Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 619/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-09-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Odmówiono przyznania prawa pomocy
Odmówiono przyznania prawa pomocy
Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1  pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 9 września 2008r.na posiedzeniu niejawnym wniosku E. i Cz. B. oraz A. i J.W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 maja 2008r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego postanawia: odmówić przyznania E. i Cz. B. oraz A. i J. W. prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 5 sierpnia 2008r. E. i C. B. oraz A. i J. W. wystąpili o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wskazali, iż prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. E. i C. B. są emerytami, otrzymują świadczenia w łącznej wysokości 2.382 zł netto. A. W. zajmuje się wychowywaniem dzieci – 8-letniego Tomasza i 6-letniego Krzysztofa. Wynagrodzenie za pracę uzyskiwane przez J. W. wynosi 1450 zł miesięcznie. Dom, o pow. 143 m2, który budują od 2001r. jest niewykończony i będzie to wymagało dużych nakładów finansowych. Posiadają dwa samochody osobowe Skodę o wartości 6 tys. zł i Opla Corsę o wartości 900 zł. E. i C. są osobami schorowanymi, regularnie odwiedzają lekarzy specjalistów i sporą część swoich dochodów wydatkują na leki, leczenie i dojazdy do lekarzy. Utrzymanie domu jest również kosztowne. Dzieci uczęszczają do szkoły i wiąże się to z dużymi wydatkami.

Referendarz sądowy korzystając z uprawnienia zawartego w art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązał wnioskodawców do nadesłania dodatkowych dokumentów i złożenia oświadczeń.

W dostarczonych dokumentach znajduje się wyciąg z rachunku bankowego E. B., gdzie stan środków w dniu 01.06.2008r. wynosił 4.868,46 zł, na dzień 01.07.2008r. wynosił 5.268,57 zł, zaś stan na dzień 01.08.2008r. 7.062,47 zł. Wedle oświadczeń C. B. i A. W. rachunków bankowych nie posiadają. Nie został przedstawiony wyciąg z rachunku bankowego J. W., gdyż przedstawienie dokumentu ze wskazaniem salda na pierwszy dzień kolejnych miesięcy nie stanowi wyciągu. Przedstawiony dokument nie obrazuje operacji dokonywanych na rachunku, ani jakie środki na niego wpływają oraz jakie są wydatkowane. Nie wynika z niego także, iż wynagrodzenie za pracę J. W. w kwocie 1.918,33 zł miesięcznie przekazywane jest na ten rachunek.

Z przedstawionych zeznań podatkowych wnioskodawców za rok 2007 wynika, iż w roku tym J. W. uzyskał dochód z tytułu umowy zlecenia w kwocie 944 zł.

Odnośnie kosztów utrzymania domu to analizując przedstawione faktury za poszczególne media należy przyjąć, iż miesięczny koszt utrzymania kształtuje się na poziomie 571,49 zł ( za wodę i ścieki 67,66 zł, 164,83 za energie elektryczną, wywóz nieczystości stałych 23,79 zł, podatek od nieruchomości 11 zł, telefon 42,21 zł, zakup opału 262 zł – zakupu za kwotę 1644 zł dokonano + 1500 trzeba jeszcze wydatkować wedle oświadczenia).

Wykazane przez wnioskodawców dochody wynoszą 4300 zł netto.

Wnioskodawcy wskazali, iż środki finansowe, które gromadzone są na rachunkach bankowych przeznaczone są na zakup opału oraz wykończeniu budynku mieszkalnego.

Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:

Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.

Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 §2 ustawy P.p.s.a.). Z przepisu art. 246 §1 pkt 1 tej ustawy wynika z kolei, że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym może nastąpić wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zatem, rzeczą wnioskodawcy, jako zainteresowanego, jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym, to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę wykazane.

W niniejszej sprawie uznać należy, że skarżący nie wykazali, że spełniają ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie ani też w zakresie częściowym. Przede wszystkim nawet jeśli z bieżących dochodów nie są w stanie pokryć kosztów sądowych, w tym uiścić wpisu, i kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru to skarżący posiadają zgromadzone zasoby pieniężne na rachunku bankowym. Okoliczności tej ponadto nie kwestionują. Skoro zatem skarżący posiadają środki finansowe, które mogą przeznaczyć na prowadzenie własnych spraw przed sądem uznać należy, że okoliczność ta nie pozwala na przyjęcie, że skarżący nie są w stanie ponieść kosztów niniejszego postępowania bądź kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Decyzja na jaki cel należy przeznaczyć posiadane oszczędności pozostaje w gestii wnioskodawców, jednak w sytuacji gdy udowodnione zostało posiadanie oszczędności, których wysokość z pewności wystarczyłaby na poniesienie kosztów niniejszego postępowania sądowego to nie można przyjąć, iż skarżący znajdują się w sytuacji uprawniającej do przyznania prawa pomocy w jakimkolwiek zakresie.

Z tych względów Sąd na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.