Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 7/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2015 poz 612
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant Damian Szczurowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2017 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

|UZASADNIENIE |

| |

|Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...] r. nr [...] |

|wymierzającą "A" Spółka z o.o. z siedzibą w B. karę pieniężną w kwocie 12.000,00 zł, jako podmiotowi urządzającemu gry na automacie Hot Spot |

|nr [...] poza kasynem gry. |

|Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2015 r., |

|poz. 613 ze zm., dalej powoływana jako O.p.) oraz art. 2 ust. 3 i 4, art. 3, art. 6 ust. 1, art. 8, art. 89 ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2, art. |

|90 ust. 2 oraz art. 91 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (t. j. Dz. U. z 2015r., poz. 612, powoływana w uzasadnieniu jako |

|u.g.h.). |

|W uzasadnieniu organ przedstawił następujący stan faktyczny sprawy. |

|W dniu [...] r. funkcjonariusze Urzędu Celnego w B. przeprowadzili w lokalu [...] " w Ż. kontrolę w zakresie urządzania i prowadzenia gier na |

|automatach poza kasynem gry. W trakcie kontroli stwierdzono 6 automatów, z tym że gotowy do gry był tylko jeden o nazwie Hot Spot nr [...] . |

|W trakcie kontroli przeprowadzono oględziny zewnętrzne automatów do gry, których opis został zawarty w protokole kontroli w zakresie |

|urządzania i prowadzenia gier na automatach. W wyniku oględzin zewnętrznych automatu do gry na podstawie znajdującej się na nim naklejki |

|stwierdzono, iż należy ono do skarżącej spółki. W ramach kontroli dokonano eksperymentu w postaci odtworzenia możliwości gry na automatach. W |

|jego wyniku ustalono, że gry spełniają definicję gier na automatach w rozumieniu przepisów u.g.h. i są urządzane w lokalu niebędącym kasynem |

|gry. |

|Uruchomienie urządzenia wymagało zakredytowania go kwotą 10 zł. Dostępnych było 5 gier do wyboru, w tym SIZZLING HOT. Po jej wybraniu na |

|ekranie monitora pojawiło się 5 imitowanych kolumn z symbolami. Rozpoczęcie gry następowało poprzez naciśnięcie przycisku START, co |

|uruchamiało bębny, które kręciły się z prędkością uniemożliwiającą identyfikację symboli, a następnie zatrzymywały samoczynnie, bez ingerencji|

|gracza w losowo wybranej konfiguracji. Dłuższe naciśnięcie przycisku START uruchamiało automatyczny tryb rozgrywania gier tzw. AUTOSTART, co |

|skutkowało rozgrywaniem gier zupełnie bez udziału gracza. W wyniku rozegrania kilku gier uzyskano wygraną w postaci punktów kredytowych, |

|które zostały wykorzystane do rozgrywania kolejnych gier bez konieczności poniesienia opłaty za gry. |

|W wyniku przeprowadzonego eksperymentu ustalono, że automat ten nie wymaga ponownego naciśnięcia jakiegokolwiek klawisza w celu zatrzymania |

|obracających się bębnów - bębny zatrzymują się przypadkowo, a gracz nie ma wpływu na układ figur po ich zatrzymaniu, który występuje |

|przypadkowo. Gry organizowane na tym automacie prowadzone są w celach komercyjnych, wszystkie rozegrane gry na tym automacie zawierały element|

|losowy, a urządzenie jest automatem powodującym wygrane rzeczowe w postaci punktów, za które można kontynuować grę. |

|Na tym eksperyment został zakończony. |

|Ponadto ustalono, że gra na automatach w/w lokalu odbywa się bez stosownego zezwolenia, a urządzenia nie posiadają poświadczeń rejestracji |

|automatów. Ponadto stwierdzono, że gry na automatach zawierają element losowy, a możliwość prowadzenia gier za punkty uzyskane w wyniku |

|wygranej odpowiada definicji wygranej rzeczowej. |

|Powyższe ustalenia wskazują, że gry na tym automacie w pełni wyczerpują znamiona gry na automatach w rozumieniu art. 2 ust. 3 oraz 4 ustawy z |

