Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 379/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6171 Radcowie prawni i aplikanci radcowscy
Hasła tematyczne: Koszty postępowania
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 234 § 2, art. 141 § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 1090
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach  sądowoadministracyjnych

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 września 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 1420/19 o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowie wpisu na listę radców prawnych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 28 sierpnia 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 1420/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. P. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z [...] kwietnia 2019 r. w przedmiocie odmowy wpisu na listę radców prawnych.

4 września 2020 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 28 sierpnia 2020 r. oraz doręczenie sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem.

Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 16 września 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 1420/19, na podstawie art. 234 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wezwał A. P. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na wniosek w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. poz. 1090).

Na powyższe zarządzenie A. P. wniósł zażalenie, zaskarżając to zarządzenie w całości i wnosząc o jego uchylenie jako bezprzedmiotowe. Ponadto zwrócił uwagę, że w zarządzeniu brak podania rygoru jaki zostanie zastosowany w razie niezastosowania się do zapłaty opłaty kancelaryjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku, a uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku. Natomiast zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a., opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie, przy czym jeżeli opłata nie została uiszczona, to przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia.

Regulacja przytoczonego art. 234 § 2 p.p.s.a. wskazuje zatem wprost, na obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej w razie zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz określa skutek nieuiszczenia tej opłaty (ściągnięcie opłaty) – po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia.

Z treści przepisu nie wynika natomiast, że wezwanie strony do uiszczenia opłaty kancelaryjnej powinno zawierać skutek niewykonania wezwania.

Dla porównania przytoczyć można art. 220 p.p.s.a., w którym ustawodawca jednoznacznie ustanawia wymóg wskazywania w wezwaniu rygoru niewykonania obowiązku, stanowiąc, że /.../ przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania /.../.

Co istotne, nie bez powodu zastosowanie tego przepisu w odniesieniu do opłat kancelaryjnych wprost wyłącza art. 234 § 2 zdanie trzecie p.p.s.a.

Niewykonanie wezwania nie wywołuje bowiem żadnych skutków procesowych, w szczególności nie powoduje nieskuteczności wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia.

Trzeba nadto wyjaśnić, że stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych, opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł.

Jak wynika z akt sprawy, 4 września 2020 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 28 sierpnia 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 1420/19 oraz doręczenie sentencji wyroku wraz z uzasadnieniem. Skarżący nie miał przyznanego prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

W takiej sytuacji stwierdzić należy, że Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie prawidłowo zarządzeniem z 16 września 2020 r. wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł - z tytułu złożenia przez niego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Prawidłowa była bowiem zarówno podstawa prawna wezwania do uiszczenia żądanej opłaty, jak i jej wysokość. W świetle przedstawionych okoliczności zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 198 p.p.s.a. i art. 197 § 1 i § 2 i postanowił jak w sentencji