarzut skarżącego, iż organ nie wykonał zaleceń zawartych w wyroku z dnia 19 marca 2015 r.

Odnosząc się do podniesionej przez skarżącego kwestii, iż o ilości prowadzonych przez niego spraw decydował przełożony, organ wskazał, iż w okresie objętym wnioskiem funkcjonariusz wielokrotnie przebywał na zwolnieniu lekarskim, zatem przełożony nie mógł przydzielać skarżącemu zadań.

Podał, iż wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności sprawy, jak również dokonał ustalenia stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej. Wydanie decyzji nastąpiło zgodnie z przepisami prawa, w granicach przyznanych organowi uprawnień rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 r. Ponadto, uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera wyczerpujące uzasadnienie faktyczne i prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zaskarżona decyzja została wydana w ponownym postępowaniu administracyjnym przeprowadzonym przez organ odwoławczy po uchyleniu przez tut. Sąd wyrokiem z dnia 19 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 924/14 decyzji Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwiększenia dodatku służbowego.

Stosownie do przepisu art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), organ ponownie rozpatrując sprawę związany jest oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w orzeczeniu sądu. W przedmiotowej sprawie ocena prawna dotyczyła przede wszystkim prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ww. wyroku, szczególna rola decyzji uznaniowych polega na starannym przedstawieniu branych pod uwagę przesłanek, przy czym powinnością organu jest uzasadnienie wydawanego rozstrzygnięcia dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami. Podkreślił również, iż właściwe zachowanie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wymaga, aby rozstrzygnięcia organów obu instancji zapadały w wyniku przeprowadzenia przez każdy z tych organów postępowania merytorycznego.

Stwierdzić należy, iż do wyrażonej przez Sąd oceny organ się zastosował.

Komendant Główny Straży Granicznej wskazał, iż w celu uzyskania dodatkowych danych zwrócił się do Komendanta [...] Oddziału Straży Granicznej o informacje dotyczące przyznania funkcjonariuszom placówki Straży Granicznej W. w okresie od [...] lutego 2014 r. do [...] kwietnia 2014 r. zwiększenia dodatku służbowego/funkcyjnego na podstawie obowiązującego wówczas § 9 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 8 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia zasadniczego oraz dodatków do uposażenia funkcjonariuszy Straży Granicznej (Dz. U. Nr 24, poz. 148 ze zm.). Informacje te miały dotyczyć danych ilu funkcjonariuszom przyznano powyższe zwiększenie, w jakiej wysokości i za jaki zakres przydzielonych zadań. Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym teczki akt osobowych skarżącego oraz przekazanych informacji w zakresie ilości, wysokości oraz uzasadnienia przyznania funkcjonariuszom Placówki SG W.organ ustalił, iż ilość wykonywanych przez skarżącego spraw w podlegającym ocenie okresie była niższa w stosunku do innych funkcjonariuszy realizujących ten sam rodzaj czynności.

Z akt administracyjnych wynika również, iż organ zapewnił stronie czynny udział w postępowaniu, zaś podjęte rozstrzygnięcie uzasadnił przesłankami na tyle zindywidualizowanymi, że z decyzji wynika jakie przesłanki organ wziął pod uwagę określając wysokość przyznanego dodatku służbowego. Zatem nie można podzielić zarzutu skargi, iż organ ponownie rozpoznając odwołanie nie zastosował się do oceny prawnej i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażonych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Wa 924/14.

Natomiast podnoszona w skardze kwestia naruszenia terminów w postępowaniu odwoławczym nie mogła być oceniana w niniejszej sprawie, a jedynie ze skargi na bezczynność organu.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w wyroku.