|19.11.2009 r. o grach hazardowych. |

|Mając na uwadze przedstawione powyżej ustalenia Naczelnik Urzędu Celnego w B. postanowieniem z [...] r. wszczął z urzędu wobec skarżącej |

|postępowanie w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie. |

|Rozważając przedmiotową sprawę stwierdził, iż w świetle zapisów ustawy o grach hazardowych w przedmiotowej sprawie gry na automatach urządzane|

|były przez spółkę poza kasynem gry czyli z naruszeniem art. 6 tej ustawy. Stwierdzono iż lokal [...] " w Ż. nie jest kasynem gry (nie spełnia |

|definicji kasyna gry oraz nie posiada wymaganej koncesji). W związku z powyższym stwierdzono, że skarżąca we wskazanym lokalu prowadziła |

|działalność hazardową. Tym samym stworzyła warunki, dała możliwość klientom tego lokalu uczestnictwa w grze hazardowej, a co za tym idzie |

|urządzała gry na automatach poza kasynem gry. |

|Biorąc pod uwagę treść przepisów prawa oraz ustalony stan faktyczny organ I instancji stwierdził, że: gry urządzane na przedmiotowym automacie|

|spełniają definicję gier na automatach określonych w art. 2 ust. 3 i 4 ustawy z 19.11.2009 r. - o grach hazardowych, są grami na urządzeniu |

|elektromechanicznym o wygrane rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Przedmiotowy automat do gier posiadał bowiem monitor, |

|wrzutnik monet oraz akceptor banknotów, metalową kuwetę do wypłaty wygranej oraz przyciski do sterowania grą, warunkiem uruchomienia |

|urządzenia było dokonanie wpłaty odpowiedniej kwoty, za którą gracz otrzymywał punkty, za które mógł prowadzić grę. Rozegrana gra posiadała |

|charakter komercyjny, odbywała się samoczynnie (automatycznie), na automatach uzyskano wygraną punktową, grający nie miał wpływu na przebieg |

|gry, podmiot organizujący gry nie posiadał koncesji na urządzanie gier na automatach, gry urządzane były poza kasynem, urządzającym gry była |

|skarżąca spółka, gdyż to do niej należało urządzenie. |

|Zatem w świetle ustalonego stanu faktycznego, decyzją z [...] r. organ I instancji orzekł, że zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach |

|hazardowych spółka z o. o. jako urządzający gry na automatach poza kasynem gry podlega karze pieniężnej w wysokości określonej w art. 89 ust. |

|2 pkt 2 w/w ustawy to jest 12.000 zł. |

|Nie zgadzając się z decyzją spółka wniosła odwołanie, w którym domagała się jej uchylenia i umorzenia postępowania w sprawie. |

|Zarzuciła organowi naruszenie prawa materialnego i procesowego, a w szczególności błędne ustalenia faktyczne, które legły u podstawy wydanej |

|decyzji i przyjęcie, że do ujawnionego urządzenia stosuje się przepisy ustawy o grach hazardowych, art. 6 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 u.g.h. |

|poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że mogą mieć zastosowanie w sprawie pomimo braku notyfikacji, a oba te przepisy stanowią normy |

|dopełniające podstawy wymierzenia sankcji przewidzianej w art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 u.g.h. Zarzuciła, że organ błędnie przyjął, iż |

|stan prawny obowiązujący w dniu wydania decyzji umożliwia orzekanie w oparciu o przepisy tej ustawy. Stwierdziła, że eksperyment |

|funkcjonariuszy celnych jako jedyny dowód jest niewystarczający dla ustalenia charakteru gier rozgrywanych na urządzeniu. Odwołał się do |

|wyroku TSUE z 19.07.2012r. w sprawach połączonych C-213/11, C-214/11 i C-217/11. Zdaniem strony u.g.h. jako ustawa zawierająca przepisy |

|techniczne, które nie zostały notyfikowane jest niezgodna z prawem unijnym i nie może być stosowana. Skoro zaś niemożliwe jest stosowanie art.|

|14 ust. 1 u.g.h. nie ma także możliwości stosowania art. 6 i art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. |

