Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 575/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Rozwoju, Pracy i Technologii
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 232 § 1 pk1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

| | POSTANOWIENIE, , Dnia 24 czerwca 2021 r., , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym:, Przewodniczący, Sędzia WSA Przemysław Żmich, , , , po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2021 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w [...], na postanowienie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii, z [...] lutego 2021 r. nr [...], w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, , postanawia:, , odrzucić skargę;, zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz [...] sp. z o.o. w [...] kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego.,


UZASADNIENIE

Pismem z [...] lutego 202 r. [...] sp. z o.o. w [...] (powoływana dalej również jako: "Spółka", "skarżąca", "strona skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii (powoływanego dalej również jako: "organ", "Minister") z [...] lutego 2021 r. nr [...]. Aktem tym organ, na wniosek K. T., wstrzymał wykonanie własnej decyzji z [...] grudnia 2020 r., nr: [...], utrzymującej w mocy decyzję Ministra Rozwoju z [...] czerwca 2020 r., nr: [...] orzekającą o stwierdzeniu nieważności decyzji Wojewody [...] z [...] maja 2003 r., nr [...]. Wyżej wskazaną decyzją Wojewody [...] stwierdzono nieważność decyzji Naczelnika [...] z [...] października 1979 r., [...] o wywłaszczeniu za odszkodowaniem na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości o powierzchni [...] arów [...] m2, położonej w [...], przy ulicy [...], stanowiącej współwłasność S. T. w 2/4 części i A. T. oraz P. C. – po ¼ części. Kwestionowane postanowienie Ministra zawierało pouczenie o przysługującej stronom skardze do sądu administracyjnego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Ustala więc, czy nie zachodzi jedna z wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., powoływana dalej jako: "ppsa"), przesłanek do odrzucenia skargi.

Zakres właściwości został uregulowany w art. 3 ppsa, zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie (§ 1), a kontrola ta obejmuje (§ 2) orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2 a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Zaskarżonego postanowienia Ministra z [...] lutego 2021 r. nie można zaliczyć do żadnej z wyżej wymienionych kategorii aktów organów administracji publicznej. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji nie jest więc aktem, na który służy zażalenie w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 ppsa. Nie jest również postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty. Kwestionowany akt organu, wydany na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 ppsa, ma bowiem charakter ściśle procesowy, nie określa praw i nie kształtuje obowiązków stron postępowania w sferze prawa materialnego. Dotyczy więc jedynie kwestii wpadkowej, powstałej w toku postępowania sądowoadministracyjnego.

Wprawdzie art. 194 § 1 pkt 2 ppsa przewiduje możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie wydane w trybie art. 61 ppsa, jednakże przepis ten odnosi się wyłącznie do postanowień wydanych przez wojewódzki sąd administracyjny i pozwala stronie skarżącej na kwestionowanie rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji, przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Sytuacji takiej nie konwaliduje fakt opatrzenia przez organ postanowienia błędnym pouczeniem o przysługującym prawie jego zaskarżenia, skargą do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wadliwe pouczenie o środku zaskarżenia nie powoduje bowiem powstania takiego prawa.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd stanął na stanowisku, że na postanowienie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii o wstrzymaniu wykonania decyzji tego organu z [...] grudnia 2020 r., nr: [...], wydane w trybie art. 61 § 2 pkt 1 ppsa, nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego.

W tej sytuacji, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ppsa, należało skargę odrzucić (pkt 1). O zwrocie uiszczonej kwoty wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa (pkt 2).