Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 66/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2006-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Geodezja i kartografia
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U. 2000 nr 100 poz 1086
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Asesor WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Sekretarz sądowy Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 czerwca 2006 sprawy ze skarg T.G. i J.G. na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargi.


UZASADNIENIE

Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]. Znak [...] po rozpatrzeniu odwołania J.G. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] znak: [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą właścicielom i inwestorom T. i J. G. dokonanie rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku gospodarczo-garażowego, zlokalizowanego na posesji położonej w B. przy ul. S., kolidującego z gazociągiem wysokoprężnym Ø 500/4,0 MPa relacji O-L oraz uprzątnięcie i uporządkowanie terenu po dokonanej rozbiórce.

W motywach rozstrzygnięcia organ podniósł, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał rozbiórkę przedmiotowego budynku gospodarczo-garażowego na podstawie art. 37 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane (Dz.U.Nr 38, poz.229 ze zm.) w zw. z art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). Od decyzji tej odwołał się J.G. podnosząc, że organ nie uwzględnił dokumentacji geodezyjnej będącej w zasobach Starostwa Powiatowego w S., z której wynika, że do chwili przeprowadzenia inwentaryzacji prawidłowy przebieg gazociągu nie był znany i nawet w przypadku zachowania należytej staranności odwołujący się nie uzyskałby informacji o przebiegu nitki gazociągu. Organ II instancji wskazał, iż w toku postępowania administracyjnego ustalono, że na terenie nieruchomości położonej w B. przy ul. S. w odległości ok.11,50m od budynku mieszkalnego i 0,30m od granicy działki znajduje się murowany, otynkowany budynek o wymiarach 14,40m x 5,40m z użytkowym strychem, z dwuspadowym dachem o konstrukcji drewnianej pokrytym eternitem falistym. Do tego budynku od strony południowej przylega ubikacja o wymiarach 1,25m x 1,10m a od strony północnej budynek gospodarczy na opał. W parterze budynku znajduje się pomieszczenie gospodarcze i garaż, piętro przeznaczone na gołębnik do którego prowadzą schody zewnętrzne, stalowe, wsparte na płycie balkonowej bez balustrady. Ściany południowa i zachodnia są pełne, w pozostałych nietypowa stolarka okienno-drzwiowa. Inwestor oświadczył, że murowany budynek wybudował w 1992r. bez pozwolenia na budowę. Dodatkowe oględziny na działce nr ew. 539 w B. ujawniły, że przedmiotowy budynek usytuowany jest w odległości ok. 6m od gazociągu wysokoprężnego Ø 500/4,0 MPa relacji O.-L. wybudowanego w 1975r. Co do kolizji tych obiektów uniemożliwiającej prowadzenie prac eksploatacyjnych i stwarzających poważne zagrożenie dla życia i mienia wypowiedziało się Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo S.A. Regionalny Oddział Przesyłu w Tarnowie Terenowa Jednostka Obsługi w Sandomierzu w piśmie z dnia 19.08.2004r. a następnie stanowisko to zostało podtrzymane w piśmie z dnia 8 lipca 2005r. przez Operatora Gazociągów Przemysłowych GAZ-SYSTEM Sp. z o.o. Oddział w Tarnowie następcy prawnego PGNiG S.A. w Warszawie . PGNiG S.A w Warszawie Regionalny Oddział Przesyłu w Tarnowie Terenowa Jednostka Obsługi w Sandomierzu przedłożył mapkę geodezyjną inwentaryzacji gazociągu wysokiego ciśnienia, przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 19.04.2005r. potwierdzającą, że samowolnie wybudowany budynek usytuowany jest w odległości ok. 7m od istniejącego gazociągu, który został wybudowany w oparciu o pozwolenie na budowę wydane przez Urząd Gminy w B. z dnia [...] znak: [...]. W ocenie organu odwoławczego przedmiotowy budynek gospodarczo-garażowy narusza przepisy rozporządzenia Ministra Przemysłu z dnia 24 czerwca 1989r. w sprawach warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe ( Dz.U. Nr 45, poz. 243) znajdującego w sprawie zastosowanie z uwagi na § 89 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 30 lipca 2001r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz.U. Nr 97, poz. 1055), stosownie do którego, przepisów tego rozporządzenia nie stosuje się do gazociągów wybudowanych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia i dla których przed tym dniem wydano pozwolenie na budowę. Zgodnie zatem z załącznikiem nr 1, tabela 2, lp. 4 do rozporządzenia z dnia 24 czerwca 1989r., odległość od obrysów obiektów terenowych dla budynków wolno stojących i niemieszkalnych oraz budynków pomocniczych wynosi 25m z możliwością zmniejszenia jej do 15m. Nie ma możliwości pozostawienia budynku gospodarczo-garażowego w istniejącym stanie, jak również dokonania zmian lub przeróbek doprowadzających go do zgodności z przepisami art. 40 Prawa budowlanego z 1974r., ponieważ wiązałby to się z wykonaniem nowego budynku od podstaw tj. wykonania fundamentów, ścian oraz dachu z innym jego usytuowaniem.