|Po rozpatrzeniu argumentów odwołania Dyrektor Izby Celnej w K. zaskarżoną decyzją z 31.10.2016 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.|

|W uzasadnieniu organ odwoławczy uznał, że w świetle przepisów regulujących działalność w zakresie urządzania gier na automatach zawartych w |

|ustawie o grach hazardowych, które wskazał, istotnym przy wymierzaniu kary pieniężnej jest ustalenie osoby urządzającej gry poza kasynem oraz |

|stwierdzenie, że dane urządzenie umożliwia grę na automacie wskazaną w tej ustawie, urządzający nie dysponuje wymaganym w ustawie zezwoleniem,|

|a miejsce, w który urządzane są gry nie jest kasynem. |

|Dokonując merytorycznego rozpoznania sprawy Dyrektor Izby Celnej w K. wskazał, że kwestia własności automatu i urządzającego gry nie budzi |

|wątpliwości i nie była przedmiotem sporu. Automat jest własnością skarżącej spółki, co ustalono na podstawie naklejki na urządzeniu i |

|znajdował się w lokalu, w którym przeprowadzono kontrolę. |

|W protokole z kontroli opisano wszystkie przeprowadzone czynności, w tym oględziny ujawnionych automatów i przebieg przeprowadzonych gier |

|kontrolnych. Eksperymenty przeprowadzone na urządzeniach wykazały, iż automaty nie wymagały ponownego naciśnięcia jakiegokolwiek klawisza w |

|celu zatrzymania obracających się bębnów - bębny zatrzymują się przypadkowo, a gracz nie ma wpływu na układ figur po ich zatrzymaniu oraz |

|dobór rozdawanych kart następował przypadkowo. Gry organizowane na tym automacie prowadzone są w celach komercyjnych, wszystkie rozegrane gry |

|na tym automacie zawierały element losowy, a urządzenie jest automatem umożliwiającym uzyskanie wygranych rzeczowe w postaci punktów, za które|

|można kontynuować grę. Ustalono, że gry na automacie w kontrolowanym lokalu odbywają się bez stosownego zezwolenia, a urządzenie nie posiada |

|poświadczenia rejestracji. Ponadto stwierdzono, że gry na automacie zawierają element losowy, a możliwość prowadzenia gier za punkty uzyskane |

|w wyniku wygranej odpowiada definicji wygranej rzeczowej. Na automatach zainstalowana była m.in. gra American Poker II będąca z zasady |

|hazardową grą karcianą. |

|Dalej organ odwołał się do licznego orzecznictwa sądów administracyjnych i Sądu Najwyższego dotyczącego tej problematyki i potwierdzającego |

|zasadność uznania tak prowadzonej gry za grę losową, której wynik zależy od przypadku (postanowienie SN z 7 maja 2012 r. r. sygn. akt V KK |

|420/11). Podkreślił, że w świetle ustalonego stanu faktycznego, a w szczególności przeprowadzonego eksperymentu procesowego gry urządzane na |

|zabezpieczonym automacie są grami losowymi. Automat odpowiada definicji urządzeń, których wykorzystywanie jest możliwe tylko za zezwoleniem i |

|w kasynie. Dalej organ odkreślił, że nie ma też wątpliwości, że to skarżąca Spółka urządzała gry, przy wykorzystaniu zabezpieczonego automatu,|

|co nie jest nawet kwestią sporną, podobnie jak brak zezwolenia czy urządzanie gry poza kasynem. Stąd nałożenie kary pieniężnej, wynikającej z |

|art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. było zasadne. |

|Na poparcie wydanego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał na liczne wyroki sądów administracyjnych, w tym wyrok II GSK 183/14, wyrok SN z |

|7.05.2012r. sygn. akt V KK 420/11, wyrok TSUE C-213/11 z 19.07. 2012 r. i wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 11.03. 2015 r. w sprawie P 4/14. |

|Organ podkreślił, że ustawa o grach hazardowych jest częścią polskiego systemu prawnego i do czasu utraty mocy obowiązującej organy podatkowe,|

