Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 356/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-08-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przywrócono termin
Powołane przepisy: article: art. 86 i 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Z. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki samowolnie wybudowanej szklarni p o s t a n a w i a przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2010 r. odrzucono skargę J. Z. z tego powodu, że w wyznaczonym terminie nie został uzupełniony brak formalny skargi poprzez nadesłanie jej odpisów. Orzeczenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 czerwca 2010 r. (k. 23). W dniu 24 czerwca 2010 r. wpłynął do sądu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia powyższego braku formalnego skargi. Do wniosku dołączone zostały brakujące odpisy skargi. W uzasadnieniu wniosku, uzupełnionym pismem procesowym pełnomocnika skarżącego podano, że skarżący działał osobiście bez pomocy profesjonalnego pełnomocnika a jest osobą starszą - ma 68 lat i wykonując obowiązek przedłożenia odpisów skargi nieświadomie złożył odpisy innych pism. Składając te odpisy skarżący był przekonany, iż są to dokumenty żądane przez sąd.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje:

W ocenie Sądu wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z treści art. 87 ustawy wynika natomiast, że warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Strona w postępowaniu o przywrócenie terminu nie jest zobowiązana do udowodnienia braku swej winy, lecz wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności.

Uchybienie terminu w przedmiotowej sprawie jest bezsporne, wobec czego zasadnym było złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi.

Na wstępie odnieść się jednak należało do kwestii dochowania przez skarżącego siedmiodniowego terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. W sprawie niniejszej przyjąć należy, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu doręczenia skarżącemu postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. w dniu 21 czerwca 2010 r. Wniosek zaś został nadany w polskiej placówce pocztowej w dniu 23 czerwca 2010 r. a więc przed upływem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy. Skarżący spełnił także warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, ponieważ wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożone zostały wymagane odpisy skargi.

Spełnione, zatem zostały wymogi formalne konieczne do uwzględniania wniosku. W dalszej kolejności konieczne stało się rozważenie, czy argumenty skarżącego uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi nastąpiło bez jego winy. W ocenie Sądu również i ta przesłanka została spełniona. Z uwagi na wiek skarżącego oraz z uwagi na fakt, że na każde wezwanie Sądu były nadsyłane odpisy dokumentów przyjąć należy, że ostateczny brak nadesłania żądanych odpisów skargi był skutkiem nieświadomego i niezawinionego działania skarżącego.

Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 prawa o postępowania przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.