W skardze na decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 24.11.2005r. T. i J. G. podnieśli, iż w 1992r. zrealizowali budynek gospodarczy o powierzchni nie przekraczającej 35m2 , a zatem nie wymagający pozwolenia na budowę zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 1 lit a ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Zdaniem stron skarżących, nawet gdyby przepisy obowiązujące w 1992r. wymagały uzyskania na taki obiekt pozwolenia na budowę to art. 37 Prawa budowlanego z 1974r. umożliwiał legalizację samowoli budowlanej jeżeli obiekt spełniał wszystkie wymagania przepisów oraz jego lokalizacja nie naruszała przepisów o zagospodarowaniu przestrzennym. Skoro szczegółowy plan zagospodarowania przestrzennego obowiązującego w 1992r. nie zawierał odpowiednich zakazów, przeznaczenie w tym planie działki pod budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego nie sprzeciwia się wznoszeniu na działce także budynków gospodarczych. Skarżący wywodzą, iż to wydanie pozwolenia na budowę gazociągu nastąpiło z naruszeniem prawa, a oni przystępując do budowy budynku w 1992r. wobec zaznaczenia usytuowania gazociągu dopiero na mapie inwentaryzacyjnej z 21.10.2005r. nie mieli możliwości zapoznania się z jego przebiegiem.

W odpowiedzi na skargę Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona i podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W rozpatrywanej sprawie kontrola sądowoadministracyjna takich naruszeń prawa nie wykazała.

Z niekwestionowanych ustaleń faktycznych dokonanych w sprawie wynika, iż obiekt budowlany, którego dotyczy zaskarżone rozstrzygnięcie został wybudowany w 1992r. oraz że inwestorzy na realizację tej inwestycji nie posiadali wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Budynek gospodarczo-garażowy o wymiarach 14,40m x 5,40m zgodnie z przepisami § 44 ust. 1 pkt 1 obowiązującego w 1992r. rozporządzenia Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 20 lutego 1975r. w sprawie nadzoru urbanistyczno- budowlanego (Dz.U. Nr 8, poz. 48) takiego zezwolenia wymagał. Dopuszczenie się przez inwestora samowoli budowlanej skutkuje orzeczeniem nakazu rozbiórki, przewidzianego art. 48 Prawa budowlanego z 1994r. Zgodnie zaś z art. 103 ust. 2 tej ustawy, przepisu art. 48 nie stosuje się do obiektów , których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie tej ustawy, do takich obiektów stosuje się przepisy dotychczasowe. W rozpoznawanej sprawie do oceny stanu faktycznego należy więc przyjąć przepisy ustawy z dnia 24 października 1974r. Prawo budowlane, zwanej w dalszej części uzasadnienia ustawą.

Przepis art. 37 ust. 1 ustawy przewidywał, że obiekty budowlane lub ich części będące w budowie lub wybudowane niezgodnie z przepisami obowiązującymi w okresie ich budowy, podlegają przymusowej rozbiórce, gdy organ administracji publicznej stwierdzi, że obiekt budowlany lub jego część: 1) znajduje się na terenie, który zgodnie z przepisami o planowaniu przestrzennym nie jest przeznaczony pod zabudowę albo przeznaczony jest pod innego rodzaju zabudowę, lub 2) powoduje bądź w razie wybudowania spowodowałby niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia.

Organ II instancji wykazał, iż usytuowanie budynku gospodarczo-garażowego w odległości ok. 7m od istniejącego gazociągu wysokoprężnego Ø 500/4,0 MPa relacji O-L. narusza przepisy rozporządzenia Ministra Przemysłu z dnia 24 czerwca 1989r. w sprawach warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz.U. Nr 45, poz. 243), które mają w sprawie zastosowanie poprzez powołany § 89 rozporządzenia z dnia 30 lipca 2001r. w zakresie odnoszącym się do odległości jakie powinny być zachowane pomiędzy sieciami gazowymi a obiektami terenowymi. Nie budzi wątpliwości, iż określenie stosownie do § 5 ust. 1 cyt. rozp. minimalnych odległości sieci gazowej od obiektów terenowych było podyktowane względami bezpieczeństwa dla ludzi lub mienia znajdujących się w pobliżu tych sieci. Z załącznika nr 1 tabela 2 lp. 4 wynika, że minimalna odległość od obrysów obiektów terenowych dla budynków niemieszkalnych oraz budynków pomocniczych wynosi 25m, z możliwością zmniejszenia jej do 15m. Wybudowanie zatem budynku gospodarczo-garażowego w odległościach mniejszych niż minimalne przewidzianych przepisami rozporządzenia z dnia 24 czerwca 1989r. stanowi przesłankę z art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy w postaci wzniesienia obiektu budowlanego, który "powoduje niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia albo niedopuszczalne pogorszenie warunków zdrowotnych lub użytkowych dla otoczenia". W tej sytuacji nie miało znaczenia, iż budynek gospodarczo-garażowy został wybudowany na działce, dla której ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie zawierały zakazu realizacji takiej budowy. Nie ma również decydującego znaczenia podnoszona przez skarżących okoliczność, co do wątpliwości w przebiegu gazociągu. Nawet gdyby uznać, że dokumentacja geodezyjna nie odzwierciedla faktycznego przebiegu gazociągu to i tak ta okoliczność nie zwalniała skarżących od wymogu uzyskania pozwolenia na budowę, a na tym etapie właściwy do wydania pozwolenia na budowę organ był zobowiązany rozważyć wszystkie kwestie związane z usytuowaniem projektowanego budynku.

Słusznie zatem organ przyjął, iż brak jest podstaw do legalizacji samowoli budowlanej w trybie art. 40 ustawy, albowiem nie istnieją możliwości dokonania zmian lub przeróbek prowadzących do usunięcia powołanych w art. 37 ust. 1 pkt 2 zagrożeń czy pogorszeń, niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami. Przeróbki te bowiem sprowadzałyby się do wybudowania nowego budynku, z innym usytuowaniem.

Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem i dlatego na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2002r., nr 153, poz.1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.