|zgodnie z zasadą praworządności, mają obowiązek jej stosowania. |

|Na koniec odwołał się do uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16.05.2016 r., sygn. akt II GPS 1/16, która w pełni potwierdziła |

|prawidłowość subsumpcji poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych do przepisów prawa materialnego, t.j. art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 |

|u.g.h. |

|Decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. Spółka zaskarżyła wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. |

|Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła: |

|1. naruszenie prawa materialnego w postaci art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że |

|organizowanie gier na przedmiotowych urządzeniach w dacie czynu mogło naruszać przepisy tej ustawy i zastosowanie ich w sprawie w sytuacji, |

|gdy przepis art. 14 ust. 1 powołanej ustawy, jako techniczny w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z |

|22.06.1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasady dotyczące usług |

|społeczeństwa informacyjnego (Dz. U. L 204, s. 37), zmienionej dyrektywą Rady 2006/96/WE z 20.11.2006 r. (Dz.U. L 363, s. 81) (zwanej dalej |

|"dyrektywą 98/34") nie może być stosowany przez organy władzy publicznej w stosunku do osób prywatnych - zarówno fizycznych, jak i prawnych; a|

|ten przepis stanowi normę dopełniającą podstawę wymierzenia sankcji przewidzianej w art. 89 ust. 1 pkt. 2, ust. 2 pkt 2; |

|a na wypadek nieuwzględnienia powyższego zarzutu |

|2. naruszenie prawa materialnego poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie jako podstawy prawnej wymierzenia kary normy zawartej w art. 89 |

|ust. 1 pkt 2 u.g.h. w zw. z art. 89 ust. 2 pkt. 2 u.g.h., która jest skierowana do podmiotów mających koncesję na prowadzenie kasyna, w |

|sytuacji gdy sprawa powinna być rozstrzygana w świetle dyspozycji z art. 89 ust. 1 pkt 1u.g.h. w zw. z art. 89 ust. 2 pkt 1 u.g.h. (dot. |

|urządzania gier hazardowych bez koncesji). |

|Podnosząc powyższe zarzuty wniosła o: |

|1. uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji w całości, |

|2. zasądzenie od Skarbu Państwa - Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz skarżącego kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego |

|według norm przepisanych oraz kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, |

|3. stwierdzenie, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się rozstrzygnięcia sądu, które zapadnie w niniejszej |

|sprawie. |

|W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Podkreślił związanie |

|uchwałą NSA z 16.05.2016 r. sygn. akt II GPS 1/16. |

| |

|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: |

|Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. |

|Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) sądy |

|administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli |

|ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast na podstawie art. 134 § 1 ustawy z 30.08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi|

|(tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej P.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i |

|wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ocena legalności zaskarżonej decyzji, przeprowadzona według wskazanych powyżej kryteriów |

|wykazała, iż skargę należało oddalić. |

|Istota sporu w przedmiotowej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy wydając decyzję o nałożeniu kary pieniężnej na skarżącą spółkę|

|prowadzącą działalność w zakresie urządzania gry na automatach w lokalu [...] w Ż. organ podatkowy nie naruszył prawa. Zdaniem skarżącej brak |

|notyfikacji ustawy skutkuje niemożnością jej stosowania, w tym przepisów o nałożeniu kary pieniężnej. Odmienny pogląd prezentują organy |

|podatkowe obu instancji. |

|Zatem w pierwszej kolejności należy wskazać, że ustalenia faktyczne poczynione przez organy podatkowe są niesporne. |

|Na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. karze pieniężnej podlega urządzający gry na automatach poza kasynem gry (definicję pojęcia "kasyno |

|gry" zawiera art. 4 ust. 1a u.g.h.). Stosownie do art. 90 ust. 1 u.g.h. kary pieniężne wymierza, w drodze decyzji, naczelnik urzędu celnego, |

|na którego obszarze działania jest urządzana gra hazardowa. Zgodnie z art. 2 ust. 3 u.g.h. grami na automatach są gry na urządzeniach |

|mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element |

|losowości. W myśl art. 2 ust. 5 u.g.h. grami na automatach są także gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub |

