Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1178/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 148
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Elżbieta Lenart Asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2007 r. sprawy ze skargi C. S. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie odmowy zwrotu wywłaszczonej nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Minister Budownictwa decyzją z dnia [...] maja 2007 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania C. S. od decyzji Wojewody Podlaskiego z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie zakończonej własną decyzją z dnia [...] lutego 2004 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] o odmowie zwrotu działki położonej w B. przy [...], oznaczonej numerem [...] o powierzchni [...] ha, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji Minister Budownictwa podał, że decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. Prezydent Miasta B. orzekł o odmowie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, opisanej wyżej. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Wojewody Podlaskiego z dnia [...] lutego 2004 r. Wnioskiem z dnia 17 stycznia 2006 r. C. S. wystąpił do Wojewody Podlaskiego o wznowienie postępowania, na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa, zakończonego ostateczną decyzją Wojewody Podlaskiego z dnia [...] lutego 2004 r., orzekającą o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] grudnia 2003 r. W uzasadnieniu wniosku strona podniosła, że w dniu 25 kwietnia 2005 r. na rozprawie w Sądzie Rejonowym w B. wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne.

Z ustaleń organu wynika, że decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. Wojewoda Podlaski orzekł o odmowie wznowienia postępowania zakończonego jego ostateczną decyzją z dnia [...] lutego 2004 r., stwierdzając w uzasadnieniu decyzji, że C. S. uchybił terminowi do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] lutego 2004 r.

Od decyzji tej odwołanie do Ministra Transportu i Budownictwa wniósł C. S.

Wnioskami z dnia 24 lutego 2006 r. i z dnia 28 kwietnia 2006 r. C. S. wystąpił do Wojewody Podlaskiego o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody Podlaskiego z dnia [...] lutego 2004 r.

Postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. Minister Budownictwa zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie rozpatrzenia odwołania C. S. od decyzji Wojewody Podlaskiego z dnia [...] stycznia 2006 r. orzekającej o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewody Podlaskiego z dnia [...] lutego 2004 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] grudnia 2003 r. o odmowie zwrotu nieruchomości położonej w B. przy [...].

Wojewoda Podlaski postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w opisanej powyżej sprawie, wskazując, że wnioskodawca w żadnym z nadesłanych pism nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Ponadto, C. S. prośbę o przywrócenie terminu wniósł z uchybieniem 7 dniowego terminu wskazanego w art. 58 § 1 kpa.

Minister Budownictwa ostatecznym postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Wojewody Podlaskiego z dnia [...] grudnia 2006 r.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 r. Minister Budownictwa podjął z urzędu postępowanie w sprawie rozpatrzenia odwołania C. S. od decyzji Wojewody Podlaskiego z dnia [...] stycznia 2006 r. o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewody Podlaskiego z dnia [...] lutego 2004 r. orzekającą o utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] grudnia 2003 r. o odmowie zwrotu nieruchomości położonej w B. przy [...].

Minister Budownictwa stwierdził, że zgodnie z art. 148 kpa, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. We wniosku z dnia 17 stycznia 2006 r. skarżący, powołując się na art. 145 § 1 pkt 5 kpa, wskazał jako podstawę wznowienia postępowania zeznania zastępcy Dyrektora Wydziału Prawnego i Nadzoru [...] Urzędu Wojewódzkiego w B. złożone podczas rozprawy w Sądzie Rejonowym w B. w dniu 25 kwietnia 2005 r., o czym C. S. dowiedział się będąc obecnym na tej rozprawie.

Minister Budownictwa stwierdził, że Wojewoda Podlaski słusznie zauważył, że podanie o wznowienie postępowania wniesione zostało z uchybieniem terminu określonego w art. 148 § 1 kpa, gdyż C. S. swój wniosek złożył po upływie 8 miesięcy od dnia, kiedy dowiedział się o okoliczności podanej jako podstawa wznowienia postępowania.

Minister Budownictwa wskazał również, że Wojewoda Podlaski postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r. utrzymanym w mocy postanowieniem Ministra Budownictwa z dnia [...] marca 2007 r. odmówił C. S. przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, wskazując, że wnioskodawca w żadnym z nadesłanych pism nie uprawdopodobnił, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.

Obszerną skargę na decyzję Ministra Budownictwa do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył C. S. twierdząc, że postępowanie przeprowadzone zostało niezgodnie z przepisami i kwestionując zaskarżoną decyzję.

W odpowiedzi na skargę Minister Budownictwa wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi organ powołaną podstawą prawną.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga nie mogła być uwzględniona, ponieważ zaskarżona decyzja i decyzja poprzedzająca nie naruszają prawa.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest odmowa wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną.

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte wskutek wniosku C. S. z dnia 17 stycznia 2006 r. o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa, z uwagi na to, że, jak stwierdził wnioskodawca, na jaw wyszły istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne.

Minister Budownictwa decyzją z dnia [...] maja 2007 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewody Podlaskiego z dnia [...] stycznia 2006 r. odmawiającą wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją Wojewody Podlaskiego z dnia [...] lutego 2004 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] grudnia 2003 r. o odmowie zwrotu działki położonej w B. przy [...].

Zgodnie z art. 148 § 1 kpa, podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Prawidłowo organ uznał, że C. S. o okoliczności stanowiącej podstawę wniosku o wznowienie postępowania dowiedział się w dniu 25 kwietnia 2005 r., uczestnicząc w rozprawie, natomiast wniosek o wznowienie postępowania złożył dopiero po upływie 8 miesięcy od dnia dowiedzenia się o okoliczności mającej być podstawą wznowienia.

Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania nie został przez organ przywrócony, gdyż wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy.

Zgodnie z dotychczasowym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z dnia 6 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 976/05 LEX nr 275519 oraz z dnia 1 września 2000 r. sygn. akt III SA 2304/99 ONSA 2001/4/179), organ administracji obowiązany jest z urzędu badać zachowanie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, bowiem wszczęcie postępowania wznowieniowego na wniosek strony, mimo uchybienia terminu, stanowi rażące naruszenie prawa, godzi bowiem w zasadę trwałości decyzji administracyjnych.

W pierwszej fazie rozpatrywania podania o wznowienie postępowania organ administracji ma prawo badać - oprócz dopuszczalności wznowienia z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych - tylko kwestię zachowania jednomiesięcznego terminu (art. 148 kpa). Nie wolno mu natomiast oceniać, czy przyczyny wznowienia wskazane przez stronę faktycznie wystąpiły; tę kwestię organ administracji powinien rozważyć dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 kpa).

Sąd podziela stanowisko organu, że uchybienie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania, a zachowanie terminu miesięcznego musi być udowodnione przez stronę.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), Sąd orzekł jak w sentencji.