|elektronicznych, w tym komputerowych, organizowane w celach komercyjnych, w których grający nie ma możliwości uzyskania wygranej pieniężnej |

|lub rzeczowej, ale gra ma charakter losowy. |

|Organ celny stoi na stanowisku, że charakter gier zainstalowanych się na automatach i udostępnianych grającym może wykazać dowolnymi dowodami,|

|w tym zebranymi w toku kontroli w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o grach hazardowych i materiał ten - w ocenie organów - potwierdza |

|wnioski wynikające ze spornej decyzji, co Sąd orzekający w sprawie w całości aprobuje. |

|Przeprowadzone w sposób prawidłowy przez organy administracji celnej postępowanie, pozwoliło na ustalenie, że na ujawnionym w trakcie kontroli|

|urządzeniu prowadzone były gry zawierające element losowości (dobór symboli na bębnach miał charakter losowy), a więc spełniające przesłankę z|

|art. 2 ust. 3 u.g.h., pozwalającą zakwalifikować to urządzenie do gier jako automat do gier w rozumieniu u.g.h. Gry organizowane na tych |

|automatach prowadzone były w celach komercyjnych, a urządzenia są automatami pozwalającymi na uzyskanie wygranych rzeczowe w postaci punktów, |

|za które można kontynuować grę (art. 2 ust. 4 ). Na automacie była zainstalowana gra American Poker II . Organizacja gier ma charakter |

|komercyjny, gdyż jej organizator osiągał zyski w postaci opłaty uiszczanej przez grających dla uruchomienia automatu. Jednocześnie bez żadnych|

|wątpliwości organy celne ustaliły, że strona skarżąca nie posiadała koncesji ani zezwolenia na prowadzenie działalności, a sporny automat |

|poświadczenia rejestracji. Uzasadniona była zatem decyzja organów nakładająca karę na stronę jako podmiot urządzający gry na zatrzymanym |

|automacie poza kasynem gry. |

|Odnosząc się natomiast do zarzutu braku notyfikacji przepisów ustawy o grach hazardowych zauważyć należy, że uchwałą z 16.05.2016r. o sygn. |

|akt II GPS 1/16 Naczelny Sąd Administracyjny jednoznacznie rozstrzygnął wątpliwości dotyczące stosowania ustawy o grach hazardowych i |

|nakładania kar pieniężnych za urządzanie gier poza kasynem. Uchwalono bowiem, że: |

|1) art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z 19.11.2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612, ze zm.) nie jest przepisem technicznym w |

|rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 22.06.1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w |

|dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE. L z 1998 r. Nr 204, s. 37, ze|

|zm.), którego projekt powinien być przekazany Komisji Europejskiej zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy i może stanowić |

|podstawę wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o grach hazardowych, a dla rekonstrukcji znamion deliktu |

|administracyjnego, o którym mowa w tym przepisie oraz jego stosowalności w sprawach o nałożenie kary pieniężnej, nie ma znaczenia brak |

|notyfikacji oraz techniczny - w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE - charakter art. 14 ust. 1 tej ustawy. |

|2. Urządzający gry na automatach poza kasynem gry, bez względu na to, czy legitymuje się koncesją lub zezwoleniem, a także zgłoszeniem lub |

|wymaganą rejestracją automatu lub urządzenia do gry - podlega karze pieniężnej, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z 19.11.2009 r. o |

|grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612, ze zm.). |

|W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny w składzie powiększonym stwierdził, za uzasadnione uznać należy to podejście |

|interpretacyjne do spornej w sprawie kwestii, którego rezultat prowadzi do wniosku, że art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. nie jest przepisem |

|technicznym, a w konsekwencji, że nie podlegał obowiązkowi notyfikacji. |

|Podkreślono także, że relacji między sankcją administracyjną a deliktem prawa administracyjnego towarzyszy założenie, że (pieniężna) kara |

|administracyjna nakładana jest wobec podmiotu dopuszczającego się deliktu bez związku z jego zawinieniem, albowiem odpowiedzialność za ten |

|delikt ma charakter obiektywny. Z tego wynika, że instytucja kary administracyjnej stanowi nieodłączny element przymusu państwowego, który |

|polega na stosowaniu przymusu typu administracyjnego, zwłaszcza w sytuacjach dotyczących wykonywania nakazów bądź przestrzegania zakazów |

|ustanowionych przez administrację albo wprost wynikających z przepisów powszechnie obowiązującego prawa. Aktywność administracji publicznej w |

|omawianej sferze zawsze więc będzie/jest determinowana prawnym obowiązkiem podjęcia skutecznych działań zmierzających do pełnej ich realizacji|

|i doprowadzenia do stanu korespondencji zaistniałych stanów, sytuacji, czy zdarzeń z obowiązującymi aktami normatywnymi. Sankcja w postaci |

|administracyjnej kary pieniężnej stanowi więc dolegliwość za popełniony delikt administracyjny, przez który z kolei należałoby rozumieć czyn |

|polegający na bezprawnym działaniu lub bezprawnym zaniechaniu podjęcia nakazanego działania skutkujący naruszeniem norm prawa |

|administracyjnego i zagrożony sankcją administracyjną. Zatem kara pieniężna, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 2 w związku z ust. 2 pkt 2 |

|u.g.h., rekompensuje nieopłacony podatek od gier i inne należności uiszczane przez legalnie działające podmioty. Celem tej kary nie jest więc |

|odpłata za popełniony czyn, co charakteryzuje sankcje karne, ale przede wszystkim restytucja niepobranych należności i podatku od gier, a |

|także prewencja. Kara pieniężna jest więc reakcją ustawodawcy na fakt czerpania zysków z nielegalnego urządzania gier hazardowych przez |

|podmioty nieodprowadzające z tego tytułu podatku od gier, należności i opłat. |

|Zaakcentowano także, że przepis art. 89 ust. 1 u.g.h. stanowi, że karze pieniężnej podlega: 1) urządzający gry hazardowe bez koncesji lub |

|zezwolenia – a także bez dokonania zgłoszenia, lub bez wymaganej rejestracji automatu lub urządzenia do gry; 2) urządzający gry na automatach |

|poza kasynem gry; 3) uczestnik w grze hazardowej urządzanej bez koncesji lub zezwolenia. Z tego jasno i wyraźnie wynika, że na gruncie tego |

|przepisu ustawodawca penalizuje zasadniczo (dwa) różne rodzaje nagannych i niepożądanych zachowań, stanowiących dwa odrębne delikty prawa |

|administracyjnego. Stąd też nie bez powodu - gdy odwołać się do argumentu racjonalności działań prawodawcy oraz zasady określoności przepisów |

|prawa represyjnego - ich znamiona podmiotowe oraz przedmiotowe, w celu zindywidualizowania tych deliktów w zakresie odnoszącym się do |

|penalizowania naruszeń odrębnych od siebie sankcjonowanych przepisów ustawy o grach hazardowych, ustawodawca opisał w wyraźnie różny i |

|odbiegający od siebie sposób. |

|Dlatego też w świetle jednoznacznej treści przywołanego przepisu, za prawnie relewantne fakty podlegające ustaleniu w postępowaniu |

|administracyjnym w sprawie nałożenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach niezgodnie z ustawą, uznać należy po pierwsze, fakt |

|urządzania gier na automatach do gry, o których mowa w art. 2 ust. 3, ust. 4 lub ust. 5 u.g.h., a po drugie, ten zasadniczy dla bytu |

|omawianego deliktu administracyjnego fakt, że gra na automatach jest urządzana poza kasynem gry. Z powyższego wynika, że na gruncie art. 89 |

|ust. 1 pkt 2 u.g.h. penalizowane jest zachowanie naruszające zasady dotyczące miejsca urządzania gier hazardowych na automatach, nie zaś |

|zachowanie naruszające zasady dotyczące warunków, od spełnienia których w ogóle uzależnione jest rozpoczęcie, a następnie prowadzenie |

|działalności polegającej na organizowaniu i urządzaniu gier hazardowych, w tym gier na automatach. |

|Zatem gdy chodzi o zagadnienie odnoszące się do ustalenia podmiotu, wobec którego może być egzekwowana odpowiedzialność administracyjna za |

|popełnienie deliktu polegającego na urządzaniu gier na automatach poza kasynem gry, to za nie bez znaczenia uznać należy okoliczność, że w |

|art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. ustawodawca operuje pojęciem "urządzającego gry". Tego rodzaju zabieg służący identyfikacji sprawcy naruszenia |

|prowadzi do wniosku, że podmiotem, wobec którego może być egzekwowana odpowiedzialność za omawiany delikt, jest każdy (osoba fizyczna, osoba |

|prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej), kto urządza grę na automatach w niedozwolonym do tego miejscu, a więc poza |

|kasynem gry. I to bez względu na to, czy legitymuje się koncesją na prowadzenie kasyna gry, której przecież - jak to wynika z art. 6 ust. 4 |

|ustawy z 19.11. 2009 r. - nie może uzyskać, ani osoba fizyczna, ani jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, ani też osoba prawna|

|niemająca formy spółki akcyjnej lub spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, które to spółki prawa handlowego, jako jedyne, o koncesję taką |

|mogą się ubiegać. |

|Z powyższego wynika, że przepis art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. jest adresowany do każdego, kto w sposób w nim opisany, a więc sprzeczny z ustawą,|

|urządza gry na automatach. |

|Skoro zatem za urządzającego gry na automatach poza kasynem w rozumieniu art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h., będzie uznana osoba, stwarzająca komuś |

|odpowiednie warunki do udziału w grach na automatach poza kasynem gry, tym samym zasadnie organy stwierdziły, że w niniejszej sprawie za |

|urządzającą gry na automatach poza kasynem gry należy uznać stronę – właściciela urządzeń. Konkludując należy stwierdzić, że organy podatkowe |

|nie naruszyły w rozpatrywanej sprawie przepisów prawa materialnego, a ponadto działały z poszanowaniem reguł postępowania. |

|Dodać trzeba, iż powołana uchwała jest tzw. uchwałą abstrakcyjną podjęta w składzie 7 sędziów NSA, na skutek zagadnienia prawnego przekazanego|

|przez Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 15 ust. 1 pkt 2 P.p.s.a. Jej moc wiążąca odnosi się do każdej sprawy, w |

|której występuje zagadnienie prawne objęte tą uchwałą. Wskazuje na to art. 269 P.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu, jeżeli jakikolwiek |

|skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby, albo w uchwale|

|pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Przepis |

|art. 187 § 1 i 2 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Ogólna moc wiążąca uchwały powoduje, że wiąże ona sądy administracyjne we wszystkich |

|sprawach, w których miałby być stosowany interpretowany przepis (por. A. Skoczylas, "Działalność uchwałodawcza Naczelnego Sądu |

|Administracyjnego", C. H. Beck, Warszawa 2004, s. 221 i nast.). Pogląd wyrażony w abstrakcyjnej uchwale NSA może zostać zmieniony tylko |

|stosowaną uchwałą takiego samego składu NSA. |

|Sąd orzekający nie tylko jest związany poglądem zaprezentowanym w tej uchwale, ale w pełni go podziela. Wskazuje to na niezasadność skargi w |

|zakresie jej 1. zarzutu. |

|Wskazać trzeba, że wyżej zaprezentowane poglądy znajdują oparcie również w innym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tym np. w |

|wyroku z 25.11. 2015r. sygn. akt II GSK 183/14. Sąd wskazał w nim m.in., że obowiązek respektowania norm prawa unijnego doznaje ograniczeń w |

|przypadkach w tym prawie określonych, np. w sytuacji, gdy prowadziłby do zakwestionowania podstawowych dla systemów prawa krajowego i unijnego|

|zasad ogólnych, a więc gdy dokonana wykładnia musiałaby być uznana za wykładnię contra legem. Z tego właśnie względu w sytuacji, gdyby |

|rezultatem wykładni art. 89 ust. 1 i 2 u.g.h. – z uwagi na brak notyfikacji art. 14 tej ustawy – miałby być wniosek o odmowie jego |

|zastosowania, należałoby go uznać za niedopuszczalny, gdyż podejściu takiemu sprzeciwia się zasada podstawowa, którą jest zasada ochrony |

|porządku prawnego przed jego naruszeniami. |

|Nadto stanowisko to nie jest jednostkowe, albowiem podobne przedstawił NSA w wyrokach o sygn. akt II GSK 397/14 oraz II GSK 2030/15. |

|Poglądy te Sąd orzekający w całości podziela i przyjmuje za własne. |

|Wyjaśnić także trzeba, że TSUE wyrokiem z 13.10. 2016r. sygn. C-303/15 orzekł, że "Artykuł 1 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i |

|Rady z 22.06.1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasady dotyczące usług |

|społeczeństwa informacyjnego w brzmieniu zmienionym na mocy dyrektywy 98/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 20.07.1998 r. należy |

|interpretować w ten sposób, że przepis krajowy, taki jak ten będący przedmiotem postępowania głównego, (tj. art. 6 ust. 1 u.g.h. |

|stwierdzający, że działalność w zakresie m.in. gier na automatach może być prowadzona na podstawie udzielonej koncesji na prowadzenie kasyna |

|gry) nie wchodzi w zakres pojęcia "przepisów technicznych" w rozumieniu tej dyrektywy, podlegających obowiązkowi zgłoszenia na podstawie art. |

|8 ust. 1 tej samej dyrektywy, którego naruszenie jest poddane sankcji w postaci braku możliwości stosowania takiego przepisu." |

|Trybunał stwierdził zatem, że przepis art. 6 ust. 1 ustawy o grach hazardowych nie stanowi "przepisu technicznego" w rozumieniu dyrektywy |

|98/34, a zatem kwestia dokonania jego notyfikacji lub jej braku nie ma znaczenia dla możliwości jego stosowania. |

|Odnosząc się do zarzutów skargi o konieczności zastosowania w sprawie art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h., zauważyć trzeba, że zastosowana wobec |

|skarżącej sankcja w kwocie 12.000 zł jest sankcją niższą od przewidzianej za działania objęte dyspozycją art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. Z |

|przekazanych Trybunałowi Konstytucyjnemu przez Radę Ministrów informacji (por.: uzasadnienie wyroku TK z 21.10.2015 r., P 32/12) wynika, że |

|średni roczny przychód z jednego automatu do gier, eksploatowanego w kasynie gry w 2014 r. wyniósł około 45.500 zł miesięcznie. W ocenie Sądu,|

|biorąc pod uwagę przedstawione wyliczenia i to, że podmiot prowadzący działalność hazardową niezgodnie z prawem, a takim jest strona skarżąca,|

|nie uiszcza - jak podmiot działający legalnie (prowadzący kasyno gry) - m.in. opłaty za uzyskanie koncesji oraz nie składa zabezpieczenia |

|finansowego, kwota kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł od automatu jest znacznie niższa niż 100 % przychodu uzyskanego z urządzanej gry. |

|Zauważyć też trzeba, że skarżący pomimo twierdzenia o potrzebie przyjęcia za podstawę decyzji organów art. 89 ust. 1 pkt 1 u.g.h. |

|(zastosowanie kary w wysokości 100 % przychodu) nie przedstawił jakichkolwiek konkretnych wyliczeń bądź dowodów w tym zakresie, ograniczając |

|przy tym argumenty prawne jedynie do ogólnikowego twierdzenia o niesłuszności przyjętej przez organy podstawy prawnej. W tych okolicznościach |

|zarzuty skargi w tym zakresie Sąd uznał za niezasadne. |

|W ocenie Sądu, w toku postępowania organy zebrały i rozpatrzyły cały zgromadzony materiał dowodowy zgodnie z przepisami art. 122, art. 187 § |

|1, art. 191, art. 197 O.p. Materiał ten w sposób wystarczający potwierdził losowy charakter gier urządzanych na spornym automacie, wykluczając|

|tym samym twierdzenie o jego zręcznościowym charakterze. |

| |

|Z tych względów, uznając skargę za niezasadną, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami |

|administracyjnymi - skargę oddalił. |

| |

| |